Gezi/Yorum

BANGKOK BİSİKLETÇİLERİ

2018-03-29T17:30:00.004+03:00

Kendimden bilirim, eğer bir hobiniz var ise gittiğiniz ülkelerde o hobi ile ilgili yerleri arayıp bulmak, neler bulunduğunu keşfetmek en büyük zevklerimden biridir. O halde ilgi alanımız bisiklet ve keşf edilecek şehir de Bangkok ise size gitmeden önce önereceğim bisikletçiler olacaktır.

Bu dükkanlarda profesyonel düzeyde ve kalitede malzemeler bulabilirsiniz. Fiyat konusuna gelince... ne yazıkki Türk Lirasının Dolar karşısında değer kaybetmesi buna karşılık Thai Baht'ının Dolar karşısında değer kazanmasından dolayı malzeme fiyatları bir uzak doğu ülkesi ucuzluğunda olmadığını hemen belirtmek isterim. Neredeyse Türkiye fiyatlarına yaklaşıyor hatta bazı malzemeler Türkiye fiyatları ile aynı.

Bangkok'a gidenlerin bildiği, gitmeyenlerin ise en kısa sürede öğreneceği bir park var, Lumpini Park. Bu park şehrin göbeğinde olup hemen her yerden buraya ulaşım çok rahattır. Bu parkı çevresinde 4 büyük mağaza var.

İlki, Probike Trek yetkili bayisi, tüm Trek ve Bontrager ürünleri bulunuyor.

Web Sitesi: probike.co.th
Adres: Sarasin Alley, Khwaeng Lumphini, Khet Pathum Wan, Krung Thep Maha Nakhon 10330, Thailand

Google Map ulaşım bilgisi:
https://www.google.com/maps/place/Probike/@13.7323192,100.5424177,17z/data=!4m5!3m4!1s0x30e29ed7fcb816a9:0xeeb73d6390db08a4!8m2!3d13.7345767!4d100.5402788

İkincisi aynı sokağın diğer ucundaki Culture Cyclist. Ağırlıklı olarak Look ürünleri bulunur.

Google Map ulaşım bilgisi:
https://www.google.com/maps/place/Culture+Cycliste/@13.7323192,100.5424177,17z/data=!4m5!3m4!1s0x0:0x2278ff77a594d59b!8m2!3d13.7342751!4d100.5452878

aşağıdaki haritada yerlerini görebilirsiniz.

Diğer ikisi ise parkın güneyindeki cadde tarafında. Her ikisi de zemin katta aynı işhanının (Chu Liang Building) içinde. Bu dükkanlardan Sport Bicycle Specialized ürünleri üzerine, diğer dükkan Showroom Peloton ise Colnago, Sram, Zipp ürünleri üzerine.

Showroom Peloton bilgileri
https://www.google.com/maps/place/Showroom+Peloton/@13.7267991,100.5408498,17z/data=!4m5!3m4!1s0x0:0xc2dcf12f35376b00!8m2!3d13.7268427!4d100.540956

Adres: 968 U Chu Liang Building, 1st floor, Rama IV Rd., Silom, Bangrak, Bangkok 10500

Burasını bulduysanız Sport Bicycle'ı da bulmuşsunuz demektir.

Web Sitesi: peloton.co.th

Diğer 3 büyük bisiklet mağazası ise şehrin güney ucunda.

Haritada iki yer işaretlenmiştir ancak Cycle Square ve aynı caddenin tam karşısında ise Probike'ın ikinci mağazası bulunmaktadır. Cycle Square'de tüm markaları bulabiliyorsunuz. Zengin çeşitleri var, yeni gelen ürünlerin tanıtımı facebook sayfasında günü gününe yapılıyor.

Aşağıdaki resim de Cycle Square'in tam karşısındaki Probike'ın ikinci mağazası.

Cycle Square Google Map ulaşım bilgisi:
https://www.google.com/maps/place/Cycle+Square/@13.6836145,100.5315334,15z/data=!4m5!3m4!1s0x0:0x5f73a3bfd70a93ff!8m2!3d13.6756052!4d100.5445415!5m1!1e1

Web Sitesi : https://www.facebook.com/CycleSquare/
Adres: 959 Rama III, Khwaeng Bang Phong Phang, Khet Yan Nawa, Krung Thep Maha Nakhon 10120, Thailand

Sonuncu mağazamız ise Bike Club. Benim en beğendiğim yer burası oldu. Burada da tüm markalara ait kadro, mekanik aksam, aksesuar ve giyim bulabiliyorsunuz.

Google map üzerinden Bike Club ulaşım bilgileri:
https://www.google.com/maps/place/BIKE+CLUB+%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1+3/@13.6885764,100.5146677,15z/data=!4m5!3m4!1s0x0:0x43d886538a9ae4a0!8m2!3d13.6872388!4d100.518862!5m1!1e1,
Web Sitesi: bikeclubthailand.com

(Not: Mart 2019 tarihli düzeltme; ne yazıkki bu dükkan kapanmıştır, boşuna gitmeyin, açılırsa burada haberiniz olur)

(Not2: Bike Club yeni bir bölgede açılmş. Yeni yeri burada.. : https://goo.gl/maps/cWzGR9yDUFYhpHgG8 )

Bu dükkanlarda bike fit yaptırabiliyorsunuz. Yılbaşı öncesi giderseniz %30 lar civarında indirimler oluyor. Unutmamanız gereken önemli bir nokta ise genelde pazartesi günleri kapalı oldukları. Dini ve Resmi bayramlarda ise tamamen kapalı.

Bunların dışında Çin mahallesi tarafında Klong Thom Center diye bir yer var. Burada elektrik-elektronik ürünler bulunuyor ve aynı plazanın etrafında onlarca trafiğe kapalı yol ve bu yolların iki yakasında çeşitli dükkanlar ve tezgah satıcıları var. Buralarda da bisiklet malzemeleri satan yerler var, ancak kalite yukarıda bahsettiğim mağazalar ile karşılaştırıldığında daha düşük kalitede ve çeşit ise az. Ama "vaktim var, aklımda kalmasın" derseniz.

Google Map üzerinden ulaşım bilgileri:
https://www.google.com/maps/place/Klong+Thom+Center/@13.7456134,100.5052452,17z/data=!4m5!3m4!1s0x30e2991806165cef:0x31067c2967066034!8m2!3d13.7465806!4d100.5064876!5m1!1e1

Umarım bisiklet severlere yardımcı olur..

Thai Usulü Jumbo Karides

2011-04-28T20:06:00.004+03:00

Artık balık mevsimi geçti ve ne yazık ki Jumbo Karides tarifimi vermekte oldukça geciktiğimi fark ettim.

Buzluğunuzda yedeklediğiniz karidesler varsa mesele yok, yoksa önümüzdeki mevsime kadar beklemek zorunda kalacaksınız.

Yaklaşık 300-350 gr ayıklanmış jumbo karides, Taze zencefil ve 5-6 diş sarımsağı ince ince kıydık.

Tadını daha güzel almak için vok’daki zeytinyağına tereyağı ilave edin.

Zencefil ve kırmızı acı biberi yağa ilave edip 1-2 dakika karıştırın ve hemen arkasından karidesleri ilave edin. Karidesler biraz rengini değiştirmeye başlayınca sarımsakları koyun ve 2-3 dakika hep birlikte karıştırın.

Bundan sonra mantarlarınızı ve yine jülyen doğradığınız dolmalık kırmızı biberleri ilave edin ve hemen arkasından 5 çorba kaşığı oyster sos ile 2 çorba kaşığı balık sosunu ilave edin, üzerine de 1 çorba kaşığı şeker serpmeyi unutmayın.

Mantarlar hafiften suyunu salmaya başladığında 1,5-2 cm uzunluğunda
doğradığınız neredeyse yarım demet taze soğanı da ilave ediniz.

Soğanlar hafiften pişmeye başladığı vakit servise hazırdır.

Afiyet olsun.

2011.. YENİ YIL...

2010-12-31T13:44:00.002+02:00

Yeni yılda hepinize öncelikle sağlık dilerim...

Sonra da tek bir canımız olduğunu hatırlatıp hayallerinizi ertelememenizi dilerim...

Yeni Yılınız kutlu olsun....

Stir Fried Rice with .....

2010-12-12T10:24:00.002+02:00

Evet... Uzakdoğu'nun vaz geçilmez tatlarından biri, kolay çabuk ve de lezzetli bir yemek, törkiş damak tadına da uygun, sebzelisi var, tavuklusu var, deniz ürünlüsü var, etlisi var. Süper ahçımız başlangıçta tavuk parçalarını sarmısak ve zencefil ile birlikte 30 sn kadar birlikte karışıtırdı sonra da yanına yumurtayı kırdı.. sonrası ise aşağıda ve karşınızda kızarmış pilav;

Hayallerinizi ertelemeyin,

Ali Akyol

THAI YEMEKLERİ -6

2010-12-10T17:14:00.000+02:00

Uzun zamandır yazamadım.. hem vakit yoktu hem de malzeme. Bayram tatilinden faydalanıp arkadaşlarım ile birlikte gittiğim kısa Bangkok ve Krabi gezisinden bence en keyifli anlar nefis deniz ürünleri yediğimiz gece oldu.

Hemen kısaca anlatayım ...

Öncelikle pazara gidilir...

Pazardan gerekli nevaleler alınır...
Yani toplamda 2-3 kilo kadar karides (1,5 kilosu Jumbo arta kalanı salat için daha küçük boy), 3 adet iri XXL boy kalamar, bir adet 2 kiloya yakın bir baraküdasalata ve soslar için gerekli yeşillik ve biberler ve de içecekler ile birlikte toplam 30 TL kadar bir harcama yaptık..

Otele geri dönülür....

Gerekli alet ve edevatlar hazırlanılır...

Banyonun halini göstermek istemiyorum zira kalamarlar ayıklanırken etraf vahşetin izlerini taşıyordu.. Gözünüzde şu görüntüyü oluşturun; hani Dexter dizisinde katilin banyoda kurbanını vahşice katletmesi sonucunda ortaya çıkan görüntü gibi bişi, fayanslardan akan kanlar, küvetin kenarındaki kan gölü, kapıya doğru giden kanlı ayak izleri vs.. ama onun siyahı olacak. Mümkünse kalamarı da balıkçıya ayıklatın yani.

Baraküda'yı satıcı biraz büyük parçalara ayrımıştı, mangal için biraz küçültmek gerekti..

Karidesleri öylece olduğu gibi koyuyorsunuz mangalın üstüne, ayıklamaya falan gerek yok... kabukları bizim karideslerden daha ince..

Midyelerin hiç biri piştikçe kabuklarını açmıyor.. panik yok bunların cinsi öyleymiş.. 10-15 dakka tutup afiyetle yiyiniz...

Sos için standart Tay sosu, yani sirke içine taze acı yeşil ve kırmızı biberi ince ince doğruyorsunuz, biraz balık sosu ve yine ince ince doğranmış sarmısağı karıştırıyorsunuz. Yiyeceklerinizi buna batırıp yiyorsunuz.

Çiğ karides'den yapılmış olan salata ise benim her zaman favorim olmuştur.
Limonları sıkın, biraz şeker ve balık sosu ilave ilave edin, sonra bol bol limon otu ekleyin, soğanı ki, burada kullanılan shallot dediğimiz küçük tip soğan, salatalık şeklinde doğrayıp ilave edin, ince kıyılmış taze nane koyun, temizlenip ayıklanmış karidesleri de ilave edip karıştırın. Ve gerçekten farklı bir lezzet ortaya çıkıyor.

Tüm bunların tedarik edilmesi ve hazırlanması için biraz yardım aldık tabi ki... Mangal partisinden sonra hala işinde olan otel personeline (Ao Nang'daki Palm Paradise Oteli) aslında buradan teşekkür etmek isterim. Ben otelin sahibi olsam böyle birşeye asla izin vermezdim.. Yani 4 yıldız bir otelde müşterinin kaldığı suitin önünde mangal partisi yapması pek etik bir olay değil bize göre.. ancak Tay hoşgörüsü bir noktaya kadar buna izin veriyor.. sorunsuz geçmesi ve personelin hala işinde çalışıyor olması (zira bizim suç ortaklarımızlardı) bizi en sevindiren şeylerden bir oldu, laf aramızda.

Kıssadan özet; pazarlar çok daha ucuz, gidebilirseniz buradan alıp biryerlerde pişirtin. Belki otelde mangal partisi yapamayabilirsiniz ama otelin ahçısının size küçük bir bedel karşılığında bunları hazırlayacağına bahse girerim.Pazardaki çeşit ve deniz ürünlerinin iriliklerini görünce bizde gerçekten gelişme çağında, yani yavru balıkların pazarlanmakta olduğunu kendi gözlerinizle görüyorsunuz. Lüferi kurtarma kampanyası başladı ama bence çok yakında hamsi bile bulunmayacak gibi geliyor bana.

Hayallerinizi ertelemeyin,
Ali Akyol

Yalova - Armutlu Bisiklet turu

2010-05-14T13:23:00.007+03:00

Uzun zamandır düşündüğüm bu turu nihayet geçtiğimiz gün gerçekleştirebildim.
Havaların iyice ısınmaya başlamadan ve tatilcilerin yöreyi istilaya geçmeden önceki son günleri boş geçmek olmazdı. Yalova'ya Pendik'ten feribot ile geçtim.
Feribot deyince de IDO'yu protesto etmeden geçemeyeceğim. Bisiklet taşıma ücreti adı altında 5 lira alıyorlar. Peki bisikletimi koyacağım ve bağlayabileceğim bir yerleri var mı?? hayır yok. Bavulları ile geçenlerden niye ücret almıyor peki?? onlar yük değil mi?? belli değil.. demek ki bisikletin bir ayrıcalığı var.. çevreci ya.. etrafı kirletmiyor ya... 12-15 kg ağır geliyor. Hiç bir ülkede bisiklet taşıma ücreti adı altında bir para talep edilmez. Aksine bisiklet kullanımı teşvik edilir, ama bu memlekette yakalayan tuttuğunu hallediyor.

Eğer feribotu kullanmak isterseniz ve bu anlamsız haracı da vermek istemiyorsanız bisikletin iki tekerini söküp bir torbaya koyun gerisini de bir başka torbaya, geçince de monte ediverin.
>Rotanın detay verilerine aşağıdaki linkden erişebilirsiniz.

Yolda su kaynakları yani çeşmeler bol bol mevcut, yanınıza fazla su şişesi almanıza gerek yok. Rota yol bisikleti için uygun değil. Şenköy Esenköy arasında yol yapım çalışması var, henüz toprağı eşeleme safhasındalar.
Çınarcık ve Esenköy içindeki yollar da parke taşlı dolayısı ile yol bisikleti için rahatsızlık verici. Esenköy'den Armutlu çıkışında bazı yerlerde asfalt dökümü var.
Ancak dökülmüş olan asfaltın kalitesi de oldukça kötü. Bu hava da bile erimeye başlamış. Yokuş aşağı inişlerde oldukça dikkatli olmak lazım.
Armutlu girişine 1 km kala 250 mt lik stabilize bir kısım var, yolda beni geçen motosikletliyi burada yakaladım, üstünü başını temizliyordu, dikkatli olun.

Hayallerinizi ertelemeyin

Ali Akyol

THAI YEMEKLERİ -5

2010-05-07T15:23:00.013+03:00

Yine süper lezzetli bir yemek phat phrik kai, Türkçesinin anlamı baharatlı tavuk diye süper kısa bir özet olacak.

Bu yemekte tavuk pirzola kullanıyoruz, kişi başı bir tane yeterli. Taze börülceyi içine katacağız 9-10 adet yeterli.

Pirzolaları resimdeki gibi küçük parçalara ayırıyoruz, kemiği de ortadan ikiye bölüyoruz.Börülceleri 2-3 cm uzunlukta doğruyoruz.

Yeşil biberi jülyen doğruyoruz.
Keffir limonu yapraklarını küçük parçalara ayırıyoruz. Bildiğimiz taze limon yaprağı aynı tadı olmasa da hoş ve hafif bir aroma katmakta.

Vok içine 1/4 su bardağı hindistan cevizi sütünü koyuyoruz. Ateş orta ısıda. Hindistan cevisi sütü büyük marketlerde bulunmaktadır.

Kırmızı köriyi (Bu da büyük marketlerin uzak doğu reyonlarında bulunuyor) ısıttığımız hindistan cevizi sütüne ilave diyoruz ve kalan 3/4 su bardağı hindistan cevizi sütünü de ilave edip orta ısıda karıştırıyoruz,

ta ki hindistan cevizi sütü buharlaşmaya başlayıp karışım macunsu bi kıvam alana kadar.
Şimdi tavukları ilave edin ve vok’un içine 3-4 çorba kaşığı kadar sıvı yağ ilave edin. Isıyı arttırın ve başlayın sürekli karıştırarak pişirmeye.
Yağ az geldiyse ilave edin. 2 çorba kaşığı soya sosu, 2 çorba kaşığı da balık sosu ve 3 çorba kaşığı şeker ilave edin. Karıştırmaya devam.
Yaklaşık 5-6 dakika sonra da börülceleri, yeşil biberi ve limon yapraklarını ilave edip 2 dakika daha karıştırın, fazla değil, çünkü sebzeler diri kalmalı.
Servise hazırdır... afiyet olsun.

Ali Akyol

THAI YEMEKLERİ -4

2010-04-08T10:14:00.006+03:00

Tom Yum

Geleneksel bir Thai yemeği tarifi daha ekliyorum, Tom Yum (okunuşu Tom Yam). Hızlı ve oldukça kolay bir yemek.

Kullanacağımız malzemelerin bazıları buralarda ne yazık ki bulunmuyor, bunların yerine geçebilecek olanları da tarifleyeceğim.

Ana malzeme tavuk, bir adet göğüs ya da iki adet ayıklanmış but yeterli.
Tavuğu küçük parçalara ayırın.

Limon otunu kesin, bu bizde bulunan bir bitki değil, yerine geçebilecek bir şey de yok. Ancak yetiştirmek mümkün, bir tanıdığınız getirebilirse suda köklendirerek ekip yetiştirebilirsiniz.

Galanga’yı ince ince doğrayın. Bunu yerine taze zancefil kullanabilirsiniz.
Keffir limonu yapraklarının orta damarını alın, bu da bizde olmayan bir baharat, kurutulmuş yapraklarını getirtebilirsiniz.

Bir de Tamarin var gerekli olan. Bunu da getirtmeniz gerekiyor ne yazıkki.. 3-4 küçük parça ekleyeceğiz.

Mantar ve kuru soğanı da jülyen olarak doğradıktan sonra vok’a kaynatılmış suyu koyuyoruz. Tavuk ve mantar haricindeki herşeyi içine atıp 2 çorba kaşığı balık sosu ilave ediyoruz. Bunları 2-3 dakika kaynattıktan sonra tavuk parçalarını atıyoruz.

Tavuklar ile beraber 2-3 dakika kaynattıktan sonra mantarları da katıp 2 dakika daha kaynatıyoruz.

Bu arada küçük bir tavada isot biberlerini çok az (yarım çorba kaşığı) yağda renkleri koyulaşana kadar karıştırarak

kızartıp sonrasında bıçakla küçük parçalara

ayırıp vok’a ilave ediyoruz ve çeyrek limon suyunu da ilave edip karıştırıyoruz.

Tom Yum servise hazırdır.

Afiyet olsun

Ali Akyol

PURO`NUN DAYANILMAZ HAFİFLİĞİ

2009-12-26T12:50:00.002+02:00

Küba denince hepimizin aklına eminim çok şey geliyordur, herkesin ilgi alanına merakına göre öncelikli bir liste yapabiliriz ve eminim o listenin bir yerinde muhakkak “Puro” da vardır.

İnsanlık tarihi Christopher Columbus’un 1492 de adaya ayak basmasından sonra tütün dedikleri bitki ile tanıştı. Columbus, ada yerlilerinin bir bitkinin yapraklardan yapılmış için için yanan kokulu dumanlı küçük şeyler tüttürdüklerini görmüş ve notlarına bunu düşmüştür, tabi o zamanlar bunun gerçek bir hazine olduğundan habersizdi.

Herkesin bildiği hikayedir, ilerleyen yıllarda önce diğer Karaip adalarından hatta Meksikadan Avrupaya daha sonra da dünyanın her yerine yayılan tütün günümüzde çeşitli formlarda içilmeye başlandı.

Ancak 16. yüzyılın başlarında Ada’da tütün ve mamüllerinin üretilmesi, satılması ve içilmesi yasaktı. Ispanyol rejimi tütünün ticari ve getirisi yüksek bir meta olduğunu farketmesi ve Avrupa ülkelerinin baskısı üzerine 17. yüzyıl başlarından itibaren tütün yetiştirilmesi ve satılmasına Ada’da izin verdi. Hatta tütün yetiştiricilerine çok düşük bir kira ile tarla vererek Kanarya adalarından buraya göç olmasını sağladı. Ancak Ispanya bir yandan ufak ufak bu işte tekel olmaya, satış fiyatlarını belirlemeye kalkınca 18. yüzyıl başlarında ilk isyanlar yaşandı Ada’da.

1817 de Ispanya’nın tekeli ortadan kalkıp serbest ticaretin başlaması ile Ispanya’nın Kanarya adalarından gelen üreticiler ve tarlalarda çalışan Afrika kökenliler kendi ticaretlerini oluşturmaya, tütün plantasyonlarını çoğaltmaya başladılar. Çok değil, tekelin kalkmasından 10 sene sonra 5000 nin üzerinde tütün plantasyanu olmuştu bile. 19. yüzyılın ortalarında bu sayı 9000 bulmuş, Havana’daki puro fabrikası ise 1300 olmuştu.

Gümrük vergilerinin artması ve İspanyolların ada içindeki huzursuzlukları proveke etmeleri sonunda bir kısım Puro üreticileri Amerikada bugünkü Florida’ya 19. yüzyıl sonlarına doğru göç ederler ve buraya taşıdıkları fabrikalarda tütünleri işlemeye başlarlar. Küba’da üretilen tütünlerin büyük bir kısmı Amerikaya gönderilmekte ve buradaki fabrikalarda işlenmekte idi, tâki 1958 de Castro devrimi yapana kadar.

Herşeyin devletleştirilmesi gibi tütün plantasyonları ve puro fabrikaları da devletleştirilir. Bugün Küba purolarının ihracatını “Habanos SA” adlı devlet şirketi yürütmektedir. Küba içinde veya dışında herhangi bir puro aldıysanız kutunun üzerinde Habanos SA logosunu aramayı ihmal etmeyin. Kutunun bir kenarında çapraz bir şekile sarı etiket üzerine kırmızı harfler ile yazılmıştır, gözden kolay kolay kaçmaz yani.

Küba’da en güzel tütünler hatta dünyanın en güzel tütünleri Pinar Del Rio bölgesinde yetişiyor. Üstelik bu bölgede hemen hemen Küba’daki tüm tütün çeşitleri yetiştirilebiliyor. Buraya yakın diğer bir plantasyon ise tütün ekiminin 17. yüzyıl başlarında ilk başladığı Havana yakınlarındaki tarlalar. Son olarak da adanın ortasında ve Villa Clara, Cienfuegos ve Santa Sipirutus bölgelerini kapsayan oldukça geniş bir bölge ve Santiago De Cuba yani adanın en güney taraflarındaki plantasyonlar.

Tütünler devletin plantasyonlarında köylülerin çalıştığı kooperatiflerde yetiştiriliyor. Pinar Del Rio Adanın batısında Havana’ya çok yakın bir bölge, araba ile 3 saat içersinde ulaşabileceğiniz bir yer.

Tütünler iki farklı yöntem ile yetiştiriliyorlar, birincisi doğrudan gün ışığına açık tarlalarda, ikincisi ise bir nevi sera olarak adlandırabileceğimiz yani güneş ışığını direkt olarak almayan tarlalarda. Bu değişik yetiştirme yöntemi sonunda elde edilen yapraklardan gün ışığına açık tarlalarda yetiştirilen yapraklar puronun harmanını oluşturmada kullanılıyor. Sera türü tarlalarda yetiştirilmiş yapraklar da puronun en üstüne sarılan yaprağı oluşturuyor.

Tütünler belli bir olgunluğa eriştikten sonra toplanmaya başlanıyor. Toplamada dikkat edilen en önemli konu bitkinin üst, orta ve toprağa yakın üç bölgesinde bulunan yaprakların farklı zamanlarda ve ayrı ayrı toplanıp tasniflenmesi. Çünkü herbirinin içerdikleri aroma, sertlik ve yaprak yapısı farklı. Yapraklar toplanıp demetler halinde bağlandıktan sonra birinci aşama olan kurutulma işlemi başlıyor.

Eğer yolunuz bu taraflara düşerse yol kenarlarında veya kooparatiflerden çalışan köylülerin köylerinde “tütün evi” olarak adlandırılan büyük ahşap binalar göreceksiniz. Bu binalar tütün yapraklarının toplanmasından sonraki işlemin yapıldığı ilk adımdır. Belli süreler içersinde yapraklar yeşil rengini kaybeder ve tütünün altın sarısı rengine bürünür.

Rengini kazanan yaprağa bundan sonra bir dizi fermantasyon uygulanır. Her bir fermaentasyon adımında hatta yaprakların yeşil iken demetlenip kurutulmasında dahi yapraklar cins, renk ve ebatlarına göre tasniflenmektedir. Fermantasyon sırasında uyugulanan özel yöntemler ile aromasının daha baskın olması ya da farklı aromaların öne çıkması sağlanır. Bu işlemler kimyasallar kullanılmadan doğal yöntemler ile yapılır.

Bu tasnifleme işinin üretimin her aşamasında yapılmakta olduğunu bir kere daha hatırlatmak isterim. Purolar kutulanana kadar geçirdikleri her aşamada tütün yaprakları sürekli olarak tasniflenmekte ve kalite kontrolünden geçirilmektedir. Bunun doğal sonucu olarak da dünyanın bir numaralı puroları çıkar.

Evet artık yapraklar puro fabrikalarına gitmeye hazır.

Her fabrikada hemen hemen her marka puro sarılmaktadır. Her bir puro uzunluğuna ve çapına göre standartlaştırılmıştır ve uzunluğu inç cinsindendir, çapı ise yüzük ölçüsü olarak verilir. Bu şeklide ifade etmek ve hatırlanması zor olacağından her bir puroya bir isim verilmiştir. Bir örnek verecek olursam Romeo y Julieta markasının 7 inç uzunluğunda ve 47 yüzük çapında olan purosuna Julieta No:2 adı verilmiştir. Bu 2 numara puronun bir de özel adı vardır, Churchill, bu ismin nerden geldiğini söylemeye gerek yok herhalde. Ya da 8-9-8 adı ile bilinen puro 6 ¾ inç uzunluğunda ve 43 yüzük çapında olup Dalia olarak da bilinir. 8-9-8 denmesinin nedeni ise kutuda 3 sıra halinde 8,9 ve 8 adet puro bulunur. Çok bilinen bir diğer ölçü ismi Corona ise 5 ½ inç uzunluğunda ve 42 yüzük çapındaki purolara verilen isimdir.

Bir de sarış şekilleri vardır çeşitlerin içinde. Bunlar da Torpedeo, Pejero, Pyramid, Perfecto isimleri ile anılır. Çok bilinen bir anekdodu geçmeden yapamıcam. Bilindiği gibi Che’nin astımı vardır ve doktoru onu çok sevdiği purodan uzaklaştırmak durumundadır. Doktoru ile yaptığı pazarlık sonucu günde sadece bir puro içme iznini kopartır. Ve doğruca Fidel’e gidip kendisi için özel bir puro sarılmasını rica eder. Ve öyle bir uzunlukta puro yapılır ki doktoruna söz verdiği gibi gün boyu o tek puroyu içer.

Şimdi gelelim Küba”ya gitmiş hemen herkese sorulan bir soruya “o purolar latin güzellerinin bacaklarında mı sarılıyor?”

Siz bu ablayı mı soruyorsunuz yoksa??

Ama üzgünüm, gerçek aşağıdaki gibi....

Bence bu fantazi hınzır puro üreticilerinin erkek müşterilerini arttırmak için buldukları bir yöntem, bence buna hiç ihtiyaçları yok ama, kuyuya biri taş atmış durumda. Diyorlar ki, Küba’da puro endüstrisi başladığında bu puroları saran roller’lar (puro sarıcısı) özgürlüğünü kazanmış afrikalılar arasından seçilirmiş ve tropikal iklimin etkisinden dolayı fabrikalar çok ama çok sıcak olurmuş, hem hırsızlığı önlemek hem de serinlemek için burada çalışanlar çıplak çalışırlarmış... hadi buyrun size yeni fantaziler.

Genelde Küba yolculukları Havana’dan başlar, Havana’daki onlarca puro fabrikasından kapılarını ziyaretçilerine açan sadece bir iki fabrika vardır. Bunlardan biri 1827 yılında kurulmuş olan Partagas fabrikasıdır. Eski Havana’da kapitol binasının hemen arkasındadır yeri, kolaylıkla bulabilirsiniz.

Başınızı döndürecek tütün kokusu daha sizi kapının önünde esir alacaktır. Ve bu koku sizi satış mağzasından bir kaç puro aldıracak kadar baştan çıkartıcıdır. Bugün bu fabrikalarda hem erkek hem kadın roller’lar çalışıyor, tavanlarda büyük vantilatörler var. Puro hazırlanan salonda ya hoparlörlerden radyo çalınıyor ya da yüksek bir yere oturan birisi yüksek sesle kitap okuyor, roller’ler sıkılmasın diye. Tütünler roller’lerin önüne gelmeden önce tekrar nemlendiriliyor, tasnifleniyor. Puronun içine konulan 4-5 yaprak tütün tek elde demet yapılıyor, bu demetin karışımı puronun temelini oluşturuyor yani sertliği aroması gibi, asla ve asla puro içersinde kıyılmış tütün yada parçalanmış yaprak yok. Bu demetin dışına bir yaprak daha sarılıp yuvarlanıyor ki, buna birleştirici deniyor ve arkasından fazlalıkları kesilip standart bir kalıba konuluyor.

Bu kalıpta 20-30 dakika arasında durduktan sonra üzerine bir kat daha en kaliteli damarsız neredeyse zar kadar ince bir yaprak daha sarılıyor, buna da ambalaj yaprağı deniyor. İşte size puro hazır.

Bir roller günde 120 adet puro sarabiliyor, her rollerin günlük iki adet puro hakkı var, ancak bunu dışarı çıkarması yasak, fabrikada içmesi için veriliyor, çıkışta herkes tek tek aranıyor çantalara bakılıyor. Tütün yaprakları kurutulmaya başladıktan puro haline gelene kadar belli bir nem oranında korunması gerekiyor. Her aşamada kalite kontrolünden geçiriliyor, aynı kutu içersindeki farklı renklerde purolar varsa ya da ambalaj yaprağındaki en ufak bir damarlı yapı, farklı renk tonu ya da delinmiş puro varsa ayrılıyor. Puronun kalitesini, tadını ve de sertliğini belirleyen unsur daha önce de dediğim gibi içine demet yapılıp konulan tütünün harmanı yani yaprakların çeşitliliği.

Markalar da aynı şekilde, yani her puro fabrikasında Partagas, Romeo y Julieta, Cohiba (yerli dilinde “tütün” anlamına geliyor), Montecristo, Bolivar vb tüm purolar üretiliyor, çünkü markayı belirleyen içine konulan yaprağın cinsi, çeşitliliği ve üzerine sarılan ambalaj yaprağı. Puro boyutları çeşitli ebatlarda ancak hepsi standart, her markanın bu standartlarda üretimi var, sadece bazı markaların bir yada birkaç cins standart dışı üretimi var. Bugün uluslararası ün yapmış markaları bir yana ayıracak olursa yaklaşık Küba’da 50 civarında bölgesel ve lokal puro markası var ve her bir markanın da onlarca çeşitli purosu.

Bu kadar titiz ve zahmetli bir üretim sonucunda üretilen dünyanın en kaliteli purolarının fiyatları da el yakacak cinsten. Her fabrikanın resmi satış mağazası var, buralarda bir tek puro 10 CUC dan başlayıp kutusu 5000 CUC a kadar (her kutuda 25 adet vardır) her cins ve kalitede puro satılmakta.

CUC nedir? diyecek olursanız kısaca Konvertibıl Küba Pezosu diyebiliriz, amerikan doları ile aynı paritededir. Adadaki yerli halkın kullandığı Pezo dur, bizler yani turistler ise CUC ile harcama yaparız. Yani adaya ayak bastıktan sonra kullanacağımız para birimidir.

Küba’ya giden her turistin hiç bir belge ibraz etmeden gümrükten çıkartabileceği puro sayısı kısıtlı, en fazla 25 adet, yani bir kutu. Bunun haricinde puro varsa sizden faturası isteniyor. Yoksa purolar sizin arkanızdan bakakalır. Küba’da hemen her yerde size puro satmaya çalışacak kişiler ile karşılaşacaksınız. Şimdi bu purolar hakkında çeşitli rivayetler var, “sakın almayın bunlar sahte” diyenler vardır, kimisi de diyecektir ki “falanca yakınım filanca fabrikada çalışıyor, o getirdi, gerçektir” diyecektir. Bana göre bunlar muz yaprağı olmadığı müddetçe Küba tütünü ki, muz yaprağı olduğunu hiç sanmıyorum. Eğer az da olsa purodan anlıyorsanız veya kendinizi puro konusunda uzman kabul ediyorsanız almanızda mahsur yok, tek engel gümrük olacaktır. Havana havaalanında çok sıkı bir kontrol olmadığını da söylemek isterim. En kötü şartta adadan ayrılana kadar bol bol puro içmiş olursunuz, tabi bitirebilirseniz. Durum bundan ibaret, gerisi size kalmış. Ha bunların fiyatları mı??? kutusu 40 CUC dan 100 CUC a kadar tutturabildiklerine.

İyi puro seçimi için bir iki tüyo da benden; Kutudan başlayalım, kutuyu açın ve koklayın bakalım aromasını alabilecekmisiniz puronun? Kutudaki ya da demetteki tüm purolar aynı renk mi, ton farkları var mı?? sonra tazeliğini kontrol edin, yani baş ve işaret parmağınızın arasına alın puroyu ve kulağınızın dibinde yuvarlayın, çatur çutur sesler gelmemeli, hatta mümkünse hiç çıtırdamamalı. Yine baş ve işaret parmağınız ile bastırıp bıraktığınızda puro ilk şeklini korumalı ki bu da puronun kuru olmadığını gösterir. Puronun açık tarafını dudaklarınızın arasına alıp içinize çekin, iyi puroda hiç hava gelmez, iyi sarılmış deliksiz bir ambalaj yaprağı demektir. İyi puronun külü beyaza çalan gri olmalı, siyah ya da koyu gri değil.

Bu anlattıklarım bol bol pratik yaparak geliştirilebilecek tanımlamalar, yani gerçekte tamamen bir uzmanlık işi, benim kusursuz dediğim bir puroya bir puro uzmanı ya da bir Havanalı (ben onların hepsini bir uzman olarak gördüğümden) dönüp bakmayabilir bile. Eğer puroyu sevmeye başlarsanız siz de kısa zamanda bir uzman olabilirsiniz.

Puro içimi bir ritüel, yakılmaya hazırlanması, yakılması, içilirken yanına almanız ya da almamanız gereken alkollü içki ya da puronun içildikçe değişen aroması ve tadı bu ritüeli tamamlayan olmazsa olmazlardan. Hiç içmeyen birisi iseniz ve puro alacaksanız en azından hangi markanın hangi cinsinin ne tür özelliği olduğunu az çok bilmeniz lazım. Çünkü tadına, sertliğine ve ebadına göre değişen sayısız çeşit puro üretiliyor. Her markanın kendine has karışım ve boylarda üretimleri var. Ve bu karışımlar sır olarak saklanıyor.. Kanımca fabrikalarda fotoğraf ve kamera çekimlerinin yasak olması ya da çok özel izin gerektirmesi de buna dayanıyor.

Bu kıstasların haricindeki unsurlardan puronun içildiğinde alınan kokusu ve tadı ise sizin kişisel tercihiniz olacaktır. Bir de içme süresi var ki puronun o da bambaşka bir konu. Sigarillo dediğimiz kısa ve ince olanları 15 dakika kadar sürer, orta boy purolar ise 30 dakikadan bir saate kadar sürer, en büyük boyları ise bir buçuk saat kadardır ki puro tiryakileri bu puroları olur olmaz her yerde içmezler, Che hariç. Dolayısı ile bir sigara tiryakisi ne yazık ki eğer ilk defa içiyorsa bu uzun süre yanan purolardan hedeflenen zevki ve tadı alamıyor. Dedim ya, konu aroma ile tadın verdiği bir ritüeldir. Bütün bunlar size bir şey ifade etmiyorsa yazık olur aldıklarınıza.

Puroları aldık kutu kutu, geldik eve, bunları korumamız lazım. Öyle ya eğer kuruyacak olurlar ise odun içiyor hissine kapılabilirsiniz. Hele bir de en dışındaki ambalaj yaprağı kuruyup dökülürse asla içemezsiniz. Bunları önlemek için olmazsa olmazlardan olan Humidifier denilen sedir ağacından yapılmış özel kutularda saklamanız gerekecektir. Kutunun içinde su koyabileceğiniz özel bir hazne ve nem ölçer vardır. Puronun 20-21 santigrad derecede nem oranı %70 olan bir ortamda saklanması gerekir, bunu da en iyi sedir ağacı kutuları yapar.

Yolunuz adaya düştüğünde karşınıza daha önceden dediğim gibi hemen heryerde bir puro satıcısı çıkacaktır. Eğer ilginç bir tecrübe yaşamak isterseniz gidin sizi götürecekleri yere, çekinmeyin, korkmayın gittiğiniz yerden. Eminim bu ziyareti hayatınız boyunca unutamıyacaksızın. Şehirlerden uzakta daha kırsal bölgelerde ise tütün tarlalarını ve ilk kurutulmanın yapıldığı ahşap binaları göreceksiniz. Girin köyün içine ziyaret edin, eğer turistlere kapalıysa zaten sizi nazikçe uyaracaklardır. Ama değilse sizi büyük bir gülücükle karşılayıp sevgi ile gezdireceklerdir ya da bir yolunu bulup etrafı kolaçan eden bakışlar ile kollayıp size bir kolaylık yapacaklardır ve eminim çok hoş sürprizler ve tecrübeler ile de karşılaşacaksınız bu kaçamak ziyarette.

Özetle Puro Küba’da yaşamın olmazsa olmazlarından. Bir bakın bakalım bu dayanılmaz hafiflik sizi de etkileyecek mi?

Hayallerinizi ertelemeyin

Ali Akyol

LOY KRATHONG ışıkların festivali ve arınma

2009-11-10T15:46:00.001+02:00

Ay takviminin 12. ayında kutlanır, bu da Kasım ayının ortalarına denk gelir. Yani dolunay da. Çok eskilere dayanan bir geçmişi var bu festivalin, taaa MÖ 500. yy’a kadar gidiyor. Tabi her şey gibi bu festival de efsanelerden yola çıkıyor.

Brahman din adamlarının Ganj nehrinde Brahma, Vishnu ve Shiva için yaptıkları ritüellerinden birinin şekil değiştirerek Thai kültürüne girdiği rivayet ediliyor.

Bir diğer efsane ise Buda, mitolojik Nammada nehri kenarındaki kum’a Naggas’ın (bu da mitolojik yılan) isteği üzerine ayak izini bırakır. Ve budistler Buda’ya olan saygılarını göstermek için Buda’nın ayak izinin sembolik olarak nehir boyunca akmasının simgesini bu festival ile kutlarlar.

Bu sembolik anmanın ilk olarak Rattanakosin zamanında başlar, yani günümüzden yaklaşık olarak 200 sene once. Ve o zamanlar sadece kraliyet ailesi Chao Phraya nehri ve kanallarına yüzen fenerler bırakırmış. Halk da bunu benimseyince günümüze kadar ulaşmış. Tabi ufak tefek değişiklikler ile.

Muz yaprakları ve rengarenk çiçekler ile nilüfer çiçeği gibi bir kolaj hazırlanıyor, mumlar ve tütsüler ilave ediliyor ve yüzebilmesi sağlanıyor. Bunun da adı Loy Krathong oluyor. Kelime anlamını da açıkladıktan sonra gelelim festivalin inceliklerine.

Bu festival Thai halkının en sevdiği ve sıkıca sarılıp sahip çıktığı en köklü geleneklerinden biridir. Bangkok’da festival hazırlıkları günler öncesinden başlar, şehrin kimi kesimlerinde ilkokul öğrencilerinin Krathong ları büyük bir ciddiyet ile hazırladıklarını görürsünüz. Çünkü hepsi kendi kişiliklerinden umutlarından hayallarinden parçalar eklemektedir her bir çiçek her bir mum ve tütsü ile. Sadece öğrenciler yapmaz krathongları, evlerde de anneler, genç kızlar, sevgililer birer Krathong hazırlamaktadır.

Nehire bırakılan bu kolajlar aynı zamanda kişinin sıkıntılardan, hüzünlerden, talihsizliklerden arınmasını simgeler, nehrin çırpıntılarında uzaklaşır gider hepsi sizden ve yeni seneye bunlardan arınmış olarak başlarsınız.

Nehrin sularına saldıkları kolajların ardından sessizce dua eden çiftleri görürsünüz, suların tanrıçası Mae Khongkha’nın adına yaparlar bunu. Çünkü iki Krathong yanyana salınmıştır suya, biri kızın diğeri ise erkeğindir, eğer iki kolaj ayrılmadan giderse bu ayrılmayacakları, birbirlerini sevecekleri ve birlikte olacakları anlamına gelmektedir.

Festival sırasında Chao Phraya nehrinde bir fener alayı düzenlenir, kraliyet ailesinden birisi de kraliyet kayığı ile bu kortejde yer alır. Nehir kenarındaki parklarda konser ve festival alanları kurulur. Havai fişek gösterileri düzenlenir.

Chiang Mai’de ise kutlama şekli bambaşkadır. Orada yüzlerce uçan fenerler hüzünlerinizi, dertlerinizi, hayalkırıklıklarınızı alır aydede’ye götürür gecenin karanlığına dalarak. Ve siz yeniden doğarsınız.

Hayallerinizi ertelemeyin,

Ali Akyol

THAI YEMEKLERİ -3

2009-09-29T20:15:00.001+03:00

Kısa ve oldukça pratik bir tarif, Mezgit filetosu ile ne yapacağım diye düşünenlere tavsiye edilir..

Filetoları küp küp doğruyoruz.

Una buladıktan sonra sadece 2 çorba kaşığı sıvı yağ koyduğumuz vok’da rengi değişene kadar (yaklasik 3-4 dakika) hızlıca karıştırarak pişmesini sağlıyoruz.

Artık hindistan cevizi sütü ve kırmızı köri marketlerimizde bulunmaya basladıç Yalaşık 300 ml (1,5 su bardağı) hindistan cevizi sütünü balıkların üstüne ilave ediyoruz.

Bu karışıma balık sosu (Bkz. Thai Yemekleri -1), ince doğranmış sarmısaklar ve kırmızı köriden bir çorba kaşığı ilave edip 4-5 dakika kadar kaynamasına izin veriyoruz.

Daha sonrada domatesleri (Şeri domatesler daha güzel yakışır) ilave edip 2-3 dakika daha kaynattıktan sonra pilav ile servis ediyoruz.

Balıkların üstüne taze fesleğen veya ince doğranmış roka da çok yakışır.

Afiyet olsun

THAI YEMEKLERİ -2

2009-08-31T20:15:00.003+03:00

Malumunuz ülkemizden bir çok kişi Tayland’a gitmekte ve nedense kaçınılmaz olarak yemek konusunda sıkıntı çekmekte. Bazı sokaklarda yol boyunca dizilmiş kimisinde küçücük masaları ve tabureleri ile üzerinde envai çeşit yeşillikleri baharatları olan sofraları, kimisinde ise sadece çekçek üzerine kurulmuş seyyar mutfakları olan ve Tayland halkının evde yemek yapmaktansa buralarda yemeği alışkanlık haline getirdikleri Seyyar Thai Mutfağı gözünüzden kaçmıyacaktır. İşte bu yazıda size elimden geldiğince sokaktaki yemek tezgahlarında pişen yemekleri tanıtmaya çalışacağım.

Tayland mutfağı göz ardı edilmemesi ve değişik tad ve kombinasyonlardan oluşan önemli dünya mutfaklardan biridir. Eğer oralara kadar gittiyseniz, değişik tatlara ve yemeklere uzaydan gelmişler gibi bakmıyorsanız, “az buçuk gurme sayılırım” diyorsanız, ve en önemlisi Bangkok havaalanında uçaktan çıktığınız anda havadaki koku sizi rahatsız etmiyorsa bu tatları kaçırmayın.

Bi kere burada yemekler oldukça ucuzdur. 40-50 Baht civarında bir paraya rahatlıkla doyarsınız, bir kaç çeşit daha olsun, yanında buzlu içeceğim de olsun derseniz bilemediniz 100 Baht verirsiniz. İkinci bu yemekler tazedir, birçoğunu gözünüzün önünde 2-3 dakikada pişirip servis ederler. Ve eğer lezzet arıyorsanız o zaman da heryerde olduğu gibi burada da yerli halkın çoğunlukta oldukları yerleri seçin.

Yalnız hemen ilk uyarımı en başta yapayım; buradaki yemeklerin büyük çoğunluğu oldukça acıdır, acı sevmeyenler uzak durun. Nasıl bizim yemeklerde tuz, az biraz karabiber vs gibi şeyler normal olarak vardır, Tayland’da ki yemeklerde de acı doğal olarak bulunur, hani belki baştan uyarıp “acısız lütfen” diyebilirsiniz, ama o zaman da bişeye benzemez ki o yemek.

Bir diğer uyarımda hijyen konusunda olacaktır. Eğer hijyen manyağı biriyseniz, titizlik göbek adınızsa, “plastik eldivenlerimi elime takmadan yemek yapmaya başlamam” diyorsanız, etraftaki boş plastik şişeleri ya da kirli tabak yığınlarını sizi tiksindiriyorsa, kirliliği görmezden gelemiyorsanız, bu ortamda yemek yiyen binlerce kişiden biri olamazsınız. Ama eğer bir kokoreç tezgahı sizin ayrılmaz parçanızsa, bir tükrük köftecisinin kokusu sizi her zaman davet edebiliyorsa, size hiç bir şey olmaz, devam.

Hassas bünyeli, nazik bir mide yapınız varsa ilk günden bağırsaklarınızı bozmanız kuvvetle muhtemel. Bütün bir tatil burnunuzdan gelmez, bir günde geçer sonrasında da bir şey olmaz. Hijyenden kaynaklanan bir sorun değildir, tamamen acı kaynaklı bir sorundur. Ve bir diğer tavsiye de boş mideye ilk yiyeceğiniz yemeğin acılı olmamasına dikkat edin.

Sokak tezgahlarındaki yemekleri şu şekilde guruplayabiliriz.

• Ana Yemekler: Tek bir tabakta pilav veya erişte üzerinde et, deniz mahsülleri veya balık veya tavuk eti şeklide yığın yapılmış bir tabak,

• Erişte (Nodul): Çin mutfağından gelme, çeşitli soslar ile tatlandırılmış sebzeli, etli, deniz mahsüllü ve çeşitli kalınlıklarda erişte türleri,

• Atıştırmalıklar: Tatlı veya bizim fındık fıstık çekirdek gibi ama fındık fıstık ve çekirdek olmayan ağız oyalayan şeyler,

• Tatlılar: Tropikal meyve ağırlıklı, hindistan cevizi veya soya sütü ile yapılan bol şekerli tatlılar,

• İçecekler: Yine tropikal meyvelerden yapılma envai çeşit serinleticiler. Buzlu kahve çeşitlerini de unutmayalım.

Ve yine bu yukardaki çeşitlilik ise ahçının nereli olduğuna göre de değişik tat ve lezzet kazanmakta. “Nasıl yani?” diyeceksiniz, çok basit; Bangkok’lu mu?, Tayland’ın kuzey, kuzeydoğu veya güneyden mi gelmekte?, Çin asıllı mı yoksa Hint asıllı Tayland’lı mı? Budist mi? yoksa Müslüman mı? veya Thai kökenli mi? veya bir Vietnam’lı mı? Bütün bu mozaik, insanların kültürleri gelenekleri ve alışkanlıkları gereği, pişirilmesinden çeşitliliğine kadar yemeklere de yansımakta. Ne demek istediğimi anladınız sanırım.

Bu çekçeklerin üzerinde veya gittiğiniz herhangi bir Thai restoranındaki masanın üstünde ilave baharatlar vardır ki genelde hepsi acıdır. Bunlar; soya sosu, sirke içine jülyen doğranmış sarı, yeşil ve/veya kırmızı renkli taze acı biber karışımı, kırmızı pul biber ve şeker istisnasız olarak bulunur. Hani acı yetmedi diye düşünürseniz !!! İstediğinizi istediğiniz kadar koyma özgürlüğüne sahipsiniz. Karabiber ya da tuzu boşuna aramayın, öyle birşey burada bulamazsınız ki, gerek de yok.

Bunlardan sirkeli karışımları soya sosu ile birlikte çorbalara tavsiye ederim. Bir de çokça karşılaşacağınız “köri” olayı var. Bunlar bizim bildiğimiz, mısır çarşısından aşina olduğumuz veya evlerimizde kullandığımız hint usulü sarı renkli tozlar değil. Genel olarak iki tür köri var, yeşil ve kırmızı. Bunların içine konan temel malzemeler kabaca, sarmısak, soğan, taze kişniş, galenga (bir tür zencefil), kırmızı ve/veya yeşil acı biber, taze zencefil, limon otu, kaffir limonu ve/veya yapraklarıdır, büyük ve derin bir havanda dövülerek macun kıvamına getirilir. Bu arada, her ahçı kendi yeşil veya kırmızı köri karışımını kimseye söylemediği ilave baharatlar ile de zenginleştirmekte ve tat skalasını büyütmektedir. Yıldızlı restoranlardaki şeflerin böyle gizli bir çekişmesi vardır.

Bazı yemekler işte bu köri karışımı içinde pişirilirler. Yeşil körili her türlü et ve deniz mahsüllerini şiddetle tavsiye ederim. Eğer hoşunuza giderse köri macunlarını birer porsiyonluk paketlenmiş olarak Tayland’daki marketlerde bulabilirsiniz. Bu köri karışımları artık bizim büyük markatlerimizde de bulunmaya başladı.

Bir diğer ana pişirme malzemesi de Hindisan cevizi sütüdür. Hindistan cevizi sütü, hindistan cevizinin içinde bulunan su değildir. Hindistan cevizinin içi basit ama ilkel ve kullanışlı bir alet ile talaş gibi yontulduktan sonra, hani pastaların üzerine konulan şekli ile, sıcak suda bekletilir ve sıkılarak süzülür. İşte bu su hindistan cevizi sütüdür. Yağı, aroması ve tadı geçmiş şekli ile. İşte bunda pişirilmiş yemekleri de sakın ha es geçmeyin.

Bazı seyyar satıcılardaki ana yemekler (etler) daha önceden pişirilmiştir ve camekanlı çekçekler’de sergilenir. Ana et cinsi olarak tavuk, ördek ya da domuz bulunur. Bu ince ince doğranır ve yine hemen her tezgahda görebileceğiniz pilav pişirme tencerelerinden aldıkları pilav üzerinde servis edilir. Ya da yine etler daha önceden kızartılmış ya da haşlanmış olup çorba ya da sulu yemek şeklinde servis edilirler.

Örneğin:

- Çin usulü tavuklu pilav (Khao Mun Kai)

- Soya soslu kırmızı ördek (Ped Paloh)

- Sakatat çorbası (Tue Huan)

- Acılı çıtır balık (Yum Pla Duk Fao)

- Balık topları bulunan erişte (Kuay-tiao Luk-chin Pla)

- Et topları bulunan erişte (Kuay-tiao Luck-chin Nua)

- Erişteli tavuk (Kuay-tiao Kai)

- Kırmızı körili erişte çorbası (Yen Tao Fo)

- Yumurtalı erişte çorbası (Bali Mee Nam)

- Krep (Poh Piah Sod)

- Kuzeydoğu usulü acılı dövülmüş et (Larb Nua) Fevkelade acılı, olağan üstü bir lezzet

- Kuzeydoğu usulü ızgara edilmiş acılı dilimli et (Nam Tok)

- Acılı kavrulmuş dilimli et (Nam Tok)

- Kızartılmış pilav (Khao Phad) Ana yemek yanına alabileceğiniz sebzeli, etli türleri var. Bunu tarifini Thai yemekleri-1 de verdim.

- Papaya salatası (Som Tam) Yine acı sevenlere ikinci tavsiyem, her yerde bulunur, tüm malzeme (bir de haşlanmış yengeç) bir havanda ezilerek karıştırılır.

- Bambu kökü salatası (Sup Nor Mai) papaya salatası gibi yapılır, oldukça acıdır.

Bir diğer pişirme şekli ise hemen önünüzde ızgarada. Çekçeğin üzerinde için için yanan bir mangal bulunur. Bunlardan örnekler verecek olursam;

- Izgara tavuk ya da domuz eti (Kai Yang, Moo Yang)

- Çöp şişde tavuk veya et (Sateh veya Satay olarak da yazılmaktadır. Malezya usulünü bulursanız kaçırmayın, çünkü et ananaslı özel bir karışımda marine edilmekte ve yine ananaslı bir sos ile servis edilmektedir)

- Kızartılmış yumurta (Khai Ping)

- Tayland usulü sosis (Sai Krok) Izgara veya kızartma, yanında sos ile.

- Çıtır Krep (Khanom Buang) Meksikalıları tako suna benzer, krep içindeki malzeme hindistan cevizinden yapılma tuzlu ya da tatlı karışımlardır.

- Muz kızartması (Kluay Ping) Heryerde her köşe başında rastlarsınız, pek bizde bulunmayan muz türleri ile yapılan oldukça basit ve doyurucu bir atıştırmalıktır.

- Hint usulü krep (Roti) Bu bir tatlıdır, bol tereyağlı olur, içine şeker serpilir.

- Hindistan cevizi pudingleri (Khanom Krok) Üzerinde küçük küçük hazneleri olan genişce dökme demirden bir alet içinde pişirilir.

Yine her köşe başında rastlarsınız. Çaydanlık demliğine benzer bir şeyden hindistan cevizi sütü bu haznelere doldurulur, piştikten sonra bazıları üzerini süsler, tatlı sevenler içindir.

- Muz yaprağına sarılarak kızartılmış ya da buharda (haşlanmış da olabilir) pişirilmiş pilav (Khao Niew Ping, Khao Tom Mud)

- Kurutulmuş kalamar ızgarası (Pla Muk Ping) Bu en garip bulduğum şeylerden biridir. Çekçek’in üzerindeki tele çamaşır gibi asılmış kurutulmuş kalamar ya da mürekkep balıkları bulunur. İstediğiniz birini seçmenizi takiben bu kalamar önce küçük bir mangal üzerinde ısıtılır, sonra da makarna merdanesine benziyen bir silindirin arasından defalarca geçirilerek incecik yapılır, özel sosu ile servis edilir. Biranın yanında fena gitmiyor.

- Izgara köfte (Luk Chin Ping) Çöp şişe dizilmiştir, yanında sos ile verilir. Bazı tezgahlarda çabuk olsun diye ızgara yerine derin yağda kızartma yapılmaktadır. Bazılarında ise müşteri tezgahın hemen yanındaki küçük tavada kendi köftesini kendi kızartır.

Şimdi de buharda pişrilmiş yemekler;

- Bah Jang Bunun türkçesini şudur; bir tür pirinç daha önceden haşlanmış karides, sosis, fıstık, mantar veya yumurta ile birlikte bir yaprak içine muska şeklinde sarılarak buharda pişirilir.

- Kghawlam Ya da egzantriklik olsun diye bambu kamışları içinde pişirilmiş pilav deneyin.

- Khanom Kulay Muzlar yine kendi yapraklarına sarılarak buharda pişirilir.

- Khao Tom Mud Muz yaprağında haşlanarak pişirilmiş pilav.

- Buharda Balık (Pla Too Nung)

Geldik kızartmalara, bunlar da iki şekilde yapılır ya “quick fried” denilen hızlı kızartma yöntemi ya da “deep fried” denilen bol yağda kızartma şekli.

- Midye kızartması (Hoy Thod) Yağmur mevsiminde bol bulunan yemektir. Bizdeki gibi bol yağda yapılmıyor, mısır nişastası, un, tereyağ, su ile karıştırılmış bulamaca batırılıp hızlı kızartma yöntemi ile pişirilir.

- Tay usulü erişte kızartması (Phad Thai) En çok bulunan yemek türlerinden biri de budur. Genelde tezgahta bulunan iki üç çeşit erişte ile çeşitli soslar ve istenirse deniz mahsullü veya et karıştırılarak yapılan bir yemektir.

- Çin böreği (Poh Piah Thod) Çoğumuz buna aşinayız. İçi sebzelidir, tatlı sos ile birlikte servis edilir.

- Kızartılmış Wonton (Kiew Thod) Wonton çorbasını çin lokantalarında tattığınızı umarak bir de Tayland’daki kızartmasını deneyin derim.

- Muz kızartması (Kluay Kaeck) Muz üzerine yine sayısız çeşitlemeler.

Sokak lokantalarının en ünlü iki yemeği ise bence bunlar.

- Hindistancevizli körili tavuk (Kaeng Kai) İşte her lokantada tadabileceğiniz geleneksel bir Tay yemeği. Buradaki köri yukarıda bahsetmiş olduğum yeşil köridir. Yemek hindistan cevizi sütünde pişirilir ve genelde tabak yerine hindistan cevizi içinde servis edilir. Kesinlikle deneyin.

- Yerfıstıklı masaman körili et veya tavuk (Masaman Nua, Masaman Kai) Buradaki Masman körisi de orijini hint kökenli olan bir başka tür köridir. Etler patates ve soğan ile birlikte bu köri karışımı içinde pişerler.

Aslında sokaktaki lezzetlerin çok azını buraya yazdığımı düşünüyorum. Mesela tatlılar kısmına fazla girmediğimi fark etmişsinizdir ki nedeni tatlı sevmememden kaynaklanıyor olabilir.

İçecek kısmı da öyle, onlar da çoğunlukla tropikal meyvelerden yapılmakta ki gördüğünüz her birini deneyin. Ya da dondurmacılar mesela.

Liste daha çok uzar ama bazılarını da siz keşfedin isterseniz!

Özetle bu tatların hiç birini ıskalamayın derim.

Hayallerinizi ertelemeyin...

Ali Akyol

MARMARA ADASI’NDA BİSİKLET TURU

2009-06-18T21:12:00.022+03:00

Benim bisiklet tutkum depreşip Marmara adasına feribot ile gidip orada bir tur yapma düşünceme Feribot saatinin programa uymaması ve gitmek istediğimiz limana uğramamasından dolayı, uzun süredir kafamızı meşgul eden “Marmara adasına bot ile gidebilirmiyiz?” sorusuna cevap bulmayı daha uygun bulduk. Yanımıza bisikletleri de alacaktık. Çünkü bisiklet tutkum henüz yatışmamıştı.

Şişme bot motorlu olacaktı tabiki, henüz sadece kürek yardımı ile gidecek kadar da çılgın değiliz.

Aslında sorunun cevabı basit; tabiki gidilirdi, ancak denizi, dalga durumunu, hava durmunu kollamamız, rota yolunu iyi çalışmamız gerekiyordu. Bence Google Earth adlı asrın harikası yardımı ile rotamızı belirleyip gerekli noktaların koordinatlarını GPS imize aktardık.

Akşamdan sandviçlerimizi, sularımızı ve giyim eşyalarımızı su geçirmez çantalarımıza koyduk. Gerekli yardımcı teknik ve tamirat aletlerimizi de aldıktan sonra sabah güneşin doğuşu ile birlikte kendimizi limanda botun başında bulduk.

Takılı olan motor bu tip bir bot için en küçük güçte olanıydı(9.9 HP). İki bisiklet, çantalar ve yedek benzini de yükledikten sonra çarşaf gibi denizde ve saatte 12 deniz mili bir hızla yola koyulduk.

Yolu yarıladıkça, Marmara denizi trafiğine yaklaşıyor, doğudan ve batıdan gelen sayısız tanker ve yük gemilerini görüyor, hiç birinin bize yol vermek gibi bir sıkıntı içine düşmeyeceklerini az çok tahmin ediyorduk. Hatta bizi görebildiklerini dahi tahmin etmiyorum; “hangisinden kurtuluruz?”, “bence o bize yetişir”, “biz ondan öndeyiz”, “önünden kaçar gideriz” türü hesaplamalar yardımı ile o trafiği de atlatıp sakin sulara vardık ve zafer çığlıkları eşliğinde Çınarlı sahiline geldik.

Şöyle bir denizden Çınarlı’ya alıcı gözle bakıp sahil kenarındaki konaklama yerini belirleyip oraya doğru yaklaşınca Otelin sahibi bizi sahilde karşıladı. Botumuzu sahile çekmemiz, odamıza eşyalarımızı koyup bisikletlere atladığımız gibi yola çıkmamız beş dakika bile sürmedi.

Asfalt yoldan önce Marmara’ya geldik zaten burası Çınarlı’dan çok yakın. Ondan sonra ise oldukça dik bir eğim ile yaklaşık denizden 280 metre kadar yükseğe çıktık. Hatta bu dikliğe Burak’ın bisikletinin pedalı dayanamayıp ortasından kırıldı. Pedal kırılması pedal basılırken pek duyulduk bir olay değildir ama Burak’da nasıl bir hırs ile bastıysa pedala artık…!!. Eğer asfalt yoldan ayrılmazsanız Topağaç’a gidiyor bu yol, dolayısı ile 280 metre irtifadan Topağaç’a kadar inişin zevkini bisiklete binenlere açıklamaya gerek yok herhalde. Topağaç’da susuzluğumuz gidermek biraz da enerjimizi yenilemek için deniz kenarındaki köy kahvesinde bir mola verdikten sonra tekrar yola koyulduk. Ve kaçınılmaz olarak yol tekrar tırmanmaya başladı. Yine tırmandık fakat bu sefer 280 metrelere kadar tırmanmadık (galiba 150-200 mete civarında idi) Her tırmanışın bir inişi vardır, Saraylara kadar neredeyse kesintisiz bir iniş ile saat 14,30 dolaylarında geldik. Saraylar mermer ocakları ile ünlü. Marmara mermeri adanın yalnızca bu kısmında çıkıyor, o kadar bol ki, mendireği bile neredeyse mermerden yapmışlar. Sokaklarda 50 metrede bir mermer heykeller var.

Dönüşümüzü ise Saraylar’dan ayarladığımız bir pikabın bizi 280 metrelik tepeye kadar götürmesi ile devam ettirdik. Marmara ya geldiğimizde ise bizi bir sürpriz daha bekliyordu. Yine Burak’ın bisikleti bu tura dayanamayıp bu sefer de zincirini salıverdi. Cumartesi akşamı Marmara’da elinden her türlü tamirat işi gelen ustayı bulmak bizim moralimizi tekrar yerine getiridi doğrusu.

Ve geceyi Otelmizin terasında şarabımız eşliğinde yıldızları seyrederek tamamladık. Ertesi gün yine Marmara denizi trafiğini geçme stresi, ilk geçişin verdiği tecrübe ile o kadar rahatsız etmedi. Gerçi dönüşte ilk gidişteki kadar trafik de yoktu.

Marmara adası bakir güzellikleri, enfes koyları ve tertemiz denizi ve de sakinliği ile huzur arayanlara, bisiklet turu yapmak isteyenlere, kafasını dinlemek isteyenlere tavsiye edebileceğim bir yer. Altaki resim Google Earth üzerine işlemiş olduğum bisiklet rotası.

Bu diagram ise gittiğimiz rotanın profıli.

Eğer parkuru Google Earth'de görmek isterseniz bu linkdeki (http://www.antrak.org.tr/~ta2ax/file) kmz dosyasını indirip inceleyebilirsiniz. Yine aynı linkdeki gmt dosyası ise Track Maker programından rotayı kendi GPS inize yüklemek için gerekli dosyadır. Yine aynı program ile de yukarıdaki profilin detaylarını görebilirsiniz.

Hayallerinizi ertelemeyin,

Ali Akyol

Memlekent ve Küba

2009-04-17T09:39:00.004+03:00

Memlekent dergisi 3 ayda bir yayinlanan ülkeler ve kentler ile bu diyarlardaki kültürleri yaşamları tanıtan bir kültür-sanat dergisi. Nisan ayında ilk sayısı yayınlanan derginin bu ilk sayısındaki konusu da Küba. Benim de içinde Küba ile ilgili nacizane iki yazım ve bir kaç fotoğrafım var. Derginin kapağı böyle, bulması kolay olsun diye.

Ben yazdığım için olsa gerek dergi şu anda yok satmakta :) Gezginlere veya gezgin olmak isteyip de şimdilik vakit bulamayanlara öneririm.

Hayallerinizi ertelemeyin

Ali Akyol

THAI YEMEKLERİ -1

2009-02-26T19:35:00.004+02:00

Evet konumuz uzak doğu ve de dolayısıyle de Thai yemeleri...

Özel hobim ve ilgi alanım olan uzak doğu yemekleri konu olunca ve bu yemekleri de internet ortamındaki kaynaklardan, kitaplardan, az çok bu konudaki yetkin kişilerden edindiğim bilgiler doğrultusunda kendi repertuarımı geliştirmekteyken, neden bir yemek kursuna katılmayım diye düşündüm, hazır taaaa oralar gitmişken.

Ama yemek kursundan ve de tariflerden önce söyleyeceğim bir iki kelam var. Çin ya da Tayland yemekleri denince nedense büyük bir çoğunluğumuzda öncelikli olarak bir yüz burulması, ekşitilmesi ile karşılaşırım. Her nedense kişilerin aklına ilk gelen “ıyyyyyy, o böcekler yenir mi??” demek oluyor.

Alakası yok..nasıl böyle bir ön yargı yerleşmiş bunu da anlamış değilim.

Bu yazıda vermeye çalışacağım tarif Tayland usulü “Stir fried rice” denilen hızlıca karıştırılarak ve de içinde zevkinize göre tavuk veya deniz mahsülleri veyahut da sebze olan pilav. Ben tavuklu olanın tarifini vereceğim.

- Tavukları ince ince doğrıyoruz, - Domatesin içini ayırıp sadece etli kısmını küp küp doğruyoruz,
- Havucu da kibrit çöpü kalınlığında kesip onları da küp küp şekle sokuyoruz. Ya da şu gördüğünüz harika alet zaten havucu ya da herhangi bir sebzeyi kibrit çöpü kalınlığında ince parçalara ayırıyor. Parçalar çok uzunsa bıçakla topluca kesin ya da küp küp doğrayın.
- Vok'unuza biraz sıvı yağ koyun, kızdırdıktan sonra tavukları atın ve bir kaşık ile sürekli karıştırarak rengi değişene kadar pişirin, bu aşamada önceden ayıklayıp ince ince doğradığınız sarmısakları da katın, biraz da sarmısaklar ile birlikte karıştırın,
- Bir yumurtayı içine kırın ve sarısı ile beyazını karıştırarak 1 dakika kadar tavuklar ile birlikte karıştırarak pişirin,
- Zevkinize göre hazırladığınız pilavı vok'un içine katın,
- Hemen arkasıdan domates ve havuçları dakatın, 2 çorba kaşığı “fish sauce” (balık sosu, hiper marketlerde bulunur) ve 2 çorba kaşığı da “soya sosu” katın, 1 tatlı kaşığı şeker serpin,
- Biraz daha karıştırdıktan sonra yemeğiniz servise hazırdır.

Ben bu aşamada roka ilave ediyor ve onu da karıştırıp serevisi o şekilde yapıyorum. Nasıl?? kolaymış değil mi??

Afiyet olsun
Ali Akyol

Ankara'nın SÜLFATLI suyu

2009-02-23T21:28:00.008+02:00

Sevgili Ankaralılar

Melih Gokçek bu aksam TRT2 de Ankaralılara sülfatlı su verdiğini kendi ağzından itiraf etti.. aslında ağzından kaçırdı... haberiniz olsun.. İnanmayan olursa TRT2 de bu akşam (23 Şubat 2009) "İşin Doğrusu" adlı programda saat 21.27 ye denk gelen zaman diliminde söylemiş olduğu kelamı dinlesin...

Umarim bandı isteyenlere sansür uygulamazlar...

Terane malum.. yok kızılırmak suyu için elektrik harcıyormuşşşşş.. yok çamkoru suyu CAZİBESİ ile geliyormuş falan filan.. ama sülfatlı suyu siz Ankaralılar malesef kullanıyormuşsunuz

Hayırlı sülfatlar
Ali Akyol

YOL NOTLARI-17

2008-12-26T14:39:00.003+02:00

Eveeeet... geldik bu kisa gezinin sonuna, kisa diyorum cunku bu kisa yolculukta tanidigim insanlar ile kendi yolculugumu kiyaslayinca kisa oldugu ortaya cikiyor. Genelde insanlar Tayland, Malezya, Laos, Kambocya, Endonezya ve Vietnam'a 6 aylik bir sure ayirip geziyorlar. 2 aylik geziye cikanlar 2 ya da 3 ulke programlamis oluyorlar.

Bir de kosa kosa bi suru yeri mi gormek onemli ya da her yeri tadini cikara cikara, sindire sindire gezmek mi guzel?

Evet denilenleri duyar gibiyim, hatta duyuyorum, "nerede bizde o kadar izin ve de para" diyeceksiniz, bir dereceye kadar haklisiniz. Ancak bence kisitli bir butce ile buralari dolasmak o kadar da zor degil. En azindan sinirli butce ile yola cikinca her buldugunuz seyi alip cantaya atmiyorsunuz, iki kere durup dusunuyorsunuz "ben bunu alirsam nereden tasarruf ederim diye". Tabi arada bir kendimize hediye alma, simartma hakkimiz var.

Izin konusuna gelince; evet o ciddi bir konu, biz de avrupada ki gibi 6 aylik veya 1 senelik isi dondurup izne cikma proseduru simdilik yok, ancak universiteyi bitirdiginizde ya da hayatin kosturmacasina ara vermeyi dusundugunuzde 6 ay olmasa da daha kisa bir sureligine sirt cantanizi sirtlayip buralara gelmenizi siddetle oneririm.

Bunu yaninda bir de su konu var, bu satirlari yazmadan once Hincal Uluc'un Sabah gazetesindeki yazisini okudum. Bi goz atarsaniz sevinirim. Genelde yazilarimin gunluklerimin sonunda yazdigim gibi... Evet "ertelemeyin", hayallerinizi hayati ertelemeyin. Okulun bitmesini beklemeyin, belki de hic bitiremeyeceksiniz. Bakarsiniz buraya gelip birdaha donmezsiniz hayatin mekaniklesmis kosturmacasina.

Gezmenin gormenin yaninda herseyden once hayata bakisiniz da degisecektir bence, daha sakin daha toleransli daha hayati ti ye alacaksiniz.

Ertelemeyin hayallerinizi

Ali Akyol

YOL NOTLARI-16

2008-12-16T13:55:00.003+02:00

EN GÜZEL ANLARDAN BİRİ...

Yani tabiki bunda daha da güzel şeyler vardır hayatta ama, bu bence benim için bu gezinin en güzel anlarından biri.

Evet, gelelim olaya...

Tayland göçmen bürosu 29 kasım tarihinden itibaren yeni bir vize prosedürünü uygulamaya koymuş. Buna göre eğer ülkeye hava yolu ile giriş yaptıysanız 30 günlük vize (bizler Türkler için geçerli) alabiliyorunuz, bunun haricinde kara ya da deniz yolu ile giriş yaptıysanız 15 gün vize alıyorsunuz. Ne yazık ki bunu Malezya’dan Tayland’a deniz yolu ile Satun’dan giriş yaptığımda öğrendim. 15 gün bana yetmiyordu, 20 güne ihtiyacım vardı, sadece 5 gün daha vizemin uzatılması gerekiyordu. Satun’daki vize memuru 15 gün vermekte ısrar etti ve yasal olarak daha fazlasını veremediği söyledi. Ama bunu herhengi bir şehirdeki vize ofisinden uzatmanın mümkün olduğunu söyledi.

O sabah erken bir saatte Patong plajın’dan ayrılıp Phuket şehrine gidip vizemi uzatma kararı almıştım, sonradan sıkışmak istemiyordum. Phuket dolmuşlarının kalktığı yere doğru yürürken yanımdan geçmekte olan bir motosikletli durup arkamdan Almanca olarak Alman olup olmadığımı sordu. Ben de ona Alman olmadığımı ama Almanca bildiğimi ve yardıma ihtiyacı varsa yardımcı olabileceğimi Almanca olarak söyleyince aramızda bir muhabbetir başladı. Bir müddet sonra esas konuya geldik, öyle ya, ne diye biri durup bana Alman olup olmadığımı sorsun !!! Pek Alman’a benzer tarafım yoktur.

Meğerse arkadaş bir Alman turzim şirketinin promosyon tanıtıcısıymış. Ve şirketinin bir tanıtım promosyonu varmış. Buna göre elindeki kazı kazan türü kartlarından birini alıp kazıyorsunuz, büyük bir ihtimalle çok az boş vardır, ve t-shirt, içki vs gibi ıvır zıvır şeylerden birini kazanıyorsunuz, tabi ki şirketin tanıtımına katılmak şartı ile. Ancaaaaaaaak, bu ıvır zıvırların haricinde 6 adet ciddi hediye de var. Bu hediyelerden birini kazanabilmeniz için Jackpot’u bulmanız gerekiyor.

Verdiği kartı kazıdım ve Jackpot’u buldum.
Bu hediyeler;
1- son sistem bir notebook,
2- dijital bir fotoğraf makinesi,
3- rüya tatili,
4- lüks bir gemi ile tatil,
5- 1.000 USD nakit para
6- Ve bir dijital kamera ,

Mmmmmmmm... hangi hediyeyi kazandığımı öğrenmem için sahildeki otellerine gitmem gerekiyormuş, gittim.

Bir dizüstü bilgisayarına, dijital fotoğraf makinesine ya da kameraya ihtiyacım yok, eğer bunlardan biri çıkmış olursa, olsa olsa arkadaşlarımdan birinin işine yarar...

16 ülkeden birini içeren bir rüya tatili ya da lüks bir gemi ile okyanuslarda tatil de hayır diyemeyeceğim şeylerden biri olacaktır, ancak 45 gün önceden rezervasyon yapılma şartı var...

1.000 USD nakit para ödülü aşağı yukarı bugüne kadar harcadığım miktarı karşılar ve otomatikman buralarda bir ay daha kalmamı sağlar...

Sizce hangisini kazandım dersiniz ?????

Vize bürosu bence Tayland’a hava yolu ile giriş yapmış kişiler haricindekilerden biraz daha para alabilmek için yapılan bir uygulama. Kimse 15 gün kadar kısa bir süre kalamaz buralarda bence. Standart uygulama olarak yedi gün uzatma veriyorlar ve bunun karşılığında yaklaşık 40 USD tutarında vize ücreti alıyorlar.

Hans’ı söylediği otelde kazımış olduğum kartın bir başka köşesini kazıdık.

Veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee............

Bir haftalık rüya tatili kazandım.

Birisi bana “gez ya kulum” dedi herhalde...

YOL NOTLARI-15

2008-12-16T13:46:00.004+02:00

En son Langkawi’de kalmıştık. Buradan speed boat ile Satun ve kara yolu ıie Krabi ve yine kara yolu ile de Ao Nang plajına gelince burasının neden bu kadar popüler bir yer olduğunu hemen anlıyorsunuz. Phi Phi adasına ve onun gibi onlarca adaya oldukça yakın. Bazı adalarda konaklama imkanı var. Diğeleri ise sadece günü birlik gezi, şnorkel ile su altı güzelliklerinin görülmesi, ve yüzme amaçlı. İster bir paket programa yazılıp “long tail” motorlar ile bir kaç adayı birden görebilir isterseniz de sadece bir adaya gidip sabahtan akşama kadar tembel tembel yatabilirsiniz. Yada dalış programlarından birine yazılıp scuba dalış yapabilirsiniz. Malzemeli 2 adet dalışı içeren paket 4000 Baht, buna teknedeki içecekler, otleden ulaşım ve öğle yemeği dahil. Ya da bunların hiç birini yapmayıp sadece Ao Nang plajında gününüzü geçirebilirsiniz.

Tayland’da gözlemlediğim bence en ilginç şeylerden biri de nerede olursanız olun Tayland’ın herhangi bir yerine gitmeniz mümkün. Eğer gitmek için uzun mesafe (500 km den fazla) bir yer seçtiyseniz minibüs ve otobüs şöförlerinin “elim sende” oyununun bir parçası oluyorsunuz. Ya bir otobüse ya da bir minibüse sıkıştırıldıktan sonra bir yöne doğru gitmeye başlıyorsunuz. Yolun herhangi bir yerinde ve de her hangi bir saatinde genelde şöför telefonunu açıp birisiyle yüksek perdeden konuşmaya başlıyor ve yaklaşık 15-20 dakika sonra ya gecenin karanlığında ya gün doğuşundan hemen önce ya da öğlen güneşinin ortalığı kavurduğu bir anda bir yerde durup bir başka minibüs ya da otobüse transfer oluyorsunuz. Bu transfer olayı gittiğiniz yere göre çeşitlilik gsösteriyor. Ama şunu yapmamaya çalışın. Tayland’dan Vietnam’a direkt olarak gitmeyin. Gidenlerden dinlediğim kadarıyla çekilecek şey değil. Mümkünse gezinizi bölün ve adım adım gidin.

Laf bölündü, aslında ben Ao Nang da gittiğim Tay yemek kursunu anlatacaktım. Tanıyanlar benim ne kadar lezzetli yemek yaptığımı bilir. Uzak doğu yemeklerine zaten bir yatkınlığım vardı ve bunları genelde yemek kitaplarından ya da internetteki reçetelerden okuyup yapıyordum. Ao Nang da gözüme bir kaç tane yemek kursu broşürü ilişti. Genelde 5-7 çeşit ana yemeğin yapılması öğretiliyor ama isterseniz 3 günlük bir pakete yazılıp sabahtan akşama kadar burada çalışıp guru olabilirsiniz. Ben zaten yarım guru sayıldığım için yarım günlük bir paket seçtim ve artık lokanta açabilirim..

Buralar da yapılacak çok şey var.. ama benim daha görmem gereken başka yerlerim var listemde.

YOL NOTLARI-14

2008-12-10T09:44:00.003+02:00

Langkawi adasinda ki ilk gunum ne yazikki ariza cikartan paragoz bir otel sahibi ile karakolluk olmakla gecti.

Langkawi'deki en uygun oteli bulduktan sonra yanimda ulke parasi olmadigini ve bozdurduktan sonra odanin parasini odeyecegimi soyleyip chekin islemimi yaptirdim. Gun kararmak uzere ve yine sicak ve uzun bir yolculugun ardindan aclik iyice gozumu dondurdugunden, ilk buldugum yerde parami bozdurdum, guzel bir ziyafet cekip bir iki de bira ictikten sonra gece vakti odama dondum. Odanin ucretini ertesi gun odemeyi dusunuyordum.

Gunun verdigi yorgunluk, arkasindan gelen yemek ve bira nin verdigi rehavet ile hemen uyumusum.

Birden odanin isiklarinin yandigini hissettim. Kapida keci sakali, alt ust ayni renk garip yerel kiyafeti ve kafasinda takkesi ile tipik malay otelcisi iceri girmis ve benden iki gunluk oda parasini istemekteydi. Uyku sersemligi ne oldugunu anlayamadan adamin 2 gunluk parasini verip def ettim.

Ancak gecen dakikalar sonrasinda bu adamin hangi hakla benim odama girip para istemesinin hangi hukuki, insani ve de hangi otel yoneticiligi vasiflarina uydugunu sorgular sorgulamaz, biraz da aradan zaman gecirdikten sonra ayni baskini ben de adamin evine yaptim.

Gerekcem de paramin ustunu almak ve adama yoneticilik dersi vermekti. Gercekten korktu. Ancak baskina baskinla cevap verilir. Butun bunlarin ustune adamdan sikayetci olup bir de polis cagirmasini talep edince, gece uzadi. Polisin gelmesi, durumu anlatmam, onlarin durumu kavrayabilmesi, karakola gidip sikayet tutanagini doldurmam, otele tekrar donum yatmam gecenin 2 sini buldurmustu.

Vermis oldugum iki gunuluk oda uceritini sonuna kadar kullandim. Simdi oteldeki oda kapilarinda neden icerden surgu konuldugunu daha iyi anliyorum. Bu otelde herhangi bir ekstra kilit sistemi yoktu. Bence bu tur yerlerde muhakkak goz onune almaniz gereken olmazsa olmazlardan biri olmali.

Bu sikayetin sonunda ne cikar bilmiyorum? En azindan birilerinin otel yoneticisine icerde musterisi varken zart diye girmesinin uygun olmadigini anlatmali. Benden daha buyuk tepki verenler cikabilir. Hele Texas li bir Amerikalinin odasin girecek olursa oradan ancak torba icinde cikar herhalde. Aslinda adami tek kurtaran sey benim uyku sersemi olamamdi.

YOL NOTLARI-13

2008-12-08T10:08:00.007+02:00

GÜZEL ANLAR-4

Tanah Rata dan Penang adasına doğru otobüste giderken bu gezide cep telefonumun konuşma haricindeki tek özelliği olan radyosunu dinlemeye başladım. Tesadüfen Red FM adlı bir istasyanda durdu radyonun otomatik tarayıcısı. Fena çalmıyorlardı. Pop. Rock karışık yayın yapan bir radyo istasyonu.. Bir süre sonra Penang adasındaki caz festivalinden bahsetmeye başladılar. Üstelik tarihleri orada olduğum zamanlara rastlıyordu.
Adaya vardıktan sonraki günlerde hafta sonunda bir otelde önce otel lobisinde halka açık konser daha sonra da biletli seyircilere fesival katılımcılarının konseri sunulacaktı.

O gün saat 3 sularında otele vardım. Çünkü lobideki konserler o zaman başlayacaktı. Hemen lobi girişinde de akşam 6 da başlayacak olan festival konserleri bileti satılmaktaydı. Masaya yanaşıp oradaki hanıma konser sonrası şehire otobüs seferi olup olmadığını sordum, bilmiyordu, ama ilgilendi, birlikte resepsiyona gittik sorduk, son servis akşam saat 5 de imiş. Son belediye otobüsü de oradan gece 10 da idi. Bu arada otel Georgetown`dan yaklaşık 20 km ötede bir başka sahilde. Festival konserleri gece 12,30 dan önce bitmiyodu. Bu durumda ya bilet almayacak ya da otobüse yetişmek için festivali ortasında terk etmek zorunda kalacaktım. Ben nazik bayana teşekkür edip “hele ben biraz düşüneyim” dedim ve yanından ayrılıp lobideki konseri izlemeye başladım.
Çok değil, bir kaç dakika sonra omuzumda bir el hissettim, beni dürtüyordu, acaba buradan konseri seyretmeme birisi arıza mı çıkartıyor diyerek döndüğümde bilet masasındaki bayan ile burun burna geldim. Adını sonradan öğrendiğim Rachel`e dönerek “işte bu o, tanıştınız, hadi anlaşın” dedi ve gitti. Rachel bütün sempatikliğini takınmış bana bakıyordu ve dediki “bende fazla bilet var, eğer alırsan seni konser bitiminde şehre bırakabilirim” dedi.

Saat 3 de başlayıp 2 saat süren lobi konserinde 3 gurup sahne aldı. Akşam saat 6 da başlayıp gece 12 de biten festival konserinde ise biri festival birincisi olan toplam 6 gurup sahne aldı.

Festival birinciliği bu sene Sabah adasından amatör bir gurup kazandı,Daha sonra sırasıyla Brezilya`dan Pascoal Meirelles üçlüsü, Malzeya`dan efsane ses ve en sevilen sanatcilari... Adibah Noor,
İspanya`dan misafir sanatçıları Violetta Curray`ya eşlik eden Jaume Vilaseca dörtlüsü, Macar gurup Djabe ve misafir sanatçıları olarak da Genesis`in efsane gitaristi Steve Hackett, Ve son olarak yine Malezya`dan Malezyanın tüm renklerini tüm sound larını birleştirmiş bir gurup olan Asena Percussion Unit sahne aldı.

Teşekkürler Rachel, hem seni tanıdım hem de olağan üstü bir gün geçirdim. Ne yazıkki festivalin ikinci gününe katılamıyorum, zira Langkawi adasına doğru gideceğim.

YOL NOTLARI-12

2008-12-04T16:53:00.009+02:00

Malezya’nın Cameron Higlands adıyla maruf olan yerınde en hoşuma giden şey denizden 1400mt irtifada olması idi.. Bu ne demektir? Serinlik hatta üşümek demektir. Aslını sorarsanız sıcağa bir müddet sonra uyum sağlıyorsunuz.... hatta “acaba ne zaman mutasyon geçirmeye başlayıp solungaçlarım çıkacak?” diye de düşünmeden edemiyorum ne de olsa %90 dan aşağı düşmeyen bir nem seviyesi var. Evet burada geceleri battaniye kullanıyordum, hani uzun bir eşofman altı niye almadım diye de hayıflanmadım denemez. Buradaki en meşhur şey, çay yetiştiriyor. Ayrica burasınin mimari yapı ve doğa ortamı olarak Malezya nın İsviçresi diyebiliriz.

Çay yetiştirmenin haricinde buraya insan çekebilmek için de bir iki de aktivite düzenlenmiş. Geldik katılacaz tabiki.

Önce 4x4 off road araçlar

ile bir yarım saat kadar gidiliyor.. sonra yağmur ormanları içinde bir o kadar daha süren off road yaşanıyor. Arkasından inip 1 saat kadar bu ormanda yürüyorsunuz ve amacımız olan bu çiçeği bulmaya gidiyorsunuz. Yaklaşık çapı 120 cm ye kadar olabiliyor. Çiçek açma süresi 14-15 ay sürüyor, yapraklarını açtıktan 3 gün sonra yanına yaklaştırmayacak kadar kötü bir koku salgılıyor, sonra rehber arkadaşlar yenisini arıyorlar ki turistlere gösterebilsinler ve çektiğiniz onca eziyete değsin.

Sonra buradan çıkıp bir Aborcin köyüne gidiyorsunuz... orada ok üflemesini

öğretiyorlar.. valla büyük deneyim :) Hani bizim jenerasyon kağıttan ok külah yapıp bunu plastik boru ile üflemede zaten deneyimli olduğu için oldukça başarılı bir performans sergiledim. Yalnız bu arkadaşlar ne kadar Avusturalya Aborcinidir bilemem.. resimleri var işte, siz karar verin.

Oradan da çıkıp bir çay plantasyonu

Not: Orada erkeler de topluyor çayı...

ve fabrikasına gidiliyor, çay bilmeyenler için ilginç olsa gerek.

Arkasından da kelebek ve börtü böcek

çiftliği ve çilek çiftliğine gidilip hayran hayran kelebek ve böcekler ve sair haşaratseyredilip üstünüze yapıştırılan akrepler ile resim çektirip çilek tadıyorsunuz....

Ama bu kele çok sevimliydi doğrusu..

Tanah Rata yani Cameron Higlands ların merkez şehri işte bu kadar. Serinliğine diyecek şey yok ama. Bir diğer konu da bir şehirde bundan daha çok Land Rover ancak Land Rover fabrikasında olabilir. Bu kadar çok çeşit ve modelde daha önceden hiç bir yerde görmedim.
Sevgiler

YOL NOTLARI-11

2008-12-04T16:46:00.005+02:00

Bir kaç Singapur resmi..

Bu şehirde ne yazıkki fazla kalamadım. Zira hedef bütçem olan her şey dahil günde 25 USD limitini aştıracak bir şehir. O yüzden 2 gece kalıp alel acele şehri dolaşıp aşmış olduğum hedef bütçemi düşürecek yerlere kaçmak zorunda kaldım.

YOL NOTLARI-10

2008-12-04T16:25:00.004+02:00

Bu da hani “no where in the middle of Laos” gününden özet görüntüler

Burası o köy bakkalımız

Bu o köy bakkalının yoldan içerdeki tarafı.
Budha park'da saatlerce çaldığını söyleyebilirim. Öyle para için falan değil. Taştan yontulmuş bir filin sırtına çıkmış ve o ses orada o kadar mistik bir hava yaratıyor ki tarifi zor.

İşte bu da yol üzerindeki köy bakkalından aldığımız ev yapımı pirinç rom'u. Öyle etiketli şişede durduğuna kanmayın..!!

Sevgiler

YOL NOTLARI-9

2008-12-01T15:13:00.003+02:00

GÜZEL ANLAR-3

Kulala Lumpur, çin mahallaesi, çığlık çığlığa baba iki çocuğu ile birlikte rock ve blues çalıyor, ben ise unutmamam gereken ayrıntıları günlüğüme yazıp bira içiyorum. Kizi olsa olsa 12-13 yaşlarında ve tef çalıyor, daha küçük olan oğlu ise ritim tutuyor. O kargaşada güzel gidiyor.