Ik ben Jeroen en dit gaat over mij.
Wat is dat nou precies die Three Peaks Challenge? Het is een United Kingdom-ding. Zomers een hel met duizenden mensen die meedoen aan deze -vaak ongeorganiseerde- challenge, 's winters een stuk rustiger door de moeilijke omstandigheden.
Three Peaks Challenge is het beklimmen van de hoogste toppen van Wales, Engeland en Schotland binnen 24 uur. Respectievelijk Scafell Pike in de Lake District, Mount Snowdon in Noord-Wales en de Ben Nevis in Schotland. Er zijn geen echte officiële regels, anders dan het beklimmen en afdalen van alle drie toppen en van de één naar de andere rijden binnen 24 uur.
Arjan, Peter, Rene, Hein en ondergetekende hebben daar een Nederlandse variant op bedacht: de winter editie. In deze periode wordt de Challenge nauwelijks geprobeerd wegens sneeuw, ijs en orientatieproblemen op de bergen. Des te leuker vinden wij, maar dan mogen we er ook iets langer over doen: 36 uur.
De afstand -over de weg- van Snowdon in Wales naar de Ben Nevis in Schotland is in totaal zo'n 500 mijl: 800 kilometer. Zonder stoppen en files heb je daar 10 - 11 uur voor nodig. Daarmee resteert 25 - 26 uur voor de beklimmingen en de afdalingen. Velen laten een niet-wandelaar het rijden doen. Ook hier wijken wij weer af van de UK-standaard: wij rijden zelf en proberen vooral niet in slaap te vallen....
Ben Nevis
Groot-Brittannië en Schotland's hoogste berg met 1344 meter. Deze wordt via het 'tourist path' beklommen, de start ligt op 30 meter hoogte: 7½ kilometer naar de top en 1325 hoogtemeters.
Scafell Pike
Scafell Pike is de laagste, 977 meter, en de lelijkste van de drie toppen. De klim is 913 meter omhoog en 4 kilometer lang.
Snowdon
Mount Snowdon meet 1085 meters. Er zijn diverse aanlooproutes. Met de Pen-Y-Pass als startpunt is de klim 725 meter hoog en 6½ kilometer lang.
Totaal
Alles bij elkaar is het bijna 3000 meter klimmen en afdalen en 36 (2 * 18) horizontale kilometers.
Wat is dat nou precies die Three Peaks Challenge? Het is een United Kingdom-ding. Zomers een hel met duizenden mensen die meedoen aan deze -vaak ongeorganiseerde- challenge, 's winters een stuk rustiger door de moeilijke omstandigheden.
Three Peaks Challenge is het beklimmen van de hoogste toppen van Wales, Engeland en Schotland binnen 24 uur. Respectievelijk Scafell Pike in de Lake District, Mount Snowdon in Noord-Wales en de Ben Nevis in Schotland. Er zijn geen echte officiële regels, anders dan het beklimmen en afdalen van alle drie toppen en van de één naar de andere rijden binnen 24 uur.
Arjan, Peter, Rene, Hein en ondergetekende hebben daar een Nederlandse variant op bedacht: de winter editie. In deze periode wordt de Challenge nauwelijks geprobeerd wegens sneeuw, ijs en orientatieproblemen op de bergen. Des te leuker vinden wij, maar dan mogen we er ook iets langer over doen: 36 uur.
De afstand -over de weg- van Snowdon in Wales naar de Ben Nevis in Schotland is in totaal zo'n 500 mijl: 800 kilometer. Zonder stoppen en files heb je daar 10 - 11 uur voor nodig. Daarmee resteert 25 - 26 uur voor de beklimmingen en de afdalingen. Velen laten een niet-wandelaar het rijden doen. Ook hier wijken wij weer af van de UK-standaard: wij rijden zelf en proberen vooral niet in slaap te vallen....
Ben Nevis
Groot-Brittannië en Schotland's hoogste berg met 1344 meter. Deze wordt via het 'tourist path' beklommen, de start ligt op 30 meter hoogte: 7½ kilometer naar de top en 1325 hoogtemeters.
Scafell Pike
Scafell Pike is de laagste, 977 meter, en de lelijkste van de drie toppen. De klim is 913 meter omhoog en 4 kilometer lang.
Snowdon
Mount Snowdon meet 1085 meters. Er zijn diverse aanlooproutes. Met de Pen-Y-Pass als startpunt is de klim 725 meter hoog en 6½ kilometer lang.
Totaal
Alles bij elkaar is het bijna 3000 meter klimmen en afdalen en 36 (2 * 18) horizontale kilometers.
Zo. Drie maanden (volledige) rust zitten erop. Afgelopen week ben ik door Rene en Hein fijntjes gewezen op mijn dikke kop. Da's een goed teken: ik ben uitgerust, volgevreten en klaar voor weer een jaar trainen en ultra uitdagingen!
Ieder jaar volg ik ditzelfde ritueel: in september/oktober een laatste hardloop wedstrijd. Daarna 2 tot 3 maanden (volledige) rust. Goed voor lichaam en geest.
Maar goed; genoeg daarover. Het vizier staat weer naar voren gericht. Er staat veel, heel veel op de hardloopagenda. Daarover later meer. Eerst even wat mooie plaatjes van een week of twee geleden.
Mooie jongen, mooiere honden. Lelijke jongen, mooie honden.
Mooie Zware Jongen. Mooie mensen (pittige beenwarmers, Leo).
Shiploads of snow! Little Conic Hill.
Zo. Drie maanden (volledige) rust zitten erop. Afgelopen week ben ik door Rene en Hein fijntjes gewezen op mijn dikke kop. Da's een goed teken: ik ben uitgerust, volgevreten en klaar voor weer een jaar trainen en ultra uitdagingen!
Ieder jaar volg ik ditzelfde ritueel: in september/oktober een laatste hardloop wedstrijd. Daarna 2 tot 3 maanden (volledige) rust. Goed voor lichaam en geest.
Maar goed; genoeg daarover. Het vizier staat weer naar voren gericht. Er staat veel, heel veel op de hardloopagenda. Daarover later meer. Eerst even wat mooie plaatjes van een week of twee geleden.
Mooie jongen, mooiere honden. Lelijke jongen, mooie honden.
Mooie Zware Jongen. Mooie mensen (pittige beenwarmers, Leo).
Shiploads of snow! Little Conic Hill.
Het is even rustig geweest aan het Blog-front. Mijn jaarlijkse sabatical zeg maar. Om je toch een idee te geven wat ik zoal de laatste tijd heb uitgevoerd als hardlopertje: onderstaand een aantal indrukken:
In november rennen in het 2 dimensionale landschap van Texel.
Texel, texel, eindeloos Texel.
Storm boven het eiland.
Afgelopen weekend met mijn buddy Semm.
Een blije herder.
Love this view (Henk too).
Kaap Doorn - van boven naar beneden.
Kaap Doorn - opkomst van de zon in de vroege ochtend.
Het is even rustig geweest aan het Blog-front. Mijn jaarlijkse sabatical zeg maar. Om je toch een idee te geven wat ik zoal de laatste tijd heb uitgevoerd als hardlopertje: onderstaand een aantal indrukken:
In november rennen in het 2 dimensionale landschap van Texel.
Texel, texel, eindeloos Texel.
Storm boven het eiland.
Afgelopen weekend met mijn buddy Semm.
Een blije herder.
Love this view (Henk too).
Kaap Doorn - van boven naar beneden.
Kaap Doorn - opkomst van de zon in de vroege ochtend.
Prachtig apparaat om mijn pols: alles kan ik aflezen. Snelheid, hartslag, tempo (wat is het verschil met snelheid?), stijgingspercentage, hoogte, afstand, rondetijden et cetera. In deze tijd van het jaar niet interessant. Free running.
Afgelopen weekend in Winterberg. Waarschijnlijk één van de laatste keren, voordat de sneeuw tot aan je heupen ligt. Picture this: gouden bomen, een dik bladeren pak op de grond, wolken vullen de leegte tussen de bergen en daarboven een strak blauwe lucht. Het was puur genieten.