G R C N the B L O G

ÇOK ARADIM, SONUNDA BULDUM!

2011-11-25T14:07:00.001+02:00

Trenler bakıma alındığından bu yana uçmadığımı anlıyorum, çünkü ilk defa Oslo Gardermoen havaalananına otobüsle gidiyorum. Otobüsle ulaşım Türkiye topraklarında sıklıkla yaptığım bir eylem ama Norveç'te çok tercih ve haliyle çok tecrübe etmediğim bir ulaşım şekli. Teknik olarak çok farklı değil tabii ki ancak iş müşteri hizmetlerine gelince değişiyor. Elinizdeki bavulların sayısına göre tecrübeniz farklılaşabilir zira otobüsün devasa bagaj kapaklarını açıp hepsini tek tek kendiniz yerleştirmeniz icap ediyor bulabildiğiniz boşluklara, kimseden yardım beklemeyin, öyle bir kimse yok çünkü. Yanınıza almak istediğiniz şeyleri de önceden hazır etmekte fayda var, yoksa benim gibi o nerdeydi bu nerdeydi diye çanta diplerini karıştırmak suretiyle baya vakit kaybedebilir ve otobüsü kaçırma stresine girebilirsiniz. Otobüs şöförünün dikiz aynasındaki ifadesiz bakışlarının altında aradığımı en sonunda bulup kendimi otobüse atıyorum elimde siyah karton kapaklı, boyuna lastikli bir defterle. Henüz bir çizik bile atılmamış gayet bakire bir defter bu. Amacım artık zamanıdır deyip bu defterle aşna fişne olmak. Bu defteri ne zaman aldığımı tam hatırlamıyorum ama neresinden baksanız altı aydan fazla olmuştur. Ne zaman aldığımı tam kestiremesem de nasıl aldığımı çok iyi hatırlıyorum.

Ofiste toplantı odalarının birinde tele konferans yaparken gözüm masanın üzerinde unutulmuş siyah,kalın kapaklı ve yandan lastikli deftere takıldı. Hemen elime alıp kapağına, kağıdına parmak ucumla ufak ufak dokundum.
Acayip kaliteliydi.Kime ait olduğunu bulamasam da defterin adını öğrendim. O bir " Moleskine " idi.

Yeni iş, yeni heyecan ve en önemlisi yeni defter demek benim için. Ağustos 2010’da başladığım yeni işimi benim için yeni (profesyonel) başlangıç anlamına gelen yeni bir defterle taçlandırmam gerekiyordu. İlk zamanlar spiralli kareli defterler kullanmaya başladım. Yandan spiralli, üstten spiralli, üstünde saçma yazılar olan plastik kapaklı çirkin defterlerdi bunlar. İçime hiç sinmediler. Kalemim tıkanıp kalıyordu sanki bir şeyler karalarken, yazım eğri büğrüydü isteksizliğimi ayan beyan belli ederken. Kendime uygun en iyi defteri kah ofisin kırtasiyesinde kah bilumum kırtasiye dükkanlarında seçmeye çalışırken onunla karşılaştım hiç beklemediğim ve artık umutlarımın tükendiği bir anda. Ofiste toplantı odalarının birinde tele konferans yaparken gözüm masanın üzerinde unutulmuş siyah, kalın kapaklı ve yandan lastikli deftere takıldı. Hemen elime alıp kapağına, kağıdına parmak ucumla ufak ufak dokundum. Acayip kaliteliydi. İsim aradım üstünde, sahibine götürüp vermek ve öğrenmek için bu defterle ilgili herşeyi. Kime ait olduğunu bulamasam da defterin adını öğrendim. O bir Moleskine idi.

En yakın kırtasiyeye gidip hemen bir tane satın aldım. Bayram çocukları gibi keyfli ve neşeliydim, Moleskine'nin varlığını keşfetmek senelerimi alsa da kendisiyle müşerref olduğum için gayet mutlu ve huzurluydum.

Kırtasiye diye tabir ettiğimiz bütün o kalemler, defterler, silgiler, dosyalar her zaman için çok özel nesneler olmuşlardır hayatımda. Güzel yazı yazmak için güzel bir kaleme, aynı zamanda kaliteli kağıttan yapılmış bir deftere ihtiyaç olduğunu düşünürüm. İlkokul sonrasında edindiğim bu fetişin ilk zamanları Karadeniz’in her yanına şimdilerde büyük şehirlerde alışveriş merkezi olarak zuhur eden şeyin aynısı “Rus Pazarı”

İlkokul sonrasında edindiğim bu fetişin ilk zamanları Karadeniz’in her yanına şimdilerde büyük şehirlerde alışveriş merkezi olarak zuhur eden şeyin aynısı “Rus Pazarı” olarak hayatımıza girdiği döneme rast gelir.

olarak hayatımıza girdiği döneme rast gelir. Satılan herşeyin kalitesizlik örneği olarak gösterilebileceği enteresan pazarlardı Rus pazarları. İşte o zamanlarda ekonomi yapmak isteyen ebeveynlerim tarafımdan bu pazarlardan alınıp elime tutuşturulmuş defterleri hatırlıyorum.

Sınıfın yarısından fazlasının sahip olduğu ve benim şanıma kesinlikle yakıştıramadığım bu defterlerin iğrenç kokulu plastik siyah, kırmızı, yeşil renkli kapakları vardı. Dışardan nesi varmış denilebilecek kadar masum duran bu adi defterlerin en kötü özelliği yazı yazmaya engel teşkil etmeleriydi. Aslında yazı yazarken anlamıyordunuz neyle muhatap olduğunuzu, kendisinin bütün foyası bir silgi ile karşılaşınca ortaya çıkıyordu. Silginin ilk darbesiyle afallayan kağıt aşınmak suretiyle başlıyordu ilk icraatine, kurşun kalemin sayfaya iğrençce dağılmasıyla görevini bitiriyordu. Sonuçta öbek öbek gri-siyah bulanık lekeler defterinizde kendisine saçma bir yer buluyor, kalitesizlik kendisini arsız arsız sergiliyordu. Evet işte tam da o zamanlarda anlamıştım kendimin ne derece kalem kağıt manyağı olduğumu.

DEVAM EDECEK

Bu blogun bir kısmı Flybussen SAS otobüsünde İstanbul uçuşuna giderken yazılmış ve Norveç radyosu dinlenmiştir, diğer kısmı ise THY Oslo-İstanbul uçusu sırasında yazılmış, ilk defa business uçulmuştur.

My Interview about Statkraft

2011-11-18T13:31:00.001+02:00

Please click on the link to go to original interview page: My Interview about Statkraft

KENDİMLE ROPÖRTAJLAR 2

2011-04-26T01:06:00.001+03:00

Nedir bu “International Traniee” programı ve neden ilgini çekti bu kadar?

1 ila 2 yıl arasında değişen bu programları genellikle büyük, uluslararası firmalar düzenliyorlar. Amaç geleceğin yöneticilerini yetiştirmek. Şirket içinde çeşitli rotasyonlar, farklı birimlerde farklı görevler, networking ve sürekli öğrenme üzerine planlanmış bir süreç. Herkesin ilgisini çeker muhakkak böyle bir program diye düşünüyorum. Benim için en önemli tarafı sürekli yeni şeyler öğreniyor olmak ve teoriden ziyade pratik yaparak öğrenmek. Statkraft’ın International Trainee programı da bu söylediklerimi doğrulayan bir süreç vaadediyordu.

Peki nasıl karar verdin böyle bir programa başvurmaya?

Bir kaç kez denemiştim aslında böyle bir programa girmeyi. Lafarge’ın bir ilanı vardı mesela bundan üç dört sene önce, ona başvurmuştum. Hatta başvurumu yaptıktan sonra bir kaç kez de ilgili kişiyi arayıp süreçle ilgili sorular sormuştum ama geçiştirilmekten öteye gidememişti açıkçası. International trainee arıyorlardı ama Fransız liselerinden mezunlarına ya da Fransızca bilenlere teveccüh göstermiş olabilirler. Sonra İsveç’le başlayan İskandinav ilgisiyle beraber İsveç’in en büyük inşaat şirketi Skanska’nın traniee programı ilgimi çekti. Başvuru tarihini bekledim ama o sene açmadılar programı. Ekonomik kriz de etkili olmuş olabilir tabi. Ama ben yazıştım bir kaç kez ilgisiyle ama gene çok fazla geridönüş alamadım. Artık bu programlardan umuduğumu kesmek üzereyken Statkraft’ın web sitesinde ilan gördüm ve başvurumu yaptım. Başvurumu yaptım diyorum ama bir haftamı aldı başvurmak bu ilana. Zira cover letter yazmak, diplomalarımın, sertifikalarımın scanlerini almak, başvuru formunu doldurmak baya bir işti açıkçası. Önceki tecrübelerim olumsuz olduğu için başta çok olur gözüyle bakmadığımı itiraf etmeliyim. İlk görüşmeden sonra herşey değişti.

İkinci görüşmeye benimle beraber süreci yaşayan bir arkadaşın verdiği “olumsuz” gazın etkisiyle hırs yapıp çok iyi hazırlandım. O zamana kadar müdahil olduğum ne kadar yayın, rapor, tablo, hesap, kitap ne varsa hazırlayıp gittim görüşmeye. Sorulan her soru için elimde bir döküman vardı yani.

Görüşme süreci nasıldı?

Uzun! Gerçekten çok uzundu süreç. İlk görüşme için arandığımda aylardan şubattı, teklif aldığımda mayıs olmuştu. Belki de normal bir süre bu ama bana gerçekten çok uzun gelmişti. Çok iyi hatırlıyorum ilk görüşme 16 şubatta olmuştu. Dönemlik faranjitlerimden birinin tam ortasında şirkete zombi kıvamında gitmiştim. Bembeyaz bir yüz ve çökmüş gözlerle yapılmıştı ilk görüşme ama performansım iyi olmuş olsa gerek ki ikinci görüşmeye çağrıldım mart ortasında. İkinci görüşmeye benimle beraber süreci yaşayan bir arkadaşın verdiği olumsuz gazın etkisiyle hırs yapıp çok iyi hazırlandım. O zamana kadar müdahil olduğum ne kadar yayın, rapor, tablo, hesap, kitap ne varsa hazırlayıp gittim görüşmeye. Sorulan her soru için elimde bir döküman vardı yani. Küresel ısınma hakkında ne düşünüyorsun dendiğinde bir yayın, su politikaları hakkındaki görüşünüz nedir dendiğinde bir rapor uzatıyordum. Üçüncü görüşme nisan ayında gerçekleşti. Teklif mayısta geldi. Mayıs sonu mevcut işyerime ayrılacağım bilgisini verdim. Haziran sonu ayrılıp temmuz ve ağustos aylarında hayatımda hep yapmak istediğim o “aylaklığı” yaptım.

Şu anda nerdesin, ne yapıyorsun?

İşe ağustos sonunda Bosna gezimden 2 gün sonra İstanbul ofiste başladım. 6 ay Istanbul ofiste çalıştım, onlarca iş seyahati yaptım,3 kez Oslo’ya 1 kez Trondheim’a traniee gathering için gittim. Diğer traniee arkadaşlarla çeşitli eğitimler aldık, workshoplara katıldık. Şu anda Oslo’da yerleşik durumdayım. Rotasyonum gereği 1 sene Norveç’te kalacağım, sonra İstanbul ofise geri döneceğim. Şimdilik plan bu ancak planlar değişebilir.

Bu blog, 2011 İskandinavya turum sırasında, Malmö’den Göteborg’a giderken trende yazılmış; yazılırken Travis’ten Last Train, Flowers in the Window; Pink Martini’den Hey Eugene; Reamonn’dan Tonight dinlenmiştir.

KENDİMLE ROPÖRTAJLAR 1

2010-09-10T13:30:00.002+03:00

2006 yılında başlayan 4 senelik taze bir kariyer yolculuğunun içine sıkıştırılmış bazen şaşırtıcı bazen üzücü ama sonunda hep mutluluk olan bir kesit onun hikayesi. Küçük bir karadeniz ilinden 18 yaşında ayrıldığında geri dönüşü olmayan bir yolculuğa çıktığını biliyordu. Gitme arzusu Ordu’dan İstanbul’a gitmekle başladı belki de. Sonra hep kendini bir yerlere giderken buldu. Sırtında hep bir çanta, aklında sorular, heyecanını bugün dahi koruyan çakmak çakmak gözler. Şimdi yine yollara düşmesinin hemen öncesinde yakaladık onu İstanbul’un sıcak bir yaz günü.

Nedir bu sürekli gitme durumları? Neden sürekli bir yerlere gitme isteğin var? Bu bir hayat tarzı mı yoksa kendiliğinden gelişen süreçler seni ordan oraya mı sürüklüyor?

Açıkçası bu üniversite eğitimim sırasında kodlarım arasına aldığım bir davranış biçimi. Net hatırlamıyorum ama Hürriyet’in pazar ekinde bir köşe yazarı Amsterdam’a gideceğini duyuruyordu gayet keyifli bir dille.Yazar için çok önemli bir şeydi bu sanırım ki kullandığı dil beni çok etkilemişti. Hatta Buket Uzuner’in Newyork Seyir Defteri kitabından alıntıladığı bir iki cümle aklıma kazınmıştır. Her giden biraz kalmayı her kalan da biraz gitmeyi ister diyordu mesela. Ben de her gittiğimde biraz kalmayı, her kaldığımda da biraz gitmeyi ister oldum zamanla.

“Her giden biraz kalmayı her kalan da biraz gitmeyi ister diyordu mesela. Ben de her gittiğimde biraz kalmayı, her kaldığımda da biraz gitmeyi ister oldum zamanla”

Yazarın Amsterdam öncesi yazdığı son yazıyı okurken gıpta etmiştim ve bir gün acaba ben de böyle bir yazı yazabilir miyim acaba diye düşünmüştüm. İnsanın hayatını harbi harbi değiştirecek bir sürecin hemen öncesinde yaşanan o pervasız neşenin dışa vurumlarından biri de bu olabilir diye düşünmüştüm.İnsanın kendini gerçekleştirme yolunda attığı o büyük adımı gururla ve sevinçle elaleme duyurmanın vereceği o hazzı hayal etmiştim.

Sanırım şimdi bu hazzın doruğundasın( Gülüşmeler ). Peki nedir şu anda sizi bu derece mutlu eden gidiş hikayesinin dönüm noktası?

Sanırım bu iki odaklı bir hikaye. Birinci odağı İstanbul Büyükşehir Belediyesinde yaşadığım makus olaydır. Aslında gitme arzumun çok azaldığını hatta bittiğini düşündüğüm bir zamanda bir anda aklımı çelen, beni heyecanlandıran bir şey oldu. O sıralar İSKİ’de çalışıyordum. Nasıl bir psikolojideydim bilmiyorum ama o sıralar hep İSKİ’de çalışacağım hatta kurumdan emekli olacağım duygusuna kapılmıştım. Ne kadar para kazandığıma bakmadan, ne yaptığımla çok da ilgilenmeden.

Sonra İstanbul Büyükşehir Belediyesi çalışanlarının hepsine gönderilmiş bir bilgilendirme emaili geldi 2008 şubat ayında. Emailin içeriğinde seçilecek kişilerin Amerika ve Avrupa’da mastera ve doktoraya gönderileceği bilgisi vardı.

Garip bir süreç yaşandı ve garip bir şekilde sonuçlandı.

Amerika’da master yapma fikri aklımın ucunda her zaman vardı ama belki de bir işaret bekliyordum ve o işaretin geldiğine inandım. Stevens Institute of Technology’de Construction Management masterına kabul almama rağmen İBB (belki de İSKİ) ‘nin çok “saygıdeğer” yöneticilerinin “uygun” görmemesi üzerine son anda Amerika’ya gitme hayalim çöpe atıldı.

Peki sebep neydi tam olarak? Sana bir gerekçe sunulmadı mı?

Hayır bir gerekçe sunulmadı bana ama aklımda kalan bir cümle var ki beni her hatırladığımda dehşete düşürür. Master ve doktora sürecinin taşere edildiği şirketin başında bulunan hoca bana “belki de yeteri kadar belediyeci olamamışsındır” demişti. Ben de eyvallah deyip depresyona diyarına yolcu olmuştum (gülüyor). Herkes o zamanki amirimin Amerika’ya gitmeme engel olduğu yorumunu yapardı, benim üstüme kaldı bu yorum. Hatta kavgası, gürültüsü, patırtısı çok oldu.

Benim kader çizgimi kırmızılayan o zamanki amirlerin hepsi görevlerinden alınmış durumdalar şimdi. Demek ki neymiş bu dünya kimseye kalmıyormuş, Sultan Süleyman’a kalmadığı gibi…

Ama genel olarak bu olayı dönüm noktası olarak nitelendirebiliriz. Bu olaydan sonra çalıştığım müdürlük değişti. Sonrasında kurumdan tamamen ayrılarak özel sektöre geçiş yaptım, İstanbul’da anadolu yakası metro projesinde çalışmaya başladım. Şimdi de işte Norveç maceram başlayacak.

Norveç macerasından önce metro macerasından biraz bahsetsek…

Kadıköy-Kartal metro projesi sanırım her inşaat mühendisinin çalışmak isteyeceği bir projedir. Gerek inşaat kapasitesi (scope) gerek işin bütçesinden dolayı çoğu mühendisin reddedemeyeceği mesleki tecrübeyi edinme şansını sunan çok özel bir proje. 3 ortaklı yüklenici firmanın İtalyan Astaldi ayağında maliyet kontrol mühendisi olarak çalıştım. İstemeyerek ayrılmış olsam da çok değerli insanlarla tanışmış ve mesleki tecrübe kazanmış olmak bir teselli olabiliyor benim açımdan. Burada edindiğim proje yönetimi tecrübem yeni işime kabul edilmemde çok yararlı oldu.

Evet gelelim Norveçteki yeni işine. Nerden çıktı bu Norveç. Soğuk ve nispeten uzak bir ülke, çalışmak veya yaşamak için başka daha iyi seçenekler yok muydu?

Aslında ben Amerika olayına noktayı koyduktan sonra yurtdışındaki bir senelik master programlarını araştırmaya başladım. İskandinav ülkeleriyle ilgili duyumlar almıştım önceden. İnternetten araştırma yaptım, hatta internette İsveç’te okuyan/yaşayan kişilerle tanıştım. Onlardan tavsiyeler aldım. Beni etkileyen özellikleri oldu Norveç’in ve İsveç’in. Sanırım ikinci odağı da budur hikayemin. Ciddi ciddi İskandinavya’da yaşama isteğim oluştu. Sosyal devlet ilkesinin tam anlamıyla uygulandığı, eşitlik, özgürlük gibi bizim ülkemizde ağızlarda sakız olan kavramların hakkının verilerek yaşandığı ülkeler bunlar. O yüzden yönüm bu ülkelere kaydı. Hem master hem de iş başvurularında ilk seçeneğim İskandinavya oldu. Tercihimi işten yana kullandım. Norveçli Statkraft firmasından aldığım iş teklifini kabul ettim.

GELECEK BLOG: Neden İskandinavya’da yaşamak ve çalışmak istiyor? İşe alınma sürecinde neler yaşadı? Gelecekten beklentileri neler?

UÇUŞ MEVSİMİ

2010-07-04T23:40:00.002+03:00

Uzun zamandır kullandığım blog temamdan sıkıldığımı farkettim. Deniz feneri teması blogger’ın sunduğu güzel temalardan biriydi ancak yerleşik olma ya da bekçilik yapma fikrini hatırlatıyordu daha ziyade bana. Ama artık yerleşikliğime bir süreliğine ara vereceğim bir sürecin arefesinde sanırım yapmam gereken bir şey de bu temayı uğurlamak olacaktı ki yaptım. Zira artık uçuş mevsimi geldi…

Şimdi bu uçuştan kasıt nedir diye kendime sorduğumda “uçmuş lan bu” da olabilir, ordan oraya uçup farklı farklı yerleri gezme, görme, çalışma da olabilir diye cevap verebiliyorum zira sevinçten de uçmuş olabilirim ya da ikinci seçenekte anlatıldığı gibi de…

İş bankasının maximiles kartı reklamlarında ne deniyordu hep birlikte bi hatırlayalım.

Evet yeterince sinirimiz bozulduysa devam edelim :)

İz bırakmak gibi iddialı bir derdim yok aslında benim. Tek derdim daha fazla şey öğrenmek. Sadece mesleki bilgiden bahsetmiyorum. Farklı kültürler, iklimler, ülkeler; farklı yüzler, isimler; farklı hayat tarzları, yaşam stilleri. İmkan oldukça bilmek istiyorum başka coğrafyalarda insanlar nasıl yaşıyorlar, nelere gülüp nelere üzülüyorlar. Yaşam bu kadar kısayken ve bize sadece tek bir hayat verilmişken bunu istemenin lüks olmadığını düşünüyorum.

Uçmaya başlıyorum bu eylülden itibaren İskandinavya semalarına doğru…

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Detayları kendimle yaptığım ropörtajlarda anlatırım artık :)

Ordu'da bir Argonot

2010-01-30T10:11:00.010+02:00

“Şehrimi, buraya palmiye diken zihniyete hiçbir zaman teslim etmeyeceğim.” Enis Ayar (filmden)

Konu Karadeniz ve doğa sevgisi olunca akla hemen gelecek “birkaç iyi adam”dan biri Argonot Enis… İstanbul- Ordu arasındaki 1000 kilometrelik yaya yürüyüşü ya da Vosvos şenliği gibi, gerçekleştirdiği çeşitli bireysel ve toplu etkinliklerle tanınan; kimilerinin 68’li Fruko diye andığı; adı artık efsaneleşmiş olan Enis Ayar’ı bu filmle bir- likte, yaşadığı ve güzelleştirmek için mücadele ettiği Ordu’da tanıma fırsatını elde ediyoruz. Orduluların ağzından Enis Ayar’ı tanırken, ömrünü çevresindeki güzellikleri arttırmaya ve paylaşmaya adamış bir insanın bütün zorluklara rağmen neler yapılabileceğini görüyoruz ve de her şeye rağmen bu çabaların sonuç alabileceğinin güzel bir örneğine tanık oluyoruz. Çevresindeki doğa ve kültür değerlerini koruma güdüsü ve tükenmek bilmeyen enerjisiyle projeden projeye koşan, yaşadığı şehrin yaşamını etkilemiş bu 60’lık delikanlı bize her şehre bir Enis Ayar gerek dedirtiyor.

“I will never hand my city over to a mindset which plants palm trees here.” Enis Ayar (from the film)

Enis Ayar –dubbed Argonaut Enis- is something of a local legend in his native Ordu, a city on Turkey’s verdant Black Sea coast, where he has dedicated his life to building awareness of the region’s environmental and historical riches, against many odds. His creative exploits include organizing hundreds of VW Beetle owners to drive their colorful antique cars from across Turkey to draw attention to the plight of Black Sea mountains, or making the 1,000 kilometer journey from Ordu to İstanbul solo and on foot. Set against the wild, rugged and stunningly beauti- ful backdrop of the Black Sea coast, the film follows Ayar around his hometown as he describes the results of his conservation efforts over the years. A cast of friends and supporters on various campaigns help paint a picture of this larger-than-life character, as do local officials whose city development plans he frequently comes up against. Ayar is a complex character fuelled by a stubbornness and child-like energy that belies his 60 odd years as well as an indomitable spirit; the combination makes for a layered and fascinating view and makes you think that perhaps every city needs an Enis Ayar.

ZAGREB-The First Stop

2009-12-20T07:20:00.002+02:00

The first stop of my Croatia trip is Zagreb. The capital city of Croatia is the biggest and actually only metropolitan city of the country. I have to admit that before coming I was not expecting such developed, planned and modern city.
I flied to Zagreb with Turkish Airlines with a very good price about 200 €. There are other airlines flying from Istanbul to Zagreb but surprisingly Turkish Airlines rate was the best of all.
Zagreb International airport is 16 km far from the centre of Zagreb. There is a bus service of Croatian Airlines that takes you the city bus terminal. It takes 20 minutes at most and costs 5 €.
Zagreb is the largest and strongest industrial and economic centre in Croatia with 126000 hectar surface area, 1 million inhabitants population.
Average annual temperature is 12 C. In summer it is around 28 C. It is warm enough to feel the summer.
Zagreb can be defined as the city of trams actually. In the city center it is very much easy to get somewhere with trams. I am so lucky that the day I arrived to the city was a national day and all the trams were free.

After a long communist regime, the country was introduced to Capitalism. As far as I understand people are very much pleased with that new lifestyle but it seems that they are still living without capitalist passion and eager about earning lots of money and having a brilliant career. It seems like they are just having very fun of living at a very peaceful country and all they want is to keep this as it is.

There is no rush in the traffic. Obeying the traffic rules may not be something surprising but even if there is no car on the road, pedestrians keep waiting for the lights to turn to green for them. I need to say that It is really much for me and I jaywalked:) with a great pleasure ignoring the residents routines.

Guys you have got to know that Zagreb nightlife really sucks! Maybe its being summer time there is no club open

Actually there are some so-called clubs but they seems like cafes serving alcohols. You just sit on the seats outside of the clubs (cafes) and staring at the people passing by or sitting on another clubs seats

Konzum is the very common supermarket of the city spread all around the city. If you are staying at a hostel with a kitchen and you want to cook your dishes, I recommend you to go to Konzum for shopping.

I have stayed in Funk Hostel. It was really nice place to stay. Despite of being a little bit far from the city center It offers more than enough comfort and luxury. The only thing I do not like about Funk Hostel is the shower tab and the water pressure.

The SPOTS of the CITY

Ban Jelacic Square and The Mandusevac Fountain

Ban Jelacic Square is the central focus of modern Zagreb. The square name is coming from a general in the Austrian army Ban Jelacic. He had also governed the country between 1848 and 1859. The statue of Ban Jelacic is placed on the square in 1866, it was removed by the comunist regime in 1947 and it was placed again in 1990.
It is easy to take a tram from this square to go to the other city attractions. Lots of people waits for the tram at this square so it will be a very important spot for you when exploring the city.

The Cathedral and Virgin Mary with Angels

In front of the Cathedral there is a fountain with gold-plated statues of the Virgin Mary and four angels, the latter symbolizing the Christian virtues of Faith, Hope, Innocence and Humility.

The Mirogoj Cemetery

The Zrinski Square

The Saint Mark’s Square

HARLEM "ZİYARETİ"

2009-10-16T14:02:00.007+03:00

New York'a 2,5 ay sonunda tekrar dönmüştüm. Çok farklıydım o zaman, çok değişmiş, çok şey öğrenmiştim Amerika hakkında. Sabahın erken saatinde Virginia Beach-New York City seferini tamamlamak üzere otobüsüm terminale girdi. Aslında herşey için çok erkendi, ne yapayım ben şimdi diye düşünürken, aklıma eylül ayında hostellerin genelde dolu olduğu bu yüzden de yer bulmanın oldukça güç olduğu geldi, ben de elimdeki adres listelerinde işaret koyduklarımdan ilkinin yolunu tuttum. Bir haftalık "fun pass" metro kartımı aldıktan sonra sanki daha önce binlerce kez gitmişim gibi kendimden emin, elimdeki ağır bavullara aldırmadan metronun dar kapılardından geçtim. Sonra C hattını beklemeye koyuldum. Bir metro haritası alıp nerde inmem gerektiğini tren gelene kadar yeniden bir kontrol ettikten sonra tren geldi, çok değil beş durak sonra ordaydım...

Yeryüzüne çıktığımda beni güzel binalar karşıladı. Gerçekten güzeldi binalar, çok zengin muhit olmalı burası, acaba yanlış yere mi geldim diye düşünürken sokak, cadde ismine baktım, elimdeki adresi doğruluyordu hepsi, sokağın girişinde oranın sakinleri olduğunu düşündüğüm iki adam konuşuyorlardı, onlara sorsam mı diye düşünürken biri atladı hemen: "are you looking for youth hostel?( hosteli mi arıyorsunuz?)" şaşırdım birden, ben adamlara soracağım sorunun ingilizcesini aklımda birleştirmeye çalışırken gelen bu soruyla birazcık afallayıp iniltili bir "yes" deyiverdim, adam da iki blok ötede 27 numara dedi. Teşekkür edip ilerledim ve bir de baktım hostel oracıkta süzüm süzüm bana bakıyordu. Hazine bulmuş korsan misali kapıyı şevkle çaldım. Açan olmadı. Umutsuzluğa kapıldım bir an, sonra saatime baktım ki , saat daha 7 bile olmamıştı. Çaresiz, insanların uyanmasını bekleyecektim. Merdivenlere oturdum. Yanımda Virginia Beach'te yolda yemek için aldığım cips ve bir tanecik de muz vardı. Sabah kahvaltısını da yapıverdim hemen oracıkta, zaman ilerledikçe hostelin önü de gezgin gençlerle dolmaya başladı. Britanyalı tombul kız Jane, Almanyalı Gerald de sıraya geçtiler. Amerikada hemen hemen herşeyde geçerli "ilk gelen kapar" kuralını anımsayarak sıramı kimseye kaptırmadım.

Kapılar açıldı, resepsiyona gittim, yer olup olmadığını sordum. Otuzunu aştığını tahmin ettiğim fransız aksanlı adam evet dediğinde öyle rahatladım ki anlatamam. Eğer orda yer olmasa idi başka hostelleri bir bir aramak zorunda kalacaktım elimdeki o bavullarla ve bulduğum bu ucuz hostelden kesinlikle daha fazla ödeyecektim. İşlemleri yaptık, parayı ödedim (gecelik 20 dolar) ve yatağıma hızlı adımlarla gidip bedenimi yatağın düzlüğüne salıverdim. Bir iki saat uykudan sonra. "New York'dayım ben dostlarım" diye mailler yollamalıyım diye düşündüm ve internete girebileceğim bir mekan aradım, hostelin böyle bir hizmeti de vardı ama yarım saati 6 dolar gibi uçuk bir ücret talep etmelerine gerçekten içerledim oysa birbirimize ısınmaya daha yeni başlıyorduk. Neyse aklıma Columbia Üniversitesi geldi. Orada yemekhane ve konferans salonu girişinde ayaküstü bedava internete girebileceğim bilgisayarların varlığını hatırladım. Atladım tekrar metroya, haritaya baktım tekrar ve trene bindim. 116. sokakta indim ve duraktan yukarıya çıktığım anda yıkılıverdim. Eski püstü binalar, harabe, terkedilmiş izlenimi veren bir şehir silüeti karşıladı beni. Burası Harlem! dedim içimden, zira heryerde zenciler olması bunu doğruluyordu.

Şaşırdım kaldım, ne tarafa gideceğime karar veremedim, gerisin geriye durağa koşar adımlarla indim, metro kartımı geçirdim ve treni beklemeye başladım, sonra ikinci bir şok daha! Bu duraktan geçen trenler tek yöne gidiyordu, o yüzden karşı durağa geçmeliydim, çıktım yine harlemin karanlığına. Bulamadım durağı , saçma sapan ortalıkta dolaşırken beyaz birini gördüm çölde vaha görmüş bahtsız bedevi misali bu beyaz adamın kutup ayısı olmamasını dileyerek ona doğru yöneldim. Durağın nerde olduğunu sordum, cevapladı, sakindi, ılımlı.

Hızlı hızlı gittim, etrafıma bile bakmıyordum. Metronun merdivenlerinden indim ve metro kartını geçirdim, bilmem kaçıncı şoku da yaşadım! Aynı duraktan ikinci kez geçirdiğim için makine geçemezsin uyarısı verdi, sonra görevliye gittim, kartı kontrol etti, bana "go go" diye bağırdı. Sanki kaç burdan canını kurtar diyordu. Tren hemen geldi ve ben geldiğim gibi tekrar hostelimine döndüm. Açıkcası Newyork'a geldiğimin ilk günü böyle bir hadise yaşamak gerçekten ilginçti. Öyleki manhattan adasının görkemli kısımlarının düzgün, bakımlı binalarla döşenmiş zengin görünümlü elit hali adanın kuzey doğu bölgesine doğru yerini harap binalara, süregelen bir savaş varmış izlenimi veren bir bölgeye bırakıyordu. Aslında herşey içinde tezatını da taşır sözü tam anlamıyla Manhattan'a uyuyordu. Sanırım New York hakkında öğrendim ilk şey de bu oldu.

Istanbul Water Report 2009

2009-09-22T21:20:00.006+03:00

World Water Assessment Programme (WWAP) is one of the branches of UNESCO working on worldwide water issues, organizing meetings, preparing reports about water and water related issues collaborating with universities, public administrations, NGOs and other institutions.

WWAP is publishing World Water Development Report (WWDP) in every 3 years and announcing its coming out during World Water Forum and as a attachment of this report, its also publishing Case study booklet.

When I was working at Istanbul Water and Sewerage Administration (ISKI), we were asked to write a report to be published in case study booklet about Istanbul water issues. At first It was a very simple task to accomplish but when it became serious we understood that apparently it was not so easy to compile all the water related data of that kind of a big city like Istanbul. We were two engineers as ISKI consultancy group and we need more experts and professionals to finish up whole report in a limited time.

The first thing we had got to do is to make up a work group. We had visited DSI ( State Water Works) and met with the professionals and convince them of writing this report together. We also made a workgroup at ISKI. Eventually we ended up with a work group with 8 members having technical and academic backgrounds about hydraulics and water resources.

As a consultancy group of ISKI, we were organizing meetings at the beginning of the weeks so we can manage the progress of the report.I was responsible for leading the group and make sure that each member prepared the required data on time. I was also in contact with Engin Koncagül who is responsible for this case study booklet at WWAP. I was sending the briefs to him via email and he was giving feedbacks about the briefs.

I could not finish up my task because i had to quit my job at ISKI for personal things but there were less work to finish up the report.

The 3rd World Water Development Report was come out on the last day of World Water Forum held in Istanbul. Despite of being invited, unfortunately I could not attend that meeting because I got flu :(

Here is the slide of Istanbul case study published in the Facing the Challenges case study book.

WWAP Istanbul Water Report (1)

View more documents from gurcanozkan.

CROATIA TRIP BLOGS TO BE PUBLISHED VERY SOON

2009-08-26T21:47:00.003+03:00

I saw I noted and I blogged. Croatia blogs will be published very soon in here.

Thanks for your patience.

HEADING TO CROATIA

2009-08-15T09:03:00.009+03:00

In 2006 I had attended to a workshop about knowledge assessment methodologies and met a lot of people from different professions and different countries. I was the reporter of my group and actually I took that post over without knowing what exactly I had to do since I had recognized that I need to present all the work done by the group to all attendants and to be in contact with the other reporters of the groups. So I had the chance of knowing most of the people just because of my task.

One of those people was a pretty Croatian girl. I remember her so clearly that on the last day of the workshop we were on a boat trip on Bosporus and she was very much surprised by the views she saw and she said that she never thought that Turkey is that kind of a beautiful and “modern” country. She was always thinking about Turkey being kind of an Arabic country which camels are around, all the landscape is kind of desert and the woman with black scarf.

Now it is my turn. I am heading to Croatia without any information besides its being a part of Yugoslavia once upon a time. I have to admit that I have some stereotypes about the country and its people actually that being relatively rude and not so much welcoming for the foreigners. As I said these are just the prejudgments that need to be repaired so soon and I want to be very suprised as my croatian friend did.

We are flying to Zagreb with Turkish airlines in this saturday afternoon and going to stay at Funk Hostel for two nights. I picked this hostel and totally persuaded by the photos I saw on the hostel website. I hope it would be clean and comfortable otherwise my friend would kill me.

Out itinerary is changed several times but eventually we ended up with a route that we are pledged to follow :)

We will stay in Zagreb for two night and then go to Split and the islands around the Split and then we go to the famous Dubrovnik. So below there is the map of Croatia and the cities we are planning to visit.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

ANNE BEN ÇEVRECİ OLDUM…

2009-07-26T22:39:00.001+03:00

Eskiden televizyonlarda ya da gazetelerde milletimizin ne derece geride olduğunu gözümüze gözümüze sokmak için çeşitli istatistikler yayınlandığını hatırlıyorum. Özellikle bilmemnenin Avrupa’da ya da Amerika’da kişi başına şu kadar tüketildiği ama Türkiye’de ise bu oranın ancak şu kadar olduğu gibi istatistiklerden bahsediyorum. Hepimiz hatırlarız sanırım zira arada sırada eskisi kadar olmasa da gene bu tüketimi referans alan istatistikler yayınlanıyor. Eskiye oranla kesinlikle daha az, zira artık sanırım tüketmek gelişmişlik referansı olmaktan çıkmaya başladı. Özellikle çevreciliğin tam anlamıyla trendy olduğu bir dönemde bakın efenim Avrupalılar domuz gibi şunu tüketiyorlar, Amerikalılar bundan bundan öküz gibi yiyorlar ama ey sen Türk evladı sen o kadar gerisin ki anca bu kadar yiyorsun bundan gibi bir açılımı olan istatistiklerden şimdilik kurtulmuş gibiyiz en azından çevrecilik modası geçinceye kadar.

Daha az tükettiğimiz şeyler için alıp başımızı ellerimizin arasına kukuman kuşları gibi düşünürken ne olacak bizim bu besin zincirindeki titrek yerimiz; acaba bu ecnebi büyük balıklar gün gelir tüketmeye bir şey bulamayınca bizim gibi küçük balıkları yutar mı diye endişe ederken bir anda değişen dünya ajandasıyla yepyeni sorular geldi dimağımıza yapıştı…

Çevrecilik moda mıdır, küre gerçekten ısınıyor mu, iklimler değişiyor ve dünya cehenneme mi dönüyor, buzullar eriyor ve su seviyesi yükseliyor mu; water world mu gerçek olacak yoksa the day after tomorrow mu soruları zihinleri buram buram bulandırıyor artık…

Medya da kendini hemen bu duruma adapte etti ve yepyeni istatistikleri gözümüze gözümüze sokarak istatistiksel durum tespiti açığını hemen kapatıverdi. Şimdilerde yayınlanan istatistikler genelde şu şekilde oluyor. Karbon emisyonu açısından gelişmiş ülkeler şu kadar hayvani derecede karbon salıyor çevreye, şu ülke bu kadar küresel ısınmaya körükle gidiyor, gelişmekte olanlar o kadar çevreye karbon salıyorlar ki gelişmesin artık bunlar canım kıvamında tadından yenmez istatistikler .

Bu konuya Avrupa Birliği ne kadar ilgili görünüyorsa ; (shame on you) Mr.Bush yönetimindeki Birleşik Amerika Devletleri aman banane be ben ürettiğime ve sattığıma bakarım, global warmingmiş, climate changemiş, yemişim bunları modunda takılıyordu daha bir yıl öncesine kadar. Peki Barrack Obama geldi her şey değişti mi? Kesinlikle hayır zira çikolata renkli başkanımız Obama amcamızın bu konuya ilgisinin de öyle çok dişe dokunur olduğu söylenemez. White House’un resmi web sitesinde bu konu Enerji ve Çevre başlığında işlenmekte; daha ziyade enerji sektöründe ne kadar iş fırsatı yaratıldığından bahsedilmekte; çevreyle ilgili olarak da genel geçer karbon salınımına dur diyecez laflamaları yer almaktadır. Değişen pek bir şey yok gibi yani. Al Gore farkındalık yaratmak (raising awareness ) açısından Inconvenient Truth adında bir korku filmi yaparak çok müstesna bir çalışmaya imza atıp bir adet Nobel barış ödülü kaptı. Ödülü aldıktan sonra Al Gore’u gören oldu mu mahalle kıraathanesinde. Sonuç olarak Amerika denilen birleşik devletler ülkesi kapitalizmin köküne köküne vururken çevrenin de için etmeye devam edecektir. Bu böyle biline…

Aslında çevreci olmak çok garip bir tanımlama. Çevreyi umursamak her insanın ilk ödevi olmak zorunda ki her canlı gibi insan canlısı da çevrenin bir parçası olarak ben sallamıyorum çevreyi, kirleticem ulan var mı gibi bir gerzekliğin içinde olamaz işin tabiatı icabıyla. Ama işte gerzeklik deyince insanoğlundan başka bir canlı gelmiyor insanın aklına, o yüzden kirleten mallar, temizleyen enayiler, hiçbirşey yapmayan dangalaklar olarak insanoğlu gruplandırılacaktır çok yakın gelecekte.

Kapitalizmin zırıl zırıl bacaklarının titrediği şu dönemde daha az tüketip daha az harcamak ve daha az karbon salmak trendy olsun inşallah temennisi ile bu saçma sapan yazıya saçma sapan bir şekilde son veriyorum...

KAL BENİMLE Intro

2009-04-14T20:35:00.007+03:00

ESKİTİLMEMİŞ BİR YAZI

2009-01-25T22:08:00.001+02:00

Askerlik sonrası yazılmış ancak yayınlanmamış bir yazıyı huzurlarınıza sunuyorum şimdi. “Neden şimdi?” sorusunun cevabı yok. Belki de “yazısal” anlamda üretimsizliğimi kendi çapımda kapatmak için böyle bir şey yapıyorum. Yazmaya değer dünya kadar şey yaşamama rağmen bilgisayarın başına oturup yazmaya üşeniyorum belki de bu sıralar ama sanırım en çok da özellikle 2008 nisanından başlayıp eylül başına kadar süren o makus olayı kendimi dizginleyemeyip tüm çıplaklığı ile anlattığımda, yazdıklarımın ciddi birer vesika haline gelmesinden korktuğum için yazamıyorum şimdilik. Korkularımı yendiğimde ve cesaretimi topladığımda zehir zemberek yazılar döşeyeceğimden emin olabilirsiniz :)

Şimdi de karşınızda o yazı…

29 Ekim 2005

Merhabalar...
Evet dostlarım çok uzun zaman oldu yazmayalı.
Bu zamana kadar neler yaptığımı bilen biliyordur ama yine de kısaca açıklamak gerekirse...
12 nisanda askerliğimi yapacağım iskenderundaki birliğime teslim oldum.
Geçen altı aylık süreçte "vatani görevimi" ifa edip her türlü meselede önüme bir set olarak çıkan bu "kutlu" süreci tamamladım.

Askere gitmeden önce aklımda orda yaşadıklarımı, hissettiklerimi ve aklıma gelenleri yazmak vardı. İlk zamanlar pek yorucu olduğu için anca askerliğimin üçüncü ayında yazma fırsatı elde edebildim. Gidip gelip bir iki sayfa postmodern hikaye kıvamında bir şeyler yazdım önce. Kimseler bulup okumasın diye bilgisayarda saçmasapan bir klasörün içine istifledim yazdıklarımı. Bir gün o bilgisayar çöktü. Evet evet ayan beyan çöktü meret. Gitti benim bütün yazdıklarım böylece. İlk deneme böylelikle başarısızlıkla sonuçlandı. Askerlik dönemimde ikinci bir deneme daha yapmadım. Nedenini sormayın...

Sonra tarihler 28 eylülü gösterdiğinde özgürlük gelip çaldı kapımı. O aziz günde iskenderun'un sıcağı ensemi uyuz uyuz yakarken şehri kaçarcasına terk ettim. Memleketim Ordu'nun açık yeşiline kavuşmak istiyordum hiç istemediğim kadar. Askerlik bu kadar şirret bir şey yani düşünün. Üniversite sırasında tatillerde veya herhangi bir sebepten gitmek istemediğim memlekete can ata ata dönüyordum.

Ailenin her bireyini ayrı ayrı ne çok özlemişim anlatamam. Bi de bilgisayarımı özlemişim tabi atlayamam:) İlk günlerin havasını üstümden attıktan sonra oturdum bilgisayarımın başına ve askerlik hakkında bir yazı yazmak için ikinci bir deneme daha yaptım. Yazıya J.F Kennedy'nin tv'yi kullanarak seçim kampanyasından nasıl başarıyla çıktığından bahsederek başladım. Kitleleri etkileme özelliğinin farkına varılan bu mucizevi aparatın hangi amaçlar için kullanabileceğini anlatıp insanların daha çok neşelenmek için tv izlediğini belirttim. Amacım eğlence kültürünün bir parçası olan tv'nin 12 eylül 1980 sabahı nasıl bir tehdit, baskı ve tahakküm aracına dönüştüğünü söyleyip buradan TSK sınırlarına dayanmaktı. 80 kuşağının şekillenmesinde bu iki unsurun -TV ve TSK- oynadığı rolü bir potada eritip apolitik 80 kuşağının şu sıralar vatani görevlerini ifa etmek için TSK'nın güçlü kollarında olduğunu ironik bir şekilde aktarmayı hedefliyordum. Bir sürü şey yazdım. Bir ordan bir buradan daldım konuya, parça parça biriktirdim hepsini. Şekil kıvam alıyordu yazı yavaş yavaş... mutluydum...

Büyük bir talihsizlik sonucu yazı bilgisayarımdan silindi...Adsl bağlattığım gün bir sürü arıza vuku buldu ve bilgisayarın orasıyla burasıyla oynarken olan bu yazıya oldu... Format atılan tarafta kaldı ve silindi...
Buradan çıkardım ki ben TSK ve askerlik hakkında ne zaman bir yazı yazmaya niyetlensem bu yazılar bir şekilde uçup gidiyor...Vazgeçtim...
Askerliği, çok da kafama takmadan üstünden atlayıp geçtiğim bir süreç olarak tanımlayıp hayatıma kaldığım yerden devam etmeye karar verdim... hayırlı olsun...
Tekrar merhabalar...

KURUMSALLAŞMA versus İNŞAAT SEKTÖRÜ

2008-03-08T17:21:00.007+02:00

Türkiye'de kurumsallaşmanın uğramadığı sektörleri saymaya başlarsak akla ilk gelecek sektör sanırım "inşaat" olacaktır. Bunun belli başlı sebepleri var elbet. Şirketlerin aile şirketi geleneğinden vazgeçememesi; eski, bayat, alışılagelmiş iş yapma usullerindeki ısrarı; kalite, güvenlik ve planlama parametrelerini göz ardı ederek sadece maliyet parametresi odaklı kısa günün karı yaklaşımlarla aksak, marazi ve amatörce yönetim anlayışına sıkı sıkıya sarılmaları. Belki çok acımasızca olacak ama genel itibariyle Türkiye sınırları içinde iş yapan inşaat şirketlerini bu tanım kapsamında değerlendirebiliriz. Daha ziyade Türkiye sınırları dışında iş yapan şirketlerin ise nispeten daha kurumsal olduğunu söyleyebiliriz.

Proje Yönetimi, Planlama, Sözleşme Yönetimi vb kavramların daha sık duyulmaya başlandığı Türkiye inşaat ikliminde kurumsallaşma kavramını -korkmadan olmasa da - en azından daha az korkarak ağzımıza alabiliyoruz. İş yapma yöntemlerinin dededen kalma usullerden ziyade dünya ölçeğini referans alarak ya da ne azından taklit ederek değiştiği şu sıralarda inşaat sektörüne dair umutlarım birazcık da olsa yine yeniden yeşeriyor. Özellikle, mortgage lafının dilimize kazandırılmasını izleyen dönemde inşaat şirketlerinin gayrimenkul yatırım ortaklıklarına yönelip konut üretmek için birbiriyle yarışması, bankalarla kredi anlaşmaları yapması ve televizyonlara kadar uzanan reklam kampanyalarına girişmeleri inşaat sektörünün üretim sektörleri içindeki kendine özgü muhafazakarlığını aşıp "normalleşmeye" başladığına dair düşüncelere gark ediyor insanı. Bu durumu bu zamana kadar oluşmuş profesyonellikten uzak "Norm"ların değişeceğine dair bir umut olarak da değerlendirebilir miyiz acaba sorusu akla geliyor.

Neden bunlardan bahsettiğimi ve ne kadar sıkıcı olduğumu düşündüğünüzü biliyorum. Hayat gezmek, tozmak, keşfetmek, eğlenmekle geçmiyor efenim, biraz da ayakları yere basan aktivitelerle kariyer patikasında sendelemeden hatta dimdik yürümek için erzak depolamak gerekiyor. Kurumsallaşma, kurum kültürü, profesyonel normlardan bahsediyorsun da kendin ne yapıyorsun diye sorarsanız işbu blog bu yüzden yazılmaktadır. Sabrediniz ve okuyunuz.

İnsan, bir mühendislik fakültesini bitirip ardından da -bitmemiş olsa da- master yapınca amca teyze dede akrabalık hiyerarşisinde parsellenmiş yönetim kuruluna sahip bir şirkette çalışmayı hayal etmiyor açıkçası. Bir kurum kültürüne sahip, modern yönetim anlayışı ile yönetilen, paylaşımcı, üretim-çözüm odaklı ve çalışma keyfinin maksimum yaşanabileceği, çalışanlarına modern köleler hissini çok sık hissettirmediği bir inşaat şirketinde çalışmayı yeğlerim haliyle. Az da olsa bu tür şirketlerin varlığını biliyorum, sayılarının ivedilikle artmasını diliyorum.

İnşaat denince proje, proje denince mühendislik, mühendislik denince de üretimi anlıyorum ben naçizane. Ve çok malumdur ki bir üretim süreci "yönetilmek" durumundadır. Bunlar biraz düşününce çok zor olmayan çıkarımlar ancak neyin ne gerektirdiğinin ardından çıkarılması gereken neyin nasıl olması gerektiği sanırım. İşte bu noktada profesyonellik başlıyor. Proje Yönetimi kavramına tam da bu noktada ihtiyaç duyuyoruz. "İnşaat Şirketlerinde Planlama" konulu lisans tezimden ve İTÜ Proje Yönetim Merkezi (PYM)nde katıldığım Primavera ile Planlama ve Proje Yönetimi eğitiminden edindiklerimi kullanarak Proje Yönetimi ve Planlama (Süre, Kaynak, Maliyet) kavramlarına değineceğim ve içinde olduğum projenin safhalarını vaka analizi (case study) olarak anlatacağım bir yazı dizisinin ilk yazısı olarak bu yazıyı ilginize sunuyorum.

Kısa bir giriş yapalım derim. Buyrunuz.

Bir Proje Nasıl Yönetilir?

Bir proje her şekilde yönetilebilir. O yüzden bu sorunun doğrusu bir proje nasıl profesyonelce yönetilir olmalı sanırım. Profesyonellik organizasyon, net tanımlar, kişilerden bağımsız sistemler gerektirir. İyi organize olmuş bir ekibin net tanımlanmış sorumlulukları ile bir sistem içinde zamanında ve planlanan uygun üretimi gerçekleştirmesi beklenir. İyi bir organizasyon için yönetilecek her süreç tanımlanmalı ve bu süreçlerden sorumlu ekipler oluşturulmalıdır. Aşağıda Proje yönetiminin alt süreçlerini gösteren şema görülmektedir.

Proje Kapsam Yönetimi; İş Dağılım Yapısının-Work Breakdown Structure (WBS)- ortaya konmasını ve sorumlulukların tanımlanmasını içerir.

Proje Süre Yönetimi; CPM(Critical Path Method) yani Kritik Yol Metodu ile süre planlamasını içerir.

Proje Maliyet Yönetimi; Nakit Akışı (Cash Flow) ve Kazanılan Değer Analizi (Earned Value) ile ilgili konuları içerir.

Proje Kalite Yönetimi; Standartlara uygun (ISO vb) üretim konularını içerir.

Proje Risk Yönetimi; gecikme, süre artışı ve maliyetlere etkisi konularını içerir.

Proje İletişim Yönetimi; yüklenici ve işveren iletişimi konularını içerir.

Proje İnsan Kaynakları Yönetimi; projede çalışanların nitelik ve nicelikleri konularını içerir.

Proje Temin Yönetimi; proje için gerekli satınalma işleri konularını içerir.

WWF-Türkiye 1.Çalıştay

2007-09-20T14:45:00.000+03:00

WWF- Türkiye'nin (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) online eğitimine devam ettiğimi biliyorsunuz zaten. Altta yayınlanan ödevlerden de anlaşılacağı üzere eğitim gayet sağlam ve kararlı adımlarla devam ediyor. Aylar önce bu eğitim kapsamında "kapasite artırmayı" hedefleyen çalıştaylar da düzenleneceği bilgisi geldiğinde, katılmak istediğimi bildirmek için, Buket hanımın emailine ışık hızıyla cevap yazmıştım. Türkiye çapında 25 kişinin davet edildiği çalıştayda yer almak benim için bir onurdu. Hollanda'dan gelen misafirlerimizin ve WWF-Türkiye ekibinin gayretleri neticesinde çok verimli ve faydalı bir çalıştaya katılmış oldum. Tekrar teşekkür ediyorum kendilerine.
Konuyla ilgili ayrıntılı bilgi WWF-Türkiye web sitesi nde yer almaktadır.

BİR "CHEESE" DEDİM

2007-08-07T10:16:00.000+03:00

Fotografçılıktan anladığımı söyleyemem. Apayrı bir alan olduğunun gayet farkındayım. Işığı, açısı, rengi, filtresi vb. bir sürü parametrenin her birini optimal düzeyde ayarlayıp deklanşöre basmak gerektiğini biliyorum en basitiyle. Evet evet farkındayım en basit şeyleri söylüyorum ama anlıyosunuz işte ne kadar uzak olduğumu fotoğrafçılığa.

İlgi duymakla başlayan pahalı bir süreç aslında kendisi. Zira profesyonel bir makinenin fiyatı 4lü haneli YTL paraları değerinden başlıyor. Fotoğrafçılığa ilgisi ziyadesiyle kabarmış Mustafa insanı ki benim en insan insanlarımdandır, (Bu cümleyi kurarken Lost adasının Benjamin amcası geldi aklıma) gitmiş vermiş bi dolu parayı, almış bir samsung gx10. Makine makine ama, içinde yok yok (Deklanşörüne kadar :P).

Geçen pazar Üsküdar'da buluşup İBB Paşalimanı Tesislerinde Fransız usulu köfteleri (çiğdi hepsi) yedikten sonra kendimizi attık boğazın kenarına. Tekel binasının ön taraflarında oraya buraya uzanıp pozlar verdik durduk, yoldan geçenler garip garip baktılar ara ara, gençtir yaparlar dediler herhalde içlerinden :D

Açıkçası bu denli bir performans beklemiyordum ben Mustafa insanından ama güzel işler çıktı.

Aşağıda göreceğiniz resimleri çeken şahsiyettir kendileri. Buradan tebrik ediyorum kendisini tekrar. Fotoğrafçılık kariyerinde hızla yükselmesini de temenni ediyorum ayrıca. Sen yüksel model hazır burda :D

Orjinal boyutu için : http://rapidshare.com/files/47458606/SG100606.JPG

Orjinal boyutu için : http://rapidshare.com/files/47458923/SG100589.JPG

Orjinal boyutu için : http://rapidshare.com/files/47459014/SG100600.JPG

DURUSU KANO SAFARİ

2007-07-30T16:04:00.000+03:00

Terkos'a kanoya gittim yine yeniden ve sanırım bu en son gittiğim en zevkli geçen kano maceramdı. Belki kalabalık ve ortamın neşelenmek için gerek ve yeter şartta kafa insanla dolu olmasından belki de o kanoyu bir yerden alıp başka bir yere ulaştırıp sonra da geri getirebilme becerisini tam anlamıyla yapabildiğim için daha da keyf aldım bu seferki kano sefasından. Zira mesela bir öncekinde belime saplanan ağrıdan dolayı ne kürek çekebilmiş ne de gölün üstünde seyretmenin hazzına varabilmiştim adam gibi. Velhasılı kelam gayet eğlencenin dibine vurmuş, hazzın tepesine çıkmış vaziyetteyiz, ziyadesiyle afiyetteyiz efenim...

Burda göreceğiniz resimler, Günbatmadan Tur'un şeker rehberi, sevgili kankam Özlem tarafından çekilmiştir ve maalesef ki bana herhangi bir iltimasta bulunulmamıştır. Bütün resimlerde en nemrut surat ifadem yakalanılmış, en sevimsiz hallerim resmedilmiştir. Bu konuyla ilgili Özlem'e kesinlikle hesap sorulacaktır :)

Eğer sizi de gaza getirdiyse bu blog siz de bir haftasonu kanoyla safariyi deneyin, belki de yıllardır aradığınız içinizdeki o boşluğun sebebini bulacaksınız, huzura kavuşup hayatın anlamını çözeceksiniz kimbilir :)
Ayrıntılı bilgi için:
http://www.gunbatmadan.net/?i=pages&id=69

Ödev 4 (RAMSAR SULAK ALANLAR YÖNETİMİ PLANLAMA YAKLAŞIMI)

2007-06-17T10:06:00.000+03:00

Bu tablodan yola çıkarak ilk hafta belirlediğiniz sulak alanın sorunlarından birini seçerek;

Sulak alanın sorununun tanımı

Değerlendirmesi

Sorunun çözümü için belirlediğiniz hedefler

Faaliyet planı

Belirlediğiniz kısa ve uzun vadeli politikaları belirleyiniz.

TERKOS HAVZASI KAÇAK YAPILAŞMA PROBLEMİ:

Sorunun Tanımı:

Terkos Havzası içmesuyu havzası olduğu için diğer sulakalanlarla karşılaştırdığında su kalitesinin sağlanması, havzanın su kirliliğine sebep olacak faktörlerden arındırılması ve temiz su rezervuarı niteliğinin devam etmesi açısından en önemli sorunu kaçak yapılaşmadır.

Değerlendirme:

İSKİ IÇMESUYU HAVZALARI KORUMA VE KONTROL YÖNETMELIGI'nde belirtilen havza koruma sınırları dahilinde herhangi bir yapılaşmaya izin verilmemektedir. Kaçak yapılaşma uzaktan algılama ile belirlenmekte, bütün kaçak yapılar terkos içmesuyu havzasına atıksu karışmasını engellemek amacıyla yıkılmaktadır.

Hedefler:

İSKİ İçmesuyu Havzaları Koruma ve Kontrol Yönetmeliğinde belirtilen havza koruma sınırları dahilinde gerekli işlemler yapılacaktır.

Mutlak Koruma Alani (0-300 m.) :

Mutlak koruma alanlarinda aritma tesisleri hariç hangi maksatla olursa olsun hiçbir sekilde yapi yapilamaz, iskana açilamaz, turizm alani kurulamaz.

Kisa Mesafeli Koruma Alanlari (300 - 1000 m.):

Turizm alanlari, tatil köyleri, sanayi tesisleri ve serbest bölgeler kurulamaz.

Bu alanlarda tas, toprak, kum, kil ve maden ocagi vb.açilamaz ve mezarlik kurulamaz.

Orta Mesafeli Koruma Alanlari (1000 – 2000 m.):

Bu alanlarda turizm alanlari, her türlü sanayi, hastaneler, serbest bölgeler, hayvancilik tesisleri ve her türlü depolama tesisleri kurulamaz.

Uzun Mesafeli Koruma Alani (2000 –Havza Sinirina Kadar) :

Bu alanlarda sosyal mesken, sanayiler, turizm alanlari ve serbest bölgeler kurulamaz.

NOT: Yönetmeliğin ilgili maddelerinde daha detaylı bilgi mevcuttur.

Faaliyet Planı:

* Kaçak yapılaşmanın önüne geçmek için havza koruma ve uzaktan algılama birimleri İSKİ bünyesinde görev yapmaktadır. Bu birimler havzayı uydu fotografları yardımıyla izleyip gerekli etütleri yaparak yıkılması gerekli yapıları tespit etmektedir. Havza Koruma ve Uzaktan Algılama ekipleri gerek sahada gerekse idare bünyesinde, çalışmalarına hatasız ve eksiksiz devam edecektir.

* Tüm İstanbul ve özellikle Terkos havzası civarında yaşayan insanların konuya dikkatleri çekilerek bu bölgede izinsiz yapılaşmanın önüne geçilmeye çalışılmaktadır. Bölge mücavir alanlarında yaşayan halk, havza görüşü almak için İSKİ''ye yazılı ve bizzat müracaat edebilmektedir. Böylelikle halk, sorunun çözümüne paydaş olarak katılmaktadır.

Kısa ve Uzun Vadeli Politikalar:

Kısa vadede Terkos içmesuyu havzasının kirlenmemesi sağlanarak buradaki her türlü kirletici faktör etkinliği (en önemlisi insan aktivitesi) en aza indirgenecektir.

Uzun vadede kirlenme konusuyla ilgili olarak Tüm halk bilinçlendirilerecek, kaçak yapılaşma sorunu oluşmadan engellenmeye çalışılacaktır.

Ödev 3 (RAMSAR SULAK ALANLAR YÖNETİMİ PLANLAMA YAKLAŞIMI)

2007-06-17T10:03:00.000+03:00

Sulak alan Yönetim Planlamasının İşlevleri’ni yeniden düşündüğünüzde planlamanın güçlü ve eksik kalan yanlarını yazınız.

SULAKALAN YÖNETİM PLANLAMASININ İŞLEVLERİ,GÜÇLÜ-ZAYIF YÖNLERİ:

Sulakalan yönetim planlamasının ilk adımı alanı eksiksiz ve hatasız tanımlamak, bu tanıma göre bir yönetim planı geliştirmek olmalıdır zira bir içmesuyu havzasının yönetim planı ile bir turbalık alanın yönetim planları birbirinden tamamen farklı karakterdedir. Bu açıdan yönetim planlamasının işlevlerini değerlendirdiğimizde (1) Alan yönetimine ilişkin hedefleri belirlemek(2)hedeflere ulaşmak için gereken yönetimi belirlemek ve tanımlamak (3)özellikleri etkilemekte olan veya etkileme potansiyeli taşıyan faktörleri belirlemek(4)izlemeye ilişkin gerekleri belirlemek(5)çatışma çözmek (6)Etkili yönetim biçiminin sürmesini sağlamak, yönetim planının başarılı olabilmesi için uygulama öncesi ve uygulama sürecinde gerekli adımları özetlemektedir. Bu işlevler yönetim planlamasının en güçlü işlevleri olarak tanımlanabilir. İzleme işlevinde ⁽⁴⁾ ; kontrol mekanizmalarının tanımlanmasında ciddi bir çalışma yapılmalıdır, özellikle Yerel Halk, STK ve Kamu Kuruluşlarının ortak çalışmalarında sulakalandan kanunen sorumlu olan kişiler yanında bu alandan doğrudan etkilenen kişiler de kontrol ve izleme için oluşturulacak grupta paydaş olarak tanımlanmalıdır.

Sürdürebilir bir yönetim planı için (7)kaynak sağlamak önemlidir. Bu kaynağın ne şekilde sağlanacağını belirlemek, planın zaman kaybı olmaksızın uygulanması açısından gereklidir.

Yönetim planının uygulanmasında (8)Alanlar, Kurumlar ve ilgi gruplarının kendi içlerinde ve birbirleri arasında iletişim halinde olmalarını sağlamak uyumlu bir çalışma için önemlidir.

Şeffaf ve güvenilir bir yönetim için (9)Yönetimin etkili ve verimli olduğunu göstermek işlevi de gereklidir. Sulakalan yönetim planı paydaşlarının planla ilgili her türlü bilgiye ulaşımı kolaylaştırılmalı ve hatta sorgulamaları ve takip etmeleri teşvik edilmelidir.

Avrupa Birliğinin Su Çerçeve Direktifinde belirtilen Entegre havza yönetimi perspektifinden değerlendirildiğinde (10) Yerel, ulusal ve uluslar arası politikalar ile uyumu garanti altına almak işlevi, aday ülke konumundaki Türkiye için önemlidir.

Ödev 2 (SULAK ALANLAR İŞLEV VE DEĞERLERİ)

2007-06-17T10:01:00.000+03:00

Belirlediğiniz sulakalanın doğrudan, dolaylı ve kullanım dışı işlevlerini belirtiniz.

TERKOS GÖLÜ iŞLEVLERİ:

EVLİYA ÇELEBİ SEYAHATNAMESİ'nden;

Etrafı 11 mildir. Biraz tuzluca berrak suyu vardır. Derin değildir. Tuzlu olmasının sebebi kışın Karadeniz dalgasının buraya girmesidir. Kışın bütün kuşlar burada kışlar. Bilhassa kaz, ördek, aket, karabatak, serhad, vezne boşaltan, kuğu, saka kuşu, balıkçıl, martı, yelve, yelkovan gibi kuşlar gölü süsler. Bu göl etrafında ki ahali tüfekle doğan, şahin, balaban, zağanos, çakır gibi kuşlarla nice yüz bin kaz avlarlar göldeki balıklardan yirmi okka gelen sazan, levrek, pisi, alekerde balığı, kaya, uskumru, azmarad, üskorpid, tekir balığı meşhurdur.

Doğrudan İşlevler:

Terkos gölü tüm Türkiye’deki şebeke suyuna ismini vermiş ilk içme suyu kaynağıdır. Göl, İstanbul su sistemi içinde Avrupa yakasının yaklaşık % 95’ini, tüm İstanbul’un su ihtiyacının ise yaklaşık % 40’ını karşılamakta olan en önemli su kaynaklarından biridir. Bu açıdan değerlendirildiğinde Terkos gölünün ilk ve en önemli işlevi İstanbul şehrinin su ihtiyacını karşılamasıdır.

Göl, zaman zaman kaçak yapılaşmanın olduğu tespit edilse de havza koruma alanları içinde olduğu için yapılaşmaya izin verilmemektedir. Havza koruma sınırlarına yakın bölgede yaşayan Balaban, Durusu, Celepköy, Örencik, Yazlık ve Karaburun köyleri halkı genel itibariyle tarımla uğraşmaktadır.

Terkos Gölü, İstanbul Metropolitan alanından uzakta, şehirleşmenin çok fazla olmadığı bir bölgede olduğu için şehir halkının gezi ve dinlenme ihtiyaçlarına da cevap vermektedir. Gölde kanoyla gezinti ya da hobi olarak balıkçılık faaliyetleri yapılmaktadır. Bu bakımdan gölün turizm alanı olarak işlevi önemlidir.

Evliya Çelebi''''nin seyahatnamesinde belirttiği gibi balık ve kuş türlerinin çeşitliliği biyolojik çeşitlilik açısından önemlidir. Önemli Kuş Alanları"ndan biri olan Terkos Gölü''''nde, balaban, küçük balaban, alaca balıkçıl, erguvani balıkçıl, gece balıkçılı, kocagöz, ak kanatlı sumru ve saz delicesinin kuluçkaya yattığı bilinmektedir.(Kaynak: WWF Türkiye Web sitesi)

Dolaylı İşlevler:

Terkos Gölünün çevresel fonksiyonları ve etkileri sadece gölün çevresiyle sınırlı olmayıp bütün İstanbul şehriyle ilintilidir. Gölün içme suyu kaynağı olarak varlığını uzun süre devam ettirmesi için havza koruma sınırları içinde doğal dengesinin bozulmaması ve gölün sürekli beslenerek ekosisteminin sürdürebilir bir durumda olması gerekmektedir. Bu açıdan göldeki su seviyesinin belirli bir seviyenin altına düşmesi şehre su sağlanmasına direkt etki edeceği gibi yeraltı su seviyesini ve hidrolojik döngüyü de etkileyecektir. İstanbul ölçeğinde bir şehrin su ihtiyacını karşılaması bakımından önemi yadsınamayacak Terkos gölünde barajların, su alma yapılarının, arıtma tesislerinin ve regülatörlerin bakımlarının yapılması, şehre planlı bir şekilde su verilmesi ve su terfi işletmelerinin düzenli ve hatasız çalıştırılması gölün dolaylı kullanım işlevlerine etki edecektir.

Kullanım Dışı İşlevleri:

Uzun vadede gölün tatlı su kaynağı olarak varlığını devam ettirebilmesi, içinde ve çevresinde yaşayan canlılar için yaşamsal önem arzetmektedir.

Ödev 1 (SULAK ALANLAR İŞLEV VE DEĞERLERİ)

2007-06-17T09:56:00.000+03:00

Bulunduğunuz bölgeden bir sulakalan belirleyiniz. Sulakalanın kimlik kartını doldurunuz.

Sulakalanın adı:

TERKOS GÖLÜ

Yüzölçümü:

Gölün Alanı: 41715509 m2, Havzanın Bütün Alanı: 736893060 m2

Kaynak : İSKİ Harita İşleri Müdürlüğü

İçinde bulunduğu ilçe/il/bölge

İstanbul Çatalca İlçesi sınırları içindedir.

Sulakalan, bataklık, turbalık, taşkın düzlüğü, nehir, göl, tuzla, mangrov, deniz çayırı yatağı, mercanlar, deniz kıyısı alanı, atık su arıtım gölcüğü, rezervuar tanımlarından hangisini/ hangilerini kapsamaktadır?

Terkos gölü, İstanbul''un en önemli içme suyu kaynaklarından biridir. İstanbul su sistemi içinde Avrupa yakasının yaklaşık % 95’ini, tüm İstanbul’un su ihtiyacının ise yaklaşık % 40’ını karşılayan göl, öncelikli olarak "rezervuar" olarak tanımlanabilir.

Sulakalan ile bağlantılı olan akarsu /göl/ deniz:

Terkos Gölü, Istıranca çayı tarafından beslenmektedir. Karadeniz ile göl arasındaki mesafe de çok azdır, bu açıdan gölün içme suyu vasfını yitirme tehlikesi de geçtiğimiz yıllarda gündeme gelmiştir. İlgili kurumlar yaptığı çalışmalar ile bu tehlikeyi ortadan kaldırmıştır.

Sulakalanda yapılan başlıca ekonomik faaliyetler:

İstanbul ilinin su ihtiyacının karşılanması, Turizm (Kano, trekkking, kampçılık, piknik), Balıkçılık, Tarım, Avcılık

Sulakalandan faydalanan ilgi grupları:

Tüm istanbul halkı

Sulakalanın bölge ekonomisine katkısı:

Göl havzası içinde zaman zaman kaçak yapılaşma görülse de havza koruma alanları içinde olduğu için yapılaşmaya izin verilmemektedir. Havza koruma sınırlarına yakın bölgede yaşayan Balaban, Durusu, Celepköy, Örencik, Yazlık, Karaburun köylerinde yaşayan halk genel itibariyle tarımla uğraşmaktadır.

Sulakalanın herhangi bir koruma statüsü bulunuyor mu? (Milli Park, Ramsar alanı gibi)

Ramsar Sözleşme listesine uluslararası öneme sahip 135 sulak alanımızdan 12 tanesi girmiştir. Terkos gölü bu 12 alandan biri değildir.

Alanda yapılanmış bir Sulakalan Komisyonu mevcut mu?

Sulakalan Komisyonu mevcut değildir.

WWF Temel Eğitim - Sulakalan Yönetimi

2007-06-16T15:02:00.000+03:00

Haziran başında başladığım WWF'nin online eğitimine devam etmekteyim. Eğitim beklediğimden daha ciddi ve faydalı, içerik zengin ve özenle hazırlanmış. Eğitim notlarının birebir çevrilmesinden kaynaklanan anlatım bozukluklarını saymazsak kaynaklar, özellikle su kaynakları konularıyla ilgilenenler için kolay anlaşılır.
Eğitim sırasında bizden itinayle vaktinde istenen ödevlerimi blogumda yayınlamak istiyorum zira bu ödevler ileride çalışmalarımda kullanabileceğim belge niteliği taşımaktalar. Yanlışlıkla bu bloga girip bu ödevleri faydalı görüp edinmek isteyenler de çıkabilir belki. Onlara da sözüm şudur: Kaynağını belirtmeden kullanılan bilgiler yüzünden bir gün hırsızlıkla suçlanabilirsiniz :) Yeterince sinir bozucu oldum sanırım.:)
O zaman Ödev 1 deyip başlayalım mı...

KÜÇÜKÇEKMECE GÖLÜ 2040 SENARYOSU 2

2007-03-09T08:53:00.000+02:00

GÖLDEN BALÇIĞA

Boyutlar

Ekonomik, Demografik, Çevresel, Yönetim, Toplumsal/Kültürel

Belirleyici Etkenler

Bireysel ve kurumsal gelirler / maliyetler

Küçükçekmece gölü etrafında yapılaşmanın artması ve buna paralel nüfus artışı
Güney Küçükçekmece alanında İSKİ tarafından yapımı planlanan arıtma tesisinin hayata geçirilmediği durum

İstanbul Büyükşehir Belediyesi, İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi, İlçe Belediyesi, İlgili Bakanlıklar, Kurullar bu alanın yönetiminden sorumlu kurumlar

Rekreasyon alanları

İstanbul ‘un 2010 Avrupa Kültür Başkenti seçilmesi, bu seçimde kullanılan 4 elementin (hava, su, ateş, toprak) kenti teması

Dünya Su Forumunun 2009 yılında İstanbul’da düzenlenecek olması

Senaryo Gelişimi

Çarpık Kentleşme--- Yoğun Yapılaşmayla beraber göle yoğun atıksu girişi---Gölde ve Denizde Kirlilik---Temizlik maliyetlerindeki artış

Planlanan altyapı imalat ve yatırımlarının işlevsizleşmesi ve yeniden projeksiyonuna gerek duyulması---Atıksuyun direkt denize ve göle deşarjı---Gölde ve Denizde Kirlilik---Daha önceki yıllarda İçmesuyu havzası olarak kullanılan Küçükçekmece Gölünün Haliç’in eski haline dönme tehlikesi

İstanbul’un uluslararası imajına zarar verecek görüntülerin ortaya çıkması---Gölün ve Denizin korunmasına yönelik çalışmaların kurumlar arası iletişim sorunları nedeniyle hayata geçirilememesi---Bölgeden Turizm geliri sağlanamaması

Lagunun kaderine terk edilmesi---Salgın Hastalık Tehdidi

Sonuç

KÜÇÜKÇEKMECE GÖLÜNÜN BALÇIĞA DÖNÜŞMESİ

SENARYO DİYAGRAMI

KÜÇÜKÇEKMECE GÖLÜ 2040 SENARYOSU 1

2007-03-09T08:22:00.000+02:00

TEMİZ GÖL TEMİZ DENİZ

Boyutlar

Ekonomik, Demografik, Çevresel, Yönetim, Toplumsal/Kültürel

Belirleyici Etkenler

Bireysel ve kurumsal gelirler / maliyetler

Küçükçekmece gölü etrafında yapılaşmanın artması ve buna paralel nüfus artışı
Güney Küçükçekmece alanında İSKİ tarafından yapımı planlanan arıtma tesisinin hayata geçirildiği durum

İstanbul Büyükşehir Belediyesi, İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi, İlçe Belediyesi, İlgili Bakanlıklar, Kurullar bu alanın yönetiminden sorumlu kurumlar

Rekreasyon alanları

İstanbul ‘un 2010 Avrupa Kültür Başkenti seçilmesi, bu seçimde kullanılan 4 elementin (hava, su, ateş, toprak) kenti teması

Dünya Su Forumunun 2009 yılında İstanbul’da düzenlenecek olması

Senaryo Gelişimi

Planlı Kentleşme ---- Göle ve Denize Atıksu girişinin engellenmesi, yeterli ve gelişmiş bir altyapı şebekesi tesisi --- Göldeki ve Denizdeki su kalitesinin artması ---- Gölün ve Çevresinin Turizm alanı olarak değerlendirilmesi ve ekonomik getirisi

Korunmuş-Doğal sit niteliğini yitirmemiş çevre ----Çevre ve insan odaklı bir yaşam alanı Göldeki ve Denizdeki su kalitesinin artması

Park Bahçe vb. alanların sulanmasında arıtılmış suların kullanılmasından sağlanan tasarruf

Mahalle bazında kurumlarca sağlanan kaliteli hizmetin artması---- Sosyal Tesis ve Rekreasyon alanlarının yaratılması

Avrupa Standartlarında metropol niteliğine ulaşma ve kültür başkenti sıfatına yakışır bir İstanbul

Su Kaynaklarının korunmasına yönelik çalışmalardaki hassasiyetin Su Forumu vasıtasıyla dünyaya duyurulması

Toplum Sağlığına Göl kaynaklı tehditlerin olmaması

Sonuç

TEMİZ DENİZ TEMİZ GÖL

SENARYO DİYAGRAMI