globtr

Guise - miasteczko w północno wschodniej Francji

2023-02-08T22:46:00.001+01:00

Guise jest francuską klimatyczną miejscowością leżącą nad rzeką Oise. Nazwa pochodzi od hrabiów, a następnie książąt Guise, którzy pochodzili z młodszej gałęzi rodu Lotaryngii.

Na wzniesieniu znajduję się średniowieczny zamek z widokiem na miejscowość. Zamek został zmodyfikowany w XVI wieku przez słynnych "Ducs de Guise" i stał się jednym z największych bastionowych fortyfikacji w Europie Północnej. Od 1952 roku opuszczoną i niszczoną twierdzą zaopiekowało się towarzystwo Club du Vieux Manoir, wykonano już wiele prac, ale nadal wiele jest do zrobienia. W 2023 twierdza będzie otwarta od 1 kwietnia.

To tu J.B.A.Godwin (1817-1888) fundator fabryki żelaza jak i również pierwszy eksperymentator społeczny. Aby udowodnić korzyści płynące z harmonijnego społeczeństwa Charlsa Fourier zbudował ‘Famillistere’ - budynek wzniesiony w niewielkiej odległości od odlewni, który oferował "ekwiwalent bogactwa" swoim pracownikom i ich rodzinom. Ten ‘społeczny pałac’ zbudowany został z kilku pałacowych budynków. W których mieściły się sklepy, pralnie, basen, przedszkole, szkoły, teatr i ogród.

Karnawał w Duesseldorfie

2019-03-10T21:05:00.000+01:00

Oczywiście, że najlepszy karnawał jest w Rio, ale jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma:)

Z racji iż raz na jakiś czas bywam w okolicach Kolonii i tym razem byłem znów w czasie karnawału, to postanowiłem wybrać się do Duesseldorfu.
W poniedziałek odbywa się tam karnawał polityczny, który startuje o 13:30. Trasę i wszelkie informacje można łatwo znaleźć w internecie.
Platform politycznych jest niewiele, z ponad 70 przyczep chyba tylko 6 było politycznych. jednak trafiają w samo sedno. Czasem jest to gra słów, czasem, pokazanie czegoś dosłownie.
Oczywiście inne platformy są też ciekawe i widać, że dużo pracy kosztowało ich ozdobienie.
Dzieci oczywiście czekają na słodycze, których rozrzucanych jest tu bardzo dużo - ot trzeba być tylko w odpowiednim miejscu.
Oprócz słodyczy trafiają się też i gadżety.

By wszystko zobaczyć trzeba zarezerwować sobie co najmniej 4 godziny, co przy kiepskiej pogodzie nie jest wcale takie łatwe.
Czy warto każdy musi ocenić sam.

Ja byłem bardzo zadowolony i przy następnej okazji, na pewno udam się tam również.

Zabezpieczanie imprezy wyglądało tak...

I ruszamy z pochodem karnawałowym

"Bezlitosna walka z przypadkami nadużyć"

"Morderca i jego Anioł Stróż"

Jest to gra słów, bo Anioł Stróż to Schutzengel

"Ochrona Konstytucji" oraz okrzyk "Podglądacz!"

Firmy prywatne też brały udział

Tu chyba nie trzeba tłumaczyć :)

Każdy chce w inną stronę :) A niby są razem....

"Zróbcie coś wreszcie przeciw katastrofie klimatycznej."

I za uszy są trzymani "rodzice" i "generacja"

Cukierkami można było nawet dostać w głowę

Z tyłu napis "Polska - więzień kościoła."

Podarta umowa między Rosją a USA

Mimo chłodu było bardzo gorąco

Latające cukierki

Polityk z Alternatywy dla Niemiec

Była też i wzmianka o Wielkiej Brytanii

oraz o problemach właścicieli samochodów z silnikiem diesla

i by chronić lasy

a na koniec.....

- sprzątanie ulic..

Tiger Nest

2018-11-14T18:45:00.000+01:00

Jak mówił mój przewodnik - ja będę w komfortowej sytuacji, bo będę schodził do Tiger Nest, a wszyscy inni będą zmęczeni wchodzeniem.
Wstałem rano i musiałem dłuuugo czekać na śniadanie. Noc zleciała dobrze, nie było za zimno a Termofor przydał się do ogrzania stóp. Dobrze, że ptaki obudziły się razem ze mną i mogłem blisko kuchni zrobić kilka zdjęć jak Kitta Żółtodzioba, Kruki, czy Olśniak Himalajski skradają się po jedzenie. Wspiąłem się też powyżej naszych namiotów by podziwiać widoki, jednak niebo było całe w chmurach.

Moje łóżko w namiocie

Kitta Żółtodzioba

Kruk

Widoki z Bumdra Camp

Olśniak Himalajski

Po leniwym śniadaniu udaliśmy się do świątyni Bumdrak (co oznacza "klif stu tysięcy Dakini" - Aniołów). Jedna z fajniejszych świątyń, bez wielkiego przepychu i fajnie umiejscowiona na skale.
Po powrocie zabraliśmy plecaki i ruszyliśmy w dół do Tiger Nest.

Namioty i w tle świątynia Bumdra

Nasza ekipa nad ranem

Świątynia Bumdra

Świątynia Bumdrak

Świątynia Bumdra

Trasa była przyjemna ale znów w lesie, po drodze widziałem jeszcze Kuropatnik Nepalski i po 3h dotarliśmy do naszego celu. Mój przewodnik miał problemy z kondycją, więc we dwóch ruszyliśmy schodami w dół, a następnie schodami w górę by po 30 min dotrzeć do celu podróży.
Miejsce to robi ogromne wrażenie, to tu przez 3 lata, 3 miesiące, 3 tygodnie, 3 dni i 3 godziny medytował w jaskini Guru Padmasambhava. Przed wejściem oddaje się do depozytu aparaty oraz telefony i plecaki natomiast jak się mały aparat schowa w kieszeni, to policjanci nie przeszukują osoby, które tam wchodzą.

Kuropatnik Nepalski

Paro

Kolejna świątynia tuż przed Tiger Nest

Tiger Nest

Droga na Tiger Nest

W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w jedynej kawiarence Taktshang, na szlaku, gdzie nie podają żadnych potrwa mięsnych i szybkim krokiem ruszyliśmy w dół.
Miejsce gdzie przyjeżdżają wszyscy turyści pełne jest małych stoisk, gdzie lokalni sprzedają różne rzeczy - wiadomo iż w takim miejscu ceny są odpowiednio wyższe.
My nie zatrzymywaliśmy się na pamiątki, tylko prosto pojechaliśmy zażyć kąpieli w wodzie nagrzanej kamieniami. Czekając na odpowiednią temperaturę kamieni miałem okazję postrzelać trochę z łuku.

Może i są szczęśliwi, ale o środowisko nie dbają.

Tam w oddali Tiger Nest

Niedaleko restauracji

Łucznictwo

Kąpiel - w wodzie ogrzewanej kamieniami

Wieczorem dotarliśmy do Paro - nocleg miałem blisko lotniska a nie w centru, ale to i dobrze. Miasto jest bardzo brzydkie, brudne i oprócz jednej Stupy oraz sklepów turystycznych nie ma nic ciekawego do zaoferowania. Ścieki płynął wzdłuż ulicy, po mieście spaceruje bydło. Ot taki klimat.

Paro

Hotel w Paro -

Paro nocą

Widok z okna hotelowego

Bumdra Trekking

2018-11-13T17:15:00.000+01:00

W zasadzie punkt kulminacyjny mojej wycieczki do Bhutanu. Nocowaliśmy w Thimphu, więc rano czekała nas przejażdżka do Paro i trekking do Bumdra Camp. Z jednej strony byłem zły, bo to zawsze chwila więcej czasu w Paro, by coś zobaczyć, a z drugiej strony dla nich taniej, bo w Thimphu mogą spać w domach z rodzinami.
Z racji iż kierowca oraz przewodnik szli ze mną na ten trekking, to auto zostawiliśmy u innego pracownika, który odwiózł nas swoim samochodem do świątyni Sang-chay-kor znajdującej się na ok 2800 m.n.p.m
Z tego punktu zostało nam ok kilometra podejścia i jakieś 16 km marszu.
Po drodze kilka widoków na lotnisko i startujące samoloty, a tak, to podejście w spalonym w zeszłym roku lesie.
Obiad zrobiony przez żonę szefa firmy mieliśmy w połowie drogi na Camp. Mnie się jakoś nie spieszyło mimo iż widoki nie były jeszcze najlepsze. Generalnie szliśmy z małymi plecakami, bo duże zostały w samochodzie.
Na miejsce dotarliśmy przed zmrokiem. Miejsce przygotowane na prawie 50 osób a tą noc spędzałem ja z moimi dwoma towarzyszami oraz trójka Brytyjczyków z przewodnikiem.
Namiot posiadał ogromne łóżko z wielką kołdrą, dodatkowo na noc zostałem wyposażony w termofor oraz w latarkę - ja miałem swoją. Po kolacji zrobiło się zimno, ale na szczęście byłem przygotowany na to. Pierwsze miejsce gdzie nie było internetu - można było w końcu odpocząć. Ja ponad dwie godziny spędziłem na fotografowaniu gwiazd, oj ale miałem frajdę - najchętniej spałbym pod gołym niebem.

Ciągle te drogowe przeszkody

Zaczynamy nasz Trekking

Widok na lotnisko w Paro

Spalony 2017 roku las

Mnisi udający się do świątyni

Miejsce na obiad

Transport do Bumdra Camp

Przerwa na posiłek

Znowu to lotnisko ;)

Świątynia Bumdra i mój nocleg

Na miejscu - było już zimniej niż w Paro

Kolacja

Gwiazd było jeszcze więcej

Mój namiot

Świątynia Bumdra a w tle gwiazdy

Chimi Lhakhang czyli no dog Monastery

2018-11-12T17:49:00.000+01:00

Jest to jedno z tych miejsc, gdzie dociera większość turystów, a na pewno Ci, którzy chcieliby mieć dzieci a nie mogą.
Ale od początku. Jak zwykle w połowie dnia zatrzymaliśmy się by coś zjeść. Już chyba przyzwyczaiłem się do tego, że musiałem jeść sam, nawet szef firmy miał opory by ze mną siadać. Tam gdzie potrawy sam sobie wybierałem i nakładałem na talerz, było nawet ok, ale często dostawałem zestawy na stół. Te zestawy były dla trzech osób, a ja byłem sam. Sprawa jest oczywista, ja jem jakieś 'wystawne' posiłki, a obsługa w innym miejscu skromniejsze dania. Ja wszystko rozumiem, ale wyszło by taniej, gdyby jedli ze mną.
Po obiedzie udaliśmy się na spacer do Chimi Lhakhang (świątynia płodności). Po drodze wiele domów ma wymalowanych na ścianach Penisa, co oznacza płodność w danym domu, są też kramiki z pamiątkami, a na koniec przed świątynią na ziemi swoje wyroby sprzedają jakieś kobiety.
Każdy, kto chciałby mieć dzieci, a nie może ich mieć udaje się do mnicha po błogosławieństwo, a następnie z drewnianym penisem musi wykonać 3 okrążenia wokół świątyni. Wewnątrz jest też książka z podziękowaniami za pomyślne spełnienie prośby.

Pola ryżu, to częsty widok w Bhutanie

Obiad dla jednej osoby

A piętro niżej jedli przewodnicy i kierowcy

Zdobienia domów

Pola ryżowe

Przerwa w pracy z Coca-Cola

Powrót ze szkoły

Chimi Lhakhang

W drodze powrotnej znów przejeżdżaliśmy przez przełęcz Dochula Pass, jednak pogoda znów była nienajlepsza i po krótkim spacerze, zjedzeniu Eklerka w pobliskiej kawiarence ruszyliśmy do Thimphu.
Spałem w hotelach 3 gwiazdkowych, ale kolacje jedliśmy zawsze w restauracjach. Pewnie jest to też pewna forma zabicia czasu. Tym razem wybrałem się również na spacer po Thimphu, kupiłem kilka pamiątek i powłóczyłem się po mieście. Kupując pamiątki należy pamiętać iż zawsze można się targować. Trzeba również uważać gdyż niektóre sklepy chcą doliczać kilka procent za płatność kartą.

Sklepy przy trasie

Małe Stupy porozrzucane przy flagach modlitewnych

Flagi modlitewne

Szczyty w Himalajach, które widać z Dochula Pass

Thimphu nocą

Kolacja - posiłek tym razem na 3 osoby

Lokalne stragany w Thimphu

Gangtey

2018-11-11T19:21:00.000+01:00

Gangtey jest dość specyficznym miejscem, gdyż Żuraw czarno-szyi ma tu swój rezerwat. Duży teren w żyznej dolinie został całkowicie wyłączony z działalności rolnej. Król dla dobra mieszkańców pozwolił by mogli oni oferować noclegi w swoich domach dla turystów. Dla mnie miała być to atrakcja i w pewnym sensie była. Typowy dom składa się z dwóch kondygnacji i strychu. W takim domu mieszkają całe pokolenia.
W naszym domu u góry mieszkaliśmy my - goście, a na dole gospodarz ze swoją rodziną, z siostrą i Jej rodziną oraz rodzice.
Góra wyposażona była skromnie a ogrzewany był tylko salon, gdzie był stary telewizor i gdzie spotykaliśmy się na posiłki i pogadanki.
Nie spędziliśmy z Nimi za dużo czasu, gdyż spora część rodziny była na polu i zbierała plony.

Salon

Kuchnia

Moja sypialnia

Obiad

Z uwagi iż jest to okolica gdzie pojawiają się Żurawie (oczywiście nie w czasie gdy ja byłem) wybraliśmy się na krótki trekking po okolicy. Myślałem iż wejdziemy w wyższe partie gór, a my tylko spacerowaliśmy lekko nad doliną gdzie zlatują się żurawie. Naszą kilku godzinną wycieczkę skończyliśmy w w malutkim centrum, w którym była cała historia tego miejsca, opisy odnośnie żurawi oraz jeden żywy egzemplarz w klatce, który przebywa tu na leczeniu. Co ciekawe informacja o prośbie by wesprzeć to miejsce finansowo była również w języku Polskim.

Zbiory

108 Białych modlitewnych flag pomaga zmarłym w drodze do reinkarnacji

Kolejna Stupa tym razem graniczna

Dolina Żurawia, to tu lądują i spędzają czas te ptaki

Centrum informacyjne doliny Żurawia

To niestety częsty widok - telefony dotarły i na wieś

W Gangtey zwróciłem uwagę na plakaty wyborcze. Bhutan jest krajem rządzonym przez króla, ale mają Oni też Parlament, który w tym roku będzie na nowo wybierany.
Miejsce to znane jest również z klasztoru Gangteng, który jest jednym z największych prywatnych klasztorów w Bhutanie. Obiekt ten jest obecnie w trakcie restauracji. Niestety, by dojechać do Thimphu, trzeba pokonać tą samą trasę przez Punakha.

Kandydaci w wyborach

Utrudnienia na drodze

Klasztor Gangteng

Tu mieszkają mnisi

Wioska Gangtey

Typowy dom rodzinny

To też częsty widok

Ciekawy sposób oznakowania dziury na drodze

Bo krowa święta jest

Jedziemy do Gangtey

2018-11-08T19:03:00.000+01:00

Kolejny nie za długi odcinek, który pokonywać będziemy prawie przez cały dzień. Co za marnotrawstwo czasu - sobie myślę. Na chwilę się zatrzymujemy przy połączeniu męskiej (Pho Chu) i żeńskiej (Mo Chu) rzeki. Męska rzeka jest biała, żeńska 'zabłocona'. Wyjaśnienie jest bardzo proste.
Zdarzyło się to w 17tym wieku kiedy to założyciel Bhutanu (Zhabdrung Ngawang Namgyal) był w dolinie Phunaka - gdzie postanowił zbudować fortecę. Szukał jednak głównego cieśli do swojego projektu, znalazł go daleko za męską rzeką i od razu zaprosił go do siebie. Cieśla ten przyjął propozycję, ale jak bywało w tamtych czasach (idąc do kogoś wysoko postawionego w hierarchii) , zabrał mały podarunek ze sobą - jako iż nie miał dużo czasu, to zabrał w bambusowym naczyniu mleko. Tak bardzo się spieszył, że podczas przechodzenia przez męską rzekę potknął się i rozlał mleko. Od tamtej pory, rzeka ta ma biały kolor.
Ot jedna z wielu legend. :)
Podczas podróży po Bhutanie zaobserwowałem bardzo ciekawe zjawisko. Droga idzie koło Stupy, to zazwyczaj dodatkowa nitka asfaltu jest prowadzona tak by samochody jadące w każdą stronę mogły zawsze omijać Stupę mając ją z prawej strony.

Mo Chu i Pho Chu

Stupa, która wymijaliśmy jak nakazuje religia

Sklepy i samochód, którym podróżowałem

Niby nowa droga, a już do remontu :)

Lokalna ciężarówka

Autobus - czyli transport publiczny w Bhutanie

Drogi nie są na tyle szerokie by wyminąć ciężarówkę

Trasa jest bardzo malownicza, po drodze mijamy ozdobione domy jak i drewniane sklepiki wzdłuż drogi. Są miejsca z wodospadami oraz Stupy, które ktoś zbudował na strumyku - tak by przepływająca woda kręciła kołowrotkiem i by w ten sposób wysyłały się modlitwy do buddy.
Na obiad zatrzymujemy się w restauracji, gdzie spotykam Australijczyków, którzy zwiedzają Bhutan na motorach. Co ciekawe nawet w tym miejscu jest darmowy internet dla gości.
W wielu miejscach widziałem różne naklejki, a że nadal mam naklejki mojego Klubu Imprez na Orientację "NEPTUN" to po uzyskaniu zgody umieściłem swoją naklejkę i w tym miejscu.

Stupa samograjka lub raczej samo modlitewna

A w środku kręci się kołowrotek modlitewny

Lokalny bazar w wiosce

Jakie to szczęści, że tu też jest telewizor

Typowy dom w Bhutanie

To też typowy dom

Czasem ludzie na wsi muszą przejść spory kawałek

Restauracja w trasie do Gangtey

Punakha

2018-11-07T19:00:00.000+01:00

W prowincji Punakha mieliśmy kilka różnych aktywności zaplanowanych. Dzień zaczęliśmy od zwiedzenia Twierdzy - Punakha Dzong, która była pierwszą stolicą Bhutanu, Potoczna nazwa to Fortress of Paradise. Jest to kolejna twierdza, w której nadal siedzibę mają urzędnicy państwowi. Jest to druga najstarsza Twierdza w Bhutanie. Jest to jedno z nielicznych miejsc, gdzie drewno zostało najpierw ozdobione dłutem, a potem pomalowane. W innych miejscach są tylko malowidła na drewnie bez rzeźbień. W świątyni znajduje się złoty posąg buddy Guru Rinpoche, czyli wielkiego mahasiddha, który przeniósł pełen przekaz buddyzmu do Tybetu i Bhutanu.

Punakha Dzong

Stupa

Wejście do Twierdzy

Ozdobione drewniane elementy

Razem z szefem firmy z którą zwiedzałem Bhutan

Tym razem na lunch zatrzymaliśmy się na polu namiotowym, gdzie w wolnych chwilach ćwiczy się łucznictwo oraz rzucanie rzutkami. Z łuku strzela się z odległości ok.145m bez żadnych przyrządów celowniczych czyli jest to najprostszy łuk. Jest to nie tylko turniej, ale i spotkanie rodzinne, gdzie pije się alkohol, je, tańczy i śpiewa piosenki wyśmiewające przeciwnika.
Niestety ścieki z pola trafiają prosto do Żeńskiej rzeki (Female River - Mo Chu), na której chwilę później miałem rafting. Jako klient byłem sam, więc na ponton wsiadł ze mną mój przewodnik. Rzeka jest bardzo spokojna, było tylko kilka ciekawych miejsc, z małymi kaskadami. Asekurowani byliśmy dodatkowo przez osobę na kajaku, która prawie się utopiła.

Obiad (ryż, mięso wołowe, jajka z ostrym serem, ser z ziemniakami i warzywami)

Miejsce biwakowe

Łucznictwo

Rzutki

Korek na drodze :)

Spływ - Rafting

Razem z moim przewodnikiem

A ten pan w kajaku prawie się utopił

W dolinie Phunaka jest też Świątynia Khamsum Yulley, która została zbudowana z polecenia Królowej Matki by odpędzić negatywne moce i zaprowadzić pokój i harmonię. Dojście na górę przez pola ryżowe zajmuje ok 30 min, a rozpoczyna się przy moście wiszącym (Suspension Bridge) - nie jest to jakaś ciężka trasa, ale mój przewodnik miał po niej problemy z kolanami, więc warto mieć kijki. Potem przechodzimy przez wspomniane wcześniej pola ryżowe by na końcu między drzewami wspiąć się na wzgórze. W świątyni zwiedzamy wszystkie piętra by wejść na dach i rozkoszować się przepięknym widokiem na dolinę i Żeńską rzekę. Widok naprawdę jest niesamowity.

Suspension Bridge - most wiszący rozpoczyna szlak

Już blisko celu

Teren świątyni Khamsum Yulley

Widok na żeńską rzekę

Khamsum Yulley

Dochula Pass

2018-11-06T19:00:00.000+01:00

Śpimy w osobnych hotelach (a w Thimphu przewodnik i kierowca śpią w domach, bo tam mieszkają). I zamiast wyjechać zaraz po śniadaniu, czyli koło 7:30 wyjeżdżamy w okolicach 8:30 lub nawet 9:00.
Kierujemy się do Punakha, ale że drogi nie są najlepszej jakości to zajmuje nam to trochę czasu.
Najpierw widzimy Twierdzę, następnie z oddali posąg Buddy Dordenma.
Zauważam również, że kawałek od Thimphu zbudowane są małe drewniane chatki, tak jak by żyła tam biedota. Spytałem się przewodnika, a On stwierdził, że tam mieszkają pracownicy odpowiedzialni za utrzymanie dróg w odpowiednim stanie. Szkoda tylko, że całymi rodzinami i dzieci pomagają rodzicom przy tych pracach, a nie idą do szkoły.

Posąg Buddy Dordenma

Suszenie papryki przed zimą

Tu podobno mieszkają pracownicy drogowi

Wreszcie docieramy do Dochula Pass.
Jest to przełęcz na 3100 m.n.p.m. gdzie zbudowano 108 Stup upamiętniających żołnierzy, którzy zginęli w 2003 operacjach militarnych.
Po przeciwnej stronie parkingu zbudowano świątynię Druk Wangyal Lhakhang. Podczas mojego pobytu świątynię odwiedziła Królowa Matka i całe wejście do świątyni wyłożone było dywanami. Oczywiście przed przyjazdem wyproszono wszystkich odwiedzających ze świątyni.
Jeśli ktoś wybiera się tu w grudniu, to 13 grudnia odbywa się tu dość ciekawy festiwal - Druk Wangyal Lhakhang Festival.
Jest to miejsce z którego przy dobrej pogodzie widać Himalaje - ja nie miałem tego szczęścia.

Brama do świątyni Druk Wangyal Lhakhang

Dochula Pass i 108 Stup

Świątynia Druk Wangyal Lhakhang

Tam za tą chmurą są Himalaje

Thimphu

2018-11-05T18:17:00.000+01:00

Jednym z ważniejszych miejsc w stolicy Bhutanu jest Memorial Stupa znana jako Thimphu Chorten. Została zbudowana na cześć trzeciego króla Bhutanu Jigme Dorji Wangchuck przez czwartego króla Jigme Singye Wangchuk. My odwiedziliśmy to miejsce pod wieczór, gdyż wtedy jest mniej turystów a więcej lokalnych ludzi. Po lewej stronie od wejścia siedzą starsi biedniejsi ludzie, którym mieszkańcy przynoszą jedzenie i picie.

Memorial Stupa

Miejsce dla biedniejszych ludzi

Pielgrzymki lokalnej społeczności

Odwiedziłem Bhutan o parę lat za późno. W stolicy rankami i wieczorami tworzą się korki na ulicy, wszyscy, nawet mnisi chodzą z telefonami. Postęp będzie tu widoczny bardzo szybko, gdyż od niedawna mogą przyjeżdżać do Bhutanu również i Chińczycy.

W programie mieliśmy jeszcze zobaczyć Simply Bhutan, czyli taki skansen obrazujący ich życie. Tu pierwszy raz poczułem pewien komizm zwiedzania w pojedynkę, to iż miałem przewodniczkę tylko dla siebie było w miarę ok. Jednak wszystkie tańce, pokazy łucznicze itp, też były wykonywane specjalnie dla mnie. Niestety moja przewodniczka nie była jakoś zbytnio chętna do oprowadzania a i ja jakoś tego dnia byłem trochę zmęczony, więc zamiast spędzić tam prawie godzinę, to ja po 20 min byłem gotowy do odjazdu.
Może to i dobrze, że się tak złożyło, gdyż dodatkowo zostałem zabrany do Royal Takin Preserve, czyli do rezerwatu, w którym trzymają ich narodowe zwierzę Takin-a. Jak mówił mój przewodnik "jest to najbrzydsze zwierzę na świecie, połączenie cielaka z kozą". No cóż najpiękniejszy, to On faktycznie nie jest.

Suszenie zapasów na zimę

Ona tańczy dla mnie, czyli jeden z pokazów w Simply Bhutan

Takin a nawet dwa

Takin

A to nie Takin :)

Twierdza Tashichho Dzong (Fortress of the Glorius religion) obecnie siedziba rządu oraz pomieszczenie króla. Otwarta jest w tygodniu tylko przez godzinę- zaraz po zdjęciu flagi i skończeniu pracy przez urzędników. W weekend jest otwarta przez cały dzień.

Król ma tu sekretne przejście (musi wyjść z twierdzy i w lasku są drzwi) do swojej skromnej rezydencji. To tu na dziedzińcu odbywa się pierwszy dzień festiwalu, następne dni są już po za twierdzą, by większa ilość osób mogła brać w nim udział. Warto zauważyć iż twierdza ma dwa wejścia. Jedno prowadzi do części administracyjnej, a drugie do części gdzie jest świątynia i gdzie odbywają się festiwale.

Jedno z wejść do Twierdzy

Strażnik przed wejściem do Twierdzy

Wejście do świątyni

Twierdza Tashichho Dzong

Paro i Thimpu

2018-11-04T16:05:00.000+01:00

Lot do Paro nie był lotem bezpośrednim. Mieliśmy międzylądowanie w Indiach w Batang. Część osób wysiadło, część się dosiadło i po chwili lecieliśmy już do Bhutanu.
Siedząc przy oknie siedzenia "A" widziałem Himalaje, wydaje mi się nawet że był tam Mt Everest, ale nie jestem tego pewien. Najwyższa góra świata jest oddalona o ok 200km, więc powinna być widoczna.
Na lotnisku zostałem przywitany przez mojego przewodnika i kierowcę. Kierowcą okazał się szef firmy (mówił iż osoba, która miała się mną zająć zachorowała, więc przyjechał On).
Z racji iż nie piję kawy ani herbaty, to wsiadamy szybko do samochodu i jedziemy do Thimphu - stolicy Bhutanu.
Po drodze zatrzymujemy się przy Tachog Lhakhang czyli świątyni na wzgórzu zbudowanej przez Thangtong Gyalpo, który był również konstruktorem 108 mostów w tym żelaznych. Ten który prowadzi do świątyni, też został zbudowany przez niego. Niestety obecnie most jest zamknięty.

Mt Everest?

Bhutan

Tachog Lhakhang

Pierwszy most żelazny

Prośby i modlitwy wysyłane do Buddy

By dojechać do Thimphu trzeba przekroczyć granicę, ale nie kraju, tylko prowincji. Ja siedziałem w samochodzie a przewodnik poszedł do okienka z odpowiednimi papierami.
W końcu dotarliśmy do Thimphu a dokładniej na wzgórze by podziwiać posąg Buddy Dordenma. Wysoka na ponad 50m. jest uznawana za największą statuę Buddy na świecie. Zbudowana z brązu i pokryta złotem. Prace rozpoczęły się w 2006 roku i do dnia dzisiejszego nie wszystko udało się skończyć.

granica między prowincją Paro i Thimphu

Stupa

posąg Buddy Dordenma

Widok ze wzgórza na Thimphu

Podróż do Bhutanu

2018-11-03T13:15:00.001+01:00

Bhutan - nie wiem czemu, ale zawsze chciałem tam polecieć.
Przygotowania trwały dość długo, bo już od dwóch lat planowałem się tam wybrać. Zawsze jednak coś powodowało iż musiałem zmienić plany.

Tym razem się udało.
Jest kilka opcji by dostać się do Bhutanu.
Drogą lądową przez Indie, lub lotniczą przez Tajlandię, Singapur, Indie lub Nepal.
Ja wybrałem drogę przez Tajlandię, gdyż lubię wracać do Bangkoku.
Lot z Europy miałem przez Doha. W stolicy Tajlandii wylądowałem o 20:00 czasu lokalnego, a wylot Paro (Bhutan) miałem o 5 rano dnia następnego.
Do 22:00 jakoś szybko zleciał czas, a potem udałem się do polecanego na różnych blogach miejsca (poziom 7 - observation desk) gdzie miała być cisza i spokój. Może kiedyś i była, ale nie teraz. Cały mechanizm wentylatorów lub jakieś inne silniki skutecznie zagłuszały ciszę a dodatkowo ciągle pojawiali się Tajowie by pooglądać samoloty. O śnie nie było mowy.
Na szczęście chwilę przed 3 otwierało się okienko odprawy i po 20 minutach byłem już w strefie odlotów.
Warto odprawić się na początku, gdyż wtedy można wybrać miejsce przy oknie. Ja wybrałem stronę A i podczas lotu widziałem Himalaje.

Lotnisko w Doha

A380 górny pokład

Gdzieś w drodze do Bangkoku

Observation desk - Bangkok

Odprawa z Druk Air

Miracle Lounge Bangkok

Airbus linii Druk Air

Bow Echo w okolicy jeziora Mausz

2017-08-30T23:34:00.000+02:00

Podczas krótkiego urlopu w Polsce zostałem zaproszony by sprawdzić jakie straty poczyniła wichura, która przeszła 11 sierpnia 2017 roku w okolicach jeziora Mausz.

Było to tzw zjawisko Bow Echo - czyli występowanie kilku burz w tym samym czasie na określonym obszarze.

Straty były ogromne, spora część lasu została połamana jak zapałki. Zdjęcia i nawet filmik nie zobrazują tego co tam się wydarzyło.

63 rocznica Powstania Warszawskiego

2017-08-02T22:32:00.002+02:00

Dnia 1 sierpnia jak co roku cała Polska i przede wszystkim Warszawa o godzinie 17:00 zatrzymała się na chwilę.
Tego dnia w 1944 roku o godzinie 17:00 wybuchło Powstanie Warszawskie. Cel był jeden - wyzwolić okupowane miasto od Niemców i nie dopuścić by zostało przejęte przez ZSRR.
Powstanie trwało 63 dni, mimo iż planowane było na o wiele krótszy czas.

Rok rocznie rondo na styku ulic Aleje Jerozolimskie i Marszałkowskiej jest zamykane i zatrzymywane na minutę. Oczywiście ruch uliczny zatrzymywany na jest dłuższy czas niż tylko jedna minuta. W tym roku znów były tłumy w tym miejscu oraz mnóstwo rac, więc osoby chcące opowiedzieć swoim dzieciom trochę historii powinny udać się w inne miejsce.

Cieszy jednak, iż pamięć o osobach, które walczyły, za wolność nie znikła.

Plac Zamkowy i kolumna Zugmunta

Stadion Narodowy

Miejsca przypominające o Powstaniu Warszawskim

W oczekiwaniu na godzinę 'W' czylina na 17:00

Tłumy przy rondzie

Hellabrunn Tierpark czyli ZOO w Monachium

2017-07-22T13:30:00.001+02:00

ZOO w Monachium znajduje się w dzielnicy Thalkirchen a najlepszy dojazd jest metrem U3 do stacji Thalkirchen Tierpark.
Wyjście z metra jest dostosowane do osób niepełnosprawnych i rodzin z dziećmi w wózkach i nie chodzi tu o windy - wyjście to długi lekko pochyły podjazd. Mimo iż wyjście jest dość szerokie to w weekendy potrafi się korkować :)

Na ZOO należy poświęcić oczywiście jeden lub kilka dni, zwłaszcza gdy idzie się z dziećmi. Jednorazowy koszt dla osoby dorosłej to 15 Euro. Rodzic z dzieckiem płaci 19 Euro. Gdy mamy dzieci i wiemy iż ZOO to jedno z ich ulubionych miejsc warto pomyśleć o wykupieniu rocznej karty dla osoby dorosłej i małej rodziny (dorosły z dzieckiem) to koszt 49 Euro.

Wszystkie informacje o cenach oraz wydarzeniach można znaleźć na stronie parku
http://www.hellabrunn.de/

Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku

2017-06-23T12:47:00.000+02:00

Tym razem podczas odwiedzin Gdańska był czas by wejść do Muzeum II Wojny Światowej. We wtorki zwiedzanie jest bezpłatne, ale trzeba odstać swoje w kolejce po bezpłatny bilet. Nam to zajęło ok 50 min. Odwiedzenie Gdańska jak zwykłe owocuje w spotkanie w Kawiarence Południk 18 i wspólnym zwiedzaniem z Almanak.pl
By zwiedzić całe muzeum i wczytać się we wszystkie opisy potrzeba chyba całego dnia. Jest to kolejne muzeum zrobione na najwyższym światowym poziomie, w którym na różne sposoby dowiemy się o historii. Są zdjęcia, opisy, krótkie filmy, eksponaty jak i krótkie quizy o wiedzy na dany temat.
Uważam iż jest to kolejny obowiązkowy punkt programu dla osób odwiedzających Gdańsk.
Muzeum mieści się blisko starej pętli autobusowej na ul.Wałowej, ale dojść można również spacerując bulwarem przy Motławie.

Budynek Muzeum

Przedwojenna ulica Gdańska

Jedno z miejsc gdzie można sprawdzić swoją wiedzę

Sala poświęcona obozom koncentracyjnym

Wojtek z almanak.pl rozszyfrowuje Enigmę

Powojenna ulica Gdańska

Boże Ciało nad Staffelsee

2017-06-18T11:24:00.002+02:00

W Polsce w Boże Ciało z kościołów wyruszają procesje. Czasem idą tylko blisko kościoła, a czasem przechodzi taka procesja przez całą wioskę, czy dzielnicę miasta. Tak samo jest i w Bawarii, czyli jednym z Katolickich Landów w Niemczech. Jest natomiast jedno miejsce gdzie tradycja różni się trochę od tej, którą znamy - procesja pływa na łódce, a ksiądz schodzi z niej odwiedzając różne wysepki.

Msza zaczyna się o 8 rano w kościele św Michała w Seehausen. Po mszy ksiądz i wierni wypływają na procesję. Można swoim sprzętem pływającym, lub wypożyczonym, z wypożyczalni. Blisko łodzi na której płynie ksiądz jest zawsze łódka z orkiestrą, a wszystkie miejsca maja nagłośnienie.

Niestety tym razem udało nam się dojechać na sam koniec procesji, czyli na 11:30. Widzieliśmy już tylko moment gdy ksiądz z wiernymi dobili ponownie do brzegu w Seehausen i wraca do kościoła św Michała 'wyścielonym' na zielono asfaltem.
Mam jednak nadzieję iż za rok uda mi się zobaczyć całą procesję.

Procesję można oglądać też ze statku - ten w tle

Ksiądz na jednej łodzi, a na drugiej orkiestra

Seehausen - uczestnicy procesji

Auerberg czyli z głową w gwiazdach

2017-06-01T22:41:00.000+02:00

Auerberg oddalony od Monachium oponad 100km i jest jednym z wielu dobrych miejsc w Bawarii, z których w spokoju można podziwiać gwiazdy nocą.

Samochód można zaparkować na parkingu przed 'Hotelikiem' u podnóża kościoła St. Georg i następnie należy zejść ścieżką w dół, aż dojdzie się do polanki z ławkami.

Można też prawie pod samą polankę podjechać samochodem, ale nie jestem pewien, czy jest to legalne.

Na pewno należy się odpowiednio przygotować, warto mieć dobry aparat, z dużym zakresem ogniskowej i oczywiście statyw - to są minima jeśli chodzi o sprzęt. Przydałby się dobry zoom, ale....
Mój Nikon P900 jakoś sobie dał radę, ale nie miałem żadnych szans z kolegą, który miał teleskop z możliwością doczepienia aparatu.
Oczywiście warto mieć spiwór, coś do jedzenia i picia i być wypoczętym.
Co ważne, warto sprawdzić jaka będzie pogoda byśmy nie wybrali się w deszcz lub zachmurzoną noc.

Widok z parkingu pod kościołem

Księżyc

Ciemna noc

Wielki wóz

Teleskopik kolegi

Jowisz i jego księżyce

Jowisz

Przydatne wskazówki

2017-05-28T13:10:00.000+02:00

Wymiana walut: kurs państwowy, wszędzie taki sam.
1 EUR = 1,03/1,04 CUC (waluta dla turystów peso wymienialne / convertible)
Wymiana w bankach, kantorach i innych instytucjach para bankowych. Zawsze z paszportem. Częste kolejki (zwłaszcza w Hawanie), ale można poszukać innego miejsca lub przyjść później.
1 CUC = 24 CUP / MN (peso cubano oznaczane też jako Moneta Nacionala), czasem można dostać 25 CUP.
Na lotnisku w Cavanie są trzy kantory. Na dole, w prawo od wyjścia (dla przylatujących) wymienia tylko na CUC, nie chce na CUP. CUC na CUP można wymienić w jednym z dwóch kantorów na piętrze w hali odlotów. Podobno czasem udaje się też dostać CUC na górze.

TRANSPORT
Lotnisko Hawana - Hawana
Taksówki, oficjalne żółte 30 CUC (ciężko coś utargować) i prywatne różnej maści, często nawet nieoznakowane 15-25 CUC (może nawet taniej, zależnie od umiejętności targowania). Taniej w drodze na lotnisko bo nie ma presji innych taksówkarzy.
Autobus lokalny to coś dla lubiących przygodę. Koszt 1 CUP (MN) ale trzeba przejść około 2 km bo autobus nie dojeżdża na lotnisko. Po wyjściu z lotniska ruszamy w prawo. Trzymając się głównej drogi mijamy terminal nr 2 (lokalny - między terminalami jeździ lotniskowy, bezpłatny autobus ale bardzo rzadko i nikt nie powie skąd), za którym skręcamy w lewo. Po dojściu do głównej, czteropasmowej drogi (po dwa w każdą stronę) przechodzimy na drugą stronę i w lewo idziemy do najbliższego przystanku. Autobus P12 jedzie blisko dworca autobusów ViAzul, przez Plaza de la Revolucion aż do Hawana Vieja.
Czas przejazdu to 50-60 minut co jest szczególnie ważne w drodze na lotnisko. Warto zapamiętać miejsce, gdzie należy wysiąść z autobusu, bo poza niepozorną strzałką w prawo nic nie mówi, który to przystanek. Znając hiszpański można poprosić kierowcę o wskazanie właściwego miejsca.

Autobusy ViAzul to główny środek transportu dla turystów, znacznie droższy od lokalnych. Brak rozkładów jazdy więc warto poszukać przed wyjazdem w Internecie. System sprzedaży też nie do końca jasny. O kupnie biletów warto pomyśleć dzień (a w Hawanie nawet 3 dni) wcześniej. W Hawanie na dworcu ViAzul bywają długie kolejki ale kupiliśmy bilety na trasę Havana-Cienfuegos i Cienfuegos-Santiago. W Cienfuegos kasjerka twierdziła, że nie ma miejsc i że mamy przyjść pół godziny przed odjazdem. Autobus odjechał prawie pusty, na szczęście z nami. W Santa Clara podobno miejsca się skończyły gdy pytaliśmy godzinę przed odjazdem a na następny kasjerka nie mogła nam sprzedać twierdząc, że mamy przyjść godzinę przed odjazdem.
Oczywiście na każdym dworcu są naciągacze, gotowi zaoferować zdesperowanemu turyście taxi for special price.

Taxi Colectivo to alternatywa dla taksówek klasycznych a nawet dla autobusów. Naganiacze zbierają chętnych (nie tylko turystów) na dany kurs i po wypełnieniu samochodu (najczęściej 5-9 osób) auto odjeżdża w umówione miejsce. Cena zależy od umiejętności targowania się.
Santiago-Guantanamo 4 CUC, lokalni płacili po 50-75 CUP czyli 2-3 CUC czyli można próbować.
Santa Clara-Trinidad 10 CUC (20 za 2 osoby, na starcie chcieli po 15 CUC, potem 25 CUC za 2 osoby) - czarny naganiacz z bujną czupryną w czerwonych spodenkach prawie zgodził się na 15 CUC za 2 osoby gdy powiedziałem, że taki mamy budżet.

'Bydło wozy' to ciężarówki dostosowane do przewozu ludzi z zamontowanymi na pace ławkami lub (wersja exclusive) siedzeniami. Nie ma limitu miejsc więc często jedzie się ściśniętym jak bydło, ale na krótkie trasy da się wytrzymać a często poza drogim taxi jest to jedyna opcja. Opłaty groszowe, np. Santiago-el Cobre 5 CUP, Santiago-Chibiroco 5 CUP.

BEZPIECZEŃSTWO
W czasie miesięcznego pobytu nie zdarzyły mi się żadne sytuacje mogące wystawić kubańczykom złe świadectwo. Poza taksówkarzami i sprzedawcami pamiątek nikt mnie nie zaczepiał. Nawet osławione juinteros (kubańskie prostytutki) nie rzucały się w oczy, choć pewnie jak ktoś chce to bez problemu je znajdzie. Kilka razy zdarzyło się spotkać osoby żebrzące ale po zdecydowanym "no" szybko ustępowały.

INTERNET
Tak, obalam kolejny mit. Internet jest na Kubie ogólnodostępny choć dostęp jest trochę bardziej skomplikowany niż w Europie. Lokalny operator telekomunikacyjny ETECSA udostępnia sieć wi-fi praktycznie w każdym, nawet niedużym miasteczku. Jedyne co trzeba mieć to własne urządzenie odbiorcze (telefon, tablet, laptop) i kartę Tarjeta de navegation. Następnie odnaleźć trzeba plac, gdzie ludzie siedzą z telefonami, zalogować się do sieci i już można serfować w Internecie. Karty na 60 minut można kupić w każdym dużym hotelu za 4,5 CUC, u ulicznych naciągaczy za 2-3 CUC lub bezpośrednio w siedzibie ETECSA (lub telepunto) za 1,5 CUC - czasami bywają kolejki. Dostępne są również karty na 30 minut (0,75 CUC) i 5h (7,5 CUC). Prędkość bardzo dobra, choć bywają problemy przy bardzo dużej ilości użytkowników na placu, zwłaszcza wieczorami.

Tak się spędza czas na Kubie

Zdjęcie za jednego dolara

Odpoczynek ważna sprawa

Tu też zdjęcie za dolara - nie zauważyły mnie :)

Fiat 126p w doborowym towarzystwie

Hawana

Remont ciągle trwa - Hawana

Ot takie malowidło

W pracy..

Chyba się nudzą

Koniec - czas lecieć do domu

La Boca - czyli farma krokodyli

2017-05-25T13:07:00.000+02:00

Nieco dalej na północ od Playa Larga, przed miejscowością La Boca, po prawej stronie można zwiedzić farmę krokodyli (5 CUC), gdzie poza różnej wielkości leniwie wylegującymi się osobnikami można zobaczyć jaszczurkę, żółwie i "szczury drzewne" - coś podobnego do susła czy piżmaka.
Z farmy odpływają motorówki (12 CUC) na lagunę pobliskiego jeziora, gdzie zrekonstruowano wioskę Tainów - obecnie hotel Guama dla bogatych turystów.
Jak to my z Wojtekiem (Almanak.pl) wybraliśmy się tam na stopa. Tym razem nie chciał nas zabrać żaden lokalny autobus. Po drodze po bagnach chodziły czaple, a my łapaliśmy coś na kilometr, potem szliśmy następny i znów coś łapaliśmy. Dobrą opcją jest rower - wystarczy zapytać właściciela Casy, czy ma dojścia do rowerów.
Krokodyle są strasznie leniwe - stwierdzenie jednej osoby ze spotkanej grupy Polaków, że tu (na Kubie) nawet krokodyle są leniwe. Za to przy wejściu co jakiś czas pojawiają się kolibry, co sprawiło mi wielką radość:) Do parku warto wejść, w środku oprócz krokodyli znajduje się zrekonstruowana wioska z wytłumaczeniem jak się pozyskiwało kiedyś węgiel. A krokodyle są małe, duże, wielkie. Jest i karmienie oraz możliwość zrobienia zdjęcia z trzymanym małym gadem.

W drodze do La Boca

Chyba jakaś czapla

Na stopa łapie się prawie wszystko

Koliber

Jaszczurka

Krokodyl i to żywy

Reddish Egret (dark morph)

Playa Larga

2017-05-22T13:04:00.000+02:00

Drugim miejscem gdzie można przenocować jest Playa Larga, choć ceny noclegów są tutaj trochę wyższe, pewnie za sprawą dwóch niezbyt zadbanych piaszczystych plaż. Playa Larga to dobra baza wypadowa na obserwację ptaków. W lokalnym oddziale Parku Narodowego Zapata można załatwić wszelkie formalności i wybrać się na jedną z trzech wycieczek:
- okolice Playa Maquina (skręt przy tablicy "Monumento ...... 5 km") - kilkanaście gatunków ptactwa lądowego. Można iść bez przewodnika, ale on wie gdzie szukać ptaków.
- La Salina - ptactwo wodne
- Santo Tomas - m.in. 3 gatunki endemicznych ptaków
Wycieczki, pod warunkiem zebrania się grupy osób, ruszają z oddziału Parku codziennie o 8:00 rano. Trzeba mieć własny transport lub wynajętą taksówkę. Czas trwania wycieczek od 2 do 3 godz. to koszt 15 CUC. Warto jednak wydać te pieniądze, bo przewodnik wie gdzie trzeba zapukać w drzewo, by pojawiła się sowa, zna gatunki ptaków i ma też nagrane odgłosy by zwabić ptaki. Jeśli będziemy mieli odpowiednie towarzystwo, to spędzimy naprawdę wspaniały czas, na następnego dnia można samemu podjechać rowerem.
Warto odwiedzić też skansen Memorian 50 Aniversario gdzie Fidel Castro spędził Wigilię z lokalnymi mieszkańcami. Pan pilnujący biblioteki opowie jak to wszystko się stało i czemu Fidel wybrał właśnie to miejsce.

UWAGA. W Playa Larga nie ma biura ViAzul więc jedyna szansa na zakup biletu to rozmowa z kierowcą lub powrót do Playa Giron.

Tablica na drodze Larga - Giron, tu skręcić do parku

Blisko tablicy powyżej jest cmentarz

Cuban Oriole

American Kestrel White Morph

Sowa - Cuban Pygmy-owl

Dzięcioł

Cuban Tody

Sowa - Cuban Screech Owl

Dzięcioł

Cuban Trogon the National Bird

Great lizard cuckoo

Sowa - Stygin Owl

Cuban Tody

Great lizard cuckoo

I już jesteśmy w rezerwacie

Tu Fidel spędził ze zwykłymi ludźmi święta

Loggerhead kingbird

Caleta Buena

2017-05-19T13:00:00.000+02:00

Podobno warto zapytać właściciela casy, w której mamy nocleg o zorganizowanie wycieczki do jaskini (cueva) w Reserva Ecologica Caleta Buena El Toro, w czasie której można zobaczyć nietoperze, boa, różne ptaki a na koniec popływać w jednej z zatopionych cenotów.
Ja dotarlem tylko do miejsca gdzie można popływać w cenocie czyli do Caleta Buena, wstęp to 15 CUC. Na tabliczce jest napisane, że wszystko w cenie, ale co dokładnie, to nie wiem, bo nie wszedłem - miałem inne plany na ten zakątek Kuby. Należy jednak przyznać iż miejsce to jest bardzo ładne i przygotowane tak, by turyści mogli spokojnie pływać nawet przy wysokich falach (miejsce to jest osłonięte od fal). Z Playa Giron można tu dojechać busikiem za 3 CUC w dwie strony, ja jednak pojechałem na stopa.
Mój plan zakładał by wejść głeboko w las i poszukać ptaków, a po 17 wykąpać sie za darmo w tym urokliwym miejscu.
Na przeciwko wejścia na plażę, przechodząc przez parking jest wejście do lasu, zresztą to wejście polecił mi parkingowy. W lesie spotkałem pana jadącego bryczką - ptaków było sporo, ale większość lekko w głębi lasu. Po przejściu ok 2km postanowiłem poszukać miejsca, w którym mógłbym wejść do lasu, patrząc w lewo i w prawo nie zwracałem co jest na drodze. w ostatniej chwili zobaczyłem pełzającego węża - wydaje mi się iż był to młody Boa dusiciel. Z racji iż w tym miejscu byłem sam, to postanowiłem się wycofać, oczywiście poczekałem aż zniknie mi w lesie. Było to ciekawe spotkanie, jednak odeszła mi ochota na wchodzenie w głąb lasu...

Coś się popsuło...

Baza wojskowa w Playa Giron

Caleta Buena

Boa dusiciel - tak mi się wydaje

Boa dusiciel, który pojawił się na mojej drodze

Boa już w lesie

Tą bryczkę spotkałem w lesie

Tą samą bryczką wracałem na stopa :)

Tankowanie

Koliber

Plaża przychotelowa w Playa Giron

Zachód Słońca

Cueva de Pesces czyli pływanie w skalnej dziurze

2017-05-16T12:45:00.000+02:00

Z zatoki świń (Playa Giron) w kierunku Playa Larga znajduje się Canote, warto wybrać się tam wczesnym rankiem. Canote są to leje skalne oddalone od morza, w których jest morska woda. Mówią iż jest to zapadnięta i zalana wodą jaskinia wapienna zwana Cueva de Pesces, w której pływają kolorowe ryby. Można też popływać choć woda jest raczej chłodna. Nie wiem czy wstęp jest płatny, my byliśmy tam z almanak.pl koło godziny 9 rano i nikogo nie było.
Są trzy opcje by się tam dostać - jedna to lokalny autobus, który kosztuje 1 CUP (4 euro centy) - jeździ rano i popołudniu. Druga opcja to autostop - jak ktoś ma szczęście, to da radę, a ostatnia opcja to taksówka (ok 5 CUC) lub wypożyczony rower.

Po przeciwnej stronie drogi jest jedno z licznych na tej części wybrzeża miejsc do nurkowania i pływania z fajką, gdzie można pływać w otoczeniu kolorowych ryb i oglądać niszczejącą rafę. Warto tu popływać gdyż mimo zniszczonej rafy można spotkać wiele gatunków ryb takich jak: Sergeant Majorfish,
Blue Fish, Peacock Flounder, Spirobranchus giganteus.

Sergeant Majorfish

Sergeant Majorfish i Wojtek z almanak.pl

Blue Fish

Peacock Flounder

Spirobranchus giganteus -

twin spiral radioles of the Christmas tree worm

Playa Giron - czyli słynna zatoka świń

2017-05-13T12:29:00.000+02:00

To jedno z ostatnich miejsc, które chcieliśmy odwiedzić a jednocześnie miejsce, w którym planowaliśmy spędzić kilka dni (zapewne byłoby co robić nawet przez tydzień - w połączeniu z Playa Larga 33km).

Playa Giron, czyli miejsce sławnej, nieudanej amerykańskiej inwazji w 1961 roku. Jest tu muzeum poświęcone temu wydarzeniu (2 CUC + za robienie zdjęć 1 CUC) w którym pokazane są w większości zdjęcia, kilka dokumentów i trochę broni używanej przez obie strony. Jeśli nie zdecydujecie się na wykupienie możliwości robienia zdjęć, to będziecie pilnowani przez panią, która w naszym przypadku zasneła na krześle.

Z noclegiem nie ma najmniejszego problemu. Co drugi dom to casa particular wynajmująca pokoje, a na zamożniejszych turystów czeka hotel. Wioska ewidentnie nastawiona jest na turystykę, domy i obejścia są zadbane a ceny niewygórowane co pozwala się zrelaksować z dala od naciągaczy i dużej ilości turystów. To mekka dla amatorów nurkowania i pływania z fajką. W tym miejscu ewidentnie polecamy wykupienie obiadów w miejscu, w którym będziemy spali - można też wtedy targować cenę noclegu.

Przepuszczą, czy nie??

Koliber

Muzeum

Pani pilnująca czy nie robię zdjęć

Cienfuegos

2017-05-10T12:41:00.000+02:00

Cienfuegos to nieduże miasteczko z szachownicowym układem ulic. Jak każde na Kubie charakteryzuje się kolonialną architekturą choć z wyjątkowo dobrze odrestaurowanymi budynkami wokół głównego placu Parque Marti. Na szczególną uwagę zasługuje Palacio Ferrer (Casa de Cultura) z ażurową wieżą, z której roztacza sie widok na cały plac oraz Palacio de Valle z wyraźnymi wpływami arabskimi na południowym końcu deptaku Prado (Calle 37). Dojazd czerwonym autobusem miejskim nr 1 za 1 CUP (4 euro centy).

Dla zabicia czasu można popłynąć promem za 1 CUC (1 euro) do Castillo de Jagua (1 godz.). Fort trochę imponujący z zewnątrz lecz zdecydowanie mniejszy niż w Santiago de Cuba z wygórowaną opłatą za wstęp 5 CUC (drożej niż w Santiago) i komentarzem z przewodnika "w środku warto odwiedzić jedynie bar i restaurację" nie zniechęcił mnie do kupienia biletu.

Można też wybrać się na wycieczkę do ogrodu botanicznego Jardin Botanico Soledad (wstęp 2,5 CUC) gdzie wśród 2400 gatunków flory rośnie m.in. 300 odmian palm. Niestety ogród mocno zaniedbany z niewielką ilością kwiatów zatem ptaków również jak na lekarstwo. Dojazd autobusem miejskim 207 za Caunao, dalej podmiejskim do skrzyżowania na Trinidad skąd bryczką konną za 2 CUP (8 Euro centów).
W Cienfuegos udało nam się zaopserwować (byłem z Wojtkiem z almanak.pl) sklep, w którym rozdawali produkty na kartki i długą kolejkę do tego sklepu.

Lody - ale trzeba mieć własną łyżkę i pojemnik

Słynny muzyk

Graffiti

Palacio de Valle

Kolejka po produkty na kartki

Prom do Castillo de Jagua

Cygaro

Castillo de Jagua