Jednogarnkowe cudo, czyli przepyszne kremowe bakłażany smażone w multicookerze z pomidorami malinowymi. Błyskawiczne w przygotowaniu, zrobisz je w 25 minut. Bakłażany Rotonda Bianca Sfumata doskonale nadają się do smażenia, ponieważ mają delikatniejszą skórkę niż klasyczne bakłażany i szybciej miękną. Pomidory malinowe spokojnie możesz zastąpić odmianą Bawole serce albo inną podobną, która ma więcej miąższu i mniej pestek (np. pomidory ananasowe). Przyprawy i zioła, których używam, również możesz zastąpić innymi.

Bakłażany w pomidorach smażę w multicookerze Wartmann – elektrycznym żeliwnym garnku, który doskonale przewodzi ciepło, dzięki czemu przyrządzane w nim potrawy gotują/smażą/pieką się szybciej niż w klasycznym garnku. Szczegółową recenzję multicookera znajdziesz TUTAJ. Smażąc składniki w multicookerze możesz od razu zaprogramować planowany czas obróbki cieplnej albo dodawać kolejne minuty w zależności od rozwoju wydarzeń. Większą ilość bakłażanów najlepiej usmażyć na raty – powinny smażyć się w pojedynczej warstwie.

W RONIC ONLINE czeka na Ciebie kod rabatowy FACETIKUCHNIA, który działa na wszystkie produkty – w tym na multicooker Wartmann – i daje 5% rabatu nawet od cen już obniżonych tymczasowymi promocjami: klik Rabat Ronic.

Smażone bakłażany w pomidorach – SKŁADNIKI na 2-4 porcje (w zależności od wielkości):

• 8 małych bakłażanów (u mnie: odmiana Rotonda Bianca Sfumata, dostępna w Gospodarstwie Majlertów)
• 4 spore pomidory malinowe
• garść natki kolendry (u mnie: kolendra confetti)
• przyprawy: 1 kopiasta łyżeczka pimentonu dulce (łagodnego), ½ płaskiej łyżeczki ostrego pimentonu, ½ łyżeczki czarnego pieprzu rozgniecionego w moździerzu, 1 płaska łyżeczka ziaren kolendry rozgniecionych w moździerzu, 1 płaska łyżeczka owoców fenkułu (kopru włoskiego) rozgniecionych w moździerzu, duża szczypta wędzonej soli Maldon (może być zwykła)
• oliwa extra vergine
• olej do smażenia

Smażone bakłażany w pomidorach – PRZEPIS:

1. Bakłażany pokrój na kawałki. Małe bakłażany pokrój w ćwiartki, a następnie ćwiartki na trzy części.
2. Do żeliwnego garnka multicookera wlej trochę oleju. Przykryj garnek pokrywką i włącz tryb SAUTE. Możesz od razu ustawić czas smażenia na około 25 minut albo wydłużać czas w zależności od kolejnych czynności. 
3. Wrzuć pokrojone bakłażany do garnka i smaż w pojedynczej warstwie przez około 10 minut. Co pewien czas przemieszaj. Jeżeli bakłażanów jest więcej, zanim multicooker wyłączy się, dodaj kolejne 10 minut smażenia, po czym przełóż usmażone bakłażany do miski, a do garnka wrzuć nową porcję i usmaż.
4. Dodaj usmażone wcześniej bakłażany do garnka multicookera, po czym dorzuć pomidory obrane ze skórki i pokrojone na kawałki oraz przyprawy. Smaż jeszcze 5 minut.
5. Na koniec dodaj trochę oliwy i grubo posiekaną kolendrę, wymieszaj i podawaj.

Artykuł Smażone bakłażany w pomidorach – szybki roślinny gulasz z multicookera pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Sezon na kwiaty cukinii ma się ku końcowi (nie sprzyjają im zimne noce), więc korzystam, póki jest okazja. Do lekkiego linguine z kwiatami cukinii dodaję tylko przyjemnie kwaskowatą passatę z żółtych pomidorów i drobno posiekane (odcięte od kwiatów) mini cukinie, które fajnie wzbogacają teksturę, ponieważ chrupią jak… pistacje. Passata z żółtych pomidorów smakowała tak dobrze, że teraz co chwila robię ją sam, wyciskając gęsty sok z ananasowych i żółtych pomidorów w wyciskarce wolnoobrotowej, ale… o tym w następnym przepisie. Gotowa passata z Kalabrii widoczna na zdjęciu w składzie ma tylko żółte pomidory, nie zawiera nawet soli. Długi makaron (linguine, spaghetti, bucatini/perciatelli) to tylko opcja, równie dobrze sprawdzi się krótki (fusilli, penne, etc.).

Makaron z kwiatami cukinii – SKŁADNIKI na 2 porcje:

• 8-10 żeńskich kwiatów cukinii (czyli tych z małymi cukinkami) albo 2-3 kwiaty żeńskie i reszta kwiatów męskich (na łodyżce)
• 200 g bezglutenowego długiego makaronu, np. linguine lub spaghetti
• około 400 ml passaty z żółtych pomidorów
• garść posiekanej trybuli (może być również kolendra, natka pietruszki albo bazylia)
• oliwa extra vergine
• ½ łyżeczki czarnego pieprzu, rozgniecionego w moździerzu
• sól

Makaron z kwiatami cukinii – PRZEPIS:

1. Ugotuj makaron w osolonej wodzie zgodnie z czasem podanym na opakowaniu, odcedź i ostudź pod zimną bieżącą wodą.
2. W tym czasie wlej passatę do głębokiej patelni, dodaj niewielką ilość wody i gotuj pod częściowym przykryciem.
3. Odłam od kwiatów mini cukinie, a kwiaty cukinii przekrój wzdłuż na pół. Dwie małe cukinie drobno posiekaj.
4. Pod koniec gotowania passaty dodaj sól, pieprz i kwiaty cukinii. 
5. Przełóż ugotowany makaron do sosu pomidorowego, wymieszaj i gotuj jeszcze przez minutę. Zdejmij patelnię z ognia i dodaj zioła.
6. Podziel makaron na porcje, dopraw oliwą i posyp drobno posiekanymi mini cukiniami.

Artykuł Makaron z kwiatami cukinii pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Czy naprawdę trzeba było lecieć na Lanzarote, by odkryć tę magiczną rioję z Rioja Alavesa? Na to wygląda. Vinoteca La SEDe w Playa Honda pełna jest takich cudów, a ta butelka to ledwie wierzchołek góry lodowej.

Roberto Oliván to niewielki producent z regionu Rioja. Jego winiarnia Tentenublo zlokalizowana jest w okolicach wioski Viñaspre, w Rioja Alavesa, w prowincji Álava, u podnóża Sierra de Cantabria. Winnice Tentenublo (około 10 ha) położone są na marglowej i wapiennej glebie, na wysokości około 400-500 m npm, co w połączeniu z wietrznym, górskim klimatem sprzyja produkcji win o wyrazistej świeżości i mineralnym charakterze.

Oliván reprezentuje czwartą generację winogrodników w rodzinie, która dopiero w 2011 postanowiła butelkować wina pod własną marką Tentenublo, zamiast sprzedawać owoce innym producentom, a już w 2015 Roberto zdobył w Hiszpanii tytuł Young Winemaker of the Year. Oliván stosuje podejście organiczne i minimalną interwencję – bez certyfikacji, ale z pełnym poszanowaniem cyklu natury i ręczną pracą w winnicy (spontaniczne fermentacje w otwartych betonowych kadziach, dzikie drożdże, dojrzewanie w starych neutralnych beczkach). Lubi dodawać białe odmiany (Viura, Malvasia, Jaén Blanco) do czerwonych blendów, dzięki czemu jego wina zyskują świeżość i bogatszy aromat.

Escondite del Ardacho to seria win z pojedynczych działek, jak np. Veriquete, El Abundillano czy właśnie Las Guillermas, z których każde reprezentuje unikalne mikro terroir. Escondite del Ardacho „Las Guillermas” to wspaniała lekka czerwień produkowana z mieszanki Tempranillo i Viura (40/60) z pojedynczej parceli o powierzchni 0,62 ha (wiek winorośli – około 70 lat). Winifikacja w skrócie: fermentacja całych kiści w otwartych kadziach o różnej pojemności, dojrzewanie w używanych beczkach z francuskiego dębu przez 9 miesięcy, niefiltrowane i nieklarowane przed butelkowaniem. To wino to poezja, finezja i powiew świeżości w jednym, cudna zwiewna rioja o bogatym aromacie fiołków, jabłek oraz dojrzałych czerwonych i czarnych owoców, takich jak jagody, wiśnie i śliwki, z nutą ziemistej pikantności. Usta to eksplozja owocowej świeżości, miękkie delikatne taniny i tańcząca na podniebieniu dość wysoka kwasowość. Dobrze zbudowane, średnio treściwe wino, o gładkiej teksturze i długim owocowym finiszu z nutą przypraw. Taka rioja urzeka nawet w gorący czerwcowy wieczór na spalonej słońcem kanaryjskiej wyspie.

Wino świetnie pasuje do kanaryjskiej kuchni pełnej warzyw, ryb, owoców morza i przepysznych serów, a jeszcze lepiej smakuje solo. I bardzo dobrze znosi wakacyjne kieliszki :)

Nazwa: Tentenublo Escondite del Ardacho Las Guillermas 2019
Kraj: Hiszpania
Region: DOCa Rioja
Rodzaj: wytrawne, czerwone
Szczepy: 40% Tempranillo, 60% Viura
Abv: 14%
Produkcja: 1625 butelek

Artykuł Tentenublo Escondite del Ardacho Las Guillermas 2019 pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

MAKATZAK Wild Wines założyli w 2019 kuzyni Aitor Irazu i Jon Estebanez, gdy nabyli opuszczoną winnicę Sorgintxulo w pobliżu Aia w prowincji Gipuzkoa w Kraju Basków (DO Getariako Txakolina). Aitor pracował wcześniej w lokalnej winnicy w tym samym miasteczku, a jego kuzyn jest cieślą. Panowie od początku planowali prowadzić ekologiczną i biodynamiczną uprawę winorośli oraz produkcję wina z minimalną ingerencją w proces. Ich mała winnica to trzyhektarowy ekosystem położony na łupkowej glebie w stromym, górskim terenie i obsadzony głównie szczepem Hondarrabi Zuri, z domieszką Hondarrabi Beltza (uprawa w formie parral). Pierwsze udane zbiory Makatzak zaliczył w 2021, a my mieliśmy okazję pić w Bilbao Narrasti z tego rocznika; smakowało wybitnie. MWW jest w trakcie uzyskiwania certyfikatów potwierdzających ekologiczne i biodynamiczne podejście w winnicy, a Aitor dodatkowo, obok pracy w Sorgintxulo, kupuje winogrona z eko uprawy od sąsiada, którego parcele znajdują się bardziej w głębi lądu i produkuje z nich swoje drugie txakoli, Ghaur.

Narrasti w euskarze, czyli w języku baskijskim, znaczy tyle, co „gad”, więc sama nazwa może już sugerować co nieco w przedmiocie charakteru wina. Makatzak Narrasti to pełne życia, charakterne txakoli, które wymyka się stereotypom. Powstaje w 90% z Hondarrabi Zuri i w 10% z Hondarrabi Zuri Zerratia, dwóch endemicznych odmian, uprawianych w Sorgintxulo w Aia (Gipuzkoa), w dziko zielonym zakątku nad brzegiem Atlantyku. Winnica prowadzona jest organicznie i biodynamicznie, w warunkach różnorodności biologicznej, a winorośle rosną na glebach gliniasto-wapiennych z żyłami łupku, co zapewnia txakoli jego unikalną, niepodrabialną mineralność. Proces winifikacji w skrócie: ręczny zbiór do małych skrzynek, 90% gron jest tłoczonych od razu i fermentowanych spontanicznie na naturalnych drożdżach, a pozostałe 10% maceruje ze skórkami przez trzy tygodnie, co nadaje winu głębszą, bardziej złożoną strukturę. Nic nie jest klarowane ani filtrowane, podczas butelkowania czasem dodawana jest tylko niewielka ilość siarki. Dojrzewanie trwa około 11 miesięcy i jest dzielone między stalową beczkę, 400-litrową beczkę z francuskiego dębu oraz 225-litrowe gliniane naczynie. Tak powstaje pięknie złożone txakoli, które jednocześnie nie traci nic ze swojej zachwycającej świeżości.

Narrasti to jedno z tych txakoli, których się nie zapomina i do których z przyjemnością się wraca. Po raz pierwszy spróbowaliśmy go w Zarate, i od tamtej pory jest na radarze. To wino, które budzi zmysły, a wyróżnia je kombinacja rześkiej mineralności, żywej kwasowości i jedwabistej tekstury. W aromacie mamy tu świeżo zerwane cytrusy na tle białych kwiatów i słoność atlantyckiej bryzy znad Zatoki Biskajskiej. Usta soczyste, świeże, napięte, ale doskonale zrównoważone, co czyni Narrasti tak łatwym do picia. Wino jest długie, z trwałym mineralnym posmakiem, który sprawia, że każdy kolejny kieliszek to czysta przyjemność. Makatzak Narrasti nie jest zwykłym lekkim txakoli na upalne lato. To wino do kontemplacji i delektowania się o każdej porze roku, najlepiej przy wspominkach z podróży po baskijskiej krainie. Zachwyt, niezmiennie.

Nazwa: Narrasti 2022 Makatzak Wild Wines
Kraj: Hiszpania
Region: Euskadi, DO Getariako Txakolina
Rodzaj: wytrawne, białe
Szczepy: 90% Hondarrabi Zuri, 10% Hondarrabi Zuri Zerratia
Abv: 12,5%
Produkcja: 1664 butelki

Artykuł Narrasti 2022 Makatzak Wild Wines – txakoli, które przełamuje konwencję pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Za projektem Calcarius, uruchomionym kilkanaście lat temu w Apricena (Foggia) w regionie Gargano w Apulii, stoi Valentina Passalacqua, córka zamożnego lokalnego przedsiębiorcy Settimio Passalacqua. Gospodarstwo rolne projektu Calcarius obejmuje 80 ha upraw winorośli, innych owoców i warzyw, położonych na wysokości około 150 m npm. Uprawia się tu odmiany autochtoniczne, w tym Bombino bianco, Greco, Falanghina, Uva di Troia, Negroamaro i Aleatico. Winnice posadowione są na glebach wapiennych (kimeryd), zawierających miliardy drobnych morskich skamieniałości sprzed 130 milionów lat, a nazwa projektu – Calcarius (Vini da Pietra Calcarea) – ma symbolizować terroir bogate w minerały i winorośl uprawianą bez kompromisów. 

Do połowy 2020 Calcarius zdążył zyskać status apulijskiego symbolu naturalnego wina, a chwilę później – głównie w USA, za sprawą skutecznego podboju marketingowego tamtejszego rynku – stał się świadectwem hipokryzji branży, słynącej przecież z (często przesadnego) poczucia wyższości moralnej. W lipcu 2020 Settimio Passalacqua został aresztowany we Włoszech i oskarżony o przestępstwa podatkowe oraz nielegalne zatrudnienie i wyzysk przeszło 200 imigrantów z Afryki i Europy Wschodniej, „pracujących” w jego gospodarstwach rolnych w prowincji Foggia w Apulii. Akt oskarżenia wskazywał ponadto, że po kilkumiesięcznym śledztwie policja uznała, że ojciec ​​prowadził również firmę Valentiny i trzy inne gospodarstwa rodzinne, w których między innymi zatrudniał pracowników na czarno. Valentina Passalacqua, od 2000 roku jeden z wiodących propagatorów biodynamiki w Apulii, zaprzeczyła oczywiście istnieniu jakichkolwiek nadużyć czy powiązań, ale… wino się rozlało, a importerzy i konsumenci za oceanem zaczęli poddawać w wątpliwość prawdziwość jej deklaracji co do zrównoważonych praktyk rolniczych, organicznego podejścia do upraw, dbałości o zachowanie naturalnych cech terroir oraz biodynamicznej i nisko interwencyjnej produkcji wina. Logo z win Calcariusa, słoneczny „peaceful living”, przestał brzmieć wiarygodnie, a przynależność do Rete del Lavoro Agricolo di Qualita stanęła pod znakiem zapytania. Passalacqua w ciągu kilku miesięcy 2020 roku straciła kontrakty z dziewięcioma importerami z USA, którzy generowali ponad 80% jej zysków.

Zamawiając butelki Calcariusa nie mieliśmy pojęcia o całej tej aferze, a na interesujący artykuł o etycznym zgrzycie w karierze Passalacquy, który dość szczegółowo przedstawia okoliczności sprawy z amerykańskiej perspektywy, trafiliśmy dopiero po fakcie. Tak czy owak, same wina spod szyldu Calcarius są naprawdę niezłe. Wina mają certyfikat rolnictwa organicznego, są sprzedawane w litrowym formacie i zamykane kapslem. Wyróżnia je lekkość i niska zawartość alkoholu, dzięki czemu doskonale sprawdzają się w trakcie upalnego lata. Na wszystkich etykietach Calcariusów widnieje liczba atomowa (20) i masa atomowa (40,08) wapnia (Ca).

Calcarius Rosso powstaje w 100% ze szczepu Negroamaro. Spontaniczna fermentacja na naturalnych drożdżach z maceracją na skórkach przez 5 dni w otwartych kadziach, dojrzewanie w stali, niefiltrowane i nieklarowane przed butelkowaniem. W aromacie dominują ciemne owoce (porzeczki, maliny, czereśnie, śliwki) i korzenne przyprawy z nutą tytoniu. W ustach świeże, pikantne, dość intensywne, z przyjemną ziołową goryczką. Bardzo fajne wino na co dzień.

Nazwa: Valentina Passalacqua Progetto Calcarius Rosso
Kraj: Włochy
Region: Puglia
Rodzaj: wytrawne, czerwone
Szczep: 100% Negroamaro
Abv: 11,5%

Artykuł Valentina Passalacqua Progetto Calcarius Rosso IGP Puglia pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

WIEDEŃ Gdzie warto zjeść

Przypominamy: w Wiedniu, dla własnego komfortu, rezerwuj stoliki w wine barach i restauracjach z wyprzedzeniem – tylko to w przeważającej większości miejsc da gwarancję, że nie będziesz zmuszona/zmuszony na siłę szukać alternatyw dla wybranych adresów. Dotyczy to zarówno lunchu, jak i kolacji. Tym razem, polecamy między innymi drugą – obok Vinifero – magiczną wiedeńską miejscówkę ze znakomitymi winami, kolorową restaurację w Muzeum Hundertwassera i kawiarnię speciality, która w pierwszej edycji The World’s 100 Best Coffee Shops (z lutego 2025) zajęła trzecie miejsce – najwyższe spośród wszystkich uwzględnionych w zestawieniu europejskich kawiarni. To oznacza, że obecnie najlepsza w Europie kawiarnia speciality znajduje się w Wiedniu.

Btw, karty wiedeńskich restauracji, barów i kawiarni mają klarowny system oznaczania alergenów (gluten oznaczony jest zawsze literą A).

Sprawdź też: Gdzie dobrze zjeść w Wiedniu – część I

Café Friedlich im KunstHausWien – kawiarnia i restauracja w Muzeum Hundertwassera

Gdzie: Untere Weißgerberstraße 13 (Landstrasse – 3 dzielnica/bezirk Wiednia)

Café Friedlich to dodatkowa (niebiletowana) atrakcja Muzeum Hundertwassera, której nie wypada pominąć. Choć lokal w nazwie ma „café”, podobnie jak wiele innych restauracji w Wiedniu, jest to bardziej restauracja połączona z kawiarnią i barem aniżeli klasyczna kawiarnia. Latem na wskroś nie-wiedeńska karta dań zachwyca lekkością i fajnymi połączeniami sezonowych składników (sznycel z ziemniakami również jest, gdyby ktoś potrzebował), a ogródek pełen krzywych kolorowych stolików – jesteśmy przecież w KunstHausWien – tylko dodaje Café Friedlich uroku.

Na lekki lunch w 35+ stopniowym sierpniowym upale zamówiliśmy po sałatce z burraty i grillowanych brzoskwiń na pomidorowym ragout, do tego Grüner Veltliner i americano. Sałatki bardzo apetyczne, ładnie podane i pyszne, wino i kawa dobre. Super miejsce w otoczeniu zieleni. Możesz tu przyjść zarówno przed lub po zwiedzaniu samego muzeum, jak i bez związku ze sztuką. Wejście do Café Friedlich nie wymaga biletu.

MAST Weinbistro

Gdzie: Porzellangasse 53 (Alsergrund – 9 dzielnica/bezirk Wiednia)

MAST (jedni mówią, że to skrót od Mahlzeit, w wolnym tłumaczeniu: Zjedz dobry posiłek, a drudzy, że od pierwszych liter imion założycieli) to wyróżniona w przewodniku Michelin zieloną gwiazdką i Bib Gourmand restauracja połączona z wyjątkowym w skali Wiednia wine barem. Znajduje się w ładnej kamienicy w Alsergrund, 9 dzielnicy Wiednia.

Biodynamiczne i organiczne wina odgrywają w MAST kluczową rolę, a sommelierzy-założyciele, Steve Breitzke i Matthias Pitra, mają tu wszystko, czego trzeba człowiekowi do szczęścia. Lokal zgrabnie łączy swobodny fine dining z niezobowiązującą formą bistro i autentycznie zachwycającą kartą win, która obejmuje ponad 1300 butelek (!). Na szczęście, cała karta win jest dostępna także online, dzięki czemu można przejrzeć ją wcześniej i na spokojnie wybrać przynajmniej shortlistę, by choć trochę ułatwić sobie wybór na miejscu. A wybierać naprawdę jest w czym! Więcej szczegółów znajdziesz w tym wpisie.

Palmenhaus – stara palmiarnia od śniadania do kolacji

Gdzie: Burggarten 1 (Innere Stadt – 1 dzielnica/bezirk Wiednia)

Gdzie odpocząć po kilku godzinach zwiedzania Albertiny? Palmenhaus Brasserie to naturalny wybór, ponieważ jeden adres dzieli od drugiego ledwie 300 metrów spaceru. Miejsce jest popularne, więc na wszelki wypadek zrobiliśmy rezerwację (online), ale okazała się niepotrzebna – w sierpniowy weekend nie było tłumów. Palmenhaus to restauracja i kawiarnia w jednym, urządzona w przestronnej byłej palmiarni, w której klimat robi spora ilość zieleni i światło wpadające zewsząd przez szklaną konstrukcję. Sympatyczny lokal, tym przyjemniejszy, im mniej tu tłumów. Palmenhaus jest jednym z wiedeńskich must go/must see, uwzględnianym we wszystkich internetowych poradnikach i przewodnikach, więc przez większą część roku tłumy ludzi dostajemy w palmiarni w pakiecie. Tak czy owak, warto zajrzeć, przynajmniej raz.

Przyszliśmy tu na lunch bez specjalnych oczekiwań, a na miejscu okazało się, że o dziwo nawet jest co zjeść. Zamówiliśmy po jednym daniu (sałatka z burratą i kurczak na kurkowym risotto – obydwa bardzo dobre), do tego dobry, przyjemnie orzeźwiający Grüner Veltliner na kieliszki, a na deser affogato, czyli espresso z lodami waniliowymi. 

GOTA Coffee experts – cudne śniadania w najlepszej kawiarni w Europie

Gdzie: Mariahilfer Straße 192 (Rudolfsheim-Fünfhaus – 15 dzielnica/bezirk Wiednia)

Wiedeńska GOTA Coffee to nie tylko trzecia najlepsza kawiarnia świata AD 2025 wg pierwszej edycji rankingu The World’s 100 Best Coffee Shops, o którym pisaliśmy TUTAJ. To również znakomite miejsce na śniadanie z opcjami bezglutenowymi i wegańskimi. Śniadania podawane są tutaj codziennie od 7:00 do 14:00, a w weekendy i inne dni wolne (np. 15 sierpnia) oferta śniadaniowa powiększona jest o dodatkowe dania, które nie są dostępne w tygodniu. Trudno o lepszy początek dnia niż pyszne śniadanie przy doskonałej kawie!

Ferrari Natural Gelato

Gdzie: Annagasse 3-3a (Innere Stadt – 1 dzielnica Wiednia)

I ponownie Ferrari Natural Gelato, ponieważ to nasz stały punkt programu. Są w Wiedniu inne dobre lodziarnie, ale ta – naszym zdaniem – jest najlepsza. To prawdziwa włoska gelateria, stworzona dla tych, którzy zwracają uwagę na to, co jedzą. Wielkim przebojem Ferrari są sorbety, które w taki upał, jaki panował w mieście tego lata, zarówno w czerwcu, jak i w sierpniu, dosłownie ratują życie – składają się w około 70% z owoców, nie zawierają cukru, glutenu i laktozy. Te sorbety naprawdę smakują owocami (a nie cukrem). Polecamy w szczególności te sorbetowe smaki: różowy grejpfrut, limonka, marakuja, mango, maliny i owoce leśne. A z kremowych: pistacja i migdał z Sycylii, nugat z Turynu, orzechy laskowe z Piemontu, gorzka czekolada i tak dalej. Pycha!

Umarfisch am Naschmarkt – ryby i owoce morza na popularnym targu

Naschmarkt to doskonale zaopatrzony całoroczny targ, który pod względem asortymentu niczym nie ustępuje wypasionym południowym targowiskom. Działa tu również szereg restauracji, z których polecamy Umarfisch (wskazana rezerwacja). To otwarta w 2003 roku restauracja (i sklep) z wysokiej jakości rybami i owocami morza. Jeżeli – tak jak my – szukasz alternatywy dla sznycla z ziemniakami – to jest właściwy kierunek. Więcej o tym, co w Umarfisch zjeść, napiszemy już niebawem.

WIEDEŃ Gdzie warto zjeść – cdn.

Artykuł WIEDEŃ Gdzie warto zjeść – subiektywny przewodnik (II) pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Kultura wiedeńskiej kawiarni została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO w 2011 roku, gdyby jednak sformułowaną przez UNESCO definicję typowej wiedeńskiej kawiarni odnieść do nowofalowych kawowych miejscówek, którymi usiany jest Wiedeń i których większość powstała nieco ponad dekadę temu, okazałoby się, że żadna z nich – choć ulokowana w samym sercu Wiednia – nie jest „typową wiedeńską kawiarnią”. I chyba dobrze, ponieważ to właśnie te nietypowe wiedeńskie kawiarnie, w których nie ma ani marmurowych stolików, ani krzeseł Thonet, ani tym bardziej klasycznego wystroju, parzą najlepszą kawę w Wiedniu.

Jedną z takich kawiarni jest GOTA Coffee experts, palarnia kawy specialty i kawiarnia w jednym, zlokalizowana w 15 dzielnicy Wiednia (Rudolfsheim-Fünfhaus) przy Mariahilfer Straße 192. GOTA powstała 8 lat temu, założyło ją rodzeństwo Katharina Brun (Austrian AeroPress Champion) i Markus Brun (Austrian Coffee in Good Spirits Champion), a stało się o niej głośniej w lutym 2025, gdy zajęła trzecie miejsce w pierwszej edycji rankingu The World’s 100 Best Coffee Shops. Tym samym, GOTA Coffee została uznana za trzecią najlepszą kawiarnię świata w segmencie speciality. Jednocześnie, jako najwyżej notowana w rankingu europejska kawiarnia, została również najlepszą kawiarnią speciality w Europie. W uzasadnieniu nagrody napisano tak: Sukces GOTA Coffee opiera się na bezkompromisowej jakości, etycznych źródłach kawy i głębokim szacunku do rzemiosła kawowego. Ta nagroda jest potwierdzeniem ich zaangażowania w przekraczanie granic kultury kawowej i wyznaczanie nowych standardów doskonałości. GOTA to coś więcej niż tylko kawa – chodzi w niej o budowanie więzi między baristami, klientami i samą kawą. To miejsce, w którym dobra kawa spotyka się z dobrymi ludźmi. GOTA oferuje zarówno wspaniałe kawy speciality z własnej i kilku innych zaprzyjaźnionych palarni, jak i klasyki na espresso, a także znakomite śniadania. Na miejscu i online na stronie kawiarni można kupić również topowej jakości ziarna. Można i bardzo warto!

Zamówiliśmy 2 x V60, jedno z ziaren z berlińskiej The Barn (light roast, Arsosala Reserve, Ethiopia), a drugie z czeskiej Fathers z Ostrawy (light roast, Rwanda, Tumba), a do tego dwie sałatki z burratą i dodatkowym awokado oraz dwie szakszuki. W cenie każdego dania jest dodatkowo spora porcja pieczywa, my zamówiliśmy bezglutenowe i dostaliśmy chrupiące wieloziarniste kromki podsmażone na maśle.

GOTA Coffee to miejsce o sztuce parzenia kawy, które słynie przede wszystkim ze świetnej jakości naparu przygotowywanego różnymi metodami z szerokiej palety ziaren, jednak jej pełne obłożenie w piątkowe przedpołudnie, w porze późnego śniadania, świadczy o tym, że oferta kulinarna kawiarni (śniadania, kanapki, przekąski, desery) również działa na kawoszy jak magnes. I trudno się dziwić. To, co zamówiliśmy, wyglądało bardzo apetycznie, a smakowało jeszcze lepiej. Gdyby nie czekający nas jeszcze lunch w Kunst Haus Wien, a później kolacja w MAST, pewnie zjedlibyśmy więcej, ale co się odwlecze…

PS. By uniknąć oczekiwania na wolny stolik, warto zrobić rezerwację. Za śniadanie dla dwóch osób, dwie porcje przelewu V60 na miejscu i trzy paczki kawy w ziarnach zapłaciliśmy 125 EUR (paczki kawy na wynos to mniej więcej połowa tej kwoty).

PS-2. Obok kawiarni, w tej samej kamienicy, znajduje się należąca do rodzeństwa Brun elegancka kwiaciarnia Miraflores.

Czytaj też:

Kawowy Wiedeń alternatywny

Inne wpisy na temat Wiednia

Artykuł GOTA Coffee experts – najlepsza kawiarnia w Europie działa w Wiedniu pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Czasy, gdy dieta kojarzyła się wyłącznie z wyrzeczeniami i mdłymi posiłkami, dawno już przeminęły. Współczesny catering dietetyczny z dostawą do domu to prawdziwa uczta dla podniebienia, gdzie zdrowe odżywianie idzie w parze z wyszukanymi smakami. Test smaku może być prawdziwym zaskoczeniem dla tych, którzy wciąż wierzą w mit o tym, że zdrowe znaczy nudne. Czy można jest zdrowo i smacznie? Oczywiście!

Jakie smaki może mieć catering dietetyczny z dostawą do domu?

Różnorodność to klucz do sukcesu każdego pudełkowego cateringu. Dobrze skompilowane menu przypomina podróż dookoła świata – w jednym pudełku znajdziemy inspiracje kuchnią azjatycką, w drugim śródziemnomorską, a w trzecim tradycyjnymi polskimi smakami w nowoczesnej odsłonie.

Poranek może rozpocząć się od owsianki z orientalnymi przyprawami i świeżymi owocami egzotycznymi, lunch to zupa krem z soczewicy z nutą kurkumy, a obiad dorsz na parze z warzywami al dente w towarzystwie quinoa. Taka kompozycja pokazuje, jak szeroko można interpretować pojęcie zdrowego jedzenia.

Ciekawe połączenia składników to znak rozpoznawczy najlepszych firm. Znajdziemy tam zarówno klasyczne duety, jak kurczak z warzywami, jak i bardziej awangardowe propozycje – kotlety z kaszy jaglanej z sosem tahini czy sałatkę z pieczonych buraków z kozim serem.

Sezonowość składników również odgrywa ważną rolę. Wiosenne szparagi, letnie pomidory, jesienne dynia czy zimowe warzywa korzeniowe przekładają się na naturalne zróżnicowanie smaków w ciągu roku. A właśnie takie smakołyki mogą trafiać na Twój talerz, jeśli zdecydujesz się na catering dietetyczny od wygodnadieta.pl.

Który catering dietetyczny wybrać? Oto kilka ciekawych propozycji

Wybór odpowiedniego dostawcy wymaga przemyślenia własnych potrzeb i preferencji. Catering dietetyczny od Wygodnej Diety oferuje szereg opcji, które mogą zaspokoić różnorodne wymagania żywieniowe i smakowe.

Wybrane propozycje dostępne w ofercie to między innymi:

• dieta z wyborem menu – możliwość wyboru spośród 25 dań dziennie daje pełną elastyczność;
• dieta niskokaloryczna – skierowana do osób chcących zrzucić nadprogramowe kilogramy bez rezygnacji z przyjemności jedzenia;
• dieta ketogeniczna – oparta na wysokiej zawartości zdrowych tłuszczów, popularna wśród osób szukających szybkich efektów;
• dieta sportowa – zwiększona ilość białka wspiera budowanie masy mięśniowej u aktywnych fizycznie;
• dieta wegetariańska – bogactwo warzyw, roślin strączkowych i produktów zbożowych dla miłośników kuchni bez mięsa;
• dieta wegańska – całkowicie oparta na składnikach roślinnych;
• diety eliminacyjne – bezglutenowa, bezlaktozowa czy bez nabiału – idealne dla osób z nietolerancjami;
• dieta dla diabetyków – starannie skomponowana pod kątem kontroli poziomu cukru we krwi.

W Wygodnej Diecie każda opcja jest tworzona przez doświadczonych dietetyków i kucharzy, którzy dbają o to, by posiłki były smaczne i kompletne pod względem składników odżywczych.

Po tych cechach poznasz najlepszy catering dietetyczny. Nie lekceważ ich

Rynek pudełkowych diet w Polsce rozwija się błyskawicznie, ale nie wszystkie firmy oferują taki sam poziom jakości. Najwyższa klasa usług wyróżnia się konkretnymi cechami, które warto sprawdzić przed złożeniem zamówienia.

Kluczowe elementy wysokiej jakości:

• świeżość składników – najlepsze firmy współpracują z lokalnymi dostawcami. Warzywa powinny być soczyste, mięso wysokiej jakości, a owoce dojrzałe;
• certyfikat HACCP – system zarządzania bezpieczeństwem żywności to podstawa. Gwarantuje, że na Twoim talerzu ląduje żywność smaczna, ale przede wszystkim bezpieczna;
• możliwość szybkiej zmiany diety lub ich kaloryczności – wystarczy tylko kilka kliknięć lub jeden telefon, by kosztować zupełnie nowych smaków. To świetne rozwiązanie dla osób, które już osiągnęły swoje początkowe cele wagowe i przechodzą teraz do realizacji kolejnych wyzwań, na przykład związanych z budowaniem masy mięśniowej.

Artykuł Test smaku cateringu dietetycznego z wygodnadieta.pl – przekonaj się, dlaczego zamówić dietę pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Wiedeń przypomniał mi o omlecie cesarskim, którego nie smażyłem od co najmniej 3 lat. Puszysty kaiserschmarrn, słynny austriacki omlet na ubitym białku, to znakomity pomysł na weekendowe śniadanie, a dodatkowo sprzyja mu sezon na śliwki, więc oto jest! Omlet jak na poniższym obrazku podają w restauracji DO & CO Albertina w budynku tego muzeum.

Omlet z 6 jajek jest sporych rozmiarów, dlatego smażę go na stalowej patelni do paelli (paellera) o grubym dnie i średnicy 28 cm. Z podanych proporcji przygotujesz naprawdę puchaty omlet, a jeżeli obawiasz się, czy nie spuchnie za bardzo, możesz ewentualnie ograniczyć ilość jajek do 5. Czas smażenia dopasuj do swojej patelni. Stalowa paellera rozgrzewa się mocniej, a omlet smaży się w niej szybciej niż na przykład w patelni z teflonową powłoką, dlatego nie przegap właściwego momentu na start bałaganu na patelni (czyli dzielenie omletu na części).

Śliwki to znakomity (i klasyczny) dodatek do omletu cesarskiego, ale równie dobrze sprawdzą się na przykład duszone morele albo maliny. Daktyle Medjool dodaję tylko po to, by nieco dosłodzić węgierki z targu, które okazały się lekko kwaskowate.

Kaiserschmarrn ze śliwkami – SKŁADNIKI na 2 duże porcje:

• 6 jajek (zerówka, rozmiar M)
• 4 łyżki mąki owsianej bezglutenowej (u mnie: Elovena)
• trochę mleka (u mnie: mleko z orzechów laskowych)
• dwie łyżeczki pasty waniliowej
• sól
• 2 płaskie łyżki cukru kokosowego
• trochę cukru pudru na koniec
• masło ghee do smażenia
• 500 g śliwek węgierek
• 4 daktyle Madjool

Kaiserschmarrn ze śliwkami – PRZEPIS:

1. Przygotuj duszone śliwki: podziel śliwki na połówki, usuwając pestki. Daktyle wypestkuj i pokrój w niewielkie kawałki. Owoce przełóż do garnka. Duś pod przykryciem do momentu, aż śliwki zmiękną. Zdejmij pokrywkę i gotuj jeszcze przez kilka minut. 
2. Oddziel żółtka od białek. Żółtka wymieszaj z mąką owsianą i niewielką ilością mleka, tak by powstało dość płynne, gładkie ciasto. Dodaj do niego wanilię lub pastę waniliową i wymieszaj.
3. Białka wraz ze szczyptą soli ubij na sztywną pianę (używam miksera planetarnego Wartmann, ubijanie – poziom 6), a następnie dodaj ją do ciasta i delikatnie wymieszaj całość silikonową łopatką.
4. Smaż omlet na maśle na rozgrzanej patelni, na małym ogniu, aż spód się zarumieni, co nie powinno zająć wiele czasu.
5. Podziel omlet łopatką na mniejsze kawałki, przewróć je na drugą stronę i posyp cukrem kokosowym. Nie przejmuj się bałaganem na patelni – gdy omlet się zetnie, będzie wyglądać ładniej, a cukier fajnie się skarmelizuje.
6. Gotowy omlet oprósz cukrem pudrem i podawaj z duszonymi śliwkami.

UWAGA: Kod rabatowy FACETIKUCHNIA działa na wszystkie produkty w RONIC ONLINE, w tym na robot planetarny Wartmann i daje 5% rabatu nawet od cen już obniżonych tymczasowymi promocjami: sprawdź Rabat Ronic.

Artykuł Kaiserschmarrn ze śliwkami – znakomity pomysł na weekendowe śniadanie pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Puro Rofe to winiarnia powstała w 2017 na Lanzarote. Założyli ją Rayco Fernández i Silvia Viot, ci sami, którzy w 2018 uruchomili na El Hierro inny mikro projekt winiarski – Bimbache (obydwie inicjatywy działają w ramach jednej spółki Valientes Vinos). Lanzarote jest najbardziej wysuniętą na wschód, najcieplejszą i – obok El Hierro – najbardziej suchą wyspą w archipelagu Kanarów, położoną zaledwie 100 km od wybrzeża Afryki. Poddawana niemal nieustannym wiatrom wiejącym z Sahary (alisios), Lanzarote nie jest szczególnie przyjaznym miejscem do uprawy winorośli. Jej księżycowy krajobraz w znacznej mierze został ukształtowany przez erupcję, która trwała od 1730 do 1736 roku i pokryła 200 kilometrów kwadratowych wyspy grubą warstwą popiołu i lapilli. Najbardziej charakterystyczną cechą ukształtowania terenu Lanzarote są serie kalder, które pokrywają czarną pustynię z piasku i popiołu, w szczególności w północno-zachodniej części wyspy (Los Volcanes). Czarny jak grafit krajobraz winiarski Lanzarote tworzą symetryczne dołki (hoyos) wykopane w popiele wulkanicznym (rofe), w którym rosną winorośle. Fernández i Viot kupili winnicę w La Geria (Park Narodowy Los Volcanes), na obszarze uznawanym za grand cru Lanzarote, ale też, podobnie jak na El Hierro, współpracują z lokalnymi winogrodnikami, którzy uprawiają dla nich winorośle między innymi na obszarze La Geria, Tinajo, Masdache i Testeyna. Uprawa winorośli jest typowo wyspiarska, prowadzona z poszanowaniem lokalnych ekosystemów, możliwie nisko interwencyjna i zgodna z cyklem natury. Wina Puro Rofe fermentują spontanicznie, nie są filtrowane ani klarowane, a siarkę dodaje się w niewielkich ilościach.

Typowy winiarski krajobraz La Geria tworzą krzewy winorośli rosnące w regularnych, okrągłych nieckach o głębokości do dwóch metrów, które ułatwiają roślinom łapanie wilgoci i chronią je przed silnym wiatrem znad Sahary i Atlantyku. Tinasoria powstała w 100% z owoców autochtonicznej odmiany Malvasía Volcánica. Grona pochodzą z pojedynczej parceli, z ponad 100-letniej plantacji winorośli posadzonej na wysokości około 500-600 m npm w kraterze Montaña de Tinasoria, najwyższego wulkanu na obszarze La Geria. Tinasoria 2022 jest pierwszym rocznikiem wyprodukowanym z winogron z tej działki. Owoce z ręcznego zbioru, odszypułkowane i tradycyjnie miażdżone przechodzą spontaniczną fermentację na rodzimych drożdżach w zbiornikach ze stali nierdzewnej, po czym wino dojrzewa przez 8 do 9 miesięcy w pojedynczej neutralnej beczce z francuskiego dębu o pojemności 500 litrów.

Tinasoria to, póki co, najsmaczniejsze ze wszystkich win Puro Rofe, z którymi przyszło nam się zmierzyć. Wino ma słomkowy kolor. W nosie lekkie nuty ananasa i skórki cytrynowej. W ustach gęste, mineralne, czyste, z wyraźnie słonawym finiszem. Stonowana elegancja, świetne wino. Jest w nim wszystko, co najlepsze w Lanzarote.

Nazwa: Puro Rofe Tinasoria 2022
Kraj: Hiszpania
Region: DO Lanzarote
Rodzaj: czerwone, wytrawne
Szczep: 100% Malvasía Volcánica
Abv: 11,5%
Produkcja: około 350 butelek

Artykuł Puro Rofe Tinasoria 2022 DO Lanzarote pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Pomidory zapiekane z kwiatami cukinii to jeszcze jeden pomysł na pyszną letnią zapiekankę z samych roślin, lekką jak chmurka.

Pisałem o tym wiele razy, ale z uwagi na napływające wciąż emaile z pytaniami, przypomnę jeszcze raz: każda odmiana cukinii, zanim wyrośnie i stanie się cukinią, zakwitnie. Kwiaty cukinii występują w dwóch wariantach, męskim i żeńskim. Męski kwiat cukinii to ten na łodyżce, a żeński – z mini cukinią. Tych ostatnich, czyli żeńskich kwiatów cukinii używam najczęściej. Jeżeli chodzi o słupki w kwiatostanach, nie wycinam ich z żeńskich kwiatów cukinii, a z męskich zwykle tak (chyba, że zapomnę – lekka goryczka nie jest szczególnie wyczuwalna).

Ilość pomidorów i kwiatów cukinii dostosuj do wielkości naczynia do zapiekania, którego używasz. Soczyste rozgniecione maliny pod wpływem ciepła zapiekanki puszczają sok, który łączy się z oliwą i sokiem z pomidorów, tworząc znakomity dressing. Całość jest super lekka i doskonała w swej prostocie. Użyj takich pomidorów, jakie masz pod ręką; szczególnie dobrze sprawdzą się tu odmiany o gęstym mięsistym miąższu i małej ilości pestek.

Pieczone pomidory z kwiatami cukinii i malinami – SKŁADNIKI:

• pomidory w różnych kształtach i kolorach  (u mnie: malinowy, ananasowy, śliwkowy czerwony i żółty)
• 10-12 żeńskich kwiatów cukinii (z małymi cukinkami)
• oliwa extra vergine jak najlepszej jakości
• garść listków bazylii dowolnej odmiany (u mnie: tajska bazylia)
• 2 małe garście malin
• sól Maldon

Pieczone pomidory z kwiatami cukinii i malinami – PRZEPIS:

1. Rozgrzej piekarnik do temperatury 200 stopni C.
2. W naczyniu do zapiekania ułóż ciasno pomidory przekrojone na pół. Na pomidorach ułóż kwiaty cukinii.
3. Całość skrop oliwą i wstaw do piekarnika na około 25-30 minut (środkowy poziom, grzanie góra-dół).
4. Gotową zapiekankę posyp listkami bazylii, dodaj rozgniecione w palcach maliny. Na koniec dopraw solą i skrop oliwą.

Artykuł Pieczone pomidory z kwiatami cukinii i malinami pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Gdzie: MAST Weinbistro, Porzellangasse 53, Wiedeń

Wiedeński MAST to miejsce, które mieliśmy w planach już od dłuższego czasu, ale jakoś nie mogliśmy zgrać się w czasoprzestrzeni. Ostatnim razem, przez niemal cały czerwiec, MAST również pozostawał zamknięty z przyczyn urlopowych, ale teraz – w sierpniu – wreszcie się udało! I to w dodatku 15 sierpnia – w dzień, który w prawie całej UE formalnie jest wolny od pracy.

MAST (jedni mówią, że to skrót od Mahlzeit, w wolnym tłumaczeniu: Zjedz dobry posiłek, a drudzy, że od pierwszych liter imion założycieli) to wyróżniona w przewodniku Michelin zieloną gwiazdką i Bib Gourmand restauracja połączona z wyjątkowym w skali Wiednia wine barem. Znajduje się w ładnej kamienicy w Alsergrund, 9 dzielnicy Wiednia.

Biodynamiczne i organiczne wina odgrywają w MAST kluczową rolę, a sommelierzy-założyciele, Steve Breitzke i Matthias Pitra, mają tu wszystko, czego trzeba człowiekowi do szczęścia. Lokal zgrabnie łączy swobodny fine dining z niezobowiązującą formą bistro i autentycznie zachwycającą kartą win, która obejmuje ponad 1300 butelek (!). Na szczęście, cała karta win jest dostępna także online, dzięki czemu można przejrzeć ją wcześniej i na spokojnie wybrać przynajmniej shortlistę, by choć trochę ułatwić sobie wybór na miejscu. A wybierać naprawdę jest w czym! W Polsce tej jakości i tak transparentnego wine baru, z winami w równie dobrych cenach, nie doczekamy pewnie nigdy. Menu, pod wyraźnym nordyckim wpływem, bazuje na autentycznie lokalnych, świeżych, sezonowych składnikach, a minimalistyczne dania są dopracowane w każdym calu. Nie dostajesz tu prostych przekąsek, które byłyby tylko tłem dla tych wspaniałych win, ale pełnoprawne menu przygotowane przez zdolnego szefa kuchni, który naprawdę rozumie, na czym powinien polegać udany wine & dine.

W MAST do wyboru mamy menu degustacyjne lub dania z karty oraz niekończącą się listę win. Jeżeli chodzi o menu degustacyjne, kuchnia od ręki jest w stanie przygotować je w wersji bezglutenowej i z wyłączeniem mięsa, więc skorzystaliśmy z tej opcji (dwa menu degustacyjne bez glutenu, w tym jedno z rybami i owocami morza, a drugie z rybami i mięsem). Co więcej, obsługa informuje również, że każdy zestaw potraw w ramach menu jest inny, dzięki czemu – dzieląc się jedzeniem – próbujemy 12, a nie tylko 6 dań (w praktyce – pierwsze danie dostaliśmy to samo). Na dobry początek wieczoru zamówiliśmy wytrawny cydr ze szwajcarskiej Cidrerie du Vulcain (pyszny), a później butelkę Anne Boisson Bourgogne Aligoté 2019 (kieliszki Mark Thomas). To wspaniałe Aligoté dojrzewające w dębie otwiera się nutami brioszki, prażonej kukurydzy, orzechów laskowych i gorzkich migdałów. W ustach złożone, świeże, cytrusowe, mineralne, o długim i trwałym finiszu. Wino otwierał dla nas Steve Breitzke, co świadczy o tym, że właściciele MAST nie chowają się na zapleczu i wspierają swój zabiegany zespół.

Jeżeli chodzi o jedzenie, wszystko, co trafiało po kolei na nasz stół w ramach menu degustacyjnego, zaskakiwało z jednej strony naturalnością i prostotą doboru składników, a z drugiej złożonością i głębią smaku. W miskach i na talerzykach pojawiło się mnóstwo warzyw i świeżych ziół, ale też niepalona kasza gryczana, portobello, sery czy kiszona kapusta. Kuchnia MAST to pełna wdzięku roślinna fiesta, w której mikro porcje ryb, owoców morza czy mięsa stanowią tylko dopełnienie tego, co na talerzach najważniejsze – roślin. Dodatkowy plus należy się MAST za przepyszny bezglutenowy chleb i niezwykłe, puszyste jak chmurka masło z koziego mleka, robione na miejscu. Obsługa jest na medal – obecna, ale nie nachalna, otwarta, serdeczna i po prostu sympatyczna.

Znakomita kolacja, która zajęła niespełna 3 godziny. Z przyjemnością posiedzielibyśmy w MAST dłużej, ale piątek 15 sierpnia zaczęliśmy przed 4:00 rano, by zdążyć na samolot (Austrian odlatuje z Okęcia do Wiednia o 6:50).

RACHUNEK

Sprawdź też inne wpisy dotyczące Wiednia

Artykuł MAST Weinbistro – wyjątkowa lista win i staranny dobór sezonowych dań pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Wiedeń najfajniejszy jest latem, czyli teraz, a dzięki dobrze zaprojektowanej siatce lotów linii Austrian i LOT to również doskonałe miasto na przedłużone weekendy, szczególnie, gdy – tak jak my – cierpisz na wieczny deficyt urlopu. Austrian lata do Wiednia codziennie o 6:50 i przylatuje na miejsce około 8:00 (bywa, że nawet szybciej, tym razem wylądowaliśmy o 7:47), a LOT – codziennie o 7:10 i przylatuje około 8:30. Do tego dochodzą wieczorne loty powrotne do Wawy około 19:00 i 21:00. To sprawia, że nawet trzydniowy wypad do Wiednia ma sens, tym bardziej, że nawet w 3 dni można zdziałać w tym mieście całkiem sporo.

W tym roku do pogody w Wiedniu mieliśmy wyjątkowe szczęście – zarówno w ostatnim tygodniu czerwca, jak i w połowie sierpnia stolica Austrii powitała nas wspaniałą słoneczną aurą i autentycznym, ponad 30+ letnim upałem, którego w Polsce nie doświadczyliśmy w tym sezonie zbyt wiele.

WIEDEŃ latem – 10 powodów, dla których warto odwiedzić stolicę Austrii w najcieplejsze miesiące roku

Sprawdź też inne wpisy dotyczące Wiednia

1. Miasto żyje na zewnątrz

Wiedeńska przestrzeń miejska latem ożywa i nabiera rumieńców – miasto żyje na zewnątrz, parki i place przeobrażają się w strefę pikników i spotkań, zadbane zielone trawniki aż kuszą, by się na nich ułożyć pod gołym niebem w pojedynkę lub w grupach, a restauracje i wine bary celebrują lato i wystawiają letnie ogródki, często z fajnie zaaranżowaną zielenią oddzielającą stoliki od ulicy. Tylko latem da się przesiadywać w nich do późnej nocy w lekkich, letnich ciuchach. Kiedy za dnia temperatury przebijają 35+ w cieniu, ciepło utrzymuje się do bladego świtu, więc o kurtkach czy bluzach można wreszcie zapomnieć. 

2. Miasto muzyki w trybie letnim

Miasto muzyki przechodzi w letni tryb – filharmonia i opera mają przerwę, w mieście odbywają się natomiast letnie koncerty plenerowe w przypałacowych ogrodach, które dodatkowo zwykle są bezpłatne, np. doroczny czerwcowy Sommernachtskonzert w ogrodach Schönbrunn Palace. Latem, za sprawą europejskiego sezonu festiwalowego i licznych rockowych tras koncertowych, mogą odbywać się również świetne koncerty między innymi w Stadthalle.

3. Lato to więcej czasu na… życie

Długi dzień, późne zachody słońca i ciepłe, a nawet upalne wieczory – to wszystko znacząco wydłuża czas na zwiedzanie i spacery po mieście. Gdy byliśmy w Wiedniu w czerwcu, słońce zachodziło około 21:40, a w połowie sierpnia już o 20:00. Jak będzie w listopadzie i grudniu – wszyscy wiemy, lepiej o tym nie myśleć. Zimowy Wiedeń z kolei bardziej sprzyja niekończącej się liście wspaniałych wiedeńskich muzeów, a latem wspaniale jest po prostu spacerować po ulubionych dzielnicach Wiednia i korzystać z restauracyjnych/kawiarnianych/winnych ogródków, które zapraszają na każdym kroku.

4. Zieleń i kwiaty

Kwitnące parki i ogrody, ukwiecone tarasy, balkony i parapety – lato ma wprawdzie solidną konkurencję w wiedeńskiej wiośnie, gdy – jak u nas – wszędzie kwitną magnolie i drzewa owocowe, ale lato to również kolorowe parkowe rabaty, czasem nawet muzycznie zaaranżowane, jak na przykład klucz wiolinowy z begonii (zwykle czerwonych lub różowych) przed neobarokowym pomnikiem Mozarta w ogrodzie Burggarten. I budki-kwiaciarnie rozstawione w całym mieście, które o tej porze roku obstawione są na zewnątrz kwieciem wszelkiego rodzaju.

5. Restauracyjne i barowe ogródki

Radość ucztowania na świeżym powietrzu – nie tylko w restauracyjnych i barowych ogródkach, ale też na Naschmarkt, który najatrakcyjniejszy jest pod tym względem teraz, czyli latem. Oczywiście, że można tu coś zjeść i wypić także będąc odzianym w futro, kożuch czy puchówkę, siedząc na lodowatym krzesełku przy mokrym od deszczu stoliku, ale w czerwcu, lipcu czy sierpniu będzie nieporównanie przyjemniej i bardziej kolorowo. Nic tak nie ustawia nastroju jak kieliszek schłodzonego Grünera Veltliner tuż po śniadaniu :)

6. Speciality coffee w wersji outdoorowej

Amatorzy kaw specialty i licznych działających w Wiedniu kawiarni alternatywnych mogą celebrować kawowe rytuały w przytulnych kawiarnianych ogródkach. W środku trzeba się chować tylko wtedy, gdy akurat ten czy inny ogródek zalewa bezpośrednie słońce, co w szczycie lata bywa trudne do zniesienia, ale na szczęście wiele z nich jest położonych tak, że wspaniałej jakości kawą można cieszyć się na zewnątrz.

7. Lato to najlepszy sezon na restauracje

Lato to również fajniejsze jedzenie: sezon na morele, pomidory, kurki czy borowiki wzbogaca restauracyjne karty, a słoneczna i ciepła aura sprzyja (nie tylko austriackim) białym winom.

8. Letni Wiedeń pod błękitnym niebem ma więcej wdzięku

Monumentalna wiedeńska architektura na tle zieleni i błękitnego nieba nabiera osobliwej lekkości, wydaje się bardziej przyjazna i… fotogeniczna.

9. Mniej oblężone muzea i inne popularne obiekty

Poziom oblężenia muzeów jest odczuwalnie niższy niż w zimowe miesiące. W zależności od miejsca, latem jest albo przyjemnie pusto (jak w KUNST HAUS WIEN czyli w Muzeum Hundertwassera) albo tylko nieco luźniej (jak w Albertinie czy Belwederze), ale to i tak lepsze od zimowych standardów, gdy przy niesprzyjającej aurze muzea w Wiedniu stają się rozrywką pierwszego wyboru.

10. Letnie kino (open-air cinema)

Letnie kino pod gwiazdami, m.in. w Augartenspitz i na placu przed miejskim ratuszem (Wiener Rathaus).

Podsumowując, Wiedeń latem – podobnie jak Warszawa – sprawia wrażenie miasta bardziej zrelaksowanego, może nawet wyluzowanego i otwartego, samochodów na ulicach jest mniej, tempo życia zwalnia. Wakacyjny klimat robi swoje.

cdn.

Artykuł WIEDEŃ latem – 10 powodów, dla których warto odwiedzić stolicę Austrii w cieplejsze miesiące pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Wiener Naschmarkt, położony między Karlsplatz i Kettenbrückengasse, wzdłuż Wienzeilenhäuser (słynnych secesyjnych fasad kamienic zaprojektowanych przez wybitnego architekta Otto Wagnera), to największy i najpopularniejszy targ/bazar w centrum Wiednia (6 dzielnica – Mariahilf), który przez okrągły rok przyciąga również tłumy turystów. Jeden z trzech budynków Wienzeilenhäuser znajduje się pod adresem Linke Wienzeile 40 – to słynny przykład wiedeńskiego stylu secesyjnego, znany jako Majolikahaus, którego elewację pokrywa dekoracja z płytek ceramicznych.

Sprawdź też inne wpisy dotyczące Wiednia

Na Naschmarkt organizowany jest też cotygodniowy sobotni pchli targ, a tuż obok znajduje się ukończony i otwarty w 1898 Wiener Secessionsgebäude, tj. pawilon wystawowy założonego przez Gustava Klimta stowarzyszenia artystycznego Secesja Wiedeńska, który zaprojektował Joseph Maria Olbrich, przy współpracy samego Klimta i skupionej przy nim grupy artystów.

Na Naschmarkt Polaków spacerujących między straganami jest prawie tyle samo, co pod Halą Mirowską, więc kiedy ktoś znów zapyta, gdzie kupić pieprz voatsiperifery i inne fajne przyprawy, których w Polsce nie ma, odpowiem, że tu. Wcale nie trzeba jechać do Les delices de Thais w Haute-Goulaine nad Loarą. Naschmarkt obejmuje łącznie blisko 120 straganów, sklepików, barów i restauracji. Choć to nie Hiszpania, Włochy czy Francja, asortyment targu jest naprawdę niezły. Z ciekawszych rzeczy: na straganach leżą między innymi salaka (wężowy owoc), karambola, sporo odmian marakui, karela (to ten chropowaty „ogórek”), czerwone oliwki, ogrom przypraw (w tym tonka, dostępna w kilku miejscach), soliród, owoce morza, różne rzemieślnicze octy, olej z pestek dyni, różne fajne sery. Jest tu sporo sklepików wyspecjalizowanych w określonych kategoriach produktów, takich jak na przykład octy, bottarga, sery, oliwki, czekolady Zotter, etc. Kupiliśmy kilka odmian pieprzu, większość w ramach uzupełniania zapasów, ale też jeden całkiem (dla nas) nowy: indyjski Tellicherry, którego w ostatniej dekadzie nie widzieliśmy na żadnym innym targu, a jesteśmy zafiksowani na endemicznych odmianach pieprzu.

Naschmarkt jest typowym ulicznym bazarem, złożonym z wielu małych sklepików. Nie mieści się w przestronnej zadaszonej hali, jak najciekawsze hiszpańskie targi w Walencji czy Barcelonie. Warto tu jednak przyjść nie tylko popatrzeć, ale też na zakupy, ponieważ ceny bardzo wielu produktów na Naschmarkt są takie same, jak w Polsce albo nawet niższe, a wielu dostępnych tu przypraw czy herbat wciąż u nas nie ma. Poza tym, bardzo wielu (może nawet większość) obecnych na Naschmarkt sprzedawców prowadzi również sklepy internetowe, w których można kupić to, czego nie ma na targu. Wystarczy zapytać o to czy owo (my pytaliśmy właśnie o przyprawy), by dostać wizytówkę z namiarem na sklep działający online.

W letnim upale polecamy schłodzić się na targu w Wein & Käse kieliszkiem zimnego Grüner Veltlinera lub czegokolwiek innego (5 EUR za kieliszek).

Najfajniejsze w tym wiedeńskim targu jest to, że faktycznie wszystko można tu kupić w jednym miejscu (nawet piżamę dla babci), a kiedy zgłodniejemy, idziemy coś zjeść na przykład do Umarfisch (am Naschmarkt), który został wyróżniony michelinowym Bib Gourmand. W naszej okolicy, gdybym chciał tego samego dnia kupić super przegrzebki, soliród i egzotyczne owoce, musiałbym odwiedzić 10 adresów w Warszawie i Pruszkowie. A części przypraw i tak bym nie znalazł. Skoro w sierpniu na Naschmarkt są takie tłumy, co musi dziać się tu przed grudniowymi świętami? To miejsce jest wręcz stworzone do poszukiwania nietuzinkowych prezentów.

Targowe stragany działają od 6:00 do około 15:00, od poniedziałku do soboty. Punkty gastronomiczne, takie jak bary i restauracje, otwarte są – w zależności od miejsca – od 7:00 do wieczora (jedne do 18:00, inne nawet do 22:00/23:00), co do zasady od poniedziałku do niedzieli.

Artykuł Wiener Naschmarkt – najpopularniejszy targ w Wiedniu pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.

Nikolas Juretic, nowa gwiazda Collio, funkcjonuje w świecie wina od urodzenia. Pochodzi z rodziny winogrodników, ukończył studia enologiczne i sztukę (sam projektuje etykiety), po nich zdobywał doświadczenie winiarskie w różnych zakątkach globu, ale też przepracował dekadę jako międzynarodowy konsultant pruningu w Simonit & Sirch, podróżując po świecie i ucząc innych, jak zapewnić winoroślom możliwie najlepszą kondycję poprzez właściwe przycinanie krzewów. Finalnie, praktyczną wiedzę na temat uprawy winorośli zainwestował w prywatny projekt: zrealizował marzenie o założeniu mikro winnicy na zielonych wzgórzach Collio, w rodzinnym Cormons w prowincji Gorycja, tuż przy włosko-słoweńskiej granicy (Friulano Collio DOC). W 2018 wynajął w Cormons małą piwnicę pod winiarnię i rozpoczął własną produkcję z winogron pochodzących ze starych parceli rodziców, którzy wcześniej uprawiali przeszło 100-letnie winorośle wyłącznie w celu sprzedaży plonów. Dziś Roberto i Elena wspierają Nikolasa w prowadzeniu winnicy, przestrzegając zasad biodynamiki i permakultury. Juretic uprawia niespełna 2 ha, obsadzone głównie odmianami Tocai Friulano, Malvasia Istriana i Ribolla Gialla, w pełnej symbiozie z naturą, a działki znajdują się na obszarze gminy Cormòns, w cru Montona, Pradis i Bosc di Sot. Roczna produkcja wynosi około 8000 butelek. Głównym operacyjnym, odpowiedzialnym za dobór metod i procesów w winnicy i winiarni jest młody Juretic, a Roberto i Elena trzymają kciuki i wspierają syna w realizacji tego przedsięwzięcia. Gleba, na której uprawiane są winorośle, złożona głównie z wapienia, margla i piaskowca, pełna drobnych morskich skamieniałości i muszli, określana jest w regionie jako ponca lub flysch. 

Tempesta po włosku znaczy „burza”, a Tempesta 2019 to mieszanka trzech odmian, Tocai Friulano, Malvasia Istriana i Ribolla Gialla. Na początku lipca 2019 okolice Cormons nawiedziła silna burza gradowa, która drastycznie ograniczyła plony i opóźniła dojrzewanie owoców. To wspaniałe wino jest mieszanką resztek gron z winorośli z trzech winnic cru uprawianych przez Nikolasa. Fermentacja z maceracją ze skórkami przez pięć dni, dojrzewanie przez rok w betonowych i używanych dębowych beczkach. Po długim leżakowaniu w butelce, Tempesta lśni w kieliszku pięknym złoto-pomarańczowym odcieniem. W aromacie cytrusy w miodzie, kwiatowa łąka, prażone orzechy i przyprawy. W ustach niewiarygodne bogactwo i złożoność smaków, niesionych przez gładkie taniny i żywą mineralność. Jest ogień! Tempesta to wino stworzone do picia sauté (i zachwycania się).

Nazwa: Nikolas Juretic Tempesta 2019
Kraj: Włochy
Region: Friuli Venezia Giulia (Cormons)
Rodzaj: wytrawne, białe (pomarańczowe)
Szczepy: Tocai Friulano, Malvasia Istriana, Ribolla Gialla
Abv: 12,5%

Wino z wineyou.it

Artykuł Nikolas Juretic Tempesta 2019 Friuli Venezia Giulia pochodzi z serwisu Facet i Kuchnia.