Çılgın fiyatlı çılgın geyikleri buradan satın alabilirsiniz.

Veya havale/eft ile satın almak için: info@geyikadam.com

(lütfen aşağıdaki numaralı fotoğraftan satın almak istediğiniz geyiğin numarasını belirleyiniz.)

7 - 17 sahiplerine kavuştu.

İtiraf etmeliyim, birkaç yıl öncesine kadar doksanların boş bir dönem olduğunu düşünürdüm. Yıllar geçtikçe taşlar yerine oturmaya başladı. Radyoda doksanlar çaldığında hafiften bir gülümseme oluştu yüzümde. Eskiden arada kalmış bir dönem olduğunu düşünürdüm, şimdi anladım ki hasat zamanı gelmiş. Anladım ki; biz arada kalmış bir nesil değiliz. Bir çağın son temsilcileri, yeni çağın ilk tanıklarıyız. Hem sokakta kukalı saklambaç oynadık, hem de bilgisayar başında Age of… Tıpkı Grunge akımı gibi… Hem eskiyiz, hem yeni…

Doksanlar tişörtünü satın almak için buradan

50×70 cm posterini satın almak için buradan

SEVGİLİLER GUNU GEYİGİ from Geyikadam on Vimeo.

İlk iki tişört asi tasarımcılar için hazırlandı. Peki tasarımcı insanı kimdir? Gelin bu sabır küpünü yakından inceleyelim.

Yeni bir proje geldiğinde hayat gelir, neşeyle dolar tasarımcı insanı. Konuyla ilgili veri toplamaya başlar. Bu dönemde fikir fırtınaları, bol bol araştırma ve eskizler yapılır. Her türlü eleştiriye açıktır ve yargıdan uzak durur. Çünkü yüzlerce çözüm olasılığı projeye doğru fırlatılmalıdır. Bu, milyonlarca spermin rahim duvarına gönderilmesine benzetilebilir. Bir süre sonra evreka anı yaşanır. Buda orgazm anı olsun. Heyecan tavan yapar. Hemen bulunan fikrin ana hatlarını belirginleştirilmeye başlar. Tam bu sırada yöneticisi gelir.

- iki günün kaldı. Proje ne alemde?

- Ama brief ‘e göre sunuma daha 6 gün var.

-iki gün!

-Hiç 3 ayda doğan sağlıklı çocuk gördünüz mü?

Tasarımcı kişinin kafası karışmıştır. Coşkusu azalır. İşine olan aşkı onu yine ayaklandırır. Sabahlamalar ve mor gözaltıları ile fikri olgunlaştırmaya devam eder. Bir çok yönden zayıf kalan fikir, karşı tarafın destekleyici revizyonları ile çok iyi bir yere gelecek durumdadır. Fikir sunuma çıkar. Fakat karşı taraftan, destekleyen ve fikri güçlendiren revizyonlar gelmez. Tam tersine çatışma dolu, saldırgan, tasarımcının yaratım sürecini yok sayan şımarık revizyonlar gelir.

Rebel designer t shirt_1

-Bu şekilde krala sunamayız. Revizyonları yapın öyle sunalım.

Tasarımcı itiraz etmek ister fakat yöneticisinin çatık kaşlarını görür.

-Müşterinin dediğini yap. Para kazanıyoruz burda oyun değil bu!

Oflaya puflaya revizyonları yapar. Bu revizyonlar uzuuuuuuun bir süre gel git yaşar. Bu uzun süreçte tasarımcı sürekli yaptığı ilk tasarımı savunmaya çalışır. Tasarımcının fikrini kollama çabası. Taksim meydanında azgın kalabalığın arasında kalan turistin dötünü kollama çabasına benzer.

Rebel designer t shirt_2

Sonuç hüsrandır. Sürekli darbe alan fikir çoktan ölmüştür. Makyajla canlı gösterilmektedir. Bol makyajlı ölü fikir sonunda krala sunulur. Vizyon sahibi kral, cesedin kokusunu hemen alır. Ve pazarlama ekibini fırçalar. Pazarlama ekibi ajans yöneticisini ihtar çeker. Yönetici tasarımcıyı haşlar ve tüm süreç yeniden başlar. Tasarımcı kişi, içindeki meslek aşkından dolayı bu abukluklar döngüsünü tekrar tekrar yaşar.

Neden logoyu küçük kullandığını karşı tarafa anlatmak çözüm değil! Senin gözünün terbiye edilmesi yıllar sürdü. Onca yıllık eğitimi bir dakikada karşı tarafa aktaramazsın. İhtiyacın olan şey büyüleyici bir kararlılık!

Geyikadam bunun için iki tişört hazırladı.

Şimdi içinde biriken çığlığı serbest bırak.

Not: Kovulursan karışmam. Geyikadam eğlence katkılı kıyafet mamulleri belden yukarısı için tasarlandı ama giymek Döt ister.

Geyikadam facebook gurubuna katılın,
Geyikadam sizi görecek ve çığlığınız olacaktır.

‘Son diye bir şey yoktur. Hayat hep başlangıçtır. Her an yaratılırız’ der. Büyük üstat Astar Mokor. Çıraklığım bitti ve yeni bir dönem başladı. İçimde garip bir coşku var. Daha önce benzer bir duygu yaşamıştım. 5 yaşında yardımcı tekerleklerle bisiklet sürüyordum. Bir gün babam yardımcı tekerlekleri çıkardı. Bisiklete bindim ve sürmeye başladım. Sürebiliyordum! O an çok acayip bir coşku kapladı içimi. İşte benzer bir coşkuyu şimdi yaşıyorum. Üstat yardımcı tekerleri çıkardı. O zaman ki gibi ufak tefek düşmelerim oluyor ama dert değil. İçimde tanımlanamaz bir enerji var. Taşı sıkıp suyunu çıkarmak istiyorum. Dişimle kamyon çekmek istiyorum. Bana kiremit getirinnn. Red hot konserinde gibiyim, zıplamak istiyorum.
İlk olarak sigarayı bıraktım. Hemde hiç zorlanmadan, bu hayallerin ötesi. Çünkü içinde sigara olmayan hayal bile kuramıyordum. Şimdi içmiyorum ve en güzeli umurumda değil. Daha bir çok değişim oldu ama önce çıraklığımın finalindeki zorlu sınavı anlatmak istiyorum.

Üstadın yanına gittim. Evde yoktu, kapısında beklemeye başladım. İki saat sonra gök gürlemesi gibi bir motor sesi yaklaştı. Üstat dev bir Harley ile geldi. Harley davidson v rod muscle hayallerimin motoru ama kendimi sıktım. Hiç istifimi bozmadım. Salyalarımı içeri akıttım. Son derece ciddi bir tavırla çıktım karşısına.

Miço-

Hocam kafamda onlarca soruyla geldim. Bana cevap verene kadar kapından ayrılmayacağım. Gerçekten, ölüm orucu bu.

Astar Mokor-
Fight Club mı? oynuyoruz. ‘Çok aptalsın Miço s’ktir git.’ Ha ha ha. Motorda bi kaç eşya kaldı, al gel.

Şimdi; böyle bir durumda arkamı dönüp kaçmam gerekir değil mi? Ama köpek gibi peşinden gidiyorum. Bir yıldır anlatmakta zorlandığım şey bu. Bir tarafım gitme diyor. Bi tarafım itaat ediyor. Kendimi sıkıp aylarca uzak durdum. Sonunda yine buradayım. Kendimi sıktığım aylar bunalımla geçti. Yaptığım şeylerden yine pişmanlık duyacağım. Ama bunalımdan iyidir gidiyorum. Ha eşyaları alayım.

Miço-

Hocam beni niye ciddiye almıyorsun? Ölüm orucu diyorum. İlla ölmem mi gerekiyor, beni ciddiye alman için.

Astar Mokor-
Evlat; sorularının hepsini cevaplayacağım. Ama önce noktanı bulman gerekiyor.

Miço-
Ne noktası hocam. Bulurum.

Astar Mokor-
Gel benimle..

Kucağıma bir uyku tulumu verdi. Bir kaç top 500 lük A4 kağıt, bir çuval, ispirto ocağı, konserveler, kitaplar, çay, kalem, kucağım çeneme kadar doldu. Arkasından yürüdüm. Kapının girişine geldik. Yere mat serdi.

Astar Mokor-
Şimdi buraya yerleş ve A4 kağıtlar üzerinde noktanı aramaya başla.

Miço-
Hocam çizimle ilgileniyorum diye mi yaptırıyorsun bunu?

Astar Mokor-
Öyle sayılır.

Miço-
Tamam hocam.

Çantamdan kurşun kalemimi çıkardım.

Astar Mokor-
Gerçek hayatta silgi yok. O yüzden kurşun kalem ve silgi kullanamazsın. Benim verdiğim kalemleri kullan. Kağıt bittiğinde yenisini veririm. Bir kere kullandığın kağıdı tekrar kullanma, çuvala at.

Miço-
Her şey tamam hocam da böyle antre de mi takılacam, içeri geçsem. Çeyran yapıyo. Vuruyo, hocam vuruyo..

Astar Mokor-
S’ktir lan! ölüm orucu tutacak adama bak! Böyle saçma inançlarla bağışıklık sistemine zarar veriyosun. Sörfçüler ne yapsın! Ya canyoning yapanlar! Vücuduna güven, üşüdüğünde o seni tuluma sokar.

Yerleşip noktamı aramaya başladım.

1. GÜN
Beni çok iyi bir çizer veya tasarımcı yapacak herhalde. Bu da ilk dersi diye düşündüm. Hiç kurnazlığa kaçmadan temel sanat eğitimi tadında noktalar yaptım. Akşam olsun diye sabırsızlanıyordum. Kendi noktamı bulabildim mi acaba?
Akşam oldu ve eve girerken hemen çalışmaları verdim.

Astar Mokor-
Olmamış Miço bulamamışsın. İyi gidiyo, devam, devam.

Hiç kızmadım. Hayaller kurdum. Çok iyi bir çizer olmuşum. Kitap resimleme teklifleri geliyor. Ünlü yazarların kapaklarını tasarlıyorum felan.

2. GÜN
Herhalde altın oranla ve denge ile alakalı bir durum olsa gerek diye düşündüm. Altın oran kullanarak bir sürü nokta buldum. Kimilerinin üzerinde katlama izleri var, altın oranla yaptığımı anlasın diye.

Astar Mokor-
Vay altın oran güzel. Ama senin noktan değil. İstersen bu hazırladığın cetvelleri kullanmaya devam edebilirsin.

Yılmadan ertesi güne hazırlandım.

3. GÜN
Biraz kurnazlık gerekir diye düşündüm. Daha zekice, kreatif noktalar yaptım. Örneğin; kağıtta anlamsız lekeler gibi duran ama kağıdı katlayıp uçak yaptığında, birleşiyor ve uçak üzerinde nokta oluyor.

Astar Mokor-
Maalesef Miço bulamamışsın. Durmak yok ama devam..

Yine sinirlenmedim. Üstadın yaptığı mükemmel işleri düşündüm.

4. GÜN
Üstadın eski bir lafı aklıma geldi. ‘Emek belirler bazı şeylerin değerini. Ne olursa olsun uğraşmak gerekir. Hatta bazen uğruna harcanılan emek sonucunda üzerindedir.’ Bu lafı düşünerek tek bir nokta yaptım. Devasa boyutta. Bir sürü a4 kullandım. Kalemlerin çoğu bitti. Bu sefer kesin oldu dedim. Müthiş bir coşkuyla üstadı beklemeye başladım.

Akşam üstat iki uzak doğulu kadınla birlikte geldi. Kadınları hiç umursamadan duvardaki yapıtımı gösterdim.

Astar Mokor-
Waouv çok etkileyici. Ama senin noktan değil. İyi gidiyorsun devam.

Miço-
Hocam sen nasıl bi bilgesin ya? Bilge kişinin mütevazı bir hayatı olur. Elinde asasıyla ağaca bakıp mutlu olan kişidir. Bilge gösterişten uzak durur. Bi gün harley, bi gün iki japon. Bu ne ya?

Astar Mokor-
Kızlar bakın size bahsettiğim kütük bu. Her sabah ona bakıp mutlu oluyorum. İyi ki böyle bir kütük değilim diye.

Hep beraber gülüştüler, içeriye yürüdüler. Kızlar japon değilmiş, thai masajı uzmanı iki thailand‘lı ve türkçe biliyorlar. Anladığınız gibi sinirlendim ama umudum kırılmadı. Noktamı aramaya devam.

5. GÜN
Dünkü sinirle aklıma çok güzel bir fikir geldi. Akşam olmasını bekledim. Kağıdın tam ortasına sıçtım. Çok güzel bir bok oldu, kulak memesi kıvamında, kalemle oynayıp karikatürlerdeki spiral gibi olan boklara benzettim. Bu güne kadar yaptığım en güzel boktu. O gün umumi helaya gitmeme gerek kalmadı.

Astar Mokor-
Çok güzel bir bok ama performansın düşmüş. Dün doğru yolda gidiyordun.

6. GÜN
Yeniden gaza geldim. Bu işte bir gizem olmalı. Beni antreye koymasının bir nedeni olmalı diye düşündüm. Antre! Antre! Aslında ipuçunu en başta verdi. Kanyon! antre bir kanyona benziyor. Sörfü de öğretilerinde hep hayata benzetmişti. Sörfçü benim. Bir kanyondayım sörf yapmamı engelleyen iki büyük uçurum var. Denize ulaşmalıyım. Ama nasıl? Nasıl? Rüzgar var. Su var. Bu iki uçurumdan kurtulmam lazım. Nasıl ahhh? Hadi çalış kafa. (Hafifçe kafamı duvara vuruyorum) Evrekaaaa! buldum! Antrede olmaya mecbur değilim. Antre, sürekli kararsızlık halini simgeliyor. Sürekli kararsızlık halinde yaşıyorum, üstadın söylemek istediği bu! İstersem dışarı çıkarım. Tüm eşyaları taşıyıp, kapının önüne yerleştim. A4 kağıtları ispirto ocağında yakıp kül halile getirdim. Bu küller ile kapının önüne kocaman siyah bir nokta yaptım. Ve üzerinde dikilmeye başladım. Problemi çözdüm sörf yapmaya hazırdım. Sınırlarımı aştım. Noktamı buldum eminim. Üstat karşıdan geliyor. Şimdi Sörf zamanı..

Tam ağzımı açacaktım. Benden önce davrandı.

Astar Mokor-
Hey hey yaklaştın evlat. Ama bu senin noktan değil. O ispirto ocağını sana çay, kahve içesin diye verdim. Kağıtlarda noktanı bulman için. Yine de bu kreatif çalışmayı taktir ediyorum.

Dedi ve içeri girdi. Şimdi beni anlamışsınızdır. Başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. Sınırlar, duvarlar, kanyon, sörf bütün kelimeler boğazımda düğümlendi.

7. GÜN
Evet gerçek hayatta silgi yok. Artık kararsız günler bitti. Uyku tulumunu güzelce katladım. Diğer tüm eşyaları onlarla işim bittiği için güzelce dizdim. O gece uyumadım, dün bulduğum noktamdan hiç kımıldamadım. Sabah Üstat dışarı çıkmak için kapıyı açtığında kenara dizilmiş eşyaları ve benim, dünkü nokta üzerinde dikildiğimi gördü. Sol elimde son kalan 30 civarı kağıt, sağ elimde yumruğumun arasında bir kalem.

Kağıtları kapıya yaslayıp yumruğumla sıktığım kalemi var gücümle kağıt tomarına sapladım.

Miço-
HOCA! BENİM NOKTAM BU!!! AL!

Kalem tüm kağıtları deldi. Yakaya takılan yeri elimi kesti. Saplanmış kalemle, elimden akan kanlarla kaplanmış kağıt tomarını diğer paketlenmiş eşyaların üzerine fırlattım.

Astar Mokor-
Bravo evlat noktanı buldun. Bu kararlılığın biraz daha ilerisi insanı büyüler.

O an bir anlama orgazmı yaşadım. Tüm parçalar birleşiyordu. Üstat yaşadığım idrak patlamasını anladı. Gülümseyerek benim noktaları birleştirmemi izledi. Üstadın yanında yaptıklarımdan daha sonra pişman oluyordum. Çünkü beni büyülüyordu. Bu yüzden köpek gibi itaatkar oluyordum. O herkesi büyülüyor. Koca iş adamlarına bu şekilde striptiz yaptırdı. İnanç ve kararlılık büyünün en küçük yapı taşları… Bazı insanlar yapmacık oluyor çünkü onlarda inanç eksikliği var. Bazıları ise doğal ama miskin, yani kararlılık eksik, sürekli bir kararsızlık halindeler… Bu ikisinin aynı anda çok yükseldiği durumlar herkesin hayatında bir kaç kez yaşanıyor. Aslında herkes, farkında olmadan bir kaç defa büyü yapıyor. Kimi, bir sınavı geçerken. Kimi, istediği bir kızı elde ederken. Kimi, bir ödül için. Üstat çok ender yaşanan bu anı, şu an bana yaşattı….

Miço-
ho ho hocam. Peki böyle inançlı ve kararlı olabilmek , noktamı bulabilmek her seferinde 1 hafta mı sürecek?

Astar Mokor-
Hayır evlat. İlk beş gün ben istediğim için noktanı arıyordun. Bulamadın. Altıncı gün, bu değişmeye başladı. Bunu sende istemeye başladın. Bu işten zevk almaya başladın. Bugün tamamen senin isteğin oldu, elindeki acıyı bile hissetmedin. Hayatından başkalarının isteklerini çıkarıp, kendi isteklerinle dolduracaksın. Çıkaramadıklarının, üzerinde çalışarak kendi isteğin haline getir. Bu istekler seni daha dinç yapacak. (Bu isteklilik durumunu enerji olarak düşün. İnancı ise kas olarak düşün, kararlılık ise güç olsun.) Şimdi fitness yapar gibi kendine olan inancını geliştireceksin. Kararlılık süren hızla kısalacak. Sonra bir bakmışsın 1 saniyenin altına inmiş. İnanç saplamak ve etrafını kararlılıkla örmek, senin için konuşmak, yürümek gibi bir şey olacak.

İşte bu formül bütün sorunlarımı çözdü. Örneğin sigara; Ya sahiplenip kendi isteğim haline getirecektim. Yada bırakacaktım. Bıraktım. Hemde hiç zorlanmadım çünkü istemiyorum. Artık mağdur edebiyatı yapmıyorum. Tüm hayatımın sorumluğunu bende.

Üstat Modern zamanların büyücüsü…

Sorularımı gerçekten cevapladı. Sonraki yazılarda…

Dediğim gibi üstadın yanına gittim. Çok zorlu iki hafta geçirdim. Ve çıraklığım sona erdi. Bu zorlu iki haftayı daha sonra anlatacağım. Bir soraki aşamaya geçtim. Tabi ustalık mertebesi değil. Kalfayım yani yaşam insanıyım. Tabi bu değişim başta logo olmak üzere her şeye yansıdı. Şekilde gördüğünüz gibi küçük geyik yavrusu kabuğunu kırdı ve biraz daha büyüdü. Kabuğumu nasıl kırdığımı bir sonraki yazılarımda anlatacağım. Görüşmek üzere..

Nuri’nin 3 ay önceki halini bilmesem hayatta inanmazdım gördüklerime… Sanki yıllardır popüler biriymiş gibi kızların ona olan ilgisine hiç aldırmıyor, Beckham gibi takılıyordu. Gittiği her masada ilgi odağı oluyordu. Nuri’nin bu halini görünce Üstad’ın yanına gidip, çıraklığıma devam etme kararı aldım. Bana yaptıkları için onu affettim. İçimde hiç kin kalmadı. Üstad’ın yanına gitme kararı almamla, anlatma enerjim yeniden oluşmaya başladı. Serüven devam edecek. Nuri’nin nasıl bu hale geldiğini sizin için sorup, anlatacağım. Tabi üstad şimdiki zamanda yaşadığı için ondan geçmişle ilgili bilgi almak oldukça zor olacak. Bu arada çıraklık serüvenimi kitap formatında yazmaya karaverdim. Çünkü bu şekilde Üstad’ın görkemini yansıtamıyorum. Blog formatı uzun yazılar için uygun değil, blogtan kısa özetini girip sanal kitaba yönlendirme yapacağım.

Serüven devam ediyor….

(Bir görev için sabah Astar Mokor’un yanına gittim.)

Miço-
Hocam, kampta beni boşu boşuna domuz yaptınız . Hiç gerek yoktu. Yaşam koçluğunun da etik kuralları varmış, hatta Hipokrat gibi bir yemini varmış. Araştırdım. Bu yeminde müşterilere o gözle bakılmayacağı ve ilişkiye girilmeyeceğine dair bi madde var. Bunu bana söyleseydiniz, o yemini etseydim asla bakmazdım Burçin’le Nurçin’e o şekilde…

Astar Mokor-
Vay vay vay. Çırak adam olmuş. Bu kafayla nasıl becerecektin?

Miço-
Eee.. Benimde bazı tekniklerim var. Mesela onları tuvalette hayal ederim. Hemde tam bokunu kurcalarken. Bir anda gözümdeki cazibelerini kaybederler. Hatta hayal ediyorum şu anda…

(İşe yaramadı sanki. Bu kız bokunu kurcalarken bile seksi. Şu bakışlara bakın. Yarım çizmelerindeki masumiyet. Off..)

Astar Mokor-
Evlat, yemin edecek seviyeye geldiğinde, yemine ihtiyacın kalmayacak, senin için sadece bir formalite olacak. Yasak hiçbir şeyi çözmez, aksine körükler. Sana böyle bir yasak getirseydim, o kızların cazibesi daha da artacaktı gözünde, sürekli bir mücadele içinde olacaktın. Bu bilinçaltında yeni tortular, yeni temizlik anlamına geliyor. Bunun yerine sana farkındalık aşısı yaptım.

Miço-
Böyle aşı mı olur hocam ya.. Resmen domuz yaptın beni.

(Üstat daha sonra beni tente ustasına gönderdi. Bir otelin 11. katında balkona kızaklı bir tente yaptırdım. O zaman bu düzeneğin Burslu Çapkın Nuri’nin cennet kızağı olduğunu bilmiyordum. Bilsem bu kadar sağlam yaptırmazdım. Şaka tabi ama kıskanıyorum piçi. Bu arada bankadan para çekerken öğrendim. Burçin ile Nurçin’nin ödediği ücretin yarısı Nuri’ye burs olarak yatıyor. Bu ilerde çok fena maceralar olacak demek. İşimi bitirdikten sonra üstat beni buldu.)

Astar Mokor-
Tente işini hallettin mi?

Miço-
Hallettim hacam.

Astar Mokor-
Üstünde zıplayıp deneme yaptın mı?

Miço-
Usta yaptı. Usta benden daha ağır, çok sağlam oldu.

Astar Mokor-
Güzel. Bugün seninle biraz inanç budayacağız.

Miço-
Dini meseleler mi hocam?

Astar Mokor-
Yok ‘inanç’ kelimesini o anlamda kullanmıyorum. Şimdi beni iyi dinle.

Miço-
Dinliyorum hocam.

Astar Mokor-
Şuanda dual bir düşüce yapısına sahipsin. Her şeyi iyi-kötü, doğru-yanlış gibi onaylayarak veya reddederek düşünüyorsun. Bu düşünce yapısıyla gün içinde aldığın bilgileri inanca çeviriyorsun. Hayal gücün fazla olduğu için sana somutlaştırarak anlatacağım.

- Bilgi için;

gün içinde çevrenden aldığın bilgiyi, bedeninden dışarıya doğru çıkan küçük ip lifleri olarak hayal et.

- İnanç ise;

Bu ipleri birbirine örme işini ‘düşünme’  olayı olarak düşün. Ortaya kocaman halatlar çıkıyor. Bu halatlara inanç diyoruz ve toprağa saplanıp seni sabitliyor. Boşlukta kaybolmanı engelliyor. Bir insanın ne kadar çok sağlam inancı varsa, günlük hayatta o kadar sağlam durur. Ve günlük hayat insanları inançları sağlam birini gördüğünde şöyle der adam ne kadar karakterli, ne kadar sağlam, çok efendi, aklı başında biri vb.

(Miço hizmette sınır tanımıyor. Astar Mokor’un tariflerini sizin için resimledim.)

Miço-
O zaman bu iyi bişey değil mi? Niye buduyoruz inançları.

Astar Mokor-
Bak yine dual düşündün. İyi-kötüyle işimiz yok. Bizim günlük hayatla da işimiz yok. Şimdi daha iyi anlayacaksın. Bu inançların birden hepsini koparırsak seni Bakırköy’e yatırırlar. Eğer bu inançları birbirine bağlayıp saplantıya dönüştürürsen. Ya tarihe geçersin ya da Bakırköy’e yatarsın. Çünkü çok kalın tek bir halatın olacak, bu halat koptuğunda seni tutacak bir şey olmaz. Şanslıysan biri seni tutar. Halatını tekrar saplarsın. Tarihe geçenlerin en yaratıcı anları bu kopma anlarıdır. Ve hepsinin yakınlarında onları tutan birileri olmuştur.

Miço-
Şimdi anlıyorum hocam bu dahilerin ve ünlü ressamların, yazarların neden biraz deli olduğunu.

Astar Mokor-
Güzel. Ama bizim bu iki yönle işimiz yok.

Miço-
Hocam tarihe geçseydim fena olmazdı aslında. Sen tutar mısın beni?

Astar Mokor-
Sol kroşe geliyor bak.

Miço-
Tamam tamam sustum.

Astar Mokor-
Şimdi bu inançların gereksiz olanlarını hatta sana zarar verenleri koparacağız. Böylece enerjini boşa harcamamış olacaksın. Tabi düzenli olarak bu budama işlemine devam edeceğiz. Sen bazen farkına bile varmayacaksın. İleride, birkaç inancın kaldığında uçma idmanlarına başlayacağız. Uçmayı öğrendiğinde bu son inançlarıda koparıp gök yüzünde süzüleceksin. Tüm bu aşamalar aslında inmeyi öğrenmek için. İstesem şimdi senin tüm inanclarını koparırım. Ama inmeyi bilmediğin için ya ölürsün. Yada Bakırköy yolcusu olursun.

Miço-
Hocam uçmayı öğrendiğimde astral seyahat yapabilecek miyim? İnsanların auralarını görebilecek miyim?

Astar Mokor-
Elbette ama bunlar önemsiz şeyler. O zaman şimdiki gibi hevesli olmayacaksın bu gibi konulara..

Miço-
Ya hocam madem gereksiz göstersen bi kere nasıl yapıldığını. Bana anlatsan böle yapılıyo diye. Ben evde çalışıp yaparım hocam. Çok azimliyim. Yargıcı öldür, inançları buda felan ne gerek var bunlara, gösterin bikere yeter.

Astar Mokor-
Evde yapacakmış. Plates mi öğretiyoruz lan burda, yarak kafalı.Bu yaşamı öğrenmeden farklı yaşam boyutlarına merak salmak, bir ilkokul öğrencisinin kuantum fiziğini çözmek istemesi gibidir.

Miço-
Tamam hacam. Tamam da anlamıyorum, bir şey ya iyidir ya kötü. Bunun nesi yanlış?

Astar Mokor-
Bu ilkel düşünce anlayışıyla sürekli olarak bir şeyleri sabitleme peşindesin. Fakat evrende hiçbir şey sabit değildir. Her şey değişken, her şey görecelidir. Bir araba kullanıyorsun. Direksiyonu sağda bir yerde sabitledin diyelim, hızını da 90 km’ye sabitle. Bu şekilde şehir trafiğine çıkabilir misin? Ancak değişkeni az olan düz bir çölde ilerleyebilirsin değil mi? Fakat insanlar bu şekilde çarpa çarpa ilerliyorlar. Ve hayatları hep inişli çıkışlı. Aslında en sağlam duranları çarpmalara en alışkın olanlarıdır. Taraf olmak veya tarafsızlıktan bahsetmiyorum. Konunun derinliğini kavrayabildin mi? İnançları koparmaya başladığında, artık direksiyon eline olur. Çok çok ileride tüm insanlar dual düşünceyi bırakacak. 2000 yıl önce bir insana cep telefonunu anlatsan, oda anlamakta güçlük çekerdi. Bu yüzden anlamakta zorlanman çok normal.

Miço-
Anladım hocam. Anladım.

(Eşşeğin amına su kaçırdı. Ulan bi öğreneyim uçmayı ben biliyorum yapacağımı.)

Astar Mokor-
Miço sen ergenlikte bir hayvanla cinsel ilişkiye girmiş gibi duruyorsun. Oldu mu böyle bişey? Eşşek felan.

Miço-
Ne alakası var hocam ya.. Sikerim ustalığını. Bu ne ya. Ben gidiyorum. (Düşünce mi okuyo acaba)

Astar Mokor-
Dur. Uygulamalı bir örnekle pekiştiriyorum. Şimdi sapık olmadığına dair güçlü bir inanç oluşturmuşsun. Çünkü gereğinden fazla sinirlendin. Neden çünkü hayvanlı olmasa bile ufak tefek sapkınlıkların olmuş. Bu yüzden sürekli kendini sapık olmadığına dair ikna etmeye çalışmışsın. Ve sonuçta çok güçlü bir ’sapık değilim’ inancı oluşmuş. Ben bu inancı biraz zorladım, hemen direnç gösterdin. Aslında bu gereksiz bi inanç. Sapık olmadığını bilmen yeter. Bilgi yeter, boşuna enerji harcıyorsun. Bu gün bu inancı koparacağız. Beraberinde bir kaç inanç daha koparacağım. Şimdi Nuri’yi bulmam gerek. Sende bu ararda üzerine güzel bir şeyler giy. Akşam bir yere gideceğiz.

Miço-
Nereye hocam?

Astar Mokor-
Gay bara gideceğiz. Orada kendini affedeceksin.

Miço-
Hocam polis akademisi filminde görmüştüm. Mavi istiridye barı vardı. Öyle biyere mi gidiyoruz. Hocam ben gelmiyorum.

Astar Mokor-
Yo geleceksin.

(Çok korkuyordum. Bara girdiğimizde korkum daha fazla oldu. Rammstain’den du hast çalıyordu. Barın ortasında kocaman bir ring vardı. Etrafında Koca koca adamlar deri metal zımbalı kıyafetler giymişler, dans ediyorlar. Yanlarından geçip bara oturduk. Sonra bi yumuşak bir adam uzaktan bize bakmaya başladı. Gözlerini ayırmadan üzerimize doğru geldi.)

Miço-
Hocam bu adam hiç iyi bakmıyor. Ürküttü burası beni, hadi gidelim. Koptu inançlarım. Çocuk gibiyim. Affettim kendimi. Hadi hocam.

Yumuşak Adam-
Amcası! kendini bulması için mi getirdin oğlanı? İlgileneyim istersen.

Astar Mokor-
Yok. Sandığın gibi değil.

Yumuşak Adam-
İyi o zaman bende pasif takılırım. Eğleniriz.

Astar Mokor-
Yok. Sadece kızlarla ilgileniyor.

Yumuşak Adam-
Emme yok, gömme yok. Seyretmeye mi geldiniz. Biz burada gözlem yapmak isteyen yazar-çizer tayfasını çizeriz. Hayvanat bahçesi değil burası. Kenardan bak izle yok burda. Ne sik aradığınızı 5 dk. içinde söylemezseniz koca oğlanları üzerinize salıyorum.

Astar Mokor-
Yanlış anladın. Miço dans etmeyi çok seviyor. Sizin meşhur ringinizi duymuş illa ısrar etti beni götür diye. Sonuçta geldik. Amacımız dans.

Yumuşak Adam-
Aaaa. Gerçekten mii? o zaman işler değişir.

(Eliyle bir hareket yaptı. Hemen yanına iki kişi geldi.)

- Ringi hazırlayın, misafirimiz dans edecek.
(Üstadın dibine girip kulağına çok korktuğumu dans etmeyi bilmediğimi söyledim. Kurtar beni dedim. O da sen bizi kurtaracaksın dedi. Kaşıyla koca adamları gösterdi. Sonra iki kişi geldi ve beni aldı. Kayıt cihazını üstada verdim, cebine koydu. Ben soyunma odasında yusuf yusufken neler kaydetmiş cihaz bakalım.)

Yumuşak Adam-
Gördün mü yüzü bembeyaz oldu. Ayol nerden buldun bunu. Dediğin kadar safmış valla…

Astar Mokor-
Ya inanabiliyor musun? İşte çırağım bu adam.

Yumuşak Adam-
Hayır inanamıyorum. Beni neden çırak yapmadığını hala anlamıyorum. Tamamen cinsel tercihim yüzünden değil mi? Hadi itiraf et artık. bu heriften ne eksiğim var?

Astar Mokor-
Barış hala ordamısın. Farklı bir yüzyıldayız, paradan 6 sıfır atıldı. Sen şunu kafandan atamadın. Hala 90?lardasın. Tekrar söylüyorum. Senin çıraklığını evren onaylamadı.

Yumuşak Adam (Barış)-
Peki onun ki nasıl oldu. Neymiş şu büyük ironi.

Astar Mokor-
Çok ender bulunan bir kelebek türü var. Yıllardır kovalarım sadece bir kere 5 metreden görebildim. İşte o kelebek bir traking etkinliğinde bu adamın götüne kaçtı.

Yumuşak Adam (Barış)-
Ha ha. Hakikatten bu mu onay?

Astar Mokor-
Evet. Ne bende, ne ustamda, ne de ustamın ustasında bu kadar güçlü bir onaylama olmamıştı.

Yumuşak Adam (Barış)-
O dönem benimde götüme bir kaç çisim kaçmıştı. Demek ki cismi tutturamamışım. Ha ha ha

Astar Mokor-
Eee bar nasıl gidiyor.

Yumuşak Adam (Barış)-
Bana bar aç dediğinde fikir çok saçma gelmişti. Senden başkası söyleseydi hayatta yapmazdım. İyiki yapmışım, çok şey borçluyum sana, her şey çok güzel gidiyor. Genelde sinema ve reklam sektöründen insanlar geliyor. Arkadaşlarım için arada böyle partiler yapıyorum. Müşterilerim hiç bozulmuyor, hatta hoşlarına bile gidiyor.

Astar Mokor-
Konsept güzel olmuş.

Yumuşak Adam (Barış)-
Ring mi? Parti zamanları kuruyoruz. Heyecan katıyor ortama.

Astar Mokor-
Kariyerini bıraktığına hiç pişman oldun mu?

Yumuşak Adam (Barış)-
Deli misin? Çok mutluyum burda. Her gün iyiki bırakmışım diyorum. Ha geçenlerde bir ajans sahibi geldi. Seni sordu. Fransa’daki iki yıllık reklam maceranı duymuş. Her şeyi anlattım. Ödül rekorları kırdığını. Senin kreatif olduğun dönemde ofisboydan -başkanına herkesin çok mutlu olduğunu bir dönem yaşandığını anlattım. Tabi neden bıraktığını sordu hemen. Bişey diyemedim. Sahi neden bıraktın?

Astar Mokor-
Reklamcılık bir araçtı, başka bir şeyin peşindeydim ulaşınca ihtiyacım kalmadı.

Yumuşak Adam (Barış)-
Adresini vermem için rulo yapılmış para teklif etti.

Astar Mokor-
Ha ha. Çok fazla Amerikancıymış. Sen ne dedin?

Yumuşak Adam (Barış)-
‘Yeri geldiğinde o sizi bulur’ dedim. Seni bulursa harika bir teklifle gelebilir. Düşünür müsün dönmeyi?

Astar Mokor-
Yine evrenden işaret alırsam, ulaşmam gereken bir amacım olursa. Yine araç olarak kullanırım. Bundan ötesi olmaz.

Yumuşak Adam (Barış)-
Bak bak senin çırak çıktı.

(Kostüm odasında deri bir kıyafet giydirdiler. Köpek tasmasına benzer bir tasma taktılar ucundan zincir uzanıyordu. Ringe çıktım. Ne yapaçağımı bilemiyordum. Shaggy Mr. bombastik şarkısı çalmaya başladı. Hafiften sallanmaya başladım. Çok fazla heyecanlıydım. Kocaman adamlar gülerek ring kenarından tempo tutuyorlardı. Sonra ringin etrafına. Orayı Gay bar sandığım için o zaman travesti sandığım kızlarda toplandı ringin etrafına. Islık çalıyorlardı. Bazıları kostümüme para sıkıştırdı. Yüzümdeki maske nispeten beni rahatlatıyordu.)

Astar Mokor-
Dansçı kızlar hazır mı?

Yumuşak Adam (Barış)-
Hazır. Tam konuştuğumuz gibi kareografiyi çok iyi çalıştılar.

Astar Mokor-
Gönder o zaman.

(İki dansçı kız ringe çıktı. Birinin elinde kırbaç vardı. Diğeri tasmamdan tutup beni yönlendirmeye başladı. Kendimi onlara bıraktım. Harikaydı. Kendimi harika hissediyordum. Birden çaresizliğim harika bir şova dönüştü. Hafiften çarpan kırbaç darbelerini bile hissetmiyordum. Kızlar benim can simidim gibiydi tam zamanında yetiştiler.)

Yumuşak Adam (Barış)-
Ayol şuna bak dağıttı ortalığı.

Astar Mokor-
Şu üzerinde ‘BEFORE’ yazan adamı görüyor musun?

Yumuşak Adam (Barış)-
Evet ne olmuş ona?

Astar Mokor-
Onu burada işe alacaksın ve şaraplar hakkında bildiğin her şeyi öğret ona. Çatıdan bir oda ver. Adı Nuri, yalan söylemeyi bilmez.

Yumuşak Adam (Barış)-
Bu tiple mi?

Astar Mokor-
Yo ona imaj yapacağım. Geldiğinde tanıyamayacaksın. O yüzden ismini unutma, adı Nuri.

Yumuşak Adam (Barış)-
Tamam ama bu adam habire kızlara sarkıyor. Müşterilerimin rahatını bozar.
Bak bak tokadı yedi kızdan.

Astar Mokor-
Bu bir daha olmayacak. Tam tersi olacak, müşterilerin ona sarkacak.

Yumuşak Adam (Barış)-
Bu adamdan bi bok olmaz gibi geliyor ama yapıcam dediğini, bir bildiğin vardır herhalde…

(Ringten indiğimde kendimi hafiflemiş hissediyordum.  Üstat hangi inancımı kopardı bilmiyorum ama bir rahatlama vardı üzerimde. Kostümü çıkarırken içinden bir sürü para çıktı. Travesti sandığım kızların sıkıştırdığı paralar. Bu kriz zamanı süper oldu. Çıkışta üstata, neden öğretilerinde dansı çok kullanıyorsun? diye sordum. ‘Aslında dansın trans özelliğinden faydalanıyorum’ dedi. Anladığım kadarıyla bu bir ustalık, hipnoz gibi derin bir transa gerek duymadan hallediyor işlerini…)

(Üstat, Nuri’yi alıp manzarası çok güzel olan, çok katlı bir otelin tepesine çıkardı. Balkonun kenarına, ayakları aşağıya sarkacak şekilde oturdu. Nuri’nin de yanına oturmasını istedi. Fakat Nuri korktu, biraz geriye oturdu ve hiç aşağıya bakmıyordu. Benzer bir manzara çizmeye çalıştım. Ama evinizi aramayın, evleri salladım. Zaten Galata kulesi hep masalcı bir dede gibi gelmiştir bana, yanındaki evlerde başına toplanan çocuklar.)

Astar Mokor-
Ne güzel bir şehir değil mi?

Nuri-
Başka yere otursak. Korkuyorum.

Astar Mokor-
Böyle iyi Nuri. Anlat bakalım, bir ay nasıl geçti. Köpek kampını beğendin mi?

Nuri-
Çok iyi, bana çok iyi davranıyorlar. Getir götür işlerini yapıyorum. Verdikleri kulübe olmasaydı, bu soğuklarda dışarıda çok zorlanırdım. Dediğin gibi köpekleri seyrettim. Eğitmen ödül olarak bisküvi verdiğinde veya sırtını sıvazladığında çok mutlu oluyorlar.

Astar Mokor-
Kaldığın köpek kulübesini sevmen, ödül kavramını içine sindirmeye başlamış olduğunu gösteriyor. Aslında ödül kavramı tüm yaşamı kapsar. Şu şehre bak Nuri. Bu insanları ikiye ayırabiliriz. Hayatı ödül olarak algılayanlar ve ceza olarak algılayanlar.

Nuri-
Ben ceza olarak mı algılıyorum?

Astar Mokor-
Evet ama bunun zenginlik veya fakirlikle bir alakası yok. Çok zengin insan tanırım,hayat onlara bir ceza gibi gelir. Adrenalin sporlarıyla uğraşan sporcuları düşün paraları yoktur ama çok mutludurlar. Sen hiç mutsuz bir sörfçü gördün mü?Bir kaya tırmanışçısını düşün; 2000 metrede çok zorlu bir rota üzerinde, bir sonraki hamlesinden başka hiç bir şey yok aklında. Çok dikkatli olmak zorunda, ölüm riski çok yüksek. Rotayı tamamladığında ise hayatla ödüllendirilir. Yeniden doğmuş gibi olur. Bir yaşında çocuk gibi coşkulu bir şekilde yaşamına devam eder. Bir kaç ay sonra bu coşku bitip yerini alışkanlıklar aldığında yeniden ölümle burun buruna gelmeye gider. Tırmanıcı hayatı ödül olarak algılamayı, farkında olmadan öğrenmiştir.

Nuri-
Ya düşüp ölürse! Birkaç aylık coşku için değer mi?

Astar Mokor-
Biz güvenli ortamlar için tasarlanmadık Nuri. Yaşayan bir ölü olmaktansa, bu riski her zaman göze alır o sporcular. Hatta bir tanesi ölüme meydan okumanın bir adım ötesine geçerek ölümle taşak geçerdi. Zorlu rotalara ipsiz tırmanırdı. Adı Dan Osman. Bu efsanenin tırmanışına tanık olmak bile insanı yaşama bağlardı. Normal bir insandan yüzlerce kat fazla ölüm riskiyle yaşadı. Ölümüde dikkatsizlik yüzünden olmadı.Ama bu onların yolu, sana git kayaya tırman veya rafting yap demiyorum. Sadece ölümü görmezden gelme. Zıtlıklıklar birbirini var eder. Ölüm seni hayatla ödüllendirir. Hemde hayatın her anında…

Nuri-
Nasıl öldü?

Astar Mokor-
İşte böyle!

(Üstat, ani bir manevrayla Nuri’nin bacağını yakaladı. Balkondan aşağıya doğru sarkıttı. Tek bacağından asılmış koyun gibi ne olduğunu anlamadı ve ağlayarak Üstat’a yalvarmaya başladı.)

Nuri-
Ne olur! Bırakma beni. Yemin ederim öğrendim! Hayatı seviyorum. Yalvarıyorum öldürme beni. Şaka dimi?

Astar Mokor-
Dan Osman tırmanışını tamamladıktan sonra kendini iple bağlayıp uçuruma atlardı. Son atlayışında ip koptu ve dan diye düştü. Şimdi senin atlayışında ip olmayacak ama 12 kat o kadar da yüksek sayılmaz hayatta kalırsan harika bi hayatın olacak söz veriyorum.

Nuri-
Hayııırr! İmdaaattt!. Kurtarıcım sandım seni. Neden! ahhhh Neden!

Astar Mokor-
Ben hiç başarısız olmadım. Senin gibi birinin bana leke sürmesine izin veremem. Hem düşükte olsa yaşama şansın var. Bu sana son öğretim, eğer hayatta kalırsan sana kılavuzluk etmeme gerek kalmayacak. Kendin öğreneceksin… Eğer ölürsen mezarına bolca şarap dökerim zaten bir tek ondan zevk alıyorsun.

Nuri-
Dur dur dur! Yapma, bırakma! Ne istersen yaparım. Bırakma beni..

Astar Mokor-
Güle güle Nuri.

(Üstat, Nuri’yi boşluğa bıraktı….

Nuri’ nin düşüşü kısa sürdü.Bir buçuk metre aşağıda, hemen altlarındaki odanın balkonundan üçgen formunda bir tente açılmıştı. Nuri, tentenin üzerinde güzelce kayıp, odanın içindeki yatağa düştü. Yatakta sağına baktı. Kombinezonlu çok seksi bir kadın ona bakıp gülümsüyordu.)

Kadın-
Hoş geldin Nuri.

Nuri-
Allahım ne kadar hızlı öldüm cennete düştüm. Sen Huri misin?.

Kadın-
Hayır Nuri. Beni ve bu odayı Astar Mokor kiraladı. Seni yıkayıp, giydireceğim. İstersen sende beni soyup, giydirebilirsin. Mokor bey onunda parasını ödedi. Ama sadece 45 dakikamız var. 45 dakika sonra lobide olmalısın. Bu arada ismim Melek.

(Melek; Nuri’ yi bir güzel yıkayıp, hızlı bir seksten sonra giydirdi. Siyah ayakkabı, siyah pantolon ve üzerinde de siyah bir t shirt vardı ve üzerinde kocaman beyaz harflerle ‘BEFORE’ yazıyordu. Lobiye indiğinde, diğer asansörden Astar Mokor çıktı.)

Astar Mokor-
Vay vay Nuri uçmayı biliyormuşsun.

Nuri-
Küfür mü etsem. Teşekkür mü etsem karar veremiyorum. Çok korktum. Altıma kaçırdım azcık.

Astar Mokor-
Eee olsun yeni pantolon işe yaradı. Yeniden doğdun Nuri. Kuluçka dönemin bitti ve yumurtadan çıktın. Şimdi bir deneme yapmamız gerekiyor. Akşam şu kağıtta adresi yazan bara geleceksin. En beğendiğin kızdan başlayarak, beğendiğin tüm kızlarla iletişim kurmaya çalışacaksın. Reddedilmekten korkma çünkübu akşam o barda gökkuşağı partisi var. Etrafta bir sürü çeşit olacak. Lezbiyenler, travestiler, fetişler. Kimse senin aptallıklarını umursamaz. Eğer çok zor durumda kalırsan gay taklidi yaparsın. Dayak yerim diye sakın korkma bende orada olacağım. Buna asla izin vermeyeceğimi anlamışsındır. Ne kadar başarısız olacağını görmemiz lazım. Bu yüzden de aktif olman lazım. Anlıyorsun değil mi? İlerde tamamen olgunlaştığında Üzerinde ‘AFTER’ yazan t-shirtle aynı şeyi tekrar yapacağız. Bu bir ölçüm.

(Ayrıldılar ve Nuri akşam, üzerinde’ ‘BEFORE’ yazan t-shirtle bara girdi. İçeride Shaggy’nin Mr. Boombastic (Atmosfer için tıklayın arkada çalsın) şarkısı çalıyordu. Mekanın ortasında kocaman bir ring vardı. Ringin etrafında dev gibi güreşçi kılığında herifler ve eşcinseller, gülerek ve tempo tutarak ringin ortasında dans eden herifi izliyorlar. O herif benim. Ringin ortasında ne bok aradığımı bir sonraki yazıda öğreneceksiniz. Ah ulan Astar Mokor! Piçin bu kadar bilgesini, bilgenin bu kadar piçini başka yerde bulamasınız. O gece hem Nuri’nin tekrar tekrar rezil olup ,göt olmasına, hemde benim ringdeki halime katıla katıla gülüyordu. Gerçekten çok eğlendi. Fakat Nuri’de bir farklılık vardı. O miskin, sinameki herif gitmiş, yerine çok daha dinamik bir Nuri gelmişti sanki. Ölüme bu kadar yaklaşmak sanki işe yaramıştı. Yeni bir hayatla ödüllendirilmiş gibiydi! Keşke herkesi; 12. kattan atıp, 11. kattan tutan bir kurtarıcısı olsa. Ya da kaybetmeden değer bilmeyi öğrensek.

Her yıl başı yaklaştığında kendime sorduğum klasik soru; ‘Bu yıl, bana ne kazandırdı?’ İlk defa bu soruyu çok net cevaplıyorum. Büyük üstat Astar Mokor’u tanıdım ve hayatım değişti. İddia ediyorum, onu tanıyan herkesin hayatı değişir. Eğer yazdıklarımı okuyor ve hala hayatınız değişmiyorsa, o benim beceriksizliğimdir. Yeterince iyi anlatamadığımdan kaynaklanır. Zaten ben anlatıcı olabilecek bir adam değildim. Büyük Üstat Astar Mokor’u tanıdıkça karşı konulmaz bir anlatma isteği oluştu içimde… İlk gördüğüm gün, sanki sevdiğim tüm kahramanların birleşimini görmüş gibi oldum. Yere sapasağlam basıyor. Bir çizgi roman kahramanı gibi, gerçekten ayaklarının üzerinde duruyor ve sanki her şeye verecek bir cevabı varmış gibi bakıyordu. Sonra kelimeler yetmedi çizmeye başladım. Çizimlerimin kalitesi biraz daha arttığında, başımızdan geçen maceraları ve onu daha fazla çizeceğim.Aradan 7 ay geçti. Yeni bir yıla giriyoruz.Zaman kavramını sevmez. Yapıcı değil, yıkıcı olduğunu düşünür. Yıl başlarını ve doğum günlerini pek önemsemez. Hatta bir gün ‘Kaç yaşındasın?’ diye sordum. ‘Neye göre, kime göre. Bana dünyada yaşayan tüm canlıların yaşam ritminin ortalamasını getir. Ben de sana, dünya canlılarına oranla yaratılış ivmemi söyleyeyim. Sonra, ritmini ve ortalama ömrünü bildiğin bir hayvan seç, örneğin tavşan. Basit bir oran orantıyla bulursun yaşımı.’ Bende ‘İyiki doğdum hocam dedim. Bi daha konu açılmadı. Ama ben severim yılbaşını. Hatta bir yılbaşı kartı çizdim, umarım beğenirsiniz. Mutlu yıllar Herkese….

Arabayla kızları almaya gidiyoruz. Bende bir yandan enteresan bir sohbet konusu açmaya çalışıyorum.

Miço-
Hocam bu kriz ne zaman biter?

Gerçekten çok sıra dışı bi konu oldu. Ama napayım aklıma geliyor

Astar Mokor-
2009 haziran ayında bitecek ama işverenlerin kriz edebiyatı yüzünden tam olarak bitişi eylülde hissedilecek. Bu sürekli konuşulan büyük buhran değil. Büyük buhrandan önceki son uyarı diyebiliriz. Var olduğu sanılan bir miktar paranın aslında bir illüzyon olduğu gerçeği ile yüzleştik. Büyük buhranda ise, bu illüzyon yaşamın tüm alanlarını kapsayacak. Ekonomik çöküntü, ahlaki çöküntü, kültürel çöküntü, v.b…

Miço-
Hocam hayal görmüyorsam geldik. İnmeyelim hocam, biraz daha bakalım.

Üstat, kızlara makyajsız ve rahat bir kıyafetle gelin demişti ve özellikle az eşya almalarını vurgulamıştı. Onları 6 bavul ve bu kılıkta görünce bi hayli şaşırdık.

Astar Mokor-
Merhaba. Enteresan bir rahatlık anlayışınız varmış kızlar! Hayattan hiç bir sorumluluk almamak için aptallık maskesi arkasına saklandığınızı biliyorum. Ben içinizdeki zeki kızları görebiliyorum. Lütfen benden saklamayın.

Burçin-
Ne dedi?

Nurçin-
Ya kızıım. Şimdi spa kampına gidiyoruz ya. Bu bize makyajsız gelin demişti. Ben dayanamadım güzellik maskesi yaptım yola çıkmadan. Onu fark etti.. O maskeyi biliyom diyooo..

Burçin-
Kız bende yaptım. Ay anladı valla..

Nurçin-
Ay ben benden geçtim yanii. Adam uzman yaa.. Nasıl anladı.

Astar Mokor-
MİÇO! Bavullar. Kızlar maalesef bu bavulların bazılarını kamp alanına taşıyamayacağız. Arabada kalacaklar.

Miço bavullar! Bi kere de kızlar de hoca. Neyse keyfimi hiç bişey bozamaz. İşte şimdi çıraklığı sevdim. Bavulları arabaya yükleyip yola çıktık. Kaz dağlarında yüksek bir köyde durduk. Üstat kızların bu durumu karşısında planda değişiklik yaptı. Kamp alanı olarak Hızır Kamp‘a yöneldik. Bavulların içinden önemli şeyleri bizim çantalarımızı alıp yola koyulduk.

Astar Mokor-
Kızlar kamp alanına kadar bu ayakkabılarla yürümeniz gerekecek. Oraya vardığımızda size sandalet yapacağım. Yol sizin için bi hayli zorlu olacak.

Yola çıkalı henüz 10 dk. olmuştu. Arkamızdan bir yardım çığlığı geldi. Arkamı döndüğümde hayatımda gördüğüm en garip kazaya tanık oldum. Nurçin taşa takılıp düşmüş ve topuğu kiloduna dolanmıştı.

Nurçin-
MOKOR BEY!

Miço-
Hocam bırak kendi kalksın. Senin eğitim anlayışında düşeni kaldırmak yoktu.

Astar Mokor-
Sus Miço! Bekle burda.

Miço-
Hocam bırak anın keyfini çıkarayım. Sen hep derdin anı yaşa diye, ŞİMDİ YAŞIYORUM HOCAM!

Kapana kısılmış yavru ceylan gibiydi. Üstat hemen yardım etti, yolumuza devam ettik.

Miço-
Hocam ben şimdiden çadırı kurdum. Mümkünse önden gitmek istiyorum.

Astar Mokor-
Geç, abazan seni. Kızlar fark etmeden geç. Biz sana yaşam sanatını öğretelim, sen sikinin doğrultusunda gitmeye devam et böyle.

Miço-
Böyle bişeye nasıl bakılmaz hocam ya!

Astar Mokor-
Sen hep bakıyorsun. Gözlerinin efendisi ol! Güzele bakmak dalgınlık yapar. Dikkatin, hem bana hem sana lazım.

Miço-
Çok mu belli oluyor hocam. Kızlar anlamış mıdır?

Astar Mokor-
Kadınlar olağanüstü varlıklar. Arkası dönük olsa bile anlar. Bunu deneyebilirsin. Kızların arkası dönükken bir frikik yakaladığında dikkatlice bak. Arada 20 metre bile olsa hissedip düzeltecektir kıyafetini. Ama bakmamaya çalışmakta çözüm değildir. Bunu da hissederler. Yapman gereken gözlerinin efendisi olmak.

Üstat’ ın söylediği deneyi daha sonra bolca yaptım. Haklı çıktı. Beni fark etmesinin mümkün olmadığı durumlarda bile tepki verdiler.

Miço-
Ya hocam biz yeşilçam filmleriyle büyüdük. İbrahim Tatlıses girer aerobik salonuna, ‘you are my heart you are my soul’ şarkısı çalmaya başlar. Şarkı boyunca tüm götleri süzer. Şarkının sonunda Hülya Avşar el sallar. Bu hep böyle olur. Misal, Yaşar Alptekin 10 dakika tenis oynayan zengin kızın götüne bakar. Sonra macera başlar. Bırakta benim maceram başlasın hocam, engel olma.

Astar Mokor-
KIZLAR! MİÇO’YU NASIL BULUYORSUNUZ?

beni boydan süzdüler.

Burçin-
Bilmem. Miço işte.

Nurçin-
Nasıl yani anlamadım.

Astar Mokor-
Bir erkek olarak. Yakışıklı mı? Karizmatik mi? Çekici mi?

Burçin-
Hiç o gözle bakmamıştım. Sempatik olabilir.

Nurçin-
Evet. Hiç erkek olarak bakmadık.

Astar Mokor-
Gördün mü? Sana ilk defa baktılar. Bu saate kadar seni yok sayıyorlardı. Çünkü kasap kedisi gibisin. Bu da sana dilenci görünümü veriyor. Senin gibi çok insanın olması yaptığının doğru olduğu anlamına gelmez. Bak evlat. İnsan olmak 3 aşamalıdır. İlk aşama; 2-3 yaş arası, bebek ergenliğinde aşılır. Boşaltım sistemini kontrol etmeyi öğrenirsin. Artık olur olmaz yerde sıçmazsın. İkinci aşama; 13 - 16 yaş arası ergenlik döneminde aşılır. 5 duyunu kontrol etmeyi öğrenirsin. İnsanlara öküz gibi bakmazsın, hayvan gibi her önüne geleni yemezsin, her şeye dokunmazsın. İnsan içinde tombala yapmazsın. Biz toplum olarak 2. aşamayı geçemiyoruz. Hatta senin gibilerin fazla olmasından dolayı, doğru olanın geçmemek olduğu sanılıyor. Ergenlik çağında basit bir eğitimle bu çözülebilirdi. Ya da ergenlikte model alacağın biri olsaydı etrafında, kendin de çözebilirdin. Şimdi uğraşmamız gerekecek, çünkü alışkanlık halini almış. Ahh ah! Vakti zamanında kitaplarım lise müfredatına girseydi bu halde olmazdık.

Miço-
Hocam üçüncü aşama ne?

Astar Mokor-
İnsanlık olarak, henüz o kadar gelişmedik. Üçüncü aşamayı geçebilen toplum yok. Tek tük bireysel olarak geçenler var. Üçüncü aşama; düşüncenin kontrol altına alınmasıdır. Bütün gün kafanın içinde konuşan bir sen daha olmaz. Bütün olursun. Düşünceni gerektiğinde kullanırsın.

Miço-
Sen geçtin mi?

Astar Mokor-
Elbette!

Miço-
Hocam direk 1?den 3?e atlattırsan beni olmaz mı? Hem ben çok bakmıyom hocam. Çizim yapmaya başladım, onun için bakıyordum. Tombala da çekmiyorum.

Astar Mokor-
Siktir lan! Kendini kandırma.

Miço-
Bi daha bakmıcam hocam, söz!

Astar Mokor-
Bu iş baskıyla olmaz. Farkındalıkla olur. Şimdi sana bir boyunluk takacağım. İki yanında iğne var. Görüş alanının dışında bir frikik olduğunda, refleks olarak kafan dönecek ve iğne çenene batacak. Her iğne battığında, kendi kendine ‘neden bakıyorum?’ sorusunu soracaksın. Cevap alamasanda sor.

KIZLAR!
Kamp 100 metre ileride. Şimdi kampa kadar Miço size domuzdan nasıl kaçacağınızı öğretecek. Boynuna taktığı boyunluk onun sağa sola bakmasını engelliyor. Yani şu an bir domuz gibi. Ayakkabınız olmadığı için koşmak yok. Seri adımlarla çapraz yürümeniz lazım. Miço’da koşmayacak. Ama kaçabilmeniz için çok yön değiştirmeniz lazım. Unutmayın zayıf yönü sağa sola hızlı manevra yapamaması. Başlayın.

Kampa kadar kızları kovaladım. Her manevrada görünen o küçük külot, çenemin kevgire dönmesine neden oldu. Kampa vardığımızda Üstat boyunluğu çıkardı, ihtiyaç kalmamıştı zaten, acıdan boynumu sağa sola çeviremiyordum. Bazen unutup hızlıca kafamı çeviriyordum, tabi çevirmemle bağırmam bir oluyordu. Arkamdan, ‘Miço!’ diye seslendiklerinde, ben; ‘AAAAh! efendim.’ diye cevap veriyordum.

Astar Mokor-
Toplanın bakalım.

Miço-
AAAAh! Geliyoruz hocam.

Astar Mokor-
Burası Hızır kamp. Hızır Bey, bu kampın sahibi ve gerçek bir doğa insanıdır. Elektriğini bile kendi üretir. Dırdırdan ve övgüden hoşlanmaz. Burada telefon çekmez. Birazdan çadırlarımızı kuracağız.

Burçin-
Mokor Bey, motel nerede, odamıza ne zaman gideceğiz?

Astar Mokor-
Ha ha! Kızlar buraya çadır kuracağız ve çadırda kalacağız.

Nurçin-
Ay ben benden geçtim. Bu spa kampı değil mi? Güzelleşmek için geldiğimizi sanıyordum.

Astar Mokor-
Size sandalet yaptım. Bunları giyin. Eğer buraya uyum sağlayabilirseniz, bitkilerden güzellik iksiri hazırlayabilirim. Formolü kızılderililere ait harika bir ilaç bu.

Burçin-
Ay! Beni benden aldınız. Çok güzel bunlar. Hemen giymek istiyorum.

Miço-
AAAAh!

Frikik verdi.

Nurçin-
Burçin çeksene facebook a koyarız kız.

Burçin-
Mokor Bey, ilacı hazırlayın bence, biz burayı sevdik.

Astar Mokor-
Güzel! Hadi üzerinize rahat bir şeyler giyin, hazırlıklara başlayalım. Miço! Kızlara çadır kurmalarında yardımcı ol.

Miço-
AAAAh! Tamam hocam.

Burçin-
Ay tarzan gibi hep bağıracak mısın?

Çenemin acısı dinmedi. Kamp bitene kadar bağırdım. Üstat, kızların ilgisini çekmeyi başarmıştı. Kızlar, güzellikleri dışında ilk defa başka bir şeyle ilgilenmenin keyfini çıkarıyordu. Yürüyüş, meditasyon, kelebekler derken iki günün nasıl geçtiğini anlamadılar. Üstat, henüz onlar üzerinde uygulamalı yaşam koçluğu yapmaya başlamadı. Fakat oltaya çok harika bir yem taktı. Güzelliklerine olan düşkünlükleri ve modaya olan merakları, onları Üstat’ın arkasında yürümeye sevk etti. Peki bu yaşayan efsane nereye yürüyor? Onları nereye götürüyor? Bu kızlar zaten mutlu. Hayattan hiçbir beklentileri yok. Sürekli kahkaha atıyorlar. Bana ‘cehalet mutluluktur’ lafını hatırlatıyorlar. Eğer amaç daha mutlu olmak değilse ne? Üstat bu kızları asık yüzlü, zeki kızlar haline mi getirecek. Ben böyle bir şeyi istemiyordum. Bulduğum ilk fırsatta Üstat’a sordum. Ateş yakmak için çevreden odun topluyorduk.

Miço-
Baksana ne kadar mutlular, bütün gün facebook için fotoğraf çekip, gülüp eğleniyorlar. Bırak böyle kalsınlar hocam.

Astar Mokor-
Şu an bir rüyada gibiler. Onları uyandıracak her şeyden uzak duruyorlar. Mutlaka uyanacaklar evlat. Bunu ben yapmazsam. 10 yıl kaçmayı başarsalar bile güzelliklerini kaybetmeye başladıklarında uyanacaklar ve çok fena bir yıkım olacak. Sen merak etme ben onları çok yavaş uyandıracağım. Hiç hissetmeyecekler. En önemlisi uyandırmadan önce gerçek hayatta nasıl eğlenebileceklerini öğreteceğim onlara. Yine mutlu olacaklar.

Miço-
Hocam, rahatlattınız beni. Peki yine böyle seksi olacaklar mı?

Astar Mokor-
Sen, ikinci aşamaya geçememiş biri olduğun için; seksilik kavramı sende, yatağa giden yolun kısalığı olarak şekil alıyor. Aptal kızların, kolay kandırılabilecek görünümü sana seksi geliyor. Eğer ikinci aşamaya geçersen seksilik tanımın değişecek. Kadınları ‘et heykel’ gibi görmeyeceksin. Böyle olduğunda kadının, ne kadar açılıp-kapandığıyla değil, nasıl bir insan olduğuyla ilgileneceksin.

Miço-
Peki seksilik neresinde olacak o insanın?

Astar Mokor-
Düşün, futbola değer vermiyorsun. Futboldan zevk alabilir misin?

Miço-
Hayır. Alakası ne?

Astar Mokor-
İşte kadına değer vermeye, onun kararlarına saygı duymaya başladığında. Seksten de, aşktan da daha fazla zevk almaya başlayacaksın. O zaman değer verebileceğin kadın, sana daha seksi gelecek. Daha kolay kadın değil.

Miço-
Hocam. Anladım. Koşmak istiyorum, zıplamak istiyorum. Anladım hocam. Herkese anlatmak istiyorum.

o sırada kızlar

Burçin-
Çek çek bide böyle çek.

Nurçin-
Ya kızım bana yeni bi gülüş bulalım. Hep aynı gülüşten sıkıldım.

Burçin-
Kafanı sola yatır bence.

Nurçin-
Kızım birazda bungalowlarda çekinelim. Ay bayıldım ben o cibinliklere.

Burçin-
Bende valla.. Eve gidince yatağıma yaptırcam hemen.

Nurçin-
Abartılı olmaz mı? Sünnet yatağı gibi…

Burçin-
Saçmalama kızım, düşünsene beni o cibinliğin içinde, prensesler gibi.

Nurçin-
Miço’yu çağıralım bizi çeksin. MİÇO! bizi fotoğraf çeker misin?

Miço-
AAH! Geliyorum

Burçin-
Ay gel vahşi çocuk. Tarzan gibi.

Miço-
Ver makineyi. Geçin bakalım şöyle. Ya hep aynı poz sıkılmadınız mı? Burçin sen uzan şu kütüğe. Sen de yanında dikil. Şimdi ölü balık gibi bakın.

Nurçin-
Ay! Ölü balık nasıl bakar?

Miço-
Ağız açık, bakışlar ifadesiz. Evet aynen böyle. Off Nelson kızı gibi oldunuz.

Nurçin-
Ver makineyi. Nihat Obabaşı kesildin başımıza ayol.

Miço-
Odabaşı olması lazım.

Nurçin-
Ay her neyse. Bak arkanda kim var.

Miço-
AAAHH!

Arkamda kimse yoktu. Ben bağırdıkça güldüler. Ulan kızların bile maymunu olduk. Üstat yaktı beni. Üstat’ın ilaçları bazen böyle acı olur. Hiç anlamadan verir. Tüküremezsin, işte böyle yakar içini.

Bu sabah Astar Mokor’un kapısını çaldığımda, içerde kimi göreyim; Pelin Batu, Astar Mokor’dan sokak ağzı kursu alıyor. Gelde yazma şimdi… Artık illüstrasyon yapmaya başladım. Renk geldi yazılara. Siftah Pelin Batu’yla oldu. Şimdi Pelin Batu ve sokak ağzı kursu….

(Kapıyı tıklatıyorum.)

Astar Mokor-
Gel Miço! neden, tıkırdatıp duruyorsun kapıyı?

Miço-
Şey, hocam yabancı sesler duydum çekindim. Aaaa Pelin Batu! Hayranınızım ben Pelin Hanım.

Astar Mokor-
Miço, git kendini mutfağa kilitle. Ben çık diyene kadar kal orada.

Miço-
Hocam kilit yok ki..

Astar Mokor-
Sen varsay.. Hadi.

Miço-
Ya hocam yaa!

(Mutfağa doğru ilerlerken kayıt cihazını koltuğa bıraktım.)

Astar Mokor-
Siz devam edin Pelin hanım.

Pelin-
Mokor Bey, ben konuştuğum zaman reytingler düşüyor. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Keşke insanlar daha fazla filozof tanısaydı. Kelime hazneleri daha geniş olsaydı.

Astar Mokor-
Endişelenmeyin Pelin hanım, sorununuzu çözeceğiz. Şu andan itibaren yeni bir dil öğrenmeye başladınız. Bu sorunu tek yaşayan kişi siz değilsiniz. Bu konu için bir kitap yazmıştım. Biraz güncellemek gerekebilir. Buyrun…

Pelin-
‘Sokak Ağzı Öğreniyorum’… Nasıl okuyacağım bunu, düz roman gibi mi?

Astar Mokor-
Sokaktaki ortalama insanın kelime haznesini 3000 kabul edelim. Sizinkini ise 20000. Sokaktaki adam, eğer sokak ağzını iyi biliyorsa 3000 kelimeyle, kendini sizden çok daha iyi ifade edebilir. Çünkü sokak ağzında beden dili ve bolca ima vardır. Bu da konuşmaya dikkat ve yoğunluk getirir. Bu yoğunlaşma telepatiyi doğurur. Konsantre cümleler ortaya çıkar. Elinizdeki kitabın ilk bölümü konu anlatımı ve örneklerden oluşur. İkinci bölümde ise sokak deyimleri sözlüğü vardır. Sözlüğü açın ve ‘A’ harfinden bir deyim okuyun.

Pelin-
‘Amı buldun kıl….’ ay ben bunu okuyamayacağım. Bunların bana ne faydası var, televizyonda nasıl kullanırım bunları!?

Astar Mokor-
Anlamının altında yumuşatılmış versiyonu var, onu okuyun lütfen.

Pelin-
‘Bahçeyi buldun, güllüsünü mü arıyon?’ Bu fena değil.

Astar Mokor-
Bir tane ‘E’ harfinden okuyun. Hemen hemen hepsinin soft versiyonu var.

Pelin-
‘Eşeğin kulağına su kaçırmak’

Astar Mokor-
Gördünüz mü? Sokak ağzında esneme payı çok fazladır.
(çok sıkılmıştım, dayanamayıp mutfaktan bağırdım)

Miço-
HOCAM ÇOK SIKILDIM BURDA!

Astar Mokor-
BİR DE SAĞDAN İKİNCİ PARMAĞI DENE MİÇO!

Miço-
HOCAM AYIP OLMUYOR MU? BAYANIN YANINDA…

Astar Mokor-
Evet canlı bir örnek. Deyimi neredeyse hiç kullanmadım ama karşıdaki anladı.

Pelin-
Ben anlamadım ama, ne dediniz?.

Astar Mokor-
‘G’ harfine gelin 6 sayfa çevirip baştan ikinci deyimi yüksek sesle okuyun.

Pelin-
‘Götünü parmakla: Canı sıkılan ve sıkıntısını bolca dile getiren mız mız kişilerde söylenir….’

Astar Mokor-
Aslında sokak ağzında da derinlik vardır. Bu nasıl baktığınızla ilgili.

Pelin-
Peki bunda ne gibi bir derinlik var. Okuyorum, ‘Düşün düşün boktur işin’.

Astar Mokor-
Buradaki ‘düşünce’ felsefi düşünce değildir. Kararsızlığı ifade eder. Eyleme geçmeyi teşvik eden bir deyimdir. Kararsızlığın çok kötü olduğunu vurgular.

Pelin-
Peki bunda. ‘Tecavüz kaçınılmazsa, zevk almaya bak.’

Astar Mokor-
Teslimiyet yasasını anlatır. Teslimiyet, bir çok uzak doğulu felsefecinin üzerinde durduğu çok önemli bir kavramdır. Hatta bazı uzak doğu sporları bu yasa üzerine kuruludur.

Pelin-
Bana saçma geldi. Direnmek varken..

Astar Mokor-
‘Direniş’ kelimesine gereğinden fazla anlam yüklemişsin. ‘kaçınılmazsa’ kelimesini görmezden geliyorsun. Ya da deyimin gerçek anlamı seni irite etti. Orada söylenilmek istenen şu; Boğaz Köprüsü’nde trafik sıkıştı. ne yapacaksın direncinle uçacak mısın?. Kaçınılmaz bir durum bu, hemen kabullenip manzaranın keyfini çıkaracaksın.

Pelin-
Bu kitabı bitirdikten sonra ne yapacağız.

Astar Mokor-
Sonra uygulama başlayacak. Ama uygulamayı benden almayacaksın. Onu Huysuz Virjin verecek.

Pelin-
Huysuz Virjin mi?
Astar Mokor-
Evet. Sakın küçümser bir tavır içine girme. Kendisi zamanın çok ötesindedir ve bu konuda uzmandır. Gelecekte değeri bilinecek ve efsaneleşecek. Karagöz ve Hacivat gibi… Şu sıralar komedyenler arasında çok moda olan sahnede doğaçlama takılmayı, o yıllar evvel pavyonlarda yapıyordu. Mafyası, iş adamı, bir pavyon dolusu adama sabaha kadar küfür eder ve adamlar güle oynaya mutlu bir şekilde evine giderdi. Bunu yapabilecek kimse yok. Adam, 17?den 77?ye her yaş grubundan insanı güldürebilir. Bence onu programına davet etmelisin. Uymazsa Seyfi Dursunoğlu kimliği ile çağır. Bu günlük bu kadar. Kitabı hemen bitireceğinizi
biliyorum. Günü geldiğinde ben sizi bulacağım. MİÇO! ÇIKABİLİRSİN.

Pelin-
Son bir soru. Size gelen diğer entelektüeller kim?

Astar Mokor-
İsim veremem, en son gelen entelektüel kişinin sorunu sizden biraz farklıydı. Kitaplara çok fazla anlam yükleyip, kendini çıkmaza sokmuştu. Ondaki kitap aşkı, hayatla olan bağını koparmıştı. Dünya klasiklerinden oluşan tuvalet kağıtları hazırladım. 6 ay bu tuvalet kağıtlarını kullandıktan sonra tabularını yıktı ve kuşlar kadar özgür oldu. Artık kitapların sadece içerikleriyle ilgilenmeye başladı.

Pelin-
Enteresanmış.

Miço-
Hocam sanırım benim de ihtiyacım var o tuvalet kağıtlarına. Kitap tutkum beni hapsediyor.

Astar Mokor-
Önce okuman lazım evlat. Ömer Seyfettin’in Kaşağı kitabından bir rulo bile çıkmaz.

Miço-
‘Martı”yı da okudum. Sonra ‘Simyacı’ var.

Astar Mokor-
Onlarla da kağıt havlu yapsak. İşte bi sıçımlık kültürünle hava yapmaya çalışıyorsun.
(ikisi gülüştüler)

Miço-
Ya bırak ya! Pelin Hanım şu kağıda bir imza atarmısınız?

Pelin-
Tabi. Ne yazayım.

Miço-
‘Tanıdığım en sofistike insan Miço’ya sevgilerle’ Yalnız maskulen harflerle yazarsanız daha iyi olur.

Pelin-
Majüskül diyecektin herhalde.

Miço-
Ha! Evet..