Charlotte met onze pasta

Een paar weken (?) geleden alweer heb ik samen met Charlotte een vrijdagmiddag doorgebracht met het therapeutisch kneden van deeg. (niet dat we de therapie nodig hadden, dit even voor de goede orde, maar het klinkt zo leuk vind je niet?) Al maaaanden geleden hadden we het al eens gehad over samen pasta maken. Volgens mij riep ik dat ik nog zo’n ding moest hebben, waarop Charlotte reageerde dat ze al zo’n ding had en nou ja, een en een is twee, dus wij zouden samen pasta gaan maken. Natuurlijk duurde het uiteindelijk nog een eeuw voor we een datum hadden gevonden waarop we allebei konden maar laatst was het dan eindelijk zover!

Effe kneden!!

Van het prille begin van wat bloem, ei en een snufje zout hebben wij tezamen een overheerlijke tagliatelle gemaakt. Ik bedoel; als je erover nadenkt is het natuurlijk doodeenvoudig om te doen, maar het zijn wel aardig wat handelingen voor je een beetje een maaltijd op tafel hebt gezet! Eerst natuurlijk flink kneden tot je een mooi soepel deeg hebt. Dat moet dan even rusten in de koelkast voor een half uurtje of zo. Vervolgens moet die grote bal deeg omgetoverd worden tot sierlijke tagliatelle slierten en dat gaat ongetwijfeld ook met de hand wel goed, maar het is zoveel eenvoudiger als je de hulp hebt van zo’n mooi klein pasta masjientje (ook bekend onder de naam machine… )

We hadden natuurlijk de grootste lol onder het hele pasta gebeuren en nee, we zaten niet eens al te erg onder het meel. Mede dankzij de kookschorten die ik voor de gelegenheid maar even had meegenomen van huis. Tom zou ons proefkonijn zijn, dus we konden niet zomaar iets maken. nee, er moest een heuse maaltijd op tafel komen. Dus na veel getrek en gesjor aan de slierten pasta hadden wij prachtige exemplaren van heuse tagliatelle, die nog even moesten drogen op het wasrek (want we misten een pasta droogrek. Overigens begrijp ik wel het nut van een pasta droogrek omdat de spijlen van een wasrek eigenlijk net even te smal zijn waardoor de slierten tegen elkaar aan gaan plakken. Resultaat is dan dat ze afbreken als je ze er weer afhaalt. Nou ja, kniesoor die daar op let. het werkte in ieder geval en het was nog een pitoresk gezicht ook.

En zeg nou zelf; als je kijkt naar de bovenste foto van Charlotte… dat zijn toch prachtige tagliatelle slierten??

Voor de pasta schotel zelf haalden we onze inspiratie bij een van de boeken van good old Jamie. Jamie’s Italy om precies te zijn. Daar stond een recept in met pastinaak. Lijkt me trouwens nog steeds lekker, maar het is niet de tijd van het jaar voor pastinaak dus we waren gedwongen om hier en daar wat vervangende ingredienten op te sporen (wortel) en

Door het masjientje

we hebben echt een heerlijke maaltijd op tafel gezet (al zeg ik het zelf) Nu vind ik pasta toch wel een van de makkelijkste ingredienten om echt van alles mee op tafel te zetten dus what’s not to like?

Wasrekje

Cuisine de marche

O, het wordt bijna een beetje genant… heb ik een hele tijd niks geschreven hier en dan kom ik alweer terug van vakantie… Haha… Zwaar leven heb ik wel vinden jullie ook niet?

Ik heb geloof ik al eerder verteld over onze kookcursus die we gevolgd hebben in Amsterdam bij Kookstudio Amsterdam. Nu is Rob samen met zijn vrouw Alette een Franse kookstudio begonnen in Ahun. Behalve koken kun je er ook terecht voor schilderen, beeldhouwen en andere creatieve uitspattingen. Maar het ging ons natuurlijk om het koken, dat begrijpen jullie wel denk ik. Het was nog een aardig eindje rijden naar Ahun waar de boerderij was gelegen, maar gelukkig hadden we onderweg weinig files en ging het redelijk voorspoedig. Rob en Alette hebben de boerderij 5 jaar geleden gekocht en in die tijd is er veel, heel veel aan verbouwd met als resultaat een prachtige locatie met een grote buitenkeuken, een lounge area en prachtige kamers. Wij sliepen in een van de ‘stalkamers’; voorheen de plek waar de koeien stonden en nu omgebouwd tot een comfortabele sfeervolle ruimte. Ok, de vloer is nog de oude stalvloer dus je moet niet ‘s avonds laat zonder licht even een stukje door de kamer gaan lopen want dan struikel je gegarandeerd, maar ik vond dat wel wat hebben. De kamer was verder voorzien van alle moderne gemakken en niet te vergeten een lekker bed. Omdat er geen licht naar binnen komt door een raam is het er ‘s avonds aardedonker. Ideaal om lekker uit te slapen in de ochtend! (ik wordt normaal altijd wakker van het licht maar nu lekker uitgeslapen… heerlijk!)

Onze sfeervolle stalkamer

Wij kwamen in de Crea & koken week, wat inhoudt dat er behalve de gelegenheid om te koken ook de nodige creatieve activiteiten waren gepland. Ideaal dus als je een stel bent waarvan de man of vrouw van koken houdt en de andere helft liever wat anders doet. De omgeving is prachtig en wordt ook wel klein Canada genoemt.

Voor het koken hebben we diverse marktjes in de omgeving bezocht en het idee was dat we zoveel mogelijk locale ingredienten zouden kopen en daar vervolgens in de loop van de dag een menu van zouden samenstellen. En dat vond ik echt een superleuke uitdaging en al zeg ik het zelf; we hebben echt heerlijk gegeten!!

Behalve de plek voor workshops is de boerderij tevens een chambre d’hote en ook een table d’hote. Dat betekende dat we op woensdag behalve ons eigen gezelschap ook hebben gekookt voor 6 vreemden. We hadden dus echte betalende gasten!! Ik vond dat superleuk om een keer mee te maken. Het is minder stress als in een ‘echt’ restaurant, maar toch wil je het zo goed mogelijk doen. Het menu van die avond bestond uit:

Amuse van gerookte haai (!) met citroenmayonaise

Gevulde courgette met verse gestoofde doperwten en sjalotjes en artichok

Varkensvlees bereid in de slow cooker (Big Green Egg) met knoflook en rozemarijn, gepofte aardappelen en …. ik ben compleet vergeten welke groente we erbij geserveerd hebben….!!

Als dessert had Jan Willem twee heerlijk taarten gemaakt; eentje met blauwe bessen en een kersen kruimeltaart. Superlekker allemaal en de gasten gingen uiterst tevreden weer weg.

Ik vond misschien nog wel de grootste smaakverrassing de haai. Wat was dat verschrikkelijk lekker. Het wordt in Frankrijk verkocht als Saumonette en in Nederlands soms als zeepaling. Maar het zijn gewoon jonge zandhaaitjes of andere types zie je ook wel. Mocht je het ooit ergens tegenkomen; ik kan het aanraden. Het is lekker stevig vlees en alleen een middengraat maar verder niks. We hebben ook de haai bereidt in de Big Green Egg met rookbereiding. Zalig!!

Mathijs en ik met gefileerde haai

Ik kan nog wel uren doorvertellen over wat we allemaal gemaakt hebben maar ik zal wellicht volgende week een paar  recepten neerzetten. Bijna alles – met uitzondering van de meeste desserts – hebben we zelf bedacht…

Mocht je dus van koken houden dan is dit echt een grote aanrader!!

Ahun

Eten in Rapallo

Toch een beetje vreemd als je thuiskomt en de temperaturen hier zijn hoger als de temperaturen in Italie!! Nu weet ik natuurlijk niet hoe het nu in Italie is, maar gelukkig was het – toen wij er waren – een stuk aangenamer qua temperatuur. Als het 33 graden is dan lig je toch het liefst ergens aan een zwembad of zee en nu was het perfect voor een beetje rondkijken en stadjes bezoeken. Gemiddeld denk ik dat we een graadje of 25 hebben gehad, met slechts twee dagen regen of drie (?) maar over het algemeen gewoon lekker weer..

Italie is prachtig en we hebben dan ook genoten van het eten, het weer en de aardige mensen. Ik denk dat ik dat nog het grootste verschil vind met een vakantie in Frankrijk; de Italianen zijn een stuk vriendelijker als de Fransen! Alhoewel de Fransen die we onderweg zijn tegengekomen toen we door Frankrijk heen reden ook heel erg aardig waren, dus nou ja…. misschien hebben ze hun leven gebeterd..

We zijn natuurlijk het langste in Toscane geweest en jee wat hebben we allemaal gedaan?

Een hoop gezien; Siena, San Gimignano, de Cinque Terre, Florence, Chianti route en ga zo nog maar even door. We vonden qua steden, San Gimignano en Siena het leukste en om heel eerlijk te zijn vonden we allevier dat Florence en de Cinque Terre nog het meest tegenvielen. Florence is natuurlijk een prachtige stad, begrijp me niet verkeerd, maar het blijkt dat wij toch meer van de wat kleinere plaatsjes zijn en Siena is gewoon authentieker. De Cinque Terre is absoluut prachtig maar veel en veel te touristisch. Er is een pad; Via Del L’Amor en dat is zo belachelijk toeristisch… Net toen wij er waren liepen er ongeveer 30 busladingen vol met Amerikanen en Fransen. Allemaal met een sticker op de borst met hun busnummer en de bijbehorende reisleidster die met groot bord voorop liep… Ieder zijn eigen ding natuurlijk, maar daar wil je toch gewoon niet achter lopen?? Maar dat was dus struikelen over de toeristen en gewoon daardoor niet zo erg leuk. En wij waren nog niet eens in het hoogseizoen!!

Pienza

En het eten…. het heerlijke Italiaanse eten! Ik hoorde trouwens voor we weggingen een verhaal van iemand die was in Italie geweest, ook in Toscane en vond het eten niet zo bijzonder en verveelde zich dood… Ehhhh… eten niet lekker?? Nou ja, er zullen ongetwijfeld plenty van die “toeristen” restaurants zijn waar het eten slecht is, maar als je een beetje om je heen kijkt dan is het echt niet moeilijk om lekkere eettentjes te vinden in Itallie. Wij hebben wel zo veel mogelijk geprobeerd om lokaal te eten. Dus in Osteria’s en trattoria’s en soms in onze b&b. We hebben zelfs een heuse kookles kunnen regelen van onze kokkin in een van de B&B!! Het was die dag regenachtig (kortom;het goot) en echt geen weer om in een stad rond te sjokken dus gevraagd of Lorna ons wat wilde leren en dat wilde ze wel doen, dus de volgende dag hebben we met zijn allen traditionele Italiaanse Gnocchi di Soffritto gemaakt… Was heel erg leuk om te doen en natuurlijk perfect voor een slecht weer dag!

Zelf gnocchi maken!

Ik kan nog wel uren doorgaan met jullie vervelen met foto’s van de vakantie, maar ik zal het beschaafd houden… Het was zeker een vakantie om nog een keer over te doen! Of althans; nog een keer naar Italie te gaan bedoel ik natuurlijk want er is nog veeeel meer moois te ontdekken daar!

Even een kort berichtje vanuit – een bijzonder regenachtig – Italie. We hebben al ontzettend veel gezien, ontzettend veel meegemaakt, gegeten en gedronken (en ik kom tien kilo zwaarder terug vrees ik…) en het is hier echt geweldig. Het is teveel om nu even snel neer te zetten, dus een uitgebreider verslag komt wel als ik weer thuis ben. Internet is hier niet altijd aanwezig (meer niet als wel) dus een bericht plaatsen is al een bijzonderheid.

We zijn inmiddels alweer Toscane uit en nu in de provincie Emilia Romagna (ik schrijf hier iets verkeerd, maar kan het even niet bedenken) Toscane was prachtig en hier redelijk weer gehad. Mooie dingen gezien, veel lekkers gegeten en zeker voor herhaling vatbaar. Beetje druk op sommige plekken, dat is natuurlijk het nadeel van een regio als Toscane. Het lijkt ook wel alsof de halve wereld momenteel naar Italie gaat! En allemaal naar Toscane. Zodra je daar weg bent is het ook meteen een stuk rustiger en zitten we – zoals vanmiddag – in een restaurantje met alleen maar Italianen. Vind ik persoonlijk toch leuker, maar ja, je doet er zo weinig aan he…

Vandaag aangekomen in Gorzano di Maranello, wat vlak bij Maranello, Modena en Parma ligt. Maranello is bekend van de Ferrari, Modena van de Aceto Balsamico en Parma natuurlijk voor de Parma ham maar ook voor de Parmiggiano Reggiano… De foto’s die je hier ziet zijn allemaal nog van de eerste dagen in Toscane. Die had ik al klaargezet maar geen internet verbinding dus het is er uiteindelijk niet van te komen om die te plaatsen dus vandaar nu dan toch maar even snel…

Binnenkort volgt er meer nieuws!

Als het ineens heel rustig is hier…. wij gaan lekker drie weekjes op vakantie naar Italie dus je zult weinig van me horen, tenzij ik af en toe ergens internet verbinding heb (laptopje gaat mee) maar ik reken er maar niet op omdat we voornamelijk niet in hotels verblijven, maar hebben gekozen voor lekker locale b&b’s, agriturismo’s en dat soort dingen. Lekker landelijk dus en waarschijnlijk weinig internet verbinding. Geeft niet, het is tenslotte vakantie!En mijn Iphone durf ik niet te gebruiken omdat ik dan waarschijnlijk voor een vermogen aan kosten kwijt ben en dat willen we natuurlijk niet.

We gaan naar Toscane samen met vrienden. Gewoon met de auto en gaan rondrijden door Toscane. Wel al adresjes geboekt om te overnachten; zeker omdat we de wat kleinere accomodaties hebben zijn er soms niet meer als twee kamers en als je dan met twee stellen komt zit het natuurlijk meteen vol. Maar Sandra en ik hebben denk ik hele goede keuzes gemaakt. De heren hebben zich niet bemoeit met het plangedeelte dus als het tegenvalt… aan ons heeft het niet gelegen…

In ieder geval tot eind juni!

Je hebt soms van die bruiloften waar je – eh- iets meer foto’s maakt als gebruikelijk en afgelopen vrijdag was er weer zo een. Eigenlijk helemaal niet fijn, want ik bezorg mezelf een enorme berg werk met al die foto’s natuurlijk!! Esther en Wouter gingen trouwen en ik ken hun natuurlijk al wat langer, dus dat maakt denk ik ook wel een beetje verschil. Plus dat het een bijzonder fotogeniek stel is. Maar zoveel foto’s had ik ook niet verwacht! We hadden prachtig weer; in de ochtend was het nog een beetje bewolkt, maar eigenlijk wel prettig voor de fotoreportage in het Wilhelminapark maar zodra we daar klaar waren brak de zon door om niet meer weg te gaan!

Nou het lijkt er bijna op alsof ik de laatste tijd in de beestjes zit, maar dat is wel een beetje toeval hoor… Ik werd van de week gebeld door iemand die haar man als kado voor zijn verjaardag een roofvogelshow gaf en daar dan natuurlijk ook mooie foto’s van wilde. Ze had hiervoor Valkerij Schaap ingehuurd, die met maar liefst 21 prachtige roofvogels naar een veld in Almere Buiten kwamen. Het was nog even zoeken naar de locatie, maar gelukkig wel snel gevonden en omdat ik wat eerder was kon ik even op mijn gemak rondkijken en alvast wat portretjes maken van de prachtige dieren.

Ik wist niet eens dat het mogelijk was om een roofvogelshow als prive persoon in te huren maar ook dat kan blijkbaar als je maar zorgt dat je de nodige toestemmingen hebt en de ruimte natuurlijk, want een roofvogel in de achtertuin wordt natuurlijk niks. Ik ben toch altijd wel onder de indruk van dit soort vogels hoor; ik vergeet nooit die keer dat ik lekker aan het fietsen was op mijn racefietsje in de polder en vervolgens bijna oog in oog kom te staan met een buizerd. Hij zat op een paaltje en ik reed dus op een afstand van slechts een paar meter voorbij en bleef toevallig net even staan om wat te drinken. We stonden dus letterlijk oog in oog en de blik van de buizerd maakte wel dat ik vervolgens heel snel weer op de fiets sprong en verder ging, want ik werd er gewoon een beetje ongemakkelijk van. Hij keek nogal vervaarlijk zeg maar… Buizerds zitten hier heel veel, torenvalkjes zien we ook nog wel eens en ik durf te wedden dat ik af en toe in de zomer een klein uiltje voorbij zie vliegen ‘s avonds laat. (op zo’n heerlijk warme zwoele zomerdag dat je tot ‘s avonds laat in de tuin zit..)

Ik heb natuurlijk ook foto’s gemaakt van de dieren in vlucht maar op het merendeel staan de gasten ook en die wil ik niet zo posten dus je moet het even doen met bijgaande foto’s. (degene op de bovenste foto is van Valkerij Schaap) En als er iets moeilijk is, dan is het wel vogels in vlucht fotograferen!! Ik zag dat ze bij Valkerij Schaap ook workshops organiseren over roofvogelfotografie dus dat is natuurlijk helemaal superleuk! Ga ik denk ik zeker een keer doen….

Aapjes kijken

Er gaat meestal geen jaar voorbij dat ik niet een keer naar de Apenheul ga om daar lekker te fotograferen. Ik ben er nou al meerdere malen geweest maar ik blijf er altijd met veel plezier komen en dit jaar was het ook weer een feestje. We waren dit keer met een stel meiden van de Indonesie reis. Een leuke manier om elkaar weer eens te zien, lekker bij te kletsen en ondertussen wat fotootjes te schieten van de apen populatie. De bedoeling was oorspronkelijk dat ik ze onderweg nog wat foto tips zou geven maar ik geloof dat dat een beetje in het water is gevallen. (sorry!!)

Wel een lekkere middag gehad met prachtig zonnig weer, wat natuurlijk wel voor de nodige problemen zorgde met het fotograferen. Het was niet ideaal en omdat we niet op een goed tijdstip waren gekomen (we waren er om 11 uur) zaten we ook nog midden op de dag. Maar goed; volgende keer weer om 10 uur voor de deur liggen. Of op een hele heldere bewolkte dag; dat is toch het mooiste!

Sorry beetje bewogen

Wist je dat fotograferen uit de hand bij weinig licht en praten niet goed samen gaan? Sorry dus voor de ietwat bewogen foto hierboven, maar ondanks dat is het toch mijn favoriet dus vandaar toch maar geplaatst. Ik moet ook echt gaan werken aan mijn foodstyling want dit lijkt natuurlijk nergens op. Bergje groente op een zalmfilet…. Hmmm, het eeuwige dillema van de foodblogger; snel fotograferen voor het eten koud wordt. Werkt dus niet altijd even goed en ik was er niet helemaal bij met mijn hoofd. Ik heb bovendien een nieuwe lens die ik nog niet goed ken. Wist je dat elke lens zijn eigen karakteristieken heeft? Ik weet precies welke lens ik tot welke sluitertijd nog uit de hand kan fotograferen maar duidelijk dus niet bij de nieuwe (50mm macro 2.5) met als resultaat een beetje shaky foto. Het begon al te schemeren en ik zat niet op de sluitertijd te letten… Oooo, foute boel!!

Nou ja, ik had zin in een lekker gezond maal en wilde daarvoor asperges gebruiken. Het recept komt uit de delicious van deze maand (coverrecept) en het is wel lekker alleen een aardappeltje of zoiets had mijn vent wat langer tevreden gehouden… Dom, ik had er niet over nagedacht. Lijkt wel zo’n dag waarop ik van alles doe zonder er goed over na te denken.

Anyway, ik vond het zelf lekker al hadden de groenten iets langer mogen blancheren als de aangegeven 1 minuut. De spercieboontjes waren echt nog te crunchy, de asperge-tips (gewone groene asperges waren er niet te krijgen op hemelvaartdag) waren prima.

Op zich is het een simpel recept en prima op te leuken en aan te kleden naar eigen inzicht.

ZALMFILET MET LENTEGROENTEN

2 zalmfilets met huid van ong. 150 gr

250 gr lentegroenten zoals asperges, sugarsnaps en jonge spercieboontjes

munt

bieslook

creme fraiche

citroen

olijfolie

75 gr mayonaise

grove mosterd

40 gr boter

Verhit de oven op 180C.

Blancheer de lentegroenten tot ze beetgaar zijn, 2-3 minuten, spoel af met koud water en laat uitlekken. In de tussentijd maak je de citroenmayonaise door 75 gr mayonaise te mengen met 1 eetlepel creme fraiche en sap van een halve citroen. Voeg peper en zout naar smaak toe.

Wrijf de zalmfilets in met olijfolie en bestrooi met peper en zout. Verhit een ovenvaste koekenpan en zodra die goed heet is leg je de zalm op de huid in de pan en laat 1 minuut goed doorbakken. Leg hem nog even 30 seconden op de andere kant en schuif de filets dan de oven in voor ongeveer 5 minuten of totdat de zalm gaar is maar nog niet helemaal droog van binnen.

In de tussentijd verhit je de boter in dezelfde pan waar je de groenten in hebt geblancheerd en zodra de boter gesmolten is roer je er een eetlepel grove mosterd doorheen. Voeg de groenten toe en roer even door voor 1 minuut tot alles bedekt is met mosterd en boter. Voeg 1 klein handje muntblaadjes toe en de fijngesneden bieslook.

Serveer met iets van aardappeltjes of wellicht ook lekker met een mooie pasta. De citroenmayonaise is trouwens superlekker!

Lizzy

Dat is toch wel een hele goede omschrijving voor het weer momenteel vind je ook niet? Het is dan weer mazzel dat ik vandaag zo ongeveer de hele dag binnen moet zitten. Net een bruidsalbum afgemaakt, zometeen even wat boodschapjes doen en vanmiddag naar Delicious in Hoofddorp… Gisteren had ik Lizzy op bezoek. Lizzy is een Bearded Collie van 8 weken oud en wat een schatje!! Natuurlijk geen land mee te bezeilen, luisterde voor geen meter en stil zitten was ook al niet aan de orde, maar wat een moppie… Echt zo’n klein zacht pluizebolletje. We doen de shoot nog een keer over als Lizzy de puppy cursus heeft afgerond. Ik vermoed dat het dan iets beter gaat, want nu was het net zo’n ongeleid projectiel. Haha… Dat is dan toch meestal wel het geval hoor met jonge honden. Veeeel geduld en uiteraard de hulp van baas of bazin zijn dan echt wel vereisten.

Ik lig even ja, waar kijk jij naar?

Maar ik vind het wel een van de allerleukste dingen hoor, jonge beestjes op de foto zetten. Ik kan er geen weerstand aan bieden….