Gamebook

IEM 2015 - kolejka, jedzenie i turnieje!

2015-03-20T19:10:00.003+01:00

Intel Extreme Masters to z pewnością znana wam nazwa. Tegoroczna impreza gamingowa po raz trzeci miała miejsce w Katowicach! Po raz pierwszy dane mi było uczestniczyć w tych targach, więc dzisiaj chciałem się z wami podzielić moimi spostrzeżeniami oraz poradami dla osób, które pierwszy raz jadą na tę imprezę.

PIERWSZY RAZ? CO MUSISZ WIEDZIEĆ
Tego roku byłem po raz pierwszy na IEMie, więc sam nie do końca wiedziałem, co wziąć i jak się przygotować. Niestety, nie mieliśmy biletów. Wraz z kolegą czekaliśmy w dłuuuugiej, ''darmowej'' kolejce. Pamiętajcie, że Intel Extreme Masters to impreza ze wstępem wolnym, jednak ze względu na bardzo duże zainteresowanie, organizatorzy postanowili wprowadzić bilety dla tych, którzy nie chcą czekać w kolejce oraz vipów. Myślę, że to bardzo dobre rozwiązanie, ale nie wiem czy za rok kupię bilety. Wracając jednak do ''poradnika dobrego podróżnika'' to ważnym aspektem jest pogoda. Niezależnie od której się czeka, zawsze będzie to trwało długo. Jeśli jesteś pierwszy/a to pewnie przyszedłeś/aś bardzo wcześnie, więc i tak długo sobie postoisz. Jeśli zaś przyjdziesz późno to trafisz na koniec kolejki, która bardzo wolno się porusza. W efekcie zawsze trzeba swoje odczekać lub kupić bilet. Wiadomo, że w kolejce zimno, więc warto wziąć coś ciepłego do jedzenia i ciepło się ubrać.
Na miejscu są różne budki z jedzeniem, można nawet zamówić pizzę, ale ceny są nawet dwukrotnie droższe. Przykładowo za obwarzanka krakowskiego przyszło mi zapłacić 3,50 zł. W samym spodku Pepsi była w cenie zwykłej wody (obie 6 zł). Co dziwne, kupując Pepsi, sprzedawca odkręcił mi ją i nie chciał dać korka tłumacząc, że takie ma polecenie. Nie wiem jak było w poprzednich latach z wnoszeniem jedzenia, ale tego roku można było wnieść swoje jedzenie na teren obiektu, ale pod warunkiem, że jest ono szczelnie zamknięte (nierozpakowane). Ludzie, którzy mieli choćby litrowe picie, ale otwarte musieli je wyrzucić do kosza, ew. wypić. Za rok radzę wszystkim w dobre zaopatrzenie się w swoje jedziecie, bo te pieniądze można przeznaczyć na np. pamiątki, koszulki, czy okazyjne promocje.

PRAWO DŻUNGLI
Nie jest tajemnicą, że na IEM przyjeżdzają YouTuberzy. Warto więc zaopatrzyć się w jakiś zeszyt lub kartkę, a także długopis. Osobiście wolę zrobić sobie zdjęcie niż prosić o podpis na kartce, ale czasami tłum jest zbyt ogromny, aby dostać się do kogokolwiek. Niestety, ale przy stanowiskach YouTuberów panuje totalna dżungla. Ludzie pchają się na chama i nie patrzą, czy jest komuś słabo, czy źle się czuje. Miałem (nie)przyjemność stać w jednej takiej kolejce. Udało mi się nawet przebić do samego przodu (przed barierki), w czasie gdy reZi nagrywał film (nawet byłem dobrze widoczny przez parę sekund filmu, haha). Nie podoba mi się takie przepychanie. W tłumie nie miałem nawet jak schować ręki w dół (miałem w górze kartkę z podpisami), a gdy chciałem wyjść to prawie bym się przewrócił, bo na moje miejsce (przed barierkami) wcisnęło się pełno osób i nie mogłem ruszyć nogą. Myślę, że to się (niestety) nie prędko zmieni.

SPRAWA ORGANIZACYJNA
Tego roku IEM był podzielony na 2 obiekty - Spodek i halę kongresową. Myślę, że jest to bardzo dobre i praktyczne rozwiązanie. Nie mam pojęcia jak te wszystkie stanowiska mogły się rok temu zmieścić w Spodku. Teraz jest więcej miejsca, a każdy może wybrać, co chce robić - oglądać turnieje czy zwiedzać stanowiska firm. Kiepskim rozwiązaniem natomiast było umieszczenie turnieju CS:GO w hali, gdyż było tam bardzo mało miejsca, praktycznie większość osób (w tym ja) siedziała na ziemi. Nurtujące było również w piątek, kiedy chciało się iść ze Spodka do hali. Bardzo nieuporządkowana kolejka, jeden ciśnie się na drugiego, w efekcie można było zmarznąć trochę zanim się weszło. W niedzielę już na szczęście zrobili barierki i wpuszczali po kolei... Organizację IEMa 2015 uważam za udaną i przemyślaną!

KOLEJKA
Nieszczęsna, długa i niekończąca się kolejka... Powiem wam, że myślałem, że będzie o wiele gorzej. W piątek planowaliśmy z kolegą wyjechać o godzinie 7:00, ale zrezygnowaliśmy i przyjechaliśmy dopiero na 12:00. Kolejka wydawała się długo, ale koniec końców postanowiliśmy poczekać i stanąć jako ostatni. Akurat trafiliśmy na ruszającą się kolejkę, co przyspieszyło czekanie. Minęła godzina, a my byliśmy prawie przy barierkach, po czym kolejka się zatrzymała. Przestali wpuszczać, bo Spodek był zapełniony. Czekaliśmy kolejną godzinę, bo wpuszczali po parę osób, aż wreszcie nas! Około godziny 14:00 oddawaliśmy kurtki do szatni. A propos szatni... 2 zł za jedną kurtkę? Nawet jak wieszasz z kolegą na jednym haku to musisz zapłacić podwójnie. Zdzierstwo!
Piątek był naszym pierwszym dniem, więc czuliśmy się jak szczęściarze, że udało nam się dostać do środka. Następny dzień, w którym odwiedziliśmy IEM to niedziela. Na miejsce przyjechaliśmy trochę wcześniej, bo o godzinie 9:00 staliśmy w kolejce (a raczej mój kolega, bo ja się spóźniłem z bratem). Na szczęście ochroniarz okazał się wyrozumiały i wpuścił nas do zarezerwowanej przez kolegę kolejki (ale ciii.. :D). Powiem szczerze, że dość ostro traktowano tam osoby na chama wpychające się w kolejkę. Nie raz ochroniarze podchodzili i wyganiali osoby, które się wpychały, a tłum pomagał okrzykami ''wypier*alać, wypier*alać''.
W kolejce się nudzi, a jeśli się nudzi to szybko można znaleźć jakieś zajęcie. Widziałem masę pomysłów na zabicie nudy w kolejce. Przed nami stali ludzi, którzy na kartonach po pizzy napisali ''Szukam dziewczyny, która gra w CS:GO'', albo ''Zbieram na kompa''. Co dziwne, te osoby uzbierały ponad 10 zł! Ludzie chętnie wrzucali do kubeczka ''pisiont groszy'', aż w końcu trochę się uzbierało. Człowiek umie znaleźć zajęcie nawet, gdy nie ma co robić - szczególnie wtedy.

Na zdjęciu kolejka w sobotę - najbardziej zatłoczony dzień IEMa. W niedzielę było podobnie.
PIĘKNE HOSTESSY I COSPLAYERKI
Pewnie nie jeden pan odwróci się za cudownie przebraną dziewczyną. Miło widzieć, że takie osoby starają się urozmaicić tak wielką imprezę i przebierają się. Mimo brzydkiej pogody, osoby te stoją na dworze w swoich skąpych strojach - no brawo .:) Hostessy również były nieodłączną częścią imprezy. To one reklamowały nam firmy oraz ich produkty. Niestety, często zdarzało się, że wiedza takich hostess czy pracowników na stanowisku (np. Samsunga) była dość ograniczona. Piękne hostessy miały jedynie funkcję reprezentacyjną oraz mówiły wyuczony tekst; miały po prostu dobrze wyglądać - i to się udało :)

CZY ZA ROK PÓJDĘ?
Bez dwóch zdań za rok również wybiorę się do Spodka. Na Facebooku powstała już stroną ''Chcemy IEM 2016 w Katowicach'', choć nie sądzę, żeby miejsce takiej imprezy miało się zmienić. Możemy być dumni, że odbywa się to w Polsce. Było mi dane po raz pierwszy uczestniczyć w tej imprezie i na pewno nie zrezygnuję w niej w przyszłym roku - tym bardziej, że mam 20 minut drogi autobusem do Katowic. Serdecznie zapraszam (albo i nie, bo będzie więcej ludzi = mniej miejsca :D) na IEM 2016, bo na prawdę warto to przeżyć. Nie ważne czy grasz, czy nie. Możesz odwiedzić i pograć na stanowiskach firm, a także przetestować Oculus Rifta, jeśli jeszcze nie miałeś okazji. Cieszę się również, że moja szkoła miała swoje 2 stanowiska na IEMie! Ktoś kojarzy stanowisko z grami retro w hali kongresowej obok Goodrama? Albo automaty do grania w stare gry w Spodku? :)

Agent Alice

2015-03-08T18:12:00.000+01:00

Ostatnimi czasy trochę zapomniałem, po co stworzyłem tego bloga. W internecie szukałem ciekawych i najlepszych gier na Androida, a znajdowałem coś pokroju Pou. Sam, na własną rękę postanowiłem założyć bloga, na którym mógłbym opisywać najlepsze gry, no i jestem. Niestety, termin ''najlepsze'' gdzieś się zatracił, a ja zacząłem szukać gier na siłę. Potrzebna mi była przerwa, która wraz z tym postem się zakończyła i zaczynam publikować tylko gry Top of the top!

Kiedyś Sherlock, dzisiaj Alice

Gra Agent Alice szybko zyskała pierwszy milion pobrań. Stała się popularna w Stanach, co zaczęto wykorzystywać nawet w vine'ach. Swego czasu furorę na Facebooku robiła grą Pearl's Peril. Myślę, że dzisiaj spokojnie Agent Alice by ją zastąpiła. Nie ma też co się oszukiwać, Pani Alice jest po prostu ładniejsza niż Pearl.
Gry te nie różnią się zbytnio. W obu musimy znajdywać przedmiotu w gąszczu tysiąca innych. Tutaj przyznać muszę, że Pearl's Peril jest nieco bardziej trudniejsza. Na plus agentki Alice przemawia również fakt, że energia ładuje się szybciej (choć nadal wolno) niż w przypadku Pearl. Co zabawne... Obie gry pochodzą od tego samego producenta, a to właśnie opisywana przeze mnie dzisiaj gra skradła moje serce całkowicie.

Ślepy detektyw?

Gra wygląda bardzo ładnie i na prawdę widać, że Wooga przyłożyło się do grafika i oprawy wizualnej, a także historii. Niestety, ale dialogi są po prostu zbyt dziecinne. Choć może to i dobrze? Zapewni to większą popularność wśród dzieci, co zwiększy liczbę zagrać - sprytnie Wooga! Nie przeszkadza to jednak w tym, aby w grę grali dorośli. Jedno jest pewne! Agent Alice to na prawdę bardzo dobrze dopracowana i przemyślana gierka. Co by nie mówić, cieszmy się, że za darmo dostajemy tak dużo! Czasami jednak mamy wrażenie, że gra jest dla upośledzonych wzrokowo. Znalazło się już grono prześmiewców, którzy wytykają grze to, że pomimo leżącego na podłodze trupa zakrytego prześcieradłem Alice zauważa go na samym końcu...

No i oczywiście nie może zabraknąć najważniejszego! Jak z prawdziwego kryminału, muzyka musi pasować. Nie inaczej jest w tym przypadku, bo dzięki są bardzo dobrze dopasowane do każdego odcinka. Ponadto zdarza się, że w grze pojawi się filmik. Dodaje to dynamiki i w większości z nich mamy wybór, co się dalej stanie (np. załatwić zbira siłowo lub słownie). Te wyścigi, te wybuchy...

Aspekt techniczny leży...

No dobra, może nie do końca jest aż tak źle, ale na prawdę jest trochę problemów. Przede wszystkim gra długo się ładuje. Na początku wczytują się pliki, które łatwo można podmienić (przy czym szybko skończyć grę) , a chyba nie na tym gra polega. Łatwy dostęp do plików jest i zaletą, i wadą... W sumie rzadko kto będzie tam zaglądać, ale gra może też być łatwo modyfikowana. Kolejnym zarzutem moim wobec gry jest to, że gry już wczytają się te pliki to... wczytają się źle! Nie pisałbym o tym, gdyby stało mi się to raz, czy dwa. Zdarza się to dosyć często, za często. Pamiętajmy jednak, że jest to gra darmowa (co prawda z mikropłatnościami, ale dodatkowymi, opcjonalnymi), więc takie błędy mogą (choć moim zdaniem nie powinny) występować.

Co należy wyróżnić?

- darmowa gra

- przepiękna i ładna grafika (ogromny plus)

- brak reklam

- połączenie z Grami Play (osiągnięcia, ranking)

- scenki, dużo odcinków
- fenomenalna oprawa dźwiękowa

Co bym zmienił?

- ładowanie plików przy włączaniu gry

- długi okres czekania na regenerację energii

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.wooga.agentalice

Ingress

2015-01-17T19:30:00.000+01:00

Zanim zacznę pisać tego posta, chciałbym Wam podziękować za to, że czytacie mojego bloga oraz tworzycie tą społeczność. "Ingress" to 50 post na moim blogu, dlatego właśnie postanowiłem wybrać tą dość specyficzną, ale jakże ciekawą grę. Nie jest to żadna strategia, ani nawet sandbox. Ingress to gra wyjątkowa, w której zapomnimy o dotychczasowych kategoriach gier. Tutaj nie będziemy siedzieć na kanapie i zabijać potworki. Ta gra wymaga czegoś więcej, niż tylko umiejętności ruszania palcem. W Ingressie musimy ruszać również swój tyłek ;)

Ingress? Nic mi to nie mówi.
Na początku logując się, wybieramy frakcję. W moim przypadku jest to frakcja zielonych. Nie pytajcie mnie, która lepsza, bo sam wybrałem tą, która miała mój ulubiony kolor :) Przyznam jednak, że chodząc po mapie widziałem więcej portali koloru niebieskiego. Pytacie pewnie, o co dokładnie chodzi w tej grze, więc już odpowiadam. Gra nas lokalizuje, przez co wyświetla nam wszystkie portale w pobliżu. Portale? Tak właśnie nazywają się specjalne miejsca w naszym mieście. Portalem może być pobliski bunkier, przystanek, czy jakiś pomnik lub fontanna. U mnie w mieście najczęściej widziałem krzyże. Naszym zadaniem jest hackowanie portali przeciwników. Na czym to polega? Po prostu musimy znaleźć się blisko portalu i go hackować. Czasami trwa to bardzo krótko, a czasami poziom może być za wysoki i możemy sobie z tym nie poradzić. Do hackowania potrzebujemy energii, która zdobywamy ''po drodze'', tzn. może ona leżeć w różnych, nieszczególnych miejscach np. na drodze. Najwięcej doświadczenia jednak znajduje się wokół portali.

Jak to działa?
Gra korzysta z map i pobiera naszą obecną lokalizację. Wiąże się z tym również konieczność posiadania bezprzewodowego internetu (pakietu danych), gdyż w terenie jest on potrzebny do dokładnej lokalizacji, pobierania map i komunikacji z innymi użytkownikami gry. Jak więc widzicie, Ingress to nie gra dla każdego. Choć wyżej wymienione przeze mnie rzeczy, które korzystają z naszego pakietu nie pobierają zbyt dużo MB to wydaje mi się, że można było rozwiązać to lepiej. Nokia od dawna posiada mapy HERE, które nie potrzebują internetu do lokalizacji i sprawnego działania, więc dlaczego nie można było tego zastosować tutaj? Oczywiście bez internetu nasze możliwości byłyby ograniczone: brak znajomych, osób w pobliżu, brak szybkich aktualizacji... Kto tworzy portale? - zapytacie. My - odpowiem :) Każdy może dodać swój portal, którego będzie właścicielem. Ważną sprawą jest obrona go, bo przecież w każdej chwili ktoś może nam go odebrać i zhackować. Portalem nie mogą być byle jakie miejsca - musimy mieć do nich dostęp oraz muszą być to miejsca publiczne, dostępne dla każdego. Administracja Ingressa będzie sprawdzać każdy portal i nie doda go, jeżeli ktoś będzie się wygłupiał i dodawać portal typu ''Kosz w moim domu'' - sprawdzone info ;)

Jak to działa w praktyce:

Wyżej napisałem, że oprócz ruszania palcem po ekranie, musimy ruszyć swoje cztery litery i wyjść na dwór. Jest to o tyle wyjątkowe, że gra promuje (chcąc, nie chcąc) poruszanie się i myślę, że to słuszny i celowy zabieg ze strony twórców Ingressu. Jeśli już teraz powiedzieliście ''i tak nie zagram, bo u mnie w mieście nic nie ma'' to się zdziwicie, jak wiele osób z waszego otoczenia gra w tą grę. Sam logując się na początku w domu nie wiedziałem, o co dokładnie chodzi. Wybrałem nick, frakcję i tyle. Dopiero potem jadąc do szkoły włączyłem grę. Jakież było moje zdziwienie, kiedy wokół było pełno portali i miejsc, do których mogłem się udać, aby pozbierać doświadczenie. W praktyce ludzie dziwnie się patrzą, kiedy stoję z telefonem pod jakimś miejscem i hackuję portal (z boku dziwnie to wygląda). Mimo wszystko Ingress pomaga odkryć nowe miejsca. Pozwala poznać lepiej nasze miasto (inne też), a potem już nie będziecie zwyczajnie patrzeć na ten stary pomnik w środku miasta, teraz to będzie portal! Wierzcie mi, że nie ma nic lepszego niż spacer pod wieczór z Ingressem. Oczywiście gra będzie bardziej spisywała się w cieplejsze dni, bo w zimę ręce marzną, co utrudnia rozgrywkę.

a w grze...

Grafika? hmm.. Przecież to tylko mapy. Tutaj zdecydowanie panuje mrok. A moim zdaniem nie powinien. Grafika jest oryginalna i mi osobiście nie przypadła do gustu. Momentami jest niezrozumiała, a animacje (np. podczas hackowania portalu) nie wiele mówią. Widzimy tylko jakieś procenty na minusie, ale nie wiemy, czy dotyczą one nas, czy może hackowanego portalu. W efekcie grafika i animacje to jeden z elementów, które poprawiłbym w grze, aby były bardziej przejrzyste. Co ważne dla niektórych, gra jak widać działa w Polsce, ale nie wspiera języka polskiego. Niektóre elementy, ale bardzo pojedyncze są po polsku i nie wiem dlaczego. Komunikaty głosowe i napisy pojawiają się po polsku, natomiast gra w większości jest cała po angielsku. Nie zauważyłem, aby gra się przycinała, a wręcz chodzi bardzo płynnie. Miłym aspektem jest to, że gra korzysta z czego może. Wibruje telefonem podczas hackowania, nawiguje nas do portali i wydaje polecenia głosowe.

Za co warto pobrać grę?

- oryginalność, multimedialna rozrywka

- komendy głosowe

- brak reklam

- zachęca do poruszania się

- pozwala odkryć nowe miejsca, poznać miasto

Jakie są wady gry?

- duże zużycie baterii

- mus korzystania z internetu, lokalizacji

- nieprzyjazna grafika (moim zdaniem)

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.nianticproject.ingress&hl=pl

Ice Age Adventures

2014-12-22T21:25:00.002+01:00

Gameloft to wytwórnia gier odpowiedzialna na produkcje takich tytułów jak Asphalt 8, Despicable Me, czy chociażby Gangstar Vegas. Jak więc widzicie, jest to wytwórnia z dość sporą galerią. Oprócz tego Gameloft słynie z gier ''filmowych'' (tak je sobie nazwałem :D), czyli gier związanych z popularnymi, nowymi filmami. Oprócz opisywanej przeze mnie Epoki Lodowcowej mogą oni się również pochwalić grami związanymi z filmami takimi jak Spider Man, Minionki, czy Iron Man. Zobaczmy, jak tym razem nasza ''filmowa'' wytwórnia poradziła sobie z epoką lodowcową.

Po uruchomieniu gry pierwszy raz (a trwa to stosunkowo długo) pojawia się pasek stanu pobierania. Pomimo pobrania gry ze sklepu, która o dziwo nie zajmuje ponad 1 GB jak to często bywa z produkcjami Gameloftu, musimy ściągnąć jeszcze jakieś pliki dodatkowe. Nie popieram takiego rozwiązania, osobiście wolę od razu na starcie wiedzieć, ile dokładnie będzie ważyć gra. Po pobraniu i wszystkich ekranach startowych wita nas nie kto inny jak Sid! Od razu zaczyna się filmik z dialogami (dla niecierpliwych jest opcja SKIP), niestety w języku wybranym przez nas z listy, na której nie znajdziemy polskiego. Dialogi towarzyszą nam przez całą grę, więc polecam uzbroić się w cierpliwość.

Może uznacie, że trochę dziecinne jest granie w takie gry, ale łatwo wciągnąć się w tę grę, chociażby ze względu na jej świetnie animowaną grafikę. Co prawda z wykonaniem już nie jest tak kolorowo, bo czasami przy maksymalnym przybliżeniu możemy dostrzec różne piksele, a zmiana w ustawieniach nie pomaga. Przyjemnym aspektem są natomiast dźwięki, czyli coś, co jest dla mnie niezwykle ważne w rozgrywce. Są odpowiednie dla takiej gry, czyli dziecinne i świetnie kontrastują z dialogami, czy okrzykami Sida i Mańka!

Przejdę jednak do sedna rzeczy, czyli rozgrywki. W grze głownie chodzi o powiększanie swojej lodowej wyspy, ratowanie przyjaciół i podbijanie kolejnych lodowców. Oprócz tego Gameloft zapewnił nam parę minigierek, czyli coś typu Subway Surfers i Candy Crash Saga. W grze mamy dwie waluty (muszle i jagody) i jak to przeważnie bywa dodatkowe, często płatne monety (w tym wypadku żołędzie). Cieszy mnie fakt, że w grze brakuje reklam. Nadrabia ona natomiast notorycznym przypominaniem, że jest szansa zakupu żołędzi. My nie chcemy kupować dodatkowych rzeczy, więc te przypomnienia muszę uznać za minus. A skoro już jesteśmy przy powiadomieniach to muszę przyznać, że opcje mnie zaskoczyły. Jest w nich możliwość wyboru, o czym gra ma nas informować! Dla mnie bomba, jakby to powiedział Bin Laden.

Jak widzicie poziom gry nie jest nadto wygórowany, co sugeruje, że jest to gra dla młodszych. Nie oznacza to jednak, że starsi będą się nudzić :) Na szczęście Gameloft wie, co robi i robi to dobrze. Warto pobrać grę, która nie zajmuje dużo, a być może wciągnie was na dłużej. Zawsze można spróbować.

Za co warto pobrać grę?
- brak zbędnych reklam, darmowa gra
- prosta i wciągająca rozrywka
- gra nie jest bardzo wymagająca, chodzi dobrze
- duża ilość ustawień, możliwość połączenia z Google+
- przyjemne dźwięki, relaksujące i zabawne dialogi
Dlaczego nie warto?
- mikropłatności (nieobowiązkowe)
- słaba rozdzielczość grafiki

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.gameloft.android.ANMP.GloftIVHM&hl=pl

Godus

2014-12-06T21:04:00.000+01:00

Godus to trzecia już gra sandboxowa na moim blogu. Tym razem jest to produkcja, która zagości na dłużej w moim tablecie. Gra nie jest pozbawiona wad, o których nie omieszkam napisać. Na szczęście autorzy z 22cans myślą o swojej produkcji intensywnie, bo gra zaczyna podbijać nie tylko systemy mobilne, ale nawet pecety.

Już sama ikona i tytuł w sklepie Play zachęciły mnie do zerknięcia na tę grę. Gdy zobaczyłem filmik promujący to wiedziałem, że muszę mieć tą grę. Idea, w której wcielamy się w Boga i budujemy tak jakby własny świat była dla mnie punktem w sedno. Uświadomiłem sobie, że to właśnie czegoś takiego szukałem i natychmiast pobrałem grę.

Gdy już pobrałem grę, moim oczom ukazał się krótki tutorial, a po nim musiałem poszukać miejsca dla ''Adama i Ewy'' (tak ich nazwałem - pierwsi ludzie :D). Niech was to nie zwiedzie, bo każdy na start dostaje to samo miejsce, a z kolejnymi etapami powiększamy swoje tereny.

Zacząłem budowę. Zbudowałem domek, potem kolejny, aż w końcu coś mi przeszkodziło. Niestety, zabrakło Wiary (Belief - waluta w grze), więc musiałem trochę poczekać, aż moi ludzie zaczną wierzyć, aby zebrać różowe kulki z wiarą. Na początku jest z tym trochę trudno, bo praktycznie każdy ruch w grze potrzebuje tej Wiary, ale gdy już zbudujemy pierwsze 50 domów to jest jej o wiele więcej.

W grze występuje dzień i noc, a czasami nawet burza, deszcz i śnieg. Niestety, są to tylko kolejne rzeczy, które spowalniają grę. Gra na moim Galaxy Tab S na grafice ''Ultra'' chodzi wolno i mam wrażenie, że jest renderowana w 15 FPS'ach. Przy minimalnych ustawieniach grafiki jest dobrze i gra nie spowalnia. Podejrzewam jednak, że gra może kiepsko sobie radzić na bardzo słabych urządzeniach, choć na mojej Xperii M2 jeszcze daje radę :)

Sterowanie również nie należy do standardowych. Trudno mi się było przyzwyczaić do sterowania dwoma palcami, tym bardziej na ekranie mojego smartfona, który wcale nie ma dobrego dotyku. Zdarza mi się do teraz przypadkowo używać jednego palce, co oczywiście powoduje modyfikację terenu. Gra dość kiepsko radzi sobie również z obracaniem kamery. Kręcę palcami po ekranie, jak głupi, a tu nic... Sterowanie to rzecz, która musi być jeszcze poprawiona.

Mówcie, co chcecie, ale dla mnie to właśnie Godus wygrywa życie swoją grafiką. Prosta, ładna, cienie dodają smaczku i klimatu. Kolory są bardzo żywe i przyjemne dla oka. Dobrą rzeczą jest to, że w ustawieniach możemy zmienić parametry grafiki, bo jak pisałem wcześniej - bez tej opcji gra chodziłaby płynnie jedynie na urządzeniach z wyższej półki. Niestety, albo jedno, albo drugie. Grafika jest świetna, czego nie mogę powiedzieć o dźwiękach. Okej, faktycznie pasują do gry i w jakimś stopniu tworzą klimat, jednak bardziej mnie denerwowały i drażniły moje uszy, niż uspokajały. Brakuje w nich elementów natury np. szumu morza, szelestu liści, odgłosów ptaków itp. Oprócz tego muzyka w tle jest dość mało charakterystyczna i nie wnosi nic do gry. Po prostu jest.

CZY WARTO POBRAĆ GRĘ?
Moim zdaniem tak, bo może ona wciągnąć nas na dłużej. Z drugiej strony nie każdy może cieszyć się płynnością gry ze względu na grafikę. Dźwięki, co prawda, nie powalają na podłogę, a czasami irytujące dźwięki w menu zachęcają do przesunięcia suwaka w opcjach ''Sounds''. Gra posiada mikropłatności, ale jest za to za darmo. W porównaniu do wersji na PC, gdzie na Steamie muszę zapłacić 19,99 euro za wersję Beta to lepiej przeboleć te mikropłatności, które w ogóle nie przeszkadzają i nawet nie zachęcają do kupienia, ot tak po prostu są, żeby autorzy mogli zarobić. Plusem jest też brak reklam. Wiele opcji takich jak możliwość podróży statkiem, powiększanie terenu, różne artefakty, moce i karty tylko jeszcze bardziej zachęcają do kliknięcia ''Zainstaluj'' w sklepie.

Za co warto pobrać grę?
- dobra grafika
- brak reklam, darmowa gra
- wciągający tytuł, którego na pewno nie zapomnisz
- wersja na PC
Dlaczego nie warto?
- mało charakterystyczne, czasami wkurzające dźwięki
- duża waga gry, możliwe spowolnienia na słabych urządzeniach

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.mobage.ww.a1912.Godus_Android

Manuganu 2

2014-11-30T16:17:00.002+01:00

Manuganu 2 to kolejna odsłona kultowego runnera wytwórni Alper Sarıkaya. Poprzednia wersja przypadła mi do gustu, ale po czasie była trochę monotonna i po czasie się nudziła. Druga edycja to zupełnie coś nowego, pełen powiew świeżości.

Przede wszystkim autorzy nie poszli na łatwiznę i nie dodali tylko cyfry ''2'' do tytułu, a postarali się o wiele bardziej urozmaicić swój produkt. Problemem Manuganu była spora monotonność. Po kilku dniach miałem już dość tej samej scenerii, w której zmieniał się jedynie poziom trudności. Nareszcie jest coś więcej, niż tylko suche bieganie. Teraz możemy nie tylko biegać, ale pływać, skakać, a nawet latać! W sumie jest to wielkie wyróżnienie w porównaniu z Manuganu w pierwszym wydaniu. Nawet sam twórca umie podkreślić atut nowej wersji, bo filmik promujący Manuganu 2 zachęca do pobrania!

O grafice nie ma co się wypowiadać, bo temat wyczerpałem w poście o Manuganu. W sumie dużo się nie zmieniło w porównaniu do poprzedniej wersji, praktycznie nic. Nic nadzwyczajnego nie dzieje się również z dźwiękami, muzyką. Dalej pozostaje świetna i klimatyczna. Bardzo pasuje do tej gry i jest z nią kojarzona.
O sterowaniu również nie zmieniłem zdania. Po prostu jest przyjemne i wygodne. Niestety jedna rzecz się nie zmieniła i raczej wątpię, żeby ewoluowała - chodzi oczywiście o reklamy. Niestety, ale po każdej skończonej rozgrywce musimy takowe oglądać, co potęguje wściekłość, tym bardziej, kiedy nie udaje nam się przejść poziomu.

Reasumując, cieszę się, że autor małymi kroczkami próbuje udoskonalać grę i cieszy mnie również fakt, że gra jest darmowa. Czekam na dzień, w którym nieszczęsne reklamy znikną, a my będziemy radować się kolejną produkcją wolną od reklam.

Za co warto pobrać grę?
- prosta, estetyczna grafika
- gra wciąga bardziej od poprzedniej wersji
- nowe urozmaicenia w postaci latania, pływania
- zróżnicowane poziomy trudności
- wiele map
- kultowe, charakterystyczne dźwięki
Dlaczego nie warto?
- reklamy

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.Alper.Manuganu2&hl=pl

Ice

2014-11-14T22:25:00.002+01:00

Szczerze mówiąc to nadal po tylu dniach rozgrywek, nie do końca wiem, o co chodzi w tej grze. Grałem w nią wiele razu i nadal to robię, ponieważ Ice to wyjątkowo wciągający tytuł. Ostatnio opisywałem Bump Race, czyli dzieło polskich twórców. Dzisiaj również obracamy się w naszych polskich grach, ponieważ Ice to właśnie dzieło programisty Piotra Wójcika.
Nie ma się tu co rozpisywać, bo Ice to bardzo krótka gierka, a szkoda. Jest to typowa strategia, w której podbijamy kolejne bazy? No właśnie... Tutaj mam problem. Gra nosi tytuł lód, a bardziej kojarzy mi się z kosmosem i podbijaniem jakichś obcych planet, niż właśnie z lodem. Co prawda poruszamy się jakimiś kształtami, które mogą przypominać kawałki lodu, ale sceneria sprawia inne wrażenie. W grze dominuje grafika wektorowa, która jest bardzo prosta. Czcionki też nie należą do najostrzejszych, ale przecież o to chodzi w takiej grafice! Nie ma się czego czepiać, bo ogólny zarys gry prezentuje się bardzo dobrze.
Narzekałem, że gra jest dość krótka i w sumie nie do końca miałem rację. Nie można nazwać ''krótkim'' czegoś, co w sumie nie ma jakiejś różnorodności, długości. Gra polega tylko na jednym motywie, głównym ekranie, w którym mamy wiele baz do podbicia. Cała różnorodność w grze polega na tym, że możemy wybrać wielkość mapy (opcja płatna), poziom trudności - z czego hard jest na prawdę trudny, a easy stosunkowo łatwy - oraz kolor naszej bazy, kawałków lodu.
Ice to kolejna polska produkcja, która pokazuje, że prostota to klucz do sukcesu. Tak na prawdę gra nie oferuje dużej ilości map, a w grze czasami denerwują reklamy. Możemy za to miło spędzić te 10, 15 minut na rozgrywkę, bo według mnie to własnie Ice jest najbardziej wciągającą grą tego miesiąca! Autor świetnie dopracowuje grę i liczę na większą rozmaitość z jego strony. Dobrze, że po wyjściu z gry jest ona automatycznie zapisywana i możemy do niej wrócić - szczegół, a cieszy. Poziomy trudności są dobrze zoptymalizowane, a oprócz tego możemy podwyższyć swój poziom w Grach Play, bo gra oferuje dużo doświadczenia. Gratuluję i liczę na większą aktualizację, która doda parę nowości i powiększy magazyn map :)

Za co warto pobrać grę?
- prosta, estetyczna grafika
- gra bardzo wciąga
- gra zapisuje się automatycznie po wyjściu z niej
- łatwe źródło doświadczenia w Gry Play (połączenie z Google +)
Dlaczego nie warto?
- reklamy
- mała ilość map, słaba różnorodność
- mikropłatności (można kupić większą mapę)

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.queader.ice

Bump Race

2014-11-09T18:53:00.002+01:00

Dzisiaj z zaszczytem mogę wam pokazać bardzo prostą, ale co najważniejsze polską gierkę. Tak, Bump Race to polskie dzieło! Polacy w ostatnim czasie coraz bardziej podbijają sklepy z aplikacjami i dobrze. Im więcej dobrych, polskich gier w sklepie Play, tym większe zainteresowanie twórcami. Co prawda twórcy liczą raczej na narodowy sukces gry, bo trudno doszukiwać się języka angielskiego w opcjach. Z drugiej jednak strony bardzo dobrze, że język polski nie jest dyskryminowany, jak to ma miejsce w większości produkcji polskich.
Sam zamysł gry jest dość prosty i nieskomplikowany - musimy wykonywać odpowiednie zadania, które daje nam twórca. Czasami wydają się one proste, ale to tylko pozór, bo zdarza się, że kilka razy musimy próbować wykonać zadanie, żeby ukończyć poziom. A skoro jesteśmy przy poziomach to tutaj się trochę zawiodłem. Na każdej mapce tło się zmienia, co daje choć trochę odczucia różnorodności, ale oprócz tego nie mamy nic innego, przy czym moglibyśmy powiedzieć ''łał, ale fajna mapka''. Oprócz tego poziomów jest stosunkowo mało, bo tylko 12. Na obronę gry powiem, że wynagradza ona nam małą ilość poziomów różnymi trybami. W grze możemy grać samemu, w dwójkę, a nawet w 3 osoby. W trybie jednoosobowym mamy tryb kariery, własny tryb, w którym tworzymy swoje ustawienia lub bicie rekordu.
W ustawieniach natomiast nie ma zbyt dużo opcji. Możemy tam wyłączyć dźwięki, poczytać o autorach, czy chociażby usunąć reklamy. Niestety, ta gra nie szczędzi reklam. Wyskakują praktycznie w co drugim kliknięciu na przycisk w grze. Mogłyby być one nieco ograniczone, bo 4 zł jak na wyłączenie reklam to i tak za dużo. W tej cenie można znaleźć wiele fajnych gierek. Gra jest również połączona z Facebookiem. Choć osobiście wolę system Google to i tak fajnie, że możemy sobie połączyć nasze konta i grać własną głową w grze.
Grafika jak i dźwięk, których autorem jest Mateusz Dziworski stoją na bardzo dobrym poziomie. Kolory nie są przesycone, a bardzo dobrze dobrane. Nie wypalają oczu, a uspokajają. Obrazy są proste, przyjemne, co poprawia komfort korzystania z menu. Każda animacja jest szybka i nie zacina się, a interfejs ujednolicony. Jeżeli chodzi o dźwięki to proste instrumenty tworzą klimat tej gry. Z tego, co Google mi podpowiedziało to autor grafiki i dźwięków jest perkusistą w zespole Ted Nemeth, a resztą (tj. programowanie, sterowanie itp.) zajął się jego brat - Jakub. Mistrzowskim zagranie jest również spowolnienie podczas zdobywania bramek - dla mnie bomba!
Podsumowując, gra, w której ścigamy się swoją głową może odnieść sukces. Sterowanie jest banalne, a grafika ładna. Choć denerwują reklamy to grę na start dostajemy za darmo. Miło, jakby ekosystem gry rozwijał się z czasem tzn. w Halloween jakie dynie zamiast głów, tło bardziej upiorne... Dobrze świadczyłoby to o zaangażowaniu autorów w grę. Dobrze, jakby był większy wybór skórek naszych postaci i map. Cieszę się, że polski rynek gier mobilnych idzie do przodu, bo coraz częściej natrafiam na polskie produkcje w sklepie Play. Życzę sukcesu Panowie!

Za co warto pobrać grę?
- dopracowany wygląd, ładne kolory
- charakterystyczne dźwięki
- proste zadania, łatwe sterowanie
- łączenie z Facebookiem, twoja twarz jako postać
- polska produkcja (wesprzyj Polaka :D), polski język
Dlaczego nie warto?
- denerwujące reklamy
- mała ilość postaci, map

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.frontmob.bumpracerelease

Inbox by Gmail - opinia i zaproszenia

2014-11-06T21:16:00.001+01:00

Takim właśnie komunikatem wzbogaciła się moja skrzynka pocztowa. Tak, otrzymałem zaproszenie do aplikacji Inbox by Gmail i dzisiaj chciałbym wam co nieco o niej napisać. Pewnie jesteście ciekawi jak to działa, jak wpływa na naszą skrzynkę Gmail i czy mam jakieś zaproszenia :) Dowiecie się tego w tym poście.

Po prostu wygląda pięknie...

Kiedy pierwszy raz załączyłem aplikacje i zalogowałem się to aż oniemiałem z wrażenia. Kolejny raz nie zawiodłem się na Google, bo Inbox to kolejna udana aplikacja w Material Design. Mamy charakterystyczne czerwone kółeczko odpowiadające za utworzenie maila, mamy pasek rozwijany z lewej... Do tego dochodzi bardzo dobrze dobrany odcień niebieskiego. Nie jest to kolor, który będzie nam wypalać oczy przez duże nasycenie i jaskrawość. Barwy programów w Material Design są bardzo przyjemne dla oka i proste. Wyglądają niekiedy jak plastelina, przez co dodają uroku aplikacją. Całokształt wyglądu Inboxa oceniam na bardzo dobry! :)

Funkcjonalność
Inbox nie miałby zbyt dużo chętnych, gdyby nie wyróżniał się nieco od Gmaila. Cała magia tkwi w tym, że emaile, które dostajemy możemy zamieniać w listę to-do. Przykładowo rezerwujemy bilety w kinie i podajemy maila. Na skrzynkę dostajemy dokładną lokalizację, dzień, godzinę, a Inbox automatycznie wyróżnia te rzeczy i może nam przypomnieć później o tych danych. Ta opcja to najbardziej przydatna rzecz jaka kiedykolwiek powstała w skrzynkach pocztowych. W Gmailu dostalibyśmy zwykłego maila z danymi, a Inbox przez to, że jest zintegrowany z Mapami Google i Kalendarzem może ułatwiać nam życie.
Oczywiście jeżeli coś zaplanujemy to w końcu musimy to wykonać - na to wujek Google też ma radę. Po prostu ''Gotowe''. Przyznam, że również jest to dość wygodna opcja, ale trochę mało przemyślana. Przykładowo na pocztę dostajemy jakieś powiadomienie z gry, a już wcześniej graliśmy i powiadomienie jest nieaktualne. Wtedy wystarczy przesunąć post na ekranie głównym od lewej do prawej i już. Opcja wydaje się mieć potencjał, choć nie wiem, jaki ma sens. Do tej pory na Gmailu po przeczytaniu maila usuwałem go i tyle, a teraz jest on zaznaczany jako ''gotowy''. Pytanie tylko, po co ma ten post leżeć w tej zakładce i zajmować miejsce, skoro można go po prostu usunąć?

Inbox vs Gmail
Google w mailu zaproszeniowym zaznacza:

Czy Inbox zastąpi Gmaila?

Nie martw się, nie zamykamy Gmaila. Inbox to nowa usługa zaprojektowana i opracowana jako alternatywa dla Gmaila.

Mam taką nadzieję, choć wątpię, żeby Google złączyło te dwie aplikacje w jedną. To mogłoby znacznie utrudnić dostęp do googlowej poczty starszym osobom. Nie wyobrażam sobie mojego dziadka, który tak intuicyjnie obsługuje Gmaila - byłoby to po prostu utrudnienie dla seniorów, a wierzcie mi, że spora część użytkowników Gmaila to właśnie takie osoby.
Oprócz zapewnienia wyszukiwarkowego gigatna o tym, że Gmail nie zniknie z posta można się również dowiedzieć:

Czy mogę nadal używać Inbox i Gmaila?

Oczywiście. Cała Twoja poczta nadal będzie dostępna w Gmailu, ale usługa Inbox będzie działać najlepiej, jeśli będziesz korzystać z niej regularnie.

Kluczową częścią odpowiedzi jest ''jeżeli będziesz korzystać z niej regularnie'', bo tak na prawdę niezły bajzel robi nam się w poczcie Gmail, jeżeli nagle zaczniemy korzystać z Inboxa. Gdy dodamy maile do ''Gotowych'' to w Gmailu się już one nie pojawiają, tak, jakby ktoś je usunął. Trochę inaczej jest rozwiązana sprawa z kategoriami, bo w Inboxie są one przypisywane do wybranych, a w Gmailu najczęściej każdy miał swoje własne - przynajmniej ja. Inbox na pewno będzie bardzo dobrą skrzynką pocztową, ale dla osób, które dopiero zakładają googlowe konto. Jeżeli nagle przesiadamy się na Inbox, a na Gmailu mamy porządek i staramy się pilnować wszystkich kategorii to może nam się zrobić rozgardiasz.

Czy opłaca się czekać na zaproszenie?
Pewnie takie pytanie mogło wam się nasunąć na myśl, więc już spieszę z odpowiedzią. Moim zdaniem warto czekać na zaproszenie do aplikacji Inbox, chociażby dlatego, żeby zobaczyć, czy taka forma poczty do nas przemawia. Ja zaproszenie otrzymałem na blogu Antyweb, za które serdecznie dziękuję. Przy okazji polecam bloga Antyweb, bo jest to jeden z najlepszych i najczęściej odwiedzanych przeze mnie blogów technologicznych. Inbox ma wiele nowości, które są znacznie lepszym rozwiązaniem i do tego wygląda idealnie. Ogólnie Inbox słynął z przepięknego Material Design, ale w ostatnich dniach Gmail również doczekał się aktualizacji i wyglądem jest bardzo zbliżony do tego drugiego klienta poczty. Reasumując, ja polecam wam starać się o zaproszenia, choćby dlatego, aby sprawdzić, jak to funkcjonuje i czy okaże się lepszy od Gmaila. Życzę wam więc takiego samego komunikatu, jaki widnieje na początku tego postu.

Skąd zdobyć zaproszenie?
Z pewnością większość z was zajrzała na ten post tylko ze względu na właśnie zaproszenie. Nieco muszę was rozczarować, bo pomimo tygodnia nadal nie otrzymałem żadnych zaproszeń, aby przesłać je wam. Jestem nieco zawiedziony, bo chętnie podzieliłbym się nimi z wami, ale niestety Google mój adres email pominęło. Jeżeli tylko otrzymam jakieś zaproszenia lub znajdę ich źródło to poinformuję was o tym na Facebooku. Zapraszam do obserwowania, bo tak też dużo się dzieje.

>> Pobierz Inbox by Gmail ze sklepu Google Play

Don't touch the spikes

2014-11-01T21:20:00.001+01:00

Możliwe, że trochę się spóźniłem z publikacją tej gry, bo pewnie większość z was już w nią grała, ale warto podzielić się tą grą z innymi. Don't touch the spikes to gra wytwórni Ketchapp, która odpowiada między innymi za kultową grę 2048. Gra należy do kategorii tych prostych, bo jedyne, co musimy robić to zdobywać cukierki.

Interfejs gry i jego prostota przemawiają do mnie. Proste kolory, bez żadnych cieni to charakterystyczna rzecz dla Material Design i dobrze wiedzieć, że w grach również można stosować ten styl. Szczerze, bardzo podoba mi się grafika użyta w grze, a różnorodność dostępnych ptaków dobrze świadczy o autorach.

Sama główna strona gry, czyli miejsce, w którym mamy do dyspozycji wszystkie opcje i ustawienia jest wygodna i minimalistyczna. Nie ma tu niepotrzebnych rzeczy, a interfejs jest spójny.

Jeżeli chodzi o rozgrywkę to jest ona dość prosta i przyjemna. Sterowanie nie należy do najtrudniejszych i spokojnie poradziłby sobie kilkulatek. Później jest już tylko trudniej, tzn. musimy odbijać się od ścian, ale unikać wystających z nich kolców. W tle pojawiają się liczby, które oznaczają ilość ''odepchnięć'' o ścianę. Im liczba jest większa, tym bardziej zmienia się nasze tło. Wraz ze zwiększającym się poziomem nasze tło zaczyna się robić kolorowe - moim zdaniem bardzo ciekawy trik ze strony programistów.

Oprócz głównej gry, w której zdobywamy cukierki mamy do dyspozycji wiele atrakcji, jak np. Jaskinia lub Park. Podejrzewam, że wraz z aktualizacjami będą dodawane kolejne atrakcje, jak to miało miejsce tydzień temu (doszła Jaskinia). Nie mogło zabraknąć również opcji kupna nowych ptaków, choć przyznam, że i tutaj nie zawiodłem się. Jest na prawdę sporo opcji do wyboru, a z aktualizacji na aktualizację przybywa jeszcze więcej nowych skórek.

Grę polecam, bo sam się dałem w nią wciągnąć. Przypomina mi trochę Pou, gdzie też musimy dbać o swój ekosystem i ulepszać go. Wyczuwam również trochę inspiracji Flappy Bird, bo ileż można z tymi ptakami? Mimo to bardzo podoba mi się gra i lubię czasami zbierać te cukierki i pobijać swój wynik. A propos zbierania cukierków, jak wczorajsze Halloween? Obchodzicie ten dzień, czy jesteście raczej przeciwnikami?

Co jest fajnego w tej grze?
- ładny wygląd, proste kształty, kolory
- różnorodność wyboru ptaków
- grywalność
- cały czas ulepszana
- możliwość połączenia z Google (pliki w chmurze, ranking)
Dlaczego nie warto?
- denerwujące reklamy
- system mikropłatności (nienachalny)

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.ketchapp.donttouchthespikes&hl=pl

Co lubię, a czego nie w nakładce TouchWiz

2014-10-18T19:26:00.000+02:00

TouchWiz to autorska nakładka Samsunga. Jest ona krytykowana za swoje działanie, ale pamiętać należy o funkcjach, które ze sobą niesie.

Samsung ma dziwną politykę swojej nakładki i niestety na słabszych

urządzeniach może ona po prostu spowalniać telefon.

Dzisiaj to wy poczytajcie o tym, co mnie się w niej podoba, a co nie.

Dodam, że oceniam najnowszą wersję nakładki dostępną w Samsung Galaxy Tab S.

Pełna kolorów, po prostu ładna

Wygląd to kwestia sporna, ale w tytule posta jest słowo ''lubię'', co oznacza, że jest to moja własna opinia. Od zawsze nakładka ta mieniła się wszystkimi kolorami tęczy i wyglądała bardzo dobrze. TouchWiz w najnowszej wersji, którą posiadam w moim Galaxy Tab S prezentuje się świetnie. Menu w kolorze niebieskim ożywiło system i polepszyło efekt wizualny. Oprócz kolorów mamy jeszcze świetne ikony w stylu flat, który został zapoczątkowany przez Samsunga. Coraz więcej nakładek, jak i systemów stosuje ten styl i moim zdaniem jest to dobre rozwiązanie, bo po prostu wygląda to dobrze.

Tło jest ważne

Żeby podkreślić kolorowość swojej nakładki, Samsung zawsze tworzy tapety idealnie podkreślające ten atut. Urządzenia giganta z Korei przeważnie posiadają ekrany Super Amoled, które jeszcze bardziej podbijają cukierkowość tapet i TouchWiza. Takie rozwiązanie od dawna przykuwa uwagę i wychodzi na plus Samsungowi. Moim zdaniem tapety tworzone dla nakładki TouchWiz ozdabiają nasze pulpity i podkreślają kolory, po prostu są dobre.

A gdyby tak wszystko w jednym miejscu - pomyślał Samsung

Mówcie co chcecie, ja jednak uważam, że Magazine UX to najlepsze, co mogło spotkać TouchWiz. Są tam przydatne rzeczy, wiadomości, możemy je personalizować... Co prawda newsy z Flipboarda są po angielsku, ale oprócz nich mamy również opcję dodania sieci społecznościowych i różnych widgetów. Mamy opcję podpiąć YouTube, Facebook, Twitter i wiele innych portali społecznościowych. Niestety, o ile uważam, że jest to świetne rozwiązanie, nie mogę zrozumieć, dlaczego widgety z ekranów głównych przeniesiono do Magazine UX. Gdyby chociaż była opcja i tu i tu... Bardzo lubię ten tryb i korzystam z niego, ale kolejnym minusem może być dla potencjalnych klientów to, że jest to tryb przymusowy, nie da się go wyłączyć.

Cóż byłby to za TouchWiz bez funkcji?

Kiepski. Każda nakładka słynie z czego innego. Jedna jest płynna, ładna, a druga funkcjonalna. Fakt, niektóre feature'y nie są tak przydatne, ale o to właśnie chodzi w nakładce Samsunga. Jako najlepsze z nich uważam: Multitasking, Air view i gesture. Te wymienione przeze mnie są bardzo często używane i nie wyobrażam sobie tableta bez nich (dlatego mój wybór padł na Tab S). Pozostałe funkcje również są bardziej i mniej przydatne np. za bardzo przydatną funkcję uważam sterowanie głosem. Czy to robienie zdjęć komendami Cheese, Smile i Shoot czy przełączenie muzyki za pomocą Next, Pauze, Volume Up. Nie widzę natomiast zastosowania dla funkcji SmartStay. Nie korzystam z niej, bo nie czuję takiej potrzeby. O ile w Tab 3 miałem opcję inteligentnego obrotu ekranu, w Tab S tego nie znalazłem. Funkcje to to, co kochamy, dlatego jest to jedna wielka zaleta nakładki TouchWiz.

Czym zapełnić pulpit? Na pewno nie widgetami

Tak chyba pomyślał Samsung tworząc nowego TouchWiza. Niestety, do wyboru mamy bardzo mało wbudowanych widgetów od producenta. Bardzo dobrze, że Samsung próbuje je ulepszać i również stara się zmieniać je w styl flat, bo kontrastują one z ikonami i całym systemem. Niestety, widgety czasami długo się ładują i obciążają procesor, dlatego tańsze urządzenia będą używały różnych zamienników. Jednego nie umiem zrozumieć - dlaczego Samsung w tych nowszych urządzeniach wykastrował większość najlepszych widgetów z pulpitu i na siłę przeniósł je do Magazine UX? Brakuje ich na pulpicie, bo nie każdemu może podobać się magazyn. Ci, którzy interesują się nowymi technologiami wiedzą, że w Samsung Galaxy Note 4 widgety w nakładce są bardziej przezroczyste oraz nie zasłaniają całej tapety i moim zdaniem to jest najlepsze, co mogło spotkać samsungowe widgety - jeszcze tylko ładnych animacji brakuje, których producenci powinni się uczyć od Sony.

Słyszysz "TouchWiz" - myślisz LagWiz

No cóż, niestety muszę się znęcić nad nakładką i jej notorycznym problemem - lagami. Zależnie od urządzenia klatkowania występują rzadziej lub częściej. Mogę się wypowiedzieć posiadając modele z każdej półki cenowej. Na najsłabszym - SIII mini lagi występowały często. Była to starsza wersja nakładki i takie podstawowe funkcje jak smsy czy dzwonienie sprawiały trudności nakładce. Tab 3 - niby lepiej, ale nadal słabo. TouchWiz nie chodzi dobrze z mała ilością RAMu (choć nie wydaje mi się, żeby 1,5GB to było mało...). Za każdym razem nakładka ładuje się od nowa (przy przełączaniu się pomiędzy aplikacjami) i trwa to dość długo. Mimo małej ilości aplikacji, lagi były nieuniknione. Obecnie posiadam Tab S i jest to szybkie urządzenie. Mnogość funkcji nie spowalnia urządzenia, ale fakt, że ponad 2GB pamięci RAM z trzech dostępnych jest używana coś oznacza. Note 3 mojego kolegi również chodzi szybko, a nakładka jest tu dobrze zoptymalizowana.

Kupując jakieś tanie urządzenie na pewno nie będę patrzał w półce Samsunga, gdyż nawet otwieranie kontaktów, czy galerii trwa bardzo długo. Co więcej, zdarza się to też na droższych sprzętach. Czekam na dzień, w którym będę mógł edytować ten post i usunąć ten podpunkt - czy taki nastąpi? Nie wiem, ale mam nadzieję.

PODSUMOWANIE

Reasumując, TouchWiz to nakładka godna polecenia jedynie na urządzeniach droższych. Niska półka może się pożegnać z płynnością działania, więc osobiście nie polecam tanich Samsungów. Czasami jednak mnogość funkcji wygrywa i wolimy się trochę pomęczyć. Moim zdaniem jednak nie warto stawiać funkcji na pierwszym miejscu, a szybkość. Nie chodzi wcale o sekundy w otwieraniu aplikacji, a o to, że nakładka jest źle zoptymalizowana. Na te czasy uważam, że jest to niedopuszczalne. Kwestia wyboru - wolisz funkcje, czy płynność? :)

Assassin's Creed: Pirates

2014-10-01T14:30:00.000+02:00

Lubicie Assassin's Creed? Ja szczerze mówiąc nie interesowałem się tym tytułem, choć wydaje się być fajny. Dopiero kiedy kolega polecił mi właśnie grę mobilną Pirates zobaczyłem, co straciłem nie grając w kultowy tytuł na PC.
Pirates jest grą mobilną, w której mamy do dyspozycji własny statek i załogę.
Musimy wykonywać zadania lub po prostu pływać po morzu i zatapiać statki piratów. Ważnym elementem są scenki, które dodają świetny klimat grze, a w połączeniu z muzyką żywcem wyciągniętą ze statku piratów tworzy atmosferę, w której jeszcze bardziej wcielamy się w piracki klimat. Wspomniałem o scenkach, a tak na prawdę są to krótkie epizody ukazujące jakąś akcję, a po nich najczęściej następuje dialog (pisany) pomiędzy różnymi postaciami. Osoby nielubiące różnych scenek będą zadowolone, ponieważ jest opcja pominięcia. Ważne są też okrzyki naszej załogi, które są bardzo dobrze dopasowane. Szczęściarze mogą również czasami posłuchać biesiad śpiewanych przez naszych ludzi i za to należy się wielki plus dla Ubisoft.
Oprócz akustyki twórcy gry zaopatrzyli ją w jak najlepszą grafikę, przez co woda jest bardzo realistyczna, a nasz statek nocą wygląda epicko. Niestety nasze pole widzenia ogranicza mgła, która nie wiem w jakim celu została zastosowana. Mimo wszystko grafika zasługuję na piątkę z minusem.
To co ja zawsze chwalę, czyli pliki gry zapisywane w chmurze działa tutaj bardzo dobrze. Mamy do wyboru platformy Google lub Facebook. Co do sterowania w grze to jest ono proste i raczej każdy powinien ogarnąć kilka przycisków i ster. Guziki żagli i kotwicy to jedyne główne i przydatne przyciski, większa ilość mogła by popsuć wygodę. Do tego system walk jest prosty i przyjemny, choć niezbyt realistyczny - ale to tylko gra.
Czyżby brak wad? Nie do końca. Gra sporo waży, ale za to mamy zapewnioną świetną grafikę i dźwięki. Mapki długo się ładują, ale za to dają sporo misji. Jak logika mogłaby przypuszczać - skoro jest to gra darmowa to pewnie pełno w niej reklam. Na szczęście nie, bo gra utrzymuje się z mikropłatności, które są dodatkowym elementem i nie są wymagane w grze. Wolę kilka razy kliknąć, że nie chcę nic kupować niż oglądanie reklam. Tak samo pomyślało Ubisoft i udało im się to.
Trochę miejsca musicie zagospodarować na tę grę, ale moim zdaniem warto. Nie znalazłem jeszcze w sklepie lepszej gry, w której sterujemy statkiem. Warto zaoszczędzić trochę pamięci chociażby przekonać się na własnej skórze, jak dobrze wytwórnia poradziła sobie z dźwiękami. Klimat gwarantowany! Obowiązkowy tytuł dla przyszłych marynarzy i osób lubiących dobre, darmowe tytuły.

Dlaczego warto pobrać tę grę?
- produkcja darmowa, bez reklam
- profesjonalna, dopracowana grafika
- oszałamiające, klimatyczne dźwięki
- łatwe, przyjemne sterowanie
- przechowywanie plików w chmurze
Co mogłoby być lepsze?
- czas wczytywania mapek, ładowanie gry
- mniej natarczywe komunikaty, powiadomienia

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.ubisoft.assassin.pirates&hl=pl

Zarysowany aparat w Sony Xperii M2 - jak naprawić?

2014-09-28T18:56:00.000+02:00

Jeżeli tu trafiłeś to na pewno twój aparat w Xperii M2 przypomina ten ze zdjęcia powyżej. Ja również padłem ofiarą tak zarysowanego oka aparatu, ale na szczęście znalazłem na to rozwiązanie. Przede wszystkim nie ponoszę odpowiedzialności za jakiekolwiek zniszczenia mechaniczne - wszystko robisz na własną odpowiedzialność. Ale spokojnie to nie jest takie skomplikowane.

Przez co aparat się rysuje?
Na początku trzeba zaznaczyć, że nie do końca są to rysy. Gdyby były to zarysowania, nie dałoby się tego inaczej naprawić, niż przez serwis. Na szczęście jest to jedynie filtr, który łatwo się niszczy. Najprawdopodobniej dzieje się tak przez grzanie telefonu np. podczas ładowania lub grania.

W takim razie, zaczynajmy!
Do tego zabiegu będą potrzebne: chusteczki i płyn do czyszczenia szyb lub ekranów. Przed rozpoczęciem zdejmij z urządzenia różne etui, alby łatwiej było dostać się do naszego aparatu. Jeżeli na tyle telefonu masz przyklejoną folię musisz być bardziej ostrożny z używaniem płynu. Spokojnie, nie zużyjemy go dużo. Kiedy już mamy wszystko przygotowane możemy zaczynać.
Na początku przetrzyj z tylnego panelu wszelkie śmieci i kurze, a gdy to zrobisz przygotuj chusteczkę z małą ilością płynu do czyszczenia okien. Następnie złap wygodnie telefon i mokrą chusteczkę przyłóż do oka aparatu. Teraz należy użyć troszkę siły i kręcić palcem po aparacie. Jeżeli ''rysy'' nie zejdą za pierwszym razem, spróbuj jeszcze raz.

Sposób sprawdzony i muszę przyznać, że na prawdę poprawia jakość zdjęć.

Na poniższych zdjęciach efekt przed i po.

Into the Dead

2014-08-26T19:00:00.000+02:00

Po ostatniej grze o zombie, czyli Dead Trigger 2 zacząłem szukać kolejnych i trafiłem właśnie na Into the Dead. Jest to prosty tytuł, który kojarzy mi się trochę z takim zaawansowanym Minigore 2. W grze panuje mrok i noc, a nasze pole widzenia ogranicza się do paru metrów. Głównym zadaniem w grze jest unikanie nieumarłych, a przy tym dostajemy wiele dodatków. Możemy kupić pistolet, naboje, czy chociażby start na 1500 metrach. Ciekawych udogodnieniem są psy, które pomagają nam zabijać zombie. Mamy ich na prawdę dużo do wyboru.
Czymś jednak musimy zapłacić, więc za przebyte metry w grze zdobywamy pieniądze, za które możemy kupować wyżej wymienione pomoce. Jak to często bywa w darmowych grach również tutaj mamy reklamy i mikropłatności. Na szczęście wcale nie są one natarczywe i da się grać bez nich, a kupić możemy jedynie, kiedy chcemy.
Sterowanie natomiast jest na bardzo dobrym poziomie. Dodatkowo mamy do wyboru aż 4 sposoby sterowania - przyciski ekranowe (3 opcje wyboru) oraz ruszanie urządzeniem. Dość trudno jest unikać zombie, ponieważ poruszanie się ma dość słabą czułość, ale moim zdaniem to jest dobre, bo gdyby było inaczej, mogłoby być trochę zbyt łatwo.
Chciałbym napisać, że ta gra nie ma wad, ale niestety takowe też się znajdą. Przede wszystkim w grze brak większej rozbudowy sklepu. Możemy kupić jedynie 5 rzeczy i rozwijać nasze psy - tyle. Zbyt wiele rzeczy jest natomiast za prawdziwe pieniądze.
Reasumując, gra to bardzo dobry tytuł do pogrania na przerwie, czy w poczekalni do lekarza. Posiada wtyczkę Facebooka, przez którą możemy synchronizować pliki gry na wielu urządzeniach oraz zapraszać znajomych do zagrania. Trochę zabrakło mi rywalizacji ze znajomymi poprzez Google - fajnie, gdyby była wtyczka Gry Play. Ja zawsze chwalę takie rozwiązanie, ponieważ moim zdaniem to jest najlepsza wtyczka do zagrania online ze znajomymi oraz do trzymania swoich plików gry w chmurze. Dla osób, którym trudno dogodzić gra może się szybko znudzić, ale ja sobie jeszcze trochę w nią pogram i pobiję swój rekord. Jaki jest wasz najlepszy dystans? Mój 1723 metry.

Plusy:
- klimat gry
- możliwość trzymania plików w chmurze na Facebooku
- prosta obsługa, sterowanie
- grywalność
- duża ilość misji
Minusy:
- reklamy i mikropłatności
- przycięcia na słabszych urządzeniach

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.sidheinteractive.sif.DR&hl=pl

Swordigo

2014-08-24T18:00:00.000+02:00

Przede wszystkim dziękuję Michałowi za nadesłanie tej gry! Przez niego nie spałem do 4 nad ranem :)
Swordigo to jedna z tych gier, których nie odinstalujesz tak szybko (jeżeli w ogóle). Jest to typowa przygodówka momentami połączona z logicznym myśleniem. Kojarzy mi się ona z takim trochę Mario 3D. W końcu są tam złe żółwie, mordercze kwiatki, tylko zielonych rur brakuje. Różni się jednak ona od zwykłego Mario, ponieważ tutaj wcielamy się w postać walczącego chłopca z małej wioski i możemy rozwijać jego umiejętności. Z każdym poziomem zyskujemy jeden punkt, który możemy rozdzielić na życie, atak lub magię. Tak, magia również jest w tej grze. Na początkowych etapach zyskujemy prostą moc, czyli miotanie kulą. Ale zacznijmy od początku.
Przede wszystkim muszę pochwalić to, że gra włącza się błyskawicznie i od razu mamy dostęp do menu bez żadnych powitać i logo twórców. Możemy stworzyć kilka postaci, przez co na jednym urządzeniu może grać więcej osób. Gra łączy się z naszym googlowskim kontem i tam przetrzymuje pliki w chmurze, dlatego grę możemy kontynuować np. na tablecie kolegi.
Na początku gry dowiadujemy się, że nasz mistrz zaginął i musimy go odnaleźć w mrocznym lesie, w których czają się różne stwory. Dostajemy miecz, którym możemy zabijać pająki, kolczaste żółwie kryjące się pod roślinami, czy nawet nietoperze. Znajdujemy naszego mistrza martwego, który pisze do nas w liście pożegnalnym i daje nam opisywaną wcześniej moc. Teraz przyszło nam się zmierzyć z mordercą, który jednak okazuje się być silniejszy, przez co giniemy my. Oczywiście nie na prawdę, bo później pojawiamy się na starcie i otrzymujemy kolejną misję.
Gra ma bardzo nietypową grafikę, która może się podobać. Przyznam, że mnie urzekła i sam złapałem się na tym, że zamiast grać wpatruję się w otoczenie. Niestety momentami może być ona zbyt ciemna, bo w podziemiach widać na prawdę mało. Może lepiej byłoby, gdyby kolory był trochę bardziej żywsze i jaśniejsze.
Jeżeli chodzi o muzykę to mam wrażenie, że gdzieś ją już słyszałem, tylko nie wiem gdzie. Może ktoś wie? Jest ona przyjemna dla uszu, ale po dłuższym graniu jest już trochę oklepana i brakuje w niej rozmaitości. Do tego dochodzą różne dźwięki otoczenia i wszystko tworzy bardzo dobry podkład dźwiękowy. Do ideału zabrakło jedynie dialogów.
Gra to bardzo dobra przygodówka, w której czasami będziemy musieli pomyśleć. Sterowanie jest na bardzo dobrym poziomie i jest bardzo przyjemne. Poziom trudności jest odpowiedni i dobrze dopasowany. Dobrze, że w grze mamy do dyspozycji umiejętności. Gra łączy się z Google, przez co pomaga nam w uzyskaniu większego poziomu w Gry Play i przechowuje nasze pliki gry w chmurze. Swordigo to ciekawy tytuł, który polecam wszystkim, bez względu na wiek.

Plusy:
- fabuła, dialogi
- efekty dźwiękowe, muzyka
- pliki w chmurze, połączenie z Gry Play
- szybkie uruchamianie gry
- przyjemne starowanie
Minusy:
- dość ciemna grafika, momentami brakuje żywych kolorów
- reklamy, mikropłatności

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.touchfoo.swordigo&hl=pl

Dead Trigger 2

2014-08-22T19:00:00.000+02:00

Ostatnio szukałem ciekawych strzelanek i natrafiłem właśnie na Dead Trigger 2. Pierwsza rozrywka poszła bardzo szybko, bo w grze prowadzi nas samouczek. Wcześniej podłączyłem się do swojego konta Google, myśląc, że na tablecie również będę na tym samym poziomie, co na smartfonie. Jakież było moje zdziwienie, gdy musiałem zaczynać grę od nowa. Niestety, jak to najczęściej bywa, wina była po mojej stronie. Przyzwyczajony, że to właśnie Google trzyma moje pliki z gry w chmurze, nie zauważyłem, że gra ma własny system kont. Takie coś się chwali, bo z łatwością mogę kontynuować grę na tablecie, a nawet w przeglądarce na Facebooku. Oczywiście stworzyłem konto i zacząłem grę od nowa. W grze mamy do dyspozycji wiele broni, które możemy ulepszać. W naszym warsztacie pomagają nam osoby, którym pomożemy w ucieczce przed zombie. My wcielamy się w mężczyznę, który musi pokonywać armię nieumarłych. Możemy nim jedynie sterować, bo w grze zaimplementowane jest automatyczne strzelanie. Wystarczy nacelować na zombie, a nasz bohater sam zacznie strzelać. O sterowaniu nie mam najlepszego zdania. Poruszamy się używając lewej dolnej części ekranu. Tam mamy do dyspozycji dość mały pad, który na większych urządzeniach może być niewygodny. Warto wspomnieć, że gra oferuje nam sporo map i misji zupełnie za darmo. Dobrze, że w sklepie Play znajdują się takie perełki jak Dead Trigger 2.
Na niektórych urządzeniach gra może przycinać, ale w ustawieniach możemy zmniejszyć ilość detali - choć przyznam, że nie wiele to daje. W zestawie z grą otrzymujemy grafikę na komputerowym poziomie, a gra wcale nie waży tak dużo w porównaniu chociażby z Asphaltem 8.
Wisienką na torcie są krótkie filmiki podczas gry połączone z głosami postaci. Momentami możemy nawet usłyszeć nasz głos wykrzykujący ''Hasta la vista'' do chordy zombie. Dialogi między postaciami są zrozumiałe i dla osób znających język angielski będą znakomitym uzupełnieniem świetnej rozrywki.
Podsumowując, grę bardzo serdecznie polecam osobom szukających dobrej akcji powiązaną z efektowną grafiką i dobrymi dialogami. Jeżeli lubisz klimaty postapokaliptyczne to Dead Trigger 2 jest grą dla ciebie!

Plusy:

- profesjonalna, komputerowa grafika

- dobrze dopracowane dialogi, dźwięki

- własny system kont

- długa rozgrywka

- mała waga gry

- darmowa gra bez reklam

Minusy:

- brak możliwości gry offline

- niezbyt dopracowane sterowanie

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.madfingergames.deadtrigger2&hl=pl

Swing Copters

2014-08-21T17:52:00.000+02:00

Oto kolejna gra wytwórni .GEARS Studios, która zasłynęła z Flappy Bird. Nie muszę chyba zapewniać, że ich nowy tytuł jest również wkurzający. Ba! Swing Copters to istne zło wcielone. Mnie udało dotrzeć się jedynie do drugiego poziomu i to chyba tylko fartem. Ludzie o słabych nerwach będą się wkurzać i bluzgać, bo gra nie jest wcale łatwa. Naszym zadaniem jest klikać w ekran, aby zmienić kierunek lotu naszej postaci. Musimy unikać młotów i nie dotykać krawędzi. Brzmi łatwo? W rzeczywistości wcale takie nie jest.
Pomijam klasyczną grafikę wyciągniętą rodem z Flappy Bird, bo nadaje ona klimat tej grze. Zwykłe piksele, a tak umieją wkurzyć. Dodatkowo te charakterystyczne dźwięki, które można usłyszeć z daleka i od razu rozpoznać, w co i kto gra. Na początku po zainstalowaniu gry na moim telefonie miałem problemy z włączeniem jej. Wyskakiwał błąd i raport. Spróbowałem na tablecie, ale było to samo. Dopiero za którymś uruchomieniem gra załapała i mogłem się ''bawić''. Nie wiem jak będzie z tą grą, czy też zniknie jak Flappy Bird, ale mam nadzieję, że nie. Fajnie jest poćwiczyć swój refleks z tak trudnej grze i pochwalić się swoim wynikiem! Dobrze, że twórcy połączyli grę z systemem statystyk Google. Moim zdaniem gra ta powinna uzyskać tytuł ''Najbardziej wkurzająca gra roku'', gdyż potrafi podnieść ciśnienie. Ludzie o stalowych nerwach po prostu odinstalują i zapomną, ale warto poćwiczyć swoją ''kondycję''. Uważajcie na swoje telefony! :)

Zalety:

- stylowa grafika rodem z Flappy Bird

- charakterystyczne dźwięki
- pomysł na grę

- połączenie z Gry Play

Wady:

- momentami zbyt trudna

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.dotgears.swing&hl=pl

Guess the Character

2014-08-20T18:44:00.001+02:00

Pamiętacie grę zgadnij kto to? Teraz znajdziecie ją w wersji mobilnej! W sklepie Play jest dużo podobnych tytułów, ale wybrałem właśnie ten ze względu na takie same postacie jak w realnej grze. Od razu na wstępie wita nas reklama - i niestety w grze aż roi się od niepotrzebnych bannerów. Gra nie zaskakuje też grafiką - mała rozdzielczość, stare, niemodne kształty i źle dobrane kolory to tylko początek. Oprócz brzydkiej grafiki w grze jedyne, co usłyszymy to dźwięk klikania w karty. W tej grze nie jest wcale potrzebna muzyka, ale autorzy mogli się bardziej postarać. Na szczęście nie tylko to się liczy w grze - oprócz trybu gry z komputerem możemy również zagrać z kolegą na Bluetooth. Fajnie, że jest taka opcja i bardzo się przydaje, jeżeli nie mamy dostępu do internetu, ale mimo wszystko dobrze byłoby zagrać przez Gry Play. Moglibyśmy zagrać ze znajomymi z Google, a nie tylko tymi, którzy siedzą obok nas. W grze brakuje też osiągnięć i jakichś punktów, które odznaczałyby nasz realny wynik - w tym wypadku znowu można było posłużyć się programem Google. Bardzo lubię, gdy w grach za jakieś osiągnięcie zyskujemy różne punkty doświadczenia, a Gry Play to najrozsądniejsze rozwiązanie dla twórców gier. Niestety tutaj jedyne, co możemy dostać po wygranej grze to własna satysfakcja. Ba! Grę można łatwo oszukać. Wcale nie musimy dobrze odpowiadać na pytania zadawane przez kolegę, przez co łatwo możemy wygrać, a chyba nie na tym gra polega. Oczywiście taka mobilna gra nie zastąpi nam realnej rozgrywki, ale można choć trochę przetestować grę. Oprócz słabej grafiki, małej ilości dźwięków i słabego łącza do gry multiplayer (Bluetooth nie działa w tej grze najlepiej) grze dałbym słabą trójkę w pięciogwiazdkowej skali. Warto zainstalować i chwilę pograć z rodzeństwem. Gra nie zagościła na długo w moim smartfonie.

Zalety:

- dobre odwzorowanie postaci

- możliwość gry na Bluetooth

Wady:

- słaba grafika

- mała ilość dźwięków

- brak osiągnięć i statystyk

- brak możliwości zagrania online

- brak wsparcia języka polskiego

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.guessthecharacter.mcvlab&hl=pl

Sony Xperia M2 LTE (D2303) - recenzja

2014-08-14T17:35:00.001+02:00

Telefon otrzymujemy w dość dużym, płaskim pudełku. W moim przypadku opakowanie było modyfikowane przez operatora - Orange. Pudełko jest dobrze dopasowane do telefonu, a każda z rzeczy w zestawie ma swoje miejsce.

W zestawie:

- Sony Xperia M2

- kabel USB (EC450, 99 cm)

- ładowarka (EP800)

- zestaw słuchawkowy (MH410c)

Co do słuchawek, a właściwie zestawu słuchawkowego, które dodaje nam Sony to lepszym rozwiązaniem byłyby słuchawki dokanałowe. Nie przepadam za takimi słuchawkami, ponieważ słychać wszystkie dźwięki na zewnątrz i są one po prostu niewygodne - często wypadają. Wykonanie słuchawek nie jest złe, jest dobre - standardowe. Jedną słuchawkę możemy przełożyć przez szyję, przez co nie spadnie nam ona jeżeli wyjmiemy ją z ucha. Na słuchawkach znajdziemy malutki pilot do obsługi Walkmana. Jedno kliknięcie włącza i pauzuje muzykę, dwa przeskakuje o jedną piosenkę do przodu, a trzy o jedną do tyłu. Dłuższe przytrzymanie przycisku powoduje aktywację Google Now. Na pilocie nie znajdziemy żadnych przycisków głośności, jednak nad guzikiem znajduje się mikrofon do rozmów telefonicznych. Poza tym słuchawki grają bardzo przyzwoicie.

Wyposażenie jest standardowe i wystarczające - trudno doszukiwać się jakichś braków. Jedynym mankamentem są słuchawki, które mogłyby być douszne.

Wygląd Sony Xperii M2 nawiązuje do topowych Zetek. Na tyle mamy do czynienia z plastikiem wyglądającym jak szkło w Z2. Jedyny problem z nim taki, że bardzo łatwo się rysuje. Ja od razu po zakupie musiałem zaopatrzyć się w jakiś pokrowiec, aby ochronić tył i ekran. Co do przedniej tafli szkła również nie jest kolorowo. Szkło już po pierwszym dniu użytkowania w pokrowcu załapało malutkie ryski. Widoczne są one jedynie pod dobrym załamaniem światła, na co dzień ich nie widać. Przy zakupie warto zaopatrzyć się w folię i jakieś etui - ja wybrałem silikonowe etui S-Line i folię 3mk Classic.

Boki urządzenia zdobi ramka połączona z plastikiem i czymś imitującym gumę. Sprawia dobre wrażenie i nie rysuje się. Dodatkowo kanciaste boki ramek pozwalając postawić urządzenie w pionie lub poziomie.

Z prawej strony urządzenia na środku znajduje się charakterystyczny przycisk włącz/wyłącz, a pod nim znajdziemy przyciski głośności. Dodatkowo na samym dole prawego boku urządzenia znajduje się również przycisk spustu migawki, którym możemy wybudzić aparat dłuższym przytrzymaniem. Nad przyciskiem Power znajduje się zaślepka, pod którą znajdziemy slot na karty microSIM, microSD oraz przycisk resetu telefonu. Z lewej strony znajduje się jedynie port ładowania microUSB.

Na górnej krawędzi znajduje się tylko port miniJack, choć przyznam, że brakuje mi tutaj podczerwieni do sterowania telewizorem. Na spodzie urządzenia znajdziemy od lewej mikrofon, a po prawej maskownicę głośnika i miejsce na smycz.

''Plecki'' smartfona skrywają aparat, diodę LED oraz mikrofon. Nie zabraknie tam również logo Sony na środku oraz napisu "Xperia" u dołu. Na froncie urządzenia znajdują się czujniki (zbliżeniowy i światła), a obok nich dioda powiadomień, głośnik do rozmów i kamerka wideo. Pod głośnikiem znajdziemy również logo Sony. Na dole nie znajdują się żadne klawisze, gdyż przyciski funkcyjne wyświetlane są na ekranie.

Moim zdaniem wygląd Sony Xperii M2 wyróżnia się spośród innych budżetowców, ponieważ wyglądem nawiązuje do topowych Xperii. Plastik z tyłu wyglądający jak szkło jest bardzo elegancki, a telefon nie wyślizguje się z rąk. Kanciaste boki urządzenia to rzecz, do której trzeba się przyzwyczaić - nie przeszkadzają one w codziennym użytkowaniu.

Ekran w testowanym modelu ma wielkość 4,8 cala. Przesiadka z ekranu 4" była dla mnie bezproblemowa. Dla mnie taka wielkość jest idealna. Osoby o mniejszych dłoniach mogą czuć dyskomfort i mieć wrażenie, że telefon jest dla nich za duży. Telefon spokojnie mieści się w kieszeni, ale trzeba zaznaczyć, że zajmuje sporą jej część. Ten rozmiar telefonu nie zaliczyłbym jeszcze do phabletów, gdyż jest to kompaktowy i wygodny rozmiar do czerpania treści z internetu i oglądania filmów.

Wyświetlacz ten został wykonany w technologii TFT i jest całkowicie odpowiedni. Wyświetlane kolory są naturalne, a kontrast na wysokim poziomie. Jasność ekranu to mocny punkt tego modelu, gdyż jest ona bardzo wysoka. Warto tu wspomnieć o czujniku światła, która radzi sobie bardzo dobrze i sprawdza się w każdą pogodę, jak i w domu. Używam go non-stop. Kąty widzenia nie pozostawiają wiele do życzenia, bo nawet przy dużym odchyleniu idealnie widać na ekranie wszystkie treści i kolory.

Rozdzielczość jaką dysponuje ekran, czyli 540x960 pxl już nikogo nie dziwi. Ta ilość pikseli w codziennej pracy się sprawdza, a piksele możemy dojrzeć jedynie przybliżając zdjęcia. Wszystkie ikony i widgety są ostre - może to dzięki nakładce od Sony?

Należy pamiętać, że nie jest to super AMOLED, dlatego kolory wyświetlane są naturalne. Jasność ekranu jest bardzo dobra, ale przy maksymalnej jasności bateria szybko się czerpie. Jedynym minusem jest rozdzielczość, którą dostrzec możemy jedynie w zdjęciach. Taka rozdzielczość nie pozwala również na wyświetlanie filmów HD w serwisie YouTube.

O aparacie w tym modelu można mówić dużo, ale kolorowo nie jest. Główna matryca ma wielkość 8 mpx, a zdjęcia jakie robi mają dużo szumów. Fotografiom brakuje szczegółowości, a przy większym przybliżeniu są widoczne czarne kropki. W gorszym oświetleniu na ekranie jest widoczne ziarno, czego nie powinno być nawet w takim modelu. Na szczęście nieźle sprawuje się w ciemności lampa błyskowa. Zdjęcia, które są robione z jej pomocą wychodzą lepsze i mają mniej szumów. Dla kogoś, kto miał słaby aparat jakość zdjęć robionych przez Xperię M2 będzie zadowalająca, jednak gdy ktoś miał do czynienia z lepszym aparatem będzie nieco rozczarowany. Warto tutaj wspomnieć, że zdjęcia robione w upalne dni, kiedy słońce dopisuje są ostre i pozbawione aż tylu szumów. Nie widać na nich pojedynczych pikseli i wyglądają lepiej. Aparat oferuje również wiele trybów: Efekt AR, Timeshift burst, Korekta portretu, rozległa panorama, efekt wizualny, czy Social live, dzięki któremu możemy robić live w serwisie Facebook - działa świetnie. Tryby możemy doinstalować ze sklepu Sony Select. Dodatkowo mamy do wyboru dwa główne tryby - Lepsza automatyka, która sama dobiera nam potrzebne parametry (pracuje tylko w 5 mpx) oraz Ręcznie, czyli tryb, w którym sami możemy włączyć HDR, zmienić rozdzielczość, czy włączyć stabilizację obrazu.

EFEKT AR:

HDR:

LEPSZA AUTOMATYKA:

(zdjęcie w pomieszczeniu)

(zdjęcie na zewnątrz)

RĘCZNIE:

(zdjęcie na zewnątrz, w słoneczny dzień)

Przedni aparat o słabej rozdzielczości jaką jest 0,3 mpx (VGA) robi kiepskie #selfie. Jest to kamerka do wideorozmów, ale wolałbym, gdyby było chociaż 2 mpx. Zdjęcia robione tym aparatem są rozmazane i słabej jakości, a szumy są widoczne. Warto też wspomnieć, że kamerka ta jest bardzo ciemna. Pomimo, że w pokoju mam zapalone światło, a za oknem słoneczny dzień - aparat nie widzi nic. To wielkie utrudnienie, ponieważ żeby zrobić zdjęcie musimy wyjść na dwór lub podejść do okna, aby nasza twarz była oświetlona.

Aparat w Sony Xperii M2 jest dobry do zdjęć okazjonalnych, ale dobrych zdjęć z ferii zimowych nie zrobimy. Jedyne co może się udać to zdjęcia w wakacje nad jeziorem w słoneczny dzień. Wiemy jednak, że są też pochmurne dni, a w te aparat radzi sobie kiepsko. W pomieszczeniu trudno będzie również robić #selfie, czy prowadzić wideorozmowę. Bardzo dużym usprawnieniem jest przycisk do robienia zdjęć. Jest dobrze wyczuwalny, a pomaga robić zdjęcia.

Mimo tego, że jest to telefon budżetowy znajdziemy tutaj bardzo wydajny układ Cualcomm Snapdragon 400 oraz 1 GB RAM. Takie połączenie owocuje wydajną, szybką pracą. Pamięć RAM, której jest tutaj 1 GB daje radę, ale nie pozwala na przełączanie się pomiędzy aplikacjami, ponieważ gdy tylko wyłączymy aplikację, zostaje ona zamykana po kilku sekundach. Taka ilość RAM powoduje czasami, że nie jesteśmy w stanie jednocześnie grać w wymagające gry i słuchać muzyki w tle, gdyż aplikacja Walkman po prostu zostaje zamykana.

Nakładka od Sony, czyli Xperia jest bardzo ładnie animująca się, a przede wszystkim szybka. Porównując to urządzenie z moim tabletem z nakładką TouchWiz jest kolosalna różnica. Rozbieżność ta wynika też z tego, że nakładka Sony nie jest przepakowana, a ma jedynie najbardziej potrzebne funkcje. Widgety na pulpicie, menu i belka powiadomień to bardzo udana rzecz. Pasek powiadomień można dowolnie modyfikować w ustawieniach - możemy zmienić ustawienie skrótów do najważniejszych funkcji. Taki ruch należy pochwalić, gdyż w Sony Xperii M nie było takiej opcji. Warto tutaj wspomnieć o motywach, których jest masa w firmowym sklepie Sony. Możemy je dowolnie zmieniać i pobierać, a wyglądają one bardzo ładnie. Nakładka jest zachowywana w pamięci RAM i nie zajmuje jej dużo, dlatego jest przeładowywana bardzo rzadko, a kiedy już się to dzieje, to bardzo szybko i tylko, gdy długo siedzimy w jakiejś aplikacji.

Układ graficzny zainstalowany w urządzeniu pozwala nam na zainstalowanie wymagających gier, jak np. Asphalt 8, Minecraft PE, Minigore 2, czy Clumsy Ninja. Kupując takie smartfona oczekuje się, że podoła on najlepszym tytułom i tak właśnie jest w tym urządzeniu. Gry chodzą płynnie i nie ma tutaj mowy o żadnych zacięciach.

Aplikacje, które dostajemy od producenta są świetne. Na pokładzie znajdziemy aplikację Szkic, do rysowania, Notatki, które są bardzo rozbudowane, pakiet OfficeSuite do przeglądania plików Word, pakiet File Commander służący jako menadżer plików. Nie zabrakło też aplikacji firmowych, czyli Walkman, Album, Filmy, Smart Connect, PlayMemories Online, Social life, narzędzie do tworzenia i przywracania kopii zapasowych. Standardowo mamy tutaj zainstalowane też trochę aplikacji od Google, m. in. YouTube, Google +, Zdjęcia, Wyszukiwarka, Gmail, Hangouts i wiele innych. Podstawowe aplikacje, które musi posiadać każdy smartfon również tutaj znajdziemy: Wiadomości, Kontakty, Telefon, Aparat.

Pomijam aplikacje od operatora, które dostaje się kupując telefon w Orange. Na szczęście łatwo je usunąć.

Walkman to aplikacja muzyczna, która jest według mnie najlepszą aplikacją do odtwarzania muzyki na smartfonie. Ma wszystkie funkcjonalności: Equalizer, dobieranie okładek, wyszukiwanie w folderach, szukanie tekstu piosenki, tworzenie playlist. Mamy tutaj również świetne narzędzie do edycji informacji piosenki. Sami możemy edytować okładki lub znaleźć je przez internet. Oprogramowanie Gracenote pozwala na automatycznie dobieranie informacji i pliku. Funkcjonalności w tej aplikacji nie brakuje.

Album to równie świetna aplikacja co Walkman. Możemy znaleźć obrazy w folderach, aplikacja rozpoznaje twarze - działa to sprawnie, mamy możliwość tworzenia kopii zdjęć na dysku PlayMemories Online, możemy tworzyć kolekcji oraz udostępniać zdjęcia na portalach społecznościowych. Aplikacja dogaduje się z Aparatem i rozpoznaje lokalizację robionych zdjęć tworząc przez to mapę naszych odwiedzonych miejsc. Ostatnia aktualizacja dodała również możliwość pobrania zdjęć swoich, znajomych z portali społecznościowych (Facebook, Picasa, Flickr). Świetnym gestem jest uszczypnięcie ekranu, które powoduje zmniejszenie ikon.

Filmy to zwykła aplikacja odtwarzacza filmów. Wygląda bardzo ładnie i można w niej wyszukiwać filmów w folderach. Jest również możliwość ściągnięcia informacji na temat oglądanego filmu. Tak samo jak aplikacja Album może pobierać filmy z portalu Podcast. Tutaj również możemy ''szczypać'' ekran, bo ten gest działa podobnie jak w aplikacji Album. Niestety, ale odtwarzacz nie radzi sobie z mniej znanymi kodekami. Znane odtwarza bardzo dobrze, ale zdarzają się powiadomienia ''Nie można odtworzyć tego filmu''.

Reasumując: Sony Xperia M2 jest bardzo dobrze wyposażona pod względem aplikacji. Niektóre z nich np. TrackID można zastąpić własnymi ze sklepu Play, ale na dobrą sprawę dostajemy tylko potrzebne aplikacje, a nie takie, które najchętniej byśmy odinstalowali. Niestety, na nasze aplikacje pozostaje tylko 5 GB. Pozwala to zainstalowanie sporej części aplikacji, ale wystarczy jedna duża gra (np. Asphalt 8) i pamięć się zapełnia.

Zakupiony przeze mnie model posiada łączność LTE, która zapewnia szybszy transfer danych. Niestety, zmieniając telefon musiałem wymienić również kartę SIM nie tylko na micro, ale na nowszy model, ponieważ mój stary chip w karcie nie obsługiwał LTE. Należy o tym pamiętać i zapoznać się z ofertą naszego operatora, gdyż nie każdy nowy starter posiada tę łączność. Oprócz takich standardowych łączności jaką jest WiFi i Bluetooth znajdziemy też NFC na tyle. Łączność ta pozwala na przesyłanie danych przez Bluetooth lub WiFi Direct zbliżeniowo. NFC jest wykorzystywane między innymi w kartach płatniczych. Ba! Zbliżając swoją kartę do telefonu usłyszymy dźwięk, ale niestety nie da się nic z tym dalej zrobić. Tak nie zapłacimy kartą w sklepie Play - a szkoda. Ta funkcjonalność bardzo się przydaje, gdy szybko chcemy coś przesłać koledze lub koleżance.

Bluetooth w wersji 4.0 pozwala na swobodne przesyłanie plików, ale nie jest to najszybszy sposób transmisji danych. Dzięki tej łączności możemy podpiąć bezprzewodowo różne akcesoria jak np. Sony Smartband do telefonu.

WiFi w wersji 802.11a/b/g/n pozwala na pracę, ale nie na duże odległości. Mając router na dole, a mieszkając u góry zasięg często się traci w pomieszczeniu. Na zewnątrz jest całkiem przyzwoicie, ponieważ w obrębie całego podwórka WiFi mam dostępne. Dziwne, że w domu działa gorzej, niż na zewnątrz. Na szczęście takich utrat połączenia nie ma w transmisji danych komórkowych. LTE działa bardzo szybko nawet w mniejszych miasteczkach. Jestem bardzo zadowolony, że Sony dodało tutaj LTE oraz NFC, gdyż w niektórych modelach z tej samej półki cenowej takich funkcji nie znajdziemy.

Oprócz tego w telefonie znajdziemy USB w wersji 2.0, GPS, GLONASS itd. Wszystko to jest wspierane przez Androida w wersji 4.3 Jelly Bean. W niedalekim czasie powinna się również pojawić aktualizacja do wersji 4.4 KitKat.

Podsumowując: W telefonie mamy szybką łączność LTE, łączność zbliżeniową NFC i najnowsze Bluetooth. Niestety USB nadal w wersji 2.0. Dodatkowo słabe WiFi, które często traci zasięg. GPS natomiast działa przeciętnie - czasami lokalizacja jest daleko odbiegająca od rzeczywistego położenia. Do tego dostajemy Androida 4.3 z zapewnioną aktualizacją do KitKata.

Dzięki baterii litowo-jonowej o pojemności 2300 mAh nasz telefon może wytrzymać ze średnim użytkowaniem nawet do 2 dni. Przy dość intensywnym użytkowaniu bateria starczy na pełny dzień (no, jeżeli ktoś wstaje np. o 10:00 :D). Przy pierwszym użytkowaniu telefonu bateria strasznie szybko się wyczerpała, ale mniej więcej po 3-4 dniach status baterii znacznie się wydłużył. Zaczęła ona się ładować o wiele szybciej i starczała na dłużej. Telefon ładuję dziennie, ale tylko dlatego, że zawsze wolę mieć 100% niż np. 48% i ładować popołudniu.

Bardzo dużym udogodnieniem jest tryb STAMINA. Za ten tryb Sony powinno dostać medal, bo znacząco wydłuża on pracę telefonu. Kiedy ekran jest wyłączony blokuje on synchronizacje, a wszystkie powiadomienia dostajemy dopiero, gdy ekran się podświetli. Dla osób nałogowo sprawdzających fejsbuka, czy innych powiadomień jest możliwość dodania wybranej aplikacji, aby w trybie STAMINA działała w tle, a wszystkie powiadomienia były na bieżąco. Oczywiście trochę skróci to działanie na baterii, ale ja lubię z tego korzystać i dowiadywać się o powiadomieniach natychmiast.

Oprócz świetnej STAMINY dostępne są również: Oszczędzanie słabej baterii i WiFi zależne od lokalizacji. Dodatkowo możemy ograniczyć wysyłanie danych w tle w określonych interwałach. Przyznam szczerze, że wszystko to działa sprawnie, choć czasami WiFi zależne od lokalizacji denerwuje, bo gdy wyłączymy internet, włącza on się na nowo. Do tego trzeba się przyzwyczaić.

Bateria ma swoje kaprysy i lubi szybko zejść, ale dzięki trybom oszczędzania można łatwo wydłużyć jej czas pracy. Dla osób przeciętnych będzie ona idealna, dla reszty pozostaje ładowanie telefonu codziennie. Niestety, minusem może być też to, że bateria jest niewymienna.

Sony Xperia M2 to nie jest telefon dla każdego. Do wielkości ekranu trzeba się przyzwyczaić - choć to nie jest takie trudne. Ekran jest przyzwoitej jakości, dobrym kontraście i świetnej jasności. Wyglądem nowa Xperia wyprzedza konkurencyjne w tej cenie telefonu. Niestety, taka konstrukcja łatwo się rysuje. Aparat zamontowany w smartfonie robi zdjęcie dobrej jakości tylko w dobrym świetne, gdy nastaje wieczór wyskakuje z niego jakiś demon rolnik, który na każdym zdjęciu sadzi ziarno. Przednią kamerką też nie zrobimy sobie dobrych #selfie, bo nawet Korekta portretu nie daje rady. Na szczęście mamy tutaj do czynienia z wydajnym Snapdragonem, który w połączeniu z nakładką Xperia daje szybką pracę. Telefon jest również wyposażony w ciekawe multimedia od firmy Sony, które na co dzień mogą się przydać. Dodatkowo firmowe aplikacje jak Walkman, czy Album cały czas są ulepszane i aktualizowane. Smartfon jest wyposażony w NFC do szybkiego parowania urządzeń lub wysyłania plików, LTE w bardzo szybkiej transmisji danych i sprawnego GPS. Wszystko działa dzięki świetnej baterii, która wystarczy na cały dzień użytkowania w trybie STAMINA.

Chciałbym polecić telefon wszystkim, ale nie mogę. Ktoś, kto szuka dobrego aparatu, powinien szukać w górnych półkach, bo jak na tę cenę aparat robi dobre zdjęcia. Osoba, która lubi słuchać muzyki powinna być bardzo zadowolona, ponieważ głośniki w tym modelu są na prawdę donośne i grają wyśmienicie. Jakość rozmów jest bardzo dobra, dzięki obsłudze HD Voice. Ekran tej wielkości pozwoli na swobodne pisanie SMS-ów. Oprócz tego telefon świetnie radzi sobie w bardzo wymagających grach. Po miesiącu użytkowania stwierdzam, że telefon nadal działa równie dobrze.

W tej klasie cenowej telefon zasługuje na wielką czwórkę!

Hungry Shark Evolution

2014-08-13T14:15:00.000+02:00

Narzekaliście ostatnio, że gry, które publikuję szybko się nudzą. Dzisiaj gra, która bardzo wciąga, a za razem jest bardzo grywalna. Gra przypomina mi jeszcze czasy nk.pl, gdzie była podobna gra, w której rozbudowywaliśmy swoją rybkę jedząc inne. W tej grze mamy swojego rekina, który jest non-stop głodny, a jego pożywieniem są ryby, żółwie, a nawet ludzie! Należy uważać na niektóre statki, które mogą nas zbombardować, na nurków czyhających na naszą nieuwagę, aby zaatakować, czy na inne rekiny. Ponadto w głębi oceanu znajdziemy również różne drapieżne zwierzęta, jak płaszczki, skorupiaki itp. Niektóre z nich będziemy mogli zjadać wraz z rozwojem naszych rekinów. Tak, dobrze przeczytaliście - rekinów. W grze są dostępne różne rodzaje naszych żarłaczy, ale kosztują majątek. Swoje rekiny możemy szkolić w trzech umiejętnościach: cios, szybkość i przyspieszenie. Tą ostatnią aktywujemy klikając na ekran po prawej stronie, a pozostałe dwie są ''wbudowane''. Zwiększając swój poziom, zwiększa się również wielkość naszego rekina. Podczas rozrywki zdobywamy pieniądze potrzebne do ulepszania umiejętności lub zakupów. Musimy również pilnować swojego zdrowia, które szybko może okazać się zawodne przy tylu przeszkodach. Do świetnej rozrywki autor dodał przyjemną i dodającą klimat muzykę, przez co postała bardzo fajna gra. Co do grafiki to jest ona ładna, choć mam wrażenie, że momentami brakuje jej troszkę pikseli, a boki są postrzępione. Mimo to, tło w grze robi oszałamiający efekt. Reasumując: gra wciąga i jest bardzo grywalna. Przyjemnie umili nam czas, a być może nawet zagości na naszych smartfonach na dłużej.

Zalety:

- świetna grywalność

- bardzo przyjemna muzyka

- duża ilość rekinów

- możliwość rozbudowy

Wady:

- momentami drażniąca grafika

- wysokie ceny

- mało opcji zdobycia gemów

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fgol.HungrySharkEvolution&hl=pl

Gold Miner Adventure

2014-08-10T14:48:00.000+02:00

Gold Miner Adventure to dość nowa gra w sklepie Play, w którym jest wiele tego typu gier, ale akurat na tą natknąłem się na Facebooku w reklamie. Wyróżnia się ona lepszą grafiką od pozostałych. Porównując je chociażby do tradycyjnego Gold Miner jest ona bogatsza w szczegóły i bardziej zaawansowana. Widać, że gra została przemyślana w tym kierunku. Dźwiękami się raczej nie różnią, ponieważ są praktycznie takie same, albo podobne. Zaznaczyć można tutaj również to, że gra nie jest po polsku. Jedyne co jest przetłumaczone to tytuł w sklepie Play - "Gold Miner Przygoda". Gra cierpi jednak z innego powodu: z każdej strony jesteśmy atakowani reklamami. Wchodzimy do gry i pierwsze co widzimy u góry ekranu to banner z reklamą. Grę mamy dostępną za darmo, dlatego reklamy mogą się pojawić, ale na szczęście nie występują podczas gry. Rozgrywka wciąga, ale nie jest to gra na dłuższą metę. Gra po kilku dniach może się znudzić mimo swoich 48 dostępnych leveli. Momentami podczas rozgrywki mamy do dyspozycji za mało czasu, a wymagania są zbyt wygórowane. Na szczęście na ratunek przychodzą nam dodatki, które możemy kupić w sklepie za zdobyte złoto. Podsumowując - gra jest wciągająca i warta uwagi, ale tylko na moment, bo potem szybko się nudzi. Zniechęcać mogę też trudne momentami zadania, ale mimo wszystko polecam zainstalować i sprawdzić.

Zalety:

- lepsza grafika niż u konkurencji

- łatwość obsługi

- dobre bonusy

Wady:

- denerwujące reklamy

- szybko się nudzi

- trochę trudne zadania

- zwykłe dźwięki - nic nadzwyczajnego w porównaniu do konkurencji

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.twopxmob.game.goldmineradventure

Jakie premiery we wrześniu?

2014-08-04T14:11:00.000+02:00

We wrześniu szykują się targi IFA w Berlinie, a dokładnie od 5 do 10 producenci będą zaskakiwać (bądź też nie) nas nowościami! Rok temu mogliśmy zobaczyć wiele świetnych, innowacyjnych i bardzo przydatnych (niektóre mniej) rzeczy! W 2013 roku mogliśmy zobaczyć dominację Samsunga i jego Note 3 oraz Galaxy Geara. Mogliśmy również zobaczyć wiele nowości i innowacji, między innymi lodówka próżniowa, która może przechowywać świeże mięso tygodniami. Następne to dwie kuchnie do gotowania próżniowego (nowość) powietrznego i parowego z dokładnością do 0,1 stopnia bez możliwości przypalenia. Kolejne urządzenie to pralka A+++ zużywająca 5.9 litra wody na kilogram prania. To są na prawdę genialne nowe odkrycia, które każdy powinien mieć w swoim domu! Czym tym razem zaskoczą nas targi i producenci?

Samsung Galaxy Note 4

Nie da się ukryć, że najbardziej wyczekiwanym przeze mniesmartfonem/phabletem jest właśnie Note 4. Note 3 to świetny phablet, czym tym razem zaskoczy nas Samsung? Na pewno zobaczymy nowości z S5-ki, czyli skaner odcisków palców (może tym razem poprawiony?), nagrywanie 4K, pulsometr, nowy TouchWiz itp. Nie zabraknie na pewno nowości, o których już się plotkuje: czujnik UV. Moim zdaniel lepszym rozwiązaniem byłoby umieszczenie tego TYLKO w zegarkach i opaskach, ale skoro ma być - to dobrze. Technika idzie do przodu, więc moim zdaniem powinni dodać miarę laserową. To nie jest trudna rzecz, a praktyczna :) Podejrzewam też, że Samsung pójdzie w ślady LG, które pokazało w swoim najnowszym LG G3 ekran QHD. Moim zdaniem lepszym rozwiązaniem byłby ekran FullHD, ponieważ nie obciąża tak baterii, procesora, a i tak nie widać różnicy. Znamy już jego specyfikację i podobno na rynku mają pojawić się dwie wersje - jedna z zakrzywionym ekranem, druga bez. Czy tak jak zeszłego roku Samsung stworzy z tej okazji nowy zegarek? :)

iPhone 6

Co prawda krążą plotki, że premiera nowego iPhona 6 ma się opóźnić do 14 października, a nawet grudnia, ale postanowiłem również co nieco napisać na ten temat. Mimo iż osobiście preferuję Androida to iPhone to na prawdę dobry telefon. Nowy iOS 8 jest jeszcze szybszy i wprowadza wiele udogodnień, których wcześniej nie było. Mówi się również o szafirowym szkle - tutaj nie do końca wiadomo jak Apple chce rozwiązać brak aż tylu ilości, skoro iPhone sprzedaje się w milionach. To może być na prawdę dobry smartfon. Hipokryci Applowców twierdzą, że telefon powyżej 4,5 cala to już jakiś kosmos, ale ja uważam odwrotnie. Miałem telefon 4 cale, a teraz mam 4,8 cala i korzysta mi się z niego o wiele lepiej. A może to własne predyspozycje? Ja osobiście wolę większe ekrany.

Asus Transformer Book

Rozglądam się za kupnem nowego laptopa. Zastanawiam się czy wybrać mobilny mały komputer lub hybrydę, albo może duży, 17-calowy ultrabook? Czas pokaże. Czy tym razem Asus zachęci mnie do kupna Transformera? Miejmy nadzieję, że tak będzie. Osobiście wolę takie rozwiązania bardziej niż np. HP Pavilion x360 (który również wydaje się być dobrym sprzętem). Gdyby te hybrydy miały dobrą specyfikacje...

Sony Smartwatch 3

Powiem wam w sekrecie, że od Sony dowiedziałem się co nieco o trzeciej generacji kultowego zegarka. Sam jestem bardzo ciekaw jak japońska firma poradzi sobie z Smartwatch 3. Wiemy, że zegarki Sony różnią się od samsungowskich Gearów ceną, dlatego nie mamy w nich niektórych funkcji, których również zabraknie w tej generacji. Smartwatch 3 ma mieć nowy odświeżony design, więcej tarcz zegara i... diodę podczerwieni! Tak - będziemy mogli sterować telewizorem. Ktoś uzna to za zbędną nowość, ale szczerze mówiąc brakuje tego w telefonach od Sony, więc niech chociaż dodają takie funkcje do zegarków. Niestety fani bluetoothowych słuchawek nadal będą narzekać, ponieważ przez trzecią generację smartwatcha sobie nie pogadamy. Tylko tyle udało mi się dowiedzieć, ale nie powiem - jestem podekscytowany.

Tablet Nexus

Również Google nie chce pozostawać w tyle, dlatego we wrześniu możemy się spodziewać nowego Nexusa. Tym razem stawiam, że będzie to większy ekran może 8, może 9 cali. Nie wiadomo z jaką firmą tym razem będzie pracowało Google. Nexusy słynęły ze swojej ceny - czy w tym przypadku, kiedy mamy do czynienia z nowym sprzętem, lepszym cena również będzie niska? Miejmy taką nadzieję.

Jeszcze wiele wiele więcej premier będzie na targach IFA, ale wymieniłem tylko kilka najważniejszych moim zdaniem.

Cookie Clickers!

2014-08-02T18:00:00.000+02:00

Na grę tę wpadłem przypadkowo. Robiłem porządek z widgetami na pulpicie i dodałem rekomendacje Google Play. Tam była podobna gra, a w tytule miała Clickers. Od razu wspomniało mi się Cookie Clickers, w które kiedyś grałem na internecie. Ostrzegam, że gra jest na prawdę wciągająca i uzależnia. W tym tytule nie mamy żadnej fabuły, sterowania - musimy po prostu klikać w ciastko. Interfejs owej gry jest bardzo prosty: na samej górze mamy losowe opinie o grze, a zaraz pod nim nasz licznik wyklikanych ciasteczek. Pod licznikiem znajdują się tak zwane CPS co znaczy dosłownie Cookies per second (ciastka na sekundę) - je natomiast możemy zwiększać kupować ulepszania w sklepie np. fabryka ciastek, kursory, które klikają w ciastko, a nawet babcie, która piecze ciasteczka... Na samym środku mamy nasze ogromne ciastko, w które musimy klikać - raj dla posiadaczy MultiTouch, ponieważ możemy klikać wszystkimi palcami na raz (na tablecie łatwej trafić wszystkimi palcami, niż na małym ekranie smartfona). Obok sklepu mamy jeszcze dodatkowe menu z bonusami, a po prawej ranking. Warto tu wspomnieć, że gra oferuje nam tabelę wyników w Google Play, niestety, zabrakło tutaj funkcji osiągnięć - a szkoda. Na samym dole mamy długi pasek, który regeneruje się co parę minuty. Jest to najbardziej efektywna opcja pozyskania ciastek - mleko pod ogromnym ciachem zamienia się w czekoladowe, dzięki czemu nasze kliknięcia zwiększane są o jedno zero (np. zamiast 64 mamy 640). Co chwila spada też deszcz ciasteczek. Niestety gra jest przypisywana do jednego urządzenia i nie możemy kontynuować gry na smartfonie, jeżeli zainstalowaliśmy grą na tablecie. Mimo połączenia z Google + nadal brak tej opcji. Gra oferuje nam zbieranie ciasteczek offline przez 12 godzin, jednak to znowu kosztuje. Pomysł na grę jest bardzo prostu, a skuteczny - ludzie lubią proste gry. Jeżeli ktoś nie chce pobierać gry, zachęcam do zapoznania się z nią na internecie. Dodam jeszcze, że przy dużej ilości ciastek gra może się wieszać i spowalniać na słabych urządzeniach.

Zalety:

- prosta gra

- prosty interfejs

- opcja klikania offline

- bonusy

- tabela wyników

- opcje rozbudowy

- możliwość użycia MultiTouch

Wady:

- denerwujące reklamy

- momentami ciastek jest za dużo, przez co gra laguje

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=it.junglestudios.cookieclickers&hl=pl

Jacob Jones: Prologue

2014-08-01T14:00:00.000+02:00

Jacob Jones to tytuł znany dla graczy PS Vita, a tym razem zadebiutował również na Androidzie. Gra jest świetnym połączeniem przygodówki i gier logicznych. W tym tytule wcielamy się w tytułowego bohatera - Jacoba Jonesa. Rodzice zostawiają nas w obozie i musimy powoli zapoznawać się z otoczeniem. W grze głównie dominują dialogi, w których zawarte są czasami kluczowe informacje i pomijając je narażamy się na złe wykonanie zadania. Niestety obecnie gra nie wspiera języka polskiego, ale nawet laik angielskiego powinien sobie poradzić ze zrozumieniem historii. Grając grę, ma się wrażenie, że ogląda się jakąś bajkę, w której sami jesteśmy głównymi bohaterami! Grafika podwaja ten efekt, ponieważ jest jeszcze lepsza! Na większych ekranach możemy poczuć się jakbyśmy grali w dobrą grę na PC. Niestety, tym razem zabrakło tu klimatycznej muzyki w tle, która podbudowywałaby efekt jaki daje nam grafika. Jedyne dźwięki jakie da się usłyszeć, to dialogi i efekty audiowizualne. Niektórym może się to podobać, a niektórzy (w tym przypadku też ja) mogą czuć niedosyt z powodu braku tego efektu ŁAŁ, który dodawałaby muzyka. Należy pamiętać, że oceniany dzisiaj przeze mnie tytuł jest tylko prologiem, wstępem do pełnej wersji gry, który ma nas zachęcić do dalszej rozrywki w kolejnych epizodach. Jak na demo autor daje nam długą rozrywkę - ciekawy, czy doczekamy się, aż inni twórcy również zaczną produkować takie wersje demonstracyjne. Zachęcam do pobierania gry, a wtedy zobaczycie, czy opłaca się kupować kolejne wersje za jedyne (!) 7 złotych.

Zalety:

- dobrze dopracowana grafika

- dialogi

- brak reklam

- świetne sterowanie

- osiągnięcia dla graczy w Gry Play

- możliwość pominięcia scen

- ciekawa fabuła

Wady:

- brak języka polskiego

- brak muzyki dodającej klimat

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.lucidgames.jacobjonesprologue

Boom Beach

2014-07-28T17:50:00.000+02:00

Kojarzy ktoś może wytwórnię gier ''Supercell''? Wydali na razie tylko 3 gry, ale za to jakie świetne! Po ich sukcesie z Clash of Clans twórcy zauważyli, że graczom spodobała się taka rozgrywka, więc zaczęli ją kontynuować tym razem w grze Boom Beach.
Jednego nie umiem odmówić Supercell - świetnej grafiki. Taka plastyczna, dziecinna, zaokrąglona, a za razem przyjemna dla oka struktura bardzo przypadła mi do gustu. Z podobną grafiką spotkałem się na razie tylko w Clash of Clans oraz Minigore 2. Mało tego. Do grafiki dochodzą świetne efekty wizualne. Animacje są płynne, a nawet na trochę słabszych urządzeniach będą one robiły wrażenie. Za grafikę, wielki plus. No, ale nie tylko z obrazu słynie ta gra - nie należy zapominać o rozgrywce, które w połączeniu z klimatycznymi i na prawdę dobrymi dźwiękami jest tylko przyjemnością. Każde kliknięcie ma tu swój odpowiednik dźwiękowy. Dodatkowym plusem jest to, że muzyka nie atakuje nas od razu na wstępie tylko łagodnie uruchamia się trochę od wejścia do gry. Do delikatnej i odprężającej muzyczki dodano jeszcze odgłosy natury typu szelest liści, ptaki, szum morza, które tworzą spójną całość. Przechodząc już do rozgrywki, to oprócz otoczenia i trochę innym systemie ekonomii nie różni się ona zbytnio od wspomnianej wcześniej gry Clash of Clans. Powiedziałbym nawet, że jest nieco mniej rozbudowana. W tamtej grze mamy do wyboru więcej budowli i trochę więcej opcji komunikacji. W Boom Beach natomiast nadal pozostał system Multiplayer znany z Clash of Clans. Do tego faktu należy dodać, że do gry jest potrzebny internet. W grze są natomiast mikropłatności, ale nie są one wcale natarczywe - BA! - sam autor obdarowuje nas szmaragdami i to w dość dużych ilościach. Ostatnio dostałem ich nawet 25 z czego na start dostajemy już 50! Gra nie ma jako tako fabuły, a naszym zadaniem jest podbijanie wysp i zdobywanie ich, tym samym uwalniając tamtejsze plemię, które za wyraz wdzięczności będzie nam się odpłacać monetami - im więcej plemion uwolnimy, tym większy zysk dla naszej wyspy. Podsumowując, gra ma nam dużo do zaoferowania bardzo przyjemną rozgrywkę połączoną ze świetną grafiką i bardzo klimatycznymi efektami audiowizualnymi. Bardzo zachęcam do zagrania w tą grę!

Zalety:

- nie mogło ty zabraknąć świetnej grafiki

- ani przecudownych dźwięków

- łatwa obsługa gry

- dobrze zagospodarowane mikropłatności

- brak reklam (jeżeli są, to bardzo rzadko - ja nie zauważyłem)

Wady:

- połączenie z internetem - mimo braku multiplayer

- brak multiplayer (fajnie byłoby napadać na wyspy znajomych)

Link:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.supercell.boombeach