Γονεικη Ισοτητα

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΟ ή ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΓΟΝΕΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2015 ΥΠ. ΕΣΩΤ.

2015-09-03T10:13:00.000+02:00

ΗΡΘΕ Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΥΟ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΤΩΝ, ΤΟΥ BLOG ΜΑΣ ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ!

Με Εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Επικοινωνίας των παιδιών με τον Γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια, η Ενημέρωση του και η Χορήγηση Εγγράφων που αφορούν το παιδί που φιλοξενείται σε παιδικό ή βρεφονηπιακό σταθμό.

Το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης έκανε δεκτή πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη για τα δικαιώματα των φιλοξενούμενων παιδιών σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, των οποίων οι γονείς βρίσκονται σε διάσταση ή είναι διαζευγμένοι και δεν ασκούν από κοινού την επιμέλεια του τέκνου τους.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΙΟ του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης για τα Δικαιώματα των Παιδιών - φιλοξενουμένων σε παιδικό ή βρεφονηπιακό σταθμό των οποίων οι γονείς είναι σε διάσταση ή είναι διαζευγμένοι. (Κάντε κλίκ είναι σε μορφή PDF, κάνετε λήψη και χρησιμοποιήστε την).

Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του ως Συνήγορος του Παιδιού, εξέτασε σημαντικό αριθμό υποθέσεων σχετικά με προβλήματα που δημιουργούνται σε δημοτικούς και ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς και αφορούν την αντιμετώπιση των γονέων που δεν ασκούν την επιμέλεια των τέκνων τους.

Για τον λόγο αυτό ζήτησε από το Υπουργείο Εσωτερικών να εκδώσει εγκύκλιες οδηγίες, ώστε να διευκρινιστούν ζητήματα όπως η επικοινωνία γονέα – τέκνου στον χώρο του σταθμού, η ενημέρωση του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του τέκνου, η συμμετοχή του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του τέκνου στα συλλογικά όργανα, η παραλαβή του παιδιού.

Ο Συνήγορος τόνισε ότι μέριμνα του προσωπικού των σταθμών θα πρέπει να αποτελεί η προστασία των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, και ειδικότερα το δικαίωμα σε ανατροφή και από τους δύο γονείς, λαμβάνοντας υπόψη την άποψη του παιδιού και έχοντας ως γνώμονα το συμφέρον του, χωρίς να ευνοεί τυχόν ιδιοκτησιακές αντιλήψεις του γονέα που ασκεί την επιμέλεια. Αντίθετα, πρέπει να ενθαρρύνεται η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή του τέκνου τους.

Το Υπουργείο αποδέχτηκε στο σύνολό της την πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη και προέβη στην έκδοση εγγράφου προς όλες τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις για την άμεση ενημέρωση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης αρμοδιότητάς τους.

Αντίστοιχη παρέμβαση του Συνηγόρου για τα παιδιά-μαθητές με χωρισμένους γονείς και τη σχετική εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας.

Πηγή

Διαβάστε αυτό που επεσήμανε το BLOG μας ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ, με γραπτές Αναφορές και Καταγγελίες προς τον Συνήγορο του Παιδιού, πάνω από ΔΥΟ έτη τώρα, την Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των παιδιών - φιλοξενουμένων σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.

1) Χορήγηση εγγράφων από το φάκελο του παιδιού που φοιτά σε παιδικό σταθμό. ΑΙΤΗΣΗ - ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

2) Δικαίωμα επικοινωνίας, ενημέρωσης καθώς και στην συμμετοχή εκδηλώσεων, των Μπαμπάδων που δεν έχουν την επιμέλεια αλλά διατηρούν την Γονική Μέριμνα του παιδιού τους, που βρίσκεται σε πολύ μικρή ηλικία και φοιτά σε Παιδικό, Βρεφονηπιακό Σταθμό ή και σε Νηπιαγωγείο, είτε Δημόσιο είτε του Δήμου. 2η ΑΙΤΗΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ (Υπόδειγμα) ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

3) Ενημέρωση- Χορήγηση Εγγράφων που αφορούν το παιδί και Συμμετοχή σε Εκδηλώσεις των Δημοτικών Παιδικών και Βρεφονηπιακών Σταθμών για τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια - ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, Τμήμα για τα Δικαιώματα Του Παιδιού

ΜΟΝΟΓΟΝΕΙΣ. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

2015-09-03T09:59:00.001+02:00

Ποιοι είναι πραγματικά μονογονείς, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία.

Μονογονέας ΔΕΝ θεωρείται ο/η γονιός που είναι διαζευγμένος/η και του έχει ανατεθεί η επιμέλεια του παιδιού ενώ εξακολουθεί και διατηρεί την γονική μέριμνα και ο άλλος γονιός.

Ουσιαστικά είναι εσφαλμένη η αντίληψη που έχει δημιουργηθεί ότι "Μονογονείς" είναι και οι διαζευγμένες/οι που ασκούν κατ΄αποκλειστικότητα την επιμέλεια του παιδιού ή των παιδιών!

Το τονίζουμε αυτό, διότι υπάρχουν άνθρωποι που δρουν κάτω από ιδιοτελείς σκοπούς και που ισχυρίζονται ότι στο διαζύγιο "Μονογονέας" θεωρείται ο γονέας που ασκεί την επιμέλεια του παιδιού, παρακάμπτωντας και αγνοώντας σκοπίμως ότι ο γονέας που ΔΕΝ ασκεί την επιμέλεια του παιδιού (στην σεξιστική και ρατσιστική Ελλάδα, ο γονέας αυτός μονίμως είναι ο πατέρας) εξακολουθεί και ασκεί την Γονική Μέριμνα (Μέριμνα = Φροντίδα).

Οι ίδιοι άνθρωποι και κύκλοι, όπως έχουμε προαναφέρει και αναλύσει και σε προηγούμενα άρθρα μας, αγνοούν εσκεμμένα την Ελληνική πραγματικότητα και τα δεκάδες χιλιάδες περιστατικά ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, δηλαδή την Παρεμπόδιση Επικοινωνίας που προκαλεί η υπαίτιος γονέας που ασκεί την Επιμέλεια του τέκνου ή των τέκνων (στην Ελλάδα η γονέας αυτή είναι η μητέρα, αφού στο συντριπτικό ποσοστό του 95% - 97% οι έλληνες δικαστές ΑΝΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΑ και ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ, αποδίδουν την επιμέλεια του παιδιού στην μητέρα, καθιστώντας την με αυτό τον αθέμιτο τρόπο, Μονοκράτορα στην ζωή ενός παιδιού) με τον γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια αλλά εξακολουθεί και ασκεί την γονική μέριμνα.

Εκεί είναι προφανές ότι ο γονέας που δεν ασκεί την επιμέλεια (κατά πλειοψηφία ο πατέρας), δεν φέρει την υπαιτιότητα της διακοπής της ανατροφής του παιδιού του ή των παιδιών του, αφού αυτονόητα οι κύριοι και κατ' αποκλειστικότητα υπεύθυνοι για αυτό είναι:

α) Οι έλληνες δικαστές, που ενώ έχουν το νόμιμο, τυπικό δικαίωμα να διατάξουν ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ - ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΜΕΝΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ (βλ. Διεθνή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού, κυρωμένη με ΦΕΚ το 1992 από την Ελλάδα) εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να παραβιάζουν τα άρθρα της ως άνω Διεθνής Συνθήκης, να χορηγούν Αποκλειστική Επιμέλεια στον ένα γονέα (μητέρα) και να υπερενεργούν μονομερώς, πρακτικά για το συμφέρον της μητέρας, παραβλέποντας ουσιαστικά και πραγματικά το Συμφέρον του Παιδιού, να έχει και τους δυο γονείς του ΙΣΟΜΕΡΩΣ στην ζωή του, μετά την διάσταση ή διάζευξη των γονέων του.

Αντ' αυτού ο γονέας που ΔΕΝ ασκεί την επιμέλεια (πατέρας), λόγω της δικαστικής απόφασης λοιπόν κι όχι από δική του υπαιτιότητα, μεταμορφώνεται σε γονέα επισκέπτη του κάθε πρώτου ή δεύτερου Σαββατοκύριακου (αυτό συνιστά Παραβίαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και σε μόνιμο χορηγό - χρηματοδότη δια μέσου των υπέρογκων χρηματικών διατροφών που επιδικάζουν οι έλληνες δικαστές ανεξαρτήτου των Πραγματικών Αναγκών του παιδιού, ανάλογα με την ηλικία του.

Διότι όταν διαβάζεις σε δικαστική απόφαση ότι στην Ελλάδα "ένα παιδί επτά ετών δικαιούται μηνιαίως χρηματική διατροφή 4.000 Ευρώ, σύμφωνα με τις συνήθεις ανάγκες των συνομιλίκων του" ...τότε το μυαλό σου πάει αλλού... Φυσικά το ίδιο το παιδί ΔΕΝ τα γνωρίζει αυτά, αφού η γονέας που ασκεί την επιμέλεια του, έχει και το δικαίωμα να ομιλεί και να ενεργεί για λογαριασμό του παιδιού νομικά κατά του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια.

Στη συντριπτική πλειοψηφία στην Ελλάδα σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με γονείς "μάνατζερ" που ασκούν την επιμέλεια και κοστολογούν τα παιδιά τους σε χρήμα και ουδόλως ενδιαφέρονται για την πραγματική ευτυχία του παιδιού, να κατανέμεται δηλαδή, ΙΣΟΜΕΡΩΣ ο χρόνος των γονιών στην ζωή του παιδιού.

Άρα λοιπόν εδώ υπάρχει μια τερατώδης ΑΝΤΙΦΑΣΗ που εσκεμμένα οι παραπάνω κύκλοι παραβλέπουν. Ενώ η ελληνική δικαιοσύνη αποφασίζει ότι ο Κύριος Υπεύθυνος για την Διατροφή του παιδιού σε χρήμα είναι ο γονέας που ΔΕΝ ασκεί την Επιμέλεια, από την άλλη τον υποβαθμίζει σε ρόλο περιστασιακού επισκέπτη στην καθημερινότητα του παιδιού του, όχι όμως από υπαιτιότητα του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια.

Εδώ εμφανίζεται πραγματικά το τι ιδιοτελώς επιδιώκουν αυτοί οι κύκλοι που ισχυρίζονται ότι "μονογονείς" θα πρέπει να θεωρούνται και οι γονείς που ασκούν την Επιμέλεια των παιδιών (σε ποσοστό 97% μητέρες στην Ελλάδα) σε περίπτωση διαζυγίου.

Να υπενθυμίσουμε σε αυτούς τους "κύκλους" ότι, ουδέποτε στα ελληνικά δικαστικά χρονικά δεν υπάρχει περίπτωση που κάποιο παιδί να διατύπωσε την φράση: "η δικαστική απόφαση επιμέλειας-επικοινωνίας είναι υπέροχη, αφού μου στερεί τον ένα γονέα μου (πατέρα) στην καθημερινότητα μου".

Αντίστοιχα, ουδέποτε διατυπώθηκε από γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια η φράση:

"η δικαστική απόφαση επιμέλειας-επικοινωνίας είναι υπέροχη, αφού μου στερεί τα παιδιά μου, χωρίς την θέληση τους και την δική μου, και με μετατρέπει σε επισκέπτη στην ζωή τους".

β) Οι γονείς που ασκούν την επιμέλεια του παιδιού σε περίπτωση διαζυγίου, και τους έχει ανατεθεί με δικαστική απόφαση.

Από μόνο του το ποσοστό 95 % - 97 % στην Ελλάδα για την Αναιτιολόγητη ανάθεση της επιμέλειας των παιδιών στην μητέρα σε περίπτωση διάστασης ή διαζυγίου λέει πάρα πολλά. Έχουμε δηλαδή την εφαρμογή ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ των γονέων, λόγω φύλου. Αυτό συνιστά Ρατσιστική και Σεξιστική ενέργεια σύμφωνα με τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Δεκάδες Χιλιάδες είναι τα παραδείγματα και τα περιστατικά Γονικής Αποξένωσης, Γονικής Χειραγώγησης, Ψυχολογικών αλλά και Συναισθηματικών Εκβιασμών, πολλές φορές και με την άσκηση Σωματικής Βίας στην χώρα μας, με τα παιδιά των διαζυγίων να υποφέρουν και στο παρόν αλλά και στο μέλλον στη ζωή τους.

Ο απόλυτος κυρίαρχος, Μονοκράτορας, στην καθημερινότητα της ζωής ενός παιδιού, δηλαδή ο γονέας που ασκεί την επιμέλεια του, έχει το παράτυπο δικαίωμα βάσει δικαστικής αποφάσεως, να διαμορφώνει και να επιβάλλει κατά το δοκούν, τις όποιες απόψεις του πάνω στο παιδί και με οποιοδήποτε τρόπο (ψυχολογική βία, σωματική βία κλπ). Ιδιαίτερα τις εκδικητικές και στρεβλές αντιλήψεις που έχει για τον γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια, συνήθως για τον πατέρα του παιδιού. Τα καθημερινά παραδείγματα είναι ότι Δεκάδες Χιλιάδες αγαπημένοι πατέρες, έχουν χάσει κάθε επαφή με τα παιδιά τους, από υπαιτιότητα της μητέρας που ασκεί την επιμέλεια των παιδιών.

Ο/Η Μονοκράτορας γονέας, έχει επίσης το παράτυπο δικαίωμα, να ενεργεί μονομερώς για σημαντικά πράγματα που αφορούν το παιδί, όπως είναι η μόρφωση του και η υγεία του, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την γνώμη του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του παιδιού αλλά εξακολουθεί να διατηρεί την γονική μέριμνα.

Ο/Η Μονοκράτορας γονέας, που ασκεί την επιμέλεια του παιδιού, έχει επίσης το παράτυπο δικαίωμα, να εμποδίζει με οποιοδήποτε τρόπο και την έστω αυτή ελάχιστη επικοινωνία του παιδιού με τον άλλο γονέα (Χιλιάδες είναι οι Καταγγελίες και οι Μηνυτήριες Αναφορές για Παρεμπόδιση Επικοινωνίας Γονέα - Τέκνου, από αποκλειστική υπαιτιότητα της γονέα που ασκεί την επιμέλεια).

Η συνήθης δικαστική πρακτική στην Ελλάδα έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι αυτοί οι γονείς (στην πλειοψηφία μητέρες) ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ ουσιαστικά και πραγματικά, λόγω φύλου, παρόλο που π.χ. η Παραβίαση Δικαστικής Αποφάσεως Επικοινωνίας συνιστά και σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, ΚΑΚΗ ΑΣΚΗΣΗ της ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ.

Άρα κι εδώ έχουμε ξανά Σεξιστική και Ρατσιστική αντιμετώπιση και συμπεριφορά προς τον γονέα που ΔΕΝ ασκεί την επιμέλεια του παιδιού αλλά διατηρεί την γονική μέριμνα (στην πλειοψηφία πατέρες).

Εν κατακλείδι, από τα δύο παραπάνω πραγματικά επιχειρήματα, ευκόλως διαπιστώνουμε το τι πραγματικά επιδιώκουν, αυτοί οι στρεβλοί πλέον κύκλοι και άνθρωποι, με ιδιοτελείς σκοπούς που χειραγωγούν και θέλουν να πείσουν την ελληνική κοινωνία και γνώμη, ότι ο γονέας που δεν ασκεί την επιμέλεια -συνήθως ο πατέρας στην Ελλάδα- από δική του υπαιτιότητα χάνει την επαφή με τα παιδιά του μετά το διαζύγιο, και ότι το παιδί μεγαλώνει μόνο με τον ένα γονέα, οπότε χρήζουν ιδιαίτερης οικονομικής μεταχείρισης από την πολιτεία, ως "μονογονείς".

Πρώτα από όλα οι ίδιοι αυτοί οι υποτιθέμενοι "μονογονείς" ή ψευδομονογονείς, εκ πεποιθήσεως εκδηλώνουν το μίσος τους προς τον άλλο εν ζωή γονέα του παιδιού τους, σα να μην γνωρίζουν ότι Χρειάζονται ΔΥΟ για να φέρουν στο κόσμο ένα παιδί ή σα να μην είχαν και Ποτέ γονείς οι ίδιοι τους.

Κι αν έχετε παρατηρήσει, ΟΛΕΣ οι επιδιώξεις των εν λόγω κύκλων των ψευδομονογονέων -διαζευγμένων που ασκούν την επιμέλεια των παιδιών και έχουν εξίσου την γονική μέριμνα και με τον άλλο γονέα-, έχουν να κάνουν ΠΑΝΤΑ σε σχέση με την οικονομική ωφέλεια, σε βάρος των υπολοίπων κοινωνικών ομάδων και σφαιτερίζονται τα δικαιώματα των πραγματικών μονογονέων (χήρες με παιδιά, χήροι με παιδιά) και σε καμιά περίπτωση με την ψυχική υγεία των παιδιών τους.

Ευτυχώς όμως ο νόμος δεν έχει την ίδια άποψη, άλλωστε πως θα μπορούσε (;), αφού αυτό ΑΜΕΣΑ θα σήμαινε πρακτικά ότι η πλειοψηφία των παιδιών στην Ελλάδα, δηλαδή τα παιδιά των διαζυγίων, θα ήταν "ορφανά", χωρίς δηλαδή να έχουν τον πατέρα τους εν ζωή.

Πάμε λοιπόν να δούμε Ποιοί είναι Μονογονείς σύμφωνα με την Ελληνική Νομοθεσία.

- Σε διευκρίνιση του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης (αναφερόμενη στο άρθρο 7 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος) σχετικά με τον ορισμό του/της προστάτη μονογονεϊκής οικογένειας και το τέκνο που τον/την βαρύνει φορολογικά ορίζεται ότι:

"Προστάτης μονογονεϊκής οικογένειας θεωρείται αυτός που ασκεί εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα τη γονική μέριμνα ενός ή περισσότερων ανήλικων τέκνων, αποκλειστικά στις ακόλουθες περιπτώσεις: χηρεία, ελεύθερη συμβίωση χωρίς σύμφωνο συμβίωσης, τέκνο γεννημένο εκτός γάμου, υιοθεσία τέκνου από έναν/μια μόνο γονέα".

- Στο νόμο 3838/2010 (που τροποποιεί το άρθρο 3812/2009 και αφορά τις προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα) ορίζεται ότι:

"Γονέας μονογονεϊκής οικογένειας νοείται ο γονέας εκείνος ο οποίος, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης πρόσληψης, ασκεί εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα ή μετά από σχετική ανάθεση τη γονική μέριμνα ενός ή περισσότερων ανήλικων τέκνων. Το δικαίωμα αυτό ασκείται από τον/την γονέα και μετά την ενηλικίωση των τέκνων και μέχρι τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας τους.

ii. Τέκνα μονογονεϊκής οικογένειας είναι εκείνα τα οποία μέχρι την ενηλικίωση τους είχαν τον ένα μόνο γονέα τους. Στην περίπτωση αυτή υπάγονται και τα τέκνα τα οποία στερήθηκαν και τους δύο γονείς πριν την ενηλικίωσή τους. Το δικαίωμα αυτό ασκείται από το τέκνο μέχρι και τη συμπλήρωση του 30ού έτους της ηλικίας του".

- Επίσης, σε οδηγίες του ΑΣΕΠ κατά καιρούς για τη συμμετοχή σε διαγωνισμούς έχει δοθεί στα έντυπά του πάλι ο εξής ορισμός για τους μονογονείς:

"Ως μονογονέας νοείται ο γονέας εκείνος ο οποίος, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης πρόσληψης, ασκεί εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα ή μετά από σχετική ανάθεση τη γονική μέριμνα ενός ή περισσότερων ανήλικων τέκνων. Το δικαίωμα αυτό ασκείται από τον γονέα και μετά την ενηλικίωση των τέκνων και μέχρι τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας τους.

Ενδεικτικές περιπτώσεις: χηρεία μονογονέα, άγαμη μητέρα με τέκνο χωρίς αναγνώριση από τον πατέρα, έκπτωση του άλλου γονέα από την άσκηση της γονικής μέριμνας, αφαίρεση γονικής μέριμνας του άλλου γονέα λόγω κακής άσκησης κ.λπ".

Τελικά, θα πρέπει επιτέλους να απομονωθούν τα άτομα και οι κύκλοι εκείνοι που προσπαθούν να σφαιτεριστούν τον όρο του "μονογονέα".

Είναι απείρως μεγίστη και ειδοποιός διαφορά ενός/μιας μονογονέα που ασκεί εξ ολοκλήρου την γονική μέριμνα και που το παιδί του στερήθηκε τον άλλο γονέα από φυσικά ή από δυστυχή αίτια, όπως ο θάνατος, κι όχι από επιλογή παύσης συμβιώσεως των εν ζωή γονέων του, από έναν/μια μη μονογονέα που όταν υπάρχει δεύτερος γονέας εν ζωή ασκεί κι αυτός τη γονική μέριμνα. Βέβαια, όπως προελέχθη, τα άτομα και οι κύκλοι αυτοί έχουν ως μοναδική επιδίωξη τα προσωπικά-ατομικά οικονομικά οφέλη από την πολιτεία και σε βάρος του κοινωνικού συνόλου έχοντας ως κριτήριο μόνο τις δικές τους επιλογές.

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Η Κοινη Επιμελεια, Συνεπιμελεια στην Ελλαδα ειναι πραγματικο γεγονος - Ανεξαρτητη Κινηση Γονεων για Γονεικη Ισοτητα

2014-12-09T16:18:00.000+01:00

Η Κοινη Επιμελεια, Συνεπιμελεια στην Ελλαδα ειναι πραγματικο γεγονος - Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων για Γονεική Ισότητα.

Ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Κίνησης Γονέων για Γονεϊκή Ισότητα για το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει την Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια των τέκνων στους διαζευγμένους γονείς.

Κοινή Επιμέλεια - Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα

Η Ανεξάρτητη Κίνηση Γονέων για Γονεϊκή Ισότητα, χαιρετίζουμε και στηρίζουμε, τον πολιτικό κόσμο, τα στελέχη του ΥΔΔΑΔ και τους υπόλοιπους φορείς, για την έναρξη διαβούλευσης και την σύσταση Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου που καθιστούν Αναγκαία και Κατεπείγουσα τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου στην Ελλάδα και ειδικά στο θέμα της Κοινής Επιμέλειας των Παιδιών, που αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, είναι προτιμότερο να το αποκαλούμε Κοινή Ανατροφή ή Κοινή Φροντίδα των Παιδιών.

Δυστυχώς στην Ελλάδα το φαινόμενο των συγκρουσιακών διαζυγίων είναι πολύ συχνό και τις περισσότερες φορές με οδυνηρές συνέπειες για τα παιδιά. Εξυπακούεται ότι τα δικαστήρια είναι η χειρότερη εξέλιξη που μπορεί να έχουν δυο γονείς που προτάσσουν πάνω από οτιδήποτε το συμφέρον των παιδιών τους, που στην δικαστική πρακτική εντός των δικαστικών αιθουσών αυτό μεταφράζεται με αλληλοκατηγορίες μεταξύ των γονέων.

Ένα παιδί έχει δυο γονείς που λένε και δείχνουν ότι το Αγαπούν. Αλλά υπάρχει ένας/μια δικαστής που ΕΞ-ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ το Παιδί, μέσα από μια πρόχειρη δεκάλεπτη διαδικασία, να μένει με τον ένα για την υπόλοιπη ζωή του…Μπορεί κάποιος να εξηγήσει σε αυτό το Παιδί το ΓΙΑΤΙ ???

Μια τέτοια διαδικασία είναι η ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας του τέκνου (όπου όπως γνωρίζουμε όλοι μας μόνο προσωρινή δεν είναι) σε έναν εκ των δύο γονιών (στο 97% στην Ελλάδα στις μητέρες, σύμφωνα με έρευνα του ΓΟΝ.ΙΣ), με το πρόσχημα του «κατεπείγων» σε ένα υποτίθεται δικαστήριο, το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά και συνήθως χωρίς κανένα στοιχείο, απλά και μόνο επειδή ένας εκ των δύο γονιών επικαλείται οτιδήποτε (αναπόδεικτους, φανταστικοί ισχυρισμοί) εις βάρος του άλλου γονιού, οι δικαστές πιθανολογούν ότι οι λόγοι αυτοί έχουν υπόσταση!!!

Στην συντριπτική τους πλειοψηφία την κάνουν δεκτή και αυτομάτως και ως δια μαγείας, βγαίνοντας από το γραφείο του/της δικαστή (η όλη διαδικασία κρατάει περίπου 10 λεπτά), ο ένας εκ των δύο γονιών ΠΑΥΕΙ να παίζει οποιοδήποτε ουσιαστικό ρόλο στην ΑΝΑΤΡΟΦΗ του παιδιού του, ενώ ουδεμία αξία έχει πλέον ο καθημερινός λόγος του για το παιδί του (ερευνήστε τις Καταγγελίες στον Συνήγορο του Παιδιού) και το παιδί επί της ουσίας χάνει έτσι απλά έναν καθημερινά ενεργό γονιό, ο οποίος περιορίζεται στο δικαίωμα της επικοινωνίας (και μόνο ο όρος αποτελεί ντροπή για το ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, λες και πρόκειται για δύο φίλους από το στρατό και όχι για γονιό με παιδί ή για φυλακισμένους) καταπατώντας το αναφαίρετο Δικαίωμά του να έχει και τους δύο γονείς του απόλυτα ΙΣΟΤΙΜΑ και ΙΣΑΞΙΑ ενεργούς στη ζωή του.

Ταυτόχρονα όλα αυτά έχουν άμεσο αντίκτυπο και στους γονείς του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια του παιδιού και αυτοί είναι οι παππούδες και οι γιαγιάδες που χάνουν κάθε επαφή με το εγγόνι τους. Γονείς που δεν έχουν την επιμέλεια του παιδιού και οι γονείς αυτών (ανιόντες του παιδιού), υποβιβάζονται σε ανθρώπους και πολίτες Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας, χωρίς ΙΣΑ ΓΟΝΙΚΑ Δικαιώματα.

Σκεφθείτε το πιο απλό, λογικό και δίκαιο: «Aν χρειάζονται δύο άνθρωποι για να κάνουν ένα μωρό, τότε δύο άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν για ένα μωρό».

Για ακόμη μια φορά χαιρετίζουμε και είμαστε αισιόδοξοι για τις νέες Αυτονόητες μεταρρυθμίσεις που προωθεί το ΥΔΔΑΔ, ευελπιστούμε με την συγκρότηση και του Οικογενειακού Δικαστηρίου να μπει ένα ΤΕΛΟΣ στις πρακτικές συνέπειες, των απαρχαιωμένων άνισων νόμων που ισχύουν, που προκαλούν δυσκολίες στους Γονείς σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο και στο αδιέξοδο των δικαστικών νομικών μαχών που πρέπει να διανύσουν. Η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να σκύψει στα προβλήματα τους.

Παρακαλούμε,

μη παραμείνετε απαθείς, σε όλα αυτά που χτίζουν την κοινωνία του αύριο, τώρα είναι η ευκαιρία σας για να επηρεάσετε και να διαμορφώσετε τις αξίες της Ελληνικής κοινωνίας.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ!

Η Κοινή Επιμέλεια ήδη υφίσταται στην χώρα μας και αδιάψευστος μάρτυρας μας είναι τα δεκάδες Συμφωνητικά Κοινής Επιμέλειας που υπογράφονται μεταξύ των Γονέων στον Σύλλογο ΓΟΝ.ΙΣ. (http://www.gonis.org.gr). Το μόνο που εξέλιπε τόσα χρόνια ήταν η νομοθέτηση της Κοινής Επιμέλειας, τώρα όμως παγιώνεται και θεσμοθετείται πλέον ως λύση για τους διαζευγμένους γονείς.

Πηγη ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Κοινη Επιμελεια παιδιων και στην Ελλαδα

2014-11-29T17:08:00.003+01:00

Κοινη Επιμελεια παιδιων και στην Ελλαδα

Η Κοινή Επιμέλεια των Παιδιών είναι πρωτίστως ζήτημα της Κοινής Ανατροφής των Παιδιών και Συνεργασίας των Γονέων που βρίσκονται σε διάσταση ή σε διαζύγιο.

Δείτε το βίντεο από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του STAR στις 17-11-2014

πηγη ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Το Συμφερον του Παιδιου ειναι η Εναλλασσομενη Επιμελεια

2014-11-29T17:06:00.000+01:00

Το Συμφερον του Παιδιου ειναι η Εναλλασσομενη Επιμελεια.

Το παιδί χρειάζεται την φυσική παρουσία και των δύο γονέων στην ζωή του μετά το διαζύγιο.

Ένα τόσο σοβαρό θέμα που απασχόλησε αρκετές χώρες στο κόσμο εδώ και 30 χρόνια ήταν στην αφάνεια στη δική μας χώρα. Το θέμα που απασχολούσε τους κορυφαίους ειδικούς στο κόσμο ήταν να διαπιστώσουν πιο είναι τελικά το συμφέρον του παιδιού μετά από ένα διαζύγιο.

Ερωτήματα όπως πόσο χρόνο πρέπει να περνά το παιδί με τον κάθε του γονιό μετά το χωρισμό. Εάν η διανυκτέρευση του παιδιού στα δύο σπίτια (μητέρας και πατέρα) είναι προς όφελος του παιδιού έναντι των παραδοσιακών απογευματινών επισκέψεων. Από πια ηλικία θα πρέπει το παιδί να διανυκτερεύει και στα δύο σπίτια, κλπ.

Αν σκεφτούμε ότι τα διαζύγια στην Κύπρο πήραν ανοδική πορεία από τη δεκαετία του ’90 και συνεχίζουν να αυξάνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς, με τεράστιο αντίκτυπο στην κοινωνία, ιδιαίτερα στα παιδιά και τους γονείς τους. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι Κυπριακό αλλά παγκόσμιο για αυτό και οι ερευνητές σε όλο τον κόσμο επικεντρώθηκαν στο συμφέρον του παιδιού μετά από το χωρισμό των γονέων του.

Τα τελευταία 25 χρόνια διεξήχθησαν πέραν των 50 ερευνών ανά το παγκόσμιο και όλες κατέληξαν σε παρόμοια συμπεράσματα. Συνεπακόλουθο αυτών των ερευνών ήταν να τροποποιηθούν οι νομοθεσίες των χωρών αλλά και η δικαστικές αποφάσεις όσο αφορά την γονική μέριμνα.

Ξεκινώντας με την προϋπόθεση ότι ένα παιδί χρειάζεται και τους δύο γονείς του για την ψυχοσωματική του ανάπτυξη, αναπτύχθηκαν οι πρώτες θεωρίες ότι το παιδί χρειάζεται εξίσου και τους δύο γονείς του και μετά το χωρισμό τους, ώστε το παιδί να συνεχίσει να αισθάνεται ότι έστω και αν οι γονείς του δεν ζουν πλέον μαζί, εντούτοις παραμένουν και οι δύο τους ενεργά εμπλεκόμενοι στην ζωή του. Το παιδί χρειάζεται την φυσική παρουσία και των δύο γονέων στην ζωή του. Ας μην ξεχνούμε ότι οι γονείς είναι που ζητούν διαζύγιο και όχι τα παιδιά από τους γονείς.

Έρευνες σε όλο τον κόσμο για την Εναλλασσόμενη Επιμέλεια.

Στην Αμερική, Αυστραλία, Καναδά και αρκετές χώρες της Ευρώπης (π.χ. Βέλγιο, Σουηδία, Γαλλία, Νορβηγία, Ολλανδία, κ.α. ) μετά το χωρισμό των συμβίων τα ανήλικα τέκνα τους μοίραζαν το χρόνο τους μεταξύ των δύο σπιτιών των γονέων τους ισόποσα. Τα παιδιά ζούσαν και με τους δύο γονείς τους και τους έβλεπαν ίσο χρόνο, ως επί το πλείστο μια εβδομάδα στο σπίτι του πατέρα και την επόμενη εβδομάδα στο σπίτι της μητέρας. Αυτή η πρακτική ονομάστηκε επιμέλεια κοινής κατοικίας (shared residential custody, shared parenting, 50-50 shared custody).

Έτσι δημιουργήθηκε μια νέα τάξη πραγμάτων όπου κατέρριπταν τη παραδοσιακή πρακτική που ίσχυε μέχρι τώρα (αποκλειστική επιμέλεια – sole maternity), όπου τα παιδιά ζούσαν αποκλειστικά με τη μητέρα τους (στο 95% των περιπτώσεων) που ο πατέρας είχε δικαίωμα επισκέψεων 2 απογεύματα την εβδομάδα και μια διανυκτέρευση κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο.

Με την πάροδο του χρόνου οι ερευνητές μπόρεσαν να αξιολογήσουν τις δυο ομάδες χωρισμένων παιδιών που προέκυψαν με την επιμέλεια κοινής κατοικίας και την παραδοσιακή επιμέλεια που δινόταν στον ένα γονέα.

Τα ευρήματα ήταν τόσο συνταραχτικά που έκτοτε η επιμέλεια κοινής κατοικίας έγινε η πρώτη επιλογή στις αποφάσεις των δικαστηρίων αφού το είδος αυτής της επιμέλειας ενεργούσε προς το συμφέρον του παιδιού. Εξαίρεση πάντα αποτελεί το γεγονός να μην ισχύσει τέτοια επιμέλεια όταν ένας ή/και οι δύο γονείς του παιδιού είναι ανίκανοι για την επιμέλεια όπως άτομα με ψυχικά προβλήματα, προβλήματα ναρκωτικών, αλκοολισμού, βίας στην οικογένεια.

Η άποψη των παιδιών για την εναλλασσόμενη επιμέλεια.

Ίσως από τις πιο σημαντικές έρευνες είναι αυτές στις οποίες ζητήθηκε η άποψη των ίδιων των παιδιών από χωρισμένους γονείς, όπου η απάντηση είναι ξεκάθαρη.

Τα παιδιά που ζούσαν και στα δύο σπίτια των χωρισμένων γονέων τους απάντησαν ότι η επιμέλεια κοινής κατοικίας ήταν προς το συμφέρον τους και ότι ήταν η καλύτερη επιλογή για εκείνα. Αναγνώριζαν μεν τις δυσκολίες μετακίνησης από το ένα σπίτι στο άλλο, αλλά τα οφέλη υπερτερούσαν έναντι των δυσκολιών αφού ανάφεραν ότι με αυτό τον τρόπο δημιούργησαν καλύτερες σχέσεις και με τους δύο γονείς τους σε αντίθεση με τα παιδιά που ζούσαν σε αποκλειστική επιμέλεια με τη μητέρα τους όπου ανέφεραν ότι έχασαν σχεδόν κάθε σχέση με τον πατέρα τους.

Άλλες σημαντικές έρευνες διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που ζούσαν και στα δύο σπίτια, ίσο χρόνο, είχαν καλύτερες επιδόσεις από τα παιδιά που ζούσαν σε αποκλειστική επιμέλεια σε μετρήσεις όπως ψυχική υγεία, καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις, καλύτερες σχέσεις με τους δύο γονείς και καλύτερη συμπεριφορά με τους συνομηλίκους.

Ως έφηβοι, τα παιδιά με επιμέλεια κοινής κατοικίας είναι λιγότερο πιθανό να καπνίζουν, να πίνουν ή να κάνουν χρήση ναρκωτικών ή να συμμετέχουν σε παραβατικές πράξεις. Αυτά τα πλεονεκτήματα υπερισχύουν ακόμα και όταν οι χωρισμένοι γονείς δεν τα πηγαίνουν καλά ο ένας με τον άλλο, ακόμη και όταν βρίσκονται σε υψηλές συγκρούσεις λόγο του χωρισμού.

Τα παιδιά που ζούσαν σε αποκλειστική επιμέλεια παρουσίαζαν υψηλότερο στρες αφού ένοιωθαν ότι έπρεπε να φροντίζουν την μητέρα τους. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνουν και άλλες έρευνες όπου διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που ζούσαν ίσο χρόνο στο σπίτι των γονέων τους είναι πιο ικανοποιημένοι από της ζωής τους και έχουν καλύτερη επικοινωνία με τους πατέρες τους ακόμα και από τα παιδιά των άθικτων οικογενειών, σε μια μελέτη με δείγμα 200,000 παιδιά από 36 χώρες.

Η σχέση πατέρα-παιδιού στο διαζύγιο.

Η σχέση μεταξύ πατέρα-παιδιού είναι τόσο σημαντική αφού τα παιδιά χωρισμένων γονέων ανέφεραν ότι η χειρότερη και πιο μακροχρόνια παρενέργεια του διαζυγίου ήταν η απουσία του πατέρα από τη ζωή τους, αφού η σχέση τους ήταν τόσο κατεστραμμένη, που ήταν αδύνατο να ξανακτιστεί έστω και αν τα ίδια το επιθυμούσαν.

Σημαντικό εύρημα των ερευνών ήταν ότι η σχέση που οικοδομείται μεταξύ πατέρα-παιδιού έχει κυρίως να κάνει με τον αριθμό των διανυκτερεύσεων στο σπίτι του πατέρα αντί στη συχνότητα των απογευματινών επισκέψεων, καταρρίπτοντας τους μύθους που ισχυρίζονταν ότι το παιδί χρειάζεται μια σταθερή κατοικία.

Οι λόγοι είναι ότι ο πατέρας έχει ένα πιο ενεργό ρόλο στη ζωή του παιδιού του αφού μπορεί να συμβάλει στο φροντίδα του, στην καθημερινότητα του, στο σχολείο του, στις δραστηριότητες της ζωής του. Ο ρόλος του δεν περιορίζεται στο πατέρα του «λούνα-παρκ» αφού με την αποκλειστική επιμέλεια ο χρόνος πατέρα-παιδιού περιορίζεται σε λίγες ώρες τις εβδομάδας. Με βάση το παραδοσιακό μοντέλο, ο χρόνος του παιδιού αναλογεί 15% στον πατέρα και 85% στη μητέρα κάτι που υποβαθμίζει το ρόλο του πατέρα στα μάτια του παιδιού και οδηγεί στην έλλειψη του πατρικού πρότυπου στο παιδί. Και αυτή η έλλειψη εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια.

Στην εναλλασσόμενη επιμέλεια οι γονείς μοιράζονται τις ευθύνες.

Σημαντικό είναι το γεγονός ότι με την επιμέλεια κοινής κατοικίας, αν και στην αρχή έδειχναν πιο επιφυλακτικές οι μητέρες ως προς την επιτυχία του, εντούτοις αποδείχθηκε ότι μείωνε τις διαμάχες μεταξύ των ζευγαριών, ήταν ο καλύτερος τρόπος ώστε να μοιράσουν οι γονείς τις ευθύνες και το απαιτητικό πρόγραμμά που απαιτούσε η φροντίδα των παιδιών, αφού πλέον και οι μητέρες εργάζονται και συνάμα προσπαθούν να αποκαταστήσουν την προσωπική τους ζωή μετά το χωρισμό τους. Από την άλλη πλευρά, οι πατέρες ζητούν πιο ενεργό ρόλο στη ζωή των παιδιών τους, αφού ζητούν να παραμένουν το ίδιο ενεργοί στη ζωή των παιδιών τους όπως συνέβαινε και πριν από το διαζύγιο.

Αυτές οι έρευνες πραγματοποιήθηκαν τόσο σε Ευρώπη όσο και Αμερική και Αυστραλία και παρουσιάζουν τα ίδια αποτελέσματα δείχνοντας ότι αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με την κουλτούρα αλλά αποτελεί ένα γενικό κανόνα για το συμφέρον του παιδιού. Υπάρχει τώρα γενική συναίνεση μεταξύ των 112 από τους κορυφαίους ειδικούς στον κόσμο για την ανάπτυξη των παιδιών, που ζουν με επιμέλεια κοινής κατοικίας, ότι αυτό το είδος επιμέλειας είναι προς το συμφέρον των παιδιών, ανεξάρτητα από την ηλικία τους.

Το σίγουρο είναι ότι και στην Κύπρο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πιο είναι το πραγματικό συμφέρον των παιδιών και πως όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς όπως είναι το Γραφείο Ευημερίας, η Επίτροπος Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού, οι δικαστές των Οικογενειακών Δικαστηρίων και άλλοι, θα πρέπει να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Από Ομάδα: Γονείς-Παιδιά: Για Πάντα Μαζί

Πηγή

Ο ΓΟΝΙΣ χαιρετιζει την τροποποιηση του Οικογενειακου Δικαιου για Κοινη Επιμελεια Τεκνων

2014-11-29T15:58:00.002+01:00

Ο ΓΟΝΙΣ χαιρετιζει την τροποποιηση του Οικογενειακου Δικαιου για Κοινη Επιμελεια Τεκνων.

Χαιρετισμός ΓΟΝΙΣ για την τροποποίηση του Οικογενειακού Δικαίου για Κοινή Επιμέλεια Τέκνων.

Ο μη κυβερνητικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΓΟΝ.ΙΣ χαιρετίζει την έναρξη διαβούλευσης και την σύσταση της Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου που αφορά την αναγκαία μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου και στην Ελλάδα.

Είναι καιρός να ακολουθήσουμε τις διεθνείς εξελίξεις σύμφωνα με τις επιταγές της Διεθνούς Σύμβασης Δικαιωμάτων του Παιδιού αλλά και την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Τα ζητήματα αυτά και ειδικά της από κοινού ανατροφής του παιδιού είναι πάνω και πέρα από φύλα αλλά και πάνω και πέρα από πολιτικά , συνδικαλιστικά, συντεχνιακά, οικονομικά ή άλλα συμφέροντα. Άλλωστε μας αφορά όλους πρωτίστως ως γονείς.

Έχουν προηγηθεί ήδη κράτη όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Δανία, οι Σκανδιναβικές χώρες αλλά και πρόσφατα η Τσεχία, η Σλοβακία κ.α. Είναι ώρα και στην Ελλάδα, μετά την αλλαγή του οικογενειακού Δικαίου το 1983 να γίνει επιτέλους το επόμενο βήμα με τελικό στόχο την ολοκλήρωση του.

Η οικονομική κρίση, η αύξηση των διαζυγίων, η εκρηκτική αύξηση των παραβιάσεων των δικαστικών αποφάσεων επικοινωνίας τέκνων, οι συχνές μετεγκαταστάσεις του ενός γονιού με το παιδί σε μεγάλες αποστάσεις από την αρχικά συμφωνηθείσα οικογενειακή στέγη ακόμα και σε άλλη χώρα αλλά και η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα καθιστούν το βήμα αυτό αναγκαίο πρωτίστως για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς.

Η Διεθνής Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού μας δείχνει το δρόμο στο μέλλον.

Το υπέρτερο συμφέρον του παιδιού είναι να έχει και τους δυο γονείς του, καθημερινά και ανεξάρτητα από οικογενειακή κατάσταση. Κάθε παιδί έχει ανάγκη να το ανατρέφουν και οι δύο γονείς του καθώς αυτοί είναι διαφορετικοί και εξίσου αναγκαίοι για την ομαλή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του. Όλοι οι εμπλεκόμενοι και πρώτα από όλα οι ίδιοι οι γονείς θα πρέπει να θέτουν ως προτεραιότητα τους το παιδί, το συμφέρον του οποίου υπερτερεί του συμφέροντος κάθε άλλου καθώς και κάθε επιθυμίας ή ανάγκης του ενός ή και των δύο γονέων του.

Η πολιτεία οφείλει, δια των εκπροσώπων της, να εξασφαλίσει στο παιδί και στους γονείς τη γονεϊκή σχέση κατά προτεραιότητα, πριν ικανοποιήσει οποιαδήποτε άλλη επιθυμία ή ανάγκη των γονέων του. Ιδιαίτερα στο διαζύγιο είναι απαραίτητο να προϋπάρχουν πριν την όποια δικαστική κρίση όλα τα στοιχεία και οι εκθέσεις ειδικών που θα εξασφαλίσουν αφενός την δίκαιη δίκη αλλά και το καλύτερο γονεϊκό πλάνο ανατροφής για το παιδί και τους γονείς. Συχνά αυτό ήδη επιτυγχάνεται στο χωρισμό στην πράξη, είτε αργότερα, είτε από την αρχή με την συνδρομή ειδικών, όπως του Κέντρου Στήριξης Οικογενειακών Σχέσεων του μκο ΓΟΝ.ΙΣ.

Ήδη έχουν υπογραφεί στον ΓΟΝ.ΙΣ. πολλές τέτοιες συμφωνίες για κοινή επιμέλεια και με κοινό γονεϊκό πλάνο ανατροφής και λειτουργούν εξαιρετικά.

Στην περίπτωση όμως που δεν συμφωνήσουν οι γονείς οι εκπρόσωποι της πολιτείας με την σειρά τους οφείλουν να εκτιμούν στην ουσία τις προτεινόμενες προτάσεις και των δύο γονέων, χωρίς προκαταλήψεις και παρωχημένα στερεότυπα, με βεβαιότητα να καταλήγουν όχι ποιος γονιός είναι ο καλύτερος αλλά ποιο σχέδιο είναι ποιο κατάλληλο για το συγκεκριμένο παιδί με τους συγκεκριμένους γονείς. Ζητούμενο για όλους θα πρέπει να αποτελεί η λεπτομερέστατη αποτύπωση των δυνατοτήτων και γονεϊκών ικανοτήτων των δυο γονέων σε ένα σχεδόν ισότιμο μοίρασμα του χρόνου φροντίδας του παιδιού με ταυτόχρονο μοίρασμα των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων στους γονείς.

Κατά τη διεθνή εμπειρία αλλά και τα διδάγματα της σύγχρονης επιστήμης, η διάσταση ή το διαζύγιο των γονέων δεν θα πρέπει κατ’ ανάγκη να οδηγεί στη διάρρηξη της κοινής επιμέλειας των παιδιών και από τους δύο γονείς, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, όπου η επιμέλεια απονέμεται από το δικαστήριο στον ένα γονέα.

Ο κανόνας θα πρέπει να είναι η διατήρηση της κοινής επιμέλειας, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού και η διατήρηση των σχέσεών του τόσο με τον πατέρα όσο και με τη μητέρα του.

Τα δεδομένα μας οδηγούν στην υιοθέτηση της άποψης, ότι είναι αναγκαία η νομοθετική ρύθμιση για την διατήρηση της Κοινής Επιμέλειας των τέκνων στην περίπτωση του διαζυγίου και εν γένει στην εξασφάλιση της αναγκαίας παρουσίας και των δυο γονέων στην καθημερινότητα του παιδιού σε κάθε περίπτωση. Στόχος είναι η υποχρέωση των γονέων για συν-ανατροφή των παιδιών.

Οι συνθήκες ενός χωρισμού πιθανόν να καθιστούν αναγκαία ακόμα και την Δικαστική μεσολάβηση ή και την Δικαστική διαδικασία στα πλαίσια Οικογενειακού Δικαστηρίου. Τα οικογενειακά δικαστήρια είναι η μόνη λύση. Τα θέματα διαζυγίου και ανατροφής των παιδιών χρήζουν ιδιαίτερα προσεκτικής προσέγγισης, με εξειδικευμένους δικαστές στο οικογενειακό δίκαιο που θα πλαισιώνονται και θα υποστηρίζονται από ειδικούς.

Ο ρόλος του παιδιού, μέσα στο αναδιαρθρωμένο αυτό οικογενειακό πλαίσιο της διαζευγμένης οικογένειας, δεν είναι να γίνει κάτοικος ενός ονειρικού κόσμου που κατασκευάζουν οι ενήλικες για αυτό, αλλά να λάβει ρόλο σκεπτόμενου και δρώντος ατόμου. Μέσα από τις σωματικές και κοινωνικές αλλαγές που βιώνει, καθώς και τις μεταβαλλόμενες προσδοκίες που ζητούνται από αυτό, καλείται διαρκώς να αναπροσαρμόζεται, κάτι που κάθε άλλο παρά παθητικό το καθιστά.

Ταυτόχρονα καλούνται και οι γονείς να αναπροσαρμόσουν τόσο τις απόψεις τους για την παιδική ηλικία, όσο και για τον ρόλο του ενήλικα ως προς το παιδί. Η αμφισβήτηση των στερεότυπων και παρωχημένων αντιλήψεων μας οδηγεί στην επανεξέταση των θεσμικών δεδομένων, βάσει των οποίων διαμορφώνονται οι σχέσεις μεταξύ παιδιών και των χωρισμένων γονέων τους, καθώς και της θέσης του παιδιού ευρύτερα στο κοινωνικό πλαίσιο.

Ο ορισμός τελικά του παιδιού διαζευγμένων γονέων και της εξουσίας που αυτό ασκεί στο οικογενειακό του περιβάλλον, θέτει ζητήματα επαναδιαπραγμάτευσης όσον αφορά την επιτήρηση, την προστασία, την αυτονόμηση, τη συμμετοχή, τις ανάγκες και τα δικαιώματά του. Το οικογενειακό δικαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα δίκτυο επικοινωνίας το οποίο θα υποστηρίζει τη βελτίωση των προοπτικών όσον αφορά τις διαζευγμένες οικογένειες.

Η φροντίδα σε συνδυασμό με την εξειδικευμένη γνώση θα δημιουργήσουν ένα νέο πλαίσιο κατανόησης των προβλημάτων που ανακύπτουν.
Οι Δικαστικές αποφάσεις θα πρέπει να συνάδουν με την αλήθεια. Δεν χρειαζόμαστε «συνήθεις» αποφάσεις που να ρυθμίζουν την ζωή των παιδιών ως «είθισται» αλλά πραγματικές κρίσεις που να δίνουν λύσεις στις ανάγκες των παίδων. Τα «είθισται» δεν συνάδουν με την αλήθεια και δεν εξυπηρετούν τελικά κανένα.

• Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να διατηρούν μια διαρκείας σχέση αγάπης και στοργής και με τους δύο τους γονείς.

• Τα παιδιά έχουν ανάγκη να προστατεύονται από τον κίνδυνο να χάσουν επαφή και επικοινωνία με τον ένα από τους δύο γονείς.

• Θα πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι δύο γονείς με όρους ίσης μεταχείρισης και να προκρίνεται κατά κανόνα η κοινή ανατροφή και κοινή γονική μέριμνα και επιμέλεια (νομική και φυσική) των παιδιών.

• Ο κάθε γονέας συμβάλλει με το δικό του μοναδικό τρόπο στην ανάπτυξη των παιδιών του.

• Τα οικογενειακά δικαστήρια θα πρέπει να υποστηρίζονται από δημόσιες υπηρεσίες μεσολάβησης.

• Η δικαστική αντιδικία δεν μπορεί να αποτελεί την επιθυμητή λύση για την επίλυση θεμάτων που αφορούν τα παιδιά μετά το διαζύγιο.

Χαιρετίζουμε λοιπόν την πρόθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου που αποτελεί πολιτική προτεραιότητα του ΥΔΔΑΔ, ως εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών και ειδικώς των γονέων που επιθυμούν να συν-ανατρέφουν τα παιδιά τους ανεξάρτητα από οικογενειακή κατάσταση.

Στον οργανισμό μας έχουμε μέλη γονείς που βρίσκονται εντός ή εκτός γάμου, σε διάσταση ή διαζευγμένους, γονείς με σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης ή με παιδιά υιοθετημένα κ.α.

Κανείς δεν γεννιέται γονιός, γίνεται.

Οι γονείς σήμερα συμμετέχουν ενεργά και οι δύο στην ανατροφή των παιδιών, καθώς αφενός το επιθυμούν, αφετέρου οι συνθήκες εργασίας και των δύο γονιών το επιβάλλουν, ώστε να αντεπεξέλθουν στις πολύπλευρες πια ανάγκες της ανατροφής ενός παιδιού. Όπως ήδη γνωρίζετε, και πέρα από τα υπομνήματα μας και το σχέδιο νόμου που σας έχουν κατατεθεί το 2013 και 2014 είμαστε πάντα παρόντες και στην διάθεση σας για οποιαδήποτε συνεργασία.

Ως ενήλικες, ας μην ξεχνάμε, χωρίζουμε σαν ζευγάρι μένουμε πάντα γονείς.

Δ.Σ. ΑΜΚΕ - ΓΟΝ.ΙΣ.

Καλαποθαράκος Δημήτρης

Συργανίδης Αντώνης

Σαραφιανός Νικόλαος

Το παρόν έχει κατατεθεί στο ΥΔΔΑΔ στο γεν. Πρωτ. με αριθμό πρωτ. 97838 καθώς και στα ειδικά πρωτόκολλα της ηγεσίας του ΥΔΔΑΔ

Σύσταση Νομοπαρασκευαστικής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου για κοινή επιμέλεια.

Η Επιστολη Προτυπο, ενος Μπαμπα δυο παιδιων στον Υπ. Δικαιοσυνης

2014-11-29T15:49:00.000+01:00

Επιστολη Προτυπο, ενος χωρισμενου Μπαμπα δυο παιδιων στον Υπ. Δικαιοσυνης.

Οι επιστολές βοηθούν πολλές φορές περισσότερο και από συλλόγους κλπ.

Αποτελούν αξιόπιστο δείγμα της κοινωνίας για τους πολιτικούς ... Χωρίς την κοινωνική πίεση δεν θα αλλάξει τίποτα όσο και αν "φωνάζουν και καταγγέλλουν" οι αδικούμενοι ... Γιατί ?

Γιατί απλά βολεύει τους πολιτικούς η διατήρηση του παρόντος συστήματος ... Επιλογή πάντα υπάρχει ...Περιθώριο ή κοινωνία ... Μαζί ή μόνοι ...

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΤΥΠΟ!!! ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΟ ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ! ΠΑΡΤΕ ΜΠΡΟΣ ΚΙ ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΕ!

ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Oνομάζομαι Β. Α., είμαι 44 ετών, εργάζομαι στην εταιρεία ...... ως ........, είμαι στην εταιρεία 23 χρόνια και είμαι πατέρας δύο παιδιών, 6.5 και 7.5 ετών.

Θα ήθελα να καταθέσω την πολύ πρόσφατη εμπειρία μου την οποία αποκόμισα μέσα από το διαζύγιο μου, το οποίο δυστυχώς λόγω της αδυναμίας μας (εμού και της πρώην συζύγου μου) και της δεδομένης άρνησης της στην πρότασή μου για συνεπιμέλεια, προκειμένου να βρούμε λύσεις από κοινού στα θέματα επιμέλειας – ανατροφής των παιδιών μας, καταλήξαμε στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Εξυπακούεται ότι τα δικαστήρια είναι η χειρότερη εξέλιξη που μπορεί να έχει ένα ζευγάρι γονιών που προτάσσει πάνω από οτιδήποτε το συμφέρον των παιδιών του.

Όμως δυστυχώς στην Ελλάδα το φαινόμενο των συγκρουσιακών διαζυγίων είναι πολύ συχνό και τις περισσότερες φορές με οδυνηρές συνέπειες για τα παιδιά.

Αυτό κατά τη γνώμη μου οφείλεται όχι μόνο στην αδυναμία των δύο εν διαστάσει γονιών, οι οποίοι σε τελική ανάλυση έχουν κάθε δικαίωμα να διαφωνούν μεταξύ τους για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους , αλλά στην ανύπαρκτη και ανίκανη πολιτεία να διαχειριστεί σωστά τέτοιου είδους περιπτώσεις διαζυγίων και το τελευταίο που κάνουν είναι να προστατεύσουν τα δικαιώματα των παιδιών μας, καθορίζοντας την τύχη και το μέλλον τους κάτω από πραγματικά “αστείες” διαδικασίες.

Μια τέτοια διαδικασία είναι η ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας του τέκνου (όπου όπως γνωρίζουμε όλοι μας καθόλου προσωρινή δεν είναι) σε έναν εκ των δύο γονιών, με το πρόσχημα του κατεπείγων σε ένα υποτίθεται δικαστήριο, το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά και συνήθως χωρίς κανένα στοιχείο, απλά και μόνο επειδή ένας εκ των δύο γονιών επικαλείται κάποιους λόγους εις βάρος του άλλου γονιού, οι δικαστές πιθανολογούν ότι οι λόγοι αυτοί έχουν υπόσταση, στην συντριπτική τους πλειοψηφία την κάνουν δεκτή και αυτομάτως και ως δια μαγείας, βγαίνοντας από το δωματιάκι της προσωρινής, ο ένας εκ των δύο γονιών παύει να παίζει οποιοδήποτε ουσιαστικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού του, ενώ ουδεμία αξία έχει πλέον ο λόγος του για το παιδί του και το παιδί επί της ουσίας χάνει έτσι απλά έναν ενεργό γονιό, ο οποίος περιορίζεται στο δικαίωμα της επικοινωνίας (και μόνο ο όρος αποτελεί ντροπή για το ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, λες και πρόκειται για δύο φίλους από το στρατό και όχι για γονιό με παιδί) καταπατώντας το αναφαίρετο δικαίωμά του να έχει και τους δύο γονείς του απόλυτα ενεργούς στη ζωή του.

Σε ένα αυτόφωρο δικαστήριο που είχα με την πρώην σύζυγό μου, όπου ο εισαγγελέας της είχε απευθύνει την κατηγορία της ενδοοικογενειακής βίας, λίγες ημέρες πριν την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων για την επιμέλεια των παιδιών μας, η πρόεδρος προσπαθώντας να μας συνετίσει, μας είπε το εξής τραγικό μεν, απόλυτα Ελληνικό δε.

<<Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτό που κάνετε θα σας εξοντώσει οικονομικά? Αφού ένας θα τα έχει (δείχνοντας τη μητέρα) και ένας θα τα βλέπει (δείχνοντας εμένα)>> προδικάζοντας ουσιαστικά την απόφαση των ασφαλιστικών οπού και εγώ διεκδικούσα την επιμέλεια των παιδιών.

Και ερωτώ.

Τι είναι τα παιδιά μου να τα βλέπω? Πίνακας? Ταινία?

Τι είναι τα παιδιά να τα έχει? Ιδιοκτησία της?

Τα παιδιά πρέπει και επιβάλλεται για μια σειρά από λόγους να μας έχουν και τους δύο.

Πρέπει και επιβάλλεται για μια σειρά από λόγους (προς το συμφέρον τους πάντα) να τα μεγαλώνω και εγώ μαζί της και όχι απλά να τα βλέπω.

Για το Θεό…Δεν είμαι η νονά τους…Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΜΑΙ, είμαι υπερήφανος για αυτό, όπως είναι υπερήφανα και τα παιδιά μου για μένα και πάνω απ όλα είμαι εξίσου σημαντικός για αυτά όπως και η μητέρα τους.

Δυστυχώς σαν τα δικά μου παιδιά, υπάρχουν χιλιάδες στη χώρα μας που η Ελληνική δικαιοσύνη τα υποχρέωσε να στερηθούν τον ένα γονιό τους.

Κάνω πραγματικά έκκληση στους αρμόδιους φορείς για τροποποίηση του υπάρχον οικογενειακού δίκαιου το οποίο ξεκάθαρα είναι εις βάρος των παιδιών μας.

Μην κρυβόμαστε άλλο πίσω από την κοινή γονική μέριμνα.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη και τους δύο γονείς.

Δεν είναι δυνατόν το 2013 στην Ελλάδα να συνεχίζουν τα παιδιά να στερούνται τον έναν εκ των δύο γονιών τους.

Ας δούμε τι γίνεται σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη.

Μιλάμε απλά για το αυτονόητο.

Ευχαριστώ πολύ

Β. Α.

Πηγή: Γονεϊκή Ισότητα - Equal Parenting

Γονεικη ισοτητα και συγκρουσιακα διαζυγια

2014-06-01T22:32:00.000+02:00

Ισοτητα γονεων και συγκρουσεις γονεων

Διαζυγιο και παιδι

Τα διαζύγια που συνοδεύονται από έντονες διαμάχες και συγκρούσεις (10-15% των οικογενειών στις ΗΠΑ), αν και δεν αποτελούν την πλειοψηφία των περιστατικών που παραπέμπονται στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους, συνδέονται με ψυχική φθορά στα ίδια τα παιδιά, στις οικογένειές τους, καθώς επίσης και στους ειδικούς ψυχικής υγείας ή άλλα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Τα παιδιά αυτά, γνωστά και ως «παιδιά του Αρμαγεδδώνα», εμπλέκονται και δοκιμάζονται στις μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες των χωρισμένων γονέων τους και χρειάζεται να διακρίνονται από τα παιδιά του διαζυγίου, όπως επίσης και οι επιπτώσεις στην ψυχοκοινωνική τους υγεία 1, 2.

Η συνεχιζόμενη έκθεση ενός παιδιού στις σοβαρές συγκρούσεις των γονέων του, είτε στα πλαίσια γάμου είτε στα πλαίσια διαρκούς ανταγωνισμού μετά το διαζύγιο, προκαλεί σοβαρό κίνδυνο για την ψυχική του υγεία και ανάπτυξη. Χωρίς να είναι γνωστοί οι ακριβείς μηχανισμοί μέσω των οποίων επιβαρύνονται τα παιδιά, αναφέρονται, μεταξύ άλλων, σοβαρές αντιδράσεις τους ακόμα και στον έλεγχο της πραγματικότητας. Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν 10-15 χρόνια μετά το διαζύγιο, έδειξαν ότι οι νεαροί πια ενήλικες μπορεί να καταδιώκονται ακόμα από ζωντανές αναμνήσεις των συγκρούσεων των γονέων τους ενώ ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς τους νέους θα εμπλακεί σε σχέσεις, στις οποίες υπάρχει κακοποίηση 1.

Σ' αυτές τις περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να γίνουν φοβισμένοι και έκπληκτοι παρατηρητές ή καταγγέλλοντες, ως αρχαίος Ελληνικός χορός, των γονέων τους ή ακόμα και ένθερμοι υποστηρικτές του ενός εναντίον του άλλου. Οι νέες συμμαχίες που δημιουργούνται υπηρετούν την πίστη του παιδιού στο γάμο ή την υπεράσπιση και διάσωση ενός γονέα με τον οποίο ταυτίζεται το παιδί και τον οποίο εκείνο θεωρεί, μερικές φορές μάλιστα λανθασμένα, ως θύμα. Τέτοιες συμμαχίες συμβαίνουν συχνά μεταξύ ενός παιδιού προεφηβικής ηλικίας και του γονέα που αντιτίθεται στο διαζύγιο. Η ομολογούμενη ατζέντα τέτοιων συμμαχιών είναι πιθανώς η αποκατάσταση του γάμου που απέτυχε, ενώ η κρυφή ατζέντα είναι συνήθως η εκδίκηση. Οι νέες συμμαχίες που προκύπτουν εξυπηρετούν διάφορες ψυχολογικές ανάγκες γονιών και παιδιών, όπως π.χ. την ανακούφιση της μοναξιάς που ακολουθεί το διαζύγιο και ως ισχυρό αντίδοτο στον μεγάλο ψυχικό πόνο από την απόρριψη και το αίσθημα αβοήθητου 2.

Στις χρόνιες διαμάχες μετά από το διαζύγιο, οι ισχυρότερες συμμαχίες συμβαίνουν στις ηλικίες 9-12 ετών. Στην προεφηβεία τα παιδιά συχνά αναπτύσσουν πολωμένες απόψεις υπό την πίεση και επήρεια του γονέα που επιδιώκει την αποξένωσή τους από τον γονέα-στόχο. Υπάρχουν γονείς που αποξενώνουν, και οι οποίοι μπορεί να περιμένουν επί χρόνια μέχρι τα παιδιά φτάσουν σ' αυτή την ηλικία με στόχο να τα κατευθύνουν σε καταστροφικές πράξεις και να αρχίσουν περισσότερες δικαστικές διώξεις 3.

Σύμφωνα με τους Wallerstein and Corbin 1, τέτοιες συμμαχίες φαίνεται πως γενικά δεν διαρκούν πολύ στη ζωή του παιδιού. Πολλοί νεαροί αναφέρουν αργότερα πως οι αντιδράσεις τους απέναντι στον «απαίσιο» γονιό κυριαρχούνταν από αντιλήψεις ανεξάρτητες από τη δική τους κρίση, κάτι για το οποίο μετανιώνουν ενώ είναι συχνά έντονος ο θυμός τους ότι εξαπατήθηκαν και δεν είχαν αληθινή σχέση και με τους δύο γονείς τους ή κάποιοι εκφράζονται με πολλή ενοχή για την άσχημη συμπεριφορά τους απέναντι στον ένα γονέα τους.

Τις τελευταίες δεκαετίες, παρατηρούμε στην καθημερινή κλινική παιδοψυχιατρική πρακτική τα διαρκώς αυξανόμενα αιτήματα χωρισμένων κυρίως γονέων (συνήθως μητέρων) για σεξουαλική (ή/και σωματική) κακοποίηση του παιδιού τους από τον άλλο γονέα (συνήθως πατέρα), συχνά στα πλαίσια διαφορών και συγκρούσεων για την επιμέλεια, επικοινωνία, διατροφή και άλλα θέματα που συνοδεύουν και ακολουθούν το διαζύγιο, γεγονός που προκύπτει και από τη διεθνή εμπειρία 4.

Σήμερα πια, ολοένα και περισσότερες τέτοιες περιπτώσεις παιδιών εξετάζονται επανειλημμένα και για πολλά χρόνια από διάφορες υπηρεσίες καθώς και από ιδιώτες ειδικούς ψυχικής υγείας, οι οποίοι στερούνται συχνά ειδικής γνώσης και εμπειρίας, διαδικασία που από μόνη της μπορεί να προκαλέσει κακοποίηση σε ένα παιδί και θέτει σε αμφιβολία την αξιοπιστία των ισχυρισμών του, ακόμα κι αν αυτοί είναι αληθινοί.

Δύο σύνδρομα, τα οποία συμβαίνουν με αυξημένη συχνότητα από τη δεκαετία του 1980, περιγράφονται στη συνέχεια. Το πρώτο καλείται «Ισχυρισμοί για Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών σε Πλαίσια Συγκρουσιακών Διαζυγίων» (ή Sexual Abuse Allegation in Divorce Syndrome, SAID Syndrome) και το δεύτερο «Σύνδρομο Αποξένωσης από τον Γονέα» (Parental Alienation Syndrome, PAS Syndrome).

Ισχυρισμοί για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών σε πλαίσια συγκρουσιακών διαζυγίων (ή Sexual Abuse Allegation in Divorce Syndrome, SAID Syndrome)

Στις ΗΠΑ τα ποσοστά ψευδών ή μη επιβεβαιωμένων καταγγελιών σεξουαλικής κακοποίησης αφορούσαν τις μισές περίπου περιπτώσεις σε παιδιά προσχολικής ηλικίας5,6. Σύμφωνα με άλλα στοιχεία, το 1993 τα ποσοστά μη τεκμηριωμένων ισχυρισμών κακοποίησης εκτοξεύθηκαν στο 66% (έναντι 35% το 1975) και σε πολλές περιπτώσεις αναφερόμενης κακοποίησης στα πλαίσια διαζυγίων ήταν ψεύτικες και η πλειοψηφία τους προέρχονταν από γυναίκες (μητέρες). Βεβαίως η μη τεκμηρίωση των ισχυρισμών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν έχει συμβεί σεξουαλική κακοποίηση ή ότι απαραίτητα υπάρχει πρόθεση, αφού μπορεί να έχουν παρεξηγηθεί λόγια ή συμπεριφορές των παιδιών6. Τα παιδιά στις περιπτώσεις αυτές χρησιμοποιούνται σαν πιόνια του ενός γονέα στην προσπάθειά του να πληγώσει ή ακόμα και να καταστρέψει τον άλλο γονέα και πρώην σύζυγο. Οι ισχυρισμοί κακοποίησης, ακόμα και αν αποδειχθούν ψεύτικοι, μπορεί να έχουν βλαπτική επίδραση στη ζωή ενός ανθρώπου, καθώς και του παιδιού του.

Αντίθετα, σύμφωνα με τη μελέτη των Thoennes and Tjaden 7, η οποία είχε χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Κέντρο Παιδικής Κακοποίησης και Παραμέλησης των ΗΠΑ, το ποσοστό δεν ξεπερνούσε τότε το 2%. Σύμφωνα με τις ερευνήτριες, τα δικαστήρια και οι υπηρεσίες προστασίας των παιδιών θα πρέπει να συνεργάζονται και συντονίζονται στη διαχείριση τέτοιων περιπτώσεων και να τους παρέχουν το χρόνο και την προσοχή που απαιτούν.

Και τα ίδια τα παιδιά όμως είναι πιθανό να κάνουν ψευδείς καταγγελίες για λόγους συνειδητούς ή ασυνείδητους, ή αντίθετα να αρνηθούν κακοποίηση που έχει συμβεί. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παιδιών που είναι «προγραμματισμένα», ιδιαίτερα όταν υπάρχουν διαφορές και διενέξεις μεταξύ των γονέων τους 8.

Στις περιπτώσεις αυτές τα παιδιά χρησιμοποιούν ορολογία και λέξεις των ενηλίκων, «παπαγαλίζουν» την ίδια ιστορία ξανά και ξανά, σαν να την έχουν απομνημονεύσει, σε αντίθεση με παιδιά που έχουν πραγματικά κακοποιηθεί και δεν επιθυμούν να μιλούν για την εμπειρία τους αφού ντρέπονται ή τους είναι επώδυνο. Επιπλέον είναι λιγότερο πιθανό να δώσουν λεπτομέρειες ή λογική συνέχεια στα γεγονότα. Στις ερωτήσεις απαντούν με ασάφειες και αοριστίες ή γυρνούν προς τον γονέα για βοήθεια9. Στα μικρότερα παιδιά παίζουν ρόλο η φαντασία, η υποβολιμότητα και οι κατευθυντικές ερωτήσεις, ενώ στα μεγαλύτερα μπορεί να υπάρχει επιθυμία να εκδικηθούν ή να αντλήσουν κάποιο όφελος 10.

Σύμφωνα με τους Paradise et al 11, σε 39% των περιστατικών τους με αναφερόμενη σεξουαλική κακοποίηση εναντίον του γονέα, υπήρχαν διαφορές σε θέματα επιμέλειας ή επικοινωνίας. Στην ίδια μελέτη, τα παιδιά αυτά ήταν μικρότερης ηλικίας συγκριτικά με παιδιά στα οποία δεν υπήρχαν τέτοια θέματα, και οι ισχυρισμοί για σεξουαλική κακοποίηση εδραιώνονταν λιγότερο συχνά όταν συνυπήρχαν γονικές συγκρούσεις (67% έναντι 95%, μη σημαντική διαφορά), εντούτοις εδραιώνονταν σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις.

H Καναδική Μελέτη Επίπτωσης Αναφερόμενης Κακοποίησης και Παραμέλησης Παιδιών 12, η οποία στηρίχθηκε στη μελέτη 7672 περιπτώσεων από τις υπηρεσίες πρόνοιας της χώρας, έδειξε πως περισσότερες από το 1/3 από αυτές δεν αποδείχθηκαν, αλλά μόνο 4% όλων των περιπτώσεων θεωρήθηκαν πως κατασκευάστηκαν με πρόθεση. Μεταξύ των περιπτώσεων με διαφωνίες για την επιμέλεια του παιδιού ή την επικοινωνία μαζί του, το ποσοστό ψευδών καταγγελιών ήταν μεγαλύτερο, δηλαδή 12%.

Η συνηθέστερη μορφή επινοημένης κακομεταχείρισης ήταν η παραμέληση, ενώ άτομα που κατήγγειλαν ανώνυμα και γονείς που δεν είχαν την επιμέλεια (συνήθως πατέρες) έκαναν συχνότερα καταγγελίες με πρόθεση. Από το σύνολο των καταγγελιών με πρόθεση, οι γονείς που είχαν την επιμέλεια (συνήθως μητέρες) και τα παιδιά είχαν τις λιγότερες πιθανότητες να κατασκευάσουν καταγγελίες κακοποίησης ή παραμέλησης.

Σε άλλη μελέτη βρέθηκε πως τουλάχιστον 24% των αποφάσεων επιβεβαίωσης των καταγγελιών είναι είτε ψευδείς θετικές είτε ψευδείς αρνητικές 13. Πολλοί πιστεύουν πως τα παιδιά «λένε πάντα την αλήθεια», αγνοώντας το γεγονός πως τα παιδιά μπορούν να εκπαιδευτούν να «παπαγαλίσουν» σχεδόν ο,τιδήποτε και να κατευθύνονται ώστε να σχετίζουν ιστορίες αληθινές και ψεύτικες, να χρησιμοποιούνται σαν πιόνια και να εμπλακούν ή όχι στους βλαβερούς χειρισμούς ή τη νοοτροπία του γονέα που κατηγορεί ή και αποξενώνει το παιδί του από τον άλλο γονέα 14.

Το σύνδρομο αποξένωσης από τον γονέα (Parental Alienation Syndrome)

Πρόκειται για ακραίο φαινόμενο που συμβαίνει συνήθως στα πλαίσια έντονα συγκρουσιακών διαζυγίων και από μερικούς θεωρείται μορφή κακοποίησης του παιδιού, ενώ αντίθετα άλλοι αμφισβητούν την ύπαρξή του, αφού δεν περιλαμβάνεται στα ισχύοντα διαγνωστικά ταξινομητικά συστήματα της ψυχιατρικής. Περιγράφονται τρεις διαφορετικοί τύποι γονέων που αποξενώνουν τα παιδιά τους από τον άλλο γονέα 15.

Ο πρώτος είναι ο αφελής που αναγνωρίζει τη σημασία και ενθαρρύνει τη σχέση των παιδιών του με τον άλλο γονέα και μόνο περιστασιακά θα κάνει ή θα πεί κάτι που μπορεί να αποξενώσει, χωρίς όμως να έχει τέτοια πρόθεση. Ο δεύτερος είναι ο γονέας που ενεργά αποξενώνει με τη συμπεριφορά του τα παιδιά από τον γονέα τους. Μπορεί ακόμα και να αφήνει στα παιδιά την επιλογή εάν θέλουν ή όχι επαφή με τον άλλο γονέα. Ο τρίτος τύπος είναι εκείνος που με εμμονή κάνει οτιδήποτε για να συμμαχήσει με τα παιδιά καθώς επίσης και να τα αποξενώσει από τον άλλο γονέα (γονέα-στόχο). Μερικά από τα όπλα που χρησιμοποιούν τέτοιοι γονείς είναι ψεύτικοι ισχυρισμοί για σωματική ή σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση των παιδιών τους ή ψυχική αρρώστια ή αλκοολισμό ή χρήση ουσιών ή ομοφυλοφιλία του γονέα-στόχου. Πρόκειται για μορφή γονεκτομής (parentectomy) ή απομάκρυνσης ή απάλειψης του γονέα-στόχου από τη ζωή των παιδιών του.

Στις ελαφρές περιπτώσεις του συνδρόμου υπάρχει, μεταξύ άλλων, έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ παιδιού και γονέα-στόχου ανάμεσα στις επισκέψεις, το παιδί εκφράζεται αρνητικά γι' αυτόν. Στη μέτριας βαρύτητας αποξένωση το παιδί εκφράζει δυσαρέσκεια για τις επισκέψεις στο γονέα-στόχο, αρνείται να ακούσει οτιδήποτε γι' αυτόν, ιδιαίτερα εάν είναι καλό, αρνείται να μιλήσει απευθείας μαζί του ή/και ευχαριστείται να ακούει αρνητικά νέα γι' αυτόν. Εκδηλώσεις σοβαρής αποξένωσης αποτελούν η ανοικτή κριτική του γονέα-στόχου, η απαίτηση από το παιδί να κρατάει μυστικά από αυτόν, παντελής έλλειψη ευγένειας προς τον γονέα-στόχο και ψεύτικοι ισχυρισμοί κακοποίησης 16.

Στις τελευταίες περιπτώσεις, οι ειδικοί ψυχικής υγείας γίνονται ακροατές ενός τρόπου σκέψης τύπου άσπρου-μαύρου, σχόλια για όλα ή τίποτα, καθώς και ότι υπάρχει ένας απόλυτα καλός και ένας απόλυτα κακός γονέας 16.

Διαχείριση-προτάσεις

Τα συγκρουσιακά διαζύγια αποτελούν ολοένα και συχνότερη αιτία προσέλευσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους. Δύο αρκετά συχνές εκδηλώσεις του φαινομένου είναι οι ψεύτικοι ισχυρισμοί κακοποίησης του παιδιού και η προσπάθεια αποξένωσής του από τον γονέα-στόχο, καταστάσεις οι οποίες, εκτός των άλλων επιπτώσεων στα παιδιά και τους γονείς τους, εγείρουν σημαντικά κλινικά και ηθικά θέματα 12.

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας (παιδοψυχίατροι, παιδοψυχολόγοι κλπ) που ασχολούνται με τέτοιες περιπτώσεις επιβάλλεται να διαθέτουν την ειδική γνώση, εμπειρία και ειδικές τεχνικές εξέτασης του παιδιού, να κατανοούν τα κίνητρα των εμπλεκομένων και να μπορούν να ξεχωρίζουν πραγματικές από ψεύτικες περιπτώσεις κακοποίησης 5, 13, 17, 18. Οι ειδικοί αυτοί πρέπει να είναι επιφυλακτικοί σε καταγγελλόμενες περιπτώσεις κακοποίησης σε πλαίσια διαζυγίων ή επιμέλειας παιδιών και να τεκμηριώνουν τέτοιες καταγγελίες 14. Από την άλλη μεριά, χρειάζεται μεγάλη προσοχή αφού υπάρχουν υψηλά ποσοστά πραγματικής σεξουαλικής κακοποίησης σε πλαίσια συγκρουσιακών γάμων 19.

Χρειάζεται επίσης να ελέγχεται η πιθανότητα ύπαρξης ψυχικής διαταραχής (π.χ. παραληρητικού τύπου) ή διαταραχής προσωπικότητας στους γονείς που καταγγέλλουν, αφού π.χ., συχνά γονείς με διαταραχές προσωπικότητας οριακού ή ναρκισσιστικού ή οιστριονικού (υστερικού) τύπου μπορεί να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά τους σαν πιόνια σε διεκδικήσεις επιμέλειας, επικοινωνίας κλπ. Άτομα με διαταραχή προσωπικότητας οριακού τύπου τυπικά παραμορφώνουν, υπερβάλλουν, περνούν τα λόγια τους σε πράξεις και συχνά ψάχνουν και καταφεύγουν σε ειδικούς με στόχο να συνεργαστούν με τις δικές τους παραληρητικές ιδέες 14.

Είναι απαραίτητη η συνεργασία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων ειδικών σε περιπτώσεις συγκρουσιακών διαζυγίων καθώς και η ενημέρωση και άλλων επιστημόνων που ασχολούνται με παιδιά (π.χ. εισαγγελείς ανηλίκων, δικαστές) σχετικά με το φαινόμενο και τις επιπτώσεις του 7,13,20.

Οι δικαστές χρειάζεται να αξιολογούν στοιχεία που είναι τεκμηριωμένα ή όχι, αλλά απλώς λέγονται, να επισημαίνουν τις ασάφειες και ασυνέπειες, και να παίρνουν αποφάσεις που δεν θα επιτρέπουν χρονοβόρες διαδικασίες βλαπτικές για τα παιδιά. Σε σοβαρές τουλάχιστον περιπτώσεις αποξένωσης η νομοθεσία να προβλέπει την επιβολή θεραπείας στον γονέα που συνειδητά και με δόλο αποξενώνει, την αφαίρεση της επιμέλειας από αυτόν/ήν, αποκατάσταση της σχέσης παιδιού και γονέα-στόχου, και την επιβολή βαριάς χρηματικής ποινής 14.

Σε μερικές πολιτείες των ΗΠΑ πρόσφατα εφαρμόζονται νέοι νόμοι για την τιμωρία γονέων, οι οποίοι εν γνώσει τους και με δόλο κατασκευάζουν καταγγελίες κακοποίησης, προκειμένου να κερδίσουν οικονομικά, υλικά ή σε θέματα επιμέλειας των παιδιών τους.

Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχουν ή δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς θεσμοί όπως το Οικογενειακό Δικαστήριο, το σώμα πραγματογνωμόνων, ειδικά τμήματα και υπηρεσίες, ενώ είναι ανεπαρκώς στελεχωμένες οι αρμόδιες εισαγγελικές κ.ά. υπηρεσίες. Αποτέλεσμα της υπάρχουσας δυσλειτουργίας στη χώρα μας είναι, μεταξύ άλλων, μικρός αριθμός ειδικών ψυχικής υγείας σε συγκεκριμένες παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες, κυρίως γενικών νοσοκομείων, να σηκώνουν χωρίς την αναγκαία υποστήριξη το δυσανάλογο βάρος τέτοιων περιστατικών, με επιπτώσεις και στη γενικότερη λειτουργία αυτών των υπηρεσιών.

Συχνά υπάρχει ανάγκη για θεραπεία του παιδιού ή/και των γονέων του, με τη μορφή της ατομικής ή οικογενειακής ψυχοθεραπείας ή/και συμβουλευτικής των γονέων. Οι παιδίατροι και άλλοι ειδικοί υγείας που ανιχνεύουν τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να τις παραπέμπουν σε εξειδικευμένους ειδικούς ψυχικής υγείας για περαιτέρω διαχείριση και θεραπεία.

Τέλος, είναι σημαντικό να αναγνωριστεί από όλους τους εμπλεκόμενους η σημασία του, γενικά παραγνωρισμένου, ακόμα και σήμερα, ρόλου και της ουσιαστικής παρουσίας του πατέρα ή κάποιου πατρικού υποκατάστατου στη ζωή των παιδιών 21-24. Στη χώρα μας, συχνά αμφισβητούνται αποφάσεις δικαστηρίων, οι οποίες στη μεγάλη πλειοψηφία είναι υπέρ των χωρισμένων μητέρων, λόγω μη επαρκούς τεκμηρίωσης ή ακόμα και προκατάληψης.

Συμπερασματικά, είναι αναγκαίο να ληφθούν μέτρα σε όλα τα παραπάνω επίπεδα ώστε να περιοριστούν οι επιπτώσεις του προβλήματος των συγκρουσιακών κυρίως διαζυγίων προς όφελος πρωτίστως των παιδιών, των οικογενειών τους καθώς και όλων των εμπλεκομένων ειδικών ψυχικής υγείας, δικαστικών λειτουργών, νομικών και άλλων. Σε αντίθετη περίπτωση προκαλείται ανασφάλεια και απώλεια της εμπιστοσύνης στα παιδιά που έχουν ανάγκη να νοιώθουν ότι μεγαλώνουν σε ένα κόσμο που τους παρέχει αγάπη, ασφάλεια και προστασία.

πηγη ΓΟΝΙΣ

Ανώτατο Δικαστήριο απερριψε προσφυγη μητερας που δεν ηθελε κοινη επιμελεια

2014-05-24T16:22:00.000+02:00

Κοινή Επιμέλεια παρόλο που και οι δύο γονείς δεν μπορούν να συμφωνήσουν.

Αυτός είναι πολιτισμός! Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τσεχίας απέρριψε προσφυγή της μητέρας που δεν ήθελε κοινή επιμέλεια.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τσεχίας (το αντίστοιχο του Αρειου Παγου στην Ελλάδα), απέρριψε την προσφυγή της μητέρας κατά της ετυμηγορίας, της από κοινού επιμέλειας.

Η διαφωνία ενός από τους γονείς, δεν αποτελεί εμπόδιο για τις δικαστικές αποφάσεις για την από κοινού επιμέλεια.

Το κύριο κριτήριο πρέπει να είναι το συμφέρον του παιδιού, το οποίο περιλαμβάνει τη διατήρηση μιας σχέσης και με τους δύο γονείς.

Αυτό προκύπτει από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τσεχίας, το οποίο απέρριψε την ένσταση κατά της ετυμηγορίας, της από κοινού επιμέλειας σύμφωνα με το zpravy.aktualne.cz.

Η μητέρα προσέφυγε για λογαριασμό του παιδιού της. Σύμφωνα με το Συνταγματικό Δικαστήριο όμως, εάν οι συνθήκες είναι καλές για το παιδί, είναι σκόπιμο, και οι δύο γονείς να συμμετάσχουν στην ανατροφή του παιδιού.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πρωτοβάθμιο Επαρχιακό Δικαστήριο της Πράγας, με την πρώτη απόφαση απέκλεισε την εναλλακτική φροντίδα, στο δευτεροβάθμιο όμως Δημοτικό Δικαστήριο της Πράγας, κατέληξε σε τελείως διαφορετικό συμπέρασμα.

Το παιδί, το οποίο ήταν τότε δύο χρονών, αποφάσισε εναλλασσόμενη επιμέλεια στους γονείς ανά εβδομαδιαία διαστήματα. Η μητέρα διαφώνησε με την επιλεγείσα λύση.

*στον όρο εναλλακτική φροντίδα, συνυπάρχει η κοινή επιμέλεια και η εναλλασσόμενη κατοικία

Η μητέρα στην προσφυγή της υποστήριξε ότι το παιδί θα έχανε από την απόφαση της κοινής επιμέλειας, το σύνολο του οικογενειακού υπόβαθρου και την αίσθηση της ασφάλειας, λόγω του ότι το παιδί θα μετακινούνταν διαρκώς, γιατί ο κάθε γονέας ζει σε άλλη πόλη.

Πρώτα είναι το συμφέρον του παιδιού, όχι οι γονείς

Σύμφωνα με την προσφυγή της μητέρας, το δικαστήριο δεν πρέπει να υπαγορεύει εναλλασσόμενη επιμέλεια, όταν υπάρχει διαφωνία μεταξύ των δυο γονέων. Αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο, σε πολλές προγενέστερες διαπιστώσεις τόνισε ότι το κριτήριο για την τοποθέτηση ενός παιδιού σε εναλλακτική φροντίδα, δεν λαμβάνει υπόψη την επιθυμία των γονέων, αλλά κυρίως τα συμφέροντα των παιδιών.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο θεωρεί ότι η Εναλλασσόμενη Φροντίδα είναι για την πληρέστερη εκπλήρωση των δικαιωμάτων του παιδιού και στους δύο γονείς, ακόμη και στην περίπτωση όπου το ζευγάρι δεν ζει μαζί. Το παιδί πρέπει να διατηρεί μια καλή σχέση και με τους δύο γονείς, και να παραμείνει μέρος της καθημερινής ζωής του.

Επίσης, αυτή τη φορά, οι συνταγματικοί δικαστές επικύρωσαν την άποψη του Δημοτικού Δικαστηρίου της Πράγας, στην οποία η εναλλασσόμενη επιμέλεια, τουλάχιστον εν μέρει, αντισταθμίζει την απώλεια του πλήρους υπόβαθρου της οικογένειας.

Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή

Την ίδια στιγμή, ο δικαστής τόνισε ότι στην εναλλασσόμενη φροντίδα, η δικαιοσύνη πρέπει να αποφασίσει σε μεμονωμένες περιπτώσεις, πάντα με βάση τις ατομικές περιστάσεις και αφού εξακριβωθεί ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο δήλωσε επίσης ότι η δικαιοσύνη εν μέρει μπορεί να έχει τις καλύτερες προθέσεις για τα παιδιά με τις αποφάσεις της για εναλλασσόμενη φροντίδα, αλλά το αρμονικό εκπαιδευτικό περιβάλλον δεν μπορεί να δημιουργηθεί χωρίς τις προσπάθειες των γονέων.

"Αυτό θα ήταν ευθύνη τους, ως εκ τούτου οι γονείς θα πρέπει να το γνωρίζουν αυτό και πρέπει επίσης να προσαρμόσουν αμοιβαία τις σχέσεις τους στην εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης για να δημιουργήσουν ένα ιδανικό εκπαιδευτικό περιβάλλον για το παιδί τους", αναφέρει το ψήφισμα της Συγκλήτου της Τσεχική Δημοκρατίας, με εισηγητή τον Jaroslav FENYK.

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Οι χωρισμένοι μπαμπάδες πρέπει να έχουν περισσότερο χρόνο με τα μωρά τους

2014-05-24T16:13:00.000+02:00

Οι χωρισμένοι μπαμπάδες πρέπει να έχουν περισσότερο χρόνο με τα μωρά τους.

Εξαπάτηση χωρίς καμία επιστημονική απόδειξη, ότι τα παιδιά ηλικίας κάτω των τεσσάρων ετών θα πρέπει να ζουν κυρίως ή αποκλειστικά με τις μητέρες τους, μετά το διαζύγιο.

Έχετε ακούσει ότι τα παιδιά κάτω από την ηλικία των τεσσάρων ετών θα πρέπει να ζουν κυρίως ή αποκλειστικά με τις μητέρες τους, μετά το διαζύγιο των γονιών τους, έστω και η μια διανυκτέρευση υπό τη φροντίδα του πατέρα τους, δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα - ειδικά για τα βρέφη;

Αν ναι, τότε έχετε παραπλανηθεί! ακριβώς όπως οι πιο πολλοί δικηγόροι, οι δικαστές και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν παραπλανηθεί από αυτές τις εκθέσεις.

Εκατόν δέκα διεθνείς εμπειρογνώμονες, λένε ότι εξαπατηθήκαμε!

Εκατόν δέκα (110) διεθνείς εμπειρογνώμονες έχουν υιοθετήσει το συμπέρασμα από τον ψυχολόγο Richard Warshak στην πρόσφατη ερευνητική εργασία του: Δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη που να δικαιολογεί τον περιορισμό ή την αναβολή διανυκτέρευσης του παιδιού με τον μπαμπά, μέχρι την ηλικία των τεσσάρων.

Δυστυχώς, οι ανησυχητικές αναφορές για τις διανυκτερεύσεις εξακολουθούν να αφθονούν, στερώντας από πολλά μωρά και νήπια, την νυχτερινή φροντίδα από τους μπαμπάδες τους.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, τέθηκε ως στόχος να απαντήσουν στο ερώτημα: Πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι - συμπεριλαμβανομένων και των εκπαιδευμένων επαγγελματιών που εμπλέκονται στη λήψη αποφάσεων και την επιμέλεια των παιδιών και στην μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου για την επιμέλεια - μπορεί να πιστεύουν ότι η διανυκτέρευση είναι τόσο επιζήμια για τα βρέφη και τα νήπια;

Η απάντηση περιλαμβάνει μια διαδικασία που ονομάζεται woozling ή εξαπάτηση.

Τι είναι το "Woozle". Ο όρος προέρχεται από μια παιδική ιστορία, όπου ένα παιδί μαζί με τους φίλους του απέκτησαν εμμονή με την ιδέα ότι καταδιώκονται από ένα τρομακτικό θηρίο που ονομάζεται woozle. Στην πραγματικότητα, φυσικά, δεν υπήρχε woozle. Απλώς έβλεπαν τα δικά τους ίχνη γύρω από ένα δέντρο. Είχαν εξαπατηθεί από τα ελαττωματικά "δεδομένα".

Ο κοινωνιολόγος Richard Gelles επεσήμανε πριν από πολλά χρόνια ότι μια πεποίθηση ή μια αξίωση που βασίζεται σε ανακριβή, μερικώς ή ατελώς στοιχεία - δεδομένα, που έχουν επαναληφθεί τόσο συχνά ώστε τελικά οι άνθρωποι μπορούν να το πιστέψουν. Αυτό ονομάζεται "woozle" δηλαδή εξαπάτηση.

Η εξαπάτηση ή η παραπλάνηση με λανθασμένα στοιχεία οδηγούν σε άστοχες δημόσιες πολιτικές.

Ειδικά σε θέματα τόσο σημαντικά όπως ο χρόνος που πρέπει να περνούν οι πατέρες με τα παιδιά τους, θα πρέπει να είμαστε περισσότερο ευαισθητοποιημένοι αντί να αφήνουμε να μας εξαπατούν από διάφορες εκθέσεις χωρίς «επιστημονική απόδειξη».

Θα πρέπει να επισύρουμε την προσοχή μας σε αυτές τις μελέτες που έχουν δηλωθεί με εσφαλμένα στοιχεία ή παρερμηνεύονται με τρόπους που μπορεί να οδηγήσουν σε άστοχες δημόσιες πολιτικές. Αλλά ως άτομα, έχουμε επίσης την ευθύνη να εξετάσουμε πιο προσεκτικά αυτές τις μελέτες που λαμβάνουν την περισσότερη προσοχή.

Δεν θέλετε να καταλήξετε σαν τα παιδιά της ιστορίας που φοβούνται κάτι που δεν θα έπρεπε ποτέ να τους έχει προκαλέσει φόβο.

Διαβάστε όλο το άρθρο της Linda Nielsen, Καθηγήτρια Εφηβικής & Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Wake Forest, που ειδικεύεται στις σχέσεις Πατέρα-Κόρης και της Κοινής Ανατροφής των παιδιών, ΕΔΩ.

Πηγή: http://equalparentinggreece.blogspot.gr/

Τι είναι η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα

2014-05-14T22:06:00.000+02:00

Τι είναι η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα

Γονική Εχθρική Επιθετικότητα, Hostile Aggressive Parenting (HAP)

Γονική Εχθρική Επιθετικότητα ( HAP ) ορίζεται ως : Μια γενικότερη συμπεριφορά, χειραγώγησης, πράξεων ή λήψης αποφάσεων ενός προσώπου (συνήθως του γονέα ή κηδεμόνα) που είτε άμεσα είτε έμμεσα :

1) δημιουργεί αδικαιολόγητες δυσκολίες ή παρεμβολές στη σχέση ενός παιδιού με ένα άλλο άτομο (συνήθως με τον γονέα ή τον κηδεμόνα) που ασχολείται με την ανατροφή του παιδιού,

2) προωθεί ή υποστηρίζει μια αδικαιολόγητη αδικία ή ανισότητα στις γονικές διευθετήσεις μεταξύ των γονέων του παιδιού ή των κηδεμόνων,

3) να προωθεί τις συνεχείς και περιττές συγκρούσεις μεταξύ των γονέων ή των κηδεμόνων και που επηρεάζει αρνητικά την γονική ανατροφή των παιδιών και την ευημερία ενός παιδιού.

Η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα ( HAP ) είναι πιο εμφανής στις διαφορές επιμέλειας του παιδιού και που συχνά χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την ευθυγράμμιση του παιδιού με έναν από τους γονείς κατά τη διάρκεια της εκδίκασης για την επιμέλεια ή τον έλεγχο του παιδιού.

Ωστόσο, το HAP μπορεί να είναι παρών σε σχεδόν οποιαδήποτε κατάσταση όπου δύο ή περισσότερα άτομα που εμπλέκονται στη ζωή ενός παιδιού είναι σε αντίθεση με τον άλλον για το πώς ένα παιδί μπορεί να ανατραφεί ή να επηρεαστεί από τα συμβαλλόμενα μέρη. Το HAP μπορεί να είναι παρόν σε κάποιο βαθμό, ακόμη και όταν τα ζευγάρια εξακολουθούν να ζουν μαζί.

Η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα, Hostile Aggressive Parenting (HAP) συχνά συγχέεται με το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης, Parental Alienation Syndrome (PAS), ένας όρος που επινοήθηκε από τον Dr Richard Gardner, το HAP και το PAS δεν είναι το ίδιο.

Το HAP αναφέρεται στις συμπεριφορές, τις δράσεις και τις αποφάσεις ενός ατόμου, ενώ, το PAS σχετίζεται με την ψυχολογική κατάσταση του παιδιού. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων το ΗΑΡ είναι η αιτία του PAS.

Η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα δεν περιορίζεται στους βιολογικούς γονείς, αλλά ισχύει και για κάθε άλλο φύλακα του παιδιού όπως - παππούδες και γιαγιάδες, μέλη της ευρύτερης οικογένειας, άτομα παροχής ημερήσιας φροντίδας και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που μπορεί να εμπλέκεται στη φροντίδα και στην ανατροφή ενός παιδιού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη και ένα γονέα που είναι σε σύγκρουση με τους παππούδες του παιδιού, μερικές φορές ακόμη και τους ίδιους τους γονείς του γονέα !

Οποιαδήποτε μορφή παρέμβασης σε μια κανονική, υγιή σχέση μεταξύ ενός παιδιού και ενός ατόμου (συνήθως έναν από τους γονείς ) που προκαλείται από άλλο πρόσωπο ή οργανισμό που έχει κάποιο έλεγχο ή επιρροής επάνω στο παιδί, είναι λάθος και τελικά προκαλεί συναισθηματική και ψυχολογική βλάβη στο παιδί.

Σε όλο αυτό το κείμενο, η λέξη « γονέας » θεωρείται συνώνυμο με τον « φύλακα ».

Η Γονική Εχθρική - Επιθετικότητα είναι μορφή παιδικής κακοποίησης

Η Γονική Εχθρική - Επιθετικότητα είναι μια πολύ σοβαρή και επιζήμια μορφή κακοποίησης και κακομεταχείρισης που οι γονείς και ακόμη και άλλα μέλη της οικογένειας μπορούν να συμμετέχουν. Το HAP πιο συχνά εντοπίζεται σε άτομα που έχουν προσωπικότητες για έλεγχο και εκφοβισμό - bullying ή άτομα με ήπιες έως σοβαρές διαταραχές της προσωπικότητας.

Το HAP μπορεί να είναι ένας παράγοντας σε όλους τους τύπους ρυθμίσεις της γονικής μέριμνας, συμπεριλαμβανομένων της αποκλειστικής επιμέλειας της μητέρας, της αποκλειστικής επιμέλειας του πατέρα και της από κοινού επιμέλειας. Είναι ενδιαφέρον, ότι πιο συχνά η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα (HAP) έχει εντοπιστεί και καταγγελθεί στους γονείς που έχουν την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού τους και ειδικά στην πιο σοβαρή μορφή της.

Σε γενικές γραμμές, οι γονείς που εμφανίζουν την Γονική Εχθρική Επιθετικότητα δεν έχουν καταφέρει να προχωρήσουν με τη δική τους ζωή, αντ' αυτού, διακατέχονται από τα αρνητικά συναισθήματα τους και θέλουν να συνεχίσουν να ασκούν την εξουσία και τον έλεγχο της ζωής του πρώην συζύγου τους, στην γονική ανατροφή των παιδιών του πρώην συζύγου τους και σε μεγάλο βαθμό, πάνω στην σχέση των παιδιών με τον πρώην σύζυγο τους. Οι γονείς που εμφανίζουν το HAP, θα κατηγορήσουν όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους.

Ο υψηλός βαθμός συγκρούσεων κατά τη διάρκεια συγκρούσεων για την επιμέλεια και οι αντιδικίες είναι σχεδόν σίγουρα σημεία σε αυτές τις πληγείσες οικογένειες. Ο Εχθρικός Επιθετικός γονέας δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τις ανάγκες του παιδιού του και σε πολλές περιπτώσεις βλέπει το παιδί του ως αντικείμενο αποκλειστικής κατοχής του που του ανήκει και ότι άλλα πρόσωπα δεν έχουν κανένα δικαίωμα στο παιδί, ειδικά όχι ο άλλος γονέας του παιδιού ή άλλα πρόσωπα, που δεν αρέσουν στον Εχθρικό Επιθετικό γονέα.

Ο Εχθρικός Επιθετικός γονέας θα χρησιμοποιήσει το παιδί ως όπλο εναντίον των άλλων, τον σύζυγο και τα μέλη της οικογένειας του, όποτε του δοθεί η ευκαιρία. Θυμωμένοι και εκδικητικοί, οι HAP γονείς είναι συχνά σε θέση να φέρουν μια βασιλεία του τρόμου και της εκδίκησης, στον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια του παιδιού και της οικογένειας του, στόχος τους είναι να τους βγάλουν από τη ζωή του παιδιού ή τουλάχιστον να βλάψουν σοβαρά τη σχέση του παιδιού τους με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του άλλου γονέα.

Η Γονική Εχθρική Επιθετικότητα θεωρείται από πολλούς ειδικούς υγειονομικής περίθαλψης και νομικούς ως ανθυγιεινή, αντικοινωνική, συμπεριφορά κακοποίησης, η οποία είναι συναισθηματικά επιζήμια και αντίθετα προς το συμφέρον του παιδιού. Με άλλα λόγια, είναι δυσλειτουργική ανατροφή των παιδιών, συναισθηματική κακοποίηση των παιδιών από τον Εχθρικό Επιθετικό γονέα.

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Δικαστικη Αποφαση υποχρεωνει την μητερα που εχει την επιμελεια, να παραδιδει τα παιδια στο σπιτι του πατερα που ζει σε αλλη πολη

2014-05-14T22:02:00.000+02:00

Δικαστικη Αποφαση υποχρεωνει την μητερα που εχει την επιμελεια, να παραδιδει τα παιδια στο σπιτι του πατερα που ζει σε αλλη πολη.

Μοιράζεται το βάρος των μετακινήσεων μεταξύ των γονέων.

Πρόσφατη Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τακτική διαδικασία) υποχρεώνει την ασκούσα την επιμέλεια μητέρα, η οποία μετοίκησε σε άλλη πόλη από αυτήν που ήταν η οικογενειακή στέγη πριν το διαζύγιο, να παραδίδει η ίδια (η μητέρα) τα παιδιά Σαββατοκύριακo παρά Σαββατοκύριακο του μήνα στο σπίτι του πατέρα, αντί για την απολύτως σχεδόν μέχρι σήμερα κρατούσα άποψη στη νομολογία ο πατέρας αποκλειστικά να παραλαμβάνει τα τέκνα από το σπίτι της μητέρας, ακόμη και αν βρίσκεται σε άλλη πόλη.

Με την απόφαση αυτή διευκολύνεται σημαντικά η επικοινωνία των παιδιών με το γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια επειδή μοιράζεται το βάρος των μετακινήσεων μεταξύ των γονέων ώστε η επικοινωνία να είναι πραγματικά εφικτή, προς το συμφέρον των παιδιών.

Βεβαίως, αποτελεί ερώτημα αν προσδιορισμός του τόπου διαμονής των ανηλίκων θα έπρεπε να είναι αποκλειστική αρμοδιότητα αυτού που ασκεί την επιμέλεια γιατί έτσι στην πραγματικότητα τα παιδιά χάνουν τον ένα γονέα. Ωστόσο η παραπάνω απόφαση είναι ένα βήμα για την εξισορρόπηση τουλάχιστον του βάρους της μετακίνησης αφού συχνά το κόστος και ο χρόνος του ταξιδιού που συνήθως επιβαρύνει μόνο τον ένα γονέα είναι εξοντωτικό με αποτέλεσμα να ματαιώνεται η επικοινωνία.

Ο φορέας ΓΟΝ.ΙΣ αντιμετωπίζει από καιρό το πρόβλημα αυτό των μελών του και έχει ήδη επισημάνει το ζήτημα και της επικοινωνίας και της μετοίκησης και με ικανοποίηση βλέπουμε ότι οι απόψεις μας για την ανάγκη του παιδιού να ανατρέφεται και από τους δύο γονείς βρίσκουν ανταπόκριση. Ιδιαίτερα σήμερα την εποχή της οικονομικής κρίσης οι περιπτώσεις μετεγκατάστασης έχουν αυξηθεί δραματικά και συχνά μετακινούνται γονείς με ή χωρίς τα παιδιά σε πολύ μεγάλες αποστάσεις ακόμα και σε άλλο κράτος .

Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει ή και αποκλείει, είτε την επικοινωνία, είτε την ενεργό συμμετοχή και των δύο γονέων. Επίσης η μετεγκατάσταση και η απομάκρυνση του παιδιού από τον ένα γονέα του πολλές φορές γίνεται χωρίς να είναι επιθυμία του άλλου γονέα και ενώ θα ήθελε να συμμετέχει ενεργά στην ανατροφή του.

Είναι ενθαρρυντικό που δικαστικές αποφάσεις αρχίζουν να αποτυπώνουν την κοινωνική επιταγή για ανατροφή των παιδιών και από τους δύο γονείς λαμβάνοντας υπόψη πρωτίστως το συμφέρον του παιδιού και δευτερευόντως το συμφέρον των γονέων ή του ενός γονέα.

Δείτε τα κύρια σημεία της απόφασης

σελ 2 , σελ 3 , σελ 6 , σελ 7 , σελ 8 (καντε κλικ πανω στην σελίδα)

Πηγή: ΓΟΝ.ΙΣ.

Φοβερό Βιντεο για τους Μπαμπαδες και την Γονικη Αποξενωση

2014-05-14T21:59:00.000+02:00

Φοβερό Βιντεο για τους Μπαμπαδες και την Γονικη Αποξενωση

Μπαμπάς - Γονική Αποξένωση

SUPPORT FATHERS RIGHTS IN GREECE

http://equalparentinggreece.blogspot.com

KIDS NEED BOTH PARENTS

https://www.facebook.com/IsotimoiGoneis

Δείτε το Βίντεο

Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο διέταξε Κοινή Επιμέλεια παιδιού με Εναλλασσόμενη Κατοικια, 6 Μήνες στον πατέρα και 6 Μήνες στην μητέρα

2014-05-07T19:08:00.000+02:00

Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο διέταξε Κοινή Επιμέλεια παιδιού με Εναλλασσόμενη Κατοικια, 6 Μήνες στον πατέρα και 6 Μήνες στην μητέρα.

Που φαντάζεστε; Στην Ελλάδα;; Μόνο σε Ευρωπαϊκό Κράτος που σέβεται τις Διεθνείς Συνθήκες για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Διαβάστε τι γίνεται στην Ευρώπη, και στην Ελλάδα τα απορρίπτουν!

Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει αυξημένο ενδιαφέρον σε πολλά Ευρωπαϊκά κράτη, όχι μόνο για την Κοινή Επιμέλεια των παιδιών αλλά και για την Εναλλασσόμενη Κατοικία των παιδιών.

Μεγαλώνει ο αριθμός των δικαστικών αποφάσεων που δίνουν προτεραιότητα στο παιδί ή παιδιά και στην εναλλασσόμενη επιμέλεια των γονέων πριν από την άσκηση της αποκλειστικής επιμέλειας σε έναν από αυτούς. Σε περίπτωση διαφορών που αφορούν τους ανήλικους θα πρέπει πάντα να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα του παιδιού που προστατεύονται σύμφωνα με την Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Είναι αυτονόητο ότι, στο σκεπτικό του δικαστηρίου σχετικά με την καταλληλότητα της εναλλακτικής ανατροφής του παιδιού, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη γνώμη των εμπειρογνωμόνων στον τομέα της ψυχολογίας του παιδιού. Σε γενικές γραμμές, η γνώμη των εμπειρογνωμόνων σε τέτοιου είδους διαφορές θα πρέπει να δίνει απαντήσεις σε ερωτήσεις από τους γονείς, αν είναι οι πιο ικανοί, αν είναι ή όχι εις βάρος τους η εναλλασσόμενη επιμέλεια του ανήλικου παιδιού, ποιος γονέας προτιμά το παιδί, ποια είναι η σχέση με τα αδέλφια (στην περίπτωση του χωρισμού από τα αδέλφια που έχει αντίκτυπο στα παιδιά). Ωστόσο, η εκτίμηση των γονέων στους οποίους θα πρέπει να ανατεθεί το παιδί, ή αν θα πρέπει να ανατεθεί στην εναλλακτική επιμέλεια των γονέων αποτελεί νομικό ζήτημα για το εν λόγω δικαστήριο.

Το δικαστήριο είναι απαραίτητο να παρακολουθεί το συμφέρον του παιδιού, να λαμβάνει υπόψη την προσωπικότητα του, τα ταλέντα, τις ικανότητες και τις δυνατότητες ανάπτυξης σε σχέση με τις συνθήκες διαβίωσης των γονέων. Οι ειδικοί συστήνουν γενικά την εναλλασσόμενη ανατροφή για τα παιδιά άνω των 5 ετών, αλλά έχει ήδη αρχίσει να διαδίδεται η τις ιδέα που θα μπορούσε ίσως να είναι ικανοποιητική η εναλλασσόμενη ανατροφή από την ηλικία των 3 ετών.

Πρωτοποριακή Δικαστική Απόφαση ενώ ο ένας γονέας ζούσε στην Τσεχία και ο άλλος στην Νέα Ζηλανδία!

Η πρακτική των τελευταίων ετών δείχνει ότι τα δικαστήρια στην Τσεχία χορηγούν στους γονείς την Κοινή Επιμέλεια του ανηλίκου και στην εναλλασσόμενη κατοικία, στους γονείς παρόλο την τεράστια απόσταση των κατοικιών του ενός γονέα από τον άλλο.

Για παράδειγμα, η απόφαση του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Πράγας č.j. 21 Co 522/2011-607 21.2.2012 τροποποίησε την αρχική απόφαση του Επαρχιακού Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου για την περί καθορισμού της εναλλασσόμενης επιμέλειας (δηλ. τα ανήλικα παιδιά που ήταν στην επιμέλεια της μητέρας για μια εβδομάδα και στην επιμέλεια του πατέρα την επόμενη εβδομάδα), έτσι ώστε ζητήθηκε από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο να αλλάξει την απόφαση αυτή κατόπιν αιτήσεως της μητέρας των ανήλικων παιδιών, την εναλλασσόμενη φροντίδα των γονέων, με ένα χρονικό διάστημα εναλλασσόμενου μισού έτους, σε σχέση με την απόσταση των κατοικιών των γονέων.

Η μητέρα πρότεινε την τροποποίηση της αρχικής απόφασης, με την αιτιολογία ότι είχε ένα φίλο ο οποίος στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Ζηλανδία και η μητέρα έπρεπε να μετακομίσει εκεί.

Το Διατακτικό της Απόφασης

Το Περιφερειακό Δικαστήριο της Πράγας, παραπέμποντας σε μια διαφορετική ερμηνεία του νόμου δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση να αλλάξει ούτως ώστε οι ανήλικοι που έχουν ανατεθεί στην επιμέλεια των δύο γονέων που εναλλάσσονται με το γεγονός ότι:

(I) Η μητέρα να αναλαμβάνει τα δυο ανήλικα από την επιμέλεια του πατέρα τους από το σπίτι του, στις 20 Ιούνη 2012 στις 9:00 π.μ. και να τα παραδίδει στη φροντίδα του πατέρα τους και τα δύο ανηλίκων στην ίδια χώρα και μέρος στις 20 Δεκεμβρίου 2012 στις 9:00 π.μ..

Ο πατέρας των δυο ανηλίκων θα πρέπει να τα παραδίδει στη μητέρα στον τόπο της κατοικίας του στις 20.6.2012 στις 9.00 π.μ., όπου η μητέρα των ανηλίκων θα τα αναλαμβάνει, η μητέρα των δύο ανηλίκων θα τα παραδίδει στον πατέρα στις 20.12 0,2012 στις 9:00 π.μ. στην οικία του πατέρα τους. Η εναλλασσόμενη φροντίδα, θα πρέπει να ακολουθηθεί στο εξής στο διάστημα των έξι μηνών για κάθε ημερολογιακό έτος.

(III) Διατροφή δεν θα καταβάλει ο ένας γονέας στον άλλο.

(IV.) Η μητέρα και ο πατέρας είναι υποχρεωμένοι να επιτρέπουν την περίοδο κατά την οποία τα παιδιά είναι υπό τη φροντίδα του άλλου γονέα, επικοινωνία μέσω τηλεφωνικής σύνδεσης ή μέσω Skype, ή να παρέχουν μια άλλου είδους οποιασδήποτε διαφορετική φωνητική ή βίντεο επικοινωνίας κάθε Τρίτη από τις 19.00 π.μ. έως τις 19.30 μ.μ. και την Κυριακή από 9:00 π.μ. εως 22.00 μ.μ., σύμφωνα με τη ζώνη ώρας της παραμονής των ανηλίκων.

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία έχουν την ανάγκη να έχουν τακτική επαφή με τους γονείς ακόμη κι αν κάποιος από τους γονείς μετακινείται για οποιοδήποτε λόγο, αξιολογώντας την ανάγκη για τακτική φροντίδα και την επαφή με τη μητέρα που ζει στο εξωτερικό και για το δικαίωμα των παιδιών να ζουν στο σημερινό περιβάλλον και τη ζωή στην πατρίδα τους, έτσι άλλαξαν την απόφαση, ώστε και τα δύο παιδιά θα είναι ένα εξάμηνο για να ζήσουν με τον πατέρα τους στην Τσεχική Δημοκρατία και ένα εξάμηνο με την μητέρα τους στη Νέα Ζηλανδία.

Έτσι κρίνουν τα πραγματικά δικαστήρια που βάζουν πρώτα ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ! και ΌΧΙ πρώτα το ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΟΡΝΙΖΑ !

Στην Ελλάδα αυτά ΔΕΝ αφήνει η Βιομηχανία των Διαζυγίων να γίνουν!
Δεν τους ενδιαφέρει το Πραγματικό Συμφέρον του Παιδιού, που είναι να έχει ΙΣΟΤΙΜΗ επαφή και με τους δυο γονείς!

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ. Πολύ δύσκολο να θεσπίσουν νόμο.

2014-04-23T09:37:00.001+02:00

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ. "Πολύ δύσκολο" να θεσπίσουν νόμο.

Σπιταλας Ο ΜΕΓΑΛΟ-EΠIΡΕΠΗΣ

2014-04-22T16:40:00.002+02:00

Σπιταλας ο Αιωνοβιος, ο Πατερ Ημων!

Ο ρολος του Σπιταλα στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Διαβαστε τι εκανε ο ανθρωπος!

http://synepimeleia.blogspot.gr/2011/03/blog-post_26.html

Παιδική Κακοποίηση! Το βίντεο που προβάλλεται στην Γαλλία και κόβει την ανάσα

2014-04-12T23:53:00.000+02:00

Παιδική Κακοποίηση! Το βίντεο που προβάλλεται στην Γαλλία.

Το βιντεο που προβαλλεται στην Γαλλια και κοβει την ανασα.

Μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης ενάντια σε όλες τις μορφές σωματικής ή ψυχικής βίας κατά των παιδιών, σύμφωνα με τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία κυρώθηκε από τη Γαλλία.

Μια μητέρα ενώ μιλάει στο τηλέφωνο, εκνευρίζεται από το παιχνίδι του γιου της και τον χαστουκίζει.

Δείτε το βίντεο

Πηγη: http://equalparentinggreece.blogspot.gr/

Θα καλύπτατε μια μάνα που βιάζει το μωράκι της;

2014-04-12T23:49:00.000+02:00

Θα καλύπτατε μια μάνα που βιάζει το μωράκι της;

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Το ΧΩΝΙ κρατάει ο Μάνος Κακλαμάνος:

Την περίοδο που εργαζόμουν στις εκπομπές ΖΟΥΓΚΛΑ και ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ, δεχόμασταν στο γραφείο εκατοντάδες καταγγελίες εβδομαδιαίως. Μία δεν θα τη ξεχάσω ποτέ.

Ο καταγγέλλων εμφανίστηκε καλοντυμένος 40άρης. Ζούσε με τη σύζυγό του σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της χώρας.

Ο ίδιος ήταν αναγνωρίσιμο πρόσωπο στην τοπική κοινωνία και η γυναίκα του, λόγω επαγγέλματος, ασχολιόταν με παιδιά. Θα γίνει κατανοητό γιατί δεν δίνονται περισσότερα στοιχεία.

Οι δυο τους είχαν ένα δίχρονο αγοράκι. Το τελευταίο διάστημα, ο πατέρας είχε διαπιστώσει περίεργες αντιδράσεις του μωρού του, όταν το έκανε μπάνιο, σε σημείο να του μπουν πονηρές υποψίες. Έβαλε κρυφές κάμερες σ' όλο το σπίτι.

Το βράδυ της ίδιας μέρας έβλεπε τη γυναίκα του να βιάζει το μωράκι τους με τη χρήση αγγουριού και άλλων αντικειμένων. Το μωράκι έκλαιγε σπαρακτικά και εκείνη ηδονιζόταν και συνέχιζε.

Τι να δικαιολογήσεις εδώ; Αν ο πατέρας δει αυτό το βίντεο με τα ίδια του τα μάτια, μπορεί ποτέ να ξεχάσει αυτή την εικόνα;

Ο καθωσπρέπει κύριος έγινε ράκος και κατέρρευσε μπροστά σ' έναν άγνωστο 22χρονο δημοσιογράφο. Και μετά σκούπισε τα μάτια του, ζήτησε συγγνώμη και βρήκε το κουράγιο να συνεχίσει.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε να κάνει, την επομένη το πρωί, ήταν να πάει το βίντεο στην εισαγγελέα ανηλίκων της περιοχής του.

Ζήτησε διαζύγιο διεκδικώντας την επιμέλεια του παιδιού του και κατήγγειλε την άρρωστη γυναίκα του, που επαναλαμβάνουμε ότι λόγω επαγγέλματος ερχόταν σε επαφή με πολλά παιδάκια καθημερινά. Λίγους μήνες μετά, καθόταν στο γραφείο μου και μου έλεγε τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας.

Η δικαιοσύνη απεφάνθη πως «το παιδί δεν χωρίζει από τη μητέρα» ενώ εις βάρος του ασκήθηκε ποινική δίωξη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων, επειδή έβαλε κρυφή κάμερα στο σπίτι τους. Αυτά μου είπε και με ρώτησε: Εγώ είμαι ο εγκληματίας;

Περιττή λεπτομέρεια ότι στενό συγγενικό πρόσωπο της κυρίας ήταν δικαστικός.

Η αφήγησή μου είναι απολύτως ειλικρινής. Όλα αυτά μου καταγγέλθηκαν πριν από 13 χρόνια περίπου. Ένας πατέρας έχασε το παιδί του από μια γυναίκα που το βασάνιζε και το βίαζε με αντικείμενα ενώ εκείνος βρέθηκε κατηγορούμενος για κακούργημα. Αλήθεια, αυτός είναι ο εγκληματίας;

Για την ιστορία: Ο πατέρας μου ξεκαθάρισε από το πρώτο μας ραντεβού ότι δεν θα μου αφήσει τις κασέτες ούτε ποτέ θα μιλούσε για το περιεχόμενό τους. Γιατί σε καμία περίπτωση δεν θα εξέθετε δημόσια το παιδί του. Τις έφερε μόνο για να με πείσει για την αλήθεια των λεγομένων του. Και να εξασφαλίσει από εμένα ότι αν στο μέλλον μας χρειαστεί, η εκπομπή θα τον στηρίξει στον αγώνα του απέναντι στο παραδικαστικό κύκλωμα που θα αντιμετώπιζε, δημοσιεύοντας ονόματα δικαστών! Αυτή ήταν η ελπίδα του. «Μόνο τη δημοσιότητα φοβούνται» μου έλεγε.

ΜΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ

Πηγή: toxwni.gr

Ο Εξαντλημένος χωρισμένος Μπαμπάς της διατροφής. Βίντεο

2014-04-12T23:47:00.000+02:00

Βίντεο. Ο Εξαντλημένος χωρισμένος Μπαμπάς.

Το Δίλημμα του Εξαντλημένου χωρισμένου Μπαμπά.

Παρακολουθείστε στο παρακάτω βίντεο, τον υπολογισμό που κάνει ένας χωρισμένος μπαμπάς που κερδίζει ετησίως 44.000 Δολάρια, δηλαδή 31.730 Ευρώ για να μπορέσει να επιβιώσει και για να έχει χρόνο με τα παιδιά του.

Το Δίλημμα του είναι: Να πληρώνει διατροφή ή να καταλήξει στην φυλακή

Δείτε το Βίντεο και κάντε τον ίδιο μαθηματικό υπολογισμό για τους χωρισμένους μπαμπάδες που ζούνε στην Ελλάδα!!!

Υπάρχουν άραγε ακόμη στην Ελλάδα χωρισμένοι μπαμπάδες που έχουν ετήσιο εισόδημα 31.730 Ευρώ;;;

Πηγή: http://equalparentinggreece.blogspot.gr/

Η Ελλάδα Τελευταία στην ποιότητα και στην αποδοτικότητα του συστήματος δικαιοσύνης στην Ε.Ε.

2014-04-06T08:29:00.000+02:00

Τελευταία η Ελλάδα στην ποιότητα και στην αποδοτικότητα του συστήματος δικαιοσύνης στην Ε.Ε.

Έπιασε "πάτο" η Ελληνική Δικαιοσύνη στο σύνολο της Ε.Ε.

Τον δεύτερο πίνακα αποτελεσμάτων σχετικά με την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη παρουσίασε σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με στόχο την προώθηση της ποιότητας, της ανεξαρτησίας και της αποτελεσματικότητας των συστημάτων δικαιοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, ο εν λόγω πίνακας αποτελεσμάτων είναι ένα εργαλείο ενημέρωσης που περιέχει αντικειμενικά, αξιόπιστα και συγκρίσιμα δεδομένα για τα συστήματα απονομής δικαιοσύνης των κρατών-μελών.

Η συμβολή του πίνακα αποτελεσμάτων εντάσσεται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, δηλαδή της ετήσιας διαδικασίας συντονισμού της οικονομικής πολιτικής της ΕΕ, η οποία έχει ως στόχο την ενίσχυση των οικονομικών επιδόσεων και της ανταγωνιστικότητας των κρατών-μελών μέσω συστάσεων ειδικών για κάθε χώρα. Ο πίνακας αποτελεσμάτων του 2014 σχετικά με την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη συγκεντρώνει δεδομένα από διάφορες πηγές. Τα περισσότερα από τα ποσοτικά δεδομένα προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Αξιολόγηση της Αποτελεσματικότητας της Δικαιοσύνης (CEPEJ) η οποία συλλέγει στοιχεία από τα κράτη-μέλη.

Όσον αφορά ειδικά την Ελλάδα, προκύπτει ότι ο χρόνος για την εκδίκαση αστικών και εμπορικών διαφορών πρωτοβάθμια έχει αυξηθεί από 190 το 2010 σε 460 ημέρες το 2012, επίδοση η οποία είναι η τρίτη χειρότερη μεταξύ των 22 κρατών-μελών της ΕΕ για τα οποία υπάρχουν στοιχεία. Τις καλύτερες επιδόσεις στην ΕΕ εμφανίζουν η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο και η Ουγγαρία με χρόνο επίλυσης που δεν υπερβαίνει τις 100 ημέρες ενώ τις χειρότερες επιδόσεις παρουσιάζουν η Ιταλία και η Μάλτα.

Παράλληλα, όσον αφορά την αποδοτικότητα του συστήματος δικαιοσύνης από την έρευνα της Κομισιόν προκύπτει ότι η Ελλάδα παρουσιάζει τις χειρότερες επιδόσεις μεταξύ των 20 κρατών-μελών για τα οποία υπάρχουν στοιχεία, εφόσον το ποσοστό εκδίκασης αστικών και εμπορικών διαφορών πρωτοβάθμια μειώθηκε από 79% το 2010 σε 59% το 2012, ενώ τα καλύτερα αποτελέσματα εμφανίζουν το Λουξεμβούργο, η Ιταλία και η Μάλτα.

Εξάλλου, όσον αφορά την ποιότητα του συστήματος δικαιοσύνης προκύπτει ότι σε μια κλίμακα που κυμαίνεται από το 0 έως το 4 η Ελλάδα είναι τελευταία στην ΕΕ με επίδοση 1,5 και η Κύπρος προτελευταία με επίδοση 2, ενώ στις πρώτες θέσεις με επίδοση 4 βρίσκονται 10 κράτη-μέλη (Δανία, Εσθονία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Αυστρία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Φινλανδία, Σουηδία). Σημειώνεται ότι στους δείκτες για την ποιότητα περιλαμβάνονται η υποχρεωτική κατάρτιση των δικαστών, η παρακολούθηση και αξιολόγηση των δικαστικών δραστηριοτήτων, ο προϋπολογισμός και οι ανθρώπινοι πόροι των δικαστηρίων, καθώς και η διαθεσιμότητα τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ), και εναλλακτικών μεθόδων επίλυσης των διαφορών (ADR).

Ο πίνακας αποτελεσμάτων παρουσιάζει δεδομένα για την αντίληψη περί ανεξαρτησίας του συστήματος απονομής δικαιοσύνης. Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, η Ελλάδα καταλαμβάνει την 24η θέση στην ΕΕ και την 84η σε σύνολο 184 χωρών. Στην ΕΕ τις καλύτερες επιδόσεις εμφανίζουν η Φινλανδία, η Ιρλανδία και η Μεγάλη Βρετανία και τις χειρότερες η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Σλοβακία.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έκθεσης η επίτροπος Δικαιοσύνης Βίβιαν Ρέντινγκ, δήλωσε:

«Η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης ισοδυναμεί με άρνηση απονομής δικαιοσύνης. Ο πίνακας αποτελεσμάτων σχετικά με την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη είναι βασικό εργαλείο της οικονομικής στρατηγικής της ΕΕ, καθώς συμβάλλει στην αποτελεσματικότερη λειτουργία της δικαιοσύνης για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Ένα λειτουργικό και ανεξάρτητο δικαστικό σύστημα είναι βασικό στοιχείο για την εξασφάλιση της εμπιστοσύνης των πολιτών και των επενδυτών, και απαραίτητο για την αμοιβαία εμπιστοσύνη στον ευρωπαϊκό χώρο δικαιοσύνης. Αυτή η δεύτερη έκδοση του πίνακα αποτελεσμάτων σχετικά με την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη δημοσιεύεται σε μια στιγμή που πολλά κράτη-μέλη πραγματοποιούν δικαστικές μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους. Εξελίξεις και στοιχεία επιβεβαιώνουν πόσο σημαντικό είναι να συνεχιστούν με υπευθυνότητα και αποφασιστικότητα οι προσπάθειες που έχουν αναληφθεί για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών συστημάτων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Όσον αφορά τα επόμενα βήματα, η Κομισιόν τονίζει ότι τα στοιχεία του πίνακα αποτελεσμάτων θα ληφθούν υπόψη κατά την προετοιμασία των επικείμενων αναλύσεων ανά χώρα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2014. Θα ληφθούν επίσης υπόψη στο πλαίσιο της εκπόνησης των προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής και προβλέπεται ότι τα ταμεία της ΕΕ (Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη της μεταρρύθμισης των εθνικών δικαστικών συστημάτων. Η Επιτροπή σημειώνει ότι θα συνεργαστεί με εμπειρογνώμονες από το δικαστικό σώμα και τα κράτη-μέλη, με επαγγελματίες του κλάδου της δικαιοσύνης και με ευρωπαϊκά δικαστικά δίκτυα με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας, της διαθεσιμότητας και της συγκρισιμότητας των δεδομένων για τις μελλοντικές εκδόσεις του πίνακα αποτελεσμάτων.

Πηγή: kathimerini.gr

ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ !!! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΡΕ !!!

2014-03-18T14:14:00.000+01:00

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΡΕ !!! ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ !!! ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!

Η ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΕΚΤΗ ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ενώ οι γονείς είναι σε αντιδικία

Η θεμελιώδης θέση του ΓΟΝ.ΙΣ για τη συνεπιμέλεια και οι απόψεις μας γίνονται δεκτές και από τα Δικαστήρια.

Σύμφωνα με πρόσφατη Απόφαση Ασφαλιστικών Μέτρων του Πρωτοδικείου Αθηνών

«το συμφέρον των ανηλίκων επιβάλλει να ασκούν από κοινού την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους».

Βεβαίως, όπως ήδη έχουμε ανακοινώσει, έχουν εκδοθεί αρκετές αποφάσεις συναινετικού διαζυγίου που επικυρώνουν συμφωνητικά συνεπιμέλειας.

Το αξιοσημείωτο όμως είναι ότι η παραπάνω απόφαση εκδόθηκε με κανονική αντιδικία των γονέων που ζητούσαν και οι δύο την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών τους, ενώ παλαιότερα είχαν συμφωνήσει σε συνεπιμέλεια.

Για πρώτη φορά με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι το συμφέρον των παιδιών είναι η συνεπιμέλεια ακόμη και αν οι γονείς αντιδικούν.

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση βλέπουμε ότι οι προσπάθειες του ΓΟΝ.ΙΣ για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, οι εκδηλώσεις μας, οι επανειλημμένες παραστάσεις υπομνήματα και διαβήματα ενώπιον των αρμοδίων φορέων για την συνεπιμέλεια αποδίδουν καρπούς και επιτέλους η ελληνική κοινωνία αρχίζει να αναγνωρίζει ποια πραγματικά είναι η σύγχρονη και πολιτισμένη λύση στο ζήτημα των παιδιών στο διαζύγιο.

Δ.Σ. ΓΟΝΙΣ

Πηγή: ΓΟΝ.ΙΣ

Κοζάνη: Έστειλαν χωρισμένο Μπαμπά κατηγορούμενο για .. πλάκα

2014-03-14T07:58:00.000+01:00

Κοζάνη: Στέλνουν κατηγορούμενους τους μπαμπάδες ... για πλάκα !!!

Φόρτωσαν σε πατέρα τον μισό Ποινικό Κώδικα χωρίς να υπάρχει Δικαστική Απόφαση !!

Έσυραν τον μισό ποινικό κώδικα σε χωρισμένο μπαμπά

Όχι ρε 'σεις, "οι μπαμπάδες δεν ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους" (έτσι μονίμως επικαλούνται).

Αλλά έτσι και "τύχει" και ενδιαφερθούν και πράξουν το αυτονόητο ως γονείς (π.χ. να πάνε το παιδί τους στον παιδίατρο), τους τραβάνε και μια μήνυση για παραβίαση δικαστικής απόφασης κατ' εξακολούθηση !!! είναι πιο πιασάρικο στα μάτια της δικαιοσύνης και της τοπικής κοινωνίας

Του σέρνουν και ορισμένες "δικαστικοί λειτουργοί" και το μισό ποινικό κώδικα ως κατηγορητήριο, εν τω μέσω των καλοκαιρινών διακοπών του πατέρα με το παιδί του (μόνο έτσι θα γινόταν να στην σπάσουν και να σε ψάχνει το περιπολικό με αυτόφωρη διαδικασία).

Έπειτα, ειδικά αν ζεις σε μικρή πόλη, σε συκοφαντούν και σε διασύρουν στην μικρή τοπική κοινωνία επί ενάμιση χρόνο μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Χάνεις την δουλειά σου, χάνεις την αξιοπρέπεια σου, χάνεις τον ύπνο σου και ενάμιση χρόνο μετά που εκδικάζεται η υπόθεση σε "κηρύσσουν αθώο".

Κατηγορούμενος Χωρίς να υπάρχει Δικαστική Απόφαση

Γιατί απλά, πρέπει εκτός του ότι πρέπει ως κατηγορούμενος - χωρισμένος μπαμπάς, να αποδείξεις ότι εσύ ΔΕΝ είσαι ελέφαντας (το λεγόμενο "τεκμήριο της αθωότητας" ούτε καν υφίσταται), τότε και μόνο ίσως, να καταλάβει το δικαστήριο ότι ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ !!!!

Το ΚΑΚΟ όμως ήδη έχει γίνει !!!

Κι ο Στόχος ήδη έχει επιτευχθεί, στο να αμαυρώσουν και να συκοφαντήσουν τον πατέρα του παιδιού τους !!!

Πάντα φυσικά, με τις "διακριτικές ευλογίες" της δικαιοσύνης.

ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ

Ο Μπαμπάς στο σπίτι, ήρεμος, πράος, μπαμπάς ήρωας

2014-02-17T07:34:00.000+01:00

Μπαμπάς ήρεμος, πράος, μπαμπάς ήρωας

Μπαμπάς απολυμένος, βγαλμένος από σελίδες παιδικού παραμυθιού.

Μπορεί ένας άντρας να σε κάνει καλύτερη μαμά; Γνέφω καταφατικά και συμπληρώνω: Μπορεί!

Ιδίως όταν… ένεκα κρίσης πάρει τη θέση σου. Την «πιάτσα» αυτή για την οποία πίστευες ότι είσαι πλασμένη αποκλειστικά.

Δευτέρα, ώρα 9 το πρωί, έξω από τον παιδικό σταθμό.

Το σκηνικό που παίζει μπρος στα μάτια μου αποτελεί τη λατρεμένη σκηνή των τελευταίων μηνών, την αιτία που διαγράφει στη νυσταγμένη μου φάτσα ένα μεγάλο χαμόγελο αισιοδοξίας, κι ας είναι παράταιρο στο σινεφίλ της μητριαρχικής κοινωνίας, απόρροια μιας κρίσης που εξαναγκάζει σε αλλαγές ρόλων και μεταλλάξεις προτύπων: ένας μπαμπάς γύρω στα σαράντα προσπαθεί να πείσει την τρίχρονη κόρη του και τον πεντάχρονο γιο του να βγουν από το αυτοκίνητο και να μπουν στο σχολείο.

Μπαμπάς ήρεμος, πράος, με υπομονή γαϊδούρας, μπαμπάς-ήρωας, βγαλμένος από σελίδες παιδικού παραμυθιού.

Άντρας, ξένος απέναντι σε κάθε μορφή γυναικείας υστερίας που καταλήγει σχεδόν πάντα στην απεγνωσμένη φράση: «Βγες τώρα από το αυτοκίνητο, γιατί η υπομονή μου έχει και τα όριά της. Θα αργήσω στο γραφείο και θα με απολύσουν! Ακούς τι λέει η μαμά; Κατέβα αμέσως από το αυτοκίνητο! Κοίτα τον Γιωργάκη που δεν στενοχωρεί ποτέ τη μαμά του!»

Αρσενικός μετανάστης σε ένα γυναικοκρατούμενο σύμπαν που δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα του, δεν κατανοεί την απελπισία του, δεν συμμερίζεται την απόγνωσή του. Φιγούρα παράταιρη ανάμεσα σε όλες εμάς τις μαμάδες που απ’ το ένα χέρι σέρνουμε την τσάντα κι από το άλλο τον μικρό «τύραννο». Εκείνος περιμένει, επιμένει και υπομένει: «Ελάτε, βρε πουλάκια μου, κι έχω να μαγειρέψω και να βάλω πλυντήριο. Ελάτε και θα φωνάζει η μαμά!»

Τα πουλάκια κατεβαίνουν, ο μπαμπάς τα φιλάει τρυφερά και φεύγει το ίδιο ήρεμος, το ίδιο πράος, το ίδιο διαφορετικός. Λίγο καιρό αργότερα ανταλλάσσουμε ονόματα, τηλέφωνα και εμπειρίες, σ’ ένα μικρό καφέ του Παλαιού Φαλήρου, και ο Νίκος, ο μπαμπάς της Φλώρας και του Στέλιου, γίνεται η φιγούρα που με κάνει μέρα με την ημέρα καλύτερη μαμά. Πιο χαλαρή, λιγότερο αγχωμένη και περισσότερο συνειδητοποιημένη πως η ζωή δεν είναι τίποτε παραπάνω από μία τραμπάλα που σε πάει μια στα ψηλά και μια στα χαμηλά.

Υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής ο φίλος μου ο Νίκος, θα μείνει πριν από λίγο καιρός άνεργος, όταν ο άνεμος των περικοπών τον πετάξει στο επαγγελματικό περιθώριο: «Στην αρχή έπαθα μεγάλη ήττα. Ήμουν πελαγωμένος σε συναισθήματα αγανάκτησης, θυμού, απογοήτευσης, βυθισμένος σε σκέψεις και προβληματισμούς για το τι πρέπει να κάνω, ποιος φταίει, τι φταίει, πού πάω, τι κάνω, τι πρέπει να κάνω και τι οφείλω να κάνω.

Δεν είναι και λίγο να χάνεις τη δουλειά σου μέσα σε μία μέρα, ιδίως όταν έχεις να μεγαλώσεις δύο παιδιά. Μετά το πρώτο σοκ, τα βάλαμε κάτω με τη γυναίκα μου και αποφασίσαμε πως η μοναδική λύση ήταν με μείνω σπίτι με τα παιδιά και να αλλάξουμε ρόλους. Κι αυτή η αλλαγή ρόλων θα διαρκέσει μέχρι να βρω μία δουλειά, πράγμα καθόλου εύκολο στις μέρες μας».

Ο Νίκος, ο μπαμπάς που μεγαλώνει δύο παιδιά, μαγειρεύει, πλένει, σκουπίζει και ξεσκονίζει, δεν αποτελεί μια εξαίρεση, αλλά ένα νέο πρότυπο που τείνει να γίνει ο κανόνας της δικής μας παράξενης εποχής: «Πολλοί φίλοι μου βρίσκονται στη δική μου θέση κι άλλοι τόσοι, έτσι όπως πηγαίνουν τα πράγματα, ενδέχεται να βρεθούν. Όταν όμως έχεις παιδιά δεν μπορείς να παραπονεθείς, ούτε και να γκρινιάξεις. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να σηκώσεις τα μανίκια και να… βάλεις μπουγάδα», λέει γελώντας δυνατά.

Πώς βιώνει άραγε ένας άνδρας σχεδόν ένα εικοσιτετράωρο με δύο μικρά παιδιά;

«Έχει πλάκα. Σηκωνόμαστε πρωί, παίρνουμε όλοι μαζί πρωινό, μετά η μαμά μας φεύγει για το γραφείο –απ’ όπου επιστρέφει κατά τις εννέα το βράδυ– κι εμείς για το σχολείο. Στη συνέχεια, επιστρέφω σπίτι και κάνω τις τυπικές δουλειές μιας γυναίκας: πλύσιμο, άπλωμα, σιδέρωμα, σκούπισμα, στρώσιμο κρεβατιών και μαγείρεμα. Το μεσημέρι παίρνω τα παιδιά από το σχολείο, τρώμε, κοιμόμαστε καμιά ώρα, και από τις 5 και μετά αρχίζει ένα καθημερινό πάρτι με πολύ παιχνίδι. Αρκεί να σου πω ότι όταν επιστρέφει η μαμά, το σπίτι θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο».

Τον κοιτάζω πλήρη και ευτυχισμένο κι αναρωτιέμαι ποιο κομμάτι της δικής μας φύσης είναι δύσκολο να οικειοποιηθεί ή έστω να υποδυθεί ένας μπαμπάς: «Όσο περίεργο κι αν ακουστεί, δεν με δυσκόλεψε τίποτα εκτός από την έκφραση των συναισθημάτων μου απέναντι στα παιδιά, κάτι που για τη μητέρα τους ήταν απλό ή μάλλον έμφυτο. Ξέρεις, εμείς οι άνδρες δεν έχουμε μάθει να εξωτερικεύουμε ιδιαίτερα τα συναισθήματά μας και οι αγκαλιές, τα φιλιά, τα γαργαλητά και τα νανουρίσματα μου φαίνονταν στην αρχή εξωπραγματικά. Η επαφή με τα παιδιά μου κατάφερε να σπάσει αυτόν τον αόρατο τοίχο αυτοσυγκράτησης και να με κάνει πιο αυθόρμητο και πιο συναισθηματικό. Και γι’ αυτό και μόνο τους οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Όπως ακριβώς οφείλω κι ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στη γυναίκα μου, η οποία δεν με μείωσε και δεν υποβίβασε ποτέ.»

Τον ρωτώ και τον ξαναρωτώ πώς θα του φαινόταν εάν αύριο το πρωί χτυπούσε το τηλέφωνό του και του ανακοίνωναν την πρόσληψή του σε μία νέα δουλειά: «Να σου πω την αλήθεια; Από τη μία θα χαιρόμουν πολύ, αλλά από την άλλη θα στενοχωριόμουν που θα έχανα ξανά τα μικρά. Όταν δούλευα, τα έβλεπα μόνο τις Κυριακές και ένιωθα να χάνω τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους. Κάνοντας έναν απολογισμό πιστεύω ότι το “κακό” που μου έτυχε μου χάρισε το μεγαλύτερο ευτύχημα που θα μπορούσε να βιώσει ένας πατέρας: την επαφή με τα παιδιά του. Σε λίγα χρόνια από σήμερα, οι αναμνήσεις μου δεν θα περιορίζονται στον “μπαμπά του Σαββατοκύριακου”, αλλά σ’ εκείνον μιας ολόκληρης ζωής. Κι αυτό λίγοι άνδρες έχουν την τύχη να το βιώσουν».

Σήμερα νιώθω πιο χαλαρή, όπως κάθε φορά που τυχαίνει να συναντήσω ή να μιλήσω με τον μπαμπά-ήρωα. Δεν με νοιάζει αν με «περικόψουν», δεν δίνω δεκάρα για τα χαράτσια, αδιαφορώ πλήρως εάν δεν προλάβω να είμαι στην ώρα μου στο επαγγελματικό ραντεβού ή αν φανώ ασυνεπής στα μάτια του εκάστοτε διευθυντή. Ό,τι κι αν τύχει, ό,τι κι αν συμβεί, η ζωή είναι μία τραμπάλα που τα μικρά που κάθονται στην απέναντι άκρη της μπορούν να μας φτάσουν μέχρι τον ουρανό. Χωρίς δύναμη, χωρίς πίεση, χωρίς άγχος και το κυριότερο χωρίς κανένα αντάλλαγμα…

Η άποψη της ειδικού:

Το να μεγαλώνει τα παιδιά ο μπαμπάς στη θέση της μαμάς είναι για τα περισσότερα παιδιά κάτι εντελώς φυσικό καθώς τα περισσότερα ζευγάρια μοιράζονται πλέον διά δύο τις ευθύνες και ότι αφορά στο μεγάλωμα των παιδιών.

Ένας μπαμπάς μπορεί να αντικαταστήσει ισάξια μια μαμά στο μεγάλωμα των παιδιών και στα συναισθηματικά εφόδια που έχει να τους προσφέρει. Όσον αφορά τη σχέση του ζευγαριού, εδώ οι ισορροπίες είναι πιο λεπτές και πρέπει και οι δύο να προσπαθήσουν να διατηρήσουν την αίσθηση της ενότητας και της κοινής αντιμετώπισης της κατάστασης. Ο μπαμπάς νιώθει άβολα και αγχωμένος αρχικά με τη νέα κατάσταση, οπότε η σύζυγος πρέπει να τον βοηθά στη μετάβαση, όπως και αυτός την ίδια.

Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η επικοινωνία να συνεχίσει να γίνεται επί ίσοις όροις, καθώς και οι δύο συνεχίζουν να προσφέρουν τα απαραίτητα για την οικογένειά τους, απλώς από διαφορετικά πλέον σημεία.

Info: Ευχαριστούμε την κυρία Νέλλη Θεοδοσίου, ψυχολόγο-παιδοψυχολόγο.

Κείμενο: Ρομίνα Ξύδα

Πηγή

Για μένα είναι η ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΗ. Για τους άλλους είναι η ΜηΤΕΡΑ μου

2014-02-15T07:40:00.000+01:00

Το χάδι της ΜηΤερας.

«Με χτυπούσε και με έκαιγε με το σίδερο, έτρωγε τις σάρκες μου. Πόνεσε το σώμα, έλιωσε τη ψυχή μου»

«Βλέπω πάντα το ίδιο όνειρο. Ένα όνειρο έχω δει στη ζωή μου. Μόνο τα πρόσωπα αλλάζουν. Ο γνωστός εφιάλτης. Ότι γυρνάει στο σπίτι με τις βαλίτσες και μένει μαζί μας. Τότε ξεκινάει η δικιά μου μάχη. Να φύγω, να ξεγλιστρήσω, να τρέξω μακριά και να γλιτώσω από τις «φλόγες» της, πριν αυτές με κάψουν. Απειλώ ότι θα αυτοκτονήσω, ότι θα χωρίσω.

Το αίσθημα της αδικίας, με φτάνει στα άκρα. Μου ζαλίζει το μυαλό. Το θολώνει. Γύρω μου σκοτάδι. Ζητάω απεγνωσμένα βοήθεια. Σιωπή από παντού. Αμίλητοι κι ακούνητοι. Όλοι παγωμένοι. Απλά κοιτούν. Χέρια δεμένα. Όπως και τότε. Φώναζα «βοήθεια», αλλά κανείς δεν άκουγε.

Έκλειναν τ’ αυτιά και τα μάτια. Κανείς δεν άνοιξε την αγκαλιά του. Καμιά αγκαλιά δε με χώραγε. Κανείς δεν προθυμοποιήθηκε να σηκώσει το δικό μου «βάρος». Μέχρι που βρήκα τη δύναμη και άνοιξα την πόρτα. Μόνο 16 ετών. Έτρεξα, έτρεξα, μ΄ όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Δεν κοίταξα ούτε στιγμή πίσω. Το όνομα της, ακόμα δεν μπορώ να το συλλαβίσω.

Για μένα είναι η «ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΗ». Για τους άλλους είναι η «ΜηΤΕΡΑ» μου».

Η φωνή της, γαλήνια. Την ακούω με προσοχή. Μη μου μιλάς, στον πληθυντικό μου είπε. Στον ενικό. Λέγε με απλά Λυδία. Ότι θες, ότι χρειαστείς είμαι εδώ. Μου μιλάει με περηφάνια για την κόρη της. «Χτες το κορίτσι μου, με πολύ, πολύ σκληρή δουλειά πήρε το proficiency».

Ένας άνθρωπος πλημμυρισμένος, από φωτεινά συναισθήματα, που η ίδια δεν τα έζησε ποτέ.

«Δε γνώριζα, τι θα πει μάνα, μέχρι που έγινα εγώ. Δε γέλασα, δεν ήξερα τι θα πει αγάπη, στοργή. Μίσος και οργή με κυριεύουν, για το πρόσωπο της. Δε μπορεί μια γυναίκα, που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί να του φερθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο. Ένα γιατί, με έχει στοιχειώσει, χρόνια τώρα. Από τότε, που ήμουνα κοριτσάκι. Γιατί σε μένα; Περισσότερο με στοιχειώνει το γιατί παρά το ξύλο και οι τιμωρίες που έτρωγα.

«Με έγδυνε και έτρωγε κομμάτια από το κρέας μου και με έλουζε με σαμπουάν για να πονάω. Με άφηνε νηστική, μέχρι να λιποθυμήσω, στο κρύο».

Οι τιμωρίες της σκληρές. Τα βασανιστήρια του Κάφκα, στα κρατητήρια της Γκεστάπο. Μόνο που οι λέξεις, του πόνου δεν είναι χαραγμένες στους τοίχους, αλλά στο σώμα και στη ψυχή της Λυδίας Γιαννακοπούλου. «Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί», από τότε που θυμάται.

«Έσβηνε, ένα κουτί σπίρτα πάνω μου, στα οπίσθια μου, τα περισσότερα, όπου δεν φαίνονταν τα καψίματα».

«Αρχικά, αντέδρασα, κλωτσούσα. Τσιρίζοντας, πάσχιζα να της ξεφύγω, ήταν δυνατότερη. Ύστερα, έκανα την εξής διαπίστωση. Εάν καθόμουν ακίνητη, έσβηνε τα τσιγάρα πάνω μου, με λιγότερο πάθος. Η παιδική μου ψυχή, έλιωσε πρώτη, όταν την είδα να βγάζει απ’ την ντουλάπα το ηλεκτρικό σίδερο. «Άπλωσε τα χέρια σου». Τα έκρυβα στην πλάτη. «Άπλωσε, είπα τα χέρια σου, όσο περισσότερο τ΄ αφήνεις, τόσο περισσότερο θα πονέσεις. Φοβήθηκα, τα άπλωσα και το σίδερο ακούμπησε στα δύο παιδικά χεράκια μου. Ο πόνος αφόρητος, κατρακύλησα κάτω. Ένιωσα την καυτή ανάσα, του πυρός στους μηρούς μου και άρχισα να ικετεύω ψευδίζοντας, εφ’ όσον καθαρά δεν μιλούσα ακόμα».

Έτσι την παρακαλούσα. Κάθε φορά. Και εκείνη που με υποχρέωνε να γλείψω, το λερωμένο παπούτσι, που ήταν βουτηγμένο στις χλωρίνες. Αφού πριν με έβαλε να το πλύνω.

Με άρπαξε, απ’ τα μαλλιά και κόλλησε το λερωμένο πιάτο στο στόμα μου, αν δεν το γλείψεις τούτη τη στιγμή, θα βγω έξω και θα μαζέψω όλα τα σκατά που θα βρω στο δρόμο και θα στα ταΐσω όλη τη βδομάδα. Εμπρός στη φοβερή απειλή, πιάνω το παπούτσι και αρχίζω να το γλείφω. Δεν καταφέρνω να συγκρατήσω την αηδία μου και αρχίζω να ξερνώ μες τη λεκάνη, δε μπορεί, θα μ’ αφήσει, θα με λυπηθεί, είναι τρελό αυτό που μου ζητάει, «αν δε θες να ρουφήξεις ολόκληρη τη λεκάνη, με τον εμετό σου, τέλειωνε, έχεις 5 λεπτά διορία, η υπομονή μου, εξαντλήθηκε».

Πριν γράψω τον επίλογο του βιβλίου μου, την επισκέφτηκα. Ήθελα να δώσει μια απάντηση, σ’ ένα απ’ τα πολλά γιατί. Γιατί, μου το ‘κανες όλο αυτό? «Γιατί τότε ήμουν φευγάτη και τώρα είμαι καλά».

Σκοτάδι. Σημείο μηδέν και η μέτρηση αρχίζει ξανά και ξανά. Γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα σου. Σε απόσταση αναπνοής. Σε απόσταση αδιαφορίας. Τα βλέπεις. Τ’ ακούς σιωπείς».

Η Λυδία, ξέπλυνε την ψυχή της, μέσα από μια εσωτερική κατάθεση.

«Το χάδι της ΜηΤερας».

«Θέλησα να δώσω δύναμη και κουράγιο σ΄αυτούς που έζησαν τον πόνο στο σώμα και στη ψυχή. Όλοι μπορούν να τρέξουν, όπως όλοι μπορούν να ανοίξουν την αγκαλιά τους. Να γίνουν οι φτερούγες σ΄ ένα λαβωμένο πουλί που δεν μπορεί να πια να πετάξει. Του χρειάζεται χρόνος. Με κάθε γραμμή, που έγραφα, πονούσα, κάθε γεγονός που εξιστορούσα, το ξαναζούσα, αλλά τελειώνοντας από κάθε σελίδα, έφευγε από μένα, ένα βάρος. Λυτρώθηκα!!!»

Υστερόγραφο: Θέλω να ευχαριστήσω τη Λυδία Γιαννακοπούλου, για την εμπιστοσύνη μας. Τόσο στο πρόσωπο μου, όσο και στην ιστοσελίδα μας. Στόχος, του σημερινού κειμένου, είναι κάποιος που επιθυμεί να τρέξει, αλλά νιώθει αδύνατος, να τρέξει. Αυτός που είναι φιμωμένος να μιλήσει. Αυτός που βλέπει τη βία, να το μαρτυρήσει. Φτάνει πια! Αρκετή ανοχή!!! Ας βάλουμε σήμερα το τέρμα, κι ας χαράξουμε την αρχή.

Της ΕΛΛΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Πηγή

Single Parents ή Μονογονεϊκή Οικογένεια

2014-02-04T22:01:00.001+01:00

Single Parents ή Μονογονεϊκή Οικογένεια.

Ο Σύλλογος ΓΟΝ.ΙΣ για τα δικαιώματα μονογονεϊκών οικογενειών.

Στις περιπτώσεις όπου υπάρχει μόνο ένας γονέας για το παιδί, δηλαδή όταν ο άλλος ποτέ δεν υπήρξε ή έχει αποβιώσει, τότε και μόνο τότε πρέπει να μιλάμε για μονογονεϊκή οικογένεια.

Στις περιπτώσεις διαζευγμένων γονέων ή παιδιών εκτός γάμου, τα παιδιά έχουν δύο οικογένειες, μία με τον πατέρα και μία με την μητέρα (Το επιστημονικά ορθό είναι να μιλάμε για οικογενειακές σχέσεις με δύο γονείς σε διαφορετικά σπίτια).

Εκτός από την σπάνια και τραγική περίπτωση θανάτου του ένα γονέα, συνήθης είναι η περίπτωση της συνειδητής επιλογής του γονέα να γεννήσει ένα παιδί μόνος του.

Με τις νέες ιατρικές μεθόδους και με τις νομικές και κοινωνικές εξελίξεις, ένας άντρας ή μια γυναίκα μόνος τους μπορεί ελεύθερα να επιλέξει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί χωρίς άλλο γονέα. Η απόφαση αυτή πρέπει να είναι το προϊόν ωριμότητας και συνειδητής επιλογής και όχι παρορμητική και επιπόλαια.

Σε κάθε περίπτωση μονογονεϊκής οικογένειας πρέπει οι οργανωμένες κοινωνικές υπηρεσίες να στηρίζουν τον μονογονέα στην αποκλειστική ανατροφή του παιδιού.

Ο πιο πάνω ορισμός της μονογονεϊκής οικογένειας δινόταν από τα κρατικά όργανα μέχρι λίγα χρόνια πριν. Πρόσφατα όμως ακόμα και με κρατικά έντυπα προστίθεται η περίπτωση των διαζευγμένων μητέρων στις μονογονεϊκές οικογένειες.

Εάν έχει μονογονεϊκή οικογένεια η μητέρα με το παιδί, τότε δεν έχει και ο πατέρας με το παιδί μονογονεϊκή οικογένεια ;

Η διαστρέβλωση εξυπηρετεί σκοπιμότητες μιας και τα παιδιά των οποίων οι γονείς έχουν χωρίσει ή δεν έχουν παντρευτεί έχουν δύο οικογένειες, μία με κάθε γονέα.

Αντίθετα με το τι επιχειρείται, τα όργανα του κράτους οφείλουν να προστατεύσουν τις οικογενειακές σχέσεις με τον γονέα με τον οποίο το παιδί δεν συγκατοικεί.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα επιδόματα θα διατίθενται σε αυτούς που τα χρειάζονται γιατί μεγαλώνουν παιδιά μόνοι τους γιατί δεν υπάρχει άλλος γονέας.

Ακόμα και αν ακόμα υποθετικά έπρεπε τα κρατικά όργανα να μοιράζουν επιδόματα θα έπρεπε αυτά εξίσου να μοιράζονται και στους δύο διαζευγμένους γονείς

Σε αντίθετη περίπτωση αυθαίρετα τα κρατικά όργανα θα εξομοίωναν νομικά και ηθικά τον γονέα που ζει με τον γονέα που δεν ζει ή που δεν υπήρξε ποτέ.

Πηγή: ΜΠΑΜΠΑ ΕΛΑ