FatalOne(1)7Y page

Blue Screen?

2009-11-02T16:56:00.002+01:00

Jeśli ktoś ma jeden z problemów wymienionych w tytule, to lecimy:

UWAGI OGÓLNE:

I. Zwróć uwagę kiedy, jak często występuje dany problem i co go powoduje - np włączenie konkretnej gry, programu, połączenie z internetem, użycie jakiegoś urządzenia (skanera, drukarki, pendrive, modemu) itp

II. Zastanów co zmieniałeś w ustawieniach komputera lub jaki sprzęt wymieniłeś. Zmiana jednej opcji w bios może utrudnić lub uniemożliwić jego poprawne działanie. Podobnie dołożenie kolejnej kości pamięci może spowodować problemy.

III. W przypadku BSODów staraj się odczytać wszelkie informacje o nim: opis, nazwę pliku powodującego błąd, nazwę błędu (np. IRQL_NOT_LESS_OR_EQUAL) lub chociaż jego numer (np. 0x000004h6)

Wtedy wchodzimy na ta stronkę:
MS Search PL
Wpisujemy tam nazwe lub kod bledu i dajemy szukaj. Na pewno cos znajdzie. No i wtedy czytamy i czytamy... Mozliwe ze bedzie tam rozwiazanie.

Jesli to nie pomoze za bardzo, to lecimy dalej:

PRZYCZYNY:

I) SPRZET:

1) KRECONY:
Ogolnie: do krecenia potrzebujemy zasilacza, ktory to wytrzyma, dobrego chlodzenia, przede wszystkim jednak zdrowego rozsadku i wiedzy (ta ostatnia do znalezienia w dziale FAQ na forum)

a) PROCESOR: jesli po kreceniu komp sie restartuje/pracuje niestabilnie, mozna poprawic to przez podniesienie napiecia - ALE NIE W NIESKONCZONOSC!

b) GRAFIKA: to samo, co wyzej (jesli chodzi o rdzen), na pamieciach pojawiajace sie artefakty daja znac, iz to max naszych mozliwosci (przy obecnym chlodzeniu)

c) PAMIECI: wlaczajacy sie scandisk przy bootowaniu, bledy przy kopiowaniu i resety - pamieci maja dosc, mozna podniesc napiecie, mozna tez zwiekszyc timingi (dac wieksze opoznienia)...

d) + ponizsze uwagi:

2) NIEKRECONY:

a) ZASILACZ: za slaby/kiepski zasilacz do konfiguracji - wiekszosc standardowych zasilaczy nie nadaje sie (najczesciej Codegen) do mocnego sprzetu, gdyz nie wyrabia

B) PAMIEC - moze byc uszkodzona - zalecenie: test programem MEMTEST

c) PROCESOR: moze sie przegrzewac - zalecenie: przeczyscic lub wymienic chlodzenie, sprawdzic dokladnosc rozporowadzenia i ilosc pasty pod coolerem

d) DYSK - moze byc uszkodzony, miec bad sectory, miec zle ustawione zworki, zle podpiete tasmy, wymuszone ustawienia w biosie

e) TASMY i KABLE - czasami pomaga odlaczenie i podlaczenie niektorych kabli i wtyczek (szczegolnie: kabel zasilacz->plyta glowna, tasma dysk->plyta)

f) ZASILANIE SIECIOWE - sprawdzic przedluzacz/filtr sieciowy, zmienic gniazdko do ktorego podlaczony jest komputer

g) KONFLIKTY SPRZETOWE
- Niektore urzadzenia 'nie lubia' ze soba pracowac i ich podlaczanie do 1 kompa powoduje problemy - sprawdzic uwagi producenta odnosnie danego sprzetu
- Niektore urzadzenia lubia zabierac zasoby innych. Sprawdzic w Windowsie, czy nie ma konfliktow. Jesli sa, to mozna przelozyc jedno lub kilka urzadzen do innych slotow PCI.

g) + ponizsze uwagi:

II) STEROWNIKI
Podstawa to:
1. Zainstalowanie wymaganych sterownikow (DO KONKRETNEJ KONFIGRACJI) - moga to byc: Via Service Pack (Hyperion), sterowniki dla nForce, SCSI, RAID itp.
2. Unikanie sterownikow w wersji BETA - moga byc glowna przyczyna niestabilnosci i BSODow
3. Instalowanie sterownikow najlepiej ze strony producenta i do konkretnego sprzetu - mozna odczytac nazwy kodowe, oznaczenia ze sprzetu i poszukac tych najlepiej pasujacych
4. Jesli sterownik powoduje problem, to nalezy sprobowac jego starsza lub nowsza wersje.

III) WIRUSY - co nas ochroni:
1. Zainstalowane wszystkie mozliwe updaty/laty do systemu (chyba, iz powoduje one problemy w dzialaniu systemu - czasem sie to zdaza)
2. Firewall + dobry program antywirusowy
3. Programy zwalczajace robactwo/reklamy itp - np. AdAware.

EDIT_1:
IV)USZKODZENIA REJESTRU, BLEDY, ZACIECIA programow :
Zacinac, wieszac, wywalac bledy moga:
- Internet Explorer (iexplore.exe)
- Explorer (explorer.exe)
- Outlook Express (msimn.exe)
- oraz inne programy
Jesli to mozliwe, nalezy program odinstalowac i zainstalowac od nowa. Przed instalacja dobrze by bylo posprzatac w rejestrze (RegCleaner, Registry Mechanic), aby pozbyc sie starych ustawien programu, ktore moga powodowac bledy.
Jesli mamy problemy z pierwszymi 3 z listy, to mozliwe iz wystepuja one tylko na naszym koncie (ja tak mialem ostatnio). Zanim wiec zrobimy 'format c:', to tworzymy nowe konto w systemie i uzywamy go przez jakis czas. Jesli na nim bledy nie wystepuja, to przenosimy swoje ustawienia i dane ze starego konta na nowe, a stere konto wywalamy.

To tyle.
Na pewno nie wypisalem wszystkiego, wiec jesli ktos ma jakies sugestie, pomysly, niech dopisze. Sam tez bede sie staral dopisac to i owo, jesli mi sie przypomni.
Ewentualne pytania raczej prosze kierowac do innego topicu, bo jesli ktos bedzie mial problem, to widzac duzy rozmiar topica, nie przeczyta go do konca.

Znikające miejsce na dysku twardym cd...

2009-11-02T16:55:00.002+01:00

Jest jeszcze mnóstwo innych przyczyn znikających w zagadkowy sposób powierzchni dyskowych.
Jeżeli ktoś się z czymś takim spotkał, a jednocześnie udało mu się problem rozwiązać proszę w wpis w tym topicu.
A żeby nie być gołosłownym:

Częstą przyczyną nieprawidłowego wyświetlania ilości wolnego miejsca na partcjach jest "rozjechanie się" filesystemu. Zwykle wystarczy użyć komendy Windowsa, bez szukania wyrafinowanych aplikacji narzędziowych, aby problem ten rozwiązać:

Start Uruchom cmd [ENTER]

i w oknie trybu znakowego należ wpisać:

chkdsk [litera dysku]: /r

W przypadku partycji systemowych program uruchomi się w trybie naprawczym przy kolejnym uruchomieniu systemu.
Chkdsk można uruchomić w systemach NT 4.0, W2K i XP oraz ich mutacjach serwerowych.
W WIN9X zostaje nieśmiertelny scandisk.

Równie częstą przyczyną znikania powierzchni dyskowej jest ustawienie pamięci wirytualnej (pliku wymiany).
Default'owo po instalacji system sam zarządza wielkością pamięci wirytualnej. W zależności od potrzeb zmniejsza go lub zwiększa. Można to zmienić i ustawić swoje wartości:

Prawoklik na Moim Komputerze Właściwości Zaawansowane Opcje wydajności Pamięć wirytualna - klawisz zmień

W polach Rozmiar początkowy i Rozmiar maksymalny należy ustawić takie same wartości. Wtedy będziemy mieli stały plik wymiany.

Kilka informacji dodatkowych odnośnie pliku wymiany.
Zalecana wielkość pamięci wirytualnej to 1,5 do 2 razy RAM.
Przed ustawieniem wielkości tej pamięci dobrze jest zrobić defragmentację partycji, aby pamięć ta była w jednym "kawałku".
Zalecane jest także umieszczenie pliku wymiany na partycji niesystemowej (przyspiesza to nieco działanie systemu). Z doświadczenia wiem, że najlepszym rozwiązaniem jest wydzielenie części HDD w odrębną partycję, która wykorzystywana będzie tylko i wyłącznie do obsługi pliku wymiany. Partycja ta może być tylko minimalnie większa od zakładanego pliku, także straty powierzchni dysku nie będą duże.
Najlepszym filesystem'em do pamięci wirytualnej jest FAT16, jako najszybszy.

Znikające miejsce na dysku twardym

2009-11-02T16:54:00.002+01:00

W związku z cyklicznymi niczym kobieca dolegliwość pytaniami o znikające miejsce na dysku, na które nie bardzo kto ma ochotę odpowiadać, a odsyłać do szukajki tesh nie wypada, oto krótka solucja.

Czy mamy zainstalowany jakikolwiek produkt Symanteca??
Nie ważne czy są to Systemworksy, czy tylko antywirus, Symantec daje nam w prezencie małą rzecz, która przy braku świadomości jej istnienia może doprowadzić do szału, a mianowicie ochronę kosza. Polega ona w wielkim skrócie na zabezpieczeniu ostatnio skasowanych plików przed nadpisaniem, na wypadek, gdyby nam się nagle przypomiało że właśnie usuneliśmy pisaną kilka miesięcy magisterkę, etc.

Aby pozbyć się "problemu" na początek usuwamy pliki już chronione przez Symanteca. Klepiemy kosz prawym myszowym i:

(9,58K)

...bądź odpowiednia językowo wersja...

Teraz czas na wyłączenie tego ustrojstwa, które jest niewygodne w użyciu i zwykle zbędne. Wchodzimy do właściwości kosza i tam w zakładkę "Ochrona przez pakiet..." lub odpowiednią i wybierając każdy dysk, ustawiamy mu zabezpieczenie, lub je usuwamy, zgodnie z życzeniem:

...oki, chyba bardziej łopatologicznie nie da się, hope że dzięki temu znikną powtarzające się pytania...

...jeżeli o czymś zapomniałem, proszę o dopisanie się, ale tylko z czymś sensownym, bez komentarzy, żeby ten toppic nie zmienił się w śmietnik...

...pozdro...

Z innej beczki

2009-09-14T21:13:00.000+02:00

Nie mogłem się powstrzymać, mimo, że blog o tematyce informatycznej to ogłoszenie jak najbardziej tu nie pasuje...

Ogłoszenie studenta AGH wirtualnej bazie ogłoszeń:

Kawałek raju: plaża, laski w bikini itd. 20.02.2009
Jajaja, xxx@o2.pl, tel: 000-00-00

Pokój w mieszkaniu post-studenckim, okolice Zwierzynieckiej

A więc...

Poszukuję czegoś, kogoś na wzór współlokatora - na coś w stylu... bo ja wiem - mieszkania studenckiego. Ja formalnie powinienem być już co najmniej profesorem, doktorem albo innym wampirem, ale użeram się jeszcze tym poprzednim etapem całej zabawy. Dlatego "post-studenckie".

Mieszkanie składa się z dwóch pokojów - większego z aneksem kuchennym, wyjściem na świat (zwanego też gdzieniegdzie "polem", patrz "na pole") i portalem do łazienki - oraz mniejszego. Mniejszego, ale tylko jak na warunki pałacowe - jest to i tak niezłe bydle i spokojnie możnaby tam zmieścić ze 100 osób (80 Amerykanów).

Całość znajduje się w ekskluzywnej kamienicy w centrum miasta, czyt. okolice owianego mgła PRL-owskiej legendy Domu Handlowego Jubilat. Więc jest gdzie zaopatrzyć się w wodę, papu i papier toaletowy. Kamienica znakomicie maskuje swój wykwintny status udając starą ruinę pełna bumelantów. Co prawda ostatnio kilku z nich odleciało do ciepłych krajów (ach, opieka społeczna, czy jak to się zwie), ale przynajmniej dwóch egzystuje sobie w okolicy. To naprawdę poczciwe i niegroźne osoby (szczepione), fani starożytnej muzyki wychwalającej taki tryb życia, której nurt uwidacznia się silnie w twórczości np. kapeli zwanej Dżem - będą w siódmym niebie.

Lokum zaopatrzone jest w wodę. Bieżącą, ale krakowską - więc ja do ust nigdy bym jej nie wziął. Mamy prąd, czasami kopie, ale da się znieść. Jest też Internet. Z kolei bliskie sąsiedztwo Wisły gwarantuje różne bryzy - ergo - w miarę świeże powietrze (jak na plugawy Kraków). W łazience jest pralka, niestety dorosły może mieć problemy ze zmieszczeniem sie w bębnie, "kabina" prysznicowa, a nawet taka muszla, na której się siedzi i z człowieka wychodzą różne złe rzeczy.

Ogólnie jest, jakby to napisał poeta, "nieźle odwalone". Sufit jest wysoko, sprzyja to myśleniu i ciężko na niego napluć. Ściany są otynkowane i pomalowane - nie posiadam niestety stworzonego do odróżniania kolorów mózgu kobiety, więc dla mnie wyglądają ok, nawet w dotyku są "wporzo".

Haracz, który płacimy właścicielom kamienicy - złowieszczej korporacji w której znikają ludzie i która planuje opanować świat ("pole")- prezentuje się następująco: czynsz 450 zł + opłaty. Możliwe, że ten zmaleje do 425 zł przez pierwsze sześć miesięcy roku bieżącego (jeśli tylko nasz Administrator wejdzie pewnej, głaszczącej kota, osobie odpowiednio głęboko w miejsce, gdzie plecy tracą to i owo). Opłaty to 60 zł daniny na Internet (pozwala na skuteczne mordowanie ludzi w grach sieciowych, więc jest ok) - daninę tę dzielimy na cztery, co zaokrągla się do 15 PLN. Do tego w zimie czasami grzeję, by zupa nie zamarzła, a także nałogowo używam prądu. Z 50 złociszy miesięcznie trzeba w najbardziej krytycznych miesiącach z kieszeni wysupłać.

Wychodzą więc kwoty relatywnie: niemałe, albo groszowe - jeśli spojrzeć przez pryzmat wszystkich mieszkaniowych atrakcji.

W obliczu czego - ucieszyłbym się niezmiernie z osoby potrafiącej pozyskiwać już mamonę. Czasami trza tu w coś zainwestować (np. w srajtaśmę) i byłoby mi miło w sposób niewysłowiony, gdyby ten wydatek złączył nas i tylko wzmocnił naszą przyjaźń.

Sam jestem osobą odrobinę ekscentryczną. Pracuję w sposob nienormowany, brnę w te dzienne studia - na mieszkaniu bywam więc nieregularnie, jednak w praktyce - mimo wszystko często.

Przede wszystkim nie chciałbym zamieszkać z idiotą i niemową. Stukroć bardziej wolę, a masochistą nie jestem, usłyszeć słowo-klucz "k***a", zostać uderzonym w gębę i wysłuchać bolesny monolog dotyczacy kontrowersyjnego tematu (np. "czemu nie zamykasz drzwi jak wychodzisz!") - niż użerać się z kimś skrywającym swoje mroczne myśli w najdalszych czeluściach umysłu. Miło byłoby też, gdyby trafił się ktoś nie będący nudziarzem. Zabawy z bronią, pirotechniką, sportami ekstremalnymi, skłonność do podróży, poszukiwań świętych Graali, zginania łyżeczek, wysyłania pieniędzy Ojcowi z Torunia, wyciągania ludzi z Matriksu, bycie osobą, o której małe, zielone karły mówią "Moc jest w nim silna" - właściwości to bardzo w tych ścianach cenione.

Siłą rzeczy będziemy na siebie wpadać, więc zależy mi, by były to chwile przepełnione "dobrą karmą". Nie mam absolutnie żadnych preferencji co płci, koloru skóry, wyznania i jak tam jeszcze się ludzików szufladkuje. Możesz zabijać koziołki, sypiać z Madonną, kroić psychopatów na plasterki, te pakować do foliowych worków, wypływać swoją łodzią na ocean i wyrzucać - póki nie śmierdzi i jest posprzątane - cacy.

Jeśli byłoby coś, czego niestety nie przepuszczę przez mój system kontroli jakości - będzie to bycie tzw. gejem. Niestety - chodzi tylko o mój komfort psychiczny. Takie tam zboczenie - proszę o tolerancje dla niego.

Omawiane cudo będzie do wzięcia od końca lutego, jak tylko "mój były" teleportuje stąd swoje rzeczy.

Wszelkich informacji udzielam pod numerem telefonu: 000-000-000; numerem komunikatora gg: 000000; adresem emaliowym: xxx@o2.pl.

Pozdrawiam,

Sitemap

2009-09-07T09:30:00.005+02:00

Programy do edycji kodu html.

2009-09-07T09:10:00.001+02:00

Edytory HTML i innych technik webmasterskich
WINDOWS

Poniżej przedstawiam listę programów, które pomogą Ci w tworzeniu stron WWW używając HTML i CSS oraz w innych technologiach webmasterskich

Programy dostały oceny w skali 0-5. Obok nazwy pojawiły się gwiazdki z oceną:
- katastrofa, nie polecam!
- słaby
- umiarkowany
- średni
- dobry
- bardzo dobry!

Pajączek
Link - POBIERZ
Licencja - Shareware (testowa)
Cena - od 75 zł Standard do 162 zł wersja Professional.
Autor - Cream Software
Język - Polski
Miejsce zajmowane na dysku - 99Mb (wszystkie dodatki zainstalowane!)

Opis:
Do testu zainstalowałem wszystkie dodatki i rozszerzenia. Mimo iż zajmuje najwięcej spośród testowanych instalacja przebiegła sprawnie. Po uruchomieniu ujrzałem 3 kolumny. Pierwsza zawiera pomocne informacje do CSS, PHP, JavaScript. Druga to część w której klepiemy kod a trzecia to zarządzanie serwerami, MySQL'em i Języki programowania. Zacznę test programu od końca. Nie doceniana zakładka Pomoc mieści ogrom informacji, tzn. kursy poszczególnych technologii. Kolejna zakładka to Wyświetl, głównie do zarządzania jakością i wyglądem programu. Posuwając się dalej mamy Narzędzia. Są to głównie generatory kodu HTML m.in. tabelki, ramki. Koleinie mamy Pisownia, który przewidziany jest do sprawdzania pisowni. Dalej jest HTML Help z różnymi funkcjami. Następny dział Kod HTML przypomina Narzędzia, ze względu na podobne funkcje. Pozostałe, początkowe działy to standard programów tekstowych, czyli Plik, Edycja, Szukaj. W tak krótkiej recenzji nie da się określić wszystkich funkcji tego programu. Powstał do niego specjalny podręcznik zawierający 640 stron!

Zdanie końcowe:
Program bardzo popularny na polskim rynku. Nie zawiera nowatorskich błędów, dużo przydatnych funkcji nawet dla zaawansowanych webmasterów!

EdHTML 5.01
Link - POBIERZ
Licencja - Freeware
Cena - 0zł
Autor - BHP
Język - Angielski/Polski
Miejsce zajmowane na dysku - ok. 22Mb

Opis:
W porównaniu do WebEdit czy HotDog instalacja dosyć długa. Po instalacji następuje konfiguracja programu. Prosta, czytelna. Zaraz po przejściu podstawowych zakładek menu trafiłem na Projekty. Utworzyłem nowy i moim oczom ukazał się rozbudowany generator strony. Wszystkie meta-dane można ustalić dzięki tej funkcji. Koleinie zakłada Wstaw. Mnóstwo opcji, od kreatora po datę i godzinę. Następne zakładki to zależnie od technologi PHP, HTML, JavaScript, MySQL, które zawierają pomocnicze funkcje do tworzenia lepszych stron WWW. Ostatni istotny blok to Narzędzia zawierający auto korekty oraz sprawdzanie pisowni. Mniej istotne ale warto o nich wspomnieć to Plug-ins, Opcje, Dokument i Pomoc.

Zdanie końcowe:
Program bardzo przydatny, nie znalazłem żadnych błędów działania, zawiera proste i jasne menu, jedyny minus to słaba obsługa podglądu strony przez program (u mnie nie działała).

Web Edit
Link - POBIERZ
Licencja - Freeware
Cena - 0 zł
Autor - http://www.we.krolnet.pl
Język - Polski
Miejsce zajmowane na dysku - ok. 28 Mb

Opis:
Program mało znany, lecz posiada wielką grupę sympatyków. Na stronie autora znajdziemy wiele dodatków. Po uruchomieniu aplikacji wyskoczy nam prosty konfigurator. Można pominąć tą część, chodź konfiguracja zalecana jest w tym momencie. Program zawiera wspaniały generator. Dzięki niemu nie trzeba na pamięć uczyć się tagów meta. Web Edit zawiera podstawowe funkcje, takie jak: zapisz, odtwórz, drukuj, podmień tekst, skocz do linii, kolorowanie składni, formatowanie czcionki, akapitów, wstawianie komentarzy, formularzy, dat i wiele wiele innych, które ułożone są rozsądnie w 11 belkach menu. Program wspiera HTML/CSS/JavaScript/PHP. Wielki "plus" należy się za wbudowany serwer apache.

Zdanie końcowe:
Wspaniały program dla wszystkich. Dla całkowicie początkujących i dla zaawansowanych webmasterów!

Zajączek 4.1 PHP
Link - POBIERZ
Licencja - Freeware
Cena - 0 zł
Autor - Amigo Software
Język - Polski
Miejsce zajmowane na dysku - 34,0 Mb

Opis:
Instalacja przebiegła bez problemu. Najpierw trzeba wypakować instalator, następnie go uruchomić. Wygląd programu przypomina inne programy z tej kategorii. Zawiera uproszczony generator, a raczej szablon do wpisywania meta-danych. Posiada sporo funkcji, między innymi: Możliwość łączenia się z MySQL, FTP, wstawianie różnych znaczników HTML. W kolejnej zakładce mamy generatory HTML do tabeli, ramek i formularzy. Ciekawym rozwiązaniem stał się generator stylów CSS. Jest to zbiór różnych słów kluczowych używanych w CSS, które dwukrotnym kliknięciem na dany przenosi go do "tablicy" gdzie gromadzony jest cały plik CSS. Ciekawe rozwiązanie.

Zdanie końcowe:
Program przewidziany dla lekko obeznanych w temacie, ze względu na brak podpowiedzi w niektórych funkcjach programu ale z czystym sumieniem mogę go polecić.

Nvu 1.0 PL dla Windows
Link - POBIERZ
Licencja - Mozilla Public License (darmowa)
Cena - 0 zł
Autor - NVU
Język - Polski
Miejsce zajmowane na dysku - 23,1 Mb

Opis:
Test tego programu zaczął się od tyłu. Od razu napotkałem się na 2 błędy. Nie działa aktualizacja rozszerzeń ani motywów. Posiada edytor css, który ciężko się obsługuje. Nie działa sprawdzanie poprawności kodu. Dużym plusem jest interfejs Znaczniki HTML. Po wstawieniu tabeli na tej zakładce pojawia się graficzna tabela do wpisywania treści. Po przejściu na Źródło wszystko wygląda poprawnie. To ratuje cały program, który może być bardzo pomocny przy tworzeniu stron. Reszta opcji programu to już standard Wstaw, Widok, Edycja i Plik.

Zdanie końcowe:
Po początkowych wpadkach ratuje się program przez interfejs tabelek. Ocena i tak nie będzie zbyt wysoka ale program można wypróbować.

HotDog Professional 7.03
Link - POBIERZ
Licencja - Shareware (30 dni)
Cena - brak danych
Autor - Sausage
Język - Angielski
Miejsce zajmowane na dysku - 13,1 Mb

Opis:
Instalacja szybko i bezproblemowa. Po uruchomieniu u utworzeniu nowego dokumentu wyskakuje generator HTML dla ogólnych danych (linki, tło, czcionka). Niezbyt ciekawie to wygląda ale działa. Zacznijmy znowu od końca. Zakładki mało przydatne ale są nimi (tłumacząc na język polski) Pomoc, Wybór języka oraz możliwość zakupu programu. Następnie wybór dokumentu i zewnętrzne narzędzia, które najwyraźniej trzeba pobrać. Koleinie ujrzymy dosyć ważny a przede wszystkim wielki plus programu. Narzędzia! Program wspiera generator Flash, Animację GIF, Obsługę SQL, Tworzenie mapy strony itp. Kolejna zakładka to generatory HTML czyli pola tekstowe, przyciski i inne. Następnie tabele table i frame . Ostatni ważny element to Format czyli paleta kolorów, ogólne tagi html i ustawienia czcionki. Reszta funkcji to już standard.

Zdanie końcowe:
Program bardzo rozbudowany, nic dziwnego, że płatny. Dostaje jednak ode mnie wysoką ocenę ze względu na funkcjonalność.

Firma, która zajmuje się tworzenie stron www zapewni wam profesjonalne strony internetowe hosting, oraz domeny w pakiecie.

CoreEditor v1.6
Link -POBIERZ
Licencja - Trial (testowa)
Cena - 59 zł
Autor - Karol Wierzchołowski
Język - Polski
Miejsce zajmowane na dysku - 50,5 Mb

Opis:
Już przy uruchomieniu aplikacji wyskoczyło mi okno z możliwością tworzenia strony za pomocą kreatora, puste dokumenty do wybranej technologii webbowej, okno do otwierania strony z pliku lub narzędzia do tworzenia szablonu. Zacząłem od końca. W zakładce pomoc znalazłem kurs do HTML, CSS, xHTML, PHP i Latexa. Kolejna zakładka okno czyli ustawienia wyglądu programu. Idąc dalej ujrzałem ustawienia oraz zmianę języku w zakładce Opcje. Następnie mamy widok, gdzie będziemy mogli dostosować program do własnych potrzeb pod względem rozmieszczenia niektórych elementów. Koleina bardzo przydatna zakładka Narzędzia. Znajdziemy tam różne opcje do formatowania, konwertowania, porównywania, rysowania itp. Idąc dalej mamy dokument. Dostępne funkcje zależą od tych ustawień. Dlaczego? Jeśli wybierzemy HTML/xHTML/CSS/PHP pojawia nam się dodatkowo pięć zakładek w menu, których nie będę opisywał. Dalej mamy Edycje, Projekt i Pliki ze standardowymi funkcjami. Do poprawienia komfortu pracy z programem autor dodał kolumny po obu stronach głównego dokumentu, które zawierają strukturę katalogu, dokumentacje itd.

Zdanie końcowe:
Program godny polecenia jednak nie każdy zapłaci 59 zł za użytkowanie, ze względu na podobne funkcje, które dostarczają również darmowe programy.

kED 2.1.4.0
Link - POBIERZ
Licencja - Freeware
Cena - 0 zł
Autor - Konrad Leśniak
Język - Polski
Miejsce zajmowane na dysku - 1,80 MB

Opis:
Program oddaje wrażenie aplikacji amatorskiej ze względu, że nazwy kolorów w ustawieniach nie są przetłumaczone, nie najlepsze rozmieszczenie komponentów i zawiera podstawowe opcje jak inne programy. Jedynie co przyciąga uwagę i jest dopracowane to ściąga ale niestety tylko poszczególne tagi bez opisów co daje wielki minus. Zawiera tylko lekkie wsparcie dla XHTML, PHP i JavaScript (kilka mało przydatnych wstawek do okna edycji kodu). Program mnie rozczarował, spodziewałem się czegoś lepszego. Jest wiele więcej darmowych a lepszych programów.

Zdanie końcowe:
Program mnie zaskoczył. Polecany przez wiele użytkowników ale mi nie przypadł do gustu. Otrzymuje najniższą ocenę z testów.

Darmowe? Freeware? Nie płać!

2009-03-20T14:01:00.004+01:00

Witajcie, otóż natknąłem się w internecie na całkiem ciekawy zbiór darmowego oprogramowania, oto ono, wszystkie aplikacje/serwisy są w 100% darmowe, bez żadnych ograniczeń.

Pobierz > AbiWorld. Zmęczony drogimi, powolnymi procesorami tekstu? Pobierz ten zaskakująco potężny program. Aplikacja obsługuje szeroką gamę formatów dokumentów, np. Microsoft Word, Rich Text Format, OpenOffice oraz wiele innych.

Serwis > TrackMyShipment. Dolar z dnia na dzień tanieje. Jeśli zamierzasz kupić cokolwiek w USA ta usługa jest dla ciebie. Serwis informuje gdzie, kiedy i na jakim etapie realizacji jest twoje zamówienie.

Serwis > Buzzword.com. Masz dużo możliwości, ale ten wybór jest najlepszy Sieciowy edytor tekstu – bazujący na Adobe Flash – jest gustowny i elegancki. Ma przejrzyste, do tego niewiarygodnie proste w obsłudze menu. Nie daj się jednak zwieść prostocie, możliwości serwisu są olbrzymie.

Serwis > ThinkFree. Uważasz, że wydatek kilkuset złotych na MS Office to za dużo? Wypróbuj pakiet biurowy online. Serwis zawiera to samo, z tym że za darmo. Usługa jest kompatybilna z MS Office, więc możesz dowolnie przemieszczać dokumenty pomiędzy apletami.

Pobierz > Lotus Symphony. Jeśli wolisz aplikację zainstalowaną lokalnie na komputerze, pobierz i zainstaluj Lotus Symphony, który zawiera edytor tekstu, arkusz kalkulacyjny i aplet do tworzenia prezentacji. Pakiet oferuje wsparcie dla formatu ODF oraz MS Office, jak również umożliwia eksport do plików PDF.

Pobierz > Foxit Reader. Adobe Acrobat Reader jest wolny, opasły i często powoduje awarie systemu – to wszystko może doprowadzić do pasji. Foxit pozwala czytać, a nawet wypełniać pliki PDF bez korzystania z Adobe Acrobat Reader.

Serwis > Microsoft Office Live Small Business. Dzięki tej usłudze możesz przygotowywać dokumenty oraz współdzielić je ze współpracownikami i klientami. Dostępne są płatne opcje, jednak za podstawowe nic nie zapłacisz.

Serwis > Blist. Jeśli masz małą firmę, to potrzebujesz bazy danych, w której będziesz gromadzić informacje dotyczące zarejestrowanych klientów. W domu możesz zechcieć zorganizować bazę zawierającą dane o posiadanych książkach, filmach, dokumentach. Usługa Blist jest całkowicie bezpłatna.

Pobierz > HEXelon MAX. Idealny kalkulator do wykonywania prostych i podstawowych operacji oraz złożonych działań matematycznych. Kalkulator systemowy Windows nie jest zły, ale jeśli potrzebujesz odmiany, wybierz HEXelon MAX.

Serwis > Chomikuj. To miejsce w Sieci udostępnia nieograniczoną przestrzeń dla twoich plików. Możesz tu przechowywać pliki zabezpieczone hasłem lub takie, które będziesz współdzielić z innymi użytkownikami. Jedynym ograniczeniem jest ilość danych, jaką użytkownik może pobrać bezpłatnie w ciągu tygodnia – do 50 MB.

Pobierz > Torrnet Swapper. BitTorrent stał się de facto protokołem współdzielenia plików, a klienty BitTorrenta stały się bardzo poszukiwanymi aplikacjami. Pobierz tego szybkiego, niezawodnego klienta na licencji GPL.

Pobierz > Shareaza. Ten prosty w użyciu program pozwala na współdzielenie plików w sieciach o różnej konfiguracji i różnych protokołach, takich jak BitTorrent, Gnutella, Gnutella2 i eDonkey.

Pobierz > MP3Rocket. Klient Gnutella, dzięki któremu możesz więcej: oprócz standardowych funkcji współdzielenia i pobierania plików oferuje możliwość posłuchania stacji radiowych z Internetu, oglądania kanałów wideo oraz wypalenia CD.

Serwis > Microsoft Office Live Workspace. To jedno z najpotężniejszych darmowych narzędzi do współdzielenia plików, które możesz znaleźć w Sieci. Serwis współpracuje bezpośrednio z pakietem biurowym Microsoft, więc możesz redagować pliki online, używając MS Office’a. Jest to idealna propozycja dla małych firm chcących współdzielić dokumenty.

Serwis > DropBoks. Nie oczekuj wyrafinowanych czy spektakularnych efektów graficznych na tej stronie. Ta usługa jest nieskomplikowanym serwisem do przechowywania plików, który całkowicie bezpłatnie udostępnia nam aż do 10 GB wolnego miejsca.

Serwis > Openomy. To kolejny prosty i przejrzysty serwis umożliwiający dzielenie się plikami z innymi. Dostajesz 1 GB wolnego miejsca, możesz wysłać linki do znajomych, informując, skąd mogą pobrać dany materiał. Serwis ma prosty interfejs. Uwaga, w pierwszym kroku należy stworzyć ekwiwalenty folderów, w serwisie zwane „tags”, dopiero w drugim kroku umieścić tam pliki. W przeciwnym razie możesz nigdy nie odzyskać plików.

Serwis > Bluestring. Prześlij pliki do serwisu, a będziesz miał do nich dostęp, kiedykolwiek zechcesz. Możesz współdzielić je ze znajomymi na różne sposoby. Jest to niewątpliwie świetna metoda publikowania zdjęć i innych mediów w Sieci zupełnie za darmo.

Pobierz > VirusTotal Uploader. Doskonałe narzędzie do sprawdzenia potencjalnie niebezpiecznych, dopiero co pobranych plików lub załączników email.

. Uploader instaluje się w menu kontekstowym i daje możliwość analizy plików o maksymalnej objętości 10 MB na stronie VirusTotal, gdzie możesz przeskanować plik aż 32 różnymi silnikami antywirusowymi.

Pobierz > Avira Antivir Personal Edition. Avira to doskonały program do wykrywania złośliwego kodu typu malware. Według AV-Test.org komercyjna wersja programu charakteryzuje się skutecznością na poziomie 99,6 proc. Bezpłatna wersja zawiera ten sam silnik, będziesz jednak musiał tolerować informacje zachęcające do zakupu wersji komercyjnej.

Pobierz > Safe’n’Sec Personal. Aplikacja Safe’n’Sec nie zastępuje programu antywirusowego. Jest przykładem na całkiem nowe podejście do problemu bezpieczeństwa IT. Obiekty analizowane są pod względem zachowania w systemie, a nie na podstawie kodu, tak jak to bywa w przypadku typowych programów antywirusowych. Ze względu na wspomnianą innowacyjność zdecydowaliśmy się zamieścić informację o programie, mimo że bezpłatna jest tylko wersja trial.

Pobierz > Spyware Doctor Starter Edition. Ta edycja popularnej aplikacji antyspyware’owej jest częścią Google Pack. Bezpłatna wersja może chronić komputer przed spyware’em, nie zapewnia jednak ochrony w czasie rzeczywistym, jaką z kolei oferuje wersja płatna programu.

Pobierz > Comodo Firewall Pro. Solidny firewall Comodo blokuje wszelkie próby nieautoryzowanego dostępu do komputera z sieci oraz wysyłanie informacji z twojego PC do Internetu. Przewyższa pod tym względem firewalla, oferowanego przez Windows XP. Uwaga: konfiguracja firewalla wymaga odpowiedniej wiedzy – źle skonfigurowany bardziej przeszkadza, niż chroni.

Pobierz > TrueCrypt. Program tworzy zaszyfrowany dysk wirtualny widoczny w systemie jako nowy dysk. Po umieszczeniu na dysku danych lub plików są one automatycznie szyfrowane. Zanim jednak postanowisz coś schować na zaszyfrowanym dysku, zapoznaj się z instrukcją obsługi programu.

Pobierz > Secunia Personal Software Inspector. Aplikacja bardzo przydatna do aktualizacji programów zainstalowanych na twoim komputerze. Nawet te aplikacje, których używasz bardzo rzadko, a są w starszych wersjach, mogą ułatwić hakerowi przejęcie kontroli nad komputerem. PSI dostarcza szczegółowych informacji o lukach bezpieczeństwa.

w starym oprogramowaniu. Wskaże ci też, skąd pobrać aktualicacje.

Pobierz > Spamihilator. Aplikacja współpracuje ze wszystkimi popularnymi programami pocztowymi. Program jest powszechnie uznawany za jeden z najskuteczniejszych filtrów antyspamowych – dzięki rozbudowanej weryfikacji przesyłanych wiadomości.

Serwis > BitDefender Online Scanner. Jeśli podejrzewasz, że twój program antywirusowy nie do końca radzi sobie z malware’em, skorzystaj ze skanera BitDefender (wymagany Internet Explorer). Aplikacja przeskanuje pamięć twojego systemu i wszystkie pliki, identyfikując i usuwając zagrożenie.

Pobierz > McAfee RootkitDetective. Informacje, które generują programy do wykrywania rootkitów, dla większości z nas okazują się zbyt specjalistyczne. Warto zatem skorzystać z rozwiązania McAfee, które w jasny i przejrzysty sposób informuje o podejrzanych programach.

Serwis > extrafotka. To miejsce w Sieci dla wszystkich, którzy chcą się pochwalić swoimi zdjęciami. Tutaj stworzysz galerię, którą zaskoczysz i zadziwisz znajomych.

Serwis > Flypaper. Za pomocą tej strony (jak również dołączonego oprogramowania) stworzysz prezentacje, np. w formie pokazu slajdów, na dowolnie wybrany temat. Predefiniowane szablony pomogą w rozpoczęciu każdego projektu.

Pobierz > Miro. Aplikacja przeznaczona do pobierania i odtwarzania bezpłatnych materiałów wideo zapisanych w formatach: MPEG, QuickTime, AVI, H.264, DivX, Windows Media, Flash Video oraz w jakości HD.

Pobierz > Photoscape. To narzędzie niezbędne każdemu, kto ma aparat cyfrowy lub kamerę. Program oferuje możliwość przeglądania plików, edytowania obrazu czy robienia zrzutów ekranu. Może konwertować zdjęcia z formatu RAW, typowego dla kamer cyfrowych, do bardziej przydatnego formatu JPEG. Krótko mówiąc, solidny edytor zdjęć cyfrowych.

Pobierz > URLSnooper. Czy byłeś sfrustrowany tym, że serwisy typu YouTube pozwalają na oglądanie wideo, jednak nie oferują możliwości nagrania go na PC? Wypróbuj URLSnooper – dzięki niemu będziesz mógł zapisywać filmy z serwisów internetowych.

Serwis > MeeVee. Wyrzuć drukowany program TV – polecamy ci zdecydowanie lepsze rozwiązanie. W dodatku w odróżnieniu od standardowych programów telewizyjnych, MeeVee pozwala utworzyć spersonalizowane listy kanałów, łącząc ulubione programy TV i filmy dostępne online. To bogactwo informacji o każdym programie. Spróbuj ułożyć program z MeeVee.

Serwis > YahooLive. Różni się od wielu innych serwisów wideo tym, że materiały nadawane są tu na żywo.

Serwis > Fixmymovie. Docenisz tę aplikację, jeżeli masz filmy nagrane telefonem komórkowym, często źle doświetlone i marnej jakości. Serwis dostosowuje kontrast i wyostrza szczegóły obrazu ukryte w ciemnych obszarach filmu.

Serwis > FotoFlexer. Potrzebujesz oprogramowania do edytowania zdjęć albo dodawania efektów specjalnych? Wypróbuj FotoFlexer, potężne narzędzie do obróbki obrazu. www.fotoflexer.com Serwis > Zamzar. Szukasz aplikacji do konwertowania zdjęć z jednego formatu do innego? Za pomocą serwisu Zamzar skonwertujesz obrazy do niezliczonej ilości formatów.

Serwis > bug.bd. Jeśli spotkałeś się z komunikatem o błędzie, koniecznie odwiedź to miejsce w Sieci. Wprowadź wspomniany komunikat. Jeśli użytkownicy serwisu zetknęli się z tym błędem, jest duże prawdopodobieństwo, że znajdziesz tam odpowiedź na pytanie, co go powoduje.

Pobierz > Clip2Net. Narzędzie pozwala robić zrzuty ekranu i automatycznie wysyłać je do Sieci. Możesz m.in. bezpośrednio dodać je do twojego blogu.

Serwis > iDrive. Dzięki niemu stworzysz kopię zapasową 2 GB danych, używając w tym celu dołączonego oprogramowania, które tworzy wirtualny napęd. Gdy skopiujesz pliki na wirtualny napęd, dane zostaną zapisane na serwerach iDrive.

Pobierz > CCleaner. To najlepszy sposób na posprzątanie peceta, czyli pozbycie się niepotrzebnych plików, cookies oraz historii przeglądarek internetowych.

Pobierz > AppSnap. Chcesz być na bieżąco, jeśli chodzi o aktualizacje programów na licencji freeware zainstalowanych na twoim pececie? Ta aplikacja przeskanuje system i zaktualizuje programy, w przypadku których dostępna jest nowsza wersja.

Pobierz > Eusing Free Registry Cleaner. Aplikacja, która pomoże utrzymać Rejestr systemu w dobrej formie. Wyczyści wszystkie błędne oraz niepotrzebne wpisy w Rejestrze systemowym.

Pobierz > C02Saver. Program we właściwym czasie hibernuje komputer, przez co zmniejsza się zużycie energii i emisja dwutlenku węgla do atmosfery.

Pobierz > WeFi. Ta aplikacja znajduje hotspoty oraz tworzy mapę użytkowników sieci bezprzewodowych.

Serwis > Weatheronline. Chcesz na bieżąco wiedzieć, jaka jest aktualna sytuacja pogodowa na świecie? Zajrzyj na tę stronę, a znajdziesz tam wszystkie niezbędne informacje.

Serwis > Zumi. Lokalizator internetowy umożliwiający poszukiwanie i lokalizowanie różnego rodzaju obiektów (np. firm i instytucji) na mapach. Pełni także funkcję serwisu mapowego, prezentując mapę całej Polski, plany miast i miejscowości oraz zdjęcia satelitarne terytorium całego kraju.

Serwis > TerraServer. Dzięki tej stronie Microsoftu zajrzymy do każdego zakątka Ziemi, w tym Polski. Oprócz oglądania obrazów z satelity, mamy możliwość podglądu map topograficznych USA.

Pobierz > Stellarium. Kosmiczny przewodnik – tak można w skrócie opisać tę aplikację. Za pomocą programu obejrzysz, gwiazdy, planety, mgławice i konstelacje oraz zapoznasz się ze szczegółowymi informacjami o nich.

Pobierz > FreeMind. Aplikacja służy do tworzenia tzw. map tematów. Do zainstalowania
i uruchomienia FreeMinda potrzebna jest Java.

Serwis > MizPee. Trzeba przyznać, że to jeden z najoryginalniejszych i zarazem najdziwniejszych pomysłów na serwis WWW. Czy byłeś kiedyś w dużej aglomeracji i poczułeś nagłą potrzebę skorzystania z toalety? Ten serwis to istny przewodnik po toaletach. Ma tylko jeden minus: zawiera informacje dotyczące jedynie obszaru USA. Czekamy zatem na polską edycję MizPee.

Serwis > Flightstats. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat rozkładów lotów, opóźnień samolotów i warunków atmosferycznych na lotniskach? FlightStats oferuje olbrzymią ilość informacji dotyczących połączeń lotniczych.

KOMUNIKACJA

Serwis > Nasza klasa. Portal, który w ostatnim okresie odniósł ogromny sukces w Polsce. Serwis umożliwia kontakt z przyjaciółmi ze szkolnej ławy.

Pobierz > Pidgin. Istnieje wiele komunikatorów internetowych, jednak większość z nich nie jest ze sobą kompatybilna. Dzięki programowi Pidgin, korzystając z jednej aplikacji, porozmawiasz z ludźmi z wielu innych sieci.

Serwis > Pbwiki. Tworzenie oraz rozwijanie Wikipedii to dla ludzi na całym świecie wspaniała okazja do współpracy. Dzięki Pbwiki jest to jeszcze łatwiejsze.

Serwis > Make Me Sustainable. Na podstawie wartości podanych przez użytkownika serwis kalkuluje, ile dwutlenku węgla produkuje dane gospodarstwo domowe. Można również poczytać, co inni w twoim obszarze geograficznym robią, aby ograniczyć emisję tego gazu.

Pobierz > Gizmo. Masz dosyć wysokich rachunków telefonicznych? Wypróbuj darmowy odpowiednik Skype’a i rozmawiaj za darmo z innymi użytkownikami Gizmo.

Serwis > Dopplr. Często podróżujesz i chcesz planami wyjazdów podzielić się z rodziną, współpracownikami i przyjaciółmi? Zajrzyj na tę stronę. Możesz umieścić tam plan podróży, a serwis wygeneruje mapę z trasą Jeśli zdarzy się, że ty i twój znajomy lub krewny skorzystacie z serwisu, być może wasze drogi się przetną – wówczas będzie świetna okazja, aby gdzieś w podróży wspólnie wypić kawę.

Serwis > Grono. Serwis społecznościowy – możesz tu podyskutować z ludźmi
z Polski i nie tylko, którzy mają podobne zainteresowania do twoich.

ZARZĄDZANIE CZASEM

Serwis > Voo2do. Dzięki temu serwisowi sprawdzisz, jak dużo czasu poświęcasz różnego rodzaju projektom i zadaniom.

Serwis > Czaswolny. Serwis oferuje informacje na temat efektywnego zarządzania czasem. Można znaleźć tam wiele cennych wskazówek dotyczących wyznaczania celów i ich realizacji.

Serwis > TimeBridge. Szukasz rozwiązania, które zaprowadziłoby porządek w terminach spotkań ze znajomymi lub kontrahentami? TimeBride integruje się z kalendarzem w Outlooku oraz w Google

i zarządza dostępnymi terminami spotkań.

Serwis > 30Boxes. Aby korzystać z serwisu, trzeba się zarejestrować. Jego interfejs do złudzenia przypomina kalendarz. Umożliwia tworzenie w szybki sposób informacji o terminach spotkań
i ważnych wydarzeń.

Pobierz > SyncMyCal. Aplikacja służy do synchronizacji Google Pocket lub serwisu 30Boxes z kalendarzem Outlooka XP, 2003 i 2007.

Serwis > Scrybe. Choć to tylko kalendarz, ma bardzo zgrabny interfejs. Niektóre efekty specjalne sprawiają, że szybko zapominasz, iż jesteś w oknie przeglądarki.

Serwis > Ta-daList. Jeśli szukasz prostego serwisu do śledzenia progresu wykonywanych zadań, wypróbuj ten adres w Sieci.

Pobierz > Lightning. Program dodaje wielki i do tego świetnie zorganizowany kalendarz do Mozilla Thunderbird.

MUZYKA

Pobierz > Winamp. Najnowsza wersja popularnego odtwarzacza muzyki. Winamp może być zsynchronizowany z iPodem. Ponadto oprawiono błędy występujące we wcześniejszych edycjach.

Pobierz > Audacity. Bardzo zgrabny edytor dźwięku o olbrzymich możliwościach. Potrafi edytować
i nagrywać m.in. pliki MP3 i WAV. Aplikacja konwertuje formaty muzyczne i dodaje efekty specjalne. audacity.

Pobierz > iTunes Library Updater. W twojej bibliotece iTunes panuje duży nieład? Użyj tego narzędzia, które sprawnie sprząta i porządkuje zbiory muzyki.

Serwis > Soundsnap. Znajdziesz tutaj próbki dźwięków, czyli tzw. sample, które możesz nieodpłatnie wykorzystać.

Pobierz > iLike. Wtyczka do Windows Media Playera oraz iTunes – instaluje pasek pokazujący wiadomości o wykonawcy (ostatnie albumy, koncerty itp.).

Pobierz > foobar2000. Program autorstwa Piotra Pawłowskiego, współtwórcy popularnego Winampa. Aplikacja ceniona jest w świecie audiofilów za rewelacyjną jakość odtwarzanego dźwięku.

Serwis > Lala.com. Jeżeli poświecisz trochę czasu, by załadować wszystkie twoje zbiory muzyczne MP3 do serwisu Lala.com, będziesz je mógł odtwarzać z każdego miejsca na świecie przez przeglądarkę WWW. Z serwisu nie można pobierać muzyki na inny komputer.

Pobierz > Wavosaur. Edytor audio, który oferuje funkcje niezbędne do obróbki materiału muzycznego, np. cięcie, tworzenie kopii, wklejanie oraz przycinanie plików audio.

Serwis > WinMatrix. Liczba dostępnych na tej stronie informacji na temat tweakowania oraz personalizacji systemów XP i Vista przyprawia o zawrót głowy. Jeżeli chcesz zmienić wygląd systemu, koniecznie odwiedź tę stronę.

Pobierz > WindowBlinds. Aplikacja do personalizacji interfejsów Windows. Użyj narzędzia Stardock’s Window-Blinds i odwiedź stronę www.wincustomize.com. Poczujesz się jak dziecko w sklepie z cukierkami. Serwis oferuje 522 strony, na których znajdziesz wszystko, co może przydać się do personalizacji Windows. Aplikacja Stardock’s WindowBlinds w wersji trial jest bezpłatna, ale zawiera kilka drobnych ograniczeń. Wersja pełna kosztuje około 60 zł.

Serwis > WinCustomize. Tutaj znajdziesz olbrzymi wybór tapet, wygaszaczy ekranu i skórek do Stardock’s.

Pobierz > Vista Start Menu. Pomimo nazwy jest to aplikacja przeznaczona do Windows XP. Program zmienia wygląd systemowego menu Start, czyniąc go podobnym do tego w Windows Vista.

Pobierz > RealWorldCursor Editor. Zastąp 15 standardowych wskaźników Windows. Dzięki aplikacji możesz stworzyć własne albo skorzystać z tych zaproponowanych przez autorów programu.

Pobierz > RocketDock. Aplikcja, która upodabnia Windows do Mac OS, wprowadzając pewne charakterystyczne elementy systemu spod znaku nadgryzionego jabłka.

Pobierz > AlfaClock. Zegar systemowy Windows widoczny na Pasku zadań jest mało atrakcyjny i ma ograniczoną funkcjonalność. Zastąp go czymś bardziej wyszukanym. AlfaClock może być modyfikowany na wiele sposobów. Oprócz wyświetlania czasu oferuje również informację głosową o aktualnej dacie i godzinie.

Pobierz > SlickRun Jeśli jesteś zaawansowanym użytkownikiem Windows, który często korzysta z Wiersza poleceń w menu Start, dzięki SlickRun oszczędzisz sporo czasu. Program dodaje bezpośrednio na Pulpicie okno Wiersza poleceń.

Pobierz > Free Commander. Rozbudowany darmowy menedżer plików, oferujący dwa panele do administrowania plikami. Oferuje wiele funkcji, m.in. możliwość prostego dzielenia plików oraz tworzenia i weryfikacji sum kontrolnych MD5. Pozwala na obsługę plików skompresowanych, ma wbudowaną niszczarkę plików.

KANAŁY RSS

Pobierz > FeedDemon. Świetne narzędzie do agregowania i czytania aktualności publikowanych w formacie RSS i ATOM. Program korzysta z najpopularniejszych wyszukiwarek, dzięki czemu dosyć skutecznie wyszukuje treści publikowane na stronach
i blogach internetowych.

Pobierz > RSSBandit. Agregator wiadomości w formacie RSS. Ta rozbudowana aplikacja wyposażona w polski interfejs ma dwie wyszukiwarki adresów.

RSS oraz oferuje możliwość przechowywania list subskrybowanych kanałów na zdalnych komputerach w sieci.

Pobierz > Feedreader. Czytnik kanałów RSS. Program działa w tle, a więc nie rozprasza uwagi użytkownika. Co ustalony przez nas czas sprawdza oraz pobiera najnowsze newsy, co sygnalizowane jest zmianą koloru ikony programu.

Pobierz > Cafe News. Pierwszy w Polsce darmowy agregator aktualności. Grupuje wszystkie popularne
i sprawdzone źródła informacji oraz umożliwia intuicyjne zarządzanie poszczególnymi kanałami. Program pozwala na definiowanie kanałów RSS. Cafe News jest szczególnie przydatne do pracy z dużymi ilościami informacji oraz do selekcjonowania ich.

Pobierz > Paseczek. Nietypowa i może dla niektórych niepozornie brzmiąca nazwa, pod którą kryje się jednak prawdziwy polski gigant służący do odczytu wiadomości poprzez kanały RSS. Paseczek nie jest klasycznym czytnikiem RSS. Przy standardowych ustawieniach aplikacja wyświetla wszystkie informacje na pulpicie w postaci paska na dole ekranu, znanego choćby z popularnych kanałów informacyjnych TV. Nie musisz więc otwierać okna programu, aby dostać się do informacji.

Odblokowanie mnożnika w Sempronie.

2009-03-20T08:43:00.001+01:00

Jak wszystkim wiadomo standardowo Semprona możemy kręcić tylko poprzez FSB ale po dokonaniu L5-mod zyskamy możliwość zmiany mnożnika z poziomu systemu operacyjnego.

Wyjmujemy procesor z kompa przyglądamy mu się i odnajdujemy mostek L5:

Przyglądając mu się dokładniej zauważymy że przy naszym mostku L5 dwie pierwsze ścieżki są przecięte (patrz obrazek) ścieżka nr. 1 jest odpowiednia za mnożnik 24max, natomiast ścieżka 2 umożliwia zmianę mnożnika.

Teraz wystarczy wybrać sposób i połączyć nasze ścieżki. Ścieżki łączymy za pomocą ołówka HB bądź lakierem przewodzący prąd. Więcej o łączeniu ścieżek w dziale FAQ.

Jeśli wszystko dokonacie OK to nasz procesor zmieni nazwę na mobile i oczywiście zyskamy możliwość zmiany mnożnika spod systemu. Mnożnik spod systemu zmieniamy za pomocą programu CrystalCPUID.

Dioda?

2009-03-20T08:39:00.000+01:00

Najwięcej miejsca poświęciłem diodom wykorzystywanym do modowania, czyli LED i laserowym, reszta z bardzo krótkim opisem, aby uświadomić ze diody świecące to malutki procent wszystkich diod.

Wszelkie uwagi mile widziane. Życzę owocnego czytania

Dioda półprzewodnikowa to element elektr. dwukoncówkowy o nieliniowej i niesymetrycznej charakterystyce pradowo-napieciowej, zawiera zwykle pojedyncze złącze PN (półprzewodnik spolaryzowany Pozytywnie(+) i Negatywnie(-) połączone w procesie technologicznym w złącze PN) lub MS (wystarczy wam PN).
Zadanie diody jest bardzo proste - ma przewodzić prąd tylko w jednym kierunku.

Końcówkę diody polaryzowana dodatnio (w kierunku przewodzenia - inne nie będą omawiane) nazywa się zawsze anoda (A), a druga końcówkę - polaryzowano ujemnie -katoda (K). Tak tez należy podłączać bieguny napięcia, w przeciwieństwie złącze PN zostanie przebite (czyt. dioda się spali).

Diody jak większość elementów elektr. występują w scalakach i jako elementy dyskretne (czyt. pojedynczo) - te drugie mogą być wykonane w technologii :

SMT - do montażu powierzchniowego (np. jak w tel. kom., MOBO)
THT - przewlekane (z wypuszczonymi końcówkami umieszczanymi w otworach płytki drukowanej)

Rodzaje diod:

- Diody prostownicze
Przeznaczone do pracy w układach prostowniczych bloków zasilania różnych urządzeń elektr. i elektron. Zwykle stosowane to prostowania prądu przemiennego o częstotliwości 50Hz.

-----------------------------------------------------------------------------
- Diody uniwersalne
Jak sama nazwa mówi są to diody mogące pracować w różnych zakresach częstotliwości (pojedynczych herców - kilkudziesięciu megaherców). Stosowane w: detektorach, mieszaczach, ogranicznikach,.......

------------------------------------------------------------------------------
- Diody stabilizacyjne = Zenera
Stabilizują napięcie prądu stałego. Występuje w nich zjawisko przebicia Zenera lub lawinowe, przy czym nazwa dioda Zenera tradycyjnie obejmuje swym znaczeniem zarówno diody o przebiciu Zenera, jak i diody o przebiciu lawinowym. Produkowane na napięcia od kilku V - kilkuset V.

-----------------------------------------------------------------------------------
- Diody impulsowe = przełączające
Przeznaczone do pracy w ukl. impulsowych, wyróżniające się bardzo szybka reakcja na zmiany warunków polaryzacji.

-----------------------------------------------------------------------------------
- Diody pojemnościowe
Są to diody o konstrukcji specjalnie opracowanej do zastosowań, w których wykorzystuje się zjawisko zmian pojemności warstwy zaporowej złącza PN pod wpływem doprowadzonego z zewnątrz napięcia polaryzacji.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody tunelowe
Dzięki cienkiej warstwie zaporowej możliwe jest tunelowe przejście nośników miedzy pasmami walencyjnymi i przewodnictwa.

----------------------------------------------------------------------------------
- Fotodiody
Oświetlanie złącza powoduje generacje dodatkowych nośników i wzrost prądu wstecznego proporcjonalny do natężenia padającego promieniowania. Fotodiody stosuje w matrycach światłoczułych (np. w aparatach cyfrowych)

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody Schottky'ego
Dioda z bariera potencjału używana w układach prostowniczych niewielkich napiec.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody zabezpieczające = transile
Są w zasadzie diodami Zenera, które tłumią krótkotrwałe napięciowe impulsy zakłócające. Używa się ich do ochrony elementów i układów elektronicznych. Transile wytrzymują wysokie prądy chwilowe, które powstają przy ograniczaniu przepiec.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody stałoprądowe
Dioda stałoprądowa jest właściwie tranzystorem polowym FET, w którym źródło i dren są ze sobą połączone.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody PIN
Są używane jako elementy o zmiennej impedancji w układach elektronicznych bardzo wielkich częstotliwości. Posiadają małą rezystancje w kierunku przewodzenia i małą pojemność w kierunku zaporowym.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody szybkie = fast recovery
Dioda o krótkim czasie wyłączania, przeznaczona jest do układów przełączających. Czas przełączania wynosi od 1 do 500 ns. Innym wariantem są diody o niskiej upływności z bardzo niskim prądem wstecznym.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody ładunkowe = step recovery
Jest typem diody, który podobnie do diody PIN, ma trzy warstwy. Rożni się jednak tym, ze zmiana rezystancji odbywa się gwałtownie przy minimalnej zmianie ładunku miedzy P i N. Typowym przykładem zastosowania jest powielacz częstotliwości dla zakresu wielkich częstotliwości.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody Gunna, IMPATT, TRAPATT
Używane głownie w generatorach mikrofalowych.

----------------------------------------------------------------------------------
- Diody BARITT
Są zbudowane z dwóch przeciwnie skierowanych złącz P-N, rozdzielonych wspólnym obszarem typ n. Opóźnienie czasowe powstające w obszarze n powoduje ujemna rezystancje.

----------------------------------------------------------------------------------
- IRED
IRED = InfraRed Emitting Diode - Dioda Emitująca fale Podczerwone.
Działają tak jak LED, z ta różnicą że długość fal jest niewidzialna dla człowieka - podczerwień. Znajdują zastosowanie we wszelkiej maści kontrolerach zdalnych, do przesyłania informacji itp.

------------------------------------------------------------------------------------
- LED = diody swiecace
LED = Light Emitting Diode - Dioda Emitująca Światło zwana również dioda elektroluminescencyjna

symbol:

from tevo.net

Promieniowanie optyczne powstaje w wyniku zamiany energii nośników prądu na energie promieniowania w procesie rekombinacji promienistej (czyt. nosniki przeciwnego rodzaju {elektrony i dziury} rekombinują ze sobą {cos jak sex}, tracąc energie = światło => ze LED'y maja ciągle orgazm ).

Kolor światła LED zależy od rodzaju (składu, domieszek) materiału półprzewodnikowego. Diody te mogą emitować światło o barwie: czerwonej, żółtej, pomarańczowej, zielonej, niebieskiej. Jeśli w jednym elemencie zespoli się trzy diody: czerwona, zielona i niebieska (RGB), możliwe staje się uzyskanie dowolnej barwy światła.

Zalety:
mały pobór prądu, małe nap. zasilające, małe rozmiary, duża trwałość i niezawodność działania, duża wartość luminacji.

Wady:
wzrost temp. powoduje zmniejszenie natężenia promieniowania.

Podłączenie:
Aby zapewnić prawidłową prace i nie spowodować uszkodzenia diody należy ograniczyć płynący przez nią prąd. Stosuje się w tym celu szeregowo włączony rezystor o odpowiedniej wartości:

from tevo.net

gdzie: Uz to napięcie zasilania, UF spadek napięcia na diodzie przy przewodzeniu (zależny od barwy diody), IF maksymalny prąd przewodzenia diody.
Najbezpieczniej jest dobierać rezystor dla połowy maksymalnego prądu IF.

Tu schemat na "rzeczywistej" diodzie z oznaczeniem końcówek
- przyda się jeśli ktoś nie wie gdzie jest katoda a gdzie anoda

-------------------------------------------------------------------------------
- Diody laserowe
Jest drugim typem diody świecącej, w której wykorzystuje się zjawisko promieniowania wymuszonego
(w LED było to promieniowanie spontaniczne) Aby zaszło to zjawisko wymaga się bardzo silnego domieszkowania półprzewodnika oraz dużych wartości prądów (gęstość prądu w diodzie laserowej wynosi ponad 10A/mm2)
Ze względu na tak duże prądy oraz niewielkie rozmiary struktury, wymagane jest staranne odprowadzanie ciepła z tych elementów.

struktura wewn. diody laserowej :

from tevo.net

Działnie diody laserowej wynika z działania LASER'u
LASER= Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation - czyli Wzmacnianie Swiatla poprzez Wymuszenie Promieniowania - mówi wam to cos ?
to pokrótce :
fotony (foton = kwant promieniowania - emitowane przez jakieś źródło światła, w diodzie laserowej będzie to złącze PN), są zmuszana przez zastosowanie zwierciadeł odbijających i półprzepuszczająco - skupiających (odpowiednio w diodzie laserowej: ścianki gładkie i matowe) do uporządkowanego ruchu fotonów w skupionej wiązce świetlnej.

Jednak aby dioda laserowa mogła wyemitować promień laserowy (właśnie tą wiązkę świetlną) prąd przewodzenia musi przekroczyć pewna wartość progowa (w laserach malej mocy, do 5mW, wartość tego prądu wynosi 30-40 mA). Spadek napięcia na przewodzącej diodzie laserowej wynosi około 2V. Wszystkie diody laserowe zintegrowane są z fotodioda, która wyłapuje tylny strumień światła. Służy ona do zabezpieczania i stabilizacji mocy promieniowania na ustalonym poziomie.

Stosuje się również dodatkowe elementy zabezpieczające przed przekroczeniem dopuszczalnej temperatury i ułatwiające jej odprowadzanie (termistory, elementy Peltiera).

Zalety:
dużo mocniejsza emisja światła niż w przypadku LED, małe rozmiary, stosunkowo małe napięcia zasilania.

Wady:
duże wydzielanie ciepła, spadek napięcia - pobór prądu

Wyprowadzenia diod laserowych:

from tevo.net

------------------------------------------------------------------------------
- Diody próżniowe
Stały się prawie zapomniane. Składają się jak inne lampy elektronowe z banki szklanej, katody będącej źródłem elektronów oraz anody. Anoda podłączona jest do dodatniego napięcia zasilającego, w związku z tym elektrony będą starać się uciekać z katody => prąd będzie płyną w jedna stronę.

Ile płacisz za prąd?

2009-03-20T08:32:00.000+01:00

1. gasimy wszystki urządzenia w domu (lodówka, TV) tak żeby licznik stał w miejscu
2. włączamy kompa (gasimy monitor, chyba że chcemy z monitorem)
3. bierzemy zegarek w ręke i liczymy czas jednego obrotu licznika
4. na liczniku pisze ile obrotów to 1kWh (na moim 375)

jeśli wyszło Ci np. 1min 28sek(88sec):
(88/60)*375=550
43200/550=78,55kW (na miesiąc)
78,55kW*0.45=35,35zł (na miesiąc) <---- (0.45 to cena 1kWh u mnie w mieście)
[(78,55kW/30)*1000]/24 (pobierana moc )

Test mojego sprzętu:

STRESS - 66sek - 145,45W - 47,13zł na miesiąc
IDLE - 74sek - 129,73W - 42,03zł na miesiąc
1,83GHz @ 1,13GHz - 90sek - 106,67W - 34,56zł

Dwa zasilacze w jednym komputerze.

2009-03-20T08:30:00.002+01:00

I. Decyzja o łączeniu dwóch zasilaczy
Najpierw, zanim zaczniemy cokolwiek robić, musimy upewnić się, czy ma to wogóle jakikolwiek sens.
Otóż łączenie zasilaczy ma swoje plusy (w niektórych przypadkach pozwala zaoszczędzić sporą sumkę), jednak poza tym ma też wiele minusów. Do tych należą między innymi:

1. Ryzyko związane z łączeniem
Łączenie zasilaczy nie jest już bowiem zabawą i popełnienie niewielkiego błędu może być naprawdę fatalne w skutkach - gdy coś pójdzie nie tak, to możliwe, że wysiądzie każdy element podłączony do któregoś z zasilaczy (więcej o tym później).

2. Miejsce w obudowie
W zwykłej obudowie jest miejsce tylko na jeden zasilacz. Łącząc dwa zasilacze musimy mieć świadomość, że drugi z zasilaczy też będzie musiał w tej obudowie się znajdować. To, jak zostanie umieszczony - to już Wasza sprawa.

3. Jedna grzałka więcej
Wiadomo - zasilacz też wytwarza ciepło.

4. Kabelki...

Zapewne każdemu z nas czasami zawadzają kable zasilacza. Przy łączeniu dwóch analogicznie będzie ich dwa razy więcej. Warto więc też pomyśleć nad odpowiednim ich zagospodarowaniem.

W niektórych przypadkach warto więc dołożyć te kilka, lub nawet kilkadziesiąt złotych i zaoszczędzić na zbędnych kłopotach związanych z uniedogodnieniami, jakie niesie posiadanie w komputerze dwóch zasilaczy. Ja szczerze mówiąc łącząc dwa zasilacze nie zaoszczędziłem ani grosza - zrobiłem to tylko i wyłącznie ze względu na moją pasję i chęć nabycia nowych doświadczeń. Cóż - decyzja należy do Was.

Gdy już więc podejmiecie decyzję, czas na drugi etap.

II. Wybór zasilaczy

Gdy już zdecydujemy się na to, że chcemy podjąć się "wyzwania" łączenia dwóch zasilaczy, należy te zasilacze odpowiednio dobrać.

Czym się kierować przy ich wyborze?

1. Moc
Przede wszystkim musimy wiedzieć, ile (mniej więcej) mocy potrzebuje nasz komputer. Do tego może nam posłużyć np. TEN kalkulator. Oczywiście nie możemy się sugerować tylko i wyłącznie jego wskazaniami, bo to nie ma sensu - musimy spoglądać na nie z dystansem. Jeżeli nie macie pewności, jakiej mocy zasilacz powinniście wybrać dla swojego komputera, spytajcie o to Forumowiczów. Nie ma bowiem co przesadzać - łączenie dwóch zasilaczy o mocy 300W (w sumie 600W) i montowanie takiego potwora do komputera o parametrach, z którymi spokojnie dałby sobie radę zasilacz 400W mija się z celem.

2. Marka i Jakość
Moc to pierwsze kryterium. Jednak zasilacze, które chcemy połączyć, nie mogą być zasilaczami, które zalicza się do tzw. grupy "No-Name". Musimy wybrać zasilacze zarówno o odpowiedniej mocy jak i jakości - bo łączenie np. dwóch Codegenów to dosłownie samobójstwo - posiadanie jednej takiej "bomby z opóźnionym zapłonem" w komputerze jest skrajnie niebezpieczne - a co dopiero dwóch..? Wybierajmy zasilacze conajmniej z tej środkowej półki. W ich wyborze pomóc Wam może np. TEN temat. Jak zwykle możecie o to zapytać również Forumowiczów.

3. Podział mocy
Musimy zastanowić się, co podepniemy do którego zasilacza i obliczyć, ile mocy pobierają dane elementy. Na tej podstawie należy stwierdzić, jakie dwa zasilacze powinniśmy połączyć (nikt nie mówi tutaj, że mają to być 2 zasilacze o mocy 200W do uzyskania 400W - równie dobrze mogą to być zasilacze 250W i 150W. Należy racjonalnie rozdzielić moc, aby nie było sytuacji, gdzie jeden z zasilaczy jest przeciążony, a drugi niedociążony i tak dalej.

a) Ciekawostka:
Ja osobiście do zestawu: AMD Sempron 2600+, Epox EP 8RDA 3I Pro, 512MB DDR, GeForce 5700LE, 2xHDD, 2xCD
wybrałem następujące zasilacze:
1. Fortron FSP250MDN 250W (do podłączenia 12pin i 4pin do płyty głównej)
2. Fortron FSP145NI 145W (do podłączenia dysków i napędów)

Przyznam się szczerze, że kiedyś z tym zestawem pracował Codegen 300W. Gdy wyrzuciłem go, w jego miejsce montując Fortrony, ustały restarty, skończyły się problemu z niestabilnością, zwisami i tak dalej. Co więcej - wahania napięć (mierzone miernikiem) na ogół nie przekraczają 0,5%.
Tak więc jestem bardzo zadowolony. W/w zasilacze pracują u mnie w komputerze dzień w dzień już od ponad 3 lat - obecnie wymieniłem procesor na AMD A64 Venice 3200+ którego podkręciłem do 2660MHz, płytę główną na Gigabyte GA-K8NSC-939 oraz kartę graficzną na Palita GF7300GT którego z kolei podkręciłem do 640/1600MHz - dodatkowe zasilanie do karty graficznej podłączyłem z zasilacza 250W - w dalszym ciągu nie mam żadnych problemów z niestabilnością, zwisami, niskimi napięciami i tak dalej.

Gdy już zdecydujemy się na procedurę łączenia i wybierzemy oraz zakupimy odpowiednie zasilacze, zabieramy się do roboty.

III. Procedura łączenia zasilaczy

1. Podstawy

Dla mnie podstawą do działania był TEN artykuł. Jednak nie zawiera on wielu bardzo istotnych informacji, a zdjęcia i chaotyczna instrukcja już niejednego wprowadziły w błąd. Tak więc ja postaram się Wam bardziej przybliżyć to zagadnienie.

a) Co należy zrobić?
Łącząc zasilacze, musimy połączyć przewody POWER ON (aby zasilacze uruchamiały się jednocześnie po naciśnięciu przycisku POWER na obudowie), oraz (co najważniejsze) - linie masy (GND; Ground).

2. Łączenie przewodów POWER ON

Przewody POWER ON to zielone kabelki przy gnieździe ATX każdego zasilacza. Od razu więc nasuwa się stwierdzenie, że tylko jeden przewód ATX zasilacza będzie podłączony do płyty głównej - wtyk ATX drugiego zasilacza pozostanie niewykorzystany.

a) Odizolowanie przewodów
Weźmy więc do ręki wtyk ATX zasilacza, który normalnie zasilał będzie płytę główną i delikatnie odizolujmy zielony przewód. Następnie weźmy do ręki wtyk ATX drugiego zasilacza, który pozostanie niewykorzystany i odetnijmy zielony przewód od gniazda ATX, po czym również go odizolujmy.

b) Wybór przewodu łączącego
Gdy przewody będą już odizolowane, weźmy jakiś przewód (jakikolwiek, w tym momencie nie ma za bardzo znaczenia jaki będzie to przewód - byleby przewodził sygnał - może to być np. pojedyńcza "nitka" z tasiemki IDE). Dobrze jednak byłoby, aby przewód ten miał przyzwoitą długość - bo jeżeli użyjemy zbyt krótkiego przewodu, to gdy podłączymy wtyk ATX jednego zasilacza do płyty głównej to drugi będzie nam wisieć w powietrzu.

c) Połączenie przewodów
Następnie weźmy do ręki lutownicę (transformatorową, oporową - wszystko jedno) i odrobinę cyny i porządnie zlutujmy przewody, uprzednio je "zabielając" (koniecznie użyjmy też w tym celu odrobiny kalafonii, która "odtłuści" przewody i spowoduje, że cyna łatwiej "przywrze" do przewodu). Gdy wszystko starannie zlutujemy, zaizolujmy przewody taśmą izolacyjną.

3. Łączenie linii masy
Jest to chyba najbardziej odpowiedzialny element łączenia zasilaczy. Dlaczego? (..)

a) Wybór przewodu łączącego
Do połączenia linii masy zasilaczy należy użyć conajmniej przewodu o średnicy 3,2mm.
Jednak tak jak w przypadku łączenia linii POWER ON dobrze byłoby, jeżeli przewód byłby trochę dłuższy.
Ale tutaj sprawa nie jest już tak prosta: ze wzroztem długości kabelka wzrasta też opór przewodzenia prądu, tak więc musimy odpowiednio zwiększyć jego średnicę. Dużą rolę odgrywa też materiał, z jakiego przewód jest wykonany. Ja do połączenia użyłem MIEDZIANEGO przewodu o średnicy 4mm i długości 30cm.

UWAGA!! Zanim się za to zabierzemy, miejmy świadomość, że:
Nieodpowiednie połączenie linii masy, nie połączenie linii masy wogóle bądź zastosowanie w tym celu zbyt cienkiego/długiego przewodu może zaskutkować tym, że po podłączeniu zasilaczy do komputera i włączeniu go w przeciągu ułamka sekundy przez linie masy w całym komputerze (scieżki na płycie głównej, tasiemki dysków i tak dalej) przejdzie prąd o zbyt dużym natężeniu, co z kolei prawdopodobnie zaskutkuje spaleniem się wszystkich podzespołów.

Gdy nabędziemy odpowiedni przewód, bierzemy się do roboty.

b) Łączenie linii masy za pomocą przewodu łączącego
Postępowanie jest podobne, jak w przypadku lutowania przewodów POWER ON.
Najpierw odizolujmy jeden lub dwa przewody linii masy przy wtyku ATX każdego z zasilaczy (zazwyczaj są one czarne). Później weźmy do ręki lutownicę, i używając cyny i kalafonii zabielmy oba końce naszego przewodu łączącego oraz odizolowane przewody masy przy wtykach ATX zasilaczy.
Gdy przewody będą zabielone, rozgrzewając je połączmy jeden koniec naszego przewodu łączącego z liniami masy przy wtyku ATX pierwszego zasilacza i drugi koniec przewodu z liniami masy drugiego zasilacza. Pamiętajmy - zróbmy to bardzo starannie, aby powierzchnia lutowania była możliwie jak największa. Upewnijmy się, czy lut jest starannie wykonany i trwały (aby nie dopuścić do sytuacji, w której oba kabelki wskutek np. lekkiego nacisku rozłączą się - bo czym to może zaskutkować pisałem wyżej). Starannie wykonany lut powinien "świecić się". Gdy zakończymy lutowanie, zaizolujmy przewody.

W tym momencie połączone przez nas zasilacze są gotowe do użycia.

IV. Końcowe rady i sugestie

1. Gdy lutowanie jest sztuką nam obcą...
Jeżeli nie umiecie lutować, to powierzcie ten etap lepiej komuś, kto się na tym zna - jednocześnie ocalając swój sprzęt od zagłady.

2. Ryzyko i obawy
Wielu nie łączy dwóch zasilaczy, bo obawia się o swój sprzęt - owszem, jest to ryzykowne, aczkolwiek jakby bylo tak bardzo niebezpieczne to ludzie wogóle by o tym nie myśleli - a myślą. Jeśli nasze zasilacze na pewno są sprawne, jeśli nasz przewód łączący linie GND jest wystarczająco gruby i długi (zalecam 4mm i 30cm - proporcjonalnie ze wzrostem długości zwiększamy średnicę przekroju), jesteśmy pewni że zlutowaliśmy to co trzeba lub lutował nam fachowiec który się na tym zna to na 99,9% wszystko będzie działać i nic się nie spali. Jeśli zrobiliśmy coś źle i podpięliśmy zasilacze do komputera to też niekoniecznie wszystko od razu musi się spalić - czasami po prostu komputer lub jeden (albo też 2) z zasilaczy się nie włączy.

3. Pierwszy test sprawności połączonych zasilaczy
Warto też spróbować najpierw przetestować sprawność połączonych zasilaczy na jakimś starszym sprzęcie, np. podpinając jednego do płyty głównej z Pentium II 266MHz a drugiego do starego CD-ROMu - wtedy, gdy coś się spali, nie będzie to już duża strata. Ja osobiście testowałem w ten sposób swoje zasilacze - na zestawie Celeron 400, karta graficzna 4MB, 32MB RAM i stary 256-kolorowy monitor, a do drugiego zasilacza podłączony był stary CD-ROM, który i tak był już zepsuty (laser). Jak się okazało - wszystko zadziałało, tak więc zaraz potem podpiąłem oba do w/w konfiguracji i pracuję na tych zasilaczach do dziś. Komputer chodzi od kilku do nawet kilkunastu godzin dziennie przez ponad rok i jak do tej pory nie miałem żadnej przykrej niespodzianki.

Catalyst 9.3 do pobrania.

2009-03-19T13:24:00.001+01:00

Porcja świeżutkich sterowników do kart graficznych ze stajni AMD/ATI już czeka na ściągnięcie i instalację. Catalyst 9.3 przeznaczone są dla Radeonów od modelu 9500 do HD 4870 X2, starsze urządzenia nie otrzymały oficjalnego wsparcia. Co ciekawego tym razem? Podobnież w tej edycji znacznie poprawiono wydajność akceleratorów ATI/AMD w Windows 7. Zintegrowano także sterownik HDMI dla Windows Vista. O wzroście wydajności w grach zbyt wiele się nie mówi, bo i nie ma o czym. Informacje prasowe wspominają tylko, że w grze Lost Planet: Colonies możemy spodziewać się 20% przyrostu klatek na sekunda dla HD 48xx oraz nawet do 50% w przypadku HD 43xx, 45xx oraz 46xx.

Bezpieczna praca na koncie Administratora.

2009-03-18T11:40:00.002+01:00

Wielu domowych użytkowników pracuje w systemie Windows XP/2003 z wykorzystaniem konta o uprawnieniach administratora niezdając sobie sprawy z konsekwencji, jakie to może spowodować.

Należy uświadomić sobie, że Administrator posiada dostęp do wszystkich plików na dyskach twardych oraz do wszystkich gałęzi rejestru. Może więc w szczególności usuwać czy też zmieniać pliki wykonywalne w katalogu systemowym WINDOWS\System32.
Teraz wystarczy wyobrazić sobie prostą sytuację, kiedy podczas surfowania po Internecie z wykorzystaniem konta administratora do systemu przedostaje się wirus i uaktywnia się niespostrzeżenie w tle. Złośliwy proces wirusa uruchamiając się jako proces potomny przeglądarki, a więc z uprawnieniami administratora, kasuje z systemu część istotnych plików systemowych (administrator posiada takie uprawnienia) i dodatkowo instaluje i uruchamia usługę, która w tle śledzi nasze wizyty na stronach internetowych i zbiera informacje podane w rozmaitych formularzach. Oprócz tego zmienia istotne wpisy w rejestrze w gałęzi HKLM. Skutki tych operacji nietrudno przewidzieć…
Teraz warto zastanowić się, co byłoby, gdyby użytkownik surfujący po Internecie pracował na koncie z uprawnieniami ograniczonymi. Otóż użytkownik taki nie posiada praw do kasowania ważnych plików systemowych oraz praw pozwalających na instalację usług w systemie czy też zmian wpisów w gałęzi HKLM.

Wniosek nasuwa się sam – katastrofy opisanej powyżej da się uniknąć pracując na koncie z uprawnieniami zwykłego użytkownika. Wiele osób stwierdzi, że jest to niewygodne, gdyż użytkownik taki nie może instalować programów, zmieniać większości ustawień systemowych itp. Rozwiązania powyższego problemu są w zasadzie trzy.

Pierwsze, najbezpieczniejsze, zakłada codzienną pracę jako zwykły użytkownik bez uprawnień administratora i wykorzystywanie poleceniaUruchom jako… (Run as…).

Całość sprowadza się do utworzenia, będąc zalogowanym jako Administrator, konta z ograniczeniami za pomocą apletu Panel sterowania->Konta użytkowników (Control Panel -> User Accounts). Następnie należy zalogować się jako nowy użytkownik, skonfigurować pulpit i pracować normalnie z wykorzystaniem wszystkich zainstalowanych aplikacji. W razie potrzeby należy jeszcze tylko z konta Administratoraprzekopiować pliki z folderu:
C:\Documents and Settings\Administrator\Moje dokumenty do folderu:
C:\Documents and Settings\\Moje dokumenty (My documents).
Jeśli natomiast przyjdzie potrzeba instalacji nowej aplikacji (co w większości przypadków wymaga uprawnień administracyjnych), można skorzystać z menu kontekstowego (wywoływanego prawym przycisk myszy na pliku wykonywalnym lub skrócie) i wybrać opcję Uruchom jako… (Run as…).
Następnie należy wybrać opcję drugą: Następujący użytkownik (The following user) i wpisać jako nazwę użytkownika Administrator oraz podać odpowiednie hasło.

Rys. Funkcja "Uruchom jako Administrator"

Funkcja ta pozwoli uruchomić dany program (instalator) z uprawnieniami administratora, co umożliwi mu dostęp do folderu C:\Program filesoraz do gałęzi rejestru HKLM, które to dla zwykłego użytkownika są dostępne w trybie do odczytu.

Drugie rozwiązanie zakłada co prawda w dalszym ciągu pracę na koncie z uprawnieniami administratora, ale uruchamianie niektórych programów (np. przeglądarki internetowej) z ograniczeniami.

Można to osiągnąć poprzez wybranie z menu kontekstowego skrótu do aplikacji lub pliku wykonywalnego opcji Uruchom jako… (Run as…) i zaznaczeniu pierwszej opcji: Bieżący użytkownik (Current user) oraz zaznaczeniu pola Uruchom ten program z ograniczonym dostępem (Protect my computer and data…).
Pozwala to na uruchomienie programu, tak jakby odbywało się to z konta użytkownika z ograniczeniami (bez uprawnień administracyjnych).

Rys. Funkcja: "Uruchom z ograniczonym dostępem"

Działanie tej funkcji można sprawdzić za pomocą narzędzia Process Explorer:

Rys. Process Explorer: Uprawnienia procesu iexplore.exe

Jak widać uprawnienia administracyjne zostały odebrane (Deny), a uprawnienia zwykłego użytkownika dodatkowo ograniczone (Restricted). Niestety to ostatnie powoduje czasami, że niektóre programy nie chcą działać w pełni poprawnie.

Ciągłe uruchamianie programów z wykorzystaniem menu kontekstowego Uruchom jako... może być dość uciążliwe, jednak istnieje dużo wygodniejsze i praktyczniejsze rozwiązanie.

Początkowo należy w rejestrze (regedit.exe) w gałęzi:
[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\Safer\CodeIdentifiers]

dodać następujący klucz typu DWORD:
"Levels"=dword:00031000

Alternatywnie można pobrać plik levels.reg i dokonać jego importu do rejestru.

Następnie należy uruchomić edytor obiektów GPO z menu Start->Uruchom: gpedit.msc (Group Policy) i przejść do gałęzi: Konfiguracja komputera->Ustawienia systemu Windows->Ustawienia zabezpieczeń->Zasady ograniczeń oprogramowania (Computer Configuration->Windows Settings->Security Settings->Software Restriction Policies) i kliknąć na niej prawym przyciskiem myszy, a następnie wybrać opcję Nowe zasady ograniczeń oprogramowania (New restriction rules). Następnie należy uruchomić ponownie komputer.

Po ponownym uruchomieniu systemu należy wrócić do edytora GPO do gałęzi Zasady ograniczeń oprogramowania, kliknąć na poluWymuszanie (Enforcement) w prawym panelu i upewnić się, że wybrane są następujące opcje: Wszystkie pliki oprogramowania oprócz bibliotek (All software files except libraries) i poniżej Wszyscy użytkownicy (All users). Jeśli nie, zalecane jest właśnie takie ustawienie dostępnych właściwości.

Rys. Edycja właściwości Wymuszania

Kolejnym krokiem jest przejście do gałęzi Poziomy zabezpieczeń (Security Levels) i sprawdzenie czy dostępnych jest 5 poziomów, jak na poniższym rysunku. Jeśli dostępnych jest mniej poziomów (np. 2), należy jeszcze raz zimportować plik rejestru levels.reg i ponownie uruchomić edytor GPO.

Rys. Poziomy zabezpieczeń

Najważniejszą częścią całej operacji jest dodanie wrażliwych na ataki programów do Reguł dodatkowych (Additional Rules) definiujących, które programy uruchamiane są za pomocą konta z ograniczeniami czy konta zwykłego użytkownika. Chodzi tutaj przede wszystkim o programy intensywnie korzystające z zasobów Internetu, a więc przeglądarki, komunikatory i programy pocztowe, które są najczęstszymi celami hackerów.
W tym celu klikamy prawym przyciskiem myszy na Reguły dodatkowe i wybieramy opcję Nowa reguła ścieżki… (New path rule…).
W nowym oknie klikamy przycisk Przeglądaj… (Browse…) i lokalizujemy plik wykonywalny (*.exe) uruchamiający naszą przeglądarkę (np.C:\Program files\Internet Explorer\iexplore.exe lub C:\Program files\Avant Browser\avant.exe), a następnie z listy poziomów zabezpieczeń wybieramy: Użytkownik podstawowy. Poziom ten gwarantuje już dość wysoki poziom bezpieczeństwa podczas surfowania po Internecie w porównaniu z działaniem na najwyższych uprawnieniach administratora, a jednocześnie sprawia przy tym najmniej problemów (w przeciwieństwie np. do poziomu z ograniczeniami – część aplikacji ma problemy nawet z uruchomieniem na tym poziomie).

Rys. Dodawanie nowej aplikacji do Reguł dodatkowych

Analogiczne postępowanie zalecane jest dla komunikatorów internetowych (np. Gadu-Gadu – gg.exe) oraz aplikacji do obsługi poczty elektronicznej (np. Outlook XP – Outlook.exe, Outlook Express - Msimn.exe).

Rys. Lista dodanego oprogramowania z ograniczeniami

Wskazówka: Zazwyczaj pliki uruchamiające daną aplikację znajdują się w folderze:
C:\Program files\ lub C:\Program files\\

Opisane powyżej czynności pozwalają już na w miarę bezpieczne surfowanie po sieci z konta o uprawnieniach administratora.

Weryfikację poprawności wykonanych wyżej operacji można przeprowadzić za pomocą darmowego programu Process Explorer. Po jego uruchomieniu, na liście procesów należy dwukrotnie kliknąć na sprawdzanym procesie (np. avant.exe), a następnie przejść do zakładkiSecurity. Jeśli konto BUILTIN\Administrators ma ustawiony znacznik Deny, to operacja zmiany poziomu zabezpieczeń dla danej aplikacji zakończyła się sukcesem.

Rys. Process Explorer: Uprawnienia procesu avant.exe

Łatwo też sprawdzić działanie wprowadzonych zabezpieczeń poprzez próbę zapisania dowolnego pliku z wybranej strony internetowej w katalogu C:\WINDOWS\System32 lub C:\Program files. Dla konta administratora (bez wprowadzonych ograniczeń) próba zapisu powiedzie się. Natomiast po zmianie ustawień w edytorze Group Policy operacja taka zakończy się niepowodzeniem.

Rys. Nieudana próba pobrania pliku do katalogu C:\WINODWS\System32

Przedstawione powyżej rozwiązania pozwalają na uniknięcie większości przykrych niespodzianek czyhających na niedoświadczonego użytkownika w zakamarkach Internetu. Na pewno któreś z podanych rozwiązań będzie dla Ciebie odpowiednie. Dodatkowym zabezpieczeniem będzie świadome korzystanie z zasobów sieci i nieignorowanie komunikatów przeglądarki (w szczególności nie należy bezmyślnie klikać OK/Yes w oknach, które pojawiają się przy przeglądaniu niektórych stron internetowych!). Zalecane jest również bezwzględne korzystanie ze skanera antywirusowego działającego ciągle w tle (np. Norton Antivirus, NOD32, AntiVir Personal) oraz aplikacji "antyszpiegowskiej" MS AntiSpyware, która będzie przedmiotem jednego z moich kolejnych artykułów.

Pare tricków dla Windows XP.

2009-03-18T11:00:00.003+01:00

1. Wyłączenie komunikatów ostrzegawczych usługi Centrum zabezpieczeń

W rejestrze systemowym w gałęzi : HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Security Center należy zmienić wartości kluczy : AntiVirusDisableNotify, FirewallDisableNotify, UpdatesDisableNotify na 1. Jeśli klucze nie istnieją należy je dodać (wartość typu DWORD) z odpowiednim parametrem (1).

2. Włączenie sesji konkurencyjnych w usłudze Zdalny pulpit pod Windows XP SP2

Aby umożliwić wielokrotne sesje równoległe w Windows XP SP2 przechodzimy do gałęzi :
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Terminal Server\Licensing Core
a następnie dodajemy nowy wpis typu DWORD o nazwie EnableConcurrentSessions o wartości 1.
Następnie w Edytorze Polityki Grupowej gpedit.msc przechodzimy do Local Computer Policy->Computer Configuration-> Administrative Templates->Windows Components->Terminal Services -> Allow users to connect remotely using Terminal Services i zaznaczamy Enabled, a następnie ustawiamy limit połączeń : Limit number of connections wpisując np. wartość 2.

Dodatkowo należy podmienić plik termsrv.dll w katalogu C:\Windows\System32\DllCache, a następnie w C:\Windows\System32 na nowy termsrv.dll pozwalający na sesje konkurencyjne. W razie komunikatu ostrzegawczego Ochrony plików systemu Windows, należy kliknąć Anuluj (Cancel), a następnie uruchomić komputer ponownie.
Sesje konkurencyjne działają poprawnie, jeśli uaktywniony jest zarówno Ekran powitalny jak i Szybkie przełączanie użytkowników.

Uwaga : Powyższe modyfikacje wykonujecie na własne ryzyko! Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za ew. skutki powyższych modyfikacji. Jednocześnie informujemy, że użytkownicy z powodzeniem wykonywali powyższe modyfikacje i cieszyli się sesjami równoległymi (Źródła: zagraniczne witryny i fora traktujące o Windows XP)

3. Wyłączanie limitu połączeń TCP

W związku z wieloma pytaniami odnośnie limitu połączeń TCP/IP, który Microsoft zastosował w Windows XP Service Pack 2, przedstawiam najłatwiejszy sposób na jego wyłączenie.

1 - Pobieramy programy XP-AntiSpy 3.91

Download: XP-AntiSpy 3.91 (0,21 MB)

2 - Rozpakowujemy go do dowolnego katalogu i włączamy
3 - Wchodzimy do: Special -> Connection Limit... (PL: Opcje specjalne -> Limit połączeń...)
4 - Wybieramy odpowiednią wartość z listy (nie zalecamy wybierania wartości powyżej 50)

Przypominamy, że ograniczenie liczby połączeń ma za zadanie redukować działanie robaków takich jak Blaster i Sasser, poprzez nałożenie limitu nawiązywania nowych połączeń TCP. Gdyby takie ograniczenie zostało by już wcześniej zastosowane w systemach, prawdopodobnie robaki typu Sasser nie rozprzestrzeniły by się tak znacząco. Jednak funkcja ta aktualnie wpływa nie tylko na ochronę systemu, ale również poważnie ogranicza działanie programów peer-2-peer. Po uruchomieniu programu eMule w dzienniku zdarzeń ukazuje się taki wpis: TCP/IP has reached the security limit imposed on the number of concurrent TCP connect attempts.

4. Blokowanie możliwości zapisu na dyskach przenośnych USB

Microsoft w dodatku Windows XP Service Pack 2 dodał możliwość blokowania zapisu na urządzeniach przenośnych podłączanych do portu USB. Aby tego dokonać należy przejść w rejestrze do klucza: HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\StorageDevicePolicies
i zmienić wartość pola WriteProtect (DWORD) na 1.
Po tej operacji użytkownik nie będzie mógł zapisywać danych na przenośnych dyskach USB.

Czemu Vista chodzi wolno?

2009-03-18T09:25:00.000+01:00

W ramach codziennej, porannej lektury blogów natknąłem się dzisiaj na post Adama Halla, który pracuje w centrali Microsoft jako Account Technology Strategist - współpracuje z wybraną grupą dużych klientów Microsoft pomagając im w pełni wykorzystać możliwości oferowane przez technologie Microsoft. Dlaczego to istotne? Bo pokazuje, że gość nie jest w ciemię bity i nie marudzi bez potrzeby.

No więc Adam opisał swoje doświadczenia z zakupem notebooka dla rodziców - prostego modelu, który miał służyć do przeglądania stron, obsługi poczty, wysyłania zdjęć i obsługi drukarki. Nic wyszukanego, typowe wykorzystanie komputera przez niezaawansowanych użytkowników, do czego starczy całkiem podstawowa maszyna i do czego nie trzeba kupować Quad-Core'a z czwórką RAMu.

Jego obserwacja przypomniała mi o własnych doświadczeniach ze swoimi notebookami lub kiedy to rodzina bądź znajomi proszą o podobną pomoc, dodając by po zakupie "uruchomić go i ustawić co trzeba". Adam zauważył, że pierwsze uruchomienie nowego notebooka trwa często dłużej, niż całkowity format i instalacja czystego systemu z płyty, a po pierwszym takim uruchomieniu maszyna jest często dosłownie zmasakrowana ilością aplikacji, dodatków, wtyczek i śmieci preinstalowanych przez integratora OEM lub sprzedawcę. Po co?

Adam zauważył, że kupiony w sklepie notebook po pierwszym, trwającym wieki uruchomieniu wyposażony był w SQL Server 2005 Express (nie dało się ustalić, która aplikacja faktycznie go potrzebuje), całą gamę oprogramowania z pakietu Google (Picasa, Desktop, toolbary...), Adobe Readera 8 (litości, toż to już staroć), triala Office 2007 i Live OneCare. Brzmi znajomo?

Zetknąłem się z notebookami, gdzie lista preinstalowanego oprogramowania jest znacznie, znacznie dłuższa. Producenci instalują wersje testowe koszmarnie rozbudowanego oprogramowania antywirusowego, którego pełne usunięcie z systemu wymaga konsultacji z MVP, tony dodatków obsługujących klawisze do regulacji głośności, jasności ekranu i przycisków specjalnych (jakby sam system nie był w stanie tego obsłużyć), programy asystujące w wyszukiwaniu sieci bezprzewodowych (znów - przecież system robi to całkiem nieźle), programy asystujące w tworzeniu puntów przywracania systemu, programy dbające o kondycję i wydajność systemu zajmujące 30 MB RAMu, dodatki do obsługi wbudowanej kamery, czytnika linii papilarnych, tabliczki dotykowej, monitory wykorzystania baterii (kolejne 30 MB RAMu), programy do aktualizacji całego tego badziewia, oprogramowanie Windows Live, przeglądarkę wyposażoną w tyle toolbarów że wygląda jak choinka przed gwiazdką...

Wszystko to nie na archaicznych Windowsach XP, które faktycznie miałyby dziś kłopot z pełną obsługą nowoczesnego sprzętu, komponentów i usług dostępnych w sieci, ale na Viście, która nawet w 64-bitowej wersji po czystej instalacji na nowym notebooku obsługuje zazwyczaj 95% jego funkcjonalności bez pytania o cokolwiek.

Jaki jest tego efekt? Moja obserwacja, także na przykładzie własnej siostry, jest prosta - użytkownik dostaje w ręce tak obficie wyposażonego notebooka i po kilku dniach komentuje z przekąsem, że Vista to jakieś nieporozumienie, wszystko chodzi tragicznie wolno i często coś nie działa jak powinno. Na komputerze z zazwyczaj wielordzeniowym już procesorem i przynajmniej jednym gigabajtem RAMu. "Tragicznie wolno".

Nic dziwnego, że większa część z takich nieświadomych użytkowników obarczy winą za swoje rozczarowanie producenta systemu, bo to przecież wredna imperialistyczna korporacja żerująca na braku realnego wyboru biednych ludzi. Okazuje się jednak, że ten sam sprzęt po reinstalacji Visty z nośnika Microsoftu i uzupełnieniu jej o faktycznie niezbędne sterowniki dostaje skrzydeł. Problem w tym, że często przy zakupie nie dostajemy płyty instalacyjnej z Vistą, a w najlepszym przypadku wynalazki w stylu "Nośnik Product Recovery", który bez skrupułów oprócz samej Visty znów uszczęśliwi nas na siłę przestarzałym Adobe Readerem 8 i jego chłopakami z ferajny. Dotyczy to praktycznie wszystkich producentów notebooków bez większych wyjątków, różna jest jedynie skala preinstalacyjnych dodatków. Podobne zjawisko zaobserwować można też w przypadku markowych stacji roboczych (paradoksalnie, zaniedbanie tego aspektu przez tzw. garażowych składaczy wychodzi ich klientom na dobre).

Rozumiem, że nie każdy czuje się tzw. power userem i wstępne wyposażenie kupowanego przez niego komputera w tzw. niezbędnik typu czytnik PDF może mieć sens - choć osobiście jestem zdania że tego typu przyjemności należy jednak pozostawić użytkownikom. Problem bowiem, że owy niezbędnik urósł w fabrykach producentów sprzętu do rozmiarów niepotrzebnika, a to co wchodzi w jego skład jest często przestarzałe i skutecznie spowalnia, zapycha i destabilizuje nawet najmocniejsze maszyny.

I po co to wszystko? Nawet największy tuman po otrzymaniu od kolegi PDFa ze zdjęciami nagiej Angeliny Jolie w 10 minut wykombinuje, jak go otworzyć. Równie szybko znajdzie też, jak bez dodatków rozjaśnić matrycę i wyeksponować to czy owo. Idę przy tym o zakład, że nawet przez myśl nie przejdzie mu, by za ewentualne niedogodności obwiniać Sony, Asusa, HP, Samsunga, Acera czy innych producentów sprzętu, którzy bez dwóch zdań swoją nadgorliwością strzelają sobie w stopę. Jeśli już, obwini przecież i tak, jak wszyscy - Microsoft...

Quake Live

2009-03-16T19:24:00.000+01:00

Mam bardzo dobrą wiadomość dla wielbicieli gier FPS, a już w szczególności miłośników Quake'a III. Otóż całkiem niedawno najnowszy tytuł id Software, czyli Quake Live, opuścił zamkniętą fazę beta. Jako zagorzały fan Q3 oczywiście nie mogłem sobie odmówić tej przyjemności i od razu zabrałem się za "testy".

Ale od początku, czym dokładnie jest Quake Live? QL to po prostu typowa sieciowa strzelanka do złudzenia przypominająca trzecią część Quake'a III z zainstalowanym dodatkiem Q3 Team Arena. Co ciekawe gra jest w pełni darmowa i działa z poziomu przeglądarki (Fx2+, IE7+). Quake Live posiada również tryb pełnoekranowy, choć bez względu na ustawienia, wyboru areny oraz rodzaju rozgrywki dokonujemy za pośrednictwem strony internetowej. Na chwilę obecną gra działa wyłącznie pod Windows XP/Vista, ale autorzy obiecują wsparcie dla Linuksa oraz Mac OS X.

Proces rejestracji jest bardzo prosty. Zaraz po wypełnieniu formularza oraz potwierdzeniu adresu e-mail, zostaniemy poproszeni o zainstalowanie niezbędnego pluginu. W dalszej kolejności czeka nas krótki test uwieńczony walką z botem, dzięki czemu system ustali nasz poziom zaawansowania, na podstawie którego dobierze odpowiednich przeciwników. Niestety, zapewne wskutek dużego zainteresowania tytułem, statystyki graczy chwilowo przestały działać, dlatego też możliwe, że nie zawsze przyjdzie nam stoczyć ciekawy pojedynek. W każdym razie widać postępy, bowiem jeszcze niedawno, by dopchać się do rozgrywki, musiałem odczekać swoje w dość długiej kolejce, a teraz nawet jej nie zauważam. Tym niemniej PunkBuster nieustannie daje w kość - już nie raz wyleciałem z areny przez jego widzimisię.

Rozgrywka praktycznie niczym nie różni się od pierwowzoru, choć mam wrażenie, że ktoś utemperował BFG ;) Najbardziej zmieniły się areny - niektóre zyskały nowe elementy, natomiast inne stały się nieco kompaktowe. Do standardowych trybów gry, czyli: Free for All, Duel, Team Deathmatch, Instagib, czy Capture the Flag dołączyła "Clan Arena", czyli w skrócie drużynowy Last Man Standing.

Pod względem graficznym Quake Live wygląda, jak lekko poprawiony Quake III Arena (mapy wzbogacone o nowe detale, czy tekstury prezentują się naprawdę nieźle). Wszystko byłoby idealnie, gdyby nie brak krwi oraz lekko nieczytelny HUD, ale to tylko kwestia przyzwyczajenia. Jeśli chodzi o dźwięki oraz melodie w tle - nic nas raczej nie zaskoczy, może poza paroma wyjątkami.

Fajnie, ale gdzie jest haczyk? Nie ma żadnego haczyka, choć prawdopodobnie liczne bannery z napisem "Quake Live" rozsiane po wszystkich arenach, niebawem zapełnią się hasłami reklamowymi. Tak, czy inaczej Quake Live to dla mnie strzał w dziesiątkę, ukłon dla id Software.

MySql - część III

2009-03-15T19:42:00.000+01:00

Poznaliśmy już pierwsze możliwości SQL'a, potrafimy stworzyć bazę danych, umieścić w niej dane, wybrać je i usunąć. Jednak do realizacji tych celów posługujemy się na razie dość prymitywnymi narzędziami. Aby w pełni poznać i docenić SQL, musimy najpierw, przynajmniej w skrócie poznać narzędzia jakie oferuje nam PHP do obsługi bazy danych. Czyli naszym celem po pierwszych dwóch krokach, będzie wyjście z domu na pierwszy spacer, ale za nim to uczynimy, musimy się najpierw ubrać, czyli dowiedzieć jakie ułatwienia oferuje nam PHP.

Spis treści

1.1 Nawiązywanie połączenia
2.1 Wysyłamy zapytania do bazy danych
2.2 Odradzane funkcje
2.3 Wybieramy bazę danych
3.1 Wybieranie wyników do tabelek
3.2 Wybieranie wyników do obiektów
3.3 Zliczamy
4.1 Zamykanie połączenia

1.1 Nawiązywanie połączenia

Po stronie PHP mamy dwa zasoby obsługujące bazę danych. Są to identyfikator połączenia oraz wynik. Wynik już częściowo poznaliśmy. Jest to to co zwracała nam funkcja mysql_query. Identyfikator natomiast służy, jak sama nazwa wskazuje, do identyfikacji, gdyż nie trudno sobie wyobrazić sytuację, w której w jednym skrypcie korzystamy z kilku baz danych.

Czyli zacznijmy. Teraz opiszemy etap który poprzednio pominęliśmy, zakładając
że PHP ma powiązanie (niejako samo z siebie) z domyślną bazą danych, gdyż
w większości lokalnie zainstalowanych serwerów służących testom tak właśnie jest. Ale tak naprawdę musimy zacząć od nawiązania połączenia z właściwą bazą danych. Do tego służy funkcja:

$linkId=mysql_connect($serverName, $userName, $userPass, $newConnect);
# $linkId - Identyfikator połączenia
# $serverName - nazwa serwera
# $userName - nazwa użytkownika
# $userPass - hasło użytkownika
# $newConnect - wartość typu BOOLEAN - domyślnie =false

Funkcja ta, w wypadku nie podania żadnych argumentów przyjmuje je domyślnie
w następujący sposób:

$serverName="localhost:3306";
$userName= # nazwa użytkownika będącego właścicielem procesu serwera;
$userPass="";
$newConnect=false;

Wywołanie tej funkcji załatwia nam kilka spraw. Po pierwsze otwier nam połączenie z bazą danych. Po drugie informuje nas o nie udanej próbie zwracając wtedy $linId==false. W końcu po trzecie przypisuje nam identyfikator połączenia do zmiennej $linkId gdy połączenie zostanie nawiązane. Tak więc, dysponując już połączeniem z bazą danych możemy przystąpić do dalszej pracy.

Warto też zwrócić jeszcze uwagę na ostatni argument $newConnect. Gdy jest on równyfalse, wtedy, w przypadku podania argumentów takich jak dla otwarcia istniejącego już połączenia, zostanie tylko zwrócony identyfikator tego istniejącego połączenia, natomiast nowe nie zostanie ustanowione. Natomiast jeśli $newConnect=true, wtedy mimo takiej sytuacji jak wyżej zostanie wymuszone otwarcie nowego, kolejnego połączenia.

2.1 wysyłamy zapytania do bazy danych

W pierwszym artykule z taj serii, poznaliśmy już częściowo funkcję mysql_query. Teraz przyszedł czas aby przyjrzeć się jej dokładniej.
Pełny wygląd tej funkcji jest następujący:

$wynik=mysql_query($zapytanie, $linkId, $typWyniku);

Argumentami tej funkcji są:

-- Znana nam już zmienna $zapytanie, zawierająca zapytanie do bazy
w języku SQL
-- $linId czyli opisany tu wcześniej identyfikator połączenia
-- $typWyniku natomiast określa, czy wynik ma być buforowany
MYSQL_STORE_RESULT, czy też nie MYSQL_USE_RESULT. Domyślne wynik tej jest buforowany.

W zmiennej $wynik dostajemy natomiast wartość typu BOOLEAN, informującą nas o prawidłowości (true), lub nie (false) naszego zapytania. Czyli jeśli nasze zapytanie było prawidłowe, znaczy że serwer może jew wykonać, natomiast nie mamy żadnej informacji o tym czy wykonał, i ile zostało przetworzonych rekordów.

Wyjątkiem są tu zapytania typu SELECT, SHOW, EXPLAIN i DESCRIBE (te 3 ostatnie poznamy w późniejszym okresie) dla których funkcja mysql_query zwraca zamiast true, identyfikator wyniku zapytania, czyli to czego ostatnio używaliśmy do wyświetlania danych z bazy danych.

2.2 Odradzane funkcje

Na samym też początku przytoczmy listę funkcji, które mogą się na pierwszy rzut oka wydawać przydatne, jednak ich stosowanie jest odradzane. Dlatego też poniższe funkcje zostaną tu wypisane i nie będziemy się już więcej nimi zajmować.

mysql_create_db
mysql_drop_db
mysql_db_query

Jednak nie należy się zbytnio przejmować gdyż brak tych funkcji bardzo łatwo zastąpić innymi instrukcjami (w wypadku ostatniej) lub odpowiednimi zapytaniami poprzez mysql_query (w wypadku dwóch pierwszych).

2.3 Wybieramy bazę danych

Jak pisałem w pierwszym artykule z tej serii, do wskazania bazy danych, którą chcemy używać może nam posłużyć funkcja mysql_query z argumentem w postaci:

$zapytanie="USE nazwabazy";

Jednak dla naszej wygody możemy posłużyć się wprost funkcją udostępnianą nam przez PHP:

$wynik=mysql_select_db("nazwabazy", $linId);

Argumentem są odpowiednio nazwa bazy którą chcemy wybrać do użytku, oraz identyfikator połączenia który mówi funkcji,na którym połączeniu ma ta funkcja zostać zrealizowana. Jeśli go nie podamy zostanie użyte ostatnio otwarte połączenie. Jako wynik, funkcja zwróci nam wartość typu BOOLEAN mówiącą o powodzeniu (true), lub nie (false) tej operacji.

3.1 Wybieranie wyników do tabelek

Ostatnim tematem którym się dzisiaj zajmiemy będzie wydzieranie wiadomości z tego na co wskazuje nam identyfikator wyniku $wynik w wypadku zapytań typu SELECT, SHOW, EXPLAIN i DESCRIBE zakończonych sukcesem.

Wyniki te możemy wyłuskać na dwa sposoby - albo do tabelek, albo do obiektów. Wydaje mi się, że dla początkujących prostszą metodą będzie wyłuskanie ich do tabelek i dlatego od tego zaczniemy. Najbardziej chyba podstawową jest tu funkcja:

$tabelaKrotki=mysql_fetch_row($wynik);

Funkcja ta pobierze nam jedną krotkę z wyniku i wszystkie jej pola zapisze do kolejnych wierszy tablicy $tabelaKrotki poczynając od zera. Każdorazowe wywołanie tej funkcji powoduje zwrócenie kolejnej pobranej krotki.
W wypadku gdy nie ma już nic do pobrania zwrócone zostanie false.

Drugą funkcją do obsługi wyniku w postaci tabelkowej jest:

$tabelaKrotki=mysql_fetch_assoc($wynik):

Funkcja ta działa tak samo jak mysql_fetch_row, z tym że zamiast indeksować tablicę numerycznie, tworzy tablice asocjacyjną indeksowaną nazwami pól w krotce.

Ostatnią jest funkcja łącząca cechy obu wyżej wymienionych:

$tabelaKrotki=mysql_fetch_array($wynik, $typTabeliKrotki);

Funkcja ta zachowuje się jak mysql_fetch_row dla $typTabeliKrotki=MYSQL_NUM, lub tak samo jak mysql_fetch_assoc dla $typTabeliKrotki=MYSQL_ASSOC. Pytanie zatam po co ta funkcja? Dlatego że jej domyślną wartością $typTabeliKrotki
jest $typTabeliKrotki=MYSQL_BOTH. W tym wypadku funkcja ta zwraca tabelą zindekowaną zarówno numerycznie jak i nazwami pól
krotki, co czasami może być bardzo przydatne.

3.2 Wybieranie wyników do obiektów

Szczególnie przy pisaniu w PHP kodu zorientowanego obiektowo, przydatna może okazać się funkcja:

$obiektKrotki=mysql_fetch_object($wynik);

Funkcja ta zwraca obiekt $obiektKrotki, którego właściwościami o nazwach nazw pól w krotce, są wartości tych pól. Jednak w wyniku braku krotki do pobrania zamiast obiektu zostaje zwrócona wartość false.

3.3 Zliczamy

Często przydała by nam się informacja na temat tego ile krotek znajduje się w wyniku reprezentowanym przez identyfikator $wynik. Taką informację bez trudu możemy uzyskać posługując się funkcją:

$iloscKrotek=mysql_num_rows($wynik);

$iloscKrotek będzie zawierać interesującą nas informację typu INIGER.
Bardzo podobnie dowiemy się o ilości pól w każdej krotce znajdującej się z naszym wyniku:

$iloscPol=mysql_num_fields($wynik);

4.1 Zamykanie połączenia

Na koniec naszej pracy musimy zamknąć połączenie z bazą danych. do tego celu
użyjemy funkcji:

$succes=mysql_close($linkId);
# $succes - wartość typu BOOLEAN informująca o wyniku działania

Funkcja jako argumentu używa identyfikatora połączenia $linkId. Jeśli nie zastanie on podany funkcja zamknie ostatnie połączenie. Wartość zmiennej $succes informuje nas o tym czy zamknięcie połączenia powiodło się (true) czy też nie (false).

4.2 Zakończenie

Przy tym wszystkim należy pamiętać iż poszerzyliśmy naszą wiedzę ale pozostaje jeszcze sporo funkcji PHP do obsługi baz danych. Te przedstawione tu powinne pozwolic na w miarę normalne poruszanie się po świecie baz danych jednak zachęcam do poznania wszystkich funkcji. Na pewno zaowocuje to lepszą współpracą z bazami danych.

MySql - część II

2009-03-15T19:41:00.001+01:00

Spis treści

1. Wstęp
2. Warunki
1.2. IN
1.3. BETWEEN
1.4. NOT
1.5. Łączenie warunków
3. Sortowanie
4. Porcjowanie
5. I co dalej?

1. Wstęp

Skoro zrobiliśmy już pierwszy krok i nauczyliśmy się stworzyć własną bazę danych, umiemy także do niej zapisywać, odczytywać, modyfikować i usuwać rekordy, na pewno mamy już w niej tyle informacji, że przydały by nam się jakieś metody wybierania z niej tylko konkretnych rekordów. Tym właśnie tematem zajmiemy się teraz.

Niniejszy artykuł kieruję do tych którzy już w podstawowym stopniu poznali PHP i potrafią już w podstawowym stopniu stworzyć bazę danych. Zajmę się w nim głownie wybieraniem rekordów z bazy danych, czyli odczytywaniem zgromadzonych w niej informacji. Ze względu na, moim zdaniem, największą popularność posłużymy się bazą danych MySQL.

Przedstawione zostaną tu tylko podstawowe metody. Należy mieć świadomość, iż jest to tylko czubek góry lodowej i wiele jeszcze zostanie do nauczenia się.

Metody wybierania możemy dla ułatwienia tego artykułu podzielić sobie na warunki, sortowanie i porcjowanie. Każda z nich zwróci tylko część rekordów zgromadzonych w tabeli bazy danych.

2. Warunki

Warunki to to co podajemy po słowie kluczowym WHERE, a co zawężą na zbiór rekordów którego dotyczy się komenda. Tak, celowo piszę komenda bo warunki dotyczą nie tylko wybierania rekordów poprzez komendę SELECT, ale także możemy, a niekiedy wręcz powinniśmy, stosować je do komend DELETE FROM, UPDATE.

Pisząc w poprzedni artykuł z tego cyklu podkreślałem aby w tych komendach stosować konstrukcję WHERE id=xx, gdzie xx było konkretnym id rekordu. To gwarantowało zawężenie działania komendy tyko do jednego rekordu. Mimo iż jest to w większości bardzo przydatne szczególnie dla DELETE czy UPDATE jednak dla SELECT już nie tak bardzo. Możemy nasze warunki budować tak, aby zbiór rekordów przez nie określany był dużo szerszy. Ma to nie banalne znaczenie, szczególnie przy wybieraniu rekordów. Np.:

SELECT * FROM adresy WHERE wiek=18;

Takie zapytanie zwróci nam wszystkie rekordy z bazy dla których wiek określiliśmy na 18, ale także konstrukcja:

DELETE FROM adresy WHERE wiek=18;

Usunie wszystkie rekordy w których wiek określiliśmy na 18.

Do tej pory poznaliśmy ogólny mechanizm działania warunków, oraz jego podstawową formę czyli porównanie. Teraz postaram się przedstawić inne jego formy.

Równość =
Mówi o tym że pole musi zawierać dokładnie to co określimy. Zapisujemy ją przy pomocy znaku równości [ = ].

Nierówność !=
Mówi o tym że pole nie może zawierać dokładnie tego co określimy. Zapisujemy ją przy pomocy symboli mniejszy, większy [ <> ] lub równoznacznie przy pomocy symboli wykrzyknik, równy [ != ].

Mniejsze <
Określa że pole musi mieć mniejszą wartość niż określone w warunku [ < ].

Większe >
Określa że pole musi mieć większą wartość niż określone w warunku [ > ].

Mniejsze lub równe <=
Określa że pole musi mieć mniejszą lub równą wartość niż określone w warunku [ <= ].

Większe lub równe >=
Określa że pole musi mieć większą lub równą wartość niż określone w warunku [ >= ].

SELECT * FROM adresy WHERE wiek=18;
SELECT * FROM adresy WHERE wiek<>18;
SELECT * FROM adresy WHERE wiek!=18;
SELECT * FROM adresy WHERE wiek<18;
SELECT * FROM adresy WHERE wiek>18;
SELECT * FROM adresy WHERE wiek<=18;
SELECT * FROM adresy WHERE wiek>=18;

Poza tymi typami, nazwijmy je prostymi, możemy warunki budować w oparciu o bardziej złożone konstrukcje takie jak:

1.2. IN

Określa że wartość pola musi być jedną z podanych w liście parametrów wartością. Np.:

SELECT * FROM adresy WHERE wiek IN(18,24);

Wybierze nam ono rekordy w których wiek jest równy 18 lub 24, ale także w ten sposób możemy wybrać rekordy w których imieniem jest Anna lub Magda lub Iwona:

SELECT * FROM adresy WHERE imie IN('Anna','Magda','Iwona');

1.3. BETWEEN

Ten typ warunku określa nam że wartość pola powinna znaleźć się w pewnym zakresie.

SELECT * FROM adresy WHERE wiek BETWEEN 18 AND 24;

Wyrażenie to wybierze nam rekordy, w których pole wiek zawiera wartości od 18 do 24 włącznie.

1.4. NOT

To wyrażenie służy do negowania innych wyrażeń warunków. Na tym etapie nauki uznajmy, że możemy nim negować tylko takie jak IN lub BETWEEN.

1.5. Łączenie warunków

Wszystkie przedstawione wyrażenia możemy łączyć w bardziej skomplikowane formy ujmują pojedyncze warunki w nawiasy i łącząc słowami kluczowymi AND (i) oraz OR (lub), na zasadach zwykłej arytmetyki boolowskiej.

SELECT * FROM adresy WHERE (imie='Anna') AND (wiek BETWEEN 18 AND 24);

Takie wyrażenie wybierze nam z bazy danych wszystkie rekordy w których pole imie zawiera wyraz Anna, a wiek określony jest w przedziale 18 do 24 włącznie.

3. Sortowanie

Jest to najprostszy temat poruszany w tym artykule. Nie ogranicza on w żaden sposób ilości wybieranych rekordów, ale ponieważ jest często stosowany przy ich wybieraniu, uznałem za stosowne przedstawienie go w tym miejscu.

Sortowanie ogranicza się jedynie do ułożenia rekordów w kolejności rosnącej lub malejącej (domyślnie rosnącej) wartości określonego pola.
Aby otrzymać posortowane wyniki musimy do naszego zapytania dodać słowo kluczowe ORDERED BY i określić według którego pola mają być sortowane rekordy. Czyli określić klucz sortowania. Wygląda to tak.:

SELECT * FROM adresy ORDERED BY wiek;

lub

SELECT * FROM adresy WHERE imie='Anna' ORDERED BY wiek;

Oba przykłady zwrócą rekordy posortowane według pola wiek od jego najniższych do najwyższych wartości. Różnica polega na tym, że pierwszy przykład zwróci wszystkie rekordy, a drugi tylko te, w których pole imie zawiera wyraz "Anna".

Natomiast, jeśli chcielibyśmy uzyskać rekordy w kolejności odwrotnej, czyli od najwyższych do najniższych musimy dodać na końcu słowo kluczowe DESC, i wtedy nasze przykłady przybiorą następującą postać:

SELECT * FROM adresy ORDERED BY wiek DESC;
SELECT * FROM adresy WHERE imie='Anna' ORDERED BY wiek DESC;

Z oczywistych względów, ta konstrukcja na naszym poziomie nauki ma zastosowanie tylko do polecenia SELECT, gdyż w pozostałych poznanych przez nas instrukcjach kolejność wykonywania jest zupełnie obojętna.

4. Porcjowanie

Ostatnim elementem który teraz zaprezentuję jest porcjowanie rekordów.

Łatwo sobie wyobrazić sytuację, w której mamy w bazie np. około 1000 rekordów które chcemy przedstawić, ale chcemy wyświetlać je np. po 20 na stronie. Nie ma wtedy sensu odczytywanie ich wszystkich i dopiero wyświetlanie części z nich. Prostszym i dużo szybszym rozwiązaniem jest od razu pobranie odpowiedniej ich ilości.

Aby pobrać tylko część rekordów należy posłużyć się słowem kluczowym LIMIT:

SELECT * FROM adresy LIMIT 20;

Ten przykład pobierze pierwsze 20 rekordów z naszej bazy danych. Podkreślam: pierwsze! Ale co zrobić jeśli chcemy kolejne? Wystarczy określić od którego miejsca chcemy pobrać nasze 20 rekordów.

SELECT * FROM adresy LIMIT 99,20;

Teraz zostanie pobrane tylko dwadzieścia rekordów, ale począwszy od 100 rekordu. To już chyba jest jasne. Ale dlaczego aby pobrać daną z setnego rekordu napisaliśmy 99? Dlatego że określamy w tym poleceniu nie to od którego rekordu chcemy pobierać dane, ale od którego numeru rekordu chcemy je pobierać. Rekordy natomiast są numerowane od zera. I tak pierwszy rekord ma numer 0, drugi rekord numer 1 itd.

5. I co dalej?

W tym artykule to już wszystko. Mam nadzieję że ułatwi Wam to pobieranie danych z bazy danych. Pamiętajcie, że są to Wasze początki zabawy z SQL'em i jeszcze dużo pozostaje do nauczenia się. Ale te informacje oraz Wasza inwencja twórcza powinny Wam już na dużo pozwolić.

W następnym artykule, o ile znajdę czas na jego napisanie, odejdę trochę od samego SQL'a i postaram przybliżyć się jego obsługę od strony PHP.

MySql - część I

2009-03-15T19:32:00.001+01:00

Spis treści

Wstęp
Co to jest baza danych?
Jak zmusić PHP do obsługi bazy danych?
W takim razie co z $zapytanie? - SQL
I co dalej?

1. Wstęp Poznałeś już HTML, wiesz co kryje się pod pojęciem PHP. Zdajesz już sobie sprawę z tego że przy jego pomocy możesz korzystać do tworzenia swoich stron bazę danych. No dobra, ale jak. Wbrew pozorom, na podstawowym poziomie jest to stosunkowo proste. Niniejszy artykuł kieruję do tych którzy już w podstawowym stopniu poznali PHP i napisali swoje pierwsze podręcznikowe „Hello World!”. Zajmę się w nim głównie budową zapytań do bazy danych. Jednak przedstawię też sposób przekazania danych z bazy do PHP. Ze względu na, moim zdaniem, największą popularność posłużymy się bazą danych MySQL. Przedstawione zostaną tu jedynie podstawowe sposoby obsługi danych, wystarczające do rozpoczęcia przygody z bazami danych. Należy mieć świadomość, iż jest to tylko czubek góry lodowej i wiele jeszcze zostanie do nauczenia się. Choć jedną z najważniejszych rzeczy jest obsługa błędów i blokowanie dostępu zostaną one tu pominięte ze względu na początkujący charakter niniejszego artykułu. Zostawimy je na dalszy etap nauki. 2. Co to jest baza danych? Aby w ogóle zacząć przygodę z bazami danych, musimy zrozumieć czym one są. W największym uproszczeniu możemy przyjąć iż jest ona nazwanym zbiorem tabelek. Oczywiście aby tabelki te tworzyły bazę danych muszą spełnić dwa podstawowe warunki:

Każda tabelka musi byś nazwana
Każda musi zawierać minimum jedną kolumnę z unikalnymi danymi, które umożliwią w sposób jednoznaczny na identyfikację wiersza.

Każdy wiersz takiej tabelki to jeden tzw. krotka. Natomiast każda kolumna w tym wierszu to tzw. pole. Pole te mają z góry określony typ danych. Pola, ich nazwy i typy danych są zdefiniowane jednoznacznie w procesie tworzenia tabeli w bazie danych. 3. Jak zmusić PHP do obsługi bazy danych? Wbrew pozorom nie jest to takie trudne. PHP ma wiele funkcji przeznaczonych do obsługi bazy danych. Ponieważ niniejszy artykuł ma traktować o SQL’u więc przedstawię tylko te trzy podstawowe ze względu na nasze dalsze rozważania. Pierwszą podstawową z nich jest funkcja wysyłająca zapytanie do bazy danych. Tak, cała obsługa bazy od strony PHP sprowadza się do wysyłania do niej zapytań i odpowiedniej interpretacji ich wyników.

$wynik=mysql_query($zapytanie);

$wynik zawiera po prostu wynik który zwróciła baza danych na zapytanie wysłane do niej zdefiniowane uprzednio w zmiennej $zapytanie. Ważnym jest tu od strony PHP wyłuskanie tego co nas interesuje z zmiennej $wynik. W naszym przypadku będziemy z niej wyłuskiwać dane tylko jeśli takowych oczekujemy, czyli chcemy pobrać dane z bazy. Załóżmy też iż dla prostoty dane będziemy pobierać do tabeli. W związku z tym musimy najpierw określić ile wierszy będzie miała nasza tablica. Aby tego się dowiedzieć zastosujemy funkcję:

$ilośćWierszy=mysql_num_rows($wynik);

Warto zwrócić uwagę iż argumentem tej funkcji jest wynik funkcji którą przedstawiłem poprzednio. Teraz zostanie już tylko pobrać dane do naszej tabelki. Tu przychodzi z pomocą funkcja która pobiera jeden rekord i zapisuje go do tablicy:

$tablicaRekordu=mysql_fetch_row($wynik);

Mając już te funkcje, możemy napisać zarys skryptu do pobrania danych z bazy:

$wynik=mysql_query($zapytanie);
for ($i=0; $i
{
$tablicaRekoru=mysql_fetch_row($wynik);
$naszeDane[$i][‘pole1’]=$tablicaRekordu[0];
$naszeDane[$i][‘pole2’]=$tablicaRekordu[1];
};

Teraz kilka uwag dotyczących przykładu. Po pierwsze dlaczego w tym przykładzie zostaną pobrane wszystkie rekordy? Ano dlatego, że funkcja mysql_fetch_row po pobraniu jednego rekordu automatycznie ustawia się na następnym. No i skąd wiadomo, że $tablicaRekordu[0], odpowiada naszemu polu o nazwie pole1? Dlatego iż dane w tej tablicy są ułożone w takiej kolejności jak o nie zapytaliśmy, lub w kolejności takiej jak były zdefiniowane w bazie. Tu już my musimy zadbać o to aby je odpowiednio przypisać. 4. W takim razie co z $zapytanie? - SQL Nasza zmienna $zapytanie jest zwykłym tekstem zawierającym zapytanie do bazy danych w języku SQL. Tworzyć możemy ją używają dowolnych metod dozwolonych przez PHP. Ważne jest tylko to aby przed wysłaniem jej jako zapytanie zawierała właściwy tekst. Bardzo ważną rzeczą w składni SQL, jakże często na początku zapominaną (a wiem z własnego doświadczenia) jest fakt że dla SQL’a polecenie kończy się w momencie postawienia średnika „;”, niezależnie od tego ile linii ono zajmie i ile „enterów’ po drodze wstawimy. No dobra zaczynamy: Tworzymy naszą bazę danych. Raz stworzona baza istnieje do czasu jej usunięcia. Do tworzenia służy następujące polecenie:

CREATE naszaBaza;

NaszaBaza jest tu po prostu nawą własną bazy danych. Dalej jeśli chcemy z niej w jakikolwiek sposób korzystać, musimy to jasno zadeklarować. Sprowadza się to praktycznie do wydania jednego zapytania na początku naszego skryptu.

USE naszaBaza;

Jest to o tyle ważne iż baz danych może być wiele i musimy się zdecydować na korzystanie z jednej z nich, aby program wiedział na której ma operować. Teraz mając bazę danych musimy w niej stworzyć tabele, aby mieć gdzie przechowywać nasze dane. Tabela tak samo jak baza, raz stworzona istnieje aż do jej usunięcia. Ale aby stworzyć tabelę musimy najpierw dowiedzieć się jakiego typu danych mogą być pola w niej zawarte. Oto lista podstawowych typów. INT - przechowuje liczby całkowite. REAL - przechowuje liczby rzeczywiste. CHAR(D) - jest to typ znakowy o określonej przez D długości. Przy czym 0 < face="Tahoma" style="font-weight: bold; ">VARCHAR(D) - przechowuje taką długość tekstu jaką do niego wprowadzimy, jednym jego ograniczeniem jest maksymalna długość określona przez D. DATETIME - przechowuje dane na temat daty i czasu w ustalonym formacie. TEXT - przechowuje większe ilości danych o makszymalnej wielkości 65535 b. No to zabieramy się do stworzenia naszej pierwszej tabeli powiedzmy adresów:

CREATE TABLE adresy (
id INT not null auto_increment,
imie VARCHAR(80),
nazwisko VARCHAR(80),
adres TEXT,
wiek INT,
primary key (id)
);

Analizując – do tworzenia tabeli służy CREATE TABLE, którego argumentem jest nazwa tabeli, którą w naszym przypadku jest „adresy” oraz definicja pól, mieszcząca się w nawiasie. Taki zapis przyjąłem ze względu na jego przejrzystość, ale to samo można zapisać w jednej linii. Dala przykładu zapis:

CREATE TABLE adresy (id INT not null auto_increment, imie VARCHAR(80), nazwisko
VARCHAR(80), adres TEXT, wiek INT, primary key (id));

Jest zapisem równoznacznym z poprzednim i zadziała w ten sam sposób.

Następnie zdefiniowaliśmy 5 różnych pól o nazwach: id, imie, nazwisko, adres i wiek. Ważne jest aby w tych nazwach nie stosować polskich liter. Teraz przyjrzyjmy się dokładniej tym polom:

id - jest specyficznym polem, pozwalającym na jednoznaczną identyfikację rekordu. Pole to jest typu INT, ale w jego definicji wystąpiły jeszcze dwa sformułowania: not null, które oznacza iż pole to nie może pozostać puste, oraz auto_increment, które pozwala na automatyczną numerację pola. Na naszym etapie nauki przyjmijmy dla bezpieczeństwa iż tak ma być i zawsze definiujmy to pole, i to w sposób tutaj przedstawiony.
imie, nazwisko - to kolejne dwa pola typu VARCHAR, których maksymalną długość określiliśmy na 80 znaków.
adres - jest polem które przechowuje dowolne dane, w naszym konkretnym przypadku będzie przechowywało tekst adresu.
wiek - to pole przechowuje liczbę całkowitą, która posłuży nam do określenia wieku.

Ostatnie występujące tu określenie brzmi: primary key(id), służy ono nam do określenia, że unikalnym identyfikatorem rekordu będzie pole id. Przyjmijmy na razie tą samą zasadę co do pola id. Tak ma być i już.

Teraz zostało nam już najprostsze czyli dodawanie, usuwanie, poprawianie i usuwanie rekordów z tabel. Dalej w przykładach będę się posługiwał stworzoną w poprzednich przykładach bazą danych i tabelą. Podkreślam: Jedna baza może zawierać wiele tabel!

No to wstawiamy nasz pierwszy rekord:

INSERT INTO adresy VALUES(
0, 'Anna', 'Przykładowa',
'ul. Nieznana 2, Nasze Miasto', 24);

Tym oto sposobem wstawiliśmy pierwszy adres, Anny Przykładowej, mieszkającej na ulicy Nieznanej 2 w mieście Nasze Miasto, mającej 24 lata.

Co z tego jest najważniejsze, otóż oczywiście polecenie INSERT INTO, następnie wymieniamy gdzie, czyli nazwę tabeli do której wstawiamy dane, oraz słowo kluczowe VALUES które definiuje wartości do wstawienia.

Teraz dwie ważne uwagi. Po pierwsze wartości pól muszą być wprowadzone w takiej kolejności w jakiej zostały zdefiniowane, po drugie zmienne znakowe piszemy w pojedynczych cudzysłowach. Nie trudno także teraz zauważyć iż jako wartość pola id podaliśmy zero. Taką wartość podajemy zawsze, ponieważ w związku z definicją tego pola baza danych sama przypisze mu odpowiednią wartość.

Skoro mamy już jakieś rekordy w naszej tabeli, to możemy spróbować je wyświetlić. Do tego posłużymy się poleceniem SELECT:

SELECT * FROM adresy;

Jak widać nie jest to takie trudne. Polecenie SELECT, następnie „*”, oznaczająca że mają zostać pobrane wszystkie pola, słowo kluczowe FROM, oraz nazwa tabeli z której pobieramy dane. Na naszym poziomie nauki przyjmijmy że dopóki się nie douczymy, będziemy korzystać tylko z znaku „*” w tym miejscu.

Jednak już na tym poziomie wiedzy powinniśmy wiedzieć, że po nawie tabeli mogą wystąpić różne dodatkowe przydatne funkcje. Nas na razie najbardziej interesuje WHERE, mówiące bazie że zwrócić w wyniku ma tylko konkretne rekordy. Np.:

SELECT * FROM adresy WHERE imie='Anna';

Takie zapytanie zwróci nam dane tylko z rekordów w których pole imie ma wartość „Anna”. Reszta to wasza inwencja twórcza.

Teraz pozostaje nabycie wyjątkowo łatwych umiejętności destrukcyjnych, czyli usuwania rekordów z tabeli. Czynimy to w następujący sposób:

DELETE FROM adresy WHERE id=3;

Polecenie DELETE FROM, potem nazwa tabeli i warunki. Są one tu najważniejsze, gdyż z tabeli zostaną usunięte wszystkie rekordy je spełniające. Dlatego w naszym przykładzie usunęliśmy rekord o id równym 3. Takie rozwiązanie gwarantuje nam, że zostanie usunięty tylko jeden rekord. Oczywiście musimy wcześniej go pobrać i sprawdzić jaką wartość ma pole id i wstawić właściwą.

Gdybyśmy po WHERE napisali imie=’Anna’, zostałyby usunięte wszystkie rekordy których pole imie zawiera wartość „Anna”.

Po tej krótkiej lekcji nawet z poprawianiem danych łatwo sobie poradzić, przecież można pobrać dane, usunąć je z tabeli, następnie skorygować i wstawić ponownie. Jednak mamy tutaj do pomocy funkcję która dokona tego za nas, oczywiście z wyjątkiem dobrania odpowiednich wartości:

UPDATE adresy SET imie='Iwona', wiek=22 WHERE id=3;

Instrukcja UPDATE po której musimy modać nazwę tabeli służy właśnie do tego. Zmieni ona wartości pól podanych po słowie kluczowym SET, pozostałe pozostawiając bez zmian. Oczywiście zmiana ta będzie dotyczyć tylko tych rekordów które spełnią warunki podane po słowie kluczowym WHERE. Tutaj stosujemy tą samą zasadę co do warunków instrukcji DELETE.

5. I co dalej?

Dalej pozostaje już życzyć powodzenia i inwencji twórczej w tworzeniu własnych baz danych.

Należy przy tym pamiętać o tym iż przedstawiona tutaj wiedza jest tylko początkiem podstaw, i jeśli Was to zainteresowało, i chcecie tworzyć własne bazy i na nich opierać swoje serwisy, pozostaje Wam jeszcze wiele do nauczenia się. Pomocnym może okazać się serwis http://www.mysql.org w którym można znaleźć wiele pomocnych informacji, ale niestety po angielsku.

Jest tam też dokumentacja do MySQL’a która na pewno się przyda na dalszym etapie poznawania tego zagadnienia: http://www.mysql.com/doc/en/index.html

Przycisk Windows Vista - Photoshop

2009-03-15T14:48:00.000+01:00

Minidump i narzędzie Debugging Tools for Windows, Odczyt błędu po BlueScreenie

2009-03-15T14:44:00.000+01:00

Czasami zdarza się, że podczas użytkowania komputera nagle system zawiesi się pokazując nam niebieski ekran z treścią dla wielu niezrozumiałą.
Różnie zresztą nazywany: Blue Screen of Death, Bluescreen, Blue Screen of Doom, BSOD, Błąd zatrzymania czy najpopularniej Niebieski Ekran Śmierci.
Wiadomo, że zawsze w większości przypadków wywołuje panikę i częściowo nawet słusznie gdyż sygnalizuje nam to jakiś błąd systemu. Coś jak ból w organizmie alarmujący, że trzeba udać się do lekarza aby zbadać bolący organ zastosować odpowiednią kurację i pozbyć się bólu.
Niebieski Ekran Śmierci jest czymś w rodzaju wskazania nam "bolącego" miejsca w naszym PC.

Na ekranie widzimy wtedy raport o błędzie i z tym jest różnie. Czasem w panice nie zapiszemy ważnych informacji, czasem ekran za szybko zniknie lub czym prędzej wyłączamy komputer byle pozbyć się widoku osławionego ekranu, co oczywiście jest naszym błędem. Nie mamy wtedy pojęcia co "zabolało" nasz system a na forum nie jesteśmy w stanie dokładnie opisać co zawierała informacja na ekranie.

Informacje z BSOD jednak nie przepadają bezpowrotnie, są zrzucane w pliku małego zrzutu pamięci Minidump i maja rozszerzenie .dmp. Domyślnie przechowywane w C:\Windows\Minidump.
Aby powstał taki plik na dysku rozruchowym musi być włączony Plik stronicowania o pojemności co najmniej 2 MB.

Do wyciągnięcia informacji z plików .dmp będziemy potrzebowali specjalnego narzędzia Microsoftu Debugging Tools for Windows, którego pobieramy z tego linku -->Download the Debugging Tools for Windows.

Instalujemy program w domyślnym folderze C:\Program Files\Debugging Tools for Windows.
Następnie klikamy Start --> Programy --> Debugging Tools for Windows i z rozwiniętej listy wybieramy WinDbg.exe.
Na pytanie "Save information for workspace?" odpowiadamy "No".

W menu programu wybieramy File i dalej Open Crash Dump...
Odnajdujemy piki Minidump w folderze Windows i wybieramy odpowiedni plik z danego dnia, zapisane są z nazwą miesiąc'dzień'rok-liczba wystąpienia danego dnia.dmp, np: 062008-01.dmp tak więc bardzo łatwo możemy odnaleźć ten właściwy.

Klikamy Otwórz i mamy w konsolce wszystkie informacje z danego zrzutu pamięci a nawet więcej niż pokazywał to BSOD. Nas jednak ineresują tylko dwa zapisy:

oraz

Widzimy wyraźnie, że dany Ekran śmierci wywołał cmuda.sys i już mamy rozeznanie na czym należy skupić uwagę. W tym przypadku problem z dźwiękiem i wiemy, że proces związany z C-Media Audio WDM Driver bierzemy pod lupę.

Na forum wystarczy podać te dwa zapisy bez potrzeby wklejania całego raportu.

Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że większość raportów generowanych w pliku małego zrzutu pamięci potrzebne jest jedynie programistom Microsoftu i są one wysyłane (o ile się zgodzimy) do "twierdzy Billa", lecz jest kilka ...ale.

Kto interesuje się w Microsofcie naszym problemem? Nikt! Zapisane w pliku informacje jeśli je prześlemy wykorzystywane są jedynie do poprawy usterek w przyszłych wersjach produktów Microsoftu i nic poza tym. Nie sądźmy, że wysyłając tam nasz plik.dmp zaraz przyjdzie nam na kompa prywatna łatka czy coś w tym rodzaju.

Po drugie Niebieski ekran śmierci wywołuje nie tylko usterka samego systemu ale przeważnie jest to sterownik, program czy coś co nie ma nic wspólnego z Microsoftem.

Tak więc czy tak czy inaczej, jesteśmy zdani tylko na siebie.

Podstawowe zasady użytecznej strony

2009-03-15T14:39:00.000+01:00

Aby strona była chętnie odwiedzana przez użytkowników musi ona być użyteczna, tzn. intuicyjna w użyciu i łatwa w obsłudze dla osób, które się na niej znajdą pierwszy raz. W tym celu warto stosować kilka się do podstawowych zasad tworzenia użytecznych serwisów (ogólne zasady tylko oczywiście)

1. Stosowanie odpowiedniej hierarchii w układzie strony, czyli

im coś jest ważniejsze tym bardziej jest wyróżnione i tym jest większe
rzeczy powiązane ze sobą powinny być powiązane ze sobą w układzie stron
rzeczy nadrzędne powinno się łatwo odróżnić od rzeczy podrzędnych

2. Stosowanie konwencji, do których użytkownicy się już przyzwyczaili

logo jest u góry po lewej stronie i jest odnośnikiem do strony głównej
linki są tak wyróżnione, że łatwo jest odróżnić, co jest klikalne, co nie jest
linki odwiedzane odróżniają się od linków jeszcze nie odwiedzonych
u góry znajduje się ścieżka strony, pokazujące aktualne położenie strony w hierarchii witryny, którą odwiedza

3. Czytelne wyrażenie misji i celu stworzenia serwisu, tzn po pierwszym obejrzeniu serwisu powinieneś być w stanie odpowiedzieć na pytania:

gdzie dokładnie jestem
jaka jest misja serwisu i po co został stworzony
co mogę zrobić na tym serwisie
od czego mogę zacząć przeglądanie i wykorzystywanie serwisu

4. Podział strony według dostępnych funkcjonalności; w szczególności tworzenie tzw. punktów startowych, czyli punktów, z których uzytkownik może zacząć wykorzystywać określone funkcjonalności, które oferuje serwis

5. Umieszczenie w widocznym miejscu wyszukiwarki, która powinna być jak najprostsza w swojej budowie

6. Stosowanie ogólnie znanego i powszechnie obowiązującego nazewnictwa i słownictwa (tzn. lepiej jest np. dział z układami nawigacyjnymi jest oznaczyć jako “Menu” niż jako “Nawigacja”.

7. Wrzucanie na stronę główną tylko kilka najważniejszych funkcjonalności serwisu.

8. Dostarczanie unikalnej i zwięzłej treści do serwisu, tworzonej zgodnie z zasadami tworzenia treści dla Internetu w (źle się czyta dokumenty na monitorze komputera)

9. Wyświetlanie nowych stron z poziomu kliknięcia w link powinno się otwierać w tym samym oknie, w którym przeglądamy dana stronę internetową

10. Nie powinniśmy w żaden sposób uniemożliwiać używania przycisku “Wtecz”

Gmail we własnej domenie

2009-03-15T14:35:00.000+01:00

Witam,

Wielu czytelników mojego bloga wykazało zainteresowanie tym tematem, dlatego dzisiaj postaram się go przybliżyć w miarę jasno opisując proces zakładania i aktywowania Aplikacji Google. Na początek polecam lekturę artykułu dostępnego na stronie Google.bajo.pl, który można potraktować jako wprowadzenie do tego tematu. W wersji darmowej Aplikacji Google przestrzeń kont e-mail to 2GB. Wybierając opcję profesjonalną zyskujemy aż 10GB miejsca na maile. Google Apps to nie tylko wirtualna skrzynka pocztowa. Swoim użytkownikom zaoferować możemy również kreator stron internetowych, edytor dokumentów on-line czy kalendarz firmowane przez Google.

I Rejestracja i aktywacja Aplikacji Google

1. Aby zarejestrować się w Aplikacjach Google wchodzimy na stronę http://Google.com/a/ gdzie wybieramy do jakich zastosowań używać będziemy tego narzędzia. Jeżeli mamy zamiar dopiero przetestować Aplikacje Google proponuję wybrać "Rodzina lub grupa". Jest to opcja darmowa.

2. W następnym kroku mamy możliwość porównania dostępnych wersji i rejestracji w jednej z nich. Klikamy w przycisk "Zarejestruj się" widoczny obok wersji standardowej (w tej wersji będziemy mogli założyć maksymalnie 100 kont w jednej domenie).

3. Do rejestracji Aplikacji Google niezbędne jest oczywiście posiadanie własnej domeny. Jeżeli takowej jeszcze nie mamy można zarejestrować ją bezpośrednio poprzez Google. Jeśli jesteśmy już właścicielami domeny wpisujemy jej adres w pole "wprowadź nazwę domeny" i zatwierdzamy przyciskiem "użyj mojej domeny"

4. Nastepny krok to wprowadzenie swoich danych osobowych (Imię nazwisko, telefon, e-mail) oraz uzupełnienie informacji o sposobie w jaki użytkować będziemy Google Apps. Po wypełnieniu wszystkich obowiązkowych pól przechodzimy dalej klikając "kontynuuj"

5. Teraz pozostaje nam jedynie utworzyć swoje konto mailowe wpisując nazwę użytkownika oraz hasło Po zapoznaniu się z zasadami programu akceptujemy go (jeżeli się z nim zgadzamy) i przechodzimy na następną stronę.

6. Proces rejestracji dobiegł końca. Nadal nie możemy jednak w pełni korzystać z Aplikacji Google. Wpierw musimy dowieść iż jesteśmy właścicielami podanej wcześniej domeny.W tym celu klikamy link "zweryfikuj posiadanie domeny" widoczny na górze strony. Do wyboru mamy dwie metody weryfikacji domeny: wgranie odpowiedniego pliku na serwer lub edycja rekorsu CNAME. Po wykonaniu odpowiednich czynności mających na celu zweryfikowanie posiadania domeny klikamy przycisk potwierdzający. Jak informuje Google proces weryfikacji może trwać do 48 godzin, aczkolwiek zwykle odbywa się to znacznie krócej. Teraz pozostaje nam tylko czekać.

7. Kiedy weryfikacja posiadania domeny zakończy się sukcesem jedyną rzeczą jaką musimy zrobić aby cieszyć się w pełni działającym kontem e-mail we własnej domenie jest 'konfiguracja dostarczania poczty e-mail' polegająca przede wszystkim na edycji rekordów MX. W tym miejscu przyda się pewna wiedza z zakresu IT, jednak cała czynność nie jest trudna do wykonania, tym bardziej że postępowanie według instrukcji Google sprawdza się doskonale.

II Zarządzanie usługą Google Apps

Strona początkowa jaką otrzymujemy tuż po rejestracji to http://partnerpage.google.com/nazwadomeny. Domyślnie witryna ta zawiera wyszukiwarkę, kalendarz, szybki dostęp do maila oraz newsy. Po zalogowaniu możemy ją jednak dowolnie spersonalizować. Do wyboru mamy dziesiątki mniej lub bardziej interesujących gadżetów.

W panelu zarządzania domeną, do którego odnośnik znajdziemy w prawym górnym rogu strony startowej Google Apps, mamy dostęp do najważniejszych opcji usługi. Przede wszystkim możemy zarządzać kontami użytkowników posiadających konta w naszej domenie. W rozwijanej sekcji Ustawienia Usługi znajdziemy ustawienia wszystkich dostępnych na naszym koncie usług.

Zanim jeszcze końca dobiegnie proces aktywacji Gmaila w naszej domenie, korzystać możemy z zastępczego aliasu: nazwa_użytkownika@gigablogs.info.test-google-a.com. Interfejs skrzynki pocztowej jest identyczny jak w 'standardowym' Gmailu. Jako administratorzy usługi Google Apps w naszej domenie możemy zmienić jedynie nieliczne opcje, takie jak wyświetlanie loga w nagłówku oraz adres internetowy pozwalający łączyć się z pocztą.

Aplikacje Google z naszej domeny usuwamy logując się do panelu zarządzania a następnie klikając ustawienia domeny -> dane konta -> Usuń Aplikacje Google w domenie xxx. Jest to proces nieodwracalny, powoduje usunięcie z Google wszystkich danych związanych z Twoją domeną oraz kontami e-mail użytkowników.

III Podsumowanie

Google Apps z pewnością stanowi ciekawe rozwiązanie dla osób posiadających domeny, lecz brak odpowiedniego hostingu aby oferować innym skrzynki mailowe. Dzięki Aplikacjom Google w szybki i co najważniejsze łatwy i bezpieczny sposób możemy zaproponować swoim użytkownikom konta w naszej domenie. Nie potrzebujemy do tego żadnego serwera - to Google zajmuje się stroną techniczną etc.

Jednak czy Google Apps odniesie duży sukces? Jak na razie projekt znany jest tylko niewielkiej liczbie osób, ale jego innowacyjność może spowodować że bedzie on coraz częściej używany, nie tylko wśród prywatnych osób ale przede wszystkim w firmach, szkołach itp. Aplikacje Google, podobnie zresztą jak większa część usług Google jest w fazie beta. Zastanawia mnie jednak, co Google chce jeszcze wprowadzić np. w Gmailu, że już od ponad 3 lat usługa ta działa jako z niewielkim znaczkiem beta. Wolę nie myśleć jak poczta ta będzie wyglądała w wersji finalnej.

Na koniec mogę powiedzieć jedno - według mnie Google Apps z pewnością warto wypróbować. Połączenie funkcjonalności Gmaila i ładnego adresu (wszystkie nazwy wolne) to doskonały duet.

Mapka twojej firmy w google.

2009-03-15T14:21:00.000+01:00

Baza danych firm, którą można zobaczyć obecnie na polskiej wersji Google Maps została dostarczona przez Panoramę Firm. W przypadku, kiedy z jakichś powodów nie ma danej firmy w bazie danych Mapy Google można dodać ją bezpłatnie korzystając z Centrum firm lokalnych Google. Korzystanie z Centrum firm lokalnych Google wymaga założenia konta Google.

Dodanie nowej firmy do Google Maps

Po założeniu konta Google dodanie firmy następuje w 6 krokach (właściwie 7 ):

Wymagane informacje – podanie podstawowych informacji na temat firmy takich jak: adres firmy, numer telefonu, email, adres strony internetowej, krótki opis firmy

Kategorie – branże, w obrębie których klasyfikuje się nasza firma (można wybrać maksymalnie do 5 branż)

Godziny i płatności - szczegółowe dane na temat płatności i godzin otwarcia firmy (warto poświęcić kilka minut, aby dokładnie wypełnić te dane, jako, że mają one olbrzymie znaczenie z punktu widzenia potencjalnego klienta)

Zdjęcia – zdjęcia siedziby firmy, produktów, które można dodać pobierając je z dysku swojego komputera bądż też podając ich adres internetowy. Maksymalnie można dodać 10 zdjęć, przy czym nie mogą to być zdjęcia: zawierające nielegalne treści, naruszające prawa autorskie, naruszające znaki towarowe, zawierające treści pornograficzne, zawierające treści nakłaniające do przemocy, zawierające treści szerzące nienawiść, naruszające prywatność.

Niestandardowa – miejsce, gdzie można podać wszelkie informacje charakterystyczne dla firmy, które wyróżniają ją spośród konkurencji (np. cena usługi, rok założenia firmy)

Weryfikacja – krok w którym następuje weryfikacja danych podawanych na temat firmy. Obecnie w Polsce dostępne są 2 różne sposoby weryfikacji takich informacji:

Edycja istniejących informacji o firmie

Zaloguj się do Centrum firm lokalnych Google korzystając z konta Google w przypadku, kiedy je posiadasz lub też zakładając takie konto w sytuacji, kiedy go jeszcze nie masz
Przejdź do polskiej wersji Google Maps
Znajdź swoją firmę w obrębie wyników wyszukiwania Mapy Google a następnie kliknij go
Po tym, jak pojawi się „dymek” pokazujący dane o firmie kliknij w nim link więcej informacji
Po rozszerzeniu się okna prezentującego dane o firmie można zobaczyć link Dodaj lub edytuj swoją firmę, który po kliknięciu przenosi do danych firmy, gdzie można już edytować informację związane z tą firmą (o ile oczywiście posiadamy uprawnienia do edytowania tych danych).

Szczegółowe informacje na temat modyfikacji i dodawania informacji do Centrum firm lokalnych Google można znaleźć na stronach Pomocy Google.

Rankingi wyników wyszukiwania w Google Maps

Najważniejsze elementy, które mieć na uwadze wspominając algorytm ustalania wyników wyszukiwania w Google Maps:

Nie możliwości zapłacenia za wyższe pozycje w organicznych wynikach wyszukiwania Google Maps
Duże znaczenie przy ustalaniu wyników wyszukiwania w odpowiedzi na dane zapytanie ma lokalizacja danej firmy
Dokładne i obszerne informacje podawane o firmie w Centrum firm lokalnych Google pomagają nie tylko wyszukiwarce w wyborze pokazanych wyników, ale przede wszystkim są ważne dla samych użytkowników, którzy przed podjęciem współpracy z daną firmą chcą mieć możliwość uzyskania jak największej ilości informacji na temat potencjalnego dostawcy usług lub produktów.

Przyspieszenie zamykania XP.

2009-03-15T14:18:00.000+01:00

Nurtuje Was mozolne i długie czekanie na zamknięcie systemu Windows? Jest na to bardzo dobry sposób. Wystarczy skrócić czas zakończenia działania usług. Jak? Otóż tak:

Naciskamy na klawiaturze jednocześnie logo Windows oraz R, wywołane zostaje okienko Uruchamianie. W miejscu przeznaczonym do wpisywania tekstu piszemyregedit, otwiera się wtedy Edytor rejestru. Uruchamiamy kolejno HKEY_LOCAL_MACHINE => SYSTEM => CurrentControlSet. Zaznaczamy kliknięciem klucz Control. Klikamy podwójnie na WaitToKillServiceTimeout. Zmieniamy jego wartość na minimum 1000. Teraz zamiast 20 s. mamy 1 s.