Jak tu już wspominałem – swój czas poświęcony na fotografię rezerwuję nie tylko dla fotografii ślubnej :-) To co widzicie wyżej to plakat z jednym z tych nie-ślubnych ujęć (wiem, brzmi trochę jak “nieślubne dziecko”).

Jakiś czas temu (dokładnie w roku 2007) miałem okazję poznać i sfotografować swoistą legendę sceny hiphopowej w Polsce, jedną trzecią grupy Paktofonika – Sebastiana Salberta – szerzej znanego jako Rahim.

Powstało wtedy kilka zdjęć, które pojawiały się w ostatnich latach m.in. na plakatach promujących koncerty Rahima, myspace Rahima, czy przy okazji wywiadów z nim przeprowadzanych – w druku m.in. w Magazynie Hip Hop #54 i pewnie jeszcze kilku miejscach, o których nie wiem ;-)

Miło mi, że powyższe zdjęcie wraca “do łask” przy okazji jednego z koncertów promujących świeżutki, wydany 5 marca 2010 roku, nowy album Rahima – Podróże po amplitudzie.

Koncert odbędzie się już w najbliższą sobotę 13.03. w YazzClub w Tarnowskich Górach (tam też można szukać plakatu na ulicach). Ja niestety nie dotrę – ale może komuś z Was się uda :-)

Dziś krótki, powyższy komunikat. W związku z zauważoną niedawno dolegliwością mojego serwera pt. “nie przyjmowanie oraz wyrzucanie w kosmos wiadomości wysłanych ze skrzynek onetu” postanowiłem przenieść pocztę w inne miejsce. W poniedziałek wszystko powinno działać już w 100%.

Wszystkich, którzy w przeciągu ostatniego tygodnia przesyłali do mnie maila na adresy podane na blogu i nie dostali odpowiedzi proszę o ponowienie wiadomości przez formularz kontaktowy.

Dodatkowo bardzo przepraszam za ewentualne braki w odpowiedziach – niestety “złośliwość rzeczy martwych” czasem przerasta moją czujność.

Na blogu dziś tylko pojedyncza zdjęciowa zajawka. Mam nadzieję, iż będzie wystarczająco zachęcająca aby zaprowadzić Was na stronę. Jeśli nie – to i tak zapraszam do zerknięcia ;-)

Jak zwykle przy tego typu sesjach pojawiają się podziękowania – przede wszystkim dla Magdy Olek, która o zabójczo porannej godzinie (prawie 11.00) musiała zwlec się z łóżka i otworzyć nam drzwi do swojego mieszkania, które jako tło zagrało główną rolę w obu sesjach. Poza tym podziękowania należą się także wszystkim innym wymienionym na obrostek.com.

Przeczytacie w nich co same Pary oraz ich Goście myślą na temat mojej pracy i jej efektów. W przyszłości opinii będzie przybywać. Na razie jednak zapraszam do poczytania miłych słów, które dostałem od Agaty i Karola, Eweliny i Mateusza, Tatiany i Marcina oraz Ani i Pawła.

Już jest! Obiecywana aktualizacja portfolio reportażowego w końcu się dokonała ;-) Zapraszam do oglądania moich ulubionych zdjęć reportażowych.

Pamiętajcie – jest to skrócony wybór fotografii – dużo więcej zobaczyć można w poszczególnych wpisach na blogu.

W zasadzie każdy reportaż ślubny jaki wykonuję jest dla mnie niesamowitą niespodzianką. Tak samo, jak niespodzianką było to, co znajdowało się w pudełku, do którego – na powyższym zdjęciu – zagląda Panna Młoda – Ania.

Tak więc, bez gadania zapraszam do oglądania “niespodzianek” z mojego ostatniego reportażu w tym sezonie (ponad 60 ujęć).

Dlatego dziś, wracając do stwierdzenia “fotograf nie samymi zdjęciami ślubnymi żyje”, odsyłam Was do mojego osobistego portfolio: obrostek.com. Dwie galerie z sesji zrealizowanej w listopadzie pojawiły się tam jakiś czas temu, ale może nie każdy zauważył, ponieważ z aktualizacjami u mnie krucho (ślubne portfolio reportażowe też ciągle czeka ;-)).

Właściwie na tym zdjęciu Gosia wygląda trochę jak śnieżynka, albo raczej królowa śniegu – więc jest trochę świątecznie ;-)

A teraz “lista płac”, gdyż przy takiej sesji pracuje trochę więcej osób niż tylko fotograf :-) Dziękuję zatem mojej Joannie za zorganizowanie miejsca i pomoc przy stylizacji oraz przygotowaniu fryzur. Dziękuję agencji WonderModels za “pożyczenie” Gosi do zdjęć. Dziękuję też Gosi, która stała odziana w ubranka zaprojektowane prze Joannę Misztelę i zamarzała nawet po gorącej herbacie. I to by było chyba na tyle w tym bardzo “świątecznym” wpisie :-)

Wielu ludzi ciągle tak właśnie o fotografach myśli, pytając – “czemu Ty znów nie masz czasu, przecież pracujesz tylko w weekendy?”.

Okazuje się, że zagadnienie jest dużo bardziej złożone ;-) Tak więc zapraszam do lektury: The secret life of wedding photographers. Jest tam kilka wypowiedzi zawodowych pstrykaczy bardzo ładnie podsumowujących całą pracę fotografa ślubnego.

Obiecuję też, że w chwili przerwy między wyjazdami do egzotycznych krain i imprezowaniem jak gwiazda rocka, pokażę na blogu większą cześć reportażu ze ślubu i wesela Ani i Pawła.

Dziś bardziej “zapowiedziowo”, bo tylko dwie klatki z mojego ostatniego reportażu w sezonie.

Zwróćcie uwagę na minę Pawła (w okularach). Właśnie dzięki takim ujęciom lubię fotografować śluby. Nieprzewidywalność reakcji pojawiających się przed moim obiektywem ludzi jest niesamowita.

Natomiast w filmie Antka jestem chyba jedną z głównych postaci (pomijając Parę Młodą oczywiście). Przez Anię – Pannę Młodą – zostałem uświadomiony, że to kolejna produkcja, w której Pan Operator Kamery skupia się dość mocno na osobie fotografa ;-) Swoją drogą czekam ciągle na efekty – bo chciałbym zobaczyć tą moją życiową rolę :-)

Poniżej ponad 50 ujęć tego, co udało się “upolować” mojemu oku i aparatowi dla tej niezwykle ciepłej i sympatycznej Pary. Na jednym ze zdjęć widać nawet posła Ryszarda Kalisza ;-)