<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061</id><updated>2024-09-05T01:34:30.049+01:00</updated><title type='text'>falemos sinceramente</title><subtitle type='html'>Falemos sinceramente,&#xa;como p&#39;ra nós mesmos, a sós;&#xa;lá longe de toda a gente,&#xa;do mundo e até de nós.&#xa;&#xa;(António Aleixo - 1899/1949)</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>10955</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-5904103907456987236</id><published>2015-12-31T23:05:00.000+00:00</published><updated>2016-01-01T23:06:18.213+00:00</updated><title type='text'>FALANDO SINCERAMENTE, FOI UM PRAZER TER-VOS NA MINHA COMPANHIA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLtiPWx6QCxP1mqGHSWHBBJ4Irhy53H5Ot214D3eOT4fivMr1ac2n8SKpPs3fSLvHe_GKyQbY533tE7XxVo0-LpuoKbKUqCKqdjH1fChiqVGcQIII3ysWhBNvAc1V3VoQba2voCxXFkwI/s1600/images.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;283&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLtiPWx6QCxP1mqGHSWHBBJ4Irhy53H5Ot214D3eOT4fivMr1ac2n8SKpPs3fSLvHe_GKyQbY533tE7XxVo0-LpuoKbKUqCKqdjH1fChiqVGcQIII3ysWhBNvAc1V3VoQba2voCxXFkwI/s400/images.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/5904103907456987236'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/5904103907456987236'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/12/falando-sinceramente-foi-um-prazer-ter.html' title='FALANDO SINCERAMENTE, FOI UM PRAZER TER-VOS NA MINHA COMPANHIA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLtiPWx6QCxP1mqGHSWHBBJ4Irhy53H5Ot214D3eOT4fivMr1ac2n8SKpPs3fSLvHe_GKyQbY533tE7XxVo0-LpuoKbKUqCKqdjH1fChiqVGcQIII3ysWhBNvAc1V3VoQba2voCxXFkwI/s72-c/images.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-8152129121570256227</id><published>2015-12-26T10:55:00.003+00:00</published><updated>2015-12-26T10:55:37.265+00:00</updated><title type='text'>LADAINHA DOS PÓSTUMOS NATAIS</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioYAhkFvm908bQtjzanDBdRmlYR3ZeyqJknSkgi5QXaGqKeBn74P8EMRdMv_VU7rVAgPoL3lKu_JaIzF00WaKgtaIhc5MH9-ziBXl6zZ85C2RzcAeTlM1xZJqHt7u_tbS3WwRcryOXtDo/s1600/image.aspx.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;171&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioYAhkFvm908bQtjzanDBdRmlYR3ZeyqJknSkgi5QXaGqKeBn74P8EMRdMv_VU7rVAgPoL3lKu_JaIzF00WaKgtaIhc5MH9-ziBXl6zZ85C2RzcAeTlM1xZJqHt7u_tbS3WwRcryOXtDo/s200/image.aspx.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;É a mesma casa de sempre e no entanto 
falta a palmeira que viste crescer contigo no jardim, tão valiosa e 
evocativa como todos os álbuns de fotografias que revisitas sempre que 
aqui voltas&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O teu pai disse-te &quot;Tivemos de cortá-la, estava doente, uma
 praga&quot;, e, de súbito, é como se anunciasse uma morte na família, o 
irremediável trotar do tempo obrigando-te a perscrutar tudo o que deixou
 de ser e tudo o que permanece: o descampado no meio do pinhal onde já 
ninguém joga à bola, os muros da rua vazios de miúdos que aproveitavam 
as noites de verão para jogos de bate-pé, a quinta dos vizinhos 
abandonada por causa de uma penhora, de um tumor no cérebro do chefe de 
família, o canil vazio, uma revolta de ervas daninhas e sebes por podar 
há anos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Esta é a mesma casa de sempre 
e, no entanto, o teu quarto deixou de ser o teu quarto, a janela por 
onde escapavas à noite agora apenas uma janela, já não um portal de 
insurreição, de liberdade e de copos na discoteca. O que sobra de ti 
está em caixas na garagem, livros antigos, cadernetas escolares, 
revistas pornográficas escondidas numa pasta de desenhos, uma antologia 
de David Mourão-Ferreira que nem sequer precisas de abrir, os primeiros 
versos emergindo, aos borbotões, como um golpe na veia certa: &quot;Há de vir
 um Natal e será o primeiro/ em que se veja à mesa o meu lugar vazio.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Foi
 nesta casa que passaste a maioria dos natais e, no entanto, lembras-te 
agora de um apartamento onde a tua mãe te espreitava da janela enquanto 
aguardavas a carrinha do colégio, e uma árvore artificial no canto da 
sala, tremeluzindo luzinhas, um par de dias, até que as lâmpadas pifavam
 e as bolas caíam dos ramos, um Natal em que não havia lugares vazios à 
mesa e se abriam as prendas na manhã do dia 25. Depois o teu avô morreu,
 a tua mãe morreu, a tua avó morreu, o teu outro avô morreu, o teu tio 
morreu, e talvez seja por isso que podes recitar de cor: &quot;Há de vir um 
Natal e será o primeiro/ em que hão de me lembrar de modo menos nítido.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Foi
 nesta casa que montaste presépios com musgo apanhado no pinhal e 
enfeitaste árvores com estrelas e anjos, no entanto, há anos que não 
tens uma decoração natalícia em tua casa, precisas de fazer um esforço 
para não estragar o encanto dos teus sobrinhos diante do presépio: 
&quot;Sabem que na Bíblia nunca aparecem três reis, mas apenas três 
presentes, e Jesus, se existiu, não deve ter nascido no dia 25 de 
dezembro nem sequer em Belém.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Foi 
nesta casa que escreveste os primeiros poemas de amor para raparigas 
mais interessadas em motos do que em sonetos, no entanto, continuas a 
caminhar sozinho pelas divisões onde deixaste de ser poeta amador: 
móveis novos, a cozinha remodelada, um escritório onde antes havia um 
quarto, nenhum telefone de disco a retinir a promessa de um beijo na 
matiné do cinema, só o teu avô fardado de guarda-fiscal, sorrindo-te 
como sempre na fotografia a preto e branco - a tua cara chapada -, 
esperando que cumpras a promessa: &quot;Há de vir um Natal e será o primeiro/
 em que só uma voz me evoque a sós consigo.&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas
 há mais do que fotografias fazendo perdurar o que já foi, porque as 
chaminés da rua ainda espalham o mesmo fumo de lareira, um cheiro de 
lenha e pinhas e noites frias de dezembro, quando um dos teus irmãos 
saía para fumar um cigarro clandestino, no intervalo entre o bacalhau e 
as rabanadas, e tu adormecias a ouvir uma coruja e o estalar dos 
pinheiros.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Chegaste mais cedo a esta 
casa porque te querias sozinho, a fim de fazeres o teu inquérito 
privado, indagando o que deixou de ser e o que permanece. Procuras-te 
nos mortos antes de abraçares os vivos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Outra vez os álbuns 
fotográficos, a coruja, as cinzas na lareira, os teus passos na casa 
tentando parar a erosão da memória, um método arqueológico a que 
recorres sempre que regressas: &quot;Há de vir um Natal e será o primeiro/ em
 que não viva já ninguém meu conhecido.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Percorreste
 a casa inteira e já não queres estar sozinho. Há muito que esta é uma 
viagem de ida e volta, o passado é um bom sítio para se visitar, mas não
 para permanecer muito tempo. Esperas que chegue a família, e daqui a 
nada estás outra vez a correr escada acima com os teus sobrinhos, 
ensaiando lutas, fazendo perguntas sobre jogos de computador, trocando 
as histórias de sempre com os teus irmãos, tratando-os por &quot;maninho&quot; 
ainda que há anos todos tenham lugar reservado na mesa dos adultos e 
cortem o exagero da doçaria com ajuda do whisky sem gelo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A
 coruja calou-se. O vento nos pinheiros também. Já ouves um carro, o 
ranger metálico do portão, a chave na fechadura, as vozes e as 
gargalhadas dos vivos abafando, por fim, a ladainha da tua melancolia 
natalícia.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E tudo volta a ser como antes, mesmo que nada possa ser como 
antes.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Hugo Gonçalves&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/opiniao/opiniao-dn/hugo-goncalves/interior/ladainha-dos-postumos-natais-4953382.html&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/8152129121570256227'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/8152129121570256227'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/12/ladainha-dos-postumos-natais.html' title='LADAINHA DOS PÓSTUMOS NATAIS'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioYAhkFvm908bQtjzanDBdRmlYR3ZeyqJknSkgi5QXaGqKeBn74P8EMRdMv_VU7rVAgPoL3lKu_JaIzF00WaKgtaIhc5MH9-ziBXl6zZ85C2RzcAeTlM1xZJqHt7u_tbS3WwRcryOXtDo/s72-c/image.aspx.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-6564972403742802007</id><published>2015-12-19T12:56:00.003+00:00</published><updated>2015-12-19T12:56:43.283+00:00</updated><title type='text'>NATAL: A REVOLUÇÃO</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3veRWqjj9p2ITm_x-61eKCetcR8H25l-ohluu29luaGSuWzl4h8k9BNGXF8KQaq-ZNp8ZvAJq4JN0j9e3VQ1DBHiNqOEsM0ddw-7n52etS-xvpF5yp6kVyS_juN_Iw7XPJ4rFSMWzzNc/s1600/image.aspx.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;171&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3veRWqjj9p2ITm_x-61eKCetcR8H25l-ohluu29luaGSuWzl4h8k9BNGXF8KQaq-ZNp8ZvAJq4JN0j9e3VQ1DBHiNqOEsM0ddw-7n52etS-xvpF5yp6kVyS_juN_Iw7XPJ4rFSMWzzNc/s200/image.aspx.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;strong&gt;1- Jesus Cristo é figura 
&quot;decisiva, determinante&quot; da História da Humanidade. Quem o disse foi um 
dos grandes filósofos do século XX, Karl Jaspers. A pergunta é: porquê?&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Crentes ou não, cristãos ou não, têm de reconhecer a &lt;em&gt;Wirkungsgeschichte &lt;/em&gt;de
 Jesus, isto é, a história dos efeitos ou das repercussões, 
assombrosamente humana e positiva, de Jesus na História. Por exemplo, o 
próprio conceito de &quot;pessoa&quot; veio ao mundo por influência do 
cristianismo, por causa dos debates à volta da tentativa de compreender a
 pessoa de Jesus. Foi em solo de base cristã que, embora tenham tido de 
impor-se contra a Igreja oficial, se deram as grandes Declarações dos 
Direitos Humanos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Isso é reconhecido 
por grandes pensadores, inclusive não crentes. Hegel afirmou que foi 
pelo cristianismo que se tomou consciência de que todos são livres. 
Ernst Bloch, marxista heterodoxo e ateu, escreveu que é ao cristianismo 
que se deve a exigência de que nenhum ser humano pode ser tratado como 
&quot;gado&quot;. Jürgen Habermas, agnóstico, afirma que a democracia, com &quot;um 
homem um voto&quot;, é a transposição para a política da afirmação cristã de 
que Deus se relaciona pessoalmente com cada homem e mulher. Frederico 
Lourenço - para citar um português -, que se confessa ex-católico, 
agnóstico, escreve: &quot;Não tenho nenhum problema em afirmar que, 
pessoalmente, considero Jesus de Nazaré a figura mais admirável de toda a
 história da Humanidade&quot;, Jesus foi &quot;o homem mais extraordinário que 
alguma vez viveu&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;strong&gt;2- &lt;/strong&gt;Evidentemente, a &lt;em&gt;Wirkungsgeschichte&lt;/em&gt;,
 a história dos efeitos de Jesus na História, tem a sua base na história
 real de Jesus, no que ele disse e fez, na revolução que operou.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esta
 revolução é a revolução da sua compreensão de Deus. Realmente, Jesus 
não veio revelar que há Deus, pois, se hoje a existência de Deus é 
problemática, não o era na altura. Jesus veio dizer, por palavras e 
obras, a sua experiência radical de Deus: Deus é amor incondicional, 
Abbá, Paizinho querido, que ama a todos, a começar por aqueles e aquelas
 que não são amados, os mais pobres, abandonados, humilhados. Assim, uma
 das palavras mais revolucionárias da história das religiões é esta: &quot;O 
homem não foi feito para o sábado, mas o sábado para o homem&quot;, o que 
significa que mesmo as leis consideradas sagradas só o são se e na 
medida em que estiverem ao serviço do ser humano, da sua dignidade, 
liberdade, felicidade. Jesus antepôs a justiça e o amor ao culto: &quot;Ide 
aprender: Deus quer misericórdia e não sacrifícios.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Por
 isso, os primeiros a serem verberados foram os profissionais da 
religião, que exploravam o povo em nome de Deus. E pôs-se ao lado das 
crianças, que não tinham relevância: &quot;Deixai vir a mim as criancinhas, 
pois dos que são como elas é o Reino de Deus&quot; - contra insinuações 
insidiosas quanto a estas palavras, acrescente-se que Jesus também 
disse: &quot;Ai de quem escandalizar uma criança. Mais valia atar-lhe uma mó 
de moinho ao pescoço e deitá-lo ao mar.&quot; As mulheres têm razões para 
estar de mal com a Igreja institucional, mas devem saber que Jesus 
constitui um marco histórico na história da sua emancipação: superando 
proibições, teve discípulos e discípulas.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Inauditas
 são as palavras do chamado Juízo Final. Ali se diz que o que determina o
 julgamento não são actos religiosos no sentido comum da palavra, mas o 
que se faz aos outros, mesmo não sabendo que é a Deus que se faz: &quot;Tive 
fome, sede, estava nu, na cadeia, no hospital, e destes-me de comer, de 
beber, vestistes-me, fostes ver-me...&quot; Em ordem à salvação, nada se 
pergunta de confessional, tudo se centra nas respostas práticas às 
dificuldades das pessoas, independentemente da sua cor, etnia, sexo, de 
serem religiosas ou não.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Jesus não quis
 tomar o poder político: &quot;Vim para servir, não para ser servido&quot;, &quot;Dai a
 César o que é de César e a Deus o que é de Deus&quot;. Mas foi mandado 
crucificar como blasfemo e subversivo social e político. Pilatos, 
representante do poder imperial de Roma, que o condenou, não podia 
imaginar que aquele desgraçado seria figura &quot;decisiva, determinante&quot; da 
História. Deus confirmou a sua vida e a sua morte para dar testemunho da
 verdade e do amor: na morte, Jesus não encontrou o nada, mas a 
plenitude da vida em Deus, que é amor.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;strong&gt;3- &lt;/strong&gt;Custa-me
 a entender como é que os europeus parecem menosprezar a sua herança 
cristã, como indicam, por exemplo, a proibição de um anúncio, porque 
contém o Pai Nosso, ou a política de acabar com sinais cristãos da nossa
 cultura, como a presença de presépios em espaços públicos. Seja como 
for, é Karl Rahner, talvez o maior teólogo católico do século XX - tenho
 a honra de ter sido seu aluno -, que tem razão, quando escreveu: 
&quot;Quando dizemos &quot;é Natal&quot; estamos a dizer: &quot;Deus disse ao mundo a sua 
palavra última, a sua mais profunda e bela palavra numa Palavra feita 
carne&quot;. E esta Palavra significa: amo-vos, a ti, mundo, e a vós, seres 
humanos.&quot; Boas Festas!&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Anselmo Borges&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/opiniao/opiniao-dn/anselmo-borges/interior/natal-a-revolucao-4944784.html&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6564972403742802007'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6564972403742802007'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/12/natal-revolucao.html' title='NATAL: A REVOLUÇÃO'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3veRWqjj9p2ITm_x-61eKCetcR8H25l-ohluu29luaGSuWzl4h8k9BNGXF8KQaq-ZNp8ZvAJq4JN0j9e3VQ1DBHiNqOEsM0ddw-7n52etS-xvpF5yp6kVyS_juN_Iw7XPJ4rFSMWzzNc/s72-c/image.aspx.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-2983201134073234171</id><published>2015-12-13T01:56:00.002+00:00</published><updated>2015-12-13T01:56:17.032+00:00</updated><title type='text'>A BOA ALMOFADA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4BRy274j24dUotEURMYmxHk8i3Xw2HGc8_uiLq5UeLeugNJ0exmtP5MY-BdAZFNNHVRoQRAuXMj9e-SsRr0rB_N3xnM8m8Gl4MhGvqbUcFhyphenhyphentVKtpGHn5b5yYbOFasmaFXNPxryIoRz8/s1600/image.aspx.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;197&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4BRy274j24dUotEURMYmxHk8i3Xw2HGc8_uiLq5UeLeugNJ0exmtP5MY-BdAZFNNHVRoQRAuXMj9e-SsRr0rB_N3xnM8m8Gl4MhGvqbUcFhyphenhyphentVKtpGHn5b5yYbOFasmaFXNPxryIoRz8/s200/image.aspx.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
 &lt;b&gt;É evidente que Passos Coelho e Paulo Portas têm de acelerar o luto&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Podem
 perguntar como se faz a uma multidão de gente. Os últimos anos têm sido
 tão traumáticos que a maioria dos portugueses sabe de cor a via-sacra 
da recuperação - só o PSD e o CDS, por deveres de ofício (governar) 
desconheciam este caminho das pedras.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como se costuma dizer, então é 
assim: negação, raiva, negociação, depressão e finalmente a maravilhosa 
aceitação, o momento em que se vira a página e se percebe o perigo de 
viver apenas amarrado ao passado.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Passos &amp;amp; Portas ainda não parecem 
ter entrado neste último ciclo, mas quando o fizerem compreenderão que 
tendo conseguido o milagre de concorrer a umas eleições legislativas sem
 programa de governo, agora já não podem fingir mais.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Terão mesmo de 
começar a construir uma proposta política alternativa. Enquanto não se 
opera esta inevitável metamorfose que pode até implicar maior 
distanciamento entre PSD e CDS - os sociais-democratas querem ou não 
recuperar o centro perdido? -, não convém deitar tudo fora. Por exemplo,
 os depósitos que o anterior governo tinha juntado até setembro, a 
famosa almofada financeira, acumularam-se chegando aos 18 mil milhões de
 euros. Partindo do pressuposto que grande parte desta liquidez se 
mantém disponível, é justo sublinhar a importância que ela assume. Numa 
altura em que a dívida pública já ultrapassa os 130% do PIB (231 mil 
milhões) e que o défice de 2016 parece destinado a cair mais devagar do 
que estava previsto, os credores e os investidores internacionais olham 
para este valor com especial cuidado. Eles sabem que este para-choques é
 essencial para aguentar o país no caso de a situação interna ou externa
 se complicar, isto é, se os famosos mercados voltarem a indispor-se 
fazendo subir outra vez os juros da dívida soberana. Apesar de este 
buffer ter um custo elevado (mais juros), seria bom que António Costa 
esclarecesse de vez como pretende gerir este pecúlio: é para manter, é 
para reduzir, é para acabar? Apesar de ter criticado em tempos os 
célebres &quot;cofres cheios&quot; de Maria Albuquerque - uma expressão infeliz 
que desmereceu um bom ato de gestão -, hoje talvez o PS perceba melhor a
 importância desta escolha orçamental. Não é riqueza, não é certamente. É
 dívida. Mas em última instância é o derradeiro reduto para a defesa da 
soberania nacional.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;André Macedo&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/opiniao/editoriais/interior/a-boa-almofada-4922643.html&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/2983201134073234171'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/2983201134073234171'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/12/a-boa-almofada.html' title='A BOA ALMOFADA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4BRy274j24dUotEURMYmxHk8i3Xw2HGc8_uiLq5UeLeugNJ0exmtP5MY-BdAZFNNHVRoQRAuXMj9e-SsRr0rB_N3xnM8m8Gl4MhGvqbUcFhyphenhyphentVKtpGHn5b5yYbOFasmaFXNPxryIoRz8/s72-c/image.aspx.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-8209500549634526367</id><published>2015-12-06T00:58:00.000+00:00</published><updated>2015-12-06T00:58:00.899+00:00</updated><title type='text'>QUANDO O CUPIDO É UMA JORNALISTA INTROMETIDA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;t-article-content-intro-1 selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigtj72EcJoTePY1AYpGHjhcqGacNuVnDibohxOPPPuoHFzaJRMqAWNYzeMJSgdyFL-72HVsYtPDMvD_L3j-bWHMO6KXGQC-xc86RTdoswxVGgBdGCHPu0e0qo-2pUK18TNjrnTqzzgvWs/s1600/ng5352000.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigtj72EcJoTePY1AYpGHjhcqGacNuVnDibohxOPPPuoHFzaJRMqAWNYzeMJSgdyFL-72HVsYtPDMvD_L3j-bWHMO6KXGQC-xc86RTdoswxVGgBdGCHPu0e0qo-2pUK18TNjrnTqzzgvWs/s400/ng5352000.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Duas décadas 
mais tarde, eu soube que ele tinha realmente voado para Paris naquele 
fim de semana, mas tinha perdido o pedaço de papel com o meu endereço e 
número de telefone. Ele acabou por se hospedar num hostel e eu por me 
casar e ter três filhos com o próximo homem com quem namorei.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;A
 minha entrevista com Justin McLeod estava na fase final quando lhe 
atirei uma última pergunta: &quot;Já alguma vez esteve apaixonado?&quot; O 
presidente executivo com cara de adolescente tinha criado a Hinge, que 
era uma nova aplicação para encontros. A minha pergunta era obviamente 
retórica.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; id=&quot;weborama_beacon&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; id=&quot;weborama_beacon&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Justin 
pareceu chocado. Nunca ninguém lhe tinha perguntado isso numa 
entrevista, disse. &quot;Sim&quot;, respondeu por fim. &quot;Mas só percebi isso quando
 já era tarde de mais.&quot; Pediu-me então para parar a gravação. Eu 
carreguei no stop.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Com
 o gravador desligado, ele parecia aliviado por poder desabafar. Ela 
chamava-se Kate. Tinham sido namorados na faculdade. Ele estava sempre a
 partir-lhe o coração. (As lágrimas inundavam-lhe agora os olhos.) Ele 
não era a melhor versão de si mesmo naquela época. Desde então tinha 
conseguido fazer as pazes com todos, incluindo Kate. Mas ela vivia agora
 no estrangeiro e estava noiva de outra pessoa.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Será que ela sabe que ainda a ama?&quot;, perguntei.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Não&quot;, respondeu. &quot;Ela está noiva há dois anos.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Dois anos?&quot;, espantei-me. &quot;Porquê?&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Não sei.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Naquela
 altura eu estava separada há um ano, depois de um casamento de duas 
décadas. Tinha andado a pensar muito sobre a natureza do amor, a sua 
raridade. Na verdade, a razão pela qual eu estava a entrevistar Justin 
era porque a sua aplicação tinha ajudado a facilitar um encontro às 
cegas pós-separação, o meu primeiro de sempre, com um artista por quem 
me tinha apaixonado à primeira vista.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O
 amor à primeira vista era algo que nunca tinha acontecido comigo. Ele 
foi também o primeiro homem a aparecer no meu ecrã depois de eu ter 
instalado a aplicação de Justin.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Para 
quem estiver a contabilizar, foram várias estreias de seguida: a 
primeira aplicação de encontros, o primeiro homem no meu ecrã, o 
primeiro encontro às cegas, o primeiro amor à primeira vista. Eu estava 
interessada em entender o algoritmo da aplicação, como é que ele tinha 
feito, como é que tinha adivinhado, tendo em conta os nossos amigos do 
Facebook em comum, que aquele homem em particular, um escultor focado na
 relação entre a imagética libidinal e as flores, assentaria raízes no 
meu coração.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Você tem de lhe dizer&quot;, 
disse eu a Justin. &quot;Escute -&quot; e contei-lhe a história do rapaz que eu 
tinha amado antes de conhecer o meu marido.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele
 era um finalista universitário e estava a estudar Shakespeare no 
estrangeiro. Eu era uma fotógrafa de guerra de 22 anos, a viver em 
Paris. Tínhamo-nos conhecido numa praia das Caraíbas, em seguida fui 
visitá-lo a Londres, em estado de choque, depois de ter feito a 
cobertura do fim da guerra soviético-afegã.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu
 pensava nele todos os dias em que estive a fazer a cobertura daquela 
guerra. Quando dormia em cavernas e fiquei tão doente com disenteria e 
uma ferida de estilhaços infetada na mão que tive de ser transportada 
para fora do Hindu Kush pelos Médicos sem Fronteiras, a única coisa que 
me dava forças para continuar era o meu amor por ele.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas
 algumas semanas depois da minha viagem a Londres, ele deixou-me 
pendurada. Disse que iria visitar-me ao meu apartamento em Paris, num 
determinado fim de semana, e nunca apareceu. Ou foi o que pensei.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Duas
 décadas mais tarde, eu soube que ele tinha realmente voado para Paris 
naquele fim de semana, mas tinha perdido o pedaço de papel com o meu 
endereço e número de telefone. Eu não estava na lista. Ele não tinha 
atendedor automático. Nós não tínhamos amigos em comum. Ele acabou por 
se hospedar num hostel e eu acabei por me casar e ter três filhos com o 
próximo homem com quem namorei. E assim a vida continua.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando
 o Google foi inventado, a primeira fotografia minha a aparecer no ecrã 
dele foi uma dos meus filhos comigo, tirada de um artigo que alguém 
tinha escrito sobre o meu primeiro livro, um livro de memórias dos meus 
anos como fotógrafa de guerra. Pouco depois, ele casou-se e teve três 
filhos com a próxima mulher com quem namorou. E assim a vida continua.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Encontrei-o
 por acaso, quando fazia uma pesquisa sobre companhias de teatro para o 
meu último romance.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ali estava ele por cima do seu nome demasiado comum.
 Escrevi-lhe um e-mail: &quot;Você é o mesmo homem que me deixou pendurada em
 Paris?&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E foi assim que fiquei a saber
 o que tinha acontecido naquele fim de semana e comecei a digerir todo o
 impacto da nossa ligação perdida.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O 
trabalho dele trouxe-o a Nova Iorque alguns meses mais tarde, e 
encontrámo-nos para um almoço de primavera num banco do Central Park. Eu
 estava tão desconcertada que entornei a minha limonada e deixei cair a 
sanduíche de salada de ovo: o nosso amor há muito perdido ainda lá 
estava.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na verdade, o epílogo 
proporcionado pela nossa reunião e o choque do reconhecimento de um amor
 ainda existente, que tinha sido privado de sol e água, iriam daí em 
diante afetar ambos os nossos casamentos, embora de maneiras diferentes.
 Ele percebeu o quanto precisava de se dedicar a cuidar do seu 
casamento.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu percebi que tinha dado ao meu todos os nutrientes e 
cuidados que consegui - 23 anos a lavrar aquele solo - mas o campo 
estava estéril.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ao ouvir Justin falar 
do seu amor por Kate, sentada noutro banco da cidade de Nova Iorque 
quatro anos depois, senti uma nova urgência. &quot;Se você ainda a ama e ela 
ainda não casou tem de lhe dizer&quot;, disse-lhe eu.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Agora. Não vai querer 
acordar daqui a 20 anos e arrepender-se do seu silêncio. Mas não o pode 
fazer por e-mail ou Facebook. Tem de aparecer em pessoa e estar disposto
 a levar com a porta na cara.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele sorriu melancolicamente: &quot;Eu não posso fazer isso. É demasiado tarde.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Três
 meses mais tarde, ele enviou-me um convite para almoçar. O artigo que 
eu escrevi sobre ele e a sua empresa, no qual ele me tinha autorizado a 
mencionar Kate (a quem eu tinha chamado a sua &quot;Rosebud&quot;), havia 
despertado o interesse pela sua aplicação e ele queria agradecer-me.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No dia marcado apareci no restaurante e disse ao rececionista: &quot;Justin McLeod, mesa para dois.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&quot;Não&quot;, disse, de repente, uma voz atrás de mim. &quot;Para três.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&quot;Três? Quem é que se vai juntar a nós?&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Ela&quot;,
 disse ele, apontando para a silhueta de uma mulher que passava 
apressada pela janela do restaurante, uma mancha de casaco cor--de-rosa 
com o cabelo de um ruivo claro a esvoaçar atrás dela.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;O quê? É Rosebud?&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Sim.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Kate
 entrou e abraçou-me. De perto, ela assemelhava-se a uma outra Kate, a 
Hepburn, que havia aparecido nas comédias de novo casamento que eu tinha
 estudado na faculdade com Stanley Cavell.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Aqueles
 filmes, precursores das comédias românticas de hoje, foram feitos na 
América nas décadas de 1930 e 40, quando não era permitido mostrar o 
adultério ou o sexo ilícito. Para passarem na censura, os argumentos 
eram sempre os mesmos: um casal divorciava-se, ambos namoravam com 
outras pessoas e, depois, casavam-se novamente. A lição? Às vezes temos 
de perder o amor para o reencontrar e um retorno ao mundo verde é a 
chave para voltar a florir.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Tudo isto aconteceu devido a si&quot;, disse Kate, chorando. &quot;Obrigada.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Neste ponto, Justin e eu já chorávamos também, ao ponto de os outros clientes ficarem a olhar para nós, espantados.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando
 nos sentámos, eles contaram-me a história do seu reencontro, terminando
 as frases um do outro, como se estivessem casados há anos. Um dia, 
depois de um encontro casual com um amigo de Kate, Justin mandou-lhe uma
 mensagem para marcar uma conversa por telefone, depois reservou um voo 
transatlântico para a visitar sem aviso prévio. Ligou-lhe do seu quarto 
de hotel e perguntou-lhe se podia aparecer. Ela iria casar-se dentro de 
um mês mas, três dias depois, saiu do apartamento que partilhava com o 
noivo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Senti uma pontada de culpa. Pobre homem!&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Foi
 pelo melhor, disse ela. Há anos que o relacionamento deles era 
complicado. Ela estava a tentar descobrir uma maneira de adiar ou 
cancelar o casamento, mas os convites já haviam sido enviados, o sítio e
 o fornecedor estavam marcados, e ela não sabia resolver a sua 
ambivalência sem dececionar toda a gente.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Justin
 tinha chegado à sua porta quase no último momento em que poderia ter 
falado ou ficado calado para sempre. Na altura do nosso almoço, os dois 
já estavam a viver juntos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pouco tempo 
depois, convidei--os para jantar para os apresentar ao artista obcecado 
por flores que tinha metade da responsabilidade pelo reencontro deles. 
Ele e eu não tínhamos funcionado como casal, com muita pena minha, mas 
tínhamos encontrado o nosso caminho de volta para uma estreita amizade e
 até mesmo para uma colaboração artística, quando ele me mandou numa 
mensagem um esboço que tinha feito.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na 
verdade, tínhamos acabado de assinar um contrato para produzir três 
livros juntos: O ABC da Idade Adulta, O ABC da Paternidade e - oh, a 
ironia - O ABC do Amor.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Qual foi o esboço?&quot;, perguntou Kate.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mostrei-lhe o desenho no meu iPhone.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;São ovários?&quot;, perguntou ela, sorrindo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Ou sementes&quot;, respondi. &quot;Ou flores em botão, dependendo de como olharmos para ele.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Tudo
 interpretações perfeitamente razoáveis de amor gerando amor, gerando 
amor, razão pela qual estávamos todos reunidos à volta da minha mesa 
naquela noite, não é verdade? Porque o amor verdadeiro, uma vez 
desabrochado, nunca desaparece. Pode perder-se com um pedaço de papel, 
ou transformar-se em arte, livros ou crianças, ou desencadear a união de
 outro casal quando fracassa na cimentação da nossa.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas
 ele está sempre lá, à espreita de um raio de sol, fazendo força através
 de um solo lavrado, insistindo na sua existência legítima nos nossos 
corações e na terra.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot;&gt;
Retirada &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/sociedade/interior/quando-o-cupido-e-uma-jornalista-intrometida-4917476.html&quot;&gt;&lt;i&gt;daqui&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/8209500549634526367'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/8209500549634526367'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/12/quando-o-cupido-e-uma-jornalista.html' title='QUANDO O CUPIDO É UMA JORNALISTA INTROMETIDA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigtj72EcJoTePY1AYpGHjhcqGacNuVnDibohxOPPPuoHFzaJRMqAWNYzeMJSgdyFL-72HVsYtPDMvD_L3j-bWHMO6KXGQC-xc86RTdoswxVGgBdGCHPu0e0qo-2pUK18TNjrnTqzzgvWs/s72-c/ng5352000.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-3575419658925109653</id><published>2015-11-29T01:49:00.000+00:00</published><updated>2015-11-29T01:49:07.358+00:00</updated><title type='text'>&quot;LIVRAI-NOS DO MAL&quot;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgq6GBQt2BssexxGKdfCOWGuvtSFrvNL5Sa3aVsZDvolPOrU9FPdA6dnwjuNJfOBStzVL7bkbmZgFVT7J9JzX2BKPQZnYcwNL1Xds3JtCNhkZ5dlX9JxTxi7zS0o0QwaePYzIuZLiABe-E/s1600/503759.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgq6GBQt2BssexxGKdfCOWGuvtSFrvNL5Sa3aVsZDvolPOrU9FPdA6dnwjuNJfOBStzVL7bkbmZgFVT7J9JzX2BKPQZnYcwNL1Xds3JtCNhkZ5dlX9JxTxi7zS0o0QwaePYzIuZLiABe-E/s400/503759.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;lead&quot;&gt;&lt;b&gt;O pai-nosso foi censurado nos cinemas do Reino Unido.
 O que se passa&amp;nbsp;nesta Europa, tão tolerante para com todos, mas que não 
suporta&amp;nbsp;as manifestações da religião fundadora da sua cultura&lt;/b&gt;?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;lead&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;lead&quot;&gt;&lt;/span&gt;1. O anúncio é simples: um conjunto de pessoas de diferentes 
profissões, de um agricultor a um polícia, passando por estudantes e sem
 deixar de fora um refugiado, dizem, cada um à vez, uma frase do 
pai-nosso, até ao ámen que fecha a oração mais emblemática do 
cristianismo. Num último plano surge no ecrã a frase “A Oração é para 
todos”. O filme dura 60 segundos. (Se puder, veja: “Justpray oficial 
video”, no YouTube.)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2. É assim a publicidade ao novo site de oração da Igreja de 
Inglaterra, destinada a passar no cinema, nos minutos que antecedem o 
novo “Guerra das Estrelas”. Contudo, as três cadeias que controlam 80% 
das salas recusaram-se a passá-la, por consideraram que “podia ser 
perturbador ou tido como ofensivo por algumas pessoas na assistência”. O
 que, a ser verdade, tornava ainda mais pertinente que recitassem o 
“Perdoai-nos as nossas ofensas, assim como nós perdoamos a quem nos tem 
ofendido”.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
3. A reacção da Igreja de Inglaterra não se fez esperar: “Seria 
apenas disparatado, se não se tratasse de uma grave ofensa à liberdade 
de expressão”, disse o arcebispo de Cantuária, secundado pela opinião 
pública de todos os quadrantes. Pressionada, a Digital Cinema Media 
respondeu que quando o assunto é política ou religião, a política da 
casa é a neutralidade, porque só assim garantem uma igualdade de 
tratamento para todos. E em jeito de desculpa acrescentaram que “o 
cinema é para os clientes se entreterem, sem se terem de preocupar com 
coisas que são controversas” (sic).&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
4. As vozes de protesto chegam de todos os quadrantes, ao menos isso.
 O que se passa nesta Europa tão tolerante para com todos, mas que não 
suporta as manifestações da religião fundadora da sua cultura? Mesmo sob
 a forma de um anúncio pago?&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
5. Causa alarme este constante renegar das nossas raízes, o culto da 
ignorância daquelas que são as traves-mestras sobre as quais se foi 
construindo o pensamento europeu, a grelha de valores que nos define. 
Mas quando o politicamente correcto chega ao ponto de se ter medo de que
 um pai-nosso, exibido entre um anúncio da coca-cola e outro de 
hambúrgueres, possa “ofender” alguém, e amedronta uma reacção de 
protesto, estamos a aceitar um processo de amnésia colectiva que deve 
repugnar a todos, crentes ou não crentes. Porque, afinal, corresponde a 
renegar a nossa história e o nosso passado, deixando em seu lugar um 
vazio, um sentimento de orfandade, mesmo que mais ou menos inconsciente.
 Depois admiramo-nos que os mais novos busquem a sua identidade em 
fanatismos... Afinal, nós não temos orgulho em quem somos e escondemos 
aquilo em que acreditamos por medo de perturbar alguém (como se 
perturbar fosse necessariamente mau...), imaginando que o respeito pelas
 convicções dos outros, passa por lavar as nossas com lixívia!&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
6. O medo do politicamente correcto corre ainda o risco de nos 
reduzir à ignorância: sabemos cada vez menos sobre a essência da nossa 
cultura judaico-cristã, o que faz falta nem que seja para a renegar com 
consciência do que fazemos. Sem as “chaves” cristãs, não conseguimos 
sequer “interpretar” o que está à nossa volta – as igrejas e os 
conventos que são o nosso património, os quadros nos nossos museus (nem 
quando pagamos cada píxel, como fazemos, e bem, com a “Adoração dos 
Magos”), os textos nos livros –, nem entender o que nos tornou a 
sociedade multicultural que felizmente somos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
7. Objectivamente, os donos dos cinemas não deviam aceitar exibir a 
“Guerra das Estrelas”. No censo de 2001, no Reino Unido, no espaço para 
colocar a religião, 396 mil pessoas indicaram que eram “jedi”, número 
que desceu para 177 mil no de 2011. Espera-se que com este “Despertar da
 Força”, a “força” volte a estar com eles e connosco. Afinal, também no 
pai-nosso se reza “Livrai-nos do mal”. É caso para dizer “ámen”.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Isabel Stilwell&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.ionline.pt/artigo/482656/-livrai-nos-do-mal-?seccao=Opiniao_i#close&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/3575419658925109653'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/3575419658925109653'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/11/livrai-nos-do-mal.html' title='&quot;LIVRAI-NOS DO MAL&quot;'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgq6GBQt2BssexxGKdfCOWGuvtSFrvNL5Sa3aVsZDvolPOrU9FPdA6dnwjuNJfOBStzVL7bkbmZgFVT7J9JzX2BKPQZnYcwNL1Xds3JtCNhkZ5dlX9JxTxi7zS0o0QwaePYzIuZLiABe-E/s72-c/503759.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-2317725200797345342</id><published>2015-11-22T10:58:00.000+00:00</published><updated>2015-11-22T10:58:45.284+00:00</updated><title type='text'>UM BOUQUET DE BELEZA EFÉMERA, POR FAVOR</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoHNJwG_t6j3DoGk3hEpMyLgP4dyceDdE9Klpkn1-1MIVr2BId4m_JgQFVphx7Sk0EnrMseP1Ju8C_ozw8A66KCsp9G7ape9MnZXrprYL4iT4tJj5vlB29jhUkow6LIlvyQ96_Astb8qw/s1600/ng5233996.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoHNJwG_t6j3DoGk3hEpMyLgP4dyceDdE9Klpkn1-1MIVr2BId4m_JgQFVphx7Sk0EnrMseP1Ju8C_ozw8A66KCsp9G7ape9MnZXrprYL4iT4tJj5vlB29jhUkow6LIlvyQ96_Astb8qw/s400/ng5233996.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;b&gt;No meu primeiro dia de trabalho na florista apareci de
sandálias&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;No segundo dia, percebendo que precisava de algo mais fechado calcei
os meus bonitos sapatos de atacadores. No terceiro dia, já me tinha apercebido
que seria melhor uma coisa mais simples e estreei um par de botas de basquete
vermelhas que comprei de propósito para o trabalho.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;As biqueiras e solas brancas e limpas dos meus Converse
refletiam perfeitamente o meu estatuto de principiante na florista - o tempo
que demorava a montar um bouquet, como me esforçava por conseguir enrolar o
papel à volta da haste de uma flor de maneira a que ficasse bonita ou pelo
menos apresentável.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;É como enrolar um bebé&quot;, disse-me alguém numa
tentativa de me ajudar, mas eu nunca tinha feito isso também.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;O meu sonho de trabalhar numa loja de flores tinha as suas
raízes no jardim da minha avó, sempre em flor, onde eu fazia ramos com tudo
onde conseguia pôr as mãos. Mas essa experiência em nada me preparou para o
número de baldes que tinha que limpar ou para a forma como a sujidade se
introduzia permanentemente debaixo das minhas unhas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Contudo, principalmente, eu não estava preparada para as
pessoas, desde o homem que oferecia três flores a três estranhos todas as
terças-feiras, até ao convidado do jantar de Ação de Graças que enviou um ramo
aos seus anfitriões depois de ter saído de casa deles com um talher do faqueiro
de prata no bolso. As suas histórias tinham uma forma de entrarem em mim e de
ficarem comigo muito tempo depois de ter fechado a porta da loja à noite.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Sempre gostei de ler as mensagens que acompanhavam cada ramo.
A maioria era o que se poderia esperar, muitos &quot;Amo-te&quot; e
&quot;Desejos de Melhoras&quot;. Tínhamos tantos pedidos de &quot;Feliz Dia de
Anos&quot;, &quot;Feliz Aniversário&quot; e &quot;A Pensar em Ti&quot; que as
mensagens telefónicas eram escritas de forma abreviada: F.D.A., F.A., P.E.T.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Mas outras tinham mais originalidade, como, &quot;Adeus às
tuas velhas maminhas e olá à nova Megan&quot; ou &quot;Querido Papá do Bebé
Johnny: Obrigada pelo teu esperma poderoso&quot;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Uma vez recebi uma encomenda por telefone de uma dúzia de
rosas amarelas e um cartão a dizer: &quot;Desculpa, eu sou um idiota&quot;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;Só isso?&quot;, perguntei. &quot;Desculpa, eu sou um
idiota&quot;?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;&quot;Do Teu Pato&quot;&quot;, acrescentou a voz.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;&quot;Pato&quot; como o animal?&quot;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;Sim.&quot;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Eu troçava das mensagens que pareciam demasiado delicodoces,
banais ou chatas, e ficava descoroçoada quando os clientes perguntavam o que
deveriam escrever no seu cartão de pêsames. Mas também compreendia que
encontrar as palavras certas pode ser uma tarefa monumental e que, por vezes,
essas palavras acabam por ser as mesmas que toda a gente utiliza.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Quando já tinha seis meses de trabalho deparei-me com uma
mensagem que me surpreendeu pela sua franqueza e honestidade: &quot;Cartões e
flores parecem uma coisa tão pobre quando alguém morre, mas estamos a pensar em
ti e queremos que saibas disso&quot;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Pensei muito sobre aquela mensagem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Quando eu tinha 18 anos, o meu namorado de há dois anos
enforcou-se nas traves da sua garagem. Foi o primeiro rapaz que beijei, o
primeiro que amei, a última pessoa com quem falava à noite e a primeira com
quem falava de manhã, até um dia ensolarado de novembro em que acordei com um
telefonema da mãe dele.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;As pessoas enviaram cartões. Não me lembro do que escreveram,
mas o que importava era o gesto. Talvez dissessem: &quot;Com as nossas mais
profundas condolências&quot;, ou &quot;Sentimos muito a tua perda&quot;. Para
mim tudo se resumia a uma palavra: desaparecido.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Depois de ele ter morrido, eu pensava na sua morte como algo
que me tinha acontecido a mim, um ato cometido especificamente a pensar em mim
por causa de alguma coisa que eu tinha ou não tinha feito, e levei anos para me
libertar desta ideia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Quando comecei a trabalhar com flores já tinha abandonado um
pouco do meu cinismo e da minha amargura. Já não usava as T-shirts antigas dele
para dormir e tinha desistido de encontrar respostas para perguntas
impossíveis, a maioria das quais eram versões do implacável: &quot;O que é que
eu poderia ter feito?&quot; Havia sempre alguma coisa, mas, ao mesmo tempo,
absolutamente nada, e eu tinha aprendido a viver com isso.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Eu tinha mudado de casa, terminado a escola e amado outra
pessoa. Estava mais recetiva à dor das pessoas e também à sua felicidade, dois
estados de alma que costumavam irritar-me de igual modo: a dor, porque ela
tinha batido muito perto, e a felicidade, porque parecia tão distante.
Tornei-me mais interessada nas histórias de outras pessoas e, quanto mais era
confrontada com a vida em toda a sua beleza e fealdade, mais eu sentia alguma
suavização em mim.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Vendi flores a homens e mulheres solteiros, a pais daltónicos
às compras com as suas filhas precoces, a pais, avós, tias e tios recentes, a
noivos de vinte e poucos anos e a casais a comemorarem as bodas de ouro. Dei
flores a homens sem-abrigo que, por sua vez, as ofereceram a raparigas bonitas
de vestidos de verão. Uma vez ofereci uma rosa-chá ao palhaço Extremo - um personagem
de cabelos grisalhos e nariz de espuma vermelho que conduz a carrinha
&quot;Never Never&quot; pelas ruas de Portland, Oregon, com a música a troar os
ares e a acenar com um fantoche de macaco à janela. As pessoas compram flores
quando estão apaixonadas, com problemas, bêbadas, destroçadas, animadas e, às
vezes, sem nenhum motivo aparente.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Apenas ocasionalmente consigo acompanhar o desenrolar da
história. Ajudei um jovem a comprar flores para a namorada e ele disse-me que a
iria pedir em casamento muito em breve, numa viagem que iriam fazer juntos ao
estrangeiro. Lembro-me dele porque entrou à procura das flores mais perfumadas
- goivos, lírios, tuberosas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Passei 15 minutos com ele, às voltas na loja, cheirando cada
flor. Era a primeira vez naquele dia que eu me tinha dado ao trabalho de
cheirar uma flor, apesar de estar a trabalhar há horas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Seis meses depois, ele voltou. Mais uma vez lhe mostrei as
flores mais perfumadas, observando-o enquanto ele enterrava o nariz nos ramos e
ouvindo-o falar sobre a sua mulher, agora grávida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;No início ficava espantada com a facilidade e a regularidade
com que era convidada a entrar na vida dos clientes, mas rapidamente isso se
tornou a norma.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;Para que são estas flores?&quot; perguntava, porque era
a minha função.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;Anos de casados.&quot; &quot;Aniversário.&quot;
&quot;Só porque sim.&quot; Mas, depois, às vezes, &quot;Isto pode ser demasiada
informação, mas eu estou a namorar a minha ex-mulher&quot;. E assim dava comigo
no meio de uma dissertação sobre como é namorar um ex-cônjuge.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Tomei notas sobre essas conversas, tirei fotografias de
mensagens dos cartões e contei as minhas histórias favoritas da loja aos
colegas de trabalho, familiares e amigos mas, mesmo assim, há muita coisa que
me escapou. Perdi os Post-its ou não consigo entender a que se referem as minhas
notas fragmentadas. Os pormenores escapam-me e, às vezes, parece que quanto
mais eu os tento agarrar, mais difusos eles se tornam.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Isso costumava deixar-me louca. É uma vergonha, pensava,
reunir tantas histórias e deixá-las ir como água por entre os dedos da mão. Mas
a beleza, percebi, era que haveria sempre mais, o que tornava a perda mais
suportável.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Porque mandamos flores? Para compensar o que é intangível?
Aqueles sentimentos que não conseguimos prender nas nossas mãos e oferecemos
como um presente aos nossos entes queridos? E porque é que os símbolos que
escolhemos - a dúzia de rosas vermelhas, os lírios brancos perfumadas, as
tulipas francesas de haste longa - são tão fugazes? Se nos agarrarmos a eles
por muito tempo acabamos com uma confusão de pétalas, pólen e água fétida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Após a morte do meu namorado fiz tudo para conseguir pôr um
ponto final. Escrevi cartas e queimei-as. Fui a um terapeuta, depois a outro.
Fiz yoga e tentei a meditação. Mudei-me para o Colorado e, em seguida, para o
Oregon. Fui a tantos lugares e levei-o junto comigo para todos eles. Não o
tenho deixado partir.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Há uma fotografia que lhe tirei poucos dias antes de eu
partir para a faculdade, dois meses antes de ele morrer. Foi no verão dos
jantares de nachos e guacamole que nós partilhávamos sentados no chão da sala.
Ele está de pé, na cozinha, vestindo uma T-shirt branca e umas calças de ganga,
com uma metade perfeita de um abacate na mão. O seu rosto não está à vista,
escondido da câmara, mas eu gosto de pensar que ele está a sorrir.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Lembro da canção que estávamos a ouvir, da conversa dos sapos
através da porta de rede, dos meus pés descalços no chão de madeira. Momentos
preciosos, tornados ainda mais preciosos pelo facto de já terem acontecido e já
terem desaparecido. Agora meço o tempo, os meses, por aquilo que é da época:
girassóis em julho, dálias em agosto, rosas silvestres e ácer em outubro,
pinheiro em dezembro, jacintos em março, as clássicas peónias em maio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Uma das minhas favoritas é a magnólia-túlipa, a forma como os
botões explodem em flores e as flores em tapetes de cor nos relvados, tudo numa
questão de semanas, enquanto neva flor de cerejeira. Vejo como o efémero pode
ser de uma beleza arrebatadora.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Retirada &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/sociedade/interior/um-bouquet-de-beleza-efemera-por-favor-4896116.html&quot;&gt;daqui&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/2317725200797345342'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/2317725200797345342'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/11/um-bouquet-de-beleza-efemera-por-favor.html' title='UM BOUQUET DE BELEZA EFÉMERA, POR FAVOR'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoHNJwG_t6j3DoGk3hEpMyLgP4dyceDdE9Klpkn1-1MIVr2BId4m_JgQFVphx7Sk0EnrMseP1Ju8C_ozw8A66KCsp9G7ape9MnZXrprYL4iT4tJj5vlB29jhUkow6LIlvyQ96_Astb8qw/s72-c/ng5233996.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-7142702552789145323</id><published>2015-11-14T09:30:00.000+00:00</published><updated>2015-11-14T09:30:01.395+00:00</updated><title type='text'>ASTRONAUTA VAI LEVAR ACORDO DA CIMEIRA DE PARIS PARA O ESPAÇO</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2WhTeBg0Lyo5I597QAffYs2pvqryKdGFgQQczrGswvx5rWJ3LoDj-e95sQWiPcvrlsy7XyYfVS3C6z3gwOraX5cuZn3bRG-kAV7HR9qjPCsvsE74KjUODG7zG-LuniPLwMEikE3BL1Zk/s1600/ng5152885.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;313&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2WhTeBg0Lyo5I597QAffYs2pvqryKdGFgQQczrGswvx5rWJ3LoDj-e95sQWiPcvrlsy7XyYfVS3C6z3gwOraX5cuZn3bRG-kAV7HR9qjPCsvsE74KjUODG7zG-LuniPLwMEikE3BL1Zk/s400/ng5152885.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;t-article-content-intro-1&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;A 21.ª Cimeira do Clima da ONU 
tem como objetivo conseguir um acordo internacional sobre redução de 
emissões de gases com efeito de estufa.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;t-article-content-intro-1&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O astronauta Thomas 
Pesquet vai transportar para o espaço, no próximo ano, o texto do 
eventual acordo sobre as alterações climáticas que saia da cimeira de 
Paris, em dezembro, disse o secretário de Estado francês para a 
investigação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&quot;Nós esperamos realmente ser capazes de vos dar o 
texto da resolução final&quot;, afirmou Thierry Mandon, numa conferência de 
imprensa em Paris, mostrando ter ainda esperança relativamente à 
conquista de um acordo, apesar da &quot;muita incerteza&quot; em torno das 
conversações.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A 21.ª Cimeira do Clima da ONU (COP21), que vai 
decorrer de 30 de novembro a 11 de dezembro, vai fazer juntar mais de 
uma centena e meia de chefes de Estado e de Governo e tem como objetivo 
conseguir um acordo internacional sobre redução de emissões de gases com
 efeito de estufa, responsáveis pelo aquecimento global e pelas suas 
consequências catastróficas, nomeadamente o aumento do nível do mar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Em
 Paris vão estar os líderes dos principais emissores de gases de efeito 
de estufa como Estados Unidos, China, Índia, Brasil ou Rússia, mas 
também dos países mais vulneráveis aos efeitos das alterações climáticas
 como Bangladesh ou o Níger.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se os líderes mundiais acordarem e 
assinarem um acordo, o Presidente francês, Francois Hollande, vai 
pessoalmente entregar o documento ao astronauta antes de ele partir, 
disse Mandon.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A Thomas Pesquet, um astronauta da Agência Espacial 
Europeia, pedir-se-á também que leve uma pequena bandeira da França na 
sua viagem rumo à Estação Espacial Internacional, em novembro de 2016.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;O
 ambiente é algo que sempre esteve próximo do meu coração. Quando 
regressam do Espaço, os astronautas veem sempre um pouco diferentes 
porque viram a fragilidade da Terra&quot;, realçou o francês, de 37 anos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Retirada &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/sociedade/interior/astronauta-vai-levar-acordo-da-cimeira-de-paris-para-o-espaco-4883113.html&quot;&gt;&lt;i&gt;daqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/7142702552789145323'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/7142702552789145323'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/11/astronauta-vai-levar-acordo-da-cimeira.html' title='ASTRONAUTA VAI LEVAR ACORDO DA CIMEIRA DE PARIS PARA O ESPAÇO'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2WhTeBg0Lyo5I597QAffYs2pvqryKdGFgQQczrGswvx5rWJ3LoDj-e95sQWiPcvrlsy7XyYfVS3C6z3gwOraX5cuZn3bRG-kAV7HR9qjPCsvsE74KjUODG7zG-LuniPLwMEikE3BL1Zk/s72-c/ng5152885.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-6466028658443649293</id><published>2015-11-07T17:23:00.000+00:00</published><updated>2015-11-08T17:23:42.736+00:00</updated><title type='text'>DIZ À MÃE QUE EU VOU À LUA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8r0ggiHlZVB2LJlUk3xgIBoAPfQ7rOfWBTTKbdy6DNhgcqN8AlAfpWBKe02ueXjd4hPPsmTsrqnpKi_akK2zROX9dgpcApVKS1Au9pbCdGUnJuXP3-tStUNditK73Eufr-6GFpZUjGkQ/s1600/image.aspx.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;197&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8r0ggiHlZVB2LJlUk3xgIBoAPfQ7rOfWBTTKbdy6DNhgcqN8AlAfpWBKe02ueXjd4hPPsmTsrqnpKi_akK2zROX9dgpcApVKS1Au9pbCdGUnJuXP3-tStUNditK73Eufr-6GFpZUjGkQ/s200/image.aspx.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Chamemos-lhe pequeno António, para não usar o seu verdadeiro nome&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O 
protagonista não é mais o rapazola que era então. Hoje é um homem feito,
 e a viagem à Lua é apenas uma memória distante que, com o tempo, passou
 de dolorosa a cómica.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Por outro lado, nomeá-lo de pequeno António abre 
todo um conjunto de associações que torna a narrativa mais metafórica. 
Parabólica, mesmo. Vamos a ela.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;A coisa passou-se em Alhandra, na 
velha Alhandra toureira onde se vê e vive o rio, a Alhandra das Viagens 
na Minha Terra; também ela viajada pelos tempos que entretanto correram.
 Hoje, a velha Alhandra tomou tonalidades cinza e passou de toureira a 
Alhandra cimenteira; terra onde se respira, expelido pela fábrica dos 
brasileiros, o finíssimo pó do investimento estrangeiro. Enfim, a 
história passa-se em Portugal.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A ideia do pequeno António era ir à
 Lua. Era um dos sonhos da época. Hoje serão poucas as crianças que 
sonham ir à Lua, mas naquele tempo de apenas dois canais de TV, e quando
 o progresso científico e tecnológico não era incontinente como hoje - a
 inovação, a invenção e os gadgets são banalidades massificadas e 
partilhadas todos os dias a todas as horas -, naquele tempo, dizia, a 
ida à Lua era o píncaro do progresso da humanidade. Era uma aventura com
 fatos espaciais, foguetões, cápsulas, módulos lunares, aterragens e 
amaragens e gravidade zero. Não havia como não sonhar em ir à Lua. Na 
época, acreditávamos em viagens espaciais e que as faríamos ainda no 
nosso tempo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ora, ao contrário de quase todos nós, que só 
sonhávamos, o pequeno António, sendo de Alhandra, terra de gente 
resoluta e sem medo, resolveu por mãos à obra. Para o pequeno António a 
imaginação precedia a ação: imaginar-se na Lua era ir à Lua.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O 
dinheiro para financiar a expedição veio diretamente das subvenções 
natalícias e aniversariantes. Durante mais de um ano, o pequeno António 
juntou-o para autofinanciar o sonho. Quando, depois de mais um Natal, 
finalmente conseguiu o pecúlio, dirigiu-se ao vendedor de foguetes e, 
com a desculpa de que era para a passagem de ano, comprou dois. O 
vendedor de foguetes não fez perguntas nem deu conselhos. Limitou-se a 
entregar-lhe os dois foguetes.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O kit foi todo pensado e desenhado 
pelo pequeno António e consistia, basicamente, em dois potentes foguetes
 de doze bombas presos ao tronco com fita isoladora de eletricista.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Feito
 o kit, o pequeno António escolheu o seu Cabo Canaveral. Partiria para a
 Lua do cimo de uma azinheira, que ficava no quintal das traseiras de 
sua casa. Fá-lo-ia ao fim da tarde, quando a Lua se enquadrasse numa 
zona pelada da copa; um buraco que o pequeno António tinha podado, 
clandestinamente, durante as últimas semanas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando finalmente 
chegou o dia de levantar voo em direção à Lua, o pequeno António cintou 
vigorosamente os foguetes às costas com a fita de eletricista e subiu ao
 alto da azinheira. Lá do alto verificou o equipamento e, em contagem 
decrescente, esperou que a Lua se enquadrasse com o buraco da copa. Cá 
em baixo, o seu irmão mais novo assistia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando a Lua chegou 
finalmente à posição certa, o pequeno António disse então as palavras 
que o tornaram imortal em Alhandra, &quot;Diz à mãe que fui à Lua&quot;, e fez o 
que tinha a fazer. Apontou, acionou a espoleta e bum.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Claro que o 
fim da história é previsível. Todos sabemos que o pequeno António nunca 
chegou à Lua, que acabou queimado, no chão, com uns quantos galos na 
cabeça, costelas partidas. É o que acontece quando se metem dois 
foguetes cheios de bombas às costas e se quer ir à Lua.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas não se
 menorize, antes se aplauda o esforço e o engenho do pequeno António 
que, ainda assim, tentou a Lua e levantou os pés do chão. Que é fazer 
mais do que fizeram quase todos os da sua geração. A moral da história é
 confuciana.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Pedro Bidarra,&lt;/b&gt; &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/opiniao/opiniao-dn/pedro-bidarra/interior/diz-a-mae-que-eu-vou-a-lua-4874937.html&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6466028658443649293'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6466028658443649293'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/11/diz-mae-que-eu-vou-lua.html' title='DIZ À MÃE QUE EU VOU À LUA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8r0ggiHlZVB2LJlUk3xgIBoAPfQ7rOfWBTTKbdy6DNhgcqN8AlAfpWBKe02ueXjd4hPPsmTsrqnpKi_akK2zROX9dgpcApVKS1Au9pbCdGUnJuXP3-tStUNditK73Eufr-6GFpZUjGkQ/s72-c/image.aspx.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-7946218895995139713</id><published>2015-10-31T21:50:00.006+00:00</published><updated>2015-10-31T21:50:57.392+00:00</updated><title type='text'>A MORTE: O ÚLTIMO TABÚ</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsU86KxngA_pXis45SE1de3GIajmKia3jmBeKEurhQk0_8EetMYoyktGuNjNPt1wAabINzUvypEDapbakS2FxrbLn3Vbvos3a5D6fLfFflPaHqm4SUO-MJU9aVUl0NRIrA1jOsviwJhLY/s1600/image.aspx.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;196&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsU86KxngA_pXis45SE1de3GIajmKia3jmBeKEurhQk0_8EetMYoyktGuNjNPt1wAabINzUvypEDapbakS2FxrbLn3Vbvos3a5D6fLfFflPaHqm4SUO-MJU9aVUl0NRIrA1jOsviwJhLY/s200/image.aspx.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sobre os dias 1 e 2 de Novembro, dias dos mortos e da pergunta essencial.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1-
 É bem possível que, para se perceber uma sociedade, mais importante do 
que saber como é que nela se vive é saber como é que nela se morre e se 
trata a morte. Facto é que as nossas sociedades desenvolvidas, 
tecnocientíficas, do primado do ter sobre o ser, da eficácia, da 
vertigem do poder, do tempo digital e da aceleração, são as primeiras na
 história a fazer da morte tabu. Mais: assentam a sua realidade no tabu;
 para serem o que são, têm de fazer da morte tabu.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;2-O
 que se passou? Nos princípios do século XX, o filósofo Max Scheler, 
reflectindo sobre o recalcamento da morte na sociedade europeia, foi 
encontrá-lo na modernidade, quando se deu uma estrutura diferente de 
experiência, centrada nos impulsos do trabalho, do domínio e do lucro. O
 homem moderno já não frui de&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Deus e a própria natureza já não é a terra
 natal acolhedora, que provoca admiração e espanto, mas tão-só o espaço 
da possibilidade de manifestação da subjectividade dominadora, como diz o
 soberano &quot;penso, logo existo&quot; de Descartes. Desde então, tudo fica 
sujeito ao cálculo, ao útil, ao funcional. Ora, se tudo é submetido ao 
útil e mecânico, orientado para o poder e ter sempre mais, já não há 
lugar para os outros valores. Num mundo matematizado e calculável, em 
que &quot;é real o que é calculável&quot;, o homem moderno, centrado no activismo,
 pretendeu superar a angústia da morte através do domínio sem limites, 
de tal modo que o que fica é o progresso ilimitado, sem finalidade nem 
sentido humanos. O progresso, em que o progredir pelo progredir é o seu 
próprio sentido, transformou-se no substituto da vida eterna. Este 
homem, mediante os impulsos do trabalho, do lucro e do prazer sem 
limites, fica narcotizado quanto ao pensamento da morte. Na agitação 
constante, que tem em si mesma a sua finalidade e que se concentra no 
divertissement pascaliano, o homem moderno europeu julgou encontrar o 
remédio para a ideia da morte. Mas esse remédio é ilusório, pois, agora,
 a morte, em vez de aparecer como &quot;o preenchimento necessário de um 
sentido vital&quot;, é poder e brutalidade sem sentido. O homem tradicional 
vivia face à morte com certa naturalidade e até familiaridade. O homem 
moderno, ao contrário, como vive como se não tivesse de morrer, como já 
não sabe &quot;que tem de morrer a sua própria morte&quot;, quando esta aparece, 
só lhe pode aparecer como uma catástrofe. Vive no dia-a-dia, até que, 
subitamente, já não há mais um novo dia.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
3-
 Este nosso universo tem 13 700 milhões de anos. Quase 14 000 milhões de
 anos! Tanto foi o tempo que demorou o processo até chegar a um 
existente que não só sabe mas sabe que sabe e sobretudo sabe que não 
sabe ilimitadamente e, por isso, pergunta. Um animal que é racional, 
falante, simbolizante, artista, moral... sepultante. Neste gigantesco 
processo da evolução, o aparecimento dos primeiros túmulos e dos rituais
 funerários é o sinal característico e decisivo da presença do ser 
humano no mundo. Pela primeira vez, está no tempo alguém que é 
consciência do tempo, portanto, da inevitabilidade de morrer e que 
simultaneamente recusa a aniquilação definitiva. É a consciência da 
morte que revela a emergência do radicalmente novo, a passagem do 
pré-humano ao humano, de &quot;algo&quot; a &quot;alguém&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
4-
 A morte é impensável em si mesma. Quando pensamos nela, é sempre no 
abismo do impensável que mergulhamos. Só por ilusão de linguagem é que 
dizemos, diante do cadáver do pai, da mãe, da mulher, do amigo: ele 
(ela) está aqui morto (morta). Na realidade, ele ou ela não está ali: o 
que falta é precisamente ele ou ela. E ninguém leva o pai ou a mãe, o 
filho, o amigo, à &quot;última morada&quot;, para enterrá-los ou cremá-los. Como 
não tem sentido dizer que eles estão no cemitério e que vamos lá 
visitá-los. Nos cemitérios, com excepção dos vivos que lá vão, não há 
ninguém. Então, porque é que a sua violação é uma profanação execranda? O
 que há verdadeiramente nos cemitérios? Naquele espaço sagrado, do 
silêncio recolhido, está, paradoxalmente, a fonte da linguagem enquanto 
espaço da abertura e da pergunta. O que há nos cemitérios é um infinito 
ponto de interrogação: &quot;O que é o homem?&quot; A morte e o seu pensamento 
abrem a condição humana ao desconhecido, à Transcendência inominável, 
que apela e que invocamos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
5-
 Com o tabu da morte apagaram-se as perguntas últimas e primeiras, 
metafísicas, e também a ética e a moral. Porque é a consciência do 
limite na morte que derruba as vaidades, que obriga a perguntar 
ilimitadamente e nos dá a distinção do justo e do injusto, do que 
verdadeiramente vale e do que não vale, da &quot;existência autêntica&quot; e da 
&quot;existência inautêntica&quot; (Heidegger). Percebe-se então que as nossas 
sociedades, da banalidade rasante, niilistas, tenham feito da morte 
tabu, o último tabu. Agora, vale tudo, porque nada vale. E é o 
espectáculo que se sabe e se vê!&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Anselmo Borges&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/opiniao/opiniao-dn/anselmo-borges/interior/a-morte-o-ultimo-tabu-4863945.html&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/7946218895995139713'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/7946218895995139713'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/10/a-morte-o-ultimo-tabu.html' title='A MORTE: O ÚLTIMO TABÚ'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsU86KxngA_pXis45SE1de3GIajmKia3jmBeKEurhQk0_8EetMYoyktGuNjNPt1wAabINzUvypEDapbakS2FxrbLn3Vbvos3a5D6fLfFflPaHqm4SUO-MJU9aVUl0NRIrA1jOsviwJhLY/s72-c/image.aspx.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-4343584438586748936</id><published>2015-10-27T17:56:00.000+00:00</published><updated>2015-10-27T17:57:03.062+00:00</updated><title type='text'>À MEMÓRIA DE CAVACO</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyy6DDejeZVG-8oJs2dVKp5qLCeYUtz4-6OAWe9U2VrwcYgZlHHE9WBmfdziTN_y0vr5MBVhdzke-OIXM_XsTZ79G4AAp7XU_Swf8jkwo1qFFZX8Ife7ZOZL45NTJJsPEpfdIWTZF2uMA/s1600/miguel_guedes.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyy6DDejeZVG-8oJs2dVKp5qLCeYUtz4-6OAWe9U2VrwcYgZlHHE9WBmfdziTN_y0vr5MBVhdzke-OIXM_XsTZ79G4AAp7XU_Swf8jkwo1qFFZX8Ife7ZOZL45NTJJsPEpfdIWTZF2uMA/s200/miguel_guedes.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Cavaco Silva falou ao espelho até o 
partir em cacos&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Cavaco, face à inexistência de um compromisso formal à 
esquerda, fez o que tinha a fazer e disse tudo o que não podia dizer. As
 primeiras reacções às palavras do presidente da República foram 
emocionais e vieram dos excluídos pelo discurso.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ao fazer sapateado 
político sobre cerca de 20% dos portugueses votantes do BE e da CDU, 
atirando-os ideológica e permanentemente para o campo da não solução 
governativa do país, Cavaco Silva fez mais pela união da Esquerda em 
Portugal em pouco mais de dez minutos do que mais de 40 anos de 
democracia alguma vez conseguiram.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pessoalmente, inflige-se uma derrota 
em toda a linha quando tinha pela frente a decisão mais simples dos seus
 mandatos. O que quer que seja que tenha passado pela cabeça do 
presidente, passou e veio para ficar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Cavaco não foi rei nem 
roque, foi joker. E jogou o seu &quot;wild card&quot; no fim do jogo, quando 
poderia assumir a sua posição sultana de estátua do regime. Mas, pelo 
contrário, ao terminar o segundo mandato, resolveu ter uma conversa em 
família à boa maneira do dedo em riste, apontando para os meninos maus 
que pensam algo que ele julga como absolutamente abominável. Resolve dar
 uma lição de democracia e sai-lhe uma pedagógica lição sobre exclusão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não contente, comete outro erro estratégico: ao seduzir os deputados do 
PS para a liberdade de voto &quot;limiano&quot;, voltou a não perceber que António
 Costa tem a bancada parlamentar consigo (como se veria, posteriormente,
 na eleição de Ferro Rodrigues para presidente da AR). Pior. Cavaco terá
 percebido que alinhou toda a Esquerda contra si e que condenou as 
negociações à esquerda a um entendimento, seja ele qual for, sólido ou 
movediço. A Esquerda sempre foi autofágica mas, convenhamos, nunca teve 
que lidar com um presidente assim.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As ameaças, juízos de valor e 
insinuações que traçou sobre as opções políticas de parte dos 
portugueses que deveria respeitar, faz todas as equações saltarem para 
cima da mesa. A &quot;partidarite&quot; de Cavaco Silva acompanha o seu bloqueio 
ideológico mental. É verdade que daí a sustentar um Governo de gestão ou
 de iniciativa presidencial vai um grande e gigantesco passo. Mas Cavaco
 Silva pode querer dá-lo por não conceber que bloquistas e comunistas, 
os seus estimados activos tóxicos da democracia, possam fazer parte do 
poder pela primeira vez durante o seu consulado. Para o presidente, já 
bastam os socialistas. Se inviabilizar uma solução governativa à 
esquerda, que ninguém se surpreenda: o aviso foi dado. Nada é pior do 
que um estadista que, perante o crepúsculo do seu fim político, resolve 
ficar na história pelas suas próprias motivações internas. E no 
semblante imperturbável da esfinge, esta motivação é o que lhe sobra. 
Encostaria então o seu Citroën BX à direita e, já a estacionar, passaria
 de imediato para a leitura dos seus livros de história.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Tudo já 
seria mau se não fosse pior. Ou como a história nos pode cair em cima, 
convocando o divã. Despertava o ano de 1986 na Comissão Política 
Nacional do PSD. Aníbal Cavaco Silva (então primeiro-ministro e 
presidente do PSD) denuncia o comportamento indisciplinado de militantes
 do partido que apoiaram Mário Soares nas eleições presidenciais, em 
detrimento de Freitas do Amaral. Na sequência dessa denúncia, o Conselho
 Jurisdicional do PSD decide pela suspensão de 21 militantes (entre os 
quais, Adriano Jordão e Valentim Loureiro) e pela expulsão de três 
militantes do partido e sindicalistas da UGT: José Veludo, António 
Castro e Rui Oliveira e Costa (este último, deputado, que a partir desse
 momento exerceria o seu mandato como independente). As expulsões e 
suspensões obedeceram ao &quot;bom timing&quot;, esperando pelos resultados 
eleitorais que derrotariam Freitas e entoariam o slogan &quot;Soares é fixe&quot; 
em Belém.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Agora e antes, a política do facto consumado, do bloqueio 
ideológico, do pensamento único. Cavaco Silva teve coragem para impor 
sanções disciplinares partidárias nas únicas eleições (as presidenciais)
 em que os partidos não podem apresentar formalmente candidatos nem 
obrigar à disciplina de voto (nem ao apoio público ou silêncio) dos seus
 militantes. O presidente do PSD que punia o delito de opinião no 
passado é o mesmo presidente da República que alicia deputados do PS no 
presente, alertando-os para pensarem bem antes de votar uma moção de 
rejeição ou Orçamento do Estado, actos políticos estes, onde a 
disciplina de voto tem, obviamente, um sentido de grandeza maior. Como 
aqui questionava há duas semanas, a Esquerda podia mesmo esperar. E 
ainda bem que, negociando, esperou. Para ver isto.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&lt;b&gt;Miguel Guedes,&lt;/b&gt; &lt;a href=&quot;http://www.jn.pt/opiniao/default.aspx?content_id=4856416&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/4343584438586748936'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/4343584438586748936'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/10/a-memoria-de-cavaco.html' title='À MEMÓRIA DE CAVACO'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyy6DDejeZVG-8oJs2dVKp5qLCeYUtz4-6OAWe9U2VrwcYgZlHHE9WBmfdziTN_y0vr5MBVhdzke-OIXM_XsTZ79G4AAp7XU_Swf8jkwo1qFFZX8Ife7ZOZL45NTJJsPEpfdIWTZF2uMA/s72-c/miguel_guedes.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-4874033854938937336</id><published>2015-10-18T11:17:00.002+01:00</published><updated>2015-10-18T11:17:51.667+01:00</updated><title type='text'>PARAPSICOLOGIA, DEMOCRACIA E GOVERNO</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdDdjOw9y_l4aIeTYoklZKqSEYm3ICj8mGNp61CN-X3rH6iTMbTDjeV-ZHTzSHhb2tXG3pwzagSu2iAEGHtNjuF7wHvN6IfS394ZjmCzCXahdtulbDkIUa2PF-MIoboVwrYLXNsYBMlYI/s1600/pedro+marques+lopes.bmp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;171&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdDdjOw9y_l4aIeTYoklZKqSEYm3ICj8mGNp61CN-X3rH6iTMbTDjeV-ZHTzSHhb2tXG3pwzagSu2iAEGHtNjuF7wHvN6IfS394ZjmCzCXahdtulbDkIUa2PF-MIoboVwrYLXNsYBMlYI/s200/pedro+marques+lopes.bmp&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;1. Acho sempre muita piada às análises 
eleitorais que começam por &quot;os portugueses quiseram dizer&quot;. Desta vez 
está-se a levar um bocadinho longe de mais o exercício, digamos assim&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há
 quem jure que a maioria dos portugueses quis rejeitar a &quot;política de 
austeridade&quot;, outros que garantem que o que se quis foi dar à PAF o 
governo e ao PS a obrigação de colaborar, outros que juram a pés juntos 
que quem votou no PS disse que não queria acordos com o BE e o PCP ou 
mesmo que quem votou nestes não queria um acordo com o PS.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Curiosamente,
 os que mais vezes interpretam intenções são os que não votaram nos que 
analisam. Entendamo-nos: a única interpretação possível da intenção do 
eleitor está plasmada na composição do Parlamento. O resto é 
parapsicologia.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2. Pode ser pertinente 
analisar as reais motivações de qualquer partido. É provável que o PCP 
esteja mais interessado em evitar mais privatizações nos transportes - 
obstando a que o PCP, através da CGTP, consiga parar o país sempre que 
queira - ou travar o crescimento do BE ou outra razão qualquer. Mas seja
 o PCP, seja o BE, o PS, o PSD ou o CDS, o que conta é o que declaram 
querer fazer num eventual programa de governo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu
 tenho muitas dúvidas da súbita mudança de opinião, ou pelo menos do 
adormecimento de ideias de alguém que defendeu outras até ontem, mas não
 cabe a ninguém avaliar da veracidade de um eventual compromisso se esse
 for assumido em moldes claros.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Levante-se,
 aliás, o partido, o político que não teve súbitas mudanças de ideias, o
 que não teve de adaptar as suas convicções às circunstâncias. Será 
preciso recordar linhas vermelhas que eram inultrapassáveis?&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Cortes 
impensáveis de salários e pensões? Posições em relação à Europa? E, a 
propósito, então a necessidade de compromissos era letra morta?&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uma
 coisa é alguém querer um governo do PS com o BE e o PCP - a mim não me 
agrada rigorosamente nada ter o BE e o PCP no governo; basta-me saber 
das até agora vontades de nacionalizar ou do controlo público dos meios 
de produção e de me socorrer da minha memória de tempos idos para me 
sentir preocupado.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Outra coisa, 
completamente diferente, é basear a luta contra a existência de um 
governo fazendo análises das intenções não expressas dos partidos que o 
constituem. Sendo partidos que estão dispostos a respeitar a 
Constituição, as leis da República e os compromissos internacionais a 
que o Estado português está vinculado, é incompreensível alguém 
questionar a possibilidade de irem para o governo. Quem defender o 
contrário não acredita, pura e simplesmente, na democracia 
representativa.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
3. Vale a pena repetir:
 quem obtiver uma maioria estável no Parlamento pode e deve governar. 
Mas convém não esquecer que quem ganhou as eleições foi a Coligação.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uma
 solução que passe por um acordo entre PS, BE e PCP terá a fragilidade 
própria de ser liderada por um partido que perdeu e a que lhe advém de 
ter de acomodar programas partidários tão diferentes. Aliás, no caso 
desses três partidos se entenderem para governar, sobretudo por essas 
diferenças, a necessidade de um acordo transparente, inequívoco e que 
garanta quatro anos de governação é fundamental, é mesmo condição sine 
qua non.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Outra questão fulcral é a 
necessária presença dos três partidos no governo. Se houver acordo PS, 
BE, PCP, têm todos de participar no governo. Um executivo só do PS seria
 por definição muitíssimo mais frágil, basta voltar a lembrar que teve 
apenas 32%. Aí sim, a legitimidade política desse governo estaria 
seriamente debilitada e seria compreensível que Cavaco Silva não 
aceitasse essa solução e optasse pela Coligação mesmo em minoria.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O
 BE e o PCP não podem ter um pé no governo e outro fora, ou querem de 
corpo inteiro fazer parte de uma solução e romper com o seu passado de 
mero protesto ou, aí sim, há dúvidas fundadas do empenho dos dois 
partidos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
4. Corre profusamente a 
versão de que a coligação, como vencedora das eleições, deve ser 
convidada a formar governo. Mas terá alguma lógica formar um governo, 
convidar ministros e secretários de Estado, se, no caso improvável, os 
outros três partidos tiverem uma solução governativa apoiada pela 
maioria do Parlamento, devidamente fundamentada e absolutamente clara? 
Que procedimento constitucional obriga o Presidente da República a dar 
posse a um governo que sabe ir ser derrubado logo que abra a sessão 
legislativa, sabendo que tem uma que cumpre os requisitos que ele 
próprio estabeleceu? Claro está, o Presidente pode recusar-se a aceitar 
uma solução mesmo que ela seja maioritária no Parlamento, pode até 
recusar-se a procurar soluções de governabilidade até ao dia em que se 
vai embora. Mas é bom que saiba que nesse caso não respeitará os 
cidadãos que elegeram aqueles deputados.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como
 não respeitaria os portugueses se deixasse um governo de gestão até 
abandonar o cargo. Nesse caso, não só não respeitaria os cidadãos, como 
seria o autor moral e material de um mais que certo descalabro 
orçamental e de deixar o país numa situação muito difícil.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;selectionShareable&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Pedro Marques Lopes&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/opiniao/opiniao_dn/pedro_marques_lopes/interior/parapsicologia_democracia_e_governo_4840606.html&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/4874033854938937336'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/4874033854938937336'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/10/parapsicologia-democracia-e-governo.html' title='PARAPSICOLOGIA, DEMOCRACIA E GOVERNO'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdDdjOw9y_l4aIeTYoklZKqSEYm3ICj8mGNp61CN-X3rH6iTMbTDjeV-ZHTzSHhb2tXG3pwzagSu2iAEGHtNjuF7wHvN6IfS394ZjmCzCXahdtulbDkIUa2PF-MIoboVwrYLXNsYBMlYI/s72-c/pedro+marques+lopes.bmp" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-8470936562011897101</id><published>2015-10-11T11:48:00.000+01:00</published><updated>2015-10-11T11:48:12.355+01:00</updated><title type='text'>AS JUSTIFICAÇÕES DOS ABSTENCIONISTAS: “ESTAVA A JOGAR À SUECA”</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-1GNp48Ltf55SHLyTaQMdoWBkWa-p8VNWfTHMhW39f2lDECcfkLJMfApH67x2J_yruJXInCPtWRoppu8Jdc8cNWoWygNn94yiKb9IXHm2Eb8N4fTVnlAus686iEKg-agcC_1bgyMhchc/s1600/988959.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-1GNp48Ltf55SHLyTaQMdoWBkWa-p8VNWfTHMhW39f2lDECcfkLJMfApH67x2J_yruJXInCPtWRoppu8Jdc8cNWoWygNn94yiKb9IXHm2Eb8N4fTVnlAus686iEKg-agcC_1bgyMhchc/s400/988959.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;O número de eleitores que se abstêm por comodismo varia de eleição 
para eleição, consoante a importância que os cidadãos atribuem ao acto 
eleitoral, estejam em causa eleições legislativas, autárquicas, 
europeias ou referendos específicos&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Jorge de Sá, director técnico do centro de sondagens da Aximage, que em 2009 publicou o livro &lt;em&gt;Quem se abstém?&lt;/em&gt;,
 realizou sondagens pós-eleitorais nos dias imediatamente seguintes a 
votações realizadas entre 1998 e 2006, nas quais identifica três 
“grandes grupos de abstencionistas”: os crónicos; os flutuantes; e os 
selectivos.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Em cada uma 
destas categorias, o investigador e docente do Instituto Superior de 
Ciências Sociais&amp;nbsp;e Políticas (ISCSP) desdobra o tipo de abstencionistas 
em três. São, portanto, nove as tipologias. Há desde os abstencionistas 
contestatários aos indiferentes, passando pelos cépticos, pelos que 
revelam falta de identificação, falta de esclarecimento, pelos que 
identificam falta de dramatização, pelos que evocam causas pessoais ou 
razões técnico-administrativas. E depois há os abstencionistas por 
comodismo, que se enquadram no grupo dos flutuantes.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
“Entre
 estes nove tipos de abstencionistas encontram-se os que não votam por 
comodismo e cuja expressão numérica varia consoante o tipo de eleição, 
ou seja, ao sabor da importância que os eleitores atribuem ao acto 
eleitoral, fenómeno que a ciência política designa como eleições de 
primeira e segunda ordem”, vinca Jorge de Sá.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se
 no referendo de 1998 sobre a despenalização do aborto os 
abstencionistas por comodismo representavam 27% de todos os que não 
foram votar, nas legislativas de 1999 a percentagem foi de apenas 9%, o 
que contrasta com os 28% registados nas europeias realizadas quatro 
meses antes nesse mesmo ano.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Este último valor está próximo do estimado 
para as europeias seguintes, de 2004 (30%), e o mesmo se passa com o 
novo referendo à despenalização do aborto, de 2007 (29%); nas 
legislativas de 2005 que deram a maioria absoluta ao PS, a percentagem 
já não está tão próxima dos valores das legislativas de 1999 (9%). No 
entanto, volta a haver uma coincidência quando se comparam outros dois 
actos eleitorais, as presidenciais de 2001 em que Jorge Sampaio foi 
reeleito (12%) e as presidenciais de 2006 que deram a vitória a Cavaco 
Silva (14%).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como se 
definem os que não votam por comodismo? Jorge de Sá enviou ao PÚBLICO 
algumas respostas directas dadas por esses inquiridos. À excepção da 
tónica comum que é o facto de representarem a não comparência às urnas, 
há respostas tão díspares como “Almocei tarde e depois adormeci”, 
“Fiquei por casa, a não fazer nada”, “Estive a brincar com o meu neto”, 
“Não me apeteceu”, “Quando dei por ela já era tarde”, “Fui passear o cão
 e pus-me à conversa com a vizinha”, “Fui passar o dia com os meus 
compadres”, “Estava a jogar à sueca” ou simplesmente “Há coisas mais 
giras do que votar”.&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;line-height: 1.6em;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;line-height: 1.6em;&quot;&gt;&lt;b&gt;Pedro Crisóstomo&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.publico.pt/politica/noticia/as-justificacoes-dos-abstencionistas-estava-a-jogar-a-sueca-1710709&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/8470936562011897101'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/8470936562011897101'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/10/as-justificacoes-dos-abstencionistas.html' title='AS JUSTIFICAÇÕES DOS ABSTENCIONISTAS: “ESTAVA A JOGAR À SUECA”'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-1GNp48Ltf55SHLyTaQMdoWBkWa-p8VNWfTHMhW39f2lDECcfkLJMfApH67x2J_yruJXInCPtWRoppu8Jdc8cNWoWygNn94yiKb9IXHm2Eb8N4fTVnlAus686iEKg-agcC_1bgyMhchc/s72-c/988959.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-2054044402995097298</id><published>2015-10-04T09:30:00.000+01:00</published><updated>2015-10-04T09:30:00.483+01:00</updated><title type='text'>&quot;TODOS PERDOAVAM O HOUSE, POR SER O MAIOR IDIOTA À FACE DA TERRA&quot;</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;NewsSummaryContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-64PhBxWrJJbdnvbq94667IxugqR4Ojs-CkevIGLVznkJfTDq6a7urSbFH8rsY9SfOwsCo52skodJdyatZR0d9IqZgWxIQKAUqCdb-4-q2byR6MZmZG9cWFmUV6HNIl_2S1KUKl3nSMs/s1600/ng4810946.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;317&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-64PhBxWrJJbdnvbq94667IxugqR4Ojs-CkevIGLVznkJfTDq6a7urSbFH8rsY9SfOwsCo52skodJdyatZR0d9IqZgWxIQKAUqCdb-4-q2byR6MZmZG9cWFmUV6HNIl_2S1KUKl3nSMs/s400/ng4810946.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;artigo-intro&quot; id=&quot;NewsSummary&quot;&gt;
&lt;b&gt;Lisa
 Sanders é o &quot;cérebro&quot; por detrás Dr. House. Foi jornalista, escreveu 
muito sobre saúde e, aos 36 anos, decidiu ir estudar medicina&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;artigo-intro&quot; id=&quot;NewsSummary&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;strong&gt;É médica, jornalista e esteve oito anos por trás dos diagnósticos da série Dr. House. Entre tudo isto, o que a satisfaz mais?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Eu sou médica e tudo o resto é secundário. Aliás, primeiro sou mãe e só depois médica.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;Na semana passada esteve em Lisboa para a conferência iMed, no CCB. Como foi a experiência?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Fiquei
 muito impressionada com os vossos estudantes de Medicina, que são muito
 mais novos do que os norte-americanos. Fui convidada a organizar esta 
competição, que consistiu em apresentar casos médicos complexos, e eles,
 em equipas de dois, tinham de fazer o diagnóstico. A participação foi 
tremenda, fiquei muito impressionada com esses jovens.&lt;br /&gt;
Já tinha tido oportunidade de visitar Portugal antes?&lt;br /&gt;
No
 ano passado vim à mesma conferência com a minha irmã e a minha filha. 
Andámos um pouco por Lisboa, mas não tivemos muito tempo. Este ano vim 
com o meu marido e, como adorei a cidade no ano passado, até pedi alguns
 dias de folga do trabalho para poder ficar mais tempo. Durante a 
conferência visitámos Lisboa e depois fomos até Coimbra, Avis e Porto. 
Fiquei fascinada com a beleza do vosso país. E a comida... 
extraordinária. Lembro--me de uma vez ter comido leitão e o meu marido 
comeu cabrito no forno, estavam maravilhosos. Também provámos imensos 
pratos de bacalhau, vinho e, claro, os famosos pastéis de nata. Foi uma 
experiência que pôs à prova todos os nossos sentidos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Recuando agora um pouco, como surgiu a oportunidade de integrar Dr. House, em 2004?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Na
 verdade, o House foi baseado na minha coluna do The New York Times. Um 
dos produtores era leitor da minha coluna de saúde e pensou: &quot;Porque é 
que isto não pode ser uma série? Em vez de termos criminosos, teremos 
doenças.&quot; Ele e o Hugh Laurie [o protagonista da trama] criaram aquela 
personagem, que é tão fascinante. O Hugh é um ator magnífico, porque 
interpreta um papel muito sério, mas preenche-o com um humor muito 
inteligente. Vamos admitir, o House é um idiota, mas o Hugh fez dele uma
 personagem tão complexa, defendeu-o tão bem, que essa dualidade foi o 
que tornou a série tão bem-sucedida.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Os casos médicos eram bastante complexos. Teve muita dificuldade em elaborá-los?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Sim,
 porque a trajetória de um doente nunca podia ser repetida. Eram casos 
complicados, sim, mas é disso que gosto. Adoro coisas estranhas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Fez muita investigação antes de elaborar os diagnósticos?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Não,
 isso é que é interessante. É que tudo o que aconteceu na série, 
aconteceu também a pessoas reais. Não inventei nada. Gosto de realidade e
 é também por isso que o House é único.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Acha que a série a tornou melhor médica? O que é que aprendeu ao longo desses anos?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Não
 aprendi muito em termos de medicina. Estou sempre a ler coisas 
esquisitas em todo o lado e é por aí que aprendo mais. Mas vi como se 
funciona em televisão e isso foi extraordinário. Foi notável passar oito
 anos com algumas das pessoas mais inteligentes, engraçadas e 
interessantes que já conheci. É incrível como são tão diferentes das 
pessoas com quem trabalho em medicina.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Disse numa 
entrevista que não consegue defender as atitudes de House e que não 
recomenda a série a estudantes de medicina. Porquê?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Porque
 muito do que se faz em medicina resulta da relação entre médico e 
paciente. Ele estava apenas interessado na doença. Isso fez dele uma 
personagem fascinante, mas na vida real não é assim que funciona. O 
House era terrível e todas as pessoas na sua equipa o perdoavam por ele 
ser o maior idiota à face da Terra.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Foi, então, a personalidade dele a tornar a série única, quando comparada a outras como, por exemplo, Anatomia de Grey?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Penso
 que foi a complexidade do Hugh, a humanidade que ele trouxe a esta 
personagem tão complicada. A série focava-se muito nas doenças, ao 
contrário do que se vê agora na maior parte das séries, em que tudo gira
 à volta dos médicos e das suas vidas pessoais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Bem antes 
da medicina e de Dr. House, distinguiu-se como jornalista e chegou mesmo
 a ganhar um Emmy. O que recorda desses tempos?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Foi 
incrível. Eu estava numa equipa de produção da CBS News, num programa 
chamado 48 Hours. Decidimos, uma vez, acompanhar um furacão que estava a
 caminho de uma cidade na Carolina do Sul. Tivemos a sorte de estar lá 
em direto quando o furacão chegou e fizemos o retrato daquela tempestade
 de uma forma notável. Quando soube que ganhámos o Emmy, a primeira 
coisa que pensei foi &quot;Sim! Agora já posso ir estudar medicina!&quot; [risos].
 Estive 12 anos na TV  mas deixei-a, não por ser um fracasso em 
jornalismo mas porque queria tentar algo diferente.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Que idade tinha quando foi para a Faculdade de Medicina?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Tinha
 36 anos, mas dediquei grande parte da minha carreira jornalística a 
escrever sobre saúde, por isso já tinha alguma bagagem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;E 
desde 2002 que escreve para o The New York Times. O que é que ser 
jornalista lhe dá, profissionalmente, que ser médica não consegue dar?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Ser
 médica é uma experiência muito próxima e pessoal, estamos a viver o 
problema dos pacientes com eles. O jornalismo é o que me permite recuar e
 ver as coisas de uma perspetiva mais distante. É um complemento muito 
bom.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Depois de House, já foi convidada a integrar outro programa de TV? É algo que ainda quer fazer?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Já
 fui sondada algumas vezes mas nenhuma dessas séries depois acabou por 
avançar. Mas também não penso muito nisso. Se for algo tão divertido 
como o House, claro que aceito, mas não estou à procura. Como disse, o 
que me interessa é ser médica, é isso que amo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Carolina Morais&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/inicio/tv/interior.aspx?content_id=4813543&amp;amp;page=-1&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/2054044402995097298'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/2054044402995097298'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/10/todos-perdoavam-o-house-por-ser-o-maior.html' title='&quot;TODOS PERDOAVAM O HOUSE, POR SER O MAIOR IDIOTA À FACE DA TERRA&quot;'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-64PhBxWrJJbdnvbq94667IxugqR4Ojs-CkevIGLVznkJfTDq6a7urSbFH8rsY9SfOwsCo52skodJdyatZR0d9IqZgWxIQKAUqCdb-4-q2byR6MZmZG9cWFmUV6HNIl_2S1KUKl3nSMs/s72-c/ng4810946.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-5693033076052113700</id><published>2015-09-27T18:30:00.001+01:00</published><updated>2015-09-27T18:30:25.974+01:00</updated><title type='text'>AS MENTIRAS VERDADEIRAS, E VICE-VERSA</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1ZQtjUPG_284iFpk44dxVKnyOZssBzkQ0ESBfr7hEk105_ZAnobYJb7rV1LkpInxi4cFNy2Acd0TSeF-R9j6kFz-DHWfC3GLAMVfICT4Isfxa7aKWinXEPAGG0W0ZkOTiVEyHdJ0bDbk/s1600/azeredo_lopes.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1ZQtjUPG_284iFpk44dxVKnyOZssBzkQ0ESBfr7hEk105_ZAnobYJb7rV1LkpInxi4cFNy2Acd0TSeF-R9j6kFz-DHWfC3GLAMVfICT4Isfxa7aKWinXEPAGG0W0ZkOTiVEyHdJ0bDbk/s200/azeredo_lopes.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Com a profissionalização tremenda da
 ação e comunicação políticas, os conceitos de verdade e de mentira são 
hoje quase absolutamente relativos&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Junte-se a isso a análise e 
contra-análise levada ao extremo pelos diferentes campos opostos em 
presença e chega-se, como seria de esperar, a uma cacofonia 
competentíssima... e, é claro, à indiferença.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A noção de verdade e
 mentira está hoje essencialmente corrompida, porque difusa - embora, 
como nunca no passado, disponhamos de informação competente para 
podermos pensar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Porém, nas redes sociais, a liberdade de opinião 
redunda, com excessiva frequência, num diálogo de carroceiros, e os 
senhores carroceiros que me desculpem pela comparação, se ainda 
existirem. Ao contrário, no discurso político formal, a educação mais 
hipócrita é o padrão dominante.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Se eu disser uma mentira maior do 
que os Clérigos, o meu opositor nunca me chamará mentiroso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Retorquirá, 
isso sim, é claro que a rasgar as vestes e com a devida veemência, que 
estou a faltar à verdade, que aquilo que afirmei não é verdadeiro, que 
resulta numa inverdade, e por aí adiante. Da mesma sorte, depois destes 
rodriguinhos, pode atolar aquele que quer esmagar bolsando uma aldrabice
 descomunal.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Por exemplo, fonte anónima (tão anónima que, veja-se 
lá, até pode não existir) diz num jornal que Joaquim afirmou isto ou 
aquilo. De imediato o oponente vai retorquir, bramando, que Joaquim é 
inqualificável, e que isso demonstra até à náusea que deve ser condenado
 à perpétua infâmia política.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Joaquim virá depois dizer que não 
disse, ou que não disse assim. Mas a máquina trituradora já está em 
marcha. Porque logo será perguntado: &quot;pois, mas que tem a responder 
àquilo de que é acusado?&quot; Inútil dizer-lhes que o nosso pobre Joaquim já
 está em maus lençóis, porque aquilo que ele possa dizer já está 
atrelado àquilo que dizem que ele disse, tenha ou não dito.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A 
partir daí, compreende-se que, no séc. XXI, tende a suicidar-se quem 
continuar a acreditar que o debate político é realizável nos termos 
antigos. Porque, descrendo cada um de nós que possa ser alcançado o 
esclarecimento, irá escolher com base noutros fatores, alguns dos quais 
estéticos, outros determinados por fatores que nada têm a ver com as 
propostas que vão a jogo ou com a sua ausência. Muito cínico? Talvez, 
mas é como me dizia um velho amigo: antes cínico que burro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A 
noção de verdade e mentira está hoje essencialmente corrompida, porque 
difusa - embora, como nunca no passado, disponhamos de informação 
competente para podermos pensar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Azeredo Lopes&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.jn.pt/opiniao/default.aspx?content_id=4801189&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/5693033076052113700'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/5693033076052113700'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/as-mentiras-verdadeiras-e-vice-versa.html' title='AS MENTIRAS VERDADEIRAS, E VICE-VERSA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1ZQtjUPG_284iFpk44dxVKnyOZssBzkQ0ESBfr7hEk105_ZAnobYJb7rV1LkpInxi4cFNy2Acd0TSeF-R9j6kFz-DHWfC3GLAMVfICT4Isfxa7aKWinXEPAGG0W0ZkOTiVEyHdJ0bDbk/s72-c/azeredo_lopes.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-6268937972603436855</id><published>2015-09-19T10:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-19T21:36:36.914+01:00</updated><title type='text'>BALEIA DE 40 TONELADAS QUASE ESMAGA CASAL DE CANOÍSTAS</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL0HIbnw0dvylcy-55CZ4e5N3q_I-lXnfMxcCSeBPP1HigwF0-PS-hix-nwWjheY4lWVa5fx9AwVf8vtk2YwpBXxHY4q_io2LV4X7x-SLbGa_uFb0TGrp9moRsINI1TVSnybnxnstrkHQ/s1600/ng4701885.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;201&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL0HIbnw0dvylcy-55CZ4e5N3q_I-lXnfMxcCSeBPP1HigwF0-PS-hix-nwWjheY4lWVa5fx9AwVf8vtk2YwpBXxHY4q_io2LV4X7x-SLbGa_uFb0TGrp9moRsINI1TVSnybnxnstrkHQ/s400/ng4701885.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_ThisContent&quot;&gt;&lt;b&gt;Um casal britânico foi atingido por uma
 baleia de 40 toneladas enquanto praticava canoagem na Califórnia&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_ThisContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Quem 
assistiu temeu o pior, mas o acidente não passou de um susto. Um vídeo 
mostra o momento em que a baleia surge e atinge o caiaque.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Tom Mustill e 
Charlotte Kinloch estavam de férias na Califórnia, EUA, quando decidiram
 andar de caiaque em Monterey Bay. Mas o inesperado aconteceu: uma 
baleia-jubarte de 40 toneladas saltou por cima deles e por pouco não 
foram esmagados.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;articlePagination&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
O animal 
surgiu repentinamente e arrastou o casal para de baixo da água. As 
testemunhas pensaram no pior quando os dois turistas desapareceram de 
vista. No entanto, o casal escapou ileso, sem um único arranhão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Charlotte Kinloch, 30 anos, contou ao jornal britânico &quot;&lt;a href=&quot;http://www.telegraph.co.uk/news/earth/environment/11867441/Kayak-duo-hit-by-whale-It-felt-like-a-bus-landing-on-us.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;The Telegraph&lt;/a&gt;&quot;
 como o incidente foi aterrorizante: &quot;Senti-me como se estivesse num 
avalanche, como se um autocarro tivesse aterrado em cima de nós&quot;.&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_ThisContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O casal estava há três horas na água a observar baleias à distância e estavam a regressar à costa quando o incidente aconteceu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tom
 Mustill, 31 anos, diz que não viu a baleia a aproximar-se: &quot;Só consegui
 ver a baleia por cima de nós e bater na nossa direção, bloqueando a 
luz&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O britânico sente-se um sortudo por terem escapado ambos com
 vida: &quot;Lembro-me de chegar à superfície e ter pensado &#39;como é que não 
morri? Talvez tenha muitas lesões e não as consiga sentir.&#39; Depois vi a 
Charlotte e pensei &#39;como é que ela não morreu?&#39;&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Retirada &lt;a href=&quot;http://www.jn.pt/PaginaInicial/Mundo/MundoInsolito/Interior.aspx?content_id=4785230&amp;amp;page=-1&quot;&gt;&lt;i&gt;daqui&lt;/i&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6268937972603436855'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6268937972603436855'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/baleia-de-40-toneladas-quase-esmaga.html' title='BALEIA DE 40 TONELADAS QUASE ESMAGA CASAL DE CANOÍSTAS'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL0HIbnw0dvylcy-55CZ4e5N3q_I-lXnfMxcCSeBPP1HigwF0-PS-hix-nwWjheY4lWVa5fx9AwVf8vtk2YwpBXxHY4q_io2LV4X7x-SLbGa_uFb0TGrp9moRsINI1TVSnybnxnstrkHQ/s72-c/ng4701885.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-6814081269836811711</id><published>2015-09-12T09:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-12T09:00:05.477+01:00</updated><title type='text'>HOMENAGEM AOS COLEGAS DE CURSO QUE PARTIRAM</title><content type='html'>&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:RelyOnVML/&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;br /&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:TrackMoves/&gt;
  &lt;w:TrackFormatting/&gt;
  &lt;w:DoNotShowRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotPrintRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotShowMarkup/&gt;
  &lt;w:DoNotShowComments/&gt;
  &lt;w:DoNotShowInsertionsAndDeletions/&gt;
  &lt;w:DoNotShowPropertyChanges/&gt;
  &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;
  &lt;w:PunctuationKerning/&gt;
  &lt;w:ValidateAgainstSchemas/&gt;
  &lt;w:SaveIfXMLInvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;
  &lt;w:IgnoreMixedContent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;
  &lt;w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;
  &lt;w:DoNotPromoteQF/&gt;
  &lt;w:LidThemeOther&gt;PT&lt;/w:LidThemeOther&gt;
  &lt;w:LidThemeAsian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;
  &lt;w:LidThemeComplexScript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;
  &lt;w:Compatibility&gt;
   &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;
   &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;
   &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;
   &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;
   &lt;w:DontGrowAutofit/&gt;
   &lt;w:SplitPgBreakAndParaMark/&gt;
   &lt;w:EnableOpenTypeKerning/&gt;
   &lt;w:DontFlipMirrorIndents/&gt;
   &lt;w:OverrideTableStyleHps/&gt;
  &lt;/w:Compatibility&gt;
  &lt;m:mathPr&gt;
   &lt;m:mathFont m:val=&quot;Cambria Math&quot;/&gt;
   &lt;m:brkBin m:val=&quot;before&quot;/&gt;
   &lt;m:brkBinSub m:val=&quot;&amp;#45;-&quot;/&gt;
   &lt;m:smallFrac m:val=&quot;off&quot;/&gt;
   &lt;m:dispDef/&gt;
   &lt;m:lMargin m:val=&quot;0&quot;/&gt;
   &lt;m:rMargin m:val=&quot;0&quot;/&gt;
   &lt;m:defJc m:val=&quot;centerGroup&quot;/&gt;
   &lt;m:wrapIndent m:val=&quot;1440&quot;/&gt;
   &lt;m:intLim m:val=&quot;subSup&quot;/&gt;
   &lt;m:naryLim m:val=&quot;undOvr&quot;/&gt;
  &lt;/m:mathPr&gt;&lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:LatentStyles DefLockedState=&quot;false&quot; DefUnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
  DefSemiHidden=&quot;true&quot; DefQFormat=&quot;false&quot; DefPriority=&quot;99&quot;
  LatentStyleCount=&quot;267&quot;&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;0&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Normal&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 7&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 8&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 9&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 7&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 8&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 9&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;35&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;caption&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;10&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Title&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; Name=&quot;Default Paragraph Font&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;11&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtitle&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;22&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Strong&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;20&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;59&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Table Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Placeholder Text&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;No Spacing&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Revision&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;34&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;List Paragraph&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;29&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Quote&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;30&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Quote&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;19&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtle Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;21&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;31&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtle Reference&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;32&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Reference&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;33&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Book Title&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;37&quot; Name=&quot;Bibliography&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;TOC Heading&quot;/&gt;
 &lt;/w:LatentStyles&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt;
&lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:&quot;Tabela normal&quot;;
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-priority:99;
 mso-style-parent:&quot;&quot;;
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin-top:0cm;
 mso-para-margin-right:0cm;
 mso-para-margin-bottom:10.0pt;
 mso-para-margin-left:0cm;
 line-height:115%;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:11.0pt;
 font-family:&quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;;
 mso-ascii-font-family:Calibri;
 mso-ascii-theme-font:minor-latin;
 mso-hansi-font-family:Calibri;
 mso-hansi-theme-font:minor-latin;
 mso-fareast-language:EN-US;}
&lt;/style&gt;
&lt;![endif]--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH3O25NecW18nQ7x5wSlwdcYHKxPMQpO924rdIzkyoD9l4tl5pYQjRW-igSs6xjVqg0KgiIlg9-es3D2zIXtj4qdBIUpx3KqNoptEFUrFN_kxfplCEALodvxWVbR07EuTclLyz-ULvuFI/s1600/25+homenagem+aos+colegas+de+curso+que+partiram.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH3O25NecW18nQ7x5wSlwdcYHKxPMQpO924rdIzkyoD9l4tl5pYQjRW-igSs6xjVqg0KgiIlg9-es3D2zIXtj4qdBIUpx3KqNoptEFUrFN_kxfplCEALodvxWVbR07EuTclLyz-ULvuFI/s400/25+homenagem+aos+colegas+de+curso+que+partiram.jpg&quot; width=&quot;310&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Cada um de nós foi asa e grito&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Nesse antigo pomar de flores e pomos!...&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Hoje, somos estátuas de granito&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Tentando eternizar de Alma e Infinito&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Dentro de nós – aquilo que já fomos!&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style=&quot;mso-bidi-font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Pedro
Zargo (Luis Regala)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Três décadas depois de deixarmos
Coimbra, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;estamos aqui de novo, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;num reencontro que a muitos só
agora voltou a ser possível.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;A alguns outros, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;(felizmente poucos), &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;encarregou-se a lei da vida de
os impedir de aqui estarem entre nós.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;A morte, &lt;br /&gt;


&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;essa doce irmã do sono que,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;como a definiu Agostinho da
Silva,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;deve, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;como o som e a cor, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;ser falsa, exterior e passageira.
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;É aquela realidade dura que,
como Zeca Afonso a cantou,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;sai à rua num dia assim,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;num lugar sem nome, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;p’ra qualquer fim… &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;É a sua crueza que nos faz
perceber &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;que para tudo há uma ocasião
certa, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;e que para cada propósito &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;há um tempo certo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
–&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt; até para a morte!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Sim!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Qualquer laico sabe &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;que há um tempo de destruir e um
tempo de construir,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;um tempo de chorar e um tempo de
rir,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;um tempo de procurar e um tempo
de desistir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Também os ignotos sabem &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;que há um tempo de rasgar e um
tempo de coser, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;um tempo de calar e um tempo de
falar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;E até os insensíveis sabem que, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;além de um tempo de ódio, de
luta e de morte, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;há também um tempo de amor, de
cura e de vida em paz.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Todos sabemos, enfim, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;que há um tempo de nascer e um
tempo de morrer,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;e foi com a ciência que
aprendemos que, afinal, não viemos do pó.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;E quando os nossos espíritos
navegarem &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;por límpidos mares de luz nunca
dantes navegados, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;estaremos, então, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;a caminho de nos transformarmos
em pó. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;E nesse momento de festa e de
comunhão, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;elevaremos bem alto os cálices, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;evocaremos os gregos Baco e
Dionísio, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;esses olímpicos deuses do vinho,
das festas e da diversão, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;e brindaremos, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;felizes, à amizade dos Colegas
que partiram, é certo, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;mas que, espiritualmente,
permanecem entre nós, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;porque a morte levou-os desta
vida, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;mas não apagou a sua memória,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6814081269836811711'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6814081269836811711'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/homenagem-aos-colegas-de-curso-que.html' title='HOMENAGEM AOS COLEGAS DE CURSO QUE PARTIRAM'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH3O25NecW18nQ7x5wSlwdcYHKxPMQpO924rdIzkyoD9l4tl5pYQjRW-igSs6xjVqg0KgiIlg9-es3D2zIXtj4qdBIUpx3KqNoptEFUrFN_kxfplCEALodvxWVbR07EuTclLyz-ULvuFI/s72-c/25+homenagem+aos+colegas+de+curso+que+partiram.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-9074197299147390554</id><published>2015-09-11T09:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-11T09:00:12.985+01:00</updated><title type='text'>CHORAR PARA QUÊ?</title><content type='html'>&lt;span class=&quot;lead&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;lead&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4R_9bll3T4pWyzE6hJ-wewMzwMUU4q24lFtKHkYev3oyp7MCZE-sgf2baFqkDRo3YeMVDqNxbxzq-xwm8QKwEcaeBQE02717ePf6N-vA0gExMxGNERCrz796aw9woBfWrm_SaPU4OVxw/s1600/ines.pereira.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4R_9bll3T4pWyzE6hJ-wewMzwMUU4q24lFtKHkYev3oyp7MCZE-sgf2baFqkDRo3YeMVDqNxbxzq-xwm8QKwEcaeBQE02717ePf6N-vA0gExMxGNERCrz796aw9woBfWrm_SaPU4OVxw/s200/ines.pereira.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;lead&quot;&gt;&lt;b&gt;São imagens como a do menino da praia que nos 
fazem querer mudar o mundo, mas o mundo não muda com as nossas lágrimas 
ou com os likes no Facebook; apenas muda com as nossas obras&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;

&lt;/span&gt;
                &lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Num dos seus livros, CS Lewis explica como é 
indiferente odiarmos ou amarmos o que nos é distante.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Odiar Hitler, 
Estaline e arrepiarmo-nos com as atrocidades que eles cometeram não nos 
faz melhores pessoas. Não nos faz nada. Por outro lado, idolatrar alguém
 que não conhecemos também não quer dizer que temos maior ou menor 
capacidade para amar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Odiarmos ou indignarmo-nos com algo distante é 
apenas confortável, é uma espécie de festinha à nossa moral tão frágil e
 à nossa sensibilidade, que vai minguando conforme crescemos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas é 
apenas uma festinha. As nossas vidas estão repletas de ódios vários. 
Odiamos racistas, odiamos assassinos, odiamos pedófilos, odiamos homens 
que batem nas mulheres, odiamos terroristas. Odiamos muita gente. Gente 
que não conhecemos e que apenas nos horroriza. E é por os odiarmos que 
nos sentimos muitas vezes melhores pessoas; quem mais odeia o mal melhor
 é, dizemos nós à nossa frágil moral.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A fotografia do menino na praia arrepia. Os nossos filhos com aquela 
idade dormem naquela posição. O meu, com dois anos, dorme assim. E 
arrepia porque aquele menino é transportado para as nossas casas, porque
 imaginamos que podia ser o nosso filho. Porque sentimos aquele menino 
ao colo. E é nestas alturas que temos a necessidade de odiar. Odiar quem
 tem culpa por ter provocado aquela tragédia ou por não a ter evitado. E
 ficamos assim, indignados, e choramos. Não, ninguém sabe como resolver a
 questão dos refugiados, como resolver o drama da migração, e ninguém 
sabe o que fazer. E o mais fácil é sempre odiar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É dar a dita festinha à
 nossa consciência moral. E assim colocarmo-nos do lado dos bons, dos 
que odeiam.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas não, nada disto serve, e é por isso que a nossa indignação não 
tem fim: o espaço para amarmos está ocupado com a indignação. Quando o 
Papa fala da nossa incapacidade para chorar os mortos, é disto que fala:
 choramos imagens, mas pouco fazemos pelas pessoas. Choramos por elas e 
pela nossa inércia. Em 2013, quando o Papa Francisco foi a Lampedusa, 
explicou: “Muitos de nós – e neste número me incluo também eu – estamos 
desorientados, já não estamos atentos ao mundo em que vivemos, não 
cuidamos nem guardamos aquilo que Deus criou para todos, e já não somos 
capazes sequer de nos guardar uns com os outros. E, quando esta 
desorientação atinge as dimensões do mundo, chega --se a tragédias como 
aquela a que assistimos.” Então, o que fazer para além de chorar?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A tragédia dos milhares que fogem da morte e nos pedem acolhimento 
põe-nos à prova. Põe à prova o nosso medo, as nossas inseguranças, o 
nosso conforto. Estaremos nós disponíveis para nos aproximarmos 
verdadeiramente daqueles por quem choramos, como pede o Papa? Para lhes 
dar a mão, partilhar o nosso pão, as nossas casas, o nosso bem-estar? 
Será que o nosso choro é mesmo verdadeiro? São imagens como a do menino 
da praia que, quando aparecem, nos fazem querer mudar o mundo, mas o 
mundo não muda com as nossas lágrimas ou com os likes no Facebook; 
apenas muda com as nossas obras. E é nesta encruzilhada que vivemos: ou 
nos defendemos e nos fechamos dentro do nosso pequenino mundo à espera 
que ele mingue e finalmente desapareça, ou temos a capacidade e a 
coragem de dar um passo rumo ao desconhecido, confiando apenas naquilo 
que é o correcto: acolher, ajudar, partilhar e amar. A coragem de pensar
 no outro - no que sofre, e não em nós –, e não perder tempo com ódios 
abstractos que apenas anestesiam.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A imagem do menino pode ter servido para isso, para querermos começar
 a escrever a História de outra maneira, através de obras de 
solidariedade, e pararmos de chorar para nada. Só assim poderemos dar 
algum sentido à sua morte, assim como à de milhares de outros pais, mães
 e filhos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Inês Teotónio Pereira&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.ionline.pt/artigo/410223/chorar-para-qu-?seccao=Opiniao_i#close&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/9074197299147390554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/9074197299147390554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/chorar-para-que.html' title='CHORAR PARA QUÊ?'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4R_9bll3T4pWyzE6hJ-wewMzwMUU4q24lFtKHkYev3oyp7MCZE-sgf2baFqkDRo3YeMVDqNxbxzq-xwm8QKwEcaeBQE02717ePf6N-vA0gExMxGNERCrz796aw9woBfWrm_SaPU4OVxw/s72-c/ines.pereira.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-6895921023295153111</id><published>2015-09-10T09:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-10T09:00:07.727+01:00</updated><title type='text'>#NUAECRUA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaWiy2ABo9OqdRR60MQP6S4NzfTPRgurvh5oAbywDlKmccfIkX6xbFUIBvRELxT2xYDyZCakJpCSskNoAAcuAf5yVYco-FJUhzwmLF4z9hzq8ABDNE3213VLTQupy7CB-cYzVXDuLfVoU/s1600/pedro_ivo_carvalho.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaWiy2ABo9OqdRR60MQP6S4NzfTPRgurvh5oAbywDlKmccfIkX6xbFUIBvRELxT2xYDyZCakJpCSskNoAAcuAf5yVYco-FJUhzwmLF4z9hzq8ABDNE3213VLTQupy7CB-cYzVXDuLfVoU/s200/pedro_ivo_carvalho.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;b&gt;Joana Amaral Dias, ex-Bloco de Esquerda, 
ex-Juntos Podemos e agora dirigente do movimento Agir, decidiu 
mostrar-se ao eleitorado com o mesmo desprendimento com que veio ao 
Mundo: nua&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;E escolheu a capa da revista &quot;Cristina&quot; para fazê-lo. A 
preto e branco, encaixada no namorado, pai do filho que carrega na 
barriga.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;A gravidez de risco que podia afastá-la da campanha não foi 
suficiente para a afastar do gravador de Cristina Ferreira.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Joana 
valorizou (e bem) a sua condição física para se resguardar da política, 
mas agora usou a mesmíssima condição física para se promover na 
política. Não há mal nenhum em uma mulher de 40 anos, bonita, grávida, 
querer partilhar as formas com o Mundo.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Gabo-lhe a coragem e a ousadia. 
Mas quando essa mulher é candidata a um lugar no Parlamento tem de ter 
consciência de que a sua dimensão política se esgota no momento em que 
veste essa pele mediática. Ou alguém acredita que, depois disto, os 
eleitores vão querer conhecer o programa macroeconómico do Agir?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Uma 
coisa, porém, Joana Amaral Dias tem a seu favor: ela é a candidata que 
menos esconde aos eleitores.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Pensando bem, mais vale a nudez literal e 
harmoniosa de Joana do que a nudez política cheia de pregas de alguns 
acasacados.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;b&gt;Pedro Ivo Carvalho&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.jn.pt/opiniao/default.aspx?content_id=4762700&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6895921023295153111'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6895921023295153111'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/nuaecrua.html' title='#NUAECRUA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaWiy2ABo9OqdRR60MQP6S4NzfTPRgurvh5oAbywDlKmccfIkX6xbFUIBvRELxT2xYDyZCakJpCSskNoAAcuAf5yVYco-FJUhzwmLF4z9hzq8ABDNE3213VLTQupy7CB-cYzVXDuLfVoU/s72-c/pedro_ivo_carvalho.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-417207458589175651</id><published>2015-09-09T09:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-09T09:00:13.058+01:00</updated><title type='text'>DURMA DESCANSADO FRENTE À TV, QUE HÁ UM &quot;GADGET&quot; QUE DESLIGA O APARELHO</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;NewsSummaryContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiys1Ar1glMORf1DCmB102i_O9leMqKuO_Y2gUcjHL1kEKhpoAuN7zfcE-HRRswUDM08aA5ynJEUOEKc2ALURVE32e3h6NHP2HzYLEsw6AoQ0k0rSvAqHP6RYuX3nCspa_d30u2-65NpSc/s1600/ng4632481.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;223&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiys1Ar1glMORf1DCmB102i_O9leMqKuO_Y2gUcjHL1kEKhpoAuN7zfcE-HRRswUDM08aA5ynJEUOEKc2ALURVE32e3h6NHP2HzYLEsw6AoQ0k0rSvAqHP6RYuX3nCspa_d30u2-65NpSc/s400/ng4632481.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;artigo-intro&quot; id=&quot;NewsSummary&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Dispositivo
 pensado para monitorizar o sono também se liga a outros 
eletrodomésticos para os gerir de acordo com o ciclo de vida do 
utilizador&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O fabricante sul-coreano
 de eletrónica de consumo Samsung criou um aparelho de monitorização do 
sono que, ao mesmo tempo, cosnsegue controlar o televisor. Ideal para 
quem tem por hábito adormecer frente à TV.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Batizado SleepSense, o 
dispositivo tem como objetivo ajudar &quot;a pessoa dormir melhor&quot;, segundo 
afirma a empresa na descrição do produto.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O aparelho pode ser 
colocado debaixo do colchão a partir de onde consegue analisar o ritmo 
cardíaco e respiratório da pessoa, bem como quantas vezes ela se mexe 
durante o sono. Este procedimento só pode ser feito a várias pessoas em 
simultâneo se cada uma tiver o seu próprio sensor, uma vez que os sinais
 se podem confundir.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O alarme incorporado funciona tendo em conta 
os ciclos de sono do utilizador, de modo a identificar qual a melhor 
altura para o acordar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
De resto, o dispositivo faz o que os 
normais &quot;sleep trackers&quot; fazem, como analisar a quantidade e qualidade 
do sono, fornecer relatórios de sono e dar recomendações sobre como 
melhorá-lo, através da aplicação para telemóveis da Samsung, dando um 
relatório personalizado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas a maior novidade mesmo é a 
possibilidade de ligação sem fios a outros aparelhos, incluindo os que 
não sejam da marca, utilizando para isso o hub da SmartThings (empresa 
que a Samsung comprou). Com isto, o SleepSense pode ligar ou desligar 
aparelhos consoante o utilizador esteja a adormecer ou a acordar..&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Por
 exemplo, pode ligar automaticamente a máquina do café de forma a que 
este esteja pronto, acabado de fazer, no momento de acordar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não há ainda estimativas de preços ou de disponibilidade do mercado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Retirada &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/inicio/ciencia/interior.aspx?content_id=4760783&amp;amp;seccao=Tecnologia&amp;amp;page=-1&quot;&gt;&lt;i&gt;daqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/417207458589175651'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/417207458589175651'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/durma-descansado-frente-tv-que-ha-um.html' title='DURMA DESCANSADO FRENTE À TV, QUE HÁ UM &quot;GADGET&quot; QUE DESLIGA O APARELHO'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiys1Ar1glMORf1DCmB102i_O9leMqKuO_Y2gUcjHL1kEKhpoAuN7zfcE-HRRswUDM08aA5ynJEUOEKc2ALURVE32e3h6NHP2HzYLEsw6AoQ0k0rSvAqHP6RYuX3nCspa_d30u2-65NpSc/s72-c/ng4632481.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-7056467836294765873</id><published>2015-09-08T09:00:00.001+01:00</published><updated>2015-09-08T09:00:13.138+01:00</updated><title type='text'>#FUGIRDAMORTE</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg317Gh7noc1tzlHOTgKoN52wvqIx4rdQEybsfUyXWawt_U1MP5QWzX1K8KdXZBXKHD6Z7RquBi3kdKytaJMspgqsi9kfRlQ3hFmLXeHc_kQ6T1N3mTebycNpJhIoEZN9vMqiKcIn139fo/s1600/margarida_fonseca.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg317Gh7noc1tzlHOTgKoN52wvqIx4rdQEybsfUyXWawt_U1MP5QWzX1K8KdXZBXKHD6Z7RquBi3kdKytaJMspgqsi9kfRlQ3hFmLXeHc_kQ6T1N3mTebycNpJhIoEZN9vMqiKcIn139fo/s200/margarida_fonseca.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;b&gt;Quando em 1975 aterrei no aeroporto de 
Lisboa, dez dias depois de &quot;morar&quot; no de Luanda, lembro-me que desmaie&lt;/b&gt;i.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Não por ter fome ou estar fraca, mas porque a visão de uma cidade sem 
armas nem soldados me trouxe um alívio insuportável. Ficámos horas na 
Portela à espera do avião para o Porto, terra dos meus pais.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Acabámos em
 casa de amigos da família que nunca nos deixaram passar fome ou frio. E
 ao lado deles outros vieram em socorro. Gente que percebia quando eu 
chorava sem saber porquê, que deu roupa, calçado, dinheiro para começar.
 Até a nossa vida estabilizar (e foram alguns anos) marcou-me sempre o 
olhar meigo de quem ajudava e o desprezo de quem me chamava &quot;retornada&quot;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;E eu, que me sentia uma refugiada em terra estranha, fria, ficava 
triste. Porque não retornara a lado algum. Viera, por imposição da 
realidade, para a terra dos meus pais, como poderia ter ido para outro 
lado. Hoje, ouço falar em migrantes.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Se calhar também serei uma migrante
 porque mudei de país. Contra a vontade, mas mudei. Quem sabe se o uso 
desse adjetivo teria evitado o sentimento de &quot;culpa&quot; por fazer parte do 
meio milhão de retornados, os tais que vinham para &quot;tomar conta disto&quot;, 
&quot;tirar empregos&quot;, &quot;fazer a vida dos portugueses num inferno&quot;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;Quarenta 
anos depois, sou portuguesa. Ponto. Disposta a ajudar quem, como eu, 
fugiu da sua terra natal para não morrer. Por ora, refugio-me nas 
palavras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;b&gt;Margarida Fonseca&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.jn.pt/opiniao/default.aspx?content_id=4762699&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui&lt;/i&gt;&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/7056467836294765873'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/7056467836294765873'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/fugirdamorte.html' title='#FUGIRDAMORTE'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg317Gh7noc1tzlHOTgKoN52wvqIx4rdQEybsfUyXWawt_U1MP5QWzX1K8KdXZBXKHD6Z7RquBi3kdKytaJMspgqsi9kfRlQ3hFmLXeHc_kQ6T1N3mTebycNpJhIoEZN9vMqiKcIn139fo/s72-c/margarida_fonseca.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-4732284354077986694</id><published>2015-09-07T09:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-07T09:00:09.575+01:00</updated><title type='text'>PEDRO E O LOBO</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBKB7p52fOU3VtI-BbtBK3QYBtOitq8byD9zsij9dSIFuHRawhUrKHuJKj-xNB_cLstrEfS9FvvHpJZ5znsgo_CKLwhor_PcjeeXj2wZlCrDOsfc-EBc67d2RzLcv4sXuvR9Y1R5_n0_g/s1600/Andre_Macedo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;184&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBKB7p52fOU3VtI-BbtBK3QYBtOitq8byD9zsij9dSIFuHRawhUrKHuJKj-xNB_cLstrEfS9FvvHpJZ5znsgo_CKLwhor_PcjeeXj2wZlCrDOsfc-EBc67d2RzLcv4sXuvR9Y1R5_n0_g/s200/Andre_Macedo.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;&lt;b&gt;Há um pecado 
original na venda do Novo Banco&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;O regulador não podia fazer de 
vendedor. O árbitro não marca golos, falta-lhe instinto e experiência, 
além de misturar incentivos contrários: vende pelo melhor preço ou vai 
escolher quem lhe dará mais segurança no futuro?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;Confrontado com a 
obrigação de fiscalizar aquele que é hoje parceiro de negócio, como irá o
 Banco de Portugal gerir essa relação incestuosa sem levantar a dúvida 
legítima: estará a ser mais benevolente do que com os outros bancos - 
alisando-lhe o terreno nos primeiros tempos - ou estará a ser mais duro 
para evitar que surjam dúvidas sobre a sua independência?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;A separação de
 poderes serve também para isto, para evitar estes conflitos e garantir 
que o interesse público é salvaguardado. O governo, no entanto, decidiu 
gerir este processo a partir do banco de trás. Em vez de deixar que o 
governador Carlos Costa se limitasse a dar o seu valioso parecer sobre a
 venda, como fazem os reguladores em todo o mundo, optou por atirar-lhe 
para cima o poder de decisão numa área que lhe é organicamente estranha -
 e assim deveria continuar.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;Que não haja dúvidas: o Novo Banco está a 
ser reprivatizado. Não é uma reprivatização clássica, na medida em que 
os donos do Novo Banco são todas as instituições financeiras a operar no
 país - mas no fundo é disso que se trata, já que a gestão do dossiê é 
feita a partir de uma instituição pública, o BdP, sem que os donos 
possam interferir. Houve, portanto, uma nacionalização encapotada para 
proteger os contribuintes, mas também para blindar o governo que assim 
não se expõe. É fácil governar assim, lavando as mãos, mas não é para 
isso que serve um primeiro-ministro.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;Ontem, o negócio com a Anbang deu o
 estoiro. Seguem-se os contactos com a Fosun, depois talvez com a 
Apollo. Parece uma missão espacial, não falta sequer a contagem 
decrescente. Passos Coelho não está aos comandos, delegou em Carlos 
Costa, uma espécie de lobo de Wall Street com a cauda a arder: tem de 
vender o Novo Banco em 15 dias para que o défice público não chegue aos 
7% do PIB. Será possível fazer um bom negócio assim?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_ctl00_bcrtop_topcontent_ThisContent&quot;&gt;&lt;b&gt;André Macedo&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.dn.pt/inicio/opiniao/editorial.aspx?content_id=4757230&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/4732284354077986694'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/4732284354077986694'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/pedro-e-o-lobo.html' title='PEDRO E O LOBO'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBKB7p52fOU3VtI-BbtBK3QYBtOitq8byD9zsij9dSIFuHRawhUrKHuJKj-xNB_cLstrEfS9FvvHpJZ5znsgo_CKLwhor_PcjeeXj2wZlCrDOsfc-EBc67d2RzLcv4sXuvR9Y1R5_n0_g/s72-c/Andre_Macedo.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-1400692900717435345</id><published>2015-09-06T09:00:00.001+01:00</published><updated>2015-09-06T09:00:06.414+01:00</updated><title type='text'>SÓCRATES CHEGA À CAMPANHA</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span id=&quot;ctl00_bcr_Artigo&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQmX1OBz0MxETU_WtT2Bl0zUHK4HDPzcemqnSOPnB4WofFsMQz6nVuJABagtDUYfveFGDxPjYTJBzSNY7NmzBI4dJN_bYLuBFuC4gdd1oGpDlcg59Cwy7dMBl4UvbkfNUQZNlv23TZskI/s1600/domingos_de_andrade.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQmX1OBz0MxETU_WtT2Bl0zUHK4HDPzcemqnSOPnB4WofFsMQz6nVuJABagtDUYfveFGDxPjYTJBzSNY7NmzBI4dJN_bYLuBFuC4gdd1oGpDlcg59Cwy7dMBl4UvbkfNUQZNlv23TZskI/s200/domingos_de_andrade.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;São mais as perguntas do que as respostas
 no caso que envolve José Sócrates&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Há apenas duas certezas, como aqui 
se escreveu aquando da sua detenção: um ex-primeiro-ministro não tem 
mais direitos do que um cidadão normal, tem mais deveres, especialmente 
de índole moral, o que não o menoriza à luz da lei.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A segunda 
certeza tem que ver com a atuação da Justiça. A coragem na prisão de um 
chefe de Governo não iliba as magistraturas da responsabilidade de o 
fazer com base em sólidos indícios, fundados na factualidade da 
investigação e não na moralidade ou imoralidade dos alegados atos 
praticados.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;A não ser assim, em última análise são os fundamentos do 
Estado de direito que ficam em causa. E nenhum Estado de direito resiste
 a uma Justiça que não trata os seus cidadãos por igual. Ou deixa 
instalar a dúvida sobre motivações políticas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A alteração da 
medida de coação do ex-primeiro-ministro não o torna nem mais inocente 
nem mais culpado perante os factos que lhe são imputados. Mantém-no no 
domínio da presunção de inocência. Mas também aqui se exige que a 
acusação seja clara e transparente, mais ainda quando pela primeira vez 
juiz de instrução e Ministério Público evidenciam publicamente 
contradições na justificação para alterar a medida de coação.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Desde
 a detenção, o processo conheceu uma montanha russa de factos e alegados
 factos, que caíam à medida que outros surgiam. Conhecer a acusação, e 
tão breve quanto possível, é absolutamente fundamental. Porque não 
bastam juízos de valor moral e políticos para se condenar seja quem for.
 Esses são julgados numa outra tribuna. Se é que já não foram.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Os 
factos imputados têm, pois, essas duas dimensões: uma política e do 
domínio da moral, e uma judicial. E não há na sociedade nenhum tema tão 
candente quanto esta sobreposição dos planos da justiça com os da 
política, por estarmos perante atos que terão sido praticados no 
exercício das funções de um governante.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não se trata aqui da 
figura de José Sócrates em concreto. Trata-se de apurar a verdade sobre a
 atuação de alguém que, no exercício das suas funções, insiste-se, terá,
 ou não, usado os seus poderes e dinheiros públicos para benefício 
próprio.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O receio de contaminação entre os planos político e 
judicial fez vingar a estratégia de tentar que o tema passasse como um 
fantasma pela campanha eleitoral. Mas se não entrou, vai entrar agora. 
Sócrates é mais do que um fantasma. E já só corre em pista própria.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Domingos de Andrade&lt;/b&gt;,&lt;a href=&quot;http://www.jn.pt/opiniao/default.aspx?content_id=4762737&quot;&gt;&lt;i&gt; aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/1400692900717435345'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/1400692900717435345'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/socrates-chega-campanha.html' title='SÓCRATES CHEGA À CAMPANHA'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQmX1OBz0MxETU_WtT2Bl0zUHK4HDPzcemqnSOPnB4WofFsMQz6nVuJABagtDUYfveFGDxPjYTJBzSNY7NmzBI4dJN_bYLuBFuC4gdd1oGpDlcg59Cwy7dMBl4UvbkfNUQZNlv23TZskI/s72-c/domingos_de_andrade.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-3296601648787668835</id><published>2015-09-05T09:00:00.000+01:00</published><updated>2015-09-05T09:00:15.891+01:00</updated><title type='text'>O ‘25 DE ABRIL’,  A TAL PEDRA FILOSOFAL DA POLÍTICA NACIONAL</title><content type='html'>&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:RelyOnVML/&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;br /&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:TrackMoves/&gt;
  &lt;w:TrackFormatting/&gt;
  &lt;w:DoNotShowRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotPrintRevisions/&gt;
  &lt;w:DoNotShowMarkup/&gt;
  &lt;w:DoNotShowComments/&gt;
  &lt;w:DoNotShowInsertionsAndDeletions/&gt;
  &lt;w:DoNotShowPropertyChanges/&gt;
  &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;
  &lt;w:PunctuationKerning/&gt;
  &lt;w:ValidateAgainstSchemas/&gt;
  &lt;w:SaveIfXMLInvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;
  &lt;w:IgnoreMixedContent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;
  &lt;w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;
  &lt;w:DoNotPromoteQF/&gt;
  &lt;w:LidThemeOther&gt;PT&lt;/w:LidThemeOther&gt;
  &lt;w:LidThemeAsian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;
  &lt;w:LidThemeComplexScript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;
  &lt;w:Compatibility&gt;
   &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;
   &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;
   &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;
   &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;
   &lt;w:DontGrowAutofit/&gt;
   &lt;w:SplitPgBreakAndParaMark/&gt;
   &lt;w:EnableOpenTypeKerning/&gt;
   &lt;w:DontFlipMirrorIndents/&gt;
   &lt;w:OverrideTableStyleHps/&gt;
  &lt;/w:Compatibility&gt;
  &lt;m:mathPr&gt;
   &lt;m:mathFont m:val=&quot;Cambria Math&quot;/&gt;
   &lt;m:brkBin m:val=&quot;before&quot;/&gt;
   &lt;m:brkBinSub m:val=&quot;&amp;#45;-&quot;/&gt;
   &lt;m:smallFrac m:val=&quot;off&quot;/&gt;
   &lt;m:dispDef/&gt;
   &lt;m:lMargin m:val=&quot;0&quot;/&gt;
   &lt;m:rMargin m:val=&quot;0&quot;/&gt;
   &lt;m:defJc m:val=&quot;centerGroup&quot;/&gt;
   &lt;m:wrapIndent m:val=&quot;1440&quot;/&gt;
   &lt;m:intLim m:val=&quot;subSup&quot;/&gt;
   &lt;m:naryLim m:val=&quot;undOvr&quot;/&gt;
  &lt;/m:mathPr&gt;&lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:LatentStyles DefLockedState=&quot;false&quot; DefUnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
  DefSemiHidden=&quot;true&quot; DefQFormat=&quot;false&quot; DefPriority=&quot;99&quot;
  LatentStyleCount=&quot;267&quot;&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;0&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Normal&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 7&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 8&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 9&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 7&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 8&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 9&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;35&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;caption&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;10&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Title&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; Name=&quot;Default Paragraph Font&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;11&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtitle&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;22&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Strong&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;20&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;59&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Table Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Placeholder Text&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;No Spacing&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Revision&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;34&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;List Paragraph&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;29&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Quote&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;30&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Quote&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;19&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtle Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;21&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;31&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtle Reference&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;32&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Reference&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;33&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Book Title&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;37&quot; Name=&quot;Bibliography&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;TOC Heading&quot;/&gt;
 &lt;/w:LatentStyles&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt;
&lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:&quot;Tabela normal&quot;;
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-priority:99;
 mso-style-parent:&quot;&quot;;
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin-top:0cm;
 mso-para-margin-right:0cm;
 mso-para-margin-bottom:10.0pt;
 mso-para-margin-left:0cm;
 line-height:115%;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:11.0pt;
 font-family:&quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;;
 mso-ascii-font-family:Calibri;
 mso-ascii-theme-font:minor-latin;
 mso-hansi-font-family:Calibri;
 mso-hansi-theme-font:minor-latin;
 mso-fareast-language:EN-US;}
&lt;/style&gt;
&lt;![endif]--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOJkuPpy9f9mxTOvph3sErCr5MYkME1so6u8FpdCJnuS1nIkvuKRqyLh5c5Tj1SqD577mdoAbbKO191UCHfB0uK1qxdiz4En564xUv3AZ249RqTaHIBzwbopXMWOPsztCE2RNXfmGUT8w/s1600/24+o+%252725+de+abril%2527%252C+a+tal+pedra+filosofal+da+pol%25C3%25ADtica+nacional.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOJkuPpy9f9mxTOvph3sErCr5MYkME1so6u8FpdCJnuS1nIkvuKRqyLh5c5Tj1SqD577mdoAbbKO191UCHfB0uK1qxdiz4En564xUv3AZ249RqTaHIBzwbopXMWOPsztCE2RNXfmGUT8w/s400/24+o+%252725+de+abril%2527%252C+a+tal+pedra+filosofal+da+pol%25C3%25ADtica+nacional.jpg&quot; width=&quot;290&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Veremos alçados ao Poder analfabetos, meninos mimados, escroques de
toda a espécie que conhecemos de longa data. (…) &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Restam-nos o sol, o turismo, a pobreza
crónica e as divisas da emigração, mas só enquanto durarem.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-align: right; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;mso-bidi-font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Marcello Caetano&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14.0pt; tab-stops: 9.0cm; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Cidade do Lobito, 25 de Abril de
1974. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Com treze anos de idade, eu não
sabia o que levava os professores a cochicharem tanto pelos corredores, nem
conhecia a razão pela qual havia sido cancelada toda a actividade escolar. Mas,
para quem frequentava um liceu a escassas centenas de metros do Oceano Atlântico,
nada disso tinha importância alguma.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Nessa tarde, a praia do Compão
foi invadida por muitos alunos e foi da boca de um lingrinhas do 7º (actual
11º) ano, que usava uns óculos com lentes-tipo-fundos-de-garrafas e que até para
a praia levava os livros escolares, que de sorvete em punho e sentado na areia,
ouvi pela primeira vez expressões como “fascismo”, “regime política e
socialmente esgotado”, “guerra colonial sem solução militar à vista”, ou “reivindicações
políticas”.&lt;br /&gt;


&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Sabendo do que falava, o fuinha
logo acrescentou que fora este o mote para que o movimento dos capitães de
Abril tivesse desencadeado operações militares, sob a senha de uma festivaleira
canção, as quais culminaram sem derramamento de sangue no dia em que uma
pastelaria da baixa de Lisboa comemorava mais um aniversário da sua laboração
com a oferta de flores aos clientes. Disse-nos também o borbulhoso
caixa-de-óculos que a funcionária encarregada de as comprar se decidira pelos
cravos vermelhos, distribuindo-os também pelos militares por que passava, que
os colocaram nos canos das espingardas, permitindo à comunicação social a
obtenção de imagens que logo correram o mundo, convertendo, deste modo, o cravo
vermelho no símbolo da “revolução dos cravos”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Passado pouco mais de um ano, em
início de Agosto de 1975, a guerra instalou-se na cidade atulhada de sol­da­dos
de cara feia e armados até aos dentes. Durante algumas noites, vi os riscos das
balas tracejantes de incessantes tiroteios a atravessar o céu e ouvi morteiros
a cair com estrondo, semeando rastos de morte e de destruição.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Este clima de intensificação de
conflitos, que se alastrou de forma indiscriminada à generalidade das cidades,
acabou por precipitar um processo de descolonização que conduziu ao dramático
regresso de cerca de um milhão de retornados que se tinham fixado no ultramar,
a um exaurido e impreparado Portugal onde a maioria aterrou ou desembarcou com
parcos teres e haveres em grandes caixotes de madeira maciça. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Pessoalmente, não passei por isso,
e tanto a minha família como eu fomos acolhidos por consanguíneos maternos que
solidariamente nos garantiram cama e mesa com inexcedível hospitalidade. Mas
foram aos milhares os portugueses que, estigmatizados à chegada, logo foram
rotulados como sendo “de segunda” por concidadãos representados na assembleia
constituinte, por quem aludiu à sua decisão e vontade, para consagrar
constitucional e maioritariamente a abertura de caminho para uma sociedade
socialista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Volvidas quatro décadas, são
cada vez mais as dúvidas que se suscitam sobre o devir da revolução de Abril,
aumentando em cada ano o número dos que afirmam que a ditadura política foi
meramente substituída por uma ditadura económica, tal a descrença dos cidadãos
nas instituições e nos princípios democráticos, num país que, apesar de ter
valores humanos de referência no âmbito da engenharia, da arquitectura, da
pintura, da literatura, da ciência, do desporto, da medicina, das artes
plásticas, da investigação científica, e em tantas outras áreas do
conhecimento, mantém um poder político fragmentado e vulnerável aos interesses
individuais ou corporativos, gerando políticos que em nome da disciplina
partidária até ofendem a própria consciência e onde, como alguém escreveu um
dia destes, a obediência redime, a cabeça baixa salva e a submissão leva à
vitória.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Apesar de tudo, continuo a
acreditar que, mesmo com limitações, a democracia é, ainda assim, o regime que
melhor garante os direitos humanos e o desenvolvimento dos povos. Mas para que
possa ser dada resposta eficaz às exigências deste tempo, é exigível que cada
português combata não só a anomia cívica mas principalmente a manipulação, a
intolerância e a vitimização, melhorando o exercício democrático da política,
pois só assim será possível construir um Portugal mais justo, mais desenvolvido
e mais capaz de responder com eficácia à exigência do tempo que corre.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 14pt; text-align: justify; text-indent: 35.45pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-size: 11.0pt;&quot;&gt;Afinal, pode muito bem ser esta
a tal pedra filosofal da política nacional por todos almejada, mas que em 25 de
Abril de 1974 nunca havia, sequer, sido imaginada por um adolescente de treze anos,
naquela que à data era conhecida como a sala de visitas da actual República
Popular de Angola. Mas estará o nacional-comodismo verdadeiramente disposto a
isso?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/3296601648787668835'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/3296601648787668835'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/o-25-de-abril-tal-pedra-filosofal-da.html' title='O ‘25 DE ABRIL’,  A TAL PEDRA FILOSOFAL DA POLÍTICA NACIONAL'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOJkuPpy9f9mxTOvph3sErCr5MYkME1so6u8FpdCJnuS1nIkvuKRqyLh5c5Tj1SqD577mdoAbbKO191UCHfB0uK1qxdiz4En564xUv3AZ249RqTaHIBzwbopXMWOPsztCE2RNXfmGUT8w/s72-c/24+o+%252725+de+abril%2527%252C+a+tal+pedra+filosofal+da+pol%25C3%25ADtica+nacional.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4034269781260399061.post-6400281773326474692</id><published>2015-09-04T09:00:00.001+01:00</published><updated>2015-09-04T09:00:03.430+01:00</updated><title type='text'>VIVA TUVIA TENENBOM!</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiJZrLJhzE0jp98tckJ_VF78Hm0rccSAYi9ungG0e_rRBHcT7PgLqcbuCN7g9B40XcTJLVy6CLjSTssAWGXxRet6hjE66XN5E_NW5j7lLtzEpEUqnI4SOueDMoU22jYbcmSANj4qSNA50/s1600/737870.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiJZrLJhzE0jp98tckJ_VF78Hm0rccSAYi9ungG0e_rRBHcT7PgLqcbuCN7g9B40XcTJLVy6CLjSTssAWGXxRet6hjE66XN5E_NW5j7lLtzEpEUqnI4SOueDMoU22jYbcmSANj4qSNA50/s200/737870.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nem os palestinianos nem os israelitas são sempre as vítimas&lt;/b&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A União 
Europeia e, dentro dela, a Alemanha intrometem-se muito mais do que 
deveriam.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Tenho-me divertido, de olhos esbugalhados, a ler &lt;i&gt;Catch the Jew!&lt;/i&gt;
 de Tuvia Tenenbom. Tenenbom fugiu da ultra-ortodoxia judaica (e da 
religião) para Nova Iorque, onde se tornou num dramaturgo e encenador 
americano.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;SubCaixaContainer&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
                        &lt;span style=&quot;line-height: 1.6em;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;SubCaixaContainer&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;line-height: 1.6em;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Tenenbom é, também, um repórter meticuloso. Faz questão de gravar e fotografar todas as entrevistas e respeita o &quot;&lt;em&gt;off the record&lt;/em&gt;&quot;.
 A editora dele (a excelente Suhrkamp Verlag) desafiou-o a voltar a 
Israel e, fazendo-se passar por alemão, investigar as ONGs (quase todas 
pró-palestinianas), os direitistas, centristas e extremistas israelitas 
e, sobretudo, as organizações palestinianas.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não conseguiu 
entrar nem no Hamas nem no Hezbollah mas foi muito bem recebido por 
outros dirigentes palestinianos que elogia e defende, apesar de 
confirmar o que já se sabia: que não são anti-semitas nem anti-judeus 
mas, por não aceitarem o estado de Israel, acabam por ser.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;em&gt;Catch the Jew&lt;/em&gt;
 é um livro surpreendente e luminoso. O bom coração e a boa educação de 
Tenenbom ajudam-nos a aproximarmo-nos das complicadíssimas complexidades
 (muitas delas ridículas) dos dois pequeníssimos países que são Israel e
 o estado nascente da Palestina.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Nem os palestinianos nem os 
israelitas são sempre as vítimas. A União Europeia e, dentro dela, a 
Alemanha intrometem-se muito mais do que deveriam.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Os 
palestinianos, a bem ver, incluem os israelitas (e vice-versa). Nunca li
 uma celebração mais alegre (e judia) da alma, simpatia e 
hospitabilidade palestiniana.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Miguel Esteves Cardoso&lt;/b&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.publico.pt/mundo/noticia/viva-tuvia-tenenbom-1706134&quot;&gt;&lt;i&gt;aqui &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6400281773326474692'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4034269781260399061/posts/default/6400281773326474692'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://falemossinceramente.blogspot.com/2015/09/viva-tuvia-tenenbom.html' title='VIVA TUVIA TENENBOM!'/><author><name>falemos sinceramente</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06646544148962515616</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='24' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbak5twbAy4xJbCMQgMItnBtfe0OcvYzwA3o_grcAG1RJNrPMk9zQFhjMd_nQ50Vc5jGKYkiOequ543ricZhIZuzyksRGsFMgxDwGqf5Qo7kd6DQDMI0BEj4tjTtNn9A/s220/Capturar.PNG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiJZrLJhzE0jp98tckJ_VF78Hm0rccSAYi9ungG0e_rRBHcT7PgLqcbuCN7g9B40XcTJLVy6CLjSTssAWGXxRet6hjE66XN5E_NW5j7lLtzEpEUqnI4SOueDMoU22jYbcmSANj4qSNA50/s72-c/737870.jpg" height="72" width="72"/></entry></feed>