Filmlerle Yaşamak

14. Film Ekimi Önerileri

2015-09-17T22:31:00.001+03:00

Bu yıl 14. kez gerçekleşecek Filmekimi 3-11 Ekim 2015 tarihleri arasında! Berlin, Cannes, Venedik, Toronto gibi saygın film festivallerinde yer alan ve merakla beklediğimiz filmler de Filmekimi'nde! Dopdolu olan Filmekimi programında 46 film bulunuyor ve bizim mutlaka görmek istediğimiz 11 filmlik filmlik listemiz burada;

THE LOBSTER

Hollywood yıldızlarından oluşan kadrosuyla, bekar olmanın yasadışı olduğu, bu suçu işleyenlerin, seçtikleri bir hayvana dönüştürüldüğü bir dünyada geçen The Lobster'da karısı tarafından terk edilen çaresiz bir adamın hikayesini izleyeceksiniz.

The Lobster Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=fpt0tn1-54k

CAROL

Patricia Highsmith'in kendi deneyimlerinden yola çıkarak yazdığı 1952 tarihli romanından uyarlanan ve yapım süreci 11 yıl süren Carol, 1950'lerin New York'unda iki kadının yasak aşkını anlatıyor. Başrollerinde Cate Blancheet ve Rooney Mara'nın bulunduğu film, Rooney Mara'ya Cannes'da En İyi Kadın Oyuncu Ödülünü getirdi.

Carol

Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=Lt-WC9xa7qs

YOUTH

Harvet Keitel ve Michael Caine'in canlandırdığı iki yaşlı adamın tatilleri boyunca kendilerini ve hayatlarını gözden geçiriyorlar. Cannes'da Altın Palmiye için yarışan Youht, Poulo Sorrentino'nun alameti farikası ilginç kamera açıları, çarpık yüzler, muhteşem müzikler ve stilize görseller geçidiyle yine nefes kesici bir seyirlik sunuyor.

Youth Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=SN6mB_31uPA

BASKIN

Bugüne kadar çektiği kısa metraj filmlerle tanınan Yönetmen Can Evrenol'un 2013 yapımı "Baskın" adlı kısa filmini uzun metraj filme dönüştürdü ve filmiyle Toronto Film Festivali'nin "Geceyarısı Çılgınlığı" bölümüne kabul edilerek büyük bir başarı elde etti. Afiş ve fragmanı ile oldukça merak uyandıran filmi izlemek için sabırsızlanıyoruz.

Baskın Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=8dr_lqL-skQ

LIFE

Berlin Film Festivali'nde ilk gösterimini yapan Fotoğrafçı ve Yönetmen Anton Corbjin'in son filmi Life, Hollywoof efsanesi James Dean ile Magnum fotoğrafçılarından Dennis Stock'un, Dean henüz dünya çapında bir yıldız olmadan, 1955 yıllındaki yakın arkadaşlık hikayesini anlatıyor.

Life Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=qfexgwzmU_U

SON OF SOUL

2015 Cannes Büyük Ödülü ve FIPRESCI Ödüllerini alan Son of Soul filminde 1944 Ekimde Saul Auslander'in iki gününü konu alıyor. Soul imha kampında Nazilerle işbirliği yapmaya zorlanmıştır bir gün temizlediği imha fırınında bir oğlan çocuğu cesedi görür. O an olanaksız bir görev üstlenir ve çocuğun cesedini yakılmaktan kurtararak toprağa vermeye karar verir. Film Macaristan'ın Oscar adayı.

THE WITCH

The Witch insanlık tarihinin en karanlık dönemlerinden, New England'daki cadı avlarından esinlenmiş bir film. Prömiyerini 2015 Sundance'de yapan film buradan en iyi yönetmen ödülü aldı. Sundance'in "en ürkütücü filmi" olarak tanımlanan film bu yılın öne çıkan korku filmlerinden olacak gibi görünüyor. Korku seveler kaçırmamalı.

The Witch Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=iQXmlf3Sefg

IRRANATIONAL MAN

İlk gösterimini Cannes Film Festivali'nde yapan Irranational Man, "Zihni Kaşıyan gerilim dolu bir film" sözleriyle övüldü. Film hayattan zevk alamayan ve yaşama arzunu yeniden kazanmak isteyen bir felsefe profesörünün hayatı çerçevesinde gelişiyor. Kadroda başarılı oyuncular Joaquin Phoenix ve Emma Stone yer alırken, Irranational Man, her Woody Allen filmi gibi bünyede beklenti yaratıyor.

Irranational Man Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=hP8mPkyBntw

DESDE ALLA

Venedik Film Festivali'nde katılan ilk Venezuela filmi olan Desde Alla, tüm favori filmlerin arasından sıyrılarak festivalin en büyük ödülü Altın Aslan'ı alarak şaşırttı. Yönetmen Lorenzo Vigas'ın ilk uzun metraj film çalışması olan Desde Alla, çete üyesi olan bir jigolayla zengin bir yaşlı adam arasındaki imkansız denilebilecek yakınlaşmayı anlatıyor.

Desde Alla Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=dGxY3tu9mDg

THE CLUP

Dört rahip karakteri üzerinden Katolik Kilisesi'ne sert eleştiriler yönelten The Clup, Pablo Larrain'in son filmi. The Clup, 2015 Berlin Film Festivali'nde Büyük Jüri Ödülünü almıştı.

The Clup Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=Wqv8PPDfiyw

THE BRAND NEW TESTAMENT

Tanrı yaşıyor, hem de Brüksel'de bir apartmanda; ama huysuz bir adam, karısı ve kızına kötü davranıyor. Bir gün tahammülü tükenen 10 yaşındaki kızı babasının en büyük sırlarından birini, dünyadaki herkesin öleceği tarihi, insanlara SMS'ler yollayarak ifşa ediyor. Ardından da evden kaçıp altı yeni havari bulmaya karar veriyor. İlk kez Cannes'da "Yönetmenlerin On Beş Günü" bölümünde gösterilen ve beğenilen filmin hikayesi oldukça kulağa oldukça gerçeküstü ve eğlenceli geliyor.

The Brand New Testament Fragman;

https://www.youtube.com/watch?v=l9jEA8uzHwQ

Filmekimi gösterim çizelgesi için; http://filmekimi.iksv.org/tr/gosterim-cizelgesi

Posta kutusundaki mutluluklar; Postcrossing!

2015-09-01T22:04:00.000+03:00

Çoğumuzun posta kutuları faturaların dışında artık işlevini yitirmiş durumda, teknolojinin sağladığı kolaylıklarla birlikte haberleşme yöntemlerinin değişim ve dönüşümü bu kaçınılmaz sonu hazırlamış gibi görünüyor. Bilgisayar, cep telefonları ve çeşitli cep telefonu uygulamalarının esiri olduğumuz şu zamanlarda, üzerine düşünerek, emek vererek en önemlisi samimiyetle yazılan mektup, kartpostal göndermek gibi alışkanlıklarımızı yitirdik. Oysa eminim her insan evinin girişinde duran o küçük kutuda kendine özel gönderilmiş "gerçek" bir şeyler bulmaktan mutluluk duyar. En azından ben duyuyordum ve bunun için bir şeyler yapmaya karar verdiğim bir anda "Postcrossing" ile tanıştım ve sizleri de tanıştırmaktan daha da mutluluk duyacağım.

Postcrossing dünyanın dört bir yanından kartpostal gönderip, alarak posta kutularınızı canlandırabileceğiniz bir oluşum. Bu oluşuma dahil olmak için yapmanız gereken postcrossing.com sitesine girip kendiniz için bir kullanıcı adı alarak hesap oluşturmak. Hesabınızı oluştururken size kartpostal gönderilebilmesi için gereken adres bilgilerinizi doğru olarak girmelisiniz. Adresiniz profilinizde gözükmüyor ve postcrossing adres bilgilerinizin size kartpostal gönderecek kullanıcılar dışında kimseyle paylaşılmayacağını da temin ediyor. Bunun yanında tercihiniz doğrultusunda ayarlar kısmından "kendi ülkemden kartpostal almak istemiyorum" seçeneğini işaretleyebilirsiniz.

Siteye kayıt olduktan sonra profil bilgileri kısmını düzenlemelisiniz, kendinizden, hoşlandığınız şeylerden bahsedecek bir şeyler yazarsanız, size kartpostal gönderecek kullanıcı verdiğiniz bilgiler doğrultusunda size uygun bir kart seçip yollayacaktır. Sizde sitenin size vermiş olduğu adresin kullanıcı profilini inceleyip nasıl kartlardan hoşlanacağını öğrenebilirsiniz.

Profilinizi istediğiniz şekilde düzenledikten sonra artık kartpostal gönderip, almaya başlayabilirsiniz. Bunun için sitede "Send a postcard" butonuna tıklayarak bir adres alıyorsunuz ve site size adresle birlikte o adresin kartpostal numarasını veriyor. Burada önemli olan kartpostal numarası yani "Postcard ID". Size verilen Postcard ID 'yi göndereceğiniz kartpostalın bir köşesine mutlaka yazmalısınız. Bu şekilde kartpostal gönderdiğiniz yere ulaştığında alıcı kartın üzerinde olan bu ID'yi sitedeki "Register a postcard" butonuna tıklayarak kaydediyor. Bu sırada isterse kartınızı kaydederken size küçük bir not yazabiliyor. Sizde gelecek olan kartlarınızı bu şekilde kaydetmelisiniz. Her kartın ID'sinin kendine özel olduğunu unutmayın. Siteyi ilk kullanmaya başladığınızda aynı anda en fazla 5 kart adresi alabiliyorsunuz. Gönderdiğiniz kartların sayısı arttıkça bu limit çoğalıyor. Gönderdiğiniz kartpostal ulaşıp, kaydedildiğinde bilmelisiniz ki size doğru yola çıkan bir kartpostal da var.

Tavsiye:

Kartpostalınızı göndermeden önce ya da size gelen kartlar siteye gönderici tarafından yüklenmemişse tarayıp veya bir fotoğrafını çekip siteye yükleyebilirsiniz böylelikle alınan ve gönderilen kartlarınızdan galerileriniz oluşur. Başka kullanıcıların galerilerini gezerek hoşunuza giden kartları favorilerinize de alabilirsiniz. Size kart atacak kullanıcılar kaydettiğiniz kartları görebileceğinden aynı kartı göndermez veya favorilerinize aldığınız kartlardan ne tip kartları beğendiğinizi anlayarak onları ya da onlara yakın kartları gönderebilir.

Bir postcrossing klasiği ile bitirelim; HAPPY POSTCROSSING!

Güzel Şeyler

2015-03-28T01:28:00.000+02:00

Yapı Kredi Yayınları Genel Kültür Dizisi kitaplarına her geçen gün yenileri eklenirken, baskısı tükenmiş olanların tekrar baskısı yapılıyor. Onlardan biri de "Frida Kahlo" Kendi Gerçeğimin Resmini Yapıyorum". Gallimard Yayınevi'nin Decouvertes dizisinde yayımlanan kitapların Türkçeleştirilmiş tıpkıbasımları olan kitaplar oldukça güçlü içerikleriyle kütüphaneye katmaya değerler...

Son zamanlarda filmler ve kitaplar kadar ilgimi çeken bir başka uğraş da kart yazmak. Ülkemizde, mektup, kartpostal ve pul kültürü maalesef yok olmaya yüz tutmuş durumda ve bizler belki de bu kültürün son demlerini yakalamış şanslı insanlarız. Posta kutularımızı canlandırmak elimizde, değer verdiklerimize bir kaç satır yazıp göndermek ise en yakın PTT uzaklığında...

34. İstanbul Film Festivali Önerileri

2015-03-27T23:03:00.000+02:00

Nisan ayı İstanbul için önemli bir ay, pek çok sinemasever İstanbul Film Festivali için nisanı iple çekiyor. İstanbul Film Festivali'de gerek film programlarının kalitesi, gerek profesyonel işleyişi bakımından bu bekleyişi hak ediyor. 4-19 Nisan arasında gerçekleşecek olan festival, bu sene programa eklenen yeni bölümlerle sinemaseverlere 62 ülkeden 222 yönetmenin 204 filminin gösterileceği doyurucu bir film seçkisi sunuyor. Festivalin yeniliklerinden en önemlisi bu yıl ilk kez Belgesel Film Kategorisinde de ödül verilecek olması. Bir diğer yenilik ise öğrenciler için hazırlanan Paso Film! Kartı. Üniversite ve lise öğrencileri 20 TL karşılığında edinebilecekleri Paso Film! Kartı ile ücretsiz katalog, öncelikli bilet alımı ve anlaşmalı mekanlarda festival süresince indirim hakkına sahip olacaklar. Yoğun talep olan filmlere salon yetersizliğinden kaynaklanan bilet bulamama gibi sorunlar olsa da sonradan koyulacak ek seansların takipçisi olmak gerek.

Programdan önerilerim;

GERÇEKLİK | RÉALITÉ (Altın Lale Uluslararası Yarışma)

Yönetmen: Quentin Dupieux | Fransa, Belçika / 2014

"Wrong / Yanlış ve katil tekerlek Rubber / Lastik filmlerinin yönetmeni Quentin Dupieux gene çılgınca gerçeküstü bir komediyle kafaları karıştıracak. B filmlerine selam duran, biraz da bilimkurgu tadı veren bu filmde, kendi halinde bir kameraman olan Jason yöneteceği ilk korku filmi için fellik fellik yapımcı aramaktadır. Servet sahibi yapımcı Bob Marshal filme finansman sağlamayı kabul eder etmesine de, bir şart öne sürer: Jason 48 saat içinde sinema tarihinin en kusursuz çığlığını bulmalıdır! Jason, çığlık arayayım derken bir kâbusun içine düşecektir."

YÜZÜNDEKİ SIR | PHOENIX (Altın Lale Uluslararası Yarışma)

Yönetmen: Christian Petzold | Almanya / 2014

"Nelly, toplama kampından kurtulmayı başarmış ama işkenceden yüzü tanınmayacak hale gelmiş bir şarkıcıdır. Zorunlu olarak geçirdiği estetik ameliyat sonrasında, kendisinin bir benzerine dönüşür. Görmek için can attığı tek kişi ise kocası Johnny’dir. Karşılaştıklarında Johnny onu tanımayıp zihnini iyice bulandırır. Acaba kocası ona hâlâ âşık mıdır, yoksa sadece parasının peşinde midir? II. Dünya Savaşı sonrası Berlin’i bir nevi kara film sahnesine dönüştüren Yüzündeki Sır, Barbara’nın rüya ekibini, yönetmen Christian Petzold ve başrol oyuncuları Nina Hoss ile Ronald Zehrfeld’i tekrar bir araya getiriyor."

KAR KORSANLARI | SNOW PIRATES ( Altın Lale Ulusal Yarışma)

Yönetmen: Faruk Hacıhafızoğlu | Türkiye / 2015

65. Berlin Film Festivali'nde Dünya Prömiyerini gerçekleştiren Kar Korsanları için filmin yönetmeni Faruk Hacıhafızoğlu “Kar Korsanları dayanışma, arkadaşlık, mahrumiyet, masumiyet, öfke gibi evrensel temaları Kars’ın kendine özgü doğası, kültürel çeşitliliği, tarihsel zenginliği ve mimari estetiğiyle örerek şehrin hikâyesini çocukların gözünden anlatır. Kar Korsanları, bir şehirde yaşamanın değil, bir şehri yaşamanın hikâyesidir.” diyor. Filmin tek gösterimi yönetmenin katılımıyla gerçekleşecek.

LİMONATA | LEMONADE (Altın Lale Ulusal Yarışma)

Yönetmen: Ali Atay | Türkiye / 2014

"Başka kültürlerden gelen, birbirini tanımayan iki kardeşin benzerliklerini, farklılıklarını ve kavgalarını eğlenceli bir yol hikâyesiyle anlatan bir film Limonata. Suat, Makedonya’da yaşayan eski bir tır şoförüdür, hasta yatağında ölmeyi beklemektedir. Ölmeden önce oğlu Sakip’ten son bir isteği vardır; yıllar önce İstanbul’da imam nikâhıyla evlendiği bir kadından olan oğlunu bulup, yanına getirmesi. Sakip, varlığını yeni öğrendiği kardeşi Selim’i bulmak için Makedonya’dan İstanbul’a doğru babasının emektar arabasıyla yola çıkar. Ne var ki iki kardeş ilk andan itibaren asla tam olarak anlaşamaz. Selim durumu reddeder ve Makedonya’ya gitmeyi düşünmez bile. Sakip ikna edemeyeceğini anladığı kardeşini, bir gece ayakta duramayacak kadar sarhoş olmasından faydalanıp arabaya atarak kaçırır."

TANRILARLA KONUŞMALAR | WORDS WITH GODS (Akbank Galaları)

Yönetmen: Guillermo Arriaga, Emir Kusturica, Amos Gitai, Mira Nair, Warwick Thornton, Hector Babenco, Bahman Ghobadi, Hideo Nakata, Álex De La İglesia | Meksika, ABD /2014

"Farklı coğrafya ve inanç sistemlerinden dokuz ünlü yönetmenin bir araya gelerek yaptığı Tanrılarla Konuşmalar, inanç ve inançsızlık üzerine bir zihin egzersizi. Ateizmden Hinduizme, İslamdan Budizme uzanan bir yelpazede her yönetmen, kendi kültürüne yakın duran inanç sistemi üzerinden bir hikâye anlatıyor. Guillermo Arriega’nın fikir babalığını yaptığı, 9 kısa filmden oluşan bu projedeki yönetmenlerin isimleri heyecan verici. Bahman Ghobadi, çektiği bölümde Yılmaz Erdoğan bir kez daha birlikte çalışma fırsatı buluyor."

YENİ KIZ ARKADAŞIM | UNE NOUVELLE AMIE (Akbank Galaları)

Yönetmen: François Ozon | Fransa / 2014

"Claire ile Laura... İki kadın, iki çocukluk arkadaşı, etle tırnak gibi... Laura ağır bir hastalığa tutulunca, en yakın arkadaşı Claire’den bebeğine ve kocası David’e göz kulak olacağına dair söz alır. Laura’nın ölümü üzerine Claire, David ve bebeği ziyaret etmeye karar verir, ancak evde muazzam bir sürpriz onu beklemektedir. Britanya dedektif edebiyatının buzdan kraliçesi Ruth Rendell’in aynı adlı öyküsünden serbestçe uyarlananYeni Kız Arkadaşım, erillik ve dişillik etiketleri ve rolleri, dönüşüm, arzu ve cinsellik gibi konularda sorular sorarken aynı zamanda karakterlerinin burjuva cilalarını kazıyan oyunbaz bir melodram."

POSTACININ BEYAZ GECELERİ / BELYE NOCHI POCHTALONA ALEKSEYA TRYAPITSYNA (USTALAR)

Yönetmen: Andrei Konchalovsky | Rusya / 2014

"Usta Rus yönetmen Andrei Konchalovky’nin son filmi, yönetmenin Rus sinemasına muhteşem dönüşünü müjdeliyor. Filmde, bilfiil kendilerini oynayan köylüleri izliyoruz. Bu insanların yaşadığı köy resmen dünyanın öbür ucunda ve oraya ulaşmanın tek yolu da aradaki gölü tekneyle geçmek. Haliyle köyde yaşam neredeyse gerçeküstü. Bu kapalı toplumun dış dünyayla tek bağlantısı, diğer bir deyişle köyün can damarı ise, postacı. Gelgelelim postacının tutkun olduğu kadın kente taşınınca, üstüne üstlük postacının teknesinin motoru çalınınca, köyde alışılagelmiş yaşam alt üst olur."

EISENSTEIN MEKSIKA´DA | EISENSTEIN IN GUANAJUATO (USTALAR)

Yönetmen: Peter Greenaway | Hollanda, Meksika, Finlandiya, Belçika / 2015

"Sanatçı, ressam, yönetmen, düşünür ve film öncüsü Peter Greenaway, hayatı boyunca sinema idolü kabul ettiği Sergey Ayzenştayn’ı bu filmde kendini tam kudretli hissettiği dönemde ve cinsel uyanışının zirvesinde yakalıyor. Meksika’da geçen filmde Ayzenştayn, Potemkin Zırhlısı’nın başarısının ardından 1931 yılında başka bir filmi yönetmek için Guanajuato’ya gidiyor. Daha ilk andan yapım sorunları yaşasa da, yabancı bir ülkede olmanın verdiği hazlar ve tehlikeler karşısında haliyle müthiş bir heyecana kapılıyor. Bu duruma bir de beklenmedik bir cinsel arzu da ekleniyor. Şubat ayında Berlin Film Festivali’nde yarışan filmde, bu yaratıcı dâhinin tutku dolu bir aşk, cinsellik ve ölüm karşısında yaşadığı arzu ve korkuları izliyoruz."

MELEĞİN YÜZÜ | THE FACE OF AN ANGEL (USTALAR)

Yönetmen: Michael Winterbottom | İngiltere / 2014

"Britanya sinemasının her daim heyecan uyandıran yönetmeni Michael Winterbottom’ın yeni filmi Meleğin Yüzü,yönetmenin yankıları hâlâ süren meşhur “Amanda Knox Davası”ndan etkilenerek yaptığı bir psikolojik gerilim. Toskana’da Britanyalı bir kız öğrencinin ev arkadaşları tarafından öldürülmesinin ardından bu tuhaf vakanın peşine takılan iki kişiden biri bir gazeteci, diğeri ise bir belgeselci. Dante’nin İlahi Komedya’sı gibi üç bölüme ayrılan filmde Winterbottom, gerilimi had safhada tutarak cinsellik, dehşet ve gizem kokan ürkütücü bir cinayet hikâyesine ışık tutmanın derdinde."

ŞEYTAN | LUCIFER (YENİ BİR BAKIŞ)

Yönetmen: Gust Van Den Berghe | Belçika, Meksika / 2014

"Şeytan cennetten cehenneme giderken, yolu Meksika’da Lupita, torunu Maria ve Lupita’nın kardeşi Emanuel’in köyüne düşer. Şeytan bu, durur mu? Fırsattan istifade mucizevi sağaltma gücünü gösterir: Felçliymiş gibi davranan Emanuel’i zorla yürütür; Maria’yı baştan çıkartır ve Lupita’nın tüm inancını yitirmesine neden olur. Aslında sadece iyi ile kötü arasındaki ince çizgiye ışık tutmaktadır. Yönetmenin tercih ettiği dairesel "tondoskop" formatı sinemada bir ilk."

SİHİRLİ KIZ | MAGICAL GIRL (YENİ BİR BAKIŞ)

Yönetmen: Carlos Vermut | İspanya 2014

"İspanyol sinema ödüllerine damgasını vuran Sihirli Kız’a hayran kalan isimler arasında Pedro Almodóvar da yer alıyor. Lösemi hastası kızının son dileğini yerine getirmek için her şeyi göze alan işsiz bir baba, geçmişi sırlarla dolu ve bunalımda bir ev kadını, son on yılını hapishanede geçirmiş bir matematik öğretmeni... Carlos Vermut ikinci uzun metrajlı filminde, hayatları kesişen bu insanların hikâyesini anlatıyor. Bir aile dramı gibi başlayan Sihirli Kız, giderek karanlık ve rahatsız edici bir noktaya doğru ilerliyor ve final sahnesine dek seyircisini şaşırtmaya devam ediyor."

BURGUNDY DÜKÜ | THE DUKE OF BURGUNDY (MAYINLI BÖLGE)

Yönetmen: Peter Strickland | İngiltere / 2014

"Ödüllü yazar ve yönetmen Peter Strickland’ın tekinsiz Berberian Ses Stüdyosu ve Katalin Varga’nın ardından çektiği yeni filminden erotizm ve endişe damlıyor. Cynthia ile Evelyn her gün basit ve kışkırtıcı bir ritüeli yerine getirir ve bu âdet hep Evelyn’in cezası ve zevkiyle biter. Varlıklı amatör kelebek uzmanı Cynthia’nın gönlünde yatan daha geleneksel bir ilişki olunca, hizmetçi Evelyn’in erotik takıntıları kısa sürede ilişkiyi kırılma noktasına götüren bir bağımlılığa dönüşür. Jess Franco’nun üslubundan esinlenen Burgundy Dükü, karanlık bir çürümüşlüğü anlatan, iç gıcıklayıcı, gotik bir melodram."

PEŞİMDEKİ ŞEYTAN | IT FOLLOWS (GECE YARISI ÇILGINLIĞI)

Yönetmen: David Robert Mitchell | ABD / 2014

"Yılın en iyi korku filmine hazır mısınız? Cannes’da Eleştirmenler Haftası bölümünde gösterilen ve ünü kulaktan kulağa yayılarak sürpriz bir hite dönüşen Peşimdeki Şeytan, 80’lerin korku klasiklerinin tadını taşıyor ama önümüze yepyeni bir mitoloji koyuyor. Bu sefer cinsel birleşme yoluyla kişiden kişiye aktarılan bir lanet söz konusu. Kılıktan kılığa girebilen ve sizden başka kimsenin görmediği, yanınıza ulaştığı anda canınızı alacak doğaüstü bir varlık... David Robert Mitchell sadece fikrin orijinalliğine sırtını yaslamıyor; çok iyi bir yönetmenlikle benzersiz bir deneyime imza atıyor."

Ayrıntılı İstanbul Film Festivali 2015 Film Programı için; http://film.iksv.org/tr/program

İyi festivaller!

Bir Kitap; Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku

2015-02-13T23:48:00.000+02:00

İlhami Algör'ün, 1995'te yayımlanmış ilk kitabı olan "Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku", Yönetmen Çiğdem Vitrinel'in, kitabı sinemaya uyarlamasından sonra İletişim Yayınları tarafından tekrar basıldı. Başrollerinde Erdal Beşikçioğlu ve Sezin Akbaşoğulları'nın bulunduğu filmin 51. Altın Portakal Film Festivali'nde ve gişede adını duyurması kitaptan habersiz olan okuyucuları dahi bir merak seline sürükledi ve eminim kitabı okuyan çoğu insana "İyi ki film çekilmiş de kitaptan haberimiz" olmuş dedirtti.

60 sayfaya yakın kısa bir roman "Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku", hikayesini kahramanın kendisinden dinliyoruz. Etkileyici bir girişle başlıyor kitap; "Tütünümü, anahtarımı aldım, evden tam çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim."

Ruhundaki eksiklikleri fark eden ama müdahale edemeyen insanları anlatıyor kitap, hayatta hep kaybeden insanları, tutkuyla sevenleri, "çıt" sesini duymuş aşkları, filmleri, İstanbul'un ara sokaklarını, kahvelerini anlatıyor. Bunları öyle güzel anlatıyor ki, "derin" tutkular yaşayabilme yetisine sahip güzide insanların romanı olup çıkıveriyor.

Filmekimi 2013

2013-09-17T23:34:00.001+03:00

Sinemaseverlerin merakla beklediği etkinliklerden biri olan filmekimi, 28 Eylül- 6 Ekim tarihleri arasında birbirinden merak uyandırıcı filmlerle on ikinci yılında da izleyicileriyle buluşuyor. Lale Kart sahiplerine 18 Eylülde yapılacak ön satıştan sonra 21 Eylül Cumartesi 10:30'da her sene olduğu gibi Biletix, Atlas ve Beyoğlu Sinemaları gişelerinden bilet satışları gerçekleşecek. Bu uğurda özenle yapılan film listeleriyle birlikte cumartesi sabahı istiklal caddesine uzanacak olan bilet kuyruğu şimdiden gözümün önünde canlanıyor. 9 gün boyunca gösterilecek 40'a yakın filmin hepsini izlemek ve istediğimiz her filme bilet bulabilmek elbette mümkün değil ancak tüm filmler içinden benim öne çıkanlar listem şöyle;

İyi seyirler!

SADECE AŞIKLAR HAYATTA KALIR / ONLY LOVERS LEFT ALIVE

Yönetmen: Jim Jarmusch

Oyuncular: Tilda Swinton, Tom Hiddleston, Mia Wasikowska, John Hurt, Anton Yelchin, Jeffrey Wright, Slimane Dazi
İngiltere-Almanya, 2013

DCP / Renkli / 123'

İngilizce; Türkçe altyazılı

A 29 Pz. 21.30 / NC 30 Pt. 19.00 / B 4 Cu. 16.00 / A 6 Pz. 16.00

"Bu fetişist, havalı, güncel, romantik vampir dramının kahramanları Adam ve Eve (ya da Adem ve Havva). Aşkları yüzyıllardır sürmektedir, fakat son derece akıllı ve bir o kadar da ince zevklere sahip bohem entelektüeller olarak dünyanın gidişatı canlarını sıkmaktadır. Hayatın keyfini çıkarmaya bakarlarken, sükunetleri Eve'in ele avuca sığmaz kız kardeşinin gelişiyle bozulur. Zeki oldukları kadar kırılgan çiftimiz çağdaş dünyanın yıkılıp çökmesine tanık olurlarken ayakta kalabilecekler midir? İlk kez Cannes Film Festivali'nde gösterilen Sadece Aşıklar Hayatta Kalır, Jim Jarmusch'un Ölü Adam'dan bu yana çektiği en iyi film olarak övüldü."

BAŞKA SÖZE GEREK YOK / ENOUGH SAID

Yönetmen: Nicole Holofcener
Oyuncular: James Gandolfini, Julia Louis-Dreyfus, Toni Collette, Catherine Keener, Ben Falcone

ABD, 2013

35 mm / Renkli / 93'

İngilizce; Türkçe altyazılı

A 28 Ct. 13.30 / NC 3 Pe. 13.30 / NC 6 Pz. 11.00

"Amerikan bağımsız sinemasının tanınmış yönetmenlerinden Nicole Holofcener'in yönetmenliğini üstlendiği, ilk gösterimini Toronto Film Festivali'nde yapan Başka Söze Gerek Yok, Haziran ayında kaybettiğimiz, The Sopranos dizisinin yıldızı James Gandolfini'nin rol aldığı son film. Başrolde Gandolfini'ye Seinfeld dizisinde Elaine rolüyle tanıdığımız Julia Louis-Dreyfus eşlik ediyor. Kızına düşkün Albert, eşinden yeni boşanmıştır, tıpkı masöz Eva gibi. Bir partide tanışan Eva ve Albert, yakınlaşmaya ve sonunda görüşmeye başlarlar. Ne var ki, Eva'nın arkadaş olduğu bir kadın müşterisi, bu tatlı denklemi alt-üst edecektir: Albert hakkında kimsenin bilmediği gerçekleri anlatacak olan bu kadın, Albert'ın eski eşidir."

SEN ŞARKILARINI SÖYLE /
INSIDE LLEWYN DAVIS

Yönetmen: Joel Coen & Ethan Coen

Oyuncular: Oscar Isaac, Carey Mulligan, Justin Timberlake, Ethan Phillips, John Goodman, Garrett Hedlund

ABD, 2013

DCP / Renkli / 105'

İngilizce; Türkçe altyazılı

A 1 Sa. 11.00 / A 2 Ça. 21.30 / NC 3 Pe. 21.30

2013 Cannes Büyük Ödül

"Müzik tarihinden melankolik, bazen acımasız olduğu kadar da eğlenceli bir dönemi anlatan Coen Kardeşlerin son filmi, genç bir folk şarkıcısının 1961 yılında New York müzik piyasasında tutunma mücadelesini izliyor. New York kışının insafına kalan Llewyn Davis elinde gitarıyla bazılarına kendi yol açtığı türlü aksilikleri aşmaya çabalamaktadır. Ne iş olursa yapmakta, Greenwich Village'daki kafelerden görüşme yapmak üzere boş Chicago kulüplerine savrulup durmaktadır. 1950'lerin "folk dirilişi"nden esinlenen Coen Kardeşlerin Ölü Adam'dan bu yana çektikleri bu en iyi filmde şarkıları, oyuncular kendileri seslendiriyor."

PİSLİKLER / LES SALAUDS

Yönetmen: Claire Denis

Oyuncular: Vincent Lindon, Chiara Mastroianni, Julie Bataille, Michel Subor, Christophe Miossec, Alex Descas, Lola Créton, Grégoire Colin

Fransa, 2013

DCP / Renkli / 100'

Fransızca; Türkçe altyazılı

A 29 Pz. 19.00 / NC 30 Pt. 16.00 / B 5 Ct. 19.00 / B 6 Pz. 21.30

"İnsanı hipnotize eden, derin, karanlık, kendi içinde dönüp duran bir intikam hikâyesi anlatıyor Claire Denis'nin son filmi. Hikâyenin kahramanı Marco, bir yük gemisinin kaptanıdır. Kız kardeşi Sandra, onu acilen Paris'e çağırır: Kocası intihar etmiş, işleri bozulmuş, kızı kötü durumdadır. Sandra, bütün olanlardan kudretli işadamı Edouard Laporte'u sorumlu tutmaktadır. Hızır gibi yetişen Marco, Laporte'un metresinin oturduğu binaya taşınır. Fakat kız kardeşinin kumpaslarından haberdar değildir. Akira Kurosawa'nın Warui yatsu hodo yoku nemuru / Kötüler Rahat Uyur filminden yola çıkan Pislikler, ilk gösterimini Cannes Film Festivali'nin Belirli Bir Bakış bölümünde yaptı. Filmin müzikleri yine, daha önce İstanbul Film Festivali'nde özel bir konser veren Tindersticks'e ait."

MAVİ EN SICAK RENKTİR /
BLUE IS THE WARMEST COLOUR

Yönetmen: Abdellatif Kechiche

Oyuncular: Léa Seydoux, Adèle Exarchopoulos, Salim Kechiouche, Mona Walravens, Jérémie Laheurte

Fransa, 2013

DCP / Renkli / 179'

Fransızca; Türkçe altyazılı

A 28 Ct. 21.30 / NC 29 Pz. 16.00 / B 30 Pt. 21.30 / A 2 Ça. 16.00

2013 Cannes Altın Palmiye

2013 fipresci Yılın En İyi Filmi

"Mavi renge bambaşka bir anlam yükleyen Abdellatif Kechiche'in son filmi, ilk kez gösterildiği Cannes Film Festivali'nde hem eleştirmenler hem de izleyiciler tarafından büyük ilgi görerek festivalin büyük ödülünü kazandı. Başkanlığını Steven Spielberg'in üstlendiği jüri, yönetmen Kechiche'le birlikte başrol oyuncuları Adèle Exarchopoulos ile Léa Seydoux'yu da Altın Palmiye'ye layık gördü. Cinselliğe çekincesiz yaklaşımı ve gerçekçiliğiyle sansür ve sanat tartışmalarına yol açan Mavi En Sıcak Renktir, biri henüz lise öğrencisi diğeri ise mavi saçlı bir sanatçı olan iki genç kızın yıllara yayılan birliktelikleri üzerinden yaşamı ve aşkı sorguluyor."

KİM Kİ-DUK'TAN MOEBIUS / MOEBIUS

Yönetmen: Kim Ki-duk

Oyuncular: Cho Jaehyun, Seo Youngju, Lee Eunwoo
Kore, 2013

DCP / Renkli / 89'
Konuşmasız

NC 1 Sa. 16.00 / B 3 Pe. 16.00 / A 4 Cu. 19.00 / B 6 Pz. 16.00

"Konusu nedeniyle ülkesi Kore'de sansür tartışmaları yaratan ve zar zor gösterim izni koparan MoebiusKim Ki-duk'un geçen yıl Pieta ile Altın Aslan'ı kazandığı Venedik Film Festivali'nde Eylül'de ilk kez izleyici karşısına çıktı. Bir ailenin parçalanmasını cinsellik üzerinden ele alan Moebius, arzularına teslim olan bir baba, babasını kıskanan bir oğul ve ikisinin de trajik bir sona sürüklenmesine neden olan bir anneyi izliyor. Anne, kocasının sadakatsizliğini oğlunu yaralayarak cezalandırır. Suçlulukla ezilen baba, tüm bu felaketlerin kaynağı olan kendi cinsel organını keser ve kendini oğluna adar. Yaralar iyileşir, fakat felaketlerin sonu gelmez."

SON DURAK / FRUITVALE STATION

Yönetmen: Ryan Coogler

Oyuncular: Michael B. Jordan, Melonie Diaz, Octavia Spencer, Kevin Durand, Chad Michael Murray, Ahna O'reilly, Ariana Neal, Keenan Coogler

ABD, 2013

DCP / Renkli / 84'

İngilizce; Türkçe altyazılı

B 29 Pz. 19.00 / B 30 Pt. 13.30 / A 3 Pe. 21.30 / NC 5 Ct. 11.00

2013 Sundance Büyük Jüri Ödülü, İzleyici Ödülü (ABD Yapımı Dram)

2013 Cannes Gelecek Ödülü (Belirli Bir Bakış)

"Oscar Grant, 31 Aralık 2008 sabahı içinde tuhaf bir hisle uyanır. Nedenini çözemese de bu hissi bir işaret olarak algılar ve kendine bazı sözler verir: Yeni yılda annesine daha iyi davranacak, daha iyi bir eş, dört yaşındaki kızına daha iyi bir baba olmaya çalışacaktır. Ne var ki Oscar, yılbaşı gecesi polis tarafından soğukkanlılıkla vurularak öldürülecektir. Oscar'ın yaşamı ve trajik ölümü, sonraki günlerde bütün ABD ulusunu derinden sarsacaktır. Rolling Stonedergisine göre Sundance Film Festivali'nin en iyi filmi olan Son Durak, gerçek olaylardan esinleniyor."

Ayrıntılı filmekimi 2013 programı için; http://filmekimi.iksv.org/tr/Program.asp

Roma'ya Sevgilerle

2012-12-12T23:46:00.002+02:00

Woody Allen'dan Bir Roma Güzellemesi / To With Rome Love

Woody Allen'ın İngiltere'de çektiği 'Match Point' filmiyle başlayan Avrupa Şehirlerinde film çekme serüveninin son durağı olan 'To With Rome Love' filmi, izleyicisini Roma harikalarının çevresinde dolaştırırken aynı zamanda birbirinden bağımsız 4 farklı hikayeye tanıklık etmesini sağlıyor.

Film, meşhur Roma trafiğinde şehirden görüntüler eşliğinde açılıyor, fonda 'Volare' çalarken, Piazza Venezia kavşağında trafiği yöneten polis tarafından karşılanıyoruz, tıpkı şehir gibi çok renkli bir kişiliğe sahip olduğunu anladığımız hikaye anlatıcımız "Bu şehirde her şey birer hikayedir" deyip izleyiciyi Roma sokaklarında karşılaşacağı olası hikayelerin kucağına bırakıyor.

Filmin epizotik bir anlatım tarzı olduğunu söylemek gerek, bu epizotlar çizgisel bir zaman kavramına bağlı değil ve epizotlar arasında bolca geçiş mevcut, zaten filmin var olan dinamizmini sağlayan unsurda bu... İlk olarak şehri gezen Amerika'lı Hayley ile karşılaşıyoruz, Hayley romantizmin şehrinde adres sorduğu Genç Romalı Michelangelo ile yakınlaşıyor ve kısa sürede evlilik kararı alan çift ailelerini tanıştırmaya karar veriyor. Damat adayı ve ailesi ile tanışmak için Amerika'dan Roma'ya gelen Hayley'in babası rolünde Woody Allen'ı yine nevrotik bir karakter içinde görüyoruz ve bu noktadan sonra hikaye Hayley ve Michelangelo'nun hikayesi olmaktan çıkıp, Hayley'in emekli bir opera yapımcısı olan babası ve Michelangelo'nun cenaze levazımatçısı babasının hikayesi oluveriyor. Roma sokaklarında karşılaştığımız ikinci hikaye ise yeni evli bir çift olan Antonio ve Milly'nin taşradan Roma'ya yeni ve daha iyi bir iş fırsatını yakalamak üzere gelmeleriyle başlıyor. Antonio'ya yeni iş fırsatını sunan ailenin ileri gelen üyeleri ile ilk kez tanışacak olan Milly'nin aile üzerinde iyi izlenimler bırakması gerekirken, kuaföre gitmek için otelden ayrılan Milly, Roma sokaklarında kaybolurken, Antonio'nun odasına gelen escord kadın yanlış anlamalarla dolu olaylar zincirini başlatıyor. Üçüncü hikaye de mimarlık okumak için Roma'da bulunan Amerikalı genç Jack'in, sevgilisi Sally'nin Los Angeles'tan gelen güzel aktrist arkadaşı Monica ile yaşadığı gizli aşkın sonunu çok iyi bildiğimiz hikayesi çıkıyor karşımıza... Bu evrede filmin aslında günlük hayatta karşılaştığımız, bizlere hiç yabancı gelmeyen durumları ne kadar eğlenceli bir biçimde anlattığını fark ediyoruz... Bir diğer hikayede ise filmin belkide en renksiz karakteri olan Leopoldo Pisanello, karısı ve iki çocuğuyla birlikte orta halli bir Roma'lı olarak, yaşamını oldukça sıradan bir şekilde sürdürürken bir sabah işe gitmek için evden çıktığında tıpkı bir hastalığa tutulmuş gibi şöhrete yakalanıveriyor. Anlamsız biçimde peşinden koşan, "Kahvaltıda ne yediniz?" gibi saçma sorular soran gazetecileri ve neden ünlü olduğunu anlamayan Leopoldo, renksiz hayatını renklendiren bu durumun tadını çıkarmaya karar verince şöhretin iki yüzlü kollarına teslim oluyor, ancak bir hastalık gibi aniden gelen şöhretin gidişinin, gelişinden farksız olmayacağını kestiremiyor...

Film boyunca, baştaki hikaye anlatıcımız trafik polisinin de dediği gibi yukarıdan bakıyor ve bu güzel şehirdeki hikayelere, yaşananlara tanıklık ediyoruz. Aslında izlediğimiz dört hikayede oldukça sıradan ve klişe hikayeler, Allen klişeleri anlatmak için klişe yollar seçmiş, hikayelerin hepsinde kendimizden, çevremizden bildiğimiz durumları izlediğimiz de bir gerçek, şehir fark etmez neresi olursa olsun aslında insan hikayeleri hep aynı değil mi? Tabii sonuç olarak bu hikayeleri Allenvari bir bakışla izlemek başka...

The Skin I Live In

2012-11-17T22:07:00.000+02:00

Son dönem Almodovar sinemasında yeni bir soluk / İÇİNDE YAŞADIĞIM DERİ

Almodovar sineması, düz bir açıdan bakıldığında klasik sinema olay örgüsü ve kalıplarından yola çıksa da bunu o denli uçlarda ve kendine özgü bir biçimde gerçekleştirir ki, her seferinde seyirciyi bu uç olay ve çılgın karakterlerin dünyasına çekmeyi başarı verir. Yönetmen, son filmi ‘İçinde Yaşadığım Deri’de ‘tecavüz’, ‘intikam’ gibi pek çok filmde görmeye alıştığımız klasik temaları kendi sinemasının temel temalarıyla bütünleyerek oldukça seyirlik bir iş çıkarıyor.

Almodovar, ‘İçinde Yaşadığım Deri’de ‘Konuş Onunla’, ‘Kötü Eğitim’, ‘Kırık Kucaklaşmalar’ filmlerinde benimsediği gibi döngüsel bir kurgu ile parçaları birleştirerek filmin dinamiğini inşa ediyor. Dr. Ledgard’ın çok sevdiği karısı bir trafik kazası sonucu yanarak bütün güzelliğini kaybediyor. Bu durum Dr. Ledgard’ı ‘yapay deri’ üretme çalışmaları yapmaya itiyor ancak karısını kaybettiği güzelliğine geri döndürmek için yaptığı deneyler henüz sonuç bulmadan karısı intihar ediyor. Annesinin ölümüne tanık olduğu için sorunlu bir yaşam süren kızları Norma’nın bir düğün sırasında tecavüze uğraması ise asıl olayları başlatan ve bu talihsiz serüvenler dizisini ateşleyen olay oluyor. Tecavüze uğrayan kızının geçirdiği travma onuda tıpkı annesi gibi intihar ile biten bir sonuca götürürken Dr. Ledgard’ı intikama yönlendiren süreç başlamış oluyor.

Almodovar filmlerinde daha öncede gördüğümüz (Tutkunun Kanunu, Yüksek Topuklar, Kötü Eğitim, Kırık Kucaklaşmalar) önemli temalarından olan ‘tek bedende iki kimlikli yaşam’ meselesi ‘İçinde Yaşadığım Deri’de bir level atlayıp bu duruma hapsedilme ve zorunda kalmışlıkla Vera’nın nezdinde yer bulurken karakterin yaşadığı bu bedensel dönüşümün, özünde nasıl bir karşılık bulacağı sorgulanıyor. Bu noktada Vera’nın iç dünyasının yeterince derinlikli olarak anlatılmaması yönetmenin filmin sürpriz sonunu hazırlama hamlesi olarak görmek ne kadar doğru olur bilemiyorum ancak Vera’nın bedensel dönüşümü gerçekleşirken televizyonda keşfettiği yoga dersleri sayesinde gerçek benliğini içinde koruma felsefesiyle karşılaşması aslında filmin vermek istediği mesajın bir özeti niteliğinde…

Filmin, Thierry Jonquet’in Tarantula adlı romanından uyarlandığını da belirtmek gerek. Bugüne kadar genellikle hikayelerini kendi oluşturan bir yönetmen olan Almodovar’ın bu romanı seçmesi bir tesadüf olmasa gerek, çünkü hikaye Almodovar’a has diyeceğimiz ana temaları özünde barındırmakla birlikte cinselliği, kimlikleri sorgulayıp, tutku ve nefretin iç içe geçtiği, acıların ise saplantıları doğurduğu bir melodrama dönüşüyor. Yönetmenin önceki filmlerindeki kadın egemenliğine bakarak bu filmde erkek egemenliğinden bahsedebilsek de onun filmlerinde her zaman kaybetmeye mahkum olan erkekler için durum ‘İçinde Yaşadığım Deri’de de değişmiyor. Her ne kadar intikamını almış olsa da filmin sonunda, hem Dr. Ledgard’ın hem de bedensel olarak dönüşen Vera’nın kaybeden olduğu görülüyor. Sonuçta erkek karakterler ne kadar baskın olsa da, 'İçinde yaşadığım deri' kadın bakış açısına sahip tipik bir Almodovar filmi olduğunu kanıtlıyor.

Film Ekimi 2012 programı açıklandı!

2012-09-11T18:24:00.000+03:00

İlk kez 2002 yılında düzenlenmeye başlanan ve büyük ilgi gören Film Ekimi bu yıl 11. kez karşımızda!

Türkiye'nin farklı kentlerinde 29 Eylül- 7 Ekim arasında gerçekleştirilecek olan Film Ekimi, İstanbul'da Nişantaşı City's, Atlas ve Beyoğlu sinemalarında izlenecek.

Benim listeme eklediklerim!

BEN VE SEN

Yönetmen: Bernardo Bertolucci

Oyuncular: Jacopo Olmo Antinori, Tea Falco, Sonia Bergamasco

İtalya, 2012

35 mm / Renkli / 103’

İtalyanca; Türkçe altyazılı

B 2 Sa. 16.00 / B 3 Ça. 11.00 / B 6 Ct. 21.30 / A 7 Pz. 11.00

ACI

Yönetmen: Kim Ki-duk

Oyuncular: Jo Min-soo, Lee Jeong-jin, Woo Gi-hong, Kang Eun-jin, Jo Jae-ryong

Güney Kore, 2012

35 mm / Renkli / 104’

Korece; Türkçe altyazılı

B 30 Pz. 21.30 / A 3 Ça. 21.30 / B 5 Cu. 16.00 / B 7 Pz. 19.00

AŞK

Yönetmen: Michael Haneke

Oyuncular: Jean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva, Isabelle Huppert, Alexandre Tharaud

Fransa-Almanya-Avusturya, 2012

35 mm / Renkli / 104’

Fransızca; Türkçe altyazılı

A 29 Ct. 21.30 / A 2 Sa. 21.30 / NC 3 Ça. 11.00 / B 4 Pe. 16.00

CENNETTEKİ ÇÖPLÜK

Yönetmen: Fatih Akın

Oyuncular:

Almanya, 2012

DCP / Renkli / 98’

Türkçe

B 29 Ct. 13.30 / B 1 Pt. 19.00 / B 2 Sa. 21.30

TUTKU

Yönetmen: Brian De Palma

Oyuncular: Rachel McAdams, Noomi Rapace, Karoline Herfurth, Paul Anderson

Fransa-Almanya, 2012

DCP / Renkli / 97’

İngilizce; Türkçe altyazılı

NC 29 Ct. 21.30 / A 30 Pz. 21.30 / A 3 Ça. 11.00 / NC 5 Cu. 16.00

Detaylı Film Ekimi 2012 programına ulaşmak için http://filmekimi.iksv.org/tr/index.asp

TRAMVAY

2012-07-20T23:35:00.000+03:00

Türk sineması araştırması sırasında tesadüfen karşılaştığım Tramvay filmi bende büyük bir şaşkınlık yarattı. Büyük bir özveri ve emek sonucu gerçekleştirildiği belli olan film, bağımsız, deneysel ve psikolojik irdelemeler yapan filmleri sevenler için güzel bir sürpriz olabilir.

Babasının porno filmler gösteren sinemasında çalışan Hamit, sinemadaki koltuklardan birinin çalınmasıyla babası tarafından öldüresiye dövülerek, kovulur. Hamit, kanlar içinde kalana dek yediği şiddetli dayağın ve maruz kaldığı aşağılanmanın yarattığı psikolojik sarsıntı ve yine babasının sinemasında çalışan dolandırıcı arkadaşı Mahmut’un dolduruşa getirmesiyle birlikte bindikleri Taksim- Tünel hattı tramvayını yolcuları ile birlikte alıkoyar. Tramvaydaki yolcuların hepsi birer karşıtlığın ve Türkiye’nin içinde barındırdığı insan çeşitliliğinin temsilidir. Yaşlı Rum kadın, baba- çocuk, uyumsuz evli bir çift, Laik Kız- Kapalı Kız hatta bir kiralık katil ve onun kurbanı aynı tramvay içinde birleşince karşıtlıklardan doğan çatışmalar filmin dinamiğinin korunmasını ve merakla izlenebilir halde kalmasını sağlıyor. Oyuncu kadrosunda Fırat Tanış, Emel Çölgeçen, Halit Ergenç gibi önemli isimler var. Özellikle üstün performansıyla Fırat Tanış’ın kendini o zamandan müjdelediği söylenebilir. Fırat Tanış dışında diğer oyunculukların biraz abartılı olduğunu söylemek ise yanlış olmaz. Film teknik açıdan yetersiz ancak bir yönetmenin kendi bağımsız çabalarıyla gerçekleştirmeye çalıştığı bir ürün olduğunu düşünürsek bu oldukça normal ve hatta takdir edilesi… Sonuç olarak film şiddet, hoşgörüsüzlük, sevgisizlik, yalnızlık ve bir bütün olamama temalarında iyi dolaşmış ve bu temaları oldukça etkili bir biçimde irdelemiş. Başta da söylediğim gibi bağımsız ve deneysel filmleri seven izleyiciler için bir tercih olabilir.

Filmin Künyesi
Yönetmen: Olgun Arun
Oyuncular: Fırat Tanış, Itri Koşar, Halit Ergenç, Emel Çölgeçen, Ayça Bingöl, Tomris İncer, Dilek Serbest...

31. İstanbul Film Festivali Kapanış Töreni Gerçekleşti! Ulusal Yarışma Dalında Ödül Kazanan Filmler

2012-04-15T00:16:00.000+03:00

En İyi Müzik

İz-Reç- Mustafa Biber

En İyi Kurgu

Yer altı- Zeki Demirkubuz

En İyi Görüntü Yönetmeni

Yer altı- Zeki Demirkubuz

En İyi Senaryo

Tepenin Ardı- Emir Alper ve Babamın Sesi- Orhan Eskiköy filmlerine paylaştırıldı.

En İyi Kadın Oyuncu

Şimdiki Zaman- Sanem Öğe

En İyi Erkek Oyuncu

Yer altı- Engin Günaydın

En İyi Yönetmen

Yer altı- Zeki Demirkubuz

En İyi Film

Tepenin Ardı- Emin Alper(ilk film)

Ayrıca Onat Kutlar adına verilen Jüri Özel Ödülü, İz-Reç filmi ile Tayfur Aydın'a verildi.

Yolu İstanbul'dan Geçen Yabancı Filmler

2012-04-04T00:43:00.001+03:00

Şehr-i İstanbul, boğazı, güneşi, insanı, mimarisi gibi hem doğal güzellikleri hem de tarihi yapı ve özellikleriyle pek çok yönetmenin filmine mekan, konu ve ilham kaynağı olmuştur. Bugün Tom Tykwer’ın ‘İnternational’ filmini izledikten sonra bu film gibi yolu İstanbul’dan geçen diğer yabancı filmleri hatırlamak ve yönetmenlerin İstanbul’u filmlerinde nasıl tasvir ettiklerini, kültürümüze veya insanımıza bakış açılarının ne doğrultuda olduğunu görelim istedim...

'Doğu Ekspresinde Cinayet' Film Afişi

Geçmişten günümüze yabancı yönetmenlerin İstanbul’a ve kültürümüze karşı oryantalist bakış açısından kurtulabildiğini söylemek maalesef pek mümkün olmuyor. Bu durumun önemli örneklerinden biri vakti zamanında büyük tartışmalara yol açan ‘Gece Yarısı Ekspresi’. Film, Türk hapishanelerine düşen yabancı bir adamın başından geçenler ekseninde çerçeveleniyor ve Türk adalet sistemini, hapishaneleri ve polisin işkenceci tutumunu konu alıyor. Filmin çekimlerinin Türkiye’de yapılmasına nasıl izin verilmiş pek anlamasam da çekimler sırasında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ile Sağmalcılar Cezaevi’nin kullanıldığı söyleniyor. Aradan geçen yıllar sonucunda yönetmen filmde anlatılanları abarttığını itiraf etse de film Türkiye'nin yurt dışında uzun yıllar kötü hatırlanmasına neden olmuştu. Gösterime girmeden önce Türkiye tarafından protesto edilen Geceyarısı Ekspresi, 52. Akademi Ödülleri'nde aday olduğu 6 dalın 2'sinde akademi ödülü kazandı... Yine Türklerin pek iyi gösterilmediği daha ziyade Araplara benzetildiği ‘Doğu Ekspresinde Cinayet’ filmi 1930'lu yıllarda İstanbul ve Paris arasında sefer yapan trende işlenen bir cinayet ve tren’in yolcuları arasında dedektif Hercule Poirot'un da bulunmasıyla gelişen olay örgüsüyle şekillenir. Agatha Christie’nin aynı adlı romanından uyarlanan film dönemine göre oldukça sürükleyici olamakla birlikte sadece başında bulunan eski İstanbul görüntüleri için bile izlenebilir...

'Topkapı' filminden bir görüntü

1964 yapımı ‘Topkapi’ filmi, Yazar Eric Ambler’in ‘The Light of Day’ romanından sinemaya uyarlanmış. Film uluslararası çapta mücevher hırsızlığı yapan bir çetenin Topkapı Sarayı’nda bulunan çok değerli bir hançeri çalmayı planlamalarını anlatıyor. Dış mekân çekimlerin tamamının İstanbul'da gerçekleştirildiği filmde, Boğaziçi, surlar, Sultanahmet Camii, Topkapı Sarayı, eski İstanbul sokakları görülüyor. Filmin oyuncularından Peter Ustinov, filmdeki Arthur Simpson rolüyle En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazanmıştı.

'İstanbul' film afişi

Eski bir yapım(1957) olan ve yönetmenliğini Joseph Pevney'in yaptığı ‘İstanbul’ filmi ise mücevher kaçakçılığı suçundan dolayı sınır dışı edilen maceracı James Brennan İstanbul’a geri dönmesiyle başlar. Brennan, geçmişe kalan sorulara cevap bulmak ister. Brennan karakterini "Kadınlarımı genç, viskimi yaşlı isterim" repliği ile bilinen aktör Errol Flynn canlandırıyor... Önemli bir kısmı İstanbul’da çekilen 1961 yapımı ‘Tenten ve Altın Post’un Sırrı’ filmi ise Kaptan Haddock’a eski bir arkadaşı tarafından miras bırakılan altın post gemisini almak üzere Tenten ve Kaptan Haddock’un İstanbul’a gelmesiyle başlar. Filmde Yeşilçam oyuncuları ufak rollerde de olsa bulunuyorlar. Dario Moreno’yu da Papos rolünde izliyoruz... Ülkemizde sudan bir sebepten diyebileceğimiz şekilde gösterimi yasaklanmış olan dikkate değer bir diğer yapım ise ‘Paralı Askerler’ (You Can't Win 'em All) filmi… Atatürk’ün ilk kez yabancı bir aktör tarafından canlandırıldığı macera türündeki filmin çekimleri İstanbul ve İzmir’de yapılmış. Fikret Hakan ve Salih Güney gibi önemli Türk oyuncuları kadrosunda bulunduran yapıt 1922 yılında Türk Kurtuluş Savaşı sırasında geçiyor. Adam ve Josh adlı iki eski Amerikalı asker savaş içinde bulunan ülkelere silah satarak köşeyi dönme hesapları güderek Ege kıyılarına demir atarlar ve macera dolu hikayeleri böylelikle başlar.

'Paralı Askerler' filminden bir görüntü

Filmin Türkiye’de yasaklanması oldukça garip. Başrol oyuncusu Charles Bronson o tarihte bir gazetenin röportaj teklifini geri çevirmiş, buna kızan gazeteler de filmin aleyhinde bir kampanya başlatınca bu durum sansür kurulunu "Paralı Askerler"in Türkiye aleyhinde bir film olduğu kanaatine vardırmış! Bu nedenle film gösterimi 40 yıldır vizyonda ya da televizyonda yapılmamış. Ancak yakın zamanda bir TV programında TRT tarafından bir kısmının yayınladığını da not düşmek gerek… Vee 1963 yapımı ‘James Bond: Rusya’dan Sevgilerle’… Serinin ikinci filminin büyük kısmı İstanbul’da geçiyor. İngiliz Gizli Servisi, James Bond'a Rusların elinde olan Lektor şifreleme makinasını alma görevini verir ve kahramanımız bu amaçla İstanbul'a gönderilir. Filmde eski İstanbul’u açıkça görmek mümkün ve başrolde başarılı aktör Sean Connery’i izliyoruz...

Devamı gelecek...

31. İstanbul Film Festivali Başladı!

2012-03-31T20:55:00.000+03:00

İlk kez 1982 yılında gerçekleşen ve İstanbul'un en değerli film festivaline dönüşen İstanbul Film Festivali dün akşam Lütfi Kırdar Uluslararası Sergi ve Kongre Sarayında düzenlenen açılış töreniyle başladı!

31 Mart-15 Nisan arasında gerçekleşecek olan festivalde izleyicilere pek çok bölümde 200’ün üzerinde filmden oluşan bir seçki sunulacak. Bu yıl festivalin bölümleri arasında 'Sinema ve Müzik', 'Devrimin Filmini Çekmek', 'Yunanistan’da Neler Oluyor?', 'Bir Çin Sinema Geleneği: WuXia', 'Aile İçinde' gibi yeni bölümler var. Ntv ekranlarından canlı olarak yayınlanan açılış töreninde verilen sinema onur ödülleri bu yıl Oyuncu Ayşen Gruda, Halit Akçatepe, Yönetmen Ali Özgentürk ile Sinema Eleştirmeni Sevin Okyay'a taktim edildi. Açılış Töreninden sonra festivalin onur konuğu olan Yönetmen Terence Davies'in, başrolünde Rachel Weisz’in yer aldığı filmi 'Aşkın Karanlık Yüzü' gösterildi. Aşkın Karanlık Yüzü festivalde 'Yıllara Meydan Okuyanlar' bölümünde bulunuyor.

Ulusal Yarışmada ‘Nar’, ‘Şimdiki Zaman’, ‘Ferahfeza’, ‘Yurt’, ‘Ana Dilim Nerede?’, ‘Babamın Sesi’, ‘Yeraltı’, ‘Can’, 'Lal Gece', ‘İz-reç’, ‘Ben Uçtum Sen Kaldın’ ve ‘Tepenin Ardı’ filmleri yarışırken Murathan Mungan başkanlığındaki jüri En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Kadın Oyuncu, En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Senaryo, En İyi Görüntü Yönetmeni, En İyi Kurgu, En İyi Müzik ve Jüri Özel Ödülü dallarında toplam 9 ödül verecek.

Programda benim gözüme takılanlar!

AZRAİL'İ BEKLERKEN

The New York Times’a göre “bir film ziyafeti” olan, Marjane Satrapi’nin 1950 İran’ında geçen eğlenceli, hüzünlü ve melankolik yeni uzun metrajlı filmi, bir hite dönüşen Persepolis’in ardından geliyor. Satrapi’nin kendi çizgi romanından uyarlanan bu canlı çekim filmde hikâye, enstrümanı kırıldığında ölmeye karar veren dünyaca ünlü keman virtüözü Nasser’in canını almaya gelen Azrail tarafından aktarılıyor. Azrail’in gelmesi için geçen sekiz günlük sürede Nasser, başarısız okul günlerinden erkek kardeşine, aşksız evliliğinden sigara tiryakisi annesine ve İran isimli çocukluk aşkına kadar, hayatını yeniden yaşıyor.

Yönetmenler: Marjane Satrapi & Vincent Paronnaud / Oyuncular: Mathieu Amalric, Edouard Baer, Maria De Medeiros / Fransa / 2011 / 35 mm / Renkli / 91’ / Fransızca; İngilizce ve Türkçe altyazılı

MICHAEL

Cannes’da Altın Palmiye için yarışan Michael, 10 yaşındaki Wolfgang ile 35 yaşındaki pedofil Michael’in birlikte geçirdiği son beş ayı anlatıyor. Wolfgang’ı kaçırmış olan donuk ofis çalışanı Michael evinde alıkoyduğu çocuğa cinsel tacizde de bulunmaktadır. Kesin yargılarda bulunmadan durumu tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren bu öykü, en feci suçlardan birini konu alırken kendi dünyasını ve bakış açısını nakleden bir suçluyu merkez alıyor. Michael, sık sık Michael Haneke ile birlikte çalışmış ünlü görüntü yönetmeni Markus Schleinzer’in ilk uzun metrajlı filmi.

Yönetmen: Markus Schleinzer / Oyuncular: Michael Fuith, David Rauchenberger, Christine Kain / Avusturya / 2011 / 35 mm / Renkli / 96’ / Almanca; İngilizce ve Türkçe altyazılı

FAUST

Efsanevi bir klasiğin etkileyici yorumu olan Altın Aslan ödüllü Faust, usta Rus yönetmen Sokurov’un “gücün yozlaşması”nı inceleyen dizisinin Moloch, Boğa ve Güneş’i takip eden son filmi. Goethe’nin bilginin arayışı hakkındaki trajedisinden esinlenen Faust 19. yüzyılda geçiyor ve yapıta adını veren, ruhunu şeytana satan kahramanını izliyor. O bir düşünürdür, fikirlerin sözcüsü, haberleri yayan kişidir; entrikacıdır, hayalperesttir. Açlık, açgözlülük, şehvet gibi temel güdülerin yönlendirdiği adsız bir adamdır. Goethe’nin Faust’una meydan okuyan mutsuz, peşine düşülmüş bir varlıktır. İlerlemek mümkünse neden olduğun yerde durasın ki?

Yönetmen: Alexander Sokurov / Oyuncular: Johannes Zeiler, Anton Adasinskiy, Isolda Dychauk / Rusya / 2011 / 35 mm / Renkli / 135’ / Almanca; İngilizce ve Türkçe altyazılı

MAVİ KOD

Ölüme hayranlık duyan ve baskıladığı duygularıyla ezilmekte olan Marian, mükemmellik ve kontrol düşkünü bir hemşiredir; bazen de bir azizeymiş gibi ölüm meleği rolüne bürünmektedir. İnsanlardan uzak bir hayat sürerken bir gün bir yabancıya rastlar; adamı bir videocuya kadar takip eder ve onunla ilgili fanteziler kurar. Sonraki adım ani bir yakınlık, tiksinme, büyülenme ve dehşet hamlesi olan röntgenciliktir. Duyguları kadını tehlikeye ve sonunda teslim olmaya götürecektir. Yönetmen Urszula Antoniak 2010 yılında festivali ziyaret ettiği ilk uzun metrajlı filmi Özel Hayatlar ile müthiş başarı kazanmıştı.

Yönetmen: Urszula Antoniak / Oyuncular: Bien de Moor, Lars Eidinger, Annemarie Prins / Hollanda-Danimarka / 2011 / 35 mm / Renkli / 81’ / Flamanca-İngilizce; İngilizce ve Türkçe altyazılı

YASAK AŞK

Sarayda geçen bir aşk üçgenini konu alan bu epik aşk hikâyesi tutku, cinsellik, skandallar, ihanet ve heyecan dolu, muhteşem bir tarihi dram. Orijinal Ejderha Dövmeli Kız’ın senaryosunu kaleme alan Nikolaj Arcel tarafından yönetilen Yasak Aşk, gitgide aklını kaybeden Danimarka kralı VII. Christian, aydınlanmacı ve idealist Doktor Struensee ve genç fakat güçlü kraliçe Caroline Mathilda’yı izliyor.

Yönetmen: Nikolaj Arcel / Oyuncular: Mads Mikkelsen, Alicia Vikander, Mikkel Boe Følsgaard / Danimarka-Çek Cumhuriyeti-İsveç-Almanya 2012 / 35 mm / Renkli / 131’ / Danca-İngilizce-Almanca; Türkçe altyazılı

NEW YORK, NEW YORK

Martin Scorsese’nin, yaşadığı kente övgü ve klasik Hollywood müzikallerine saygı duruşu niteliğindeki filmi hem tüm zamanların en bilinen müzikallerinden biri hem de akıllardan çıkması güç bir klasik. Yetenekli fakat kavgacı saksafoncu Jimmy Doyle ile film yıldızı ve şarkıcı Francine Evans’ın ilişkileri evlilikle noktalanmıştır ve birlikte bir müzik grubunda çalışmaktadırlar. Kadın başarılıdır, adam kendine güvenmemekte ve alkol problemi yaşamaktadır. Zamanla beraberlikleri çatırdamaya başlar. Bu iddialı, büyüleyici, tuhaf film Scorsese’nin en iyilerinden değil; fakat Liza Minnelli’nin söylediği muazzam klasik New York, New York’u kim unutabilir ki!

Yönetmen: Martin Scorsese / Oyuncular: Liza Minnelli, Robert De Niro, Lionel Stander / ABD / 1977 / 35 mm / Renkli / 155’ / İngilizce; Türkçe altyazılı

YALNIZ GEZEGEN

Romantik bir dram ile bir korku filminin birleşimi olan bu bağımsız yapım, Gürcistan ormanlarında geçiyor. Birbirlerine âşık genç nişanlı çift Alex ve Nica, Kafkas Dağları’nda geziye karar verir. Bölgeyi iyi bilen Dato’yu rehber olarak tutarlar ve hep birlikte ormanın romantik olduğu kadar ürpertici de olan manzarasına doğru yola çıkarlar. Ancak karşılaştıkları bir güçlük, sevimli çiftimizin sakin yolculuğunu bir sadakat ve erkeklik sınavına çevirecektir. Prömiyerini Locarno Film Festivali’nde yapan film, doğayı fon alan görkemli mekân kullanımı ve çarpıcı performanslarıyla büyük ilgi gördü.

Yönetmen: Julia Loktev / Oyuncular: Gael García Bernal, Hani Furstenberg, Bidzina Gujabidze / ABD-Almanya / 2011 / 35 mm / Renkli / 113’ / İngilizce; Fransızca ve Türkçe altyazılı

AFFEDİLMEYENLER

Francis polisiye roman yazarı, bir baba ve bir kocadır. Yeni romanını yazmak için geldiği Venedik’te huzur ve sükûnet aramaktadır. Kendisinden yaşça küçük Judith’e ilk görüşte tutulur. Çok geçmeden birlikte Torcello Adası’nda gözlerden uzak bir eve yerleşirler. Ancak bu mutluluğun etkisiyle yazmayı bırakan Francis, bunun yerine kıskançlıkla yanıp kavrulur ve Judith’i takip etmesi için eski sabıkalılardan Jérémie’yi tutar. Yaşlanan yazar, modern kadın ve toplumun dışladığı acımasız adam arasında garip bir üçgen oluşmuştur. Emektar yönetmen Téchiné’nin Phillippe Dijan’ın romanından uyarladığı film, prömiyerini Cannes’da Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde yaptı.

Yönetmen: André Téchiné / Oyuncular: André Dussollier, Carole Bouquet, Mélanie Thierry / Fransa-İtalya / 2011 / 35 mm / Renkli / 112’ / Fransızca-İtalyanca; İngilizce ve Türkçe altyazılı

Geçen sene 4 TL olan bilet fiyatları bu sene bu şekilde!

	Tam	İndirimli	Tam Lale Kart	İndirimli Lale Kart
Hafta içi (11.00-13.30-16.00)	5 TL	5 TL	5 TL	5 TL
Diğer	15TL	9 TL	12TL	7 TL

Ayrıntılı festival bilgileri için; http://film.iksv.org/tr/festivalbilgileri

Gece için film önerisi

2012-03-28T00:41:00.000+03:00

Hugo, sinemada bir George Melies güzellemesi...

Ferzan Özpetek'in yeni filmi; Magnifica Presenza

2012-02-18T22:18:00.002+02:00

Ferzan Özpetek'in yeni filmi Magnifica Presenza 30 Mart'ta vizyonda!

Hamam, Harem Suare, Cahil Periler, Karşı Pencere, Kutsal Yürek, Bir Ömür Yetmez, Mükemmel Bir Gün ve Serseri Mayınlar filmlerinin başarılı yönetmeni Ferzan Özpetek, konusunu bir sır gibi sakladığı yeni filmi Magnifica Prezenza'nın çekimlerini tamamladı ve kurgusunu bitirdi. Filmin son detaylarıyla meşgul olan yönetmen, yeni filminin galasının İtalya'da 16 Mart'ta yapılacağını 30 Mart'ta ise Türkiye'de vizyona gireceğini söyledi. Özpetek, yeni filminin Türkçe isminin 'Şahane Misafir' olduğunu ve diğer fimlerine göre daha değişik bir film olup daha önce denemediği bir şey yaptığını, İnsanın güldüğü veya ağladığı durumların yanı sıra korku duygusunu anlattığını söyledi. Filmin konusuyla ilgili edinebildiğim tek bilgi ise 28 yaşında ve en büyük hayali aktör olmak olan Sicilyalı Pietro'nun yaşadıkları çervesinde gelişen olayların konu edinildiği oldu... Sicilyalı Pietro'yu İtalyan aktör Elio Germano canlandırırken, Cem Yılmaz'ın filmde çok farklı bir rol ile karşımıza çıkacağı söyleniyor. Yine aldığım duyumlar Cem Yılmaz'ın canlandırcağı bu farklı rolün bir hayalet olduğu yönünde... Filmin kadrosunda Özpetek'in Cahil Periler ve Bir Ömür Yetmez filmlerinde başrolde olan Margherita Buy'da bulunuyor. Ayrıca filmin afişlerini pek çok Hollywood filminin afişlerini hazırlayan Emrah Yücel'in yaptığını söylemeden geçmemek gerek... Ve son nokta; Ferzan Özpetek filmlerinde mutlaka bir Sezen Aksu şarkısı duymaya alıştık ancak bu kez Sezen Aksu'nun film için özel olarak soundtrack yaptığını ve adı 'Gitmem daha' olan bir parça hazırlamış olduğunu öğrenmemiz merakla beklediğimiz filmi beklemek için geçerli olan bir diğer neden oluyor ve geriye 30 Mart'a kadar sabretmek kalıyor...

Film Arası

2012-02-16T21:37:00.002+02:00

Film Arası dergisinin şubat sayısına kısa filmimle konu oldum!
Dergi tüm D&R'larda!

Theo Angelopoulos hayatını kaybetti!

2012-01-25T00:21:00.002+02:00

Leyleğin Geciken Adımı, Ulis'in Bakışı, Sonsuzluk ve Bir Gün, Ağlayan Çayır ve Zamanın Tozu gibi önemli sinema filmlerinin Auteur Yönetmeni Theo Angelopoulos, Yunan televizyonlarında geçen habere göre Pire Drapetsona otoyolunda, yeni filminin çekimleri sırasında bir motosikletin çarpması sonucu kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti. Ruhu Şad olsun...

Annem Hakkında Her Şey

2012-01-13T20:37:00.002+02:00

Almodovar filmleri pek çok türün iç içe geçtiği bir karnaval gibidir. Yönetmenin filmsel temaları kadını merkezde tutan, insan doğasının, acıların, saplantıların, yalnızlık ve tutkuların sinemasıdır. Yönetmen, üç filmi(La Ley De Deseo/ Arzunun Kanunu, Habla Con Ella/ Konuş Onunla, Mala Educacion/ Kötü Eğitim) dışında genel olarak kadın ve kadın dünyasını anlatan filmlere imza atmıştır. ‘Annem Hakkında Her Şey’de yönetmenin tekrar tekrar kadın dünyasına yoğunlaştığı ve merkezinde annelik olmak üzere ölüm, umut, yalnızlık, özlem gibi temaları ele aldığı bir örnek izliyoruz.

Filmde, kocasının bir travestiye dönüşmesini hazmedemeyen ve doğacak çocuğunu bu dünyadan uzak yetiştirmek isteyen Manuela, Madrid’den kaçarak Barcelona’ya yerleşir ve oğlu Esteban’ı burada büyütür. Esteban 17. Yaş gününde imza almak için aktris Huma Roja’nın peşinden koşarken bir trafik kazası geçirerek hayatını kaybeder. Çok sevdiği oğlunu kaybettiği için bütün dünyası yıkılan Manuela, yıllar sonra kaçtığı şehir Madrid'e geri döner. Döndüğünde her şey değişmiştir. Eski kocası Madrid’i terk etmiştir. Tesadüf eseri eski arkadaşı Agroda ile karşılaşır ve genç bir rahibe olan Rosa ile tanışır. Rosa,(Bu rolde Penolope Cruz'u izliyoruz.) Manuela'nın eski kocasından hamile kalmış ve aıds virüsü kapmıştır. Manuela, Rosa'ya yardım eder ve onu yanına alarak hastalığı sırasında ona bakar. Bu noktada dikkati çeken nokta Almodovar filmlerindeki kadınlar arasında yoğun sürtüşmeler olduğu gibi çok güçlü bir dayanışmanın da görüldüğüdür. (Buna örnek olarak Yüksek Topuklar, Sinir Krizinin Eşiğindeki Kadınlar ve Volver filmleri gösterilebilir.) Yaşanan tüm zorluklara karşı birlikte güçlü bir duruş sergileyen kadınlar her zaman biribirlerine yardımcı ve bağlıdırlar. Almodovar filmlerinin en güzel yanlarından biri de bu sanıyorum! Son olarak filmin Almodovar'ın uluslararası alanda ünlenmesini sağladığı ve en iyi yabancı film dalında oscar ödülünü getirmekle birlikte filmografisi açısından dönüm noktası oluşturduğunu da belirtmek gerek!

Filmin Künyesi

Yönetmen: Pedro Almodóvar
Oyuncular: Cecilia Roth, Marisa Paredes, Candela Pena, Penolope Cruz

Yapım: İspanya , Fransa. Yapım yılı: 1998

Tür: Dram
Süre:105 dk

Türkiye'deki Film Yapım Koşulları: Yapımcı Hakan Yıldız ile Röportaj

2011-12-31T17:58:00.005+02:00

Yapımcı Hakan Yıldız ile Türkiye'deki film yapım süreçleri ve koşulları üzerine konuştuk. Özellikle sinema öğrencileri için bilgilendirici olmasının yanında hem keyifli hem yararlı hem de uzun bir sohbet oldu...

Dinle Neyden ve 120 filmlerinde Genel Koordinatör, Umut ve Sultanın Sırrı filmlerinde Uygulayıcı Yapımcı, Albatrosun Yolculuğu filminde ise yapımcı oldunuz. Sizi bu sürece yönelten neydi ve sektöre girişiniz nasıl oldu?

Çok ilginç aslında benim hiç aklımdan geçmeyen bir sektördü. Bir itirafta bulunayım tamamen tesadüf eseri bu sektöre girdim. Hani bir laf vardır ‘bir arkadaşa bakıp çıkacağım’ benimki biraz öyle oldu. Sette çalışan bir arkadaşıma bir gün ziyarete gittim. Prodüksiyon Amiriydi. O gün asistanı gelmemişti. Çok yalnız bir durumdaydı. “Şuna yardım eder misin? Buna yardım eder misin? Şu lazım bu lazım” derken yaklaşık 12 yıldır halen birisine bakıp çıkacağım. Girdikten sonra hiç çıkmak istemedim. İşinizi çalışarak ve severek yapınca gerisi çorap söküğü gibi geliyor. Yeter ki isteyerek, severek yapın ve çalışın, çalışın.

Peki yapımcı ile herhangi bir işletme patronu arasındaki farklar nelerdir?

Aslında çok fark gözükmesede, biraz da yapımcının hayata bakışıyla alakalı olarak çok fark var. Hatta inanılmaz farklar var. Yani hayata bakışı dediğim şu; eğer yapımcının derdi yapacağı ya da yaptığı projeyi izleyecek insanlara veya o izleyici kitlesine bir mesaj içeriği vermekse, bu mesajın özelliklerine göre o projeye elindeki bütün imkanları kullanabilir. Ama; verdiği mesaj ya da izleyiciye izlettiği filmle ilgili bir kaygısı yoksa ve tamamen ticari amaçla düşünüyorsa bunun için hiçbir prensip veya ilke düşünmeden tamamen paraya dayalı çalışmalarını yapar. Bunun tam tersi prensipleri olan, hayata bakışı farklı olan ve izleyici kitlesine bir mesaj vermek isteyen yapımcılar ise ilkeli davranıp senaryoyu ona göre seçip insanlara vermek istediği mesajı ona göre revize edebilir. Örneğin; bu bir tarih sayfasından olabilir, bir kültür olabilir, bir fikir olabilir, bir bilgi birikimini içeren proje olabilir ona göre gişe geliri beklemese de bu mesajı ulaştırmak için çırpınıp filmi yapabilir. İşletmede ise tam tersi ‘hırsız bakkal, namuslu bakkal’ hesabı. Eğer hırsız bakkallık düşüncesi varsa o işletmecinin teraziden çalar, mamulden çalar, bir şeyler yapar. İşte aslında sinemacılar da böyledir. Bu tamamen hayata bakışıyla ilgili... Doğru mesajlar var, yanlış mesajlar var. Doğruyu yanlışı ayırt etmeden tamamen para kazanmak amacıyla yapılan filmler de var.

Türkiye’de film yapım süreci nasıl işler? Yapım şirketi ya da yapımcı piyasa koşullarının neresindedir?

Türkiye’de yapım süreci tamamen senaryo ile başlar. Ortada bir senaryo var ise bu senaryonun gerektirdiği koşulları bir araya getirmek yapımcının görevidir. Bu gerek o senaryoya ayıracağı kaynak açısından gerek teknik ekip açısından gerek yönetmen açısından oyuncular açısından gerek o hikayenin geçtiği rotasyonlar açısından… çekimler bittikten sonraki süreç olan post prodüksiyon stüdyolarından ve en sondaki dağıtım sürecini bir araya getirmek üzerine kurulur bütün yapı. Türkiye şartlarından yapımcı bunların hepsini bilmekle, bir araya getirmekle ve elindeki kaynağı doğru kullanmakla mükelleftir. Aksi takdirde sinema pahalı bir iş, ticarete benzemiyor, tamamen sürprize dayalı bir sektör, örnek veriyorum bir anda 500 bin lira harcadığınız bir filmde milyonlarca lira para kazanabilirsiniz veya milyonlarca lira harcadığınız filmde hiç gişe geliri elde edemeyebilirsiniz ve bir anda hayatınız başka bir yöne doğru kayabilir...

Siz filmlerinizde bu izler kitleyi ve gişe gelirini hesap ediyor musunuz veya ne oranda hesap ediyorsunuz?

Tabii ki bunu hesap etmiyorum diyen yapımcı yoktur çünkü hesap etmek şart. Bu sorunuz önceden söylediğim gibi yapımcının hayata bakışıyla, vermek istediği mesajlada alakalı. Yapımcının bu bahsettiğim kıstasları bir araya getirip eğer para kaygısı yaşamadan bir mesaj vermekse derdi o zaman ticari açıdan bakmayabilir. Gişe gelirini veya izleyici kitlesini hiç hesap etmez. Bir hayali vardır. O hayalini perdeye yansıtmak ister. 10 kişi izlemiş veya 10 milyon kişi izlemiş bunun asla peşinde değildir. Diğer taraftan ise bu işi tamamen ticarete döküp ‘Türkiye’de atıyorum 2011 de 40 milyon bilet satılıyor ve bu biletlerin %80’ e yakın miktarı 16 yaş ile 25 yaş arası kitleye satılıyor. 16- 25 yaş arasındaki insanları sinema salonuna çekmek için nasıl bir film yapılır’ onu hesap eder. Ve bu izleyicilerin Türkiye’deki dağılımına bakar. Gençler nerede fazla nerede az, sinema salonlarını ona göre organize eder. Ve bu gençler ne tür filmlerden hoşlanır. Komedi mi, dram mı, aşk mı bunları hesap eder. Bütün bu bileşenleri bir araya getirip ona göre bu normlara uygun senaryoyu alır ve onu perdeye yansıtır. Bu ne kadar doğru ne kadar yanlış zaten hep içinde bulunduğumuz tartışmalardan da belli. Film isimlerini vermek istemiyorum birçok arkadaşımızda bunu gayet net biliyor. O filme çok yatırıma gerek yok ama çok ciddi gelirler elde ettiriyor yapımcıya ama baktığınızda ne bir mesajı var ne başka bir şeyi var, tamamen boş bir film. Diğer taraftan da bunun karşıt görüşü hiç öyle düşünmemek lazım 4 milyon izleyicisi olan bir filmdir. Sinema sektörüne vergisiyle, salonlarıyla çok ciddi bir katkı yapmıştır diye bakanlarda var. Artık hangisini kabul ederseniz… "Ben böyle bir film yapmak istemiyorum tamamen mesaj kaygısı taşıyan bir film yapmak istiyorum. Seyircisi umurumda bile değil. Nihayet yapımcı olarak para benim. Oyucularla, yanıma inandığım insanlarla bir araya gelirim ve bunu 10 kişi bile izlese ben bu filmi yapar ve gösteririm." diye düşünenler varken diğer taraftan ise "Hayır benim bir param var. Bu parama para katmak istiyorum" deyip biraz önce bahsettiğim izleyici kitlesine göre senaryo organize eder ve o senaryoyu hayata geçirenlerde var. Dediğim gibi bu hep tartışılan bir şey… Yapımcı olarak kim nerede olmak istiyorsa ona göre hareket ediyor. Ona göre filmlerini yapıp, ona göre para kazanıyor veya kaybediyor. Yalnız bu değildir ki mesaj vermek isteyen filmler zarar ediyor. Asla böyle bir düşünce içerisinde değilim. Çok güzel filmler var. Bir mesaj veren, duygular uyandıran, etkileyen işte benimde içerisinde olduğum 120 diye bir film yaptık. Çok güzel gişe başarısı elde ettik ve hala onun çok güzel tepkilerini, dualarını alıyoruz. "Ansiklopedilerce anlatılmaya çalışılan bir dönemi siz 100 dakikada bize anlattınız ve bundan çok ciddi etkilendik" diye yorumlarda yapılıyor. Ve bu görüşler bize bu filmle misyonumuzu tamamladığımızı düşündürüp, rahat ettiriyor. Sinema hakikaten dünyada çok etkili olan bir iletişim aracı. Bir şey anlatmak istediğinizde ve bunu sinema ile yaptığınızda karşı tarafa o kadar net ve somut bir şekilde geçiyor ki, düşünün 1 saat boyunca insanları kapalı bir salona kapatıyorsunuz, bunu izleyeceksiniz diyorsunuz ve üstüne de para alıyorsunuz. Bu nedenle bence yaptığımız filmler bir şeyler ifade etmeli.

Türkiye’de ve Hollywood’da film üretim koşulları açısından yapımcıların yetki ve etkileri konusunda neler söylenebilir? Bir karşılaştırma yaparsak…

Hollywood ve Türkiye… Şuan hakikaten bir yarama dokundunuz. Benim dertlerimin en büyüğü de bu. Bir yapımcı olarak Hollywood’un yaptığı filmler konusu ne olursa olsun bu kadar başarı elde ederken, Türkiye’de neden biz Edirne’den diğer tarafa geçemiyoruz. Hadi Avrupa veya Amerika’yı bir kenara bırakalım. Doğuda üretilen en yakın İran’da üretilen filmlerle dahi niye kıyaslanamıyoruz diye çok hayıflanıyorum. Hollywood’da veya Avrupa’daki film üretim sistemiyle Türkiye’deki film yapım sistemi çok farklı. Amerika’da yapımcı sadece senaryoyu buluyor ve film yatırımcılarına gönderiyor, yüzdeler dağıtılıyor. Örneğin 100 milyon dolarlık bir bütçe ortaya çıktıysa ve bu filme hiç sinema sektörüyle ilgisi olmayan yatırımcı şirketler, insanlar dahil olabiliyor. Türkiye’de 100 milyon dolar imkansız bırakın 100 milyon doları 3 milyon dolar bile Türkiye’de çok ciddi bir bütçe. Amerika’da bu 100 milyon dolar anında toparlanabiliyor. Oyuncuları, teknik ekibi, ekipmanı, dağıtımı ona göre organize ediliyor ve 10- 15 kişi grup, şahıs hiç fark etmez bir araya gelip, inandıkları yapımcı, senaryo, filmler için yüzde olarak hisse satın alıyor… Hal böyle olunca orada ciddi bir film sirkülasyonu oluyor. Siz gelmeden önce Bruce Willis’in programına baktık. 2013 bile tamamen dolu 2012’de 6, 2013’de 4 tane sinema filmi anlaşması var. Bizde 3 ay sonra başlatacağımız sinema filmine başrol oyuncusu arıyoruz, bunu yadırgamamak lazım. Türkiye’nin şartları böyle maalesef gerçi devlet bir nebze olsun destek vermeye çalışıyor lakin o kadar çok başvurunun arasında hangi birine destek vereceğini o da şaşırıyor. Devletten kastım Sinema Telif Genel Müdürlüğü. Verilen desteklerde çok az miktarda olduğu için ortaya çıkan filmler bırakın Hollywood’u Avrupa’da bile ciddi vizyona girme sıkıntısı yaşıyor. Orada da zaten vizyona giren filmler herkesin popcorn diye tabir ettiği filmlerden öteye geçemiyor. Hollywood’da bir filmin yapım aşaması senaryonun yazımından tutunda perdeye yansıyana kadar 4-5 yılı buluyor. Bir oyuncuyla anlaştığınız zaman o oyuncuyu karaktere adapte etmek için 1 yıl boyunca bütün hayat standartlarını koruyacağı parayı veriyorsunuz ve aynı zamanda gişeden pay sahibi ediyorsunuz. Bu çok katılımlı işin başarı elde etmemesi zaten imkansızlaşıyor. Türkiye’de ise eğer yapımcının parası varsa, 1-2 ortak veya post prodüksiyon firmasını ortak edip ancak film yapabiliyor. Bütçeleri de baz aldığınızda Edirne’den öteye çıkamıyoruz. Son günlerde popcorn filmler mi sanat filmleri mi diye devamlı tartıştığımız filmlerimiz yurtdışında ödüller alıyorlar. Bu da çok ilginç Avrupa’da ödüller alan filmlerimiz vizyona girince 20-30 bini geçemiyor. Bir anlayış farkımız var. Bu sadece Türklere has bir şey galiba, o yüzden Hollywood’la kıyaslanmak imkansız.

Dizi ve uzun metraj film yapımı arasındaki farklardan bahsetmek gerekirse neler söylenebilir?

Aslında uzun metraj hem yapımcının, hem oyuncunun, hem de teknik ekibin favorisidir. Lakin Türkiye’de içinde bulunduğumuz dizi furyasından nasiplenmekte gerekiyor. Bu da tamamen dediğim gibi yapımcı ile alakalı bir durum. Uzun metrajda elinizde başı ve sonu belli olan bir senaryo var. Bunun dizilerdeki gibi reytingle ilgili durumu tamamen gişeyle alakalı… Yapımcı olarak uzun metrajlarda harcayacağınız bütçe bellidir. Çalışacağınız gün sayısı bellidir. Vizyona giriş tarihi bellidir. Her şey açık ve nettir. Dizilerde ise sonu hep soru işaretidir. Ucu açıktır. Yazdırdığınız senaryo belki 13 belki 26 belki de 100 bölüm gider. Bu hiçbir zaman belli olmaz. Bu tamamen reyting denen ölçüme ve ondan sonra da kanalın insiyatifine kalmış bir şey. Sinemada uzun metraja başladığınız andan itibaren geri dönüşümü olmayan bir yola çıkmış oluyorsunuz ve onu vizyona sokmakla mükellef olmak durumunda kalıyorsunuz.

Bağımsız sinema hakkında ne düşünüyorsunuz? Neden yönetmenler aynı zamanda filmlerinin yapımcısı olmak durumunda kalıyorlar?

Bağımsız sinema, adından belli olduğu gibi hiçbir yapımcı, sponsor yani para kaynağı olan kurum, kuruluş, kişiler bu filmlere para yatırmaktan kaçınırlar. Yine bu da içinde bulunduğumuz coğrafyanın insanın sinemaya bakışıyla alakalı. Eğer bu işi ticari düşünen bir yapımcıyla bağımsız sinemayı tartışıp para yatırmasını beklerseniz, tamamen hüsranla karşılaşırsınız. Yönetmen aynı zamanda senaryosunu yazdığı ve kendisi her şeyi organize etmeye çalıştığı için vizyonda da bir başarı elde etmesi beklenemiyor. Kendisi de beklemiyordur. Sinema salonlarında yer bulması da olanaksız. Tek avantajı festivallerin daha çok ilgi göstermesi oluyor ve bu festivallerden elde edeceği başarıların sonucunda belki ikinci, üçüncü filmine hem kaynak hem moral hem motivasyon bulma şansı oluyor.

Bağımsız filmciler özellikle dağıtım konusunda da zorluk çekiyorlar...

Evet çok doğru dağıtım konusunda çok zorluk yaşanıyor. Şimdi Türkiye’deki dağıtım sistemi de maalesef yavaş yavaş tekelleşmeye başlıyor. Belirli gruplar bu dağıtım sistemini kendi bünyelerine dahil ettikten sonra istedikleri filmleri vizyona sokma, istemedikleri filmleri de vizyona sokmama durumuna sahip olabiliyorlar. Filmin türü ne olursa olsun hiç önemli değil eğer o dağıtım firmasıyla mütabakata varamıyorsanız maalesef dvd olarak insanlara izlettirmekten başka şansınız kalmıyor. Bu iyi bir şey değil tabii haksız rekabet. Kültür Bakanlığı el attı bu haksız rekabeti ortadan kaldırmak için. Türkiye’de dağıtım firması çok az, alternatif çok az olunca da çok yoğun olan film sirkülasyonun arasına girmek, dağıtım firmasıyla bir anlaşma yapmak, istediğiniz tarihte ve kopya sayısında çıkmak çok zorlaşıyor.

Peki sizce bu rekabet koşulları nasıl eşitlenebilir?

Aslında yine bizimle Türk insanıyla alakalı bir durum. İstanbul’da yüzlerce sinema salonu varken atıyorum Sivas’ta maalesef bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar sinema salonu var. Daha doğuya gittiğinizde yine örnek veriyorum Tunceli’de iki sinema salonu var. Haliyle sinema salonları da az olunca bütün dağıtım firmaları o sinema salonlarıyla anlaşma yapmak için yarış içerisine giriyorlar. Sinema salonları çok olursa (bu da izleyiciyle, film izleme kültürüyle alakalı bir durum) dağıtım firması çok olucak, dağıtım firması çok olunca rekabet devreye girecek. Yani sinema yapımcılarına, yönetmenlere, bağımsız sinemaya daha fazla şans tanınacak. Zaten Türkiye’deki sinema salonları nufusa vurduğunuzda çok az onu da birkaç dağıtım firması parsellemiş istedikleri sinema filmini istedikleri tarihe koyabiliyorlar. Diğerlerine de yerimiz yok diyerek sokmayabiliyorlar.Siz ısrar ettiğinizde dahi yer bulmakta sıkıntı çekiyorsunuz. Hadi diyelim bir yer buldunuz o zamanda diğer filmlerin altında eziliyorsunuz. Yani bir Amerikan filmi sizinle aynı tarihte girdiğinde tercih daha önce bahsettiğimiz izler kitleye kalıyor. Onun da izleyeceği film zaten belli.

Bugüne kadar çalıştığınız filmler arasında estetik açıdan ve getirisi bakımından en memnun kaldığınız film hangisi?

Birçok sinema filminin içerisinde yer aldım. İçlerinde popcorn diye tabir ettiğimiz, Maskeli Beşler Serisi, Hababam Sınıfı Serileri filmleri de vardı. Lakin hem içerik hem gişe hem de tatmin anlamında ‘120’ filmi bizim için başka bir yerdedir. ‘120’ birçok ödül aldı, güzel yorumlarla karşılaştık. Hatta hiç unutmuyorum yorumlardan biri şöyleydi “filmi izleyip sinema salonundan çıktığımda ayağımdaki ayakkabılardan utandım. Çıkarıp fakir bir çocuğa verdim.” ki bunu yazan daha 14 yaşında bir çocuktu. Bunun için hem böyle tepkiler almak hem yaptığınız işte dua ve takdir görmek bir de üstüne para kazanmaktan güzel bir şey olamaz herhalde.

Daha önceki filmlerinize dönmek gerekirse ‘Dinle Neyden’ ve ‘120’ gibi dönem filmlerinde çalıştınız. Dönem filmleri çekmenin zorlukları, koşulları neler?

Türkiye’de maalesef dönem filmlerinin çok az olmasının sebeplerinin başlıcası zor şartlarda gerçekleşmesi. Türkiye coğrafyası aslında bunun için çok müsait ama bir dönem filminin senaryosunu ve bütünlüğünü oluşturmak zor çünkü imkanlar kısıtlı ve kısıtlı imkanların üstesinden gelinemiyor. Bu bağlamda hem ‘Dinle Neyden’ hem de ‘120’ çok başarılı filmler oldu. Gerek sanat yönetmenliği gerek kostüm ve filmin duygusu ve ruhu anlamında hakikaten çok hoş filmlerdi. Biz unutkan bir milletiz. Çok büyükte olsa 1 hafta önce başımızdan geçenleri bile unutabiliyoruz. O yüzden yapımcılar dönem filmlerine çok fazla bulaşmak istemiyorlar. İçinde bulunduğumuz şartlar genelinde buna hak vermemek mümkün değil. Çünkü örneğin sesli çekim yapmaya çalıştığınızda o dönemin sesini bulabileceğiniz bir ortam yok. İstanbul’un dışına çıktığınızda maliyetlerle karşılaşıyorsunuz. İşi layığıyla yapamadığınızda kostümler, dekorlar çok komik kalıyor. Yapımcı böyle risklere hiç girmiyor. Günümüzde kolaylaştırabileceği filmler olursa onları yapıyor. Aslında çok zevkli dönem filmleri…

Yeni projeler üzerinde çalışıyor musunuz?

Evet, yeni projelerimiz var. 2012’de çok güzel bir sinema filmimiz var. Yine dönem ve içerisinde güzel mesajların olduğu tarihimizden bir sayfasının hikayesi ve ciddi bir bütçesi mevcut. Onun haricinde TRT’de ocak ayından itibaren yayınlanmaya başlayacak olan 2 tane dizi projesinin hazırlıklarını yapıyoruz. Bunlardan biri üniversitede biri lisede geçen hikaye ve eminim evde insanların televizyonun karşısına geçip çocuklarıyla birlikte ailece izleyebileceği güzel projeler olacak.

Yoğun programınız arasında bize vakit ayırdığınız için çok teşekkür ediyorum. Sonuç olarak söylemek istediğiniz bir şeyler var mı?

Naçizane bütün arkadaşlara, sinema öğrencilerine, sizlere bir sözüm olacak. Türkiye’deki sinema sektöründen bahsederken söylediğim tüm maalesefleri kıracak insanlar sizlersiniz. Her ne kadar okulda aldığınız teoriyle setlerde yaşanan pratikler çok farklı olsada çünkü içinde bulunduğumuz şartlar onu gerektiriyor ama okulda alınan eğitimle bir süre sonra bunu yine siz başaracaksınız. Çok değerli hocalarınız var. Bazılarını yakinen tanıyorum. Türkiye’de hakikaten değer olan insanlar var. Bu insanların verdikleri eğitimi bizim sektörümüze aktarırsanız değil Hollywood’da dünya üzerinde söz sahibi oluruz diye düşünüyorum.

Yeni Yıl Filmleri

2011-12-28T23:39:00.004+02:00

Yılbaşı yaklaşmışken en güzel yeni yıl temalı filmleri hatırlamak gerek!

Benim aklıma ilk gelen yeni yıl filmi başrolünü Jim Carrey’nin canlandırdığı ‘Grinch’ oldu. Tabii bunda çocukken izleyip sevmiş olmamın etkisi çok büyük...Yine Jim Carrey’nin oynadığı, Charles Dickens’ın romanından uyarlanan ve 1984’deki çevriminin üzerine Disney tarafından 2009’da animasyon olarak tekrar uyarlanan ‘A Christmas Carol’(Yeni Yıl Şarkısı) filmi de ilk akla gelen noel filmlerinden…Animasyon demişken Tom Hanks’in oynadığı sıcacık ve sihirli ‘The Polar Express’(Kutup Ekspiresi) filmini de es geçmemek gerek zira soğuk bir kış gecesi filmi izleyip sıcak çikolata krizine tutulmayanını tanımıyorum… 1993 yapımı ‘The Nightmare Before Christmas’ filmi ise Tim Burton’ın bir öyküsünden uyarlanmış ve Jack Skellington'ın Christmas şehrini bulup, noel gecesi çocuklara oyuncak dağıtma görevini Noel Baba'dan almaya karar vermesini stopmotion tekniği ile anlatan, müzikleri ise tekrar tekrar dinlenesi eğlenceli bir film…

Yılbaşı gecesinde geçen filmlerden bahsederken artık bir klasik olan ‘Home Alone’dan (Evde Tek Başına) bahsetmemek olmaz. Chris Columbus'un yönetmenliğini yaptığı film, çocuk oyuncusu Macaulay Culkin'i şöhrete kavuşturmuş ve yakaladığı başarıdan sonra seri filmlerle devam ettirilmişti… Bir noel gecesi iflasın eşiğine geldiği için kendini nehre atarak intihar etmek isteyen George Bailey’in hikayesini anlatan 1946 yapımı 'It's a Wonderful Life’(Şahane Hayat) ise adı gibi şahane olmakla birlikte mutlaka izlenmesi gereken klasik filmlerden… Ayrıca 1954 yapımı ‘White Christmas’da müzikal filmlerden hoşlananların beğenisini toplayabilecek bir noel filmi…

Yılın en güzel ve neşeli zamanlarından olan noel gecesi bunlar gibi pek çok filmin ana teması olurken birçok filminde alt temalarından olmuştur. Benim için özel bir yeri olan ‘Serendipity’ filmi bir noel gecesi başlar ve başka bir noel gecesi son bulur… ‘Serendipity’ gibi romantik filmleri sevenler ise yine noel temalı ‘Love Actually’, ‘While You Were Sleeping’ ve ‘The Holiday’ filmlerini de tercih edebilir… Ayrıca tam bir noel filmi sayılmasa da aksiyon türünde, noel gecesi macera dolu saatlerde geçen bir hikaye ile örülü olan 'Die Hard'(Zor Ölüm) filminin de listemize ayrı bir yeri olduğunu belirtmek gerek…

Kieslowski Sineması; Three Colors Trilogy, Blue

2011-12-25T19:47:00.011+02:00

Kieslowski sineması insanı olduğu gibi anlatma çabası üzerine kuruludur. Aşk, ölüm, yalnızlık, yazgı, tutku, rastlantı gibi temalar onun sinemasının temelini oluşturur. Trois Couleurs filmlerinde temelde ele almak istenilen konular ise Fransız bayrağının renklerinden ilham alır. Mavi özgürlük, Beyaz eşitlik, Kırmızı ise kardeşlik üzerinedir. Ancak yakından bakıldığında her üç filmde de açıkça anlatılmak istenen bu temaların gerçek yaşamda nasıl karşılık bulduğudur.

Filme adını veren mavi renk, film içinde kullanılan anlamlarıyla soğukluk, acı, sonsuzluk, özgürlük gibi temaların rengidir. Ana karakter Julie’nin hayata karşı soğuk tavrı ve artık kişisel özgürlüğünün peşinde olması bu renk temasını filmin anlatısıyla pekiştirir.

Trois Couleurs: Bleu, üçlemenin tüm filmlerinde olduğu gibi anlatımının güçlü yapısını Yönetmen Kieslowski’nin çerçeve içinde kurduğu muhteşem kompozisyondan alır. Sıradan bir izleyicinin fark edemeyeceği özellikte ince ayrıntılar, nesneler, renkler ve imgelerle güçlü bir anlatım oluşturarak, belkide izleyicinin tam olarak nedenini kavrayamadığı ama hissettiği bir görsel zenginlik ve anlatım oluşturur.

İnsan, yaşamdan ve yaşamın gerçeklerinden tamamen uzaklaşabilir mi?

'Trois Couleurs: Bleu'da Julie, bir trafik kazasında ünlü bir besteci olan eşini ve kızını kaybeder. Bu travmatik olayın ardından kaldığı hastanede intihar girişiminde bulunur ancak bunu gerçekleştiremez. Artık mal mülk, arkadaşlık, aşk gibi bağların hayatın tuzağı olduğunu düşünen Julie, tüm geçmişinden ve geçmişin getirdiği acılardan kurtulmak adına evini, eşyalarını, tüm mal varlığını geride bırakarak, özgürleşmek ve yepyeni bir başlangıç yapmak için şehirde bir apartman dairesine taşınır. Ancak insan diğer yaşamlara bu kadar yakınken onlara değmeden özgürce yaşayabilir mi? Filmin kendisine soruduğu bu ana soru çok geçmeden cevap bulur. Julie, bütün komşularının bir fahişe olduğu için imza toplayarak, evinden attırmak istedikleri alt komşusu Lucille’in gidebilmesi için gerekli olan son imzayı vermez. Ona göre bu kendisini ilgilendirmeyen bir durumdur. Bilinçsiz yaptığı bu yardım Lucille ile aralarında oluşacak arkadaşlığın ilk adımı olur. Demek ki insan aşk, arkadaşlık gibi temel bağlardan tamamen kopamaz.

Kieslowski, Mavi için “film müzik hakkında.” der. Müzik sadece anlatıyı destekleyen bir unsur olarak değil başlı başına bir anlam yaratmak için kullanılır. Julie, geçmişe müzikle döner. Müzik ve mavi onun geçmişi tamamen silip atmasına engel olur... Mavi'nin ve genel olarak Kieslowski filmlerinin bu kadar özel ve derinlikli olmasını sağlayıp diğer filmlerden ayrılmasını sağlayan önemli unsurlardan biri de Zbigniew Preisner imzalı müziklerdir. ‘Sonsuz’ filminden Üçlemeye kadar bütün sinema filmlerinde müzisyen Preisner ile çalışan yönetmen, Preisner’ın muhteşem müzik dehasından sonuna kadar yararlanmış, Preisner sayesinde tüm filmler arasında müzikal bir birliktelik sağlanmıştır.

Üçlemenin bütününde olduğu gibi 'Mavi'de de dikkat çeken rastlantı teması, filme hayranlık duymak için başka bir sebep oluşturur. Julie, cafede otururken sokak çalgıcısının flütüyle ölen eşi Patrice’in bestesini çaldığını fark eder. Kieslowski burada birbirini tanımayan dünyanın farklı yerlerindeki insanların aynı veya farklı zamanlarda benzer şeyler üretebileceğini anlatmak ister. Rastlantılar Kieslowski sineması için vazgeçilmezdir. Bunu üçlemeyi iç içe geçirdiği sahneleri örnek vererek kanıtlayabiliriz. Julie, kocasının sevgilisi ile tanışmak için Adliyeye gittiğinde Beyaz filminde Karol ve Dominique’in boşanma davalarının bulunduğu salona girmeye çalışır. Yine her üç filmde de elindeki cam şişeyi geri dönüşüm kutusuna atmak isteyen kambur yaşlı bir kadınla karşılaşırız. Mavi’de Julie kadını fark etmez. Beyaz’da Karol umursamaz. Kırmızı’da ise Valantine hemen yardıma koşar. Kieslowski, bu sahnelerde alt metin olarak yaşlılık ve duyarsızlık üzerine düşündürmeyi amaçlar...

Kieslowski, bunlara benzer kendine özgü temaları ve diğerlerinden kolayca ayırt edilebilecek film dili ile kendinden sonraki yönetmenleri de etkilemiş ve birçok genç yönetmene ilham kaynağı olmuştur. Alejandro Gonzalez İnarritu’nun '21 Gram' filminin son sahnesinde kar yağan havuz Krzysztof Kieslowski’nin ‘Üç Renk; Mavi’ filmine bir gönderme olarak tasarlanmıştır.

Mavi, kendi içindeki karakterlerin birleştiği bir son ile biterken Kieslowski üçlemenin tüm ana karakterlerini son film 'Kırmızı'nın son sahnesinde birleştirerek yine rastlantı temasına göz kırpar ve izleyiciye de şaşırtıcı bir sürpriz yapar. Kırmızının sonundaki gemi kazasından kurtulan yedi kişi arasında Julie ve Olivier’de görülür. Yönetmen böylece üçlemeyi de kendi içinde birleştirmeyi başarır.