Gezoem blog over bijen

Imkercursus voor kinderen !

2013-05-25T03:45:00.001-07:00

De Imkercursus is een gratis digitaal kinderboek over het leven van de bijen. Het bevat zowel een vrolijk verhaal, als educatieve informatie over de bijen. Het verhaal is gemaakt in samenwerking met Linda Bierings van Food4Bees en ondersteund door Oxfam Novib om het belang van gezonde voedselproductie (en de massale bijensterfte) onder de aandacht te brengen

Kijk even op de website!

Oude bij kan de tijd terugdraaien en jonger worden - Scientias.nl

2012-12-12T12:36:00.001-08:00

Bron: Oude bij kan de tijd terugdraaien en jonger worden - Scientias.nl

Het brein van oudere bijen wordt weer jong wanneer ze de taak die eigenlijk aan jongere bijen toebehoort op zich nemen. Dat hebben wetenschappers ontdekt.

Uit eerder onderzoek was al gebleken dat bijen jong bleven zolang ze voor de jonge bijen zorgden. Maar zodra ze het nest verlaten en op zoek gaan naar voedsel, worden ze heel snel oud. Al na twee weken, zijn hun vleugels versleten, hun haren vallen uit en hun hersenen functioneren minder goed.

Vraag
De onderzoekers vonden dat bijzonder interessant. “Wij wilden uitzoeken hoe flexibel dat verouderingsproces was, dus stelden we onszelf de vraag: ‘Wat zou er gebeuren als we de naar voedsel zoekende bijen weer voor de jonge bijen zouden laten zorgen?’,” vertelt onderzoeker Gro Amdam.

WIST U DAT…

…parasieten zombies maken van honingbijen?

Experiment
De onderzoekers lieten de naar voedsel zoekende bijen uitvliegen en haalden vervolgens de verzorgers van de jonge bijen uit het nest weg. Zodra de oude bijen weer thuiskwamen, konden sommigen niet anders dan de zorg voor de jongen weer op zich nemen. De rest van de oudere bijen bleef voedsel zoeken. Na tien dagen bleek vijftig procent van de oude bijen die voor de jongen zorgden aanzienlijk beter in staat te zijn om nieuwe dingen te leren.

Eiwit
Maar daar bleef het niet bij. De onderzoekers bestudeerden ook de eiwitten in het brein van de bijen. En ze ontdekten dat met name twee eiwitten sterk veranderd waren in het brein van de bijen die voor jongen zorgden. Het gaat om het eiwit Prx6: een eiwit dat ook wij mensen hebben en dat ons beschermt tegen dementie. En een tweede proteïne dat voorkomt dat andere proteïnen beschadigen.

Jonger
Door bijen te dwingen een taak uit te voeren die eigenlijk niet bij hun leeftijd past, worden ze als het ware weer jonger. Hun werk verandert de moleculaire structuur van hun brein waardoor de bijen het verouderingsproces op afstand kunnen houden.

En dat is ook voor ons mensen heel interessant. “Misschien kunnen sociale interventies – het veranderen van de wijze waarop je met je omgeving omgaat – ons helpen om onze hersenen jonger te houden. Aangezien de onderzochte proteïnes hetzelfde zijn als de proteïnes van bijen, kan het zijn dat deze proteïnes ook spontaan reageren op een specifieke sociale ervaring.” Nader onderzoek moet uitwijzen of het effect dat nu bij bijen is waargenomen ook voor mensen geldt.

Bijenkoningin bepaalt carrière van haar dochters - Scientias.nl

2012-12-12T12:32:00.001-08:00

Bijenkoningin bepaalt carrière van haar dochters - Scientias.nl

Worden de dochters van een bijenkoningin werkers of worden ze zelf koningin? Nieuw onderzoek wijst erop dat de bijenkoningin dat bepaalt, simpelweg door haar dochters een rijk of beperkt dieet voor te laten schotelen.

De onderzoekers trekken die conclusie nadat ze de bij Halictus acabiosae bestudeerden. De samenleving van deze bijen is hiërarchisch, met een koningin en werkers. In principe kunnen wel alle bijen in de kolonie zich voortplanten, maar zijn ze daartoe niet altijd in staat. De oprichter van zo’n kolonie is de bijenkoningin. Als zij de winter overleeft, zet ze in de lente een nieuw nest op.

Kleine generatie
De eerste generatie jongen die de bijenkoningin op de wereld zet, zijn vaak kleine vrouwelijke werkers. Deze helpen de koningin bij het opvoeden van de volgende generatie jongen. Deze zijn vaak groter. De onderzoekers vroegen zich af waarom de eerste generatie kleiner was. Zou het misschien komen doordat de bijenkoningin ervoor zorgt dat de dochters uit de eerste generatie minder eten krijgen? Ze zochten het uit.

WIST U DAT…

…oude bijen de tijd terug kunnen draaien en jonger kunnen worden?

Minder eten
Uit het onderzoek blijkt inderdaad dat de totale hoeveelheid pollen en nectar die de eerste generatie dochters kreeg voorgeschoteld, aanzienlijk kleiner was dan de hoeveelheid pollen en nectar die de tweede generatie kreeg. Gemiddeld kreeg de tweede generatie 1,4 keer meer eten dan de eerste generatie. De hoeveelheid suiker die de twee generaties kreeg, bleek wel even groot te zijn. Dat wijst erop dat de tweede generatie vooral meer pollen kreeg.

Mannetjes
De onderzoekers bestudeerden de bijen zo’n twee jaar. En telkens weer bleek dat de eerste generatie bijen kleiner was dan de tweede. Tenminste: dat gold voor de dochters. De mannetjes die de bijenkoningin op de wereld zette en deel uitmaakten van haar eerste generatie waren niet per se kleiner dan de tweede generatie.

Het wijst erop dat de bijenkoningin ervoor ‘kiest’ om haar eerste generatie dochters minder eten te geven. Zo blijven haar dochters kleiner, zijn ze mogelijk gemakkelijker te domineren en is het aannemelijker dat ze zich niet gaan voortplanten. De dochters worden door het dieet dus in de rol van werkers gedwongen.

BBC News - Honey bees' genetic code unlocked

2012-12-12T12:27:00.001-08:00

BBC News - Honey bees' genetic code unlocked

Researchers say they have unlocked the genetic secrets of honey bees' high sensitivity to environmental change.

Scientists from the UK and Australia think their findings could help show links between nutrition, environment and the insects' development.

It could, they suggest, offer an insight into problems like Colony Collapse Disorder, a mysterious cause of mass bee deaths globally.

The findings appear in Insect Biochemistry and Molecular Biology.

"Honey bees live in complex societies comprising tens of thousands of individuals," explained study co-author Paul Hurd from Queen Mary, University of London.

"Most of these are female 'worker' honeybees that are unable to reproduce and instead devote their short lives to finding food in flowers... and other tasks such as nursing larvae inside the hive."

But the hive has a queen as well - the much longer-lived, reproductive head of the hive,

"When the queen bee lays her eggs, worker bees can determine whether the resulting larvae are to become an adult worker bee or an adult queen bee," Dr Hurd said.

"The type of food the larvae is fed dictates the developmental outcome - larvae destined to become workers are fed a pollen and nectar diet, and those destined to become queens are fed royal jelly.

"This difference in feeding is maintained over the entire lifetime of the worker or queen bee."

The change is suggested to be the result of a "histone code" - a process that sees genetic changes made to proteins called histones within cells' nuclei. Rather than "genetic" changes that are locked into DNA, these are known as "epigenetic" changes.

The report marks the first time such effects had been recorded in honey bees.

"The development of different bees from the same DNA in the larvae is one of the clearest examples of epigenetics in action - mechanisms that go beyond the basic DNA sequence," said co-author Mark Dickman from the University of Sheffield.

"From our knowledge of how the histone code works with in other organisms, we think the marks on the histone proteins might act as one of the switches that control how the larvae develop.

Bijen in New York

2012-07-16T23:46:00.001-07:00

Open imkerijdag

2012-07-16T13:30:00.001-07:00

Onze schans heeft vandaag, 15 juli, meegedaan aan de Landelijke Open Imkerdag We kunnen stellen dat deze middag bij-zonder succesvol is geweest. Hierbij ook veel dank aan iedereen die als vrijwilliger meegeholpen heeft, zonder jullie enthousiasme, tijd en inzet was dit niet mogelijk geweest!

Een impressie......
Er zijn vele bezoekers geweest, van klein tot groot en van jong tot oud.
Er is genoten van de koffie, thee en de overheerlijke baklava "home-made" by Joost. Er is meerdere keren gevraagd om het recept!
Er zijn vele kaarsen gemaakt en menig kleurplaat is ingekleurd, die thuis nog uitgeknipt en als bouwplaat in elkaar gezet kan worden. Vele volwassenen en kinderen hebben naar de moer in de demonstratiekast gezocht en soms ook gevonden. De kinderen konden, inclusief bijenkap, op de reuzefoto met Barry de Bij (met dank aan Joost en Jacqueline, die deze hadden gemaakt)
De schans hing vol met mooie foto's (beschikbaar gesteld door de ABTB), met een heuse (foto van een) bijenzwerm in de boom, met dank aan Jan Goedkoop, die deze foto's zo vakkundig op hout heeft gefixeerd, ze kunnen nog vele jaren mee en zijn zelfs een regenbuitje bestendig!
Vele bezoekers hebben genoten van de wandeling o.l.v Kees, helaas waren de ingezaaide bloemetjes al een beetje uitgebloeid, maar een nieuwe serie is weer ingezaaid en zullen over en paar weken weer te bewonderen zijn. Denk nog even aan de fotowedstrijd en stuur je mooiste bijenweide in!!
Er was een honingproeverij met 7 verschillende smaken honing.
Alle honing die er was, is verkocht.
Er hebben tot nu toe 9 mensen aangegeven, belangstelling te hebben voor de basiscursus bijenhouden. We gaan dus de basiscursus organiseren. Er is nog plek.
Vele bezoekers zijn meegevoerd langs de verscheidenheid aan bijenkasten en hebben veel gezien, gehoord, gevraagd en geleerd.
"De krant" was aanwezig en heeft een interview afgenomen en er zijn foto's gemaakt.
Namens Groenlinks Huizen was Larisa Landre aanwezig en ook vanuit het CDA was er een afgevaardigde.
Dit is belangrijk in verband met onze wens voor een schans in Huizen.
Op zondag 19 augustus zullen we met een kraam aanwezig zijn op de Blaricummer markt. Nadere informatie volgt nog. Voor deze (zon)dag zijn ook weer vrijwilligers nodig. Heb je tijd en zin, laat even weten bij het secretariaat.

Open dag voor goed doel !!

2012-07-09T09:17:00.001-07:00

Bijen voor het meisje...

2012-06-11T10:29:00.000-07:00

Al eerder ging het over Jelle vannochtend dit stuk in de AD!

Nunspeetse jeugdimker (14) naar Tsjechië

NUNSPEET - De Nunspeetse jeugdimker Jelle van den Brink (14) is geselecteerd om als beste jeugdimker van Nederland mee te doen aan de International Meeting of Young Beekeepers (IMYB), van 9 t/m 12 juli a.s. in Praag, Tsjechië. Toen hij burgemeester Van Hemmen hierover op de hoogte bracht nodigde de burgemeester hem direct uit om zich te laten informeren over deze internationale bijeenkomst voor jonge imkers. Burgemeester Van Hemmen gaf aan blij te zijn dat de bijenvereniging in de gemeente Nunspeet de jeugd stimuleert om de boeiende - maar vergrijzende - hobby van het houden van bijen door te geven aan de jongere generaties. Hierdoor blijft het belangrijke oude ambacht van imker voortbestaan.
Jelle van den Brink heeft sinds zijn tiende jaar bijen. Hij volgde lessen bij Wouter van Bronswijk in Elspeet. Hij zet zich in om jeugd te stimuleren om bijen te houden. Dat doet hij op zo'n leuke manier dat er ondertussen ongeveer 15 tot 20 leerlingen bij hem les krijgen in het bijen houden.
Dit jaar doet Nederland voor de tweede keer mee aan een internationale bijeenkomst voor jonge imkers. Deze wordt gehouden op 9 t/m 12 Juli in Tsjechië. Er mogen uit ieder deelnemend land drie jeugdimkers mee die als beste geselecteerd zijn. Op 12 mei deed Jelle examen afgelegd in het bijenhuis in Wageningen. Daar werd getest: Praktijk, drachtplanten, gereedschappen, microscopie en onze theorie. Jelle kwam er als beste uit imker uit en mag met nog twee andere genomineerden naar Tsjechië.
Onlangs is er een Japanse tv ploeg geweest om alle jeugdimkers van de bijenvereniging uit Elspeet te filmen.

Ruzie over bijensterfte - Natuur & Techniek - Reformatorisch Dagblad

2012-06-09T12:41:00.001-07:00

Ruzie over bijensterfte - Natuur & Techniek - Reformatorisch Dagblad

Niet heel recent meer maar een goed stuk !!

Ruzie over bijensterfte

19-05-2012 19:37 | gewijzigd 19-05-2012 19:52 | Tiemen Roos 

1 van 3

Foto lightmonks.com

Het gaat niet goed met de honingbij. Imkers melden jaar op jaar een opvallend hoge wintersterfte onder hun bijenvolken. Geleerden ruziën over de oorzaak: is de beruchte varroamijt de boosdoener of eist een nieuw landbouwgif zijn tol?

Bijenspecialist Tjeerd Blacquière van Wageningen Universiteit & Research (WUR) weigert de neergang van de honingbij op het conto te schrijven van de neonicotinoïden, een vrij nieuwe groep insecticiden die wereldwijd op grote schaal in de land- en tuinbouw worden gebruikt. Daarmee roeit hij tegen de stroom in.

Het tv-programma Zembla zette hem vorig jaar in een uitzending over de bijensterfte neer als derderangswetenschapper en slippendrager van de chemische industrie. Onlangs nog sneerde weekblad Vrij Nederland dat staatssecretaris Bleker (Landbouw) „dubieuze deskundigen” had ingehuurd voor een literatuurstudie naar de relatie tussen landbouwgif en bijensterfte. Blacquière was een van de samenstellers.

Dat hij wordt afgeschilderd als bijenhater doet hem pijn. „Ik weet ook wel dat die bestrijdingsmiddelen giftig zijn voor bijen. Maar het is te simpel om te zeggen dat dit dé oorzaak is van de bijensterfte van de laatste jaren”, zegt Blacquière in zijn woonkamer in Aalsmeer.

Hoge sterfte

Eigenlijk is iedereen het erover eens dat er een probleem is met de bijen. Wereldwijd neemt het aantal soorten wilde bijen al tientallen jaren sterk af. Ook de gecultiveerde honingbij heeft het moeilijk. Sinds een jaar of tien kampen imkers in Amerika, Europa en delen van Azië met opvallend hoge sterfte onder hun volken. Ook in Nederland is het elke winter, de moeilijkste periode voor de honingbijen, raak. Was vroeger een verlies van 10 procent normaal, tegenwoordig overleeft ruim 20 procent van de bijenvolken de winter niet. Dat blijkt uit de jaarlijkse inventarisatie van het Nederlands Centrum Bijenonderzoek.

Op de vraag naar de oorzaken van deze achteruitgang lopen de antwoorden uiteen. Feit is dat het landschap minder rijk is aan bloemen, de voedselbron van de bijen. Ook parasieten eisen hun tol. Nosema bijvoorbeeld, een eencellig diertje dat in de darmen van de bij leeft, en vooral de gevaarlijke varroamijt, die zich voedt met bijenbloed. De varroamijt is zo’n dertig jaar geleden vanuit Azië binnengedrongen. Het Europese type van de honingbij blijkt heel gevoelig voor deze mijt te zijn. Verder speelt mee dat de imkerij voor een belangrijk deel in de hobbysfeer terecht is gekomen. Dat is ten koste gegaan van het vakmanschap. En dan zijn er ook nog de insecticiden: bestrijdingsmiddelen die in de land- en tuinbouw worden gebruikt om plaaginsecten te lijf te gaan.

Over de rol van insecticiden is de laatste drie jaar internationale opwinding ontstaan. Speciaal de neonicotinoïden staan onder verdenking. Deze groep bestrijdingsmiddelen is sinds de jaren negentig op de markt. Neonicotinoïden werken systemisch: ze verspreiden zich door de hele plant. Een klein beetje middel kan de groeiende plant maandenlang beschermen. Een bladluis die zo’n plant aanvreet, legt onherroepelijk het loodje.

Populair

Onder boeren zijn deze nieuwe middelen heel populair. Zaad van suikerbieten bijvoorbeeld is tegenwoordig standaard voorzien van een laagje imidacloprid, een van de meest gebruikte neonicotinoïden. De boer die vroeger regelmatig met zijn spuitmachine het land op moest, heeft er geen omkijken meer naar.

Strikte toepassingsvoorschriften moeten voorkomen dat bijen met de insecticiden in aanraking komen. De instantie die hierover waakt, is het College voor de Toelating van Gewasbeschermingsmiddelen en Biociden (CTGB). Fabrikanten die een nieuw middel op de markt willen brengen, moeten met gedegen onderzoek aantonen dat zo’n middel geen gevaar oplevert voor de volksgezondheid, voor het milieu en voor planten en dieren waar het niet voor bedoeld is.

Naar aanleiding van de maatschappelijke onrust over de bijensterfte vroeg staatssecretaris Bleker (Landbouw) het CTGB vorig jaar de toelatingsdossiers van de neonicotinoïden nog eens te bekijken. Dat leidde voor een aantal middelen tot een aanscherping van de gebruiksvoorschriften. Zo moet voorkomen worden dat de middelen in bloeiende gewassen of bloeiend onkruid terechtkomen.

In wetenschappelijke vaktijdschriften verschijnen intussen steeds meer kritische artikelen over de neonicotinoïden. Onderzoeken aan universiteiten in Europa en Amerika geven aanwijzingen dat de middelen gevaarlijker voor bijen zijn dan eerder werd gedacht. Vooral in Amerika wordt daarbij een link gelegd met de mysterieuze bijensterfte, die daar wordt aangeduid als Colony Collapse Disorder (CCD), in Nederland als verdwijnziekte.

Koninginnen

Eind maart waren twee artikelen in het vermaarde vakblad Science aanleiding voor nieuwe onrust. Franse wetenschappers ontdekten dat bijen verdwalen door het middel thiamethoxam, dat in mais wordt gebruikt. De diertjes vinden de weg terug naar hun volk niet meer en zijn daardoor gedoemd dood te gaan. Een Schots team behandelde hommelvolken met imidacloprid. Deze brachten daarna nauwelijks nog koninginnen voort.

Naar aanleiding van de Sciencepublicaties waarschuwt Jeroen van der Sluijs, universitair hoofddocent nieuwe risico’s aan Universiteit Utrecht, de Nederlandse boeren. In een opiniebijdrage in vakblad Boerderij Vandaag (het vroegere Agrarisch Dagblad) pleit hij voor een verbod op zaadbehandeling met neonicotinoïden. In Italië is dat sinds 2008 het geval en in Frankrijk mogen de middelen sinds 2003 niet meer worden gebruikt in mais en zonnebloemen.

Van der Sluijs vindt dat Nederland het zogenoemde voorzorgsprincipe moet toepassen. Dit houdt in dat ingrijpen gerechtvaardigd is in situaties waarin er nog geen onomstotelijk bewijs is dat een middel schadelijk is, maar er wel aanwijzingen uit de wetenschap zijn dat het mis kan gaan. Bij de neonicotinoïden is dat volgens hem het geval.

Volgens Van der Sluijs is het Nederlandse toelatingsbeleid niet meer van deze tijd. „Het is nog gebaseerd op het spuiten van middel over het gewas. Het houdt geen rekening met de systemische werking van neonicotinoïden. Men dacht dat het gif niet door zou dringen tot de nectar en de pollen. Dat blijkt wel het geval te zijn.”

Van der Sluijs, die zich ook bezighoudt met onderwerpen als klimaatverandering, ultrafijn stof en elektromagnetische velden onder hoogspanningskabels, maakt sinds zeven jaar studie van bijensterfte en neonicotinoïden. Hij richt zich daarbij op wetenschappelijke, zogenoemde ”peer-reviewed” publicaties (zie kader) en op analyse van de wetenschappelijke tegenstellingen. Met veldproeven, waar Blacquière zich mee bezighoudt, heeft hij niet veel op. Die zijn niet betrouwbaar genoeg, vindt hij. „Bij een wetenschappelijk onderzoek mag maar één factor verschillen tussen je studieobject en de controle, terwijl alle andere factoren gelijk moeten zijn. Dit is in veldproeven onmogelijk, in laboratoriumproeven wel. Juist die laboratoriumproeven wijzen keer op keer uit dat bijen heel gevoelig zijn voor neonicotinoiden.”

Laat staatssecretaris Bleker vorig jaar nu uitgerekend Blacquière vragen de kar te trekken bij een literatuuronderzoek naar peer-reviewed publicaties over bijensterfte en neonicotinoïden. Weliswaar samen met onderzoekers van de Universiteit Gent en de Vrije Universiteit Amsterdam, maar in ieder geval zónder mensen van Utrecht. Dat (b)leek vragen om moeilijkheden.

Schending

Van der Sluijs werd door Blacquière naar eigen zeggen „op de allerlaatste dag” gevraagd als meelezer van diens rapport, zonder dat hij tevoren was ingeseind en zonder dat hij er middelen voor kreeg. Reden voor Van der Sluijs om medewerking te weigeren, ook toen Bleker de opstellers een maand extra tijd gaf.

Wel schreef Van der Sluijs in september een brief op poten naar Bleker, met een kopie naar diverse Kamerleden. In zijn brief veegt de Utrechtse wetenschapper de vloer aan met de literatuurstudie van Blacquière en de zijnen. Volgens hem voldoet de studie niet aan algemene basiseisen van goed wetenschappelijk onderzoek. Ook hebben Blacquière en de zijnen „belangrijke studies” genegeerd en worden andere „selectief in het rapport verwerkt.” Zelfs is sprake van „schending van de goede zeden in de wetenschap”, doordat studies onjuist worden geciteerd of voor het karretje van Blacquière worden gespannen. Als uitsmijter biedt Van der Sluijs de staatssecretaris aan om de literatuurstudie met een eigen studie aan te vullen.

Daarmee raakte hij een gevoelige snaar. Volgens Blacquière is het onder wetenschappers absoluut ”not done” om onder elkaars duiven te schieten. Hij zegt dat de top van Wageningen het met hem eens was en hoogstpersoonlijk met de rector van Utrecht contact opnam.

Volgens Van de Sluijs was het pijnpunt dat hij tegenover Kamerleden uit de school geklapt had over een conceptstudie. Waar voor hemzelf de pijn zat, was dat zowel de Wageningse onderzoekers als Bleker de schijn van betrokkenheid van Utrechtse wetenschappers hadden gewekt.

De in Zutphen woonachtige toxicoloog Henk Tennekes voert al jaren een ware kruistocht tegen de neonicotinoïden. Hij las in februari een op het literatuuronderzoek gebaseerd artikel van Blacquière in het tijdschrift Ecotoxicology. Nota bene het eerste peer-reviewed artikel van de Wageningse bijendeskundige. Tennekes was woedend over de conclusie. „Het verdwijnen van bijenvolken zou op geen enkele manier samenhangen met het gebruik van neonicotinoïden in het veld. Hoe durft hij met droge ogen zoiets te beweren”, briest de toxicoloog.

Volgens Tennekes heeft Blacquiere zich met zijn artikel schuldig gemaakt aan het weglaten van ongewenste uitkomsten, waaronder een publicatie van Tennekes zelf. Hij stapte naar de raad van bestuur van Wageningen UR en diende een klacht in over de wetenschappelijke integriteit van de auteurs van het rapport. Die klacht werd na interne behandeling ongegrond verklaard.

Tennekes, die in Zwitserland twintig jaar kankeronderzoek deed, heeft ontdekt dat de relatie tussen dosis en werking van neonicotinoïden precies lijkt op die van bepaalde kankerverwekkende stoffen. „Het effect stapelt zich op. Elk beetje gif dat een bij binnenkrijgt, hoe klein ook, brengt risico mee.”

Tennekes publiceerde zijn ontdekking en vertelde zijn verhaal aan bijenhouders, aan de Plantenziektenkundige Dienst, aan de vaste Kamercommissie van landbouw en aan het CTGB.

„Steeds zei ik hetzelfde: Er is geen veilige dosis, deze middelen moeten van de markt. Ik ben nu drie en een half jaar bezig Blaqcuière ervan te overtuigen dat er echt een probleem is, ik krijg bijval van universiteiten uit de hele wereld, maar hij laat mijn werk gewoon liggen. Die man lijdt aan een idee-fixe.”

Ramp

Volgens Tennekes veroorzaken de neonicotinoïden een ecologische ramp. „In Japan hebben ze ontdekt dat imidacloprid net zo op zoogdieren werkt als op insecten. Daar zie je een toename van ADHD, autisme, leer- en gedragsproblemen bij kinderen. Wat kopen we ervoor als onze kinderen neurologische storingen oplopen en alle insecten doodgaan? Het gaat heel snel. Exponentieel in de tijd. Dit zijn de vier ruiters van de apocalyps.”

Tennekes is van plan de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen in te schakelen, nu zijn klacht door Wageningen is afgewezen. „Ik pik het gewoon niet dat iemand in Wageningen de hele zaak tegenhoudt. Blacquière neemt het op tegen de crème de la crème van het onderzoek. Universiteiten in Harvard, Bologna, Sydney, ze zijn het er allemaal over eens: de neonicotinoïeden moeten van de markt.”

Blacquière is vooral geraakt door het feit dat Tennekes zijn klacht in de publiciteit heeft gebracht. „Het was chic geweest als hij eerst naar mij toe gekomen was. Nu heeft hij mij beschadigd.” De bijenonderzoeker vindt de kritiek ook niet terecht. „Er is nog steeds niet aangetoond dat het gebruik van neonicotinoïden de bijensterfte veroorzaakt. ”

Volgens de bijenkenner zijn eerdergenoemde factoren belangrijker, de varroamijt voorop. „Het type bijen dat op het zuidelijk halfrond leeft, heeft een natuurlijke bescherming tegen de mijt. Bijensterfte is in Afrika en Zuid-Amerika geen probleem. Trouwens ook niet in Australië, waar wel de Europese honingbij wordt gehouden, maar de varroamijt nog niet is doorgedrongen.”

Het vorige maand verschenen rapport van het Nederlands Centrum Bijenonderzoek over de winter 2010-2011 lijkt Blacquières visie te ondersteunen. Er blijkt een aantoonbaar verband te zijn tussen de sterfte van bijen en de manier waarop de imker de varroamijt en de nosemabacterie bestrijdt. Toch wijst medeopsteller Romée van der Zee op een ander verband, dat zij opmerkelijker vindt: de bijensterfte verschilt van gebied tot gebied. In Friesland, Groningen en Brabant is de wintersterfte bijvoorbeeld beduidend hoger dan in de rest van het land. „Dat wijst op andere factoren”, zegt ze.

Welke dat zijn, kan zij nog niet zeggen. In het rapport werd gepleit voor vervolgonderzoek naar lokale verschillen in de aanwezigheid van ziekteverwekkers, beschikbaarheid van pollen in de zomer én het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Van der Zee is in opdracht van staatssecretaris Bleker bezig met een studie naar de relatie tussen gewasbeschermingsmiddelen en bijensterfte. De studie zal komende zomer klaar zijn en in het najaar worden gepubliceerd. Van der Zee wil niet vooruitlopen op conclusies, maar laat wel doorschemeren dat die in het verlengde moeten worden gezien van de inventarisatie van vorige winter.

Van der Sluijs wil Blacquière het intussen op één punt toegeven. „Het is niet zo dat de bijensterfte opgelost is als de neonicotinoïden van de markt zijn. Ik zie drie oorzaken: de kwaliteit van het stuifmeel, de aanwezigheid van ziekteverwekkers en pesticiden. En die drie versterken elkaar ook. Dat maakt het best lastig.”

Tegenpolen

Bioloog Tjeerd Blacquière is het stereotype van de praktijkonderzoeker, de wetenschapper die letterlijk met de voeten in de klei staat. Zijn proeven doet hij het liefst op het veld of in de kas. Boer en tuinder kunnen de uitkomsten van Blacquières onderzoek direct benutten in hun werk. Zijn publicaties getuigen daarvan. Met gepaste trots pakt hij de handleiding voor de bestrijding van varroa bij honingbijen, die hij een paar jaar geleden samenstelde. „Wie zich hieraan houdt, heeft geen probleem met overmatige sterfte”, verzekert hij.

Jeroen van der Sluijs is zijn tegenpool. Een geleerde in de letterlijke zin van het woord, veelvuldig deelnemer aan internationale congressen en vruchtbaar auteur in wetenschappelijke tijdschriften. In zijn Utrechtse werkkamer staat de computer centraal. In een mum van tijd tovert hij een reeks pdf-bestanden met recente peer-reviewed artikelen over de relatie tussen bijensterfte en landbouwgif tevoorschijn. Peer-reviewed, dat wil zeggen dat een artikel voor publicatie door een gezaghebbende collega-onderzoeker is gelezen en van commentaar voorzien. Zulke publicaties hebben daardoor in de wetenschap een status waarbij de rapporten van Blacquière niet in tel zijn.

Een zwerm fietsen....

2012-06-08T01:42:00.001-07:00

NieuwsbladDeBand.nl - Nunspeetse jeugdimker (14) naar Tsjechië

2012-06-07T01:00:00.001-07:00

NieuwsbladDeBand.nl

Jelle met z'n vader aan tafel bij de burgemeester die Jelle veel succes wenste bij de IMYB in Praag.

Nunspeetse jeugdimker (14) naar Tsjechië

ZTRDG: Wat maak ik met... honing

2012-06-04T12:25:00.001-07:00

ZTRDG: Wat maak ik met... honing

Vroege Vogels: Lies Visschedijk: zwerm

2012-06-03T02:04:00.001-07:00

Vroege Vogels: Lies Visschedijk: zwerm

Lies Visschedijk: zwerm

Als het zomer wordt, en warm, dan kan een bijenvolk enorm groeien. Zo’n uit de voegen barstend honingvolk is een geweldig gezicht. Aan het vlieggat zie je al meteen dat het goed gaat: De drukte is gigantisch. Alle vliegbijen worden gecontroleerd, geven hun lading over en gaan er zo snel mogelijk weer vandoor.

Steeds meer honing wordt er opgeslagen, en steeds meer eitjes legt de koningin. De imker kan die groei nog wel even ondervangen door het volk extra ruimte te geven (je zet er gewoon nog een verdieping op) maar pas op: Als je even niet oplet en je met een glaasje sinas in je tuin zit, gaat de helft ertussenuit.

Wat is er gebeurd? Als een volk heel groot wordt, dan hebben de bijen steeds minder contact met hun koningin. Daardoor gaat het in de uithoeken van de kast broeien en gisten. Daar worden vreemde babykamers aangelegd.

De oude koningin wordt op een spartaans dieet gezet en ze moet ook sporten. De anderen jagen haar namelijk de hele kast door. Als ze flink is afgevallen, past haar achterlijf in die vreemde celletjes ergens onderaan de raat.
Daar legt ze eitjes in. Die eitjes worden larfjes, krijgen speciaal supereten en krijgen een mooi, hoog dekseltje. Ook legt ze onbevruchte eitjes. Darren-eitjes.

En wat doet de oude koningin dan? Die gaat als avontuurlijke bejaarde ervandoor.

Ik stel me dan zo onze oude koningin Juliana voor, die dan, op een dag, eind jaren 70, met wat koffers en vijf oude hofdames gewoon de eerste bus pakt. Misschien was ze dan wel ergens in Zwitserland geëindigd, in een alternatieve jeugdherberg. Of in een kraakpand in Baskenland. Ongetwijfeld zou ze het er enorm gezellig hebben gemaakt.

De oude bijenkoningin landt altijd eerst dicht bij huis. Meestal is die plek een beetje lullig. Een lelijke conifeer, de nok van een oude tomatenkas.

Onmiddellijk groeperen de andere werksters zich om haar heen. Een paar waaghalzen gaan de omgeving verkennen, en de rest houdt zich trouw aan elkaar vast. Soms ontstaan er dan de mooiste vormen, zoals druppels. Tienduizend bijen die zich opgewonden aan elkaar vasthouden, dat valt gek genoeg lang niet altijd op. Maar soms wel.

Met een beetje geluk belt de trotse eigenaar van de conifeer de dichtstbijzijnde imker. Die komt dan altijd zo snel mogelijk, hetzij ietwat beschaamd, (want bij een zwerm heb je gewoon even niet goed opgelet) hetzij ietwat opgetogen ( want gratis bijen van collega imker x, die even niet goed heeft opgelet).

Met een flinke zwieper aan de conifeer ligt de druppel zo op de grond en als je er een oude korf er een beetje schuin overheen zet, kruipen ze er dankbaar in. Bijen zijn gek op korven. Na zonsondergang zit de hele druppel doodstil en tevreden in de korf.

Als je die korf onder dichtmaakt met drie spijkers en een oude theedoek, kunnen de tienduizend vluchtelingen gauw mee terug naar huis, en in een nieuwbouwwoning, en is het avontuur voorbij. Als je niks doet, dan wordt er na uitgebreid onderling overleg een geschiktere behuizing gevonden. Met een dansje maken de speurders duidelijk waar de goeie plekken zitten. Als de hele zwerm uiteindelijk hetzelfde dansje doet, is duidelijk welke plek is gekozen.

En masse gaan ze er dan op af.

Als zo’n zwerm niet meer wordt gevonden, dan loopt het vaak niet goed af. In Nederland is het te koud voor de meeste bijenvolken om de winter te overleven. Dus als je er een ziet, maak een imker blij en laat het weten!
Wat is er ondertussen in het ouderlijk huis gebeurd?

We gaan even terug naar de zwermcellen. Daar zitten mevrouwen in die de boel willen overnemen. Na dertien dagen is de eerste koningin rijp. Die verlaat haar cel, en gaat als een kleine rambo bovenop die cel staan schreeuwen. Dat heet tuten. De andere dames die ook rijp zijn geven antwoord, achter hun deksel. Dat klinkt als kwaken. De bijen gaan op hun dekseltjes staan, zodat ze er niet uit kunnen, want anders komt er een bitchfight zonder weerga.
De tuter laat zich bevruchten, neemt een zwik bijen mee, en gaat ook op pad. De nazwerm. Misschien komt er nog een nazwerm.

En dan? Dan is het leeg in huis. De twee man en een paardenkop die er nog wonen, die krijgen een nieuwe jonge koningin. Haar eerste taak in het nieuwe koninkrijk is naar de andere kwakers te gaan, een heel klein geniepig gaatje in het dekseltje te knagen en dan de rivale dood te steken. Shakespeare is er niks bij.

Na deze zware ende verdrietige opgave is het feest. Met de overgebleven darren gaat ze, net als haar voorgangster, op bruidsvlucht, en komt dan moe maar voldaan met een rugzak vol sperma weer thuis. Daar kan ze een leven lang plezier van hebben.

Bijenupdate...

2012-05-31T13:50:00.001-07:00

in het kader van het Jaar van de BIJ illustreert Podivium grafisch- en illustratiefontwerpbureau uit Haarlem een serie bijen. Elke week publiceren zij een bijenkarakter op www.podivium.nl/galerie/JaarvandeBij en op twitter te volgen via @BIJtekenen

koester de ervaren imker - ik moet nog veel leren - denk erom bij een zwerm....

2012-05-21T14:11:00.001-07:00

bron: http://www.bijenhouden.nl/phpbb/viewtopic.php?f=7&t=26016

"Denk erom dat met name een voorzwerm veel warmte produceert. Daarom is het aan te raden om raampjes te gebruiken met een zaagsnee: de bovenkant van de waswafel is daartussen geklemd en kan niet omklappen. "

Vorige week berichte ik op het blog dat ik samen met Gert en Marcel mijn eerste zwerm had geschept, toen ik na een paar dagen ging kijken in de kast zag ik dat het kunstraat was omgeklapt. Gert een imker met veel ervaring vertelde mij gelijk al dat ik in dit geval raampjes met zaagsnede had moeten nemen of verticaal bespannen raampjes toen nog onderstaand bericht op het bijenforum......je kunt veel leren van ervaren imkers !

Omgaan met zwermen

door Bart de Coo » zo 20 mei 2012, 10:09

OMGAAN MET ZWERMEN
Een beetje uit ergernis over collega-imkers die in mijn ogen onnodig zichzelf en een ander in de moeilijkheden werken, besloot ik om er op deze mooie lenteochtend eens voor te gaan zitten en uit te leggen hoe je volgens mij moet omgaan met zwermen. We hebben er rondom de verenigingsstal nogal wat gehad de laatste dagen, moet je weten.

Ik vind dat imkers vaak veel te ongeduldig zijn en de zwerm te snel willen meenemen en te snel op de gereedstaande kast willen gooien. Dat leidt tot ellende: achterblijvende bijen die voorbijgangers en tuinbezitters steken en voorzwermen die na een maandje of twee opnieuw op de vleugels gaan, of zwermen die de kast niet accepteren en onmiddellijk vertrekken, met alle overlast van dien.

Op dit moment komen de voorzwermen af, als de imker even niet oplette of onhandig is of gewoon lui is. Het kan ook zijn dat de imker het er bewust op laat aankomen, maar die imkers zijn heel erg in de minderheid, denk ik. Voorzwermen zijn groot en hebben één bevruchte moer bij zich. Als je de zwerm in de kieps hebt zitten, plaats die dan op een schaduwrijke plaats, zo dicht mogelijk bij de plaats waar de zwerm hing. Kijk of de bijen rondom de kieps stertselen. Als dat het geval is, dan is de kieps geaccepteerd. Het is nu een kwestie van tijd voordat de zwerm naar binnen is getrokken. Het gebruik van rook is volkomen onnodig en het gebruik van beschermende kleding meestal ook. Als de zwerm op een onverwachte plaats hangt, ver van de stal vandaan, dan kan het zijn dat de zwerm al een paar dagen geleden vertrokken is en honger heeft. Op dat moment worden ze stekerig. Maar op een dag als gisteren – stralend weer, de zwerm heeft de kast net verlaten – kun je een zwerm scheppen in je bikini. ’s Avonds laat, om een uurtje of 21.30 keer je terug naar de kieps met de zwerm erin. Doek de zwerm op en neem hem mee naar de stal. Daar heb je een kast ingericht. Voer erbij hangen is in dit stadium volkomen onnodig. Dit is je kans om raten te laten uitbouwen. Denk erom dat met name een voorzwerm veel warmte produceert. Daarom is het aan te raden om raampjes te gebruiken met een zaagsnee: de bovenkant van de waswafel is daartussen geklemd en kan niet omklappen. Een alternatief is raampjes met verticale bedrading. Alleen een reepje voorbouw in de zaagsnee is natuurlijk ook prima. In ieder geval vervormen waswafels heel gemakkelijk met een voorzwerm erop.

Haal alle raampjes uit de gereedstaande kast. Zet de kieps op de kast en geef er een keiharde knal met de vlakke hand op. Voor deze handeling, die je uitvoert in het schemerduister, is alweer geen rook en geen beschermende kleding nodig. Werk rustig in je hansopje. Als de zwerm zich over de bodem en de wanden van de kast aan het verspreiden is, dan hang je de raampjes erin. Dekplank en deksel erop. Voeren is voorlopig volstrekt onnodig, omdat je dan slappe raten krijgt en de voorzwerm te veel stimuleert, waardoor die veels te snel opnieuw zwermt. Bovendien begint een voorzwerm dan al gauw darrenraat te bouwen.

Na een paar dagen, als de zwerm een beetje ‘gesetteld’ is en begonnen is met raten bouwen, dan besproei je met een plantenspuit de zwerm met een oxaalzuuroplossing in water van 3,5%. Zorg dat er een lichte nevel over de bijen komt te liggen. Als zich druppels vormen, heb je te veel gesproeid.

Hoe dan ook, vaak wil een voorzwerm na een weekje of zes, of later, opnieuw op de vleugels. Als dit gebeurt, dan zijn er ‘twee stokken bedorven’, wist Clutius al: beide volken presteren doorgaans weinig meer. Geen nood. De makkelijkste manier om dit te voorkomen is het afnemen van darrenraat en de nodige raampjes werksterbroed, geheel naar goeddunken van de imker, maar wees niet zuinig: de zwermdrift moet er echt uit. Wees royaal op tijd, want als de zwermplannen gemaakt zijn, dan helpt er soms geen mallemoer meer aan.

Een elegantere manier is misschien de manier die de korfimker toepast: ‘omjagen’. Je hebt wellicht elders op de stal een klein volkje staan, een nazwerm bijvoorbeeld of wat dan ook. Je kunt er zelfs speciaal voor dit doel volkjes op na houden. Pak een lege broedbak en plaats die naast de voorzwerm. Sla alle raampjes af in de kast – niet de lege! Die heeft bovendien geen bodem! – en hang de ontbijde broedraampjes in de lege kast, in dezelfde rangschikking. Je hebt nu nest en bijen gescheiden. Breng de kast met met het ontbijde nest naar de plaats van het kleine volkje. Met dit volk pleeg je dezelfde handeling: sla de bijen af en hang het broed in een lege broedkamer.

Plaats nu het grote nest van de voorzwerm, waar je desnoods het darrenbroed uit verwijderd hebt, op de plaats van het kleine volkje en plaats het kleine nest op de plaats van de voorzwerm. De volken hebben dus nu van nest geruild, maar niet van plaats.

Het aardige van deze methode is wellicht dat je zo de vorm van de nesten in tact laat.

Nazwermen met jonge moeren, die natuurlijk later in het seizoen afkomen, zwermen doorgaans niet meer. Vaak is één nazwerm te klein om in zijn eentje een hele broedbak uit te bouwen. Meestal komen in de loop van een aantal dagen verschillende nazwermen af. Daarvan kun je er rustig twee verenigen door ze gewoon op elkaar te gooien. Nog latere, piepkleine nazwermpjes kun je mooi in een drieramertje doen bijvoorbeeld, zodat je straks over een reservemoer beschikt.

Kortom, neem voor het scheppen van een zwerm royaal de tijd. Haal de zwerm ’s avonds laat pas op. Voer weinig of helemaal niet. Denk erom dat voorzwermen graag opnieuw zwermen. Bespaar jezelf, je collega-imkers, omwonenden en passanten overlast! Een zwerm scheppen en opzetten is overigens een van de allermooiste aspecten van het imkeren.

Groet,

Bart de Coo

Bij en wij - Jan Goedkoop schrijft

2012-05-20T02:04:00.001-07:00

Eens in de maand schrijft Jan Goedkoop lid van onze vereniging in Blaricum leuke stukjes voor het Blaricumse weekblad Hei en Wei, hier zijn stukje van vorige week.

Ruzie over bijensterfte - Natuur & Techniek - Reformatorisch Dagblad

2012-05-19T14:10:00.001-07:00

Ruzie over bijensterfte - Natuur & Techniek - Reformatorisch Dagblad

Ruzie over bijensterfte

19-05-2012 19:37 | gewijzigd 19-05-2012 19:52 | Tiemen Roos 

1 van 3

Hoge sterfte

Populair

Koninginnen

Schending

Tennekes publiceerde zijn ontdekking en vertelde zijn verhaal aan bijenhouders, aan de Plantenziektenkundige Dienst, aan de vaste Kamercommissie van landbouw en aan het CTGB.

Ramp

Tegenpolen

Hopeloos Moerloos....

2012-05-16T13:59:00.000-07:00

Op de praktijkles van vanavond is het 9 dagen na het maken van de vliegers en afvliegers. De redcellen in de afvliegers waren gesloten. Alle doppen moesten weggenomen worden om de volken hopeloos moerloos te maken......
Dit was nodig om de volken een teeltraam aan te kunnen bieden waarop nicot dopjes geplaatst waren. In de dopjes is een larf geplaatst van maximaal 24 uur oud (overlarven). Je kunt de leeftijd herkennen door een klein larfje dat in een C-vorm in de cel ligt op te zoeken. Doordat het volk hopeloos moerloos is zullen ze deze larven op gaan voeden als koninginnen. Bij een redcelmoer zoals hiernaast op de foto weet je niet zeker wat voor moer je uiteindelijk in je volk laat lopen is de redcel op een 1,2 of 3 daags larve getrokken? Des te eerder en hoe meer een larfje koninginnengelei krijgt, hoe beter de koningin. Een koningin uit een redcel is daarom ook vaak kleiner omdat zo'n larfje in het begin vaak nog niet voldoende koninginnegelei heeft gehad. De bijen zullen namelijk ook van al oudere larfjes koninginnen maken omdat er dan sneller een nieuwe koningin is. Zo’n redcel moer is daarom vaak ook kwalitatief minder. Kortom: bij optimale koninginnenteelt dient een larfje vanaf de 1e dag als aanstaande koningin te worden gevoed. Op deze manier weten we zeker dat er een goede moer geboren word van een Buckfast F1 moeder.
Op deze pagina word het als volgt beschreven

Dag 0Hang om 17.00 uur een schone, ca 3x bebroede raat midden in het teeltvolk.
Dag 4Ga op deze dag overlarven en hang, in een daags tevoren geheel moerloos gemaakt, sterk pleegvolk, het teeltmateriaal tussen de ramen met flink stuifmeel en voer,
Dag 14Neem alle doppen op één na uit het pleegvolk (niet afschudden), houd ze warm op ca 33 graden in een broedstoof of plaats ze in kleine bevruchtingskastjes.
Dag 22Vanaf deze dag is de koningin bronstig en maakt bij ca 20 graden en weinig wind haar bruidsvlucht
Dag 27Als het weer gedurende de laatste 5 dagen gunstig is geweest, kan ze nu beginnen met leggen.
NBBij slecht weer wordt de bruidsvlucht uitgesteld, maar de koningin moet wel binnen 3 weken bevrucht zijn.

In dit schema kun je de hele planning in een exel zien.

1 daags larfjes in koninginnegelei

Gerookte Darrenraat...een andere reden om varroabestrijding te doen?

2012-05-15T01:58:00.001-07:00

Insecten eten word steeds populairder! - Een andere bestemming voor je darrenraat - hier een lekker recept !

Bron:

Smoked honey chewing gum – with meat!

Today I'm recapping on something I ate in Chiang Rai province, North Thailand that deeply impressed me.

I was getting into a lot of local food six months ago, and that included most things that swam, ran, sat, crawled or flew. (And their babies too).
I spent some time blogging about the more unusual offerings like the insects simply because it was out of a tourist or street vendor context, and placed in the realm of a daily staple food. It changed my way of looking at it.

The insect cuisine was intriguing in many senses, One was the way in which you overcome preconceptions and conditioning about 'proper' food. In fact you really have to do that in order to try it, as we in the West tend to have a lot of ideas as to what constitutes 'real food' – many of which are proven to be erroneous when we get outside our own culture and open our minds and eyes a bit.

Another was the challenge in disassociating the actual flavour and texture from the concept of what you were eating.
A lot of the dishes stood out on their own like the Maeng Da water bug dip and the giant killer wasp larvae dip which was creamy and delicious. Was it delicious because I wasn't gobbling a whole grub and struggling with the concept of what I was eating? Or because the texture was attractive and the taste enhanced by the pounding and mixing with smoky chilli?
maybe both, but I felt the texture and taste was definitely improved by the process, just as I prefer hommus to plain boiled chickpeas.

I got used to trying pretty much everything, some of which I liked and some of which I didn't.
I tend not to blog about stuff that I don't really like because it would have me bogged down doing posts about how shit the burgers are at McDonalds and how you cant get a decent pasta at a fast food chain – and I think enough people are covering that already.
I wasn't really shocked enough by anything I tried up North but the South of Thailand had some pretty challenging smelly fish things going on.

One day however, Dad in law came home with a deep yellow honeycomb – a very small one from what looked like baby bees.
I knew he wasn't about to get the toaster out and start breakfast Western style, but I was a bit surprised when he headed out to the small brick barbecue burner and started grilling it over charcoal.

I thought it was comb honey – which I love.
I always used to enjoy it as a kid back in New Zealand, especially chowing down on the wax which turned from honey to chewing gum as you chewed it dry.
In fact this had a couple of wee bees still on it and it had a somewhat drier and more closed texture than what I was used to.

It all became clear when the honeycomb was broken apart after a gentle smoking on the barbecue.
The drawn out combs were still filled with minute miniature bee larvae, and the idea was that you ate the larvae smoked and cooked through – with the honey and the smoky honeycomb

This was really delicious but I suppose it comes down to that thing in your head again.
"OMG they're alive!" or "I can't believe they're not maggots" are probably the first things that spring to mind for Westerners with little exposure to such cuisine.

After a couple of months trying all manner of unusual food I was way past thinking too much about the fact that it wasn't a steak, salad, sandwich or pasta, and really into assessing it on its taste and texture.
Texture is a big thing for me, and some things just don't float my boat. Fully cooked liver is one of them.

This was incredible.
It's hard to avoid sounding like a wine wanker when I describe it as having an intense smoky appeal with caramel, wood and butterscotch. Full of rich flavoursome honey with floral notes and dual textures of chewy honeycomb and puffed rice which melt in the mouth and leave you wanting more.

I requested this again but it is hardly a supermarket item, so one has to wait until it appears in the market or until somebody finds a beehive.

This photo looks a bit like a dentists nightmare but it was one of the most memorable things that I ate and I'll be looking for some more when I head back in February.
There was no taste or sense of larvae – just a rich smoky honey which gave way to an incredible texture which haunted the mouth for half a minute or so.
if you see this anywhere, throw caution to the wind and try it. It rocks.

Think of it as smoked honey chewing gum – with meat.

ZWERM !!!

2012-05-12T05:40:00.000-07:00

Gisterochtend heb ik mijn eerte zwerm geschept met de hulp van twee andere imkers op de schans! De zwerm hing in een boom zo'n 8 meter boten de schans. Met wat kunst en vliegwerk en sleepkabel als zekeringstouw kon ik bij de zwerm komen. Nadat de zwerm geschept was hebben we de kieps op de grond geplaatst de laatste bijen konden nu afvliegen naar de kieps tenminste als ik de koningin erbij had geschept. Als ik de moer niet geschept had dan waren alle bijen weer terug de boom ingevlogen. Toen alle bijen in de kieps gevlogen waren is het volk opgedoekt. Sávonds is de zwerm in een kast gegaan op kaal kunstraat. De zwerm hoeft de eerste drie dagen niet gevoerd te worden want de bijen zuigen zich voor vertrek vol met honing, het is zelfs niet goed om ze te voeren omdat dan de kans bestaat dat het volk weer vertrekt (lees hier meer over het huisvesten van een zwerm)

Op imkerpedia staat een mooi artikel over de Natuurzwerm

Natuurzwermen moeten onderscheiden worden van kunstzwermen:

Een natuurzwerm is een zwerm op initiatief van de bijen. Een kunstzwerm is een zwerm op initiatief van de imker.

Een natuurzwerm bepaalt zelf de nieuwe woonplaats, en is vaak voor de imker verloren (tenzij deze de zwerm zelf weer schept), een kunstzwerm krijgt zijn nieuwe woonplaats van de imker.

Een natuurzwerm neemt zelf voedsel mee om een dag of drie te kunnen overbruggen en/of om op de nieuwe locatie direct met nieuwe raatbouw te kunnen starten. Bij de kunstzwerm zorgt de imker er zo nodig voor dat er voer mee komt.

In een natuurzwerm is er sprake van een zodanige mix van bijen dat op de nieuwe locatie alle benodigde taken (van zowel de binnendienst als de buitendienst) goed kunnen worden uitgevoerd. Bij een kunstzwerm is er bij aanvang meestal een mismatch die zich pas na verloop van tijd weer herstelt.

Lees verder.........

Update - van Bijenhouden naar Imkeren vegers, vliegers en een gevalletje EVB

2012-05-10T14:06:00.000-07:00

Alweer een tijdje zijn we bezig met een vreselijk leuke vervolgcursus bijenhouden nml: "Van bijenhouden naar Imkeren" vanwege het slechte weer de afgelopen periode hadden we tot afgelopen maandag eigenlijk nog niet echt een dag gehad waarop we eens lekker op ons gemak de volken gingen inspecteren. Bij onszelf resulteerde dat in een kwijtgeraakte zwerm.
Afgelopen maandag stond er op het programma om vliegers en vegers te maken (zie blogpost van vorig jaar).

Er werd eerst op zoek gegaan naar de Koningin deze werd in een andere kast gestopt op de oude plaats samen met een raam bijen. De oude kast werd verplaatst en alle doppen werden daarin gebroken. Dit was bij ons nodig zoals je kunt zien aan de mooie belegde moerdop op de foto.

1 kilo bijen word afgewogen

Rikkie en Bert-Pieter maakten een veger, onze bijenteeltleraar gaf aan dat je in mei aan een kilo bijen genoeg had voor een veger (11.000 bijen 0,9 gr per bij) in Juni is dat 1,5 en in Juli 2 kilo dit aantal heb je nodig om de veger voldoende krachtig de winter in te kunnen laten gaan.

Tijdens de les werd bij een van de cursisten EVB - europees vuilbroed geconstateerd.
EVB is een broedziekte die grondig aangepakt moet worden. De betreffende cursist moest zijn volk op kaal kunstraat zetten en in quarantaine, de kast moet gedesinfecteerd worden evenals alle imkermaterialen, alle oude raten bij het grof-vuil. Ook werd er een monster opgestuurd naar Wageningen.

Jeroen en zijn Koningin

De kenmerken van EVB die onze bijenteeltleraar meegaf waren:

onregelmatig broed;
donkergekleurde verzegeling van het gesloten broed;
dode (10%) en levende (90%) larven;
Niet draadtrekkend slijm van dode larven in het broednest;
zure, zweetvoeten lucht;
Matige ontwikkeling van het volk

Op de foto hieronder kun je duidelijk de broedverkleuring zien, met de lucifer werd gecheckt of er sprake was van draadtrekkend slijm dit was niet het geval. Was dit wel het geval geweest in combinatie met een lijmgeur dan kon er sprake zijn van AVB - Amerikaans vuilbroed deze ziekte is aangifteplichtig. Als je de foto vergroot kun je ook zien dat er al dode gelige larven in de cellen liggen.

Voor deze imker niet zo'n leuke les maar leerzaam was hij zeker !

www.imkerpedia.nl geeft de volgende uitleg over EVB

Besmetting en herbesmetting

De larve wordt geïnfecteerd via de voeding vanaf de voedsterbijen. De darmholte van de larve biedt vervolgens een goed klimaat voor de bacterie om zich te vermenigvuldigen. Hierbij scheiden de bacteriën een gifstof af, en voeden ze zich ten koste van de larve.

Een aantal larven sterft door deze besmetting al voordat het popstadium is bereikt^[1]. Deze resten worden door de bijen verwijderd of drogen in (zodat er geen draad van kan worden getrokken zoals bij AVB wel het geval is).

Van de larven die zich nog wel kunnen verpoppen sterven er een aantal alsnog direct na het sluiten van de cel af. Ook de resten van deze larven drogen in en zijn gummi-achtig. De celdeksels drogen in en scheuren.

De geïnfecteerde larven die wel overleven, vertonen dwerggroei.

Als een larve zich gaat verpoppen ontlast ze zich. In deze ontlasting zitten veel Melissococcus pluton bacteriën. Bij het schoonmaken van de cellen worden deze bacteriën opgenomen door de poetsbijen en overgedragen op de voedsterbijen. Zij infecteren vervolgens weer het broed. Voor de bacterie is de cirkel weer rond.

Het herkennen van EVB

Hagelschot. Verschillende broedstadia dwars door elkaar.
Het broed kan zurig of bedorven ruiken.
Sommige larven liggen in een afwijkende houding in de cel (scheef, gedraaid, overlangs), en zijn beweeglijk.
Gestorven larven lijken gesmolten. Ze worden geelbruin.
Gesloten broed met verzonken deksels, sommige met perforaties.
De aanwezigheid van dwergbijen.

Maatregelen

Bij een goede dracht kan EVB spontaan verdwijnen, maar daar kun je natuurlijk niet vanuit gaan.

EVB kun je actief op de volgende wijzen bestrijden:

Een broedloze periode inlassen
Broedramen vernietigen; de bijen op enkel kunstraat zetten en de kasten desinfecteren zoals ook bij AVB het geval is.

Brabantse Milieufederatie slaat alarm over insecticide in oppervlaktewater

2012-05-08T14:33:00.001-07:00

Brabantse Milieufederatie slaat alarm over insecticide in oppervlaktewater

08 mei 2012

De Brabantse Milieufederatie maakt zich ernstige zorgen over de ontoelaatbare concentraties van de stof Imidacloprid in het oppervlaktewater in Noord-Brabant. Te vaak wordt de maximaal toelaatbare concentratie van deze stof ruim overschreden. Imidacloprid wordt hoofdzakelijk toegepast in de boomteelt, fruitteelt en bollenteelt. Deze teelten nemen in Brabant enorm toe en daardoor ook het gebruik van Imidacloprid.
Steeds meer onderzoeken naar de bijensterfte van de laatste jaren wijzen in de richting dat een hoge mate van verantwoordelijkheid bij Imidacloprid ligt. Ook bestaan aanwijzingen dat het middel invloed heeft op het zenuwstelsel van mensen.
De overheid moet de toelating van Imidacloprid als landbouwgif zo snel mogelijk heroverwegen. Een voorlopig verbod is dringend gewenst gezien de mogelijk zeer verstrekkende gevolgen voor mens en dier.

De Brabantse Milieufederatie roept waterschappen en provincie op om hun verantwoordelijkheid te nemen en samen bij het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en bij de Gezondheidsraad aan te dringen op een gedegen onderzoek naar de gevolgen van het gebruik van Imidacloprid. Staatssecretaris Bleker heeft vorig jaar beloofd de Gezondheidsraad om advies te vragen. Er is tot dusver wel een hoorzitting geweest, maar dat advies is nog steeds niet uitgebracht. Terwijl de normen op meerdere plaatsen ruim worden overschreden en de reeds uitgevoerde onderzoeken, zie bv de samenvattingen en verwijzingen in SecJure december 2011, verontrustende resultaten laten zien.

Bloesem gevaarlijk voor bijen!
De insecticide Imidacloprid is sinds 1 augustus 2009 toegelaten als gewasbeschermingsmiddel.
Het wordt in Brabant vooral gebruikt in de boomteelt en de aardbeienteelt. Deze teelten nemen nog steeds toe en daardoor ook het gebruik van Imidacloprid.
Imidacloprid is insectenbestrijdingsmiddel uit de groep neonicotinoïden en is een zgn systeemmiddel. Deze neonicotinoïden worden als coating om het zaadje aangebracht en worden tijdens de groei in alle delen van de plant opgenomen, ook in het stuifmeel en de nectar. Neonicotinoïden zijn zenuwgiffen en hechten zich onomkeerbaar aan het zenuwstelsel van het insect. De insecten die op de bloesem afkomen voor stuifmeel en nectar raken geheel of gedeeltelijk verlamd, gedesoriënteerd en sterven.
Daarnaast zijn de insecten al verzwakt doordat er minder voedsel is vanwege afname van de biodiversiteit in hun leefomgeving. Meerdere factoren spelen dus een rol bij bijensterfte. Achteruitgang van de bijenstand is ook weer nadelig voor de mens omdat het grootste deel van de landbouwgewassen, wereldwijd en in Nederland, afhankelijk is van bestuiving door bijen en hommels.

Voor andere insecten, met name vliegende insecten als muggen, vliegen, kevers en libellen, geldt een vergelijkbaar verhaal: aanwezigheid van Imidacloprid in het ecosysteem gaat samen met kleinere populaties vliegende insecten. Insecten in het algemeen zijn belangrijk in ecosystemen omdat andere organismen van hen afhankelijk zijn, in een voedselrelatie of voor bestuiving. Zonder insecten geen voedsel voor vogels, vleermuizen en andere dieren en nauwelijks bloeiende bloemen. Een belangrijk onderdeel dreigt uit de voedselpiramide te worden gesneden!

Toepassing van deze langzaam afbreekbare insecticiden, eufemistisch ‘gewasbeschermingsmiddelen’ genoemd, betekent dat vrijwel alle insecten en het bacterieleven in de bodem zullen worden aangetast en mogelijk zelfs vergiftigd. Afbraak van organische stof in de bodem zal hierdoor ook in gevaar komen. Dit betekent dat vervolgens de bodemstructuur wordt aangetast en daarmee de voedselproductie.
Dagelijks krijgen mensen door het eten van groente, fruit en aardappelen één à twee milligram Imidacloprid binnen. Tot nu toe wordt aangenomen dat de stof voor mensen niet giftig is, maar de Japans onderzoek op ratten heeft aangetoond dat minimale doses van deze stof de ontwikkeling van jonge hersencellen al nadelig beïnvloeden. Zowel in de bodem als in water zorgt deze stof voor problemen.

De Brabantse Milieufederatie pleit voor toepassing van het voorzorgprincipe bij toelating van bestrijdingsmiddelen en daarmee voor een voorlopig verbod op het gebruik van neonicotinoïden. Wij willen niet dat het rijk, net als bij DDT, jaren te laat maatregelen neemt.

De Brabantse Milieufederatie vindt dat staatssecretaris Bleker snel tot een voorlopig verbod moet komen op de toelating en het gebruik van Imidacloprid, totdat onomstotelijk is aangetoond dat het middel geen enkele schadelijke bijwerking kent. Nu staan teveel signalen op rood en die mogen niet worden genegeerd.

Hieronder de tekst van de oproep

Oproep aan de waterschappen en het provinciebestuur van Noord-Brabant

De Brabantse Milieufederatie doet een oproep aan u, de waterschappen en het provinciebestuur van Noord-Brabant, om samen bij het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en bij de Gezondheidsraad aan te dringen op een gedegen onderzoek naar de gevolgen van het gebruik van het bestrijdingsmiddel Imidacloprid. Signalen staan op rood. Totdat onomstotelijk is aangetoond dat het middel geen enkele schadelijke bijwerking kent, moet staatssecretaris Bleker een voorlopig verbod instellen op de toelating en het gebruik van Imidacloprid en andere systeemmiddelen.

Onkruidbestrijdingsmiddel gelinkt aan Parkinson

2012-05-07T06:06:00.001-07:00

Bron: Vara Kassa

Glyfosaat, de werkzame stof in de meest gebruikte onkruidbestrijdingsmiddelen, blijkt een verband te hebben met de ziekte van Parkinson. Dat blijkt uit een onderzoek van de Shanghai Jiao Tong Universiteit.

Celvernietiging
Eerdere onderzoeken concludeerden al dat er een mogelijk verband was tussen herbicides (plantdodende stoffen) en Parkinson, maar hoe dit precies zou werken was nog niet duidelijk. De onderzoekers lieten zenuwcellen van ratten in aanraking komen met glysofaat, waarna de cellen afstierven. Dit afsterven gebeurde door apoptose en autofagie, twee verschillende, natuurlijke processen waarbij de cellen zichzelf vernietigen.

Parkinson
Het afsterven van zenuwcellen is juist datgene wat gebeurt bij de ziekte van Parkinson. Het is normaal dat de hoeveelheid zenuwcellen vermindert (door apoptose) als men ouder wordt; deze vermindering wordt geschat op zo'n 3 procent per 10 jaar. Bij iemand die Parkinson heeft gaat dit echter veel sneller, met alle gevolgen van dien.
Vooral in de zogenaamde 'zwarte stof' sterven neuronen af, waardoor er minder dopamine wordt geproduceerd. Dopamine is een neurotransmitter, een stof die signalen overbrengt naar verschillende delen van het lichaam. Het ontbreken hiervan resulteert in de bekende verschijnselen van Parkinson: trillen, stijfheid, moeite met bewegen en een voorovergebogen houding. Bekende personen met deze ziekte waren bijvoorbeeld prins Claus en paus Johannes Paulus II.

Vervolgonderzoek
Wat de onderzoekers opviel bij het onderzoek, was dat het afsterven van cellen verminderde als het Beclin-1 gen werd uitgezet. Dit kan dan ook een aangrijpingspunt zijn voor voor vervolgonderzoek.

Roundup
Glyfosaat werd in de jaren '70 ontwikkelt door het Amerikaanse bedrijf Monsanto. Het bedrijf patenteerde de stof en verwerkte het in hun onkruidbestrijder Roundup. Sinds in 2000 het patent op de stof verliep, gebruiken ook andere fabrikanten glysofaat in hun producten. De onkruidbestrijders worden wereldwijd zeer veel gebruikt, zowel in de landbouw als bij consumenten thuis.

Roundup in Kassa
In Kassa werd eerder aandacht besteed aan Roundup in relatie tot de gevolgen van de omgeving en geboorteafwijkingen. Zie hier de uitzending.

Bronnen:
'Glyphosate induced cell death through apoptotic and autophagic mechanisms'
Digital Journal
Parkinson.org

Van honingdraagster naar honingmaakster

2012-05-06T03:15:00.000-07:00

Ik kwam vandaag een mooie pagina op Facebook tegen en deze foto vond ik erg mooi. bleek een plaat te zijn van Linnaeus en te vinden op de website van het WUR samen met honderden andere platen

Klik hier om te bekijken

de Facebook pagina kun je hier bezoeken

Toen Linnaeus (in de 10e druk van de Systema naturae, 1758) onze westerse honingbij beschreef, kende hij alleen de toen in Zweden voorkomende donkere bij en hij noemde haar Apis mellifera. “Mellifera” betekent in het Latijn “honingdrager”.

Later realiseerde Linnaeus zich echter dat de honingbij geen honing, maar nectar, "draagt". In de twaalfde druk veranderde Linaeusmellifera daarom in mellifica wat “honingmaakster” betekent. In de zoölogische nomenclatuur is er echter een afspraak dat de oudst bestaande naam van een organisme voorrang heeft, en daarom komen we de naam Apis mellifica ondanks de juistheid maar zelden tegen.

Toen duidelijk werd dat er binnen de Apis mellifera meerdere ondersoorten^[1] zijn te onderscheiden kreeg de oorspronkelijk door Linaeus gesclassificeerde 'donkere bij' de naam: Apis mellifera mellifera.

Bron:http://imkerpedia.nl/wiki/index.php/Linnaeus

Vlaanderen kampt met 50% bijensterfte !

2012-05-04T00:48:00.001-07:00

Een goede reportage over de alarmerende bijensterfte in vlaanderen...bij ons zal het niet veel anders zijn?

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/koppen/2.20998/2.20999/1.1290929