freubelementen

Schatten op de rommelmarkt

2012-06-24T20:30:00.000+02:00

Rommelmarkten afstruinen... al altijd een heerlijk tijdverdrijf gevonden, sommige jaren doe ik er een heleboel, andere jaren geen. Met een verhuis voor de boeg kriebelt dat echter altijd destemeer.

Vorige week nog stonden we na een grondig opruimactie in kasten, zolder en tuinhok, zelf op eentje.

8 langwerpige curverkratten vol kinderkleding van 6 jaar ver waar ik emotioneel maar geen afstand kon van doen sleepte ik mee en dat ging als een trein, maar heb er nog steeds 5 (kratten dus te verstaan) over.

Ook daar deden we een paar koopjes voor onszelf, maar 2 weken daarvoor vond ik toch een paar speciallekes die ik hier nog wou delen, samen met die van vandaag.

Zo'n oldfashion naaidoos, een heerlijk stuk is dat toch! Als ik er al eens eentje tegen het lijf liep in de kringloopwinkel liet ik hem echter altijd staan wegens het prijskaartje van 35-45 euro, wat ik toch beetje duur vond. En dat was goed, zo bleek, want de adoptie van deze op de rommelmarkt kostte me welgeteld 1 euro! Onvoorstelbaar juichte ik stil vanbinnen!

Er zijn wel wat verfspatjes of zo op aan de bovenkant, dus ze verdient nog eens een opfrisbeurt, maar dat zal voor na de verhuis zijn denk ik, in één ruk door met de lange lijst andere schilderwerken!

Hopelijk heb ik dan niet teveel last van uitstelgedrag.

En deze: de print alleen al trok me als een magneet!

En cupido schoot haar pijl toen ik haar opende: het bleek een oude cassettebandjes-doos te zijn. Wat een nostalgie!

Met het plastiek steuntje voor de cassettes ben ik niet zoveel, maar dat kan er zo uitgenomen worden. (ooit gooide ik het restant van mijn collectie weg... een mens doet al eens stomme dingen en dit is er eentje van).

Maar hoedanook, ben gek op dit valiesje wat me slechts 2 euro armer maakte. Waarvoor het zal dienen is nog niet duidelijk, maar allicht krijgt het een opbergfunctie in de freubelkast.

Deze drie retro LP-bakken konden we op de kop tikken voor 5 euro. Vorige week nog kwam ik precies dezelfde tegen op een online tweedhandssite, waar ze aan 10 euro per stuk gingen!

Hubbie heeft op zolder een hoop LP's staan die een belangrijk stuk uit zijn verleden symboliseren en dus een grote emotionele waarde hebben. Zonde dat die gewoon in dozen zitten eigenlijk. De meest bijzondere LP-hoezen kregen hier echter een plekje in onze bureau annex muziekstudio.

En ja, we houden van oranje dus ook deze blonk in onze ogen: een echte oude weegschaal van Stube in perfecte staat voor, je gelooft het nooit, 3 euro!

En eentje die tot 12kg kan, maar ook nauwkeurig weegt om te bakken. Het gammele plastiek ding dat we tot nu toe gebruikten was vaak onnauwkeurig!
Nog een stel leukerds voor in een hippe keuken: deze 3 vintage scheppers kregen we samen voor 1 euro!

En ook een superkoopje: een paar nieuw uitziende Campers voor 2 euro!

En ze pasten perfect... echt niet om te laten liggen, want ik heb maar één paar leuke platte schoenen en die hebben hun beste tijd gehad.

Omwille van dagelijkse drama's van verdwenen sleutels hier in huis vond manlief al een tijdje dat we een sleutelkastje moeten nemen. Of het zal helpen weet ik niet, maar deze deed in elk geval precies aan onze verwachtingen!

Het is een zwaar en heel oud scheerkastje eigenlijk. De dame van wie we het kochten zei dat het van haar opa was toen hij jong was, zo'n 90 jaar geleden. En we kregen het voor 10 euro.
Het duurste stuk van de dag, maar het is het toch echt wel waard!

Alles hierboven samen dus voor 24 euro. Hoe geslaagd kan een rommelmarkt zijn?!
Niet alles wat we tijdens deze drie rommelmarkten verzamelden staat hier nu beschreven, maar laat ons zeggen dat dit mijn favorieten zijn.

Ondertussen druk in de weer met de voorbereiding van de verhuis en de chaotische zomerplanning onder controle krijgen. En al dat bijkopen helpt natuurlijk niet echt wat inpakken betreft, maar gelukkig gingen er ondertussen ook verschillende stukken hier de deur uit!

De kip of het ei

2012-06-16T23:02:00.003+02:00

Hoewel ik al een tijd verdiep in het vegan eten/leven, heb ik nog steeds de stap niet gemaakt.
Ik blijf wel veel minder zuivel eten sinds mijn uitdaging '40 dagen zonder zuivel', maar daar blijft het voorlopig bij.

Sinds 2 maanden krijg ik de kans om via een vriendin van een vriendin wekelijks aan biologische eitjes te geraken van kippen die een gans erf hebben om vrij rond te lopen.

Ze kweekt zelf biologische groenten en fruit waaronder enkele bijzondere soorten die je nergens vindt (waarvan ik de naam weer ben vergeten, want had er zelf nog nooit van gehoord) en wil zich daarin gaan verdiepen. De kippen scharrelen er vrij rond op het erf van haar hoeve en houden haar gezelschap tijdens het werk. Ze krijgen restjes van biologische voeding van in de keuken dus meer bio en vrije uitloop is er niet te krijgen denk ik dan. De beestjes hebben het heerlijk naar hun zin en de prijs van de eitjes is de helft van wat ik betaal in de winkel voor bio-eitjes.

Ik voel me echt niet schuldig dat ik deze eieren van die vriendin nuttig in mijn eten. Vegan is het niet, maar toch een gans ander verhaal dan niet weten hoe de beestjes behandeld worden in de zogenaamde 'vrije uitloop'-industrie waar een kip toch ook maar 2 A4tjes ruimte krijgt binnen en buiten 1m² wat ik toch ook erg weinig vind.

Ben benieuwd wat vegans hiervan vinden, van de soort eitjes die ik nu eet. Ik sta open voor reacties!

Nu hadden we onlangs een doosje gekregen en dat kon niet dicht want er zat een bijzonder groot ei in. Toen die in de pan belandde zag ik iets wat ik nog nooit eerder had gezien: een twee-eiig ei of tweeling-ei. Een dubbel-dooier heet het blijkbaar volgens google. Heel bijzonder vond ik dit toch!

Mijn man had het wel nog gezien als kind, maar ook enkel van kippen die bij hen thuis vrij rondscharrelden.

Na even rondgooglen blijkt dit echter toch regelmatig voor te komen en is het niet speciaal zoals ik eerst dacht omdat bij deze kippen 'de natuur haar gang kan gaan', maar worden ze er in de industrie gewoon uitgehaald (omdat het niet in het doosje past? omdat mensen dit niet willen/verwachten?) en weg gegooid :(

Op Wikipedia vond ik dit als uitleg (onder de titel 'afwijkingen' wat ik toch wel een erg bekrompen stempel vind):

Soms komen twee eicellen(dooiers) tegelijk vrij in de eileider van de hen. Zo'n ei heet een dubbel-dooier. Een dergelijk ei zal, als het wordt uitgebroed, nooit twee gezonde kuikens kunnen bevatten. Er zijn echter ook kippen geselecteerd die alleen maar eieren met een dubbel-dooier leggen.

Info over het verschil tussen legbatterij-, scharrel-, vrije uitloop- en biologische eieren vind je o.a. hier op de website van EVA vzw. In de winkel kun je het verschil herkennen aan het eerste cijfer van de stempel op het ei:

0 = biologische eieren

1 = vrije uitloop eieren

2 = scharreleieren

3 = kooieieren

Uiteraard worden de kippen van biologische eieren het best verzorgd, maar ook bij deze kwekerijen worden de mannetjes meteen gedood omdat ze geen eieren opleveren.

Iedereen zijn eigen kip (en eventueel een haan) in de tuin en dat probleem is opgelost, of geen eten natuurlijk, kan ook! Of als je zelf de ruimte niet hebt, delen met iemand die de ruimte wel heeft, net zoals het delen van een moestuin. Back to local!

Bron: http://www.wakkerdier.nl/vee-industrie/legkippen

Eieren uit legbatterijen mogen sinds kort niet meer verkocht worden in de Europese unie, maar deze worden echter wel nog talrijk verwerkt in voeding, zoals koekjes, mayonaise en noem maar op waar eieren in zitten.

Over 2 maanden verhuizen we, we trekken naar een huis, ietsje buiten de stad met een enorme tuin van 500m² waaronder een aangelegde moestuin, compostbak en een grote kippenren. Dan kunnen we onze eigen kippen verzorgen! Kijk er al naar uit! Het dilemma wat daarbij een rol speelt in mijn hoofd is:

- Kippen nemen die biologisch geteeld zijn en tot dat ze bij ons kwamen ook heel goed worden verzorgd om op die manier geen andere vreselijk dieronvriendelijke praktijken te steunen?

-Kippen redden uit de handen van dieronvriendelijke behandelingen en mogelijk ziektes en bacteriën meebrengen.

Delicate vraag lijkt me dit. Meningen wederom welkom!

De ren moet ik nog even opmeten en op basis daarvan het aantal kippen bepalen of eventueel de ren groter maken.

Een biologische kip krijgt 4m² en daar wil ik me graag aan houden

Ondertussen denk ik al eens na over een 'hok' voor in de kippenren (want de huidige huurders nemen die van hun wel mee) en kwam onlangs een paar leukerds tegen zoals bijvoorbeeld deze:

Bron: http://www.backyardchickens.com/a/hen-house-rocks-s-the-chicken-ranch-a-playskool-coop

en deze bij ons Tif:


Bron: http://dottieangel.blogspot.com

In elk geval weer een excuus rijker om te Pinteresten, want daar is inspiratie genoeg te vinden!

Bedoel, how great is thisone !!

Bron: http://www.thefancyfarmgirl.com/heres-the-coop/

Manlief zal content zijn als ik weer met zo'n project kom aanzetten... die laatste is misschien toch een beetje aan de grot kant... ahum.

Creativiteit achter de coulissen

2012-05-26T13:31:00.002+02:00

Stilletjes was het hier inderdaad de voorbije weken. Achter de coulissen echter razend druk.

Het seizoen is van start gegaan voor Koek & Zopie, we hebben beslist om te verhuizen naar een huis met grooooooote zonnige tuin, met moestuin en kippenren! (De courgettes van laatst zijn al om zeep ondertussen, dus wil echt van die koude natte noordertuin af!) en daarnaast in volle voorbereiding voor mijn deelname aan Let's LousArt morgen!

Er was naast een enorme berg oorbellen één en ander nieuws in de maak bij freubelementen.

Zoals deze gehaakte broches.

Bokalen in een gehaakt jasje

Magneten van gerecycleerde speeltjes

En dan, wat ik super geslaagd vind!

Eindelijk :

De hippe stoere kettingen van T-shirtyarn.

Hier ben ik echt stapelgek op!

Wolletjes en draadjes

2012-05-08T22:59:00.000+02:00

De kringloopwinkel, mijn favoriete snuister-ontspanning en gewoonlijk zeer winstgevend voor mijn grote voorraad bollekes garen en dat voor gemiddeld zo'n 20 cent per bol, een mens kan dat toch echt niet laten liggen?!

Af en toe doe je zo ook nog eens een opmerkelijke vondst!

Voor wat deze ooit zullen gebruikt worden moet ik je nog even schuldig blijven. Het is in elk geval inspirerend richting fifties!

Bij het opruimen, sorteren en ontknobbelen van mijn voorraad kwam ik een ooit begonnen tasje tegen. Dat bleek toen volgens het patroon veel te klein uit te vallen, dus maakte ik het niet af en verdween het blijkbaar horizontaal tussen de kleurrijke bollen.

Ik trek 'mislukkingen' meestal niet uit, mogelijk komt het later nog van pas en oh ja hoor!

Perfect zakje voor deze pot.

Een lintje in een van dé nieuwe kleuren van deze zomer, om het vast te zetten was zo klaar.

Schattig toch zo naast grote zus?

Biomoestuinieren

2012-05-08T15:17:00.002+02:00

Jaja, de vogels hebben hun ei al gelegd en 't is hier dan eindelijk zover: de eerste groentjes zitten in de tuin! Met twee maanden vertraging begonnen.

En zo'n grote mond, veel blabla, een cursus volgen bij Velt, veel uitstelgedrag en misplaatste excuses, etc. etc. Maar zelf iets uitvoeren?

Vandaag dan dus pas. Grote schande, maar ze staan er nu toch.

Naast het feit we een veel te natte en noordgericht tuin hebben, hebben we ook vier poezen.

Heel leuk en gezellig, maar gezien het baasje de tuin een beetje verwaarloost, geven ze de border die als moestuin moet dienen de functie van kattenbak. Zucht.

Vorig jaar zag ik via facebook echter het briljante idee passeren met kippengaas en potjes om de moestuin en de nog kleine plantjes te beschermen tegen katten en hun alles behalve geschikte mest voor bio-groentjes!

Mijn kennis pakte het heel netjes, strak en professioneel aan, ik ging voor de snelle versie... off course :o

vier courgetteplantjes en een aubergine. 't is een begin toch?!

Het potje bladpeterselie achter op deze laatste foto houdt het kippengaas wat op zijn plaats.

Het zou ook allemaal netjes kunnen met kippengaas aan houten latjes getimmerd en dan van die schuine 'deuren' daarmee van aan de muur naar beneden die je kan optillen, maar ja... dat is één van die veel te veel ideeën die ik had en gezien het slecht weer, manlief die er deze week niet is en mijn seutgehalte, vond ik het zo ook prima, for now.

Eén stuk border is dus aangepakt, dat waar het minste onkruid stond.

Maar er is nog werk aan de winkel...

links...

en rechts...

kuchkuch...

Voorlopig houden we het bij kijken naar dit:

Goed?

To be continued... (Da's althans de intentie!)

Het geheim: Pindakaas!

2012-05-03T10:13:00.001+02:00

Een tijdje terug kwam ik ergens een receptje tegen waarbij er een lepel pindakaas in de tomatensaus ging. Heerlijk was dat, dus ik experimenteer er af en toe eens mee.

De rest van deze kleurrijke gerechten kwamen gewoon uit mijn mouw rollen, af en toe heb ik toch ook eens zo'n bui.

Pinda-tomaten-curry (hoewel er geen curry aan te pas komt, bij gebrek aan een beter verzinsel)
1 rode ui
2 teentjes knoflook
wortels in schijfjes, lichtjes voorgekookt (hoeft niet, wat je zelf verkiest)
1 groene paprika
(wat voor groenten je ook vindt in je koelkast kunnen bovenstaande vervangen uiteraard)
1 blik tomaten
geutje sojaroom
1 soeplepel pindakaas
peper, zout, paprikapoeder en gember

Gekruide courgette en tofu
1 ui
1 courgette in schijfjes
peper, zout, oregano en rozemarijn
1 bakje gekruide tofureepjes (Albert Heijn)

Deze gerechten kwamen in onze borden in gezelschap van pasta en een salade met tomaten, radijsjes, komkommer, pijnboompitten en een mosterdvinaigrette uit de hand van manlief.

Alles zeer enthousiast onthaald door hubbie, dochterlief hield het bij pasta en mayonnaise en salade... de 'ik wil geen groenten of andere"prut"-fase' blijft maar duren :s

En het is vegan!

Halskransje

2012-04-22T20:55:00.002+02:00

Een heel dankbaar iets om te maken: een gehaakt juweel.
Op minder dan een uur klaar, leuk om te maken en een origineel ontwerp!

Het haakpatroon vond ik hier. Ik gebruikte een haaknaald 4.0 en haakkatoen van Creative Cotton.

Ook heel leuk voor kinderen zoiets.
Prinses wil er ook eentje, rarara... welk kleur moet die worden?... Juist ja!

Appeltasje

2012-04-21T18:55:00.001+02:00

Zo blij ben ik met dit tasje! Kan niet wachten tot dochterlief het te zien krijgt! She'll love it.

Heel druk weekend maar kreeg dit toch in stukjes en beetjes tussendoor voor mekaar.
Het gaat eigenlijk best vlot!
En het helpt me vluchten van de stress tussen het heen en weerhollen door... sssstt ;)

De inspiratie vond ik hier, maar maakte er een lang lintje aan ipv een korte, zo draagt prinses haar tasjes het liefst nl. (en ik ook ;))

Ik starte met 27 losse (dit wordt de breedte van je tas, je kunt uiteraard zo breed gaan als je zelf wil)

Rij 1: stokje in elke losse vanaf de 2de van de haaknaald. 2 losse en draaien.

Rij 2: stokje in elke steek. 2 losse en draaien.

Herhaal dit tot je dubbel gevouwd de hoogte krijgt die je wenst. Bij mij was dat 30 rijen.

Vouw het lapje dubbel en begin aan een kant onderaan de zijkanten dicht te haken met vasten door de beide zijkanten heen.

Eens boven haak je losse zolang als je je lintje wil hebben, hier waren dat er 150.

Hecht vast aan de andere zijkant bovenaan met een halve vaste (TIP: let erop dat het lintje niet gedraaid zit als je het vast zet ... ahum ahum) en haak verder met vasten de andere zijkant dicht, opnieuw door beide lapjes heen.

Dit alles deed ik met hetzelfde kleur als het tasje, maar dat kun je zelf kiezen.

Neem een andere kleur (hoeft eigenlijk niet persé, maar ik hou van veel kleurtjes) en hecht vast onderaan één kant van het lintje en haak vasten in de lossen van de eerste kleur tot het einde en hecht vast.

Het appeltje is geweldig en niet moeilijk! Op de blog waar het appeltasje staat werd doorgelinkt naar de uitleg hier.

Appeltje erop vast naaien, draadjes hechten en klaar! Superleuk om te doen!

Ray Ban in een jasje

2012-04-17T12:11:00.001+02:00

Al maanden last met lezen en ik moest er toch aan geloven... heel dik tegen mijn goesting want dit komt echt wel minstens 10 jaar te vroeg :(

Gelukkig vond ik er eentje die toch mijn vriendje mocht worden op de Albert Cuyp-Markt te Amsterdam, een (fake weliswaar!) hip Ray Ban model, met fleurige bloemen die wel paste op mijn snoet!

En hij kreeg een jasje... natuurlijk in passende kleuren!

Ik gebruikte voor het eerst de Star Stitch. En dat leverde toch een iet of wat scheef lapje op omdat ik allicht met de uiteinden toch te ver ging en vermeerderde zonder dat dat de bedoeling was. Maar in het uiteindelijke resultaat valt het niet echt op.

Ik maakte een lange strook (meet ruim 2,5 keer je bril en maak die afstand in lossen), deed 2 keer een rij in bruin, dan eentje groen en terug eentje bruin. (Eén rij staat voor een rij stersteken en een rij terug met stokjes - zie de video)

Het lapje ging dicht met een randje roze vasten. Een lusje en een knoop uit mijn collectie kringloopknopen en klaar!

En zo maakte ik van een nood een deugd en voelt het toch ietsje minder 'oud' om te leesbrillen :o (probeer ik mezelf wijs te maken...)

Zuivelse zonden

2012-04-08T22:23:00.002+02:00

40 dagen zonder zuivel werd 40 dagen zonder bloggen, what a shame it is and it is mine!

Op gebrek aan zuivel kan ik het moeilijk afwimpelen. Andere excuses en argumenten kunnen in aanmerking komen, maar we gaan daar maar niet aan beginnen... 'I plea guilty'.

Haken en juwelen maken kwam er af en toe nog eens van, maar leverde vooral een uitbreiding op van de voorraad half afgewerkte producten. Herkenbaar hoop ik?

Het leven zonder zuivel de voorbije 40 dagen was een bijzondere ervaring met veel ups en een paar downs.

De laatste 10 dagen waren duidelijk de moeilijkste om een of andere reden, samenloop van omstandigheden en andere al dan niet doorzichtige excuses.

Ik las vandaag een artikel van een BV'er die het 40 dagen zonder vlees overbrugde en daar ook geheel in slaagde! Haar bevindingen waren inspirerend voor een berichtje hier van mijn kant.

Deze uitdaging begon geweldig met culinaire orgasmes op z'n frans en alles erop en eraan, dat kon je hier al lezen.

De eerste weken daarna verliepen ook relatief vlot. Wat ik als de grootste hindernis zag op voorhand (geen kaas) bleek tot mijn verbazing net het makkelijkst te gaan.

Hiervoor al gebruikten we thuis altijd soyamelk, -room en -boter omwille van de koemelk-intolerantie van dochterlief. Het was nu maar een kwestie van mezelf altijd te kunnen voorzien van die soyamelk, ook buitenshuis, want ben dan wel een coffee-addict, maar het pure zwarte goedje vind ik echt niet te drinken!

Dus trouw vulde ik telkens een drinkflesje van dezelfde dochterlief met soya en sleepte dit overal mee, o.a. om mij na een nachtje werken toch te kunnen voorzien van de nodige portie cafeïne. Eén keer vegat ik het (ergens in het begin) en dronk dan toch een half kopje zwart en haalde thuis de schade in. De tijd daartussen verliep gelukkig zonder ongelukken ondanks het gebrek aan.

Ook bij bezoekjes hier of daar was ik voorzien met een voorraad in de handtas of ik dronk iets anders dan koffie. Ah ja, want dat kon ook natuurlijk, er bestaat ook thee en sap ;o

Maar dan, het ambetantste: de koekskes hé! In mijn 'eenzame' werknachten kan ik echt niet uit die snoepkast blijven en thuis snoep ik normaal amper of niet (wat echter dus veranderd is ondertussen, daarover straks meer), dus ik nam nooit zelf iets mee of had het niet in huis, maar kon dan daar echt niet weerstaan. En weet je hoe moeilijk het is koeken te vinden zonder melkeiwitten, melkpoeder of ei-eiwit? Van die eerste twee wist ik dat al gezien het aandeeltje koeken voor de kleinste hier, die ei-eiwitten maakten dat nu nog moeilijker. En de koekjes die je her en der bij krijgt in een tea-room, bij de kapper, die paaseitjes van melkchocolade die uitgedeeld worden... goh, awel, dat heel vaak niet weten wat er wel of niet in zit en het om die reden moeten laten liggen, dat lukte dus niet altijd en hoe langer hoe vaker ik daar dus ook mijn voeten aan veegde. Een zwakke plek, zo bleek.

En zeggen dat ik dus geen snoeper was, maar man, wie denkt dat veganisten magerder zijn dan vegetariërs, think again!

Ik weet nu wat vreetbuien zijn: 3 borden avondeten gingen er vlot in. Om de twee uur onweerstaanbare 'vieze goestjes'-aanvallen zijn standaard en nee, ik ben niet zwanger!

Ook kan ik me moeilijk voorstellen dat dit toeval is, maar het zou kunnen natuurlijk...

Gelukkig had ik nog iets staan op mijn lijstje van goede voornemens wat hier van pas kwam: terug beginnen rennen, so I did!

Nu mijn man terug on the road is met zijn mobiele bio-coffeebar Koek & Zopie, kochten we voor de zaak Eco Biscuits. Wat een ontdekking! Vegan en een overheerlijk en ruim aanbod. Alleen een beetje prijzig wel vind ik.

Een tweede iets waar ik op den duur minder streng in werd voor mezelf: veggieburgers die dus niet vegan zijn. Ik haalde er speciaal en apart voor mezelf, maar als die op waren at ik later toch van de veggie-versies mee, zo bvb. ook als ik bij mijn ouders at of elders.

En de rest van mijn zuivelse zonden:

- Eén keer koemelk in de koffie bij de kapper.

- Een latte met koemelk (eigen voorraad vergeten) en een fantastisch stuk appeltaart waarvan ik niet weet of die zuivelvrij was, vermoed van niet, bij een geweldige tent 'Taart van mijn tante' in Amsterdam. (met dank aan K. mijn collega-vrijwilligster bij EVA vzw)

- Kaas in de pastasaus en door de salade bij familie. Het vragen er rekening mee te houden bij mensen is een moeilijk gegeven, veel moeilijker dan het weglaten van vlees of vis, is mijn ervaring.

- Pannekoeken met soyamelk, maar ook met eieren, welliswaar van eigen kippen.

- Sausjes in een falafeltent

En misschien ben ik er nog een paar vergeten...

Het vervangen van kaas op brood viel dus best mee. Ondertussen wel al weer een boterhammetje met gegeten vandaag, want de laatste 2 weken begon dat ook lastiger te worden (zaag, klaag, excuus, blabla en die koetjes maar afzien, I know I know :s) Maar voorlopig zijn mijn favoriete vervangers dezelfde gebleven en wil ik kaas meer blijven mijden dan ik vroeger deed:

Hummus, Mandolita, Tartex Shitake, Abinda tofu-tomaat en Bionuts (die laatste was al geplunderd voor de foto, maar van dezelfde lijn als Mandolita en te vinden in de koeling bij de biowinkel)

Hummus bestaat in veel soorten en merken, de beste blijf ik de zelfgemaakte vinden, met dit receptje. Voor de vegan versie verving ik de griekse yoghurt door soya-yoghurt.

Veganaise was een zoektocht apart: ik probeerde ze zelf te maken aanvankelijk, maar de eerste mislukte en de tweede vond ik niet lekker, kreeg de verhouding toch niet naar mijn goesting. De enige (tot mijn verbazing vond ik maar één merk!) bij de bioplanet viel ook tegen qua smaak. Gelukkig wist ik uit eerdere ervaring dat A. van de brugse frituur Royal de meest fantastische veganaise maakt en kocht ik ondertussen daar een grote pot. Ook een plek voor heerlijke vegan snacks voor wie het nog niet wist!

Weglaten van zuivel bezorgt mij dus blijkbaar wel een drang naar een suikers en andere vetten, maar de grote kaas-hindernis viel dus enorm mee en daar wil ik me echt voor blijven inzetten!

Dat met niet weten of er al dan niet zuivel zit in koeken buitenshuis en het moeten vragen aan anderen om rekening te houden (zeker bij vleeseters, van vegetariërs krijg ik toch meer begrip) blijven voorlopig de twee hindernissen. Maar als ik dan kijk naar de hoeveelheid zuivel die ik niet meer opneem in verhouding tot de gemiddelde mens vind ik ook dat ik mij niet schuldig hoef te voelen over mijn 'zuivelse zonden'. Ik doe mijn best en het kan altijd beter, maar 't is beter dan niks, toch?

Ben vele jaren flexitariër geweest, at lang enkel buitenshuis heel af en toe nog iets van vlees of vis vooraleer ik uiteindelijk vegetariër werd, flexivegan (voor zoverre deze term al uitgevonden is) lijkt mij ook een haalbaar compromis en wie weet met tijd...

Ben benieuwd naar reacties van vegans, hoe doen jullie dat in hemelsnaam met die koekskes?!

Ruilen is in

2012-03-06T10:15:00.001+01:00

In het begin van de dag tegen een filmpje als dit aanlopen, raakt en beklijft een mens.

De puurheid van een kind, zo warm, diep, intens en mooi.

Een pure visie.

Vrij van beïnvloeding van de wereld buitenaf.

Gewoon heerlijk!

Dit jaar zijn we zelf met het hele gezin lid geworden van LETS Vlaanderen. (jaja, één van mijn hier genoemde goede voornemens: check!) LETS staat voor Local Exchange and Trading System. Een heel inspirerende organisatie, niet alleen omwille van deze tijd van crisis, maar ook vanuit overtuiging, normen en waarden is dit een enorm sterk groeiende organisatie.

Ook in een reportage van Koppen kwamen laatst verschillende ruil-economieën aan bod.

Ruilen is niet alleen in, het is meer dan dat: het is een noodzaak voor een betere toekomst!

Viva Vega Paris

2012-02-26T15:43:00.001+01:00

De 40 dagen zonder vlees- actie was als vegetariër wel erg makkelijk en in plaats van een ander aan zijn hoofd te zeuren besloot ik zelf het initiatief '40 dagen zonder zuivel' te volgen.

Mijn goede voornemen van één vegan dag per week loopt tot nu toe niet zo vlot, dus misschien dat wat extra druk wel helpt... of niet :o

23 februari startte de vasten, de dagen zonder vlees en dus ook mijn dagen zonder zuivel. Nu had ik eerder net op die dag een vertrek naar Parijs ingepland.

Frankrijk... jawel... het lastige land voor veggies!

En daar moest ik mijn eerste dagen zonder zuivel doorkomen... zucht!

Dankzij enkele aanmoedigende tips, onder andere van VeggieLeven en de lijst van HappyCow zonk de moed me net niet in de schoenen.

Kaasverslaafde manlief was heel benieuwd hoe ik het er vanaf zou brengen, meedoen was hij niet van plan, maar hij volgde me gedwee naar alle uitgestipelde adresjes!

En wat bleek achteraf? Het ging super!

Het hotel bleek niet bepaald ondersteunend te werken. Het eenvoudige ontbijt vol koffiekoeken (boter), kaas en vlees maakte de keuze makkelijk maar saai: stokbrood met confituur... hmz, een teleurstelling uiteraard!

(ftr: ik had dit hotel gekozen uit een Bongobon-boekje een tijd voor ik dit geniale zuivelvrije plan had bedacht)

Gelukkig had ik er thuis aan gedacht een pak sojamelk mee te nemen en een oude afsluitbare drinkfles van mijn dochter die ik telkens aanvulde en overal waar ik koffie bestelde mijn eigen melk toevoegde, zo ook in de ontbijtzaal van het hotel.

Het hotel was recent vernieuwd, de decoratie sprak ons echter weinig aan, we werden omringd door opgezette hertenkoppen, hanglampen gemaakt uit geweien, schilderijen van de jacht, etc. Op de borden stond onderaan een hert, bovenaan zijn gewei. Niet zo aangenaam voor vegetariërs dus.

Anyway, met de sojamelk en HappyCowlijst in de handtas verkenden we delen van Parijs die minder voor de hand lagen, we hadden zin in 'het andere Parijs', ik zeker, nu ik aan mijn 7de keer toe was. Soms geslaagd, soms minder, maar zo ook de maaltijdmomenten.

We startten bij de de tip die als laatste via Facebook was binnen gekomen: Vegan Folies. In Rue de Mouffetard, een heel leuke straat bleek toen! En een buurt die we nog niet kenden.

Met groot enthousiasme liepen we naar het kleine pandje. Op het eerste zicht leek het niet open, er stonden een 8-tal eenzame cupcakes in de vitrine, geen mens te zien binnen.

Op de kaart aan het raam bleken ze wel bionade te verkopen, maar geen koffie of thee... en dat was een grote teleurstelling voor zo'n koffieverslaafden als wij en niet echt goed te begrijpen als je een zaak met gebak open houdt. Afin, we kozen ervoor een stuk cheesecake met chocolade en noten te delen en ik liep naar binnen ('t ventje wachtte buiten met twee take-a-way-koffies van even verderop voor erbij).

Om de hoek smikkelden we alles op, staand, gezien er geen bankje in de buurt leek en wachten geen opties was.

Lekker wel, smeuig, maar wel zwaar! We deelden het stuk, maar dan nog bleef het even op mijn maag liggen achteraf.

Ik had de zaakvoerdster gezegd dat ik gestuurd was van een paar vlaamse vegans en erg benieuwd was geweest. Ze waren net 2 maand open. Toen ik vroeg of het goed liep zei haar mond 'ja', maar haar ogen 'nee'. Ze zag er een beetje teleurgesteld uit. Er was ook maar een klein aanbod (in verhouding tot wat op de website staat), en de zaak was naar onze mening iets te donker geschilderd binnenin. Dit alles bij elkaar maakte het minder toegankelijk dan ik zou willen, want het idee is in elk geval grandioos!

Ik vraag me af of zo'n zaak het redt, we hopen alvast van wel!

's Avonds naar het fel aangeprezen en volledig vegetarisch indisch restaurant Krishna Bhavan. Voor het onvoorstelbare bedrag van 22 euro aten we daar met 2 een zeer uitgebreide maaltijd met curry's, rijst, naan, dahls, water en thee. Het vegan-aanbod is groot, maar ik vroeg toch even wat hulp bij mijn keuze om zeker te zijn. Manlief koos voor de lekkere palak paneer, dewelke ik dus achterwege moest laten (een uitdaging!). Ook de thee wordt met melk gemaakt, de chai ook, dus: no option... damn :( Toch at ik overheerlijk en was meer dan voldaan!

Meteen overviel me wel een eerste vraag: wordt niet alles bij de indiër in ghee gebakken?

Het was er hectisch druk, vol toeristen en indiërs, dus ik vroeg het maar niet. De omgeving van het restaurant bestaat uit de ene indiër naast de andere, dus volgens mij kom je ook elders aan je trekken daar!

De volgende dat liepen we rond de middag een Pain Quotidien tegen het lijf! Goh, opluchting alom, daar krijg je namelijk zelfs sojamelk in je koffie op vraag! Ik at een toast met avocado en bonen, heerlijk, gezond en vegan, alsook de latte.

's Avonds gingen we naar Saveurs VegetHalles, we waren er in 2008 ook al geweest, maar om een of andere reden beviel het ons deze keer beter. Als ik me goed herinner kon je er toen geen alcohol krijgen en we houden wel van een goed glas rood bij onze maaltijd, wat deze keer dus wel kon!

Kwestie van prioriteiten!

Vooral het voorgerecht was overheerlijk! We kozen ervoor een gemixed bord te delen zodat we meerdere zaken konden proeven. We kregen hummus, zwarte olijven-tapenade, geroosterde paprika's, iets lekkers van venkel, een salade en de oh-my-boy-amazing-Terrine van champignons met geconfijte ui. Juich Juich!

Als hoofdgerecht nam mijn man de lasagna (niet vegan dus, hij moest toch ergens zijn portie kaas halen?!) en ik voor de steak van champignons met quinoa en bonen. Er kwam een bordje gewokte broccoli en bloemkool bij en een zoetzuur dipsausje. Alles bij elkaar niet slecht, maar ook niet heel bijzonder, eerder een beetje droog en eentonig. Naar horen zeggen miste de lasagna kruiden en aubergines.

Maar goed, alles bij mekaar, 3 glazen wijn en 2 koffies verder waren we 52 euro kwijt, goede prijs/kwaliteit-verhouding.

En het leukste moment was toen mijn man na mij koffie bestelde met de opmerking dat het 'gewone melk' mocht zijn en de dame in kwestie aangaf dat ze ENKEL sojamelk hadden... Goh! Wat een verademing na x-aantal keren een oranje kinderdrinkfles van uit je tas te moeten toveren waarbij ik toch niet teveel rondkeek om geen extra vragende blikken te trekken.

De laatste middag, op wandel in een grijze saaie buurt richting Pere Lachaise. Een gezellige bruine kroeg, leuk ingericht, allergaartje volk. De kaart bleek echter moeilijkheden met zich mee te brengen. Naast een reeks vlees-en visgerechten en een rijtje omeletten vond ik een lijst pasta's, maar geen die in aanmerking kon komen. Soep dan maar: creme de légumes of uiensoep met kaas. Hmz...

Ik haalde de ober erbij tegen wie ik uitleg dat ik geen vlees noch zuivel eet en kreeg meteen het antwoord dat ik dan evengoed niets kon eten. Tss, geen zin in discussie, dus negeerde ik de stomme opmerking en vroeg welke bouillon ze gebruiken in de soep. Deze bleek gelukkig van groenten, maar de creme was al in de groentensoep. De uiensoep zonder kaas dan maar... op de valreep vonden we nog een mogelijkheid! Paar stukjes brood en een spuitwater.

Sober, maar daar is niets mis mee af en toe!

Allez, dus zoals te voorspellen: zomaar ergens binnen stappen maakt het er niet makkelijker op. Na nog een opmerking over dat het zuivelvrij eten een grote commerce was, dat er wel geld mee te verdienen viel voor de horeca, maar het niet makkelijk was, melde ik nog even dat het me de 2 dagen daarvoor heel makkelijk was afgegaan en betaalde de kleine rekening zonder tip achter te laten.

't Ventje zijn omelet met kaas had gesmaakt! Tjah... had ik ook wel zin in...

Het was koud en grijs die dag (echt uiensoepweer dus :o) en na al die kilometers in onze pijnlijke benen en voeten genoten we nog even van een decadent dure koffie op Place du Tertre onder de terrasverwarmers.

De laatste avond in het vooruitzicht en na veel getwijfel, overleg en opzoekwerk besloten we toch de Raw Food-bar Pousse Pousse uit te proberen. Zelfs hubbie was erg benieuwd, gezien we nog niet eerder kennis gemaakt hadden met de Raw Food-wereld.

Spijtig genoeg bleek je er enkel te kunnen lunchen... ja, ik had dat inderdaad ergens gelezen nog thuis, maar ja, mijn geheugen laat ik ook overal achter. Leuk tentje zag het er uit, plaats voor een 8 á 10 personen, that's it!

Een echte need-to-try-that-next-time!

Een glas wijn om de hoek verder besloten we naar het leuke Le Marais te trekken en de metro bracht ons naar de topper Le Potager du Marais. We kwamen er net voor de openingstijd van 19u aan en bleken niet de enige te zijn. Toen de deur openging waren we met 10 die al stonden te wachten in de regen! De uitbater kreeg meteen stress, want er bleken ook veel reservaties te zijn, dus hij moest wat schuiven, tellen en controleren voor hij ons allemaal een plekje kon geven in het kleine gezellige restaurantje.

Nog voor onze maaltijd werd geserveerd zat de tent nokvol.

We hadden meteen door: hier gaan we lekker eten!

En ja hoor... zo overweldigend fantastisch dat we helemaal vergaten foto's te maken, dat ook bedachten bij de lege borden, maar bij het fenomenale dessert toch opnieuw de hele wereld vergaten!

Zo goed als alles is er vegan. Hij koos een van de weinige vegetarische gerechten: rolletjes van gegrilde aubergines met geitenkaas en gebakken aardappeltjes (15 euro). Ik koos voor de suggestie: Boulettes á la Indienne' (18 euro). We moesten ons inhouden onze borden niet af te likken, zo bijzonder was het! En ook hij vond dat van haar het lekkerste :)

Het bord met maar liefst 8 verrukkelijke desserts stond net naast ons... allemaal vegan! (8 euro/stuk)

Kiezen was zo goed als onmogelijk, dus smeerde ik hem er ook eentje aan, want zo'n kans heb je lang niet vaak! Euro's tellen was even echt niet aan de orde!

We kozen de 'Creme brulé van groente thee en gember' (hoe bijzonder is dat?!) en een taartje 'Charlotte' genaamd, van choclade en banaan.

De presentatie was prachtig! Echte franse patisserie, maar dan vegan!

Al een ganse dag had ik na de heel sobere lunch zin in een extraatje zoals taart of pannekoek en eindelijk kreeg ik dubbel en dik waar ik naar had verlangd!

Dit overtrof de stoutste dromen van mijn smaakpapillen!

Vegan Paradise!!

Hoe maak je in hemelsnaam een vegan creme brulée van groene thee? Iets om nog eens op te zoeken toch! Tips welkom!

We dronken een karafje wijn van 50cl en ieder een koffie en betaalden met veel plezier de 68 euro voor dit alles. Iets duurder dus, maar het is het echt waard!

De uitbater vertelde dat ze reservaties hadden van uit Tokyo, Londen, etc. Volgens mij hadden we geluk gehad met het verkregen plekje! Vroeg zijn of reserveren dus!

Terug thuis en benieuwd of het me ook zo goed afgaat de komende 37 dagen!

Dat wordt weer veel ingrediënten lezen bij het boodschappen doen, want ondermeer liep ik er ook tegenaan of dingen zoals taco's en zo die je bij een drankje krijgt vegan zijn? Stomme vraag misschien, en ik nam aan van niet, maar volgens mij zit er ook vaak zuivel in dingen waarvan je het niet verwacht.

Een interessante tijd wordt het in elk geval!

Ben van plan mijn verdere ervaringen ook af en toe te delen hier.

En for the record: ik doe nog steeds honing in mijn thee, want dat is geen zuivel en bovendien komt ze van een bevriende imker die heel goed voor zijn beestjes zorgt!

En voor wie zich afvraagt waarom ik mezelf dit allemaal aandoe?

Omdat zuivelvee net als slachtvee ook vreselijk mishandeld wordt, de mannetjes die geboren worden in zuivelboerderijen in slachthuizen terecht komen, de kalfjes en lammetjes meteen na de geboorte van hun moeder worden weg genomen, de vrouwtjes in verschrikkelijk wrede omstandigheden hun korte leven moeten doorstaan en ook kippen en kuikens levend misbruikt en mishandeld worden, de haantjes worden levend uitgesorteerd en in een container op een hoop gegooid... 'afval'.

Omdat ook de zuivelindustrie deel uitmaakt van de bio-industrie en deze laatste een enorme impact heeft op ons milieu.

Makkelijk vind ik het alles behalve (zelfs na jarenlange ervaring door de koemelkallergie van mijn dochter) maar een prachtige inspirerende blogpost vond ik hier.

De birdfeeder omringd door katten...

2012-02-10T22:50:00.003+01:00

Een week terug viel plots de eerste sneeuw. Op minder dan 2 uur lag er bijna 5 cm. Enkele uren later (net tijdens de vrijdagavondspits, de natuur heeft zo zijn timing :)) hield het op en dat was het dan...

Sneeuw viel er niet meer bij, maar nu, een week later is ze nog steeds te zien hier en daar.

Van mij mag er gerust nog wat vallen ofwel moet het voorjaar worden, maar zo in between maakt me rusteloos. We zijn de felle kou van -15° niet gewoon, ook onze huizen en waterleidingen niet en vele mensen hebben kleine of grote problemen met huis, tuin en auto door de barre winteromstandigheden de voorbije week. Bij ons viel het al bij al gelukkig mee en ik begin ook stilaan te wennen aan de kou.

Wel werd het tijd om EINDELIJK eens één van mijn favoriete Pins in de praktijk om te zetten

De originele blogpost komt hier vandaan. Simpeler kan het niet:

Besmeer een wc-rol met pindakaas (of speculoospasta, choco... wat je staan hebt will do the tric!)

en rol deze door vogelvoer.

Een touwtje erdoor en hop!

Ik kocht ons vogelvoer bij Aveve.

Het spijtige van de zaak is echter dat ik nog geen vogel gezien heb sindsdien! :(

4 katten in de tuin helpen misschien niet echt, maar ik zie dat dat bij anderen geen belemmering vormt?

Of zijn ze te ver gevlucht voor de kou en de sneeuw nadat de krokussen hen hadden wijs gemaakt dat de lente eraan zou komen?

Follow my blog with Bloglovin

Tofu op een stokje en bonen uit blik

2012-02-02T16:08:00.001+01:00

Een dubbel pak tofu in de koelkast met een vervaldatum die op morgen staat. Niet dat we dat laatste zo nauw nemen, op dat vlak heb ik ondertussen genoeg gezien en geleerd, maar toch efficiënt die dingen eerst te verwerken. Verder vooral veeeeeeeeeeel paprika en wortels.

Plots had ik zin om tofu-brochettes te maken. 't Is eens wat anders en de simpelheid zelfve: steek stukjes tofu en stukjes paprika op een stokje en klaar! Eventueel kan er nog vanalles op uiteraard (ui, courgette, paddestoelen,...), maar wij hielden het daar bij.

In de pan ging veel olie, ketjap, provinciaalse kruiden, paprikapoeder, peper en zout.

Natuurlijk zou een dagje of een nachtje marineren van de tofu nog veel beter geweest zijn, maar in huize freubelementen zijn we vaak niet zo vooruitziend, zeker niet betreffende de 'wat gaan we eten?'-vraag.

Marinades vind je googlend makkelijk op het internet.

Als sidedish een van mijn favoriete recente ontdekkingen dankzij vriendin M.: witte bonen in tomatensaus met gember! Ik bakte eerst wat ui en look, stukken wortel en keerde daarna het blik bonen in tomatensaus erbij om.

Gember, peper en zout maken dit fantastische gerecht af!

Wel ontdekte ik ondertussen dat er veel verschil is in de smaak van verschillende merken, ik neem daarom niet het goedkoopste blik bij de supermarkt. Mijn voorkeur gaat momenteel naar die van Heinz, maar ik moet hiervoor toch nog eens een kijkje nemen in de bio-supermarkt.

We aten er pita-broodjes bij en mijn dochter het kliekje pasta van de dag voordien, maar alles kan hierbij uiteraard, couscous, aardappeltjes, rijst... pick your choice!

De Goodbyn Bynto getest en gegastblogd

2012-02-01T19:20:00.000+01:00

Eén van mijn favoriete webshops Kudzu met allemaal producten voor een beter milieu bestaat 3 jaar.

Dat vierden ze met een nieuwe website, nu mét blog waarop bloggers worden uitgenodigd één van hun producten te testen en te recenseren.

Ik kreeg de hele grote eer van wal te mogen steken.

Jeeeuuuiiiiijjjj!!

Hier ons verhaal over dé brooddoos aka Goodbyn Bynto

(steam)Punkalicious oorbellen van een oud t-shirt

2012-01-29T17:01:00.002+01:00

Een idee wat ik al een tijdje in mijn hoofd had: hier zie je mijn try-out-versie van de T-shirt oorbellen met een 'steampunk'-touch, namelijk een stukje oude ketting.

Benieuwd wat jullie ervan vinden!

De originele versie vind je hier.

De onderschatte voetjes van een baby van 2 weken.

2012-01-29T15:02:00.000+01:00

Wie had dat gedacht, dat ik nog ooit eens babyslofjes zou haken?!

Toen ik zwanger was en mijn dochter werd geboren was ik veel minder creatief en kocht gewoon alles wat ik leuk vond zonder veel nadenken, ook meestal nieuw.

Mijn visie (en levensstandaard!) is nogal veranderd sindsdien, om van een understatement te spreken!

Mijn dochter kreeg er een zusje bij, iets wat ze al jaren wenste!

Het bracht wel veel verwarring teweeg, want niemand op school had bij mij een dikke buik gezien.

Klopt, want het zusje kwam dan ook bij het nieuw samengestelde gezin van papa op de wereld en leg dat hele verhaal maar eens uit aan kinderen ;)

Naast de vraag van prinses (6j) hoe kindjes dan wel niet in een buik terecht kwamen (:o), kwam ook de vraag of ik iets wou maken voor haar zusje.

Mijn eerste idee was een dekentje, maar het werden toch slofjes. Hier vond ik het patroon en haakte met een haaknaald nr3. Om het schattigheidsgehalte op te krikken wou ik er een bloemetje opnaaien en haakte ik deze roos. Meteen bleek die echter veel te groot in verhouding tot het slofje, dus maakte ik nieuwe op basis van 16 lussen, wat dus maar een derde is.

De grote roos vond ik niet verloren en naaide deze op een broche-speld wat een leuk bijpassend accessoire werd voor op een jasje of trui en ook langer kon gedragen worden.

Het resultaat zag er zo uit:

Spijtig genoeg bleken de slofjes toch te klein voor een baby van 2 weken (patroon gaf aan 0-6 maand). Duidelijk een veel te kleine haaknaald gebruikt, dus die moeten opnieuw! Heb prinses meegedeeld dat ze de kleintjes alvast voor haar pop kan gebruiken!

Volkskost met pit: goedkoop, voedzaam en lekker!

2012-01-25T15:03:00.003+01:00

Het is de moment voor kool: voor 0,45 euro kocht ik een halve witte kool in de supermarkt!

De helft daarvan (dus 1/4 kool) werd geraspt, samen met een appeltje.

Hubbie is een goochelaar met smaken en kruiden en voegde er mayonaise, mosterd, peper, zout en een flinke laag curry aan toe alsook een theelepel vloeibare honing.

Voor de vegan-versie neem je gewoon veganaise in plaats van mayonaise en vervang je de honing door agave- of ahornsiroop. Alle ingrediënten naar smaak, ventje-lief kent geen 'hoeveelheden', 'k wou dat ik zelf die naturelle creativiteit met smaken had!
Love it als hij kookt!

Het resultaat was heel lekker fris; beetje zoet en het pit van de curry zijn een fantastische combinatie... hij mag dat nog doen. Met de andere helft die nog over is bijvoorbeeld :)

Deze hoeveelheid was teveel voor ons 3, dus echt veel en voedzaam eten voor weinig geld!

Perfect te bewaren in de koelkast voor de volgende dag!
Ook heerlijk als sidedish bij de boterhamlunch!

Een vergelijkbaar snel en lekker recept van een vriendin M. die vorige week onverwachts mee aan tafel schoof en dit ter plekke verzon (hoe doen ze het toch?!) :
geraspte wortel, geraspte peer, gember en citroensap.
Wederom heerlijk!

Nieuwjaarsbrief aan 2011

2012-01-01T11:27:00.004+01:00

Ja, velen doen het wel denk ik: terugblikken rond deze tijd. De voorbij week leek dromenland soms heel ver weg, gefilosofeer hield me wakker.

Voor mij het zoveelste erg bewogen jaar op een rij, maar een hoogscoorder wat turbulentie betreft of misschien is 'laagscoorder' een toepasselijker term.

2011, je bracht me vooral een hoop ellende, tegenslagen en ongeluk, problemen en schulden, verdriet en wanhoop, ...

1 maart 2011 was een doom day die ik nooit meer vergeet, maar het kon alleen maar beteren, dachten we... maanden rusteloosheid later kon ik 'het kan alleen maar beter worden' niet meer horen, want het werd namelijk alleen maar erger, zo bleek.

11 juni was daarentegen een topdag: het huwelijksbootje <3

Liefde en gezondheid was zowat het enige waar we ons aan konden rechthouden, maar heel goed beseffend dat dit veel meer waard is dan al de rest! De steun en toeverlaat tijdens dagen waar het, als de zon opkomt, toch donker blijft in je hoofd, onvoorwaardelijk geliefd worden, puur en oprecht, hand in hand...

Nu ik eens een paar weken ononderbroken helder kan denken, mijn kracht stilaan terug lijk te vinden en 'hoop' terug een beeld creëert in plaats van ergernis, komt het besef van wat 2011 me ook voor moois heeft gegeven.

Naast 'Remko's vrouw' te mogen worden, is het mooiste geschenk 'creativiteit' geweest. Ik heb iets gevonden in mezelf wat ik waarschijnlijk niet zou hebben ontdekt in mijn drukke, hectische, relatief zorgeloze leventje van voorheen.

Dit blog en de inhoud is daar een deeltje van. Creativiteit slaat niet alleen op het gefreubel, maar ook op consuminderen, upcycling, etc.

Dankzij werkgerelateerde beslissingen vond ik ruimte en rust om het diepste uit mezelf toe te laten, ook een erg duistere kant. De ruimte om 'bij schering en inslag' in te storten al dan niet aansluitend op het zoveelste slechte nieuws, is me zoveel waard geweest! De rust die mijn leven me daar ineens voor bood halverwege het jaar is iets wat achteraf gezien niet voor niets 'zo plots' gebeurde.

Ik kan me persoonlijk weinig voorstellen bij 'niet met de pakken blijven zitten, maar doorgaan!'. Dat wringt bij mij, laat me maar lekker crashen, dat is gewoon een ander woord voor rouw en verwerking, daarna komt het wel goed en dat gebeurt dan puur, eerlijk en echt! De schone schijn van 'ik hou me sterk' is niet (meer?) aan mij besteed.

Ik weet dat ik mijn hele leven lang als 'een sterke madam' werd gezien, terwijl in werkelijkheid 'meneertje optimisme' de voorbij jaren langzaam maar zeker onder nagel van mijn kleine teen is gekropen. Soms heb ik dat optimisme en die kracht erg gemist het voorbije jaar en kon ik kwaad worden op 'mijn nieuwe zelf', maar het is wat het is en het was een openbaring op vlak van zelfkennis.

'Life is about changing lanes' las ik deze week ergens.

Maanden lang al kijk ik uit naar 1 januari 2012. mentaal slaat het nergens op, emotioneel echter put ik er symbolisch enorm veel kracht uit: een nieuw jaar, een nieuw begin!

Dat nog vele gebeurtenissen van 2011 hun stempel zullen drukken in 2012 valt niet te ontlopen, maar toch voelt het als 'een nieuwe start', dus kom maar op 2012... end of times of niet, I love you already!

En verder wil ik het niet over 'goede voornemens' hebben, maar over dingen die ik gewoon graag wil doen. Ben niet meteen van plan te stoppen met roken en terug sporten zou goed voor me zijn, maar staat elk jaar op het lijstje, dus weinig woorden waard ;)

Maar toch een paar puntjes die het voorbije jaar mijn leven binnen slopen en echt de moeite waard om iets meer mee te doen:

- Ons gezin is al jaren vegetarisch, maar vaak eten we ook vegan. Niet alleen omdat dat gewoon soms vanzelf gebeurt, maar ook door de koemelk-allergie van mijn dochter. Koemelk is toch echt de grootste brok tussen vegetarisme en veganisme. In elk geval wil ik dit jaar standaard een wekelijkse volledige vegan-dag inlassen voor mezelf (manlief krijg ik, vrees ik, niet zo ver ... cheese-addict!). Niet speciaal op een vaste dag zoals de 'donderdag veggiedag', maar gewoon 'een dag per week'. Ik vermoed dat ik er zal achter komen dat ik dat al deed (automatisch), als dat zo is gaan we naar 2 dagen. Het verder uitdiepen van vegan cooking mag echt een part of 2012 worden, boeiende uitdaging waar ik ook in 2011 al mee bezig was.

- Verder wil ik mijn creativiteit minstens evenveel ruimte geven als de tweede helft van 2011. Vooral het werken met tweedehandsmateriaal werd snel een evidentie en dat wil ik verder uitbouwen. Mijn donkere kant hield me in 2011 vaak hangend in de zetel, honderden ideeën verzamelend via Pinterest, maar zo komt er te vaak niets van natuurlijk. Een wekelijkse DIY zou mooi zijn, het geeft me namelijk een enorme rust en ontspanning, een leeg hoofd en een regelmatige duik in freubelland is gewoon goed voor mezelf!

- Consuminderen werd in 2011 door omstandigheden een verplichting, ik kon namelijk niet anders. (zware gevolgen van een faillissement) Dat is al enkele jaren zo (door andere omstandigheden dan weer), maar in 2011 voelde het soms zelfs 'als met het mes op de keel'. Gezien het me ook creativiteit heeft bijgebracht is het dus niet alleen een gegeven van 'frustratie en moedeloosheid' geweest. Wat ik wil meedragen in 2012 is om minder in grote ketens te kopen. Kleinschalig en lokaal, duurzaam en verantwoord, daar meer in investeren. Met de beperkte financiën is dit echter niet realistisch, maar het meenemen, daar waar mogelijk, is een eerste stap. Eindelijk lid worden van het fantastische initiatief Lets is in elk geval een must!

- Verder wil ik ook in 2012 vooral mijn hart volgen, iets waar ik al jaren in groei, maar het is zo belangrijk dat het ook deze keer terug een vermelding moet krijgen. Maatschappelijke normen en waarden loslaten en je eigen kader en wereld creëren vanuit je ware zelf is het puurste wat is!

The most beautiful people are those who don't fit into boxes!

Bron: inspiration beyond reason

En ja, het is part of me: to do-lijstjes (puur praktisch dan), dus hier eentje voor 2012:

- De website van prinses updaten, ik loop namelijk 3 jaar achter! *shame on me!*

- Een foto-album maken van onze huwelijksdag, liefst nog voordat we een jaar getrouwd zijn *ahum*

- Met de 10 kratten baby- en kinderkleding op een (of twee) tweedehansbeurs(/zen) staan en daarna de overschot wegdoen (één doos met 'specials' mag ik houden toch?!), ik heb namelijk in die 6 jaar moederschap zelfs nog geen paar kousjes weg gedaan, ik kan er maar geen afstand van doen, zelfs weg schenken aan bekenden is emotioneel nog een drempel te ver, het bleef altijd maar bij uitlenen...

Ik? Emotioneel? Hoezo?! :s

En tegelijk, paradoxaal genoeg, vond ik deze blogpost zo mooi, puur en inspirerend: Saying goodbye to my Life List.

Ook een mooie insteek om mee te nemen deze eerste dag van het nieuwe jaar!

Eindelijk: de tissue-box!

2011-12-18T16:00:00.001+01:00

Goh, wat een creatief weekend is dit! Ventjelief achter het keyboard, gitaar en andere knoppekes en ik maakte al meer in de voorbije 2 dagen dan in de laatste weken bij mekaar!

Zouden de regen en de kou er voor iets tussen zitten?

Toen ik begon te haken in het voorjaar stond deze als een van de eerste dingen op mijn to-do-list, 't werd dus hoog tijd dat hij eindelijk realiteit werd!

Eigenlijk is het veel minder werk dan ik had gedacht, op een paar uurtjes is hij klaar.

Er gaat wel meer wol in dan je zou verwachten.

Leuk als cadeautje ook vind ik, stijl makkelijk aan te passen naar smaak en goesting.

Hier vond ik de tutorial, maar wat de hoeken betreft moest ik toch een aanpassing doen. Bij het beëindigen van de rijen kwam ik niet goed uit om op de juiste plaats terug de granny-steek te maken en een nieuwe rij te starten. Daarom bevestigde ik de wol daar waar wordt geëindigd en begon dan opnieuw aan het einde van diezelfde granny-steek om een nieuwe rij te starten.

Heel creatief met kleur ben ik niet geweest, vond de herfstlook van deze versie wel leuk.

Het onderkantje deed ik zelf anders, niet de schelpensteek maar het ging als volgt:

Na voldoende rijen granny-steken deed ik een rij vasten in een nieuw kleur.

Volgende rij: 3 losse, *sla 2 vasten over en doe een dubbel stokje in de 3de vaste. Dan 3 dubbele stokjes in de opening die je net creëerde en zet vast met een vaste in de volgende vaste van de vorige rij*.

2 losse en herhaal van * tot *.

Ik vond iets gelijkaardigs in mijn boek met haaksteken, snapte echter de uitleg niet en maakte er uiteindelijk zelf dit van ;)
Nu maar hopen dat jullie mijn uitleg wel snappen :p

Finishing touch

2011-12-18T15:40:00.000+01:00

Al sinds de maak van mijn eerste oorbellen had ik het idee om deze niet in gedrukte kaartjes te stoppen, dat doet iedereen al namelijk en gezien ik liefst naast de lijntjes loop ging dat ook letterlijk deze keer.

Lekker nonchalant en uit de losse hand: stukje karton (niet té dik), lapje stof uitknippen (helemaal juist hoeft niet, locken al helemaal niet) en even mijn dochter haar textielstiften geleend alsook haar hamertje en een nageltje uit het timmerset dat onlangs door de Sint werd afgeleverd, om de gaatjes te maken.

De speelhoek was namelijk een heel stuk dichterbij dan het rommelhok achter in de tuin (die op dit moment trouwens toch onder water staat :s).

Ook het stikken gebeurde lekker speels en nonchalant. Ben dat strak en stijf kotsbeu eigenlijk, doe maar lekker creatief! En ja ik geef het toe, inderdaad een beetje geïnspireerd door deze grootse madam, aan haar kan momenteel niemand tippen wat mij betreft!

Met dank aan hubbie voor de pix! Ben superblij met het resultaat!

Hoog recycling-gehalte ook: karton is van een verpakking, stof zijn restjes of van lapjes kringloopwinkel.

Creatief met T-shirt yarn

2011-12-17T18:30:00.001+01:00

Al een tijdje liep ik met een ontwerp van oorbellen in mijn hoofd, maar het kwam er maar niet van het uit te proberen. Zo'n druilerig weer en geen kind in huis zet een mens dan toch eindelijk tot uitvoeren aan!

Heel eenvoudig is het eigenlijk: een stukje dubbelgevouwen T-shirt yarn in een klemmetje en een oorstekertje eraan.

Opletten in de toekomst dat de stof hetzelfde en recht in het klemmetje zit is het enige wat ik verder moet onthouden. Vond het best leuk eens iets te maken wat ik niet op Pinterest of een blog tegen kwam, maar helemaal uit mezelf verzon!

Mogelijk heeft iemand anders al eerder dit idee gehad hoor, maar ik ben het nog niet tegen gekomen in elk geval ;)

Verder op experiment voor de armbanden. (ondertussen hier al een hele verzameling armbanden die ik wil maken)

Deze ging erg moeizaam en is nog niet perfect gelukt, oefenen nog met die knopen.

De tutorial vond ik hier. Veel mogelijkheden wel met die knopen voor kettingen, broches, etc.

Omdat carrotcake lekkerder klinkt dan worteltaart...

2011-12-05T22:38:00.002+01:00

en toch hetzelfde is...

But hey, what's in a name?

Met een prinses in huis die eind deze maand 6 wordt en een koemelkallergie heeft vind ik het een leuke uitdaging meteen voor volledig plantaardige baksels te gaan.

Een kwestie van 'willen moeilijker doen' in plaats van enkel de koe door de sojaboon te vervangen enerzijds en (vooral) een bijdrage aan het welzijn van de kippetjes en het melkvee anderzijds!

Heb al verschillende experimenten achter de rug in de loop der jaren, vaak met mislukking tot gevolg.

Ik volgde Sofie haar cupcakes al een tijdje via facebook en mocht de lieftallige meid onlangs in levende lijve aangenaam ontmoeten.

Ze vertelde me meer over haar blog en ik vond het tijd een van haar recepten ter hand te nemen.

Met wortels in huis die smeekten om verwerkt te worden, nog net voor ze op de afvalberg zouden moeten verdwijnen leek de carrotcake een efficiënte keuze. Bovendien kwam ik onlangs tijdens het opruimen van de voorraadkast ook gedroogde kokos tegen waarvan ik het bestaan in ons huishouden niet kende en nog steeds niet weet waarvoor ik dat ooit in huis heb gehaald.

Dus bij deze:

Ons pruts-combi-oventje mocht weer even van zijn gehandicapte dienst zijn (handleiding: steek een mes tussen deur en bovenkant om hem effectief te doen draaien en ja, binnenkort plaats ik hier eens een foto van!).

Het resultaat was geen hoogscoorder, maar kreeg een dikke voldoende.

't kieskeurige kindjelief was er niet wild van, van 't ventje mocht hij iets zoeter, zelf vond ik hem iets te droog, maar op ging hij!

Dat 'te droog' wijt ik aan mijn oven. Ik liet hem 35 minuten bakken en zoals je ziet op de foto's hier ziet hij er ook droger uit dan op de foto's van Sofie.

Dus voor de lekkerste versie moet je nog steeds bij haar zijn!

Haar recept en de rest van haar blog vind je hier.

Haar vanille cupcakes wil ik nog eens proberen en ondertussen is er net een appelcake uit de oven getoverd gebaseerd op het recept van deze carrotcake, maar dan dus met appels (ook met ouderdomsverschijnselen, beste excuus om iets zoets op tafel te mogen zetten;)) en kaneel ipv wortels en kokos. Ben benieuwd wat dat zal geven!

To be continued...

Van T-shirt tot juweel!

2011-11-26T21:47:00.004+01:00

In het voorjaar vond er bij mij thuis een workshop van Hooked@Home plaats waarbij we met zpagetti haakten.

De tas in kwestie staat nog altijd in 'bijna af'-modus ergens in de dressing... mjah :s

Ondertussen ontdekte ik dankzij Pinterest (oh, wat een verslaving is dat toch!) dat er veel meer mogelijkheden zijn met zpagetti naast haken en dat je het dure spul nog zelf kunt maken van oude T-shirts ook! Van upcycling gesproken!

Via deze link vond ik hoe je de 'T-shirt yarn' of zpagetti maakt en dit zijn mijn eerste bolletjes:

3 oude te korte (gekrompen of scheefgetrokken) T-shirts van mij en eentje uit hubby's collectie 'old and oversized'.

Ook ontdekte ik gaandeweg dat een simpele omtrek uit een T-shirt op zich ookal heel leuk is:

simpel, stoer en leuk te combineren.

Heb tal van ideeën met dit spul, maar dit is het eerste experiment:

Ik stikte de 6 repen aan elkaar aan een kant, vlocht er 3 tot halfweg, maakte een knoop en stikte dan de andere 6 uiteinden aan elkaar. Uiteindelijk overlapte ik beide uiteinden met het systeem dat in deze video voor een armband werd gebruikt. (uitleg daarover vanaf 10:30)

To be continued...dit is fantastisch spul om mee te werken!

Lasagna van wortel en bloemkool

2011-11-23T19:50:00.001+01:00

Gezien er 2 aangebroken en 2 ongeopende dozen lasanga-bladen in de voorrandkast stonden, vond ik een lasagna wel gepast gisteren, het is dan ook lang geleden dat ik er nog eentje maakte.

Mijn gebrek aan een ECHTE oven doet mij de zin in dit soort gerechten afnemen, ik moet het dan ook doen met zo'n combi-microgolf-ding waarbij je af en toe een mes tussen de deur en het bovenblad moet steken zodat de deur naar beneden wordt gedrukt, anders draait hij gewoon niet. :s

Anyway, moeilijk gaat ook en ik trek mij op aan het feit dat dit bijdraagt aan mijn deel van 'consuminderen'. (maak ik mezelf wijs dus, want I hate the stupid thing!

'k Had ooit een Smeg en ja, once you had one... ;))

Desondanks is er toch iets eetbaars uitgekomen en vegan en wel!

Ik kookte een halve bloemkool en een 4-tal grote wortelen beetgaar.

Daarnaast maakte ik een bechamelsaus met soyamelk en liet ik 4 lookteentjes in wat olie en een blik tomaten sudderen met peper, zout, veel thijm (ik kruid op het gevoel) en 2 laurierblaadjes.

(verse tomaten zou beter zijn uiteraard, maar ik ben meestal lui in de keuken ;))

De tomatensaus liet ik een 20-tal minuten sudderen zodat de smaken goed opgenomen werden en mengde deze daarna met de bechamelsaus (laurierblaadjes verwijderen!) en daarna ging dit over de groentjes en werd alles gemengd.

In de beboterde ovenschotel werden de welbekende laagjes gevormd en alles ging nog 20 minuten in de oven op 180 graden. De lasagnavellen heb ik wel lichtjes voorgekookt omdat ik al eerder gehad heb dat de mededeling op de doos 'voorkoken niet nodig' alles behalve de waarheid benaderde.

Zelf vond ik het niet heel erg waw, maar toch lekker! Misschien iets meer zout de volgende keer, pijnboompitten of noten zou misschien een lekker extraatje kunnen zijn erbij.

Dochter en echtgenoot aten hun bordjes leeg en de rest ging de volgende dag mee naar 't ventje z'n werk... niet slecht dus.

Hij deed er nog kaas overheen, voor de niet-vegans of degene zonder koemelk-allergie kan dit uiteraard!

Bedenk me nu ook dat ik eigenlijk niet zeker ben of de pasta vegan was of met ei... iets om op te letten dus in mijn wanna-be-part-time-vegan-proces!