Hierna worden er dan nog 3 tweets cyberspace ingeslingerd en dan wordt het stil. Een account is namelijk zo aangemaakt en de minste van de problemen (want zo gebeurd) maar waar ga je over Twitteren? Het is een beetje als de angst als je op een receptie komt waar je niemand kent. Hoe krijg je contact? Hieronder 3 beginnersfouten en hoe je kunt voorkomen dat jouw account eindigt met 3 tweets:

Fout 1: Twitter eenmalig uitproberen en het dan weer vergeten

Een goede start op Twitter is niet het aanmaken van een account, maar is het volgen van interessante mensen, inspiratie opdoen en reageren. Twitter is alleen leuk met een relevant netwerk, en het duurt wat tijd om dit op te bouwen. De crux is dus niet het aanmaken van een account maar het vinden van de juiste mensen die voor jou goede dingen tweeten. Je kunt starten met een aantal bekenden die al op Twitter zitten, of mensen die je professioneel inspireren. Vandaaruit is het makkelijk om nieuwe mensen te vinden door bv. de retweets die zij doorsturen. Vind je een retweet interessant, kun je de zender ervan gaan volgen (en misschien later weer verwijderen).. Dit netwerk opbouwen kost tijd. Om het langer dan een dag uit te proberen is het een goed idee om een coach te zoeken (in onze leergang werken we met de 40-dagen coach). Dit kan een collega zijn die al op Twitter zit, maar kan ook een familielid zijn die je 40 dagen bij de les houdt. Of misschien heb je genoeg zelf-discipline om het meer dan een maand vol te houden zonder coach. Lees hier bijvoorbeeld over de April Twitter maand van Sibrenne Wagenaar. Pas dan ga je de waarde van Twitter ervaren.

Fout 2: Denken dat je alles moet lezen (en ook werkelijk alles lezen)

Veel beginners lezen Twitter als hun email inbox. Zo zou ik er ook gek van worden… Het lezen van een Twitter tijdlijn wordt dan een taak erbij. Het voordeel van Twitter is juist dat je het niet hoeft te lezen en zelf bepaalt wanneer je wel of niet naar de berichtjes kijkt. Dus verplicht jezelf niet nog berichtjes te lezen na een lange trainingsdag of een intensieve vergadering. Morgen is er weer een twitterdag!

Fout 3: Focussen op wat je zelf twittert en niet op het lezen van andere tweets

Mijn strategie op een receptie is vooral vragen stellen en luisteren en dat werkt als een trein want mensen willen graag praten. Op dezelfde manier kun je beginnen met het lezen van de tweets van de mensen die gaat volgen in plaats van met het plaatsen van veel tweets. Door het lezen van deze tweets en hier ook op te reageren, krijg je vanzelf een idee waar je zelf over wilt twitteren. De tweets die jou inspireren- wil je vanzelf ook zelf gaan maken. Waarover je twittert hangt namelijk vaak af van je netwerk, een scholieren netwerk zal wel over hun ontbijt,  huiswerk en de leraren twitteren, maar een onderzoekers netwerk linkt wellicht vooral naar nieuwe onderzoeken. Dus laat je meenemen door jouw netwerk.

Related posts:

1. Kennisondernemerschap op Twitter: op naar 1000 twitter ‘followers’
2. Twitter voor organisaties

Op 16 februari organiseer ik samen met Ria van Dinteren en Sibrenne Wagenaar een middag ‘Breinleren meets social media’. 

Wat zijn de belangrijkste breinprincipes en hoe kun je sociale media slim inzetten om krachtige leersituaties te creëren? De belangrijkste principes bespreek ik hieronder (gebaseerd op dit artikel Breinleren: de werkvorm voorbij) en verken dan wat dat betekent voor het gebruik van sociale media.

Het emotionele brein- we kunnen de kracht van emotie gebruiken bij het leren. Een mooi verhaal kun je inzetten om informatie te koppelen aan een emotie. Plezier hebben in wat je doet helpt ook.

Hoe kun je dit toepassen als je werkt met sociale media? Ten eerste kun je zorgen dat je een verrassend nieuw medium inzet. Groepen die niet gewend zijn aan Skype teleconferenties kunnen heel enthousiast raken over het medium. Je bouwt als het ware meer variatie in je programma. Maar ook een oefening om een samenvatting te geven per sms kan hieronder vallen. Online kun je makkelijk gebruik maken van youtube video’s of vragen naar persoonlijke ervaringen als je werkt met een afgesloten omgeving. Echter, sociale media kunnen ook een valkuil zijn. Als de techniek niet werkt, kan het een verschrikkelijk teleurstellende ervaring worden. Ik heb een keer problemen gehad met een eerste online webinar, en dit bleef een ervaring die terug bleef komen. Het feit dat mensen bij face-to-face bijeenkomsten bijna allemaal te laat kwamen door fileproblemen was geaccepteerd maar de ervaring dat je de eerste 10 minuten niets kon horen en niet wist hoe je het moest oplossen was erg stressvol.

Het verbindende brein - Hersenen zijn niet statisch maar plastisch, we maken steeds nieuwe verbindingen aan in onze hersenen. Aansluiten bij een bekende context en bestaande ervaringen maakt het leren makkelijker. Dit verklaart ook waarom consultants met ervaring in een bepaalde sector vaak meer succes hebben met hun advies dan consultants van buiten de sector: ze kunnen aansluiten bij bekende en herkenbare zaken en de taal in de sector.

Hoe kun je dit gebruiken bij het inzetten van sociale media als leerinstrument? Een manier waarop je dit kunt doen is het koppelen van virtuele ervaringen aan real life (echte en bekende) ervaringen. Zo gebruik ik in mijn online trajecten vaak bekende worden zoals ‘bungalows’, ‘bibliotheek’ of ‘gesprekstafel’. Virtueel werken is eigenlijk geen goed woord, het heeft teveel associaties met science fiction-achtige taferelen. Een Yamjam klinkt al veel gezelliger. Tevens kun je dit benutten door online veel ruimte te bieden om een vertaling te maken naar de eigen situatie. Dan wel door vooraf hier naar te vragen en zo beter aan te kunnen sluiten bij de praktijk en ervaringen, dan wel na een bijeenkomst.

Het informatie verwerkende brein – we kunnen maar een beperkte hoeveelheid informatie onthouden. Veel herhaling zorgt voor een betere opslag. Zo ken ik nog het rijtje: bon, beau, nouveau, joli, gros, haut, long, petit, jeune, vieux, mauvais, méchant, autre, vast, meilleur et grand zonder te weten wat daar ook alweer mee aan de hand was. Simpelweg omdat het erin gestampt is. Voor een betere consolidatie is bovendien voldoende slaap nodig.

Wat zegt dit ons over het gebruik van sociale media? Dit principe is natuurlijk een mooi pleidooi voor het gebruik van een online- face-to-face- online sandwich model waarin je op verschillende manieren terugkomt op hetzelfde onderwerp.

Voeding en ons brein - Ons brein heeft voeding nodig om te kunnen leren, zuurstof, beweging en slaap. Behalve deze fysieke behoeften moet ons brein ook gevoed worden met uitdaging, een mooie omgeving. Spiegelneuronen zorgen ervoor dat we makkelijker iemand nadoen.

Wat leert dit ons over sociale media als leerinstrument? Zorg dat het brein gevoed wordt- met mooie videos, een aantrekkelijk blog, linken naar interessante artikelen en blogposts. In een online traject bleek dat van de deelnemers er maar 2 helemaal in de online bibliotheek waren gedoken, maar die waren daar wel helemaal door geënthousiasmeerd. Online is het veel meer mogelijk om diversiteit voor het brein aan te bieden, verschillende activiteiten, de mogelijkheid om door te linken.

Ik zie wel iets opbloeien tussen het brein en sociale media..

Related posts:

1. Sociale media: 4 kansen voor het voortgezet onderwijs
2. Sociale media voor trainers: think differently!

Vrijdag doe ik een workshop over sociale media als leerinstrument voor trainers op het congres ‘Trends voor Trainers‘. Kun je niet komen, kijk dan eens of je de trends voor trainers kunt ontdekken via de hashtag #tvt12 op twitter. Je hoeft hiervoor geen account op twitter te hebben, je kunt #tvt12 gewoon intypen in de zoekbalk bovenaan de pagina. Of bekijk de presentatie hieronder. Ik hoop inderdaad dat sociale media als leerinstrument een nieuwe trend is, zoals Selma Foeken ook denkt in haar blogpost over online leren.

Related posts:

1. Boek recensie: Social media voor Trainers
2. Sociale media voor ontwikkelingsorganisaties
3. Sociale media: 4 kansen voor het voortgezet onderwijs

Wat mij nu eigenlijk zo verbaasd is dat ik eigenlijk in 2005 al ben begonnen met ‘share your learning curve’ door te gaan bloggen over communities of practice (dit blog is overigens wat breder). En toen was ik lang niet de eerste… Dus knap dat je in 2011 mensen mee kunt krijgen met een idee wat eigenlijk al heel oud is. Waarschijnlijk is het het vinden van een goede pakkende naam, en ook natuurlijk het zelf hebben van een goede naam.

Hetzelfde gebeurde eigenlijk met onze webinar met Jane Hart wat zij de ‘flipped webinar’ noemde, als innovatie vanuit de webinars waarin altijd een expert het woord voert met een korte vragensessie aan het einde. Via een blog vooraf werden vragen van de deelnemers geïdentificeerd en gebruikt als basis. Het werkte heel goed vond ik.  Tegelijkertijd, vanuit mijn achtergrond in ontwikkelingssamenwerking waar we in 1990 al volop via het begrip participatie aan interactieve werkvormen en sessies werkten is het eigenlijk niet zo heel nieuw.

Blijkbaar wel een kunst op zich om iets weer op een unieke manier te branden, want het spreekt mij toch ook aan, ‘share your learning curve’ en ‘the flipped webinar’

Related posts:

1. Serendipitous learning- Webinar met Jane Hart
2. Kiezen tussen Halloween en web2.0

Stelling: professionals moeten meer informatie gaan verwerken en leren beter te filteren. Dit is nodig om beter bewust te zijn van wat er in de omgeving gebeurt; in eigen vakgebied, maar ook andere vakgebieden, trends, bij klanten, concurrenten en con-cullega’s. Dit hoort bij het nieuwe vakmanschap.

Eerst even iets over mijn fiets: op 15 november gingen mijn versnellingen kapot.. Er bleef iets wat lijkt op de eerste versnelling over. Eerst had ik het gevoel dat ik idioot snel moest trappen om nog wat vooruit te komen. Doordat het niet zo makkelijk is een afspraak te maken met een fietsenmaker hier in de omgeving Den Haag – en mijn vertrouwde fietsenmaker die wel snel is bleek failliet te zijn- gaat hij pas morgen in reparatie. Inmiddels voelt het ook niet meer of ik als het gek zit te trappen, maar voelt het heel normaal. In een maand ben ik dus eigenlijk gewend aan het snelle rondtrappen en lijkt het de normale manier van fietsen.

Nu naar organisaties en professionals. Veel professionals komen niet toe aan het verkennen van het nut van sociale media in het kader van hun werk omdat ze al met email in hun maag zitten. Email is een klus geworden en levert negatieve energie op (‘ik moet mijn email nog wegwerken’). Op de een of andere manier lijkt sociale media de overtreffende trap van email: nog meer berichtjes, nog meer tijd achter de computer, nog meer informatie. Vroeger was ik van mening dat niet iedereen zoveel informatie hoeft te verstouwen, maar inmiddels denk ik dat dat wel moet voor een zich ontwikkelende, creatief werkende, innovatieve professional. Immers nieuwe informatie levert ook nieuwe ideeën op, mits relevant genoeg. En daar zit hem de crux: professionals moeten leren filteren. En volgens mij kun je daar ook binnen een maand aan wennen, mits je de juiste filters gaat gebruiken.

Een van mijn helden is Clay Shirky (“I study the effects of the internet on society“). Van hem is de uitspraak “it’s not informatie overload but filter failure” in reactie op het probleem van informatie overload. Helemaal mee eens! Ik vroeg een keer bij de klacht over informatie overload of mensen bij de bibliotheek ook klagen over de grote hoeveelheid boeken, waar iedereen wel om moest lachen, want meestal ben je toch blijer met een groter biep dan een kleinere. In de bibliiotheek is het niet erg om veel boeken te hebben omdat je manieren hebt om te zoeken. De zoekmachine, maar ook je favoriete schrijvers, een boek wat iemand heeft aanbevolen, de sprinters, of soms loop je langs de rekken om te kijken naar een titel die opvalt.

Er zijn 3 belangrijke stappen bij het filteren:

1. Ken je kennisdomeinen -Ik heb soms de indruk dat niet alle professionals voor ogen hebben wat hun belangrijkste kennisdomeinen zijn. Wellicht heeft de focus op competenties kennisvelden wat ondergesneeuwd. Toch denk ik dat je 3- 5 kennisvelden moet definiëren (voor mijzelf is dat bijvoorbeeld: sociaal leren, sociale media, communities of practice, organisatieleren, online faciliteren). Dit is onderdeel van het gesprek wat je met professionals binnen je organisatie moet voeren en beter definiëren.
2. Kies je netwerken- focus op de communities/netwerken en experts die er toe doen voor jouw werk (denk aan blogs, twitter, linkedIn groepen, fora). Ik ben er zeker van dat als je die vindt en er een maand instopt om ze online eens te volgen, je niet meer stopt met het volgen van deze mensen.
3. Gebruik handige tools – er zijn tools die je helpen om snel te scannen en te filteren. Denk aan Twitter lijsten, Hootsuite of Tweetdeck om belangrijke informatiestromen te ordenen. RSS lezers als Google reader om snel blogs en andere RSS feeds te volgen. Wat handig is voor iemand moet hij/zij zelf ontwikkelen, maar je kunt wel helpen door tools aan te bieden en hier regelmatig over uit te wisselen.

Hier is voor de geïnteresseerden nog een presentatie te vinden over de filterende facilitator die ik heb gemaakt voor een training volgende week over online faciliteren. Facilitatoren zijn een voorbeeld van professionals die mijns inziens goed moeten leren filteren.

Eens met de stelling? Oneens? Laat het weten in een reactie!

Related posts:

1. Over experts, vaklieden en groei van professionals

Op bezoek bij een vriendin met klein kind bleek dat het voorlezen niet meer hetzelfde is als in de tijd dat mijn kinderen klein zijn: er zijn nu allerlei mooie apps over plassen op het potje etc. En daar kunnen ze ook al zelf doorheen klikken want een stem vertelt het verhaal. Of zet ze voor een youtube filmpje met het verhaal van de prinses op het potje. Is vast even handig als je zelf even iets anders moet doen.

Door wordfeud is scrabble weer hip geworden.

Sylvia Witteman schreef een mooie column in de Volkskrant (26 nov) over haar vaste telefoon. Bijna iedereen belt mobiel alleen haar moeder wil graag op de vaste telefoon bellen zegt: “ik wil jullie gewoon graag bellen zonder dat ik weet wie er opneemt”. Helaas werkte het niet omdat bijna nooit iemand opnam (alleen hun eigen mobieltjes).

In gesprek met iemand die niet veel achter de computer wilde zitten stelde ik voor dat zij meer met mobiele apps zou kunnen doen. Even een snel twitter of Yammer berichtje sturen kan ook van je mobiel (met internet verbinding) en dan hoef je niet meer achter de computer te zitten. Helaas bleek ze een oud model te hebben waar je net mee kunt bellen.

Foto door Yashrg

Op de foto staat de quote: “Technology is not technology if it was invented before you were born”. Er zit verschil in de manier waarin mensen nieuwe technologieën omarmen, en de ontwikkelingen gaan ook supersnel. Iemand zei een keer: “maar hoe wordt je nu ook wijs uit al die nieuwe tools, ik snap niet hoe jullie dat doen!”. De voorbeelden hierboven laten zien dat nieuw gebruik van technologie ook nieuwe gewoontes met zich mee brengen. Door mobiel internet ben ik op de fiets en in de trein mijn mail gaan doen en kan meer blogs lezen. En denk maar aan sms- hierdoor zijn mensen juist vaker gaan communiceren of juist minder bellen. En soms is het ook een subtiele achteruitgang, denk aan de oma die graag belt zonder te weten wie er opneemt.. die nu mobieltjes moet gaan bellen. Dit maakt het juist zo lastig- gewoontes zijn soms zo ingesleten. Waar hangt het voor jou vanaf of je iets nieuws uitprobeert? Ik heb de indruk dat het voor een groot deel ook afhangt van wat je vrienden/vriendinnen/collega’s doen, maar ook of je houdt van experimenteren en of je het ziet als een verbetering.

Voor organisaties is het helemaal lastig om bij te blijven met alle technologische ontwikkelingen als sociale media. Zeker als het management team wat ouder is, is het niet evident dat ze zelf meegaan in alle veranderingen, waardoor het collectieve gebruik ook gedeeltelijk bepaald wordt. Of de verandering wringt met hoe er in de organisatie gewerkt wordt. Hierdoor mist een organisatie wel nieuwe mogelijkheden, tot netwerken, profileren, kennisdelen. Een middag is dan vaak niet voldoende om een slag te maken.

In januari starten we een traject van een half jaar met een nieuwe organisatie waarbij we in-house nieuwe media gaan introduceren en verkennen hoe dit kan leiden tot nieuwe manieren van organiseren. Ik ben benieuwd of mensen enthousiast gaan worden of liever vast houden aan oude gewoontes..  Ik denk dat een half jaar nog kort is, maar hoop dat we wel ver komen.

Related posts:

1. Sociale media: nieuwe hamers en beitels voor de veranderingskundigen
2. Nieuwe media, nieuwe gesprekken

1. Leren en uitwisselen tussen docenten onderling
2. Innovatie in de les
3. Slimmerkunde/mediawijsheid in het curriculum
4. Reputatiemanagement

Hieronder de presentatie.

Na de presentatie ging iedereen op ‘tooltour’ in de mediatheek. Twitter was populair, maar ook RSS readers als igoogle om een startpagina te hebben om informatie bij te houden. Een groepje keek ook naar een wiki, kun je wellicht alle vragen per mail over examenantwoorden handiger afhandelen door het in een wiki te doen? Het bleek dat de twitter account met de naam van de school al bezet was, waarschijnlijk door een aantal studenten.

Als laatste had ik World Café- achtige tafels ingericht met hierop vragen rondom de 4 kansen. Docenten mochten dan zelf kiezen bij welke tafel ze mee gingen praten (in twee rondes). Het was erg leuk om te zien dat het onderwerp wel echt leeft en iets losmaakt! In de presentatie vonden mensen wel dat er erg veel nieuwe dingen zaten (in straf tempo). Leuk om te zien welke discussies er ontstonden: de groep bij de tafel over leren door docenten kregen een heel gesprek over de toekomst van onderwijs: hoe ziet het onderwijs er over 10 jaar uit, en welke didactische principes zullen dan gelden? De groep over mediawijsheid/slimmerkunde kwam erachter dat de bovenbouw dacht dat dat in de onderbouw al wel behandeld was (en vice versa waarschijnlijk). En kwam tot de constatering dat er vooral op incidenten gereageerd wordt ipv systematisch in het onderwijs programma aandacht aan besteed.

Wat me opviel in informele gesprekken met docenten tussendoor is dat er zoveel verschil is in hoe docenten ermee om gaan. Een aantal pioniers (wel een duidelijke minderheid) lopen voorop, twitteren zelf, lezen edublogs, maken gebruik van blogs en stemmen in de les bijvoorbeeld. Andere docenten zien wel in dat het een verandering is die belangrijk is, maar willen zelf liever niet meer tijd achter de computer doorbrengen (“ik speel liever muziek en ik loop hard”). Anderen zijn duidelijk op zoek naar directe toepassingen die wel werken, mn om de lessen beter te maken, maar zijn bang dat het hen kwetsbaarder maakt. Hoe voorkom je dat leerlingen spelletjes gaan doen als ze op internet zitten in de klas? Hoe voorkom je dat uitspraken meteen online worden geplaatst? (mijn antwoord zou zijn: ook lessen met sociale media goed structureren in wat er verwacht wordt en afspraken maken).

Als laatste leek er inderdaad wel behoefte aan een soort richtlijnen voor docenten (wat deel je, word je wel of niet ‘bevriend’ met leerlingen), maar wel met genoeg ruimte om daarbinnen je eigen weg te bepalen.

Related posts:

1. Sociale media voor ontwikkelingsorganisaties
2. Lessen van de pil voor de introductie van sociale media
3. Pionieren met leernetwerken in het onderwijs

Van wikipedia over serendipiteit: Serendipiteit is het vinden van iets onverwachts en bruikbaars terwijl je op zoek bent naar iets anders. Het woord werd geïntroduceerd in het Engels door Horace Walpole in de 18e eeuw, in een brief waarin hij het had over een verhaal dat hij had gelezen, het Perzische sprookje De drie prinsen van Serendip (Serendip is een oude Perzische naam voor Sri Lanka). Het verhaal is eigenlijk niet zo’n goed voorbeeld van wat we nu onder serendipiteit verstaan: het is eerder een voorbeeld van inductie. In die context verwijst serendipiteit naar het vermogen van een alerte geest om uit toevalligheden conclusies te trekken. Anders gezegd: slimme, voorbereide mensen zijn beter in staat om daadwerkelijk ontdekkingen te doen aan de hand van het toeval.

De ontdekking van penicilline en de post-its zijn bekende voorbeelden van toevallige ontdekkingen door serendipiteit.

Post-its zijn een voorbeeld van serendipiteit (een toevallige uitvinding): de kleefstof uit de plakrand van de Post-its was al uitgevonden door onderzoeker Dr. Spence Silveren bestaat uit kleine kleverige bolletjes. Doordat slechts een klein oppervlak van deze bolletjes contact maakt met een vlakke ondergrond geeft dit een laag die goed plakt en toch makkelijk weer los te trekken is. De bedoeling van Dr. Silver was echter een zeer sterke kleefstof te maken en het praktisch gebruik van deze vinding was niet direct duidelijk. De uiteindelijke bedenker van de gele Post-it-velletjes was Art Fry Het verhaal gaat dat Fry gefrustreerd was over de boekenleggers die steeds uit zijn koorboek vielen. In een moment van eureka zou hij op het idee zijn gekomen om Silvers zelfklevende middel te gebruiken om een betrouwbare boekenlegger te maken. Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Post-it

Zo zie je dat serendipiteit niet alleen neerkomt op het vinden van gekke nieuwe informatie, maar dat het gaat om het maken van verbindingen naar toepassingen, naar je eigen werk. Door middel van sociale media kun je serendipiteit stimuleren, niet alleen op het niveau van nieuwe uitvindingen maar ook op het niveau van creatieve oplossingen vinden voor moeilijkheden in je eigen werk.

Jane Hart heeft veel geschreven over ‘the smart worker’. (slmmer werken). De slimme professional is iemand die:

• 1 – continue leert en vooral ‘on-the-job’
• 2 – wil weten hoe hij performt
• 3 – zijn kennis graag en veel deelt
• 4 – gebruik maakt van een netwerk van vrienden en collega’s
• 5 – leert samen met anderen
• 6 – blijft bij met de ontwikkelingen op zijn vakgebied
• 7 – continue werkt aan zijn productiviteit
• 8 – graag autonoom handelt

Behalve het ‘smarter’ zou ik ook het creatieve aspect willen benadrukken en het maken van onverwachte verbindingen. Er hoort namelijk ook bij dat de slimme professional gebruik kan maken van serendipiteit door over de grenzen van zijn/haar vakgebied heen te kijken. Sociale media kunnen hierin een grote rol spelen bv. door de mogelijkheid om over de grenzen van je vakgebied heen te kijken. Herken je jezelf in deze beschrijving van de slimme professional? In dat geval zul je sociale media zien als een grote kans om te netwerken en leren. Hier is een TedTalk van Joris Luyendijk die het heeft over ‘share your learning curve’. Deel je leerproces zodat er nieuwe connecties kunnen ontstaan tussen vakgebieden en tussen mensen die een leerproces uit nieuwsgierigheid doorlopen (basis kan goed een blog zijn).

Wil je hiermee aan de slag in je organisatie? Jane Hart heeft ook een mooie blogpost geschreven getiteld: 10 steps for working smarter with social media, waarin je een aantal stappen kunt lezen om binnen organisaties het slimmer werken te stimuleren.
Ben je geïnteresseerd in meedoen aan onze webinar? Meld je dan aan bij Simon Koolwijk e-mail. faccom@xs4all.nl telno. 06 106 24 575

No related posts.

Ik ben nu bezig met het faciliteren van 2 trajecten die allebei online beginnen. Dat is best druk maar goed te doen. Ik merk dat ik het me al veel makkelijker af gaat dan in 2005 toen we (in een groepje van 3) een online cursus van 7 weken faciliteerden. Dat was echt wel hard werken en stressen. Het online concept heb ik overigens geleerd van CPsquare

Pas geleden werd ik ook in een training in Cambodja geskyped. De training ging over  online advocacy. De eerste keer dat ik in een sessie werd ingeskypd had ik nog het gevoel tegen een muur te praten, maar dit begint blijkbaar ook al te wennen, want nu had ik best leuk contact met de groep. Ik kon deelnemers ook zien via hun webcam, alhoewel  niet de hele zaal. Ik stelde ook vragen die ze beantwoorden met handen opsteken, waarna de trainer telde en samenvatte. Zij stelden mij ook vragen, via het doorgeven van de headset. Hierboven zie je een foto van hoe het eruit zag in de trainingszaal in Cambodja. Door sociale media is er dus eindelijk een grote innovatie mogelijk in trainersland.

Regelmatig verzorg ik ook workshops en trainingen over dit onderwerp voor trainers en facilitatoren (bv. 13 januari op het derde trends voor trainers congres). Ik merk dat het wel een enorme omslag is die dit voor trainers met zich meebrengt.. Misschien dat dat verklaart waarom het nog niet een breed geaccepteerde verandering is. Online leren wordt nl. ook nog vooral geassocieerd met e-learning wat behoorlijk los staat van trainingen. Het zijn eigenlijk 2 werelden op zich. E-learning wordt vaak opgevat als een online module waar je individueel doorheen gaat. Door de komst van sociale media is het mogelijk geworden om trainers de controle te geven over de tools die ze inzetten. Een grote revolutie als je het mij vraagt! Wil je als facilitator/trainer ook meer sociale media in zetten realiseer je dan dat vraagt dit om het omarmen van de volgende praktijken:

Kies je eigen tools en richt ze ook zelf in zoals jij het wilt. Bij het traditionele e-learning- individuele modules of via Learning Management Systems (LMS) als Moodle vergt vaak een nauwe betrokkenheid van een ICT-deskundig persoon. Op zich niet erg, maar het leidt wel vaak tot lastige samenwerking, teleurstelling over het product of keuzes die de trainer achteraf niet handig vindt. Met sociale media, zijn er zijn zoveel gratis en eenvoudig tools bijgekomen, die de controle teruggeven aan de facilitator van het proces. Het is nl. heel gemakkelijk om een wiki, facebook groep, of Yammer dan wel Ning sociaal netwerk op te zetten. Hiermee hebben facilitatoren meer controle over de inrichting van het proces. Dit wil niet zeggen dat ondersteuning door ICT-specialisten niet handig kan zijn. En om dit te kunnen moet je natuurlijk wel een basis overzicht hebben van alle soorten tools die beschikbaar zijn.

Gebruik zowel online als face-to-face-activiteiten in je ontwerp in een krachtige, elkaar versterkende combinatie.  Hiermee kom je vaak uit op een langer traject (ik denk dat er toch al een belangrijke trend is van one-off trainingen richting langere leertrajecten). Online heeft nog niet altijd zijn juiste plek gevonden in het mengsel, getuige de vele verhalen van online Fora die wel zijn gestart maar nooit actief zijn geworden. Het valt mij op dat mensen verschillende ideeën hebben over wat het beste is als online activiteit en wat je het beste face-to-face kunt doen. Sommige mensen zijn ervan overtuigd dat alle presentaties juist online moeten worden gedaan, zodat face-to-face is te gebruiken voor interacties (zoals het succesvolle Khan academy model). Ik weet niet zeker of er een ‘dit moet online’ of ‘dat is het beste face-to-face’ bestaat. Ik heb ervaren dat het krachtig om onderwerpen een beetje te sandwichen. Start online (of face-to-face) en zoek de verdieping in een andere modus. Wat zeker is dat het ontwerp van goede blended trajecten een nieuw gebied is voor de meeste trainers. Nieuwe praktijken moeten zich nog uitkrystalliseren. Er zijn (nog) niet veel trainers die systematisch een goed blended traject kunnen ontwerpen.

Wees bereid om in echte problemen en praktijk dilemma’s te duiken en te ondersteunen. Als je met behulp van sociale media steeds meer online elementen gaat toevoegen aan de mix, zul je zien dat je automatisch veel meer ruimte creëert voor de deelnemers om hun vragen, twijfels, gedachten en ervaringen uit te drukken. Je zult merken dat je veel dichter bij de werkelijke problemen en de realiteit van de werkplek komt op basis van vragen van de deelnemers. Dit betekent voor een begeleider of trainer dat het niet voldoende zal zijn om een ​​standaard praatje, model en een oefening te gebruiken. Het vraagt veel meer om het inleven in en het begrijpen van de werkelijke problemen en hier op een op maat gesneden manier op te reageren. Neem het voorbeeld van een teambuilding sessie. Als het ééndaagse sessie betreft, zullen de echte effecten van de oefeningen pas boven komen drijven als het team weer aan het werk is. Een eendags trainer maakt dit niet meer mee. Voortzetting van het proces online creëert een kans voor betere (en langere!) steun aan het teambuilding proces. Dit vraagt ook om een dieper begrip van het proces, en voldoende motivatie van de begeleider om tailor-made te adviseren.

Wees 24 / 7 beschikbaar. Geef continue wat aandacht. Dit is een groot verschil tussen een face-to-face proces en een blended traject. Je kunt het niet even lekker uit zetten. Bij een leertraject van 4 dagen per jaar bijvoorbeeld, kun je het tussendoor uitzetten. Om online te werken met een groep, echter, moet je veel flexibeler zijn en een eigenlijk continue een beetje aandacht besteden aan het proces. Als je veel trainingen hebt, en ook nog rug aan rug, kan dit enorm zwaar worden. Natuurlijk kun je online activiteiten ook afbakenen (bv. rustweken). Een van de andere oplossingen zou kunnen zijn om vaker te werken in teams van begeleiders.

Gooi de grenzen open. In de klassikale trainingssetting, is het duidelijk wie er meedoet en wie niet (nl. iedereen in de zaal). De trainer staat voor de groep, de deelnemers niet. Hoe sterk dit beeld is merkte ik weer tijdens de afgelopen IAF conferentie ‘faciliteren als tweede beroep’. In verschillende sessies werden rolspelen gedaan met facilitators. Iedere keer ging de facilitator spontaan voor de groep staan, en de gespeelde deelnemers in een cirkeltje zitten. Met behulp van social media worden deze grenzen en automatische rollen open gegooid, iedereen met een internetaansluiting kan deelnemen. Online, kun je makkelijk extra mensen uitnodigen in de rol van expert, geïnteresseerde collega’s, leidinggevenden, mentoren, gasten of inspirators. Dit verandert automatisch de vaste rollen van ‘trainer’ en ‘deelnemer’ en levert een ​​meer dynamische veld op met verschillende actoren.

Breng expertise binnen.
Als deze grenzen van het klaslokaal wegvallen, kun je meer out-of-the-box gaan denken over expertise. Er zijn geen landsgrenzen meer. Via webinars, skype-sessies of door middel van asynchrone discussies kun je makkelijk eens iemand een half uurtje of uurtje over iets laten vertellen (zoals in het geval van de Cambodja training). Ik geloof zelf dat faciliteren van het proces belangrijk is, maar dan je niet door moet schieten en geen aandacht meer moet besteden aan expertise van buiten de groep. Afstand is niet langer een excuus!

Besteed aandacht aan sociaal leren. En last but not least: het werken met sociale media betekent het bevorderen van interactie. Social media gaan in de kern over online interactie. Dit betekent dat samenwerkend leren en leren door ‘sense-making’ (zingeving) belangrijk zijn. Daarom is het logisch dat de begeleider begrijpt hoe sociale leerprocessen werken en een relationele benadering toe weet te passen. Ik heb de indruk dat veel trainers dat al doen in hun trainingen, maar misschien niet altijd heel bewust.

Ik ben heel benieuwd naar reacties eigenlijk. Ben ik nu te pessimistisch over het gebruik van deze nieuwe mogelijkheden door trainers en facilitators? Of is er inderdaad nog een hele omslag te maken? Wat is jullie indruk?

Related posts:

1. Boek recensie: Social media voor Trainers

Een nieuwtje vandaag: je kunt nu ook Google Pages aanmaken. Je kunt ook mee twitteren met Gpluswebinar.

Introductie: Google+ is een social media platform waar je kringen kunt aanmaken van vrienden zodat berichten per groep gedeeld worden. Je kunt ook een zgn hangout starten. Door google+ fanpages kun je je als bedrijf profileren. Google+ is jong, sinds juni 2011. Is voor iedereen vanaf 18 jaar, maar je moet wel een google account hebben. Op 21 september waren er 43,3 miljoen gebruikers.

Wat is de toegevoegde waarde van google+ vergeleken bij Facebook, linkedIn, twitter? Meerwaarde is dat het meteen wordt geindexeerd voor google search. Het is ook wel heel overzichtelijk. Kun je alles niet aan elkaar koppelen? Veel is wel mogelijk om te koppelen, maar of dat wenselijk is?. Hoeveel nederlanders er zijn op google+ is nog onbekend. Nu door fanpages zullen er wel meer nederlanders op komen. Goed artikel: praat eens met je warme bakker met do’s en don’ts. Dit legt uit waarom je gebruik moet maken van sociale media.

Basis functies van google+:

• Profiel indelen- buttons en kleuren zijn duidelijk. Ieder gegeven kun je aanpassen. Je kunt kiezen wie het allemaal mag zien. Hoe zit het met privacy? Je hebt het zelf in de hand. Doe er wel wat mee. Je kunt bekijken waar je zelf een plus1 aan heb gegeven. Je kunt ook meerdere profielfoto’s gebruiken maar niet aangeven wie welke profielfoto te zien krijgt, dus dat weet je vantevoren niet.
• Foto’s binnen google+. Hier zie je alle foto’s van de pages en kringen die je volgt. Het leuke is dat je hier ook opmerkingen bij kunt plaatsen. Ook foto’s kun je een plus1 geven. En misbruik kun je melden. Foto’s op je telefoon kun je opladen via een mobiele app en naar je google plus account doorsturen. Je kunt ook youtube video’s makkelijk toevoegen. Je kunt kiezen om deze met bepaalde kringen te delen en of er wel of niet commentaar toegevoegd mag worden.
• Circles- kringen. Mensen horen het als je ze toevoegt, maar niet aan welke kring ze zijn toegevoegd. (dus een kring: vervelende collega’s kan . Samenstelling van een kring is persoonlijk. Je kunt wel een omschrijving maken van een kring. Je kunt een kring delen en publiek maken. Dit kan zonder toestemming van de deelnemers. Anders dan in twitter kun je zo’n kring niet in zijn geheel gaan volgen. Kringen zijn dus privé tenzij je ze deelt.
• Sparks- search is google search- niet heel interessant maar wel leuk. Er is een zoek mogelijkheid in de rechterbovenhoek naar ‘sparks’, bepaalde onderwerpen. Die kun je toevoegen (opslaan) door te klikken over zoekopdracht opslaan. Dan komt hij bij je lijst van interesses te staan. Je kunt ook mensen zoeken op google+ via de zoekfunctie. Je kunt ze daarna toevoegen aan kringen via de button in de rechterbovenhoek.
• Instant upload is voornamelijk voor mobiele applicaties- via een app. Foto’s, video’s of links delen. Ook voor de iphone is er een app.
• Huddle is een app voor google+.
• Google fanpages. Nieuw! De button om een fanpage aan te maken zit rechtsonder. Het lijkt erg op facebook pagina’s. Je kunt kiezen wie je pagina mag zien. Je kunt geen andere beheerders toevoegen aan je facebook pagina. Je kunt wel een badge maken. Je kunt je pagina meteen laten meedoen in google search. Je kunt aanvinken dat je googleplus pages meeneemt in je search, dit kun je aanvinken bij de google+ instellingen: ‘Automatically add google+ pages to my search‘ Een aantal bestaande pagina’s. Het wordt nog uitgerold, dus vrijdag zou het allemaal moeten werken.
• Google hangout. Klik op hangout starten. Je kunt chatten, video’s bekijken gezamenlijk, product presentaties bv. Wellicht zou je nu zo’n webinar ook via een Google hangout kunnen doen.

Google en Google+ en je marketingmix. Misschien een webinar organiseren via een hangout? Of een fanpage opzetten? Het is toch afwachten hoe het zich gaat ontwikkelen? Meer mensen denken in de stemming dat Google+ belangrijker gaat worden dan Facebook… maar een opmerking in de chat om dit te relativeren: Facebook fans gaan natuurlijk geen Google+ webinar volgen..

ps. De webinar over Google+ pages kun je hier online nog bekijken

No related posts.