Van Copy tot Content

Copywriting: vijf lessen die je kunt leren van water

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Thu, 26 Jan 2012 16:09:00 +0000

Voor deze blog heb ik een tijdje een golf water als achtergrond gehad. Een mooi plaatje. En een mooie beeldspraak. Een goede tekst heeft namelijk veel eigenschappen die overeenkomen met water. Daarom duik ik even dieper in deze beeldspraak. Hij gaat namelijk ook op voor copywriters en communicatie.

Een goede tekst is:

1. Transparant
Water is doorzichtig. Een goede tekst ook. Je moet er doorheen kunnen kijken en de informatie tot je nemen. Daarbij mag niets storen. Alle informatie is open en niet troebel. Alleen dan kan een goede tekst zijn werk doen en de lezer met een fris gevoel achterlaten.

2. Noodzakelijk
Water is noodzakelijk. Zonder water is het moeilijk leven. Heldere communicatie is ook van levensbelang. Zonder heldere teksten is er ruimte voor misverstanden. Ruimte voor ruzie. Ruimte voor gedoe. Schat de helderheid van je tekst op waarde. Zie het als noodzakelijk en niet als lastig.

3. Lest de dorst
We hebben een constante dorst naar kennis. Lever die dus ook. Geef de lezer waar deze om vraagt. Kennis en geen desinformatie. Helderheid en geen omwegen. Frisheid en geen jargon. De lezer smacht naar een duidelijk verhaal. Les die dorst!

4a. Vloeiend - past zich aan
Een goede tekst vloeit. Deze past zich aan, aan de omstandigheden. Zoals een rivier om een steen heen vloeit, zo moet een tekst zich aanpassen. Aan de doelgroep. Aan het medium. Aan de tijd van het jaar. Aan het doel van de opdrachtgever.
Maar ook de copywriter moet vloeibaar zijn. Zich aanpassen aan de wensen van de klant. Van de opdracht. Wel met een eigen visie, maar in de basis is het Go With The Flow.

4b. Vloeiend - het is als een boottocht op een kalme rivier
Door een heldere tekst kun je heen glijden. Je komt misschien een stroomversnelling tegen. Of een golfje. Maar zeker geen onverwachte rosten of watervallen. In de basis is het een aangename boottocht. Van begin tot einde vloei je door de letters en het verhaal heen. Je hoeft je niet in te spannen. Je geniet de dag en het gezelschap. De boot gaat wel. Merrily down the stream.

5. Verfrissend
Heb je ooit wel eens te lang gewacht met drinken? Voelt rottig.
Eenmaal thuis ren je naar de kraan. Je pakt een groot glas. Vult het met koud water en drinkt het gulzig op. Opeens is je hoofd weer helder. Je lijkt meer lucht te krijgen en heel je lijf voelt goed. Dat is verfrissend. Streef naar niets minder. De lezer zit niet op lauw, troebel water te wachten. Richt je op verfrissing. Keer op keer.

Copywriting: waarom zijn we niet helder?

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 24 Jan 2012 08:06:00 +0000

In de basis weten we allemaal dat we gebaat zijn bij heldere communicatie. Maar toch doen we het niet. Waarom? Heldere communicatie maakt het leven toch makkelijker? Beide partijen weten waar ze aan toe zijn. Het is duidelijk waar we voor staan. Het is duidelijk wat we mogen verwachten. Maar toch kiezen nog steeds veel organisaties voor vaagheid.

Waarom zijn we niet helder? In de basis heeft dit - denk ik - te maken met angst. En om meer specifiek te zijn – vijf soorten angst.

1. Angst voor de concurrentie

Een herkenbare angst is de angst voor de concurrentie. Als ik alles zo maar helder online zet, dan kan de concurrentie er mee weglopen. We zijn dan ons voordeel kwijt. Dus laten we onze techniek maar in vage woorden benoemen en zo veel mogelijk verhullen. Door helder te zijn, kun je de concurrentie echter juist voor zijn. Veel ondernemingen die goed lopen, zijn juist heel helder in wat je kunt verwachten. Zet dit af tegen een concurrent die zich verschuilt achter jargon en je hebt pas een echt voordeel te pakken.

2. Angst op te vallen

Een tweede reden om niet helder te zijn, ligt meer op het persoonlijke vlak. Want wat als het de bedrijfscultuur is om veel in jargon te praten? Dan kun je beter niet opvallen door opeens heel helder te communiceren. Het is deze angst die vaak de vage communicatie in stand houdt. Een afdeling communicatie kan zo streven naar heldere communicatie, maar steeds tegen een bedrijfscultuur aanlopen die dit niet gewend is. Of erger nog een hele branche die het niet gewend is.

3. Angst door de mand te vallen

Laten we eerlijk zijn… het is soms ook wel handig om je te verschuilen achter jargon. Stel je voor dat iemand er achter komt dat je eigenlijk ook niet helemaal weet waar je het over hebt. In mijn ogen is jargon ook vaak een middel om onzekerheid over de ware betekenis te verdoezelen. Dus kiezen we liever het Engelse woord, de managementtaal of het jargon in plaats van eens na te denken over wat we nu eigenlijk zeggen. Helderheid vraagt om openheid, ook over je zwakkere punten.

4. Angst voor misbruik

Helderheid kan nog wel eens worden gezien als een teken van zwakte. Als ik al mijn kaarten open op tafel leg, gaan mensen daar dan geen misbruik van maken? Klanten kunnen me aan mijn woord houden, want ze weten hoe het zit. Ook bij overheidsinstanties zie je dit veel terug. Een burger die met een actiecomité strijdt tegen een nieuw bestemmingsplan… die wil je toch het liefst zo weinig mogelijk informatie geven? Het tegendeel is vaak waar, heldere communicatie haalt veel kou uit de lucht en zorgt voor een open sfeer, waarin de burger niet hoeft te strijden, maar mee kan denken.

5. Angst voor de klant

Als ik alles helder online neerzet, waarom zou de klant dan nog gebruik maken van mijn dienst? Ze weten dan alles toch al? Als ik alles helder online neerzet, dan heeft de burger nog meer informatie om tegen me ten strijde te trekken. In veel organisaties – of dit nou commercieel of non-profit is – is men nog gewoon ouderwets bang voor de klant. Dat is moeilijk om toe te geven, maar deze angst maakt heel veel kapot. Als je de klant echter open en vol vertrouwen benadert, is er niets om bang voor te zijn. Klanten zijn geen monsters, ze willen alleen weten waar ze aan toe zijn. En als het niet helder is, hebben ze reden om boos op te bellen. Of langs te komen. En dan heb je pas een reden om bang voor ze te zijn. Zorg dus dat je helder bent.

Conclusie:

Als je niets hebt om bang voor te zijn, kun je helder gaan communiceren.

En als je helder communiceert, heb je niets om bang voor te zijn.

Copywriting: vijf tips voor bondigheid

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Thu, 19 Jan 2012 21:25:00 +0000

“I didn't have time to write a short letter, so I wrote a long one instead.”
Mark Twain

I didn´t have time to write a short letter, so I wrote a long one instead. Ja Mark Twain wist al dat het niet zo eenvoudig is om kort te schrijven. Kort schrijven kost tijd. Iedereen kan voor zich uit rammelen en als de zin eenmaal loopt, dan is er vaak geen houden meer aan en voor je het weet heb je meerdere regels vol informatie die er niet echt toe doet. Bijvoorbeeld. Maar overtuigen met weinig woorden. Rake woorden. Rakende woorden. Dat is de ware uitdaging.

Ben je lang van stof? Hieronder vijf tips om te zorgen dat je binnen de perken blijft.

1. Schrijf het lang
Maar dat is toch tegenstrijdig? Jazeker, maar om te schrappen moet je iets te schrappen hebben. Dus begin met een lange tekst. Leg maar eens goed uit hoe het nu helemaal zit. Van begin tot eind. Met alle uitermate interessante details die er toe doen. Gooi het er maar romig en dik bovenop. Laat maar helemaal leeglopen dat hoofd - tot je alles heb gezegd.

1a. Delete nu alles
Je hebt de lange versie geschreven. Je hebt alle details langs laten komen. Je weet waarover je praat. Je weet waarover je het wilt hebben. Gooi alles nu maar weg. Leeg vel. Stap nul.

*Een klein geheimpje: copywriters schrijven vaak de kop pas aan het einde. Want dan weten we pas exact waar we het over hebben. Daar helpt de lange versie bij.

2. Stel een maximum aantal woorden
Als je de ruimte krijgt, lijkt alles belangrijk en wordt alles belangrijk. Als je de ruimte niet krijgt, kun je keuzes gaan maken. Wat is echt belangrijk? Wat doet er toe? Wat moet er echt in staan? Maak kennis met je nieuwe vriend Word Count.

*Tip: maak er een spel van het maximum aantal woorden exact te halen. Dit zorgt dat je creatief gaat kijken naar oplossingen voor lange zinnen. Je zet sneller een punt. Je kiest andere, kortere woorden. En het plezier van een exacte word count zorgt voor een beloning in je hersenen.

3. Eén onderwerp per alinea
Per alinea mag je één onderwerp beschrijven. En één alinea mag niet langer zijn dan vijf/zes regels. Met tussenkopjes vertel je het verhaal. Klinkt rigide, maar als de ratelmachine eenmaal loopt, dan is er geen stoppen aan. Afkappen dus.

4. Vergeet jezelf, laat je ego thuis
Als we vooral schrijven voor ons eigen plezier lijkt alles interessant. Want wij zijn uitermate interessant. Toch? Fout! Niemand zit op je te wachten. Niemand leest je teksten geboeid van begin tot eind. Daar hebben we de tijd niet voor. Schrijf voor de ongedurige lezer. Voor de verveelde puber. Maar schrijf nooit voor jezelf.

5. Het harde breekwerk
Weet je nog het maximum aantal woorden? Dat ga je niet redden, is mijn ervaring. Hier werkt nog maar een ding. De moker. Het betere sloopwerk. Korte teksten krijg je in eerste instantie niet door direct op woordniveau te gaan schrappen. Hoe dan wel?

Volg dit handige stappenplan voor sloopwerkzaamheden!

Je moet echt hele alinea's weggooien. Ongezien. Gewoon doen.
Ben je van die vetrandjes af?
Dan kijk je naar zinnen. Voegt deze zin wat toe? Nee? Weggooien!
Je hebt nog wat zinnen over? Goed, nu kijken we pas naar woordniveau.
Kijk naar woordjes als er of om. Vaak kun je deze missen.
Kijk of je kortere alternatieven kunt vinden voor lange woorden.
Kijk naar synoniemen. Soms betekent dit een hele zin herschrijven, maar het plezier van het naderen van de wordcount is het waard.
Nog 1 of 2 puntjes verwijderd? Offer eens een komma op voor een punt. Werkt altijd.

Met een beetje geluk heb je nu precies de juiste tekst op de juiste lengte met de juiste boodschap. Kijk nu eens op de klok. Kost veel tijd hé, kort schrijven.

Personal Branding in het land van Calvijn

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 17 Jan 2012 11:53:00 +0000

Personal Branding. Wat moet je er nou mee? Een duidelijk Amerikaans gegeven, maar dat heeft het er niet van weerhouden ook in Nederland door te breken. Persoonlijk heb ik veel aan personal branding. Het zorgt dat ik mijn expertise en ervaring neer kan zetten als merkwaarden. En daarmee kan ik me onderscheiden. Toch blijft het een gespannen situatie. Want ongetwijfeld kom je tegen het plafond genaamd: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

We leven in het land van Calvijn. Een land waar je wel je best mag doen, maar je niet te veel mag opvallen. Een land waar het maaiveld het hoogst haalbare is. Een land van Doe Maar Gewoon. Het land van de Social Media Politie die je op de vingers tikt als je iets te blij bent met je kwaliteiten. Ga eens terug in je hoek, wij zijn normale mensen hoor! Een zesje is toch ook goed genoeg?

Winners want to work with winners
Dit staat haaks op de mentaliteit van de Amerikanen die ik maar even zal samenvatten als: Winners want to work with winners. Jij bent de beste in je vak? Goed, dan wil ik met jou samenwerken, want ik ben ook de beste in mijn vak. Ik werk zelf ook graag samen met de beste in the business. Dan loopt het lekker snel. Je hebt aan een half woord genoeg. Liever dat dan een zesje die het net niet snapt.

Het land van Calvijn
Niet zo schreeuwen zeggen we dan in Het Land van Calvijn. Ga maar snel weer met je hoofd onder het maaiveld zitten. Doe eens gewoon. Je tweet te vaak. Je schreeuwt te hard. Je bent aan het oversharen. Heb je hem weer. Je bent arrogant. Je bent vol van jezelf. Wie denk je wel dat je bent?

Bewijs het maar
Eigenlijk ben ik wel een beetje klaar met Calvijn. Want mijn klanten hebben helemaal niets aan Calvijn. Mijn klanten willen de beste. En dat gun ik ze. Die willen kwaliteit. En dat wil ik best bewijzen. Natuurlijk ga ik graag in gesprek om te laten zien waarom je voor mij moet kiezen en niet voor een collega. Gooi maar een proefopdracht tegen me aan en ik overtuig je.

De beste
Laten we het even simpel houden… waar ga je naar op zoek als je winkelt? Naar het beste toch? En schreeuwen de winkels je niet tegemoet? Natuurlijk voor de beste prijs, want ons ben zunnig. Maar in principe zijn we constant op zoek naar het beste. De beste televisie. Het mooiste boek. De snelste auto. Waarom mag je dan niet op zoek zijn naar de beste persoon? En mag de beste persoon zich dan zo profileren?

Commercie?
We zitten toch in een commerciële omgeving. Waar de klant genoeg keuze heeft. Wat doe je dan? Stilletjes in de hoek blijven zitten? Let maar niet op mij hoor. Ik ben best aardig. Maar nee, ik ben niet de beste. Ik ben bescheiden. Nee dat zou ik nooit durven zeggen… Of maak je reclame voor jouw kwaliteiten? Doe je wel aan Personal Branding.

Je bent toch trots op je werk? Toch?

Investeren en trainen
Natuurlijk ben ik de beste. Want ik wens mijn klanten niets minders toe. Ik werk er ook elke dag keihard aan om de beste te zijn. Ik investeer in kennis. Ik investeer in mijn werk. Ik train om fit te zijn voor de strijd. Om aan de hoge eisen van mijn klanten te voldoen. En mag ik dat dan niet zeggen? Heb je liever iemand die niet zijn best doet? Die er niet naar streeft de beste te zijn? Daar zijn er toch al genoeg van…

Droog brood
Moet ik dan zelfcensuur toepassen? Voor wie? Voor de Calvinisten? Eerlijk gezegd, aan Calvinisten is geen droog brood te verdienen. Altijd wat op te merken. Voor een dubbeltje op de eerste rang. En zeuren maar. En als het te duur wordt: maak het maar af. Het is zo ook goed. Het is toch een zes?

Trots
Het wordt tijd om op te houden met de valse bescheidenheid en de innerlijke Calvinist de mond te snoeren. Het wordt tijd om trots te zijn op wie we zijn, wat we kunnen en hoe we naar het werk kijken. Vol passie. Vol geldingsdrang. Met de borst vooruit. Tot we het maaiveld ver onder ons laten. Tot we vrij zijn van het land van Calvijn.

Altijd blijven verbeteren: een uurtje #Blogpraat

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Mon, 16 Jan 2012 20:26:00 +0000

Als mens en als vakidioot ben ik fan van de gedachte dat je altijd kunt blijven verbeteren. Uiteindelijk maken we allemaal wel eens foutjes. En uiteindelijk is een frisse blik van een ander ook wel eens prettig. Toch? Vanuit die gedachte heb ik vandaag mijn blog eens voor de leeuwen gegooid. Wat kan er beter? Wat kan er anders? Is het eigenlijk wat? Hieronder kun je het resultaat meelezen. Wie weet haal je er nog verbetertips uit voor je eigen content of blog.

Copywriting: kun je het nog een keer uitleggen?

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 10 Jan 2012 11:50:00 +0000

If you can't explain it simply, you don't understand it well enough. Een mooi citaat van Albert Einstein. Tegeltjeswijsheid. Leuk voor een filosofische Tweet. Of zit er meer achter? Want bij het zien van dit citaat, zie ik de meest heldere opsomming van de uitdaging van de copywriter.

Mijn vak is het schrijven van heldere en vaak simpel ogende teksten. Leest lekker weg. Eenvoudig, begrijpelijk, laagdrempelig. Het soort teksten waarvan je kunt denken, als je het zo simpel zegt, dan kan iedereen dat toch? Maar juist in de vertaalslag van begrip naar uitleg, zit de ware kracht van de copywriter.

Doorvragen

Om te komen tot de meest simpele uitleg moet ik vaak heel wat informatie uit mijn klanten halen. Eindeloos doorvragen. Steeds weer opnieuw teruggrijpen op de essentie. Wat doen jullie nu eigenlijk? Daarvoor moet ik soms vele lagen van de onderneming door. Van de directie, via sales, langs de techneuten - steeds met dezelfde vraag. Wat doen jullie?

Interne taal

Is dat nodig? Zeker. Want tussen de simpele uitleg en werkelijk begrip zit veel interne taal. Veel aannames. Veel gebrabbel. Veel jargon. Veel management-BS. "Maar wij snappen het toch?" Jazeker, maar om de vertaalslag te kunnen maken, moet ik eerst uitpluizen - tot op de kern - wat jullie nu precies doen. Soms gaat dat snel. Soms kost het een paar slagen.

Omdraaien

Uiteindelijk levert het een tekst op die ademt: Ik snap wat hier gebeurt. En dan komt het moment waarop we het citaat kunnen omdraaien. Ik begrijp het helemaal, nu kan ik het simpel uitleggen.

Dus als er weer een copywriter voor de zoveelste keer dezelfde vraag stelt - heb geduld, het hoort allemaal bij het proces.

Copywriting: waar zit jij mee?

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Wed, 04 Jan 2012 17:01:00 +0000

Zo aan het begin van 2012 eens iets anders. Normaal blog ik hier vanuit mijn persoonlijke ervaringen als tekstschrijver. Zo bied ik hulp aan ondernemingen en ZZP-ers met vragen over teksten, social media of content. Daarin zit natuurlijk een aanname. Want hoe weet ik zeker dat dit de uitdagingen zijn waar jij mee zit? Daar gaan we dus iets aan doen...

Hierbij wil ik je - als lezer van deze blog - graag uitnodigen mij te benaderen met de uitdagingen op de gebieden copy of content waar jij mee zit.

Ik zal vervolgens in een blogpost ingaan op jouw uitdagingen. En daarmee hopelijk andere ondernemers helpen die ook met deze uitdagingen zitten.

Dus laat gerust weten in de comments,

via Twitter (@Copydimitri),

Google+ (gplus.to/copydimitri)

of per e-mail.

Met dank aan @chrisbrogan voor dit idee.

Content: op zoek naar het ware verhaal

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 03 Jan 2012 13:32:00 +0000

Een authentiek verhaal vertellen over je onderneming, hoe doe je dat? Waar begin je? En hoe kom je voorbij het punt: wij hebben toch niets interessants te melden? Enkele tips voor storytelling vanuit de basis: show, don’t tell!

Om focus aan te brengen in de constante behoefte om nieuwe multimediale content te leveren, is het handig te denken vanuit een centraal verhaal. Wat is het verhaal van jouw onderneming? Wie zijn de hoofdrolspelers? Wat maakt jouw onderneming echt?

Onderscheidend
Daarbij denken we niet aan superlatieven - de beste, de goedkoopste, de snelste – dat kun je toch niet lang genoeg volhouden. Morgen is er iemand sneller, goedkoper of beter en wat dan? Maar we kijken naar: Wat is de drive? Wat is onderscheidend? Hoe kijk jij anders tegen de wereld aan dan je concurrenten? Waarom is dit authentiek?

Persoonlijk
Het verhaal van je onderneming kan in vele verschillende aspecten zitten. We gaan de concurrentie namelijk aan op een ander niveau. Niet op de prijs, maar op het persoonlijke verhaal. Daardoor kun je anders kijken naar je onderneming, dan enkel naar de specs van je producten of de prijskaartjes. Het mooie verhaal achter jouw merk is interessant. Want het is een verhaal van mensen. Niet direct opgeklopt, hijgerig en vol hypetaal. Maar authentiek. Bescheiden, zonder vals te zijn. Menselijk.

Framing
Wat staat aan de basis? De filosofie van je onderneming. Hoe sta jij als onderneming in de wereld? Alles moet de sfeer ademen die in je bedrijfsfilosofie naar voren komt. Daar hoort een bepaalde woordkeuze bij. Daar horen verhalen bij die aansluiten op dat beeld. Of een centraal begrip – de kapstok waaraan je alles ophangt – die het beste beschrijft waar je voor staat. Heb je dat helder, dan kun je gaan framen. Zorgen dat alle content klopt bij je centrale boodschap. Zorgen dat alles de juiste sfeer ademt. In beeld, in tekst en in geluid, maar vooral in de verhalen die aan de basis staan.

Hieronder enkele voorzetten voor invalshoeken:

Personen
Mensen praten graag met mensen. En wie weet zit er wel een interessant persoon in jouw onderneming waar je het verhaal van je merk aan op kunt hangen. Misschien ben je het zelf wel. Zit er in je onderneming een thought leader, een visionair of iemand met een heldere blik op de branche? Laat deze personen aan het woord. Daarbij hoef je niet direct te denken aan het management, hoewel een goede directeur aan het woord ook kan werken. Ook de jongens van het magazijn kunnen een mooi verhaal vertellen over jouw onderneming. Kijk eens rond intern. Zoek naar de mensen die bijdragen aan jouw verhaal en laat ze aan het woord. Enthousiast, echt en menselijk.

Locatie
Als je onderneming al lange tijd op dezelfde locatie zit, dan geeft dit ook een bepaald gevoel van vertrouwen. Kijk eens wat je kunt doen met de geschiedenis van die plek. Met de geschiedenis van het pand. Met de geschiedenis van de stad. Zeker bij familiebedrijven, doorgegeven van generatie op generatie, krijg je als lezer een bepaald warm gevoel. Jij bent trouw aan de locatie, aan de stad of de regio, en je klanten zijn trouw aan jou. Waarom ga je naar de lokale slager? Vanwege het ambacht. Het vakmanschap. De wijsheid die is doorgegeven binnen de familie. Smaakt toch net even beter dan de kiloknaller.

Service
Service zou vanzelfsprekend moeten zijn… toch? Maar wat als de mensen binnen jouw onderneming net dat stapje extra zetten? Wat als klanten steeds terugkomen vanwege de vriendelijke, snelle service? Of de persoonlijke aandacht? Of het maatwerk? Of het feit dat jullie webcare wél goed inzetten? Prachtige verhalen, mits je ze goed toepast. Iedereen heeft de mond vol van ‘de klant centraal’. Niemand zit te wachten op borstklopperij, maar een goed verhaal over goede service wordt voor je verteld. Door je klanten op Social Media kanalen. Of gewoon in de kroeg. Zorg dat je ze weet te vinden.

Klanten
De klanten staan natuurlijk aan de basis van je onderneming. Maar gebruik je hun blijdschap wel genoeg? Laat je de verhalen zien die zij over je vertellen? Het meest laagdrempelige en toch het meest angstaanjagende is de klant aan het woord te laten. En dan niet in een soort namaaktestimonial met stockfotografie, maar echte mensen met echte verhalen. Over hoe jij hen hebt geholpen. Hoe jouw oplossing hun leven beter heeft gemaakt. Je kunt het ze vragen… of niet, maar dankzij Social Media vertellen ze het verhaal toch wel. Doe er dus je voordeel mee.

Geschiedenis
Elke onderneming heeft zijn geschiedenis, zoals ik ook al liet zien bij het kopje locatie. Doe er je voordeel mee. We zitten niet alleen maar te wachten op nieuwtjes, maar willen misschien wel weten over het schuurtje in de achtertuin waar ooit je opa is begonnen met de eerste prototypen van jullie producten. Een authentieke onderneming draagt zijn geschiedenis niet met zich mee als last, maar als iets om trots op te zijn. Duik eens in de archieven van je onderneming en vertel het verhaal.

Grondstoffen
Met de nadruk op duurzaamheid en eerlijk ondernemen zie je steeds meer ondernemingen het verhaal vertellen van hun grondstoffen. Eerlijk gewonnen. Het zuiverste fruit. We ondersteunen lokale boeren. We gebruiken alleen de wol van speciale lammetjes. In de grondstoffen van je onderneming kan een mooi verhaal zitten. Ga het halen. Kijk eens anders naar je producten dan dozen die je moet schuiven, maar kijk naar waar het allemaal vandaan komt.

Techniek
Techniek is niet alleen voor de techneuten interessant, mits je het laat passen binnen de invalshoek van je onderneming. Om het voorbeeld van de duurzaamheid te nemen, als je hier als onderneming echt voor gaat, dan kun je het laten zien in de milieuvriendelijke processen die je gebruikt. Of de grondstoffen die niet schadelijk zijn. Of natuurlijke kleurstoffen in plaats van chemische. Zo kan de techniek bijdragen aan jouw verhaal.

Conclusie:

Met de centrale filosofie van jouw onderneming als uitgangspunt zijn er voldoende invalshoeken te verzinnen om een goed en geloofwaardig verhaal neer te zetten. En daar scoor je vaak nog beter mee dan de zoveelste aanbieding, want mensen kopen niet alleen jouw product of dienst, maar je verhaal.

Update: Deze post is ook te lezen op Contentgirls: http://www.contentgirls.nl/2012/01/op-zoek-naar-het-ware-verhaal/

2012: het jaar van...

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Mon, 02 Jan 2012 12:51:00 +0000

Goede voornemens. Heb je een hele lijst? Heb je er lang over nagedacht? Of ga je voor het minderen? Minder roken. Minder wegen. Minder piekeren. Voor 2012 heb ik eigenlijk maar één goed voornemen. En dat goede voornemen komt terug in één simpel woord... Een woord waarvan ik denk dat het nog wel eens belangrijk kan worden. Binnen onze gefragmenteerde wereld. Binnen de steeds sneller ontwikkelende technologie. Binnen de communicatie. En binnen nog wel meer aspecten van ons leven.

Het woord - en het goede voornemen - is: FOCUS.

Kies je voor focus dan kies je voor een doel. Een helder doel. Niet voor versnippering. Eén ding per keer. Niet alles tegelijk.

Focus geeft helderheid. Focus geeft rust. Maar focus vraagt ook iets van je... dat je alle afleidingen even op mute zet. Dat je daadwerkelijk aandachtig bent. In je werk. In persoonlijk contact. In de details van alle dagelijkse beslommeringen.

In 2012 kies ik voor de focus. Ik focus me op het laten groeien van mijn onderneming. Ik focus me op goede, waardevolle en zinvolle contacten. Ik focus me op het schrijven van goede blogs. Ik focus me op het bijdragen aan de communicatie van mijn klanten. Ik focus me op mijn doel.

Ik kies voor scherpte in plaats van wazigheid. Helderheid in plaats van verwarring. De laser in plaats van de shotgun.

Maar wat als ik het breder trek?

Doe je alles een beetje... of één ding heel goed?

Ben je overal aanwezig? Of op één kanaal heel sterk?

Kijk je al naar het volgende contact in je netwerk? Of geef je gericht aandacht?

Ben je nu gericht bezig met één taak? Of heb je vier schermen open om alles bij te houden?

En nog een stapje verder...

Na de ontdekking van Social Media en de eerste spielerei... is het nu niet tijd voor focus? We snappen de basis. We weten hoe het werkt. Nu wordt het tijd voor gericht toepassen van deze techniek. Niet ter verstrooiing. Maar met een helder doel voor ogen.

2012 focus ik me op focus.

En jij?

2011: het jaar van de omslag

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Sat, 31 Dec 2011 12:08:00 +0000

Op de laatste dag van dit jaar is het tijd voor een terugblik. Want 2011 was voor mij een belangrijk jaar. En hopelijk zal de toekomst laten zien hoe belangrijk dit jaar was. Hopelijk zeg ik ooit nostalgisch; "Ja 2011, toen is het allemaal begonnen." Maar die zekerheid heb ik niet. Die zekerheid heeft niemand denk ik. 2011 staat in het teken van een omslag. De omslag van werknemer naar zelfstandige. Van schijnbare veiligheid naar totale vrijheid. Van loondienst naar 'verdien het zelf'.

Het is het jaar waarin twee keer een jaarcontract, exit betekende. Het jaar waarin we weer opstaan, ons afstoffen en met goede moed overnieuw beginnen. Het jaar waarin we nog steeds niet zijn verhuisd naar ons droomhuisje in het Noorden. Het jaar waarin alle stukjes op hun plek vielen en ik eindelijk wist: Oh! Dit moet ik gaan doen! Dit had ik al jaren geleden moeten doen.

2011 begon in de relatieve zekerheid van een jaarcontract bij de gemeente Rotterdam. Nu ben ik niet geboren om ambtenaar te worden, laat ik dat voorop stellen, maar in deze onzekere tijden leek het een veilige keuze. Zeker met de geboorte van onze dochter was een beetje zekerheid wel wenselijk.

Ik had er niet verder naast kunnen zitten. Want ergens in het voorjaar werd het al duidelijk. Straks loopt je contract af. En we moeten bezuinigen. En je hebt al twee keer een jaarcontract gehad... Of ik dat nu zo vervelend vond... nou nee. Want het was toch weer gaan jeuken.

Als communicatieadviseur bij de gemeente was ik ver afgedwaald van het pad waarop ik ooit meer dan 10 jaar geleden was begonnen. Het pad van copywriter. Het pad van tekstschrijver. Het streven de beste te worden.

Ik stuurde creatieven aan, maar verlangde zelf naar het creatieve proces. Ik wou weer mooie dingen maken. Ik wou aan de andere kant van de tafel zitten. Geen opdrachten meer geven, maar ze aannemen. Jaloers keek ik naar de bureautjes waar ik langs ging om ze te briefen. Waar had ik de verkeerde afslag genomen?

Ik heb veel geleerd bij de gemeente en ze hebben me de ruimte gegeven om Social Media een logisch onderdeel binnen de gemeentelijk communicatie te laten worden, maar met het Heerlijke Schrijven had het nog maar weinig te maken.

Maar goed, daarmee had ik geen zekerheid. Daarmee had ons gezin geen zekerheid.

Dus was de logische reactie: solliciteren als een bezetene. Ik moet zeggen dat ik redelijk vaak, redelijk ver ben gekomen, maar nooit leverde het zekerheid op. Nooit zette ik mijn krabbel onder een contract waarmee ik zekerheid voor mijn gezin kon garanderen.

En de tijd tikte verder...

En de berichten werden slechter.

En het einde van mijn contract op 1 december sloop dichterbij.

En toen kwam de redding.

Steeds vaker kreeg ik mailtjes. "Hey jij bent toch copywriter? Ik heb een klus voor je..."

Het heerlijke schrijven lonkte weer. Het vrije bestaan. Het zelf ondernemen leek steeds meer een logische optie. Maar die zekerheden dan? Weet je wel wat voor tijden het zijn? Ben je gek?

De vakantie van 2011 heb ik doorgebracht met afwegen. Alle voor- en nadelen op een rij zetten. Kan ik mijn gezin dit aandoen? Mijn vrouw is ook ondernemer, dus dan zouden we helemaal vrij zijn.

Geen zekerheid. Geen vangnet. Wij zijn verantwoordelijk voor ons geld.

Hoe kunnen we iets opbouwen voor onze dochter? En wat betekent dit voor onze plannen om te vertrekken uit de randstad en ons geluk in het hoge Noorden te zoeken?

2011 was een zwaar jaar. Een jaar van piekeren. Een jaar van afwegen. Een jaar van wakker liggen.

Maar na de vakantie wist ik het zeker. Ik ga het doen. Ik ga eerder weg bij de gemeente. Ik ga mijn eigen onderneming starten. En ik ga die opdrachten aannemen. Ik verkies de volledige vrijheid boven de schijnzekerheid van weer een jaarcontract. En ik voelde de steun van mijn gezin.

Op 1 oktober liep ik naar binnen bij de Kamer van Koophandel en begon mijn avontuur. Van Copy tot Content was geboren.

En ergens diep in mij groeide het besef. Dit had ik veel eerder moeten doen. Eigenlijk was ik nooit zo goed in 'medewerker zijn'. Eigenlijk heb ik nooit gezocht naar een carrière intern. Eigenlijk was ik na het werk altijd met veel meer plezier bezig met 'mijn eigen ding'.

Thuis achter de computer zit ik lekker te tikken aan een tekst en ik glimlach. Ik ben weer terug bij het Heerlijke Schrijven. Ik ben weer terug bij mijn oude liefde. Ik schrijf. En ik verdien mijn geld met schrijven. Ik weet elke minuut van de dag wat ik doe en waarvoor ik het doe. En ik werk harder dan ooit. Met een brede glimlach.

En 2012? Geen idee. Zekerheden zijn er niet. Behalve de zekerheid dat wij blijven werken om in het Noorden te komen. Dat wij pas rusten als we uitkijken over de velden rondom ons droomhuis. Dat wij pas rusten als onze dochter lachend op de schommel in onze tuin zit.

Dus sta ik op 1 januari 2012 op met een glimlach. Met een blij gevoel. Met totale onzekerheid over de toekomst. Maar met de totale zekerheid dat ik hiervoor ben geboren. Kom maar op nieuw jaar! Ik ben klaar voor je!

2011: crisistaal in een crisisjaar.

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Thu, 29 Dec 2011 10:58:00 +0000

Elke wereld kent zijn jargon. Elke omgeving zijn eigen manier van praten. Het afgelopen jaar bracht echter een nieuw soort jargon naar voren. De crisistaal. Avond aan avond zijn we overstelpt met negatieve berichten. En deze berichten kennen zo hun eigen (negatieve) taalwonderen. Een kleine bloemlezing uit de crisistaal van 2011. Dat we deze woorden in 2012 maar minder mogen horen...

Recessie.
Neergang.
Economische crisis.
Kredietcrisis.
Bankencrisis.
Schuldencrisis.
Noodinjecties.
Malaise.
De ondergang van.
Dieptepunt.
Verliezen.
Afremmen.
Het mes zetten in.
Pijn.
Tegen de verwachtingen in.
Massaontslagen.
Daling.
Jeugdwerkloosheid.
Stresstests.
Beleggingsfraude.
Opkoopregeling.
Rode cijfers.
Staatsschuld.
Failliet.
Krimp.
Schrappen (banen).
Snijden.
Nettoverlies.
Crisisberaad.
Inflatie.
Bezuinigingsplannen.
Problemen.
Vrezen.
Ontslaggolf.
Hervormingen.
Miljardenplannen.
Bezweren.
Betalingspauze.
Tophypotheken.
Ontoereikend.
Miljardenlening.
Noodpakket.
Zwak.
Reddingsprogramma.
Garantieregeling.
Kapitaalinjectie.
Koersverliezen.
Miljardenfonds.
Laagterecords.
Kwakkelen.
Bankroet.
Tragedie.
Zorgenkind.
Vangnetten.
Mislukt
Et cetera ad nauseum.

Update 1:

Angstcultuur
Exorbitant
Snoeipakket
Schuldenplafond

Copywriting: doe een stapje naar voren, doe een stapje terug

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Fri, 23 Dec 2011 11:30:00 +0000

Een van de grotere gevaren waaraan een copywriter ten prooi kan vallen, is achteloosheid. Het moment waarop schrijven zo eenvoudig wordt, dat we de scherpte verliezen die nodig is om van elke zin een kunstwerkje te maken. Achteloosheid is bovendien een killer voor onze helderheid.

Op het moment dat we niet meer scherp zijn, vergeten we namelijk te kijken wat we nog verder kunnen verhelderen. Het gaat zo lekker, dat we onze natuurlijke mechanismen uitschakelen en achteloos met onze taal om gaan. Dit kan leiden tot lelijke taal, vage teksten en onleesbare stukken.

Toch is dit een spanningsveld. Want we schrijven het lekkerst als het haast automatisch gaat. We voelen ons het lekkerst als we in de flow zitten.

Juist als we in de flow zitten, is het moeilijk kritisch te blijven. De regels vloeien op het scherm. De zinnen hebben de juiste lengte om een mooi ritme te vormen. De juiste woorden komen als vanzelfsprekend, waar je op andere dagen moet zoeken naar de termen.

Zijn we dan achteloos bezig? Of schrijven we gewoon lekker een eindje voor ons uit?

Ik heb het hier overigens niet over spelling. Dat in de achteloosheid concessies worden gedaan aan spelling is natuurlijk ondenkbaar.

Ik heb het over het streven naar de meest heldere en prettig leesbare manier om een verhaal te vertellen.

Het maximale persen uit elke zin.

Het streven naar perfectie.

Niet omdat het moet. Maar omdat we er als schrijvers zo blij van worden.

Kun je daar geen plezier uit halen, dan zit je in het verkeerde vak.

Lukt dit altijd? Streven we altijd naar het hoogst haalbare? Of doen we wel eens ‘even snel een tekstje’? Geven we toe aan de achteloosheid?

In eerste instantie denk ik wel. Je kunt redelijk achteloos je tekst intikken. Lekker in de flow. In een goed ritme. Vloeiend en probleemloos.

Maar daarna moeten we altijd het stapje terug nemen. Doe een stapje naar voren. Doe een stapje terug.

Als schrijver moet je steeds weer terug naar het begin. Steeds weer naar boven. Vanaf de kop naar beneden. Steeds kritischer kijken. Is dit de juiste volgorde? Zijn dit de meest heldere termen? Leest elke zin eenvoudig, prettig en is deze helder?

Eerst in grote lijnen. Trekt de kop me het verhaal in? Is de eerste zin spannend genoeg? Loopt het? Wil ik blijven lezen?

Daarna verfijnder, weer van bovenaf… lopen de overgangen tussen de alinea’s? Kloppen de tussenkopjes?

En nog iets verfijnder. Weer vanaf het begin. Zit alle informatie in de tekst? Zijn de termen helder? Struikel ik nergens over? Loopt het ritme lekker?

En nog fijnmaziger. Hoe zit het met de spelling? Dubbele spaties? Interpunctie?

En dan… laten liggen. Niet meer aankomen.

Volgende dag nog één keer een stapje terug. Een laatste frisse blik. Is het opeens onzin geworden? Of sta je achter je tekst?

Daarna opsturen naar de klant met een achteloze air… hierbij het concept.

Maar wij weten wel beter. Wij hebben de stappen genomen. Vooruit. Maar vooral vaak achteruit

Copy: je toon klopt, maar wat zegt de ondertoon?

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Wed, 14 Dec 2011 11:04:00 +0000

Als schrijvers hebben we vele middelen tot onze beschikking om mooie, heldere en uitdagende teksten te schrijven. Overtuigende teksten die bij de lezer haast natuurlijk voor de gewenste reactie zorgen. Maar ook wij slaan wel eens de plank mis. Wat ligt er aan de basis van deze missers? Wat zijn de valkuilen voor de copywriter? Vreemd genoeg zijn het dezelfde middelen die we ook in ons voordeel inzetten.

Ik kan natuurlijk veel redenen geven, waarom het mis gaat met een tekst. Maar voor nu wil ik me richten op toon en connotatie. Twee punten waarop het toch wel eens mis kan gaan. En die in elkaars verlengde liggen.

Vragen stellen
De toon staat natuurlijk aan de basis van alles. C'est le ton qui fait la musique! En mits goed toegepast is de toon ons belangrijkste hulpmiddel in de strijd om de gunst van de lezer. Het vraagt van de copywriter om een grote mate van inlevingsvermogen. En diep nadenken over vragen als: hoe praten we met de persoon aan de andere kant? Hoe spreken we hem of haar aan? Gaan we tutoyeren? Houden we een bepaalde afstand? Gaan we naast ze staan? Of juist boven de lezers? Welke woorden gebruiken we? In welke context?

Twee uitersten
Daarbij is het eigenlijk constant laveren tussen twee emotionele uitersten. Je kunt zakelijk zijn. Of menselijk. Soms ben je te concreet. Soms ben je te abstract. Soms strooi je met superlatieven. Soms ben je te ingetogen. De ene kant kan goed lijken, maar wat als de lezer meer van de tegenovergestelde emotie is? Zoveel kansen om het goed te doen. Evenveel kansen om de plank finaal mis te slaan.

Negatieve ondertoon
En als het mis gaat, dan ligt dat meer dan eens aan de connotatie. En om preciezer te zijn; de negatieve connotatie. De connotatie zegt namelijk iets over de emotionele betekenis van een woord, tegenover de feitelijke betekenis van het woord. Het gaat hierbij om de associatie. Wat voor beeld roept het woord op? Niet voor niets hebben we het in dit kader over de ondertoon van woorden.

Tussen de regels door
Daarom is connotatie ook zo’n belangrijk onderdeel van de toon. Je toon kan goed klinken, maar heb je gedacht aan de ondertoon? Dit is een punt waar veel overheen wordt gekeken, maar tussen de regels door kan er van alles gaan spelen waar je niet aan had gedacht. Pas daar dus mee op.

Conclusie:

Een woord heeft maar één eigenlijke betekenis, maar kan vele connotaties met zich meedragen. Het kan vele associaties oproepen. En dat zijn niet altijd de gewenste associaties. Wat een positieve connotatie heeft voor de ene groep, heeft een negatieve connotatie voor de andere groep. Wat voor de ene regio normaal is, kan voor een andere regio schokkend zijn. Check het even. Bespaart veel gedoe.

Social Media: rekken en erbij blijven

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Sat, 10 Dec 2011 09:02:00 +0000

Stel je het volgende eens voor. Je bent 12. Het is je verjaardag. Alle ooms en tantes, opa's en oma's zijn op visite. Je oudere neefjes en nichtjes zijn over de vloer en spelen met je. Je krijgt leuke cadeautjes, iedereen blijft eten en het is gezellig. Het huis is vol en er wordt vrolijk gebabbeld. En dan komt zo'n beetje tegen de avond het moment. Het is bedtijd. "Maar iedereen is er nog. En het is zo leuk." "Ja, maar je moet naar bed. Slaapjes doen." Ongeacht hoe leuk de dag was, weet je zeker dat het feest nu pas echt begint.

Dus wat doe je? Je gaat 'rekken en erbij blijven'. Eerst nog even een glas water. Eerst nog even iedereen gedag zeggen. Eerst nog even naar mijn cadeautjes kijken. Of zal ik je nog een keer laten zien hoe het werkt? Uiteindelijk ga je mokkend naar je kamer en lig je nog uren wakker. Je hoort het lachen uit de woonkamer. Het rinkelen van de glazen "Het is niet eerlijk. Nu wordt het pas echt leuk. Ik weet het zeker."

Zie hier de basis van Social Media-verslaving.

Er is altijd nog een reactie waar je op kunt wachten. Er is altijd nog een topic wat pas wordt aangesneden als je allang slaapt. Het feest waar je niet bij bent, is op Twitter het leukst. De foto's op Facebook van die dag waar je niet bij was. Je bent weer 12 en ligt in je bed te woelen. Want er is altijd een reden om nog iets langer te blijven hangen. Rekken en erbij blijven.

Of je kunt gaan slapen.

Of je kunt gaan werken.

Je focussen. Concentreren. Niet laten afleiden.

Niet elke actie vraagt direct om een reactie.

En je bent geen 12.

Content: betekent storytelling het einde van het persbericht?

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 06 Dec 2011 14:49:00 +0000

Met 2012 voor de deur is het tijd voor de vooruitblik. Waar gaan we naar toe? Ik heb even een beetje rond zitten neuzen op verschillende blogs en kom tot de volgende conclusie. Meer verhalen vertellen. Minder persberichten. Crossmediaal verhalen vertellen, lijkt het helemaal te gaan worden. Online, mobiel, gamified of video en waar mogelijk user-generated. Laat iedereen het verhaal vertellen over uw onderneming, met elk technologisch middel tot hun beschikking.

Daaraan zit natuurlijk een keerzijde.. als bedrijven zelf online verhalen gaan vertellen of dit verhalen vertellen over laten aan hun klanten, wat is dan nog het nut van het persbericht? Als bedrijven zich gaan gedragen als journalisten door interessante content te maken rond hun onderneming en ze daarmee zelf nieuws maken... kan het persbericht dan nog in 2012?

Hype en jargon
Zitten we echt nog te wachten op de hypetaal, het jargon en de ‘van-binnen-naar-buiten’-mentaliteit van het persbericht als iedereen zelf veel beter kan vertellen wat de ervaring is met een onderneming? Via mobiel. Via Social Media. Via video. Zowel intern als extern.

Personalized content
En kan het persbericht eigenlijk nog als we kijken naar ontwikkelingen als personalized content? Ik wil mijn nieuws op mijn manier. Voor mij relevant. Geen massabericht. We zoeken geen nieuws meer, maar laten het nieuws naar ons komen. Kiezen onze eigen content onder eigen voorwaarden. Maar ook: wat is nieuws volgens onze vrienden? Is dat nieuws het persbericht?

Iedereen ambassadeur
Wat is het nut van het persbericht als iedereen binnen de onderneming online is en op Social Media het verhaal van jouw onderneming vertelt? Waarom pakken we niet de kracht van onze ambassadeurs - intern en extern - en laten ze de verhalen vertellen die verder gaan dan productspecificaties? Introduceren en lanceren van nieuwe producten? Via video. Via Social Media. Via een app. Via een campagne. Met een website. Of deel het product onder je influencers en laat ze er zelf mee aan de slag gaan om voor user-generated content te zorgen.

Spelen met het merk
Buzz, hype en aandacht... Dat doen we zelf wel. Toch? Ondernemingen hebben alles in zich (en om zich) om zelf nieuws te maken. En de tools liggen binnen handbereik. Iedereen is een reporter/journalist, dankzij mobiel. Maak iedereen binnen je onderneming een online- én mobiele ambassadeur, laat ze spelen met het merk en laat ze verhalen delen over de onderneming. De klanten doen dit namelijk zelf ook al via mobiel en Social Media, dus het verhaal wordt al verteld. Elke dag weer. Als onderneming pak je alleen de kans om het zelf ook te gaan doen.

Volwassen gamification
Het persbericht is daarbij vergeleken een druppel op een gloeiende plaat. Geschreven in een taal, een middel en een technologie die mensen zelf niet meer gebruiken. En boven alles... eigenlijk een beetje saai. Laat de mensen spelen. Gamification is volwassen aan het worden. Waarom saaie informatie in een persbericht aanbieden als het spelenderwijs veel leuker kan? Spelen met je merk binnen Social, op de mobiel, binnen Augmented Reality voor mijn part. Laat het spel ook weer het verhaal vertellen over de onderneming. Haal het nieuws met je verhaal. Met de lol van de klant. Free publicity op de nieuwe manier? Met een verhaal?

Dood van de persberichtenboer
Zo over alle ontwikkelingen kijkend – Social Media van iedereen binnen de onderneming, storytelling als de nieuwe manier om aandacht te krijgen en het speelsgewijs aanbieden van informatie zoals getoond door gamification – zou ik me in 2012 aardig gaan herpositioneren als persberichtenboer.

Copywriting: de kracht van emotie

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 29 Nov 2011 10:40:00 +0000

Wat is het doel van copy? Waar streeft de copywriter naar? Wat is het hoogste goed… Het uitlokken van een reactie bij de lezer. En dan het liefst een emotionele reactie. Want vanuit de emotionele reactie komt de meeste kans op een actie. Daarom staat in mijn ogen bovenaan het lijstje van vaardigheden van een goede copywriter: empathie. Het snappen-, kunnen omgaan en vertalen van emoties. Maar hoe zit het eigenlijk met die emoties?

Volgens de theorie van Robert Plutchik kennen we acht basale emoties. Dit zijn de emoties in hun meest primitieve vorm. Van hieruit hebben we ons ontwikkeld tot meer complexe emoties en dus zijn er meer mogelijkheden. Hierbinnen zijn natuurlijk veel nuanceringen mogelijk, zoals culturele verschillen, maar het gaat mij het uitgangspunt. Voor het gemak richten we ons dus even op deze acht.

Basis emotie --> Tegenpool

Vreugde --> Verdriet

Vertrouwen --> Afkeer

Angst --> Woede

Verwachting --> Verbazing

De taal van emoties
Als we dus schrijven om een emotionele reactie los te maken, kunnen we ons richten op een specifieke emotie of een cluster van emoties. Bij die emotie hoort een bepaalde taal. Streven we naar het triggeren van de emotie, dan gebruiken we dus de taal die daar het beste bij past. De beelden die kloppen bij die emotie. Maar ook als we een specifieke emotie willen vermijden, is het belangrijk om de tegenpool te kennen.

Positieve emoties
Wat kunnen we hier mee als schrijvers? Als we uitgaan van het streven naar een positieve emotie die bijvoorbeeld gekoppeld is aan vertrouwen, dan richten we ons in onze copy dus vooral op die termen die vertrouwenwekkend zijn. We scheppen een sfeer, waarbij de lezer zich veilig voelt. Waarbinnen de communicatie open en helder is. Richten we ons op verbazing, dan zorgen we dat de lezer op het verkeerde been wordt gezet. Richten we ons op vreugde, dan kijken we naar beelden van vreugdevolle momenten.

Negatieve emoties
Maar wat dan met de negatieve emoties? Daar wil je toch niet naar streven? Waarom willen we angst, verdriet, woede of afkeer oproepen? Een goed voorbeeld hiervan zien we natuurlijk bij de goede doelen. Daar wordt vaak op onze negatieve emoties gewerkt in de hoop dat we zo boos worden of zoveel afkeer voelen, dat we er iets aan gaan doen. Maar je kunt bijvoorbeeld ook denken aan de angst het beste feest van het jaar te missen. Hier moet je bij zijn! Of een tijdelijk aanbod. Slechts enkele aantallen. De laatste kaartjes. De eerste en enkele. Nu of nooit.

Conclusie

Zoals gezegd, een goede copywriter is voor alles empatisch. Hij of zij begrijpt emoties, de taal van de emotie en streeft naar een emotionele reactie.

Copywriting: waar streef je naar?

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Sun, 27 Nov 2011 17:25:00 +0000

Waar streef je naar? Wat wil je bereiken? Wat is je doel? Drie vragen die in elkaars verlengde liggen. Maar toch zijn ze belangrijk voor heldere communicatie. Stel jezelf de volgende vragen en het wordt duidelijk waarom: streef je naar complexiteit? Streef je naar onduidelijkheid? Streef je naar klanten die de weg niet kunnen vinden? Natuurlijk niet. Streef je dan naar iets anders?

Waar streef je naar binnen je communicatie?
Streef je naar helderheid? Streef je naar doorzichtigheid? Doe je er alles aan om deze doelen te bereiken?

Natuurlijk.

Maar kijk nog een keer naar je tekst. En nog een keer. En nog een keer.

Heb je werkelijk gestreefd naar het hoogst haalbare? Of kan het nog beter?
Nog helderder.
Nog minder jargon.
Nog minder bullshit.
Nog minder vanuit jezelf.
Nog meer vanuit de klant.

Schrijven is kritisch blijven.
Nooit tevreden zijn over je tekst.
Altijd weer blijven schuiven tot het klopt.
Schaven tot het glad is.
Tot er geen vraagtekens meer zijn.

Bedenk dus voordat je begint te schrijven altijd: waar streef ik naar? En stop pas als je dit doel hebt bereikt.

Copywriting: 5 lessen die we kunnen leren van de scherpschutter

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Sun, 20 Nov 2011 16:25:00 +0000

In de communicatie draait het al snel om de bekende vraag: gaan we met hagel schieten of schieten we scherp? Een mooie en veelgebruikte beeldspraak die eigenlijk zegt: gaan we voor de grote gemene deler of een zeer gerichte campagne? Nu dankzij de Sociale Media de grote diffuse doelgroep steeds meer uit individuen bestaat, wordt die keuze eenvoudiger. Copywriters zijn anno 2011 scherpschutters. En we streven naar niets minder dan de perfect kill. Maar welke lessen kunnen we eigenlijk leren van de scherpschutter?

1. Ken je slachtoffer
Aan de basis van alles staat natuurlijk ons slachtoffer. Ook wel bekend als de doelgroep. Of het individu of profiel op het Social Media kanaal. Wat zijn, zijn gewoonten? Waar komt hij? Waar geeft hij zijn geld uit? Met wie is hij vrienden? Net zoals de scherpschutter zullen we veel tijd en energie moeten besteden aan hoe ons slachtoffer eruit ziet. Alleen dan kunnen we het juiste moment vinden om toe te slaan.

2. Weet hoe het terrein erbij ligt
Het ene kanaal is het andere niet. Weet waar je bent. Wat daar de gewoonten zijn. Wat de etiquette is van die omgeving. En niet geheel onbelangrijk: waar is de vluchtroute als het mis gaat?

3. Weet hoe de wind waait
Wat vandaag nog een gerichte boodschap is, kan morgen de plank mis slaan. Kijk dus naar de timing van je bericht. Wat zijn de grote ontwikkelingen in de niche van je slachtoffer? Wat gebeurt er? Is er een kans dat je mist? Bestaat er een kans op zijwind?

4. Ken je apparatuur
Snap de werking van je kanalen. Snap de werking van je communicatie. Wat zet je wanneer in? Heb je iets over het hoofd gezien? Is je tekst op orde? Geen fouten meer?

5. Kies je perfecte moment
Je weet hoe je slachtoffer eruit ziet, je weet waar hij zich begeeft, je hebt vertrouwen in je tekst en je hebt rekening gehouden met wind en afstand. Adem rustig in. Kijk door je vizier en schiet! Op het juiste moment, op de juiste plaats. Een perfect kill.

Congruentie in de communicatie

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Mon, 14 Nov 2011 11:53:00 +0000

Congruentie in de communicatie. Prezi bij mijn vorige blogpost.

Congruentie in de communicatie on Prezi

De grootste communicatieve uitdaging van deze tijd

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Mon, 07 Nov 2011 15:42:00 +0000

Soms kom je een woord tegen en dat woord is perfect. Het enige, echte woord om te omschrijven hoe jij over iets denkt. Wat communicatie aangaat, is dat woord voor mij ‘congruentie’. Congruentie betekent gelijkvormigheid en overeenstemming. Bij mensen wil dit zeggen dat denken, voelen en doen als vanzelf bij elkaar passen en in elkaars verlengde liggen. Ik denk dat de grootste uitdaging voor communicatie er in ligt constant een oog te houden op deze aspecten. Is onze communicatie gelijkvormig en liggen ‘denken, voelen en doen’ logischerwijs in elkaars verlengde?

Klinkt logisch... blijkt moeilijker dan gedacht. We doen als organisaties namelijk veel communicatieve beloften. Online en offline. Fysiek en virtueel. Extern en intern. En of die nou allemaal even gelijkvormig zijn?

Offline in onze brochures, reclame, flyers en persberichten in de reguliere media.
Online (en virtueel) op de website, in onze content, in webshops, in nieuwsbrieven en op onze Social Media-kanalen.
Maar ook fysiek moeten we niet vergeten. Veel van de online klachten die op Social Media terechtkomen, betreffen klachten van mensen die niet goed zijn geholpen in de fysieke winkel. Of die geprobeerd hebben te bellen en vastliepen op het callcenter.
En als laatste: zijn de beloften die we extern maken ook intern aangekomen?

Het probleem? Congruentie. We zijn vaak niet in overeenstemming als organisatie. Het ene ligt niet logischerwijs in het verlengde van het andere. Virtueel is de sky the limit, maar kunnen we dat fysiek ook waarmaken? Zijn de externe beloften ook intern gecheckt op haalbaarheid? Is iedereen op de hoogte? Is er gelijkvormigheid en overeenstemming? Liggen denken, voelen en doen op één lijn? We denken op een bepaalde manier over service. We voelen natuurlijk aan hoe het goed zou moeten. Maar doen we het ook?

We hebben als communicatie gelukkig al veel mogelijkheden tot onze beschikking om voor een gezonde eenduidige vertaalslag te zorgen. Waar het mij echter om gaat is de mindset. Denken we op de juiste manier? Voelen we op de juiste manier? En doen we op de juiste manier? Enkele duidelijke aandachtspunten dragen bij aan de congruentie van onze communicatie.
1. Consequente doorvoering van de huisstijl
2. Consequente doorvoering van de tone-of-voice
3. Consequent blijven redeneren vanuit de kernwaarden (missie en visie) van de onderneming

Bestaat toch al lang? Is toch niets nieuws? Blijkt toch nog moeilijk. We praten niet voor niets al zo lang over Social Media als het bestaat. Terwijl de oplossing simpel is: congruentie. Zorg dat het allemaal bij elkaar blijft kloppen. Blijf letten op je 'denken, voelen, doen'. Nieuwe technieken. Zeker! Nieuwe kanalen. Zeker! Andere etiquette. Zeker! Maar in de basis loop je geen gevaar als je blijft letten op je congruentie.

Daarmee is het verhaal echter nog niet afgelopen. Want communicatie is voor een groot gedeelte extern. Maar intern?

Laten we kijken naar een standaard organisatie. De afdeling communicatie legt verantwoording af aan de marketingmanager of de communicatiemanager. En deze legt verantwoording af aan de directie. Simpel zat. De directie let op de grote lijnen. Zet de koers uit. Maar is dat automatisch congruent? Want wat de afdeling communicatie naar buiten belooft – en wat de waardering van de directie kan wegdragen – daarover is vaak niet gecommuniceerd met de rest van de organisatie. Communicatie praat niet direct met het callcentre. Of met de receptie. Of met het personeel in de winkel. Of met de mensen in het magazijn. Het loopt mis in de congruentie. Het beeld van de onderneming klopt niet met de werkelijkheid van de onderneming.

En in die valkuil blijven we trappen. Hoeveel afdelingen webcare we ook opzetten, het is nutteloos als je organisatie niet congruent is.

Een organisatie die werkelijk klaar is voor deze tijd, is dan ook die organisatie die congruentie snapt in elke vezel en binnen elke laag. Het is niet alleen een uitdaging van communicatie. Het draait om de totaalvisie van de gehele organisatie. Denken, voelen en doen, moeten op één lijn staan.

Social Media is niet het eindpunt, maar het beginpunt

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Thu, 03 Nov 2011 11:49:00 +0000

Social Media zou niet het eindpunt moeten zijn van onze communicatie. Maar het beginpunt. Waarom? Omdat onze klanten online praten. Heel veel praten. Over het gewenste niveau van service. Over waarom producten en diensten goed of juist slecht zijn. Belangrijke informatie. Waarom zou je die informatie niet gebruiken als basis voor je communicatie? Als basis voor je onderneming?

Hieronder heb ik schematisch en chronologisch de ontwikkeling van de communicatie tot nu toe weergeven. Het proces is door de jaren heen zo gegroeid. En daar kunnen we ook niets aan doen. Het is de meest logische manier – vanuit de tijd gezien – om naar Social Media te kijken.

Maar wat als we de communicatie nu eens beginnen vanaf nul? En het proces omdraaien. Wat als je vandaag begint met ondernemen? Hoe zou dat invloed hebben op de manier waarop je zaken doet? Begin met je branche en met de klanten binnen die branche. Wat zeggen zij over het gewenste serviceniveau? Wat willen zij zien in producten en diensten? Hoe staan zij tegenover de gemiddelde missie en visie?

Je kunt het checken. Via Social Media.

Social Media is gewoon corporate communicatie, behandel het dus zo

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Sat, 29 Oct 2011 16:41:00 +0000

Een simpele vraag… waarom zou je Social Media niet zo benaderen als elk ander corporate communicatiekanaal of middel? Waarom niet? Dat klinkt als een open deur, tenzij je de volgende punten meeneemt. Uit de praktijk. Geen theorie…

Ik hoef geen discussie te voeren over het nut van een corporate brochure.
Ik hoef geen discussie te voeren over het nut van een heldere producten en dienstenportfolio.
Ik hoef geen discussie te voeren over het nut van een missie en visie.

Allemaal corporate communicatie.

Soms offline. Soms online.

Geen discussie.

Het is volstrekt logisch dat het moet.

Ik ga dan ook al vele jaren met klanten in discussie over de inhoud van deze corporate communicatiemiddelen. Het moet echt kloppen. Kloppen bij de onderneming, de mensen achter - en de mensen in de onderneming.

En daar hebben we veel voor over.

Een missie en visie kan vaak uren aan worden gesleuteld. Een producten- en dienstenportfolio op de website heeft me al heel wat vergaderingen gekost. De corporate brochure heeft vaak een concept of zes achter zich voor een definitieve gedrukte versie wordt gekozen.

Waarom moet ik dan wel discussie voeren over het nut en de ROI van Social Media… is dat anders dan die andere communicatiemiddelen dan?

In principe is Social Media niets anders dan elk ander corporate communicatiemiddel. Je moet het dus met dezelfde intensiteit benaderen. Met hetzelfde gevoel de woorden op een weegschaal plaatsen. Kijk naar je corporate communicatie. Wat beloof je? Kijk naar een vertaalslag naar online. Wat doe jij voor deze belofte online? Kijk naar relevante content die hierbij hoort en stap af van het idee dat Social Media niet net zo belangrijk is als al je andere corporate communicatie.

Het is geen speeltje van de communicatieafdeling. Je kunt het niet langer wegzetten als geldverslindende hype. En je zult er op corporate niveau over na moeten denken. Met de bijhorende manager.

Het is namelijk veel belangrijker.

Belangrijker dan de brochure - die we weggooien.

Belangrijker dan je missie en visie - die we niet geloven, tenzij je het waarmaakt.

Belangrijker dan je producten en dienstenportfolio - die generiek aan je concurrentie is.

De klanten zijn namelijk geen roepende in de woestijn meer.

De klanten worden sterker, machtiger en zetten zichzelf centraal.

Maak jij de belofte uit je missie en visie waar?

Leef jij naar de tekst van je corporate brochure?

Ik zou het maar gaan doen, want de klant heeft je al jaren door.

En na jaren van machteloosheid, voelt deze een ongekende kracht. De kracht van Social Media.

Dus kies maar… Komt er een manager binnen de onderneming die snapt dat het hele online spel bloedserieus is? Die op managementniveau – dus tussen de bazen – met een krachtige stem duidelijk maakt dat Social Media net zo belangrijk is als de herdruk van de corporate brochure? Ik denk dat ondernemingen er niet langer omheen kunnen.

Benader Social Media met de intensiteit van corporate communicatie of accepteer de imagoschade. De keuze is aan u.

Social Media Club Rotterdam: innovatie, startups en complexiteit met Joris van Heukelom

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Fri, 28 Oct 2011 10:43:00 +0000

We zouden het bijna vergeten, omdat we er dagelijks inzitten, maar de innovaties gaan sneller dan ooit. Veel van de techniek die we nu heel logisch vinden, bestond vijf jaar geleden niet eens. En de toekomst is dichterbij dan we denken. “Explore the places where the future already happens”, is dan ook de boodschap waarmee Joris van Heukelom zijn presentatie opent. Om vervolgens de bezoekers van Social Media Club Rotterdam (#smc010) in een hoog tempo door startups, innovatie en wat we hier allemaal van kunnen leren, mee te nemen.

“U moet vooral niet gaan lunchen met consultants, maar gewoon uw blik naar buiten richten en uw gezonde verstand gebruiken”, vertelt Heukelom in een aangename mix van Vlaams en Nederlands. “De wereld is transparant geworden. Iedereen legt alle informatie openlijk op tafel, daar kunt u uw voordeel mee doen. Maar doe zo nu en dan ook uw laptop eens dicht. Neem de tijd om rustig na te denken.”

Het is de opening van een avond waarin Heukelom in een razend tempo drie punten helder maakt.
1. De toekomst is al gaande, kijk maar mee naar recente startups.
2. De mensen achter deze startups verschillen in grote mate van mensen binnen de corporate wereld.

3. Dankzij de nieuwe technieken van deze startups kunnen we de complexe wereld om ons heen beter gaan begrijpen.

1. De toekomst is al gaande
“Om te beginnen zal ik u meenemen langs twintig startups. Zo kunnen we zien wat er nu al allemaal gebeurt.” Vervolgens toont Heukelom een brede selectie aan startups uiteenlopend van Mykea, Cleeng, Mingle, Curbnb, Zwapp langs 22tracks, Skillshare en Vitadock tot het briljante 404Sponsoring. Na deze korte inleiding in de vele mogelijkheden vervolgt Heukelom zijn betoog. “Zoals u ziet, gebeurt er heel veel. Als je hier naar kijkt en je zet de wereld van de startup af tegen de corporate wereld, dan vallen enkele punten op over deze mensen.” Punten waar wij dus ook wat mee kunnen, als we ons er maar in verdiepen. Door de blik naar buiten te richten.

2. De mensen achter deze startups verschillen in grote mate van mensen binnen de corporate wereld.

1. I Spy an ecosystem
“Ten eerste: I spy an ecosystem. De startup-mensen focussen op een deel van het ecosysteem en niet het geheel”, legt Heukelom uit. “Als je bijvoorbeeld kijkt naar een uitgever van lesmiddelen voor het onderwijs, dan kan een startup hier veel gerichter in werken. De uitgever heeft rekening te houden met de onderwijsinstelling, de ouders, de regering, het kind en vele andere partijen om het middel heen.” Het gehele ecosysteem dus. “Een startup kan zich op een haast B2C-achtige manier focussen op ‘wat moet het kind eigenlijk leren?’. Die kan heel gericht werken voor het kind en de ouders. Dat ondermijnt de publisher. Aan de hand van nieuwe technologie kan de startup namelijk veel meer en veel directer op de wensen inspelen.”

2. Begin met de Why?
“Vertrek vanuit het ‘waarom’ in plaats van het ‘wat’. Vraag iemand wat ze doen en ze vertellen over hun productportfolio en hun dagelijks werk. Ga je een stap verder, dan vraag je ‘Hoe ze het doen?’. Maar de werkelijk belangrijke vraag is de Why, waarom? Waarom doe je wat je doet? Persoonlijke drijfveren zijn voor mensen binnen een startup extreem belangrijk. Voor de meeste mensen in de corporate wereld is echter salaris en overleven belangrijk. Zij hebben een andere why, dan de mensen achter de startup, dat maakt een groot verschil.”

3. Nerds doen het goed.
“Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk zijn we allemaal nerds. En nerds maken in deze tijd van tegenspoed toch nog veel geld. Dat komt door twee punten: Hyperproductivity en Hyperdistribution. Ze kunnen heel snel produceren – veel sneller dan de corporate wereld - en via Social Media hun producten heel snel verspreiden naar een hele grote doelgroep. Voor de corporate wereld is dit slecht nieuws. Vergeet niet: tien jaar geleden was dat nog niet zo, maar vanwege de hedendaagse techniek kunnen startups heel snel produceren en heel snel distribueren.”

4. Grand design thinking
“Grote bedrijven denken eerst alles uit. En maken hiervoor heel veel Powerpoints. Daarvoor heb ik de volgende formule. ‘APSM is not a KPI = Average Powerpoint Slides per month is not a KPI’. Alles moet binnen de corporate wereld van te voren helemaal worden uitgedacht. Startups nemen eerst een stap en denken dan pas na, want ze kunnen snel aanpassen.” En daarom kunnen ze sneller reageren.

5. Linker hersenhelft / rechter hersenhelft
“Bent u van de linker hersenhelft of van de rechter hersenhelft? De nieuwe generatie denkt niet langer in linker - en rechter hersenhelft, maar maakt constant een connectie tussen de twee hersenhelften. Ze zijn zowel analytisch als empatisch. Zowel goed in feiten als in de gevoelens van de eindgebruiker.”

Heukelom vat nog eens samen. “We zijn deze presentatie begonnen, met kijk naar buiten, want de toekomst is al gaande. Daarna hebben we de startup-mensen naast de corporate mensen gelegd en duidelijke verschillen gezien. Dan gaan we nu in op de vraag welke gevolgen dit heeft.” Want dankzij de nieuwe technieken van deze startups kunnen we de complexe wereld om ons heen beter gaan begrijpen.

Constante acceleratie
“De time to market bij de corporate omgeving is twee jaar. Die van een startup is twee weken. Niet alleen zijn de nerds in staat tot hyperproductiviteit en hyperdistributie, dankzij de groei van mobiele apparaten worden deze processen ook nog eens versneld. De ontwikkelingen maken nu zo’n acceleratie mee, dat een ieder van ons er wel eens misselijk van wordt. Wat de mensen achter de startup echter zeggen is: ik mis dingen die deze complexiteit reduceren en ze doen er iets aan. Om de constante acceleratie tegen te gaan zullen we dus vooral technologische ontwikkelingen zien die de complexiteit reduceren.”

De complexiteit reduceren
Wat voor technologische ontwikkelingen kunnen we verwachten? Heukelom neemt ons als afsluiter langs enkele belangrijke trends, welke de komende jaren moeten gaan zorgen voor een reductie in complexiteit.

1. “Collaboration and visualization. Hierbij werkt men samen om een bepaald probleem visueel inzichtelijk te maken aan de hand van kaarten en meldingen.”

2. “Second Screen. Eigenlijk doen we dit al heel lang. We werken op de laptop terwijl we TV kijken of twitteren over een uitzending. Dit zal steeds verder gaan en zeker bij live evenementen een belangrijker rol gaan spelen.”

3. “Gesture Based Browsing. Hierbij surf je over het internet door met je handen te bewegen voor het beeldscherm. Dat wordt ook heel belangrijk bij het Online Funshoppen.” Denk aan de film Minority Report, het is hier.

4. “Daarnaast heb ik ook veel vertrouwen in Experience Roaming. Het gaat niet meer om de telefoon, maar om wat je allemaal hebt geregeld met je telefoon. Als je dat allemaal seamless aan elkaar weet te sluiten, dan kan dat heel veel complexiteit verminderen.”

5. En als laatste ontwikkeling noemt Heukelom ‘Augmented Reality Apres le Hype’. "Elke realiteit buiten kan een trigger zijn voor een virtuele realiteit. We staan nog maar aan het begin."

Al met al een volle presentatie, de link met Social Media was soms ver te zoeken, maar wel één waarmee alles weer eens in de context is gezet. Ik vrees dat ik hier nog wel een tijdje op zal kauwen.

OMG! Oversharing Mommies just killed my Facebook

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Wed, 26 Oct 2011 09:54:00 +0000

Lieve Facebook. Het spijt me. Maar ik denk dat het voorbij is tussen ons. Dat ligt niet aan jou. Je doet de dingen die je doet best goed. En die problemen met privacy die vergeef ik je. Maar de laatste tijd word ik een beetje ziek van je Facebook. Dat ligt niet aan jou, maar aan een nieuw spamvirus genaamd: The Oversharing Mommies.

Ik ben je een uitleg verschuldigd, natuurlijk. Want wat zijn de Oversharing Mommies?

Stel je het volgende voor lieve Facebook. Het is een zonnige ochtend. De koffie staat voor je neus te dampen. De zon schijnt warm op je rug. Je kommetje muesli staat geduldig op je te wachten. Met de ene hand pak je, je mok koffie voor een slok. En met de andere hand check je gelijk even de laatste updates.

En dan gebeurt het! Foto's. Eindeloze foto's. En eindeloze posts. Over poep. Over kots. Over hoe dit eten voor die reactie zorgt. De koffie komt met een even hoge snelheid weer terug. Gatverdamme! Het is nog geeneens acht uur en ik zit alweer tot over mijn oren in de virtuele babypoep.

Dat hoef ik niet virtueel te doen. Dat kan ik IRL doen. Ik heb zelf een kind. Maar serieus hoor. Hoe de stoelgang van jouw kind is, hoef ik niet te weten. Hoe de luier er vandaag uitzag. Bespaar me. Dat jouw lieve kindje de muren in verschillende tinten groen heeft gespoten. Het zal wel. Hou het voor je.

Helaas is het dezelfde reden waarom het ook al mis ging met mijn ex Hyves. Moeders (en vaders) die letterlijk elke scheet van hun kroost delen. Voor wie is dat boeiend? De mensen die zelf kinderen hebben, weten hoe erg het is. De mensen die geen kinderen hebben, hoeven het niet te weten.

Dus Facebook, tenzij je een filter weet te vinden voor de Oversharing Momies, ben ik weg.

Alle liefs,

Copydimitri

Content: Een blogpost als een Prezi

noreply@blogger.com (Dimitri Lambermont) — Tue, 25 Oct 2011 15:16:00 +0000

Een experiment om een blogpost anders aan te bieden. Wat vinden jullie ervan?

De 5 E's voor elke tekstschrijver on Prezi