WeAsean

ASEAN Timeline (เส้นทางของอาเซียน)

2012-09-24T16:04:00.000-07:00

เส้นทางความเป็นมาของประชาคมอาเซียน

ผมจะขออธิบายเป็น Timeline ของอาเซียนเพื่อความเข้าใจง่ายๆนะครับ

ในปี พ.ศ. 2504

มีผู้นำของ 3 ประเทศ ซึ่งได้แก่ ไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ ได้ร่วมกันลงนามและก่อตั้งสมาคมอาสา (ASA) ในปี พ.ศ.2504 แต่ก็ได้ถูกยกเลิกไปในปีเดียวกันเพราะเกิดความขัดแย้งกันเองเกี่ยวกับดินแดน และพื้นที่ทับซ้อน ของไทยกันกัมพูชา และมาเลเซียกับอินโดนีเซีย จนสมาคมอาสาถูกยกเลิกไปในที่สุดในปี 2504

ปี พ.ศ. 2510

เกิดการรวมตัวขึ้นใหม่อีกครั้งหลังการเจรจาระกหว่างประเทศในข้อขัดแย้งเริ่มยุติลง โดยมีสองประเทศเพิ่มเข้ามาเป็นประเทศสมาชิกอีก ได้แก่ สิงคโปร์ และ อินโดนีเซีย จนทำให้สมัยนั้น เกิดการรวมกลุ่มทั้งหมด 5 ประเทศ และได้ลงนามปฏิญญากรุงเทพ ขึ้นในสมัยของ ท่านถนัด คอมันตร์ ซึ่งเป็นผู้ลงนามนั้น

ภายหลังนั้น ท่านถนัด คอมันตร์ ถูกยกย่องให้เป็นบิดาของผู้ก่อตั้งอาเซียน

ปี พ.ศ. 2510 เกิดปฏิญญากรุงเทพ
ปี พ.ศ. 2527 ประเทศบรูไน ดารุสซาลาม ได้ร่วมเป็นสมาชิกอาเซียนลำดับที่ 6
ปี พ.ศ. 2528 ประเทศเวีดนาม ได้ร่วมเป็นสมาชิกอาเซียนลำดับที่ 7

ปี พ.ศ. 2540 ประเทศลาวและพม่า ได้ร่วมเป็นสมาชิกอาเซียนลำดับที่ 8 และ 9
ปี พ.ศ. 2542 ประเทศกัมพูชา ได้ร่วมเป็นสมาชิกอาเซียนลำดับที่ 10 เป็นประเทศสมาชิกล่าสุด
ปี พ.ศ. 2546 ได้รวมกลุ่มกันทั้ง 10 ประเทศและประชุมกันประกาศจัดตั้ง 10 ประเทศเป็นประชาคมอาเซียน

ปี 2551 ลงนามกฏบัตรอาเซียน

คือการประกาศทิศทางของอาเซียนเป็นสามเสาหลักด้วยกันคือ

1. ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
2. ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียน (APSC)
3. ประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน (ASCC)

ปี 2558 ประกาศรวมตัวกันเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน เพื่อเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน

ขอบคุณที่เข้ามาศึกษากันครับ

ผมจะทำบทความเพื่อให้ความรู้กับคนไทยเกี่ยวกับอาเซียนเรื่อยๆ

กดไลค์แฟนเพจ Fanpage กันรอไว้เลยนะครับ

แหล่งที่มาของ Content AEC Blueprint

2012-09-24T01:58:00.003-07:00

ไทยเออีซี. (2555). ความเป็นมาของ AEC. ค้นเมื่อ 20 สิงหาคมคม 2555, จาก http://www.thai-aec.com/asean-economic-community
ไทยเออีซี. (2555). AEC Blueprint. ค้นเมื่อ 20 สิงหาคมคม 2555, จาก http://www.thai-aec.com/asean-economic-community
เว็บไซต์ห้องสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2554). โอกาสและผลกระทบต่อภาคอุตสาหกรรมไทย. ค้นเมื่อ 20 สิงหาคมคม 2555, จาก http://www.thai-aec.com/asean-economic-community
ณัฐตินัน วรรณารักษ์. (2555). ความหมายและความสำคัญของประชาคมอาเซียน. ค้นเมื่อ 23 สิงหาคมคม 2555, จาก http://www.enn.co.th/2308
กองอาเซียน3.(2555) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. ค้นเมื่อ 23 สิงหาคมคม 2555, จากhttp://www.ocsc.go.th/ocsc/th/files/AEC,%20Connectivity,%20ASCC.pdf
วิทย์ บัณฑิตกุล. (2554). รู้จักประชาคมอาเซียนพิมพ์ ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : สถาพรบุ๊คส์
ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์.(2554). ผลการดำเนินงานตาม AEC Blueprint. ค้นเมื่อ 9 กันยายน 2555, จากhttp://www.rsunews.net/upload/file/221c883c359f08d6a1ce70843e428941.pdf
ข้อมูล 10 ประเทศอาเซียน. (2554). International Cooperation Study Center Thammasat University. ค้นเมื่อ 9 กันยายน 2555, จากhttp://www.apecthai.org/apec/th/profile.php?continentid=2
อาเซียน : วิสัยทัศน์ในอนาคต. (2554). กระทรวงการต่างประเทศ. ค้นเมื่อ 9 กันยายน 2555 , จาก http://www.mfa.go.th/asean/th/customize/15616-ประเทศไทยกับอาเซียน.html
มูลค่าการส่งออก นำเข้าและดุลการค้าของไทยกับกลุ่มประเทศอาเซียน. (2555). กระทรวงพาณิชย์. ค้นเมื่อ 10 กันยายน 2555 , จาก http://www2.ops3.moc.go.th/
Asean mini Book. (2554). กระทรวงการต่างประเทศ. ค้นเมื่อ 10 กันยายน 2555 ,จาก http://www.mfa.go.th/asean/contents/files/asean-media-center-20120827-151357-410743.pdf

ผลของ AEC ต่อประเทศไทย

2012-09-24T01:56:00.000-07:00

ผลที่มีต่อประเทศไทยจาก AEC

นักธุรกิจ รวมถึง SME: ได้รับประโยชน์จากการเข้าถึงตลาดอาเซียนที่มีขนาดใหญ่ขึ้น ด้วยประชากรกว่า 590 ล้านคน ทั้งในด้านการส่งออกสินค้าไปขาย และการน าเข้าวัตถุดิบ สินค้ากึ่งส าเร็จรูปเพื่อน ามาใช้ในการผลิต ด้วยต้นทุนที่ลดลงจากการลด/ยกเลิกอุปสรรคทางการค้า ทั้งด้านภาษีและที่มิใช่ภาษีใน อาเซียน รวมถึงการลด/ยกเลิกอุปสรรคด้านการค้าบริการและการลงทุน และการอ านวยความสะดวกทางการค้าการลงทุน ซึ่งจะช่วยสนับสนุนการย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศสมาชิกที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันและสามารถใช้ประโยชน์จากจุดแข็งของแต่ละประเทศได้อย่างเต็มที่
นักลงทุน:ได้รับประโยชน์จากสิทธิในการลงทุนในประเทศสมาชิกอาเซียน โดยจะได้รับการปฏิบัติเยี่ยงคนชาติเสมือนนักลงทุนในประเทศ รวมถึงการได้รับความคุ้มครองการลงทุน นอกจากนี้ยังได้รับประโยชน์จากการรวมตัวของตลาดทุนและการเปิดเสรีบริการด้านการเงินในอาเซียน ท าให้มีการเคลื่อนย้ายเงินทุนที่เสรีมากขึ้น สนับสนุนการจัดท าธุรกิจร่วมทุนกับนักลงทุนในประเทศอาเซียนอื่น และช่วยความเสี่ยงจากการกระจายการลงทุนไปยังต่างประเทศ
ผู้ประกอบวิชาชีพอิสระ:ได้รับประโยชน์จากการเคลื่อนย้ายเสรีแรงงานฝีมือในอาเซียน ท าให้มีโอกาสในการเข้าไปทำงานในประเทศอาเซียนอื่นได้ง่ายขึ้น และช่วยแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแรงงานฝีมือภายในประเทศ
ผู้บริโภค:ได้รับประโยชน์จากโอกาสในการเลือกซื้อสินค้าและบริการที่หลากหลายและมีคุณภาพ ในราคาที่เหมาะสม รวมถึงการได้รับความคุ้มครองการบริโภคเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในการบริโภคสินค้าบริการข้ามพรมแดน จากความร่วมมือของหน่วยงานที่รับผิดชอบในอาเซียน
ประเทศไทยในภาพรวม: จะได้รับประโยชน์จาก

การขยายตัวทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น
อัตราการจ้างงานภายในประเทศเพิ่มขึ้น
ดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ โดยเฉพาะการลงทุนที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งช่วยให้มีการ
ถ่ายทอดเทคโนโลยีและกิจกรรมการค้นคว้าและวิจัยในประเทศเพิ่มขึ้น
ประสิทธิภาพการผลิตและความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมในประเทศสูงขึ้นจากการปรับปรุงด้านการจัดสรรทรัพยากร และการลดต้นทุนการผลิตจาก economy of scale
การมีส่วนร่วมในเครือข่ายการผลิตและห่วงโซ่อุปทานของโลก
การเพิ่มอำนาจการต่อรองของไทยในเวทีระหว่างประเทศ
การปฏิรูปโครงสร้างและกฎระเบียบภายในประเทศให้สอดคล้องกับพันธกรณีของ AEC ซึ่งจะสนับสนุนการเปิดเสรีการค้าและการลงทุนในภูมิภาค
การมีส่วนร่วมในเครือข่ายการผลิตและห่วงโซ่อุปทานของโลก
การเพิ่มอำนาจการต่อรองของไทยในเวทีระหว่างประเทศ
การปฏิรูปโครงสร้างและกฎระเบียบภายในประเทศให้สอดคล้องกับพันธกรณีของ AEC ซึ่งจะสนับสนุนการเปิดเสรีการค้าและการลงทุนในภูมิภาค

เนื่องจาก AEC ยังเป็นเรื่องที่ยังไม่ได้เกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน ดังนั้นจึงไม่มีอะไรที่สามารถสรุปได้ว่าเป็นผลกระทบที่แท้จริงของประเทศได้ ดังนั้นผลกระทบดังกล่าวจึงเป็นแค่การคาดการณ์

ผลการดำเนินงาน AEC Blueprint

2012-09-24T01:49:00.001-07:00

ผลการดำเนินการตาม AEC Blueprint

ภาพจาก : ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์

v เขตการค้าเสรีของอาเซียนกับประเทศคู่เจรจา

อาเซียนได้สรุปผลการเจรจา จัดทําเขตการค้าเสรีกับประเทศคู่เจรจาต่างๆ โดยล่าสุดรัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียนได้ลงนามในความตกลง FTA อาเซียน-ออสเตรเลีย-นิวซีแลนด์ และพิธีสารเพื่อรับไทยเข้าเป็นภาคีในความตกลงการค้าสินค้า และความตกลงการค้าบริการ ภายใต้กรอบ FTA อาเซียน-เกาหลี ไปในช่วงการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั ้งที่ 14 เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 สําหรับความตกลงด้านการลงทุนภายใต้กรอบอาเซียน-เกาหลี ได้สรุปผลและลงนามไปแล้วเช่นกัน เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2552นอกจากนี้ ในการประชุมรัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียน ครั ้งที่ 41 ที่ประเทศไทยเป็ นเจ้าภาพจัดขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม 2552 รัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียนยังได้ลงนามในความตกลงการค้าสินค้าอาเซียน-อินเดีย และความตกลงด้านการลงทุนอาเซียน-จีนไปแล้วด้วย

แนวทาง

เร่งประชาสัมพันธ์ และสร้างความรู้ความเข้าใจให้กับภาคการผลิต ผู้ประกอบการ และภาคเอกชนได้รับทราบและเข้ามาใช้ประโยชน์จากกรอบความตกลงต่างๆ เหล่านี้
เสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขัน/เตรียมมาตรการรองรับผลกระทบสําหรับสาขาที่ไทยมีความอ่อนไหว

ประเทศค่เจรจาที่มีศักยภาพในอนาคต นอกจากประเทศคู่เจรจาดังกล่าวข้างต้นที่อาเซียนได้จัดทํา FTA ด้วยแล้ว ยังมีประเทศคู่เจรจาที่อาเซียนให้ความสนใจที่จะจัดทํา FTA ด้วยอีกหลายกลุ่ม อาทิ MERCOSUR (ตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่าง มีสมาชิก 4 ประเทศ คือ อาร์เจนตินา บราซิล ปารากวัย อุรุกวัย) และ GCC (คณะมนตรีความร่วมมือรัฐอ่าวอาหรับ มีสมาชิก 6 ประเทศ คือ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซาอุดิอาระเบีย กาตาร์ คูเวต โอมาน บาห์เรน) ซึ่งขณะนี้ อาเซียนอยู่ระหว่างการศึกษาและประเมินความเป็นไปได้และจะเสนอผลการศึกษาได้ประมาณเดือนพฤษภาคม 2553

แนวทาง ในส่วนของไทย กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ ได้มีโครงการจ้างศึกษาความเป็นไปได้ของการจัดทํา FTA ในกรอบ ASEAN-MERCOSUR และ ASEAN-GCC แล้วเช่นกัน ซึ่งเป็นโครงการที่ทําคู่ขนานไปกับการศึกษาในกรอบของอาเซียน คาดว่า จะสรุปผลการศึกษาได้ในเดือนกรกฎาคม 2553 และมีนาคม 2553 ตามลําดับ

การขยาย FTA ของอาเซียนออกไปในกรอบภูมิภาคเอเชียตะวันออก ในอนาคตอันใกล้ยังมีความเป็ นไปได้ที่อาเซียนจะขยายการจัดทํา FTA ออกไปในกรอบที่กว้างขวางขึ้น ไม่ว่าจะเป็นในกรอบอาเซียน+3 (จีน ญี่ปุ่ น เกาหลีใต้) ที่เรียกว่า East Asia Free Trade Area (EAFTA) หรือในกรอบอาเซียน +6 (จีน เกาหลีใต้ ญี่ปุ่ น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และอินเดีย) ที่เรียกว่า Comprehensive Economic Partnership in East Asia (CEPEA) ซึ่งขณะนี้ อาเซียนได้จัดตั้งคณะทํางานขึ้น 4 คณะ (กฎว่าด้วยถิ่นกําเนิดสินค้า การจําแนกพิกัดศุลกากร พิธีการศุลกากร ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ) เพื่อพิจารณาประเด็นในด้านเทคนิคแล้ว

แนวทาง

ประสานหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ข้อคิดเห็นและท่าทีไทยประกอบการประชุมในระดับคณะทํางานทั้ง 4 คณะ 5
กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศอยู่ระหว่างการจ้างศึกษาความเป็ นไปได้ของการจัดทํา FTA ในกรอบอาเซียน+3 และอาเซียน +6 เช่นกัน คาดว่า ในเดือนสิงหาคม 2553 น่าจะได้รับผลการศึกษาที่จะนํามาใช้ประกอบการพิจารณาและตัดสินใจได้

v การเคลื่อนย้ายสินค้าอย่างเสรี

ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2553 สมาชิกอาเซียนเดิม 6 ประเทศ (บรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย) ได้ลดภาษีนำเข้าสินค้าจากประเทศสมาชิกอาเซียน เป็น 0 % และ CLMV ได้ลดภาษีสินค้ามาอยู่ที่ระดับ 0 – 5 % แล้ว

มีการทบทวนและปรับปรุงกฎว่าด้วยถิ่นกำเนิดสินค้าของอาเซียนให้ง่าย ขึ้น เพื่ออำนวยความสะดวกการเคลื่อนย้ายสินค้าและสนับสนุนให้ภาคเอกชนใช้สิทธิประโยชน์จากเขตการค้าเสรีอาเซียนเพิ่มขึ้น

สมาชิกอาเซียน 5 ประเทศ (บรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ และไทย) ได้ยกเลิกมาตรการที่เป็นการกีดกันทางการค้าที่มิใช่ภาษีหมดแล้ว ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2553 ส่วนฟิลิปปินส์จะยกเลิกภายใน 1 มกราคม 2555 และ CIMV ภายใน 1 มกราคม 2558ได้จัดทำ ASEAN Trade Facilitation Framework ซึ่งเป็นกรอบการดำเนินงานด้านการอำนวยความสะถดวกทางการค้า รวมถึงแผนงานเพื่อกำหนดแนวทางการแก้ไขปัญหาอุปสรรคทางการค้าที่มิใช่ภาษี ได้แก่ พิธีการศุลกากร กระบวนการทาบการค้า มาตรฐานและการรับรอง มาตรการสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช ASEAN Single Window และ ASEAN Trade Repository เป็นต้น

v การเคลื่อนย้ายบริการอย่างเสรี

สรุปผลการเจรจาเปิดตลาดการค้าบริการไปแล้ว 5 รอบ โดยจัดทำข้อผูกพันการเปิดตลาดการค้าบริการไป 7 ชุด ครอบคลุมทั้งด้านการเปิดตลาด (Market Access) และการให้การปฏิบัติเยี่ยงคนชาติ (National Treatment: NT) โดยมีเป้าหมายการเปิดเสรีสาขาบริการสำคัญ 4 สาขา ได้แก่

ท่องเที่ยว ICT สุขภาพ และสาขาการบิน ภายในปี 2553 (ค.ศ. 2010) ส่วนสาขาโลจิสติกส์ ภายในปี 2556 (2013) สำหรับสาขาบริการอื่น ๆ ได้กำหนดเป้าหมายไว้ภายในปี 2558 (ค.ศ. 2015)

ณ ปัจจุบัน อยู่ระหว่างการจัดทำข้อผูกพัน ฯ ชุดที่ 8 โดยรัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียนได้ลงนามพิธีสารเพื่อ อนุมัติข้อผูกพันชุดที่ 8 ภายใต้ ASEAN Framework Agreement on Services (AFAS) ในช่วงการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 17 และการประชุมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2553 ณ ประเทศเวียดนาม

v การเคลื่อนย้ายการลงทุนอย่างเสรี

ได้ทบทวนกรอบความตกลงเขตการลงทุนอาเซียน (Framework Agreement of the ASEAN Investment Area : AIA) และความตกลงว่าด้วยการส่งเสริมและคุ้มครองการลงทุน หรือ ASEAN IGA (ASEAN Agreement for the promotion and protection of Investment ) และได้ปรับปรุงผนวกความตกลงทั้งสอบฉบับเป็น “ความตกลงว่าด้วยการลงทุนเต็มรูปแบบของอาเซียน (ASEAN Comprehensive Investment Agreement ACIA) “ มีสาระสำคัญ 4 ด้าน คือเปิดเสรี การส่งเสริม การอำนวยความสะดวก และการคุ้มครองการลงทุน โดยครอบคลุมทั้งการลงทุนทางตรง (Foreign Direct Investment FDI) และการลงทุนในหลักทรัพย์ (Portfolio Investment )

ณ ปัจจุบัน สมาชิกอาเซียน 8 ประเทศ (ยกเว้นอินโดนีเซีย และไทย) ได้ให้สัตยาบันความตกลงด้านการลงทุนอาเซียน (ASEAN Comprehensive Agreement on Investment : ACIA) แล้ว

ขณะนี้อินโดนีเซียอยู่ระหว่างการจัดทำรายการข้อสงวน (Reservation List) และไทยอยู่ระหว่างการดำเนินการเพื่อขอความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีเพื่อเสนอรัฐสภาพิจารณาให้ความเห็นชอบ Reservation List และการให้สัตยาบัน

v การเคลื่อนย้ายเงินทุนอย่างเสรีมากขึ้น

ดำเนินงานตามแผนงานการรวมกลุ่มทางการเงินและการคลังของอาเซียน มีสาระสำคัญ 3 ด้าน คือ

การเปิดเสรีบริการทางการเงิน (Financial Liberalization) เจรจาทำข้อผูกพันการเปิดตลาดบริการทางการเงินไปแล้ว 5 รอบ
การเปิดเสรีบัญชีทุน (Capital Account Liberalization) มีการผ่อนปรนข้อจำกัดในการเคลื่อนย้ายเงินทุน รวมถึงบัญชีเดินสะพัด และการลงทุนในหลักทรัพย์ตามความเหมาะสม
การพัฒนาตลาดทุน (Capital Market Development) เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและเชื่อมโยงตลาดทุนในอาเซียน

v การเคลื่อนย้ายแรงงานฝีมืออย่างเสรี มีการจัดทำ และลงนามข้อตกลงว่าด้วยการยอมรับร่วมในคุณสมบัติวิชาชีพ สำหรับ 7สาขา ได้แก่ แพทย์ ทันตแพทย์ นักบัญชี วิศวกร พยาบาล สถาปนิก และนักสำรวจ ขณะนี้อยู่ระหว่างดำเนินการให้มีผลใช้บังคับ

AEC Blueprint

2012-09-24T01:41:00.002-07:00

การสร้างบ้านทุกหลังล้วนต้องมีแปลนบ้านกันทุกหลัง เฉกเช่นเดียวกับประชมคมเศรษฐกิจอาเซียนที่จำเป็นต้องมีแบบแปลน พิมพ์เขียวเช่นกัน เพื่อให้เราได้รูู้ถึงเค้าโครงและโครงสร้างหน้าที่ ตำแหน่ง ต่างๆในย้าน ในอาเซียนของเรา ซึ่งพิพม์เขียวฉบับนี้มีชื่อเรียกว่า AEC Blueprint

ซึ่งสาระสำคัญของ AEC Blueprint มีสาระสำคัญอยู่ถึง 4 ด้านด้วยกัน

มีตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน
มีขีดความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจ
มีการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างเสมอภาค
บูรณาการเข้ากับเศณษฐกิจโลก

1. การเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน

การเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน เป็นยุทธศาสตร์สำคัญของการจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ซึ่งจะทำให้อาเซียนมีความสามารถในการแข่งขันสูงขึ้น โดยอาเซียนได้กำหนดกลไกและมาตรการใหม่ ๆ ที่จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินมาตรการด้านเศรษฐกิจที่มีอยู่แล้ว เร่งรัดการรวมกลุ่มเศรษฐกิจในสาขาที่มีความสาคัญลำดับแรก อำนวยความสะดวกการเคลื่อนย้ายบุคคล แรงงานฝีมือ และผู้เชี่ยวชาญ และเสริมสร้างความเข้มแข็งของกลไกสถาบันในอาเซียน

การเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกันของอาเซียน มี 5 องค์ประกอบหลัก คือ

(1) การเคลื่อนย้ายสินค้าเสรี

(2) การเคลื่อนย้ายบริการเสรี

(3) การเคลื่อนย้ายการลงทุนเสรี

(4) การเคลื่อนย้ายเงินทุนเสรีขึ้น

(5) การเคลื่อนย้ายแรงงานฝีมือเสรี

การเป็นตลาดสินค้าและบริการเดียวจะช่วยสนับสนุนการพัฒนาเครือข่ายการผลิตในภูมิภาค และเสริมสร้างศักยภาพของอาเซียนในการเป็นศูนย์กลางการผลิตของโลก และเป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่อุปทานโลก โดยประเทศสมาชิกได้ร่วมกันดำเนินมาตรการต่าง ๆ ที่จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถแข่งขันของอาเซียน ได้แก่ยกเลิกภาษีศุลกากรให้หมดไป ทยอยยกเลิกอุปสรรคทางการค้าที่มิใช่ภาษี ปรับประสานพิธีการด้านศุลกากรให้เป็นมาตรฐานเดียวกันและง่ายขึ้น ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนธุรกรรม เคลื่อนย้ายแรงงานฝีมือเสรี นักลงทุนอาเซียนสามารถลงทุนได้อย่างเสรีในสาขาอุตสาหกรรมและบริการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนเปิดให้ เป็นต้น

ทั้งนี้ อาเซียนได้กำหนด 12 สาขาอุตสาหกรรมสำคัญลำดับแรกอยู่ภายใต้ตลาดและฐานการผลิตเดียวกันของอาเซียน ได้แก่ เกษตร ประมง ผลิตภัณฑ์ยาง ผลิตภัณฑ์ไม้ สิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม อิเล็กทรอนิกส์ ยานยนต์ การขนส่งทำงอากาศ สุขภาพ e-ASEAN ท่องเที่ยว และโลจิสติกส์ รวมทั้งความร่วมมือในสาขาอาหาร เกษตรและป่าไม้

ขีดความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจ

2. การเป็นภูมิภาคที่มีความสามารถในการแข่งขัน

เป้าหมายสำคัญของการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจของอาเซียน คือ การสร้างภูมิภาคที่มีความสามารถในการแข่งขันสูง มีความเจริญรุ่งเรือง และมีเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ

ภูมิภาคที่มีความสามารถในการแข่งขันมี 6 องค์ประกอบหลัก ได้แก่
(1) นโยบายการแข่งขัน
(2) การคุ้มครองผู้บริโภค ((
(3) สิทธิในทรัพย์สินทำงปัญญา (IPR)
(4) การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน
(5) มาตรการด้านภาษี
(6) พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
ประเทศสมาชิกอาเซียนมีข้อผูกพันที่จะนำกฎหมายและนโยบายการแข่งขันมาบังคับใช้ภายในประเทศ เพื่อทำให้เกิดการแข่งขันที่เท่าเทียมกันและสร้างวัฒนธรรมการแข่งขันของภาคธุรกิจที่เป็นธรรม นำไปสู่การเสริมสร้างการขยายตัวทางเศรษฐกิจในภูมิภาคในระยะยาว

พัฒนาการทางเศรษฐกิจอย่างเสมอภาค

3. การเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่เท่าเทียมกัน

การพัฒนาทางเศรษฐกิจที่เท่าเทียมกัน มี 2 องค์ประกอบ คือ

(1) การพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) (2) ความริเริ่มในการรวมกลุ่มของอาเซียน (Initiatives for ASEAN Integration: IAI)

ความริเริ่มดังกล่าวมีจุดมุ่งหมายเพื่อลดช่องว่างการพัฒนา ทั้งในระดับ SME และเสริมสร้างการรวมกลุ่มของกัมพูชา ลาว พม่า และเวียดนาม ให้สามารถดาเนินการตามพันธกรณีและเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันของอาเซียน รวมทั้งเพื่อให้ประเทศสมาชิกอาเซียนทุกประเทศได้รับประโยชน์จากการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจ

ในภาพดังกล่างด้านบนเป็นศูนย์การค้าที่ประเทศจีนสร้างขึ้นเพื่อรองรับสินค้า SME จากประเทศสมาชิกอาเซียนในอนาคต

การบูรณาการเข้ากับเศรษฐกิจโลก

4. การเป็นภูมิภาคที่มีการบูรณาการเข้ากับเศรษฐกิจโลก

อาเซียนอยู่ในท่ามกลำงสภาพแวดล้อมที่มีการเชื่อมต่อระหว่างกันและมีเครือข่ายกับโลกสูง โดยมีตลาดที่พึ่งพากันและอุตสหกรรมระดับโลก ดังนั้น เพื่อให้ภาคธุรกิจของอาเซียนสามารถแข่งขันได้ในตลาดระหว่างประเทศ ทำให้อาเซียนมีพลวัตรเพิ่มขึ้นและเป็นผู้ผลิตของโลก รวมทั้งทำให้ตลาดภายในยังคงรักษาความน่าดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ อาเซียนจึงต้องมองออกไปนอกภูมิภาคอาเซียนบูรณาการเข้ากับเศรษฐกิจโลก โดยดำเนิน 2 มาตรการคือ
(1) การจัดทำเขตการค้าเสรี (FTA) และความเป็นหุ้นส่วนทำงเศรษฐกิจอย่างใกล้ชิด (CEP)กับประเทศนอกอาเซียน (
(2) การมีส่วนร่วมในเครือข่ายห่วงโซ่อุปทาน

วิสัยทัศน์ของอาเซียน

2012-09-24T01:20:00.001-07:00

วิสัยทัศน์ของอาเซียน

ประชาคมอาเซียนมีวิสียทันศ์ร่วมกันใน สามด้านด้วยกันคือ

ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
ประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน
ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียน

เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวและมีเอกภาพในการร่วมกันพัฒนาภูมิภาคให้ทัดเทียม

วิสัยทัศน์ในด้านของการเมืองและความมั่นคงอาเซียน หากลองดูภาพด้านล่างจะเห็นได้ว่าการรวมกันของ 10 ประเทศสมาชิกอาเซียนยังทำให้เกิดความสามัคคีในภูมิภาค และคอบช่วยเหลือด้านการทหาร หรือนโยบายทางการเมืองอื่นๆในอนาคตได้อีกด้วย

ภาพด้านล่างนี้คือการแสดงอาณาเชตในพื้นที่ทับซ้อนซึ่งกันและกันของประเทศสมาชิกเองและประเทศจีน รวมทั้งไต้หวันด้วย พื้นที่ดังกล่าวอยู่ในบริเวณทะเลจีนใต้ (ภายหลังเฉพาะประเทศฟิลิปปินส์เปลี่ยนชื่อเรียกพื้นที่ดังกล่าวว่า ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก) ซึ่งพื้นที่ที่ทับซ้อนกันอยู่ดังกล่าวคือ หมู่เกาะสแปรตลีย์ ที่ต่างเชื่อกันว่าอุดมไปด้วยทรัยากรธรรมชาติมากมาย อาทิเช่น ก๊าชธรรมชาติ รวมไปถึงน้ำมันดิบ

วิสัยทัศน์ในด้านของเศรษฐกิจ

ถึงแม้ว่าอาเซียนจะประสบความสำเร็จในด้านการเสริมสร้างความมั่นคงและความร่วมมือในภูมิภาคจนเป็นที่ยอมรับจากนานาประเทศ แต่ก็ยังมีปัญหาที่จำเป็นต้องแก้ไขให้ลุล่วงเพื่อมิให้เป็นอุปสรรคต่อความร่วมมือและพัฒนาการในอนาคต ที่สำคัญ คือ ปัญหาความล่าช้าในการดำเนินงานและการที่ประเทศสมาชิกไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงต่าง ๆ ดังจะเห็นได้ว่า ในแต่ละปีอาเซียนมีการประชุมกว่า 700 การประชุม รวมทั้งมีการประเมินว่า ในบรรดาความตกลงทางเศรษฐกิจที่ประเทศสมาชิกจัดทำไว้ร่วมกันรวม 134 ฉบับ มีเพียง 87 ฉบับ ที่ได้ให้สัตยาบันและมีผลใช้บังคับแล้ว ซึ่งคิดเป็นเพียงร้อยละ 65 เท่านั้น

นอกจากนี้ ในการดำเนินการให้บรรลุเป้าหมายเรื่องการจัดตั้งประชาคมภายในปี 2558 อาเซียนจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับประชาชนทั้งในเรื่องการให้ประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมและรู้สึกเป็นเจ้าของประชาคมที่จะสร้างขึ้น ทั้งนี้ บทเรียนจากสหภาพยุโรปชี้ให้เห็นว่า ประชาคมจะไม่สามารถบรรลุผลได้หากประชาชนไม่ให้การสนับสนุน ดังนั้น ในช่วงเวลานับจากนี้จนถึงปี 2558 ไทยจะพยายามผลักดันให้อาเซียนเป็นประชาคมที่มุ่งเน้นการปฏิบัติ (Community of Action) มีการเชื่อมโยงและติดต่อสื่อสารระหว่างกัน อย่างใกล้ชิด (Community of Connectivity) รวมทั้งเป็นประชาคมเพื่อประชาชนอย่างแท้จริง (Community of People)

ในประเด็นแรก ไทยจะผลักดันให้เร่งรัดการดำเนินการตามข้อตกลงต่าง ๆ ของอาเซียนให้เกิดผลในทางปฏิบัติ โดยเลขาธิการอาเซียนจะมีบทบาทสำคัญในการติดตามให้ประเทศสมาชิกปฏิบัติตามพันธกรณีต่าง ๆ รวมทั้ง จะต้องพัฒนากรอบความร่วมมือของอาเซียนให้สามารถแก้ไขปัญหาที่มีผลกระทบต่อประชาชนได้อย่างทันท่วงที เช่น ความร่วมมือระหว่างอาเซียนกับประเทศคู่เจรจาเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีในการผลิตวัคซีนป้องกันโรคต่าง ๆ หรือการนำความสำเร็จของกลไกสามฝ่ายระหว่างอาเซียน-สหประชาชาติและพม่าในการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ประสบภัยจากไซโคลนนาร์กีสในพม่ามาประยุกต์ใช้ในการแก้ไขปัญหาผู้หลบหนีเข้าเมืองชาวโรฮิงญา เป็นต้น

สำหรับการสร้างเครือข่ายเชื่อมโยงในภูมิภาค นั้น จะต้องดำเนินการทั้งในด้านกายภาพ คือ การพัฒนาเส้นทางคมนาคม ทั้งทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ ตลอดจนเครือข่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ ต่าง ๆ เพื่ออำนวยความสะดวกในด้านการติดต่อค้าขาย การท่องเที่ยว และการเดินทางไปมาหาสู่กันระหว่างประชาชนนอกจากนั้น ยังต้องให้ความสำคัญต่อการสร้างความเชื่อมโยงในเชิงจิตวิญญาณ คือ การทำให้ประชาชนในภูมิภาคมีความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและตระหนักถึงการเป็นประชากรของอาเซียนร่วมกัน ถึงแม้ว่าภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะเป็นภูมิภาคที่มีความหลากหลายในด้านเชื้อชาติ และศาสนา แต่ประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคนี้ ก็มีรากฐานทางประวัติศาสตร์และอารยะธรรมร่วมกัน เนื่องจากเป็นภูมิภาคที่เป็นจุดบรรจบของอารยะธรรมจีนและอินเดีย ดังนั้น ประเด็นที่ท้าทายสำหรับอาเซียนในอนาคต ก็คือ การเสริมสร้างอัตลักษณ์ หรือ คุณลักษณะร่วมกันของประชาชนในอาเซียน โดยผ่านการศึกษา การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม สื่อสารมวลชน และการส่งเสริมการปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้นับถือศาสนาต่าง ๆ เพื่อเสริมสร้าง ความเข้าใจระหว่างประชาชนให้ยอมรับถึงความแตกต่างและสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข

นอกจากนี้ ยังมีความจำเป็นที่ที่จะต้องส่งเสริมให้ประชาชนของแต่ละประเทศมองประเทศ เพื่อนบ้านอาเซียนในลักษณะที่เป็นมิตร และไม่นำประเด็นความขัดแย้งในประวัติศาสตร์มาเป็นอุปสรรค ต่อการพัฒนาความร่วมมือระหว่างกันในอนาคต ซึ่งในเรื่องนี้ ไทยจะริเริ่มให้มีการพิจารณาประวัติศาสตร์ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ร่วมกันในเชิงความร่วมมือมากขึ้น

วิสัยทัศน์ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

มุ่งให้เกิดการรวมตัวกันทางเศรษฐกิจ และการอำนวยความสะดวกในการติดต่อค้าขายระหว่างกัน อันจะทำให้ภูมิภาคมีความเจริญมั่งคั่ง และสามารถแข่งขันกับภูมิภาคอื่นๆ ได้เพื่อความอยู่ดีกินดีของประชาชนในประเทศอาเซียน โดย

มุ่งให้เกิดการไหลเวียนอย่างเสรีของ สินค้า บริการ การลงทุน เงินทุน การพัฒนาทางเศรษฐกิจ และการลดปัญหาความยากจนและความเหลื่อมล้ำทางสังคมภายในปี 2020
ทําให้อาเซียนเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียว (single market and production base)
ให้ความช่วยเหลือแก่ประเทศสมาชิกใหม่ของอาเซียนเพื่อลดช่องว่างการพัฒนา และช่วยให้ประเทศเหล่านี้เข้าร่วมกระบวนการรวมตัวทางเศรษฐกิจของอาเซียน
ส่งเสริมความร่วมมือในนโยบายการเงินและเศรษฐกิจมหภาคตลาดการเงินและตลาด ทุน การปะกันภัยและภาษีอากร การพัฒนาโครงสร้างพิ้นฐานและการคมนาคม พัฒนาความร่วมมือด้านกฎหมาย การเกษตร พลังงาน การท่องเที่ยว การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์โดยการยกระดับการศึกษาและการพัฒนาฝีมือแรงงาน

กลุ่มสินค้าและบริการนำร่องที่สำคัญ ที่จะเกิดการรวมกลุ่มกัน คือ

สินค้าเกษตร
สินค้าประมง
ผลิตภัณฑ์ไม้
ผลิตภัณฑ์ยาง
สิ่งทอ
ยานยนต์
อิเล็กทรอนิกส์
เทคโนโลยีสารสนเทศ (e-ASEAN)
การบริการด้านสุขภาพ
ท่องเที่ยวและการขนส่งทางอากาศ (การบิน)

กำหนดให้ปี พ.ศ. 2558 เป็นปีที่เริ่มรวมตัวกันอย่างเป็นทางการ โดยผ่อนปรนให้กับประเทศ ลาว กัมพูชา พม่า และเวียตนาม ประเทศไทยได้รับมอบหมายให้ทำ Roadmap ทางด้านท่องเที่ยวและการขนส่งทางอากาศ (การบิน)

สาระสำคัญของ AEC

2012-09-24T01:05:00.001-07:00

สาระสำคัญของ AEC

สาระสำคัญของ AEC

มีเป้าหมายคือ ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน มีตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน มีการเคลื่อนย้ายสินค้า บริการ การลงทุน และแรงงานมีฝีมืออย่างเสรี อาเซียนได้จัดทำแผนงานการจัดการจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community Blueprint) ซึ่งเป็นแผนงาน บูรณาการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจเพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์

AEC คือหนึ่งในเสาหลักของอาเซียน เป็นเสาหลักที่สำคัญต่อปากท้องของคนกว่า 600 ล้านคนที่อยู่ในประเทศสมาชิก ซึ่งสาระสำคัญของ AEC จำเป็นต้องรับรู้ถึงโอกาสและความท้าทายที่จะเกิดขึ้นกับประเทศสมาชิกด้วยดังนี้

	โอกาส	ความท้าทาย	การปรับตัว
ภาษีนำเข้าเป็นศูนย์	1.ขยายตลาดส่งออก 2.ต้นทุนวัตถุดิบลดลง 3.สร้างฐานการผลิตในตลาดใหม่เพื่อลดต้นทุนและเติบโต	การแข่งขันที่รุนแรงขึ้น	1.เรียนรู้คู่แข่ง 2.เสริมสร้างจุดแข็งจุดอ่อน 3.แข่งขันด้วยคุณภาพ 4.หาแหล่งนำเข้าวัตถุดิบราคาถูก
ตลาด 10 ประเทศรวมเป็นหนึ่ง	1.ตลาดใหญ่ขึ้น 2.มีอุปสงค์มากขึ้น 3.เกิด Economics of Scale	ต้นทุนของคู่แข่งต่ำลงด้วย	1.ศึกษาความต้องการใน AEC เพื่อการผลิตให้เกิด Economics of Scale 2.ลดต้นทุน
ธุรกิจบริการที่เสรี	ไปตั้งธุรกิจ ขยายบริการไปในอาเซียนได้	ธุรกิจบริการอื่นๆเข้ามาแข่งในประเทศไทย	1.เสริมจุดแข็ง Core Competency 2.ลดจุดอ่อน 3.แข่งขันด้วยคุณภาพบริการ สร้างความแตกต่าง
FTA อาเซียนต่างๆ ASEAN+1,+3และ+6	ได้เปรียบด้านภาษีนำเข้าในตลาดเหล่านี้	คู่แข่งเพิ่มขึ้น	เรียนรู้คู่แข่ง เสริมจุดแข็ง ลดจุดอ่อน

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศสิงคโปร์ (Singapore Economy)

2012-09-14T10:04:00.001-07:00

สิงคโปร์ ฟลายเออร์

สิงคโปร์เป็นประเทศที่เล็กที่สุดประเทศหนึ่งในโลก ไม่มีทรัพยากรธรรมชาติมากเหมือนประเทศอื่น แต่มีฐานะทางเศรษฐกิจดี เพราะสิงคโปร์พัฒนาเศรษฐกิจด้านการค้า โดยเป็นประเทศพ่อค้าคนกลางในการขายสินค้าเป็นท่าเรือขนส่งสินค้าปลอดภาษี ทำให้สินค้าที่ผ่านทางสิงคโปร์มีราคาถูก ปัจจุบันสิงคโปร์มีท่าเรือน้ำลึกขนาดใหญ่ และทันสมัยที่สุดในโลกประเทศหนึ่ง และยังได้เข้าไปลงทุนในต่างประเทศโดยเฉพาะในประเทศไทย ลาว เวียดนาม กัมพูชาและพม่า สิงคโปร์มีประชากรน้อยจึงต้องพึงพาแรงงานจากต่างชาติในทุกระดับ สิงค์โปร์เป็นประเทศที่พัฒนาแล้วประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงให้ และมีฐานะทางเศรษฐกิจและการเงินที่มั่งคั่งที่สุดประเทศนึงในโลก - Wikipedia

จีดีพีประเทศสิงคโปร์

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

222.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553 )

GDP รายบุคคล

62,100 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

14.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 0%
ภาคอุตสาหกรรม 28.3%
ภาคการบริการ 71.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

แรงงานมีฝีมือในสิงคโปร์

อัตราการว่างงาน

2.2% (ค่าประมาณ พ.ศ.2553)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

2.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ผลผลิตทางการเกษตร

ยาง เนื้อมะพร้าวแข็ง ผลไม้ กล้วยไม้ ผัก สัตว์ปีก ไข่ ปลา

อุตสาหกรรม

อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ การบริการทางการเงิน อุปกรณ์การขุดเจาะน้ำมัน การกลั่นน้ำมันปิโตรเลียม การแปรรูปและผลิตภัณฑ์ยาง การแปรรูปอาหารและเครื่องดื่ม การซ่อม วิทยาศาสตร์ชีวภาพ ศูนย์กลางการขนถ่ายสินค้า

อัตราการเติบโตภาคอุตสาหกรรม

29.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ภาคการผลิต

อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ ชีวศาสตร์การแพทย์วิศวกรรมเครื่องมือวัด (precision engineering) วิศวกรรมขนส่ง (transport engineering) และ อุตสาหกรรมผลิตสินค้าทั่วไป (general manufacturing industries)

สายการบินแห่งชาติสิงคโปร์

ภาคการบริการ

อุตสาหกรรมบริการทางสายอาชีพและการบริการสำนักงานในส่วนภูมิภาค การบริการข้อมูลและการสื่อสาร Logistics การบริการทางวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อม การธนาคาร การศึกษาและการบริการทางชีวศาสตร์การแพทย์

ดุลบัญชีเดินสะพัด

46.27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการส่งออก

358.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ท่าเรือสิงคโปร์

สินค้าส่งออก

เคมีภัณฑ์ แผงวงจรไฟฟ้า เครื่องจักรไฟฟ้าและส่วนประกอบ เครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ เครื่องจักรใช้ในอุตสาหกรรม ผลิตภัณฑ์โลหะ เครื่องใช้ไฟฟ้า น้ำมันสำเร็จรูป ผลิตภัณฑ์พลาสติก กระดาษ กระดาษแข็ง

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

มาเลเซีย 12.2% ฮ่องกง11% จีน 10.4% อินโดนีเซีย 10.4% สหรัฐอเมริกา 5.4% ญี่ปุ่น 4.5% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

มูลค่าการนำเข้า

310.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ.2553)

สินค้านำเข้า

เครื่องคอมพิวเตอร์ สินค้าเกษตรและอาหาร น้ำมันสำเร็จรูป เครื่องใช้ไฟฟ้าและส่วนประกอบอื่น ๆ อุปกรณ์และส่วนประกอบ รถยนต์ เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

มาเลเซีย 10.7% สหรัฐอเมิรกา10.7% จีน 10.4% ญี่ปุ่น 7.2% เกาหลีใต้ 5.9% ไต้หวัน 5.9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2544)

ธนบัตรสกุลดอลลาร์สิงคโปร์

สกุลเงิน

ดอลลาร์สิงคโปร์ (Singapore Dollar) - SGD

มูลค่าการค้ากับไทย

สถิติการค้า ไทย-สิงคโปร์

10 อันดับแรกสินค้าที่ไทยส่งออกไปสิงคโปร์

10 อันดับแรกสินค้าที่ไทยนำเข้าจากสิงคโปร์

ที่มา : ศูนย์ศึกษาความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (International Cooperation Study Center, Thammasat University: ICSC:TU)

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศฟิลิปปินส์ (Republic of Philippines Economy)

2012-09-14T09:29:00.001-07:00

ศูนย์รวมเศรษฐกิจ กรุงมะนิลา

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

188.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP รายหัว

3,500 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

7.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 12.3%

ภาคอุตสาหกรรม 32.6%

ภาคการบริการ 55.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

แรงงานในฟิลิปปินส์

อัตราการว่างงาน

7.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

3.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ผลผลิตทางการเกษตร
อ้อย มะพร้าว ข้าว ข้าวโพด กล้วย มันสำปะหลังอัดเม็ด สัปปะรด มะม่วง เนื้อสุกร ไข่ เนื้อวัว ปลา

พื้นที่เกษตรกรรม

อุตสาหกรรม

ประกอบอุปกรณ์ไฟฟ้า เสื้อผ้าสำเร็จรูป รองเท้า เวชภัณฑ์ เคมีภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์จากไม้ แปรรูปอาหาร กลั่นน้ำมันปิโตรเลียม ตกปลา

อัตราการเกิบโตภาคอุตสาหกรรม

23.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

หนี้สาธารณะ

52.4% ของ GDP (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

9.51 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ท่าเรือ

มูลค่าการส่งออก

50.68 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้าส่งออก

ผลิตภัณฑ์สารกึ่งตัวนำและอุปกรณ์ไฟฟ้า อุปกรณ์การขนส่ง เสื้อผ้าสำเร็จรูป ผลิตภัณฑ์ทองแดง ผลิตภัณฑ์จากปิโตรเลียม น้ำมันมะพร้าว ผลไม้

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

สหรัฐ 13.4% ญี่ปุ่น 12.8% จีน 19% ฮ่องกง 7.6% เกาหลีใต้ 4.1% เยอรมนี 4.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า

61.07 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้า

ผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้า แร่เชื้อเพลิง เครื่องจักรและอุปกรณ์การขนส่ง เหล็กและเหล็กกล้า สิ่งทอ ธัญพืช เคมีภัณฑ์ พลาสติก

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

สหรัฐอเมริกา 9.9% ญี่ปุ่น 14.1% สิงคโปร์ 9.3% จีน 13.6% เกาหลีใต้ 5.6 ไทย 6.5%, อินโดนีเซีย 4.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ธนบัตรสกุลเงินเปโซ

สกุลเงิน

เปโซ (Philippine Peso)

สัญลักษณ์เงิน

PHP

นโยบายเศรษฐกิจและสังคม

2.1 รัฐบาลจะลงทุนอย่างต่อเนื่องในโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา สาธารณสุข การสร้างงาน รวมทั้งมีเป้าหมายที่จะให้มีงบประมาณสมดุลในปี 2551 ในปี 2549 เศรษฐกิจฟิลิปปินส์ขยายตัวร้อยละ 5.4 และมีแนวโน้มที่ดีทั้งในตลาดหุ้น การส่งออก การลงทุน การจ้างงาน และความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ โดยรัฐบาลยืนยัน

อดีตประธานาธิปดี อาร์โรโย

2.2 แผนยุทธศาสตร์เศรษฐกิจใหม่ของฟิลิปปินส์ตามถ้อยแถลงของประธานาธิบดีอาร์โรโย เมื่อ 24 กรกฎาคม 2549 จะเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจด้วยการแบ่งเขตที่จะพัฒนาออกเป็น 5 เขต (Mega Regions) คือ ลูซอนเหนือ เมโทรมะนิลา ฟิลิปปินส์กลาง มินดาเนา และไซเบอร์ คอร์ริดอร์ เพื่อให้สามารถทุ่มงบประมาณเข้าไปพัฒนาพื้นที่หลักทางเศรษฐกิจตรงเป้าหมาย และครอบคลุม รวมทั้งเป็นการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นให้มีส่วนร่วมในการวางแผนพัฒนา เศรษฐกิจมากขึ้น นอกจากนี้ รัฐบาลฟิลิปปินส์พยายามลดเงื่อนไขที่จะเป็นอุปสรรคต่อการทำธุรกิจใน ฟิลิปปินส์ เพื่อกระตุ้นการลงทุนและการค้า โดยเฉพาะด้าน การท่องเที่ยวและการส่งออก

ธนาคารกลางฟิลิปปินส์

2.3 ปัจจัยสนับสนุนเศรษฐกิจฟิลิปปินส์คือ แรงงานฟิลิปปินส์ในต่างประเทศส่งเงินกลับประเทศเพิ่มขึ้น เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศและเงินทุนสำรองต่างประเทศเพิ่มขึ้น การส่งออกและธุรกิจภาคบริการขยายตัว และอัตราเงินเฟ้อลดลง ส่วนปัจจัยด้านลบ ได้แก่ ปัญหาจากภัยก่อการร้าย ซึ่งกดดันบรรยากาศการลงทุนของประเทศ การชะลอตัวทางเศรษฐกิจของประเทศคู่ค้าสำคัญอย่างสหรัฐฯ และจีน ที่คาดว่าจะส่งผลให้สินค้าส่งออกของฟิลิปปินส์ไปประเทศเหล่านี้ชะลอตัว ราคาน้ำมันในตลาดโลกที่อยู่ในระดับสูง และมาตรการกีดกันการค้าที่มิใช่ภาษี (Non-Tariff Barriers : NTBs) ในรูปแบบต่างๆ

ตลากหลักทรัพย์ประเทศฟิลิปปินส์

2.4 ปัญหาเศรษฐกิจและสังคมของฟิลิปปินส์ ได้แก่ ปัญหาการว่างงาน ปัญหาความยากจน ปัญหาความไม่มั่นคงทางการเมือง และอุปสรรคจากความล่าช้าของขั้นตอนการดำเนินงานภาครัฐ ซึ่งส่งผลกระทบต่อบรรยากาศด้านการลงทุนและเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ ยังมีปัญหาการกระจายรายได้และการปฏิรูปที่ดินที่ล่าช้า ทำให้พื้นที่การเกษตรโดยเฉลี่ยลดลง

มูลค่าการค้าไทย - ฟิลิปปินส์

สถิติการค้าไทย-ฟิลิปปินส์

10 อันดับแรกสินค้าที่ไทยนำเข้าจากฟิลิปปินส์

10 อันดับแรกสินค้าที่ไทยส่งออกไปฟิลิปปินส์

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศอินโดนีเซีย (Indonesia Economy)

2012-09-14T08:22:00.002-07:00

ยามค่ำคืนของกรุงจากาตาร์

ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (GDP)

834.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP รายบุคคล (GDP per Capita)

4, 700 ดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราการเติบโตที่แท้จริงของ GDP

6.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 14.9%
ภาคอุตสาหกรรม 46%
ภาคการบริการ 39.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

GDP ประเทศอินโดนีเซีย , Wikipedia

อัตราการว่างงาน

6.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

5.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

หนี้สาธารณะ

24.5% of GDP (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

ภาพ

ผลผลิตทางการเกษตร

ข้าว มันสำปะหลัง ถั่วลิสง ยาง โกโก้ กาแฟ น้ำมันปาล์ม เนื้อมะพร้าวแข็ง สัตว์ปีก เนื้อวัว เนื้อสุกร ไข่

อุตสาหกรรม

ปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ สิ่งทอ เครื่องประดับ รองเท้า เหมืองแร่ ซีเมนต์ ปุ๋ยเคมี ไม้อัด ยาง อาหาร การท่องเที่ยว

อัตราการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรม

4.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

5.704 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

มูลค่าการส่งออก

208.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

ร้อยละของการส่งออกน้ำมันในกลุ่มประเทศโอเปค

ศักยภาพด้านความร้อนใต้พิภพในประเทศมาเลเซีย

สินค้าส่งออกที่สำคัญ

น้ำมันและก๊าซ อุปกรณ์ไฟฟ้า ไม้อัด สิ่งทอ ยาง

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก) ที่สำคัญ

ญี่ปุ่น 16.3% สิงคโปร์ 8.7% สหรัฐอเมริกา 9.1 % จีน 9.9 % เกาหลีใต้ 8% อินเดีย 6.3% มาเลเซีย 5.9% (พ.ศ. 2553)

สำนักเลขาธิการอาเซียน กรุงจากาตาร์

มูลค่าการนำเข้า

172.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2554)

สินค้านำเข้าที่สำคัญ

เครื่องมือเครื่องจักร เคมีภัณฑ์ เชื้อเพลิง อาหาร

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า) ที่สำคัญ

จีน 15.1% สิงคโปร์ 14.9% ญี่ปุ่น 12.5% สหรัฐอเมริกา 6.9% มาเลเซีย 6.4% เกาหลีใต้ 5.7% ไทย 5.5% (พ.ศ. 2553)

ธนบัตรสกุลเงินรูเปียห์

สกุลเงิน

รูเปียห์ (Rupiah) -- IDR

ความสัมพันธ์ไทย-อินโดนีเซีย
ไทยมีความสัมพันธ์กับดินแดนที่เป็นอินโดนีเซียในปัจจุบันมาช้านาน โดยเฉพาะความสัมพันธ์กับชวา และมีการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมกันอย่างลึกซึ้ง ทั้งทางวรรณคดี อาหาร เครื่องแต่งกาย และเครื่องดนตรี เป็นต้น พระมหากษัตริย์ไทยถึง 3 พระองค์ได้เคยเสด็จดินแดนที่เป็นประเทศอินโดนีเซียปัจจุบัน กล่าวคือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เคยเสด็จฯ เยือน 3 ครั้ง ในปี 2414 ปี 2439 และปี 2444

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ เสด็จฯ เยือนในปี 2472
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯ เยือน (State Visit) ในปี 2503 โดยได้เสด็จฯ ไปกรุงจาการ์ตา เมืองบันดุง จังหวัดชวาตะวันตก จังหวัดย็อกยาการ์ตา และจังหวัดบาหลี

ประเทศไทยและสาธารณรัฐอินโดนีเซียได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2493 ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศทั้งสองดำเนินไปได้ด้วยดี มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิด ทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ทั้งในระดับทวิภาคีและกรอบพหุภาคี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความร่วมมือในกรอบอาเซียน นอกจากนี้ ยังมีการแลกเปลี่ยนการเยือนในระดับต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ

สถิติการค้าของ ไทย-อินโดนีเซีย

10 อันดับแรกสินค้าที่ไทยนำเข้าจากประเทศอินโดนีเซีย

10 อันดับแรกที่ไทยส่งออกไปยงประเทศอินโดนีเซีย

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศมาเลเซีย (Malaysia Economy)

2012-09-14T07:54:00.005-07:00

กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)
238 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP ประเทศมาเลเซีย , Wikipedia

GDP รายบุคคล
14,700 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
อัตราการเจริญเติบโต GDP
7.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 13%

ภาคอุตสาหกรรม 36%

ภาคการบริการ 51% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มาเลเซียตะวันตก (บนคาบสมุทรมาเลเซีย): ยาง น้ำมันปาล์ม โกโก้ ข้าว

รัฐซาบาห์: การเกษตรเพื่อดำรงชีพ ยาง ไม้ซุง มะพร้าว ข้าว

รัฐซาราวัก: ยาง พริกไทย ไม้ซุง

มาเลเซียตะวันตก (บนคาบสมุทรมาเลเซีย): ยาง กระบวนการแปรรูปและผลิตน้ำมันปาล์ม การทำเหมืองและถลุงแร่ดีบุก การแปรรูปไม้ซุง

รัฐซาบาห์: การทำไม้ซุง การผลิตน้ำมันปิโตรเลียม

รัฐซาราวัก: แปรรูปเกษตรกรรม การผลิตและการกลั่นน้ำมันปิโตรเลียม การทำไม้ซุง

งาน Malaysia Job fair 2012 / ภาพ

อัตราการว่างงาน

3.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)
1.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553) โดยมีการควบคุมราคาสินค้าประมาณ 30% ของสินค้าทั้งหมด
ผลผลิตทางการเกษตร
อุตสาหกรรม
อัตราการเกิบโตภาคอุตสาหกรรม
7.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
หนี้สาธารณะ
53.1% ของ GDP (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
ดุลบัญชีเดินสะพัด
34.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
มูลค่าการส่งออก
197 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
สินค้าส่งออก
อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ การผลิตปิโตรเลียมและก๊าซเหลว ไม้และผลิตภัณฑ์จากไม้ น้ำมันปาล์ม ยาง สิ่งทอ เคมีภัณฑ์
ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ
สิงคโปร์ 13.4% สหรัฐอเมริกา 9.5% จีน 12.6% ญี่ปุ่น 10.4% ไทย 5.3% ฮ่องกง 5.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
มูลค่าการนำเข้า
152.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)
สินค้านำเข้า
อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ เครื่องจักร ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม พลาสติก พาหนะ เหล็กและเหล็กกล้า เคมีภัณฑ์
ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ
สิงคโปร์ 11.4% จีน 12.6% ญี่ปุ่น 12.6% สหรัฐอเมริกา 10.7% ไทย 6.2% อินโดนีเซีย 5.6% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ธนบัตรสกุลเงิน ริงกิต

สกุลเงิน
ริงกิตมาเลเซีย (Ringgit)
สัญลักษณ์เงิน
MYR
อัตราการแลกเปลี่ยนเงินตรา
คลิกเพื่อตรวจสอบอัตราการแลกเปลี่ยนจากธนาคารแห่งประเทศไทย

ธนาคารกลางประเทศมาเลเซีย

นโยบายด้านเศรษฐกิจ

เปิดรับการค้า การลงทุน และการถ่ายทอดเทคโนโลยีจากตะวันตก เพื่อพัฒนาประเทศไปสู่การเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วภายในปี 2563 (Vision 2020) ตามที่อดีตนายกรัฐมนตรี ตุน ดร. มหาธีร์ บิน โมฮัมหมัด ได้ตั้งเป้าหมายไว้
ใช้นโยบายการเมืองนำเศรษฐกิจเพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์และโอกาสทางการค้าแก่ประเทศ
ขยายการติดต่อด้านเศรษฐกิจและการค้ากับประเทศกำลังพัฒนาเพื่อลดการพึ่ง พาตลาดสหรัฐฯ และยุโรป อาทิ มาเลเซียในฐานะประธานองค์การการประชุมอิสลาม (Organisation of Islamic Conference - OIC) ให้ความสำคัญกับการรวมตัวทางเศรษฐกิจของประเทศสมาชิก OIC (รวม 57 ประเทศ) โดยเฉพาะด้านอุตสาหกรรมอาหารฮาลาล ธนาคารอิสลาม การศึกษา และการท่องเที่ยว

มาเลเซียได้กำหนดนโยบายทางเศรษฐกิจสืบต่อจาก Vision 2020 คือนโยบายวิสัยทัศน์แห่งชาติ (National Vision Policy: NVP) ซึ่งมีเป้าหมายในการสร้างมาเลเซียให้เป็น "ประเทศที่มีความยืดหยุ่นคงทนและมีความสามารถในการแข่งขัน"

โดยจะลดความสำคัญของการลงทุนที่ทำให้เกิดการเจริญเติบโตที่ไม่ยั่งยืนและขาด ประสิทธิภาพ และให้ความสำคัญต่อประเด็นใหม่คือ การเติบโตที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของประสิทธิภาพการผลิตโดยรวม โดยจะเน้นการลงทุนที่มีการค้นคว้าและวิจัย (R & D) และเทคโนโลยีสูง
เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจบนฐานความรู้ (knowledge-based economy) กระตุ้นและเพิ่มพลวัตรของภาคการเกษตร การผลิต และการบริการโดยการใช้ความรู้และเทคโนโลยีวิทยาการ
เพิ่มการมีส่วนร่วมของภูมิบุตร ในภาคเศรษฐกิจชั้นนำ
ปรับให้มีการพัฒนาการทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับสังคมบนฐานความรู้ (knowledge-based society)
ช่วงที่ผ่านมามาเลเซียมีความสัมพันธ์ด้านการเมืองที่ไม่ราบรื่น นักกับประเทศตะวันตกโดยเฉพาะสหรัฐฯ เนื่องจากประเทศตะวันตกมองว่ารัฐบาลมาเลเซียมักใช้กฎหมายว่าด้วยความมั่นคง ภายใน (Internal Security Act - ISA) เพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง ซึ่งถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน แต่มาเลเซียถือว่าเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องภายในประเทศ และประเทศตะวันตกมักใช้ double standard ในการดำเนินนโยบายกับประเทศต่าง ๆ
วิกฤตการณ์ด้านการเงินและการคลังที่เกิดขึ้นในประเทศกำลังพัฒนาต่าง ๆ ในปัจจุบัน เป็นผลจากการเปิดเสรีด้านการเงินและการคลัง ซึ่งประเทศตะวันตกผลักดันอย่างแข็งขัน

ธนาคารกลางประเทศมาเลเซีย

พัฒนาการที่สำคัญ
แม้ว่ารัฐบาลมาเลเซียจะประสบความสำเร็จในการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจและส่งผลให้ เศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวอย่างเห็นได้ชัดในปี 2545 แต่ความสำเร็จดังกล่าวยังมีอุปสรรคและปัญหาต่าง ๆ แฝงอยู่ ซึ่งสามารถส่งผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจของมาเลเซียโดยรวมได้

การลงทุนในโครงการขนาดใหญ่ (mega projects) ของรัฐบาลไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แม้ว่าในเบื้องต้นจะมีส่วนช่วยกระตุ้นระบบเศรษฐกิจเป็นอย่างมาก แต่หากโครงการเหล่านี้ไม่สามารถบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ จะส่งผลกระทบอย่างมากต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ
โครงการก่อสร้างสนามบินนานาชาติแห่งใหม่ ซึ่งปัจจุบันใช้งานไม่ถึงครึ่งของขีดความสามารถและยังไม่สามารถดึงดูดให้สาย การบินหลักๆ มาใช้บริการ
โครงการ Cyberjaya ซึ่งยังไม่สามารถดึงดูดบริษัทชั้นนำของโลกให้เข้ามาลงทุนได้ตามเป้าหมายที่ กำหนด เป็นต้น

โครงการ Cyberjaya

ในช่วงปี 2549 - 2550 สภาวะเศรษฐกิจของมาเลเซียในภาพรวมขยายตัวเพิ่มขึ้น เห็นได้จาก

อัตราการว่างงานที่ลดลง
รายได้ประชาชาติต่อหัว เพิ่มขึ้น
การกระจายรายได้ เพิ่มขึ้น
รายได้เฉลี่ยต่อครอบครัวที่เพิ่มขึ้น
การลงทุนของบริษัทเอกชนและบริษัทที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลที่มีปริมาณเพิ่มขึ้น
การได้ดุลบัญชีเดินสะพัด เพิ่มขึ้น
การปรับอันดับความสามารถในการแข่งขัน (world competitive rankings) จากอันดับที่ 28 ในปี พ.ศ. 2548 เป็นอันดับที่ 19 ในปี 2551 เป็นต้น

กระทรวงการคลัง ประเทศมาเลเซีย

เศรษฐกิจมาเลเซียไม่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์ทางการเงินของสหรัฐฯ มากนัก เนื่องจากภาคการเงินและการธนาคารสามารถป้องกันผลกระทบจากสหรัฐฯ และยุโรปได้ค่อนข้างมาก อย่างไรก็ตาม โดยที่ประเทศคู่ค้าที่สำคัญของมาเลเซียประสบปัญหาและได้รับผลกระทบจากภาวะ เศรษฐกิจโลกถดถอย จึงส่งผลกระทบต่อการส่งออกและภาคบริการ (เช่น การท่องเที่ยว และการขนส่ง) และทำให้เศรษฐกิจมาเลเซียขยายตัวได้น้อยลง ทั้งนี้ รัฐบาลมาเลเซียได้นำนโยบายและมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจต่างๆ มาปรับใช้เพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาดังกล่าว

การลดอัตราดอกเบี้ย
การส่งเสริมการส่งออกไปยังตลาดอื่นๆ โดยเฉพาะในภูมิภาคอาเซียน เอเชียตะวันออก อินเดีย และตะวันออกกลาง
การส่งเสริมการลงทุนจากประเทศผู้ผลิตน้ำมัน
ความมั่นคงทางการเมืองจะเป็นประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่งที่นักลงทุนต่างชาติ จะใช้ประกอบการพิจารณาตัดสินใจเข้าไปลงทุนในมาเลเซีย

สถิติการค้า ไทย-มาเลเซีย

10 อันดับแรกสินค้าที่ไทยนำเข้าจากมาเลเซีย

10 อันดับแรกสินค้าที่ไหทยส่งออกไปประเทศมาเลเซีย

ข้อมูลเศรษฐกิจสหภาพพม่า (Union of Myanmar Economy)

2012-09-14T06:52:00.001-07:00

ศูนย์ราชการประเทศพม่า

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

42.95 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP รายบุคคล

1,400 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

5.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 43.1%

ภาคอุตสาหกรรม 20%

ภาคการบริการ 36.9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการว่างงาน

5.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

7.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ผลผลิตทางการเกษตร / ภาพ

ผลผลิตทางการเกษตร

ข้าว เมล็ดพืชประเภทถั่ว ถั่ว งา ถั่วลิสง อ้อย ไม้เนื้อแข็ง ปลาและผลิตภัณฑืจากปลา

อุตสาหกรรม

แปรรูปผลผลิตทางการเกษตร ไม้และผลิตภัณฑ์จากไม้ ทองแดง ดีบุก ทังสเตน เหล็ก ซีเมนต์ อุปกรณ์ก่อสร้าง เวชภัณฑ์ ปุ๋ย ก๊าซธรรมชาติ เสื้อผ้าสำเร็จรูป หยกและอัญมณี

อัตราการเติบโตภาคอุตสาหกรรมการผลิต

4.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ท่าอากาศยานนานาชาติ นครย่างกุ้ง

ดุลบัญชีเดินสะพัด

1.549 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการส่งออก

8.586 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ.2553)

สินค้าส่งออก

ก๊าซธรรมชาติ สิ่งทอ ไม้ซุง สินค้าประมง ข้าว ยาง อัญมณี และแร่ธาตุ

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

ไทย 38.3% อินเดีย 20.8% จีน 12.9% ญี่ปุ่น 5.2% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า

4.224 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯf.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้า

เครื่องจักรกล ใยสังเคราะห์ น้ำมันดิบ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม และเหล็ก

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

จีน 38.9% ไทย 23.2% สิงคโปร์ 12.9% เกาหลีใต้ 5.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สกุลเงิน

จั๊ต (Kyat)

สัญลักษณ์เงิน

MMK

ตลาดหลักทรัพย์แห่งใหม่ของพม่า

ด้านการลงทุน

ไทยและพม่าได้มีการเจรจาจัดทำความตกลงการส่งเสริมและคุ้มครองการลงทุน ระหว่างกันเมื่อวันที่ 15-16 กันยายน 2548 ที่กรุงเทพฯ โดยสามารถบรรลุข้อตกลงได้ในทุกข้อบทในร่างความตกลงฯ และหัวหน้าคณะผู้แทนไทยและพม่าได้ร่วมลงนามย่อในร่างความตกลงฯ ซึ่งกระทรวงการต่างประเทศจะนำร่างความตกลงฯ เสนอคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบและลงนามต่อไป

มูลค่าการค้ารวม
ปี 2551 การค้าไทย-พม่ามีมูลค่า 4,707.54 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปี 2550 ร้อยละ 44.44

มูลค่าการนำเข้า
ปี 2551 ไทยนำเข้าจากพม่ามูลค่า 2,561.18 ล้านเหรียญสหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปี 2550 ร้อยละ 46.70

มูลค่าการส่งออก
ปี 2551 ไทยส่งออกไปพม่ามูลค่า 1,019.92 ล้านเหรียญสหรัฐ ลดลงจากปี 2550 ร้อยละ 38.99

ดุลการค้า

ไทยเป็นฝ่ายขาดดุลการค้ากับพม่า ในปี 2551 ไทยขาดดุลมูลค่า 2,044.90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

สินค้าไทยส่งออกไปพม่า

ไขมันและน้ำมันจากพืชและสัตว์ เคมีภัณฑ์ เหล็ก เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ และเม็ดพลาสติก

สินค้านำเข้าจากพม่า

ก๊าซธรรมชาติ ไม้ซุง ไม้แปรรูป สินแร่โลหะอื่น ๆ และเศษโลหะ เหล็กและเหล็กกล้า และถ่านหิน

ความร่วมมือด้านการค้า

ไทยและพม่ามีกลไกความร่วมมือในกรอบคณะกรรมาธิการร่วมทางการค้าไทย-พม่า (Joint Trade Commission - JTC) ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของทั้งสองประเทศเป็นประธานร่วม เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์และความร่วมมือทางการค้าระหว่างกัน โดยได้ประชุมครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2547 ที่กรุงย่างกุ้ง
ในปัจจุบัน ภาคเอกชนไทยลงทุนในพม่ารวมทั้งสิ้น 56 โครงการ คิดเป็นมูลค่า 1,345.62 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณร้อยละ 17.28 ของการลงทุนจากต่างประเทศในพม่าทั้งหมด โดยไทยมีมูลค่าการลงทุนในพม่าสูงเป็นอันดับที่ 3 รองจากอังกฤษ ( 40 โครงการ 1,569.52 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และสิงคโปร์ (70 โครงการ 1,434.21 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) การลงทุนของไทยในพม่าที่สำคัญ ได้แก่ การลงทุนในสาขาพลังงาน (น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ) ประมง อุตสาหกรรมโรงแรมและการท่องเที่ยว และการแปรรูปสินค้าเกษตรกรรม

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศเวียดนาม (Vietnam Economy)

2012-09-14T04:44:00.001-07:00

โครงการเมืองดานัง

ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (GDP)

103.6 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP รายบุคคล (GDP per Capita)

3,100 ดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเติบโตของ GDP

6.8% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 20.6%

ภาคอุตสาหกรรม 41.1%

ภาคการบริการ 38.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

โครงการพัฒนาสนามบินที่ดานัง

ในระหว่างการประชุมสมัชชาพรรคฯ สมัยที่ 10 นายกรัฐมนตรีเวียดนามได้แถลงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติปี 2549 - 2553 ซึ่งระบุถึงเป้าหมายและทิศทางของการพัฒนาประเทศในช่วง 5 ปีข้างหน้า ได้แก่

(1) ดำเนินการตามนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจ (Doi Moi) เพื่อให้อัตราการเพิ่มของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศเติบโตร้อยละ 8 หรือมากกว่าภายในปี 2553 (ให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศเพิ่มขึ้นเป็น 94-98 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
(2) สร้างความเข้มแข็งให้กับระบบเศรษฐกิจการตลาดแบบสังคมนิยมเพื่อก้าวสู่ความ เป็นประเทศที่กำลังพัฒนาและทันสมัยภายในปี 2563
(3) พัฒนา knowledge - based economy
(4) ปรับปรุงคุณภาพการศึกษา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และเร่งรัดพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ทั้งนี้ เวียดนามมีนโยบายเน้นหนักเรื่องการส่งเสริมธุรกิจเอกชน เร่งปฏิรูปรัฐวิสาหกิจต่าง ๆ และเชิญชวนนัก ลงทุนจากต่างประเทศ

โครงการรถไฟฟ้าสายแรกของเวียดนาม ฮานอย-โฮจิมิน

ปัจจุบันมีการเร่งรัดพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจขนานใหญ่เพื่อรองรับ การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เช่น

การตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษตามเมืองสำคัญ ๆ (ที่ จ.บาเรีย วุง เต่า ซึ่งอยู่ใกล้นครโฮจิมินห์)
การปรับปรุงท่าเรือน้ำลึก (ดานัง และที่อ่าวคัมรานห์) และท่าอากาศยานนานาชาติให้ทันสมัย
การเตรียมความพร้อมด้านพลังงานไฟฟ้า เวียดนามมีแผนการลงทุนโดยใช้งบประมาณหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อปรับปรุง โรงไฟฟ้าทั่วประเทศ
การสร้างเขื่อนใหม่ที่ จ.เซินลา ทางภาคเหนือซึ่งจะเป็นเขื่อนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การสร้างโรงงานไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ โดยมีเป้าหมายให้สร้างเสร็จภายในปี 2563
อุตสาหกรรม เวียดนามกำลังพัฒนาหลายด้านที่สอดคล้องกับสภาพและเงื่อนไข อาทิ
อุตสาหกรรมต่อเรือ โดยปัจจุบันเวียดนามสามารถต่อเรือสินค้าขนาดระวาง 53,000 ตันได้ และตั้งเป้าที่จะต่อเรือขนาดระวาง 1 แสนตันในอนาคต โดยได้รับความร่วมมือด้านเทคโนโลยีจากต่างประเทศ

ธนาคารในเวียดนาม

ขณะนี้มีเงินลงทุนต่างชาติเข้าสู่เวียดนามแล้วเป็นจำนวนถึง 56.24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จำนวนกว่า 6,635โครงการ โดยมีสิงคโปร์ ไต้หวัน และเกาหลีใต้เป็นผู้ลงทุนลำดับต้น ๆ รวมทั้งญี่ปุ่นซึ่งมองเวียดนามในฐานะอีกทางเลือกหนึ่งนอกจากจีน โดยเปลี่ยนไปลงทุนในเวียดนามเพิ่มขึ้นเพื่อกระจายความเสี่ยงด้านการลงทุน
แผนโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่ทางรัฐบาลเวียดนามทำขึ้น

การสร้างความอยู่ดีกินดี มีโครงการส่งเสริมการจ้างงาน
จัดอบรมวิชาชีพแก่ประชาชนกว่าล้านคน
จัดส่งแรงงานไปต่างประเทศอย่างเป็นระบบมากยิ่งขึ้น โดยมีไต้หวัน มาเลเซีย และเกาหลีใต้ เป็นตลาดแรงงานสำคัญ
ให้ความสำคัญกับการลดระดับความยากจน ซึ่งที่ผ่านมาถือว่าเวียดนามประสบความสำเร็จในระดับที่น่าพอใจ โดยได้รับการยอมรับจาก UNDP จากการที่เวียดนามสามารถลดระดับความยากจนจากร้อยละ 60 ในปี 2533 เป็นร้อยละ 18 ในปี 2547

โครงการพัฒนาต่างๆในเวียดนาม

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Price)

9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการว่างงาน

4.4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ผลผลิตทางการเกษตร

ข้าว กาแฟ ยาง ฝ้าย ชา พริกไทย ถั่วเหลือง เม็ดมะม่วงหิมพานต์ อ้อย ถั่วลิสง กล้วย สัตว์ปีก ปลา

อาหารทะเล

อุตสาหกรรม

แปรรูปอาหาร เสื้อผ้าสำเร็จรูป รองเท้า เครื่องจักร การทำเหมืองแร่ ถ่านหิน เหล็กหล้า ซีเมนต์ ปุ๋ยเคมี แก้ว ยางรถยนต์ น้ำมัน กระดาษ

อัตราการเติบโตของการผลิตภาคอุตสาหกรรม

14% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

หนี้สาธารณะ

57.1% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

ขาดดุล 12.22 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการส่งออก

72.27 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้าส่งออกที่สำคัญ

น้ำมันดิบ ถ่านหิน สิ่งทอและเสื้อผ้าสำเร็จรูป รองเท้า อาหารทะเล ข้าว ผลิตภัณฑ์ไม้ ยางพารา สิ้นค้าชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ สินค้าอิเลกทรอนิกส์และกาแฟ

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก) ที่สำคัญ

สหรัฐ 20% ญี่ปุ่น 10.7% จีน 9.8% เกาหลีใต้ 4.3% (พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า

79.95 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้าที่สำคัญ

วัตถุดิบ วัสดุเพื่อสิ่งทอ เครื่องหนัง เครื่องจักร ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม จักรยานยนต์ รถยนต์

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า) ที่สำคัญ

จีน 23.8% เกาหลีใต้ 11.6% ญี่ปุ่น 10.8% ไต้หวัน 8.4% ประเทศไทย 6.7% สิงคโปร์ 4.9% (พ.ศ. 2553)

ธนบัตรเวียดนาม 1000 ดอง

สกุลเงิน

ดอง หรือ ด่ง (Dong)

สัญลักษณ์เงิน

VND

การจราจรในเวียดนาม

นโยบายเศรษฐกิจเวียดนาม

นโยบายของรัฐบาลปัจจุบันยังคงรักษาทิศทางเดิม กล่าวคือ เน้นการปฏิรูปเศรษฐกิจและสังคมตามนโยบาย "โด่ย เหมย" (Doi Moi) ซึ่งเข้าสู่ปีที่ 20 และขณะนี้มีการดำเนินการเร่งปรับตัวเข้ากับกระแสเศรษฐกิจและสังคมของโลก ซึ่งในภาพรวมถือว่าเป็นไปได้ด้วยดี ทำให้ปัจจุบันเวียดนามมีพัฒนาการทางเศรษฐกิจในเชิงบวกอย่างต่อเนื่อง

อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจร้อยละ 8.4 ซึ่งสูงสุดในรอบ 9 ปี
อัตราการเติบโตเฉลี่ยในช่วง 5 ปีที่ผ่านมาร้อยละ 7.5 ซึ่งถือว่าสูงเป็นอันดับที่ 2 ในเอเชียรองจากจีน
การส่งออกวัตถุดิบ (น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ) สิ่งทอ เครื่องหนังและสินค้าเกษตร ขณะที่การท่องเที่ยวและภาคบริการก็พัฒนาไปมากจากความสนใจของต่างประเทศ
รัฐบาลได้พยายามปรับปรุงแก้ไขกฎระเบียบต่าง ๆ ให้สอดคล้องกับข้อกำหนดของ WTO (เวียดนามเข้าเป็นสมาชิกเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2549)
มีการปฏิรูปและการปรับปรุงกลไกภาครัฐ อย่างเร่งรีบ พร้อมทั้งได้พยายามศึกษาและเรียนรู้ประสบการณ์การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมจาก หลายประเทศ

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศกัมพูชา (Cambodia Economy)

2012-09-14T03:20:00.001-07:00

ธนาคารแห่งชาติกัมพูชา

ปัจจุบันกัมพูชากำหนดแผนพัฒนาเศรษฐกิจไว้ 8 ประการ ได้แก่

(1) การฟื้นฟูระบบชลประธานเพื่อการเกษตร

(2) การพัฒนาการสื่อสารโทรคมนาคม

(3) การสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำ

(4) การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์

(5) การสร้างอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออก

(6) การพัฒนาการท่องเที่ยว

(7) การสำรวจและใช้ทรัพยากรแร่อย่างยั่งยืน

(8) การพัฒนาการค้า การเติบโตทางเศรษฐกิจมีแนวโน้มที่ดี

โดยธนาคารพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB) ประมาณว่าจะขยายตัวร้อยละ 9.5 และ 9 ในปี 2550 และ 2551 ตามลำดับ อันเป็นผลจากกิจกรรมทางเศรษฐกิจภายในประเทศที่มีมากขึ้น การไหลเข้าของการลงทุนจากต่างชาติเพิ่มขึ้น การใช้จ่ายด้านการลงทุนของภาครัฐ และผลผลิตการเกษตรขยายตัว ขณะที่อุตสาหกรรมส่งออกเสื้อผ้าสำเร็จรูปและสิ่งทอ การก่อสร้าง และการท่องเที่ยวก็ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง

GDP กัมพูชา - Wikipedia

ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (GDP)

11.63 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP รายบุคคล (GDP per Capita)

2,100 ดอลลาร์สหรัฐ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเติบโตแท้จริงของ GDP

6% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 33.4%
ภาคอุตสาหกรรม 21.4%
ภาคการบริการ 45.2% (ค่าประมาณ พ.ศ.2552)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

4% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ธนบัตรกัมพูชา

เรียลกัมพูชา (KHR)

ผลผลิตทางการเกษตร

ข้าว ยาง ข้าวโพด ผัก มะม่วงหิมพานต์ แป้งมันสัมปะหลัง

อุตสาหกรรม

การท่องเที่ยว เสื้อผ้าสำเร็จรูป โรงสีข้าว จับปลา ไม้และผลิตภัณฑ์จากไม้ ยาง ซีเมนต์ เหมืองพลอย สิ่งทอ

อัตราการเติบโตของภาคอุตสาหกรรม

5.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการส่งออก

5.527 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

การประมงในกัมพูชา

สินค้าส่งออกที่สำคัญ

เสื้อผ้าสำเร็จรูป ไม้ซุง ยาง ข้าว ปลา ยาสูบ รองเท้า

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก) ที่สำคัญ

สหรัฐอเมริกา 47.3% แคนาดา 7.5% เยอรมัน 6.4% สหราชอาณาจักร 6.8% ไทย 4.3% ญี่ปุ่น 4.1% (พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า

7.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้าที่สำคัญ

ผลิตภัณฑืจากปิโตรเลียม บุหรี่ ทองคำ อุปกรณ์การก่อสร้าง เครื่องจักร พาหนะที่ใช้เครื่องยนต์ (Motor Vehicles) ผลิตภัณฑ์ยาและเวชภัณฑ์

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า) ที่สำคัญ

ไทย 26.5% สิงคโปร์ 25.1% จีน 15.3% ฮ่องกง 6.6% เวียดนาม 6.5% (พ.ศ. 2553)

ข้อมูลทางเศรษฐกิจระหว่างไทย กับ ประเทศกัมพูชา

มูลค่าการค้า ไทย-กัมพูชา

10 อันดับแรกที่ไทยนำเข้าจากกัมพูชา

10 อันดับแรกที่ไทยส่งออกไปกัมพูชา

ที่มา : วิกิพีเดีย

ข้อมูลเศรษฐกิจประเทศลาว (Laos Economy)

2012-09-14T02:52:00.002-07:00

ภาวะเศรษฐกิจของ สปป.ลาวมีพัฒนาการที่ดีตามลำดับ โดยในช่วง 20 ปีนับตั้งแต่ปรับเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยมสู่ระบบเศรษฐกิจเสรีการตลาดเมื่อปี 2529 สปป.ลาวมีการขยายตัวทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่องในอัตราเฉลี่ยร้อยละ 6.2 ต่อปี ประชากรมีรายได้เพิ่มขึ้นจากประมาณ 200 ดอลลาร์สหรัฐเมื่อปี 2529 เป็น 491 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2548 ภาคอุตสาหกรรมขยายตัวในอัตราไม่ต่ำกว่า ร้อยละ 10 ต่อปี โดยอุตสาหกรรมพลังงานไฟฟ้าเป็นสาขาหลักที่สร้างรายได้ให้แก่ประเทศ

ระบบเศรษฐกิจ

เริ่มปฏิรูปจากระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยมสู่ระบบเศรษฐกิจเสรีการตลาด ตามนโยบาย "จินตนาการใหม่" เมื่อปี 2529

จีดีพีประเทศลาวจาก Wikipedia

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ(GDP)

6.341 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP รายหัว

2,500 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราการเจริญเติบโต GDP

7.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

GDP แยกตามภาคการผลิต

ภาคการเกษตร 29.2 %

ภาคอุตสาหกรรม 32.4%

ภาคการบริการ 38.3% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

อัตราเงินเฟ้อ (Consumer Prices)

5.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ผลผลิตทางการเกษตร

หัวมันฝรั่งหวาน ผัก ข้าวโพด กาแฟ อ้อย ยาสูบ ฝ้าย ชา ถั่วลิสง ข้าว กระบือ สุกร ปศุสัตว์ สัตว์ปีก

อุตสาหกรรม

ทองแดง ดีบุก ทองคำ เหมืองแร่ยิปซัม พลังงานไฟฟ้า แปรรูปผลผลิตเกษตร การก่อสร้าง เสื้อผ้าสำเร็จรูป การท่องเที่ยว ซีเมนต์

อัตราการเติบโตการผลิตภาคอุตสาหกรรม

17.7% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

-195 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

พรมแดน ไทย-ลาว

มูลค่าการส่งออก

1.474 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้าส่งออก

เสื้อผ้าสำเร็จรูป ไม้ซุง ไม้แปรรูป ผลิตภัณฑ์ไม้ สินแร่ เศษโลหะ ถ่านหิน หนังดิบ และหนังฟอก ข้าวโพด ใบยาสูบ กาแฟ

ประเทศคู่ค้า (ส่งออก)ที่สำคัญ

ไทย 31.1% จีน 23% เวียดนาม 12.9% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

มูลค่าการนำเข้า

2.06 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ f.o.b (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สินค้านำเข้า

รถจักรยานยนต์และส่วนประกอบ เครื่องจักรกล เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ให้ความร้อน อาหาร ผ้าผืน สารเคมี และเครื่องอุปโภคบริโภค

ประเทศคู่ค้า (นำเข้า)ที่สำคัญ

ไทย 65.6% จีน 14.6% เวียดนาม 6.68% (ค่าประมาณ พ.ศ. 2553)

สกุลเงิน

กีบ (Kip)

สัญลักษณ์เงิน

LAK

ธนบัตรลาว

ตลาดหลักทรัพย์ประเทศลาว

การลงทุน

รัฐบาลลาวได้ปรับปรุงกฎระเบียบเพื่อเสริมสร้างบรรยากาศให้เอื้ออำนวยต่อการ ลงทุนมากยิ่งขึ้น อาทิ มาตรการด้านภาษี อนุญาตให้นครหลวงเวียงจันทน์ แขวงจำปาสัก และแขวงหลวงพระบาง มีอำนาจอนุมัติโครงการลงทุนที่มีมูลค่าไม่เกิน ๒ ล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนแขวงอื่น ๆ สามารถอนุมัติโครงการลงทุนที่มีมูลค่าลงทุนไม่เกิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้การลงทุนจากต่างประเทศในลาวมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในปี พ.ศ. 2546 มีมูลค่า 465 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ปี 2547 มีมูลค่า 533 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และปี พ.ศ. 2548 มีมูลค่า 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ นักลงทุนที่สำคัญ ได้แก่ ไทย เวียดนาม ฝรั่งเศส ออสเตรเลีย จีน

ข้อมูลทางเศรษฐกิจระหว่างไทย กับ ประเทศลาว

สถิติการค้า ไทย-ลาว

10 อันดับแรกที่ไทยนำเข้าจากลาว

10 อันดับแรกที่ไทยส่งออกไปลาว

ที่มา : ศูนย์ศึกษาความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (International Cooperation Study Center, Thammasat University: ICSC:TU)
ที่มา : วิกิพีเดีย

กำลัง Update ข้อมูลใหม่

2012-09-01T01:39:00.000-07:00

Update...

ขออภัย ขณะนี้เว็บไซต์กำลังอัพเดทข้อมูลใหม่

กรุณาเข้ามาใหม่ภายหลัง

จุดเริ่มต้นของ Asean

2012-04-21T12:06:00.003-07:00

อาเซียนมีจุดเริ่มต้นจากสมาคมอาสา ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2504 โดยไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ แต่ได้ถูกยกเลิกไปเมื่อไทยเสียดินแดนปราสาทพระวิหารให้กัมพูชาในปี พ.ศ. 2505

สมาคม ASA

ต่อมาในปีพ.ศ. 2510 ได้มีการลงนามใน ปฏิญญากรุงเทพ อาเซียนได้ถือกำเนิดขึ้นโดยมีรัฐสมาชิกเริ่มต้น 5 ประเทศ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อความร่วมมือในการเพิ่มอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ การพัฒนาสังคม วัฒนธรรมในกลุ่มประเทศสมาชิก และการธำรงรักษาสันติภาพและความมั่นคงในภูมิภาค และเปิดโอกาสให้คลายข้อพิพาทระหว่างประเทศสมาชิกอย่างสันติ

พ.ศ. 2527 เป็นต้นมา อาเซียนมีรัฐสมาชิกเพิ่มขึ้นจนมี 10 ประเทศในปัจจุบัน กฎบัตรอาเซียน ได้มีการลงนามเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งทำให้อาเซียนมีสถานะคล้ายกับสหภาพยุโรปมากยิ่งขึ้น

เขตการค้าเสรีอาเซียนได้เริ่มประกาศใช้ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2553 และกำลังก้าวสู่ความเป็นประชาคมอาเซียน ซึ่งจะประกอบด้วยสามด้าน คือ ประชาคมอาเซียนด้านการเมืองและความมั่นคง ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
ประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน ในปี พ.ศ. 2558

Asean Map

via : http://th.wikipedia.org

ชื่อของแต่ละประเทศอาเซียนในภาษาทางการ

2012-04-21T11:32:00.000-07:00

แต่ละประเทศก็ต่างมีชื่อเต็มที่หลายๆคนยังๆไม่ทราบ วันนี้ WeAsean.com จะมาบอกชื่อเต็มของแต่ละประเทศให้เราได้รู้จักกันครับ

ประเทศไทย (Thailand) > สหราชอาณาจักรไทย (Kingdom of Thailand)

สิงคโปร์ (Singapore) > สาธารณรัฐสิงคโปร์ ( Republic of Singapore)

กัมพูชา(Cambodia) > ราชอาณาจักรกัมพูชา (Kingdom of Cambodia)

มาเลเซีย(Malaysia)

ลาว(Laos) > สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (Lao People's Democratic Republic)

ฟิลิปปินส์ (Philippines) > สาธารณรัฐ ฟิลิปปินส์ ( Republic of Philippines )

อินโดนีเซีย (Indonesia) > สาธารณรัฐอินโดนีเซีย ( Republic of Indonesia )

บรูไน(Brunei) > เนการาบรูไนดารุสซาลาม (Negara Brunei Darussalam)

พม่า(Burma) > สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า (Republic of the Union of Myanmar)

เวียดนาม(Vietnam) > สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (Socialist Republic of Vietnam)

แหล่งท่องเที่ยวของไทย (Attraction)

2012-04-20T07:46:00.001-07:00

แหล่งท่องเที่ยวของไทย (Attraction)

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีนโยบายด้านการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างมาก เพราะด้วยเป็นประเทศที่อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกที่ค่อนข้างมีอารธรรมโบราณและมีทรัพยากรธรรมชาติที่สวยงามอยู่ในพื้นที่

พระบรมมหาราชวัง

วัดพระแก้ว , พระบรมมหาราชวัง , วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ปาย

ทะเลฝั่งอันดามัน

กระบี่

สามารถชมและศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการท่องเที่ยวได้ใน : การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

ภูมิปัญญาไทย (Wisdom)

2012-04-20T07:27:00.000-07:00

ภูมิปัญญาของคนไทยมีมากมาย ในบทความนี้จะกล่าวถึงภูมิปัญญาที่โดดเด่นของไทยครับ

อาหารไทย : เพราะคนไทยอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่บ้างเล็กบ้าง เวลารับประทานอาหารจึงมักรับประทานอาหารด้วยกันเป็นครอบครัว จึงเกิดเมนูอาหารไทย มากมายเกิดขึ้น เช่น

ผัดไท

ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับผัดไทได้ที่นี่ครับ

ผ้าไหมไทย : เป็นภูมิปัญญาของคนไทยในแถบภาคตะวันออกเฉียงเหนือมาช้านานกว่า 3000 ปี

ผ้าไหมไทย

ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับผ้าไหมไทยได้ที่นี่ครับ

สถาปัตยกรรมไทย

วันอรุณราชวราราม

ดูคลิปวิดิโอแนะนำวัดอรุณได้ข้างล่างนี้ครับ

การปกครองของไทย (Government)

2012-04-20T07:08:00.005-07:00

ประเทศไทยมีการปกครองแบบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร

สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร

ประเทศไทยมีระบบรัฐสภา ซึ่งประกอบไปด้วย

สภาผู้แทนราษฎร

จำนวน 480 คน และมาจากกการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 400 คนและแบบสัดส่วน 80 คน

หน้าที่ของสภาผู้แทนราษฎร คือ เสนอพระราชบัญญัติ , คัดเลือกนายกรัฐมนตรี , ควบคุมรัฐบาล เป็นต้น

วุฒิสภา

จำนวน 150 คน และมาจากการเลือกตั้ง 76 คนและสรรหาจากสภาอีก 74 คน
หน้าที่ของวุฒิสภา คือ กลั่นกรองกฎหมาย , ถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง เป็นต้น

รัฐสภาแห่งใหม่

ประชากรไทย (Population)

2012-04-20T06:35:00.004-07:00

ประชากรไทย

จากการประเมินในปี 2553 ประชากรไทยมีจำนวน 66,720,153 คน
ลักษณะโดยทั่วๆไปของคนไทยคือเป็นมิตรกับทุกคน
และเล็งเห็นทุกคนเป็นดั่งญาติพี่น้องของตนเอง
รักสงบ และ มีน้ำใจให้แก่กัน
ที่สำคัญที่สุดของคนไทยคือ "มีรอยยิ้มอยู่ในตัวทุกคน"
ภาษาประจำชาติ ก็คือภาษาไทย

คนไทย

เมืองไทยเป็นประเทศเสรีด้านศาสนาแต่ก็มีศาสนาประจำชาติคือศาสนาพุทธ
แต่ร้อยละของผู้นับถือศาสนาอื่นๆ รองลงมาได้แก่ อิสลาม , คริสต์ , พราหมณ์ , ฮินดู , ซิกส์ เป็นต้น

คนไทย

คนไทยเคารพและให้ความสำคัญกับสถาบันประมหากษัตริย์เป็นอย่างมาก เพราะทุกพระองค์ตรากตรำและทำงานหนักเพื่อคนไทยทุกคนได้อยู่อย่างสงบสุขและอบอุ่นใจ

คนไทย

คนไทยนับว่ายังเป็นกลุ่มคนที่ยากจน เพราะค่าเฉลี่ยนของรายได้ต่อหัวอยู่ที่ $9,598 ต่อคน
แต่คนไทยมีความพอเพียงอยู่ในสายเลือดครับ

คนไทย

ที่มาของภาพ : http://board.postjung.com/567508.html
http://www.bloggang.com
http://www.chaoprayanews.com

เศรษฐกิจประเทศไทย (Thailand Economy)

2012-04-19T00:33:00.000-07:00

ประเทศไทยมีระบบเศรษฐกิจแบบผสม ซึ่งเป็นระบบที่ประเทศต่างๆ ทั่วโลกนิยมใช้กันเป็นส่วนใหญ่ในปัจจุบัน คือ รัฐสามารถเข้าไปมีส่วนในการดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจของประเทศได้ในหลายๆ ส่วน แต่กิจกรรมทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่เป็นของเอกชน มีการแข่งขันกันในด้านการผลิตและการขายตามระบบการค้าเสรี

http://my-thai.org/all-about-the-benjamins-thai-money/

เกษตรกรรม อุตสาหกรรม การท่องเที่ยว การบริการ และทรัพยากรธรรมชาติ เป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญของประเทศ โดยการส่งออกสินค้าทางการเกษตรยังคงทำรายได้สูงสุดให้กับประเทศตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน แม้รายได้จากภาคอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวจะมีความสำคัญมากขึ้นในระยะหลังก็ตาม รัฐบาลก็ยังมุ่งเน้นและให้ความสำคัญต่อการพัฒนาการเกษตรเป็นหลัก โดยมีข้าวเป็นผลผลิตและสินค้าที่สำคัญที่สุด ปัจจุบัน The Guinness Book of World Records ได้บันทึก ประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกข้าวเป็นอันดับ 1 ของโลก

http://www.mythaiphotoblog.com/2010/04/thai-rice-workers-thailand-photoimage.html

http://www.123rf.com/photo_7841213_thai-farmer.html

ส่วนอุตสาหกรรมที่สำคัญก็ได้แก่ อุตสาหกรรมแปรรูปทางการเกษตร สิ่งทอ อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์และชิ้นส่วนรถยนต์ และทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ คือ ดีบุก ก๊าซธรรมชาติ และน้ำมันดิบ

www.pttplc.com

สำหรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการนั้น สถิติในปี พ.ศ. 2547 ระบุว่ามีนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทยในเวลา 1 ปี เป็นจำนวนถึง 11.65ล้านคน โดยร้อยละ 56.52 เป็นนักท่องเที่ยวจากประเทศในเขตเอเชียตะวันออกและอาเซียน (เป็นชาวมาเลเซียมากที่สุดถึงร้อยละ 11.97) จากประเทศในทวีปยุโรปร้อยละ24.29 และจากทวีปอเมริกาเหนือและใต้รวมกันร้อยละ 7.02

www.thaichamber.org

ปัจจุบันรัฐบาลมีนโยบายสนับสนุนและส่งเสริมการลงทุนภายในประเทศอย่างจริงจัง ทั้งในด้านการพัฒนาการผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้า และการพัฒนาการผลิตเพื่อส่งออก จึงมุ่งเน้นการกระตุ้นให้เกิดการลงทุนในภาคเอกชนเพิ่มขึ้น ซึ่งอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็เป็นอีกช่องทางหนึ่งที่สามารถช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศได้ ด้วยการชักชวนชาวต่างชาติให้เข้ามาลงทุนทำธุรกิจด้านการท่องเที่ยวในประเทศไทยมากขึ้น

via:http://thai.tourismthailand.org/about-thailand/economy/

ภูมิศาสตร์ประเทศไทย (Thailand Geography)

2012-04-19T00:16:00.000-07:00

ประเทศไทยตั้งอยู่ในแหลมอินโดจีน การที่เรียกว่าแหลมอินโดจีน เพราะถือว่าอยู่ระหว่างประเทศอินเดีย กับประเทศจีน ซึ่งเป็นการถือเอาประเทศใหญ่เป็นจุดอ้าง แต่ถ้าถือเอาสภาพทางภูมิศาสตร์ เป็นจุดอ้างก็น่าจะเรียกว่า อินโด - แปซิฟิค เพราะเป็นแหลมที่แบ่งน่านน้ำออกเป็นมหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิค มีพิกัดทางภูมิศาสตร์ ดังนี้

ทิศเหนือ ที่กิ่งอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ติดกับชายแดนประเทศพม่า,ลาว
ทิศใต้ ที่กิ่งอำเภอเบตง จังหวัดยะลา ติดกับชายแดนประเทศมาเลเซีย
ทิศตะวันออก ที่อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ติดกับชายแดนประเทศกัมพูชา,ลาว
ทิศตะวันตก ที่อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ติดกับชายแดนประเทศพม่า

North of the sub-district of Mae Sai. Chiang Rai province. The border with Myanmar,Laos.

South of the sub-district of Be-tong ,Yala province border with Malaysia.
Eastern of District Piboonmungsaharn. Job. The border with Cambodia, Laos
West of La Noi district. Mae Hong Son province. The border with Burma.

สภาพธรรมชาติในเขตร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบตะวันออก - ใต้ของทวีปเอเซีย มีอุณหภูมิสูง มีทะเลลมและฝนเป็นปัจจัยให้เกิดป่าดง ประกอบไปด้วยพันธุ์ไม้เขตร้อน และสัตว์ป่านานาชนิด ที่มีปริมาณมากกว่าอีกหลายส่วนของโลก นับว่าเป็นย่านอันอุดมสมบูรณ์ด้วยอาหาร และทรัพยากรที่สำคัญแห่งหนึ่งของทวีปเอเซีย

via : กระทรวงกลาโหม

ความหมายของสัญลักษณ์อาเซียน

2012-04-17T11:27:00.001-07:00

ความหมายของสัญลักษณ์อาเซียน

สัญลักษณ์อาเซียน

ต้นข้าวสีเหลือง 10 ต้นมัดรวมกันไว้ หมายถึงประเทศสมาชิกรวมกันเพื่อมิตรภาพและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
สีน้ำเงิน หมายถึง สันติภาพและความมั่นคง
สีแดง หมายถึง ความกล้าหาญและความก้าวหน้า
สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์
สีเหลือง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง

Symbolism

The ASEAN Emblem shall be the official emblem of ASEAN.
The ASEAN Emblem represents a stable, peaceful, united and dynamic ASEAN. The colours of the Emblem — blue, red, white and yellow — represent the main colours of the state crests of all the ASEAN Member States
Blue represents peace and stability, red depicts courage and dynamism, white shows purity and yellow symbolizes prosperity.
The ten bound stalks of rice in the centre of the Emblem represent the member states of ASEAN. They represent the dream of ASEAN's Founding Fathers for an ASEAN comprising all the countries in Southeast Asia, bound together in friendship and solidarity.
The circle represents the unity of ASEAN.
The ASEAN Emblem is the reserved copyright of ASEAN.

via: th.wikipedia.org