Free Thinking in Iran

نصور با وثیقه آزاد شد

2010-08-07T04:52:00.001-04:00

وبلاگ نویس گرامی، نصور تقی پور از زندان با سپردن وثیقه آزاد شد. امیدوارم که این آزادی کوتاه مدت نباشد.

مطلبی کوتاهی برایم نوشتند و خبر دادند. آرزومندم که بزودی شاهد مطالب بیشتری از ایشان در وبلاگستان فارسی باشیم.

نگران سلامتی بلاگر Omid57.com هستم

2010-07-19T11:01:00.005-04:00

وبلاگ نویس Omid57.com که در پی حوادث پس از انتخابات در آدرس omid57.blogspot.com می نوشتند، وبلاگشون حذف شده است و خبری از ایشان نیست. امیدوارم که سالم و سلامت باشید و اگر به اینترنت دسترسی دارید، ما را از سلامتی خودتان بی اطلاع نگذارید.

اگر به من یک ایمیل به آدرس ایمیل (در ستون سمت راست صفحه) من بفرستید که در مورد موضوعی با شما در تماس باشم. سپاسگزارم

چه زمانی قاضی ایرانی خود فروخته می شود؟

2010-07-12T08:09:00.001-04:00

پیش از شروع بکار هنگامیه سوگندنامه را امضاء می کند. برای درک این مطلب کافیست نگاهی به سوگندنامه قاضی ها بیندازیم.

بسم الله الرحمن الرحیم

سوگند نامه

من بعنوان قاضی در محضر قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خدای قادر متعادل سوگند یاد می کنم که به پیروی از پیامبر گرامی اسلام و ائمه طاهرین علیهم السلام و استمداد از ارواح طیبه شهدای اسلام پاسدار حق و عدالت باشم و با تکیه برشرف انسانی خویش تعهد می نمایم که همواره درکشف حقیقت و احقاق حق و اجرای عدالت و قسط اسلامی درگرفتن حق از ظالم و بازگرداندن آن به صاحبش کوشا باشم وبا تلاش پیگیر در مسند قضا، در تحکیم مبانی جمهوری اسلامی و حمایت از مقام رهبری، دین خود را به انقلاب اسلامی ادا نمایم.

نام و نام خانوادگی
امضا

شخصی که این سوگند نامه را امضا می کند، بدون تردید نمی تواند قاضی مستقل و در نهایت عادلی باشد.

عکس از خبرگزاری فارس است و لینک مربوطه را پیدا نکردم.

تفاوت بسیجی ونزوئلایی و بسیجی ایرانی

2010-07-09T21:17:00.001-04:00

این مادربزرگ یکی از اعضای نیروی شبه نظامی (بسیج) انقلابی همگانی ونزوئلا است.

این هم نمونه مشابه وطنیش:

بسیجی هایی ونزوئلا را ایدولوژی کمونیسم، دشمنی با آزادی و غرب، به حرکت در می آورد و بسیجی ایرانی را، ایدولوژی اسلام و دشمنی با آزادی و غرب!

منبع عکس اول و عکس دوم

وبلاگ نصور توسط نیروهای امنیتی حذف شد

2010-04-14T03:03:00.004-04:00

نصور نقی پور که بیش از یک ماه در زندان اوین تحت فشارهای روانی و فیزیکی بسر می برد، ظاهرا ناچار شده است که اطلاعات کاربری وبلاگ و سایت خود را به ماموران امنیتی واگذار کند، و آنها نیز به همان سبک قرون وسطایی که در هراس از واقعیت ها، آثار دگراندیشان را به نابودی می کشیدند، مطالب وبلاگ و سایت نصور را حذف کردند.

ماموران امنیتی هراسان از روشنایی فراموش کرده اند که اندیشه را نمی توان به بند کشید و محصور کرد! آخرین تصویر از وبلاگ نصور که چند روزی است به صفحه متروکۀ خالی از مطلب تبدیل شده است.

نصور در سایت خویش به مطالعه و بررسی اندیشه های سیاسی، فلسفه، اجتماع و ادبیات می پرداخت و در وبلاگش، به دغدغه های روزانه. بخشی از آخرین مطلب وبلاگش با عنوان "طاقت بیار رفیق…" را در اینجا به یادگار می آورم:

"تو اما طاقت بیار رفیق اگر چه من می ترسم…

من اینجا دلم برای چشمهای تو که هرگز از نزدیک ندیده ام تنگ شده است. چشمهایی که از پس دیدن آن غول زیبای آزادی، ترس را از یاد برده است. شاید اینبار ورق برگردد چرا که هرگز قرار نبود که دنیا به نام یکی باشد آنهم اهریمن…
خسته اما بیداریم. هم من هم برادران و خواهران تو.
طعنه می زنند و خاموشند پدران و مادران همه ی ما اما… در چشمهای خیره ی ما رویاهای جوانیشان را می بینند که به روز نزدیکتر می شود. می مانند و دلسوزانه دعایمان می کنند.
تو اما طاقت بیار رفیق اگرچه کارد به استخوان تو رسیده است ولی خنکای این آزادگی همه ی تن تو را در خویش نوازش می دهد و نام تو را بر پیشانی این خاک اسیر متبرک می کند."

باید تمهیداتی بیندیشیم برای نگهداری مطالب وبلاگنویسان دربند، در غیر اینصورت این دژخیمان هرچه را که نمی توانند درک کنند، به نابودی خواهند کشید.

پ.ن. امروز دیدم که وب سایت و وبلاگ نصور فعال شده است. عجیب است، نمی دانم احتمالا....باید صبر کنیم تا ببینیم واقعا موضوع از چه قرار است.

ادعای شما باید مستند باشد و به سابقه دانشگاهی تون ارتباطی ندارد!

2010-03-30T15:19:00.002-04:00

چند وقت پیش مهمانی بودم، مهمانی رسمی که نه، به صرف شام و شب نشینی دوستانه دعوت شده بودم. خب در این نشست های دوستانه، نیازی به لباس رسمی نیست و یا اینکه حتما خیلی به خودت برسی. من فکر می کنم در این نشست های دوستانه بحث تبادل افکار بیشتر مطرح است تا اینکه چه فرم و ظاهری آدمیزاد دارد. نه اینکه ظاهر بی اهمیت باشد، اما، خب، می دانید که منظورم چی هست.

میزبان به من اعلام کرد که دو تن از دوستان قدیمی شان هم از یک شهر دیگری آمدند و اینجا هستند. برایم غیرمنتظره بود و عموما خبرهای غیرمنتظره برایم چندان جالب نیستند اما ملاقات با دوستان دوستانم، به من این فرصت را می داد که با افراد جدیدی آشنا بشوم و البته دوستانم را نیز بهتر بشناسم. و یا حتی ممکن بود با یک تفکر کاملا متفاوت روبرو بشوم و بحث داغی بین مان صورت بگیرد و سلول های خاکستری مان تکان بخورد و یا شاید بسوزد :)

بعد از اینکه با همسر دوستم و بچه ها احوالپرسی کردیم، دوست عزیز و شریفم، دوستان شان را به من معرفی کردند و من را به آنها. خانم و آقایی در میانسالگی شان بودند و در دانشگاه مشغول کار. آنقدر که آنها مشتاق بودند بدانند که من چه کی هستم و جزئیات زندگیم چیست، برای من دانستن این اطلاعات در مورد آنها بی اهمیت بود. اینکه افراد چطور فکر می کنند و روش برخورد آنها با مسائل به چه ترتیبی است، برایم جالب تر است. در طی آن شب، ایشان بر ادعاهایی اصرار می کردند، بدون اینکه مدرک مستندی برای آنها ارائه بدهند و تعجب من دو چندان می شد که چرا یک دانشگاهی با مسائل اینگونه برخورد می کند؟

بر خلاف تصور عموم که دانشگاهیان را عموما روشنفکر و درست اندیش می دانند، من در موارد زیادی که با این افراد برخورد داشتم، متاسفانه گرایش به سمت ادعای "همه چیز دانی" در بین این گروه از جامعه، را زیاد دیدم. برای من خیلی عجیب است که یک استاد دانشگاه در رشته (بطور مثال) تاریخ، در مورد یک موضوع فنی ادعایی کند و اصرار بر اینکه ادعایش صحیح است!

اگر یک فرد غیردانشگاهی ادعایی اینچنینی داشته باشد، ممکن است زیاد جدی نگیرم. چون بهرحال اثر یک استاد دانشگاه با یک غیردانشگاهی در جامعه پیرامون خود تفاوت زیادی ممکن داشته باشد. یک دانشگاهی حداقل باید بداند که در زمینه غیرتحصصی خود، اگر اظهار نظر می کند، نباید اصرار داشته باشد مگر با ارائه مستندات و مدارک قابل قبول. تاسف بار تر اینست که این مشکل در بین اساتید ایرانی داخل و خارج از کشور را به یک اندازه می توان مشاهده کرد و بنظر مشکل فرهنگ دانشگاهی ما شده است.

چند روز پیش که با یکی دیگر از این افراد مواجه شدم، یاد این مهمانی افتادم و گفتم که شاید بهتر است این موضوع را اینجا مطرح کنم، شاید باعث شد بعضی از این افراد تغییری در رویه شان دادند.

اخلاق روزنامه نگاری و روزنامه نگاران بی اخلاق!

2010-03-26T10:42:00.010-04:00

خانم معصومه علی‌نژاد قمی، که بنام مسیح علی نژاد شناخته شده اند مطلبی اخیرا منتشر کردند که با نقض تمامی اصول حرفه ای روزنامه نگاری، و با عرض غرض و مطرح کردن افترا و جعل خبر، به حیثیت روزنامه نگاری خود آسیب رساندند. قصد ندارم که بیش از این به دروغ ها و افتراهای مطرح شده در مطلب آن خانم بپردازم، که پس از مصاحبه خواهر و مادر ندا با بی بی سی، پرده از دروغ و افتراهای خانم مسیح علی نژاد برداشته شد، اما مایلم چند نکته را یادآوری کنم.

خبرنگار فقید و نویسنده معروف، جان هرسی که تاثیرات حمله اتمی به هیروشیما را پوشش خبری داد، می گوید: "قانون مقدسی در روزنامه نگاری وجود دارد که نویسنده نباید از خود چیزی ابداع کند. شرح نوشته شده در برگه مجوز نشر، باید چنین نوشته شده باشد: هیچ کدام از این مطالب ساختگی نیست." ¹

روزنامه نگاران بطور دائم برای تولید خبرهای داغ تحت فشار بنگاه های خبری هستند، بالخص روزنامه نگاران حزبی که تابع بدون چون و چرای احزاب حامی خود هستند، این فشار وضعیت بغرنج آمیزی برای آنها ایجاد می کند و آنها بر سر دوراهی های اخلاقی قرار می گیرند. آنها باید با رعایت اصول اخلاقی در روزنامه نگاری، اخبار خود را عاری از دروغ و کژاندیشی کنند. که البته این خود نیاز به یک سیستم فکری سالم و صحیح دارد.

بر همین اساس، اصول نه گانه ای در روزنامه نگاری در نظر گرفته شده است که عبارتند از:

1. نخستین وظیفه روزنامه نگاری حقیقت است
2. وفاداری به شهروندان کشور؛ بالاتر از وفاداری به سازمان یا حزبی که به آن وابسته هستند!
3. اثبات حقایق، اساس کار است. تحقیق و درستی خبر، اساس و جوهر مقررات روزنامه نگاری است.
4. روزنامه نگار باید مستقل بماند.
که من در این مطلب خاص به اشاره 4 اصل فوق از 9 اصل رزونامه نگاری، اکتفا می کنم.

خبر خانم مسیح علی نژاد نه تنها باردیگر به ما نشان کرد که جعل خبر کار بسیار زشت و نکوهیده ای است که جز شرمساری برای روزنامه نگار نخواهد داشت و به اعتبار حرفه ای روزنامه نگار لطمه خواهد زد بلکه یادآور مهمترین اصل اخلاقی انسان نیز هست، که دروغ گویی را مذموم می داند. و همچنین در اصول روزنامه نگاری، "جعل خبر نادیده گرفتن یکی از مهمترین معیارهای بنیادی در روزنامه نگاری است." ¹

در جامعه خفقان زده امروز ما و با کمبود اطلاعات صحیح، روزنامه نگاران با پایبندی به اصول اخلاقی می توانند دریچه ای بسوی آگاهی باشند. در شرایطی که محدودیت اطلاعات صحیح در جامعه ما، وضع اسف بار کمبود اطلاعات و افزون اطلاعات نادرست را دربرداشته، نیاز به روزنامه نگاران پایبند به اصول اخلاقی بیشتر و بیشتر است. در این شرایط است که یک روزنامه نگار، خود را در برابر ملت باید مسئول بداند و با تعهد به اصول روزنامه نگاری و وفاداری به آن، بایستی از جعل و خبرسازی پرهیز کند و به فشارهای وارده از طرف روزنامه، سایت و حزب موردعلاقه خویش، وقعی ننهد.

متاسفانه شاهد بودم که چندی دیگر روزنامه نگار ایرانی نیز با بی توجهی به اصول مطرح شده، به همان سبک خانم مسیح علی نژاد، و به لطف تراوشات غیرمستند ذهنی شان به تکفیر پرداختند. بطور مثال نیک آهنگ کوثر می نویسد:

"من امروز تحت تاثیر نوشته دوست و همکارم مسیح علی‌نژاد قرار گرفتم. به این دلیل که رسمی‌ترین نوشته‌ای بود در رد ماجرای نامزدی ماکان و ندا......"

جناب نیک آهنگ، شما دیگر چرا؟! شما که به عنوان یک روزنامه نگار بهتر میدانی که باید از صحت منابع خبری خود اطمینان داشته باشی و خود بطور مستقل از صحت آنها اطمینان کسب کنی. شما باید همچون یک روزنامه نگار، متعهد به این اصول باشید، اگرچه در خودنویس بنویسید! در خودنویس نوشتن، مسئولیت و تعهد جنابعالی را نه تنها کم نمی کند بلکه دو چندان می کند چون ممکن است دیگر دوستان شهروند-خبرنگار، شما را الگو قرار بدهند.

ایشان ادامه داده اند:

"می‌دانید چند نفر به خاطر همین آقای ماکان دچار مشکل شده‌اند؟ تنها به این خاطر که خیال کرده‌اند طرف نامزد مرحوم ندا بوده است. بروید تحقیق کنید."

جناب نیک آهنگ، آخر شما و دوستان همکارتون چه زمانی فراخواهید گرفت که نباید بدون اثبات جرم به افراد افترا وارد کرد؟! این چه خبری است که مردم باید بروند و تحقیق کنند؟! که "بروید و تحقیق کنید"! مگر شما بنگاه زردنویسی ایجاد کردید؟ اگر خودنویس، زردنویس است، بفرمایید تا من تکیف خود را بدانم.

در پایان مطلبم را با این جمله از راهنمای روزنامه نگاری مستقل به پایان می رسانم:

"در تمام دنیا روزنامه نگارانی که تابع ضوابط اخلاقی هستند، حرف در دهان مردم نمی گذارند و در همه جای دنیا جعل خبر، نادیده گرفتن معیارهای بنیادی در روزنامه نگاری است." ¹

این مطلب در سایت خودنویس منتشر شده است، البته این نسخه مجددا ویرایش شده است.

جان ریچارد هرسی (١٩٩٣- ١٩١٤)، روزنامه نویس پیشین مجلات تایم و نيويورکر، نویسنده آثاری است از جمله ناقوسی بر مرگ آدانو (برنده جايزه پولیتزر١٩٤۵) و هیروشیما (نیویورک، ١٩٤۶).

منابع:

1. راهنمای روزنامه نگاری مستقل
2. اصول و قاعده روزنامه نگاری

خمینی در تحریم نوروز سال 1342 گفت: دستگاه جابر با تصویبنامه‌های خلاف شرع و قانون اساسی می‌خواهد زن‌های عفیف را ننگین و ملت ایران را سرافكنده كند!

2010-03-18T01:45:00.004-04:00

محمدرضاشاه پهلوی در زمستان سال 1341 در کنگره کشاورزی 6 اصل نخستین سلسله اصلاحات اقتصادی و اجتماعی (انقلاب سفید) خود را مطرح کرد که به شرح زیر بودند:

1. اصلاحات ارضی و الغای رابطه ارباب و رعیتی
2. ملی کردن جنگل‌ها و مراتع
3. خصوصی سازی صنایع و تبدیل کارخانه‌های دولتی به شرکتهای سهامی و فروش سهام آن
4. سهیم کردن کارگران در سود کارخانه‌ها
5. اصلاح قانون انتخابات به منظور اعطای حقوق برابر سیاسی زنان با مردان و دادن حق رای به زن ها.
6. ایجاد سپاه دانش برای سواد آموزی و اشاعه فرهنگ در روستاها

مردم در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۴۱ در یک همه پرسی سراسری به اصلاحات رای مثبت دادند. خمینی که با اصلاحات ارضی بشدت مخالفت داشت و همچنین از اینکه به زنان آزادی حقوقی، سیاسی و اجتماعی برابر با مردان اعطا می شد نیز در هراس بود به مخالفت شدید با این سلسله اصلاحات پرداخت بطوریکه نوروز سال 1342 را تحریم کرد و اعلامیه ای منتشر نمود که بیش از پیش به تحجرگرایی او صحه می گذاشت. بی دلیل نیست که بعدها انقلاب ایران در سال 1357 به "انقلاب معکوس/وارونه (برگشت به عقب) و متحجرین" نام گرفت. متن اعلامیه خمینی بشرح زیر بود:

بسم الله الرحمن الرحیم
انالله و اناالیه راجعون
روحانیت اسلام امسال عید ندارد
دستگاه حاكمه ایران به احكام مقدسه اسلام تجاوز كرده و به احكام مسلمه قرآن قصد تجاوز دارد، نوامیس مسلمین در شرف هتك است و دستگاه جابر با تصویبنامه‌های خلاف شرع و قانون اساسی می‌خواهد زن‌های عفیف را ننگین و ملت ایران را سرافكنده كند.
دستگاه جابر در نظر دارد تساوی حقوق زن و مرد را تصویب و اجرا كند. یعنی احكام ضروریه اسلام و قرآن كریم را زیر پا بگذارد، یعنی دخترهای هجده ساله را به نظام اجباری ببرد و به سربازخانه‌ها بكشد، یعنی با زور سرنیزه دخترهای جوان عفیف مسلمانان را به مراكز فحشا ببرد.
هدف اجانب، قرآن و روحانیت است. دست‌های ناپاك اجانب با دست این قبیل دولت‌ها قصد دارد قرآن را از میان بردارد و روحانیت را پایمال كند. ما باید به نفع یهود امریكا و فلسطین هتك شویم، به زندان برویم، معدوم گردیم، فدای اغراض شوم اجانب شویم.
آنها اسلام و روحانیت را برای اجرای مقاصد خود مضر و مانع می‌دانند، این سد باید به دست دولت‌های مستبد شكسته شود.
موجودیت دستگاه، رهین شكستن این سد است. قرآن و روحانیت باید سركوب شود. من این عید را برای جامعه مسلمین عزا اعلام می‌كنم، تا مسلمین را از خطرهایی كه برای قرآن و مملكت قرآن در پیش است آگاه كنم. من به دستگاه جابر اعلام خطر می‌كنم. من به خدای تعالی از انقلاب سیاه و انقلاب از پایین نگران هستم. دستگاه‌ها با سوء تدبیر و با سوءنیت گویی مقدمات آن را فراهم می‌كنند. من چاره را در این می‌بینم كه این دولت مستبد به جرم تخلف از احكام اسلام و تجاوز به قانون اساسی كنار برود و دولتی كه پایبند به احكام اسلام و غمخوار ملت ایران باشد بیاید. بارالها من تكلیف فعلی خود را ادا كرم: «اللهم قد بلغت» و اگر زنده ماندم تكلیف بعدی خود را به خواست خداوند ادا خواهم كرد.
خداوندا، قرآن كریم و ناموس مسلمین را از شر اجانب نجات بده.

روح‌الله الموسوی الخمینی

پس از مطالعه این بیانیه چند سوال به ذهن متبادر می شود که بدون پیش داوری آنها را مطرح می کنم.

1. آیا این خمینی بواسطه تحجر و عقب ماندگی به مخالفت با اصلاحات اقتصادی و اجتماعی شاه پرداخت و یا بدلیل منافع ازدست رفته در بحث اصلاحات ارضی؟
2. آیا وضعیتی را که کشور ما امروزه شاهد آن هست ناشی از سیاست های عقب مانده خمینی می دانید؟
3. آیا بنظر شما خمینی به آینده کشور و ملت ایران خیانت کرد؟
4. این سوال پیش می آید که چطور و چرا به اصطلاح روشنفکران ملی (به قول خودشان لیبرال) و چپی های غیرمسلمان بدنبال این شخص براه افتادند؟ آیا می توان نتیجه گرفت که این افراد نیز متحجر بوده و یا تمایل به تحجر داشتند؟

بلند شو پسرم، این قصه برای نخوابیدن است / به یاد نصور

2010-03-05T15:21:00.003-05:00

او که اندیشه را نشانه گرفته و فارغ از مقتضای زمان و مکان و ارتزاق می نویسد، دیر یا زود به سراغش خواهند آمد و قلمش را به اسارت می کشند. آنچه که آنها را می هراساند، آگاهی است که اگر بیاندیشی، دیگر مرید این و آن نخواهی بود، عمامه یا عصا بدست! آزادی راهبر تو خواهد بود و آزاد زیستن هدف تو.

غمگین شدم اما قرابتی با سوگواری ندارم پس با این شعر از عبدالملکیان سخن کوتاه می کنم:

گرگ
شنگول را خورده است

گرگ
منگول را تکه تکه می کند...

بلند شو پسرم !
این قصه برای نخوابیدن است !

مستند درباره انقلاب ۵۷

2010-03-02T12:01:00.002-05:00

گفته می شود که این کاملترین مستند در مورد انقلاب 57 است که در 12 بخش 9 دقیقه است. البته در نظر داشته باشید که زمانی که این مستند با اطلاعاتی که در دست رس داشتند تهیه شده است. بطور مثال در فیلم عنوان می شود که سینما رکس را عوامل شاه منفجر کردند اما امروزه ما می دانیم که سینما رکس به دستور احمد خمینی منفجر شد.

پس هنگامیکه این مستند را مشاهده می کنید، دقت بفرمایید که این مستند با اطلاعات ناقص و جانبدارانه تهیه شده است. اما با تمامی این مسائل دیدن این مستند را به شما توصیه می کنم.

برای دیدن مستند بطور کامل، روی ویدیو کلیک کنید

بنابراین در مورد مطالب و ادعاهای مطرح شده در این مستند باید به آنها با دیده تردید بنگرید و توصیه می کنم که از مراجع بیطرف تحقیق کنید. بطور مثال در مورد تعداد کشته ها، آماری که آقای باقی از کشته های انقلاب تهیه کرده اند، آمار اغراق شده تعداد کشته ها در این مستند را، رد می کند.

و نکته دیگر آنکه در این مستند به عوامل خارجی انقلاب 57 هیچ اشاره ای نمی شود. مستنداتی دیگر نیز وجود دارند که از آن زاویه مسئله انقلاب اسلامی ایران را بررسی می کند.

برگی از تاریخ: اعتراض یک مجاهد مسلمان به آخوندها در پس حوادث سال 1357

2010-03-02T11:34:00.002-05:00

می خواستم این مطلب را با بحثی شروع کنم اما پس از دیدن این فیلم ترجیح می دهم که شما این فیلم را ببینید و بعد این مطلب را بنویسم.

سوال این است که آیا بنظر شما می توان با آخوندها و مذهبی های مسلمان وحدتی داشت که به سعادت ملت ختم بشود؟ اگر شما جزو کسانی هستید که فکر می کنید آخوندها و مذهبی های مسلمان به رای شما احترام خواهند گذاشت، یکبار دیگر این فیلم را ببینید و به آثار مربوط به تصفیه های خونین گروههای مختلف پس از انقلاب توسط آخوندها مراجعه نمایید. اطمینان دارم نظر شما تغییر خواهد کرد.

حال که اینها خودشان صراحتا اعلام کردند که بدنبال حکومت اسلامی هستند، و در این نوع حکومت تضارب آرا و افکار متفاوت ممکن نیست. بطور مثال خاتمی چندی پیش در جمع زندانیان آزاد شده گفت:

"البته اسلام همیشه بر سیاست و حکومت تاکید دارد. ولی دست کم در غیبت معصوم (و حتی در زمان معصوم) برای استقرار حکومت مورد توجه اسلام و پیشوایان دینی بوده است و نباید در آن تردید کرد."

"دست کم استقرار حکومت امری بشری است هر چند به نظر ما اسلام برای حکومت معیارهایی را مشخص کرده است که اراده و رضایت مردم به آن تعلق گرفت و مستقر شد حکومت حکومت مرضی رضای شارع نیز هست."

کروبی و موسوی هم در تاریخ 10 بهمن برای چندمین بار اعلام کردند که با ساختار جمهوری اسلامی هیچ مشکلی ندارند:

به نظر می رسد که در میان برخی از مسئولان کشور توهم توطئه نسبت به تغییر ساختاری در نظام شکل گرفته است که این تفکر کشور را به سقوط می کشاند و اصل نظام را با خطر رو به رو می سازد. اکثریت مردم تنها حق خود را می خواهند و به دنبال تغییرات ساختاری در اصل نظام نیستند...

اینها همان هایی بودند که پس از سال 57 قدرت را در دست گرفتند و حوادث پس از آن را هر کدام به نوعی رقم زدند. امروز نیز اینها هیچ مشکلی با حکومتی که 31 سال با زور و کشتار بر مردم حکومت کرده است، ندارد که البته خود نیز جزو حکمرانان آن بوده اند. بنابراین اینها برای ثبات نظام اسلامی تلاش کرده اند و می کنند.

به همین دلیل لازم میدانم به دوستان سکولاری که فکر می کنند جنبش سبز به رهبری موسوی، کروبی و بقیه آخوندها و آخوندزاده ها هدفی جز تامین منافع گروهی ایشان را دارد، اعلام کنم که اشتباه می کنند و بهتر است که به فکر ساز و کار خودمان باشیم. باید برنامه های خودمان را فعال کنیم. با این گروههای اسلامی بجایی نخواهیم رسید و اینان فقط از وجود و حمایت ما بهره برداری می کنند تا به اهداف حزبی خودشان برسند.

پ.ن: در جایی گفتم که این ویدیو را صرف نظر از اینکه رویه و ایدولوژی مجاهدین درست و یا نادرست بوده، باید مطالعه کرد و عاقبت رفتارهای مماشات آمیز آخوندها در به اصطلاح "اتحاد برای هدف مشترک" با بقیه گروه های سیاسی را مورد بررسی قرار داد.

چگونه موسوی مدعی است که حقوق بشر در اسلام شناخته شده است؟!

2010-02-09T17:55:00.001-05:00

ابتدا باید به بررسی کنیم که "آیا اسلام با اعلامیه ی جهانی حقوق بشر سازگار است؟" و آیا ممکن سازگاری حاصل بشود؟

اسلام در لغت به معنی تسلیم شدن و گردن نهادن بر قوانین آن (اسلام) است در صورتیکه حقوق بشر در جهت احیای حقوق برابر و سلب ناپذیر انسان تدوین شده است. در اسلام حقوق انسانها برابر نیست بلکه بر اساس اعمال و ایمان انسانها سنجیده می شود. متدین و غیرمتدین، مومن و غیرمومن، با ایمان و بی ایمان، متعهد و غیرمتعهد، خودی و غیر خودی واژه های آشنا و البته ناخوشایندی برای ما هستند.

اسلام از ریشه و پایه با آزادی انسان مخالف است حال چه آزادی فکری و چه جسمی. در اسلام این خدا است که صاحب آزادی مطلق است و انسان بنده ای بیش نیست که هر زمان این خدای (تخیلی) سادیسمی اراده کند، انسان ها را، حتی مومنین به خودش را، به مجازات می رساند برای دل خوشانکی (شما بخوانید آزمایش). انسان مسلمان، اسیر و بنده این خداست، و در بندگی، آزادی یافت می نشود.

انسان مسلمان، نه تنها آزاد نیست بلکه حتی سرنوشت او نیز پیشاپیش توسط این خدا تایین شده است و او همیشه در این برزخ است که آیا این خود اوست تصمیم می گیرد یا این خدای اوست که تصمیمات را در ذهن او بوجود می آورد. مسلمان زاده ای اخیر تعریف می کرد که اگرچه می داند چه می خواهد اما باید منتظر خدا باشد تا شاید راه حل خوب را در ذهنش جاری کند! اسارت ذهنی به مراتب زجرآورتر از اسارت با غل و زنجیر است.

در اسلام فقط مومنان با هم برابرند، البته غیر از خانم ها (اما این مبحث نابرابری جنسیتی را بعهده خانم های محترم که خود توانایی بسیاری برای چالش کشیدن این موضوع دارند میگذارم). و کافیست که مدعی شوید که این آیین شما یا خدای شما کشک است، همانا شما کافر شده اید و محکوم به ارتداد، و حکم تان روشن است. قتل کافران در اسلام واجب است و باید آشکار باشد تا بقیه جامعه از ترس و وحشت جرات و جسارت فکر کردن و کافر شدن را نداشته باشند. بنابراین می بینم که انسان ها در اسلام به هیچ وجه برابر نیستند.

حتی یهودی ها، مسیحی ها و زرتشتی ها هم در جامعه اسلامی برابر نیستند، آنها بایستی مالیات بیشتری می پرداختند تا می توانستند از امنیت در آن جامعه بهره مند بشوند و هرگز اجازه اشتغال در شغل های ارشد دولتی را نداشتند و ندارند. حتی اجازه تبلیغ دین و آیین خود را نیز در جامعه اسلامی ندارند. (بهایی ها در کشور ما در حد کافر قرار دارند.)

اسلام بر کرامت انسانی تاکید دارد، اما فقط بر انسان مسلمان و تناقضات بسیاری در همین زمینه وجود دارد بطور مثال در جایی حکم حد (قطع دست و پا) برای این انسان صادر می کند و در جایی دیگر حکم قتل (کافرین) آنها را و در جایی جرم هایی تعریف کرده بعنوان "دشمن خدا"!

جناب موسوی در منشور حقوق بشری که ارائه دادند تلاش بسیاری کردند که اسلام را با مفاهیم آزادی و حقوق بشری پیوند بزنند، اما همانطور که می بینید و من بطور خلاصه وار مواردی را مرور کردم، بین اسلام و آزادی هیچ سنخیتی وجود ندارد. اسلام با مفاهیم حقوق بشری در معنای جامع آن در تضاد است. البته این منشور بحث جدیدی نبود سالهاست که اصلاح طلبان سعی بر این دارند که نسخه ای ارائه بدهند که جامعه اسلامی مدنظر خود را با اعلامیه ی جهانی حقوق بشر سازگار نشان بدهند، اما اینکار نیاز به تغییر اساسی در اسلام دارد. اسلام دین رادیکالی است که ابتدا باید اصلاح بشود تا قوانین درست انسانی را جایگزین قوانین متحجر اسلامی بکند و با توجه به ساختار غیرقابل اصلاح این دین، ایجاد تغییرات درست و مطلوب بعید و دور بنظر میرسد.

متاسفانه منشور حقوق بشر جناب موسوی در قالب حکومت "جمهوری اسلامی" ارائه شده (منشور ایشان را مطالعه کنید) اما ما قطعا میدانیم که هیچ حکومت اسلامی یا دینی نمی خواهیم و این مورد برای ما قطعی است. شما اگر مسلمان هستید، برای خودتان مسلمان هستید نیازی نیست سیاست کشور را به اسلام آلوده کنید ( ویا بر عکس، اگر شما معتقد هستید که اسلام پاک است! من همچین اعتقادی ندارم). جناب موسوی اگر این موضوع را در طی این 30 سال متوجه نشدید، شما نیز در خواب سنگینی به سر می برید.

حقوق بشر تعریف شده است و نیازی به دوباره تعریف کردن آن و ارائه نسخه اسلامی آن نیست. اگر آرمان های این حرکت اجتماعی را با تحجر آلوده بکنید، نتیجه آن جمهوری اسلام دوم با خونریزی های "اسلامی" متعاقب آن خواهد بود.

جوابیه نامه عزت‌ سحابی - با نیم نگاهی به "من رویایی دارم" مارتین لوتر کینگ

2010-01-22T06:10:00.021-05:00

نامه عزت‌الله سحابی با عنوان "تجربه‌های تاریخی‌مان را فراموش نکنیم" را مطالعه کردم، قصد داشتم سریعا جوابیه ای برای ایشان بنویسم اما چون دیدم شور و اشتیاق طرفداران و مخالفان، آتشین بود، صبر کردم که پس از گذشت زمانی کوتاه جوابیه ای کوتاه تر بر نامه ایشان بنویسم.

نوشتید که پیر شدید و این شرایط خاص باعث شده که این نامه را بنویسید، دوست عزیز ما همه مان پیر شدیم و هر کدام مان به اندازه ای، میدانم که احتمالا میدانی، پیر شدنمان دلیل بر آگاه تر شدنمان نیست بالخص اگر همچنان بر دیدگاه های غیر منطقی سنتی مذهبی سالیان سال پیش همچنان پافشاری کنیم! فارغ از اینکه پیر شدید، من نیز همچنان به همان سبک و سیاق ایرانی مان به شما احترام می گذارم اما نظرات شما را بیرحمانه نقد می کنم.

من نیز بدون هیچ مقدمه ای به مواردی که شما مطرح کردید می پردازم.

الف - نگرانی خودتان را از "سوق یافتن این حرکت مدنی و مسالمت‌آمیز به سمت تندی و خشونت" اظهار کردید. نگرانی بجایی است، اما شما این نامه را پس از وقایع ۶ دی ۱۳۸۸ نوشتید در حالیکه در آن تاریخ و در تمامی این دوران پس از انتخابات، مردم نبودند که خشونت کردند، مردم در صورت امکان دفاع کردند. شما دفاع کردن را با خشونت اشتباه گرفتید.

اینجانب خود از مخالفین سرسخت خشونت هستم اما دفاع شخصی در مقابل مهاجم و متجاوز را کار کاملا پسندیده ای میدانم. اگر آنها وحشیانه به مردم حمله نمی کردند مسلما معترضین هم بطور مسالمت آمیز به اعتراض خود می پرداختند!

ب - نوشتید "نه سال 56 است که مردم و جامعه از یک سو و دولت و حاکمیت از سوی دیگر در شرایط یک انقلاب قرار داشته باشند. بنابراین دوستان عزیز نصیحت و انذار و هشدار این برادر پیرتان را بپذیرید و در آن تأمل کنید که نباید با دادن تحلیل‌های تند و اغراق‌آمیز و احساسی بر تنور احساسات آتش بریزید و حرف‌ها و کارهای بی‌پشتوانه را تشویق کنید. تند کردن خواسته‌ها و شعارها با شبیه‌سازی‌های نادرست با دوران انقلاب دومین نگرانی بنده است"

جناب سحابی در سال 57 هم کسی نمی توانست دقیقا اعلام کند که آیا تغییری در حکومت اتفاق می افتد یا خیر، انقلابی رخ می دهد یا نه! همه شگفت زده بودند منجمله خود جنابعالی. افراد و گروهها حدس هایی داشتند اما فقط در حد حدس، امروز هم وضعیت کشور غیر قابل پیش بینی است.

اما در مورد تند کردن خواسته ها و شعارها! بفرمایید که چگونه است که شعارهای "استقلال آزادی جمهوری ایرانی" یا "نه غزه نه لبنان جانم فدای ايران" جزو شعارهای تند قرار گرفتند؟ برای چه کسی تند است؟ برای شما؟ برای کدام احزاب؟
برای حاکمیت؟ شما در کدام طرف قرار دارید؟! این ها خواسته های اولیه هر ایرانی است که خسته از حاکمیت اسلام بر قوانین روزمره اش است، ایرانی که خسته از هزینه های هنگفت روابط خارجی پرهزینه و بی منفعت حاکمیت با کشورهای مطرح شده فوق است.

بله، این شعارها برای گروههای اصلاح طلب، اصول گرا، رفسنجانیست ها و ملی-مذهبی ها تند است اما برای مردم، این شعارها بیانگر بخشی از خواسته واقعی شان هست. من به شما پیشنهاد می کنم سطح دیدتان را با نیازها و خواست های اصولی جامعه بالا ببرید.

ادامه دادید که "امروزه نباید با رادیکالیزه کردن شعارها، برخی از روحانیون و مراجع مذهبی و نیز اصول‌گراهای منتقد و نیز برخی از بخش‌های جامعه سنتی را به سمت جناح غالب راند. از سویی همه می‌دانیم که جنبش سبز، جنبش متکثری است که تند کردن شعارها و خواسته‌ها عملا باعث انسجام جناح مقابل و برعکس ایجاد تردید و تشتت در درون این جنبش خواهد شد."

جناب سحابی چند روز پیش مصادف بود با روز مارتین لوتر کینگ، اگر مارتین همانند شما فکر می کرد هرگز سخنرانی معروف "من آرزو دارم" را بیان نمی کرد. مارتین اگر مثل شما فکر می کرد نمی توانست بگوید:

و همچنان‌که در این راه گام برمی‌داریم، باید عهد کنیم که همواره پیش خواهیم رفت. ما نمی‌توانیم به عقب بازگردیم. برخی‌ها، از هواخواهان حقوق مدنی می‌پرسند، «کی راضی خواهید شد؟» ما تا روزی که سیاهپوستان قربانی وحشت غیرقابل بیان بی‌رحمی پلیس‌اند نمی‌توانیم راضی شویم. تا روزی که تن‌های خسته از سفر ما نتوانند بستری در مسافرخانه‌های شاهراه‌ها و هتل‌های شهرها پیدا کنند، نمی‌توانیم راضی باشیم. تا روزی که تحرک اصلی ما فقط از محله‌های اقلیت‌نشین کوچکتر به محله‌های اقلیت‌نشین بزرگتر است نمی‌توانیم راضی باشیم. تا روزی که شخصیت و احترام فرزندان ما بسادگی با تابلوهای «ویژه‌ی سفیدپوستان» زایل می‌شود، نمی‌توانیم راضی باشیم. تا روزی که سیاهپوستان می‌سی سی پی حق رای ندارند و سیاهپوستان نیویورک برآنند که چیزی ندارند که به آن رای دهند، نمی‌توانیم راضی باشیم. نه! نه، ما راضی نیستیم و راضی نخواهیم شد مگر آن‌که عدالت مانند آبشار، و راستکاری چون رودی پرخروش جاری شوند.

رویای مارتین لوتر کینگ خواست آگاهانه بخشی از جامعه بود که سالهای سال درد و رنج تحقیر و غیرخودی بودن را کشیده بودند و زمانی که به این آگاهی رسیدند که باید حق خویش را بستایند، حاضر نشدند که حق انسانی خود را قربانی مصلحت اندیشی فردی/جناحی جامعه سنتی مذهبی آمریکای آنروز کنند.

شما، آقای سحابی و امثال شما، بجای اینکه نگران حذف کلمه "اسلامی" از "جمهوری اسلامی" می شدید، کاش از همان ابتدا به فکر تاسیس حکومت الله بر روی زمین نمی افتادید! کاش شما بجای اینکه از مردم درخواست کنید که از خواسته های خودشان کوتاه بیایند (بنا بر مصلحتی که شما فکر می کنید درست است!)، شهامت داشتید و می توانستید همانند عباس امیر انتظام مخالف تغییرات جزئی ناکارآمد باشید و بجای مصلحت اندیشی، درست اندیشی را جایگزین می کردید.

امیر انتظام حتی برای طرح های ناچیز و بی فایده خاتمی نیز وقعی نگذاشت و بدون هیچ کوتاهی از آنچه لازمه تغییر است سخن گفت. او می توانست زبان به کام گیرد و در کنج خانه سکوت کند اما امیرانتظام حاضر نبود که حقیقت را در کنج خانه پنهان کند. او با مخالفت با طرح دو لایحه سید محمد خاتمی رییس جمهور نوشت:

اصلاح قانون اساسی مشکلی را حل نمی‌کند بلکه متمدنانه ترین و دموکرات ترین راه حل برپائی رفراندومی برای تعیین نوع حکومت ایران زیر نظارت نهادهای بین المللی است

که در نتیجه باعث دستگیری مجدد او شد.

جناب سحابی من از شما نمی خواهم که نگاهی به افکار جیمز مدیسون، توماس جفرسون، بنجامین فرانکلین و یا مارتین لوتر کینگ داشته باشید، ما در همین کشور افراد بزرگی داریم که حقیقت را فدای مصلحت اندیشی نکرده اند.

کاش شما کمتر نگران مراجع مذهبی و مذهب مرتجع تون باشید. کاش یک مقدار به آمار توجه کنید که حداقل بیش از 60 درصد جمعیت ایران زیر 30 سال است که بخش عمده ای از آنها مذهبی نیستند. این ها، بخش عمده ای از همان جوانهای معترض در خیابانها هستند که برایشان اهمیتی ندارد وجود این مراجع مرتجع شما. این آگاهی را مردم بواسطه 30 سال سکوت و جنایت مراجع در طول حکومت جمهوری اسلامی تجربه کردند.

کاش می دانستید که حقیقت تنها راه رهایی است!

اگرچه نوشتید "سال‌ها و شاید ماه‌های آخر عمرم را طی می کنم" اما من امیدوارم که سالهای سال زنده و پاینده باشید و امیدوارم که تفکر سنتی را با دیدگاه منطقی - علمی جایگزین کنید. و بالاتر از همه، من امیدوارم که افراد و افکاری نظیر شما بازهم ملت را از خواسته های اصلی شان منحرف نکنند.

پی نوشت: بطور تصادفی گفتگوی عزت الله سحابی با فارس را دیدم که در آنجا در مورد سروش گفته: "ايشان حرف‌هايي مي‌زند كه بچه‌ها و جوانان را خراب مي‌كند. آقاي سروش آدم متدين و عارفي است اما صحبت‌هايش باعث انحراف فكري افراد است". اینکه سروش و افکار به اصطلاح ~~روشنفکر~~ نواندیشان مذهبی از این دست، مشکلات اساسی دارد بحث دیگری است اما اینکه سحابی آنچنان متحجر است که حتی افکار سروش (مذهبی) را برنمی تابد، که دیگر بحث با من و امثال من برای ایشان احتمالا در حد ارتداد است.

خمینی، خاطره کریه دوران جوانی من!

2009-12-15T05:44:00.000-05:00

یکی از دوستان اصلاح طلب عکس ها را به من نشان می دهد و با خوشحالی خاصی گفت: "توطئه دولت کودتا را نقش بر آب کردیم"

با تعجب می پرسم چه توطئه ای؟! می گوید: "اینکه عکس امام خمینی را آتیش زدند و می خواستند ما را متهم کنند و سرکوب کنند"
می پرسم، خب حالا نتیجه کار شما چی بود؟! می گوید: "ما بهانه را از آنها گرفتیم!"

من که با تلاش وصف ناپذیری سعی می کنم سرم را به دیوار نکوبم، می پرسم "پس اساسا شما برای چی اعتراض می کنی؟ شما می توانی بشینی و هرکاری کردند صدای اعتراضت را بلند نکنی تا بهانه ای به دستشان ندهی. اعتراض به نتایج انتخابات، شعار های مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر خامنه ای و استقلال آزادی جمهوری ایرانی یعنی رد کردن تمامی خطوط قرمز حکومت جمهوری اسلامی ایران. یعنی معترض بودن به اصول جمهوری اسلامی. برای جمهوری اسلامی این موارد بزرگترین بهانه است، آنها نیازی به عکس خمینی ندارند!"

گفت: "نه شما از بازیهای پشت پرده خبر نداری و شما اولویت ها را متوجه نمی شی"
پرسیدم: "وقتی مردم اعتراض می کردند آیا با گل و شکلات از آنها استقبال شد و یا با گلوله و باتوم؟! صد ها نفر کشته شدند. هزاران نفر مردم در طی اعتراض به نتایج انتخابات در زندان ها شکنجه شدند و تعدادی کشته شدند. آیا بنظر شما این جان های گرفته شده و خون های ریخته شده نشان دهنده این نیست که جمهوری اسلامی نیازی به بهانه عکس خمینی نداشته است؟!"

گفتم: "شما بازهم بازیچه شدید و با اینکار حمایت بسیاری از مردم مستقلی را که از این جریان حمایت می کردند را از دست می دهید. مطمئن باشید مردمی که 30 سال نتایج حکومت جمهوری اسلامی را لمس کردند و دیکتاتوری خمینی را پشت سر گذاشتند هرگز حاضر نخواهند بود افکار ضد انسانی خمینی مجددا به ثمر بنشیند."

و گفتم همانطور که امروز کاریکاتورهای خامنه ای خونخوار را می توان دید، در آن روزها هم خمینی خونخوار، کاریکاتور و تصاویر ممنوعه ای داشت که هر از چندگاهی در نشریه های خاص و به تعداد محدود منتشر می شد و گذری به دست ما هم میرسید. خمینی، برای من و بسیاری از جوانهای آن سالها خاطره ای است به زشتی تصویر زیر:

منبع تصویر اول

شما کدام را انتخاب می کنید؟ حرکت غیر انسانی و یا دموکراسی؟!

2009-12-10T05:57:00.002-05:00

در جریان راه پیمایی هایی که در خارج از کشور در حمایت از مردم ایران انجام گرفته است، صحنه های بسیار زننده ای وجود دارد که شایسته یک حرکت اجتماعی آزادی طلبانه نیست. همزمان شما مردمی را می بینید که در کمال احترام و برای احقاق حق و برقراری دموکراسی حاضر شدند. ویدیو زیر، دو صحنه را در مقابل شما قرار می دهد و شما را در معرض سوال:

این ویدیو فقط 1:13 وقت شما را می گیرد، حتما ببینید

در هر حرکت اجتماعی، یکسری افراد سوء استفاده می کنند. بالخص آنهایی که پیش تر دارای منافعی بودند و در حال حاضر منافع شون را از دست دادند، پتانسیل زیادی برای انتقام گیری شخصی و ترویج عدم احترام به قانون و اصول انسانی را دارند.

این گروهها با اشاعه انتقام گیری شخصی، حرکت اجتماعی مردم را به منجلابی تبدیل می کنند که در این لجنزار، فقط منافع خود و حزب خاصی را تامین خواهند کرد و با ادامه این روش در کوتاه مدت، انقلاب اسلامی خمینی وار را مجددا تثبیت می کنند. (که حتما از فجایع پس از آن باخبر هستید)

اگر بدنبال برقراری قانون و دموکراسی در کشور هستیم باید به قانون و اصول انسانی که خواهان برقراری آن هستیم، احترام بگذاریم.

شلاق زنی در زمان احمد شاه قاجار، یا بقولی اسلام در دوران احمد شاه!

2009-11-11T14:55:00.000-05:00

عکس ها در سال 1289 (1910 میلادی) توسط Henry Viollet که با هدف باستانشناسی به ایران آمده بود، گرفته شده است.

در دوران قاجار روحانیون شیعه نفوذ بسیاری در تصمیمات سیاسی روز داشتند و زندگی روزمره مردم نیز متاثر از یاوه های مذهبی جماعت روحانی و سردمداران نالایق دوران قاجار شده بود.

جمله معروف توماس جفرسون به ذهنم تداعی شد که: "در هر کشوری و در هر عصری، روحانی دشمن آزادی بوده است. او همواره در حال وصلت و پیمان با حاکم (ارباب) مستبد است، تا در مقابل تایید سوء استفاده های حاکم، محافظی برای سوء استفاده های خویش داشته باشد." (منبع)

منابع عکس ها: 1، 2 و 3

تصویر متهم اصلی براندازی در جمهوری اسلامی

2009-10-28T05:47:00.003-04:00

سراغ یکی از دوستان را گرفتم..ازش پرسیدم چه خبر؟ گفت: "دیگر کم مانده که مجسمه آزادی را هم متهم به براندازی سبز کنند!"

البته رنگ سبز بهانه است، جمهوری اسلامی با اصل آزادی مخالفت دارد.

+ حتما می دانید که رنگ اصلی این مجسمه قهوه ای تیره بوده در طول زمان و زیر باران های اسیدی، تغییر رنگ داده.

منبع عکس

زمانی که من سبز بودم...سبز بودن هیچ خریداری نداشت

2009-10-26T11:18:00.003-04:00

با دوستی در مورد وقایع اخیر صحبت می کردم که مطلبی را مطرح کرد که حرف دل خیلی از ماها، بچه های آن دوران است. فکر می کنم برای شما نیز خالی از لطف نباشد.

او گفت:

اواخر سال 57 من سبز بودم وقتی به اعدام های نظامیان و افراد عادی اعتراض کردم.
سال 58 من سبز بودم وقتی به گسترش نفوذ ملاها در سیاست کشور اعتراض کردم.
سال 59 من سبز بودم وقتی به فتنه های خمینی برای شروع جنگ با عراق اعتراض کردم.
من سبز بودم، وقتی به تصفیه دانشگاهها (یا بقول ملاها انقلاب فرهنگی) اعتراض کردم.
سال 60 و 61 من سبز بودم وقتی به اعدام های دسته جمعی اعتراض کردم.
من سبز بودم، وقتی به خلخالی جنایتکار اعتراض می کردم. (خلخالی همان که بعدها خود را اصلاح طلب نامید و همچنان با افتخار از اعدام هایش یاد می کرد و اظهار پشیمانی نکرد.)
من سبز بودم، وقتی که با اعدام های انسانها به اسم مبارزه با مواد مخدر اعتراض می کردم.
من سبز بودم، وقتی به شلاق زدن مردم اعتراض می کردم.
من سبز بودم، وقتی به اعدام های انسانها، به بالا کشیدن آنها توسط جرثقیل و مرگ تدریجی و زجرآور آنها در انظار عمومی، اعتراض می کردم.
من سبز بودم هنگامی که شهرهای کشورم شبیه مرده زار شده بود و هر روز جنازه های انسان ها آویزان بر جراثقال ها در منظر عموم بود.
من سبز بودم وقتی به اعدام های هموطنانم در آذربایجان، کردستان، ترکمن صحرا، خوزستان و بلوچستان اعتراض می کردم.
سال 67، وقتی به اعدام های گروهی در زندانها اعتراض کردم، من سبز بودم.
من سبز بودم، وقتی در دوران ریاست جمهوری خامنه ای، رفسنجانی، خاتمی و احمدی نژاد به نقض حقوق بشر و به اعدام های دولتی اعتراض می کردم.
من سبز بودم وقتی به ترور مخالفین حکومت توسط عوامل دولتی (معروف به قتل های زنجیره ای) معترض بودم.
من سبز بودم، وقتی به حمله به کوی دانشگاه تهران و کشته شدن دانشجویان، معترض بودم.
من اخیرا هم سبز بودم، هنگامیه در اعتراض به تقلب در انتخابات، مجددا به خوابگاه دانشجویان حمله شد و هنگامیه به مردم معترض در خیابانها، تجاوز شد.
من در تمام این سالها سبز بودم، وقتی که سبزهای پیر امروز، آن روزها ساکت بودند.

و من بی اختیار به یاد دبیر دوران کودکی ام افتادم که جانش را گرفتند تا تفکر معترض و آگاهی دهنده اش را خاموش کنند.

در مورد شعارها

2009-10-13T13:19:00.001-04:00

در مورد شعارهایی که تا به امروز مطرح شده و مردم سر دادند حرف و حدیث های بسیاری هست اما دو نکته را بطور خلاصه به آنها می پردازم:

1. امروز در دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز، دانشجوها شعار می دادند "احمدی احمدی این آخرین پیام است...جنبش دانشجویی آماده قیام است" من فکر می کنم نباید این شعار را زیاد تکرار کرد. پیغام نهفته این شعار، تهدید احمدی نژاد و تکرار تهدید اثر آن را بر مخاطبان (اینجا بیشتر بسیجی ها و سپاهی ها) کاهش میده.

2. یک مورد دیگر اینکه در ویدیو ها دیده می شد که یکسری که خارج از کشور هستند شعار می دهند "نترسید نترسید ما همه با هم هستیم"! این شعار داخل ایران معنی دارد، نه خارج از ایران. شعارهایی که داخل ایران کاربرد دارد، خارج از ایران ممکن (به احتمال بسیار بالا) بی معنی است.

هدف از شعار دادن اینکه بر جامعه مخاطب اثر گذاشته بشود، در خارج ایران این جامعه میزبان باید اثر همراهی و حمایت را تقویت کند. دوستانی که این شعارها را طراحی می کنند به این نکات دقت کنند.

سلام مهندس

2009-10-03T06:45:00.002-04:00

سلام سردار، سرهنگ، تیمسار، دکتر، مهندس....در جامعه ما همیشه مردم پشت این القاب ژست می گرفتند و می گیرند. انگار افراد بدون این القاب هیچ چیز نیستند. استفاده از اسم چیزی بدی نیست! اصلا برای افراد اسم انتخاب می کنند که اسم شان را صدا بزنند بجای اینکه بگویند هوی! های! یا هووی!

نه، انگاری در این جامعه ما، اسم فقط برای کسانی است که از فیلترمون رد شده باشند...یا یک همچین چیزی. بماند!

غرض از این مطلب، یاد کردن از مهندس گاندی بود که دیروز روز تولدش بود. مهندس اسم گاندی بود. بد نیست زندگی و طرز تفکر گاندی را مطالعه کنید و البته روش مبارزه صلح آمیزش را. عقیده دارم (و البته خیلی ها هم همین نظر را دارند) که این روش مبارزه در هر شرایطی پاسخ گو نیست. بطور مثال، مبارزه صلح آمیز تبتی ها به رهبری دالایی لاما در چین را که از سال 1950 آغاز شده و به نتیجه نرسیده.

اگرچه مبارزه صلح آمیز روشی است که اولویت فراوانی دارد اما در سیستم حکومتی همانند ایران پاسخگو نیست. باید فکری به حال این جنبش سبز کرد که در حال از دست رفتن است.

توهم سبز!

2009-09-30T06:35:00.001-04:00

امروز اول صبح متوجه شدم که صفحات فیس بوک زهرا رهنورد و عطاءالله مهاجرانی عکس همسر قطر را در لباسی سبز رنگ به نمایش گذاشتند و آهای ملت که بیایید "همسرامیر قطر که اصلیّت ایرانی دارد، علیرغم خشم سران عربی، سراپا سبزپوش شد"!

من راجع به اصالت این خانم اطلاعی ندارم اما می دانم که این عکس پیش از انتخابات ایران گرفته شده و خانم بنفش پوش هم همسر سارکوزی - ریس جمهور فرانسه همان خانم کارلا برونی است.

اگرچه پس از اعلام خطای دست اندرکاران به ناچار مطلب از روی صفحه این افراد حذف شد اما این تصویر با عنوان ذکر شده، در فیس بوک همچنان بین افراد منتشر می شود. و البته تصویر را به همراه متن مورد اشاره می توانید در اینجا (صفحه زهرا رهنورد) ببینید.

البته برای اثبات این مسئله هم باید با عکس های دیگر و مطالب موجود در اینترنت سبزی ها را راضی می کردیم که بفرمایید این هم عکسی دیگر و مطلبی که این بلاگر در آوریل 2009 نوشته:

دوستان هول نشوید، هر گردی گردو نیست، هر سبزی که سبزی نیست!

هاشمی رفسنجانی، بازنده سیاسی

2009-08-20T08:01:00.002-04:00

احتمالا شما نیز از حواشی مراسم تودیع و معارفه رئیس قوه قضاييه و مواجه شدن هاشمی و احمدی نژاد اطلاع پیدا کردید. اما ممکن است که از یک نکته خبر نداشته باشید و آنهم اینست که در حاشیه این مراسم قرار بر این بود که احمدی نژاد و هاشمی رفسنجانی باهم صحبت کنند و اختلافات شون را کنار بگذارند و احمدی نژاد هم تعدادی از وزرای پیشنهادی رفسنجانی را در کابینه خود قرار بدهد تا با تشکیل "دولت وحدت ملی" (طرحی به همین نام پیش ترها ارائه شده بود) به آشتی بین گروههای متخاصم بپردازند.

ناگفته نماند که این طرح با خواست رفسنجانی و حمایت خامنه ای انجام شده بود. به همین جهت محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر خامنه ای قرار بود که نقش میانجی را بازی کند. اما احمدی نژاد و همفکران سپاهیش که دلیلی برای آشتی کردن با آخوندهای فاسد (حالا کدامشان فاسد نیستند، بماند!) نمی بیند، نه تنها به رفسنجانی اهمیتی نداد بلکه در سخنرانی بازهم خواستار "محاکمه صاحبان قدرت و ثروت" شد و حتی پیش از سخنرانی رفسنجانی، جلسه را ترک کرد.

واقعیت از این قرار است که تا بدین لحظه رفسنجانی نه تنها شکست خورده است بلکه در مقابل چشمان حیرت زده میلیونها فارسی زبان، توسط ریس جمهور کشور، فاسد نیز معرفی شد. پرده برداشته شد و حقیقتی را که همه می دانستند، احمدی نژاد با صدای بلند علنی کرد و بر کوس رسوایی رفسنجانی زد. نکته دیگری که برهمگان مشخص شد این بود که رفسنجانی اگرچه عنوان دومین فرد قدرتمند ایران را با افتخار یدک می کشید اما در حقیقت او آنچنان هم قدرتمند نبود که تصور می شد.

بنابراین رفسنجانی سیاست مدار که بازی را باخته و میدان را واگذارکرده، به مصلحت روزگار تن در داده و خفت سازش با احمدی نژاد را به در حاشیه بودن و رانده شدن از دایره حکومت، ترجیح داده است. اما احمدی نژاد که پشتوانه نیروهای نظامی و خامنه ای را دارد، نیازی به این سازشکاری ندیده است و با شناختی که از لجبازی احمدی نژاد سراغ داریم، او تمام تلاش خود را برای به حاشیه کشاندن رفسنجانی و طرفردارنش خواهد نمود. مگر اینکه شرایط فشارهای جهانی، و تشدید آن از طرف آخوندها، احمدی نژاد را بطور موقت مجبور به پذیرش طرح آشتی ملی بکند که در آنصورت رفسنجانی فرصتی برای تامل خواهد داشت.

البته اختلافات فقط به آن دو نفر ختم نمی شود و در بین نماینده های گروه های مختلف می توان براحتی تنش های عصبی را مشاهده کرد. بطور مثال عکس زیر از رضایی کاندیدای ریاست جمهوری و سردار(!) جعفری کاملا گویاست.

علی لاریجانی، رئیس مجلس، در همان جلسه سخنرانی خود را اینطور آغاز کرد: "ما فرزندان حوزه و مرجعيت هستيم كه بر حسب اتفاق وارد كار اجرايی شده و گمراه شدیم."

حقیقت تلخی را که لاریجانی به زبان طنز بیان کرد و باعث نشاط خاطر آقایان شد، در واقع سرنوشت تلخ ما مردم ایران در این 30 سال بوده است که شاهد به نابودی کشیده شدن کشور و آینده خود و فرزندانمان توسط سیاست های نادرست و جهالت آمیز آخوندها بوده ایم. و ما موش های آزمایشی حکومت اتفاقی این آقایان بودیم و نتیجه را که نابودی چندین نسل بوده است را نمی توان به سادگی و در قالب کلمات مطرح کرد.

اینها اگرچه اتفاقی حکومت را در دست گرفتند اما به سادگی از دست نخواهند داد و برای اینکه بر مسند قدرت باشند به کثیف ترین روش ها و سازش ها نیز خواهند پرداخت. فرزندان بسیاری از این آخوندها و آخوند زاده ها در داخل و خارج از کشور، همچنان به اصرار بر طبل "حکومت جمهوری اسلامی" فریاد می زنند، اینها "جمهوری ایرانی" آزاد را نمی خواهند بلکه در سر، سودای "حکومت اسلامی" که منافع ایشان را تامین کند، می پرورانند و بدین جهت با مردم پا به پا شده اند. من و تو و ما، نباید فراموش کنیم فجایعی را که حکومت جمهوری اسلامی در دوران 30 سال گذشته بوجود آورده است که گوشه هایی از آن را اینروزها شاهدیم.

ما نباید فراموش کنیم که حکومت مذهبی راه حل مناسب برای کشور ما نیست و ما نباید به هیچ وجه به آن تن دهیم و اشتباه 30 سال گذشته را مجددا تکرار کنیم.

منابع: خبرگزاری مهر، فارس نیوز و فرارو

خامنه ای، استالین ایران

2009-08-06T21:36:00.006-04:00

انقلاب اکتبر روسیه و انقلاب اسلامی ایران از جهات مختلفی به هم شباهت دارند، بدون تردید شباهت تصفیه های خونین، اعدام های دسته جمعی در زندان ها و هرم قدرت ایران اسلامی و شوروی پس از انقلاب اکتبر، تصادفی نیست چون انقلاب ایران توسط یکسری چپ گراهای اسلامی به موفقیت رسید و پایه گذاری شد و به وضوح ایده های چپ گرایانه در تمامی مراحل شکل گیری حکومت پس از سال 57 را می توان یافت. البته در اینجا قصد ندارم در مورد شباهت های این دو بنویسم.

به یاد دارم که در اواخر دوران ریاست جمهوری خامنه ای و یا شاید هم ابتدای دوران رهبری خامنه ای، زمانی که جوانتر و بی تجربه تر بود و به خبرنگارها فرصت می داد حتی برای یک لحظه کوتاه هم که شده، چند سوالی بپرسند و او هم پاسخی بدهد، خبرنگار صدا و سیما دو سوال ساده پرسید اما جوابهای خامنه ای خبر از برنامه های آینده او برای ایران می داد. حتما که بخاطر دارید در آن سالها سوالها معمولا در حاشیه نمایشگاه و از اینطور مسائل بود، خبرنگار اجازه نداشت که سوالاتی درباره وضعیت مملکت و حکومت بپرسد، چه بسا که اگر چنین سوالی پرسیده می شد، دیگر اثری از خبرنگار باقی نمی ماند. سالهای خفقان بود، آن سالها.

آنروز طبق معمول سوالهای مرتبط با نمایشگاه پرسیده شد، اما دو سوال ساده جوابهای جالبی را بهمراه داشت، و با توجه به وضعیت اینروزها می توان گفت بی تردید خامنه ای از همان دوران به چه آینده ای فکر می کرد و چه برنامه برای اداره کردن کشور در سر داشت.

سوال این بود: "شما چه نوع کتابهایی را دوست دارید؟"
جواب خامنه ای: "کتابهای پلیسی، جنایی را دوست دارم"

سوال بعدی: "کدام داستان پلیسی جنایی را بیشتر دوست دارید؟"
جواب خامنه ای: "بریا"

لاورنتی بریا رئیس پلیس مخفی شوروی در زمان استالین بود که به دستور استالین مسئول زندانی کردن و قتل میلیونها نفر بود. البته هر دو در دوره های مختلف، از زمانیکه در گرجستان فعالیتشان را شروع کردند و چه در زمانی که در بالای هرم قدرت اتحاد جماهیر شوروی قرار داشتند جنایتهای مختلفی را انجام دادند و در نهایت در سال 1953 بریا با سم استالین را کشت. بریا با انگ زدن به مخالفین و آنها را "دشمن مردم" و یا "دشمن اتحاد جماهیر شوروی" نامیدن، یا شخصا دستور مرگ آنها را می داد و یا پیشنهاد اعدام آنها را به استالین می کرد. او در قساوت و به زیرکی در به بازی گرفتن آژانس های اطلاعاتی خارجی شهرت داشت.

بریا در سخنرانی معروفش در خرداد 1937 گفت: "بگذارید دشممنان ما بدانند که هرکسی که خواسته های مردم، حزب لنین و استالین را تهدید کند، بیرحمانه له (خرد) و نابود خواهند شد." ناخودآگاه این جمله ما را بیاد دعای خامنه ای در نماز جمعه معروف می اندازد، البته بهتر است بگویم تهدید شرعی اسلامی که گفت: "ای سید و مولای ما، ما آنچه را لازم بود انجام دادیم و آنچه را باید گفت، گفتیم و خواهیم گفت. ما جان ناقابل و اندک آبروی خود را در کف دست گرفته ایم و آن را در راه انقلاب و اسلام فدا خواهیم کرد، ما این راه را با قدرت ادامه خواهیم داد و شما که صاحب حقیقی این انقلاب و کشور هستید برای ما دعا کنید."

در ایران اسلامی هم خامنه ای که می دانست در نهایت اعتمادش به رفسنجانی، این یار دیرین، باعث نابودیش خواهد شد، برنامه ریزی بلند مدت برای به حاشیه راندن هاشمی را اجرا کرد و پس از ریاست جمهوری رفسنجانی، خود او احتیارات کامل نیروهای امنیتی را در اختیار گرفت، به واقع او هم نقش استالین و بریا را به نام ولایت فقیه عهده دار شد. در حاشیه باید عرض کنم که باید در نظر داشت که اشتباهات فاحش هاشمی و اصلاح طلبان حکومتی، مهمترین عامل شرایط فعلی است که به از میان بردن اصلاح طلبان حکومتی و رفسنجانی، این رقیب دیرین خامنه ای انجامید.

با توجه به تمامی دانسته های ما در مورد خامنه ای می توانیم رفتارهای سرکوبگرانه نیروهای امنیتی را با نیروهای امنیتی شوروی سابق مقایسه کنیم و با توجه به اینکه خامنه ای قدرت مطلق را در اختیار دارد و اگرچه احتمال میرود که فرزندش مجتبی، مسئول اصلی نیروهای امنیتی سرکوبگر باشد اما ما باید تمرکزمان بر شخص خامنه ای باشد. چون با توجه به شناختمون از خامنه ای نباید فراموش کنیم که خامنه ای به هیچ وجه مسئولیت سرکوب های اجتماعی، ترورها و مرگ های غیرطبیعی مخالفان را که تنها راه حیات این رژیم هست را به فرزندش به تنهایی نمی سپارد.

بنابراین بهتر است که در شعارهایمان خود خامنه ای را نشانه بگیریم، بجای فرزندش.

پ.ن.
زندگینامه لاورنتی بریا

بسیجی، مرد جوان را در حال مصاحبه با خبرنگار وال استریت ژورنال کشت

2009-06-30T07:10:00.001-04:00

ما ها کاملا میدانیم که بسیجی هایی که قسم خورده رهبری هستند به هر جنایتی دست می زنند، اما اینبار با دستور خامنه ای خشونت را به بالاترین حد خود رساندند که حتی در مقابل خبرنگارهای خارجی هم ابایی از کشتن ملت نداشتند.

مری کولوین گزارشگر روزنامه "ساندی تایمز" که در تهران بود در تاریخ 28 خرداد 1388 به نقل از خبرنگار وال استریت ژورنال گفت: "یک شب پیش درحال مصاحبه با یک مرد جوان در خیان بوده است که یک شبه نظامی نزدیک شد و با اسلحه گردن او را هدف گرفت و کشت."

همانطور که می دانید این رژیم خیلی سعی داشت بر اینکه چهره موجهی از خود در مجامع جهانی نشان دهد اما در مقابل اعتراضات مردم غافلگیر شد و با عجله به سرکوب و خشونت شدید روی آورد. این سطح از خشونت بالاترین کاری بود که می توانستند انجام بدهند، و این هم نشان دهنده ترس خامنه ای از حرکت عظیم اجتماعی مردم بود، در مقابل افسار گسیخته های خود را برای ایجاد رعب و خشونت به جامعه فرستاد. اگر ما همچنان ایستادگی کنیم، خشونت آنها در نطفه خفه خواهد شد و چه بسا خانه آنها را در برگیرد.

این انتخابات ایران و حوادث بعد از آن شباهت بسیاری به انتخابات ریاست جمهوری و وقایع بعد از آن در زیمباوه داشت. در سال 2008 در انتخابات ریاست جمهوری زیمباوه، آقای تسانگیرای که مخالف رابرت موگابه ریس جمهور دیکتاتور زیمباوه بود بعنوان کاندیدای ریاست جمهوری شرکت کرد، و به ادعای خودش در انتخابات پیروز شد اما دولت موگابه با تقلب اعلام کرد که او 47.8 درصد از آرا را به خودش اختصاص داد و موگابه 43.2 آرا را. در انتخابات موگابه با تقلب آرای رقیب خودش را کمتر از 50% اعلام کرده بود که شاید فرصت دیگری برای تقلب داشته باشد و بتواند با تهدید، تجاوز و حتی قتل رقیب خود و طرفدارانش به پیروزی برسد.

تسانگیرای که با اطمینان از اینکه بیش از 50.3 درصد از آرا را بدست آورده بود، به تقلب در انتخابات اعتراض کرد اما چاره ای نبود بنابراین باید مرحله دوم انتخابات برگزار می شد. تسانگیرای با آگاهی از تقلب در انتخابات درخواست حضور ناظران خارجی در مرحله دوم انتخابات را داشت.

اما موگابه که حاضر نبود به هیچ یک از این شرایط تن بده، چماق بدستان (بسیجی های) خود را مجهز به اسلحه، دشنه و ساطور کرد و به کشتار مردم و افراد حزب مخالف پرداخت و برنامه ای برای قتل تسانگیرای توسط ارتش تهیه دید.

تسانگیرای در سخنرانی اهداف خودش را با مردم در میان گذاشت و مواردی را مطرح کرد که من بطور خلاصه جملات اصلی را می نویسم، او گفت: "کسانی که در جنایت ها بر علیه مردم شرکت می کنند، مورد عفو دولت من قرار نخواهند گرفت" و "برنامه هاش بر اساس این است که آزادی های اولیه را به مردم زیمباوه برگرداند"، "تدوین قانون اساسی مردم گرا در 18 ماه آینده" و به ارتش گفت "مرزهای ما را دفاع کنید، به مردم ما حمله نکنید"، و "و فقط جنایتکارها باید زندانی شوند، نه مردم بی گناه" و توانست به بهترین شکل با مردم در مورد آینده ای که برای کشورش در نظر دارد صحبت کند.

در مقابل دولت نظامی موگابه گفت که پیروزی تسانگیرای مصیبت بار و باعث بی ثباتی کشور خواهد شد.

تسانگیرای که قصد داشت در تظاهرات به طرفدارانش بپیونده به همراه مشاورانش دستگیر شد و به مدت 9 ساعت زندانی بود. موگابه به او اخطار داده بود که نه تنها خودش را بلکه تمامی کسانی را که به او رای بدهند، خواهد کشت. تسانگیرای که چاره ای نداشت و نمی خواست شاهد کشته شدن طرفدارانش باشد، به سفارت هلند پناه برد.

داستان را کوتاه می کنم که در نهایت موگابه مجبور شد که در حضور ناظر بی طرف به دولت اتلافی به همراه تسانگیرای تن در بده و در حال حاضر تسانگیرای نخست وزیر زیمباوه است.

منابع: در مورد گزارش مری کولوین بی بی سی فارسی و در مورد انتخابات زیمباوه و تسانگیرای ویکیپدیا

باید فکری بحال صدا و سیما کنیم

2009-06-15T14:14:00.001-04:00

این روزها که برنامه های جانبدارانه صدا و سیما را می بینیم، که پیش تر از قبل آزار دهنده شده، بیشتر به این نتیجه رسیدم که باید تکلیفمان را با صدا و سیما زودتر روشن کنیم.

یا باید مجبورشان کنیم که خبرها را بدون جانبداری از دولت و احمدی نژاد پخش کنند یا باید آنجا را باید خودمان کنترل کنیم. نظر شما چی هست؟

دقت بفرمایید که هزینه های صدا و سیما را از پول نفت من و شما پرداخت می شود. پس ما حق داریم که اخبار بی طرف بشنویم. این حق اولیه ماست، مثل حق زندگی.