هفته اول خیلی سخت بود برام ساعت 7 بیدار می شدم که 9 دیگه اونجا باشم و یه سره تا 9 شب سرکار بودم

یه جوری روزهای اول دیگه دهنم سرویس می شد، بعد از 12 ساعت می رسیدم خونه

دیگه 9:30 ، 9:45 می رسیدم خونه تا یه دوش بگیرم و غذا بخورم ساعت 11 می شد

ولی خب دیگه الان عادت کردم

فقط امروز چون آخر ماه بود و دیروز حساب ماه قبل نبستم سخت بود حدود 3 ، 4 ساعت داشتم با این اعداد و ارقام کلنجار می رفتم

انقدر از این حساب کردن بدم می اومد آخرسر سرم اومد

خب دیگه باید برم بخوابم که صبح بیدار بشم

پ.ن سعی می کنم دیگه فعال تر از گذشته باشم، یعنی بیشتر بنویسم.

اگر اشتباه نکنم فکر کنم روز 17 18 فروردین بود که فهمیدیم پدربزرگم 2 سال سرطان داره! و نه خودش ونه بچه هاش این موضوع می دونستن، فقط تنها کسی که می دونست….

اگر توییت هامو خونده باشین، متوجه شدین که پدر بزرگم روز 30 خرداد 89 برای همیشه از پیش ما میره  و در این جدال زندگی و مرگ، مرگ مثل همیشه پیروز می شه!

این قسمتُ برای این می نویسم که هیچ وقت یادم نره

من موقع خاک سپاری اصلا نرفتم و تو خونه موندم حتی نرفتم که برای آخرین بار ببینمش! به این دلیل که نمی خواستم تصویری که تو ذهنم ازش می خواد برای همیشه باقی بمونه تصویر مرگ  باشه و تا 5 تیر هم اصلا سر خاک نرفتم. روحت شاد بابا جهانگیر

شنبه^گشاد دنی

صبح بابا می خواد بره دندون پزشکی شب قبل میگم من میام که دندونمو  ببینه میگه باشه پس صبح ساعت 9 میریم

به علت دیر خوابیدن 5 صبح نمیرم یعنی نمیتونم ساعت 9 بیدار شم پس به جاش ساعت 11:30 بیدار میشم 12 صبحونه (ظهرونه) می خورم بد نیازمندیهای همشهری برای قبل از عید! بر میدارم 3 جا زنگ میزنم ببینم این لپ تاپم چه مرگشه بعد همین طوری که رو میز نشستم کوک بی بی سی رو نگاه می کنم(تکرار)، ساعت 2:30 گشنم می شه! نهار می خورم (این یکی سر جاش خوردم)! بعد می یام پایه نت و الان هم این پست می نویسم!

این بود گشاد ترین شنبه دنی!

هیچ وقت جلوی بابا همچین چیزهایی نگفتم.

دیشب موقع برگشتن بهش میگم بابا تو مسیر گشت گذاشتن تو بشین کارت ماشین همرام نیست یه وقت گیر ندن قبلش هم خودم آماده کرده بودم که اگر افتاد تو دست انداز حرف های خودشو تحویل‌ش بدم، از شانس خوبه منم بابا افتاد تو دست انداز و من بلافاصله گفتم مگه تو هر روز این راه رو نمیری چرا این چاله هارو نمی بینی ظاهر بابا این شکلی شد و هنوز حرفم تموم نشده بود که دوباره آره آره افتاد تو دست انداز منم دوباره شروع کردم که دیدم بابا این شکلی شده

که به چشمان ترم خیره شده

درد عشق است که با حسرت و سوز

بر دل پر شررم چیره شده

«فروغ فرخزاد»

مامان 21 بهمن از بیمارستان مرخص شد.

دکتر میگه باید پنج روز توی سی سی یو بمونه تا اگر بهتر شد به بخش منتقل بشه

الان که اینو می نویسم دلم برای مامان تنگ شده، مثل این بچه کوچیک ها، همش می خوام بهانه بگیرم.

هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست ها پنهان

نفس ها ابر، دل ها خسته و غمگین

درختان اسکلت های بلور آجین

زمین دل مُرده، سقفِ آسمان کوتاه

غبار آلوده مهر و ماه

زمستان است

«مهدی اخوان ثالث»

» احمد شاملو»