GIVE A BIT OF GREECE TO ME...

Περηφανη αλλα αδυναμη: η Ελλαδα που αγαπω. (Proud, but powerless the Greece that I love)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Sun, 04 Mar 2012 11:23:00 +0000

Του John Humphrys

Πηγή : www.telegraph.co.uk

Μετά από ένα χρόνο με διαμάχες χωρίς προηγούμενο, η Ελλάδα, το κακό παιδί της Ευρώπης, αξίζει περισσότερη συμπάθεια παρά κριτική.

Η Ελλάδα παραμένει το κακό παιδί της Ευρώπης. Αν μείνει προσκολλημένη στο ευρώ, θα τραβήξει πιθανότατα τελικά στο βυθό και του υπόλοιπο της ευρωζώνης. Αν χρεοκοπήσει και δεν ανταποκριθεί στα βαριά χρέη της, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Σε κάθε περίπτωση οι ευρωπαϊκές οικονομίες θα βυθιστούν στο χάος.

Αλλά κάντε λίγο υπομονή πριν αρχίσετε να λιθοβολείτε αυτό το “κακό παιδί”. Είναι η ώρα να μπει ένας άλλος παράγοντας στο παιχνίδι. Περιγράφει τον εαυτό του ως μάστερ των ψευδαισθήσεων, ως έναν θαυματοποιό και θα προσπαθήσει να σας πείσει να μην πιστεύετε σε κάτι πριν το δείτε με τα μάτια σας. Θα αποδείξει ότι η Ελλάδα αξίζει τελικά την συμπάθεια σας και όχι την καταδίκη σας. Κυρίες και κύριοι, εγώ είμαι αυτός ο θαυματοποιός.

Πριν επιχειρήσω το ακατόρθωτο, πρέπει να δηλώσω πρώτα κάτι ενδιαφέρον. Έχω ένα σπίτι στην Πελοπόννησο και ο γιος μου ζει με την αξιαγάπητη Ελληνίδα γυναίκα του και τα παιδιά τους στην Αθήνα. Οπότε νιώθω στοργή γι’ αυτή την εξαγριωμένη χώρα. Και επειδή είμαι σταθερός επισκέπτης της τα τελευταία 20 χρόνια, έχω καταφέρει να την δω τόσο στα καλύτερα όσο και στα χειρότερά της, ποτέ όμως σε τόσο άσχημη κατάσταση όπως τον τελευταίο χρόνο. Τα χειρότερα μπορούν να συνοψιστούν σε δύο λέξεις. Η μία είναι η διαφθορά, η άλλη η ανικανότητα.

Στην κορυφή του οικοδομήματος της διαφθοράς είναι όλοι εκείνοι οι πολιτικοί και οι επιχειρηματίες που κατάφεραν να γίνουν βαθύπλουτοι εις βάρος του έθνους. Το να συγκρίνετε τους διεφθαρμένους πολιτικούς των χωρών σας με αυτούς της Ελλάδας είναι σαν να συγκρίνεις ένα ζωηρό αγοράκι που κλέβει απ’ το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς του μια σοκολάτα με τον αρχηγό της μαφίας που θα σε καθαρίσει χωρίς δεύτερη κουβέντα επειδή δεν του έδειξες τον απαραίτητο σεβασμό.

Στην βάση της πυραμίδας βρίσκονται οι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι εμφανίζονταν στην δουλειά τους όποτε τους βόλευε και έκαναν παράλληλα μια – δυο δουλειές ακόμα. Ή μπορεί ακόμα να ήταν και υπάλληλοι “φαντάσματα”. Οι δουλειές τους ήταν ανύπαρκτες αλλά πληρώνονταν κανονικά επειδή ο δεύτερος ξάδερφος τους διοικούσε το τμήμα. Προσθέστε σε αυτό το τοξικό μίγμα και λίγο νεποτισμό, δωροδοκίες, φοροδιαφυγή, απληστία και ανικανότητα, την γραφειοκρατία που κυριαρχεί στον δημόσιο τομέα εδώ και πολύ καιρό, και να η εξήγηση για την σημερινή κατάσταση.

Οι Έλληνες όμως δεν μπορούσαν να προκαλέσουν μόνοι τους την καταστροφή τους. Χρειάζονταν βοήθεια από εξωτερικούς παράγοντες, όπως υψηλόβαθμα στελέχη επενδυτικών τραπεζών που έκαναν τα στραβά μάτια όταν γινόταν μαγείρεμα στα νούμερα και ξένες κυβερνήσεις που γνώριζαν καλά ότι το καράβι κατευθύνεται στους βράχους αλλά ήταν ευτυχισμένοι που το έβλεπαν να επιπλέει ως τότε.

Τώρα όμως που το καράβι βυθίζεται γρήγορα, δεν είναι οι πλούσιοι και οι ισχυροί αυτοί που θα υποφέρουν αλλά οι απλοί Έλληνες που έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό. Αισθάνονται προδομένοι από του πολιτικούς τους και από τους ηγέτες της Ε.Ε και ιδιαίτερα αυτούς της Γερμανίας. Δεν έχω συναντήσει ούτε έναν Έλληνα που να μην νιώθει αυτό το θυμό.

Οι νεότεροι εκφράζουν αυτό τον θυμό διαδηλώνοντας. Σχεδόν οι μισοί νέοι στην Ελλάδα είναι άνεργοι. Αυτοί που δουλεύουν εκφράζουν την οργή τους οργανώνοντας απεργίες. Άλλοι αλλάζοντας την πολιτική που υποστηρίζουν από την δεσπόζουσα τάξη, στην ακροαριστερά ή στην ακροδεξιά. Πολλοί άλλοι, στη χώρα που έμαθε στον υπόλοιπο κόσμο τον όρο δημοκρατία, δεν βρίσκουν καμιά ουσία στην πολιτική όταν ο εκλεγμένος πρωθυπουργός τους μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντικατασταθεί από έναν τεχνοκράτη που τον επέβαλλε ξένη δικτατορία. Κάποιοι ακόμα σιγοψιθυρίζουν: “Τουλάχιστον με την χούντα….”. Η Ε.Ε είναι όμως αυτή που δέχεται τα περισσότερα πυρά. Ειδικότερα αυτό που όλοι αποκαλούν «η Τρόικα» δηλαδή, η Ε.Ε, το ΔΝΤ και η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα.

Αυτό ίσως και να μοιάζει πολύπλοκο, αν σκεφτεί κανείς πόσο έχει ευημερήσει η Ελλάδα από την στιγμή που μπήκε στην ΕΕ, 30 χρόνια πριν. Τώρα, που η μέρα της αποπληρωμής έφτασε, είναι οι απλοί άνθρωποι που πρέπει να πληρώσουν το τίμημα. Η αίσθηση της αδικίας που έχουν παίρνει σάρκα και οστά στο πρόσωπο ενός εθνικού τους ήρωα: του Μανώλη Γλέζου.

Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα το 1941 ύψωσαν την σβάστικα πάνω απ’ τον Παρθενώνα. Ο Γλέζος, ρισκάροντας την ίδια του τη ζωή, σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη και έσκισε την μισητή σημαία. Ήταν 19 και από τότε δεν έχει σταματήσει να μάχεται ενάντια σε κάθε τι καταπιεστικό. Πολέμησε στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε την ήττα του Χίτλερ. Πολέμησε την στρατιωτική δικτατορία που κυριάρχησε στη χώρα μέχρι το 1974 και πέρασε χρόνια στη φυλακή υπερασπιζόμενος την δημοκρατία. Έδωσε πολιτικές μάχες όταν εκλέχθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τώρα, αντιμάχεται την συμφωνία που επιβάλλεται από την τρόικα.

Πέρυσι ήταν στην πρώτη γραμμή της διαδήλωσης όταν δέχθηκε επίθεση από την αστυνομία. Του πέταξαν δακρυγόνο και τον άρπαξαν από τον λαιμό. Ήταν 89. Ήταν πάλι στην πρώτη γραμμή μετά από λίγες μέρες. Στο σπίτι του στην Αθήνα τον ρώτησα γιατί η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να ξεπληρώσει όλα αυτά τα μεγάλα ποσά που έχει δανειστεί. Αντί για απάντηση μου έδειξε ένα βιβλίο που έχει εκδώσει με τραγικές περιγραφές από τις φρικαλεότητες των Ναζί και φωτογραφίες κάποιων από τους 200.000 που είτε πέθαναν από την πείνα είτε εκτελέστηκαν.

Η σφαγή στο χωριό Δίστομο, όπου 218 άντρες, γυναίκες και παιδιά δολοφονήθηκαν από τα SS ενώ τα σπίτια τους καήκαν ολοσχερώς, περιγράφηκαν από ένα γερμανικό δικαστήριο το 2003 σαν “ένα από τα πιο απεχθή εγκλήματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου”.

Μετά μου έδειξε ένα πορτραίτο του νεαρού του αδερφού και κρεμασμένη δίπλα του, μια κορνίζα που περιείχε ένα κομμάτι ξεθωριασμένου υφάσματος. Ήταν κρυμμένο στον μπερέ του αδερφού του ενώ μέσα του υπήρχε καλά διατηρημένο και ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα. Ο αδερφός του ήταν ένας από αυτούς που εκτελέστηκαν.

Ο κ. Γλέζος φουσκώνει από υπερηφάνεια όταν μιλάει για το πώς ο αδερφός του συνάντησε τον θάνατο. Υπερηφάνεια και θυμός. Υπερηφάνεια για τον αδερφό του. Θυμός για την μοντέρνα Γερμανία, η οποία λέει, ποτέ δεν αποζημίωσε την Ελλάδα για όλα αυτά που της προκάλεσε. Αντίθετα η Γερμανία επιμένει να της επιστρέψει η Ελλάδα λεφτά τα οποία, λέει ο κ. Γλέζος, το έθνος ξεγελάστηκε και τα δανείστηκε μόνο και μόνο για να γίνουν οι Γερμανοί ακόμα πιο πλούσιοι και ισχυροί.

Πρέπει να επισημάνω ότι τα παρακάτω δεν αποτελούν απλά την άποψη ενός και μόνο, και ίσως και λίγο εξαπατημένου υπερήλικα. Είναι επίσης αποδεκτά από εκατομμύρια απλούς Έλληνες και από πολλούς πολιτικούς επίσης. Δεν ταιριάζουν με το στερεότυπο του φοροφυγά πότη ρετσίνας. Δουλεύουν σκληρά και πραγματικά υποφέρουν από το πρόγραμμα λιτότητας. Οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι δίνουν τις συντάξεις τους στα παιδιά τους για να μην πεινάσουν τα εγγόνια τους. Οι ίδιοι την “βγάζουν” με σούπες.

Η χώρα έχει γίνει αγνώριστη. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος σαν κι εμένα, που την επισκέπτεται ανελλιπώς εδώ και τόσα χρόνια, θα σταματήσει να την αγαπάει. Στο τέλος αυτής της απαίσιας χρονιάς η στοργή που νιώθω γι’ αυτήν είναι ίδια όπως και στην αρχή. Όμως, τι είναι πραγματικά η Ελλάδα; Η Ελλάδα είναι απερίγραπτα όμορφη. Η ιστορία της και η κληρονομιά της είναι κάτι το μοναδικό. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Οι κάτοικοί της όμως; Δεν μπορείς να αγνοήσεις ότι πολλοί από αυτούς νιώθουν νικημένοι….

Ελληνικη κριση: τι θα ελεγαν οι αρχαιοι; (Greek crisis: what would the ancients say?)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Sat, 25 Feb 2012 11:06:00 +0000

Του Christopher Torchia

Πηγή: THE ASSOCIATED PRESS

Περισσότεροι από 200 φιλόσοφοι από όλο τον κόσμο αψήφησαν απεργίες και διαδηλώσεις στην Ελλάδα κάποιους μήνες πριν για να συμμετάσχουν σε ένα φόρουμ που είχε να κάνει με θέματα σκέψης.

Για τους διοργανωτές, το γεγονός στέφτηκε με επιτυχία. Ένα σημάδι ότι η ζωή συνεχίζεται παρά την οικονομική δυσχέρεια και τις αντιλήψεις στο εξωτερικό ότι η Ελλάδα είναι ένα βήμα πριν την αναρχία.

Ήταν επίσης μια νίκη για την σκέψη σε μια στιγμή όπου τα debates της χώρας κυριαρχούνται από ανούσια σλόγκαν. Εξάλλου, οι διαβόητοι αρχαίοι διαλογιστές της Ελλάδας έχτισαν τα θεμέλια της δυτικής φιλοσοφίας, ενώ η φιλοσοφία τους θεωρείται μια ανεξάντλητη πηγή εθνικού πλούτου ακόμα και σε μια τέτοια περίοδο οικονομικής κρίσης.

«Μερικές φορές οι άνθρωποι πιστεύουν ότι φιλόσοφος είναι κάποιος που κάθεται στον Όλυμπο και συλλογίζεται διάφορες αφηρημένες έννοιες» λέει ο Στάθης Ψύλλος, καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Εμείς οι φιλόσοφοι έχουμε την υποχρέωση να πούμε ‘Κοιτάξτε, τα χρήματα, το κέρδος και το έλλειμμα είναι σημαντικά αλλά είναι και οι άνθρωποι επίσης’».

Ο πληθυσμός 11 εκατομμυρίων της Ελλάδος αντιμετωπίζει σωρεία ερωτημάτων σχετικά με την αλλαγή, τις αξίες, την ατομική και εθνική ταυτότητα και το μέλλον που επιθυμεί ο λαός.

Τι απαντήσεις θα μπορούσαν άραγε να δώσουν οι αρχαίοι φιλόσοφοι; Είναι οι αντιλήψεις τους, οι οποίες διαμορφώθηκαν περισσότερο από 2000 χρόνια πριν, όταν η Ελλάδα ήταν υπερδύναμη και όχι ο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης, ακόμα και σήμερα σχετικές;

Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, ναι είναι. Ο Πλάτωνας, ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης και μια λεγεώνα άλλων εξερεύνησαν αντικείμενα ηθικής, επιστήμης, αρμονίας και αρετής. Ανέπτυξαν ακόμη και οικονομική θεωρία ( η δραχμή ήταν σε κυκλοφορία τότε).

Σε πρακτικούς όρους, οι διανοούμενοι σουπερστάρς θα έξυναν το κεφάλι τους. Έζησαν πριν τον καπιταλισμό, τα αμοιβαία κεφάλαια, τους ισολογισμούς και τον υπέρ-καταναλωτισμό.

Θα ανακάλυπταν μια κοινωνία αλλαγμένη ραγδαία από την εκπαίδευση, την βιομηχανία και την τεχνολογία. Ακόμη, μάλλον θα εκπλήσσονταν από την οργή, και όχι την απελευθέρωση, που έχει καταλάβει την Αθήνα, η οποία έχει συγκλονιστεί από διαδηλώσεις και ταραχές ενάντια στις περικοπές μισθών και τα μέτρα λιτότητας.

Ο κ. Ψύλλος, ο οποίος φιλοξένησε το 3ήμερο φόρουμ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φιλοσοφίας της Επιστήμης, αναφέρει ότι το «κοινωνικό συμβόλαιο», μια ιδέα με ελληνικές ρίζες η οποία διαχωρίζει τα άτομα με πολιτικά κριτήρια, ήταν σε «βίαιη ρήξη» γιατί το δίχτυ εθνικής ασφάλειας μειωνόταν δραματικά. Η κυβέρνηση λέει ότι οι περικοπές και οι φορολογικές επιβαρύνσεις είναι ζωτικής σημασίας για την λήψη των διεθνών δανείων σωτηρίας τα οποία θα αποτρέψουν μια ευρύτερη ευρωπαϊκή ή ακόμα και παγκόσμια κρίση.

Ο κ. Ψύλλος θρηνεί για τις περικοπές στην ανώτατη εκπαίδευση. Σε μια συνέντευξή του στο “The Associated Press”, ανέφερε ότι οι δουλειές εκατοντάδων λεκτόρων μπήκαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και ότι κάποια τμήματα παρακαλάνε για λίγο ρευστό ώστε να μπορούν να βγάζουν φωτοτυπίες και να αγοράζουν χαρτί υγείας.

Αρκετοί φιλόσοφοι λένε ότι οι θεωρίες του Αριστοτέλη είναι από τις πιο σχετικές με το οικονομικό χάος που αφαίρεσε από πολλούς Έλληνες τόσο τις δουλειές τους, όσο και προνόμια της πολιτείας που κάποτε θεωρούσαν δεδομένα. Ένας μαθητής του Πλάτωνα, διέκρινε την οικονομική θεωρία στην διαχείριση του νοικοκυριού και στο εμπόριο βασισμένο στα χρήματα ως μέσο συναλλαγής.

Η πρώτη είπε ο Αριστοτέλης, ήταν απλή αφού η απόκτηση αγαθών αποσκοπούσε μόνο στο να γίνει κάποιος αυτάρκης και μόνο για πρακτικούς λόγους. Η δεύτερη οδήγησε τους ανθρώπους σε ένα, χωρίς όρια, κυνήγι του πλούτου.

Αυτό το μήνυμα, ότι ο πλούτος πρέπει να υπηρετεί τις ανθρώπινες ανάγκες και όχι να οδηγεί στην απληστία, δικαιώνει την οργή των Ελλήνων για τους πολιτικούς που ξόδεψαν περισσότερα από όσα έπρεπε στο παρελθόν, προετοιμάζοντας το έδαφος για την τωρινή κρίση στη χώρα. Ίσως και να ακούγεται αντικαπιταλιστικό αφού λένε ότι οι ιδέες του Αριστοτέλη επηρέασαν τον Καρλ Μαρξ.

Ο Ξενοφών, στρατιώτης και ιστορικός, ήταν επίσης μελετητής της οικονομίας. Έγραψε για τα έσοδα των Αθηνών, σημειώνοντας ότι όσοι περισσότεροι επισκέπτες και κάτοικοι, τόσο μεγαλύτερες οι εισαγωγές και οι εξαγωγές. Μελέτησε επίσης τις επενδύσεις και τα δημόσια έξοδα, την ανάπτυξη των ορυχείων και τον ρόλο της δουλείας στο εμπόριο.

O Rick Lewis, εκδότης του περιοδικού «Philosophy Now», λέει ότι η αίσθηση του Πλάτωνα για την ιδεατή πολιτεία διέφερε από την μοντέρνα δημοκρατία. Αλλά σε παραλληλισμό με τους μοντέρνους καιρούς, σημείωσε ότι ο Διογένης ο Κυνικός, έζησε σε ένα βαρέλι και υποστήριξε την αυτοσυντήρηση για να ανταπεξέλθει στην κρίση και τις κοινωνικές αναταραχές.

«Με το να κυκλοφορεί γυμνός, να μην πλένεται, να τρώει κυρίως κρεμμύδια και να αυνανίζεται δημοσίως, ανάμεσα σε άλλες χαριτωμένες συνήθειες, προσπαθούσε να δείξει στους ανθρώπους πόσα λίγα πράγματα είναι πραγματικά απαραίτητα στη ζωή και πόσο απλά μπορούν να καλυφθούν όλες οι φυσικές ανάγκες», αναφέρει σε ένα e-mail του ο Lewis.

«Πίστευε ότι η αθηναϊκή κοινωνία ήταν διεφθαρμένη ενώ σύμφωνα με μια ιστορία, συνήθιζε να κουβαλάει ένα φανάρι στην αγορά ακόμα και μέσα στο καταμεσήμερο και όταν οι άνθρωποι τον ρωτούσαν τι έκανε τους χτυπούσε με το φώς στο πρόσωπο και έλεγε ότι έψαχνε για κάποιον έντιμο άνθρωπο». Ο Lewis προσθέτει ότι ο Διογένης κατηγορήθηκε ότι αλλοίωνε τα νομίσματα στην πόλη του, την Σινώπη, σαν πράξη διαμαρτυρίας, πιθανότατα ακολουθώντας τις συμβουλές του Μαντείου των Δελφών.

Ο Mark Vernon, συγγραφέας του “Plato’s Podcasts”, αναφέρει επίσης περιπτώσεις σφιξίματος του ζωναριού στην αρχαιότητα. Σημειώνει τον Επίκουρο, ο οποίος εκπαίδευε τους ακολούθους του, ειδικά για περιόδους κακουχιών, να απολαμβάνουν ένα ποτήρι νερό όσο και μια γιορτή προς τιμήν του Δία, τον Ζήνων τον εμπνευστή του στωικισμού και τον Κλεάνθη τον υδροχόο, ο οποίος έπρεπε να δουλεύει βράδυ αφού ήταν το μόνο που μπορούσε να βρει.

Πολλά ακόμα θέματα της αρχαίας ελληνικής κουλτούρας αντηχούν στην σημερινή δραματική κατάσταση. Το μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα φιλοξένησε πρόσφατα μια έκθεση έργων τέχνης εμπνευσμένων από τους μύθους του Αισώπου. Κάποιοι επισκέπτες επισήμαναν την σημασία των μύθων, ενώ ο καλλιτέχνης Μανώλης Χάρος αναφέρει ότι οι ιστορίες αναβίωσαν στις ΗΠΑ κατά την Μεγάλη Ύφεση πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Είναι σχετικές με κάθε ανθρώπινη κατάσταση και ταυτόχρονα βαθιά πολιτικοποιημένοι» λέει ο κ. Χάρος, «σε δύσκολες περιόδους, οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να ξανά ανακαλύψουν τις βασικές αρχές της ηθικής».

«Η ιστορία με το λιοντάρι, την αλεπού και τον γάιδαρο τονίζει την συνάφεια της δύναμης και των διαθέσιμων πόρων», λέει ο καλλιτέχνης. «Ο γάιδαρος χωρίζει το φαγητό σε τρεις ίσες μερίδες και κατασπαράζεται από το εξαγριωμένο λιοντάρι. Τότε η αλεπού χωρίζει το φαγητό σε μία μεγάλη μερίδα και μία μικρή και αφήνει το λιοντάρι να διαλέξει. Λέει στο λιοντάρι ότι έμαθε πώς να μοιράζεται από την μοίρα του γαϊδάρου».

Ο κ. Χάρος λέει πως τα σχολιαρόπαιδα αντιλήφθηκαν γρήγορα τον μύθο του ποντικού της πόλης ο οποίος κόμπαζε ψεύτικα, στα ποντίκια του χωριού, για την καλή ζωή της πόλης. Τα παιδιά, σημειώνει, έχουν γίνει μάρτυρες αρκετών οικονομικών δυσχερειών στην Αθήνα και ξέρουν την αλήθεια.

Η Karin de Boer, καθηγήτρια φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Leuven στο Βέλγιο, έγραψε ένα άρθρο για την κρίση χρέους στην Ελλάδα. Συνέκρινε την οικονομική αναταραχή με την πανούκλα η οποία προσέβαλλε την Θήβα στην αρχαία ιστορία ενώ υπογράμμισε ότι κάποιοι σημαντικοί συμμετέχοντες στην κρίση βρίσκονται σε άρνηση, όπως ακριβώς και ο μυθικός Οιδίποδας. Αλλά δεν πιστεύει πως η φιλοσοφία μπορεί να λύσει διαμάχες σε μια μοντέρνα πολιτεία σαν αυτή της Ελλάδας.

«Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να προσπαθήσει να αναθεωρήσει το νόημα του εκσυγχρονισμού χωρίς να αρνείται την απόλυτη αβεβαιότητα του ακριβώς όπως και ο Οιδίποδας αναθεώρησε το νόημα της ζωής του λίγο πριν φύσει από την Θήβα σαν τυφλός και άπορος άνθρωπος».

Με τις δουλειες στην Αθηνα να σπανιζουν, οι Ελληνες επιστρεφουν στη φυση (With Work Scarce in Athens, Greeks Go Back to the Land)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Sun, 29 Jan 2012 13:27:00 +0000

Της Rachel Donadio

Πηγή: www.nytimes.com

Χίος, Ελλάδα – Ο Νίκος Γαλανός και η Αλεξάνδρα Τριχά, 31 ετών και οι δύο, εκπαιδευμένοι γεωργοί, ήταν απογοητευμένοι με το να δουλεύουν για ελάχιστα λεφτά σε βραχυπρόθεσμα συμβόλαια στην Αθήνα, όπου οι δουλειές είναι σπάνιες και το κόστος διαβίωσης υψηλό. Έτσι, την τελευταία χρονιά αποφάσισαν να αναλάβουν ένα νέο εγχείρημα: την καλλιέργεια βρώσιμων σαλιγκαριών για εξαγωγή.

Καθώς η κατεστραμμένη οικονομία της Ελλάδας χώνεται βαθύτερα στην άβυσσο, το ζευγάρι παίρνει μέρος στην μεγάλη έξοδο των Ελλήνων οι οποίοι συρρέουν στην επαρχία ψάχνοντας στο πλούσιο αγροτικό παρελθόν της χώρας έναν οδηγό για το μέλλον. Αναγνωρίζουν ότι είναι ένα ιδιαίτερο εγχείρημα, με πολύ περισσότερη χειρωνακτική εργασία από όση είχαν ποτέ φανταστεί, σαν φοιτητές, ότι θα έκαναν. Αλλά σε μια χώρα που λιμοκτονεί εξ’ αιτίας της λιτότητας ενώ παράλληλα ταλαντεύεται στο χείλος της αφερεγγυότητας, το στοίχημα αυτό μοιάζει να είναι αρκετά καλό.

Ο κ. Γαλανός και η κ. Τριχά επέλεξαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους την Χίο, ένα νησί του αιγαίου το οποίο βρίσκεται πιο κοντά στην Σμύρνη της Τουρκίας παρά στην Αθήνα. Έστησαν την φάρμα τους χρησιμοποιώντας 50.000€ από τις αποταμιεύσεις των οικογενειών τους. Η επένδυσή τους δεν έχει αποδώσει ακόμη αφού η πρώτη συγκομιδή θα γίνει αργότερα μέσα στο χρόνο, αλλά το ζευγάρι είναι αισιόδοξο για την απόφαση που πήρε.

«Όταν μιλάω με συγγενείς και φίλους στην Αθήνα μου λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα, όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο», λέει η κ. Τριχά καθώς βαδίζει μέσα στο θερμοκήπιο της όπου χιλιάδες σαλιγκάρια κινούνται ανάμεσα σε σειρές υγρών ξύλινων σανίδων, «Γι’ αυτό πιστεύω ότι η επιλογή που κάναμε είναι σωστή».

Η ανεργία στην Ελλάδα είναι τώρα κοντά στο 18%, ενώ παρουσιάζεται αυξημένη στο 35% για νέους ανθρώπους ηλικίας 15-29, πολύ υψηλότερα από τα αντίστοιχα 12% και 24% στα τέλη του 2010. Αλλά ο αγροτικός τομέας είναι από τους λίγους που δείχνουν να κερδίζουν έδαφος από το ξεκίνημα της κρίσης, προσθέτοντας 32.000 θέσεις εργασίας μεταξύ 2008 και 2010, τις οποίες κατά κύριο λόγο κατέλαβαν Έλληνες και όχι αλλοδαποί εργάτες, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη του πανελλήνιου συνδέσμου αγροτικών συνεταιρισμών.

«Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώνεται στους ανθρώπους ηλικίας 45-65 ετών», λέει ο Γιάννης Τσιφόρος διευθυντής του συνεταιρισμού. «Αυτό μας δείχνει ότι είχαν μια άλλου είδους απασχόληση στο παρελθόν».

Στην Ελλάδα όπως και οπουδήποτε αλλού στη Μεσόγειο, οι περισσότερες οικογένειες έχουν επενδύσει πολλά στο real estate και στην γη, τα οποία θεωρούνται πολύ πιο σταθερά από τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις και έτσι είναι κοινό ακόμα και για τους χαμηλόμισθους Έλληνες να έχουν κληρονομήσει κάποια ιδιοκτησία από την οικογένειά τους. Έτσι, καθώς οι καιροί δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο, πολλοί Έλληνες αποφασίζουν ή εξαναγκάζονται να καταφύγουν σε αυτή την τελευταία γραμμή άμυνας.

Οι εγγραφές στα αγροτικά σχολεία παρουσιάζουν επίσης αυξητική τάση. Ο Πάνος Κανέλλης, πρόεδρος της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής στην Θεσσαλονίκη, η οποία ιδρύθηκε το 1904 και προσφέρει από νηπιαγωγείο μέχρι λύκειο καθώς και διαρκή εκπαίδευση στην διατηρήσιμη γεωργία, αναφέρει ότι οι αιτήσεις τριπλασιάστηκαν τα τελευταία δυο χρόνια ενώ οι εγγραφές σε τμήματα όπως η τυροκομία και η οινοποιία αυξήθηκαν επίσης.

Ο κ. Κανέλλης αναφέρει ότι πολύ συχνά νέοι άνθρωποι πηγαίνουν σε αυτόν και λένε «Έχω 2 στρέμματα από τον παππού μου σε αυτό το μέρος. Μπορώ να κάνω κάτι με αυτά;». Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός Ελλήνων κάνει στον εαυτό του την ίδια ερώτηση και κάποιοι αποφασίζουν ότι μπορούν. «Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι θα κάνουν το ίδιο», λέει η κ. Τριχά, «Στις μεγαλουπόλεις δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς. Για τους νέους ανθρώπους, οι μόνες επιλογές που υπάρχουν είναι είτε η επαρχία είτε το εξωτερικό».

Αν οι πρόσφυγες των πόλεων περιμένουν μια εύκολη ή ειδυλλιακή διαβίωση στην επαρχία θα εγκαταλείψουν πολύ γρήγορα τέτοιες αντιλήψεις. Το 2006, ο Βασίλης Μπάλας και η γυναίκα του, Ρούλα Μπούρα, 36 ετών και οι δύο, άφησαν τις δουλειές τους στην Αθήνα, όπου αυτός δούλευε σαν διαχειριστής περιεχομένου σε ένα web site και αυτή στο marketing, για να μετακομίσουν στη Χίο, τον τόπο καταγωγής των παππούδων του.

Αυτό έγινε πριν την οικονομική κρίση, αλλά ήθελαν μια αλλαγή και αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στην καλλιέργεια μαστιχόδεντρων, τα οποία ευδοκιμούν μόνο στη νότια Χίο και παράγουν ένα μοναδικό ρετσίνι το οποίο περισυλλέγεται και κρυσταλλοποιείται για την παραγωγή λικέρ μαστίχας, τροφίμων, κεριών και σαπουνιών.

«Ήταν μια προσωπική απόφαση» λέει ο κ. Μπάλας, «Σκεφτόμασταν να μετακομίσουμε από την Αθήνα και ένας φίλος μας είπε ότι η γιαγιά του παράγει περίπου 100 κιλά μαστίχας έχοντας για βοήθεια μόνο το γαϊδουράκι της». Μια συγκομιδή για την οποία ένας παραγωγός μπορεί να κερδίσει περίπου 20 ευρώ ανά κιλό. Αλλά το ζευγάρι ανακάλυψε ότι η καλλιέργεια μαστίχας είναι πολύ δυσκολότερη απ’ όσο περίμενε. Έτσι, αν και έχουν ήδη περίπου 400 μαστιχόδεντρα σκέφτονται να επεκταθούν και στον αγροτουρισμό για να τα βγάζουν πέρα. Τέτοια εγχειρήματα (συμπεριλαμβανομένου και ενός νεοσύστατου συνεταιρισμού κρασιού στην Χίο, ο οποίος επιδιώκει να επαναφέρει στη ζωή μια αρχαία ποικιλία σταφυλιού, το χιώτικο κρασσερό) αποδεικνύουν ότι τόσο ο τουρισμός όσο και η γεωργία μπορούν να αποφέρουν κέρδη.

Κάποιοι νέοι Έλληνες επιστρέφουν όχι στην στεριά αλλά στην θάλασσα, συμμετέχοντας σε μια άλλη αξιοσέβαστη βιομηχανία. Απ’ το 2008, ο αριθμός των αιτήσεων σε ναυτικά σχολεία ανά την Ελλάδα 4-πλασιάστηκε σε σχεδόν 7.000, σύμφωνα με το Υπουργείο Ναυτιλίας.

Ο Γιάννης Μένης, 27 ετών, από τη Χίο, αναφέρει πως είχε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα μπροστά του σαν πυρηνικός φυσικός. Αλλά δυστυχώς για το διδακτορικό του, δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά στις σπουδές του και αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του σαν μηχανικός πλοίων, υπεύθυνος για την συντήρηση τους. Ο κ. Μένης ξεκίνησε το ναυτικό σχολείο στην Χίο τον Σεπτέμβρη. «Η οικογένειά μου ήταν αντίθετη στην επιθυμία μου να εγγραφώ. Με ρωτούσαν. Σπούδασες όλα αυτά τα χρόνια για το τίποτα;» λέει. «Δεν είπα σε κανέναν στο πλοίο για το επιστημονικό μου παρελθόν», ενώ προσθέτει, «Στην Ελλάδα το να είσαι υπέρ καταρτισμένος θεωρείται πλέον μειονέκτημα».

Σε μια τέτοια περίσταση όπου η κρίση χρέους έχει διαβρώσει τα πρόσφατα οικονομικά κέρδη της χώρας, ίσως και τελεσίδικα, γίνεται μεγάλη κουβέντα για το αν η επιστροφή στην στεριά ή στην θάλασσα είναι βήμα εμπρός ή πίσω.

Η κ. Τριχά ξέρει τι της γίνεται. «Οι γονείς μας ήταν από την επαρχία. Ήταν αγρότες όταν ήταν νέοι. Διάβαζα για να αποφύγω να γίνω αγρότης. Αυτοί ήταν δάσκαλοι. Και ύστερα η κόρη τους σπούδασε για να καταλήξει να γυρίσει πίσω και να γίνει αγρότης» λέει. Παράλληλα προσθέτει, « Για μένα είναι βήμα μπροστά, αφού πιστεύω ότι έχουμε παραμελήσει τη γη».

Ο Γιάννης Μακριδάκης, 40 ετών, είναι ένας Έλληνας συγγραφέας του οποίου το έργο θίγει θέματα παράδοσης και θρησκείας, αντιπροσωπεύει μια διαφορετική τάση προσφύγων με μια περισσότερο πολιτική χροιά. Λέει ότι μετακόμισε από την Αθήνα στη Χίο το 2010 σαν μια πράξη άμυνας ενάντια στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα το οποίο θεωρούσε μη διατηρήσιμο. Αγόρασε γη και καλλιεργεί τα δικά του λαχανικά. «Ήθελα να ζήσω την ασήμαντη ζωή μου σαν ένας κανονικός άνθρωπος ανάμεσα σε άλλους. Σύμφωνα με τον παλαιό τρόπο ζωής όπου οι άνθρωποι δούλευαν για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες».

Άλλοι βρίσκουν την τάση αποθαρρυντική. Στο μεσαιωνικό χωριό Μεστα, η Γεωργία Πούμπουρα, 73 ετών, στέκεται κάτω από μια κληματαριά έξω από το πέτρινο σπίτι της και κουβεντιάζει με φίλους. Λέει ότι μοιράζει το χρόνο της μεταξύ Αθήνας, όπου μεγάλωσε την οικογένειά της και το χωριό της όπου μεγάλωσε μέσα σε φτώχεια και όπου η μηνιαία σύνταξή της, η οποία μειώθηκε ατά πολύ χάρη στο πλάνο λιτότητας της κυβέρνησης, της φτάνει για περισσότερο καιρό.

«Έχω τρείς γιους» λέει, «ο ένας είναι πολιτικό μηχανικός, ο άλλος ηλεκτρολόγος μηχανικός και ο άλλος μηχανολόγος μηχανικός, όλοι τους άνεργοι. Περνάνε δύσκολες στιγμές στην Αθήνα. Εδώ προσπαθούμε να τα βγάζουμε πέρα αλλά ξοδεύουμε λιγότερα» λέει για τον εαυτό της και τον άντρα της ο οποίος είναι επίσης συνταξιούχος. Δηλώνει όμως ότι θα απογοητευτεί πολύ εάν οι γιοί της επιστρέψουν στην Χίο. «Δούλεψα τόσο σκληρά για να σπουδάσω τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Δεν θέλω να γυρίσουν πίσω. Θα πήγαινε στράφι όλη αυτή η προσπάθεια».

Πέρα από τους αριθμούς, αυτή η επιστροφή της Ελλάδας στις αγροτικές της ρίζες αντιπροσωπεύει μια νέα τάση από τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, μια εσωτερική στροφή, ένα είδος εθνικής υπερηφάνειας σε απάντηση της γενικής κατήφειας. Ο Δημήτρης Καλούπης, ο οποίος άφησε τη δουλειά του χτίστη 20 χρόνια πριν, κατά την διάρκεια των χρόνων της άνθησης, είναι τώρα γεωργός πλήρους απασχόλησης, μεγαλώνει τα δικά του ζώα και λαχανικά ενώ του ανήκει και μία τοπική ταβέρνα. Λέει ότι πιστεύει πως η Ελλάδα θα ξεπεράσει και αυτή την κρίση όπως έκανε και με τόσες άλλες στο παρελθόν.

«Διαδώσαμε τον πολιτισμό στον πλανήτη και θα τον πάρουμε πάλι πίσω». Αν η ελληνική οικονομία έχει μια πραγματική πτώση χωρίς επιστροφή τότε, « Θα πάρω μια πέτρα, θα την στύψω και από το νερό που θα βγει θα κάνω πιλάφι και θα ταΐσω ην κόρη μου. Θα τα καταφέρουμε».

Η εκρηξη της οικονομιας της Αυστραλιας και η ελλειψη εργατων προσελκυει τους Ελληνες. (Australia’s Booming Economy and Shortage of Workers Attract Greeks)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Mon, 23 Jan 2012 23:33:00 +0000

Των Geoffrey Rogow και James Glynn

Πηγή : The Wall Street Journal

Σύδνεϋ – Έχοντας να αντιμετωπίσουν ένα αβέβαιο οικονομικό μέλλον στην πατρίδα τους, όλο και περισσότεροι Έλληνες κάνουν το 20-ωρο ταξίδι για την Αυστραλία σε αναζήτηση δουλειάς.

Οι βραχυχρόνιες αφίξεις Ελλήνων έχουν αυξηθεί κατά 21% (περίπου 4.000 άνθρωποι), το 6-μηνο που τελείωσε στις 30/11, συγκρινόμενο μα τις αφίξεις τις αντίστοιχης περιόδου 2 χρόνια πριν, σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Αυστραλίας. Το νούμερο αυτό είναι και το μεγαλύτερο της δεκαετίας.

Αντίθετα με την Ελλάδα, και το 17% του ποσοστού των ανέργων της, η οικονομία της Αυστραλίας ανθεί. Η έκρηξη της ζήτησης ορυκτών εκ μέρους της Κίνας οδήγησε σε έλλειψη καταρτισμένων εργατών και σε ποσοστό ανεργίας μόλις 5%.

Η κυβέρνηση της Αυστραλίας διευκόλυνε τις διαδικασίες απόκτησης άδειας εργασίας για να προσελκύσει 125.000 καταρτισμένους μετανάστες τον επόμενο χρόνο ώστε να καλύψει τα κενά σε ανθρώπινο δυναμικό. Ακόμα και οι οδηγοί φορτηγών στα απομονωμένα ορυχεία της δυτικής Αυστραλίας κερδίζουν περίπου 200.000$ ετησίως.

Η Αυστραλία αποτελεί φυσικό προορισμό για τους Έλληνες ακλουθώντας ένα κύμα μετανάστευσης εκεί μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Αυστραλοί με ελληνικές ρίζες φτάνουν τώρα τους 360.000 σε συνολικό πληθυσμό 22 εκατομμυρίων. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα έξω απ’ την Ελλάδα μετά τις Η.Π.Α, την Κύπρο και το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με απογραφή του 2006.

Η ροή των Ελλήνων στην Αυστραλία δεν αντανακλάται ακόμα σε επίσημα στοιχεία. Πρωταρχικός προορισμός όσων άφηναν την Ελλάδα ήταν η Γερμανία για το πρώτο μισό του 2011, σύμφωνα με την γερμανική στατιστική υπηρεσία και την ελληνική κυβέρνηση. Όμως, το κύμα των βραχυχρόνιων αφίξεων σηματοδοτεί μια ενδεχόμενη αύξηση μεταναστών στο μέλλον, λένε οι ειδικοί.

Τον Σεπτέμβρη, η πρεσβεία της Αυστραλίας στην Αθήνα φιλοξένησε ένα forum εργασίας, για το οποίο πάνω από 10.000 άνθρωποι ανταγωνίστηκαν για 800 θέσεις.

Ο Λάζαρος Παναγιωτίδης, 35 χρονών, διευθύνων σύμβουλος του διεθνούς οργανισμού επιλογής προσωπικού και εκπαίδευσης «Skillup Australia», αναφέρει ότι δέχτηκε πλήθος τηλεφωνημάτων από φοιτητές και επαγγελματίες από την Ελλάδα οι οποίοι έψαχναν πληροφορίες σχετικά με την εργασία στην Αυστραλία. Υπολόγισε ότι περίπου 25.000 Έλληνες θα μετανάστευαν στην Αυστραλία τα επόμενα δυο χρόνια.

Η Ναταλία Γάσπαρη, 21 ετών, βρίσκεται στην Αυστραλία από τον Οκτώβρη και εργάζεται σαν σεφ σε ελληνικό εστιατόριο στο Σύδνεϋ, όπου κερδίζει 50.000 δολάρια Αυστραλίας το χρόνο, λίγο κάτω από τον μέσο μισθό της χώρας.

Πολλοί από τους Έλληνες που φτάνουν στην Αυστραλία στρέφονται στον Κώστα Μάρκο, γενικό γραμματέα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας της Μελβούρνης. Η πρωτεύουσα της πολιτείας της Βικτόρια είναι το «σπίτι» της τρίτης σε μέγεθος ελληνόφωνης κοινότητας παγκοσμίως, πίσω μόνο από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη.

“Είμαι σε αυτή τη δουλειά 17 χρόνια και τα πρώτα 16 είχα συναντήσει μόλις δυο ανθρώπους που σκέφτονταν την μετανάστευση στην Αυστραλία. Το τελευταίο 6-μηνο μόνο, έχω συναντήσει περίπου 200 με 300 άτομα”, λέει ο κύριος Μάρκος.

Αλλά οι Έλληνες που έρχονται στην Αυστραλία σε αναζήτηση εργασίας και καλύτερης ζωής έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν και τον υψηλό ανταγωνισμό των υπολοίπων Ευρωπαίων που έχουν χτυπηθεί ήδη από την κρίση.

Μεταξύ 30 Ιουνίου και 30 Νοεμβρίου, οι κάτοχοι μόνιμης βίζας από το Ηνωμένο Βασίλειο έφτασαν στο 43% (7.160) ενώ για τους Ιρλανδούς το αντίστοιχο ποσοστό έφτασε στο 68% (2.610).

Οι ελληνες εχουν καλους λογους να διαμαρτυρονται. (GREEKS HAVE GOOD REASONS TO PROTEST.)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Tue, 17 Jan 2012 21:41:00 +0000

Του Declan Hill

Πηγή: The Ottawa Citizen

Σχεδόν όλα όσα νομίζετε ότι ξέρετε για την Ελλάδα του σήμερα είναι λάθος.

Αυτή η σκέψη πέρασε από το μυαλό μου καθώς στεκόμουν ανάμεσα σε ένα πλήθος διαδηλωτών στην Πλατεία Συντάγματος κατά την διάρκεια της τελευταίας γενική απεργίας. Υπήρχε εορταστική ατμόσφαιρα: σουβλατζήδες εν μέσω γιαγιάδων, μαθητές που τραγουδούσαν και πολλές θεατρικές παραστάσεις στον δρόμο. Δεν είχε καμία σχέση με τις εικόνες που είχα δει. Κανένας πετροπόλεμος, ούτε δακρυγόνα, ούτε επιθέσεις με κανόνια νερού. Ίσως να στάθηκα τυχερός, αλλά υπήρχε ένα ευρύ φάσμα κανονικών ανθρώπων οι οποίοι βάδιζαν στην διαδήλωση. Οι συνήθεις ύποπτοι ήταν φυσικά εκεί: οι αναρχικοί, οι κομμουνιστές καθώς και εκείνο το κομμάτι που ακολουθεί πάντα όλες τις διαδηλώσεις. Υπήρχε όμως και μια ευρεία κλίμακα άλλων: νοσοκόμες, γιατροί, ηθοποιοί και δάσκαλοι.

Μετά το τέλος της διαδήλωσης περπάτησα ανάμεσα σε σειρές αστυνομικών (οι οποίοι ήταν γενικά πολύ καλύτεροι από του φονικά άξεστους Καναδούς επιβολείς του νόμου στις συνόδους G8 και G20) και το κοινοβούλιο φτάνοντας μέχρι το Κολωνάκι, την πλούσια περιοχή της Αθήνας. Εκεί πήρα συνέντευξη από έναν δικηγόρο στα γραφεία της εταιρίας του θέλοντας να μάθω τη γνώμη του για τους διαδηλωτές. Περίμενα να ακούσω μια ταξική διατριβή περί τζαμπατζήδων φοροφυγάδων που μπλοκάρουν την κίνηση αλλά αντί γι’ αυτό ο δικηγόρος μου είπε ότι του άρεσαν οι διαδηλώσεις, ότι ο ίδιος είχε λάβει μέρος σε αρκετές από αυτές και ότι λυπόταν πολύ που δεν μπόρεσε να δώσει το παρόν στη σημερινή.

Άκουσα πολλές ιστορίες από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων. Και κανείς δεν μπορεί να πει ότι αυτό είναι ένα λάθος συμπέρασμα που προέρχεται από επιλεγμένες συνεντεύξεις. Οι ελληνικές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ποσοστό πάνω από 75% του πληθυσμού, όλων των οικονομικών τάξεων, είναι σύμφωνο με τις διαδηλώσεις.

Αν έχετε διαβάσει τα διεθνή μέσα ενημέρωσης τον τελευταίο χρόνο θα παρατηρήσατε πολλά άρθρα σχετικά με την αποκαλούμενη «Ελληνική ψυχοσύνθεση». Γενικά, οι Έλληνες σκιαγραφούνται ως άνθρωποι τεμπέληδες και διεφθαρμένοι οι οποίο απολαμβάνουν να αράζουν στον ήλιο πίνοντας ούζο και κλέβοντας από τις γερμανικές τράπεζες, κέρδη τα οποία οι ίδιες έχουν βγάλει με πολύ κόπο. Το να περιγράφεις έναν ολόκληρο πληθυσμό με τέτοιους όρους είναι επικίνδυνα κοντά στον ρατσισμό, αλλά παρόλα αυτά συναντάμε συνεχώς την παραπάνω ανάλυση από τα μέσα.

Το πρόβλημα είναι ότι τα γεγονότα δεν συμφωνούν με αυτή την ανάλυση. Γεγονός πρώτο: σε μια διεθνή έρευνα σχετικά με τις εργατοώρες οι Έλληνες έρχονται δεύτεροι σε σύνολο εργάσιμων ωρών, πίσω μόνο από τους Κορεάτες και πολύ μπροστά από του Καναδούς. Το δεύτερο είναι ότι η ελληνική οικονομία συγκρινόμενη με το σύνολο της Ε.Ε είναι σχεδόν όπως το μέγεθος του Μαϊάμι συγκρινόμενο με το υπόλοιπο των Η.Π.Α. Έτσι ακόμα και μια χρεοκοπία θα ήταν μεν ντροπιαστική αλλά όχι αρκετή για να συνταράξει την Ευρωπαϊκή οικονομία.

Τρίτο γεγονός, είναι ότι μέρος της εξήγησης γιατί τόσοι πολλοί Έλληνες έχουν βγει στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην κυβέρνησή τους δεν είναι η άρνησή τους να πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν, (Εξάλλου σχεδόν τα 2/3 των εργαζομένων δεν έχουν επιλογή αφού οι φόροι αφαιρούνται από τον μισθό τους ακριβώς όπως και στον Καναδά). Αντιθέτως, οι άνθρωποι είναι στους δρόμους κυρίως επειδή έχουν χάσει την πίστη τους στους πολιτικούς ηγέτες της χώρας ύστερα από μια σειρά σκανδάλων διαφθοράς τα οποία ταρακούνησαν το ελληνικό πολιτικό τοπίο, αλλά δεν πήραν μεγάλη έκταση στο εξωτερικό. Το πιο περιβόητο από αυτά αφορά την υπόθεση Siemens. Η Siemens συμβόλαια. Και ενώ κάποια από τα στελέχη της Siemens καταδικάστηκαν στην Γερμανία, κανένας Έλληνας πολιτικός από αυτούς που αποδέχτηκαν τις μίζες δεν πήγε φυλακή. είναι μια γερμανική πολυεθνική εταιρία, υψηλόβαθμα στελέχη της οποίας δικάστηκαν στα γερμανικά δικαστήρια με κατηγορίες για δωροδοκίες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων με αντάλλαγμα υπερτιμολογημένα

Δεν είναι ότι δεν κατονομάστηκαν οι πολιτικοί που ήταν ύποπτοι για τις δωροδοκίες. Η ελληνική επιτροπή κατά της διαφθοράς συνέταξε μια καταδικαστική αναφορά για την υπόθεση Siemens. Ωστόσο, προτού πάρουν την άδεια για περεταίρω έρευνα έπρεπε, σύμφωνα με το νόμο, να υποβάλλουν τα ευρήματά τους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Έλληνες πολιτικοί αποφάσισαν να μην δώσουν έγκριση ώστε να συνεχιστούν οι έρευνες για τους ίδιους.

Είναι οι ίδιοι πολιτικοί που είναι υπεύθυνοι και για τις δημοσιονομικές περικοπές που υποτίθεται ότι θα ικανοποιήσουν τις γερμανικές και τις υπόλοιπες τράπεζες. Φανταστείτε τον Karlheinz SchreiberBrian Mulroney (έναν πρώην πολιτικό με προβλήματα αξιοπιστίας) να ορίζονταν υπεύθυνοι για περικοπές στο σύστημα υγείας του Καναδά και θα μπορέσετε να κατανοήσετε την οργή των Ελλήνων. Να λοιπόν γιατί τόσοι πολλοί Έλληνες διαδηλώνουν στους δρόμους. (έναν καταδικασμένο για δωροδοκίες Γερμανό) και τον

Όχι επειδή είναι τεμπέληδες ή επειδή δεν θέλουν να πληρώνουν φόρους αλλά επειδή δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη σε κανέναν από τους πολιτικούς τους.

INSIDE JOB (ΕΝΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Thu, 22 Dec 2011 18:03:00 +0000

Το εξαιρετικό (και πολυβραβευμένο) ντοκιμαντέρ του Charles Ferguson  με τίτλο «Inside Job» ξεσκεπάζει τους υπαίτιους της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από την Αμερική το 2008, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και κρατάει τη χώρα μας ακόμη δέσμια των δανειστών μας.

The American Dream Film

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Tue, 13 Dec 2011 18:24:00 +0000

Ένα πολύ έξυπνο βίντεο που περιγράφει με πολύ απλό τρόπο την επιρροή των τραπεζιτών στις ζωές των Αμερικανών πολιτών και όχι μόνο.

DEBTOCRACY - ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ (το πρωτο ελληνικο ντοκιμαντερ για την κριση)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Fri, 09 Dec 2011 11:41:00 +0000

Πηγή : www.debtocracy.gr

Το DEBTOCRACY, αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

GOLDMAN SACHS : η Τραπεζα που κυβερνα τον κοσμο

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Thu, 08 Dec 2011 19:14:00 +0000

Πηγή : Το κουτί της Πανδώρας

Το «Κουτί της Πανδώρας» ανοίγει και αποκαλύπτει:
Πώς η Goldman Sachs ελέγχει την παγκόσμια οικονομία;
Πως χειραγωγεί κυβερνήσεις μέσα από κρυφά της στελέχη;

Πώς δημιούργησε ψεύτικη εικόνα για το ελληνικό χρέος, προκειμένου η Ελλάδα να μπει στην ΟΝΕ κερδίζοντας πάνω από 300 εκατ. δολάρια;
Στην εκπομπή ο Μαρκ Ρος αναλυτής της Le Monde και συγγραφέας του βιβλίου «Η Τράπεζα» αποκαλύπτει πώς στήθηκε το παιχνίδι ενάντια στην Ελλάδα και ποιοι Έλληνες χρησιμοποιήθηκαν στο Λονδίνο και την Αθήνα.

Χανοντας την ελευθερια στη χωρα που γεννησε τη Δημοκρατια. (Losing Liberty in the Birthplace of Democracy.)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Fri, 18 Nov 2011 14:34:00 +0000

Του John Mark Reynolds

Πηγή: www.scriptoriumdaily.com

Η Ελλάδα ανακάλυψε την δημοκρατία αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να τη βοηθήσει να ξεχάσει αυτό το γεγονός.

Η σύγχρονη Ελλάδα αναγεννήθηκε μετά από αιώνες καταπίεσης αλλά δεν έφτασε ποτέ στα μεγαλεία του παρελθόντος. Μέχρι και τη δεκαετία του ’60 η Ελλάδα ήταν ανήμπορη να υποστηρίξει μια δημοφιλή κυβέρνηση. Σφυροκοπημένη από τους ναζί, διαμελισμένη εξ’ αιτίας του κομμουνισμού και ζώντας υπό την απειλή ενός επιθετικού γείτονα, η Ελλάδα δεν είχε και πολλές ελπίδες για μια φυσιολογική πολιτιστική ανάπτυξη τα τελευταία 100 χρόνια.

Η Ελλάδα ποτέ δεν ταίριαξε καλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κληρονομιά της είναι η ανατολική χριστιανοσύνη ενώ το μεγαλύτερο κομμάτι της Ε.Ε. είναι κομμάτι της ρωμαϊκής Δύσης. Η γλώσσα της, η οποία ομιλείται από λίγα εκατομμύρια, χρησιμοποιεί διαφορετικό αλφάβητο και η ιστορία της είναι μια πολύ θλιβερή ιστορία υποδούλωσης. Ένα μέρος του ένδοξου παρελθόντος της, η μεγάλη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, έχει περιφρονηθεί ως άγονο και βυζαντινό από την Δύση.

Κανένας οίκτος δεν θα πρέπει να δειχθεί στους διεφθαρμένους Έλληνες ηγέτες, οι οποίοι πούλησαν την εθνική τους κληρονομιά για τα λεφτά των Ευρωπαίων. Υποσχέθηκαν μια ζωή τόσο ιδανική που δεν θα μπορούσε να είναι και αληθινή ενώ ενθάρρυναν ουτοπικά συστήματα τα οποία τελικά βοήθησαν στην καταστροφή του ηθικού του λαού. Το κρίμα αντίθετα, πέφτει στον ελληνικό λαό ο οποίος πολλές φορές έμεινε αβοήθητος από τους ίδιους τους ηγέτες του, παραδομένος σε ξένες δυνάμεις από εκείνους που κανονικά θα έπρεπε να φροντίζουν για το συμφέρον του.

Πολλοί είτε κατέληξαν διεφθαρμένοι είτε έγιναν μέλη εξτρεμιστικών οργανώσεων, οι περισσότεροι όμως παραμένουν καλές ψυχές περικυκλωμένες από προδότες. Τώρα, η μοίρα τους είναι να αποφασίσουν γι’ αυτούς μη εκλεγμένοι πολιτικοί ενώ η ιδέα ότι θα μπορούσαν να είχαν ψηφίσει γι’ αυτή τη μοίρα αγνοήθηκε. Η Ελλάδα πουλήθηκε και ότι και αν είναι το καλύτερο για τους πολίτες της, το σίγουρο είναι ότι δεν θα έχουν την ευκαιρία να αποφασίσουν οι ίδιοι γι’ αυτό.

Οι Έλληνες μπορούν μόνο να ελπίζουν ότι τα νέα αφεντικά τους θα τους φερθούν καλύτερα. Και πάλι όμως, οι ηγέτες που πέρασαν και έδωσαν υποσχέσεις τις οποίες δεν μπόρεσαν να τηρήσουν δεν θα τιμωρηθούν, οι Έλληνες δεν θα μάθουν πώς να ανταγωνίζονται σε μια παγκόσμια αγορά και θα συνεχίσουν να βασίζονται σε κενές υποσχέσεις.

Κατηγορήστε τους Έλληνες αν αυτό θεωρείτε σωστό. Δεν καταψήφισαν τους διεφθαρμένους δημαγωγούς όταν είχαν την ευκαιρία και δέχτηκαν την δωροδοκία όταν τους προσφέρθηκε αλλά αναλογιστείτε την φτώχεια τους. Θυμηθείτε ότι είναι 11 εκατομμύρια ενάντια σε εκατομμύρια εκατομμυρίων ενώ δεν έχουν την δυνατότητα ούτε καν να χρεοκοπήσουν και να ξεκινήσουν από την αρχή. Αντ’ αυτού, ξεπουλιούνται και η κουλτούρα τους γίνεται υποχείριο πολεοδόμων και αφεντικών που προέρχονται από έθνη «κρύα» και άσχετα με την λαϊκή τους παράδοση.

Το ότι την τεμπέλικη ανοχή τους επωφελήθηκαν διάφοροι ανόητοι στην εξουσία δεν είναι μεγαλύτερο αμάρτημα από αυτό που έκαναν αυτοί που τους δάνεισαν λεφτά τα οποία κανείς λογικός άνθρωπος δεν πίστευε ότι θα καταφέρουν να ξεπληρώσουν. Θα πληρώσουν τώρα με την απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας ενώ οι δανειστές θα κερδίσουν ένα ολόκληρο έθνος.

Τι θα επιζητούσε ένας φίλος των Ελλήνων; Να επιτραπεί στους Έλληνες να παραμείνουν Έλληνες. Αφήστε τους να φύγουν από το ευρώ και να επαναφέρουν τη δραχμή. Αφήστε τους να πληρώσουν το τίμημα των αμαρτημάτων τους και να αναγεννηθούν αν μπορούν. Αφήστε την διεθνή ελληνική κοινότητα να βοηθήσει όπως μπορεί. Προσευχηθείτε ότι η Εκκλησία θα εξαγνιστεί και θα δράσει υπέρ του ελληνισμού, όπως έκανε σε αντίστοιχες καταστάσεις στο παρελθόν, και όχι υπέρ της προσωπικής της ειρήνης και της εκκλησιαστικής ευημερίας.

Ας ελπίσουμε ότι ο Θεός θα βοηθήσει τους Έλληνες.

Germany invites skilled workers from Greece (Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Wed, 16 Nov 2011 13:09:00 +0000

Με ένα εργατικό δυναμικό που διαρκώς συρρικνώνεται και με μία οικονομία σε άνοδο, η Γερμανία απελπισμένα χρειάζεται εξειδικευμένους εργάτες για να διατηρήσει την βιομηχανίας της σε ανοδική τροχιά. Η αναζήτηση για εργατικό δυναμικό, ολοένα και περισσότερο, εστιάζεται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, όπου η ανεργία ανεβαίνει ραγδαία εν μέσω φόβων οικονομικής κατάρρευσης.

Η Γερμανία ξεπέρασε γρήγορα τη χρηματοπιστωτική κρίση που άρχισε το 2008 με την ανεργία σήμερα να είναι στο 6,6% σημειώνοντας χαμηλό εικοσαετίας. Οι επιχειρήσεις είναι τόσο απελπισμένες να καλύψουν τις ελλείψεις σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό που η κυβέρνηση έχει αναλάβει την οργάνωση συνεδρίων μεταξύ γερμανικών επιχειρήσεων και ατόμων που προέρχονται από χώρες που έχουν πληγεί από τη κρίση και είναι σε αναζήτηση εργασίας.

Η ανεργία στην Ελλάδα είναι τώρα στο 16,7% αλλά μεταξύ των νέων ατόμων είναι ακόμα υψηλότερα με το ποσοστό να είναι άνω του 42% για άτομα κάτω των 24. Στην Ισπανία η συνολική ανεργία κυμαίνεται γύρω στο 20%, ενώ για άτομα κάτω των 25 η ανεργία είναι πάνω από 45%. Η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ιρλανδία, οι υπόλοιπες χώρες που υφίστανται το βάρος της κρίσης χρέους, επίσης υποφέρουν από υψηλή ανεργία.

Η ένωση γερμανών μηχανολόγων εκτιμά ότι υπάρχουν 80.000 κενές θέσεις που πρέπει να καλυφθούν ενώ η ιατρική ένωση δηλώνει ότι τα νοσοκομεία της χώρας χρειάζονται πάνω από 12.000 ιατρούς για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Επιπροσθέτως η κυβέρνηση είπε ότι για το τρέχον έτος υπάρχει έλλειψη 66.000 ειδικευμένων σε θέματα πληροφορικής.

Μέσα στους τελευταίους μήνες η Kρατική Υπηρεσία Απασχόλησης έχει οργανώσει αρκετά συνέδρια με σκοπό να φέρει σε επαφή γερμανικές επιχειρήσεις με άτομα που αναζητούν εργασία σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα.

By KIRSTEN GRIESHABER - Associated Press

Ο δανεισμος των παντα απο την Κινα στην Γαλλια καθυστερει εξ’ αιτιας της κρισης στην Ελλαδα. (China loan of pandas to France delayed by Greek crisis.)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Sun, 13 Nov 2011 16:50:00 +0000

Πηγή: www.bbc.co.uk

Ο δανεισμός δύο κινέζικων Πάντα σε γαλλικό ζωολογικό κήπο καθυστέρησε εξ’ αιτίας της επικέντρωσης της συνόδου των G20 στις Κάννες στην ελληνική κρίση.

«Δυστυχώς δεν υπήρχε χρόνος για την τελική συζήτηση μεταξύ του προέδρου Hu Jintao και του προέδρου Nicolas Sarkozy,» αναφέρει ,η υπουργός οικολογίας της Γαλλίας, Nathalie Kosciusko-Morizet ενώ προσέθεσε ότι ελπίζει πως ο δανεισμός μπορεί να οριστικοποιηθεί τις επόμενες εβδομάδες.

Τα Πάντα χρησιμοποιούνται συχνά από την κυβέρνηση της Κίνας ως δώρα προς άλλες κυβερνήσεις. Τα συγκεκριμένα σχεδιάζεται να τοποθετηθούν σε ζωολογικό κήπο στο Beauval της κεντρικής Γαλλίας.

«Τα Πάντα έχουν τέτοιο συμβολικό χαρακτήρα στην Κίνα ώστε για μια τέτοια συμφωνία για δανεισμό να απαιτείται συμφωνία από το ανώτατο επίπεδο,» ανέφερε σε προηγούμενη επίσκεψή της στην Κίνα η κυρία Kosciusko-Morizet.

Παράλληλα εξήγησε ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες κατά την διάρκεια της συνόδου των G20 έπρεπε να επικεντρωθούν στην κρίση της Ελλάδας και στην κρίση ελλείμματος που παρατηρείται.

Morgan Stanley: Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ"

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Fri, 11 Nov 2011 09:45:00 +0000

Συντάκτης: John Glover

Πηγή: http://www.businessweek.com

(6 Νοεμβρίου, Bloomberg) «Οι ευρωπαίοι ηγέτες θίγοντας τη πιθανότητα μίας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, ενδέχεται να άνοιξαν να άνοιξαν το «Κουτί της Πανδώρας» με αθέλητες συνέπειες» σύμφωνα με τη Morgan Stanley.

Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί, απαντώντας στο σχέδιο του Γιώργου Παπανδρέου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με το δεύτερο σχέδιο οικονομικής διάσωσης της χώρας, είπαν ότι η ερώτηση πρέπει να διατυπωθεί ως μια επιλογή μεταξύ της παραμονής στο ευρώ και ως εκ τούτου αποδοχή του σχεδίου διάσωσης ή της εξόδου από το κοινό νόμισμα. Ο Γιώργος Παπανδρέου ακύρωσε το δημοψήφισμα εν μέσω της αυξανόμενης πίεσης για την παραίτηση του.

Η πιθανότητα της εξόδου από το ευρώ υπήρξε μέχρι στιγμής ένα θέμα «ταμπού» στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Joachim Fels, οικονομολόγος και ανώτερο στέλεχος της Morgan Stanley στο Λονδίνο. Επίσης, προσθέτει ότι: «Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορεί να έθεσαν σε κίνηση μία ακολουθία γεγονότων, που έχουν τη δυναμική να οδηγήσουν σε μαζική ανάληψη των καταθέσεων από τις τράπεζες στις περιφερειακές χώρες κάνοντας οτιδήποτε έχουμε δει ως τώρα σε αυτή τη κρίση να χαρακτηρίζεται ως ήπιο».

Ανταποκρινόμενοι στη κρίση δημοσίου χρέους που σαρώνει τις περιφερειακές οικονομίες της ευρωζώνης, οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν παραβλέψει τους κανόνες στις προσπάθειες τους να περιορίσουν τη μετάδοση της οικονομικής κρίσης σε άλλες χώρες. Παράλληλα με τη προσφορά της επιλογής στη Ελλάδα για παραμονή στο ευρώ, έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τους όρους - οι οποίοι διέπουν τις διεθνείς συνθήκες - που απαγορεύουν την οικονομική διάσωση χωρών.

«Η εξαναγκαστική πολιτική δύναμη μιας τέτοιας απειλής δεν μπορεί να υποτιμηθεί» αναφέρει ο Jacob Funk Kirkegaard, ερευνητής στο “Peterson Institute for International Economics” στην Ουάσινγκτον, σε μία πρόσφατη δημοσίευση στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου. «Η Ευρωζώνη έχει εφοδιαστεί με ένα πολιτικό και θεσμικό «πυρηνικό» όπλο που μπορεί να χρησιμοποιήσει εναντίον των απείθαρχων μελών και φαινομενικά έχει τη θέληση να κάνει χρήση αυτού».

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ (On Greek debt, lessons from South America)

noreply@blogger.com (its all greek to me) — Fri, 11 Nov 2011 00:29:00 +0000

By Juan Forero and Michael Birnbaum

ΠΗΓΗ : www.washingtonpost.com

Μπουένος Άιρες – Οργή στους δρόμους, οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους, οι πιστωτές ζητούν τα λεφτά τους – αυτή είναι η Ελλάδα, όμως μια δεκαετία πριν το ίδιο έργο παιζόταν και στην Λατινική Αμερική.

Σε μια ιστορία που μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα για την Ευρώπη, μια χώρα, η Ουρουγουάη, η οποία βρισκόταν στο χείλος της οικονομικής λήθης οργάνωσε μια γρήγορη, μεθοδική και διαπραγματεύσιμη απάντηση η οποία αναγέννησε την οικονομία της και σταμάτησε την απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζες. Μια άλλη, η Αργεντινή, παρέμεινε χαοτικά αφερέγγυα και αποτέλεσε το αποπαίδι για τις παγκόσμιες χρηματοοικονομικές αγορές.

Η περίπτωση μιας γρήγορης ή εύκολης λύσης μοιάζει εξαιρετικά απίθανη για την Ελλάδα, η οποία θα χρεοκοπούσε χωρίς καμία διεθνή υποστήριξη. Ταυτόχρονα, οι ηγέτες της συναντούν δυσκολίες στο να λάβουν όλα αυτά τα δραστικά μέτρα τα οποία οι ευρωπαίοι ηγέτες υποστηρίζουν ότι είναι αναγκαία.

Η αβεβαιότητα σχετικά με το ευρωπαϊκό πακέτο στήριξης διατηρεί την πιθανότητα της ολοκληρωτικής παράδοσης της Ελλάδας στο χρέος της μετατρέποντας την σε απόβλητο της παγκόσμιας οικονομίας όπως έγινε και με την Αργεντινή.

Όμως, οι ιστορίες άλλων χωρών σε κρίση έχουν αποδείξει ότι είναι δυνατόν να περάσουν σκληρά μέτρα και ταυτόχρονα να υπάρξει ανάπτυξη.

Σήμερα, η μικρή Ουρουγουάη, με πληθυσμό μόλις 3,5 εκατομμύρια, είναι από τις αγαπημένες της Wall Street και η οικονομία της είναι παγκοσμίως μία από τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες ενώ 10 χρόνια πριν είχε εξαναγκαστεί να ζητήσει από τους πιστωτές της να δεχθούν ένα 20% κουρέματος των χρεών της.

Ο Carlos Steneri, ένας οικονομολόγος ο οποίος επιτηρούσε την διαχείριση του χρέους ανέφερε ότι είχε συμφωνηθεί ότι ήταν ζωτικής σημασίας να αποκατασταθεί σύντομα η εμπιστοσύνη του κοινού υπό την απειλή μαζικών αποσύρσεων των καταθέσεων από τις τράπεζες. Τεχνικά, η Ουρουγουάη αμελούσε τις υποχρεώσεις της. Συνεργάστηκε όμως στενά με τις Η.Π.Α. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διαπραγματεύτηκε με τους κατόχους των ομολόγων και περιέκοψε μισθούς και συντάξεις.

Ο στόχος, είπε, ήταν να διασφαλιστεί ότι η φήμη της Ουρουγουάης θα παρέμενε ανέγγιχτη.

«Είμαστε μια χώρα γνωστή για την σοβαρότητά της, τον σεβασμό των συμβολαίων και των νόμων» είπε ο Steneri. «Δεν υπήρχε κανένα νόημα στο να το χάσουμε όλο αυτό. Αμελώντας τις υποχρεώσεις μας θα είχαμε κάποια οφέλη αλλά δεν θα ήμασταν πια μια αξιόπιστη χώρα.»

Μέχρι τώρα ωστόσο, η Ελλάδα έχει ανταποκριθεί στην κρίση με πολιτική παράλυση. Κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν έχει απολυθεί, οι ιδιωτικοποιήσεις αναποτελεσματικών δημόσιων οργανισμών γίνονται με ρυθμό χελώνας ενώ η φοροδιαφυγή παραμένει αχαλίνωτη. Η απόφαση του πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου να ζητήσει δημοψήφισμα ( παρότι τελικά φαίνεται να υποχωρεί) θα επέφερε ένα γρήγορο τέλος στην προσπάθεια της χώρας να πληρώσει τα χρέη της, σε περίπτωση που οι ψηφοφόροι ψήφιζαν αρνητικά στην λήψη του πακέτου στήριξης.

Είναι ένα σενάριο το οποίο αρχίζει να ομοιάζει με ότι συνέβη στην Αργεντινή, της οποίας το έλλειμμα των 100 δις. δολαρίων τον Δεκέμβριο του 2001 ήταν το μεγαλύτερο στην παγκόσμια ιστορία.

Στην περίπτωση της Αργεντινής, πέντε πρόεδροι παραιτήθηκαν σε δύο βδομάδες, θανάσιμες συμπλοκές σόκαραν το Μπουένος Άιρες ενώ οι Αργεντινοί έχασαν τις οικονομίες μιας ζωής.

Πολύ αργότερα, η Αργεντινή έκανε μια προσφορά «take-it-or-leave-it» στους ομολογιούχους, προσφέροντας να πληρώσουν 35 σεντς στο δολάριο.

Σήμερα, η κυβέρνηση εξακολουθεί να χρωστάει περίπου 15 δις. δολάρια στους λεγόμενους σκληροπυρηνικούς πιστωτές ενώ έχει χάσει αμέτρητες δίκες σε δικαστήρια των ΗΠΑ για αποπληρωμές χρεών. Με την χώρα ακόμα μπλοκαρισμένη στις παγκόσμιες αγορές κεφαλαίων, η Αργεντινή ανέκαμψε από τον οικονομικό όλεθρο περισσότερο χάρη στην έκρηξη ζήτησης για τα αγροτικά προϊόντα της.

«Κανένας δεν συνιστά την προσέγγιση της Αργεντινή» λέει ο Arturo Porzecanski, ένας Ουρουγουανός οικονομολόγος και καθηγητής των διεθνών οικονομικών στο American University in Washington, D.C.

Από τη μεριά των ευρωπαίων χρηματοοικονομικών υπαλλήλων, η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή από το να δεχθεί το πακέτο στήριξης που τους προσφέρεται από τους ευρωπαίους ηγέτες. Το πλάνο, το οποίο αναπτύχθηκε από την ευρωζώνη και το ΔΝΤ, καλεί τους πιστωτές της Ελλάδας να δεχθούν μια μείωση του χρέους κατά 50%. (Μεγαλύτερο από αυτό της Ουρουγουάης αλλά μικρότερο από αυτό της Αργεντινής.)

Ακόμα και αν το πακέτο εγκριθεί , υπολογίζεται ότι οι δυστυχίες της χώρας θα παραμείνουν για δεκαετίες. Η χώρα είναι ανίσχυρη εξαιτίας των δεσμών της με το ευρώ, το οποίο δεν μπορεί να υποτιμηθεί ώστε να κάνει τις εξαγωγές της φθηνότερες, ενώ μία πιθανή φυγή από την νομισματική ζώνη είναι πιθανό να αποδειχθεί ακόμα πιο επώδυνη. Τα σκληρά προγράμματα λιτότητας που έχουν επιβληθεί από τους πιστωτές της χώρας έχουν και αυτά φτάσει στα όριά τους.

Κάποιες χώρες βρήκαν άλλους τρόπους να ξεπεράσουν τα προβλήματα με το χρέος τους.

Η Ισλανδία υποτίμησε την κορόνα κάνοντας έτσι τις εξαγωγές της φθηνότερες ενώ παράλληλα διέγραψε τα χρέη που διατηρούσαν τράπεζες που είχαν εθνικοποιηθεί το 2008. Εκατομμύρια δολάρια επενδύσεων εξαφανίστηκαν. Όμως τώρα, η οικονομία αναπτύσσεται και η κυβέρνηση εξέδωσε τον Ιούνιο ομόλογα, μόλις τρία χρόνια μετά την κρίση που πέρασε.

Στην Βαλτική, η Λεττονία έκανε μεγάλες περικοπές στον προϋπολογισμό της το 2009 συγκρατήσει το χρέος της και να βελτιώσει την πιστοληπτική της ικανότητα.

Τέλος, η Ουρουγουάη, της οποία η κρίση χρέους το 2002 ακολούθησε την κατάρρευση της Αργεντινής, αποφάσισε να εγγυηθεί στους πιστωτές της και έλαβε ένα βραχυπρόθεσμο δάνειο 1,5 εκ. δολαρίων μετά από διαβουλεύσεις με το υπουργείο οικονομίας των ΗΠΑ. Η απόσυρση των καταθέσεων σταμάτησε και περίπου 93% των πιστωτών δέχτηκε μια μείωση 20% σε αυτά που είχαν να λαμβάνουν, με τις πληρωμές να παρατείνονται για 5 χρόνια.

Πέντε μήνες αργότερα, η χώρα έπαιρνε διεθνή δάνεια, τονίζει ο Steneri, ο οικονομολόγος ο οποίος βοήθησε την Ουρουγουάη να διαχειριστεί το χρέος της και σύντομα ήρθε η έκρηξη ζήτησης από μέρους της Ασίας για σόγια, κρέας και διάφορα άλλα προϊόντα που παράγει η χώρα. Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 7% από το 2003.

Ο Porzecanski υποστηρίζει ότι εάν οι ευρωπαίοι είχαν κινηθεί πιο γρήγορα για να σώσουν την Ελλάδα, θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί μια συναινετική συμφωνία, σαν αυτή της Ουρουγουάης, με ελάχιστες απώλειες για τους επενδυτές.

Αντίθετα, οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορεί μα δανείζεται στην ανοιχτή αγορά για περισσότερο από μια δεκαετία, ενώ υπάρχει ανησυχία για διάδοση της κρίσης και σε άλλες προβληματικές οικονομίες όπως αυτές της Ιταλίας και της Ισπανίας.

«Σε όρους ζημίας που θα υποστούν οι πιστωτές και σε όρους προβλημάτων που θα αντιμετωπίσει η ευρωζώνη, φαίνεται ότι η περίπτωση του ελληνικού χρέους θα έχει μια λύση ανάλογη με αυτή της Αργεντινής και όχι με αυτή της Ουρουγουάης,» λέει ο Porzecanski.