Geechu

ಬಂತು ಬಂತು ಕರೆಂಟು ಬಂತು..

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Sun, 12 Feb 2012 22:19:00 +0000

೯೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಈ ಹಾಡು, ಅಂದಿನ ಪಡ್ಡೆ ಹುಡುಗರ anthem..

ಅದ್ಭುತ ಟ್ಯೂನ್, ಭಯಂಕರ ಬೀಟ್ಸ್, ಚೆಂದದ ನೃತ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆ, ಸುಂದರ ಹೆಣ್ಣು, ಅವಳ ಖಡಕ್ body language - ಇಷ್ಟು ಸೇರಿದರೆ ಇಂಥ ಹಾಡಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗುತ್ತದೆ.ಹಂಸಲೇಖ ಈ ಹಾಡಿನ ಸ್ವರ ಸಂಯೋಜಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿ.ಹಂಸಲೇಖ ದ್ವೇಷಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಓದುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ.
ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಕಂಡ ಮಹಾನ್ ಕಲೆಗಾರ ಹಂಸಲೇಖ.ಆಡು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಟುತನವನ್ನು, ತತ್ವಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಹೇಳಿರುವ ಹಾಡು ಇದು.ಸಾಲುಗಳು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೂರಬೇಕು, ಪದಗಳು ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಳಿಸಬೇಕು - ಆಗಲೇ ಹಾಡು ಪ್ರಸಿಧ್ಧವಾಗೋದು.ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು..

"ನವಿಲೇ ನವಿಲೇ ಸಿಟಿ ನವಿಲೇ..ಗರಿಯ ತೆರೆಯಲಾರೆಯ?"

(ಹುಡುಗನ ಪೀಟಿಕೆ. ಸಿಟಿ ನವಿಲಿಗೆ bracket ಹಾಕುವ ಪರಿ)

"ಲೈನ್-ಉ ಹೊಡಿಯೋ ಕಲೆಯಿಲ್ಲ..

ಪ್ಲಾನು ಮಾಡೋ ತಲೆಯಿಲ್ಲ..

ನಿನಗೆ ಹೆಣ್ಣೇ ಒಲಿಯೋಲ್ಲ.."

(ಹುಡುಗಿಯ ಸಾರ ಸಗಟು ತಿರಸ್ಕಾರ..ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳು ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ boys ಪೈಕಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಬ್ರಹ್ಮ ಚಾರಿಗಳಾಗೇ ಇರಬೇಕಿತ್ತು..ಸದ್ಯ, ವಾಸ್ತವತೆ ಬೇರೆಯಿದೆ! :D)

"ಜಗದ ಸನ್ಯಾಸಿ ಸೋಂಬೇರಿ..ನೀನು ಹು ಅಂದ್ರೆ ಸಂಸಾರಿ.."

(ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಇರುವ ಭಯಾನಕ ಶಕ್ತಿ..ಎಂಥವರನ್ನು ಬೀಳಿಸುವಂಥದ್ದು!..ನಾವ್ಗಳೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿದ್ ಹೋಗ್ತೀವಿ ಅನ್ನೋದು ಬೇರೆ ವಿಚಾರ)

"ವರ್ಣ ಬೇಧ ಹೋಗಿಲ್ಲ..ಮೇಲು ಕೀಳು ಮರೆತಿಲ್ಲ..

ಒಂಟಿ ಹುಡುಗಿ ಹಿಂದೆ, ಕಳ್ಳರೆಲ್ಲ ಒಂದೇ!

ಜಾತಿ ಜಾತಿ ಸೇರೋಲ್ಲ..ಭಾಷೆ ಭಾಷೆ ಬೆರೆಯೋಲ್ಲ..

ಹುಡುಗಿ ಅಂದ್ರೆ ಮಂದಿ..ಜಾತಿ ಗೀತಿ ಚಿಂದಿ!"

(ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿ , ಭಾಷೆ ತಾರತಮ್ಯ , ಪ್ರಾಂತೀಯ ತಾರತಮ್ಯ - ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಅಸಹ್ಯ ಸುಳ್ಳುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕಾಡುವ ಮಾಯೆ ಹೆಣ್ಣು! )

"ಮಿಂಚೆ ಮಿಂಚೆ ಮರಿ ಮಿಂಚೆ, ಮಿಂಚ ಹಂಚಿ ಹೊಗೆಯ?

ಮಿಂಚನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಲಾರೆಯ?"

(ಉಬ್ಬಿಸುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ..ಕಿತ್ತು ಒಗೆಯುವ ತವಕದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿ)

ಹೀಗೆ, ಅಷ್ಟೇನೂ ಪೋಲಿ ಅಲ್ಲದ ಕಾಡುವ ಹಾಡು ಕೊಟ್ಟ ಹಂಸಲೇಖ, ರಾಜು ಸುಂದರಂ, ಸಿಲ್ಕ್ ಸ್ಮಿತಾ ಮತ್ತು "ಲಾಕಪ್ ಡೆತ್" ನ ನಿರ್ದೇಶಕ(ಥ್ರಿಲ್ಲರ್ ಮಂಜು?) - ಎಲ್ಲರಿಗು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.

(Youtube link: http://www.youtube.com/watch?v=vif7JN-n3fc)

ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್!

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Sun, 22 Jan 2012 00:36:00 +0000

"ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ, ವರುಣ ಇಂದ್ರ ರುದ್ರ ಮರುತಹ.." ಆದಮೇಲೆ "ವಂದೇ ಮಾತರಂ". ಅದಾದಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಶೇಖರಯ್ಯ ಅವರಿಂದ "ಶಾಆಆಆಲೆ" ಅಂತ ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಭಾಷಣ. ಕೊನೆಗೆ "ಜನ ಗಣ ಮನ" ಹಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ತರಗತಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಹಾಜರಾತಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, "LNR is on leave..free period" ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ..ನಾವೆಲ್ಲ ಒಕ್ಕೋರಲಿನಲ್ಲಿ "ಗೇಮ್ಸ್" ಎಂದು ಕಿರುಚಿ ವಿಜಯ ಹೈ ಸ್ಕೂಲ್ ನ ಹಿಂಬದಿಯ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಮೈದಾನದ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಆಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ಆಟ - ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್!

ನಮ್ಮದು "G" ಸೆಕ್ಶನ್. "G" ಫಾರ್ "ಗೀಕ್ಸ್" ಎಂದು ಕೆಲವರು ಕರೆದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು "G" ಫಾರ್ "ಗೂಬೆಸ್" ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. "G" ಸೆಕ್ಶನ್ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಇದ್ದ ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಎರಡು. ಒಂದು "ಗಟ್ ಹಾಕೋದು". ಎರಡೆನಯದು - ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್!

ಸುಮಾರು ಮೂರು ಅಡಿ ಉದ್ದದ, ಎಗ್ಗು ತಗ್ಗುಗಳಿಲ್ಲದ circular cross-section ಇದ್ದಂತಹ, ಸದೃಢ ವಾದ ಮರದ ರೆಂಬೆಯ ತುಂಡು - ದಾಂಡಿನ ಮೊದಲನೆಯ ವರ್ಶನ್. ಈ ದಾಂಡನ್ನು ನಾವು ಮೋರಿಯಲ್ಲಿ ಉದುರಿದ ಏಲೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಪೀಟೋಪಕರಣಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಬೆತ್ತ, ದಾಂಡಿನ ಎರಡನೇ ಆವೃತ್ತಿ. ರಘಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟಿಕ್ಕರ್ ಇಲ್ಲದ ಬ್ಯಾಟಿಗೆ ನಾವು ತೇರ್ಗಡೆ ಯಾದದ್ದು ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ.

ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟಿನ ಶುರುವಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು "ಕೋರ್ ಕೊಂಡು" ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ವಿಜೆಯ್ ನಿಮ್ಕಡೆ. ಅಚ್ಚು ನಮ್ಕಡೆ. raichur ನಿಮಗೆ. ಧರ್ಣಿ ನಮಗೆ. ಅಭಿ ನಮಗಿರಲಿ. JP ನಿಮಗೆ. ವಿನ್ನಿ ನಿಮ್ಕಡೆ. ಕಾಮೇಶ ನಮ್ಕಡೆ. ಹೀಗೆ. ಅಮೇಲಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು "ಕೊರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ". ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ೨ ತಂಡಗಳು ರೂಪು ಗೊಂಡಿದ್ದವು. ತಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡು ತಂಡಗಳೇ ಸದಾ ಮುಖಾಮುಖೀ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು. "ಗಟ್" ಪಂಡಿತರಾದ ನಮಗೆ ಆಡಿದ ಮ್ಯಾಚ್ ಗಳ ಲೆಕ್ಕ, ಸೋಲು ಗೆಲುವಿನ ಲೆಕ್ಕ ನೆನಪಿಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಲುವುಗಳ ಲೆಕ್ಕ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮೈದಾನದ ಹೆಸರು "triangular field". ಅದು ಬೌಲಿಂಗ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಡುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು "ಥ್ರೋ" ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. "legside" ನಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು "1d, 2d" ಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. "triangular field" ನ ಸುತ್ತಲೂ ರಸ್ತೆಗಳು. ಒಂದು ರಸ್ತೆಯ ಆಚೆ ಅಪ್ರಯೋಜಕ ಗಿಡಗಳಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಕಾಡು. ಅದನ್ನು ನಾವು ಮೊದಮೊದಲು "jurassic park" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚೆಂಡುಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ನಾವು "lost world" ಎಂದು ಮರು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದೆವು.

ಒಂದು ದಿನ ಸುಮಾರು ೧೦೦ kg ಭಾರವಿದ್ದ ಒಂದು size ಕಲ್ಲನ್ನು ಯಾರೋ ನಮ್ಮ ಮೈದಾನ ದಲ್ಲಿ ತಂದು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅದು ನಮ್ಮ ಆಟಕ್ಕೆ ವಿಕೆಟ್ ಆಯಿತು. ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಒಂದು ಭಗೀರತ ಪ್ರಯತ್ನ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಬ್ಯಾಟ್ಸಮನ್ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಅಪಾಯ ವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. JP ಮತ್ತು ವಿನ್ನಿ ಅದರ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು.

ವಿ.ಹೆಚ್. ಎಸ್. ನಲ್ಲಿದ್ದ ೩ ವರ್ಷಗಳೂ ನಾವು "triangular field" ನಲ್ಲಿ ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಿದೆವು. ಇದರಿಂದ ಎಷ್ಟೋ ಗೆಳೆತನಗಳು ಚಿಗುರಿದವು. ಜೀವದ ಗೆಳೆಯರು ಸಿಕ್ಕರು. ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸುಂದರ ನೆನಪು ದಾಂಡ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್!

ನಮ್ಮ ಟೀಂ: ಅಚ್ಚು, ಅಭಿ, ವಿಜೆಯ್, ಧರಣಿ, JP, JV, MN, SN, ಪುಟ್ರಿ, ವಿಕಾಸ್, ಬೊಂಡು, ಭರತು, ಅರವಿಂದ್, ಪ್ರವೀಣ, ರಘಿ, ರಾಜಿ, ಜಿಗಣಿ, ರಾಯ್ಚುರ್, ಅನಂತ, ಕೆರ, ಅನಿಲ, ಹಲ್ಲಿ, ಸ್ಯಾಡು, ಸತೀಶ, ಕಡಂಬೆ, ವಿನ್ನಿ, ಕಾಮೇಶ, ಸಮೀರ್, ಗಿರೀಶ, ಚಂದ್ರಕೀರ್ತಿ, ಹಬ್ಬು - ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನೆನಪಿರುವುದು ಇಷ್ಟು..

ಬರವಣಿಗೆ ಕಷ್ಟ!

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Thu, 19 Jan 2012 16:40:00 +0000

ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಪುಟಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಡುವ ಕ್ರಿಯೆ ಕಷ್ಟದ್ದು. ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಯೋಚನೆಗಳು ಹೊರಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಲವಾರು ಬೇಲಿಗಳನ್ನು ಎದುರು ಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಪದಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಸರಿಯಾಗಿದೆಯೇ? ಸಾಲುಗಳು ದೊಡ್ದದಾಯಿತೆ? ಉಪಮೆಗಳು? ಅರ್ಥ? ವ್ಯಾಕರಣ? ಸರಳತೆ? ಸ್ಪಷ್ಟತೆ? ಗ್ರಾಂಥಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾ ಅಥವಾ ಟಪೋರಿ ಭಾಷೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾ? ಕತ್ರಿ, ಛತ್ರಿ, ಬಿತ್ರಿ ಎಂಬ ಚಮಕ್ ಪದಗಳನ್ನು ಚಲಾವಣೆ ಮಾಡಲಾ ಅಥವಾ ವೃತ್ತಾಂತ, ದೃಷ್ಟಾಂತ, ಸಿದ್ದಾಂತ ಎಂಬಂತಹ ಭಾರವಾದ ಪದಗಳು ಬೇಕ? ರಾಕೆಟ್ ಇಂದ ರಬ್ಬರ್ ವರೆಗೂ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೇನೂ ಜನ ಬರೆದಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ನಾನು ಬರೆಯುವುದೆನಿದೆ..ಮಣ್ಣಂಗಟ್ಟಿ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಬರೆಯಬೇಕೆ?

ಇಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ಬೇಲಿಗಳನ್ನು ಗಾಯಗೊಳ್ಳದೆ ದಾಟಿ ಬರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಪೈಕಿ ಬರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಹವಾದವು ಎಷ್ಟೋ..ವರ್ಜ್ಯ ಎಷ್ಟೋ? ಯಾವೊನಿಗೊತ್ತು..ಶಿವಪ್ಪ ಕಾಯೋ ತಂದೆ..ಬರವಣಿಗೆ ಕಷ್ಟ!

ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Sat, 14 Jan 2012 20:52:00 +0000

ಹಂಬಲದ ದಾಹ..ಎಂದೂ ತೀರದ ಮೋಹ..

ದುರಹಂಕಾರಿಯ ಗರ್ವ, ಸೋಲಿನ ಮೊದಲನೇ ಪರ್ವ..

ಅನ್ನಕ್ಕೆ ವಗ್ಗರಣೆ..ಅರ್ಘ್ಯಕ್ಕೆ ಉದ್ಧರಣೆ..

ಆಡುವ ಮಾತಲಿ ಅರ್ಥ, ಇರದೇ ಇದ್ದರೆ ವ್ಯರ್ಥ..

ನೆನಪಿರದ ಕನಸು..ಕೂಡಿಟ್ಟ ಮುನಿಸು..

ನೈಜತೆ ಇಲ್ಲದ ಬದುಕು, ತೊಳೆಯಲು ಆಗದ ಕೊಳಕು..

ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ, ನಮಗೆ ಯಾರೋ? ಎತ್ತ?

ಗೀಚುವಿಗೆ ೫೦

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Mon, 19 Dec 2011 22:31:00 +0000

ಶಿವರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಗೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ."ಗೀಚು"ವಿಗೆ ೫೦ರ ಸಂಭ್ರಮ.ಶಿವರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಓಡಿವೆಯೋ, ಇಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆ ಬರಹಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಷ್ಟೇ.

ನನಗೆ ಪದಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಇಷ್ಟ.ಭಾವಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂಥರಾ ಮಜಾ. ಅದು, ಸುಡೋಕು ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಸಿಗುವಂಥ ಆನಂದ.ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಿಕ್ ಇರುತ್ತದೆ.ಇಂಥ ಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳಿಗಾಗಿ ಬರೆದ ಬರಹಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಘನಘೋರ ಸೋಮಾರಿತನದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಖುಷಿಯಾಗಿದೆ.ಇಷ್ಟನ್ನು ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ೪ ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಯಿತು ಅನ್ನುವುದು ಮುಜುಗರದ ಸಂಗತಿ.೫೦ ಬರಹಗಳಿವೆ. ಓದಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಓದಿ ಖುಷಿಪಡಿ. ಓದಿಸಿ ಕೊಂದರೆ, ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ :)

ನನಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ, ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಮೇಲೆ. ಕೂಡುವ ಕಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕಗಳು ಇಷ್ಟ. ಹಾಗಾಗಿ ೫೦ರ ಈ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಂಭ್ರಮ.

ಶಿವರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಉಚ್ಚಾರದಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಇಲ್ಲಿರುವ ಬರಹಗಳು.

ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿ.

ಬಿಡುಗಡೆ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Mon, 19 Dec 2011 02:48:00 +0000

ಸೋಲು ಒಂದು ನಿಲುಗಡೆ..

ಖುಷಿಯ ಹುಡುಕು ಒಳಗಡೆ..

ಪೆನ್ನು ಇಡು ಕೆಳಗಡೆ!

ಭಾವವೊಂದು ಬಿಡುಗಡೆ!!

ಗರೀಬು ಹೃದಯ ಹಾಡಿದೆ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Sat, 17 Dec 2011 20:26:00 +0000

ಗರೀಬು ಹೃದಯ ಹಾಡಿದೆ..

ಖರಾಬು ಸಾಲು ಹೊಳೆದಿದೆ..

ಸಬೂಬು ಕೇಳಬಾರದೆ..

ಶರಾಬು ಒಳಗೆ ಇಳಿದಿದೆ..||೨||

ಮಳೆ ಬಂದು ನಿಂತು ಹೋಗಿದೆ..

ನೆನಪೊಂದು ಇಂದು ಕಾಡಿದೆ..

ಬಿಸಿಯಾದ ಕಾಫಿ ಇಲ್ಲದೆ..

ತಲೇನು ಕೆಟ್ಟು ಕೂತಿದೆ..

ನಿದ್ದೇನು ಬರದೆ ಹೋಗಿದೆ..ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮಂಕು ಕವಿದಿದೆ..

ಗರೀಬು ಹೃದಯ ಹಾಡಿದೆ..

ಖರಾಬು ಸಾಲು ಹೊಳೆದಿದೆ..

ಸಬೂಬು ಕೇಳಬಾರದೆ..

ಶರಾಬು ಒಳಗೆ ಇಳಿದಿದೆ.. ||೨||

ಹಾಡೊಂದು ಬರೆಯಬೇಕಿದೆ..

ಸಾಲೊಂದು ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ..

ನೋವನ್ನು ಮರೆಯಬೇಕಿದೆ..

ಗೆಲುವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿದೆ..

ಖುಷೀನ ಹಂಚಬೇಕಿದೆ..ಗುರೀನ ತಲುಪಬೇಕಿದೆ..

ಗರೀಬು ಹೃದಯ ಹಾಡಿದೆ..

ಖರಾಬು ಸಾಲು ಹೊಳೆದಿದೆ!
ಸಬೂಬು ಕೇಳಬಾರದೆ..
ಶರಾಬು ಒಳಗೆ ಇಳಿದಿದೆ!!

(Written for this tune: http://www.youtube.com/watch?v=PmgVX-0W3vk&feature=related)

ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Thu, 15 Dec 2011 21:53:00 +0000

ಕನಸಿನ ಹಿಂದೆ ಕನಸನು ಹೂಡು..
ನನಸಾಗಿಸಲು ಕೃಷಿಯನು ಮಾಡು..
ಜಾಡ್ಯವು ಎಂದೂ ಲೋಕದ ಪಾಡು..
ಆಡಿಸುವಾತನ ಮೆಚ್ಚಿಸಿ ನೋಡು..

ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಬದುಕಿನ ರೀತಿ!
ಚಿಮ್ಮಲಿ ದಿನವೂ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ!!

ಗಡಿಗೆ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 14 Dec 2011 01:20:00 +0000

ಗತಿಸಿದ ಕ್ಷಣವನು ನೆನಪಿಗೆ ಕೂಡು..

ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣವನು ಬೆರಗಲಿ ನೋಡು..

ಈಗಿನ ಸಮಯವೇ ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆ!

ಬದುಕೇ ಒಂದು ಮಾಯದ ಗಡಿಗೆ!!

ಸೃಷ್ಟಿ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Thu, 17 Nov 2011 21:19:00 +0000

ಬಾಳಿಗೆ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು,ಸ್ಫೂರ್ತಿ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಚೈತನ್ಯವು ಕೊಡುತ್ತದೆ..ಚೈತನ್ಯವು ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ..ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕು,ಕನಸಬೇಕು,ನೋಯಬೇಕು,ಅನುಭವಿಸಬೇಕು..ಮೇಲಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು..ಸೃಷ್ಟಿ ತಪಸ್ಸು..ಅದು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ...
ಆಲಸ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಶತ್ರು..
ಕಳೆದು ಹೋದ, ನೆನಪಿಗೆ ಬಾರದ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಆಲಸ್ಯ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ..

ಅಚ್ಚಳಿಯದ ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆ ಯಾವುದೋ ಸೃಷ್ಟಿ ಇರುತ್ತದೆ..

ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮೂಲ..

ಬಾಡಿ ಹೋದ ಬಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹೂವು ಅರಳಬಲ್ಲದೆ? ಯಾವೊನಿಗೊತ್ತು?

ಪೆಟ್ಟಿಗೆ!

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Sun, 13 Nov 2011 03:39:00 +0000

ಮಾಗಬೇಕು ಮನಸು ಇನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ..

ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ದೇವರಂತೆ, ಬಾಳು ನೀನು ಒಟ್ಟಿಗೆ!

ಬದುಕು ಒಂದು ಪಗಡೆ ಆಟ, ಅದೃಷ್ಟದ ಮಟ್ಟಿಗೆ..

ಗಾಢವಾಗಿ ಬಾಳಿ ನೋಡು, ಬದುಕು ಸುಖದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ!!

ನಲ್ಮೆ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 02 Nov 2011 19:53:00 +0000

ಬಾಳಿನಲಿ ನಲ್ಮೆ ಕರೆದಾಗ..

ಬಾಗಬೇಕು ಅದಕೆ ನಾವಾಗ..

ನಕ್ಕುಬಿಡು ಒಮ್ಮೆ ನನಗೀಗ..
ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡುವೆ ಎಲ್ಲ ಅನುರಾಗ!!

ನಡಿಗೆ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 02 Nov 2011 01:26:00 +0000

ನನ್ನದು ನಿನ್ನದು ಒಂದೇ ನಡಿಗೆ..
ಸಾಗಲಿ ಬದುಕು ಹೊಸದರ ಕಡೆಗೆ..
ನಾವಿಕ ನಾನು ಬಾಳಲಿ ನಿನಗೆ..
ನಾಯಕಿ ನೀನು ನನ್ನಯ ಮನೆಗೆ!!

ವಿಷಯ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 02 Nov 2011 01:20:00 +0000

ಹೇಳಲು ವಿಷಯವು ಇದ್ದರೆ, ಪದಗಳು ಬರುವವು ಕರೆದರೆ..
ಪದಗಳ ಕದಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಪ್ರಾಸಕ್ಕಿಲ್ಲ ತೊಂದರೆ..
ಪ್ರಾಸವು ಹೊಂದಿಕೆಯಾದರೆ, ಕವಿತೆ ಇಂದ್ರನ ಅಪ್ಸರೆ..
ಕವಿತೆಗೆ ಆಶಯ ಇದ್ದರೆ, ಸಾಲುಗಳೆಲ್ಲ ಸಕ್ಕರೆ!!

ಆಯಸ್ಸೆಷ್ಟು

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 02 Nov 2011 01:14:00 +0000

ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಆಯಸ್ಸೆಷ್ಟು?
ಕಳೆದದ್ದೆಷ್ಟು? ಉಳಿದಿದ್ದೆಷ್ಟು?
ಗತಿಸಿದ ದಿನಗಳ ಸಾರ್ಥಕವೆಷ್ಟು?
ನಲಿವುಗಳೆಷ್ಟು? ನೋವಿನ್ನೆಷ್ಟು?
ಅಸಲಿಗೆ ನೀನು ಬದುಕಿದ್ದೆಷ್ಟು?

ಇಲ್ಲಿನ ಲೆಕ್ಕ ಬಲ್ಲವರೆಷ್ಟು?
ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ನೀನಿಟ್ಟಷ್ಟು!

ಪ್ರಾಸ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Thu, 27 Oct 2011 23:56:00 +0000

ತೀರದ ಅಲೆಗಳ ಸನಿಹ..ತೀರದ ನೆನಪಿನ ದಾಹ

ಪ್ರಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಸ..ಸಾಯೋ ಮುದುಕಿಯ ಶ್ವಾಸ

ನಿದ್ದೆ ಬರದೆ ಇದ್ರೆ..ಹಾಡ್ಕೋ ಬಹುದು ಬಂದ್ರೆ

ಪದಗಳ ನಡುವೆ ನಂಟು, ಇಲ್ಲದ ಕವನ ಉಂಟು :)

ಹರುಕು ಮುರುಕು

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Fri, 21 Oct 2011 23:08:00 +0000

ಸಂಜೆಯಿಂದ ತಾಳೆ ಹಾಕಿ ಎಲ್ಲ ಪದಕು ಪದಕು..

ಏನೋ ಒಂದು ಹೇಳ ಹೊರಟೆ, ಅದೂ ಹರುಕು ಮುರುಕು..

ಕಡಲಿನಾಳ ಬಹಳ ಜಾಸ್ತಿ, ಮುತ್ತನೊಂದು ಹುಡುಕು..

ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಬದುಕು!

ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕಿ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 19 Oct 2011 19:39:00 +0000

ಶುಭ್ರ ನೀಲಿ ಆಕಾಶದಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕಿ ಮೂಡಿದೆ..

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇಂದು ಪ್ರೇಮ ಅರಳಿ ನಿಂತಿದೆ..

ಕಾಲವಂತೆ ಸಮಯವಂತೆ ಅದರ ಹಂಗು ಏತಕೆ?

ಕಯ್ಯ ಬೆರಳು ಹಿಡಿದು ನಡಿ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನಮ್ಮದೇ!

ರಂಗು

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Wed, 19 Oct 2011 19:38:00 +0000

ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ಬಹಳ ರಂಗು ರಂಗು..

ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಸಂಜೆಗಳಲಿ ಸದಾ ಅದೇ ಗುಂಗು..

ಹಳೆಯದಾದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನು ಇರದು ಅದರ ಹಂಗು..

ಬದುಕು ಮಾಯೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತೀಗ ನಂಗು!

ಅಪ್ಪುಗೆ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Tue, 18 Oct 2011 20:24:00 +0000

ಮೋಡ ಕರಗಿ ಮಳೆಯು ಬರಲು ಅರಳಿತೊಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆ
ದಣಿದ ಮನಕೆ ಮುದವ ನೀಡು, ಬೀಸು ಗಾಳಿ ತಣ್ಣಗೆ..

ಬಾಳ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಎಲ್ಲಿಗೆ?

ನಾನು ನೀವು ಗೆಳೆಯರೆಂದು ಇರಲಿ ಸಿಹಿಯ ಅಪ್ಪುಗೆ :)

ರೂಢಿ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Fri, 14 Oct 2011 21:10:00 +0000

ನಿನ್ನೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ನೆನಪು. ನಾಳೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕನಸು.

ನಿನ್ನೆಗಳನ್ನು ಮೆಲಕು ಹಾಕುವುದು, ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವುದು ರೂಢಿ!

ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಕಾಯುವುದು, ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಸಹಜ.

ಆದರೆ ನಿನ್ನೆ ಮತ್ತು ನಾಳೆ ಎರಡೂ ಸುಳ್ಳು.

ನಿನ್ನೆ - ಕಳೆದು ಹೋದ ಗೆಳತಿಯ ತರಹ..

ನಾಳೆ - ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಸೌಂದರ್ಯವತಿಯ ಹಾಗೆ.

ನಿನ್ನೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವುದು, ನಾಳೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸುವುದು ಈಗಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸಹಾಯಕ.

ಅವುಗಳಿಂದ ಮತ್ತೇನು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಈಗಿನ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಅನುಭವಿಸೋಣ..ನಿನ್ನೆ ನಾಳೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು, ಬರೆಯುವುದು ಚೆಂದ.

ನಮ್ಮಂತೆ ನಾವು

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Mon, 10 Oct 2011 22:11:00 +0000

ದೇವ್ರಂಥ ದೇವ್ರೇ ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದ
ಕಿವಿ ಮಾತು ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳಸ್ಕೋ ಅಂದ
ನಮ್ಮಂತೆ ನಾವು ಇರಬೇಕು, ಕಂದ!
ನಮ್ಮನೆ ಕನ್ನಡೀಲಿ ನಾವ್ ಯಾವತ್ತೂ ಚೆಂದ!!

ಓಡುವ ನಾವು

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Sat, 08 Oct 2011 10:14:00 +0000

ಸದಾ ಓಡುವ ನಾವು, ಏನೂ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದು ಅಪರಾಧ ಎಂಬಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಓದಬೇಕು, ದುಡಿಯ ಬೇಕು, ಪ್ರಪಂಚ ನೋಡಬೇಕು, ದುಡ್ಡು ಮಾಡಬೇಕು, ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು, ನೋಯಬೇಕು, ಕಾಯಬೇಕು, ಕೊರಗಬೇಕು - ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು.ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಇಲ್ಲದೆ ದಿನಗಳು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಗಳು.

ಆದರೆ ಏನೂ ಮಾಡದೆ, ಹೊರಗೆ ಬೀಳುವ ತುಂತುರು ಮಳೆಯನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂರುವುದು ಯಾವ ಪುರುಶಾರ್ಥವನ್ನು ಸಾಧಿಸದೆ ಇದ್ದರೂ ಒಂದು ಖುಷಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.ಕೊರೆಯುವ ಛಳಿಯ ಮುಂಜಾನೆ ಏನೂ ಮಾಡದೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಮಲಗಿದರೆ ಅದು ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಬದುಕಿನ ಸಣ್ಣ ಸುಖಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಬೇಡ. ಏನೂ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದು ಒಂದು ಸೌಖ್ಯ.ಅದರಲ್ಲೂ ಒಂದು ಮಜವಿದೆ!

ಅಂದಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಈಗ ಚಳಿಗಾಲ :)

ಬದುಕು

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Tue, 04 Oct 2011 20:42:00 +0000

ಬದುಕು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವುಗಳ ಸರಮಾಲೆ.

ಕೆಲವು ತಿರುವುಗಳು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಚೆಗೆ, ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅವುಗಳಿಗೆ ವಿರುಧ್ಧವಾದವು.
ನಮಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದುವ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾವು, ನಮಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದದ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ತಿರುವುಗಳು ಬಂದಾಗ ಅವು ಘಟಿಸಲೇ ಬೇಕಾದ ತಿರುವುಗಳೇ ಎಂಬಷ್ಟು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾವು, ನಮಗೆ ಬೇಡದ ತಿರುವುಗಳು ಬಂದಾಗ ನನ್ನಂಥವನಿಗೆ/ನನ್ನಂಥವಳಿಗೆ ಹೀಗಾಗಬೇಕೆ ಎಂದು ದೂಷಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?
ನಾವು ಇಚ್ಚಿಸುವ ಮತ್ತು ಇಚ್ಚಿಸದ ತಿರುವುಗಳೂ ಎರಡೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೇಕೆ ಎರಡನ್ನು ಒಂದೇ ತರಹ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ?

ಬದುಕು ನಿರ್ಭಾವುಕ, ನಿರ್ಲಜ್ಜ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ. ಅದಕ್ಕೆ ಶಪಿಸಿದರೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಗಳಿದರೆ ಉಬ್ಬುವುದಿಲ್ಲ.

ಬದುಕು ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ..ಇದನ್ನು ತಡೆಯದೆ, ಒಪ್ಪದೇ, ಸಹಿಸದೆ, ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಬದುಕು ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದೇ ಚೆಂದ.ಎಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಘರ್ಷಣೆ ನಿಲ್ಲುವುದೋ ಅಂದಿನಿಂದ ಬದುಕು ಎಂದಿಗೂ ಸಹನೀಯವೇನೋ..ಬಲ್ಲವರಾರು??

ಗಾಂಚಾಲಿ

noreply@blogger.com (Raghavendra BK) — Mon, 12 Sep 2011 21:04:00 +0000

ನಾನು ಸಾಚ, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗಲ್ಲಿ,
ಬದುಕು ನನಗೆ ಹಾಗೆ ಇರಬೇಕ್ ಅನ್ನೋದ್ ಗಾಂಚಾಲಿ!
ಪ್ರಾಣಿ ಹತ್ಯೆ ಮಹಾ ಪಾಪ ಅಂತಿದ್ರೆ ಬಲಿ,
ನೀತಿ ಪಾಠ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಕೂರುತ್ತ ಹುಲಿ?