Geziyorum, o halde varım...

Maşukiye...

2012-01-19T22:40:00.001+02:00

Herkese Merhaba;

Bu akşam sizlere Kocaeli'nin Maşukiye'sinden bahsedeceğim. Maşukiye ismi gereğince popüler ama aslında ilçe olarak Kartepe'ye bağlı bir yer.

Ben de adını sıkça duydum ama daha önce hiç gitme fırsatım olmamıştı. Aslında gönlüm yine gitmeye razı değildi ama kendimce verdiğim bir fatiha sözüm vardı, Sakarya'dan dönerken yolumuzun üstü diye uğrayayım, bu borcumu ödemek istedim.

Aslında benim için garip bir ziyaret oldu. Çünkü daha önce Maşukiye'ye hiç gitmemiş olmama karşın sanki biliyor gibiydim her yerini. Daha önce rüyamda askerliğimi orada yaptığımı, ondan öte bazı arkadaşlarımla sokaklarında gezdiğimi, sağda solda birileriyle tanıştığımı, ellerini öptüğümü hatta ve hatta Maşukiye'ye damat gittiğimi filan görmüştüm. Ah işte rüyalar değil mi? Keşke gerçek hayat da rüyalarımız kadar güzel olsa. Ama yine de hayırlara vesile olsun tüm rüyalarımız...

Ama madem bu kadar rüya görmüşüm, gidip görmemek olmazdı, gittim gördüm, hep kır restorantlarından, köy kahvaltılarından bahsederlerdi ama ben gittiğimde kar vardı ve emin olun kar da en az bahar kadar yakışıyor olmalıydı. Temiz havalı yerler beni hep rahatlatmıştır. Ben çok kısa kaldım ama eğer fırsatınız olursa muhakkak Kırkpınar Maşukiye hattına bir hafta sonu kaçamağı yapın. Gerçekten rahatlayacaksınızdır.

Anladığım kadarıyla birebir göle kıyısı yok Maşukiye'nin ama Kartepe yolu üzerinde birçok noktanın göl manzarası mevcut. Bizde öğle namazını kılmak için camii'ye en yakın restoranlardan birinin içine girdik. Oturduğumuz yerin manzarası bu şekildeydi.

Yediğimiz yemek ise bu. Benim şimdiye kadar porsiyon olarak en doyurucu şekilde yediğim yemeklerin ilk sıralarına yerleşti bu servis. Izgara biftek porsiyon ücreti 15 TL ve bu gayet makul bir fiyat, salata ise 7 TL ve diğerleri ikram.

Bu bizim öğle yemeğimiz oldu ama kendime bir de kahvaltı sözü verdim, Maşukiye'ye kahvaltıya gideceğim artık ne zamana nasip olursa. Bekleyip görelim.

Maşukiye hakkaında daha geniş bilgi almak için Maşukiye.com sitesini ziyaret edebilirsiniz.

Kozzy AVM Oldies Cafe

2012-01-10T23:20:00.001+02:00

Koozy AVM Oldies Cafe ya da Cafe Oldies. Kıyıda kuytuda kalmış bir mekan ama gerek konseptiyle gerekse mutfağıyla el altından baya ün salmış, bilinen bir mekan. Restaurant mı evet, mağaza mı evet, romantik bir yer mi evet, farklı bir büyü farklı bir tadı var.

Menüsü ciddi anlamda çok dolu, ne ararsanız bulabilirsiniz, biz o akşamki yemeğimizi makarna ve noodle ile yedik. Ben kendi adıma alkol kullanmayan bir kişi olduğum için böyle mekanlarda menüye biraz yabancı ya da çekimser kalabiliyorum. Ama hani kimi zaman ne yediğinizin ne de içtiğinizin sizin o anki duygularınızın yanında lafı bile olmaz ya, o gece benim için öyleydi. Çok güzeldi ve hala güzelliği ve mutluluğuyla damağımda/hafızamda ki tadını koruyor.

Güzel bir mekan, güzel yemekler, eğlenceli ve bol konuşmalı bir sohbet, söylenilen şarkılara yapılan eşlik inanın sizler için de unutulmayacak anılara vesile olacaktır.

Bireysel bloguma yazdığım 2011'den hep hatırlayacaklarım... başlıklı yazımda belki bu mekanın adı yok ama Oldies Cafe'ye misafir olduğumuz 10 Haziran gecesine ait duygularının tadı var. O yüzden Oldies Cafe de benim 2011 yılından hep hatırlayacaklarım arasında kalacak. Ben muhtemelen bir daha oraya gitmeyeceğim ama sizlere tavsiye ederim. Gönül rahatlığı ile gidip hoş bir muhabbetin altına imzanınızı atabilirsiniz.

Mekan hakkında detaylı bilgiyi; Cafe Oldies web sitesinden öğrenebilirsiniz.

İzmir, Sirince, Kabak Cicegi Dolmasi, Gözleme

2011-08-28T15:53:00.000+03:00

Şirince İzmir'in ve ülkemizin en güzel yerlerinden biri. Bakış gibi işlenmiş evler, ve doğal güzelliğiyle görülesi bir köy. Evlerin mimari yapısı Safranbolu evlerini andırmıyor dersem yalan olur. Şirince evleri kadar şaraplarıyla da ünlü. Ama maalesef ben alkol kullanmadığım için o şaraplardan size bahsedemeyeceğim ama gidip gördüğünüz zaman anlayacaksınız ki şarapcılık Şirince için önemli bir geçim kaynağı. Ama lokantacılık ve pansiyonculukta en az onun kadar önemli Şirinceliler için.

Yerken tadına doyamayacağınız enfes yemekleri ile birer kır restoranı güzelliği ve rahatlığı içinde olan onlarca mekan var. Yukarda gördüğünüz fotoğraf kabak çiceği dolması, Ege'nin en önemli lezzetlerinden bitanesi ve inanın tadı doyulamayacak kadar güzel ve lezzetli.

Kabak Çiceği dolmasının yanına sıcak sıcak bir gözleme, eğer mevsimiyse bir salata bir de ayran söyleyerek midenize bir ziyafet çekebilirsiniz. Eğer ben bunlarla doymam diyorsanız çayın yanına muhakkak ki ev baklavası söylemelisiniz. (Ortalama hesap kişi başı 20 TL)

Şirince İzmir'in Aydın tarafında kalıyor. Şirince'ye gitmek için otogardan Selçuk arabalarına binebilir (15 TL) ya da Halkapınar tren istasyonunda trene (4 TL) binebilirsiniz. İkiside ortala 1- 1,5 saat arasında gidiyor. Eğer aracınızla gidecekseniz Aydın istikametine giderken zaten Selçuk tabelalarını görürsünüz onları takip edip daha sonra Şirince tabelasından içeri girip çok güzel bir yolu takip edip Şirince'ye ulaşacaksınız.

Ne diyeyim umarım bir gün sizin de gidip görme, görüp gezme şansınız olur.

'Yazma özgürlüğümüzü geri istiyoruz!'

2011-08-16T12:36:00.001+03:00

Geçtiğimiz dönem içerisinde blogspot üzerinde çeşitli mazeretler sürülerek bir yasaklama/engelleme/sansür uygulanmıştı. Bugün internette arama yaparken o zaman Ntmsnbc ye blogspot üzerinden blog yazan bazı yazarlarla bir röportaj yayınlanmış, o yazarlar arasında ben de varım o röportajı buldum ve üzerinden neredeyse 6 ay geçmiş olmasına karşın sizlerle paylaşmak istedim.

'“Özgürlüğümüzü geri istiyoruz”
Erdal Erdoğdu
Bir özgürlüktür yazmak. Biz de bu düşünceyle başladık yazmaya. Kendimizce düşüncelerimizi, günlük yaşamlarımızı, hobilerimizi paylaştık sanal dünyanın sanal olmayan ortamında. “Biz” diyorum ‘yazma’ özgürlüğü bir şekilde kısıtlanan ben, sen, o, yani “biz”!. Ben gezi notlarımı paylaşırdım kendi blogumda. Gidip gördüğüm yerleri benden sonra gidecek olanlara anlatırdım. Dün yine bir şeyler yazmak için blog’uma girdiğimde ne suç işlediğimi bilmeden bir mahkeme kararı düşmüştü sanal ikametgahımın duvarına. “Blog’uma erişimim engellenmişti.” Belki kendini bilmez birkaç kişi kendini bilmezce paylaşımlar yapıp bu sonu hazırlamıştı diye düşündüm ilk önce. Ama sonra beni kattım araya, bizi kattım. “Peki ya bizim suçumuz neydi?” dedim. Peki ya bizim suçumuz neydi ki; bir özgürlüğümüz böyle basitçe engellenebildi, sansürlenebildi? Bir özgürlüktür “yazmak” ve “biz” özgürlüğümüzü geri istiyoruz! '

Neyse ki şimdi gönül rahatlığı ile buraya yazabiliyorum.

Eyüp Sultan Feshanede İftar Keyfi

2011-08-10T13:11:00.000+03:00

Geçtiğimiz günlerde Ramazanın ilk günlerinde Eyüp Sultan'a Feshane'ye iftara gitme fırsatım oldu.

Böyle manevi duyguları fazla olan günleri, böylesine güzel mekanlarda geçirmek insana ayrı bir mutluluk veriyor. En azından benim için öyle. Binlerce insanla aynı anda aynı meydanda iftar yapmak, Eyüp Sultan gibi özel bir mekanda dua etmek çok güzel geliyor bana. Ki meydanda ki kalabalıktan gördüğüm üzere bu güzellik binlerce insanla ortak bir duygu.

Burası Feshane'nin tam karşısına kurulan Ramazan iftar mekanları. 15 TL ye çorba, yemek, içecek ve salatadan oluşan bir iftar menüsü alabilirsiniz. Cıvıl cıvıl kalabalık ve yemeklerin kokusu insanı mest ediyor. İftarınızı burada yapabileceğiniz gibi ki ben burada yapmayı tercih ettim, Eyüp Sultan meydanındaki lokantalarda (ortalama 30 TL) ya da Feshane içerisinde ki ekmek arası yapan yerlerde ve Lale Restaurantta (40 TL) yapabilirsiniz.

Ya da eğer vaktiniz varsa, ailenizle birlikte tüm nevalanizi alıp, Eyüp Sultan Camii Şerifinin önünde yere bir halı atıp orada yapabilirsiniz. İnanın ben buna çok özendim sanki bir pazar günü piknik alanındaymışsınız gibi.

Eyüp Sultan'a gitmek için, Taksim'den 55 T hatlı otobüse, Eminönü'nden Eyüp Otobüslerine binebilirsiniz, Anadolu yakasından Topkapı otobüsleri ya da metrobüs ile Ayvansaray durağında inip Eyüp'e 5 dakika yürüyebilirsiniz. Ne diyeyim ben herkese tavsiye ederim. Umarım sizin de benim gibi gitme fırsatınız olur. Ki hepsinden öte iftar yapmayacak olsanız bile Eyüp Sultan'ı ziyaret etmek için gidebilirsiniz.

Ramazan Kardeşliktir, Paylaşmaktır

2011-08-05T12:46:00.000+03:00

Geçtiğimiz günlerde erdalerdogdu.com a yazdığım yazının bir kısmını burada da paylaşmak istedim. Arkadaşlar günde 5 TL yi nelere harcamıyoruz ki? Lütfen bu mübarek ayın hürmetine azıcık özen gösterelim olur mu?

1- Kimse Yok Mu Derneği üzerinden iftar bağışı yapmak için; bütün faturalı ve kontörlü hatlardan “iftar” yazıp 5777’ye göndererek 5 TL bir iftar bağışında bulunabilirsiniz.

2- İHH üzerinden İFTAR yaz 3072’ye gönder iftar için 5 TL bağışlayabilirsiniz

3- Bu sene Diyanet İşleri Başkanlığı da benzer bir sistemle karşımıza gelmiş. Diyanet İşleri Başkanlığı üzerinden iftar vermek isteyenler bilmeli ki diyanet iftarları Afrika’daki Müslüman kardeşlerimize gidiyor. AFRIKA yazıp 5601’e mesaj atanlar 5 TL yardımda bulunabilirsiniz.

4- Türk Kızılayı da Afrikada ki muhtaç insanlar için benzer bir yardım kampanyası başlatmış. Eğer Kızılay üzerinden Afrikada ki kardeşlerimize 5 TL lik yardım etmek isterseniz 2868 e mesaj atmanız yeterli olacaktır.

Duble Eritmeli Karisik

2011-06-15T14:27:00.001+03:00

4 yıl önce İzmir 'e gittiğimde tanıştım duble eritmeli karışıkla. Ondan sonrasında hatırladığım şey 58 kg'dan 72 kg'a gelmem :) Tabi bunda duble eritmeli karışığın suçu ne derseniz, siz de eğer her gece özellikle 12 civarsı ve sonrasında bundan 1 adet yerseniz görürsünüz :)

Bu Duble eritmeli karşığı'da en iyi yapan yerlerden bir tanesi Bornova Gediz Caddesi üzerinde bulunan Aynalı Büfe. Her ne kadar mezun olduğumu söylediğimde bana bir indirim yapmasalar da biz 4 yıl boyunca yaptıkları enfes karışıklar ile mide ziyafeti yaptık. O yüzden bu yazımı daha doğruzu lezzet durakları kategorimin ilk yazısını onlara armağan ediyorum. Eğer yolunuz Bornova'ya ya da küçükpark civarına düşerse bence gidip bir tadına bakın derim. Haydi şimdiden afiyet olsun.

İstanbul Arka Sokak Lezzetleri

2011-06-01T13:11:00.003+03:00

Istanbul arka sokak lezzetleri

View more documents from erdalerdogdu.

Gectiğimiz günlerde bir mail aldım ve mailde bu e-book vardı. Daha sonra sosyal medyada çeşitli ağlarda da paylaşıldığını görünce bende sizinle paylaşmak istedim. İstanbul'lu biri olarak, ilk sayfadan son sayfaya kadar tüm mekanları tek tek gezmek, ve bu mekanlarda yemek içmek istiyorum :)

İncir Reçeli filminde kahvaltı yapılan yer...

2011-06-01T12:51:00.004+03:00

Son dönemin en popüler Türk filmlerinden biri İncir Reçeli. Geçen gün izlerken filmin bir sahnesinde kahvaltı yapılan bir mekan dikkatimi çekti. Mankaradan Unkapanı, Zeyrek taraflarında bir yer olduğunu anlamıştım ama mekanı bilemedim işte. Sonrasında arkadaşlarıma sorarak öğrendim burasını; mekan Balat Pastırmacılar yokuşundaki Molla Aşkı Kültür Terasıymış.

Adres: Ayvansaray Mah. Salma Tomruk Cad. Paşahamamı Sok. No:2 Fatih İstanbul

Ben İstanbul'a döndüğümde ilk fırsatta gitmeyi planlıyorum, eğer yolunuz düşerse sizin için de iyi bir İstanbul seyri olur.

Sevgili Sevil Mert ile tatlı bir sohbet...

2011-05-15T23:22:00.013+03:00

Evet Sevgili okurlarım, uzun sayılabilecek bir zaman zarfının ardından güzel bir yazı ile huzurlarınıza geri dönmek istedim. Ama bu yazımız gezi yazısından çok öte bir röportaj olacak, ülkemizin önde gelen gezi bloglarından biri olan ‘Çok Okuyan Çok Gezen’ Blogunun patroniçesi Sevgili Sevil Mert ile sizin için tatlı bir sohbet gerçekleştirdim. Geçtiğimiz ay içinde kendisini İzmir’de misafir etme ve küçükte olsa kendisiyle bir Şirince gezisi yapma fırsatım oldu. Neyse lafı çok uzatmadan sorularıma başlayayım ben;

Selamlar,

1- Bize birazcık kendinizden bahseder misiniz?

1980 yılında Türkiye’nin haritadaki yeri en az bilinen şehri Burdur’da dünyaya geldim. Burdur Anadolu Lisesi, İstanbul Üniversitesi İşletme Lisansı ve Bahçeşehir Üniversitesi Pazarlama İletişimi Yüksek Lisansı’nı tamamladım. Üniversite sırasında çalışmaya başladığım bankacılık sektöründeki 6 yıllık alternatif dağıtım kanalları deneyimimden sonra 5 internet şirketinin kuruluşunda yer aldığım inkubatör bir şirketin (Embrio) yönetiminde yer aldım. 2010 yılı Mayıs ayından beri de Sigortam.net adlı Türkiye’deki tek online sigorta brokerında Pazarlama ve İş Geliştirmeden sorumlu Genel Müdür Yardımcısı olarak çalışıyorum.
Avrupa, Balkanlar ve Ortadoğu’da 30’dan fazla ülkeyi gezdim, gezi yazılarımı da başta Çok Okuyan Çok Gezen blogumda olmak üzere farklı internet sitelerinde ve dergilerde yayınlıyorum. Özellikle ucuz gezme konusuna uzmanlaşmıştım, kendimi aşağıdaki cümle ile tanımlıyorum:

Öğrenmenin sonu yok, yeni yerler görmek, yeni insanlar tanımak, yeni bilgilere ulaşmak, araştırmak, kendini geliştirmek hiç bitmeyecek bir yolculuk, ben de bu yolculukta bir garip seyyah…

Gezmek, yeni yerler görmek, yeni birşeyler öğrenmek ve bunları paylaşmak hayatımın önemli bir kısmını kaplıyor. Hayatımın başka bir vazgeçilmezleri ise internet, yenilik ve iletişim. Tüm bu zevklerimi biraraya getirince ortaya “Çok Okuyan, Çok Gezen” çıktı. Okuyup öğrendiklerimi gezilerimde deneyimliyor, okumayla öğrenilemeyecek tecrübeleri içine katıyor ve paylaşıyorum.

2- Profesyonel ve başarılı bir iş hayatının yanında ‘gezi blogu yazarlığı’ ya da ‘seyyah’lık merağı nereden geliyor?

Çocukken benim bakımımı üstlenen ve yetişmemde büyük emeği olan bir ninem vardı. Henüz yürümeye yeni başladığım zamanlarda beni önüne katardı, ben önde o arkada büyüdüğüm köyün sokaklarında gezerdik, hatırladığım ilk gezme hikayem bu :)

Sonrasında üniversitede turizm otelcilik okumak istemiştim ama başarılı bir öğrenciydim ve öğretmenlerim ve ailemi ancak işletmeye kadar ikna edebildim. Üniversiteye İstanbul’a geldiğimde ilk yaptığım şeylerden biri TÜRSAB’ın enformasyon memurluğu belgesini almak oldu. Yani aslında ben bu işe başta profesyonel bakıyordum. Lise hayatım ders çalışarak, üniversite hayatım da okul ve iş arasında geçtiği için o dönemde gezmek için pek fırsat bulamadım. Bu hikayenin uzun versiyonunu Kaynağım İnsan’da okuyabilirsiniz.

Okulları bitirip, işleri de biraz yola koyunca içimdeki seyyahı serbest bıraktım. Yurtiçi, yurtdışı her bulduğum fırsatı değerlendirmeye, görmediğim yerleri görmeye çalışıyorum. Ben böyle gezmeye başlayınca arkadaşlar, eş-dost bu konuda bana sürekli sorular sormaya başladılar. Hepsine ayrı ayrı cevap vermek yerine bunları yazayım, ihtiyacı olan herkes okusun diye düşünerek yola çıktım.

3- Size ‘gezi blogu yazarlığı’ nedir diye sorsam kısaca nasıl anlatırsınız? Bir insan niye gidip gördüğü yerleri yazsın ki :)

Gezi blogu yazmayı ben yazarlık olarak görmüyorum aslında. Ben kendi dilimde bir günlük tutuyorum, bunu edebi bir yanı yok. Hatta bazen kendi yazılarımı geri dönüp okuyunca kendi kendime kızıyorum, neden bu kadar özensiz yazdım diye. Halbuki bu benim gezi günlüğüm, deneyimleri, gezilerde başımdan geçenleri ya da geziye çıkmadan önceki heyecanımı yazıyorum sadece...

Gezi blogu yazmaya dediğim gibi önce sadece bildiklerimi paylaşayım diye başladım ama Çok Okuyan Çok Gezen’deki yazılarımın insanlara ilham vermeye başladığını farkedince ne kadar doğru birşey yaptığımın da farkına vardım :) Artık hiç tanımadığım insanlar seyahatleri konusunda benden fikir alıyor ya da akıl danışıyor. Pek çok gezme sevdalısı insanla blogum sayesinde tanıştım.

4- Blogunuzun adı ‘çok okuyan mı daha çok bilir yoksa çok gezen mi’ sözünden geliyor olmalı, peki sizce gerçekten hangisi daha çok bilir? ‘blogda son yazılarınızdan biri ama olsun’ :)

Öncelikle blogu bu kadar yakından takip ettiğin için teşekkür ederim :)

-Rica ederim :)

“Bilmek” kapsamı çok geniş, o yüzden sadece okuyan bilir, sadece gezen bilir, sadece yazan bilir gibi bir ayrım yapmak bana çok yanlış geliyor. Bilmek için okumak, yaşamak, yeniden yaşamak ve yeniden okumak gerek. Tüm bunları biriktirdikten sonra kendi baktığınız yerden bilmeye başlarsınız belki... Ama şundan kesin eminim sadece gezmek bilmek için yeterli değildir.
5- İnternet üzerinde kullandığınız bir mahlasınız var ‘E-lmayra’ bunun nereden geldiğini bize açıklar mısınız?

Bu soruyu son günlerde soran çok oluyor. Elmyra Duff aslında çocukluğumdan bir çizgi film karakteri. Hayvanları çılgınca seven bir karakter. Birkaç arkadaşım beni zamanında ona benzetmişlerdi, ben de bu sevimli karakteri önce Türkçeleştirdim, sonra da dijitalleştirdim :) Ortaya E-lmayra çıktı.

6- Şimdiye kadar ülkemizde kaç şehir gezdiniz ve sizi kendisine en hayran bırak yer neresi, lezzetini unutamadığınız yemek hangisi ve başınıza gelen en ilginç olay neydi?

Çok zor bir soru, açıkçası kaç şehir gezdim diye hiç saymadım. Akdeniz, Karadeniz, Marmara, Ege, İç Anadolu’da pek çok yeri gezdim. Doğu ve Güney Doğu kısmında zayıfım, yavaş yavaş eksiklerimi tamamlamaya çalışıyorum.

Klasik bir cevap olacak ama ülkemizin her köşesi birbirinden güzel. Hangisini ayırabilirim bilmiyorum. Karadeniz’in şimdilerde HESlerle delik deşik olan muhteşem yayları, doğası.. Hala gitmemiş herkese şiddetle tavsiye ediyorum. Ege’nin denizine hayranımdır, nereye gitsem bizim Ege gibisi yok derim. Boğazıma çok düşkünümdür, o yüzden ülkemde en sevdiğim şeylerden biri muhteşem mutfağımız... Her şehir için ayrı ayrı anlatabilirim. Ama bir et obur olarak kebap ailesinin yeri benim için ayrı... En son Hatay gezimde tepsi kebabına aşık olmuştum :)

Başıma gelen en ilginç olayı değil Anadolu’da sıklıkla yaşadığım birşey beni her defasında etkiliyor. İnsanların samimiyeti, içtenliği ve misafirlerini memnun etmek için gösterdikleri insan üstü çaba... İstanbul’da yaşayınca bu insani özellikleri ne yazık ki unutuyoruz.

7- Şimdi aynı soruyu yurtdışı için sormak istiyorum, hangi ülke, hangi lezzet ve hangi olay?

Ülkeler için de benzer bir durum söz konusu, arada bir fark var; bugüne kadar aşık olduğum bir şehir olmadı yurtdışında. Ben her şehrin farklı bir özelliğini seviyorum; Viyana’da kış günlerinde meydanlarda buz pateni yapanları, Ürdün’de çölde safariyi, Madrid’in gece gündüz durmayan temposunu... Muftak dersen bize yakın tatları seviyorum, o yüzden batıda İtalyan-İspanyol yemekleri, doğuda arap mezeleri...
Yurtdışında unutamadığım, bende büyük şaşkınlık yaratan olay Ortadoğu gezimde Halep’in en işlek meydanında yere serilen ekmeklerdi. Fırından çıkardıkları ekmekleri bildiğiniz kaldırımlara serip soğutup sonra geri toplayıp götürüyorlardı. O şaşkınlığımı size anlatamam. Ondan sonra temizlik anlayışımda ciddi değişiklik oldu.

Ve son soru olarak klasik bir şey sormak istiyorum, ülkemizde ve sahip olduğumuz değerlerle yurtdışındakileri karşılaştırınca acaba ortaya nasıl farklar çıkıyor?

Bizde çok fazla kaynak var, değerini bilmiyoruz. Ben Türkiye aşığıyım, hatta nereye gitsem Türkiye’deki şurası buradan güzel gibi eşlemeler yapmadan edemiyorum. Ama biz ne yazık ki elimizdeki ne tarihin ne kültürün ne de doğal güzellikleri ne koruyabiliyoruz ne de pazarlayabiliyoruz. Türkiye deyince yurtdışında “Kuşadası, Kemer” den başka birşey bilmiyor yabancılar. Halbuki bunlar belki de en kötü örnekler. Başta İstanbul olmak üzere ülkemizin güzelliklerini daha çok anlatmamız lazım. Sırf bu yüzden kendi adıma bir adım atım, blogumun İngilizcesini de yazmayı düşünüyorum.

- Buraya kadar sorduğum sorulara verdiğiniz cevaplarda sesimi çıkarmadan sizi dinledim ama blogunuzu ingilizce içerik kazandırma fikriniz beni baya etkiledi, gerçekten çok güzel bir düşünce. Umuyorum ki bende kendi blogum üzerinden bu düşüncenize nacizane destek verebilirim.

Teşekkürler Erdal'cığım…

- Sevil Hanım asıl ben teşekkür ederim. Beni kırmayıp vakit ayırdınız. En kısa zamanda İstanbul'daki buluşmalarda görüşmek üzere ki hala bir Karadeniz Pide günü planımız var, onu unutmuş değilim ona göre... :)

İzmir Sasalı Doğal Yaşam Parkı

2011-05-15T13:53:00.012+03:00

Herkese Selamlar; çok uzun sayılabilecek bir aradan sonra bir gezi yazısı ile karşınıza çıkmak istedim. İzmir'de geçtiğimiz senelerde açılan bir doğal yaşam parkı var. Ama gitmeye fırsatım olmamıştı. Dün hava çok güzel olup, evde de canımız sıkılınca ev arkadaşlarımla birlikte hadi gidelim deyip gittik sasalı doğal yaşam parkına. İyi ki de gitmişiz. Öncelikle tanıştırayım ilk fotoğraftaki minik fil, meşhur izmir bebek ve yanındaki de annesi begümcan. :)

Doğal yaşam parkına gitmek için Karşıyaka İskele durağından kalkan 777 numaralı otobüse binebilirsiniz. Normal otobüs ücreti alıyor. Sasalı doğal yaşam parkının giriş ücreti'de tam 2,5 TL, öğrenci ve çocuk 50 Kuruş.

Hemen girişte sağ tarafta kalan kafeslerde parkın kralları olan aslanlar sanki parkın korumalığını yapıyorlar. :)

Park içinde farklı türlerden yüzlerce hayvanı ve farklı bitki türlerini bulmanız mümkün. Alanı çok geniş, hiç durmadan hızlıca yürüyerek en az 2 saatini alabilecek kadar büyük hatta. :)

Ben aslen İstanbul'luyum, ilkokuldayken bizleri Darıca Hayvanat Bahçesine götürürlerdi ama burası gerçekten oraya nazaran çok daha güzel bir yer. Hayvanat bahçesinin ötesinde, bitkilendirmesi ve sosyal tesisleri ile kapsamlı bir alan. Kafetaryalarındaki fiyatlar çok uygun.

Hayvanlar insanlara öylesine alışmış ki sanki elinde fotoğraf makinası olan herkese ayrı ayrı poz veriyorlar. :)

Oldum olası sevmem sürüngenleri ve yılanları, onların olduğu yere geldiğimde içimi garip ve hoşuma gitmeyen duygular kapladı.

Efenim biz; İzmir Sasalı Doğal Yaşam Parkı'na gittik, gezdik, gördük, beğendik, eğer İzmir içindeyseniz özellikle ailenizle, çocuklarınızla gitmeniz tavsiye edilir, eğer İzmir dışından geldiyseniz ve vaktiniz varsa gidip görmeniz önerilir. İzmir'e böyle bir güzel alanı kazandıran herkese ben ayrı ayrı teşekkür ederim, gerçekten güzel bir hizmet örneği....

Denizli Pamukkale Karahayıt haftasonu gezisi

2010-12-07T13:05:00.008+02:00

Çok uzun zaman sonra tekrardan karşınızda olmak güzel! Arada geçen zamanda çok yerlere gittik çok yerler gördük ama üzerine vakit ayırıp yazamadım birtürlü. Şimdi içimden sizinle bir yazı paylaşmak geldi. Aslında burayla ilgili daha önce bir yazı yazmıştım ama o zaman yanımda fotoğraf makinem olmadığı için o yazıyı fotoğraflarla destekleyememiştim. Ve şimdi 2-3 fotoğraf ile yeniden bir Denizli Pamukkale Karahayıt yazısı ile karşınızdayım.

Aile büyüklerim yılda 2-3 kere Pamukkale Karahayıt kasabasına sağlık turizmi için geliyorlar. Bende İzmir'den yanlarına geçiyorum. Gerçekten çok güzel sessiz sakin mekanlar. Suyu gerçekten şifalı. Eğer fırsatınız olursa gidilesi görülesi yerler arasında muhakkak olmalı.

Böyle mekanlara gittiğim zaman benim en çok üzüldüğüm konu, kendi vatandaşlarımızdan daha fazla yabancı tursitleri buralarda görmek. Ama ben gelecekte bizim de ülkemizin tüm güzelliklerini keşfedeceğimize hatta bu coğrafyanın bize dar gelip topyekün turizm atağına kalkacağımıza inanıyorum.

Neyse konumuza dönelim, Pamukkale denilen yer, yalnızca bizim bildiğimiz üzere travertenlerden ibaret bir mekan değil, ondan daha önce burası tarihin en önemli antik kentlerinden biri. Buraya giderken oraya birde bu gözle bakmak lazım.

Sonrasında bu gezimde beni en çok sevindiren olaylardan biri de; önceki yazımda belirttiğim üzere ve şurada tarifini verdiğim alabalık tesislerine birkez daha gitmiş olmam ama gittiğimde işletme sahiplerinde tanınıp izzeti ikramda bulunulmamdı. Özellikle mekanın sahibinin oğlunun, anne bak bu bizim tesisi internete yazan abi demesi çok hoşuma gitti.
Neyse umarım ömrümüz olursa yine gidip yine görmek isterim buraları...

*****

5 aralık pazar günü, İzmir'de İzmir Blog Yazarları Aralık Ayı Buluşması gerçekleştirildi. Bende bir fiil orada bulunma şansını elde ettim. Çok güzel çok sıcak bir muhabbet ortamında güzel insanlarla birlikte olmak, sohbet etmek, sanallıktan sosyalliğe ya da reel hayata inmek için iyi oldu. Eğer fırsatınız olursa bundan sonraki buluşmalarda sizleri de bu buluşmalarda görmek istediklerinden şüpheniz olmasın.

cekip gidesim var artık

2010-06-06T15:09:00.001+03:00

Gunubirlik İstanbul gezisi

2010-04-26T10:52:00.003+03:00

Selamlar;

Geçtiğimiz günlerde blogum üzerinden ‘İstanbul’da günübirlik olarak nereler gezilebilir?’ şeklinde bir soru maili aldım, o maile cevaben şöyle bir cevap atmıştım, şimdi buradan yayınlamak istedim.

Acaba neler yapmaktan hoşlanırsınız? Yada meraklarınız nelerdir...

Mesela tarih seviyorsanız, kutsal yarımada Eminönü’nden Aksaray'a kadar
Gezilebilir (bu doğrultuda Mısır Çarşısı, Gülhane, Sultan Ahmet Camii, Ayasofya, Yerebatan Sarnıcı, Kapalı Çarşı, ve birçok tarihi eser bulmak mümkün) ya da Eyüp taraflarında Eyüp sultan ve Pierre Loti tepesi hemen
Karsısındaki Miniatürk görülesi yerler.

Eğlenmeyi ve içmeyi seviyorsanız, İstiklal caddesi ya da Anadolu
yakasında Kadıköy bahariye caddesi uygun olabilir.

Sahil ve yeşillik derseniz, benim tek tercihim Şile olabilir ama merkeze
yaklaşık 70 km uzaklıkta. Onun yerine Anadolu kavağına gidilebilir
giderken, Üsküdar, Çengelköy, Beylerbeyi, Beykoz gibi muhitlerde çay
içilip sohbet edilebilir. Avrupa yakasında Rumeli kavağı ve aynı şekilde
giderken Ortaköy, Bebek, Sarıyer görülesi mekanlar.

Alışveriş derseniz, Kanyon, Cehavir’in, Anadolu yakasında Capitol ya da Real Meydan’ın ulaşımı çok kolay.

İstanbulu tepeden seyretmek için, istiklaldeyken Galata Kulesi, Anadolu yakasındayken Çamlıca tepesi idealdir.

Nargile ve Türk kahvesi için; tophane ya da Beyazıt’ta Balkan Türkleri
derneği denenebilir.

Eğer alkolsüz, aile tipi restaurantlar arıyorsanız; İBB'nin restaurantları
güzeldir, Fethi paşa, Burun bahçe, Florya, Sarı Köşk vb.
Şimdilik benden bu kadar, artı olan fikirlerinizi yorum olarak atarsanız, güzel bir paylaşım yapmış oluruz… :)

Enfes Kokorec Nasil Yapilir

2010-04-02T23:16:00.010+03:00

Efenim Selamlar;

Hani hep diyorum ya, bu blogun bir yanı gezmek-tozmak üzerine ise diğer yanıda yemek-içmek
üzerine. Bu nedenle bir yandan da gurmelik oynuyorum.

Ama ben nacizane aşçılığımı da göstermeye çalışıyorum. Bununla ilgili açtığım basit bir blogum var ama böyle güvendiğim tarifleri genellikle bu nokta üzerinde vermek istiyorum... :) Hazır yaz da gelip, mangal ve piknik sezonu açılmışken, size enfes bir tarif vermek geldi içimden...

Bugün vereceğimiz tarif bir çok kişinin kokusuna bayıldığı bir o kadarının da kokusundan iğrendiği bir yemek olan Kokoreç. Nasıldır, nedendir bilmem ama ben kokoreç yemeğe 3-4 yıl önce başladım ondan sonrada sevdim. Öncesinde pek midem almazdı açıkcası. Ama bence bir lez olsun gözlerinizi kapatıp tadına baktınız mı, sonrasında benim gibi evde yapar hale bile gelirsiniz. :)

Her ne kadar bağırsak bile olsa, insan yine güvenilir, temiz bir yerden almak istiyor. Ben genellikle aile kasabımızdan almayı tercih ediyorum.

Şimdik size malzemelerimizi sayayım; 1 kg kokoreç, 3 domates,baharatlar (tuz,pul biber, kekik),5-6 adet biber. Tabi ki fotoğraflarda da gördüğünüz üzere büyükce bir mangal ve destekli bir ateş.

Öncelikle kokoreçimizi yuvarlak yuvarlak kesip, iyice pişirelim. İçindeki yağların iyice çektiğini zaten göreceksiniz.

Sonrasında iyice soteleyim. İsterseniz bu haliyle, iyice baharat ekleyip yiyebilirsiniz ama benim tercihimde biraz daha ekstra birşeyler var.

Kokoreçlerin pişmesine yakın, ızgaranın üstüne biberleri ve domateslerimizi de koyup iyice közleyelim. Sonrasında onları kuşbası şeklinde dilimleyelim. Bir teflon tepsi içinde kokoreçimizi, biber ve domateslerimizi ızgaramızın üstünde iyice soteledikten sonra, emin olun tadından yenmeyecek bir lezzet ile karsı karsıya kalacaksınız.

Sonrasında zaten siz ne yapacagınızı biliyorsunuz, afiyet bal şeker lop lop et olsun :)

Tatilinize rotar ile baslamayin

2010-04-01T16:25:00.010+03:00

Efenim Selamlar;

Bu sefer ki yazımız bir eleştiri yazısı olacak. Şimdiden belirtmeliyim ki bu yazımızın ana konusu RÖTAR'lı uçuları ile meşhur olan SUNEXPRESS havayolu şirketi olacak.

Malumunuzdur ülkemizde havayolu ulaşımı yeni yeni yaygınlaşmaya başladı. Önceden bu kadar çok özel firma ve bu kadar uygun fiyatlar söz konusu değildi. Umuyorum ki gelecek günlerde bu firma sayıları artacak ve mevcut fiyatlar daha da aşağıya inecek.

Ama ne mutlu ki bizlerde yavaş yavaş muasır medeniyetler seviyesine doğru adımlar atmaya başlamışken artık karayolu ulaşımı yerine yavaş yavaş havayoluna kendimizi entegre etmeye başlamışken, bu ulaşım noktamızda da çeşitli sorunlar yaşamaktayız. Galiba biz ulaşım derdimizi eğer bir gün gerçekleşirse hızlı tren sistemi ile çözeceğiz ya da çözeriz. Bu yazım içinde sunexpress ve onun rötarlı uçuşlarında bahsedeceğim. Bu 1 uçuş yapıp onun üstüne yazılmış olan bir yazı değil. Yaklaşık olarak 10 uçuş üstünden değerlendirilerek yazılacak bir yazı. Firma yetkilileri sayet bu yazıyı görürse buradan kim olduğuma ulaşıp, firma ile kaç uçuş yaptığım bilgisine de kendi bilgi arşivlerinden ulaşabilirler.

Efenim bu blogu açmakta ki amacım, gidip gördüğüm yerler hakkında benden sonra oralara gidecek olan kişilere çeşitli bilgiler verip, onların gezilerini kolaylaştırmaya yardım etmekti. Bu doğrultuda ulaşım da gezinin, seyahatin ya da tatilin bir parçası olarak kabul edilir. İster karayolu, ister demiryolu, isterse de hava ya da deniz yolu olsun buralarda gördüğüm zorlukları ya da tecrübeleri de sizinle paylaşmak benim boynumum borcu. :)

Şimdik efenim, söyle düşünün, Sunexpress in size sunduğu çeşitli kampanyalar var, mesela uçak biletinizi yaklaşık 10-15 gün önce alırsanız genellikle AYNI uçakta yolculuk yapacağınız kişilerden yaklaşık olarak 30 - 40 tl arasında bir fiyat doğrultusunda daha ucuz bilet alabilirsiniz. Ama bu bilet kampayalı bilet olduğu için değiştirme ya da erteleme hakkınız yoktur. Eğer planınızın değişme ihtimali varsa o zaman daha öncesinde aynı gün ve saatte yani AYNI uçak için 49 tl ye alacağınız bileti 79 tl vererek alabilirsiniz. Bu size bilet değiştirme hakkı verir ama benden size bir dost nasihatı 49 tl ye de alsanız 79 tl ye de alsanız farketmez o uçak BENCE %90 RÖTAR yapar. (bu fiyat aralığı 49tl ile 149 tl aralığında gidip gelip, bu da uçak doluluk oranına bağlıdır) Bu kanıya nasıl mı vardım?

Çünkü Sunexpress kullanarak yaptığım uçuşların %90nın da uçak her ne hikmetse rötar yaptı.

Ama sizlere anlatmak istediğim bir olay var; 25.11.09 çarsamba tarihinde yapacagım yolculuk için sunexpress ten uçak bileti almıştım. Yanlış hatırlamıyorsam ucak 08.30 uçağıydı. Ki uçak bileti aldıgınızda size, işlemlerinizin zamanında yapılabilmesi için uçuş saatinden 90 dakika önce havaalanına gelmeniz söylenir. Bundan 90 dakika cıkartırsak saat 07.00 a denk gelir. Ama ben Bornova'dan havaalanına gideceğim bunun içinde belediyenin her 40 geçeye koyduğu otobüsleri kullanacağım için 06.40 otobüsüne bindim. Tabi bunun içinde 06.00 da kalkmam gerekti. İşte 07.20 civarında havaalanındaydım, işlemlerimi yaptırdım, kahvaltı yapmak için bir yere oturdum. Yaklaşık 20 dakika sonra 30 dakika rötar anons edildi. Bu yarım saat, bir saatlik rötar anonsları toplamda 4 saat 15 dakikayı buldu. Ama yetkilinin yaptığı açıklama çok güzeldi, uçağımız pistin başına kadar hatta 300 m kalmıştı inişe ama yoğun sisten dolayı inemeyip Antalya'ya geri döndü. Aman Ya Rabbim! 300 m inemedi ama 650 km geri yol uçacak! Eminim ki o yolcuları koruyan tek güç Allah tı. (ki bu esnada havada sis yok ve diğer firmaların hepsi THY,Pegasus, İzair normal uçuşlarına devam ediyorlar)

Ekseriyetinde geçikmeden dolayı bize birer sandivic ve içecek ikram edildi. Sonrasında cep telefonumuza geçikmeden dolayı özür belirten ve 50 tl lik bir indirimi pnr miz altında yüklendiğini söyleyen bir mesaj geldi.

Tabi 4 küsür saatlik geçikme sonrasında ben İstanbul'daki randevularımın hepsine geç kalmışım ya bunlarla kendimi avutuyorum. Şimdi bilette 49 tl ya! İşte bir uçuş bedavaya geldi diyorum kendi kendime.

Ama geçen günlerde bir acil bir yolculuk yapmam gerekti yine İstanbul'a, arkadaşlara dedim bana bir bilet ayarlayın, İstanbul'a geleyim. Arkadaşlarımda geri döndüler, abi uyan saat bir tek sunexpress te var, dediler ister misin alalım mı? Dedim durun benim böyle böyle bir indirim hakkım vardı, ben halledeyim. Sunexpress'i aradım çünkü indirim hakkımı internet sitesi üzerinden kullanabileceğim bir nokta bulamadım. Dedim merhaba, durum böyle böyle, su saatteki bileti almak istiyorum, (isetdiğim bilet fiyatı 49 tl), dediler ki özür dileriz kampanyalı bilet oldugu için onu alamazsınız, peki dedim ne yapacagız, dedilerler ki, işte aynı ucakta 79 tl olarak gözüken bileti verelim. Peki dedim, 50 tl düşün fiyatta (79-50=29) 29 tl ödeyeyim, aaa erdal bey özür dileriz, uçak bileti için minimum 46 tl ödemeniz lazım. Dedim ki fesubhanallah! zaten 49 tl'ye bilet var madem 46 tl ye alacaktım, niye 10 dakikadır konusuyoruz? Ama niyetliyim o bileti aldım, hatta gidiş - dönüş bilet aldım ama ne mutlu ki ikisinde de uçak rötar yaptı.

Hele dönüş seferinde 15 dakika rötar anons edildi, bir daha tek bir anons olmadı ama Sabiha Gökcen'de tam tamına 1buçuk saat ekstradan bekledik.

Neyse efenim, işin pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili olan bölümünü ben diğer blogumda yazacağım. (erdalerdogdu.com) Ama buda benim size bir tavsiyem ve tecrübe paylaşımım olsun, biz sustukca bu firmalar böyle rötar yapıp bizleri havaalanlarında bekletmeye devam edecekler. Ve bizlere seyahatlarimizin en heyecanlı yeri olan başlangıcını zehir edecekler. Bence bir şekilde sesimizi onlara duyurmalı, onlara markaların gerçek sahibinin bizler olduğumuzu göstermeliyiz. Bu demek oluyor ki BENİM İÇİN SUNEXPRESS BİTMİŞTİR, DAHA DA BEDAVA BİLET VERSİNLER MARKALARINI TERCİH ETMEM. Bu da size dost tavsiyesidir.

Logo üzerinde gördüğünüz üzere sunexpress size iyi yolculuklar, ben ise sunexpress'siz ve rötarsız uçuşlar dilerim.

Saygı ve selamlarımla

İhlas Kuzuluk Kaplicalari ve Dereagzi Alabalik Tesisleri

2010-03-25T12:02:00.016+02:00

Bundan çok zaman önce bloguma 'hem sağlık hem tatil mekanları; kaplıcalar' başlığı altında bir yazı yazmıştım. O yazım içerisinde benim geçmiş dönemde gitmiş olduğum kaplıca tesisleri hakkında kısa kısa bilgiler vardı ve onlardan biri de İhlas Kuzuluk Kaplıca Tesisleriydi.

..

Yazı içinde;
'Şimdi gelelim kuzuluk’a. İhlas firmasının burada da bir kaplıca tesisi var. Apart otel olarak hizmet veren kaplıcanın içinde mevcut birde oteli bulunmakta, küçük birde havuzu var.Burası bir toplu konut sitesi şeklinde tasarlanmış, bel ki 1000 den fazla daire vardır. İstanbul,Sakarya,Ankara,Bursa gibi illere yakınlığından dolayı yaz- kış doludur.Bununla birlikte burada ki oda olarak tabir edebileceğimiz yerler mevcut birer daire şeklinde,içinde çatalına kadar her şey var ve fiyatları da gayet uygundur ki bu fiyatlar yatak başı değil 6kişilik daire başı fiyatlardır. Yazın pek çekilmez çünkü kuzuluk bir ova, çok sıcak oluyor. Ama kışın tadından yenmez.Çok güzel bir çarşısı vardır ve çevrede ki alabalık tesislerinde Türkiye’nin en lezzetli balıklarını yiyebilirsiniz.' demişim kuzuluk kaplıcaları ile ilgili olarak. Geçtiğimiz ara tatilde buraya bir kez daha gitme fırsatı elde ettik. Artık İstanbul'a yakın olduğu için mi, biz alıştık diye mi bilmiyorum ama herhal 15. gidişimiz oldu. :) Artık tesis eskimiş durumda, evler/daireler yavaş yavaş miladını doldurmuş durumda. Ama yanlış hatırlamıyorsam ilk olarak 95 yılında gitmiştik, o günden bugüne çevresi her seferinde biraz daha gelişiyor. Eğer yolunuz düşerse, ne bileyim Ankara'dan filan dönerken vaktiniz varsa ben burayı size tavsiye ederim. Otoyol üzerinden ayrılıp 20-25 km kadar yol gidip hiç olmadı bir alabalık ziyafeti çekebilirsiniz kendinize. :)

..

Bu sefer ki tatilimize köy pazarı damgasını vurdu diyebilirim. Ne var ne yoksa aldım buradan. Tereyağı, peynir, süt, yumurta, mısır unu, köy ekmeği hatta köy tavuğu bile... :) Bu gördüğünüz tereyağ ve peynirler (abhaz ve çerkez peynirleri) şiddetle tavsiye edilir. Aşağıda da koca tabak eritme peyniri göreceksiniz. :)

Ben size diyeyim mi, bizim marketlerden aldığımız şeyler tavuksa bu fotoğrafta gördüğünüz şeyler başka bir şey. :) Ben küçükken hatırlarım kasaplardan tavuk aldığımız zaman içinden çiğerleri filan çıkardı ama şimdi biz tavukların neredeyse posasını alıyoruz. :( Ama ileride tavuk besleme kararı almamın yegane sebebi yukarda fotoğrafta gördüğünüz tavukların birinin tadına bakma fırsatı elde etmemdir, bu böyle biline :)

Şimdi gelelim mekan reklamımıza :) Aman ha yanlış anlamayın ben tamamen gönüllü olarak yazıyorum bunları buraya, Dereağzı Alabalık tesislerinin bundan haberi bile yok. Burası geçen sene gittiğimde bir kır lokantası şeklindeydi ama abiler 1 sene yememiş içmemiş çalışmış ya da onca yıldır kazandıkları paranın hepsini bir anda buraya yatırmış olmalı ki süper bir tesis kurmuşlar. Ama ben kendi adıma konuşmalıyım ki eski mekanın tadı bende ayrıydı. Belki yemeklerin hepsinin tadı aynı, çalışanlar aynı, ustalar aynı ama bizim gibi İstanbul'dan ya da benzeri yerlerden gelen adamları ben olsam düğün salonu gibi bir mekana sokmazdım. Neyse ki yediğim yemeklerin lezzeti bu küçük kusuru bana görmezden getirtti. :)

Şimdik gelelim fasulyenin ay pardon mıhlamanın/muhlamanın, eritme peynirin ve alabalığın faydalarına. :) Şimdi bizim serde karadenizlilik var, balığı yapmasını da yemesini de severiz. :) Daha önce burada çipura ızgara tarifi vermiştim, sonrasında diğer blogumda fırında hamsi buğlama tarifi verdim. Yani anlayınız ki burada yediğim balığın tadını size tavsiye ediyorsam gerçekten güzeldir. :) Ama bilinmeli ki burası da bir karadeniz bölgesi ve çevrede yaşayanların çoğu toprağım benim. O yüzden burada yemek yiyecekseniz sofraya ilk önce muhlama/mıhlama söyleyeceksiniz. Diğer yandan bu bölgede abhazlar ve çerkezler var ve onlar enfes peynirler yapıyorlar, o peynirlerden yapılmış koca tabak bir peynir eritmesi yemeğe başlamadan önce iyi gider.

Yukarıda yemeğe başlamadan önce diyorum çünkü yemek olarak alabalık yiyeceğiz :) İster kızartma, ızgara ya da kiremitte alabalığın tadına bakabilirsiniz.

Ayrıeten bu bölgede ne yapılır diye sorarsanız eğer yolunuz kuzuluk'a düşer ve buralarda konaklarsanız, hava güzelse, dokurcun, mudurnu taraflarına gidilebilir, sülüklü göl'e gidilebilir ya da hatta abartırsanız Sapanca gölü kıyısına ya da Bolu, Düzce taraflarına gidilip gelinebilir.

Neyse bana şimdilik müsade umarım yazıyı beğenirsiniz. Gidenler, gelenler, görenler olursa bu yazdıklarım hakkında ki fikirlerini her zaman beklerim. Bir de Dereağzı alabalık tesisleri bi daha ki geldiğim zaman size soracağım bakalım yazıyı okudunuz mu, okumadınız mı, okumadıysanız bilin ki dilimden çekeceğiniz var. Haydin size de hayırlı ve bereketli işler. :)

İ.B.B.B Pendik/Gozdagi Sosyal Tesisleri

2010-03-18T10:45:00.013+02:00

Geçtiğimiz günlerde kısa süreli bir İstanbul seyahati yapma fırsatı buldum. Amacım okulum ile teknik bir gezi yapmaktı ama ailem İstanbul'da yaşayınca haliyle kendi evimde konakladım :) Bu esnada babamın artık sabitlesen pazar gezdirmelerinden birini daha yaşama şansı elde ettim. Böyle Beykoz'a mı, Sarıyer'e mi gidelim diye düşünürken bu sefer hedef çok farklı bir yer oldu ve Pendik'e gittik. :)

Tesis İstanbul Büyükşehir Belediyesinin birçok sosyal tesisi ile aynı menüye sahip ve fiyatlar da onlarla aynı doğrultuda sabit. Ama burasını sorarsanız aynı Büyük Çamlıca Tepesine benziyor.

Her yerde, her zaman, en yüksekte...

Buranın en meşhur yemeği Gözdağı Kebabıymış. Ben ilk kez yedim ve gerçekten yemeğe değer olduğuna karar kıldım. İskender'e benzer bir tadı var ama değil, Manisa Kebabını andırıyor ama değil. Böyle etli tavuklu patates cipsli ve yoğurtlu güzel bir tat.

Gözdağı Kebap

Ve sonra yemek sonrası tatlıları var, ben konuda çok hasassım tatlı deyince akan sular durur benim için :) Ve genelliklede böyle bize has meyve tatlıları ya da süt tatlıları tercihimdir.

İncir tatlısı

Ayva Tatlısı

Kabak tatlısı

Ne diyeyim efenim, bir gün yolunuz düşerse bu tesise uğramayı unutmanyınız bence, uygun fiyata güzel bir hizmet ve lezzetli yemekleri İstanbul gibi bir yerde bulmak zor... Bulmuşken de kaçırmayalım değil mi? :)

Genc Gezginler Seyahat Bursu Yarısmasi Galibi - Mustafa Ozturk ve Umit Orhan

2010-02-27T14:23:00.005+02:00

Dün ff'te bir arkadasımın yaptığı duyuruyu gördüm. Daha önce 1-2 yerde karşılaştığım ama tanışma fırsatı bulamadığım ama hakkında duyduklarım ile, sosyal medya ve blogundan takip ettiğim kadarıyla tanımadan sevdiğim arkadaşlarımdan biri olan Mustafa Öztürk şöyle bir feed girmişti; 'Ey sevgili FF dostlarım :) Beni ve Dostum Ümit'i bu yaz interrail ile sırasıyla Plovdiv, Prag, Viyana, Berlin, Amsterdam, Paris, Lyon, Milano, Roma, Atina şehirlerine götürecek seyahat bursu için desteklerinizi bekliyorum :) budur!'u işaretlemeniz yeterli :)' . Bu feedi gördükten sonra Mustafa'nın feed içinde verdiği linklere gittiğimde Özlem Pansiyon adlı blogun 'Genç Gezginler Seyahat Bursu' adlı bir yarışma düzenlediğini duydum. Öncelikle kendi adıma üzüldüğümü söylemeden edemem, çünkü malumunuz ben de nacizane gezmeyi ve gezdiğim yerleri kelimelerim yettikçe yazmaya çalışan biriyim. Ki bu burs için gereken en önemli 2 özellik bunlarmış. Ama akabinde Mustafa Öztürk'ün ve arkadası Ümit Orhan'ın bu yarışmada 12. finalist olduklarını okudum ve sevindim. Önce yukardaki dediğim sebepten dolayı Mustafa'yı kıskanmadım dersem yalan olur, bunu ff'te feedin altına yazdığım yorumda da şu şekilde dile getirdim zaten; 'Bak Mustafa, kıskandım şimdi seni, bütün finalistleri inceledim yazılarını okudum, içlerinde ben yoksam, bence senin kazanman için de bir mahsur yok, :) eğer ekstra olarak yapmamız gereken bir şey varsa dm atabilirsiniz, Çok bebe bir blog olsa da ben de şurada nacizane gezi notları yazıyorum: http://erdallageziyorum.blogspot.com/ eğer ekstra bilgi verirsen, sizin için yazı da yazabilirim... :) Şimdiden başarılar... '

Ve orada da dediğim gibi şimdi Mustafa'yı desteklemek, onun bu bursu kazanması için bu yazıyı buraya yazıyorum. Çünkü ben Mustafa'nın bu bursu ne kadar istediğini az biraz anlayabiliyorum ve düşünüyorum acaba ben olsam ne kadar isterdim diye ve cevabım; 'çok ' demek ki Mustafa'da bu bursu kazanmayı ve inter-rail seyahatine çıkmayı çok istiyor. Mustafa biliyorsun daha önce sosyal medya kullanıcıları buna benzer bir çok kampanyayı aldıkları destekler ile kazandılar ve sen de bu yarışmayı bir aksilik olmazsa kazanacaksın bundan şüphen olmasın. O yüzden ben şimdiden; 'Genc Gezginler Seyahat Bursu Yarısmasi Galibi - Mustafa ÖztÜrk ve Ümit Orhan.' şeklinde bir başlık attım. Ama tekrardan başarılar dilerim. Umuyorum ki elemeler sonuçlandığında hep birlikte çok sevineceğiz. Bir de 4 kişi için bu burs verilecekmiş şimdiden sizinle birlikte bu tura katılacak arkadaşlara, 'çok şansşlı olduklarını, çünkü çok iyi 2 adamla bu tura çıkacaklarını' söylemek istiyorum. Diğer arkadaşlarda kazanamadıkları için çok üzülmesinler çünkü bir gün onlar da eminim daha güzel seyahatlare, gezilere çıkacaklar. :)

Saygı ve Selamlarımla

Üsküdar - Çengelköy - Çınaraltı Aile Çay Bahçesi

2010-02-05T14:34:00.008+02:00

İstanbul içerisinde her ne hikmetse Anadolu Yakasını daha bir çok severim ben. Belki burada doğduğum içindir, belki daha sessiz sakin olduğu içindir, belki daha Avrupa Yakası gibi modernleşemediği içindir. Her nedense neden mümkünse bu sevgim hep kalsın.. :)

Anadolu Yakası deyince de insanın aklına Kadıköy, Üsküdar ve Beykoz gelir herhal. Çünkü buralar sahil kenarıdır ve çok uzun sürelerdir yaşam alanı olarak kullanılan eski alanlardır. Bunların içinde de Üsküdar'ın yeri ben de ayrıdır. Çamlıca olsun, Fethipaşa olsun, Beylerbeyi, Çengelköy... Gerçekten görülesi alanlar içinde.

Bugün size aslında birçoğumuzun bildiği ama nerede olduğunu çıkaramadağı bir mekan olan. Çengelköy Çınaraltı Çay Bahçesini tanıtayım istedim.

Burayı bana yakın ve benden büyük olan jenerasyon bir zamanların efsane televizyon dizisi olan Süper Baba'dan bilirler. O zaman dizide işletilen kahvehane burasıydı. Bu mekan o diziden önce de vardı, diziden sonra da orada kaldı :)

Ben mümkün oldukça İstanbul'a her geldiğimde buraya bir kere gider, cayımı kahvemi içerim. Şimdi yanında yeni mekanlarda var ama burasının adı da tadı da bir başka geliyor bana. Yazında kışında ayrı güzel. Ama yazın bir haftasonu simidini, poğacanı ya da böregini alıp gelip burada yapılacak bir kahvaltının tadını size anlatamam. Hele de yanınızda sevdiğiniz insanlar varsa...

Derseniz niye çınaraltı çay bahçesi diye, iste adını bu üstte gördüğünüz kocaman çınardan alıyorda o yüzden. :)

Buarayı size uzun uzun anlatmayacağım ama bir gün yolunuz İstanbul'a, Üsküdar'a düşerse oradan bir minibüs ya da dolmuşa binip 10 dakika içinde boğaza karşı kendinize demli bir çay ısmarlayabilirsiniz. Hmm, bir de eğer İstanbuldaysanız ve hala buraya bir şekilde gelmediyseniz, bilin ki benim size söyleyecek sözüm yok. :) Üsküdar'a, Çengelköy'e gelip, çınaraltı nerede diye sorarsanız, herhal körler bile size burayı gösterir.

not: fotoğrafları cep telefonum ile çektim, yanımda makinem yoktu, hem akşamdı hem de hava kar yağışlıydı ama yine de mekanın sıcaklığını sizlere ulaştırabilmişimdir umarım.. :)

Enfes Kadayıf Dolması Nasıl Yapılır? :)

2010-02-04T15:14:00.013+02:00

Efenim Selamlar,

Çok ama çok uzun zaman sonra tekrardan merhaba. Malumunuzdur burası geçtiğimiz yaz içerisinde tamamen zevk için açtığım gezi ve lezzet blogum. Tabi okul dönemi içerisinde olduğumuz için çok fazla gezip-tozup, yeyip içemiyoruz dolasıylada buraya çok aktif şekilde yazamıyorum.

Ama hazır şimdi ara tatildeyken, bir kaç yazı yazayım dedim. Ne dersiniz iyi etmiş miyim?:) Şimdi burası için gezi ve lezzet blogu dedik ama içinizde elbet diyenler olacaktır, oğlum işin gücün mü yok, hem sen kimsin, nesin de bize ideal/güzel mekanlar, lezzetli yemekler tavsiye edeceksin de biz de sana kanıp oralara gideceğiz? Bunda sonuna kadar haklısınız. :) İşte dedim ya tamamen zevk. :) Ama ben birçok konuda zevkli olduğuma inanırım. Bunlardan biri de damak zevkimdir. Çünkü ben neredeyse yediğim her yemeği, biraz uğraştıktan sonra yapabilecek kadar, azcık aşçılık yeteneğine sahibim. Bunu da zaman zaman bu blogda göstermeye çalışıyorum ki siz de bana daha rahat güvenebilin. :) ( lütfen bakınız... :) ) (Ama tabiki gerek gezi konusunda gerekse lezzet konusunda benden çok daha profesyonel olarak bu işi yapanlar var. Eğer daha iyi işler görmek daha güzel bilgiler öğrenmek isterseniz gezi konusunda Sevgili Sevil Mert'in Çok Okuyan Çok Gezen adlı Gezi Blogunu, lezzet konusunda ise Sevgili Uğur Samsa'nın Tarif'i Yemek adlı lezzet blogunu takip edebilirsiniz. Çünkü ben de beğeniyle takip ediyorum onları. :)

İşte bugünde sizlere bir lezzet tarifi sunacağım. Güzel Anadolumuzun en güzel şehirlerinden biri olan Erzurum'a ait yöresel bir lezzet. Kadayıf Dolması. Gerçekten çok iddalı ama bir o kadar da basit bir lezzet... Benim ilk deneyimimdi ama bu kadar iyi ve lezzetli olacağını tahmin dahi edemezdim...

Öncelikle Malzemeleri yazalım, zaten sonrasında fotoğraflar size yardımcı olacaktır.

Biz;

500 gr taze tel kadayıf,

150 gr ceviz içi,

4 yumurta,

1,5 su bardağı zeytinyağı,

Şerbeti için; 3 su bardağı su, 2 su bardağı şeker, yarım limon kullandık.

Öncelikle tek kadayıflar tel tel hale getirilir.

Sonrasında uzunlamasına olacak şekilde avuç içine yayılır ve alt kısmında bir miktar uzun bırakılır üst kısmı (kadayıf torbası-bütün kadayıflar) koparılmadan sarılmaya başlanır.

Kendini topladığı hissedildiğinde kadayıf yumağı tarafından koparılır ve aşağıdaki gibi kalın bir dolma görünümü alır.

4 yumurta genişce bir kap içinde iyice çırpılır. Ve kadayıf dolmaları bu yumurta içine bandırılır.

Yumurtanın içine daldırıp çıkardıktan sonra biz bi müddet boş bir kap içinde bekletmeyi tercih ettik.

Daha sonra iyice kızdırılmış bolca yağın içinde kadayıf dolmaları 3-4 dakika kadar kızartılır.

Kızarınca aşağıda ki gibi bir görüntü alıyor, ben yememek için kendimi zor tuttum :)

Hmm bu arada bir püf nokta daha var, mümkünse şerbeti kadayıf dolmalarını kızartmaya başlamadan önce, hazırlayın ve soğuması için bekletin çünkü kadayıf dolmaları sıcak, şerbet ise soğuk olucak.

Bütün kadayıf dolmaları için bu işlemi tekrarlayın. Yarım kg kadayıftan biz yaklaşık 20 tane kadayıf dolması çıkardık. Bu da yaklaşık olarak 8-10 kişilik oluyor demek.

En sonunda kadayıf dolmaları azcık ılık şekildeyken, yanına kaymak ve ceviz parçası koyup. Servis yapın...

Afiyet bal şeker lop lop et olsun ...:)

En sonunda ablamla yaptığımız kritik sonucunda, dolmalar sarılırken, cevizin yanına tarçın ve şeker koyulursa sanki daha güzel olacağı kanısına vardık. Biz bi daha ki sefer öyle deneyeceğiz. Siz de deniyebilirsiniz...

İzmir Kızlarağası Hanı ve Fincanda Pişen Türk Kahvesi

2009-12-07T13:57:00.013+02:00

Evet uzun bir aradan sonra yine bir yazı ile karşınızdayım. Edirne'den sonra, İstanbul'dan sonra, Denizli'den sonra :) ki durağımız İzmir oldu. Ben İzmir'e ilk defa 9 Eylül 2007 tarihinde geldim, O gün İzmir'in kurtluş günüydü ve çok güzel kutlamalarla karşıladılar beni. Yaklaşık 2 yıldırda İzmir'de yaşıyorum. İzmir ülkemizin ve güzel Anadolu'muzun en büyüleyici şehirlerinden biri. Burayı size anlatmakla bitirmek mümkün olur mu bilmem ama bu yazıda size tanıtmak istediğim yer, İzmir'in güzel mekanlarından biri olan Kızlarağası Hanı.

Kızlarağası Hanı aslında ülkemizin her noktasında bulabileceğimiz ya da gördüğümüzde yadırgamayacağımız bir yapı. Çünkü İstanbul'da Kapalı Çarşı ya da Mısır Çarşısı neyse Edirne'de Arasta Çarşısı neyse Kızlarağası Hanı da İzmir için o. Yani bir kapalı çarşı.

İçinde baharatçıları, gümüşçüleri, antikacıları, şalcıları , ev eşyaları ve el sanatları satan dükkanları bulabileceğiniz bir çarşı. Bu çarşı ve çevresi bence 4 kısımdan oluşuyor.

1- Çarşı bölümleri - Bedestenler

Bu bölümde daha çok incikciler boncukcular mevcut, ama gümüşçüler gercekten görülmeye değer. Çok güzel tezgahları var. (elimde çok fotoğraf var ama şu anda internetim kastırdığı için eklemekte güçlük çekiyorum)

2- Avlu bölümü

Burası bir han ve tam ortasında bir avlu mevcut. Avluyu şu aşamada kahveciler kullanıyor ama han içinde ki dükkanların avluya bakan bölümleri veya direk avluya bakan dükkanlar mevcut.

3- 2. kat ya da balkon bölümü diyelim. Burada da yine kahveciler mevcut. Avluyu gören bölümde oturup kahvenizi yudumlayabilir, ya da kapalı bölümde kalan kısımlarda ney dinletilerine katılabilir, antikacı dükkanlarını gezebilir, gümüş veya takı tasarımcıları ile küçük sohbetler edebilirsiniz.

4- Bu bölümde ise artık hanın dışına çıkıyoruz. Tabi biraz dolandık, yorulduk şimdi azcık dinlenelim. Bu noktada İzmir'in her geçen gün biraz daha meşhurlaşan fincanda pişen türk kahvesini içmemek olmaz.

Bu kahvenin en büyük 2 özelliği. a) Dibek kahvesi olması b) Fincanda pişmesi

Dibek kahvesi deyince benim aklıma gelen ilk ve tek isim İlyas Gönen Dibek Kahvecisi.

Benim son 2 yıl içerisinde gerek İstanbul'a gerekse güzel Anadolu'muzun yaptığım tüm yolculuklarda bana bu kahve markası eşlik etti. Nereye kime gittiysem yanımda bir paket kahve götürdüm. Merak etmeyin kendileri bana sponsor olmuş değiller ama seviyorum bu tadı. Bilhassa dibekten yeni alınmış sımsıcak kahvenin kokusunu bir kere içinize çektiniz mi, aşık olmamanız elde değil.

Buna artı olarak fincanda pişen kahve dedik. Eminim siz de kahve fincanda mı pişer canım, kahve dediğin cezvede pişer dediniz :)

İşte karşınızda fincanda pişen türk kahvesi. Emin olabilirsiniz ki tadına doyamacaksınız. Dibekte dövülmüş kahveyi fincanda pişiren en iyi mekan neresi derseniz aklıma gelen tek mekan kesinlike kahveci ömer usta.

Mekanın da çok güzel fotoğrafları var ama artık o kadarı merakınız da kalsın ve İzmir'e yolunuz düşerse ya da İzmir içinde boş vaktiniz olduğunda gidip görürsünüz, nasıl bir yer oldugunu ama bence emin olun gidip görmeye değer. Neyse şimdilik benden bu kadar efenim. Bir sonra ki yazıda buluşmak dileğiyle

Beykoz'da balık keyfine ne dersiniz?

2009-10-22T18:26:00.007+03:00

Beykoz İstanbul'un Anadolu yakasında ki en güzel ilçelerinden biri. Şirin mi şirin, güzel mi güzel bir sahil ilçesi hatta. O yüzdendir ki, nice şairlere, yazarlara, devlet adamlarına ve ya ülke zenginlerine ev sahipliği yapmış ve yapmaktadır. Benim içinde İstanbul içinde en sevdiğim mekanlardan biridir. Hala İstanbul'un tüm güzelliğini görebilirsiniz burada. Geçtiğimiz zaman içinde babam Beykoz'da bir balıkçı keşfettiğini oraya gidip balık yiyebileceğimizi söyledi. Biz de tabi balıklama atladık, bindik arabaya Beykoz'a doğru gidiyoruz, şimdi hepimizde bir umut, bir restaurant bekliyoruz, işte Beykoz korusunun oraya indik, ya baba yine mi beykoz korusuna gideceğiz derken babam koruyu azcık geçti ve arabayı sahile parketti. Hep birlikte arabadan indik ve karşımızda ki manzara buydu. :)

Tabi babam tarafından, böyle bir yere daha önce alıştırılmamıştık. Yadırgayıverdik bir anda :) İşte bu tekne ve sahilin hemen yanındaki kaldırımlık kısıma bir grup balıkçı tezgah açmışlar, hem balık satıyorlar hem de sattıklarının balıkların hepsinden müsterilerinin isteğine göre pişirip servis yapıyorlar.

Biz gittiğimiz zaman Ramazanın hemen öncesi, yaz dönemi sayılabilecek bir zamandı ve öyle çok fazla balık çeşiti yoktu malesef. İşte ital palamut denilen azcık büyük Uskumru ve Çipura vardı, biz ital palamut sectik, adam başı 2 balık yani 4er yarım. 6 kişiydik 12 balık söyledik yani, ilk yok yiyemeyiz derken babamı ilk defa bu kadar ısrarcı görünce dayanamadık canım :) peki dedik. :) Ben böyle yemek yemeği beklerken daha bir acıkıyorum, acep size de böyle oluyor mu bilmem ama o yüzden pek bir sabırsız olurum. Ama ne mutlu ki burada ki abiler olayı çözmüşler ve seni çok bekletmeden 5 dakika da Beşiktaş modunda balıkları hemencecik pişirip önüne koyuyorlar.

He Heytt öyle çatallı, kaşıklı yemek bekliyorsanız yanılıyorsunuz. Adamlar tüm balıkları pişirim böyle folyaların üstüne koyup, yanına roka-soğan-maydonoz ve pul biberden oluşan bir salata ve balık başına yarım ekmek getiriyorlar. Siz de bunları afiyet bal şeker olarak yiyorsunuz. Hayatınızda yiyebileceğiniz en lezzetli balıklardan bir bölümünü burada yiyebileceğiniz konusunda ben adamlara kefil oluyorum. 1 Balık ekmek,salata, içeçek adam başı 6tl verdik yanlış hatırlamıyorsam. Mekanın net adresini bilmiyorum ama Üsküdar tarafından Beykoz korusuna girmeden yaklaşık 50-100m azcık geride kalıyor zaten balıkçıları görürsünüz. Yolunu düşerse ve karnınız aç ise buraya kesinlikle uğramalısınız.

Bir Sultanahmet akşamı...

2009-10-08T11:11:00.014+03:00

Yazılmayı uzun süredir bekleyen ama bir türlü vakit bulunamayan bir yazı ile karşınızdayım. Geçtiğimiz ay içinde Ramazan'ı Şerif ayını nacizane yaşamaya çalıştık. Artık her geçen Türkiye'nin her köşeşinden gelen insanlar ile popülerleşen Sultanahmet'te iftar kültürüne bir İstanbul'lu olarak ben de bu sene dahil oldum. Sanırsam insan elinin altında bulunan şeylerin değerini pek bilmiyor, ne bir Sultanahmet Camii, ne bir Galata Kulesi, ne de bir Eyüb Sultan dünyanın başka bir yerinde var.

Sultanahmet Camii ve çevresi, eski İstanbul, kutsal yarımada, costantinapolis, ne derseniz deyin dünya tarihin her safhasında kendine bir yer bulabilir. İstanbul başka bir dünya, tek başına bir dünya. Bir düşünün bakalım, tarih bilginizin içinde uğruna İstanbul kadar savaş yapılmış bir şehir, adına İstanbul kadar roman, şiir, şarkı yazılmış besteler yapılmış bir 'AŞK' var mı?

Sultanahmet'te iftar dedim ama konu nereden nereye geldi. :) İşte İstanbul adamın aklını başından böyle alıyor. Uzun süredir görüşmediğim bir arkadasş grubum vardı. Koca yaz yine kendileriyle bir buluşma organize edememiştik. Ama ne mutlu ki durduk durduk turnayı gözünden vurduk. :) Son 3-4 yıldır sürekli Sultanahmet'te iftar için niyetleniyor ama her ne hikmetse bu bir türlü kısmet olmuyordu. Neyse ki bu sene muradıma erdim.

Neredeyse tamamen spontane gelişen bir organizasyon anca katılanlarının güzelliğiyle bu kadar güzel ve zevkli geçer.

Türkiye'nin her yerinden Sultanahmet'e akın eden onbinlerce insan arasında kendinize yer bulabilmeniz için biraz erken gelmeniz lazım. Biz de öyle yaptık yaklaşık 2 saat erkenden gelip, kendimize uygun bir yer aramaya başladık. Birçok insan piknik modunda iftar yapmayı seçerken, grubumuzun birçoğu işlerinden geleceği için biz Ramazan Çadır Lokantalarından nasiplendik. 3. fotoğraf olarak göreceğiniz yerler, Fatih Belediyesi tarafından, lokantalara kiraya verilen yerlerie kurulan çadırlar. Ön tarafları küçük ama arkalarında bahçe bölümleri var. Oralarda oturuyorsunuz. Tabldot yemek çıkartıyorlar gibi birşey. Hepsinde aynı yemekler var, çorba, yemek, pilav, içeçek = 15 tl.

Hayatımda en sevmediğim şey plastik tabaklar içinden yemek yemektir ama kanımca ben bu çorbanın tadını asla unutamayacağım. Çünkü hayatımda tanıdığım, samimiyetlerine inandığım, en güzel insanlarla birlikte uzun süre sonra ilk kez bir arada yemek yiyorduk. Yemekten öte bir şey aslında İftar yapıyorduk. Yemeğin bir önemi yoktu bu doğrultuda o güzel insanların yüzlerini görmek, seslerini duymak, aynı masa etrafında küçük bir çember kurmak, bunun tadıydı çorbada ki.

İftarımızı yaptıktan sonra çaylarımızı içmek için başka bir mekana geçtik. Bu noktada iftar yapmadan önce gözümüze çarpan Derviş Kafe'yi seçtik. Çaylarımızı yudumlarken, tadından doyulamaz bir sohbet eşliğinde ilahiler ve sema gösterimi. Gerçekten muhteşemdi.

Her ne kadar, semazene jeton atıyormussun ve o bununla dönüyormuş gibi olsa da, çocukluğundan beri en büyük isteklerinden biri Şeb'i Aruz'u canlı izlemek isteyen bu çocuk için bu gösteri az da olsa nefsini tatmin ettirdi.

Bu arada arkada kanun ve def çalıp, ilahiler söyleyen ağabeyleri ben bi yerden tanıyorum ama halihazırda çıkartabilmiş değilim. Acaba televizyonda mı gördüm, yoksa başka bir yerde mi tanıştık bilemiyorum.

Bir müddet sonra Deviş Kafe'den kalkltık ve arkadaşlarımızdan birtanesini uğurladık ama bizim için ne gece ne sohbet daha bitmemişti. Oradan kalktıktan sonra Beyazıt'a nargile ve Türk kahvesi içmek için Balkan Milletleri Külliyesine, Şerbethane'ye gittik. Yanımdaki güzel insanların tadından mı yoksa gerçekten bu adamlar işlerini çok iyi mi yapıyorlar bilmiyorum ama Nargile (gül-nane) 10 numara, Türk kahvesi (damla sakızlı) 10 numara, şerbet (güllü) 10 numara. Yani her şey ama her şey 10 numaraydı. Böyle bir geceyi yaşamak bir daha ne zaman nasip olur bilmiyorum ama gerçekten yaşanılası bir geceydi.

Eğer bir gün Sultanahmet'e yolunuz düşerse, oradaki tarihi mekanları gezmeden zaten geri dönmeyin, Bir Ayafofya, bir Yerebatan, bir Topkapı Sarayı, bir Gülhane, dünyanın başka bir yerinde yoklar. Ama dinlenmek, soluklanmak istediğiniz Derviş Kafe hemen Sultanahmet ve Ayasofya arasında, orada bir çay içebilirsiniz. Üşenmez iseniz ki Kapalı Çarşıyı görmeden zaten geri dönmezsiniz, hazır oraya kadar gitmişken Balkan Milletleri Derneğine uğramadan etmeyin. Eğer meraklısı iseniz, gerçekten süper bir nargile keyfi yapabilirsiniz.

Ben bu gecemde emeği, katkısı, sesi, soluğu olan herkese teşekkür ederim. En kötü günümü inşallah böyle olsun.

-----------------------------

-----------------------

-------------

Ve sen bu gecede yanımda olmayan kişi, benden uzakta olan güzellik, beni çoktan toprağa verenim, sen de yanımdaydın aslında aklımdaydın, yüreğimdeydin. Buraları seninle birlikte de dolandık, aynen sana dediğim gibi her şey yeni bir anlam kazandı san ki sen gelmeden önceki 21 yılı boşuna yaşamışım gibi. Oturup soluklandığımız banklar, kapısında fotoğraf çekildiğimiz ev, ve ben hala bıraktığın yerdeyiz :(

İstanbul'un saklı miraslarından biri Arap Camii

2009-09-19T12:56:00.013+03:00

Malumunuz Ramazan'ı şerif'in gelmesiyle, medyalarımızda İslam dinine ait objelerin gösterim süreleri baya baya arttı. İşte yine böyle günlerden birinde bir yerde Arap Camii hakkında bir habere rastladım. O ana kadar Arap Camii'nin adını dahi duyduğumu hatırlamıyorum. Ama Ramazan'ı şerifte nasip oldu. O zaman için İstiklal Caddesinde staj yapıyordum. Öğle namazı vakti, ezan okununca aklıma geldi, ve yanımdaki abilere yav buralarda bir Arap Camii varmış, acep nerededir bilir misiniz dedim. Onlarda hadi kalk gidelim dediler. Yanımda fotoğraf makinem de vardı. Gittiğimde gerçekten İstanbul'u karış karış bilen bildiğini zanneden biri için büyük bir hayrete düştüm. Çünkü karşımda gerçek anlamda bir sanat eseri vardı ve üzerinde ki tarih 717 yılını gösteriyordu. Yani İstanbul'un fethinden yaklaşık 700yıl önce yapılmıştı. Daha önce birçok camii görmeme karşın mimarisi beni kendine hayran bıraktı. Hakkında çeşitli rivayetler var. Yani İstanbul'u fethe gelen Araplar tarafından mı yapıldı, yoksa daha sonra bir vakitte bir kliseden mi cevrildiği konusunda. Ama eğer böyle mekanlara merakınız varsa. Yolunuz Karaköy'e düşerse, Galata Hırdavatçılar çarşısı, Perşembe pazarı diye bilinen mekanlara gelirseniz, ya da Taksimden Karaköy'e doğru iniyorsanız, uğramadan etmeyin. Kime sorsanız gösterirler. Bir namaz kılmak, o atmosferi öyle yaşamak lazım. Denendi, şiddetle tavsiye edilir.