tag:blogger.com,1999:blog-66526341404331049662025-12-30T05:06:49.329+02:00ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.......... Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΜΕ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.comBlogger27125tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-86860909605545682892024-07-14T22:16:00.000+03:002024-07-14T22:16:02.983+03:00<p>&nbsp;<span style="background-color: #dfd1b8; font-family: Georgia, Utopia, &quot;Palatino Linotype&quot;, Palatino, serif; font-size: xx-large; font-weight: inherit; white-space: initial;">Το Όραμα του Greek Genea...</span></p><p style="background-color: #dfd1b8; font-family: Georgia, Utopia, &quot;Palatino Linotype&quot;, Palatino, serif; font-size: 18px;"><span style="font-size: x-large;">Ανακαλυψε την ιστορια - ετυμολογια του επωνυμου σου και τους προγονους σου.</span></p><p style="background-color: #dfd1b8; font-family: Georgia, Utopia, &quot;Palatino Linotype&quot;, Palatino, serif; font-size: 18px;"><span style="font-size: x-large;"></span></p><div class="separator" style="background-color: #dfd1b8; clear: both; font-family: Georgia, Utopia, &quot;Palatino Linotype&quot;, Palatino, serif; font-size: 18px; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><img alt="" data-original-height="141" data-original-width="226" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjrYC9EVxqjjLNDaI5IFU88Y4i41CoYrVsied1_CRX526EboI7wjMVlFNmOUO7LGwHLyZGKmU2_GBsXs3e9LnpXMgTaieMy24EcNLb9vLfft0nEtyzbH6D49gnRFplwvPyPyVuqiC7JmbzcHx3SZfh_wvEfpLfv-k25iSlbfCJocfxsCDJdH8EQ1e9KNwuu" width="320" /></span></div><p style="background-color: #dfd1b8; font-family: Georgia, Utopia, &quot;Palatino Linotype&quot;, Palatino, serif; font-size: 18px;"></p><div class="ww-object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-ww-component-id="37" data-ww-uid="ad2a8218-a31d-4e05-adb5-1398ffa29e7f" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background: none rgb(223, 209, 184); box-sizing: border-box; display: flex; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 18px; height: auto; margin: 0px; max-height: unset; max-width: 940px; min-height: unset; min-width: unset; order: 1; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; width: 940px; z-index: unset;" ww-responsive="ww-main"><div class="ww-layout ww-flexbox ww-object-elem" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-layout-id="17" inherit-from-element="width,display" style="align-items: stretch; box-sizing: border-box; display: flex; flex-flow: column nowrap; height: 150px; max-height: unset; min-height: unset; min-width: 20px; padding: 0px; pointer-events: auto; position: relative; text-align: initial; width: 940px;" uid="ad2a8218-a31d-4e05-adb5-1398ffa29e7f" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-elem"><div class="ww-object ww-flexbox__object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-component-id="38" data-ww-uid="4ab55c40-eabb-4c7e-988b-ae5a4caeeb14" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; box-sizing: border-box; height: auto; margin: 15px 0px; max-height: unset; max-width: unset; min-height: unset; min-width: unset; order: 0; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; z-index: unset;" ww-responsive="wwobject-0"><p class="ww-text-content ww-text ww-object-elem" data-v-1c4e3702="" data-v-5c8bd4aa="" data-v-e9b25dfa="" style="box-sizing: border-box; font-family: var(--ww-default-font-family); font-size: 20px; height: 120px; letter-spacing: 0px; line-height: 30px; margin-block: unset; margin-inline: unset; margin: 0px; max-height: unset; min-height: unset; overflow: initial; padding: 0px; position: relative; text-align: justify; text-overflow: initial; white-space: initial; width: 940px; word-spacing: 6px;" uid="4ab55c40-eabb-4c7e-988b-ae5a4caeeb14" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-text-content">Η υλοποίηση διαδικτυακού κόμβου για την έρευνα της γενεαλογίας, συσσωματώνοντας ψηφιοποιημένες συμβατικές πηγές έρευνας, ακαδημαϊκή και ανεξάρτητη βιβλιογραφία, κρατικά αρχεία, και συγκεντρώνοντας ανεξάρτητες ερευνητικές προσπάθειες από το διαδίκτυο, αξιοποιώντας την αιχμή της τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης.</p></div></div></div><div class="ww-object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-ww-component-id="39" data-ww-uid="6aa2b315-afbb-4193-a2ea-d831d89231ed" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background: none rgb(223, 209, 184); box-sizing: border-box; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 18px; height: auto; margin: 0px; max-height: unset; max-width: unset; min-height: unset; min-width: unset; order: 2; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; z-index: unset;" ww-responsive="ww-main"><h3 class="ww-text-content ww-text ww-object-elem" data-v-1c4e3702="" data-v-5c8bd4aa="" data-v-e9b25dfa="" style="background: rgb(189, 173, 146); box-sizing: border-box; color: #bf0404; font-family: var(--ww-default-font-family); font-size: 38px; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: inherit; height: 46px; line-height: normal; margin: 0px; max-height: unset; min-height: unset; overflow: initial; padding: 0px; position: relative; text-align: initial; text-overflow: initial; white-space: initial; width: 436.5px;" uid="6aa2b315-afbb-4193-a2ea-d831d89231ed" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-text-content">Υλοποίηση του οράματος</h3></div><div class="ww-object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-ww-component-id="40" data-ww-uid="9b69493e-dead-4150-8c0e-9ed933ff6da0" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background: none rgb(223, 209, 184); box-sizing: border-box; display: flex; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 18px; height: auto; margin: 0px; max-height: unset; max-width: 940px; min-height: unset; min-width: unset; order: 3; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; width: 940px; z-index: unset;" ww-responsive="ww-main"><div class="ww-layout ww-flexbox ww-object-elem" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-layout-id="18" inherit-from-element="width,display" style="align-items: stretch; box-sizing: border-box; display: flex; flex-flow: column nowrap; height: 678px; max-height: unset; min-height: unset; min-width: 20px; padding: 0px; pointer-events: auto; position: relative; text-align: initial; width: 940px;" uid="9b69493e-dead-4150-8c0e-9ed933ff6da0" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-elem"><div class="ww-object ww-flexbox__object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-component-id="41" data-ww-uid="40adf2f1-4c4c-498d-8506-3940a6704ff6" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; box-sizing: border-box; height: auto; margin: 15px 0px; max-height: unset; max-width: unset; min-height: unset; min-width: unset; order: 0; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; z-index: unset;" ww-responsive="wwobject-0"><p class="ww-text-content ww-text ww-object-elem" data-v-1c4e3702="" data-v-5c8bd4aa="" data-v-e9b25dfa="" style="box-sizing: border-box; font-family: var(--ww-default-font-family); font-size: 15px; height: 54px; letter-spacing: 1px; line-height: normal; margin-block: unset; margin-inline: unset; margin: 0px; max-height: unset; min-height: unset; overflow: initial; padding: 0px; position: relative; text-align: justify; text-overflow: initial; white-space: initial; width: 940px; word-spacing: 2px;" uid="40adf2f1-4c4c-498d-8506-3940a6704ff6" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-text-content">Μέσω της υλοποίησης αυτού του οράματος, η διαδικτυακή εφαρμογή θα μεταμορφωθεί σε ένα ισχυρό εργαλείο για την έρευνα της γενεαλογίας, ενδυναμώνοντας τους ανθρώπους να συνδεθούν με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον τους, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.</p></div><div class="ww-object ww-flexbox__object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-component-id="42" data-ww-uid="10a46337-41bf-404d-acd2-9cc57cc1d4a9" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; box-sizing: border-box; height: auto; margin: 15px 0px; max-height: unset; max-width: unset; min-height: unset; min-width: unset; order: 1; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; z-index: unset;" ww-responsive="wwobject-1"><p class="ww-text-content ww-text ww-object-elem" data-v-1c4e3702="" data-v-5c8bd4aa="" data-v-e9b25dfa="" style="box-sizing: border-box; font-family: var(--ww-default-font-family); font-size: 15px; height: 126px; letter-spacing: 1px; line-height: normal; margin-block: unset; margin-inline: unset; margin: 0px; max-height: unset; min-height: unset; overflow: initial; padding: 0px; position: relative; text-align: justify; text-overflow: initial; white-space: initial; width: 940px; word-spacing: 2px;" uid="10a46337-41bf-404d-acd2-9cc57cc1d4a9" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-text-content"><strong data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;">1.Συγκέντρωση, Ψηφιοποίηση και Ανάλυση Πηγών</strong><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Συνεργασία με αρχεία, βιβλιοθήκες, μουσεία και άλλους οργανισμούς για τη συλλογή και ψηφιοποίηση ιστορικών εγγράφων, όπως πιστοποιητικά γέννησης, γάμου και θανάτου, καθώς και οικογενειακά αρχεία και καταγραφές.<br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Ανάπτυξη οπτικών χαρακτηριστικών αναγνώρισης (OCR) και τεχνολογιών επεξεργασίας φυσικής γλώσσας (NLP) για την εξαγωγή και δομημένη αποθήκευση πληροφοριών από ψηφιοποιημένα έγγραφα.</p></div><div class="ww-object ww-flexbox__object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-component-id="43" data-ww-uid="4114d3ac-4f78-431f-91bf-65d0c78b3a3d" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; box-sizing: border-box; height: auto; margin: 15px 0px; max-height: unset; max-width: unset; min-height: unset; min-width: unset; order: 2; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; z-index: unset;" ww-responsive="wwobject-2"><p class="ww-text-content ww-text ww-object-elem" data-v-1c4e3702="" data-v-5c8bd4aa="" data-v-e9b25dfa="" style="box-sizing: border-box; font-family: var(--ww-default-font-family); font-size: 15px; height: 180px; letter-spacing: 1px; line-height: normal; margin-block: unset; margin-inline: unset; margin: 0px; max-height: unset; min-height: unset; overflow: initial; padding: 0px; position: relative; text-align: justify; text-overflow: initial; white-space: initial; width: 940px; word-spacing: 2px;" uid="4114d3ac-4f78-431f-91bf-65d0c78b3a3d" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-text-content"><strong data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;">2.Δημιουργία Εξελιγμένης Πλατφόρμας Έρευνας</strong><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Σχεδιασμός και ανάπτυξη μιας φιλικής προς τον χρήστη διαδικτυακής εφαρμογής που επιτρέπει εύκολη αναζήτηση και πλοήγηση σε ψηφιοποιημένες πηγές.<br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Ενσωμάτωση αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης για την αυτόματη αντιστοίχηση και πρόταση σχετικών αρχείων, με βάση τα κριτήρια αναζήτησης του χρήστη.<br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Δημιουργία διαδραστικών χαρτών για την απεικόνιση οικογενειακών γραμμών, μεταναστευτικών μοτίβων και ιστορικών γεγονότων.</p></div><div class="ww-object ww-flexbox__object" contenteditable="false" data-v-5c8bd4aa="" data-v-60f73bb6="" data-ww-component-id="44" data-ww-uid="b54c866f-f59f-4467-9656-0230b01aef03" extra-style="[object Object]" style="align-self: center; background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; box-sizing: border-box; height: auto; margin: 15px 0px; max-height: unset; max-width: unset; min-height: unset; min-width: unset; order: 3; pointer-events: auto; position: relative; transition: max-height 0.3s ease 0s, opacity 0.5s ease 0s, transform 0.5s ease 0s; z-index: unset;" ww-responsive="wwobject-3"><p class="ww-text-content ww-text ww-object-elem" data-v-1c4e3702="" data-v-5c8bd4aa="" data-v-e9b25dfa="" style="box-sizing: border-box; font-family: var(--ww-default-font-family); font-size: 15px; height: 198px; letter-spacing: 1px; line-height: normal; margin-block: unset; margin-inline: unset; margin: 0px; max-height: unset; min-height: unset; overflow: initial; padding: 0px; position: relative; text-align: justify; text-overflow: initial; white-space: initial; width: 940px; word-spacing: 2px;" uid="b54c866f-f59f-4467-9656-0230b01aef03" ww-front-state="[object Object]" ww-responsive="ww-text-content"><strong data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;">3.Προώθηση Συνεργασίας και Κοινωνικής Συμμετοχής</strong><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Δημιουργία διαδικτυακών κοινοτήτων για την ανταλλαγή πληροφοριών, ιστοριών και πόρων μεταξύ ανεξάρτητων ερευνητών γενεαλογίας.<br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εργαστηρίων για την εκπαίδευση του κοινού σχετικά με την έρευνα γενεαλογίας και τη χρήση της πλατφόρμας.<br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" /><br data-v-1c4e3702="" style="box-sizing: border-box;" />Συνεργασία με εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα και πολιτιστικούς οργανισμούς για την προώθηση της γενεαλογικής έρευνας και την αξιοποίηση της πλατφόρμας.</p></div></div></div>ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-35366346279622789712016-02-02T19:49:00.002+02:002016-02-02T19:49:54.350+02:00<a href="http://greeksurnames.blogspot.com/2009/04/pericles.html?spref=bl">GREEK SURNAMES: PERICLES</a>: ΠΕΡΙΚΛΗΣ Ο μεγαλύτερος πολιτικός της αρχαίας Αθήνας. Ήταν γιος του Ξανθίππου, του νικητή των Περσών στη Μυκάλη (479 π.Χ.). Γεννήθηκε στη...ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-48331383547937181672016-01-16T20:05:00.003+02:002016-01-16T20:07:13.836+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span id="2403779188037125686"><img alt="" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAqioQEegibVbxdgazjOiVo1mGHh99pA2WXTPub7A4-ZV9AfHd2ICljR6kziuAbImRXSBFvbM8DgpTOYcUo2VOI-Ht5VMOh4sayM0T0NGyaCEIsbaG9I7uUQtAl9IbGbCFOUokx3o5OpYA/s560/arxaia-ellinika-onomata.jpg" title="Αρχαία Ελληνικά ονόματα ανδρών και γυναικών" width="560" /></span></div> <span id="2403779188037125686">Τα κυριότερα από τα&nbsp;<strong>αρχαία Ελληνικά</strong>&nbsp;ονόματα ανδρών και γυναικών.--<br /><b>Α--</b><br />ΑΒΔΗΡΟΣ - ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ - ΑΓΑΠΗΝΩΡ - ΑΓΑΥΗ - ΑΓΕΥΣ - ΑΓΗΝΩΡ - ΑΓΟΡΑΚΡΙΤΟΣ - ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ - ΑΓΙΣ - ΑΓΛΑΊΑ - ΑΓΝΟΔΙΚΗ - ΑΓΝΩ - ΑΓΝΩΝ - ΑΔΜΗΤΟΣ - ΑΔΡΑΣΤΕΙΑ - ΑΔΩΝΙΣ - ΑΕΘΛΙΟΣ - ΑΕΛΛΩ - ΑΕΡΟΠΗ -ΑΕΡΟΠΟΣ - ΑΕΤΙΩΝ - ΑΘΗΝΑ - ΑΘΗΝΙΩΝ - ΑΙΑΣ - ΑΙΓΙΝΑ - ΑΘΗΝΑΪΣ - ΑΙΓΕΥΣ - ΑΙΓΙΣΘΟΣ - ΑΙΓΛΗ - ΑΙΓΥΠΤΟΣ - ΑΙΘΡΑ - ΑΙΑΚΟΣ - ΑΙΘΗΡ - ΑΙΛΙΑΝΟΣ - ΑΙΜΩΝ - ΑΙΟΛΟΣ - ΑΙΣΧΥΛΟΣ -ΑΙΣΩΠΟΣ - ΑΙΩΡΑ - ΑΚΑΔΗΜΟΣ - ΑΚΤΑΙΗ - ΑΚΤΑΙΟΣ -ΑΚΤΩΡ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΑΛΘΑΙΑ - ΑΛΚΑΙΟΣ - ΑΛΚΑΜΕΝΗΣ - ΑΛΚΗΣΤΗ - ΑΛΚΕΙΔΗΣ - ΑΛΚΕΤΑΣ - ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ - ΑΛΚΙΝΟΟΣ - ΑΛΚΜΕΝΗΣ - ΑΛΚΜΗΝΗ - ΑΛΚΥΟΝΗ - ΑΜΥΝΤΑΣ - ΑΜΦΙΘΟΗ - ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ - ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ - ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ - ΑΝΑΚΡΕΩΝ - ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ - ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ - ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ - ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ - ΑΝΤΕΙΑ - ΑΝΤΑΙΟΣ - ΑΝΤΙΓΟΝΗ - ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ - ΑΝΤΙΜΑΧΗ - ΑΝΤΙΜΑΧΟΣ - ΑΝΤΙΝΟΟΣ - ΑΝΤΙΟΠΗ - ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ - ΑΝΤΙΦΩΝ - ΑΠΕΛΛΗΣ - ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ - ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟΣ - ΑΡΓΟΣ - ΑΡΕΤΗ - ΑΡΙΑΔΝΗ - ΑΡΕΙΑΝΟΣ - ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ - ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ -ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΓΕΙΤΩΝ - ΑΡΙΣΤΕΑΣ - ΑΡΙΣΤΟΔΙΚΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ- ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ - ΑΡΙΩΝ - ΑΡΚΑΣ - ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ - ΑΡΜΟΔΙΟΣ - ΑΡΜΟΝΙΑ - ΑΡΠΙΝΑ - ΑΡΤΕΜΙΣ - ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ - ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ - ΑΣΠΑΣΙΑ - ΑΣΩΠΟΣ - ΑΤΤΑΛΟΣ - ΑΤΘΙΣ - ΑΤΡΕΥΣ - ΑΥΓΗ - ΑΥΞΩ - ΑΥΡΑ - ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ - ΑΧΙΛΛΕΥΣ ...<br /><a href="http://www.blogger.com/null" name="more"></a><b>Β--</b><br />ΒΑΥΒΩ - ΒΑΦΗΣ - ΒΑΦΥΚΛΗΣ - ΒΑΚΙΣ - ΒΑΚΧΟΣ - ΒΑΚΧΥΛΙΔΗΣ- ΒΕΛΛΕΡΕΦΟΝΤΗΣ - ΒΕΡΕΝΙΚΗ - ΒΙΑΣ - ΒΟΙΩΤΟΣ - ΒΙΩΝ - ΒΟΙΩ - ΒΟΡΕΑΣ - ΒΟΤΡΥΣ - ΒΡΑΣΙΔΑΣ - ΒΡΙΣΗΙΣ - ΒΡΟΝΤΗΣ - ΒΡΟΝΤΙΝΟΣ - ΒΡΟΤΕΑΣ - ΒΡΥΑΣ - ΒΡΥΜΗ - ΒΡΥΣΩΝ - ΒΥΖΑΣ - ΒΩΡΟΣ ... ...<br /><b>Γ--</b><br />ΓΑΙΑ - ΓΑΛΑΤΕΙΑ - ΓΑΛΗΝΗ - ΓΑΛΗΝΟΣ - ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ - ΓΑΥΑΝΗΣ - ΓΕΙΤΩΝ - ΓΕΛΩΣ - ΓΕΜΙΝΟΣ - ΓΗ - ΓΗΡΥΟΝΗΣ - ΓΛΑΥΚΗ - ΓΛΑΥΚΙΑΣ - ΓΛΑΥΚΙΔΗΣ - ΓΛΑΥΚΟΣ - ΓΛΥΚΩΝ - ΓΝΗΣΙΠΠΟΣ - ΓΟΡΓΙΑΣ - ΓΟΡΓΟΣ - ΓΟΡΓΩ - ΓΡΑΙΚΟΣ - ΓΡΥΛΟΣ - ΓΡΥΝΕΙΟΣ - ΓΥΓΗΣ - ΓΥΗΣ - ΓΥΠΑΙΕΥΣ - ΓΥΛΙΠΠΟΣ ...<br /><b>Δ---</b><br />ΔΑΕΙΡΑ - ΔΑΙΔΑΛΟΣ - ΔΑΜΑΣΙΑΣ - ΔΑΜΑΣ - ΔΑΜΑΣΚΙΟΣ - ΔΑΜΑΣΤΗΣ - ΔΑΜΙΣ - ΔΑΜΟΚΛΗΣ - ΔΑΜΟΦΩΝ - ΔΑΜΩΝ - ΔΑΜΟΦΙΛΗ - ΔΑΝΑΗ - ΔΑΝΑΟΣ - ΔΑΡΔΑΝΟΣ - ΔΑΦΝΗ - ΔΑΦΝΗΣ - ΔΕΙΝΟΚΡΑΤΗΣ - ΔΕΙΝΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΔΕΙΝΩ - ΔΕΙΝΩΝ - ΔΕΛΦΙΩΝ - ΔΕΞΙΠΠΟΣ - ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ - ΔΗΛΙΟΣ - ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ - ΔΗΜΗΤΡΑ - ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ - ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ - ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ -ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ - ΔΗΜΟΦΙΛΗ - ΔΗΜΟΦΩΝ - ΔΗΜΟΧΑΡΗΣ - ΔΙΑΓΟΡΑΣ - ΔΙΗΑΝΕΙΡΑ - ΔΙΗΔΑΜΕΙΑ - ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΣ - ΔΙΚΤΥΣ - ΔΙΝΩΝ - ΔΙΟΓΕΝΗΣ - ΔΙΟΔΩΡΟΣ - ΔΙΟΚΛΗΣ - ΔΙΟΜΙΔΗΣ - ΔΙΟΝΥΣΟΣ - ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ - ΔΙΟΤΙΜΑ - ΔΙΟΦΑΝΗ - ΔΙΟΦΑΝΤΗ - ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ - ΔΙΟΧΑΝΤΗ - ΔΙΦΙΛΗ - ΔΙΦΙΛΟΣ - ΔΙΩΝΗ - ΔΙΩΝ - ΔΙΩΞΙΠΠΗ - ΔΟΥΡΙΣ - ΔΡΥΑ - ΔΡΥΚΑΛΟΣ - ΔΡΥΟΠΗ - ΔΥΜΑΣ - ΔΥΝΑΜΕΝΗ -ΔΩΡΟΣ - ΔΩΤΩ ...</span><br /> <a name='more'></a><span id="2403779188037125686"><br /><b>Ε----</b><br />ΕΙΡΗΝΗ - ΕΚΑΒΗ - ΕΚΑΛΗ - ΕΚΑΤΑΙΟΣ - ΕΚΑΤΗ - ΕΚΤΩΡ - ΕΛΑΤΟΣ - ΕΛΕΝΗ - ΕΛΕΝΟΣ - ΕΛΙΚΗ - ΕΛΛΑΝΙΚΟΣ - ΕΛΛΗ - ΕΛΛΗΝ - ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ - ΕΝΑΡΕΤΗ - ΕΝΙΠΠΕΥΣ - ΕΝΥΩ - ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ - ΕΠΑΦΟΣ - ΕΠΙΓΕΝΗΣ - ΕΠΙΔΙΚΟΣ - ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ - ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ - ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ - ΕΠΙΖΗΛΟΣ - ΕΡΑΣΤΟΣ - ΕΡΑΤΩ - ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ - ΕΡΓΙΝΟΣ - ΕΡΓΟΤΙΜΟΣ - ΕΡΕΧΘΕΥΣ - ΕΡΙΦΥΛΗ - ΕΡΜΑΙΟΣ -ΕΡΜΕΙΑΣ - ΕΡΥΜΑΝΘΟΣ - ΕΡΜΗΣ - ΕΡΜΙΟΝΗ - ΕΡΜΟΔΩΡΟΣ - ΕΡΣΗ - ΕΡΥΞΙΑΣ - ΕΡΥΞΙΜΑΧΟΣ - ΕΡΩΣ - ΕΤΕΟΚΛΗΣ - ΕΤΟΙΜΟΚΛΗΣ - ΕΥΑΓΟΡΑΣ - ΕΥΑΛΙΟΣ - ΕΥΑΝΘΗΣ - ΕΥΓΕΩΝ - ΕΥΔΗΜΟΣ - ΕΥΔΟΞΙΑ - ΕΥΔΟΞΟΣ - ΕΥΔΩΡΑ - ΕΥΝΙΚΗ - ΕΥΝΟΜΟΣ - ΕΥΗΝΟΣ - ΕΣΤΙΑ - ΕΥΘΑΛΕΙΟΣ - ΕΥΘΥΔΗΜΟΣ - ΕΥΘΥΚΛΗΣ - ΕΥΘΥΜΙΔΗΣ - ΕΥΘΥΝΟΥΣ - ΕΥΚΛΕΑΣ - ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ - ΕΥΚΡΑΤΙΔΗΣ - ΕΥΜΑΙΟΣ - ΕΥΜΑΧΟΣ - ΕΥΜΕΝΗΣ - ΕΥΜΗΛΟΣ - ΕΥΜΟΛΠΗ - ΕΥΜΟΛΠΟΣ - ΕΥΝΙΚΗ - ΕΥΝΟΜΟΣ - ΕΥΠΑΛΙΝΟΣ - ΕΥΠΕΙΘΗΣ - ΕΥΠΟΛΕΜΟΣ - ΕΥΠΟΛΙΣ - ΕΥΡΥΔΙΚΗ - ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ - ΕΥΡΙΑΔΗΣ - ΕΥΡΥΑΛΗ - ΕΥΡΥΑΛΟΣ - ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ- ΕΥΡΥΔΑΜΑΣ - ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ- ΕΥΡΥΛΟΧΟΣ - ΕΥΡΥΝΟΜΗ - ΕΥΡΥΣΘΕΥΣ - ΕΥΡΩΠΗ - ΕΥΤΕΡΠΗ - ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ - ΕΥΧΑΡΗΣ - ΕΥΦΟΡΙΩΝ - ΕΦΙΠΠΟΣ - ΕΦΡΟΝΙΟΣ - ΕΧΕΚΡΑΤΗΣ - ΕΧΙΔΝΑ ...<br /><b>Ζ</b><br />ΖΑΓΡΕΥΣ - ΖΑΛΕΥΚΟΣ - ΖΕΦΥΡΟΣ - ΖΕΥΞΙΔΑΜΟΣ - ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ - ΖΗΘΟΣ - ΖΗΛΟΣ - ΖΗΝΙΣ - ΖΗΝΟΒΙΟΣ - ΖΗΝΟΔΟΤΟΣ - ΖΗΝΟΔΩΡΟΣ - ΖΗΝΩΝ - ΖΗΤΗΣ - ΖΩΙΛΟΣ - ΖΩΝΑΙΟΣ - ΖΩΟΓΟΝΟΣ - ΖΩΤΙΑΤΗΣ - ΖΩΣΙΜΟΣ ...<br /><b>H</b><br />ΗΒΗ - ΗΓΕΛΟΧΟΣ - ΗΓΗΜΩΝ - ΗΓΗΣΑΝΔΡΟΣ - ΗΓΗΣΙΑΝΑΞ - ΗΓΗΣΙΑΣ - ΗΓΗΣΙΠΠΟΣ - ΗΓΗΤΩΡ - ΗΓΙΑΣ - ΗΕΤΙΩΝ -ΗΛΕΚΤΡΑ - ΗΛΕΚΤΡΙΩΝ - ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ - ΗΛΙΟΣ - ΗΝΙΟΧΟΣ - ΗΠΙΟΝΗ - ΗΡΑ - ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ - ΗΡΑΚΛΗΣ - ΗΡΕΑΣ - ΗΡΙΓΟΝΗ - ΗΡΙΛΛΟΣ - ΗΡΙΝΝΑ - ΗΡΟΔΟΤΟΣ - ΗΡΟΔΩΡΟΣ - ΗΡΟΦΙΛΗ - ΗΡΟΦΙΛΟΣ - ΗΡΩ - ΗΡΩΝ - ΗΣΙΟΔΟΣ - ΗΣΙΟΝΗ - ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ - ΗΦΑΙΣΤΟΣ - ΗΧΩ - ΗΩ...<br /><b>Θ</b><br />ΘΑΛΕΙΑ - ΘΑΛΗΣ - ΘΑΛΗΤΑΣ - ΘΑΛΛΩ - ΘΑΜΥΡΙΣ - ΘΑΡΥΠΟΣ - ΘΕΑΓΕΝΗΣ - ΘΕΑΝΩ - ΘΕΛΞΙΩΠΗ - ΘΕΜΙΣ - ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ - ΘΕΟΔΗΓΙΟΣ - ΘΕΟΚΛΗΣ - ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ - ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ - ΘΕΟΞΕΝΙΟΣ - ΘΕΟΔΩΡΟΣ - ΘΕΡΣΙΠΠΟΣ - ΘΕΡΣΙΤΗΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΘΕΣΠΙΣ - ΘΕΣΙΟΣ - ΘΕΤΙΣ - ΘΕΥΔΙΟΣ - ΘΕΩΝ - ΘΗΒΑΪΣ - ΘΗΡΙΑΜΕΝΗΣ - ΘΗΣΕΥΣ - ΘΟΗ - ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ - ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ - ΘΡΑΣΥΛΛΟΣ - ΘΡΑΣΥΜΑΧΟΣ - ΘΥΕΣΤΗΣ - ΘΥΙΑ - ΘΥΜΟΧΑΡΗΣ - ΘΥΡΣΗ - ΘΥΩΝΗ ...<br /><b>Ι</b><br />ΙΑΚΧΟΣ - ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ - ΙΑΜΟΣ - ΙΑΠΕΤΟΣ - ΙΑΣΩ - ΙΑΣΩΝ - ΙΑΣΙΩΝ - ΙΒΥΚΟΣ - ΙΔΑΙΑ ΙΔΑΙΟΣ - ΙΔΟΜΕΝΕΥΣ - ΙΕΡΑΞ - ΙΕΡΟΚΛΗΣ - ΙΘΑΚΟΣ - ΙΘΥΚΛΗΣ - ΙΚΑΡΙΟΣ - ΙΚΕΤΑΣ - ΙΚΤΙΝΟΣ- ΙΛΙΟΝΗ -ΙΛΛΟΣ - ΙΛΛΥΡΙΟΣ - ΙΜΒΡΙΟΣ - ΙΝΑΧΟΣ - ΙΝΩ - ΙΞΙΟΝΗ - ΙΞΙΩΝ - ΙΟΒΑΤΗΣ - ΙΟΚΑΣΤΗ - ΙΟΛΛΑΣ - ΙΟΛΗ - ΙΟΝΗ - ΙΠΠΑΡΧΟΣ - ΙΠΠΗ - ΙΠΠΙΑΣ - ΙΠΠΟΔΑΜΕΙΑ - ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ - ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ - ΙΠΠΩΝ - ΙΠΠΟΣΘΕΝΗΣ - ΙΡΙΣ - ΙΣΑΙΟΣ - ΙΣΑΝΔΡΟΣ - ΙΣΘΜΙΟΝΙΚΗΣ - ΙΣΙΔΩΡΟΣ - ΙΣΜΥΝΗ - ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ - ΙΣΤΡΟΣ - ΙΤΗ - ΙΤΥΣ - ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ - ΙΦΙΚΡΑΤΕΙΑ - ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ - ΙΦΙΤΟΣ - ΙΩΛΚΙΟΣ - ΙΩ - ΙΩΝ ...<br />Κ<br /><br />ΚΑΔΜΟΣ - ΚΑΛΑΜΙΣ - ΚΑΛΑΣ -ΚΑΛΛΙΑΣ - ΚΑΛΛΙΔΙΚΗ - ΚΑΛΛΙΚΛΗΣ - ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ - ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ - ΚΑΛΛΙΝΟΣ - ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ - ΚΑΛΛΙΜΕΔΩΝ - ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ - ΚΑΛΛΙΟΠΗ - ΚΑΛΛΙΠΠΟΣ - ΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗΣ - ΚΑΛΛΙΡΟΗ - ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ - ΚΑΛΛΙΣΤΩ - ΚΑΛΥΨΩ - ΚΑΡΑΝΟΣ - ΚΑΡΝΕΑΔΗΣ - ΚΑΡΠΟΣ - ΚΑΡΠΩ - ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ - ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ - ΚΑΣΤΩΡ - ΚΕΚΡΩΨ - ΚΕΛΕΟΣ - ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ -ΚΗΦΕΥΣ - ΚΗΦΙΣΟΔΩΡΟΣ - ΚΙΜΩΝ - ΚΙΝΗΣΙΑΣ - ΚΙΝΥΡΑ - ΚΙΝΥΡΙΣ - ΚΙΡΚΗ - ΚΙΣΙΟΣ - ΚΛΕΑΡΧΟΣ - ΚΛΕΙΝΙΟΣ - ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ - ΚΛΕΙΤΟΣ - ΚΛΕΙΩ - ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ - ΚΛΕΟΔΑΙΟΣ - ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ - ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ - ΚΛΕΟΜΗΔΗΣ - ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ - ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ - ΚΛΕΩΝ - ΚΛΙΤΙΑΣ - ΚΛΥΜΕΝΗ - ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ - ΚΛΥΤΙΔΗΣ - ΚΛΥΤΟΣ - ΚΛΩΘΩ - ΚΝΗΜΟΣ - ΚΟΔΡΟΣ - ΚΟΙΝΟΣ - ΚΟΝΩΝ - ΚΟΡΕΝΝΑ - ΚΟΡΙΝΝΑ - ΚΟΡΙΝΝΟΣ - ΚΟΡΥΔΩΝ - ΚΟΥΡΟΣ - ΚΡΑΝΑΟΣ - ΚΡΑΤΗΣ - ΚΡΑΤΙΝΟΣ - ΚΡΑΤΥΛΟΣ - ΚΡΕΩΝ - ΚΡΙΤΙΑΣ - ΚΡΙΤΟΔΗΜΟΣ - ΚΡΙΤΟΛΑΟΣ - ΚΡΙΤΩΝ - ΚΡΟΝΟΣ - ΚΤΗΣΙΑΣ - ΚΤΗΣΙΒΙΟΣ - ΚΥΒΕΛΗ - ΚΥΔΙΑΣ - ΚΥΔΩΝ - ΚΥΜΟΘΟΗ - ΚΥΝΘΙΑ - ΚΥΨΕΛΟΣ ...<br /><b>Λ</b><br />ΛΑΕΡΤΗΣ - ΛΑΪΟΣ - ΛΑΚΥΔΗΣ - ΛΑΚΩΝ - ΛΑΜΑΧΟΣ - ΛΑΜΠΕΤΙΑ - ΛΑΜΠΡΟΚΛΗΣ - ΛΑΜΠΡΟΣ -ΛΑΜΠΩΝ - ΛΑΟΔΑΜΑΣ - ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ - ΛΑΟΔΙΚΗ - ΛΑΟΘΟΗ - ΛΑΟΦΙΛΟΣ - ΛΑΣΟΣ - ΛΑΧΑΡΗΣ - ΛΑΧΕΣΙΣ - ΛΑΧΗΣ - ΛΕΑΝΔΡΟΣ - ΛΕΟΝΤΕΥΣ - ΛΕΠΤΙΝΗΣ - ΛΕΥΚΑΤΗ - ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ - ΛΕΥΚΟΘΕΗ - ΛΕΥΚΩΝ - ΛΕΩΔΑΜΑΣ - ΛΕΩΚΡΑΤΗΣ - ΛΕΩΝ - ΛΕΩΝΙΔΑΣ - ΛΕΩΣΘΕΝΗΣ - ΛΕΩΧΑΡΗΣ - ΛΗΔΑ - ΛΗΤΩ - ΛΙΒΥΗ - ΛΙΝΟΣ - ΛΥΚΑΟΝΑΣ - ΛΥΚΑΙΟΣ - ΛΥΚΕΑΣ - ΛΥΚΙΟΣ - ΛΥΚΙΣ - ΛΥΚΟΜΗΔΗΣ - ΛΥΚΟΣ - ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ - ΛΥΚΟΦΡΩΝ - ΛΥΚΩΝ - ΛΥΣΙΑΣ - ΛΥΣΙΜΑΧΗ - ΛΥΣΙΜΑΧΟΣ - ΛΥΣΙΠΠΟΣ - ΛΥΣΙΣ - ΛΥΣΙΚΡΑΤΗ - ΛΥΣΑΝΔΡΟΣ ...<br /><b>Μ</b><br />ΜΑΓΝΗΣ - ΜΑΙΑΣ - ΜΑΚΑΡ - ΜΑΚΕΔΩΝ - ΜΑΝΤΙΑΣ - ΜΑΝΤΙΟΣ -ΜΑΝΤΩ - ΜΑΡΣΥΑΣ - ΜΕΓΑΚΛΗΣ - ΜΕΓΑΛΟΣΤΡΑΤΗ - ΜΕΓΑΡΗ - ΜΕΓΑΣ - ΜΕΓΑΣΘΕΝΗΣ - ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ - ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ - ΜΕΛΑΝΘΙΟΣ - ΜΕΛΑΝΘΩ - ΜΕΛΑΝΙΠΠΙΔΗΣ - ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ - ΜΕΛΗΣΙΑΣ - ΜΕΛΙΚΕΡΤΗ - ΜΕΛΙΣΣΟΣ - ΜΕΛΙΤΗ - ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ - ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ - ΜΕΝΕΔΗΜΟΣ - ΜΕΝΕΚΑΛΟΣ - ΜΕΝΕΚΛΗΣ - ΜΕΝΕΚΡΑΤΗΣ - ΜΕΝΕΛΑΟΣ - ΜΕΝΙΠΠΟΣ - ΜΕΝΤΩΡ - ΜΕΝΩΝ - ΜΕΡΟΠΗ - ΜΕΣΙΝΙΔΗΣ - ΜΕΤΩΝ - ΜΗΔΕΙΑ - ΜΗΔΕΟΣ - ΜΗΡΙΟΝΗ - ΜΗΤΙΣ - ΜΗΤΡΟΔΩΡΟΣ - ΜΗΤΡΟΚΛΗΣ - ΜΗΤΩΝ - ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ - ΜΙΚΩΝ - ΜΙΛΩΝ - ΜΙΜΝΕΡΜΟΣ - ΜΙΝΩΣ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ - ΜΝΗΣΙΚΛΗΣ - ΜΟΡΦΕΑΣ - ΜΟΣΧΙΝΑ - ΜΟΥΣΑΙΟΣ - ΜΥΚΗΝΗ - ΜΥΛΛΙΑΣ - ΜΥΝΗΣ - ΜΥΡΙΝΗ - ΜΥΡΜΗΞ - ΜΥΡΤΙΛΟΣ -ΜΥΡΤΙΣ - ΜΥΡΩΝ - ΜΥΡΩΝΙΔΗΣ ...<br /><b>Ν</b><br />ΝΑΪΡΧΟΣ -ΝΑΡΚΙΣΟΣ - ΝΑΥΚΛΕΙΔΗΣ - ΝΑΥΚΡΑΤΗΣ - ΝΑΥΜΑΧΙΟΣ - ΝΑΥΠΛΙΟΣ - ΝΑΥΣΙΘΟΗ - ΝΑΥΣΙΚΑ - ΝΑΥΣΙΚΡΑΤΗΣ - ΝΑΥΣΙΜΑΧΟΣ - ΝΑΥΣΙΝΙΚΟΣ - ΝΕΑΡΧΟΣ - ΝΕΔΩΝ - ΝΕΙΟΚΛΗΣ - ΝΕΜΕΣΗ - ΝΕΟΚΡΙΤΟΣ - ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ - ΝΕΟΡΟΣ - ΝΕΣΣΟΣ - ΝΕΣΤΟΡΑΣ - ΝΕΦΕΛΗ - ΝΗΙΣ - ΝΗΡΕΥΣ - ΝΗΡΙΤΗ - ΝΗΡΙΤΟΣ - ΝΗΣΑΙΗ - ΝΗΣΩ - ΝΗΦΑΙΗ - ΝΙΚΑΓΟΡΑΣ - ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ - ΝΙΚΑΡΕΤΗ - ΝΙΚΙΑΣ - ΝΙΚΟΔΩΡΟΣ - ΝΙΚΟΚΛΗΣ - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ - ΝΙΚΟΜΗΔΗΣ - ΝΙΚΟΣΘΕΝΗΣ - ΝΙΚΩΝ - ΝΙΟΒΗ - ΝΗΡΕΥΣ - ΝΙΣΑΙΟΣ - ΝΙΣΟΣ - ΝΟΗΜΩΝ - ΝΟΜΙΟΣ - ΝΥΜΦΟΔΩΡΟΣ ...<br /><b>Ξ</b><br />ΞΑΝΘΙΠΗ - ΞΑΝΘΙΠΠΟΣ - ΞΑΝΘΟΣ - ΞΕΝΑΡΧΟΣ - ΞΕΝΙΔΗΣ - ΞΕΝΟΔΑΜΟΣ - ΞΕΝΟΚΛΕΙΑ - ΞΕΝΟΚΛΗΣ - ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ - ΞΕΝΟΚΡΙΤΟΣ - ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ-ΞΕΝΟΦΙΛΟΣ - ΞΕΝΟΔΙΚΗ - ΞΕΝΟΦΩΝ - ΞΕΝΩΝ - ΞΟΥΘΟΣ - ΞΥΝΟΦΡΩΝ ...<br /><b>Ο</b><br />ΟΔΙΟΣ - ΟΔΥΣΣΕΥΣ - ΟΙΑΓΡΟΣ - ΟΙΔΙΠΟΥΣ - ΟΙΝΕΥΣ - ΟΙΝΟΜΑΧΟΣ - ΟΙΝΟΠΙΔΗΣ - ΟΙΝΟΠΙΩΝ - ΟΙΣΤΡΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΣ - ΟΛΥΜΠΟΣ - ΟΛΥΝΘΙΟΣ - ΟΜΗΡΟΣ - ΟΝΗΤΩΡ - ΟΝΑΣΙΑΣ - ΟΝΕΙΡΟΣ - ΟΝΟΜΑΚΛΗΣ - ΟΠΙΤΗΣ - ΟΡΕΣΤΗΣ - ΟΡΘΑΙΟΣ - ΟΡΜΕΝΟΣ - ΟΡΟΙΔΟΣ - ΟΡΤΙΛΟΧΟΣ - ΟΡΦΕΥΣ - ΟΦΕΛΕΣΤΗΣ - ΟΦΕΛΤΗΣ - ΟΨΙΜΟΣ - ΟΥΡΑΝΙΑ ...<br /><b>Π</b><br />ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ - ΠΑΙΩΝΕΙΟΣ - ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ - ΠΑΛΑΙΜΩΝ - ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ - ΠΑΛΛΑΣ - ΠΑΜΦΙΛΗ - ΠΑΜΦΥΛΟΣ - ΠΑΝ - ΠΑΝΔΑΡΟΣ - ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ - ΠΑΝΔΙΩΝ - ΠΑΝΔΩΡΑ - ΠΑΝΔΩΡΟΣ - ΠΑΠΠΟΣ - ΠΑΡΙΣ - ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ - ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ - ΠΑΣΙΘΕΑ - ΠΑΣΙΦΑΗ - ΠΑΤΡΟΚΛΗΣ - ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ - ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ - ΠΕΙΘΕΑΣ - ΠΕΙΘΩ - ΠΕΙΣΑΝΔΡΟΣ - ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ - ΠΕΛΑΣΓΟΣ - ΠΕΛΙΑΣ - ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ - ΠΕΛΟΨ - ΠΕΝΘΕΑΣ - ΠΕΡΔΙΚΑΣ - ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ - ΠΕΡΙΚΛΗΣ - ΠΕΡΣΑΙΟΣ - ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ - ΠΕΡΣΕΥΣ - ΠΕΡΣΗΣ - ΠΗΓΑΣΟΣ - ΠΗΛΕΥΣ - ΠΗΝΕΛΟΠΗ - ΠΗΡΩ - ΠΙΓΡΗΣ - ΠΙΕΡΙΩΝ - ΠΙΕΡΟΣ - ΠΙΝΔΑΡΟΣ - ΠΙΤΘΕΥΣ - ΠΙΤΤΑΚΟΣ - ΠΛΑΝΗΤΙΑΔΗΣ - ΠΛΑΤΩΝ - ΠΛΕΙΣΤΟΝΙΚΗΣ - ΠΛΕΙΩΝΗ - ΠΛΗΘΩΝ - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - ΠΛΩΤΩ - ΠΟΘΕΙΝΗ - ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ - ΠΟΛΥΑΙΝΟΣ - ΠΟΛΥΒΙΟΣ - ΠΟΛΥΓΝΩΤΗΣ - ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ - ΠΟΛΥΔΑΜΝΕΙΑ - ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ - ΠΟΛΥΔΩΡΗ - ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ - ΠΟΛΥΚΑΣΤΗ - ΠΟΛΥΚΛΕΙΤΟΣ - ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΣ - ΠΟΛΥΜΗΔΗΣ - ΠΟΛΥΜΝΙΑ - ΠΟΛΥΝΕΙΙΚΗΣ - ΠΟΛΥΝΟΗ - ΠΡΑΞΙΘΕΑ - ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ - ΠΡΟΜΗΦΕΥΣ - ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ - ΠΡΩΤΕΥΣ - ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ - ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΑ - ΠΡΩΤΩ - ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ - ΠΥΘΕΥΣ - ΠΥΘΩΝ - ΠΥΡΡΑ - ΠΥΡΡΑΝΘΟΣ - ΠΥΡΡΙΑΣ - ΠΥΡΡΙΜΑΧΟΣ - ΠΥΡΡΟΣ ...<br /><b>Ρ</b><br />ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ - ΡΕΑ - ΡΟΔΗ - ΡΟΔΙΑ - ΡΟΔΟΣ - ΡΟΔΩΠΗ - ΡΟΙΚΟΣ - ΡΑΜΦΙΑΣ - ΡΕΑ - ΡΗΓΙΛΛΑ - ΡΗΓΙΝΟΣ - ΡΗΝΗ - ΡΗΣΟΣ -ΡΗΤΟΡΙΟΣ - ΡΙΑΝΟΣ - ΡΙΝΩΝ - ΡΟΔΙΑ - ΡΟΔΕΙΑ - ΡΟΔΕΙΑΣ - ΡΟΔΟΧΡΟΥΣ - ΡΟΙΚΟΣ - ΡΩΞΑΝΗ ...<br /><b>Σ</b><br />ΣΑΠΦΩ - ΣΑΡΑΠΙΩΝ - ΣΑΡΠΗΔΩΝ - ΣΑΤΝΙΟΣ - ΣΑΤΥΡΟΣ - ΣΕΙΡΙΟΣ - ΣΕΛΕΥΚΟΣ - ΣΕΜΕΛΗ - ΣΘΕΝΕΛΑΟΣ - ΣΘΕΝΙΔΑΣ - ΣΙΔΗ - ΣΙΚΕΛΗ - ΙΚΕΛΙΔΑΣ - ΣΕΙΛΗΝΟΣ - ΣΙΒΥΛΑ - ΣΙΜΜΙΑΣ - ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ - ΣΙΣΥΦΟΣ - ΣΚΑΜΩΝ - ΣΚΙΡΩΝΙΔΗΣ - ΣΚΟΠΑΣ -ΣΚΟΠΕΛΙΑΝΟΣ - ΣΜΙΧΙΑΣ - ΣΟΛΩΝ - ΣΟΦΙΛΟΣ - ΣΟΦΟΚΛΗΣ - ΣΠΕΙΩ - ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ - ΣΠΙΝΘΑΡΟΣ - ΣΤΑΦΥΛΟΣ - ΣΤΕΦΩΝ - ΣΤΗΣΑΓΟΡΑΣ - ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ - ΣΤΙΛΠΩΝ - ΣΤΡΑΒΩΝ - ΣΤΡΑΤΟΚΛΗΣ - ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ - ΣΤΡΑΤΤΙΣ - ΣΤΡΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΣΙΟΣ - ΣΥΡΟΣ - ΣΦΟΔΡΙΑΣ - ΣΩΚΡΑΤΗΣ - ΣΩΠΑΤΡΟΣ - ΣΩΦΙΛΟΣ - ΣΩΦΡΩΝ ...<br /><b>Τ</b><br />ΤΑΙΝΑΡΟΣ - ΤΑΛΩΣ - ΤΑΝΤΑΛΟΣ - ΤΑΡΣΗ - ΤΑΫΓΕΤΗ - ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ - ΤΕΙΣΙΑΣ - ΤΕΚΤΑΙΟΣ - ΤΕΚΤΩΝ - ΤΕΛΑΜΩΝ - ΤΕΛΑΥΓΗΣ - ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ - ΤΕΛΕΣΤΗΣ - ΤΕΛΕΣΤΩ - ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ - ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ - ΤΗΘΥ - ΤΗΛΕΒΟΗΣ - ΤΗΛΕΚΛΕΙΔΗΣ - ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ - ΤΗΛΕΦΑΣΣΗ - ΤΗΛΕΦΗ - ΤΗΛΕΦΙΔΗΣ - ΤΗΛΕΦΟΣ - ΤΗΜΕΝΟΣ - ΤΗΡΕΑΣ - ΤΗΡΩ - ΤΙΜΑΓΟΡΑΣ - ΤΙΜΑΙΟΣ - ΤΙΜΑΝΔΡΟΣ - ΤΙΜΑΡΑΤΟΣ - ΤΙΜΑΡΕΤΗ - ΤΙΜΟΣΘΕΝΗΣ - ΤΙΜΟΧΑΡΗΣ - ΤΙΜΩΝ - ΤΙΜΩΝΙΔΗΣ - ΤΟΛΜΑΙΟΣ - ΤΟΛΜΗΔΗΣ - ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ - ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ - ΤΡΥΤΩΝ - ΤΥΝΔΑΡΗΣ - ΤΥΡΙΜΜΑΣ - ΤΥΡΤΑΙΟΣ - ΤΥΧΙΟΣ - ΤΥΦΩΝ - ΤΥΦΩΝΗ ...<br /><b>Υ</b><br />ΥΑΓΝΙΣ - ΥΑΚΙΝΘΟΣ - ΥΓΕΙΑ - ΥΔΡΕΑ - ΥΔΡΕΑΣ - ΥΛΛΟΣ - ΥΛΟΤΗΣ - ΥΠΑΤΗΣ - ΥΠΑΤΙΑ - ΥΠΕΡΟΧΗ - ΥΠΕΙΡΟΧΟΣ - ΥΠΕΡΙΔΗΣ - ΥΠΕΡΙΩΝ - ΥΠΕΡΕΙΑ - ΥΠΕΡΤΙΜΟΣ - ΥΠΕΡΒΟΛΟΣ - ΥΨΙΠΥΛΗ ..<br /><b>Φ</b><br />ΦΑΕΘΩΝ - ΦΑΙΔΙΜΟΣ - ΦΑΙΔΡΑ - ΦΑΙΔΡΟΣ - ΦΑΙΔΩΝ - ΦΑΙΣΤΙΟΣ - ΦΑΙΣΤΟΣ - ΦΑΛΑΡΙΣ - ΦΑΛΕΑΣ - ΦΑΝΙΑΣ - ΦΑΝΗΣ - ΦΑΝΟΔΙΚΟΣ - ΦΑΝΟΚΛΗΣ - ΦΑΝΟΣΤΡΑΤΗ - ΦΕΙΔΙΑΣ - ΦΕΙΔΩΝ - ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ - ΦΕΡΕΣΥΔΗ - ΦΕΡΟΥΣΑ - ΦΗΜΙΟΣ - ΦΗΜΟΝΟΗ - ΦΘΙΑ - ΦΙΛΑΙΝΙΣ -ΦΙΛΑΡΕΤΗ - ΦΙΛΕΤΑΙΡΟΣ - ΦΙΛΕΥΣ - ΦΙΛΗΜΩΝ -ΦΙΛΗΤΑΣ - ΦΙΛΙΝΟΣ - ΦΙΛΙΠΠΟΣ - ΦΙΛΙΣΚΟΣ - ΦΙΛΙΣΤΟΣ - ΦΙΛΛΙΣ - ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ - ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ - ΦΙΛΟΛΑΟΣ - ΦΙΛΟΜΗΛΑ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ - ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ - ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΦΙΛΩΤΑΣ - ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ - ΦΙΛΩΝ - ΦΙΛΩΤΕΡΑ - ΦΙΝΕΥΣ - ΦΙΝΤΙΑΣ - ΦΙΝΤΥΣ - ΦΟΙΒΗ - ΦΟΙΒΟΣ - ΦΟΙΝΙΞ - ΦΟΡΜΙΩΝ - ΦΡΙΞΟΣ - ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ - ΦΡΟΝΤΙΣ - ΦΡΥΝΗ - ΦΡΥΝΙΧΟΣ - ΦΥΛΑΡΧΟΣ - ΦΥΛΕΥΣ - ΦΥΛΛΙΣ - ΦΥΛΩ - ΦΥΡΣΗ ΦΩΚΙΩΝ - ΦΩΚΥΛΙΔΗΣ ...<br /><b>Χ</b><br />ΧΑΒΡΙΑΣ - ΧΑΙΡΕΑΣ - ΧΑΙΡΕΔΗΜΟΣ - ΧΑΙΡΕΙΑΣ - ΧΑΙΡΕΣΤΡΑΤΟΣ - ΧΑΙΡΗΜΩΝ - ΧΑΛΚΩΝ - ΧΑΡΗΣ - ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ - ΧΑΡΙΚΛΗΣ - ΧΑΡΙΛΑΟΣ - ΧΑΡΙΣ - ΧΑΡΙΝΟΣ - ΧΑΡΙΤΩΝ - ΧΑΡΙΣΙΟΣ - ΧΑΡΜΙΔΗΣ - ΧΑΡΜΟΣ - ΧΑΡΩΝ -ΧΕΙΡΩΝ - ΧΕΛΙΔΟΝΑ - ΧΕΡΣΙΑΣ - ΧΕΡΣΙΦΡΩΝ - ΧΕΙΛΩΝ - ΧΙΜΑΙΡΑ - ΧΙΟΝΗ - ΧΙΟΝΙΣ - ΧΙΩΝ - ΧΛΩΡΙΣ - ΧΟΙΡΙΛΟΣ - ΧΡΥΣΑΝΘΙΣ - ΧΡΥΣΗΙΣ - ΧΡΥΣΙΠΠΟΣ - ΧΡΥΣΟΚΟΜΗΣ - ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ ...<br /><b>Ψ</b><br />ΨΑΛΜΑΧΑΡΗ - ΨΑΛΜΑΧΑΡΗΣ - ΨΑΜΑΘΗ - ΨΑΜΜΗΤΙΧΟΣ ...<br /><b>Ω</b><br />ΩΓΥΓΗΣ - ΩΓΥΓΙΑ - ΩΚΑΛΕΙΑ - ΩΚΕΑΝΙΣ - ΩΚΕΑΝΟΣ - ΩΚΕΛΟΣ - ΩΚΥΠΕΤΗ - ΩΚΥΡΡΟΗ - ΩΚΥΤΗΣ - ΩΛΗΝΟΣ - ΩΜΑΡΗΣ - ΩΡΕΙΘΥΙΑ - ΩΡΙΩΝ - ΩΡΟΣ - ΩΤΟΣ - ΩΦΕΛΙΩΝ ...<br /><br /><b>ΕΠΕΙΔΗ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΙΝΑΙ "<em>Αρχαία Ελληνικά</em>&nbsp;ονόματα ανδρών και γυναικών" ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΟΤΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΔΕΝ ΕΔΙΝΑΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑΤΑ ΘΕΩΝ, ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΝΟΜΑΖΟΤΑΝ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Ή ΑΘΗΝΑ Ή ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΛΠ. ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ. ΕΔΙΝΑΝ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΙΕΙΧΑΝ ΣΑΝ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΘΕΟΥ Π.Χ. ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟΣ, ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ, ΔΙΟΔΩΡΟΣ, ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ, ΚΛΠ.&nbsp;</b><br /><b>ΑΥΤΗ ΔΕ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΔΟΓΜΑ.</b><br />ellinikoarxeio</span>ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-38781724376306812222015-01-06T08:30:00.000+02:002016-01-16T20:07:38.385+02:00<br /> <div class="post-body entry-content" id="post-body-8061101115828145147"> <div> <div> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwY6yhwnEGXsSn8wm97LPpeXVI2endVWEaaXMemCCoRvQOQXvuaQqKyUNNluFNxFNXJahO4hrSNX1z4nkHoh0UaCzqofk6bKud2IXconvVTpmvCvf5arL387lTvVMj_aeKEePOQBVaHM4/s1600-h/FC2YOCAWU68VTCA0F1FPICAF47MUBCATDFF9JCAEQ84YNCA8WUHEXCA5L1TT5CAJLBZV8CALE67M2CAEWRL95CAKK51FTCATVYA7PCA24JI21CADJ8O4FCADPBHXRCA5KFY1ECAUMKSJMCAGG80YGCADC0T45.jpg" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="216" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342006855976465986" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwY6yhwnEGXsSn8wm97LPpeXVI2endVWEaaXMemCCoRvQOQXvuaQqKyUNNluFNxFNXJahO4hrSNX1z4nkHoh0UaCzqofk6bKud2IXconvVTpmvCvf5arL387lTvVMj_aeKEePOQBVaHM4/s320/FC2YOCAWU68VTCA0F1FPICAF47MUBCATDFF9JCAEQ84YNCA8WUHEXCA5L1TT5CAJLBZV8CALE67M2CAEWRL95CAKK51FTCATVYA7PCA24JI21CADJ8O4FCADPBHXRCA5KFY1ECAUMKSJMCAGG80YGCADC0T45.jpg" style="display: block; height: 84px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 124px;" width="320" /></a> Δώδεκα διαδοχικές εκδόσεις, εμπλουτισμένες συνεχώς με νεότερα δεδομένα, κυκλοφόρησαν πάνω στην ανθρωπολογική - εθνογενετική μελέτη των Ελλήνων. <br /> <div> Βάση αυτού του έργου αποτελεί η διδακτορική διατριβή τού Άρη Ν. Πουλιανού, που εκπονήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας υπό την επίβλεψη του διάσημου καθηγητή Ανθρωπολογίας Γ. Φ. Ντεμπέτς. </div> <div> H έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη 70 ανθρωπολογικών γνωρισμάτων 3000 περίπου Ελλήνων πολιτικών προσφύγων του 1949 στην τ. Σοβιετική Ένωση. Τα γνωρίσματα αυτά (π.χ. ύψος σώματος, πλάτος προσώπου, χρώμα δέρματος, σχήμα ματιών), αντανακλούν με τη σειρά τους τις δομές των γονιδίων και του DNA.</div> <div> Η στατιστική επεξεργασία, σε συνδυασμό με την γεωγραφική τους κατανομή, απέδειξε μαθηματικά την ακατάπαυστη βιολογική συνέχεια των Ελλήνων σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής και προϊστορικής εποχής (λόγω της μικρής στατιστικής απόκλισης στη διασπορά των ανθρωπομετρικών και σωματοσκοπικών γνωρισμάτων), που ανάγεται τουλάχιστο στη Μεσολιθική και Άνω Παλαιολιθική περίοδο (30.000 χρόνια). </div> <div> Επίσης, η ιστορική συνέχεια αποδεικνύεται από τη σύγκριση των μετρήσεων των σύγχρονων κατοίκων με αυτές των αρχαίων και προϊστορικών κρανίων της Ελλάδας, οι οποίες στατιστικά δεν παρουσιάζουν διαφορές. Έτσι, παρά τις κατά καιρούς επιδράσεις και περιορισμένες (κυρίως εσωτερικές) μετακινήσεις πληθυσμών, με την ανθρωπολογική έρευνα έγινε φανερό ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας έμεινε βασικά αναλλοίωτος και ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων φύλων που κατοικούσαν στην ελληνική χερσόνησο. Από την ίδια μελέτη έγινε επίσης γνωστό ότι οι Αλβανόφωνοι, οι Σλαβόφωνοι (μέχρι και το Μαυροβούνιο), καθώς και οι Βλάχοι της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας, είναι στην πλειονότητά τους αυτόχθονες και έτσι οι ξένες επιδράσεις σε αυτούς αφορούν κυρίως στη χρήση των νεότερων γλωσσών που μεταχειρίζονται σήμερα.<br /> Το ενδιαφέρον που έδειξε εξ αρχής ο Τύπος για την "Προέλευση των Ελλήνων", παρατίθεται ενδεικτικά στα παρακάτω δημοσιεύματα.<br /> ΑΥΓΗ, 6-1-1962: «Πάνω από 150 επιστήμονες του Παν/μίου και της Ακαδημίας της Μόσχας συμφώνησαν απόλυτα με τις επιστημονικές απόψεις του κ. Άρη Πουλιανού, υπογράμμισαν τη σοβαρότητα της εργασίας και χωρίς να τσιγκουνευτούν στις εκφράσεις τους, μίλησαν με πολύ εγκωμιαστικά λόγια γι' αυτόν.<br /> <br /> <a name='more'></a>&nbsp;Ο δόκτωρ Σ. Α. Τόκαρεφ, καθηγητής της εθνογραφίας του Πανεπιστημίου της Μόσχας και διευθυντής του Τμήματος της Εθνογραφίας των λαών της Ευρώπης στο Ινστιτούτο Εθνογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας, δήλωσε τα εξής:<br /> Η εργασία του Άρη Ν. Πουλιανού παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την Εθνογραφική Επιστήμη.</div> <br /> <img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342007077610955058" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEim0Q9Fp8EgMc4lzKidq-lHEJWdIkkBAq-db61SK_n4tGKKBp28zc1sm9kZXhPx3BDMzyWeZjQw_clmlJ03m1NLcS02HTNyNJ-igYjiQ0JRyt7GQlES2ebfEEJlYGE0lIVOIZ1zqfWBkZY/s320/OFH6RCAX3EC38CA1MU029CA9G0Q58CAO2T2JLCAFXF88ACAPMH33SCAZGOKTZCA0UB2ZECAHTFQNMCARAVKHUCA51X1EGCAV1CSE1CAOH2KB7CAO4D53UCASDV2OWCA0POK66CAMWD60QCAW5S1WWCA9XUVYA.jpg" style="display: block; height: 150px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 135px;" />Το συγκεντρωμένο και επεξεργασμένο στατιστικά τεράστιο υλικό ανθρωπολογικών ερευνών ανάμεσα στους Έλληνες πρώτη φορά εισάγει στην επιστήμη νέο είδος πηγών για τη μελέτη ενός προβλήματος βασικής σημασίας, όπως είναι η καταγωγή του ελληνικού λαού. <br /> <div> Ως τώρα για το ζήτημα αυτό στην επιστήμη είχε γίνει γενικά δεκτή η άποψη ότι οι σύγχρονοι Έλληνες ιστορικά έχουν πολύ λίγα κοινά με τους αρχαίους Έλληνες ιδρυτές του αρχαίου πολιτισμού, ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στο μεγαλύτερο μέρος τους αντιπροσωπεύουν απογόνους Σλάβων, Αλβανών και άλλων λαών που μετώκησαν στην Ελλάδα και συγχωνεύτηκαν με τους Έλληνες της Βυζαντινής εποχής. </div> <div> Αντίθετα ο συγγραφέας της παρούσης εργασίας, πειστικά και στηριγμένος σε ανάλογο υλικό, δείχνει ότι όποια κι αν ήταν η επίδραση των Σλάβων και των άλλων λαών που ήρθαν σε επαφή με τους Έλληνες, <strong>ο λαός της σύγχρονης Ελλάδας είναι βασικά απόγονος του αρχαίου πληθυσμού της Βαλκανικής και των νήσων του Αιγαίου.</strong>Ο παγκοσμίου φήμης ανθρωπολόγος του πανεπιστημίου της Μόσχας δόκτωρ Ι. Ι. Ρογκίνσκυ, σημειώνει ότι το νότιο τμήμα της Βαλκανικής βρίσκεται στην περιοχή της Ευρώπης, απ' όπου διέρχεται η πλατειά συνοριακή ζώνη ανάμεσα στους χώρους της διναρικής και προσθιασιατικής φυλής. </div> <div> Έτσι σ' αυτή την περιοχή μπορεί να διαπιστωθούν μερικά από τα γενικά προβλήματα της ταξινόμησης των λαών της Ευρώπης και της πρόσθιας Ασίας. "Επί πλέον πρέπει να σημειωθεί ότι σ' αυτή την εργασία βρίσκει τη θέση της και η κριτική των ρατσιστικών κατασκευασμάτων σχετικώς με τη γένεση του αρχαίου πολιτισμού της Ελλάδας". (Σημ.: Εννοούνται οι ρατσιστικές θεωρίες που υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι απόγονοι των αρχαίων και ότι αυτός είναι ο λόγος που ο πολιτισμός τους σήμερα υπολείπεται των αναπτυγμένων χωρών. </div> <div> Αντίθετα, πέραν του ανεδαφικού συσχετισμού - αν για παράδειγμα συγκριθούν οι παραδόσεις - η επιστημονική διαπίστωση για τη βιολογική συνέχεια των Ελλήνων αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι είναι κυρίως οι γεωγραφικές και κοινωνικο-ιστορικές συνθήκες που διαμορφώνουν το πολιτισμικό επίπεδο ενός λαού).<br /> «Ο διευθυντής του ανθρωπολογικού τμήματος του Ινστιτούτου Εθνογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας δόκτωρ Μ. Γ. Λεβίν πρόσθεσε: ...Μπορεί να φαίνεται παράδοξη η διαπίστωση ότι πολλοί λαοί της Ευρώπης ανθρωπολογικά μελετήθηκαν χειρότερα απ' ότι οι λαοί της Αυστραλίας, Μελανησίας και άλλων μακρινών χωρών. Από τις χώρες της Ευρώπης η Ελλάς είναι μία από τις ολιγότερο μελετημένες... Η εργασία του Α. Ν. Πουλιανού συμπληρώνει αυτό το κενό. </div> <div> Ο συγγραφέας κατέχει πλήρως τη μεθοδικότητα των ανθρωπολογικών ερευνών, αυστηρά ετήρησε όλους τους αναγκαίους όρους και έδωσε την αρμόζουσα προσοχή.<br /> Ο διευθυντής του Ανθρωπολογικού Ινστιτούτου και Ανθρωπολογικού Μουσείου της Μόσχας δόκτωρ Β. Π. Γιακίμωφ δήλωσε: "Η δική μου άποψη είναι ότι η εργασία του Α. Ν. Πουλιανού αντιπροσωπεύει την πιο τέλεια συγκεφαλαίωση για την Ανθρωπολογία των Ελλήνων".<br /> Από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, στις Η.Π.Α., ο διευθυντής του Ανθρωπολογικού Τμήματος του Smithsonian Institute Τζ. Λ. Έϊντζελ στο American Journal of Physical Anthropology (Αμερικανικό Περιοδικό Φυσικής Ανθρωπολογίας αρ. 22, τ. 5, 1964, σ. 343) σε βιβλιοκρισία της «Προέλευσης των Ελλήνων» γράφει: «Ο Άρης Πουλιανός... σωστά αποφαίνεται ότι υπάρχει πλήρης γενετική συνέχεια από τους αρχαίους ως τους σύγχρονους καιρούς...».<br /> ΤΑ ΝΕΑ, 25-1-1962: «Η επιστημονική έρευνα του Α. Ν. Πουλιανού αντικρούει τη δογματική θεωρία του μισέλληνος Γερμανού ιστορικού Φαλμεράγιερ, που έζησε το 1790-1861, την εποχή του ελληνικού αγώνος της ανεξαρτησίας - και ο οποίος (Φαλμεράιερ) εντελώς δογματικά, χωρίς δηλαδή να προηγηθεί ανθρωπολογική έρευνα - και ως εκ τούτου αυταποδείκτως αντιεπιστημονικά - προσπάθησε να στηρίξει τη θεωρία του εκσλαβισμού της Ελλάδος. Ο ερευνητής καταλήγει ότι η ανθρωπολογική έρευνα με τα απαραίτητα ιστορικά και γλωσσολογικά στοιχεία είναι υποχρεωτική για τη λύση των εθνογενετικών προβλημάτων».<br /> Το παρόν είναι αντανάκλαση όλου του παρελθόντος και σ' αυτό ακριβώς βρίσκεται η ιστορική του αξία. Αν το παρελθόν μάς βοηθάει να καταλάβουμε το παρόν, το παρόν μάς βοηθάει να διανοηθούμε το μέλλον.<br /> ΚΡΗΤΕΣ - ΑΙΓΑΙΟΙ - ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΙ - ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ<br /> Στη συνέχεια ο Άρης Πουλιανός μελέτησε άλλες 10.000 περίπου άτομα και εκατοντάδες σκελετούς από διάφορες περιοχές της Ευρασίας. Οι ομάδες των Ελλήνων που είχαν λιγότερο αντιπροσωπευθεί στη διδακτορική του διατριβή (Αιγαίου, Πελοποννήσου, Πίνδου) μελετήθηκαν μετά το 1965 με την επιστροφή του στην Ελλάδα.<br /> Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ - ΑΙΓΑΙΩΝ<br /> Το βασικό συμπέρασμα (Α. Πουλιανός, 1971, 1999) είναι ότι ο σύγχρονος πληθυσμός της Κρήτης (σε ένα δείγμα 3.000 ατόμων) και όλου του Αιγαίου μαζί με την ενδοχώρα της Θράκης και της Μ. Ασίας έμεινε αναλλοίωτος τουλάχιστον από τη μινωική εποχή και ανήκει στον αυτόχθονα αιγαιακό ανθρωπολογικό τύπο.</div> <br /> <img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342006994493251394" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrVY1RYMVmZgqh4w6nrdTgaOaaorc8bVAgufUP-apAidTrxVBjc3BZlHH6dO3W3hgCoR2nJ62mDEfz56rTtcu0c-luCwlSmNJ9FJ8zOUrKAWDEe1dAdU3cLD_jSRb-Y4S8pRzgXYBNT4s/s320/882PJCAGKNKGWCAZX4PTQCA50VR6SCA8ADTYYCACZOBQXCAKU0AHICAJX5M02CASJF85SCAL6K3PFCAPQ7L0CCA7KKHA3CA3DAP1VCAMT9YCTCA27VPLYCAHJC5SSCAYP26K6CAQ45MC4CARH2PNKCAPWG0W4.jpg" style="display: block; height: 99px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 124px;" />Οι μεταναστεύσεις που έγιναν σε διάφορα χρονικά διαστήματα επέφεραν ελαφρές αλλαγές, αλλά δεν άλλαξαν την μορφολογία του αρχικού τύπου. Οι επιδράσεις δεν ξεπερνούν το 1-3 % και αυτή η ομοιογένεια προδίδει πάλι το γηγενές των κατοίκων γενικότερα της λεκάνης του Αιγαίου, τουλάχιστον από την Μεσολιθική εποχή, δηλ. πριν από 15.000 χρόνια.<br /> Το 1987 ο Ιταλός καθηγητής ανθρωπολογίας Τζ. Φακίνι ανακοίνωσε στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Παλαιοανθρωπολογίας στο Τορίνο την ύπαρξη ανθρώπινου σκελετού από την Κρήτη 50.000 ετών, ο οποίος μάλιστα παρουσιάζει τη μορφολογία του σύγχρονου (Homo sapiens) και όχι του νεαντερτάλειου ανθρώπου. <br /> <div> Η είδηση ουδέποτε έφτασε στα ελληνικά ΜΜΕ, καθόσον το υπουργείο Πολιτισμού επέδειξε μέχρι στιγμής τη συνηθισμένη του αδιαφορία.<br /> Το 1999 στο ιατρικό περιοδικό Tissue Antigens (Αντιγόνα Ιστών, τ. 53, Ιανουάριος) δημοσιεύεται ένα αιματολογικό άρθρο σχετικά με την καταγωγή των Κρητών. Βασικό συμπέρασμα ότι... οι Κρήτες συγγενεύουν περισσότερο με τους Βέρβερους, τους Σημίτες και τους Γιαπωνέζους παρά με τους υπόλοιπους Έλληνες (οι οποίοι έφτασαν από κάπου βόρεια πριν από 4000 χρόνια στην Ελλάδα) και ότι... έτσι είναι πιθανή η αφρικανική και μεσανατολική καταγωγή των Κρητών πριν από 10.000 χρόνια.</div> <div> Το άρθρο υπογράφουν 7 Ισπανοί μαζί με 3 Έλληνες καθηγητές ιατρικής και δυστυχώς καταλήγουν αβασάνιστα στα συμπεράσματά τους αφού αντιπροσωπεύονται μόνο 135 κάτοικοι τού νησιού και μελετάται μόνο το γονίδιο HLA. </div> <div> Επίσης, κινούνται αντιδεοντολογικά, χωρίς δηλαδή να ληφθεί υπόψη η προηγούμενη και φυσικά πιο σίγουρη μεθοδολογικά ανθρωπολογική βιβλιογραφία (ο φαινότυπος, δηλ. τα εξωτερικά ανθρωπολογικά γνωρίσματα αντιπροσωπεύουν χιλιάδες γονίδια). Έτσι, στη βιβλιογραφία τους δεν απαντάται και το έργο του Α. Μούραντ ("Η κατανομή των ανθρώπινων ομάδων αίματος και άλλοι πολυμορφισμοί", εκδ. Οξφ., 1976, σελ. 1055 ), όπου αναφέρεται ότι δεν είναι αξιόπιστη η μελέτη του γονιδίου HLA, γιατί με βάση αυτό βγήκε το αβάσιμο συμπέρασμα ότι οι Βάσκοι, οι Ισλανδοί και οι Κονγκολέζοι συγγενεύουν μεταξύ τους περισσότερο από οποιουσδήποτε άλλους πληθυσμούς. </div> <div> Μπορεί να σημειωθεί πάντως ότι ήδη από το 1965 που δεν είχαν ακόμα καν ξεκινήσει οι βιο-μοριακές συγκριτικές μελέτες τού ανθρώπινου DNA, είχαν ξεφυτρώσει ανάλογες απόψεις, τις οποίες ακολούθησαν κι άλλες, παραδόξως συντονισμένες στην ίδια κατεύθυνση (Π.χ. πρβλ. NEW YORK TIMES - "Cretans labeled non-Greek people", 17/4/1966, παρά τις αντίθετες δημοσιεύσεις οκτώ ελληνικών εφημερίδων της 15/4/1966, όπως της Καθημερινής:<strong> Ο πληθυσμός της Κρήτης έμεινεν αναλλοίωτος ανθρωπολογικώς ήδη από της νεολιθικής εποχής</strong> (βλ. και <a href="http://www.aee.gr/hellenic/3aee/press/chrono_order/1965-1967.html"><span style="color: #003366;">ειδική σελίδα</span></a>).<br /> Από τις ιστορικές, γλωσσολογικές και αρχαιολογικές αναφορές των πιο πάνω αιματολόγων αρθρογράφων, γίνεται φανερό ότι δεν είναι γνώστες ανάλογων ζητημάτων και ότι ακροβατούν σε ένα ιδιότυπο συνοθύλευμα αναπόδεικτων υποθέσεων. </div> <div> Για παράδειγμα, αναφέρουν ότι: όταν αποξηράνθηκε η Σαχάρα προ 10.000 ετών, ίσως οι Βέρβεροι μετανάστευσαν στην Κρήτη και δημιούργησαν το μινωικό πολιτισμό. Δηλαδή, αντί να κοιτάξουν (οι Βέρβεροι) πώς θα επιβιώσουν, έφτιαξαν πλοία, όσοι πρόλαβαν, και μετανάστευσαν μαζικά;. Δεν προβληματίστηκαν καν οι αρθρογράφοι μήπως οι θαλασσοκράτορες Κρήτες ταξίδευαν αντίστροφα, όπως αναφέρουν πάμπολλες πηγές; Εξάλλου προ 10.000 ετών ήταν η εποχή των τελευταίων κατακλυσμών; Η Σαχάρα αποξηράνθηκε προ 5.500 ετών (βλ Σάρα Σίμπσον, Scientific American Oct. 1999). </div> <div> Εάν δεν ήταν παροιμιώδες το συχνά ευφάνταστο όσων δεν έχουν την παιδεία να ασχολούνται σφαιρικά με ανάλογα θέματα, θα μπορούσε κανείς να εκλάβει τα πάρα πάνω ότι έχουν ανάλογες με της Κύπρου σκοπιμότητες, και όχι απλά σαν ένα κακόγουστο αστείο. Φέρνουμε όμως σαν παράδειγμα το παραπάνω άρθρο από το Tissue Antigens για να καταφανεί πόσο εύκολο είναι κάποιος, σκόπιμα ή μη, άσχετος να λαθέψει. Μόνο που είναι λυπηρό στο κατώφλι της 3ης χιλιετίας να υπάρχουν επιστημονικά περιοδικά που δημοσιεύουν άκριτα τέτοια «πονήματα».</div> </div> </div> </div> ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-47176539561047753862015-01-04T21:39:00.002+02:002015-01-04T21:57:18.981+02:00<strong>Δελής, Δελλής, Ντελής.=</strong>Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, <b>ντελή</b> ή <b>δελή</b> (τουρκ. <i>deli</i>) και αργότερα <b>ντελίλ</b> (τουρκ. delil, δηλ. «οδηγοί») ονομαζόταν στρατιωτικό σώμα ιππέων που οργανώθηκε αρχικά στο χώρο των Βαλκανίων, περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Η ονομασία του προερχόταν από την τουρκική λέξη <i>deli</i> που υποδηλώνει τον παράφρονα ή τον παράτολμο, εκείνον που προβαίνει σε ανήκουστη ανδρεία αψηφώντας το θάνατο σε μάχες ή συμπλοκές. Οι δελήδες ήταν αρχικά ακόλουθοι του Μπεηλέρμπεη της Ρούμελης. Έφεραν πανοπλία, λόγχη, ρόπαλο και στολή φτιαγμένη από δέρματα άγριων ζώων.<br /> Η λέξη αυτή υφίσταται σε ελληνικά επίθετα είτε ως αυτούσια (Δελής, Δελλής, Ντελής) και ως πρώτο συνθετικό σε σύνθετα επώνυμα, όπως π.χ. Δεληαργύρης, Δεληβοριάς, Δεληγεώργης, Δεληγιάννης κ.λπ. Επίσης υφίσταται και ως προσδιορισμός του παράφρονα π.χ. "<i>μας κάνει τον ντελή</i>" (= τον άγριο). Επί τουρκοκρατίας ως τοπωνύμιο δήλωνε περισσότερο ασφαλές πέρασμα για ιππικό. Πολλά χωριά έφεραν αυτό ως πρώτο συνθετικό της ονομασίας τους.<br /> <div id="contentSub"> &nbsp;---------------------------------------------------------------------------------------------&nbsp; </div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> <b>Δαγκλής</b> ή <b>Νταγκλής=</b> το έφερε ισχυρή πολεμική οικογένεια από το Σούλι, μέλη της οποίας αναφέρονται στους αγώνες κατά του Αλή Πασά και αργότερα ως αγωνιστές στην Επανάσταση του 1821. Γενικότερα, το επώνυμο μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> Βασίλειος Δαγκλής</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> Γιώτης (Παναγιώτης) Δαγκλής (αναφέρεται ως ο σημαντικότερος της οικογένειας)</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> Γκόγκας Δαγκλής ή καπεταν-Γκόγκας (θάν.1808), αρχηγός της οικογένειας</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> Ιωάννης ή Ναστούλας Δαγκλής (1800-1886)</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> Κίτσος Δαγκλής (θάν.1826)</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> --------------------------------------------------------------------------------------------------</div> <div class="mw-content-ltr" dir="ltr" lang="el"> &nbsp;<b>Δουμπιώτης</b> το επώνυμο ανήκει σε οικογένεια από τα Δουμπιά Χαλκιδικής, της οποίας αρκετά μέλη έλαβαν μέρος σε απελευθερωτικούς πολέμους της Ελλάδας.<br /> -------------------------------------------------------------------------------------------------<br /> <div class="P1"> <i><b>Βρετέας</b></i>&nbsp;&nbsp;= Από το βρετός, ο ευρημένος, ο ευρετός 1) επί νηπίων το υπό των οικείων του εγκαταλειφθέν ή ευρεθέν υπό τινός βρέφoς το έκθετον 2) νήπιον υπό των γονέων τον αποτεθέν εμπρόσθεν της εκκλησίας είτε εν τη οδώ, ίνα ανάλαβη τη βάπτιση του ο πρώτος τυχόν διαβάτης. Σύνηθες στη Μάνη όπου ονομάζεται έτσι από πρόληψη πιστεύοντας ότι θα αποφευχθεί ο θάνατος. Επώνυμο από το 14ο αι με την αρχική μορφή Ευρετός. --------------------------------------------- </div> <div class="P1"> <i><b>Γιαννόπουλος</b></i> : πατρωνυμικό, προέρχεται από το βαπτιστικό όνομα Ιωάννης, Γιάννης. </div> <div class="P1"> <i><b>Ελισσαίου</b></i> : Εβραϊκό όνομα. Σημαίνει ο θεός βοηθά, βλέπει.</div> <div class="P1"> <i><b>Καπακλής</b></i> : Τούρκικο kapak = καπάκι, kapakli = σκεπασμένος.</div> <div class="P1"> <i><b>Κλάδη</b></i> : Πιθανόν από τη λέξη κλαδί. </div> <div class="P1"> <i><b>Κοντόπουλος</b></i> : Προέρχεται από παρατσούκλι που οφείλεται σε σωματική ιδιότητα του ατόμου = χαμηλός, κοντός, όχι ψηλός + οπουλος.</div> <div class="P1"> <i><b>Κοντούλη</b></i> : Προέρχεται από το παρατσούκλι που οφείλεται σε . . . σωματική ιδιότητα του ατόμου = χαμηλός, κοντός, όχι ψηλός.</div> <div class="P1"> <i><b>Κότσης</b></i> : Ίσως από τη λέξη κότσι = αστράγαλος.</div> <div class="P1"> <i><b>Κουτουμάνου</b></i> : Από την κεφαλονίτικη ιδιωματική λέξη κουτουμάνος που σημαίνει το μικρό ευτραφές κουτάβι. Σπάνια σημαίνει και το μικρό παιδί με τα ίδια χαρακτηριστικά.</div> <div class="P1"> <i><b>Μαυροειδή</b></i> : Προέρχεται από παρατσούκλι που έχει σχέση με σωματική κατάσταση ή ιδιότητα του ατόμου που είναι μελαχρινός ή μαύρος. Μαύρος + ουσ. είδος. Επώνυμο από το 10ο αι. (Μαυροειδής Μιχάλης, ιερέας στην πόλη.)</div> <div class="P3a"> &nbsp;<a name='more'></a><br /> </div> <div class="P1"> <i><b>Μητσέας</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από το βαφτιστικό Δημήτρης υποκοριστικό Μήτσος + -έας.</div> <div class="P1"> <i><b>Μποσίνη</b></i> : Τούρκικο bos + ίνη = χαλαρός.</div> <div class="P1"> <i><b>Μπούρας</b></i> : Σλάβικη λέξη bura = τρικυμία, θύελλα, μπόρα ή από το από το αρβανίτικο burrei = άντρας, γενναίος.</div> <div class="P1"> <i><b>Οικονομοπούλου</b></i> : Συχνότατο ελληνικό επώνυμο κυρίως λόγω της σημασίας της λέξης οικονόμος ως εκκλησιαστικός αξιωματούχος, κληρικός υπεύθυνος για οικονομική διαχείριση εκκλησίας ή μοναστηριού.</div> <div class="P1"> <i><b>Πανταζής</b></i> : προέρχεται από την ευχή «πάντα να ζει!».</div> <div class="P1"> <i><b>Περδικέα</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από το ζωικό κόσμο. Το πουλί η πέρδικα το οποίο χρησιμοποιούσαν οι Βυζαντινοί + κατάληξη -εας.</div> <div class="P1"> <i><b>Πέτρουλα</b></i> : Πατρωνυμικό από το βαφτιστικό Πέτρος = ο ψαράς από την Καπερναούμ.</div> <div class="P1"> <i><b>Ρήγας</b></i> : Από το νεοελληνικό <i>ρήγας</i>, λαϊκότροπα ο βασιλιάς (μεσαιωνικό ρήγας). Προέρχεται από το ελληνιστικό <i>ρηξ</i>, αιτιατική <i>ρήγα</i>, που προέρχεται από το λατινικό rex.</div> <div class="P1"> <i><b>Σαμαράς</b></i> : Προέρχεται από το προσηγορικό (κοινής έννοιας) ουσιαστικό σαμάρι με την κατάληξη -ας με την οποία σχηματίζονται επαγγελματικά ουσιαστικά (ψωμάς, ψαράς):Στο σαμάρι υπάρχει η αρχαία ελληνική λέξη σάγμα (σέλα) από το ρήμα σάττω (=φορτώνω, συσκευάζω) και η λατινική κατάληξη -arium, -αριον. σαγμάριον - σαμάριον - σαμάρι. Τη λέξη τη δανείστηκαν από εμάς οι Τούρκοι και την έχουν στη γλώσσα τους ως <i>σεμερ</i> και <i>σεμερσί</i> = σαμαράs.</div> <div class="P1"> <i><b>Σπεντζοπούλου</b></i> : α) Ίσως από τη λέξη σπέντζα που σημαίνει ο καρπός της πιπεριάς ή β) σπέντζα κατά την τουρκοκρατία ήταν χρηματικός φόρος που εισέπρατταν οι σπαχήδες από τους εγκατεστημένους στα φέουδά τους χριστιανούς χωρικούς και ο οποίος ήταν ανάλογος με την έκταση και την ποιότητα του εδάφους αλλά και την οικογενειακή κατάσταση του φορολογουμένου + κατάληξη -οπουλος.</div> <div class="P1"> <i><b>Φαληρέα</b></i> : Είναι ο κάτοικος του Φαλήρου. Φαληρέας όμως κατά τον Πειραιά λέγεται και το Φάληρο.</div> <div class="P1"> <i><b>Χρονόπουλος</b></i> : Επώνυμο το οποίο ανήκει στην κατηγορία των πατρωνυμικών προερχόμενο από το βαφτιστικό όνομα Πολυχρόνης +­οπουλος.</div> <div class="P3a"> &nbsp;</div> <div class="P1"> <i><b>Ασλλάνι</b></i> : από τη τούρκικη λέξη aslant που σημαίνει λιοντάρι.</div> <div class="P1"> <i><b>Διονυσόπουλος</b></i> : Από το βαφτιστικό όνομα Διονύσιος + κατάληξη ­οπουλος.</div> <div class="P1"> <i><b>Λυμπερόπουλος</b></i> : Από βαφτιστικό αρχαιοελληνικής προέλευσης Ολυμπιάς -Ολυμπιάδα - Λυμπιάδα - Λυμπία - Λύμπος- Λυμπέρης ή β)από την ξένη λέξη Iibero = ελεύθερος + -όπουλος.</div> <div class="P1"> <i><b>Μέτσιος</b></i> : Πατρωνυμικό όνομα από το όνομα Θωμάς.</div> <div class="P1"> <i><b>Παπαδόπουλος</b></i> : Γιος ή απόγονος του παπά (παπαδοπαίδι) ίσως το πολυπληθέστερο όνομα στην Ελλάδα + την κατάληξη -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Παπαχρόνης</b></i> : Επώνυμο σύνθετo από τη λέξη παπά - που προέρχεται από την ιδιότητα του κληρικού παπά και το βαφτιστικό Χρόνης. </div> <div class="P1"> <i><b>Πουλέτης</b></i> : Προέρχεται από το πουλίτσι = πουλάκι και την κατάληξη-­έτης. </div> <div class="P1"> <b>Σαμπαζιώτη</b> : Πιθανόν από την τούρκικη λέξη sabau = άροτρο ή saban = ηλίθιος. </div> <div class="P1"> <b>Σπανού</b> : Από το παρατσούκλι που αποδίδεται σε σωματική ιδιότητα (άντρας που από τη φύση του δεν έχει καθόλου γένια) μεσαιωνικό σπανός συντομογραφία του ελληνιστικού σπαν (οπώγων)} που έχει αραιά γένια + -ος. </div> <div class="P1"> <i><b>Σπυροπούλου</b></i> : Από το όνομα Σπύρος + -όπουλος = γιος, απόγονος. </div> <div class="P1"> <i><b>Ταμπάκου</b></i> : Από τη τούρκικη λέξη tabak = βυρσοδέψης. </div> <div class="P1"> <i><b>Χριστόπουλος</b></i> : Προέρχεται από το βαφτιστικό όνομα Χριστός - ο έχων το χάρισμα. Η κατάληξη -οπουλος προσδιορίζει την Πελοπόννησο. </div> <div class="P1"> <i><b>Αθηνέλη</b></i> : Εθνικό οικογενειακό όνομα. Η κατάληξη -ελης προέρχεται από τη Μυτιλήνη, Αϊβαλί, Λήμνο, Έβρο, Έδεσσα. </div> <div class="P1"> <i><b>Βασιλοπούλου</b></i> : Είναι πατρωνυμικό με αρχική ρίζα το βαφτιστικό Βασίλειος + την κατάληξη -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Βλαχάκης</b></i> : Ανήκει στην κατηγορία α) εθνικά που φανερώνουν προέλευση, β)με τη σημασία του χωρικού, άξεστου (χαρακτηρισμός Μάνης). Η ετυμολογία του ονόματος είναι γερμανική WΑIΗ (κελτικό) ή σλαβική vlach + - ακης. </div> <div class="P1"> <i><b>Γεωργιόπουλος</b></i> : Είναι πατρωνυμικό με αρχική ρίζα το βαφτιστικό όνομα Γεώργιος με προσθήκη την κατάληξη -oπoυλoς. </div> <div class="P1"> <i><b>Καραγιαννίδης</b></i> : Σύνθετο όνομα από τούρκικη λέξη kara = μαύρος, μελαχρινός + βαφτιστικό όνομα Γιάννης +κατάληξη - ιδης. </div> <div class="P1"> <i><b>Κορωνιού</b></i> : Ίσως είναι ο κάτοικος της Κορώνης. </div> <div class="P1"> <i><b>Κουκέας</b></i> : Από το δημώδες κουκί / κουκκί, το όσπριο της οικογένειας των ψυχανθών ελληνιστικό &lt;κοκκίον. </div> <div class="P1"> <i><b>Κουμουνδούρου</b></i> : -ουρος μανιάτικη κατάληξη που δηλώνει ιταλικό αξίωμα. </div> <div class="P1"> <i><b>Κωνσταντόπουλος</b></i> : Γιος ή απόγονος του Κωνσταντίνου. Ο Κωνσταντίνος προέρχεται από το λατινικό Constantinus. </div> <div class="P1"> <i><b>Μάλαμα</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από το μάλαμα πολύτιμος λίθος. </div> <div class="P1"> <i><b>Μαρινάκης</b></i> : Ανήκει στην κατηγορία μητρωνυμικών προερχόμενο από το βαφτιστικό όνομα Μαρίνα + - ακης που προσδιορίζει τα Χανιά Κρήτης. </div> <div class="P1"> <i><b>Νικόλης</b></i> : Παρατσούκλι πατρωνυμικό. Από το όνομα του πατέρα Νικολή. </div> <div class="P1"> <i><b>Παπαδάτος</b></i> : Προέρχεται από τη λέξη παπάς και τη κατάληξη -άτος. </div> <div class="P1"> <i><b>Τοπτσίου</b></i> : Τοπτσί = κανόνι. Πιθανόν κάποιος πρόγονος ήταν καλός κατασκευαστής κανονιών. </div> <div class="P1"> <i><b>Τριανταφυλλόπουλος</b></i> : Από παρατσούκλι που έχει προέλευση από το λουλούδι τριαντάφυλλο. </div> <div class="P1"> <i><b>Τσουμέα</b></i> : cume-a &lt; υδροδοχείο ή από τη τούρκικη λέξη comak = ρόπαλο. </div> <div class="P1"> <i><b>Τσώκου</b></i> : αραβική λέξη coku = σφυρί, αστράγαλος. Περιπαικτικά χαρακτηρίζονται οι κάτοικοι των Πραμάντων επειδή βγάζουν πολλούς χτίστες. </div> <div class="P1"> <i><b>Φιλανδριανού</b></i> : Σύνθετο όνομα από τη λέξη Φίλος + άνδρας. </div> <div class="P1"> <i><b>Χρανιώτης</b></i> : Πιθανόν δηλώνει τόπο.</div> <div class="P1"> <i><b>Αθανασίου</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό από το βαφτιστικό όνοµα Αθανάσιος. </div> <div class="P1"> <i><b>Αµπατζής</b></i> : Από τη τούρκικη λέξη abaci = ράπτης ή πωλητής χοντρών ρούχων ή µάλλινων υφασµάτων. </div> <div class="P1"> <i><b>Ανδρεάδης</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό από το βαφτιστικό όνοµα που προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό όνοµα Ανδρέας που σηµαίνει ανήρ = ανδρείος. </div> <div class="P1"> <i><b>Βιτάκης</b></i> : Από το όνοµα Βίτος - Βίκτωρ. </div> <div class="P1"> <i><b>Βρυώνης</b></i> : Από τη µεταγενέστερη µεσαιωνική λέξη βρυώνης είδος αµπέλου συχνό κατά την Παλαιολόγεια εποχή. Ο Οµέρ Βρυώνης οφείλει το όνοµά του στο χωριό Βρυώνη στη νότια Αλβανία. Στα νέα ελληνικά βρυωνιές είναι είδος Φυτού. </div> <div class="P1"> <i><b>Γεωργαντάς</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό που προέρχεται από το βαφτιστικό όνοµα Γιώργος. </div> <div class="P1"> <i><b>Δηµητρακόπουλος</b></i> : Πατρωνυµικό επώνυµο από το βαφτιστικό όνοµα Δηµήτριος + -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Ζαΐµης</b></i> : Από την τούρκικη λέξη ΖΑΙΜ = τιµαριούχος, τίτλος τιµητικός, επωνυµία για ολόκληρη τάξη. </div> <div class="P1"> <i><b>Ζαχαροπούλου</b></i> : Προέρχεται από παροµοίωση για να δηλώσει ορισµένες σωµατικές ή άλλες ιδιότητες του ανθρώπου από τη ζάχαρη + -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Καρδαράς</b></i> : Επώνυµο που προέρχεται από το παρατσούκλι καρδάρα που σηµαίνει ξύλινο σκεύος. </div> <div class="P1"> <i><b>Μαρινόπουλος</b></i> : Προέρχεται από την κατηγορία των µητρωνυµικών από το βαφτιστικό όνοµα Μαρίνα + -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Ρακόπουλος</b></i> : Από την τούρκικη λέξη raki = ρακί + κατάληξη - οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Σταυρόπουλος</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό προερχόµενο από το βαφτιστικό όνοµα Σταύρος + παράγωγη κατάληξη - οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Φρέσκος</b></i> : Πιθανόν από παρατσούκλι. </div> <div class="P1"> <i><b>Αγγελής</b></i> : Πατρωνυµικό όνοµα, προέρχεται από το βαφτιστικό Άγγελος (αρχαίο ελληνικό όνοµα ):Ηταν αυτός που έφερνε ειδήσεις. </div> <div class="P1"> <i><b>Αλεξοπούλου</b></i> : Προέρχεται από το βαφτιστικό Αλέξης + κατάληξη ­οπουλος, που προσδιορίζει τη Πελοπόννησο. Αλέξιος - Ρωµαίος ευγενής - βυζαντινό όνοµα, συναντάται και στη Ρωσία. </div> <div class="P1"> <i><b>Αναστασοπούλου</b></i> : Πατρωνυµικό όνοµα από το βαφτιστικό όνοµα Αναστάσιος + κατάληξη -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Αντωνόπουλος</b></i> : Πατρωνυµικό όνοµα από το βαφτιστικό όνοµα Αντώνιος + κατάληξη -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Γεωργίου</b></i> : Πατρωνυµικό µε αρχική ρίζα το βαφτιστικό όνοµα Γεώργιος + κατάληξη, ανάλογα µε την περιοχή. </div> <div class="P1"> <i><b>Γιαννοπούλου</b></i> : Πατρωνυµικό που προέρχεται από το βαφτιστικό όνοµα Ιωάννης - Γιάννης. </div> <div class="P1"> <i><b>Δασκαλάκης</b></i> : Προέρχεται από το επάγγελµα του δασκάλου + κατάληξη - ακης που προσδίδει καταγωγή από Κρήτη. </div> <div class="P1"> <i><b>Δουβαρά</b></i> : Από τη τούρκικη λέξη <span lang="en-US">d</span> uνar = ντουβάρι. </div> <div class="P1"> <i><b>Θάνος</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό προερχόµενο από το βαφτιστικό όνοµα Αθανάσιος. </div> <div class="P1"> <i><b>Ιωάννου</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό που προέρχεται από το βαφτιστικό Ιωάννης. </div> <div class="P1"> <i><b>Καραβίτης</b></i> : Εθνικό οικογενειακό όνοµα (Καραβάς, Κύθηρα). </div> <div class="P1"> <i><b>Κισόγλου</b></i> : Από περσική λέξη kesis = καλόγερος παπάς χριστιανός +τούρκικη κατάληξη - ογλου = παιδί. </div> <div class="P1"> <i><b>Κουλούκη</b></i> : Από την τούρκικη λέξη kiIik = κουστούµι. </div> <div class="P1"> <i><b>Κουρούπης</b></i> : Από την αρχαία λέξη κορύπη = είδος δοχείων (κουρούπι) µεταφορικά µεθυσµένος. </div> <div class="P1"> <i><b>Κυρκοριανός</b></i> : Από το βαφτιστικό Κύρκος, που προέρχεται από το µεσαιωνικό Κύρικος κυρ(ιος) ικος ή και του βαφτιστικού Κυρ(ια)κος. </div> <div class="P1"> <i><b>Λαγού</b></i> : Παρατσούκλι από όνοµα ζώου. </div> <div class="P1"> <i><b>Λεβαντή</b></i> : Επώνυµο που συνηθίζεται σε ορθόδοξες πια οικογένειες στη Κύθνο. </div> <div class="P1"> <i><b>Λιότσης</b></i> : loci = φίλος &lt;ανόητος βλάκας </div> <div class="P1"> <i><b>Λαµπροπούλου</b></i> : Πατρωνυµικό _{<span style="font-size: x-small;"> ι </span>} προερχόµενο από το βαφτιστικό Λάµπρος = αυτός που λάµπει µεταφορικά = ονοµαστός περίφημος ή και από τη «Λαµπρή». </div> <div class="P1"> <i><b>Λουκά</b></i> : Ανήκει στην κατηγορία των πατρωνυµικών, προερχόµενο από το βαφτιστικό Λουκάς. </div> <div class="P1"> <i><b>Λύρας</b></i> : Από όνοµα Φυτού; ή άνθους (Λύρα). </div> <div class="P1"> <i><b>Μακρέα</b></i> : Επώνυµο που προέρχεται από το επίθετο µακρύς = ψηλός. </div> <div class="P1"> <i><b>Μπιζίµης</b></i> : Από τη τούρκικη λέξη bίΖίm = δικό µας. </div> <div class="P1"> <i><b>Μπίνη</b></i> : Από_τη τούρκικη λέξη bina = κατασκευή οικοδοµή. </div> <div class="P1"> <i><b>Μπούρας</b></i> : Σλάβικη λέξη bura = τρικυµία θύελλα µπόρα ή από το από το αρβανίτικο burrei = άντρας </div> <div class="P1"> <i><b>Νικητέας</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό που προέρχεται από το βαφτιστικό όνοµα Νικήτας + -εας. </div> <div class="P1"> <i><b>Ξυδέας</b></i> : Επώνυµο προερχόµενο από παροµοίωση προκειµένου να δηλώσει ορισµένες σωµατικές και άλλες ιδιότητες του ανθρώπου,+-εας. (παρόµοια επώνυµα, καφές, παστός). </div> <div class="P1"> <i><b>Παπαµικρούλης</b></i> : Σύνθετο επώνυµο, παρατσούκλι. Αποτελείται από τη λέξη παπάς + το επίθετο µικρούλης. </div> <div class="P1"> <i><b>Πετρόπουλος</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό από το βαφτιστικό Πέτρος +­οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Στασινοπούλου</b></i> : Από το βαφτιστικό όνοµα Στασινός, παραλλαγή του Αναστάσης και από την Ανάσταση του Χριστού. Από την παλαιολόγεια εποχή σε περιοχές όπως Θεσσαλονίκη - Σέρρες - Πόλη - Χαλκιδική και Αρκαδία. </div> <div class="P1"> <i><b>Ταβουλαρέας</b></i> : Επώνυµο βυζαντινό που κατατάσσεται στα βυζαντινά = συµβολαιογράφος. Από το ελληνιστικό ταβουλάριος = ο γραµµατοφύλακας, αρχειοφύλακας στο Βυζάντιο. </div> <div class="P1"> <i><b>Χειλάς</b></i> : Αυτός που κατεβάζει τα χείλη όταν θυµώσει, ο θυµώδης, ο δύστροπος. </div> <div class="P1"> <i><b>Χριστοφιλέας</b></i> : Σύνθετο επώνυµο από το βαφτιστικό όνοµα Χριστός = ο έχων το χάρισµα + Φίλος = Ο Φίλος του Χριστού + - εας. </div> <div class="P1"> <i><b>Αβράµη</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό από το εβραϊκό βαπτιστικό όνοµα Αβραάµ. </div> <div class="P1"> <i><b>Αγγελόπουλος</b></i> : Επώνυµο πατρωνυµικό που προέρχεται από το βαφτιστικό όνοµα Άγγελος + κατάληξη –όπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Βαβαρούτσος</b></i> : Ιταλοκατάληκτο σε –ουτσος, χωρίς ιταλική ρίζα (μανιάτικο). </div> <div class="P1"> <i><b>Βλαχογιαννόπουλος</b></i> : Σύνθετο επώνυμο. Αποτελείται από τη λέξη Βλάχος + το βαφτιστικό όνομα Γιάννης + κατάληξη -οπουλος. </div> <div class="P1"> <i><b>Γεωργουδιός</b></i> : Πιθανόν προέρχεται από το όνομα Γεώργιος. </div> <div class="P1"> <i><b>Δρούγας</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από παρατσούκλι. Από τη λέξη δρούγα που σημαίνει αδράχτι η οποία έχει σχέση με την αλβανική λέξη druge. </div> <div class="P1"> <i><b>Εξαδάκτυλος</b></i> : Επώνυμο προερχόμενο από παρατσούκλι που εκφράζει μια σωματική ιδιότητα (6 δάκτυλα). </div> <div class="P1"> <i><b>Κουρέας</b></i>: Επαγγελματικό επώνυμο + κατάληξη -εας. </div> <div class="P1"> <i><b>Μαντέας</b></i> : Από τη τούρκικη λέξη manda = βούβαλος ή και από τη λέξη μαντάτο.</div> <div class="P1"> <i><b>Πουλακίδας</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από το πουλίτσι = πουλάκι. </div> <div class="P1"> <i><b>Πουλάκος</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από το πουλίτσι = πουλάκι + κατάληξη -ακος. </div> <div class="P1"> <i><b>Πρίφτης</b></i> : Επώνυμο αρβανίτικης προέλευσης (παπάς). Συχνά το συναντάμε στην· Κορώνη τη Σπάλα και την Κερατέα. </div> <div class="P1"> <i><b>Σίκαλης</b></i> : Παρατσούκλι από το φυτό σίκαλη. </div> <div class="P1"> <i><b>Στούπη</b></i> : Παρατσούκλι από τη λέξη στούπα, στουπί (μάζα από υφαντικές ίνες που τοποθετείται μέσα στα καλαμά:ρια για συγκράτηση του μελανιού. </div> <div class="P1"> <i><b>Φούντας</b></i> : Παρατσούκλι πιθανόν από την ιταλική λέξη funda που σημαίνει θύσαννο, φούντα ή πολλές τρίχες μαζί.&nbsp;&nbsp;</div> <br /> <div class="P1"> <i><b>Αράπογλου</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από παρατσούκλι. Αράπης είναι ο μαυριδερός + τουρκική κατάληξη -ογλου που σημαίνει παιδί. </div> <div class="P1"> <i><b>Αργυροπούλου</b></i> : Επώνυμο που πιθανόν προέρχεται από το βαφτιστικό Αργύρης. </div> <div class="P1"> <i><b>Γεωργακοπούλου</b></i> : Πατρωνυμικό από το βαφτιστικό όνομα Γεωργάκης. </div> <div class="P1"> <i><b>Γκιουλέκα</b></i> : Επώνυμο που δείχνει ψυχικές πνευματικές ή ηθικές ιδιότητες. Από τη λέξη α) <span lang="en-US">gul</span> = τριαντάφυλλο ή β) <span lang="en-US">gylle</span> = βλήμα πυροβόλου. </div> <div class="P1"> <i><b>Δημητρίου</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από η γενική του ονοματος Δημήτριος. </div> <div class="P1"> <i><b>Δημακουλέα</b></i> : </div> <div class="P1"> <i><b>Ζωγόπουλος</b></i> : Προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη ζόγκου = πουλί. Γράφεται και Ζώγκας και Ζώγος. Με το όνομα Ζόγκα φέρεται μεγάλος μεσαιωνικός αρχοντι­κός οίκος της Αλβανίας με έδρα το ανατολικό άκρο της Μεγάλης Μαλεσίας. </div> <div class="P1"> <i><b>Καλαμουδάκος</b></i> : </div> <div class="P1"> <i><b>Καραγιώργη</b></i> : Σύνθετο όνομα. Το α συνθετικό καρα=μαύρος και το β’ συνθετικό από το βαφτιστικό όνομα Γεώργιος. </div> <div class="P1"> <i><b>Κισκήρα</b></i> : Πιθανόν προέρχεται από την έκφραση «της κυράς» - Κισκήρας ή από την έκφραση «της χήρας». </div> <div class="P1"> <i><b>Κοντοπούλου</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από παρατσούκλι που έχει σχέση με σωματικά χαρακτηριστικά. Κοντός + οπουλος. Το παιδί του κοντού. </div> <div class="P1"> <i><b>Κοτσονούρη</b></i> : Σύνθετο όνομα που προέρχεται από παρατσούκλι. Ζώο με κομμένη ουρά. Αποδίδεται σκωπτικά σε κυνηγό. </div> <div class="P1"> <i><b>Κουδούνη</b></i> : Παρατσούκλι από αντικείμενο. Δείχνει ασχολία με μέταλλα. </div> <div class="P1"> <i><b>Λάγιος</b></i> : Παρατσούκλι από όνομα ζώου (λάγιο πρόβατο είναι το μελαχρινό πρόβατο. </div> <div class="P1"> <i><b>Λαγωνικάκος</b></i> : Πιθανόν παρατσούκλι από όνομα ζώου. </div> <div class="P1"> <i><b>Λινάρδου</b></i> : Από το βαφτιστικό Λινάρδος, ελληνική μορφή του φράγκικου ονόματος <span lang="en-US">Lenard</span> , <span lang="en-US">Linardo</span> . </div> <div class="P1"> <i><b>Μαρινάκος</b></i> : Μητρωνυμικό από το βαφτιστικό όνομα Μαρίνα+άκος. </div> <div class="P1"> <i><b>Μπογιατζή</b></i> : Από την τούρκικη λέξη <span lang="en-US">boyaci</span> = μπογιατζής. </div> <div class="P1"> <i><b>Μπουγέα</b></i> : Πιθανόν από την τούρκικη λέξη <span lang="en-US">boga</span> = ταύρος. </div> <div class="P1"> <i><b>Νταβέας</b></i> : &lt; Νταβάς &lt;Ταβάς = στρογγυλό ταψί Ίσως από τουρκική λέξη <span lang="en-US">tava</span> + καταλ. -εας. </div> <div class="P1"> <i><b>Νταγκούλη</b></i> : Το -λης είναι τούρκικο επίθεμα. </div> <div class="P1"> <i><b>Ντανάκας</b></i> : Ίσως από τη λέξη <span lang="en-US">dana</span> = μοσχάρι ή από την αραβική λέξη <span lang="en-US">dana</span> = σοφός, διαβασμένος. </div> <div class="P1"> <i><b>Ντεκελέ</b></i> : </div> <div class="P1"> <i><b>Νυφούδη</b></i> : Μητρωνυμικό όνομα που δηλώνει βαθμό συγγένειας. </div> <div class="P1"> <i><b>Ξαρχάκου</b></i> : Από τα βυζαντινά επαγγελματικά που προσδιορίζουν εκκλησιαστικά αξιώματα (έξαρχος + -άκος ). </div> <div class="P1"> <i><b>Ξυπολύτου</b></i> : Από τις ιδιωματικές παραλλαγές του ξυπόλητος, ο ανυπόδητος. Εξυπόλητος &lt; ξυπόλητος. </div> <div class="P1"> <i><b>Παλάντζας</b></i> : </div> <div class="P1"> <i><b>Παπαδέας</b></i> : (Παπάδι) Υποκοριστικό του παπάς. Σημαίνει ο γιος παπά, το παπαδοπαίδι που συνήθως είναι «διαβόλου αγγόνι». Το πειραχτήρι+ -εας </div> <div class="P1"> <i><b>Παπαδοπούλου</b></i> : Απόγονος του παπά (Παπαδοπαίδι). Ίσως το πολυπληθέστερο όνομα στην Ελλάδα. </div> <div class="P1"> <i><b>Πέτρουλας</b></i> : Πιθανόν από το βαφτιστικό όνομα Πέτρος. </div> <div class="P1"> <i><b>Σκλήκα</b></i> : Από το ρήμα κατασκέλλομαι = α) γίνομαι σκελετός, ξεραίνομαι, μαραίνομαι β) είμαι σκληρός ή παγωμένος και γ) η μετοχή παρακ. κατεσκληκώς –υια- ός = στρυφνός, αυστηρός. </div> <div class="P1"> <i><b>Στραβολαίμου</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από παρατσούκλι Σύνθετο από στραβός + λαιμός. </div> <div class="P1"> <i><b>Τριανταφυλλόπουλος</b></i> : Από παρατσούκλι που έχει προέλευση από λουλούδια. </div> <div class="P1"> <i><b>Φιλίππου</b></i> : Επώνυμο που προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό όνομα Φίλιππος. Η ετυμολογία του είναι από το φίλος + ίππος = ο φίλος των αλόγων. </div> <br /> <br /> <div class="P1a"> <span style="font-size: small;"><u><b>ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ</b></u> : Θα θέλαμε να τονιστεί πως τα οικογενειακά μας ονόματα και η σημασία τους δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να μας χαρακτηρίζουν. Προήλθαν και αναφέρονταν σε κάποιους προγόνους μας, χαρακτηρίζοντας το επάγγελμα τους, την καταγωγή τους ή κάποιο ελάττωμά τους, αλλά όχι εμάς. </span> </div> <div class="P3"> ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ</div> <div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> <br /></div> <ol> <li><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> «Τα οικογενειακά μας ονόματα», Μανόλη Τριανταφυλλίδη, εκδ. Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη1995. </div> <li><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> «Ονόματα – Επώνυμα – Παρατσούκλια», Ανδρέα Καλαντζάκου, εκδ. Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα 2000. </div> <li><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> «Νεοελληνικό Ετυμολογικό και Ερμηνευτικό Λεξικό», Αθανασίου Φλώρου, εκδ. Α. Λιβάνη «Νέα Σύνορα, Αθήνα 1980. </div> <li><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> «Τα Νεοελληνικά Κύρια Ονόματα», Θεοδ. Σερεμετάκη και Μαρίας Δημητρίου, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2003. </div> <li><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> «Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας», εκδ. Πάπυρος, Αθήνα. </div> <li><div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> «Ελληνικά επώνυμα τούρκικης προέλευσης», Τομπαΐδη Δημ.,εκδ. Επικαιρότητα. </div> </li> </li> </li> </li> </li> </li> </ol> <div align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in;"> <br /></div> </div> <br />ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-43180407060183933422014-04-26T16:27:00.000+03:002014-04-26T16:31:32.368+03:00<div class="date-posts"> <div class="post-outer"> <div class="post hentry"> <a href="https://www.blogger.com/null" name="8227831887153667339"></a> <br /> <h3 class="post-title entry-title"> &nbsp;</h3> <div class="post-header"> <div class="post-header-line-1"> </div> </div> <div class="post-body entry-content" id="post-body-8227831887153667339"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaTUcoR2TC1hc8GJD8c0qMt0JLoLp0DgSjHYlylXls3DRCLHT1isWaO0S5p_IHCesXwXeECp9RXbyrKI3Vhr9-cDNQyw6iUc3nv3J3Z3Q2MMMqQeDFNbAzxLkl69RscTF9WS0YjInlnhA/s1600-h/%CE%B3%CE%B3%CE%B3%CE%B3%CE%B3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaTUcoR2TC1hc8GJD8c0qMt0JLoLp0DgSjHYlylXls3DRCLHT1isWaO0S5p_IHCesXwXeECp9RXbyrKI3Vhr9-cDNQyw6iUc3nv3J3Z3Q2MMMqQeDFNbAzxLkl69RscTF9WS0YjInlnhA/s320/%CE%B3%CE%B3%CE%B3%CE%B3%CE%B3.jpg" height="291" ps="true" width="320" /></a></div> <strong>Ενώ τις μέρες που διανύουμε το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων (ΠΓΔΜ) είναι κυρίαρχο, μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισε να γίνεται γνωστό στην ελληνική κοινή γνώμη, ότι στο νότιο τμήμα των Σκοπίων υπάρχει ελληνική μειονότητα.</strong><br /> &nbsp;Η μειονότητα αυτή στα μέσα του 19ου αιώνα ήταν όμως πλειονότητα σε μία εδαφική λωρίδα βόρεια των ελληνικών συνόρων, στην περιοχή που περιλαμβάνει την Αχρίδα, το Μοναστήρι, την Γευγελή και την Στρώμνιτσα και με όρια προς Βορρά το Κρούσοβο και τον Πρίλαπο. Εκεί ακριβώς βρίσκονται και τα όρια της ιστορικής και γεωγραφικής Μακεδονίας, διότι γεωγραφική Μακεδονία, ως όρος ανεξάρτητος και διαφορετικός από την ιστορική, δεν υφίσταται. <br /> Τη διαφοροποίηση των όρων "γεωγραφική" και "ιστορική" Μακεδονία επέβαλαν οι Βούλγαροι εθνικιστές μετά το βουλγαρικό εκκλησιαστικό σχίσμα του 1870 βάζοντας τη Μακεδονία στην κλίνη του Προκρούστη, προεκτείνοντας τα όριά της βόρεια των Σκοπίων για να εξυπηρετήσουν τις επιδιώξεις τους και προετοίμασαν έτσι το έδαφος για την επινόηση από τον Τίτο του "μακεδονικού" έθνους το 1944. <br /> Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα οι χριστιανοί της Πελαγονίας (η περιοχή του Μοναστηρίου - Κρουσόβου που κατ΄ εξοχήν κατοικούνταν από Έλληνες) διακρίνονταν σε δύο γλωσσικές ομάδες: τους σλαβόφωνους, οι οποίοι ήταν κυρίως γεωργοκτηνοτρόφοι και τους βλαχόφωνους που προέρχονταν από την περιοχή της Μοσχόπολης της Βορείου Ηπείρου, απ' όπου είχαν μεταναστεύσει μαζικά κατά τον 18ο αιώνα, εξαιτίας των αλβανικών καταπιέσεων. <br /> Η παιδεία, η εκκλησία και η κουλτούρα στην βόρεια αυτή μακεδονική ζώνη ήταν σε ελληνικά χέρια και η εθνική συνείδηση, όταν υπήρχε, ήταν ελληνική. Στο σύνολό τους οι χριστιανοί κάτοικοι είχαν το βλέμμα στραμμένο προς τον ελληνισμό και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. <br /> Ειδικότερα, οι βλαχόφωνοι Έλληνες είχαν παρουσιάσει σημαντική οικονομική και πνευματική ανάπτυξη, ασκώντας τις τέχνες, τις επιστήμες και το εμπόριο και διατηρώντας σημαντικούς εμπορικούς οίκους στην κεντρική Ευρώπη, στην Αλεξάνδρεια κ.α. <br /> Η δημιουργία βουλγαρικής εθνικής συνείδησης στην Πελαγονία, όπως και γενικότερα στον χώρο της Μακεδονίας, άρχισε με ρωσική πρωτοβουλία και οργάνωση, από το 1846 και εντάθηκε μετά το 1870, οπότε η βουλγαρική Εκκλησία (Εξαρχία) αποσπάστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο σλαβόφωνος πληθυσμός διχάστηκε: άλλοι παρέμειναν πιστοί στο Πατριαρχείο και στην ελληνική ιδέα και άλλοι θεώρησαν εαυτούς Βουλγάρους και προσχώρησαν στην Εξαρχία. <br /> Οι βλαχόφωνοι, όμως, παρέμειναν στο σύνολό τους φανατικοί Έλληνες, παρά την ύπαρξη και δράση ισχυρής ρουμανικής προπαγάνδας, η οποία συνεπικουρούμενη από τον βουλγαρικό εθνικισμό και το οθωμανικό κράτος, προσπαθούσε να προσεταιρισθεί τους Βλάχους της περιοχής. Την προσήλωση των Βλάχων της Πελαγονίας στον ελληνισμό επισημαίνει και ο Σκοπιανός ιστορικός Bitoski, ο οποίος αναφέρει ότι: "Αυτοί οι Βλάχοι, βαθμιαία καθίστανται η κύρια δύναμη στο πλευρό της Μητροπόλεως Πελαγονίας για την προώθηση της Μεγάλης Ελληνικής Ιδέας. Οι ναοί και τα σχολεία της πόλης του Μοναστηρίου ήταν κατά τα μέσα του 19ου αιώνα σε ελληνικά χέρια...". <br /> Παρόμοια είναι και η μαρτυρία του Γάλλου δημοσιογράφου Michel Paillares, ο οποίος περιηγήθηκε την Μακεδονία το 1904 : "Στο Μοναστήρι, όλοι οι Βλάχοι είναι Έλληνες ως τα βάθη της καρδιάς τους, με ελληνικές παραδόσεις και ιδανικά. Στέλνουν πάνω από δύο χιλιάδες παιδιά στα σχολεία του ελληνισμού, που τα πλουτίζουν με τις εισφορές τους. <a name='more'></a><br /> Αυτοί βρίσκονται επικεφαλής του πιο σκληρού και αμείλικτου αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας και Ρουμανίας. Δημιούργησαν μια μυστική επιτροπή που είναι ο τρόμος των κομιτατζήδων. Ούτε ο μητροπολίτης ούτε ο Έλληνας πρόξενος μπορούν να μετριάσουν τον έξαλλο πατριωτισμό τους...". <br /> Την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα ισχυρή παρουσία είχε ο βλαχόφωνος ελληνισμός, εκτός από το Μοναστήρι, στις πόλεις Σκόπια, Βελεσσά, Αχρίδα, στο Κρούσοβο και στα χωριά του βουνού Περιστέρι, Μεγάροβο, Τύρνοβο, Νιζόπολη, Γκόπεσι, Μηλόβιστα κ.ά. <br /> Οι σλαβόφωνοι κάτοικοι που παρέμειναν πιστοί στο Πατριαρχείο και διατήρησαν ελληνική εθνική συνείδηση βρίσκονταν κατά μήκος των ελληνικών συνόρων στις περιοχές Μοναστηρίου, Γευγελής και Στρώμνιτσας. Εναντίον αυτών στράφηκε κυρίως η βουλγαρική προπαγάνδα και στρατιωτική δράση κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα (1870-1908). Οι Βούλγαροι, με επιμονή, παρά το αντίθετο λαϊκό αίσθημα που συναντούσαν στις εστίες του ελληνισμού, χάρη στην συμπαράσταση των Ρώσων, αλλά και των άλλων δυνάμεων όπως και του Πάπα, και κυρίως με τα άφθονα χρήματα της Σόφιας για δημιουργία σχολείων και εξαγορά συνειδήσεων, κατόρθωσαν να περιορίσουν το ελληνικό στοιχείο εκεί όπου άλλοτε κυριαρχούσε. <br /> <strong>Ενδεικτικά αναφέρω ότι στα Σκόπια, μετά την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (187, συγκεντρώθηκαν σε κείμενο διαμαρτυρίας κατά των Μεγάλων Δυνάμεων 10.000 ελληνικές υπογραφές. Η ελληνική κοινότητα εκεί, διατηρούσε δύο εκκλησίες, ημιγυμνάσιο, παρθεναγωγείο, και δημοτικό σχολείο με περισσότερους από 850 μαθητές. Ήδη στα τέλη του 19ου αιώνα οι Έλληνες κάτοικοι της πόλης των Σκοπίων περιορίστηκαν σε 2.000-3.000.</strong> <br /> <br /> Πιο χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η υποχώρηση του ελληνικού στοιχείου στην ιστορική πόλη της Αχρίδας. Η Αχρίδα είναι κτισμένη στην θέση της αρχαίας πόλης Λύχνου, στο βορειοανατολικό άκρο της ομώνυμης λίμνης. Ακόμα και ο Constantin Jirecek, Τσέχος καθηγητής της Ιστορίας και υπουργός Παιδείας του βουλγαρικού κράτους, ομολογεί ότι "η Αχρίδα ήταν από τον 12ο αιώνα προμαχώνας του ελληνισμού στη Μακεδονία", ενώ ο Γερμανός Hermann Wendel την ονομάζει "ακρόπολη του ελληνισμού".<br /> &nbsp;Στα μέσα του 19ου αιώνα η Αχρίδα ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο με τουλάχιστον 8.000 χριστιανούς βλαχόφωνους όλοι με ελληνική εθνική συνείδηση και παιδεία.Από την Αχρίδα καταγόταν ο Αναστάσιος Πηχεών, βασικός πρωταγωνιστής των επαναστατικών κινημάτων της Βορειοδυτικής Μακεδονίας κατά τον 19ο αιώνα και ο Μαργαρίτης Δήμιτσας, κορυφαίος ιστορικογεωγράφος της αρχαίας Μακεδονίας, ο οποίος με τις έρευνές του κατέδειξε την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού στη Μακεδονία. Ενδεικτικές της ακμής του ελληνισμού της Αχρίδας στα μέσα του 19ου αιώνα, είναι και η μαρτυρία του Ρώσου καθηγητή Victor Grigorovic ο οποίος γράφει ότι το 1845 στην Αχρίδα κυριαρχούσε η ελληνική γλώσσα, η βουλγαρική ομιλείτο μόνο σε στενό οικογενειακό κύκλο, ενώ δεν υπήρχε ούτε ένας που να μπορούσε να διαβάσει σλαβική γραφή. <br /> Ο ελληνισμός μπορεί να μειώθηκε μέχρις εξαφανίσεως στην περιοχή της Αχρίδας και των Σκοπίων, παρέμεινε όμως ισχυρός καθ' όλη την διάρκεια του 20ού αιώνα στην περιοχή της Πελαγονίας με βασικά προπύργια το Μοναστήρι και το Κρούσοβο. Στο Μοναστήρι από το 1870 μέχρι το 1912 οργίαζαν ποικίλες εθνικές προπαγάνδες. Όμως, οι βλαχόφωνοι Έλληνες του Μοναστηρίου παρουσίασαν πρωτοφανή οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη κατά τον 19ο αιώνα, η οποία τους επέτρεψε να χρηματοδοτήσουν εκκλησίες, σχολεία και συλλόγους, με τα οποία μπόρεσαν να αντέξουν στις ξένες πιέσεις. Χαρακτηριστικό του εθνικού αυτοπροσδιορισμού της ίδιας κοινότητας είναι το υπόμνημα που απηύθυναν προς τις Μεγάλες Δυνάμεις το 1903, το οποίο κατέληγε: "...λαλούμεν ελληνιστί, βουλγαριστί, βλαχιστί, αλβανιστί, αλλ' ουδέν ήττον εσμέν άπαντες Έλληνες και ουδενί επιτρέπομεν ν' αμφισβητεί προς ημάς τούτο". <br /> Στο Κρούσοβο τώρα, ορεινή βλαχόφωνη κωμόπολη βόρεια του Μοναστηρίου, ο ελληνισμός είχε ανέκαθεν συντριπτική πλειοψηφία. Οι Κρουσοβίτες ασχολήθηκαν με το εμπόριο και ανέπτυξαν την Παιδεία σε τέτοιο βαθμό ώστε ανέδειξαν πέντε καθηγητές των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και ο Αλέξανδρος Σβώλος. Επίσης το ίδιο σπουδαίος αν και λιγότερο γνωστός, είναι και ο Δημήτρης Λάλας ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες μουσικούς, μαθητής, στενός συνεργάτης και φίλος του διάσημου μουσουργού Βάγκνερ. Μάλιστα τον βοήθησε στην τελειοποίηση του έργου του "Der Ring des Nibelungen" που αποτέλεσε τη βάση του γνωστού "Άρχοντα των Δακτυλιδιών". <br /> Μετά την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό τώρα, το 1912, και την υπαγωγή της περιοχής στο νεοσύστατο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, που αργότερα ονομάστηκε Γιουγκοσλαβία, η κατάσταση του ελληνισμού άλλαξε προς το χειρότερο. Οι Σέρβοι έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία και τις ελληνικές εκκλησίες και απαγόρευσαν την χρήση της ελληνικής γλώσσας. Μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού της Πελαγονίας μετανάστευσε στο ελληνικό έδαφος, κυρίως στην Φλώρινα και στην Θεσσαλονίκη, ενώ οι Σέρβοι μετέφεραν Βόσνιους και Κροάτες στην Πελαγονία με στόχο την εθνολογική αλλοίωση της περιοχής. Γενικά το γιουγκοσλαβικό κράτος με ποικίλες πιέσεις προσπάθησε επί σχεδόν τριάντα χρόνια να πείσει τους Βουλγάρους, Αλβανούς και Έλληνες κατοίκους της σημερινής Π.Γ.Δ.Μ. ότι είναι "Παλαιοί Σέρβοι" (Stari Srbji), οι οποίοι είχαν χάσει την εθνική τους ταυτότητα. <br /> Παράλληλα, κατά την διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, οι βουλγαρικές δυνάμεις επιδόθηκαν και πάλι σε προσπάθεια εκβουλγαρισμού του ελληνικού στοιχείου. Χαρακτηριστικές των αλλεπάλληλων σερβικών και βουλγαρικών καταπιέσεων επί των ελληνικών πληθυσμών της Πελαγονίας, υπήρξαν οι διαδοχικές αλλαγές των ελληνικών επωνύμων: ο Παναγιωτίδης, π.χ. μετονομάστηκε από τους Σέρβους το 1913 σε Παναγιώτοβιτς, από τους Βουλγάρους το 1916 σε Παναγιώτωφ, από τους Σέρβους το 1919 πάλι σε Παναγιώτοβιτς, από τους Βουλγάρους το 1941 σε Παναγιώτωφ και τέλος από τους (Σλαβο-) "Μακεδόνες" του Τίτο το 1945 σε Παναγιωτόφσκυ. <br /> Η κατάληξη των ελληνικών επωνύμων σε -σκυ υιοθετήθηκε ως μία ουδέτερη, σλαβικού χαρακτήρα κατάληξη, εφ' όσον η κατάληξη -ωφ θύμιζε Βουλγαρία και η κατάληξη -ιτς Σερβία. Μέχρι και σήμερα τα επώνυμα των ελληνικής καταγωγής κατοίκων της Π.Γ.Δ.Μ. φέρουν την κατάληξη -σκυ, με πρώτο συνθετικό το παλιό ελληνικό επώνυμο. <br /> <strong>Και φθάνουμε στο σήμερα: Το επίσημο ελληνικό κράτος, πιστό στην πατροπαράδοτη έλλειψη οποιασδήποτε εξωτερικής πολιτικής για τις ελληνικές μειονότητες στις γειτονικές χώρες (Β. Ήπειρος, Κων/πολη, Ίμβρος - Τένεδος), αδιαφόρησε πλήρως και για την προσπάθεια αφελληνισμού της Πελαγονίας από το 1850 μέχρι και σήμερα. Αποτέλεσμα της μακροχρόνιας και συστηματικής προπαγάνδας και καταπίεσης, ήταν η προοδευτική προσχώρηση των σλαβοφώνων Ελλήνων της Πελαγονίας στην "μακεδονική" εθνότητα</strong>. <br /> Όμως η πολύχρονη πλύση εγκεφάλου για εμπέδωση της "μακεδονικής εθνότητας" δεν πέρασε στους βλαχόφωνους κατοίκους της Πελαγονίας. Το μεγαλύτερο μέρος των Βλάχων του Μοναστηρίου και του Κρουσόβου μιλούν ακόμη τα ελληνικά και διατηρούν την ελληνική εθνική συνείδηση, ακόμη και όταν φοβούνται να την εκδηλώσουν ανοιχτά (κυρίως από το 1990 και μετά). <br /> Οι στατιστικές του κράτους των Σκοπίων δεν αναφέρουν ελληνική μειονότητα.<br /> <strong>&nbsp;Είναι πιθανό ότι οι Έλληνες στο γειτονικό κράτος ανέρχονται σε περισσότερους από 100.000, χωρίς να είναι δυνατή ακριβής εκτίμηση. </strong><br /> Ελάχιστοι απ' όσους έχουν ελληνική καταγωγή τολμούν να εκδηλωθούν ανοιχτά, επειδή υπάρχει ένας απέραντος φόβος καθώς και η βεβαιότητα ότι το ελληνικό κράτος δεν πρόκειται να τους προστατεύσει.<br /> &nbsp;Όπως γίνεται συνήθως στην Ελλάδα, το κενό του ενδιαφέροντος για την μειονότητα της Π.Γ.Δ.Μ. προσπαθούν να καλύψουν ιδιωτικοί φορείς και μεμονωμένα άτομα. Τελείως ενδεικτικά αναφέρω ότι στο Πρίλεπ λειτουργεί φροντιστήριο ελληνικών η Κατερίνα Βίδα, η οποία υφίσταται συνεχείς ελέγχους από το καθεστώς. Στην πόλη των Σκοπίων ελληνικό φροντιστήριο λειτουργούσε η Ένωση Βλάχων με την Νόρα Γέρου. Δυστυχώς οι αρχές το έκλεισαν καθαιρώντας την διοίκηση του συλλόγου και τοποθετώντας δοτή και ελεγχόμενη από αυτούς ηγεσία. Στην Ρέσνα, ο Νικόλας Κωνσταντινίδης αγωνίζεται για την δημιουργία ενός ιδρύματος ελληνικού πολιτισμού με επίσης τρομερές διώξεις από το καθεστώς. Στην αμιγέστερη ελληνική πόλη, το Κρούσοβο (ελληνο-βλάχικη κατά 90%) λειτουργεί φροντιστήριο ελληνικής γλώσσας, με τον Άλκη Στράλλα, που πηγαίνει από το Μοναστήρι. <br /> Συμπερασματικά, στο Μοναστήρι και στα άλλα βλαχόφωνα κέντρα της Πελαγονίας ο ελληνισμός εξακολουθεί να υπάρχει, επιδεικνύοντας πρωτοφανή ανθεκτικότητα, σε πείσμα της νεοελληνικής άγνοιας και αδιαφορίας. Η πλήρης εγκατάλειψή του από το ελληνικό κράτος μετά το 1913 υπήρξε εθνική παράλειψη, που όμοιά της δεν θα βρει κανείς στην ιστορία των γειτονικών λαών Σέρβων, Βουλγάρων, Αλβανών και Τούρκων, όσο και αν ψάξει. Αψευδείς μάρτυρες άλλωστε της ιστορικής παρουσίας του ελληνισμού στον χώρο της Πελαγονίας είναι και τα σωζόμενα πάμπολλα αρχιτεκτονικά μνημεία, κοσμικά και εκκλησιαστικά.<br /> &nbsp;Στην Αχρίδα, το αρχοντικό της οικογένειας Ρόμπη είναι το κόσμημα της πόλης. Στο Κρούσοβο και το Μοναστήρι, σώζονται επίσης αρκετά από τα παλιά ελληνικά αρχοντικά της εποχής της ακμής του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Μεγαλύτερη ιστορική σημασία έχουν τα εκκλησιαστικά μνημεία, τα οποία, γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, υφίστανται συστηματική παραχάραξη. Ενδεικτική περίπτωση αποτελεί η κατεδάφιση μέρους της Μονής του Οσίου Ναούμ Αχρίδας και η ανέγερση στη θέση της ξενοδοχείου. <br /> <strong>Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι οι Έλληνες ομογενείς σε όλη την ιστορική τους πορεία έχουν σταθεί άξιοι της ελληνικότητάς τους, την οποία δεν εγκατέλειψαν ούτε στην σύγχρονη εποχή της πτώσης των ιδεολογιών και της παγκοσμιοποίησης.</strong> <br /> Την απέδειξαν δε, τόσο με την οικονομική και πνευματική ανάπτυξη που επέδειξαν, όσο και με την συμμετοχή τους στους εθνικούς αγώνες. <br /> <strong><span style="font-size: medium;">Η ελληνική μειονότητα των Σκοπίων είναι δυστυχώς η πιο αδικημένη, η πιο λησμονημένη και η πιο αγνοημένη από όλες τις ελληνικές μειονότητες και παροικίες του εξωτερικού.</span></strong> <br /> Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΑΛΜΥΡΟΥ" (4/3/200 <br /> Αρθρο του Δημήτρη Τσούτσα* </div> </div> </div> </div> ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-25050974282263037032014-02-15T09:00:00.000+02:002014-04-26T16:34:00.677+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbJDVNGSPvNu8tnO_WVVUcpzptV9u3LK_-SCxjp4G4TRy2znE1VDq90bAPP74EnSsABgh3Pir87Y9DGd_peizezXysGacDX-zd2F7ftxjQ-usqL1RzNEZDRKoKhb6qSsWY3vZfN9eK30g/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" closure_lm_773652="null" cua="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbJDVNGSPvNu8tnO_WVVUcpzptV9u3LK_-SCxjp4G4TRy2znE1VDq90bAPP74EnSsABgh3Pir87Y9DGd_peizezXysGacDX-zd2F7ftxjQ-usqL1RzNEZDRKoKhb6qSsWY3vZfN9eK30g/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" /></a></div> Έχει καλλιεργηθεί η άποψη ότι οι τεχνολογικές γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων ήταν ελάχιστες και υπολείποντο κατά πολύ των επιστημονικών τους θεωριών. Όμως ένα πλήθος ιστορικών μαρτυριών, που συστηματικά αποσιωπώνται, καταδεικνύουν το εντελώς αντίθετο. <br /> <br /> Ακόμη και κάποια διασωθέντα μνημεία της αρχαιότητας παρουσιάζουν ως προς την τεχνολογία τους και τις ιδιότητές τους εκπληκτικά επίπεδα γνώσεως, που είναι γνωστά σε λίγους ερευνητές σήμερα. Παράδειγμα αποτελούν οι αποδείξεις για την επιστήμη της Χημείας, ένα γνωστικό κλάδο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού με τεχνολογικές εφαρμογές που δεν υπολείποντο σε τίποτε των σημερινών, κλάδο που εν τούτοις είναι λησμονημένος από το διεθνές ακαδημαϊκό κατεστημένο.<br /> <br /> Ο Ιωάννης Τσαγκάρης, καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, είναι απ’ τους ελάχιστους ερευνητές , που εδώ και χρόνια προσπαθεί να ανασύρει απ’ την ιστορία την θαμμένη γνώση των προγόνων μας. Ακολουθεί η συνέντευξη που παραχώρησε ο καθηγητής κ. Τσαγκάρης στο περιοδικό “Δαυλός” που φωτίζει άγνωστες πτυχές της Χημικής επιστήμης στην αρχαία Ελλάδα, καθώς και η συνέντευξη του κ. Ευσταθιάδη του μηχανικού που έκανε την μελέτη του αρχαίου σκυροδέματος. <br /> <strong>Τσιμέντο καλύτερο από το σημερινό στην αρχαία Ρόδο</strong> <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Τσαγκάρη, ελάχιστα γνωρίζουμε σήμερα για τις Χημικές γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων. Ποια είναι η κυρίαρχη άποψη που προβάλλεται σχετικά με την γέννηση αυτής της επιστήμης; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Οι περισσότεροι και σήμερα δέχονται, ότι η Χημεία έχει τις ρίζες της στην Αίγυπτο, που διέσωσαν οι Άραβες αλχημιστές και κατόπιν οι αλχημιστές του Μεσαίωνα. Η Ελληνική συμβολή δεν ήταν καθόλου γνωστή παλαιότερα, αλλά και σήμερα δεν προβάλλεται επαρκώς. Εκείνος που ανέδειξε την καταλυτική συνεισφορά των Ελλήνων στην γένεση αυτής της επιστήμης ήταν ο Γάλος χημικός Marcelin Berthelot γύρω στα 1888. <br /> <br /> Ο Μπερτελώ μελέτησε αρχαία και μεσαιωνικά κείμενα καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι χημικές γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων ήταν μεγάλες και πέρασαν στην Αλεξάνδρεια της Ελληνιστικής εποχής. Στην Ελλάδα συνεχιστής των απόψεων του Μπερτελώ και πρωτεργάτης της ανάδειξης της Ελλάδος ήταν ο Μιχαήλ Στεφανίδης από την Λέσβο, καθηγητής της Ιστορίας των Φυσικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Πέρα από τις ιστορικές πηγές, που ερεύνησαν αυτοί οι δύο επιστήμονες, υπάρχουν αρχαιολογικά κατάλοιπα, που να καταδεικνύουν ένα μέρος της γνώσης αυτής; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Βεβαίως. Για παράδειγμα στην Ρόδο ήκμασε η πόλη Κάμιρος, απ’ τους Ομηρικούς χρόνους μέχρι το 400 π.Χ. , όταν ο μεγάλος αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Ιππόδαμος έκτισε την πόλη της Ρόδου και η Κάμιρος παρήκμασε. <br /> <br /> Στην ακρόπολη λοιπόν της Καμίρου σώζεται σήμερα κτίσμα μιας μεγάλης δεξαμενής από μπετόν, χωρητικότητας 600 κυβικών μέτρων που χρονολογείται γύρω στο 500 π.Χ. Είναι πράγματι από μπετόν με προδιαγραφές, σύσταση, ποιότητα, ποιοτική αντοχή και ελαστικότητα όμοια με τις σημερινές, σύμφωνα με εργασία του κ .Ευσταθιάδη. <a name='more'></a><br /> <br /> Ο Ε. Ευσταθιάδης είναι ένας πολύ καλός μηχανικός – συνταξιούχος νομίζω τώρα – με μεγάλη πείρα στα μπετόν – μπετόν αρμέ, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Δημοσίων έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ. Η αξιέπαινη αυτή εργασία του έγινε το 1978, η οποία δεν αμφισβητείται πειραματικώς και αποδεικνύει ότι το μπετόν της δεξαμενής της Καμίρου είναι όμοιο και ίσως καλύτερο από το σημερινό τύπου “πόρτλαντ”. <br /> <br /> Το εύρημα αυτό, που έχει ασφαλώς τεράστιο επιστημονικό, ιστορικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, δυστυχώς δεν προεβλήθη απ’ το Ελληνικό κράτος. <br /> <br /> Τσιμέντο του 1000 π.Χ. αδιαπέραστο από την ραδιενέργεια <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Είχατε αναφερθεί και στα μεταλλεία του Λαυρίου… <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : …να σας πω και για το Λαύριο. Το 1992 η Αμερικανίδα φυσικοχημικός Μάρθα Μπουντγουαίη έκανε μία ανακοίνωση σε συνέδριο στην Βοστώνη, στην οποία έλεγε ότι το κονίαμα της κατασκευής των επιχρίσεων των αρχαίων μεταλλευτικών δεξαμενών του Λαυρίου είναι αδιαπέραστο από την ραδιενέργεια. Πρόκειται για ένα είδος τσιμέντου που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες 3000 χρόνια πρίν – τουλάχιστον. Μάλιστα η κυρία Μπουντγουαίη συνέστησε να χρησιμοποιηθεί το υλικό αυτό ως μέσο επιχρίσεως των δεξαμενών αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων! <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Κύριε Τσαγκαράκη, μας αναφέρετε σπουδαία πράγματα, που όμως ελάχιστοι γνωρίζουν. <br /> <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Σας είπα : Αν δεν ήταν ο Μπερτελώ και ο Στεφανίδης – θα προσθέσω και τον καθηγητή μου στο Πολυτεχνείο Προκόπη Ζαχαρία, ο οποίος και με δίδαξε τις γνώσεις αυτές – ίσως να μην γνωρίζαμε τίποτα σήμερα. Μάλιστα ο Στεφανίδης με σειρές βιβλίων του απεδείκνυε, ότι στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν οι “χυμευταί”, κάτι αντίστοιχο των σημερινών χημικών ή χημικών μηχανικών. Ο καθηγητής Ζαχαρίας υποστήριξε, ότι η Χημεία έπρεπε να γράφεται με υ και να αναφέρεται και ως “Χυμευτική”. <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Πως το δικαιολογούσε αυτό; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Οι αρχαίοι έλεγαν, πως, για να γίνει μία χημική πράξη, έπρεπε οι ουσίες να περάσουν από την κατάσταση του “χύματος”, που ήταν η λεπτή λειοτρίβηση της ύλης, πολύ λεπτή όπως το αλεύρι, για να αναμειχθεί με άλλο “χύμα” και με την διαδικασία της μεταλλοίωσης, της μεταβολής δηλαδή, θα δώσει ένα άλλο προϊόν. Η πράξη αυτή λεγόταν “χυμίζειν” ή ακριβέστερα “χυμεύειν” . Αυτοί που έκαναν την εργασία αυτή, που κατεύθυναν τους εργάτες, ονομάζονταν “χυμευταί”. <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Μπορείτε να μας αναφέρετε κάποια ονόματα Ελλήνων χυμευτών που διασώθηκαν; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Είναι αρκετά. Σας αναφέρω τον Θεόδωρο τον Σάμιο (6ος π.Χ. αιών), τον Γλαύκο τον Χίο (6ος – 5ος π.Χ.), τον Αρχύτα τον Ταραντίνο, που ανακάλυψε, που ανακάλυψε και την πρώτη πετομηχανή (αεριωθούμενο) κ.λ.π.<br /> <br /> Πως έγινε στάχτη η Ελληνική Επιστήμη <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Γιατί δεν υπάρχουν στα αρχαία κείμενα οι λέξεις χυμευτική και χυμευτής ; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Διότι τα σχετικά βιβλία κάηκαν το 323 στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Στην Αίγυπτο την εποχή αυτή οι Ελληνομεμφίτες είχαν αποκτήσει τεράστιο πλούτο, λόγω της ικανότητάς τους να μετατρέπουν διάφορα ευγενή μέταλλα σε χρυσό, τα οποία πούλαγαν σε υψηλές τιμές, και έτσι αποτέλεσαν απειλή για την οικονομία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Μπορούσαν δηλαδή να φτιάχνουν χρυσό; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Όχι. Ουσιαστικά πρόκειται για επιχρυσώσεις. Τις γνώσεις αυτές τις είχαν πάρει από τους Έλληνες χυμευτάς, που με τον Μ. Αλέξανδρο έφτασαν εκεί. Έτσι ο Διοκλητιανός διατάζει, όλα τα βιβλία που περιείχαν τις λέξεις “Χυμεία” και “Χυμευτική” να καούν, όπως και έγινε. Τα έκαψαν και στο Σεράπειο και στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. <br /> <br /> Οι στρατιώτες έμπαιναν ακόμη και σε σπίτια, όπου είχαν πληροφορίες ότι υπήρχαν τέτοια βιβλία. Και ξέρετε πως σώθηκαν μερικά; Κάποιοι χυμευτές πέθαναν πριν τον διωγμό, ήταν Αιγύπτιοι με Ελληνική μόρφωση. Όπως ξέρετε μέσα στην μούμια έβαζαν και τα αγαπημένα αντικείμενα του νεκρού. Έτσι στις Θήβες της Αιγύπτου τον 19ο αιώνα βρέθηκαν δύο μούμιες, που περιείχαν χειρόγραφα Χυμευτικής, τα οποία μεταφέρθηκαν στο μουσείο Λέυντεν της Ολλανδίας, που αναφέρουν εκπληκτικά πράγματα : <br /> <br /> <br /> <br /> Παρασκευή χρωμάτων, γυαλιών, τεχητών πολύτιμων λίθων, επιχρυσώσεις, όπως ακριβώς κάνουν σήμερα, και ονομασίες στοιχείων όπως π.χ. η σημερινή σόδα ήταν το “νίτρον” αρχαίων Ελλήνων. Αυτά διάβασε ο Μπερτελώ και πείσθηκε, πως η σημερινή επιστήμη της Χημείας προέρχεται απ’ τους αρχαίους Έλληνες. Το “λεξικό της Σούδας” - και όχι του “Σουΐδα”, όπως το λένε – αναφέρει, ότι σύμφωνα με το διάταγμα του Διοκλητιανού στην Αλεξάνδρεια, και πιθανώς και σε άλλες πόλεις της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, κατακάηκαν “ΤΑ ΠΕΡΙ ΧΥΜΕΙΑΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΥ ΤΟΙΣ ΠΑΛΑΙΟΙΣ ΑΥΤΩΝ ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΡΟΣ ΜΗΚΕΤΙ ΠΛΟΥΤΕΙΝ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙΣ ΕΤΙ ΤΟΙΑΥΤΗΣ ΠΕΡΙΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΜΗΔΕ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑΡΡΟΥΝΤΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΝ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΑΝΤΑΙΡΕΙΝ” [= τα περί χημείας και χρυσού βιβλία που είχαν γράψει οι αρχαίοι, για να μην πλουτίζουν πια οι Αιγύπτιοι ασχολούμενοι με την τέχνη αυτή και με τα χρήματα να αποκτούν θάρρος, για να επαναστατούν εναντίον των ρωμαίων]. <br /> <br /> <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Ασφαλώς οι χημικές γνώσεις των Ελλήνων θα επηρέασαν τις φιλοσοφικές τους αντιλήψεις για την ουσία της ύλης; <br /> <br /> <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Βεβαίως. Οι χυμευτές, αυτοί οι πρακτικοί φιλόσοφοι, ήταν κατά κάποιο τρόπο η πειραματική πλευρά και ταυτόχρονα η εφαρμογή της επιστημονικής θεωρίας. <br /> <br /> Η απάτη του δόγματος “Εξ ανατολών το φως” <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : παρ’ όλη αυτή την πληρότητα η κατεστημένη άποψη διεθνώς μιλά για την γέννηση του Πολιτισμού αλλού και όχι στην Ελλάδα. <br /> <br /> <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ακούστε, τα πράγματα είναι απλά. Η επιστημονική γνώση είναι καθαρή Ελληνική σκέψη. Από την ιστορική πλευρά υπάρχουν πολλά κείμενα αρχαίων συγγραφέων, ενώ αντίθετα κείμενα Περσών, Βαβυλωνίων, Χαλδαίων, Αιγυπτίων, Φοινίκων δεν υπάρχουν. Η παλαιά Διαθήκη είναι το μόνο κείμενο που αναφέρεται στην ύλη, όμως καθαρά θεοκρατικά. Οι Ελληνικές αντιλήψεις αντίθετα συμβαδίζουν με τις σημερινές κατακτήσεις της επιστήμης. Αυτά σκοπίμως αποκρύπτονται διεθνώς από ανθελληνικά κέντρα και από θεωρίες όπως του μπερνάλ ή του χάντινγκτον. <br /> <br /> <br /> <br /> Καταλαβαίνετε πως αν δεν υπήρχε ο Μπερτελώ, δεν θα ξέραμε τίποτε για την συμβολή των Ελλήνων στην Χημεία. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με όλες τις επιστήμες. <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Υπάρχει σε κάποιο Ελληνικό πανεπιστήμιο έδρα Ιστορίας της Χημείας, ώστε να ανασκευαστούν οι κατασκευασμένες απόψεις; <br /> <br /> <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Όχι. Υπήρχε όσο ζούσε ο Στεφανίδης και την κρατούσε γιατί ήταν ο Στεφανίδης. Προσπαθούμε σήμερα να την καθιερώσουμε και πάλι. Εγώ θέλω να κάνω το χρέος μου στην επιστήμη που υπηρετώ. Να καταδείξω δηλαδή την συμβολή των προγόνων μας. Αν ήμουν γιατρός θα το έκανα στην Ιατρική. <br /> <br /> <br /> <br /> Στον λόφο όπου εντοπίζεται η ακρόπολη της αρχαίας Καμίρου στην Ρόδο, πλησίον του ναού της Αθηνάς Καμιράδος, βρίσκεται αρχαιότατη δεξαμενή χωρητικότητας 600 περίπου κυβικών μέτρων. Η δεξαμενή αυτή, το κτίσιμο της οποίας χρονολογείται κατά προσέγγιση στο 900 π.Χ., είναι κατασκευασμένη από ένα υλικό σκληρό και αδιάβροχο, η παρουσία του οποίου προέτρεψε προ πολλών ετών τον επίτιμο διευθυντή του τ. Υπουργείου Δημοσίων Έργων κ. Ευστάθιο Ευσταθιάδη, που βρισκόταν για επαγγελματικούς λόγους στην Ρόδο, να λάβει δείγματα του υλικού αυτού και να προχωρήσει σε χημική ανάλυσή τους. <br /> <br /> <br /> <br /> Όπως τελικά διεπίστωσε, πρόκειται για ένα μείγμα αδρανούς υλικού, το οποίο συνιστά έναν τύπο σκυροδέρματος (τσιμέντου), που ελάχιστα διαφέρει από το εν χρήσει σημερινό (τύπου πόρτλαντ). Ο κ. Ευσταθιάδης συνέγραψε και ειδική μονογραφία για το θέμα με πληθώρα ιστορικών, τεχνικών και χημικών πληροφοριών. <br /> <br /> Ακολουθεί η συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Ευσταθιάδης στο περιοδικό "ΔΑΥΛΟΣ" <br /> <br /> <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Θα ήθελα να μας πείτε, κ. Ευσταθιάδη, εάν υφίστανται διαφορές μεταξύ του σκυροδέματος που ανακαλύψατε στην Κάμιρο και του σημερινού εν χρήσει μπετόν. <br /> <br /> <br /> <br /> ΠΑΝΩ: Το τεμάχιο αυτό του σκυροδέματος από την δεξαμενή της Καμίρου απεκόπη για περαιτέρω μελέτη από τον κ. Ευστ. Ευσταθιάδη και φυλάσσεται έως σήμερα επιμελώς από τον ίδιο (φωτ. Ε. Ευσταθιάδη δημοσίευση περιοδ. Δαυλός) <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ουσιαστικά δεν έχουν καμία απολύτως διαφορά. Η τεχνολογία του σημερινού μπετόν, που χρησιμοποιείται στα οποιαδήποτε έργα, οικοδομές, λιμάνια, γέφυρες, αεροδρόμια κλπ, είναι ακριβώς ίδια με αυτήν του αρχαίου Ελληνικού μπετόν. Μία μικρή ωστόσο αλλά αξιοπρόσεκτη και σημαντική υπέρ του αρχαίου Ελληνικού σκυροδέματος διαφορά είναι, ότι οι αρχαίοι πρόσεξαν να δώσουν στην τσιμεντένια μεμβράνη, που παρεμβάλλεται μεταξύ όλων των κόκκων της συνθέσεως του μπετόν, λίγο μεγαλύτερο πάχος απ’ ότι βλέπει κανείς στο σημερινό μπετόν. <br /> <br /> Αυτό αποτελεί μία από τις αποδείξεις της σοφίας των αρχαίων Ελλήνων μηχανικών. <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Εκτός απ΄ το συγκεκριμένο δείγμα της Καμίρου, ενδέχεται το σκυρόδεμα να ήταν γνωστό και εν χρήσει και σε άλλα μέρη του Ελλαδικού χώρου; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Είχα παρακαλέσει το Υπουργείο Πολιτισμού να μου υποδείξει θέσεις κι άλλων αρχαίων κατασκευών, κυρίως δεξαμενών. Πράγματι μου είχε στείλει ένα πίνακα με υπάρχουσες δεξαμενές και σε άλλα μέρη του Ελλαδικού χώρου. Η διατήρηση όμως της στεγανοποίησης των αυτών δεν ήταν τόσο καλή, όσο αυτή της προτύπου κατασκευής της Καμίρου. <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Γνωρίζουμε, κ. Ευσταθιάδη ότι το τσιμέντο είναι εφεύρεση των τελευταίων εκατό ετών από τους Άγγλους. Πως συνέβαινε οι αρχαίοι Έλληνες να γνωρίζουν ένα πανομοιότυπο υλικό στην εποχή τους; <br /> <br /> Ιζηματική διάταξη των στοιχείων του αρχαίου τσιμέντου της Καμίρου σε γυάλινο σωλήνα. <br /> <br /> <br /> <br /> ΠΑΝΩ: Ιζηματική διάταξη των στοι- χείων του αρχαίου τσιμέντου της Κα- μίρου σε γυάλινο σωλήνα.<br /> <br /> (φωτ. Ε. Ευσταθιάδη δημοσίευση περιοδ. Δαυλός) <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Οι τεχνικοί είχαν την σοφία, παράλληλα με όλες τις άλλες φιλοσοφικές τοποθετήσεις τους, να παρατηρήσουν ότι το χώμα της Σαντορίνης, που είχε βγει από το ηφαίστειο, έχει ιδιαίτερες ιδιότητες, που το κάνουν να διαφέρει από όλα τα γνωστά ανά τον Ελλαδικό χώρο εδάφη. <br /> <br /> <br /> <br /> Πειραματίστηκαν επάνω σ’ αυτό, αφού τους κίνησε την περιέργεια, και κατέληξαν όχι μόνο να το χρησιμοποιούν αναμιγνύοντάς το με ασβέστη, ο οποίος τους ήταν ήδη από παλαιότερα γνωστός, αλλά και να παράγουν μία “λάσπη”, η οποία άντεχε περισσότερο στο νερό και μπορούσε να πήξει μέσα σε αυτό, σε αντίθεση με άλλα κοιτάσματα από φυσική άμμο και ασβέστη. Αλλά εν συνεχεία, αφού επεξέτειναν τις μελέτες τους, διεπίστωσαν ότι το λεπτότατο υλικό της “Θηραϊκής γης”, που υφίσταται σε πολύ μικρό ποσοστό, ίσως κάτω του 20%, είναι και το πλέον ουσιώδες. <br /> <br /> Γι’ αυτό το λόγο επενόησαν κάποια γνωστή μόνο σ’ αυτούς μέθοδο την οποία εφήρμοσαν σε εκτεταμένη κλίμακα για την παραγωγή των γεωδών χρωστικών υλών, τις οποίες χρησιμοποιούσαν για την βαφή και ζωγραφική των αρχαίων Ελληνικών αγγείων. Κατασκεύαζαν έτσι αυτά τα απαράμιλλα έργα τέχνης, η αντοχή των οποίων ακόμα και μέσα στην θάλασσα με την πάροδο όχι μόνο των αιώνων αλλά και των χιλιετιών παραμένει αναλοίωτη. <br /> <br /> <br /> <br /> ΕΡΩΤΗΣΗ : Είναι γνωστό ότι η παρασκευή τσιμέντου σήμερα προϋποθέτει την καύση των συστατικών σε καμίνους. Αυτό συνέβαινε και τότε; <br /> <br /> ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Σε ότι αφορά την παραγωγή, η διαφορά με το σημερινό τσιμέντο είναι ότι σε όλη την υφήλιο παρασκευάζεται μέσα σε απλές καμίνους, στις οποίες προσθέτουν το μίγμα των πρώτων υλών, το οποίο ψήνεται εκεί, ενώ στην αρχαία Ελλάδα θεωρώ ότι χρησιμοποιούσαν διπλές καμίνους. Η μία εξ’ αυτών δεν ήταν άλλη από το ηφαίστειο, όπου στα έγκατα της γης ψηνόταν το φυσικό γεώδες υλικό, που κατόπιν χρησιμοποιούσαν ως πρώτη ύλη, για να παρασκευάσουν το τσιμέντο. Το δεύτερο καμίνι ήταν το τεχνητό, όπου έψηναν τον ασβεστόλιθο και έβγαζαν ασβέστη.<br /> <br /> <br /> <br /> Σε συνδυασμό τώρα της μεθόδου της “υδαταιώρησης” του επεξεργασμένου υλικού του ηφαιστείου, της αναμίξεως δηλαδή της Θηραϊκής γης με νερό και της αφαιρέσεως του νερού μετά από εικοσιτετράωρη καθίζηση, πετύχαιναν την λήψη του ανωτάτου στρώματος της στάθμης, που αποτελεί και το ένα συστατικό του τσιμέντου. Το δεύτερο συστατικό, όπως είπαμε, ήταν ο ασβέστης που ψηνόταν σε δεύτερο καμίνι. Τα δύο αυτά υλικά σε ορισμένη αναλογία μεταξύ τους και με την προσθήκη νερού δίνουν ένα κράμα, που έχει τις ίδιες χημικές ιδιότητες με το σημερινό τσιμέντο “Portland”. <br /> <br /> Επομένως η μόνη ουσιαστική διαφορά του αρχαίου τσιμέντου με το σημερινό τσιμέντο είναι, ότι το πρώτο παρήγετο με βάση την εμπνευσμένη τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων τεχνικών. (kalyterotera.gr)<br /> <br /> <br /> <br /> Tμήμα ειδήσεων defencenet.grΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-19463034075559415812014-02-12T08:57:00.000+02:002014-04-26T16:41:15.555+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqhWTCgs-yl1oYFe4rAjTPDvAe02kUb2MOLkbdJ5aA47XniDOvZV6HUkZhsUP77gZWimvbN7_t3Ksq0felpDsKbaqJ-NGOOcPK8zFT23nPAfspttG1AwQ3ZIPASZAHDFJXxyQMMHH19jM/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" closure_lm_538538="null" cua="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqhWTCgs-yl1oYFe4rAjTPDvAe02kUb2MOLkbdJ5aA47XniDOvZV6HUkZhsUP77gZWimvbN7_t3Ksq0felpDsKbaqJ-NGOOcPK8zFT23nPAfspttG1AwQ3ZIPASZAHDFJXxyQMMHH19jM/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" height="279" width="320" /></a></div> <br /> *Αγιάνης - Αγιάνογλου -Η ορθή γραφή του ειναι με ενα Ν γιατί δεν προέρχεται απο το Ιωάννης=Γιάννης. Βεβαια και το Γιαννης γιατι να γράφεται με 2 Ν; <br /> Κανεις δεν ξερει αλλά ετσι συνηθίσαμε. Το Αγιανης προέρχεται απο το τουρκικο âyan σημαίνει: υψηλά πρόσωπα, προεστώτες, κοτζαμπάσηδες. Επίσης âyanina σημαίνει "στους προεστους" , στο μερος με τους προεστούς. <br /> Απο αυτή τη λέξη πήραν τ' (α)Γιάνινα (και οχι Ιωάννινα) το ονομά τους αφου ήταν κεφαλοχώρι και εκει συγκεντρώνωνταν οι προεστοί. <br /> <br /> <strong>Αλογοσκούφης</strong><br /> <br /> Οι ενδυματολογικές προτιμήσεις των άλογων δεν περιλαμβάνουν σκούφους. Δεν πρόκειται ούτε για άλογο" (ίππος) ούτε για σκούφο (κάλυμμα της κεφαλής) . Έτσι επονομάζεται κάποιος που είναι άλογος (παράλογος, χωρίς λογική [Σταμ 68]) και κούφος (κενός, άδειος, χωρίς περιεχόμενο [ Σταμ 546]. Τα συμπεράσματα για την πορεία της οικονομίας δικά σας. <br /> <br /> Μια πιο συνηθισμένη μορφή με αντιμετάθεση των συστατικών της λέξης είναι το "κουφάλογο" με την ίδια ακριβώς σημασία και που παρετυμολογείται από το κουφός (κωφός) αντί του ορθού (κούφος). <br /> <br /> Η σύγχυση του επιθέτου "άλογος" με το ουσιαστικό "άλογο = ίππος" αποδεικνύεται πανηγυρικά με την παρερμηνεία της έκφρασης "πράσσειν (πράττειν) άλογα" που γράφεται (και εννοείται) σήμερα "πράσιν'(α) άλογα". <br /> <br /> <br /> <br /> *<strong>Αλτιπαρμάκης </strong>Το Αλτιπαρμάκης προέρχεται απο το τουρκικο alti(εξι)+parmak(δάκτυλο) σημαίνει: εξαδάκτυλος. Φυσική δυσμορφία που όμως ειχε μεγάλη αξία αφού υπήρχε προφητεία ότι ενας εξαδαχτύλος θα πάρει πίσω την Κωνσταντίνου Πόλη. <br /> <br /> <strong>Αναγνώστου-Αναγνώστης:</strong><br /> Κατώτερος Κληρικός, καθιερωμένος στο λειτούργημα αυτό με χειροθεσία Επισκόπου. Είναι επιφορτισμένος με την ανάγνωση των διαφόρων αναγνωσμάτων (χύμα ή εμμελώς) της Λατρείας μας. [Ημεροβ] . Αναγνωστάκης, Αναγνωστοπουλος, Αναγνωστιδης <br /> <br /> <br /> <br /> <strong>Βαρ- Μπα-</strong> Οι αρχαιοι το β το προφεραν ως Μπ (βλ. Μπάμπαλης παρακάτω). Οι Νεολέλληνες βρηκαν το πατρογονικο Μπ ως κακοηχο και βάρβαρο τουλαχιστο στα Επωνυμά τους. Αρχαιοκαταγόμενοι ή οχι το αλλαξαν σε β. Ετσι ο Μπαρμπαγιάννης εγινε Βαρβαγιάννης, ο Mπαρμπέρης εγινε Βαρβέρης, ο Μπεγλέρης έγινε Βεγλερής και υπουργός. Η εκδικηση των αρχαιων ειναι οτι και τον Βαρβαγιάνη θα τον πράφεραν "Μπαρμπαγιαννη". Δεν γλιτώνεις εύκολα απο δαύτους, καλά που πέθαναν όλοι. <a name='more'></a><br /> <br /> <strong>Βατμανίδης</strong><br /> Από το [ Τουρκ.34] batman = μέτρο βάρους που κυμαίνεται από 2 ως 8 οκάδες 1 οκά = 400 δράμια . 1 klg = 312,5 Δράμια. [Επων. 52] <br /> <br /> <strong>Γαίτης</strong><br /> Από την Ιταλική πόλη GAETA. <br /> Η Gaeta ήταν αρχαία Ιωνική αποικία των Σαμίων. Ο Στράβωνας εθεώρησε οτι το όνομα προήλθε από το ελληνικο ΚΑΙΕΤΟΣ , το οποίο σημαίνει "σπηλιά", σχισμη εδαφους, χαραδρα (απο εδω και ο καιάδας της Σπάρτης). Πιθανώς αναφερόμενος σε γεωλογικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Ο Όμηρος μιλάει [Οδυσ.Δ1] για την "καιατόεσσαν Λακεδαίμονα".<br /> <br /> Παρεμφερή επώνυμα: Γαητας, Δεγαητας απαντούν συχνά στα Επτάνησα. <br /> <br /> <strong>Γκιόκας</strong><br /> Από το [Τουρκ.122] gök=Ουρανος, Γαλάζιος <br /> <br /> <strong>Γκορτζής</strong><br /> Από το [Τουρκ 128] Gurcu=Γεωργιανός (από τη Γεωργία) και Κουρτζής.<br /> <br /> <strong>Δαμανάκης</strong><br /> Από το [επών66] τουρκικό dâman=ποδογυρος <br /> <br /> <strong>Δευτεραίος</strong><br /> Είναι πατριαρχικό Οφίκιο. <br /> <br /> <strong>Ζορμπάς</strong><br /> Από το [Τουρκ 415] zorba=βίαιαος, επαναστάτης, αντάρτης και Ζορμπάνος &lt;Ζόρι [Τουρκ. 415] zor=βια, δυσκολία, καταναγκασμός] <br /> <br /> Καβάφης<br /> Ο πωλητής ετοίμων υποδημάτων [Τουρκ. 189] <br /> <br /> Καζδαγλής<br /> Kaz=Χήνα, Ανόητος [Tουρκ.193]<br /> Dag=Βουνό [Τουρκ.71]<br /> Li=επίθεμα δηλωτικό της προέλευσης [τουρκ] <br /> <br /> Αυτός που προέρχεται ή κατάγεται από το Βουνό με τις Χήνες ή το βουνό που μοιάζει με χήνα [πιθανά τούρκικο τοπωνύμιο].<br /> <br /> Το αρχικό ήταν Καζνταγκλής που εξελληνίσθηκε πρβλ. Δαγκλής αντί Ναγκλής = ορεσίβιος, Βαρβέρης αντί Μπαρμπέρης κλπ.<br /> <br /> Καντζέλας<br /> Kazel = [Τουρκ] Το φύλλο που μένει στο δέντρο [kazel mevsimi = φθινόπωρο].Ο φθινοπωρινός [μελαγχολικός ή και ο μοναχικός].<br /> αλλά ίσως και απο το καντζα&lt;αντζα&lt;αρχ. κανθός &lt; καμπτω απο οπου και το ιταλ. gammba. = γάμπα που σημαινει καμπή. Ισως λοιπον ο Καντζάς ηταν ο εχων παχιες γαμπες (πρβλ. Παλαμάς, Κεφάλας) το παιδι = Καντζέλι&gt; Καντζέλης&gt; Καντζέλας. [Γιανουλ]<br /> <br /> Καράς<br /> Μαύρος (τουρκ) - Μελαμψός. Πιθανόν να πάσχει από την νόσο του Addison ή να είναι μελαχρινός. (πρβλ. καρά-πιπέρι, καρά-τζιερι). <br /> Όμως το "Μαύρος" έχει και την έννοια του τάλας= δυστυχής, ταλαίπωρος, φουκαράς. πρβλ. το πελοπονησιακό "ωχ τι επαθα ο μαύρος".<br /> <br /> Το kara στα τούρκικα έχει την έννοια και του δυσοίωνος (καρά-χαμπέρι) (Καραγάτσης = Δυσφημισμένος) . Το "καρά-" απαντά ως πρόθεμα σε πολλά επώνυμα πχ. (Καρατσαλος, Καραπιπέρης, Καραγκιόζης(Μαυρομάτης, göz=μάτι)αλλα και εξελληνισμένα οπως Μαυρομιχάλης.,Γιαννουλ<br /> <br /> Κεφαλάς<br /> Αυτός που έχει μεγάλο κεφάλι (πιθανόν υδροκέφαλος) <br /> <br /> Κονοφάγος ή Κονοφάος <br /> Από τα κατάλοιπα των εινομομαχιών του Βυζαντίου (Ει)κονοφά(γ)ος. υπήρχαν εικονολάτρες που πίστευαν ότι ακόμα και το ξύσμα από το χρώμα της εικόνας μπορεί να έχει θεραπευτικές ικανότητες. Η απώλεια του γ στα εις -φαγος απανταται στα κρητικα ιδιωματα π.χ. και με συναιρεση του -αος σε -ας : Τουρκοφάς, Γυψοφάς (δηλ. Τουρκοφάγος, Γυψοφάγος βλ. Ν.Καζαντζάκη ο "Καπετάν Μιχάλης" &amp; "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται")<br /> <br /> Κοτσικόνας<br /> Άλλο ένα από τα κατάλοιπα των εικονομομαχιών του Βυζαντίου. Κ(λ)ωτσ(ε)ικόνας. Με την πάροδο του χρόνου πολλές ετυμολογικές ορθογραφίες καταργούνται γιατί έχει ξεχαστεί το φαινόμενο ή το γεγονός, που τις δημιούργησε ή γιατί θεωρείται δυσφημιστικό ή προσβλητικό. <br /> <br /> Κούζος<br /> Στο μικρασιατικό ιδιωμα της Ιννεπόλεως υπάρχει το ρήμα "κούζω" προέρχεται απο αρχαίο ρήμα κοϊζω, υποχωρητκα απο τον αόριστο έκουξα &lt; εκούιξα. <br /> Το κοϊζω σημαίνει:<br /> Γρυλλίζω (επι χοίρων), <br /> Καλώ (επι αλεκτόρων) Κούζ' ο πετεινον ,<br /> Καλώ προσκαλώ.καλώ κάποιον με το όνομά του (Πως να κούζω σε;) <br /> <br /> Ο Κούζων (μετοχή) &gt; Κούζος (ουσιαστικό) θα ηταν πιθανον ο κλητηρας, ο κήρυκας <br /> <br /> Λεμπιδάκης<br /> Από το Λε(μ)πίδα [Ξανθ]=λεπίδα μαχαιριού. Ενδεχομένως ο κατασκευαστής λεπίδων να λεγόταν λε(μ)πιδάς. Το Ρωμαϊκό "Λέπιδος" είναι μάλλον απίθανο να επέζησε την Κρήτη. <br /> <br /> Λάγιας<br /> Ο ήρεμος, ο ήπιος &lt; αρχ. ρήμα λαγγιαζω = υποχωρω, μαζεύομαι. (πρβλ. καταλαγιάζω) [Ξανθ. 247] <br /> <br /> Μητσο... Η ρίζα από το αρχ. Δωρικό Μικκός = Μικρός. Ως πρώτο συνθετικό Μικκός στην Κρήτη (προφ. μικιός) και με τον Κρητικό τσιτακισμό Μιτσιός και με ξέπεσμα του ιώτα Μιτσός. Εχουμε τον κ. Κων. Μητσ... () επιτιμο προεδρο της ΝΔ και ακατονόμαστον , τον κ. Αχ. Μητσό, τον κ. Πετ. Μήκο. Ολοι θα έπρεπε να γράφονται με ιώτα και δύο κάπα. Φυσικά το "μικρός" δεν αναφερονταν πάντα στο ανάστημα (Μικρός ο Ακατονόμαστος! Αν είναι δυνατόν). Πιθανόν να λειτουργουσε ως διακριτικό συνωνύμων εξαδέλφων στις πολυπληθείς οικογένειες. <br /> <br /> *Μπάμπαλης Μια μικρή Εισαγωγη: Τα γράμματα β, δ, γ στην αρχαία γλώσσα δεν συμβολίζουν άηχα τριβόμενα σύμφωνα, όπως στη νέα ελληνική, αλλά ηχηρά κλειστά (όπως τα αγγλικά baby, dear, get αντίστοιχα), γι' αυτό και το περίφημο παράδειγμα βή, βή που αναφέρεται στο βέλασμα των προβάτων στα αρχαία κείμενα θα προφερόταν [bε: bε:]: τα πρόβατα εμφανίζουν «σταθερότητα εκφοράς», δηλαδή μπέε-μπέε ακουγόταν και τότε όπως και τώρα. Ας σημειωθεί επίσης ότι η λέξη βάρβαρος μεταφέρθηκε στα λατινικά ως barbarus και όχι ως varvarus, ο δράκων ως draco και η γραμματική ως grammatica. H μετατροπή αυτών των κλειστών συμφώνων [b d g] σε τριβόμενα συντελέστηκε κατά τους πρώτους μ.Χ. χρόνους. Τότε οι 'Ελληνες πρόφεραν έτσι. Η Βάβω προφέρονταν Μπαμπω και εξ ης και η Μπαμπόγρια. Απο το αρχαιο ρ. βαβίζω = ομιλώ ασφώς, βγάζω αναθρες φωνες, εχουμε το μπαμπιζω που το πηραν οι Εγγλέζοι και το έκαναν baby.<br /> <br /> Βλ. Θέματα ιστορίας της ελληνικής γλώσσας Η προφορά της αρχαίας Ελληνικής Ελένη Αντωνοπούλου (2007) <br /> <br /> Ο βαβαλίζων &lt; Αρχ. ρ. βαμβαλιζω = τραυλίζω,ψελλιζω, κτυπώ, συγκρουω τους οδοντας, τρεμω. [196,37] προφεροντα μπαμπαλίζων και ουσιαστικοποιηθηκε σε μπαμπαληζ(ωΝ&gt; μπαμπαλής &gt; με αναβιβασμο του τονου Μπάμπαλης= ο γεροπαραλυμένος και τρεμων (απο την Νοσο του Παρκισον). Αφου σημαίνει και κτυπω δικαίως κτείχε τον τιτλο ο βασανιστής της Χούντας Μπάμπαλης.<br /> <br /> Μιτσιάλης Το ορθόν είναι Μιτσιαλής = Μικροκαμωμμένος [βλ. λκρητ 314 μιτσιαλός, θηλ. μητσιαλή]. Το επώνυμο ειναι μητρωνυμικό. Λέγαν δηλαδή "Ο Γιάννης της μιτσιαλής" , και εννοούσαν "ο Γιαννης ο γιος της μικρόσωμης". <br /> <br /> *Μουτάφης Από το Τουρκικο [Τουρκ 250] mutaf που σημαίνει πράγματα κατασκευασμένα απο γιδόμαλλο και τον κατασκευαστή τους. Οι μουταφτσήδες (= υφαντές σκεπασμάτων, σχοινιών από γιδόμαλλο) της Κοζάνης γιόρταζαν κάθε χρόνο, στις 16 Ιανουαρίου, την γιορτή της Προσκύνησης της αλυσίδας του Αποστόλου Πέτρου, συνδυάζοντας τα σχοινιά των φορτωμάτων που κατασκευάζουν προς τα τα δεσμά με τα οποία είχον δεμένο τον Απόστολο Πέτρο. <br /> <br /> Οικονόμος<br /> <br /> Φροντιστής του Οίκου [του Θεού] Ιερέας επιφορτισμένος με την φροντίδα του Ναού. Απαντάει συχνότατα με πολλές παραλλαγές όπως Οικονομόπουλος, Οικονομίδης . <br /> <br /> <br /> <br /> Παλαμάς<br /> <br /> Αυτός που έχει μεγάλες παλάμες (Πάσχει πιθανώς από ακρομεγαλία) <br /> <br /> <br /> <br /> *Ραγκαβής - Ραγκαβές Πιθανον από το παλαιοσλαβικό rqkavu = χεροδύναμος <br /> <br /> Διάσημοι Ραγκαβήδες<br /> <br /> Θεοφύλακτος ο του Ραγκαβέ, Δρουγγάριος της Δωδεκανήσου <br /> <br /> Μιχαήλ Α' ο Ραγκαβές, Αυτοκράτορας Βυζαντίου <br /> <br /> Παύλος Ραγκαβής, ιδρυτής της μονής Ξηροποτάμου <br /> <br /> Ανδρόνικος Ραγκαβής, μέγας ρήρορας και χαρτοφύλακας του Πατριαρχείου <br /> <br /> Μανουήλ Ραγκαβής, μέγας μπάνος της Βλαχίας και γιός του προηγούμενου <br /> <br /> Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, Φιλικός, ποστέλνικος της Βλαχίας, συγγραφέας και αρχαιολόγος <br /> <br /> Γεώργιος Ραγκαβής, λογοτέχνης και γιός του προηγούμενου <br /> <br /> Ιάκωβος Ραγκαβής, ιστορικός και αρχαιολόγος <br /> <br /> Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, ποιητής, πανεπιστημιακός, συγγραφέας και πολιτικός <br /> <br /> Κλέων Ρίζος Ραγκαβής, λόγιος, διπλωμάτης και γιός του προηγούμενου <br /> <br /> Ευγένιος Ρίζος Ραγκαβής, στρατιωτικός, γενεανολόγος και οικοσημολόγος<br /> <br /> <br /> <br /> Σαρρής<br /> <br /> Κίτρινος (πάσχων από ηπατίτιδα) η Ξανθός - απαντάται συχνά σαν πρόθεμα (Σαρη-γιαννης,Σαρη-μανωλης) άλλα και ως υποκοριστικό Σαριδάκης <br /> <br /> <br /> <br /> Σερέπετσης<br /> <br /> Από το τουρκικό σαραπτσής (Sarap=οινος ,Sarapci= οινοποιός). Είναι φανερό ότι το προσωνύμιο δίνονταν σε Έλληνες από τους Τούρκους, εφόσον κάνεις Τούρκος δεν θα μπορούσε να ασκεί το επάγγελμα δημοσίως. <br /> <br /> <br /> <br /> Συγκελίδης<br /> <br /> Οφίκιο του Πατριαρχείου. (συν+κελί) Σύμβουλος του επίσκοπου που έμενε μαζί του, στο ίδιο κελί. Πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του αλλά και της εύνοιας του. Ειναι λαθος η γραφή "Συγγελιδης"<br /> <br /> <br /> <br /> Σαπρανίδης<br /> <br /> Αν δεν προέρχεται από την Σαφράμπολη και το Σαφράν &lt; Safran[Τουρκ 300] Ζαφορά , μπορεί να σημαίνει τον χολωμένο, πικραμένο, κιτρινιάρη, αρρωστιάρη από το [Τουρκ 300] safra=χολή <br /> <br /> <br /> <br /> Τριντσάρης<br /> <br /> Τριντσάρω = Κοβω το κρέας. Ο ασχολουμενος με την κοπή κρέατος. [Ρωμας Σ.1-σ.112] <br /> <br /> <br /> <br /> Ψίμαρνος<br /> <br /> Όψιμο - Αρνί - Είναι λάθος η γραφή "Ψήμαρνος" προερχεται απο παρετυμολογια απο το "ψήνω".<br /> <br /> <br /> <br />ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-29488180912279158642014-01-14T08:30:00.000+02:002015-01-04T21:59:55.253+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <strong>Η Επεξήγηση των επιθέτων του χωριουΑγίου Προδρόμου</strong><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEG3reP5Bw_1jiIJ25N4RJPgSM3jJYwlXQVdXZEjpQPmEenOgqrLF0alBDbdXafz82BIKxIhL-9S0FtUkoMAUK-k7lQXm7ykzxtoxfLgl5Dxd9h8VdLqFBRpeFDZ4LfSoEUHWslHEBuJA/s1600/untitled.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEG3reP5Bw_1jiIJ25N4RJPgSM3jJYwlXQVdXZEjpQPmEenOgqrLF0alBDbdXafz82BIKxIhL-9S0FtUkoMAUK-k7lQXm7ykzxtoxfLgl5Dxd9h8VdLqFBRpeFDZ4LfSoEUHWslHEBuJA/s1600/untitled.png" /></a></div> <br /> Το χωριο&nbsp;Άγιος Πρόδρομος, βρίσκεται στην κεντρική Χαλκιδική.---- Απέχει από την πρωτεύουσα, τον Πολύγυρο, μόλις 14 km. και από την Θεσσαλονίκη 50 km.----<br /> &nbsp;Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το χωριό κατοικείται από 452 κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την εστίαση και τουρισμό, ή εργάζονται στα μεταλλεία Γερακινής (και παλαιότερα στου Βάβδου). <br /> Η γραφική τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένος ο Άγιος Πρόδρομος, με τον Ρεσετνικιώτη (Ολύνθιο) ποταμό να διαρρέει το χωριό, τα παραδοσιακά σπίτια και την αναπαλαιωμένη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χτισμένη το 1851), το καθιστούν πόλο έλξης πολλών επισκεπτών.----<br /> <br /> <br /> <strong><span style="font-size: large;">Επεξήγηση των επιθέτων του Αγίου Προδρόμου</span></strong><br /> <br /> Η συγκεκριμένη ανάρτηση&nbsp;&nbsp;ειναι&nbsp;μία προσπάθεια επεξήγησης των επωνύμων (επιθέτων) των κατοίκων του Αγίου Προδρόμου, όπως και η κατηγοριοποίησή τους σε ομάδες, ανάλογα με την έννοιά τους. <br /> Τα επώνυμα μπορούν να διακριθούν σε 6 κατηγορίες: πατρωνυμικά, μητρωνυμικά, ανδρωνυμικά, εθνικά, επαγγελματικά και παρωνύμια.<br /> <br /> <strong><span style="font-size: large;">Πατρωνυμικά</span></strong><br /> <strong><span style="font-size: large;"></span></strong><br /> Τα πατρωνυμικά επώνυμα σχηματίζονται από ένα βαπτιστικό όνομα (στην ονομαστική ή στην γενική) στο οποίο προστίθενται παραγωγικά επιθήματα (καταλήξεις), π.χ. Γεώργιος - Γεωργάκης, Γεωργούλης, Γεωργόπουλος κτλ. Υπάρχουν βέβαια και τα σύνθετα, όπου μπροστά από το όνομα προστίθεται και κάποια ιδιότητα, π.χ. Μακρυγιάννης (Μακρής + Γιάννης). Επίσης υπάρχουν και μερικά επώνυμα που βασίζονται σε βαπτιστικά κάποιας ξένης γλώσσας με την οποία ήρθε σε επαφή η γλώσσα μας στο πέρασμα των αιώνων. Στην κατηγορία αυτή υπάρχουν ή υπήρξαν στο χωριό τα εξής επώνυμα:<br /> <br /> <strong>α) Απλά</strong><br /> <strong></strong><br /> 1) Αβράμης, Αβραμίδης, Αβραμούδης: Προέρχεται από το βαπτιστικό όνομα Αβραάμ, ή όπως αναφέρεται στον ελληνικό χώρο (κυρίως στην Ήπειρο) Αβράμης. Επί τουρκοκρατίας, αβράμηδες, αβραμίκοι ή ουβριοί λέγονταν και οι Εβραίοι, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση το επίθετο συνδέεται με το όνομα Αβράμης και όχι με την καταγωγή ή εθνική ταυτότητα.<br /> 2) Αδάμου, Αδαμούδης: Από το βαπτιστικό Αδάμ ή Αδάμος, όπως πολύ συχνά ακούγεται στην Ήπειρο. Το όνομα έχει αρβανίτικη προέλευση.<br /> 3) Αυγέρος, Αυγέρης: Προέρχεται από το όνομα Αυγερινός ή Αυγέρος.<br /> 4) Γέργου: Πιθανόν προέρχεται από το όνομα Γιώργου (του Γεωργίου δηλαδή), το οποίο με το πέρασμα του χρόνου έγινε Γέργου.<br /> 5) Γεωργακούδης: Σχηματίζεται από το όνομα Γεωργάκης και την υποκοριστική κατάληξη -ούδης, σημαίνει δηλαδή "ο μικρός Γεωργάκης". Με καταγωγή από τα Σανά.<br /> 6) Γιαννακούδης: Παρόμοιο με το προηγούμενο, σχηματίζεται από το όνομα Γιαννάκης και την υποκοριστική κατάληξη -ούδης. <br /> 7) Γούσιος: Προέρχεται μάλλον από το βαπτιστικό όνομα Γεώργιος, όπως ακούγεται στην ηπειρώτικη διάλεκτο, δηλαδή Γούσιος, Γούσιας. Έχουν καταγωγή από την Γαλάτιστα. <br /> 8) Γραμμένος, Γραμμενόπουλος: Προέρχεται από το όνομα Γραμμένος. Το επίθετο Γραμμενόπουλος μετασχηματίσθηκε από το Γραμμένος, με την προσθήκη της κατάληξης -όπουλος, που δηλώνει "το παιδί του Γραμμένου" και όχι καταγωγή από την Πελοπόννησο.<br /> <a name='more'></a><br /> 9) Δημητριάδης: Προέρχεται από το βαπτιστικό Δημήτρης, συμπληρωμένο από την κατάληξη -άδης, που παραπέμπει σε ποντιακή ή μικρασιατική καταγωγή.<br /> 10) Διαβάτης: Προέρχεται από το βαπτιστικό όνομα Διαβάτης.<br /> 11) Ευαγγελινός: Προέρχεται από το βαπτιστικό όνομα Ευάγγελος και την κατάληξη -ινός. Μάλιστα στην συγκεκριμένη περίπτωση το αρχικό όνομα (αν δεν κάνω λάθος) ήταν Βαγγελικός (και το επίθετο Κουργιαννάκης), και άλλαξε στο πιο εύηχο Ευαγγελινός.<br /> 12) Ζαχαρίας: Προέρχεται από το βαπτιστικό όνομα Ζαχαρίας.<br /> 13) Θωμάς: Από το βαπτιστικό όνομα Θωμάς. Με καταγωγή από την Νικήτη.<br /> 14) Κυριάκος: Προέρχεται από το ομώνυμο βαπτιστικό.<br /> 15) Κώνστας: Επώνυμο που προήλθε από το βαπτιστικό όνομα Κωνσταντίνος ή λαϊκότερα Κώστας.<br /> 16) Κώστας: Επώνυμο που προήλθε επίσης από το βαπτιστικό όνομα Κώστας.<br /> 17) Μανωλάκης: Προέρχεται από το όνομα Μανώλης και την υποκοριστική κατάληξη -άκης.<br /> 18) Μαναζής: Προέρχεται μάλλον από το βαπτιστικό όνομα Μανασής, που αναφέρεται στην Π. Διαθήκη. Παλαιότερα ήταν κλασικό όνομα ιερωμένων και μοναχών.<br /> 19) Μιχαλούδης: Από το βαπτιστικό Μιχάλης και την υποκοριστική κατάληξη -ούδης.<br /> 20) Μοσχόπουλος: Από το βαπτιστικό Μόσχος και την κατάληξη -όπουλος. Ίσως να πρόκειται και για τοπωνυμικό επώνυμο, που δηλώνει καταγωγή από την Μοσχόπολη της Β. Ηπείρου.<br /> 21) Μοσχούδης: Προέρχεται από το όνομα Μόσχος και την κατάληξη -ούδης.<br /> 22) Μπουρδούκης: Προέρχεται από το τούρκικο όνομα Burduk.<br /> 23) Ντασιούδης: Από το βαπτιστικό όνομα Αναστάσιος (Τάσος ή όπως λέγεται στην περιοχή Ντάσος ή Ντάσιος) και την κατάληξη -ούδης.<br /> 24) Σταυρούδης: Από το βαπτιστικό Σταύρος και την υποκοριστική κατάληξη -ούδης.<br /> 25) Στεργιανός: Προέρχεται από το όνομα Στεργιανός, συνώνυμο του Αστερίου ή Στέργιου. Σημαίνει επίσης και τον στεριανό (τον ηπειρωτικό, όχι νησιώτη). Με καταγωγή από την Παλαιόχωρα.<br /> 26) Στουγιαννούδης: Βασίζεται στο σλαβικής ρίζας όνομα Στόγιαν ή ελληνιστί Στογιάννης και στην κατάληξη -ούδης. Ίσως υποδηλώνει καταγωγή από την Αν. Ρωμυλία.<br /> 27) Χρυσάφης: Από το όνομα Χρυσάφης. Μπορεί να καταχωρηθεί και στην κατηγορία των παρωνυμίων, καθώς το όνομα Χρυσάφης προέρχεται από τη λέξη χρυσός. Με αυτό το επίθετο υπάρχουν οικογένειες και στον Γεροπλάτανο, οι οποίες προέρχονται από το κατεστραμμένο προ της επαναστάσεως του 21' χωριό Λιάσκοβη.<br /> 28) Χρυσαφούδης: Προέρχεται επίσης από το όνομα Χρυσάφης με την κατάληξη -ούδης. Επίσης μπορεί να καταχωρηθεί στην κατηγορία των παρωνυμιών.<br /> <br /> <strong>β) Σύνθετα</strong><br /> <strong></strong><br /> 1) Γεροβασίλης: Σχηματίζεται από την λέξη γέρος + Βασίλης.<br /> 2) Καραμανώλης: Σχηματίζεται από την τουρκική λέξη kara, που σημαίνει μαύρος και το βαπτιστικό όνομα Μανώλης.<br /> 3) Κουργιαννάκης: Σαν δεύτερο συνθετικό έχει το βαπτιστικό Γιαννάκης. Το πρώτο συνθετικό προέρχεται είτε από την λέξη κύριος (κυρ Γιαννάκης δηλαδή), είτε από την τουρκική λέξη kurus = γρόσι. Με την δεύτερη αυτή έννοια υπάρχει στην Βοιωτία επώνυμο Κορόγιαννος. Επίσης στην Αρναία διασώζεται τραγούδι "Η Κουργιαννάκινα", το οποίο έχει δημοσιευθεί σε προηγούμενη ανάρτηση.<br /> 4) Μαυρογιάννης: Σχηματίζεται από την λέξη μαύρος + Γιάννης.<br /> 5) Παπαθανασίου: Σχηματίζεται από το επαγγελματικό παπάς + Αθανασίου, Αθανάσιος.<br /> 6) Παπαμανώλης: Από το επαγγελματικό παπάς + το βαπτιστικό Μανώλης.<br /> <strong><span style="font-size: large;">Μητρωνυμικά</span></strong><br /> <strong><span style="font-size: large;"></span></strong><br /> Τα μητρωνυμικά επώνυμα βασίζονται στο όνομα της μητέρας, π.χ. Κώστας Γιαννούλας (ο Κώστας της Γιαννούλας). Οι λόγοι για τους οποίους επιβάλλεται το μητρωνυμικό αντί του πατρωνυμικού είναι πολλοί και ποικίλοι. Αυτό συμβαίνει π.χ. όταν η μητέρα είναι ξακουστή στην κοινωνία λόγω της δραστηριότητας και της προσωπικότητάς της, της καταγωγής της, λόγω μακρόχρονου ξενιτεμού του πατέρα ή χηρεία της μητέρας κλπ. Επίσης ένας σώγαμπρος μπορεί να πάρει το όνομα της γυναίκας του π.χ. Μάρως (Μάρως ή Μαρόπουλος) ή της πεθεράς του. <br /> Πάντως ακόμη και στις μέρες μας χρησιμοποιούνται έντονα τα μητρώνυμα, όταν γίνεται περιγραφή κάποιου, π.χ. ο Δημητράκης της Ειρήνης, ο Κώτσος της Κατίνας κτλ.<br /> Στον Άγιο Πρόδρομο έχουμε τα εξής, τα οποία μάλλον προέρχονται από<strong><span style="font-size: large;"> </span><span style="font-size: small;">μητρώνυμα</span></strong>:<br /> 1) Ανοιξούδης: Από το μητρώνυμο Ανοιξούδα. <br /> 2) Αχτινούδης: Προέρχεται από το μητρώνυμο Αχτίνα ή Αχτίνω. <br /> 3) Δαφνής: Μάλλον από το μητρώνυμο "της Δάφνης". Κατάγονται από τον Βάβδο.<br /> 4) Κοκκώνης, Κοκόνης: Μάλλον από το όνομα Κοκκώνα, της Κοκκώνας. <br /> 5) Μορφουλάς: Πρόκειται μάλλον για μητρωνυμικό και προέρχεται από το όνομα Μορφούλα. <br /> 6) Μπετσιάς: Ίσως από το όνομα Μπέτσιω ή το όνομα Μπίτσιος (Δημήτριος στα Ηπειρώτικα). Στην Γαλάτιστα υπάρχει όνομα Αβραμπεκίνα, που λαϊκά ονομάζεται Μπέτσιω. Όμως το βαπτιστικό όνομα Αβραμπεκίνα με την σειρά του προέρχεται από το παλαιό αντρικό όνομα Αβράμπεκης, δηλαδή Αβραμπεκίνα = η γυναίκα του Αβράμπεκη. Ίσως πάλι να προέρχεται από την λέξη μπιτσιός, που στην Ήπειρο σημαίνει τον μικροκαμωμένο και με αυτήν την έννοια τοποθετείται στα παρωνύμια. <br /> 7) Παγωνούδης: Το επίθετο αυτό είτε πρόκειται για μητρωνυμικό (της Παγώνας + κατάληξη -ούδης), είτε πρόκειται για παρωνύμιο και προέρχεται από το παγώνι. Άλλωστε είναι πολύ συχνά τα επίθετα που προέρχονται από ονόματα ζώων, π.χ. Αλεπουδέλης, Μόσχος κτλ. <br /> 8) Τριγωνάς: Επίσης το επίθετο αυτό είτε είναι μητρωνυμικό (της Τριγώνας), είτε πρόκειται για παρωνύμιο και προέρχεται από το όνομα του πουλιού τριγώνι.<br /> <strong><span style="font-size: large;">Επαγγελματικά</span></strong><br /> Τα επαγγελματικά ονόματα δήλωναν αρχικά επάγγελμα ή αξίωμα, αλλά γρήγορα καθιερώθηκαν σαν επώνυμα, καθώς διευκόλυναν την διάκριση ατόμων ή κλάδων οικογενειών με το ίδιο όνομα στις μικρές κλειστές κοινωνίες.<br /> Στον Άγιο Πρόδρομο έχουμε τα εξής:<br /> α) Επάγγελμα<br /> 1) Βακάλης, Μπακάλης: Αυτός που διαθέτει μπακάλικο.<br /> 2) Βατσέρης, Μπατζιέρης: Προέρχεται από το ιταλικό banchiere, που σημαίνει τραπεζίτης. Η κατάληξη επωνύμων σε -ιέρης είναι συνηθισμένη σε βενετοκρατούμενες ή ιταλοκρατούμενες περιοχές, π.χ. στο Ιόνιο.<br /> 3) Δρυστάρης, Ντρυστάρης: Κάτοχος ή χειριστής ντρύστας. Οι ντρύστες ήταν αυτόματα συστήματα πλυσίματος με πολλά ξύλινα ρόπαλα, που κινούνταν με την βοήθεια του νερού των ποταμών, όπως οι νερόμυλοι. Κατάγονται από τον Βάβδο.<br /> 4) Καηδατζής: Ο παίκτης του μουσικού οργάνου γκάιντα. Με αυτό το επίθετο συναντάται στο χωριό μας ένα μόνο άτομο στις αρχές του 20ου αιώνα. <br /> 5) Κατσίκας ή Κατσικάρης: Ο βοσκός αιγών, σε αντιδιαστολή με τον προβατάρη που είναι των προβάτων, τον γρουνάρη των χοίρων κτλ.<br /> 6) Κεχαγιάς: Στα τούρκικα kehya είναι ο προϊστάμενος, ο αντιπρόσωπος. Βέβαια στην ντοπιολαλιά κεχαγιάς ονομαζόταν ο κάτοχος πολύ μεγάλου κοπαδιού, συνήθως αρκετά πλούσιος, που διέθετε και υποτακτικούς για την βοσκή του κοπαδιού. Με καταγωγή από το Στρατώνι.<br /> 7) Μισουράς: Αυτός που κατασκευάζει μισούρες (βυζαντινό μίσσος, μίσσον), δηλαδή βαθειά χωμάτινα πιάτα. Ίσως όμως να προέρχεται και από το βλάχικο ρήμα misuru που σημαίνει μετράω.<br /> 8) Μυλωνάς: Ο κάτοχος νερόμυλου, ο μυλωθρός.<br /> 9) Σαμαράς: Ο κατασκευαστής σαμαριών.<br /> 10) Σαράφης: Προέρχεται από την αραβική λέξη saraf που σημαίνει τραπεζίτης, αργυραμοιβός. Την λέξη αυτή πήραν ως δάνειο οι Τούρκοι και στην συνέχεια εμείς. <br /> 11) Τσαβδαράς, Τζαβδαράς, Τζιαβδαράς: Çavdar στα τούρκικα σημαίνει σίκαλη. Σημαίνει δηλαδή τον καλλιεργητή αυτού του δημητριακού.<br /> 12) Χαλικιάς: Προέρχεται ίσως από την λέξη χαλίκι, και υποδηλώνει το επάγγελμα αυτού που επεξεργάζεται χαλίκια για οικοδομικούς σκοπούς. Μία άλλη εκδοχή είναι η καταγωγή από τον οικισμό "Χαλικιά Βάττα" του διαμερίσματος Κοτρώνας του Ν. Λακωνίας (πληρ. Βασιλείου Χαλικιά). Πάντως από τον 15ο αιώνα εμφανίζεται αυτό το επώνυμο στα ενετικά αρχεία της Κέρκυρας, απ' όπου κατάγεται και η εν λόγω οικογένεια.<br /> 13) Χαλκιάς: Επίσης προέρχεται από το επαγγελματικό "χαλκιάς", σιδεράς.<br /> β) Αξίωμα<br /> 1) Οικονόμου: Επαγγελματικό επώνυμο που προσδιορίζει συνήθως εκκλησιαστικά αξιώματα. Οικονόμος είναι ο επιφορτισμένος με την φροντίδα του ναού.<br /> 2) Σατραζάνης: προέρχεται από την οθωμανική λέξη Sadr-i Azam (ή στα σύγχρονα τουρκικά sadrazam) που σημαίνει "Μεγάλος βεζίρης". Μάλλον βέβαια πρόκειται για παρωνύμιο.<br /> <strong><span style="font-size: large;">Τοπωνυμικά</span></strong><br /> <strong><span style="font-size: large;"></span></strong><br /> Τα τοπωνυμικά επώνυμα αντλούν το όνομά τους από τον τόπο καταγωγής των ανθρώπων που φέρουν αυτά. Στον Άγιο Πρόδρομο έχουμε τα παρακάτω:<br /> 1) Καζλάρης: Οι Καζλάρηδες του Αγίου Προδρόμου προέρχονται από την γειτονική Γαλάτιστα. Όμως οι Καζλάρηδες της Γαλάτιστας κατάγονται από την Πτολεμαϊδα (Kailar στα τούρκικα, και Καϊλάρια στην εξελληνισμένη μορφή). Το Καϊλάρης έγινε με τα χρόνια Καζλάρης, μερικοί όμως είχαν κρατήσει στην Γαλάτιστα το προηγούμενο επίθετο Κοκκοράκης.<br /> 2) Καλαμαρινός, Καλαμαριανός: Αυτός που κατάγεται από την περιοχή της Καλαμαριάς. Καλαμαριά ονομαζόταν από τον 10ο ακόμη αιώνα το νοτιοδυτικό τμήμα της Χαλκιδικής χερσονήσου, από τα σημερινά Ν. Μουδανιά μέχρι έξω από την ανατολική είσοδο της Θεσσαλονίκης.<br /> 3) Κρανιώτης: Αυτός που κατάγεται από την Κρανιά. Δεν γνωρίζουμε όμως από πιο χωριό Κρανιά, μια και υπάρχουν πάρα πολλά με αυτό το όνομα στην Ελλάδα.<br /> 4) Μωραϊτης: Αυτός που κατάγεται από τον Μωριά, δηλαδή την Πελοπόννησο.<br /> 5) Περπερής: Αυτός που κατάγεται από το Πέρπερι της Μικράς Ασίας. Απ' όσο γνωρίζω το προηγούμενό επίθετο της οικογένειας Περπερή ήταν Βελισσαρίδης.<br /> 6) Τσίγγανος: Μάλλον το επίθετο αυτό παραπέμπει σε καταγωγή από το χωριό Τσιγγανάδες (σημερινή Ν. Γωνιά). Διασώζεται σαν επίθετο και στην Κασσάνδρα.<br /> 7) Χανιώτης: Με αυτό το επίθετο διασώζεται στο χωριό μας ένα άτομο στις αρχές του 20ου αιώνα. Δηλώνει την καταγωγή είτε από τα Χανιά της Κρήτης, είτε από την σημερινή Χανιώτη, που παλαιότερα ονομάζονταν "ο Χανιώτης".<br /> <strong><span style="font-size: large;">Εθνικά</span></strong><br /> Τα εθνικά επώνυμα, προσδιορίζουν ξένους λαούς, και αρχικά πρέπει να ήταν παρατσούκλια, όπως π.χ. Αμερικάνος (Έλληνας μετανάστης στην Αμερική) ή ελληνικές ή ξένες φυλετικές ομάδες. Στο χωριό έχουμε ή είχαμε τα εξής:<br /> 1) Αλβανός: Με καταγωγή από την Αλβανία ή την Β. Ήπειρο.<br /> 2) Βλάχος, Βλάχου: Στο χωριό μας εμφανίζονται με αυτό το επίθετο 3 άτομα στις αρχές του 20ου αιώνα. Πρόκειται μάλλον για Βλάχους κτηνοτρόφους που έφερναν τα κοπάδια τους στην Χαλκιδική και στο χωριό μας. Αργότερα πρέπει να έφυγαν για τον τόπο τους, μια και σήμερα δεν διασώζεται αυτό το επίθετο.<br /> 3) Εγγλέζος, Ιγγλέζος, Ιγγλέζου: Μάλλον προέκυψε από την διαμονή κάποιου πρόγονου στην Αγγλία, ή το πιθανότερο από την απόκτηση αγγλικής υπηκοότητας, πράγμα πολύ συνηθισμένο την εποχή της τουρκοκρατίας στην Β. Ελλάδα. Επίθετο Ιγγλέζος υπάρχει στην Σκόπελο ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα, πριν την επανάσταση του 21'.<br /> 4) Καραγκούνης: Καραγκούνηδες ονομάζονταν οι κάτοικοι του θεσσαλικού κάμπου.<br /> Αυτά που προέρχονται από παρωνύμια<br /> Τα επίθετα που προέρχονται από <strong><span style="font-size: large;">παρωνύμια (παρατσούκλια )</span></strong> αποτελούν τον κύριο όγκο των επωνύμων και προέρχονται από χαρακτηρισμούς των παρονομαζομένων που βασίζονται σε σωματικές, πνευματικές, ηθικές και άλλες ιδιότητες. Πολλές φορές είναι δύσκολο να εξακριβωθεί η προέλευσή τους. Στην κατηγορία αυτή υπάρχουν τα εξής επώνυμα:<br /> <br /> <strong>α) Σωματικές ιδιότητες, χαρακτηριστικά</strong><br /> <strong></strong><br /> 1) Βερβάτης, Μπερμπάτης: Στα βλάχικα birbatu σημαίνει άντρας, αρσενικός. Ίσως το επώνυμο σημαίνει ανδροπρεπής. Συναντάται και στα αρβανίτικα. Ίσως πάλι να δηλώνει και την καταγωγή, μια και στον Νομό Αργολίδος υπήρχε χωριό με το όνομα Μπερμπάτι (σημ. Πρόσυμνα).<br /> 2) Καράς, Καρράς: Στα τούρκικα kara σημαίνει μαύρος, μαύρο.<br /> 3) Μακρής: Ο ψηλος άνθρωπος, ο μακρύς. <br /> 4) Μαύρος: Ο σκουρόχρωμος άνθρωπος ή σε άλλες περιπτώσεις ο ταλαιπωρημένος, κακόμοιρος (όπως λέμε π.χ. η μαύρη μοίρα μου).<br /> 5) Μπετσιάς: Βλ. μητρωνυμικά επίθετα παραπάνω.<br /> 6) Οζούνης, Ουζούνης: Στα τουρκικά uzun σημαίνει ψηλός, μακρύς.<br /> 7) Σιαρλής, Σερλής: Στα τουρκικά şiar είναι το σημάδι, και şiarli ο σημαδεμένος. Προφανώς υποδηλώνει κάποιο χαρακτηριστικό σημάδι (ελιά, κάψιμο, ουλή) που είχε ο πρώτος που πήρε αυτό το επίθετο.<br /> 8) Σπανός: Αυτός που δεν έχει ή δεν βγάζει γένεια.<br /> 9) Τσαμούκας, Τζαμούκας: Τζαμούκι λέγεται ο ψηλός και άχαρος άνθρωπος (βλ. Επανωμή).<br /> 10) Τσιολάκης, Τσιουλάκης: Στα τουρκικά çolak είναι αυτός που έχει ένα χέρι ή έχει κάποια παράλυση στα άνω άκρα.<br /> <br /> <strong>β) Παρομοιώσεις με ζώα</strong><br /> <strong></strong><br /> 1) Καρτάλης: Στα τουρκικά kartal σημαίνει αετός. Άρα Καρτάλης είναι αυτός που μοιάζει με αετό, ίσως ο ελεύθερος ή ο ανυπότακτος.<br /> 2) Μοσχόπουλος: Βλ. πατρωνυμικά επίθετα παραπάνω.<br /> 3) Μοσχούδης: Βλ. πατρωνυμικά επίθετα παραπάνω.<br /> <br /> <strong>γ) Αντικείμενα καθημερινού βίου</strong><br /> <strong></strong><br /> 1) Κιούπης: Στα τουρκικά küp ονομάζεται η πήλινη κανάτα, το εξελληνισμένο κιούπι. Ίσως να προέρχεται από αυτή τη λέξη. Ίσως να δηλώνει και την καταγωγή, μια και η Πρώτη Σερρών παλιά λέγονταν Κιούπ-Κιοϊ.<br /> 2) Μαντζούκας: Ίσως να προέρχεται από την λέξη ματσούκι, ματσούκα, που σημαίνει μπαστούνι.<br /> 3) Τσακμάκης: Μάλλον προέρχεται από την τουρκική λέξη çakmak που σημαίνει αυτός που ανάβει, ο αναπτήρας. Ίσως να έχει την έννοια του φωτεινού, του απαστράπτοντος.<br /> 4) Χρυσέλης: Προέρχεται μάλλον από την λέξη χρυσός με την κατάληξη -έλης, που συνήθως δηλώνει καταγωγή από την Μυτιλήνη. Σημαίνει δηλαδή χρυσαφένιος, ίσως και ξανθός, ανοιχτόχρωμος.<br /> <br /> <strong>δ) Καιρός και χρόνος</strong><br /> <br /> 1) Μάρτης: Προέρχεται από τον μήνα Μάρτιο. Με καταγωγή από την Μυτιλήνη. <br /> 2) Πασχαλάς: Ο Πασχαλινός. Ίσως να είναι και πατρωνυμικό, και να προέρχεται από το όνομα Πασχάλης. Με καταγωγή από την Παλαιόχωρα.<br /> ε) Συγγένεια και ηλικία<br /> <br /> "Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής"ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-77601340007760989102014-01-06T18:30:00.000+02:002014-01-06T18:30:00.958+02:00<div align="center" class="style14"> <b><span style="font-size: large;">Οι σημαντικότερες εφευρέσεις και ανακαλύψεις</span></b></div> <br /><br /> <table border="4" bordercolor="#ff9999" cellpadding="0" cellspacing="0" style="width: 739px;"><tbody> <tr bgcolor="#ffff33"><td width="149"><div align="center"> <b>ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ</b></div> </td><td width="270"><div align="center"> <b>ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ή ΕΦΕΥΡΕΣΗ</b></div> </td><td width="170"><div align="center"> <b>ΟΝΟΜΑ</b></div> </td><td width="134"><div align="center"> <b>ΧΩΡΑ</b></div> </td></tr> <tr><td width="149">80000 πΧ</td><td width="270">φωτιά</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">4000 πΧ</td><td width="270">κεραμουργία</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Μεσοποταμία</td></tr> <tr><td width="149">3000 πΧ</td><td width="270">τροχός</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Μεσοποταμία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">2500 πΧ</td><td width="270">αλέτρι</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">2500 πΧ</td><td width="270">άρμα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">4000 πΧ</td><td width="270">γραφή</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Μεσοποταμία</td></tr> <tr><td width="149">1050 πΧ</td><td width="270">αλφάβητο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Ελλάδα-Φοινίκη</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">776 πΧ</td><td width="270">Ολυμπιακοί αγώνες</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Ελλάδα</td></tr> <tr><td width="149">687 πΧ</td><td width="270">νόμισμα</td><td width="170">Γύγης</td><td width="134">Λυδία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">600 πΧ</td><td width="270">ηλεκτρισμός</td><td width="170">Θαλής</td><td width="134">Ελλάδα</td></tr> <tr><td width="149">300 πΧ</td><td width="270">κλεψύδρα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Ελλάδα</td></tr> <tr bgcolor="#cccccc"><td width="149">900 μΧ</td><td width="270">πέταλο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1000</td><td width="270">φακός</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Άραβία</td></tr> <tr><td width="149">1000</td><td width="270">μπαρούτι</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Κίνα</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1040</td><td width="270">κινητό τυπογραφικό στοιχείο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Κίνα</td></tr> <tr><td width="149">1088</td><td width="270">πυξίδα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Κίνα </td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1300</td><td width="270">πιρούνι</td><td width="170">Εδουάρδος Α'</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr><td width="149">1320</td><td width="270">κανόνι</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Ευρώπη</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1421</td><td width="270">οβίδα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Ευρώπη</td></tr> <tr><td width="149">1450</td><td width="270">τυπογραφικό πιεστήριο</td><td width="170">Γουτεμβέργιος</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1492</td><td width="270">κακάο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Αμερική</td></tr> <tr><td width="149">1495</td><td width="270">ουΐσκι</td><td width="170">Κορ</td><td width="134">Σκοτία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1500</td><td width="270">καισαρική τομή</td><td width="170">Νούφερ</td><td width="134">Ελβετία</td></tr> <tr><td width="149">1500</td><td width="270">ρολόι τσέπης</td><td width="170">Χένλαϊν</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1534</td><td width="270">πατάτα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Περού</td></tr> <tr><td width="149">1543</td><td width="270">ηλιακό σύστημα</td><td width="170">Κοπέρνικος</td><td width="134">Πολωνία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1565</td><td width="270">μολύβι από γραφίτη</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Ελβετία</td></tr> <tr><td width="149">1590</td><td width="270">μικροσκόπιο</td><td width="170">Γιανς</td><td width="134">Ολλανδία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1594</td><td width="270">χειροβομβίδα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1608</td><td width="270">τηλεσκόπιο</td><td width="170">Λιπερσχεϊ</td><td width="134">Ολλανδία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1609</td><td width="270">εφημερίδα</td><td width="170">Ζένε</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr><td width="149">1620</td><td width="270">υποβρύχιο</td><td width="170">Ντέμπελ</td><td width="134">Ολλανδία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1642</td><td width="270">αριθμομηχανή</td><td width="170">Πασκάλ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1643</td><td width="270">βαρόμετρο</td><td width="170">Τοριτσέλι</td><td width="134">Ιταλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1650 </td><td width="270">αεραντλία</td><td width="170">Γκέρικε</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr><td width="149">1679</td><td width="270">χύτρα ατμού</td><td width="170">Παπέν</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1709</td><td width="270">πιάνο</td><td width="170">Κριστοφόρι</td><td width="134">Ιταλία</td></tr> <tr><td width="149">1712</td><td width="270">βιομηχανική ατμομηχανή</td><td width="170">Νιουκάμεν</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1716</td><td width="270">κεντρική θέρμανση</td><td width="170">Τρίβαλντ</td><td width="134">Σουηδία</td></tr> <tr><td width="149">1718</td><td width="270">πολυβόλο</td><td width="170">Πακλ</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1718</td><td width="270">θερμόμετρο υδραργύρου</td><td width="170">Φαρενάιτ</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr><td width="149">1734</td><td width="270">πυροσβεστήρας</td><td width="170">Φουκς</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1752</td><td width="270">αλεξικέραυνο</td><td width="170">Φράνκλιν</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1758</td><td width="270">εξάντας</td><td width="170">Κάμπελ</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1764</td><td width="270">κλωστική μηχανή</td><td width="170">Χάρισον</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr><td width="149">1769</td><td width="270">ατμομηχανή</td><td width="170">Βατ</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1770</td><td width="270">ατμοκίνητο όχημα</td><td width="170">Κινιό </td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1777</td><td width="270">ατμόπλοιο</td><td width="170">ντ' Αμπαν</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1783</td><td width="270">αερόστατο</td><td width="170">Μονγκολφιέ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1797</td><td width="270">αλεξίπτωτο</td><td width="170">Γκαρνερέν</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1801</td><td width="270">αργαλειός</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1803</td><td width="270">ατμάμαξα</td><td width="170">Τρεβιθικ</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1808</td><td width="270">γραφομηχανή</td><td width="170">Τούρι</td><td width="134">Ιταλία</td></tr> <tr><td width="149">1811</td><td width="270">κονσέρβα</td><td width="170">Ντόνκιν, Χολ</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1822</td><td width="270">φωτογραφία</td><td width="170">Νιέπς</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1824</td><td width="270">αλφάβητο τυφλών</td><td width="170">Μπράιγ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1830</td><td width="270">ραπτομηχανή</td><td width="170">Τιμονιέ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1834</td><td width="270">θεριστική μηχανή</td><td width="170">Κόρμικ</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1836</td><td width="270">περίστροφο</td><td width="170">Κολτ</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1839</td><td width="270">ποδήλατο</td><td width="170">Μακμίλαν</td><td width="134">Σκοτία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1840</td><td width="270">γραμματόσημο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr><td width="149">1844</td><td width="270">τηλέγραφος</td><td width="170">Μορς</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1860</td><td width="270">παστερίωση</td><td width="170">Παστέρ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1866</td><td width="270">νόμοι κληρονομικότητας</td><td width="170">Μέντελ</td><td width="134">Τσεχία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1867</td><td width="270">δυναμίτης</td><td width="170">Νόμπελ</td><td width="134">Σουηδία</td></tr> <tr><td width="149">1876</td><td width="270">τηλέφωνο</td><td width="170">Μπελ</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1877</td><td width="270">φωνογράφος</td><td width="170">Έντισον</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1878</td><td width="270">μικρόφωνο</td><td width="170">Χιουζ</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1879</td><td width="270">λαμπτήρας πυρακτώσεως</td><td width="170">Έντισον</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1885</td><td width="270">μοτοσικλέτα</td><td width="170">Ντέμλερ</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1890</td><td width="270">κλιματισμός</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1891</td><td width="270">ηλεκτρικό σίδερο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1891</td><td width="270">ανεμιστήρας</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1893</td><td width="270">ασπιρίνη</td><td width="170">Μπάγιερ</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1895</td><td width="270">ξυριστική μηχανή</td><td width="170">Ζιλέτ</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1895</td><td width="270">κινηματογράφος</td><td width="170">Λιμιέρ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1895</td><td width="270">λάστιχο αυτοκινήτου</td><td width="170">Μισλεν</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1895</td><td width="270">ακτίνες Χ</td><td width="170">Ρέντγκεν</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1896</td><td width="270">ραδιόφωνο</td><td width="170">Ποπόφ, Μαρκόνι</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1896</td><td width="270">ραδιενέργεια</td><td width="170">Μπεκερέλ</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1903</td><td width="270">πτήση αεροπλάνου</td><td width="170">Ράιτ</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1908</td><td width="270">ηλεκτρική σκούπα</td><td width="170">Σπανγκλερ</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1918</td><td width="270">υπέρηχοι</td><td width="170">Λανζεβέν</td><td width="134">Γαλλία</td></tr> <tr><td width="149">1920</td><td width="270">ρολόι χειρός</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1921</td><td width="270">ινσουλίνη</td><td width="170">Μπάντινγκ, Μπεστ</td><td width="134">Καναδάς</td></tr> <tr><td width="149">1922</td><td width="270">ψυγείο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1925</td><td width="270">τηλεόραση</td><td width="170">Μπερντ, Κάρολους</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1927</td><td width="270">πενικιλίνη</td><td width="170">Φλέμινγκ</td><td width="134">Σκοτία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1930</td><td width="270">ηλεκτρικό πλυντήριο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1930</td><td width="270">φωτοστοιχειοθεσία</td><td width="170">Ούχερ</td><td width="134">Ουγγαρία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1935</td><td width="270">νάιλον</td><td width="170">Καρόδερς</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1938</td><td width="270">αντιβιοτικά</td><td width="170">Φλόρεϊ, Τσέιν</td><td width="134">Σκοτία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1938</td><td width="270">φωτοτυπία</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1939</td><td width="270">σχάση πυρήνα ατόμου</td><td width="170">Χαν</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1939</td><td width="270">αεριωθούμενο αεροπλάνο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Γερμανία</td></tr> <tr><td width="149">1940</td><td width="270">έγχρωμη τηλεόραση</td><td width="170">Γκολντμαρκ</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1940</td><td width="270">ραντάρ</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Αγγλία</td></tr> <tr><td width="149">1940</td><td width="270">μαγνητόφωνο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1945</td><td width="270">ατομική βόμβα</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1945</td><td width="270">ηλεκτρονικός υπολογιστής</td><td width="170">Έκερτ, Μόκλι</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1947</td><td width="270">φακοί επαφής</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr><td width="149">1955</td><td width="270">ατομικό υποβρύχιο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1956</td><td width="270">βίντεο</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1960</td><td width="270">λέιζερ</td><td width="170">Μέιμαν</td><td width="134">ΗΠΑ</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1983</td><td width="270">δίσκος κόμπακτ</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1987</td><td width="270">τελεφάξ</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149">1988</td><td width="270">ασύρματη τηλεφωνία</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">&nbsp;</td></tr> <tr><td width="149">1997</td><td width="270">κλωνοποίηση ζώου</td><td width="170">&nbsp;</td><td width="134">Σκοτία</td></tr> <tr bgcolor="#ffff99"><td width="149"><div align="center" class="style17"> Εάν, χωρίς την πρόθεσή μας, θίγουμε μέσω των σελίδων μας πνευματικά δικαιώματα, παρακαλούμε για την ενημέρωσή μας.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Η ηλεκτρονική δ/νση καταχωρίζεται στην ιστοσελίδα <br /><a href="http://users.sch.gr/georgeatha" target="_blank"><strong>AltaSearch</strong></a></div> </td><td width="270"><div align="center" class="style16"> <strong><span class="style14"><br /><span class="style18"><span style="font-family: Arial;">Ξενόγλωσσες ιστοσελίδες για τις εφευρέσεις</span></span></span></strong><span class="style18"><a href="http://inventors.about.com/library/bl/bl12.htm" target="_blank"><br /><br /><span style="font-family: Arial;">Famous Inventions : A to Z</span></a><br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_inventions_named_after_people" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">List of inventions named after people</span></a><span style="font-family: Arial;"> <span class="style14">(Wikipedia)</span></span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_inventors" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">List of inventors</span></a><span style="font-family: Arial;"> <span class="style14">(Wikipedia)</span></span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/National_Inventors_Hall_of_Fame" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">National Inventors Hall of Fame</span></a><span style="font-family: Arial;"> <span class="style14">(Wikipedia)</span></span><a href="http://www.factmonster.com/ipka/A0004637.html" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">A Guide to Inventions and Discoveries</span></a><br /><a href="http://www.enchantedlearning.com/inventors/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Inventors and Inventions</span></a><br /><a href="http://inventors.about.com/library/blwomeninventors.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Women Inventors A-Z</span></a><br /><a href="http://library.thinkquest.org/21798/data/tqmainsite/alphabet/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Inventions of the 20th century </span></a><br /><a href="http://livre.inventeur.info/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Collection Bottin des inventeurs</span></a><br /><a href="http://a.bouque.free.fr/invent/index2.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">la chronologie des inventions</span></a><br /><br /><span style="font-family: Arial;"><span class="style14"><strong>Ελληνικές σελίδες για τις εφευρέσεις</strong></span><br /></span><a href="http://www.6gymnasio.gr/ACTIVITIES/arthra/efeyreseis_20aion/efeyreseis20.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Εφευρέσεις του 20ου αιώνα</span></a><br /><a href="http://67.18.47.148/com/index/at/site/sitemap.asp" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Εφευρέσεις</span></a></span><br />.</div> </td><td class="style16" width="170"><div align="center"> <span class="style18"><span style="font-family: Arial;"><strong>Οι σελίδες μας</strong><br /></span><a href="http://copernikos.tripod.com/index.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Η μίμηση του Χριστού</span></a><br /><a href="http://users.lar.sch.gr/georgeatha/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Altasearch 1</span></a><br /><a href="http://homepages.pathfinder.gr/georgeatha/altasearch.html" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Altasearch 2</span></a><br /><a href="http://xdream8.tripod.com/prosthiki.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Εκπαιδευτικές σελίδες</span></a><br /><a href="http://homepages.pathfinder.gr/georgeatha/index.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Θετίδιο1</span></a><br /><a href="http://thetidio.tripod.com/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Θετίδιο2</span></a><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/thetidio/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Φωτογραφίες από το Θετίδιο</span></a><br /><a href="mhtml:file://C:\Users\NIKOS\Desktop\ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΟΥ\Documents and Settings\NIKOS\Τα έγγραφά μου\BLOG\Εφευρέσεις και ανακαλύψεις.mht!http://copernikos.tripod.com/efevresis.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Εφευρέσεις</span></a><br /><a href="http://copernikos.tripod.com/etymologiko.htm" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Χρηστικά λεξικά</span></a><br /><a href="http://geoatha1.googlepages.com/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Φιλοσοφική σκέψη </span></a><br /><a href="http://xdream8.tripod.com/" target="_blank"><span style="font-family: Arial;">Δαιμόνιο (Σωκρατικό)</span></a></span></div> </td><td width="134"><div align="center"> <span class="style18"><a class="style16" href="http://copernikos.tripod.com/index.htm"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;">Επιστροφή στην αρχική</span></a><b><br /><br /><span style="font-family: Arial;">Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ</span></b></span></div> </td></tr> </tbody></table> ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-82779610895248745992014-01-06T04:00:00.000+02:002014-01-06T13:08:23.354+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8KD1q7i4Qusnvk3BOwMsV7HRHb5sl1XwJUNDIYXRTkt2SJ49yAQN8Y4_cQ67caHVfBCHxVV2NANHBzvCciOY-p-kkOu7NMN9Jgh0u5CIPhkwitIAYSavalEsScCh70BdjRKKi1GB1n46L/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8KD1q7i4Qusnvk3BOwMsV7HRHb5sl1XwJUNDIYXRTkt2SJ49yAQN8Y4_cQ67caHVfBCHxVV2NANHBzvCciOY-p-kkOu7NMN9Jgh0u5CIPhkwitIAYSavalEsScCh70BdjRKKi1GB1n46L/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" /></a></div> <strong>Η ονομασία του ανθρώπου με ένα η περισσότερα ονόματα είναι πανάρχαιο φαινόμενο.</strong><br /> &nbsp;Ήδη ο Όμηρος πιστεύει ότι η ανθρωπωνυμία είναι πανανθρώπινη συνήθεια.<br /> Για τους Έλληνες κάθε ιστορική περίοδος έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της <span style="color: #ba0000;">ονοματοθεσίας</span> της.<br /> <ul> <li><strong>Στην Μυκηναϊκή Εποχή π.χ. επικρατούν τα ονόματα που εκθησιάζουν πολεμική ικανότητα (Μενεπτόλεμος , Μενεχάρης , Μενεσθεύς κ.λ.π.) ενώ</strong></li> </ul> <ul> <li><strong>Στην <span style="color: #ba0000;">Βυζαντινή Εποχή</span> επικρατούν τα χριστιανικά ονόματα, τα ονόματα των αξιωματούχων της βυζαντινής αυτοκρατορίας κ.λ.π.</strong></li> </ul> <h2> <span class="mw-headline" id=".CE.94.CE.B5.CF.85.CF.84.CE.B5.CF.81.CE.B5.CF.8D.CE.BF.CF.85.CF.83.CE.B1_.CE.BF.CE.BD.CE.BF.CE.BC.CE.B1.CF.83.CE.AF.CE.B1">Δευτερεύουσα ονομασία</span></h2> Επειδή το κύριο (βαπτιστικό) όνομα δεν επαρκούσε για την διάκριση των ατόμων σε ευρύτερες κοινωνικές ομάδες , γι' αυτό προέκυψε αρκετά ενωρίς η ανάγκη να συνδέεται με το δεύτερο διακριτικό όνομα, το σύγχρονο επώνυμο.<br /> Το σύγχρονο ονοματολογικό σύστημα της Ευρώπης φαίνεται εκκίνησε από την <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1" title="Ιταλία">Ιταλία</a> στα μέσα του τον 16ου αιώνα και σίγουρα έχει τις πηγές του στο ρωμαϊκό και αρχαιο-ελληνικό σύστημα.<br /> Στην <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9C%CF%85%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE" title="Μυκηναϊκή Εποχή">Μυκηναϊκή Εποχή ως</a> δεύτερο διακριτικό όνομα επικρατεί το πατρωνυμικό επίθετο.<br /> Έτσι<br /> <ul> <li>ο <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CF%82_%5C%CE%A6%CE%B8%CE%AF%CE%B1" title="Αχιλλεύς \Φθία">Αχιλλεύς</a> ονομάζεται Πηλείδης (από τον πατέρα του <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A0%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CF%82_%5C%CE%A6%CE%B8%CE%AF%CE%B1" title="Πηλεύς \Φθία">Πηλέα</a> ) και <a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82_%5C%CE%9F%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9?action=edit&amp;redlink=1" title="Αιακίδες \Οίκοι (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">Αιακίδης</span></a> (από τον παππού του),</li> <li>ο <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9F%CE%B4%CF%85%CF%83%CF%83%CE%B5%CF%8D%CF%82_%5C%CE%99%CE%B8%CE%AC%CE%BA%CE%B7" title="Οδυσσεύς \Ιθάκη">Οδυσσεύς</a> προσονομάζεται Λαερτιάδης</li> <li>ο <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BC%CE%BD%CF%89%CE%BD_%5C%CE%9C%CF%85%CE%BA%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82" title="Αγαμέμνων \Μυκήνες">Αγαμέμνονας</a> ονομάζεται <a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82_%5C%CE%9F%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9" title="Ατρείδες \Οίκοι">Ατρείδης</a>.</li> </ul> Στην <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9A%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE" title="Κλασσική Εποχή">Κλασσική Εποχή</a> με την παρακμή των παλαιών αριστοκρατικών γενών περιορίζονται και τα πατρώνυμα που δηλώνουν το γένος σε λίγα ονόματα όπως<br /> <ul> <li><a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%BA%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82_%5C%CE%9F%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9" title="Αλκμαιωνίδες \Οίκοι">Αλκμαιωνίδαι</a>, <a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82_%5C%CE%9F%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9" title="Αγιάδες \Οίκοι">Αγιάδαι</a>, <a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%95%CF%85%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82_%5C%CE%9F%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9?action=edit&amp;redlink=1" title="Ευμολπίδες \Οίκοι (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">Ευμολπίδαι</span></a>, <a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9A%CF%85%CF%88%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82_%5C%CE%9F%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9?action=edit&amp;redlink=1" title="Κυψελίδες \Οίκοι (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">Κυψελίδαι</span></a> κ.λ.π.</li> </ul> Επικρατεί τώρα ο συνδυασμός του βασικού ονόματος <span class="goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-1">με την γενική του ονόματος του πατέρα αντί του πατρωνυμικού επιθέτου όπως</span><br /> <a name='more'></a><br /> <ul> <li><a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A3%CF%89%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82_%5C%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1" title="Σωκράτης \Αθήνα">Σωκράτης</a> Σωφρωνίσκου,</li> <li><a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%82_%5C%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1" title="Περικλής \Αθήνα">Περικλής</a> Ξανθίππου, κ.λ.π.</li> </ul> Μεγαλύτερη ακρίβεια εκφράζεται με την προσθήκη του επιθέτου που δηλώνει τον τόπο καταγωγής<br /> <ul> <li><a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%98%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%85%CE%B4%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82_%5C%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1" title="Θουκυδίδης \Αθήνα">Θουκυδίδης</a> Ολώρου Αλιμούσιος ,</li> <li><a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9A%CE%BB%CE%AD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%82_%5C%CE%A3%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7" title="Κλέαρχος \Σπάρτη">Κλέαρχος</a> ο Λακεδαιμόνιος ,</li> <li><a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%94%CE%B9%CF%8C%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%82_%5C%CE%A3%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B1" title="Διόδωρος \Σικελία">Διόδωρος</a> ο Σικελιώτης.</li> </ul> Άλλη μία κατηγορία <a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CE%BD%CF%8D%CE%BC%CE%B9%CE%BF?action=edit&amp;redlink=1" title="Προσωνύμιο (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">προσωνυμίων</span></a> είναι αυτά που συνδέονται με κάποια ηθικά η σωματικά χαρακτηριστικά του ονομαζόμενου προσώπου στους βυζαντινούς χρόνους:<br /> <ul> <li>Ανδρέας (ανδρείος) ,</li> <li>Βασίλειος (βασιλικός) ,</li> <li>Γεώργιος (γεωργός) ,</li> <li>Δημήτριος (Δήμητρα –γεωργός),</li> <li>Ευγένιος (ο ευγενής)</li> </ul> κ.λ.π.<br /> <h2> <span class="mw-headline" id=".CE.A0.CE.B1.CF.81.CF.89.CE.BD.CF.85.CE.BC.CE.AF.CE.B1">Παρωνυμία</span><span class="editsection">&nbsp;</span></h2> Τα <a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CF%89%CE%BD%CF%8D%CE%BC%CE%B9%CE%BF?action=edit&amp;redlink=1" title="Παρωνύμιο (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">παρωνύμια</span></a> έπαιξαν μεγάλο ρόλο στον σχηματισμό των επωνύμων στην βυζαντινή και νεοελληνική περίοδο. Της βυζαντινής εκφοράς έχουμε Θεόδωρος ο Αποστόλης (= Αποστόλου), Κωνσταντίνος ο Παναγιώτης ( = Παναγιώτου) συνέχεια αποτελούν τα νεοελληνικά Γεώργιος Βασιλείου, Ηλίας Πέτρου κ.λ.π. όπου το δεύτερο κύριο όνομα χρησιμεύει ως επώνυμο.<br /> Η <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A3%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%85%CF%83%CE%B7" title="Σύγχυση">σύγχυση</a> που μπορούσε να δημιουργηθεί με την εκφορά αυτή αποσοβήθηκε με την προσθήκη ενός παρωνυμίου που εξελίχθηκε σε επώνυμο Νικόλαος Πέτρου Τσαγκάρης.<br /> <h2> <span class="mw-headline" id=".CE.A0.CE.BB.CE.AE.CF.81.CE.B7.CF.82_.CE.BF.CE.BD.CE.BF.CE.BC.CE.B1.CF.83.CE.AF.CE.B1">Πλήρης ονομασία</span></h2> Τα κύρια ονόματα λαμβάνονται: <br /> <ul> <li>από την αρχαία ελληνική παράδοση </li> <li> από την εκκλησιαστική παράδοση</li> </ul> <h2> <span class="mw-headline" id=".CE.9A.CF.8D.CF.81.CE.B9.CE.B1_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Κύρια Ονόματα</span></h2> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.91.CF.81.CF.87.CE.B1.CE.B9.CE.BF.CE.B5.CE.BB.CE.BB.CE.B7.CE.BD.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Αρχαιοελληνικά Ονόματα</span></h3> Βαπτιστικά από την αρχαία ελληνική παράδοση. Αγαθοκλής, Αθηνά, Αλεξάνδρα, Δημοσθένης, Ηρακλής, Θεμιστοκλής, Ιππολύτη, Καλλιόπη, Λεωνίδας, Μελπομένη, Οδυσσέας, Ολυμπιάς , κ.λ.π.<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.A7.CF.81.CE.B9.CF.83.CF.84.CE.B9.CE.B1.CE.BD.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Χριστιανικά Ονόματα</span></h3> Βαπτιστικά από την εκκλησιαστική παράδοση .<br /> <ul> <li>i) Βαπτιστικά από την <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC_%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7" title="Παλαιά Διαθήκη">Παλαιά Διαθήκη</a>. </li> </ul> Αυτά τα ονόματα είχαν μεγάλη διάδοση τα πρώτα χριστιανικά χρόνια αλλά αργότερα περιορίστηκε η χρήση τους και εμφανίζονται σήμερα σποραδικά σε μερικά μέρη. Αβακούμ, <a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AC%CE%BC?action=edit&amp;redlink=1" title="Αβραάμ (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">Αβραάμ</span></a> (Αβράμης , Μαμής) , <a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%91%CE%B4%CE%AC%CE%BC" title="Αδάμ">Αδάμ</a> (Αδάμος, Δάμος , Αδάμας, Αδαμάκης), Ανανίας (Νανιάς) , Δαβίδ (Δαβίδης , Δαβίθης) κ.λ.π.<br /> <ul> <li>ii) Βαπτιστικά ονόματα αγίων </li> </ul> Αθανάσιος, Βασίλειος Γεώργιος ,Δημήτριος, κλπ.<br /> <ul> <li>iii) Βαπτιστικά ονόματα εορτών και γενικά από την θρησκευτική ορολογία. </li> </ul> Αγαπητός (ιδού ο υιός μου ο αγαπητός), Άγγελος , Βαϊα , Δέσποινα , Κουνίτσα (εικόνα η όμορφη σαν εικόνα), Ευαγγελία , Ζωοπηγή (ζωοδόχος πηγή), Θεοφάνης (Θεοφάνεια) , Λάμπρος (Λαμπρή ) , Πανάγια (Παναγία) , Παράσχος (Παράσχου κύριε) κ.λ.π.<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.92.CF.85.CE.B6.CE.B1.CE.BD.CF.84.CE.B9.CE.BD.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Βυζαντινά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Βαπτιστικά από την νεώτερη ελληνική παράδοση.<br /> α)Βαπτιστικά από ονόματα της βυζαντινής και νεώτερης ελληνικής ιστορίας.<br /> Ακρίτας, Ασάνης, Βατάτζης , Βελισσάριος, Βρανάς , Δούκας , Ερωτόκριτος, Καλογιάννης , Καντακουζηνός , Κομνηνός , Λάσκαρης, Μοσχωνάς, Ολόβολος, Ράλλης , Ρωμανός, Σκαρλάτος, Φωκάς, Χουρμούζης κ.λ.π.<br /> β) Βαπτιστικά από ονομασίες αξιωμάτων και τιμητικών τίτλων .<br /> Αμιράς (ναύαρχος), Άρχοντας, Αφέντης , Δημοκρατία, Domina (Δόμνα ) , Κοκόνα (τιμητική επίκληση διάσημων η ευγενών γυναικών) , <span class="goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-2">Κράλης (βασιλέας Καράλης) , Κυρ (Κυρίτσης), Ρήγας (βυζαντινός τίτλος για ξένους</span> βασιλείς και ηγεμόνες) κ.λ.π.<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.91.CE.BB.CE.BB.CE.BF.CE.B3.CE.B5.CE.BD.CE.AE_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Αλλογενή Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Βαπτιστικά από ξένους λαούς . Agnes Ανέζα , Amalie Αμαλία, Battista Μπατίστας , Bernardo Βερνάρδος , Domenico Δομένικος , Flora Φλόρα, Φλουρής , Francesko Φραντζέσκος , Francois Φραντζής , Giacomo Γιακουμάτος , Γιακουμής , Giorgio Τζορτζής, Giovanni Ζοάνος , Τζανής κ.λ.π.<br /> <br /> <br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.93.CE.B5.CF.89.CE.B3.CF.81.CE.B1.CF.86.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Γεωγραφικά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Βαπτιστικά από γεωγραφικά ονόματα<br /> Σύμφωνα με τα αρχαία ελληνικά πρότυπα Ηλείος, Θεσσαλός , Λυδός κ.λ.π. δημιουργήθηκαν και τα νεώτερα χρόνια ανάλογα βαπτιστικά.<br /> Αμερικάνος , Ασιανός , Κιρκασία , Αξιώτης (Ναξιώτης) , Αγράφω , Αθήνα , Ανατολή , Βενετία ,κ.λ.π.<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.A6.CF.85.CF.83.CE.B9.CE.BF.CE.B3.CE.B5.CE.BD.CE.AE_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Φυσιογενή Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> α) Από ονομασίες Ζώων.<br /> Αηδόνι (Αηδόνα) , γεράκι , (Γερακίνα , Γεαρακούλα) , λιοντάρι (Λιονταρής), μέλισσα (Μελίσω) , Παγώνι (Παγώνης , Παγώνα), περιστέρι (Περιστέρα) , τρυγόνι (Τριγώνα) κλπ.<br /> <br /> β) από ονομασίες φυτών<br /> άνθος (Ανθή) , γαρίφαλο (Γαρούφαλος, Γαρουφαλιά ), ζουμπούλι (Ζουμπούλης . Ζουμπούλια) , μηλιά (Μηλιά , Μηλιώ), ροδιά (Ροδιά , Ροδούλα ) , τριανταφυλλιά (Τριανταφυλλιά , Τριαντάφυλλος) κ.λ.π.<br /> γ) Από ονομασίες πολύτιμων υλικών ασήμι (Ασημής , Ασήμω ,Ασημίνα κλπ), διαμάντι (Διαμαντής , Διαμαντάρας , Μαντής , Διαμάντω κλπ.) ζαφείρι (Ζαφείρης , Ζαφείρα , Ζαφειρία κλπ.) μάλαμα (Μάλαμας , Μαλάμω κλπ) , σμαράγδι (Σμαράγδα, Σμαράγδω ) χρυσάφι (Χρυσάφης ) , χρυσός (Χρύσος, Χρυσούλα, Χρύσω κλπ),<br /> δ) άλλα<br /> αστέρι (Αστέρω , Αστέριος)<br /> αυγή (Αυγή ,Αυγούλα , κλπ)<br /> <br /> <br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.99.CE.B4.CE.B9.CE.BF.CF.84.CE.B7.CF.84.CE.BF.CE.B3.CE.B5.CE.BD.CE.AE_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Ιδιοτητογενή Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Βαπτιστικά που βασίζονται σε σωματικές η ψυχικές ιδιότητες. Άσπρος (Ασπρούλης ,Ασπρούλα) , λυγερός (Λυγερή) , μελαχρινός (Μελαχρινή) , ξανθός (Ξάνθος , Ξανθός , Ξανθή , Τσιάνης κλπ.) Αγαθός (Αγαθή ,Αγάθω ) , γλυκύς (Γλυκιά ,Γλυκερία ) κλπ.<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.95.CF.85.CF.87.CE.B5.CF.84.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Ευχετικά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Προϋποθέτουν ευχή των γονέων η του αναδόχου . Ζήσης (Να ζήσει.) , Πολυζώης (πολύ ζωή να έχει ) , Παναταζής (πάντα να ζει). Στην Πίνδο το θηλυκό όνομα Αγόρω (αγόρι ) δίνεται σε κορίτσι που αναμενόταν ύστερα από την γέννηση σειράς κοριτσιών να γεννηθεί αγόρι.<br /> Τον ίδιο ρόλο παίζει και το Σταμάτα για να ((σταματήσουν)) να γεννιούνται θηλυκά: Θέμελης, Θεμελής (να θεμελιώσει από το τούρκικο temelli –θεμέλιο) , θεμελιωμένος : Καλομοίρης(καλή του μοίρα).<br /> <h2> <span class="mw-headline" id=".CE.B5.CF.80.CF.8E.CE.BD.CF.85.CE.BC.CE.B1"><a class="new" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%95%CF%80%CF%8E%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%BF?action=edit&amp;redlink=1" title="Επώνυμο (η σελίδα δεν υπάρχει)"><span style="color: #ba0000;">επώνυμα</span></a></span><span class="editsection"><span style="color: #ba0000;"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></span></h2> Τα επώνυμα διακρίνονται σε<br /> <ul> <li>πατρωνυμικά,</li> <li>μητρωνυμικά ,</li> <li>ανδρωνυμικά ,</li> <li>εθνικά ,</li> <li>Επαγγελματικά ,</li> <li>παρωνύμια και</li> <li>ψευδώνυμα.</li> </ul> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.A0.CE.B1.CF.84.CF.81.CF.89.CE.BD.CF.85.CE.BC.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Πατρωνυμικά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> "Πατρωνυμικόν μέν ουν έστι το κυρίως άπό πατρός έσχηματισμένον, καταχραστικώ δέ καί το άπό προγόνων , οίον Πηλείδης, Αιακίδης ο Αχιλλεύς"<br /> Στην αρχαία Ελληνική τα πατρωνυμικά σχηματίζονται είτε απλούστερα με την γενική του ονόματος του πατέρα (Περικλής Ξανθίππου ) είτε με διάφορα παραγωγικά επιθέματα που προσαρτώνται στο όνομα του πατέρα (Κρονίδης, Νεστορίδης, Πριαμίδης Κρονίων , Ασκληπιάδης, Λαερτιάδης κλπ.) ή του γενάρχη (Αιακίδαι , Αλκμαιωνίδαι.)<br /> Στην νέα Ελληνική η πατρωνυμική σχέση εκφράστηκε αρχικά με την γενική του ονόματος του πατέρα ύστερα από τον προσδιορισμό γιος, κόρη κ.λ.π. ο Μιχάλης ο γιος του Μελέτη και έπειτα ο Μιχάλης του Μελέτη. Η πατρογονική γενική διαφυλάχτηκε σε ορισμένα επώνυμα (Γεώργιος Ιωάννου , Νικόλαος Αντωνίου), στα περισσότερα όμως που κράτησαν τον λαϊκό τους Χαρακτήρα μετατράπηκε σε ονομαστική Αποστόλης (αντί Αποστόλου) ,Αργύρης, Λουκάς κλπ. Σπανιότερα είναι τα πατρωνυμικά που βασίζονται σε σύνθεση Κωστοσήφης (ο Κώστας του Σήφη) , Πολογιώργης (ο Γιώργος Πολάκης). Ο κύριος όγκος των πατρωνυμικών ένα βαπτιστικό όνομα (αλλά δευτερευόντως και οποιαδήποτε άλλη βάση) στο οποίο προστίθενται παραγωγικά επιθήματα (Γεώργιος) Γεωργάκης , Γεωργακάκης , Γεωργακόπουλος , Γεωργαλάς , Γεωργαράκης , Γεωργάς , Γεωργάτος , Γεωργάτσος , Γεωργέλης Γεωργής , Γεωργιάδης , Γεωργιλάς ,Γεωργίου , Γεωργιτσέας , Γεωργίτσης , κλπ ,(Βάγια τα = η εορτή) Βαγιανός , Βαϊνέλης , (Λαμπρή) Λαμπρινός , Λάμπρος , Λαμπράκης.(Κανάκι , το =χάδι) Κανάκης.<br /> Ορισμένα νεοελληνικά πατρωνυμικά βασίζονται σε βαπτιστικά ξένων γλωσσών από τις οποίες ήρθε σε επαφή η γλώσσα μας :<br /> <ul> <li>Τούρκικα (Μουράτογλου , Μουρατίδης) ,</li> <li>Αρβανίτικα: (Γκίνης =Γιάννης,Γκιόκας =Γιώργος),</li> <li>Βλάχικα : (Ζιάνας =Γιάννης ,Μίσιος και Μίσιας = Μιχάλης , Σόκος= Θανάσης , Τσέλιος = Στέριος),</li> <li>Σλαβικά: (Κόλιας = Νικόλαος , Φίλτσος=Φίλιπος) κλπ.</li> </ul> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.9C.CE.B7.CF.84.CF.81.CF.89.CE.BD.CF.85.CE.BC.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Μητρωνυμικά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Είναι τα επίθετα που βασίζονται στο όνομα της μητέρας:<br /> Κώστας Ελένης , δηλ ο Κώστας της Ελένης.<br /> Τα μητρωνυμικά ήταν πολύ σπάνια στην αρχαία Ελλάδα. Ο Απόλλων από την μητέρα του Λητώ ονομαζόταν Λητοϊδης, Λητογενής , Λητόϊτος ενώ Μαιάδας ονομάζονταν ο Ερμής ως γιος της Μαίας.<br /> Τα μητρωνύμια εμφανίζονται σε κοινωνίες που μητροκρατούνται, π.χ. οι <a href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9B%CF%8D%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CE%B9" title="Λύκιοι">Λύκιοι</a> της Μικράς Ασίας όπως μας πληροφορεί ο <a class="mw-redirect" href="http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%97%CF%81%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%BF%CF%82" title="Ηρόδοτος">Ηρόδοτος</a> (1,73), και ο Ηρακλείδης ο Ποντικός (C.MULLER , FRAGM. HIST. GRAEK . 2, 217, XV).<br /> Το μητριαρχικό δίκαιο των Λυκίων φαίνεται να συνεχίζεται και στα μεσαιωνικά χρόνια , γιατί ο Νικόλαος Δαμασκηνός (C.MULLER , ό.π. 3,461, CXXIX) αναφέρει ότι (Λύκιοι τάς γυναίκας μάλλον η τους άνδρας τιμώσι και καλούνται μητρόθεν , τας τε κληρονομίας ταίς λείπουσι , ου τοίς υιοίς).<br /> Ως υπολείμματα των Λυκιακών θεωρεί ο Σ. Λάμπρος νεοελληνικά μητρωνυμικά που συγκέντρωσε στο Λιβίτσι της Λυκίας και στο Καστελόριζο και πιστεύει ότι τα μητρωνυμικά αυτά μαρτυρούν τη επίδραση του αρχαίου μητριαρχικού δικαίου των Λυκίων στους Έλληνες της Λυκίας.<br /> Οι λόγοι για τους οποίους επιβάλλεται το μητρωνυμικό αντί του πατρωνυμικού είναι πολλοί και ποικίλοι αυτό συμβαίνει π.χ. όταν η μητέρα στην κοινωνία λόγω της δραστηριότητας και της προσωπικότητάς της, της καταγωγής της , λόγω μακρόχρονου ξενιτεμού του πατέρα η χηρεία της μητέρας κλπ.<br /> Επίσης ένας καταπιεσμένος εσώγαμπρος μπορεί να πάρει το όνομα της γυναίκας του Μάρως (Μάρως η Μαρόπουλος) η της πεθεράς του Λαφαρούς (Γιωρτς τη Λαφαρούς , Πόντος ).<br /> Στα Τρίκαλα της Κορινθίας ο σώγαμπρος έπαιρνε και δεύτερο όνομα από την σύζυγό του: ο Μάριος, ο Φωτεινός , ο Ελένιος ο Γαρουφαλιός κλπ.<br /> Μητρωνυμικά συναντάμε σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος .<br /> Αλλά και στην βυζαντινή περίοδο συναντάμε μητρωνυμικά ονόματα π.χ. Λεόντειος ο Παυλίνης , Ιωάννης ο Βαλεριανής κλπ .<br /> Σε βυζαντινά έγραφα συναντούμε επώνυμα , όπως Ιωάννης της Ράπτισας , Λέων της Μαρίας , Δημήτριος της Καλογραίας , Παπά Δημήτριος της Ευδοξίας κλπ. Στα μητρωνυμικά έχουμε τις εξής κατηγορίες: α) Μητρωνυμικά που βασίζονται στο βαπτιστικό της μητέρας :Αγγελίνας , Άννας , Ασημίνας , Βερονίκης, Γαρουφαλιάς , Γερακίνης , Ελένης , Ζαμπέλας , Ζαμπέτας , Κατίνας, Λελούδας , Μυρσίνης , Νικολίτσας , Παγώνας , Σμαραγδής , Σουμέλας , Σπεράντζας ,Τασούλας , Χαιδος , κλπ.<br /> <ul> <li>Μητρωνυμικά που βασίζονται στο ανδρωνυμικό της μητέρας , που με την σειρά του μπορεί να βασίζεται<ul> <li> στο βαπτιστικό του άντρα της: Αλέξαινας , Βασίλαινας , Γιώργαινας κλπ.</li> <li>στο παρωνύμιο του άντρα της: Γλαβίνας , Ζωγραφίνας, Καρατζίνας , Παπαδίτσας κλπ.</li> </ul> </li> </ul> <ul> <li>Μητρωνυμικά που βασίζονται στο επάγγελμα της μητέρας η του άντρα της : Γιατρούδενας , Καλογραίας , Μακαρονούς , Μαμμής, Παπαδιάς , Τσαγκαρίνας , Τσιγαρούς κλπ.</li> <li>Μητρωνυμικά που δηλώνουν την καταγωγή της μητέρας :Αμουργιανής ,Αραπίνης ,Βλάχας , Γυφτούδας , Γύφτσας , Λιάπαινας κλπ.</li> <li>Μητρωνυμικά που δηλώνουν ελάττωμα της μητέρας : Βουβής , Καμπούρας ,Χοντρολένης κλπ.</li> <li>Μητρωνυμικά που δηλώνουν βαθμό συγκενείας : Βάβους , Γιαγιάς , Μαννάκας , Νυφούδης κλπ.</li> </ul> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.91.CE.BD.CE.B4.CF.81.CF.89.CE.BD.CF.85.CE.BC.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1.3D">Ανδρωνυμικά Ονόματα</span></h3> Πρόκειται για ονόματα γυναικών που βασίζονται στο βαπτιστικό, επώνυμο η παρωνύμιο κλπ. Του ονόματος των συζύγων τους και αποτελούν μία πρόσθετη επωνυμία κοντά στο βαπτιστικό όνομα.<br /> Από τη βυζαντινή περίοδο είναι γνωστά ορισμένα ανδρωνυμικά σε –εα (Κουβικουλαρέα , Σπαθαρέα , Ανδρονικέα ) και –ινα (Μαρία Αγγελίνα ), Δούκαινα Παλαιολογίνα κλπ.) Τα νεοελληνικά ανδρωνυμικά σχηματίζονται με την γενική του ονόματος του συζύγου (η Αγγέλλω του Κακριδά) και με διάφορα παραγωγικά επίθετα , π.χ.-αινα (Κώσταινα , Γιάνναινα , Τζαβέλαινα ) ,-ινα (Θοδωρίνα , Περικλήνα , Λασκαρίνα , Μπουμπουλίνα ) –ου (Νικολού , Παυλού , Μιχαλού , Πεταλού ) , -ισσα (γιάτρισσα , μαστόρισσα = η γυναίκα του γιατρού ,του μάστορα ) κλπ.<br /> <br /> <br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.95.CE.B8.CE.BD.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Εθνικά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Σύμφωνα με τον Διόνυσο τον Θράκα (εκδ.G Uhling) (εθνικόν έστιν το έθνους δηλωτικόν, ως Φρύξ , Γαλάτης) τα ονόματα αυτά που σχηματίζονται από ονόματα χωρών πόλεων κλπ. Από τα κλασσικούς χρόνους και αργότερα μεγάλη χρήση των εθνικών ονομάτων:Εκαταίος ο Μιλήσιος , Απολλώνιος ο Τυανεύς Κόιντος ο Σμυρναίος κλπ.<br /> Τα βυζαντινά παρωνύμια που προϋποθέτουν εθνικό όνομα συγκαταλέγονται ανάμεσα σε άλλα και τα εξής: Αρμενιάκος , Βούλγαρος , Καππαδόκης , Φράγκος , Καλυβίτης (&lt;Καλύβη ,πόλη της Μακεδονίας) , Λιβανίτης (&lt;Λίβανα , πόλη της Συρίας), Κομνηνός (&lt;Κόμνη Ανδιανουπόλεως), Λεκαπηνός (Λέκαπα Καππαδοκίας )Γαβαλάς (&lt;Γάβαλα Συρίας) ,κλπ.<br /> Τα νεοελληνικά εθνικά επώνυμα σχηματίζονται συνήθως με αρχαιοελληνικά η αρχαιότερης καταγωγής επιθήματα και σπανιότερα με ξένα: Αθηναίος , Θηβαίος , Κερκυραίος , Μυτιληναίος. -ανός/ιανός Αμοργιανός (Αμοργός) , Καλαματιανός , Κουταλιανός (&lt;Κούταλη Προποντίδας) Σφακιανός , Ψαριανός κλπ. –ηνός Αδραμυττηνός , Ζακυνθινός . –ινός Αραβαντινός (&lt;Αραβάντι) , Καστρινός , Πυλαρινός (&lt;Πύλαρος Κεφαλονιάς). –ίτης Βαλαωρίτης (&lt;Βελεώρα Ευρυτανίας ) , Δολιανίτης(Δολιανά). -αϊτης (Μοραΐτης) Χρυσαϊτης (Χρυσό Παρνασίδος) .–ιάτης Κορφιάτης , Μανιάτης. –ιώτης Αγραφιώτης , Βαρβιτσιώτης (Βαρβίτσα Αρκαδίας) , Γαρδικιώτης (Γαρδίκι).<br /> Βενετσιάνικα η ιταλικά είναι τα επιθέματα "–άνος/-ιάνος" και "–έζος": Βενετσιάνος , Πρεβεζάνος , Σισιλιάνος, Γενοβέζος.<br /> Σλαβικό είναι το "–ιάνος" στα Βοστιτσιάνος , Ζαβιτσ(ι)άνος , λατινικό στο Σακαριτσιάνος (Σακαρέτσι Βάλτου)κλπ.<br /> Τούρκικο είναι το επίθεμα –λής /λης:Βελεστινλής , Κοκοσλής (Κοκόσι =Κιλκίς) Δράμαλης , Κόνιαλης (Κόνια =το Ικόνιο) , Μπρούσαλης και Προύσαλης (Προύσα).<br /> Ορισμένα από τα εθνικά πού προσδιορίζουν ξένους λαούς που ήλθαν σε επαφή με τους Έλληνες μπορεί να ήταν αρχικά παρωνύμια: Αλαμάνος (Αλαμανούς του Βυζαντίου , Γεφύρι της Αλαμάνας κλπ) , Αμερικάνος , (Έλληνας μετανάστης από την Αμερική) , Ατζέμης (Πέρσης) , Βούλγαρος / Βούλγαρης (μεσαιωνικό Βούλγαρης «βυρσοδέψης , επεξεργαστής η πωλητής δέρματος» που δήλωσε και το έθνος των Βουλγάρων ως παραγωγών και εξαγωγέων δέρματος ) , Γερμανός (σημαίνει και ξανθός) , Εγγλέζος/Ιγγλέζης , Ζείμπέκος (τουρκικό φύλο στα περίχωρα της Σμύρνης) , Καραγκούνης (κάτοικος του θεσσαλικού κάμπου) , Καρακατσάνης ,-ος (Σαρακατσάνος).<br /> <br /> Εθνικό ως επώνυμο μπορεί να προκύψει με την προσθήκη ενός -ς σ’ένα τοπωνύμιο Αϊδίνης ,Βαλαώρας , Γκούρας (Γκούρα Φθιώτιδος) , Γρανίτσας (Γρανίτσα Ιωαννίνων) κλπ. Επαγγελματικά Δήλωναν αρχικά επάγγελμα η αξίωμα , αλλά γρήγορα καθιερώθηκαν ως επώνυμα , καθώς διευκόλυναν τη διάκριση ατόμων με το ίδιο όνομα σε κλειστές ιδίως κοινωνίες. Εκφέρονται κανονικά στην ονομαστική (Αμπελάς ,Γούναρης ) και σπάνια στη γενική (Ιατρού ,Οικονόμου).<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.95.CF.80.CE.B1.CE.B3.CE.B3.CE.B5.CE.BB.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B9.CE.BA.CE.AC_.CE.9F.CE.BD.CF.8C.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1">Επαγγελματικά Ονόματα</span><span class="editsection"><img class="sprite edit-pencil" src="%3D%3D" /></span></h3> Τα επαγγελματικά ονόματα εμφανίζονται ήδη από τα αρχαία χρόνια (Αιπολός , Βουκόλος , Ακέστωρ &lt;ιατρός&gt; , Ναυπηγός , και<br /> πολλαπλασιάζεται στα βυζαντινά χρόνια : Αμπελάς . Λαχανάς ,Ζωναράς ,Καμπανάρης , Γραμματικός ,Παλαιολόγος &lt;που ασχολείται με τα παλαιά&gt;.<br /> Μια μεγάλη κατηγορία βυζαντινών επαγγελματικών ονομάτων περιλαμβάνει ονόματα κοσμικών και εκκλησιαστικών αξιωμάτων : Δομέστικος ,Δούκας , Λογοθέτης , Νοταράς , Σχολάριος &lt;σωματοφύλακας του αυτοκράτορα&gt;.<br /> Αρκετά από τα βυζαντινά επαγγελματικά που προσδιορίζουν εκκλησιαστικά αξιώματα διατηρήθηκαν έως σήμερα είτε ως αξιώματα είτε ως επώνυμα χάρη στην εκκλησιαστική παράδοση : Δομέστιχος , Έξαρχος ,-άκος , -ίδης , -όπουλος , Ευταξίας (ο επί &lt;της ευταξίας&gt; της εκκλησίας). Τα πιο συνηθισμένα παραγωγικά επιθήματα για τον σχηματισμό των νεοελληνικών επαγγελματικών είναι τα -άρης και ας. –άρης:Αρκουδάρης , Γελαδάρης. –ας Ασβεστάς, Βαγενάς (βαρελάς). Τα περισσότερα από τα ξένα επαγγελματικά που πέρασαν στη γλώσσα μας έχουν τούρκικη καταγωγή: Αλμπάνης –οπουλος και Ναλμπάνης (nalbant πεταλωτής) .<br /> Ορισμένα από τα επαγγελματικά τουρκικής προέλευσης δηλώνουν αξίωμα:Βεζίρης , Δερβέναγας , Ζαΐμης , Κεχαγιάς . Το παραγωγικό επίθημα των επαγγελματικών τουρκικής αρχής είναι το –τζής /-τσής (-ξής ) ,Αλτιντζής –όγλου (altinci χρυσοχόος ) Πεσμαζόγλου (pestamalci κατασκευαστής και πωλητής πετσετών μπάνιου). Από τα ξένα επιθέματα επαγγελμάτων εκπροσωπούνται με περιορισμένα παραδείγματα τα ιταλικά –iere (Καροτσιέρης ,Κασιέρης , Μπαρμπέρης.κλπ) και -oro (Σπαγγαδόρος).<br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.A0.CE.B1.CF.81.CF.89.CE.BD.CF.8D.CE.BC.CE.B9.CE.B1">Παρωνύμια</span></h3> Αποτελούν το κύριο όγκο των επωνύμων και προέρχονται από χαρακτηρισμούς των παρονομαζομένων που βασίζονται , σε σωματικές , πνευματικές , ηθικές και άλλες ιδιότητες . Ο Μ.Τριανταφυλλίδης χρησιμοποιεί τον όρο παρατσούκλι.Την λέξη Παρωνύμιο την συναντάμε και σαν πινόμι , πινομή ,παραγκώμι , προσονείδιν (ποντιακό) , Περιγέλιο ,σουσούμι κλπ. <br /> Οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν τις εκφράσεις :την κλήσιν , την επίκ-λησιν , το επίκλην , τουπίκλην , την επωνυμία ,το επώνυμον , την προσηγορία , τούνομα έχων παρωνύμιο φέρων κλπ. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούν για το παρωνύμιο τον όρο επίθετον.Το παρωνύμιο ορίζεται από τον Διονύσιο τον Θράκα ως εξής :&lt;παρώνυμον Δε έστι το παρ’ όνομα ποιηθέν , οίον θέων&gt; Τα αρχαία παρωνύμια αναφέρονται σε σωματικές ιδιότητες (Γάστρων , Γνάθων ,Δόναξ , Κεφάλων , Μέτωπος.) Σε ψυχικές ιδιότητες :(Δέξιος , Μαργίτης , Βίαιος ,Πράος κ.α.) σε παρομοιώσεις με ζώα :(Αμνός , Γρύλος , Δράκων , Ιέραξ , Μέλισσος κ.α.) και φυτά :(Άλατος ,Καρδάμα ,Κρόκος ,κ.α.) στην ημέρα της γέννησης (Ανθεστήριος , Λήναιος , Πανιώνιος , Σωτήριος κ.α.)<br /> &nbsp;Στα βυζαντινά χρόνια και ιδιαίτερα από τον 9ον αιώνα και εξής δημιουργούνται πολλά παρωνύμια που χρησιμοποι-ούνται ως βυζαντινά και νεοελληνικά οικογενειακά ονόματα :Γρηγόριος ο Πτερωτός ,Βάρδας ο Πλατυπόδης , Βασίλειος ο Πετεινός κ.α.Πολύ γνωστά βυζαντινά παρωνύμια είναι λ.χ. τα :Βαρβάτος , Μυστάκων , Μουρζουφλός . Η κατάταξη των παρωνυμίων γίνεται με τα εξής κριτήρια: α)Σωματικές ιδιότητες :Βεργής , Βραχνός ,Ζερβός ,Καμπούρης κ.α. Β )Ψυχικές , πνευματικές ,ηθικές ,και άλλες ιδιότητες : Αγέλαστος , Βιαστικός ,Θλιμμένος , Κοιμήσης , Λεβέντης ,Τεμπέλης , Κατεργαράκος , Νταής , Νυστάζος κ.α. Γ) Παρομοιώσεις με ζώα :Αλεπουδέλης , Γάτος , Ζυγούρης , Λύκος , Ποντίκης , Τσάκαλος , Γκιόνης ,Κίρκος κ.α. Δ) Παρομοιώσει με φυτά : Βλιτάς ,Γαρούφαλος , Καρπουζάς , Πιπέρης , Ρεβίθης κ.α. Ε) Αντικείμενα καθημερινού βίου .Βελέντζας , Δακτυίδης , Κουλούρας , Λαγάνας , Ταγάρης κ.α. ΣΤ) Καιρός και χρόνος: Βοριάς ,Γρέκος , Σορόκος ,Κατσιφάρας , Χιόνης κ.α. Ζ) Συγγένεια και ηλικία :Αφεντάκης , Εγγονόπουλος , Κανακάρης , Ορφανός ,Παπούλιας , Πατέρας –άκης . Η ) Φράσεις (που συνήθιζε ο παρονομαζόμενος) Καλλιώρας ,Καλώστος , Καληνύχτας , Σιαπέρας κ.α.<br /> <strong>Ονόματα από τις διάφορες ελληνικές διαλέκτους</strong>.<br /> Αμαντος =(Χίος,άμαντος=μαμμόθρεφτος),Βώκος (ποντιακό βώκος =ηλίθιος),Ζυβρακάκης (Κρήτη ζυμπραγός &lt;δίδυμος &lt;αρχ.συμπραγής) ,Κοθρής (διαλ.κοθρής –ζητιάνος &lt;κοθρί –κομμάτι ψωμί.Λιάρος(Ασπρόμαυρος ,για ζώα), Μάντακας (Κρήτη, τσιμπούρι των ζώων),Πατακός(Κρήτη, μικρόσωμος και άσχημος&lt; αρχ.πάταικος), Ροίδης (ρόγι δοχείο με στενό άνοιγμα),Σαχτούρης (μεσν. σακτούρα –είσος καϊκιού), Συγγρός (διαλ.τσιγρός-αδύνατος ,αρρωστιάρης), Τσουδερός (Κρήτη ,τσουρίζω=τσουτσουρίζω, Χουρμούζης (χουρμούζη=είδος μαργαριταριού από το νησί Χορμούζ στην είσοδο του Περσικού κόλπου.<br /> Τούρκικα. Ασλάνης,-ιδης,-ογλου<aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">Αρβανίτικα. Κέπας =κρεμμύδι , Κριεζής=μαυροκέφαλος, Κριεκούκης =κοκινοκέφαλος, Λέπουρας =λαγός,Μποκουρας =όμορφος , Μπούρας =γενναίος, Σκούρτης =κοντός Τσάλας =κουτσός, Φουρίκης =κοτέτσι.<br />Βλάχικα Γκίζας =μυζήθρα.Δάλας= ξινόγαλο,Μπίμπας =πάπια, Πίσας=γάτα, Σούρδος =κουφός- βλάκας,Τσάρας=γη</aslan><br /> <h3> <span class="mw-headline" id=".CE.A8.CE.B5.CF.85.CE.B4.CF.8E.CE.BD.CF.85.CE.BC.CE.B1.3D">Ψευδώνυμα</span></h3> Είναι τα πλαστά ονόματα που χρησιμοποιούν οι συγγραφείς καλλιτέχνες , ηθοποιοί αλλά και κακοποιοί για λόγους ψυχολογικούς κοινωνικούς κ.λ.π. Είναι ονόματα που τα διαλέγουμε και δεν μας τα επιβάλλουν οι άλλοι.ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-57477868915436105492014-01-05T11:36:00.000+02:002014-01-05T15:32:50.639+02:00<img alt="" height="228" src="http://www.defencenet.gr/defence/sites/default/files/styles/in_article/public/GALLERY/sarakatsanoi-L.jpg" typeof="foaf:Image" width="320" />&nbsp;Οι Σαρακατσάνοι και η Ιστορία τους----<br /> <div> <strong>Οι Σαρακατσαναίοι είναι ένα πανάρχαιο πρωτοελληνικό φύλο.---- Νομάδες κτηνοτρόφοι, ζούσαν στα βουνά το καλοκαίρι και το χειμώνα στα χειμαδιά διασκορπισμένοι σ' ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα.----</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Κοιτίδα των Σαρακατσαναίων ήταν η οροσειρά της κεντρικής και νότιας Πίνδου και η Ρούμελη με επίκεντρο τα Άγραφα, χώρος που λόγω της γεωφυσικής του κατάστασης ήταν απάτητος, δεν ήταν γραμμένος πουθενά και γι' αυτό κατοικούνταν από αυτόνομους και ελεύθερους ανθρώπους.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Ο διασκορπισμός τους από την αρχική κοιτίδα τους προς την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα έγινε επί Τουρκοκρατίας και κυρίως τον 18ο αιώνα, στα χρόνια του Αλή Πασά.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η ονομασία</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Ως προς το όνομά τους υπάρχουν πολλές και διάφορες ετυμολογίες. Σύμφωνα με τη Σαρακατσάνικη παράδοση πήραν το όνομά τους από τους Τούρκους. Όταν έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης, οι Σαρακατσάνοι φόρεσαν μαύρα ρούχα, ως ένδειξη πένθους, και δεν υποτάχθηκαν στον κατακτητή.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Οι Τούρκοι τους έβλεπαν στα μαύρα και ανυπότακτους να μετακινούνται συνεχώς. Γι' αυτό τους ονόμασαν «Καρακατσάν» (καρά =μαύρος και κατσάν=φυγάς, ανυπότακτος ), δηλ. «μαύροι φυγάδες».<a name='more'></a><br /></div> <div> &nbsp;</div> <div> Από το Καρακατσάν με παραφθορά προήλθε η λέξη «Σαρακατσάνος».</div> <div> &nbsp;</div> <div> Μια άλλη πιθανή ετυμολογία είναι από την τουρκική λέξη σαράν που σημαίνει «φορτώνειν» ή σιαρίκ (=κλέφτης) και την τουρκική μετοχή κατσάν=φυγάς, ανυπότακτος, (σαράν + κατσάν = Σαρακατσάνος) γιατί από καιρό σε καιρό φόρτωναν τα πράγματά τους και μετακινούνταν με τα κοπάδια τους και γι' αυτό τους έδωσαν αυτό το όνομα οι Τούρκοι.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Ήθη και έθιμα</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Ανεξάρτητα από τις μετακινήσεις τους και τον εναλλασσόμενο τόπο διαμονής τους έχουν τα ίδια ήθη και έθιμα και κυρίως μιλούν την ίδια γλώσσα, την Ελληνική, απαλλαγμένη από ξένα στοιχεία, αναλλοίωτη, που φέρει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της δωρικής διαλέκτου.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Το ίδιο αναλλοίωτοι και αμόλυντοι από αλλόφυλες επιμειξίες παρέμειναν και οι Σαρακατσάνοι, οι «καταλαγαρώτεροι Έλληνες» όπως έγραψε ο Στέφανος Γρανίτσας.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Διατήρησαν τα έθιμα, τις συνήθειες και τους κανόνες συμπεριφοράς και διαβίωσης κατά τρόπο πιστό και αυθεντικό. Στηρίχθηκαν στα παραδοσιακά τους έθιμα και στην ελληνική τους ταυτότητα και δεν επέτρεψαν στην περιβάλλουσα αλλοεθνή και ξενόγλωσση κοινωνία να εισβάλλει στη δική τους.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Η οικονομική τους ευρωστία και αυτονομία και η διαβίωσή τους σε καλλίτερες υλικές συνθήκες τους οδήγησε, σε μια ουσιαστικά και τυπικά, εσωτερίκευση, τήρηση και εφαρμογή των εθιμικών κανόνων διαβίωσης και κοινωνικής συμπεριφοράς.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η γλώσσα</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Η χρήση μιας και μόνο γλώσσας, της Ελληνικής, αποδεικνύει ότι οι Σαρακατσιαναίοι είναι διαφορετικοί από τους Βλάχους, (οι Βλάχοι της Ελλάδας γνωστοί και με άλλα ονόματα κατά περιοχές, όπως: Κουτσόβλαχοι, Αρβανιτόβλαχοι, κ.τ.λ. ενώ οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται Βλαχόφωνοι Έλληνες) που μιλούσαν εκτός από τα Ελληνικά και τα Βλάχικα.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Επειδή η λέξη βλάχος χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει τον άνθρωπο που έχει πρόβατα, τον κτηνοτρόφο, τον βοσκό και επειδή η κτηνοτροφική ζωή ήταν κοινό τους στοιχείο, επήλθε σύγχυση πότε ένας βλάχος (=αυτός που έχει πρόβατα, ο κτηνοτρόφος, ο βοσκός) είναι Σαρακατσιάνος και πότε Βλάχος (=Βλαχόφωνο).</div> <div> &nbsp;</div> <div> Με τη διαφορά όμως ότι οι Σαρακατσάνοι ήταν καθαροί νομάδες και δεν είχαν πουθενά χωριό, ενώ οι Βλάχοι ζούσαν νομαδικά και ημινομαδικά, ήταν πριν αιώνες εγκαταστημένοι σε χωριά και ασχολήθηκαν και με το εμπόριο, τις τέχνες και τα γράμματα, ενώ οι Σαρακατσάνοι στα μέσα του προηγούμενου αιώνα εγκατέλειψαν το νομαδισμό.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Αλλά και στην ενδυμασία, στα ήθη και έθιμα, στον τρόπο ζωής ξεχωρίζουν οι Σαρακατσαναίοι από τους Βλάχους, που δεν έρχονταν σε επιμειξία μεταξύ τους αλλά ούτε και επαγγελματικό αλισβερίσι είχαν.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Λαογραφία και παράδοση</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η ζωή</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Ο τρόπος ζωής τους ήταν οργανωμένος με ένα είδος ποιμενικής συνεργασίας, το«Τσελιγκάτο».</div> <div> &nbsp;</div> <div> Είτε βρίσκονταν στα βουνά για ξεκαλοκαιριό, είτε το χειμώνα στα χειμαδιά, αδέρφια, πρωτοξαδέρφια και δεύτερα ξαδέρφια έσμιγαν τα κοπάδια τους σε ένα είδος συνεταιρισμού, για την καλλίτερη παραγωγική συνεργασία και διάθεση των κτηνοτροφικών τους προϊόντων.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Αρχηγός του «Τσελιγκάτου» ήταν ο τσέλιγκας (αρχιποιμένας), πλούσιος κτηνοτρόφος, με πολλά πρόβατα, που ξεχώριζε για τις ικανότητές του: έξυπνος, δυναμικός, κοινωνικός, ευέλικτος, τολμηρός, έντιμος και δίκαιος, ανοιχτοχέρης.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Αυτός κανόνιζε σχεδόν τα πάντα που είχαν σχέση με το τσελιγκάτο (ενοικίαση βοσκοτόπων, πώληση γάλακτος και τυροκομικών προϊόντων, αρνιών, μαλλιών κ.τ.λ.).</div> <div> &nbsp;</div> <div> Είχε όμως και κοινωνικό ρόλο στη στάνη: συμβούλευε - μαζί με τους γεροντότερους - και έλυνε διαφορές. Όλοι οι σμίχτες είχαν συμμετοχή στα κέρδη και τις ζημιές του κοπαδιού.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Του Αγίου Δημητρίου για το καλοκαίρι και του Αγίου Γεωργίου για το χειμώνα έκαναν λογαριασμό και απολογισμό των εσόδων και εξόδων του τσελιγκάτου και πάντα κρατούσαν παραστατικά (τεφτέρια).</div> <div> &nbsp;</div> <div> Οι Τσοπαναραίοι ήταν αυτοί που είχαν λίγα ή καθόλου πρόβατα και δεν είχαν δικό τους τσελιγκάτο. Με τα πρόβατα αλλά και τα άλλα ζώα τους έδενε στενή σχέση. Τα φρόντιζαν και τα πρόσεχαν ιδιαίτερα, αφού ήταν γι' αυτούς όλη τους η περιουσία.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Το κονάκι</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Το σπίτι των Σαρακατσάνων (το κονάκι), που το κατασκεύαζαν μόνοι τους, ήταν ένα καλύβι με σάλωμα και ήταν δυο τύπων:</div> <div> &nbsp;</div> <div> α) το ορθό κονάκι (κωνοειδής καλύβα), που κατέληγε στην κορυφή του σε σταυρό και είχε στο κέντρο την εστία (φωτογώνι) και γύρω-γύρω διασκευασμένους χώρους όπου τοποθετούσαν ρούχα, είδη μαγειρικής κ.τ.λ., ενώ υπήρχε σταθερή θέση για το εικόνισμα</div> <div> &nbsp;</div> <div> β) ο πλάγιος τύπος με δίρριχτη στέγη που κατασκευαζόταν από κορμούς δέντρων, ξύλα (πελεκούδια) και κλαδιά ελάτων (μπάτσες). Τα «κονάκια», ο οικισμός δηλ. το σύνολο των νομαδικών οικογενειών αποτελούσε τη Στάνη.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Στάνη και τσελιγκάτο δεν ταυτίζονταν. Μπορεί μια στάνη να είχε δυο ή περισσότερα τσελιγκάτα. Το αντίστροφο όχι.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η οικογένεια</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Η Σαρακατσάνικη οικογένεια ήταν πατριαρχική. Αυστηρή πειθαρχία και άγραφοι απαρασάλευτοι νόμοι όριζαν τη συμπεριφορά του κάθε μέλους της. Αρχηγός της οικογένειας ήταν ο άνδρας, ο πατέρας.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Στον πατέρα και τη μάνα υπήρχε απόλυτος σεβασμός. Το κορίτσι το χαρακτήριζε η ντροπαλοσύνη, η καλή ανατροφή και ο καλός ψυχικός κόσμος. Το αγόρι έπρεπε να ήταν σεμνό, συγκρατημένο στις πράξεις, τα λόγια και τους τρόπους του.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Ο στυλοβάτης όμως της οικογένειας ήταν η γυναίκα, που σήκωνε όλο το βάρος των ευθυνών.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Αυτή είχε καθημερινά αναλάβει όλες τις δουλειές του νοικοκυριού (να φέρει ξύλα, ν' ανάψει φωτιά, να φέρει νερό από τη βρύση με τη βαρέλα, να περιποιηθεί τα παιδιά, να κάμει το νοικοκυριό του κονακιού κ.τ.λ.), αλλά και τις εξωτερικές δουλειές των προβάτων (παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων, κατασκευή, στρώσιμο, ξέστρωμα μαντριών κ.τ.λ.). Η ρόκα, για το γνέσιμο του μαλλιού, ήταν η αχώριστη συντροφιά της.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Όπου κι αν πήγαινε την είχε μαζί της. Το γνέσιμο του μαλλιού ήταν για τη Σαρακατσάνα ευχαρίστηση και «σκόλη». Εκείνο όμως που την κρατούσε «σκλαβωμένη» ήταν ο αργαλειός. Η Σαρακατσάνα ήταν μια αφανής ηρωίδα της καθημερινής ζωής.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Έπρεπε να υπηρετεί την οικογένεια με θρησκευτική ευλάβεια και προσήλωση. Ενέπνεε όμως σεβασμό και έχαιρε εκτίμησης, ιδιαίτερα όταν γίνονταν μητέρα.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Πολιτισμός</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η παιδεία</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Η παιδεία των Σαρακατσάνων ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Οι σκληρές συνθήκες ζωής και οι συνεχείς μετακινήσεις τους στις ορεινές περιοχές δεν επέτρεπαν τη μόρφωση των παιδιών τους σε σχολεία.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Κάποια τσελιγκάτα, το καλοκαίρι, με δικά τους έξοδα μίσθωναν δάσκαλο, συνήθως συνταξιούχο, για να δώσει κάποιες γνώσεις στα παιδιά. Τα παιδιά παρακολουθούσαν τα μαθήματα σε μια ειδικά διαμορφωμένη καλύβα, το «δασκαλοκάλυβο».</div> <div> &nbsp;</div> <div> Είχαν όμως μια βαθιά αίσθηση του ελληνικού γλωσσικού οργάνου. Από τις αφηγήσεις τους διαπιστώνει κανείς μια λιτότητα και παραστατικότητα στην έκφραση, ενώ στα τραγούδια τους φαίνεται μια βαθιά αίσθηση του ρυθμού και του μέτρου.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η θρησκεία</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Οι Σαρακατσάνοι ήταν πιστοί χριστιανοί, χωρίς μεγάλη θεωρητική κατάρτιση. Τελούσαν όμως τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και ένιωθαν δέος για τα μυστήρια, ειδικά του γάμου και της βάπτισης.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Τις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης και τις ονομαστικές γιορτές τις γιόρταζαν με μεγαλοπρέπεια, όπου κι αν βρίσκονταν.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Κοινωνικές εκδηλώσεις</div> <div> &nbsp;</div> <div> Γλεντούσαν συχνά με χορό και τραγούδια. Τα τραγούδια, προϊόν ιστορικής και συναισθηματικής εσωτερίκευσης γεγονότων και καταστάσεων, κατατάσσονται σε τρεις ενότητες: στα κλέφτικα, στα ποιμενικά και της λεβεντιάς, της Χαράς (γάμου) και της αγάπης, και του χωρισμού και της ξενιτιάς.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Οι χοροί τους λεβέντικοι, έχουν την καταγωγή τους στον αρχαίο ελληνικό ρυθμό. Το παίξιμο της φλογέρας - το κατεξοχήν μουσικό όργανο - για το Σαρακατσάνο τσοπάνη ήταν μια ιεροτελεστία.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Ιδιαίτερα γλεντούσαν, όταν γίνονταν κάποιος γάμος στο τσελιγκάτο. Ο γάμος μαζί με τη γέννηση των παιδιών αποτελούσε τους δυο κύριους πόλους της Σαρακατσάνικης κοινωνίας.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Ο γάμος ήταν ένα κοινωνικό φαινόμενο πολυδιάστατο, με ένα κύκλο πράξεων, στάσεων, συμβόλων και συμπεριφορών. Χαρακτηριστικό του ήταν η ενδογαμία. Κοινωνικός σκοπός του γάμου ήταν η αναπαραγωγή (γέννηση και ανατροφή παιδιών) και η κοινωνική κατανομή της εργασίας.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Αλλά, και το θάνατο περιβάλουν με ένα κύκλο εκδηλώσεων και πράξεων που φανερώνει ότι ήταν προετοιμασμένοι για το αναπόφευκτο αυτό γεγονός. Στις μετακινήσεις τους, στο ξεκαλοκαιριό ή το χειμαδιό, είχαν πάντα μαζί τους τη νεκροαλλαξιά.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Ιστορία και κληρονομιά</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Ιστορία</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Τα τσελιγκάτα συνέβαλαν αποφασιστικά στους αγώνες της ανεξαρτησίας. Στην επανάσταση του 1821 οι Σαρακατσάνοι ήταν τα στηρίγματα της κλεφτουριάς - όπως και όλοι οι άνθρωποι του βουνού - και της εξασφάλιζαν τα απαραίτητα.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Κάθε οικογένεια είχε δώσει κι από έναν κλέφτη. </strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Πολλοί ήταν και οι επώνυμοι Σαρακατσάνοι αγωνιστές (αρματολοί και κλέφτες) της προεπαναστατικής και της επαναστατικής περιόδου, όπως οι αρματολοί του Καρπενησίου Συκάδες, ο Β. Δίπλας, ο Χασιώτης και ο Λεπενιώτης (αδέλφια του Κατσαντώνη), ο Φαρμάκης, ο Γ. Τσόγκας, ο Αραπογιάννης, ο Λιάκος και κυρίως το καμάρι των Σαρακατσάνων, ο Κατσαντώνης, ο πολεμιστής και καπετάνιος των Αγράφων και των Τζουμέρκων. </strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Στον Μακεδονικό Αγώναβοήθησαν τα ελληνικά αντάρτικα σώματα ως οδηγοί, αγγελιοφόροι, τροφοδότες και σύνδεσμοι.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Περιέθαλψαν τραυματίες στις στάνες τους, διέθεσαν τρόφιμα, ιματισμό, μετέφεραν όπλα και συμμετείχαν οι ίδιοι στα αντάρτικα σώματα, όπως ο οπλαρχηγός Κ. Γαρέφης κ.α.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Ο Παύλος Μελάς συνεργάστηκε στενά με τους Σαρακατσάνους. Ανώνυμοι αγωνιστές επίσης αντιστάθηκαν σ' όλους τους κατακτητές.</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η κληρονομιά</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Αυτό που άφησαν πίσω τους ως κληρονομιά οι Σαρακατσάνοι δεν είναι μαρμάρινα αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής, βιβλία προγονικά, αλλά μας κληροδότησαν υπέροχα ξυλόγλυπτα και όμορφα υφαντά, αντικείμενα που φιλοτέχνησαν για να κάνουν τη ζωή τους ευκολότερη.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Η γυναίκα έφτιαχνε μόνη της τις αντρικές και γυναικείες φορεσιές. Μετά τον κούρο, το ξάσιμο του μαλλιού, το γνέσιμο, η ύφανση, το ράψιμο ήταν δικιά της δουλειά. Οι Σαρακατσάνοι δε φόρεσαν ποτέ άλλο ξενικό ύφασμα, παρά μονάχα υφάσματα δικής τους κατασκευής.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Η χαρακτηριστική σοβαρότητα των σκούρων χρωμάτων στις φορεσιές, τα υπέροχα χρώματα και σχέδια στις «παναούλες», τις μικρές ποδιές από χοντρό μάλλινο ύφασμα, ο ολοκέντητος κόκκινος φλάμπουρας του γάμου με θέματα αυστηρής συμμετρίας ανάμεσα και γύρω από τις τέσσερις γωνίες του σταυρού είναι μερικά από τα στοιχεία της Σαρακατσάνικης τέχνης.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η σημερινή πραγματικότητα</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Σήμερα η ποιοτική μεταβολή και ο κοινωνικός μετασχηματισμός των Σαρακατσάνων είναι πραγματικότητα.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Η κάθοδός τους από τα βουνά στις πεδιάδες, η εγκατάλειψη του πλάνητα βίου, η αγροτική διαβίωση (ένα μικρό ποσοστό ασχολείται με την κτηνοτροφία) αλλά και η ενασχόληση με ελεύθερα επαγγέλματα, η συμμετοχή τους στις μισθωτές υπηρεσίες, ιδιωτικές και δημόσιες, η ανάδειξή τους στην επιστήμη, τις τέχνες, τα γράμματα και την πολιτική διαμόρφωσαν μια Σαρακατσάνικη κοινωνία που συνδυάζει την παράδοση με τον εκσυγχρονισμό.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Ιδιαίτερα διέπρεψαν στις επιστήμες, αλλά δεν υπάρχει τομέας στον επαγγελματικό χώρο, στον οποίο να μην έχουν συμμετοχή οι Σαρακατσάνοι. Όμως οι αρχές τους και οι αξίες της ζωής δεν άλλαξαν. Φιλήσυχοι και φιλόξενοι, νομοταγείς, αξιοπρεπείς, εργατικοί και αξιόπιστοι διακρίνονται για το μαχητικό τους πνεύμα, το σφρίγος και την αγωνιστικότητά τους.</div> <div> &nbsp;</div> <div> <strong>Η Π.Ο.Σ.Σ.</strong></div> <div> &nbsp;</div> <div> Από το 1960 και μετά, που οι Σαρακατσάνοι διασκορπίστηκαν στις πόλεις και τα χωριά, σαρανταπέντε πολιτιστικοί σύλλογοι και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Σαρακατσαναίων (ΠΟΣΣ) προσπαθούν να κρατήσουν και να συνεχίσουν τη Σαρακατσάνικη παράδοση και να αντισταθούν στην αφομοιωτική και ισοπεδωτική τάση της εποχής μας, με το να συγκεντρώνουν και να καταγράφουν τα Σαρακατσάνικα τραγούδια, να μαθαίνουν τους χορούς στους νέους, διατηρώντας δικά τους χορευτικά συγκροτήματα.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Με τα τμήματα γερόντων αναπαράγουν το πλούσιο και ανεξάντλητο υλικό, αφού οι γέροντες είναι οι μοναδικοί αδιάψευστοι μάρτυρες της Σαρακατσάνικης ιστορίας. Μεγάλη είναι η προσφορά στη διάδοση του Σαρακατσάνικου τραγουδιού, των Σαρακατσάνων τραγουδιστών, επαγγελματιών και μη, που έχουν ηχογραφήσει σε δίσκους και κασέτες τα τραγούδια τους.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Το Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων στις Σέρρες, όπου εκτίθεται αυθεντικό υλικό απ' όλες τις περιοχές της Ελλάδας που έχει σχέση με τη ζωή και τη λαϊκή τέχνη των Σαρακατσάνων, έτυχεΕυρωπαϊκής αναγνώρισης και βραβεύτηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Μουσείων.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Υπάρχουν όμως μουσεία, μικρότερης ίσως εμβέλειας, και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας με υλικό από τη λαϊκή τέχνη και τη ζωή των Σαρακατσάνων. Υπαίθριοι παραδοσιακοί οικισμοί (Στάνες) σε διάφορα μέρη της χώρας κατασκευάστηκαν από συλλόγους και αναβιώνουν σκηνές από την καθημερινή ζωή των Σαρακατσάνων.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Έντυπο υλικό κυκλοφορεί για ενημέρωση των απανταχού Σαρακατσάνων, όπως η «Σαρακατσαναϊικη Ηχώ» που εκδίδεται από την Π.Ο.Σ.Σ., το ετήσιο περιοδικό «Σαρακατσαναίοι» από την αδελφότητα Σαρακατσαναίων Ηπείρου και το Ίδρυμα Σαρακατσάνικων Μελετών, το περιοδικό «Τα Δέοντα των Σαρακατσαναίων» από το Σύνδεσμο Σαρακατσάνων Φθιώτιδας κ.ά. Σε συνέδρια πανελλήνια και ημερίδες με εισηγητές διάφορους επιστήμονες συζητούνται ποικίλα θέματα σχετικά με τους Σαρακατσαναίους.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Το Πανελλήνιο Αντάμωμα στο ΠερτούλιΤρικάλων την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου και άλλα τοπικά, σε θέσεις που συνήθως ξεκαλοκαίριαζαν οι Σαρακατσάνοι, που γίνονται κάθε χρόνο καθώς επίσης, συνεστιάσεις, συνάξεις και χοροεσπερίδες βοηθούν στη διατήρηση της παράδοσης αλλά και στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των Σαρακατσάνων.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Τέτοια τοπικά ανταμώματα οργανώνονται στο Βελούχι (θέση Άγιοι Απόστολοι Μερκάδας) την πρώτη Κυριακή του Ιουλίου από το Σύνδεσμο Σαρακατσάνων Φθιώτιδας, στην Πάρνηθα (στη θέση Μόλα) του Αγίου Πνεύματος από τους Συλλόγους Σαρακατσάνων Αττικής, στο Γυφτόκαμπο (κεντρικό Ζαγόρι Ηπείρου) την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου από την Αδελφότητα Σαρακατσάνων Ηπείρου, στην Ελάτεια Δράμας (θέση Μπουζάλα) στις 20 Ιουλίου από τους Συλλόγους Σαρακατσάνων Μακεδονίας και Θράκης κ.α. Επίσης στη Βουλγαρία (Σλίβεν) από την Ομοσπονδία Σ. Σ., που έχουν μείνει εκεί μετά το κλείσιμο των συνόρων, αλλά διατηρούν τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα της Σαρακατσάνικης παράδοσης.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Πολλοί είναι εκείνοι, Έλληνες και ξένοι, ερευνητές, λαογράφοι, κοινωνιολόγοι, ιστορικοί που ασχολήθηκαν και ασχολούνται με τη ζωή και τον πολιτισμό των Σαρακατσάνων, όπως οι λαογράφοι Αγγελική Χατζημιχάλη που μελέτησε τον ποιμενικό βίο των Σαρακατσάνων, και ο Ε. Μακρής, ο ανθρωπολόγος διδάκτωρ Άρης Πουλιανός που έδωσε νέα διάσταση στο θέμα της προέλευσης των Σαρακατσάνων, οι καθηγητές κοινωνιολογίας Γ. Καββαδίας, Δ. Μαυρόγιαννης, Gr. Hoeg, Glaube Fauriel κ.α.</div> <div> &nbsp;</div> <div> Νικόλαος Γ. Ζυγογιάννης</div> <div> Καθηγητής</div> <div> Πρ. Πρόεδρος Πανελλ. Σ. Σαρακατσαναίων</div> <div> &nbsp;</div> <div> (Πηγή: elassona.com.gr</div> ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-25220727498706446442013-10-31T21:52:00.001+02:002013-10-31T21:52:42.232+02:00<a href="http://greeksurnames.blogspot.com/2013/10/blog-post_31.html?spref=bl">GREEK SURNAMES: Η ΠΙΟ ΕΝΔΟΞΗ ΗΤΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ</a>: Η μάχη των Θερμοπυλών--- Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ---- Επιμέλεια: Αργ. Παγαρτάνης (εφημερίδα Φίλαθλος) Το ψυχρό ...<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbvzQ9uzEI_4FerYUx1OzgTJZ_HhDRDmrm8RYGhLr2UlbCfkHr-9K2Oj_h0usOu2KJquWC7foANPvW-R4bvnFQd0AkbmbFEzzL7TrPZeqKe6IonGA2HsfPTQN86w_YUY2OEfoBQH8Tv04/s1600/%CE%BB%CE%B5%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%83.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbvzQ9uzEI_4FerYUx1OzgTJZ_HhDRDmrm8RYGhLr2UlbCfkHr-9K2Oj_h0usOu2KJquWC7foANPvW-R4bvnFQd0AkbmbFEzzL7TrPZeqKe6IonGA2HsfPTQN86w_YUY2OEfoBQH8Tv04/s1600/%CE%BB%CE%B5%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%83.jpg" /></a></div>ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-78007606856607153802013-10-28T09:40:00.004+02:002014-01-05T15:39:33.340+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlNdU0l_EGh88H1RrkXwcgksvnAeQdsHUiC4r-6Ml_CbpZ-AWD-Z5vcl5JN4LR_DvSf4cP-s3l5QN7DkxOYM6pDeT8o5fa_HaUja7Vruii8pSA8OKIZ4A4Bwx3d6NKZ1bN3634t_4GSh4/s1600/ECO4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlNdU0l_EGh88H1RrkXwcgksvnAeQdsHUiC4r-6Ml_CbpZ-AWD-Z5vcl5JN4LR_DvSf4cP-s3l5QN7DkxOYM6pDeT8o5fa_HaUja7Vruii8pSA8OKIZ4A4Bwx3d6NKZ1bN3634t_4GSh4/s320/ECO4.jpg" width="320" /></a></div> On line αναζητήσεις προγόνων<br /> Εκατομμύρια κυβερνοναύτες ψάχνουν τις οικογενειακές τους ρίζες μέσω του MyHeritage «E»&nbsp; <br /> Εκεί όπου η πανταχού παρούσα κοινωνική δικτύωση συναντά τις οικογενειακές συνεστιάσεις, «ευδοκιμεί» πλήθος ψηφιακών γενεαλογικών δέντρων τα οποία έρχονται να λειτουργήσουν ως μέσα τόσο διατήρησης όσο και αναζήτησης συγγενικών δεσμών.<br /> Τις οικογενειακές τους ρίζες ψάχνουν εκατομμύρια κυβερνοναύτες στον αχανή ωκεανό πληροφοριών του Παγκόσμιου Ιστού. «Το ίδιο το Διαδίκτυο, άλλωστε, μοιάζει φτιαγμένο ακριβώς για να ταξινομεί τα όποια από μακρού λησμονημένα αρχεία», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Τhe Wall Street Journal».<br /> Με έδρα το Ισραήλ και έτος εμφάνισης στον Ιστό το 2005, η υπηρεσία MyHeritage (www.myheritage.com), «Η κληρονομιά μου» ελληνιστί, προσφέρει στους χρήστες της τη δυνατότητα να διαμορφώνουν ψηφιακά γενεαλογικά δέντρα, να δημιουργούν οικογενειακές ιστοσελίδες διανθισμένες με φωτογραφίες, βίντεο και προσωπικές μαρτυρίες, να επικοινωνούν με τους συγγενείς τους μέσω υπολογιστή, καθώς και να προβαίνουν σε on line αναζητήσεις των προγόνων τους.<br /> Σε 23 γλώσσες<br /> <br /> Το MyHeritage προσφέρει τις υπηρεσίες του σε 23 γλώσσες, μεταξύ αυτών και στα ελληνικά (www.myheritage.gr), ενώ λειτουργεί και τη δική του μηχανή αναζήτησης, η οποία αντλεί στοιχεία από περίπου 1.200 βάσεις γενεαλογικών δεδομένων παγκοσμίως.<a name='more'></a><br /> Ταυτόχρονα, η υπηρεσία ανιχνεύει, βάσει φωτογραφικού υλικού και μεταδεδομένων (metadata), τα οποία έχουν καταχωρίσει οι ίδιοι οι χρήστες της, πρόσωπα που πιθανό να σχετίζονται, χωρίς βεβαίως να το γνωρίζουν, συγγενικά το ένα με το άλλο.<br /> Δεδομένου ότι τα στοιχεία που δημοσιεύονται στον χώρο του MyHeritage είναι τόσο προσωπικά όσο και ευαίσθητα, για την πρόσβαση στις ιδιωτικές, οικογενειακές ιστοσελίδες απαιτείται ειδικός κωδικός και όνομα χρήστη, τα οποία ο ίδιος ο δημιουργός του εκάστου γενεαλογικού δέντρου φροντίζει να παρέχει αποκλειστικά και μόνο σε άτομα δικής του επιλογής. <br /> <br /> Σε περίπτωση, ωστόσο, που μια οικογενειακή ιστοσελίδα καθοριστεί ως μείγμα μεταξύ ιδιωτικής και δημόσιας, ο δημιουργός της και πάλι είναι αυτός που ορίζει ποιες περιοχές της θα είναι ανοικτές στο ευρύ κοινό και ποιες όχι.<br /> «ΤΙΝΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ»<br /> <br /> Παράλληλα, διαθέτει έναν on line «Μετρητή Ομοιότητας», ο οποίος καλείται να δώσει απάντηση στο θεμελιώδες, πανανθρώπινο ερώτημα «τίνος μοιάζει το παιδί». Εφαρμόζοντας προηγμένη τεχνολογία αναγνώρισης προσώπων, ο εν λόγω «μετρητής» έρχεται, συγκρίνοντας τις φωτογραφίες των γονέων με αυτές των παιδιών τους, να μας πει σε ποιον από τους δύο γεννήτορες ομοιάζει περισσότερο κάθε τέκνο.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Με ΤΟ «ΚΟΛΑΖ ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΩΝ» ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ ΜΟΙΑΖΕΤΕ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΚΑ<br /> <br /> <br /> <br /> MyHeritage φιλοξενεί πάνω από 21,5 εκατ. εγγεγραμμένους ενοίκους και απαρτίζεται από περίπου 150.000 οικογενειακά δέντρα στολισμένα με περισσότερες από 100 εκατ. φωτογραφίες, ενώ 150.000 νέα προφίλ υπολογίζεται πως προστίθενται σε αυτό καθημερινά.<br /> <br /> <br /> <br /> Το MyHeritage -το οποίο εξαγόρασε τον Δεκέμβριο του 2006 την εταιρεία γενεαλογικού λογισμικού Pearl Street Software- λειτουργεί, κατά ανάλογο τρόπο, και το επονομαζόμενο «κολάζ διασημοτήτων», ένα ψηφιακό εργαλείο που, με αφετηρία τη φωτογραφία του κάθε χρήστη, γνωμοδοτεί για το ποιες διασημότητες του μοιάζουν πιο πολύ φυσιογνωμικά, αντλώντας υλικό από μια δεξαμενή περίπου 2.500 διεθνούς φήμης, σύγχρονων αλλά και παρελθόντων, αστέρων της πολιτικής, των τεχνών, των επιστημών και του αθλητισμού.<br /> <br /> <br /> <br /> Σύμφωνα με τον δημιουργό της υπηρεσίας, Τζιλάντ Γιαφέτ, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια επισκέπτες χρησιμοποίησαν το εν λόγω, εξαιρετικά δημοφιλές εργαλείο μόνο τους δύο πρώτους μήνες της λειτουργίας του.<br /> <br /> <br /> <br /> Geni (www.geni.com) Προσφέρει τις υπηρεσίες του δωρεάν και αποτελεί το μεγαλύτερο ανταγωνιστή του MyHeritage. Συστάθηκε τον Ιανουάριο του 2007 και μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο κατόρθωσε να αποκτήσει περισσότερους από 10 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες.<br /> <br /> <br /> <br /> Dandelife (www.dandelife.com) Συντάξτε στον χώρο του την αυτοβιογραφία σας, «ζωντανέψτε» τη με την προσθήκη πολυμέσων και μοιραστείτε τη με τα υπόλοιπα μέλη της Dandelife κοινότητας. Η υπηρεσία συνεργάζεται με τα Flickr και ΥouΤube.<br /> <br /> <br /> <br /> StoryΟfΜyLife (www.storyofmylife.com) Διηγηθείτε «την ιστορία της ζωής σας» στους υπόλοιπους πολίτες του Διαδικτύου διανθίζοντας, ταυτόχρονα, τα γραφόμενά σας με αρχεία ήχου και εικόνας.<br /> <br /> <br /> <br /> ΟurStory (www.ourstory.com) Διατηρήστε τις πιο πολύτιμες αναμνήσεις σας τοποθετώντας, σε συνεργασία με φίλους και συγγενείς, λέξεις, φωτογραφίες καθώς και βίντεο πάνω στα χρονοδιάγραμμα της υπηρεσίας ΟurStory.<br /> <br /> <br /> <br /> Εllis Ιsland (www.ellisisland.org) Περισσότεροι από 20 εκατ. μετανάστες, πολλοί εξ αυτών Ελληνες, εισήλθαν στις ΗΠΑ μέσω του Νησιού Ελις, από το 1892 έως το 1954. Η ομώνυμη ιστοσελίδα διατηρεί ένα αναζητήσιμο σε επίπεδο ονόματος αρχείο με τα στοιχεία όλων όσων πέρασαν από αυτό νησί στην πορεία τους προς μια καλύτερη ζωή.<br /> <br /> <br /> <br /> ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ<br /> <br /> gskafidas@pegasus.grΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-36618826948986792702012-05-11T09:28:00.001+03:002014-01-05T15:37:41.863+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOSv1xnqq0jdl1DbVJFfxf6fYQFkgICwnscQF3lbzr4tHkZw5NMrB7PoU1qMENA8VU8jS66QMzz4N5t2oQ3a7EPbCTa5AvIg2SoPpptPnhx8PngdqFMcloecyurNq3bOry1oiqu9LVRbU/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" dba="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOSv1xnqq0jdl1DbVJFfxf6fYQFkgICwnscQF3lbzr4tHkZw5NMrB7PoU1qMENA8VU8jS66QMzz4N5t2oQ3a7EPbCTa5AvIg2SoPpptPnhx8PngdqFMcloecyurNq3bOry1oiqu9LVRbU/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" /></a></div> ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ --<br /> <br /> <strong>THE MOST CHARACTERISTIC GREEK SURNAMES</strong>-- <br /> Ο μεσος ορος των ελληνικων οικογενειακων ονοματων μπορουμε να πουμε πως εχει τρεις εως εξι συλλαβες.<br /> <br /> <strong>ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ</strong><br /> Ααδαμοπούλου<br /> Ααθανασόπουλος<br /> Ααρών<br /> Αβαβιάν<br /> Αβαγιανέλη<br /> Αβαγιάννης<br /> Αβαγιάννος<br /> <br /> <strong>ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ</strong><br /> <br /> Ωνάσης<br /> Ωνασιάδης<br /> Ωνάσογλου<br /> Ωραιόπουλος<br /> Ωραιοπούλουδος<br /> Ωρολογαδέλη<br /> Ωρολογάς<br /> Ωρολογίδης<br /> Ωρολογόπουλος<br /> <br /> <strong>ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ</strong><br /> <br /> Τα ελληνικα οικογενειακα ονοματα ειναι κατα κανονα τα μεγαλυτερα και πολυσυλλαβοτερα απο τα οικογενειακα στις γνωστες μας ξενες γλωσσες.<br /> <br /> <strong>Υπαρχουν επτασυλλαβα</strong><br /> <br /> Δακουμογιαννοπουλος,ΚοντογιαννακοπουλοςΣταματογιαννοπουλος<br /> <br /> Υπαρχουν ομως <strong>και οκτασυλλαβα</strong> τα οποια εχουν και το ρεκορ.<br /> Αναστασογιαννοπουλος<br /> Βασιλογιαννακοπουλος<br /> Παπαδημητρακοπουλος<br /> Παπακωσταντινακοπουλος<br /> <br /> <strong>ΤΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ</strong><br /> <br /> Τα μονοσυλλαβα οικογενειακα ονοματα ειναι σπανιωτατα.<br /> <br /> Γρες, Δρυς, Ζης, Κλης, Μπρης, Ντρες, Ρες [ΧΙΟΣ]<br /> <br /> Τζεν,Χλης [ΚΑΡΠΑΘΟΣ]<br /> <br /> <span style="font-size: large;"><strong>Ονόματα από τις διάφορες ελληνικές διαλέκτους</strong>.</span><br /> <br /> <strong>Αμαντος</strong> =(Χίος,άμαντος=μαμμόθρεφτος),<br /> <strong>Βώκος</strong> (ποντιακό βώκος =ηλίθιος),<strong></strong><br /> <strong>Ζυβρακάκης</strong> (Κρήτη ζυμπραγός &lt;δίδυμος &lt;αρχ.συμπραγής) ,<strong></strong><br /> <strong>Κοθρής</strong> (διαλ.κοθρής –ζητιάνος &lt;κοθρί –κομμάτι ψωμί.<br /> <strong>Λιάρος</strong>(Ασπρόμαυρος ,για ζώα), <strong></strong><br /> <strong>Μάντακας</strong> (Κρήτη, τσιμπούρι των ζώων),<strong></strong><br /> <strong>Πατακός</strong>(Κρήτη, μικρόσωμος και άσχημος&lt; αρχ.πάταικος), <strong></strong><br /> <strong>Ροίδης</strong> (ρόγι δοχείο με στενό άνοιγμα),<strong></strong><br /> <strong>Σαχτούρης</strong> (μεσν. σακτούρα –είσος καϊκιού),<br /> &nbsp;<strong>Συγγρός</strong> (διαλ.τσιγρός-αδύνατος ,αρρωστιάρης), <strong></strong><br /> <strong>Τσουδερός</strong> (Κρήτη ,τσουρίζω=τσουτσουρίζω, <strong></strong><br /> <strong>Χουρμούζης</strong> (χουρμούζη=είδος μαργαριταριού από το νησί Χορμούζ στην είσοδο του Περσικού κόλπου.<br /> <br /> <strong><span style="font-size: large;">Τούρκικα.</span></strong> <br /> <strong>Ασλάνης,-ιδης,-ογλου</strong><br /> <strong></strong><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong><span style="font-size: large;">Αρβανίτικα.</span></strong></aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>&nbsp;Κέπας</strong> =κρεμμύδι ,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">&nbsp;<strong>Κριεζής</strong>=μαυροκέφαλος,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">&nbsp;<strong>Κριεκούκης</strong> =κοκινοκέφαλος, </aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>Λέπουρας</strong> =λαγός,<strong>Μποκουρας</strong> =όμορφος ,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">&nbsp;<strong>Μπούρας</strong> =γενναίος,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">&nbsp;<strong>Σκούρτης</strong> =κοντός <strong></strong></aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>Τσάλας</strong> =κουτσός,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">&nbsp;<strong>Φουρίκης</strong> =κοτέτσι.</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><br /><strong><span style="font-size: large;">Βλάχικα</span></strong> </aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>Γκίζας</strong> =μυζήθρα.<strong></strong></aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>Δάλας</strong>= ξινόγαλο,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>Μπίμπας</strong> =πάπια,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif="">&nbsp;<strong>Πίσας</strong>=γάτα, Σούρδος =κουφός- βλάκας,</aslan><br /> <aslan derviw="" dogan="" karabaw="" lafazan="" p="" verem="" yamali="" yavas="" zarif=""><strong>Τσάρας</strong>=γη</aslan>ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-30920269056235335092011-08-23T08:45:00.000+03:002011-08-23T08:45:58.228+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/NYzNwnyVoII?fs=1" width="425"></iframe></div>ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-41393135457812241082011-08-22T12:22:00.000+03:002011-08-22T12:28:35.436+03:00Ή τροπή τών ελληνικών εθνικών ονομάτων, τών φυλετικών ονομάτων, σέ γεωγραφικά συντελέστηκε σέ μια πρώτη φάση μετά τήν μόνιμη εγκατάσταση τών ελληνικών φύλων, τήν ανάμιξη τους μέ τά προελληνικά φύλα, τήν ίδρυση τών πόλεων και τον ελληνικό αποικισμό. <br /> Κατά τήν πρώτη αυτή φάση πολλά εθνικά, κυρίως πόλεων, πρέπει νά προέρχονται από προελληνικά ονόματα, σ’ εκείνες κυρίως τις περιοχές όπου υπήρχε έντονη οικιστική και πολιτιστική παράδοση, όπως στις περιοχές της νοτίου Ελλάδος και τών νησιών. Ή ύπαρξη τών τόπων αυτών διαπιστώνεται τόσο απο τή μυθολογική παράδοση οσο και από αρχαιολογικά ευρήματα και κυρίως από τήν ύπαρξη περισσοτέρων στρωμάτων Ιερών, ένα φαινόμενο πού κυρίως ερμήνευσε και αξιολόγησε μεταξύ <br /> άλλων ό μεγάλος θρησκειολόγος Nilsson.<br /> Ή ιστορική εξέλιξη στον χώρο αυτό ερμηνεύεται από το επίπεδο τής κοινωνικής οργάνωσης και πολιτιστικής ανάπτυξης τών διαφόρων φυλετικών στρωμάτων με αποτέλεσμα να ύπάρχη μια σαφής κατεύθυνση τής πολιτικής και πολιτιστικής εξελίξεως από νότο προς βορρά, με τήν ακμή τοϋ μυκηναϊκού πολιτισμού πού ξεκίνησε από τήν Πελοπόννησο κάτω από τήν επίδραση και ακτινοβολία τού Μινωικού πολιτισμού, τήν ακμή κατά τήν αρχαϊκή και τήν κλασσική εποχή με τήν ανάπτυξη τών πόλεων και κυρίως τής ‘Αθήνας και τήν μεγάλη ακμή κατά τήν ελληνιστική περίοδο κάτω άπό τήν ηγεμονία τού μακεδονικού ελληνισμού, πού οδήγησε στή δημιουργία τής ελληνικής οικουμένης.<br /> <a name='more'></a>&nbsp;Αυτή βρήκε τήν τελική διαμόρφωση της μετά τή ρωμαϊκή κατάκτηση και τή μετατόπιση τού κέντρου βάρους τού ελληνισμού στην περιοχή τής Θράκης και τής Μικράς Ασίας με τήν ίδρυση τής Κωνσταντινουπόλεως κατά τήν ύστερη αρχαιότητα, οπότε και κλείνει αυτή ή, ας πούμε, «νομοτελειακή» εξέλιξη από νότο προς&nbsp; βορρά καί αρχίζει ή νέα μεγάλη φάση τής Ιστορίας τού ελληνισμού, ή Βυζαντινή εποχή πού αποτελεί καί τον ελληνικό Μεσαίωνα.<br /> Κατά τις φάσεις αυτές τής ελληνικής ιστορίας έχομε ένταξη αρχαίων φύλων στον ελληνικό κόσμο καί ένα μεγάλο αριθμό γεωγραφικών καί εθνικών ονομάτων τών οποίων ή προέλευση δεν είναι πάντοτε εύκολο να καθορισθή. <br /> <br /> Γιατί αυτή ή εναλλαγή μεταξύ τών εθνικών καί τών γεωγραφικών, για τήν οποία κάναμε λόγο, συνδέεται στην πρωτοϊστορική καί αρχαϊκή εποχή με ορισμένους μηχανισμούς, πού οδηγούν στην δημιουργία ομάδων (Gruppenbildung), φαινόμενο πού είναι γνωστό ως κοινωνική ολοκλήρωση (Soziale Integration). Έδώ οι δεσμοί μεταξύ τών μελών μιας φυλετικής ομάδος, πού καθορίζονται κατ’ αρχήν άπό τήν έξ αίματος συγγένεια έχουν κι ενα σαφές ιδεολογικό περιεχόμενο, γιατί ή συγγένεια αυτή μπορεί να είναι πλασματική (fictive), εφ’ δσον στις αρχαϊκές κοινωνίες ό άρχηγέτης μιας ομάδας, από τον όποιον παίρνει καί τό ονομά της μιά περιοχή ή ενα ζώο. Στο αρχαϊκό αυτό στάδιο τής κοινωνικής οργανώσεως τα ονόματα αυτά ασκούν μιά μαγική λειτουργία, γιατί τό δνομα ταυτίζεται μέ τό πράγμα, έτσι εξηγείται καί ή μεγάλη δύναμη πού έχουν όσοι κατέχουν τήν γνώση, όπως οι γνωστές ιέρειες καί τα ίερα τεϊα.<br /> “Ετσι έχομε και στην ελληνική μυθολογία μια σειρά από ήρωες και μυθικά πρόσωπα πού είναι καί θεμελιωτές και προστάτες πόλεων καθώς και διάφορα ιερά ζώα πού ταυτίζονται με θεότητες, όπως ή “Ηρα με τήν αγελάδα ή ή Αθηνά με τήν γλαύκα κ.ο.κ. Επομένως τά ονόματα για τά όποια κάναμε λόγο, όσον άφορα τήν πρώτη φάση, προέρχονται όχι μόνο άπό μιά μετατροπή τών εθνικών σέ γεωγραφικά ή καί τανάπαλιν, πράγμα βέβαια πού ως ένα βαθμό ισχύει, αλλά καί άπό μιά πιο σύνθετη λειτουργία πού χαρακτηρίζει τή βαθύτερη σχέση τοΰ άνθρωπου μέ ένα συγκεκριμένο χώρο.7 Θα μπορούσε νά πή κανείς ότι ή εναλλαγή αυτή είναι ή μορφή πού παίρνει τό φαινόμενο τής όμαδώσεως σέ μιά αρχαϊκή κοινωνία, ότι είναι μέρος τής κοινωνικής ολοκληρώσεως.<br /> Μιά δεύτερη φάση έχομε κατά τήν ελληνιστική εποχή, όταν τά ελληνικά φύλα έχασαν τή φυλετική τους Ιδιομορφία, πού εκδηλώνονταν κυρίως μέ τήν ύπαρξη διαλεκτικών διαφορών, μετά τίς κοσμοϊστορικές εξελίξεις καί ανακατατάξεις πού έφεραν κυρίως οί κατακτήσεις τών Μακεδόνων. Είναι ή εποχή πού υποχώρησαν οί διάφοροι ελληνικές διάλεκτοι καί κυριάρχησε ή αττική υπό τή μορφή τής «κοινής», μιά έκφραση τής οικουμενικότητας τοϋ ελληνικού πνεύματος στο γλωσσικό πεδίο. <br /> Τήν ίδια εποχή πού ό ορός «έλλην» έχανε τή στενή, έστω καί πανελλήνια » σημασία του, καί δήλωνε τους «τής ελληνικής παιδείας μετέχοντες » κατά τό γνωστό ισοκράτεια ρητό, έχαναν σιγά σιγά καί τά διάφορα φυλετικά ονόματα τήν ειδική σημασία τους καί μετατρέπονταν σέ γεωγραφικά ή τοπωνύμια. “Ετσι δέν έχομε πιά Αιολείς, Δωριείς, “Ιωνες παρά ώς δηλωτικά τών κατοίκων μιας περιοχής ή ώς έκφραση ενός αρχαϊσμού. Τά γεωγραφικά κάτω άπό τίς διάφορες ιδιάζουσες συνθήκες ενσωματώθηκαν στά διάφορα πολιτικά μορφώματα τής εποχής, ανάλογα μέ τήν περιοχή πού κάλυπταν, άν επρόκειτο γιά πόλη, για συμπολιτεία, για διάφορες ενώσεις πόλεων, οπως ‘Αχαϊκή Συμπολιτεία, το Κοινόν των Αιτωλών, Πεντάπολις, κ.ο.κ. Το κριτήριο εδώ πια δεν ήταν φυλετικό άλλα πολιτικό ή γεωπολιτικό κάτω άπό μιά συνεχώς αυξανόμενη πολιτιστική ενοποίηση. <br /> Μιά τρίτη φάση άφορα τήν ύστερη αρχαιότητα όταν ξένα φΰλα εντάχθηκαν μέσα στον ελληνορωμαϊκό κόσμο όπως ‘Ιλλυριοί, Μυσοί, Τριβαλλοί κ.λπ. Το ότι κατά τήν εποχή αυτή είχαν χάσει το καθαρά εθνολογικό τους περιεχόμενο φαίνεται ότι χρησιμοποιούνται για τή δήλωση νέων λαών πού είσέδυσαν και εγκαταστάθηκαν στα εδάφη τοϋ Βυζαντίου. “Ετσι ονομάζονται κατά ενα αρχαΐζοντα τρόπο οι Βούλγαροι Μυσοί, οί Σέρβοι Τριβαλλοί, οι Ούγγροι Σκύθες και Παίονες. Μυσοί… οίς ειδική προσηγορία το των Βουλγάρων καθέστηκεν όνομα μας λέγει ό Άτταλειάτης,8 ενώ στον Βίο Κλήμεντος διαβάζομε εκ τών Ευρωπαίων Μυσών, ους και Βουλγάρους ό πολύς εΐδεν άνθρωπος.9 Τον ίδιο όρο χρησιμοποιεί ό Νικήτας Χωνιάτης για να δηλώση τους Βλάχους: οι Μυσοί πρότερον ώνομάζοντο, νυνί δέ Βλάχοι κικλήσκονται,10 ένώ ό Θεόδωρος Σκουταριώτης ως Μυσούς αναφέρει και τους Βλάχους και τους Βουλγάρους: οί Μυσοί μεν ώνομάζοντο πρότερον, Βλάχοι δε νϋν και Βούλγαροι.11<br /> Τον Ιδιο όρο χρησιμοποιούν γιά νά δηλώσουν τους Πετσενέγκους και τους Σαυρομάτες ό Μιχαήλ Ψελλός και ή “Αννα Κομνηνή: τους έσπερίους (γιά τους πρώτους) ους Μυσούς ό πάλαι χρόνος ώνόμαζε, είτα δέ εις δ λέγονται μετωνομάσθησαν12 καί γιά τους δεύτερους Σαυρομάταις…, οι προς τών πάλαι Μυσοί προσηγορεύοντο.13 <br /> <br /> Ό ‘Ιωάννης Τζέτζης χρησιμοποιεί πάλι τον Ιδιο ορο γιά τους Ούγγρους: Ημάς καλεΐν Μυσούς δέ τους Ούγγρους νόει,14 οί όποιοι όμως πάρα πάνω καλούνται καί Σκύθες, Παίονες ένώ οί Ούννοι ονομάζονται κι αυτοί Σκύθαι κ.λπ.15 <br /> <br /> Κατ’ αρχήν ή χρησιμοποίηση τών ορών αυτών εμφανίζεται ώς σαφής τάση αρχαϊσμού (οι Τούρκοι ονομάζονται συστηματικά Πέρσαι16 από πλείστους συγγραφείς) και βεβαίως πρόκειται αναμφισβήτητα για στοιχείο γλωσσικού αρχαϊσμού, εάν όμως οί όροι αυτοί δεν είχαν χάσει τήν εθνολογική τους σημασία κάτω από το γενικό όνομα Ελληνες για τήν αρχαιότητα, Ρωμαίοι και Γραικοί17 κατά τήν ύστερη ‘Αρχαιότητα καί τήν Βυζαντινή εποχή δέν θά μπορούσαν νά χρησιμοποιηθούν μέ τέτοια ευκολία για τή δήλωση άλλων λαών, χωρίς νά προσέχουν ιδιαιτέρως <br /> για ποιο συγκεκριμένο φύλο πρόκειται. Κριτήριο ήταν ό χώρος της εγκαταστάσεως τους.<br /> &nbsp;“Ετσι οί Βούλγαροι επειδή είχαν έγκατασταθή αρχικά στην περιοχή της Μικρής Σκυθίας τους ονόμαζαν Σκύθες εκτός από Μυσούς από τήν περιοχή όπου τελικά εγκαταστάθηκαν. Έχομε δηλαδή μιά τροπή τών εθνικών σέ γεωγραφικά, ή οποία διαπιστώνεται κυρίως μέσα άπό τήν σχετικοποίηση τών ορών αυτών.<br /> ‘Αλλά καί αντίθετα σέ περιοχές, πού προ πολλού είχαν έξαφανισθή αρχαία φύλα, αναφέρονται οί κάτοικοι μιας περιοχής μέ ονόματα παρωχημένα, όπως Κίλιξ, Φρύξ, Λυδός πού προ πολλού είχαν πάψει νά υπάρχουν, όπως παρατήρησε ό Κωνσταντίνος “Αμαντος στην εργασία του «Τά εθνολογικά ονόματα εις τους Βυζαντινούς».18 Αυτή ή κατηγορία ονομάτων δείχνει ακριβώς, οτι τά παλαιά ονόματα μέσα στά πλαίσια τοΰ ελληνορωμαϊκού κόσμου είχαν άπωλέσει τήν εθνολογική τους σημασία.<br /> &nbsp;Ή σχετικοποίηση αυτή τών ονομάτων αυτών έγινε κάτω άπό τήν επίδραση δύο παραγόντων: της εντάξεως τών αρχαίων φύλων της Χερσονήσου τού Αϊμου μέσα στον ελληνικό κόσμο άπό τή μιά, καί στην συνέχεια, τήν υπαγωγή τους κάτω από τή ρωμαϊκή καί βυζαντινή διοίκηση άπό τήν άλλη.<br /> (*) Καθηγήτριας Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.<br /> Από τα πρακτικά Β’ Διεθνούς Συμποσίου “Η Επικοινωνία στο Βυζάντιο”ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-91269492197916851042011-03-31T08:39:00.000+03:002011-03-31T08:39:39.884+03:00<a href="http://greeksurnames.blogspot.com/2009/12/blog-post_28.html?spref=bl">GREEK SURNAMES: ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ</a>: " Ο μεσος ορος των ελληνικων οικογενειακων ονοματων μπορουμε να πουμε πως εχει τρεις εως εξι συλλαβες. ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛ..."ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-46727361759534695942010-12-13T19:06:00.000+02:002010-12-13T19:06:00.208+02:00ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟΥ&nbsp;Η ΕΛΛΑΔΑ<br /> <br /> <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihe0B9ArYd9ARhrp5cEWsAsPmc3o3_kUCLrc2KxmJCAu0YSS3T4ZgjEzojxDyaDRmVQOxGTpwZWoVD7NznIDb5cAlY93iOF86m6AAZJQDAv1qCN4Cxvz4u-urls6VrX-HKjp2cYF3vdbU/s1600/flag-gr.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="205" n4="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihe0B9ArYd9ARhrp5cEWsAsPmc3o3_kUCLrc2KxmJCAu0YSS3T4ZgjEzojxDyaDRmVQOxGTpwZWoVD7NznIDb5cAlY93iOF86m6AAZJQDAv1qCN4Cxvz4u-urls6VrX-HKjp2cYF3vdbU/s320/flag-gr.png" width="320" /></a>Το κρίσιμο ζήτημα για τους έλληνες σήμερα είναι η ανάκτηση της χαμένης τους υπερηφάνειας και η απόκτηση εθνικής αλλά και ατομικής αυτοπεποίθησης.</div>&nbsp;Ενας λαός, που για δεκαετίες είχε ουσιαστικά στηριχθεί στην προστατευτική παρουσία του δημόσιου τομέα, βρίσκεται τώρα δίχως υποστήριξη και με ανύπαρκτο προσανατολισμό μπροστά σε ένα τελείως άγνωστο πολιτικό τοπίο. <br /> Η ανάμιξη του έλληνα στην πολιτική δεν είχε σχεδόν ποτέ σαν κινητήρια δύναμη την ισχύ των ιδεών και την παρουσία της ιδεολογίας.<br /> &nbsp;Η εμπλοκή του στα πολιτικά δρώμενα ήταν σχεδόν πάντοτε αποτέλεσμα της προσδοκίας για κάποιας μορφής οικονομική πατρωνία από το κράτος. Είτε με την μορφή υποστήριξης στις οποιεσδήποτε δοσοληψίες του με τον δημόσιο τομέα και την απρόσωπη γραφειοκρατία είτε με την μέθοδο του διορισμού σε κάποια κρατική θέση για τον πολίτη η πολιτική κατείχε τα κλειδιά που του άνοιγαν τον δρόμο για ένα καλύτερο αύριο.<br /> Ακόμα κι εκείνοι που δεν προσέβλεπαν σε ατομικές εξυπηρετήσεις από το κράτος, περίμεναν όμως αποφάσεις που επηρέαζαν την καθημερινότητα και τα εισοδήματά τους. Η Ελλάδα είναι ίσως η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό αποδεκτών δημοσίων προσόδων από οποιαδήποτε άλλη, τουλάχιστον της Ευρώπης.<br /> <strong>&nbsp;Πουθενά αλλού δεν υπάρχει η πολιτική συνήθεια ο Πρωθυπουργός κάθε Σεπτέμβριο να εμφανίζεται σε μιά αμφίβολης χρησιμότητας οικονομική εκδήλωση, την Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, και να εξαγγέλλει παροχές προς τους πολίτες.</strong> <br /> <a name='more'></a>Σε όλες τις χώρες ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του διαχειρίζεται τα δημόσια οικονομικά με τρόπο αποτελεσματικό ώστε οι πολίτες, σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και οικονομικής σταθερότητας, να προωθούν τα συμφέροντα και τις δουλειές τους. Μοναχά στην Ελλάδα η κυβέρνηση επιδίδεται κάθε χρόνο σε οικονομικές παροχές προς τους πολίτες. Και στη συνέχεια φέρνει καινούργια φορολογικά νομοσχέδια – κι αυτό ελληνική πρωτοτυπία – για να εξασφαλίσει τους πόρους για τα καινούργια έξοδα που η ίδια αυτόβουλα δημιούργησε.<br /> Με την οικονομική κατάρρευση του ελληνικού κράτους όλα αυτά οδηγήθηκαν σε ένα άδοξο τέλος. Η πολιτική δεν είναι πλέον σε θέση να μοιράσει δημόσιους πόρους. Το κράτος δεν μπορεί πιά να κάνει κάποιους πλούσιους και κάποιους άλλους φτωχούς. Τα κόμματα δυσκολεύονται να διαμεσολαβήσουν ανάμεσα στον εκλογέα – πελάτη και τις επαγγελματικές του προοπτικές.<br /> <strong>&nbsp;Το πάρτι της οικονομικής συμμετοχής σε δημόσιες προσόδους είναι αδύνατον να συνεχισθεί.</strong> Το χειρότερο μάλιστα είναι πως η προσοδοθηρία με την οποία είχαν συνηθίσει να ζούν οι Έλληνες, με χρήματα μάλιστα δανεικά από το εξωτερικό, έγινε γνωστή στα πέρατα της οικουμένης. <br /> Η Ελλάδα συνδέθηκε με την διαφθορά, την άκοπη καλοπέραση και την επιβίωση σε βάρος των κόπων των άλλων. <br /> <strong>Η εικόνα της χώρας και του λαού μας τσαλακώθηκε.</strong> Η δημοκρατία που ιδρύθηκε στην Ελλάδα αντικαταστάθηκε από την κλεπτοκρατία που αντιπροσωπεύει το σημερινό δημόσιο προφίλ της χώρας.<br /> Σαν συνέπεια η κοινή γνώμη στρέφεται κατά της πολιτικής. Την οποία θεωρεί υπεύθυνη για τα αδιέξοδα. Και στην οποία φορτώνει και τα οικονομικά αδιέξοδα αλλά και την διεθνή δυσφήμιση της χώρας. <br /> Και δίχως δεύτερη σκέψη υποστηρίζει πως η χώρα θα μπορούσε εύκολα να βγεί από τις σημερινές δυσκολίες αρκεί οι πολιτικοί να ύψωναν τον ανάστημά τους και να αρνούνταν την συμφωνία (Μνημόνιο) με τους καινούργιους μας δανειστές. Αυτή η συμπεριφορά αντανακλά μιά μάλλον φυσιολογική αντίδραση απέναντι στην κρίση. «Άρνηση της πραγματικότητας», την αποκαλούν οι ψυχολόγοι. Κι έχει να κάνει με την αναχωρητικότητα από τα πραγματικά προβλήματα και την εύρεση καταφυγίου σε ιδανικές καταστάσεις. <br /> <strong>Η χώρα σήμερα ξοδεύει για τις ανάγκες της (μισθοί λχ και συντάξεις) πολύ περισσότερα από όσα εισπράττει από την παραγωγική της δράση.</strong> Τα δάνεια λοιπόν της λεγόμενης Τρόικας δεν καλύπτουν μόνο τις δανειακές μας υποχρεώσεις. <br /> Καλύπτουν και ζωτικές καθημερινές μας ανάγκες. Που διαφορετικά θα έπρεπε να βγούμε από το ευρώ και να πτωχεύσουν για να τις ικανοποιήσουμε. Σε ένα περιβάλλον βέβαια φρικιαστικών κοινωνικών αδιεξόδων, αναταραχής και διάλυσης του αστικού μας ιστού.<br /> Ταυτόχρονα ο κόσμος εγκαταλείπει κι αδιαφορεί για την πολιτική. Εξ’ ού και τα τεράστια νούμερα αποχής από τις εκλογές. Δίχως δυνατότητα επίλυσης - μέσω παρεμβάσεων - προσωπικών προβλημάτων, για τους περισσότερους η πολιτική είναι αδιάφορη. Συνακόλουθα το πολιτικό σύστημα βυθίζεται σε μιά σοβαρότατη κρίση νομιμοποίησης. Οι εκλογείς θα πρέπει να εθισθούν στην ιδέα πως η πολιτική είναι προτάσεις και ιδέες. Κι όχι αναζήτηση μεθόδων επίλυσης προσωπικών αδιεξόδων. Μόνο μέσα από αυτήν είναι δυνατή μιά πιθανή έξοδος από την κρίση. <br /> Και μόνο αυτή είναι σε θέση να οδηγήσει την χώρα στην αποκατάσταση της τραυματισμένης της υπόληψης και στην ανόρθωση του ηθικού του λαού.<br /> &nbsp;Η πολιτική πρέπει να εγκαταλείψει τον παλιό της ρόλο. Του πάτρωνα δηλ. που ήταν επιφορτισμένος με την προώθηση των προσωπικών ζητημάτων και προσδοκιών των πελατών – ψηφοφόρων του. Αυτό όμως οφείλουν να το κατανοήσουν κατά κύριο λόγο οι εκλογείς. <br /> Και να επιλέξουν παρατάξεις απαλλαγμένες από το μικρόβιο του λαϊκισμού, της μικροπολιτικής και του επαρχιώτικου παραγοντισμού. Διαφορετικά, εύκολη διέξοδος από τα σημερινά αδιέξοδα δεν θα υπάρξει. Η κρίση μπορεί να αποδειχθεί μιά ευκαιρία για τον τόπο, για να αποτινάξει από πάνω του τις αρρωστημένες συνήθειες του παρελθόντος.<br /> <a href="http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-12-10-00-03-04-2010121031450/">http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-12-10-00-03-04-2010121031450/</a>ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-22041626957007265092010-12-10T08:26:00.000+02:002010-12-10T08:27:13.415+02:00&nbsp;&nbsp;<strong>Α. ΠΡΟΛΟΓΟΣ</strong> <br /> <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoJnicnTh5zcgps_2rDIHzqJ82H1ssUNQMOCvDijMetWMxoV-MTvRLKSlhh9_t-oV2yL7hqyEiC8SejCcssWwsUjSrWtg5W3s22x1xzdzrEkyiorhUIgiRuwLfdcArkFvaBJV8YeabFHU/s1600/7946RCA72HENSCAIIGFAYCA381UZMCAN07OWGCATFXWVACACC7LKBCA7DJC5HCA48HD61CAQZ21GXCABSE2WNCAE4HMD9CAIBON7GCAXFGKN4CAJI3IQ0CAU1UJDCCAK9CU92CA2FXE73CASV55I3CA64D6MU.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoJnicnTh5zcgps_2rDIHzqJ82H1ssUNQMOCvDijMetWMxoV-MTvRLKSlhh9_t-oV2yL7hqyEiC8SejCcssWwsUjSrWtg5W3s22x1xzdzrEkyiorhUIgiRuwLfdcArkFvaBJV8YeabFHU/s1600/7946RCA72HENSCAIIGFAYCA381UZMCAN07OWGCATFXWVACACC7LKBCA7DJC5HCA48HD61CAQZ21GXCABSE2WNCAE4HMD9CAIBON7GCAXFGKN4CAJI3IQ0CAU1UJDCCAK9CU92CA2FXE73CASV55I3CA64D6MU.jpg" /></a>Αφορμή για το παρόν σημείωμα αποτέλεσε η ομιλία του Δρα Παιδίατρου κ. Γεώρ. Τσίφτη, κατά τις εκδηλώσεις «ΔΙΑΚΕΙΑ 2002» στον Αθανάσιο Διάκο στις 28.07.02, όπως δημοσιεύτηκε με τίτλο «Ο Αθανάσιος Διάκος χθες και σήμερα» στο φύλλο 83 (Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2002) της εφημερίδας «Ο ΔΙΑΚΟΣ», έκδοση της Αδελφότητος Αθαν. Διάκου. <br /> Στο κείμενο της ομιλίας περιέχονται ιστορικές και πραγματικές ανακρίβειες που, νομίζω, επιβάλλουν την τεκμηριωμένη ανασκευή τους Σ΄ αυτό αποσκοπεί το παρόν σημείωμα.</div>1. Αναφέρει ο κ. Τσίφτης ότι «από τα παιδικά του χρόνια ανοίγοντας κάθε πρωί το παράθυρο του σπιτιού του το πρώτο πράγμα που αντίκριζε, εκτός από τη μεγαλοσύνη της φύσης ήταν το σπίτι που γεννήθηκε ο Αθ. Διάκος» ενώ πιο κάτω αναφέρει «όταν 12 χρονό παιδί πρωτοαντίκρισα το σπίτι που γεννήθηκε κ.λ.π». <br /> Η αντίφαση μεταξύ των δύο αποσπασμάτων της ομιλίας είναι προφανής. <br /> Πέρα από αυτή την αντίφαση, σπίτι (για την ακρίβεια: ερείπια σπιτιού) που να γεννήθηκε ο Διάκος αποκλείεται να είδε ο κ. Τσίφτης αφού, απλούστατα, ουδέποτε υπήρξε σπίτι. Υπάρχουν ερείπια σπιτιού αλλά στη γειτονική Αρτοτίνα όπου ο Διάκος, όπως και τα άλλα τέσσερα αδέλφια του, γεννήθηκε και μεγάλωσε και όπως αυτό θα καταδειχθεί παρακάτω. <br /> Περισσότερες λεπτομέρειες τόσο για το σπίτι που γεννήθηκε ο Διάκος όσο και για το οικογενειακό του επώνυμο (παραγ. Β6 κατωτέρω) μπορεί να βρει ο αναγνώστης στην απάντηση του υποφαινόμενου (εφημερίδα ΦΘΙΩΤ/ΦΩΚΙΣ, φύλλο 469 και «ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ», τεύχος 389) σε σχετική επιστολή του τ. Προέδρου της Αδελφότητος Αθαν. Διάκου κ. Κ. Κόλλια (εφημερίδα ΦΘΙΩΤ/ΦΩΚΙΣ, φύλλο 466). <br /> 2. Ο ομιλητής, προκειμένου να θεμελιώσει την άποψη του για γέννηση του Αθαν. Διάκου στην Άνω Μουσουνίτσα, επικαλείται σχετική βεβαίωση του Ιωάννη Μαμούρη (Ιωάννη του Γκούρα) την οποία, μάλιστα, χαρακτηρίζει ως την «πιο σημαντική» μαρτυρία για το συγκεκριμένο θέμα. Το πόσο «σημαντική» είναι αυτή η βεβαίωση θα φανεί στη συνέχεια.<br /> 3. Η ομιλία Τσίφτη περιλαμβάνει και δύο άλλα στοιχεία τα οποία έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις πηγές:<br /> α) Αναφέρει μία και μόνο άγαμη αδελφή του Διάκου στην οποία, μάλιστα, η Επιτροπή Εκδουλεύσεων, επεδίκασε μηνιαία σύνταξη! <br /> β) Αναφέρει τον αδελφό του Διάκου, που σκοτώθηκε στην Αλαμάνα, ως «Μήτρο» αντί του ορθού «Κωνσταντίνος».<br /> <a name='more'></a><strong>Β. ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ</strong><br /> Είναι προφανής η σύγχυση που επικρατεί στην ομιλία του κ. Τσίφτη όσον αφορά βασικά στοιχεία που συνθέτουν την ιστορία και το γενεαλογικό δένδρο της οικογενείας του Αθαν. Διάκου. <br /> Είναι για αυτό, νομίζω, επιβεβλημένη η, εκ νέου, συνοπτική παράθεση βασικών επισήμων γραπτών στοιχείων και μόνον, διοικητικής και ιστορικής φύσεως, όλων του 19ου αιώνα, δηλαδή σε εντελώς ανύποπτο χρόνο, όταν ακόμη ζούσαν οι άνθρωποι που μπορούσαν να παράσχουν αυθεντικές πληροφορίες τόσο για τον Ήρωα Αθανάσιο Διάκο όσο και την πατρική του οικογένεια.<br /> <br /> 1. Πρώτη, κατά σειρά, είναι η από 18.12.1858 επίσημη αναφορά του Ηπειρώτη δάσκαλου Φ. Παπαδόπουλου, που υπηρετούσε τότε στην Αρτοτίνα, προς το Υπουργείο Παιδείας, με τίτλο «περί καταγωγής και διαλέκτου των κατοίκων της κώμης Αρτοτίνης Δωρίδος», σε εκτέλεση σχετικής εγκυκλιου του Υπουργείου προς όλους τους εκπαιδευτικούς για συγκέντρωση ιστορικών και λαογραφικών στοιχείων του τόπου όπου υπηρετούσαν. Η μελέτη δημοσιεύτηκε αργότερα (1868) στην «Εφημερίδα των Φιλομαθών» και αναφέρει τα ονόματα οπλαρχηγών της Επανάστασης που γεννήθηκαν στην Αρτοτίνα όπως «ο αείμνηστος Διάκος, ο Καλτσάς, ο Σιαφάκας κλπ». <br /> 2. Το υπ’ αρ. 687 / 10.01.1865 Πιστοποιητικό του Δημάρχου Κροκυλίου (ο Δήμος είχε χειμερινή πρωτεύουσα τους Πενταγιούς και θερινή την Αρτοτίνα), περί των «πλησιεστέρων και ζώντων συγγενών του υπέρ πατρίδος τεθνεώτος και εν των Ιερώ Αγώνι πεσόντος οπλαρχηγού Διάκου», μετά από αίτηση του ανιψιού του Διάκου (παιδιού της Σοφίας) Παπαβασίλη Κουστα προκειμένου να υποβληθεί στην Εξεταστική Επιτροπή των Αγωνιστών, σύμφωνα με το από 31.12.1864 Β.Δ «περί των κατά τον υπέρ Ανεξαρτησίας αγώνα εκδουλεύσεων και θυσιών». <br /> Το Πιστοποιητικό αυτό που πρώτος ανακάλυψε ο διακεκριμένος ιστορικός, ερευνητής και συγγραφέας Τάκης Λάππας το 1946, βρίσκεται στα Αρχεία Αγωνιστών της Εθνικής Βιβλιοθήκης. <br /> Ακολουθεί αυτούσιο το Πιστοποιητικό.<br /> « '' Βασίλειον της Ελλάδος<br /> Αριθ΄ 687 Ο Δήμαρχος Κροκυλείου<br /> πιστοποιεί ότι:<br /> <strong>Πλησιέστεροι και ζώντες συγγενείς του υπέρ πατρίδος τεθνεώτος και εν τω Ιερώ Αγώνι πεσόντος οπλαρχηγού Διάκου, είναι οι εξής:</strong><br /> 1) Παπαβασίλειος Κούστας, κάτοικος Αρτοτίνης, ανεψιός επ’ αδελφή ονόματι Σοφίας, μη επιζώσης<br /> 2) Ιωάννης Κούστας, ομοίως.<br /> 3) Γκόλφω σύζυγος Δημητρίου Τσόλη, κάτοικος Κωστάρτσας<br /> 4) Φέγγω σύζυγος Αθανασίου Ζαρονίκου, κάτοικος Αρτοτίνης<br /> 5) Αικατερίνη σύζυγος Δημητρίου Κολοβού, κάτοικος Αρτοτίνης<br /> 6) Ζωϊτσα χήρα Δημ. Τζουβελέκου, κάτοικος Κολοκυθιάς Υπάτης, ανεψιά εκ της ιδίας αδελφής<br /> 7) Κωνσταντίνος, Γεώργιος, Νικόλαος, Αντώνιος και Αικατερίνη χήρα Παπαδημητρίου, κάτοικοι Αρτοτίνης, τέκνα του αποβιώσαντος Αποστόλου Κούστα, ανεψιού του ποτέ Διάκου, επ’ αδελφή.<br /> 8) Γκόλφω σύζυγος Ιωάννου Ράϊκου, κάτοικος Αρτοτίνης, ανεψιά εξ ανεψιάς αυτού, ήτοι εγγονή της αδελφής του Σοφίας.<br /> 9) Δήμος Μασαβέτας, κάτοικος Άνω Μουσουνίτσας της Παρνασίδος, ανεψιός επ’ αδελφώ ονόματι Κώστας Μασσαβέτας, φονευθέντος εις την ιδίαν μάχην.<br /> 10) Θεοδώρα χήρα Γεωργίου Κελεστοπούλου, ανεψιά, ήτοι θυγάτηρ του ποτέ Μασαβέτα, κάτοικος Άνω Μουσουνίτσας της Παρνασσίδος.<br /> 11) Προσέτι δύο τέκνα του αποθανόντος Γούλα Κωνσταντίνου Μασαβέτα, ήτοι του ρηθέντος αδελφού του, των οποίων τα ονόματα δεν μας είναι ακριβώς γνωστά.<br /> 12) Κρουστάλλω χήρα Μάλου, κάτοικος Μαυρολιθαρίου της Παρνασσίδος, Αικατερίνη χήρα Παναγή Βλάχου, κάτοικος Αρτοτίνης του Δήμου μας, Βλάχα χήρα Καραδήμα, κάτοικος Τριβιδίου, τέκνα επ’ αδελφή του Διάκου, ονόματι Καλομοίρας, μη επιζώσης.<br /> 13) Αικατερίνη σύζυγος Κ. Ρουφαγάλα, κάτοικος Αρτοτίνης, Κυρούλα χήρα Ιωάννου Ζάβαλη, κάτοικος επίσης, Ευφροσύνη σύζυγος Ιωαν. Δ. Τσιτσή, κάτοικος επίσης, Ιωάννης και Γεώργιος Σταμάτης και Καλομοίρα Γεωργ. Σταμάτη, κάτοικοι επίσης, έγγονοι της ανωτέρω αδελφής του Καλομοίρας<br /> Εν Πενταγιοίς τη 10 Ιανουαρίου 1865.<br /> Ο Δήμαρχος<br /> (Τ.Σ.) Γ. Αναγ. Κόταρης »<br /> Πρόκειται, από νομική άποψη, για Πιστοποιητικό οικογενειακής καταστάσεως του Αθαν. Διάκου που χορηγείται από τον, καθ’ ύλη αρμόδιο, Δήμαρχο του τόπου γέννησης του προσώπου στο οποίο αναφέρεται δηλ. τον Αθαν. Διάκο και περιλαμβάνει όλους τους επιζώντες τότε συγγενείς του, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους. <br /> 3. Ο Βοιωτός καθηγητής – Υφηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεωρ. Κρέμος (1839 – 1926) στα «Ιστορικά Επανορθώματα», δημοσιευμένα στο περιοδικό «Απόλλων», το έτος 1883, μετά από επιτόπια επίσκεψή του στην Αρτοτίνα (και στην Άνω Μουσουνίτσα) στη δεκαετία του 1870 και αυθεντική πληροφόρηση που έλαβε από, τουλάχιστον, δύο πρόσωπα τα οποία και κατονομάζει δηλ. τον Ιωάννη Κούστα, γυιό της αδελφής του Ήρωα Σοφίας, φύλακα τότε στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, καθώς επίσης και τον Αθανάσιο Ζαρονίκο, σύζυγο της κόρης της Σοφίας Φέγγως (παράγ. 2 και 4 Πιστοποιητικού Δημάρχου Κροκυλίου), επιβεβαιώνει πλήρως το περιεχόμενο του ανωτέρω Πιστοποιητικού, συμπληρώνοντας το μάλιστα σε τρία σημεία του:<br /> i) Ο πατέρας του Διάκου «Γεώργιος» πήγε από την Άνω Μουσουνίτσα στην Αρτοτίνα κοντά στο θείο του Αθανάσιο Γραμματικό σαν «ψυχοπαίδι» (άτυπη υιοθεσία με σύγχρονους όρους) και έγινε, έκτοτε, γνωστός με το επώνυμο «Ψυχογυιός». Παντρεύτηκε την Αρτοτινή Χρυσούλα Καφούρα ή Μπουκουβάλα με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά (Σοφία, Καλομοίρα, Αποστόλης, Κωνσταντίνος, Αθανάσιος).<br /> ii) Τα υπό στοιχεία 3, 4, 5 πρόσωπα (Γκόλφω, Φέγγω, Αικατερίνη) ήταν τέκνα της Σοφίας.<br /> iii) Ο τέταρτος γιος «Κωνσταντίνος, Μασσαβέτης επωνομασθείς εκ του θετού αυτού πατρός, εγέννησε δύο υιούς οίτινες ονομάσθησαν: 1. Γεώργιος 2. Δήμος» (παραγρ. 9 και 11 του Πιστοποιητικού).<br /> Ο Κρέμος ανακάλυψε, επίσης, στα χέρια του Ιωάννη Κούστα, το διορισμό του Διάκου ως «παντούρη και καπετάνιου» της Λειβαδιάς με ημερομηνία 26 Οκτωβρίου 1820. Το έγγραφο κατατέθηκε από τον Κρέμο στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρία (Τάκη Λάππα «Θανάσης Διάκος» Αθήνα 1949).<br /> 4. Η από 04.01.1859 αίτηση προς τον Βασιλέα της Στάμως Μασαβέτα, χήρας του Κωνσταντίνου, για αύξηση της σύνταξής της αναφέρει «έκτοτε μείνασα χήρα μετά τριών τέκνων, εξ ων το εν θήλυ κ.λ.π».<br /> Τα τρία παιδιά της Στάμως Μασαβέτα δεν είναι άλλα από αυτά που αναφέρονται στο Πιστοποιητικό του Δημάρχου Κροκυλίου (Δήμος παραγρ. 9, Θεοδώρα παραγρ. 10, Γούλας παραγρ. 11).<br /> 5. Το υπ’ αρ. 1449/08.06.1865 Πιστοποιητικό του Δημάρχου Κυτινίων Κ. Δημόπουλου (έδρα Μαυρολιθάρι) όπου υπαγόταν η Άνω Μουσουνίτσα, που βεβαιώνει την καταγωγή του Δήμου Μασαβέτα και έμμεσα του Κων/νου Μασαβέτα αναφέροντας ότι «ο εκ του χωρίου Άνω Μουσουνίτζης του ημετέρου Δήμου Δημότης ημών Δήμος Μασσαβέτας ετών 46 είναι υιός του Κώστα Μασσαβέτα και εις των κληρονόμων του πατρός αυτού και του αειμνήστου Αθαν. Διάκου αδελφού του πατρός του κ.λ.π». <br /> Η έμμεση αναφορά στην καταγωγή του Κώστα Μασαβέτα οφείλεται, πιθανόν, στο γεγονός ότι ο Δήμαρχος Κυτινίων, καθ’ ύλη αρμόδιος, εγνώριζε ότι ο Κων. Μασαβέτας δεν είχε γεννηθεί στην Άνω Μουσουνίτσα αλλά στην Αρτοτίνα απ’ όπου, σε νεαρή ηλικία, πήγε στην Άνω Μουσουνίτσα και εγκαταστάθηκε, έκτοτε, εκεί μετά την υιοθεσία του από την άτεκνη θεία του Στάμω, σύζυγο του Γιάννη Μασαβέτα (Παρ. Α3ιιι ανωτέρω, Αρ. Βαλαωρίτης «Αθανάσης Διάκος» Αθήναι 1867). Αυτός , ίσως, είναι ο λόγος που ανάγκασε το Δήμο Μασαβέτα να προστρέξει στη βοήθεια του Ιωάννη Μαμούρη (παρ. 6 κατωτέρω).<br /> 6. Ακολουθεί η από 22.06.1865 μαρτυρία του Ιωάννη Μαμούρη (Ιωάννη του Γκούρα).<br /> Αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με την, κατά τον κ. Τσίφτη, πιο «σημαντική μαρτυρία».<br /> Παραθέτουμε αυτούσιο το περιεχόμενο της «μαρτυρίας» Μαμούρη:<br /> «Πιστοποιώ ευσυνειδήτως και επί τη οριζομένη υπό του Νόμου ποινή ότι ο εκ του χωρίου Άνω Μουσουνίτσης του Δήμου Κυτινίων της Παρνασσίδος Κωνταντίνος Μασσαβέτας αδελφός του αειμνήστου Διάκου λαβών τα όπλα κατά τον υπέρ ανεξαρτησίας αγώνα ετάχθη υπό τας αμέσους διαταγάς του αδελφού του έχων μεθ’ ευατού ιδίους στρατιώτας και ετελεύτησεν μαχόμενος εν Αλαμάνα της Φθιώτιδος ηρωϊκώς πλησίον του Διάκου, όστις το σώμα αυτού μετεχειρίσθη ως προπύργιον κατά των άπειρων σφαιρών του εχθρού. Ταύτα συνιδόντες δίδομεν το παρόν εις τον αιτήσαντα υιόν αυτού Δήμον Μασσαβέταν, όπως τω χρησιμεύση όπου δει.<br /> Εν Αθήναις την 22 Ιουνίου 1865<br /> ΙΩ. ΤΟΥ ΓΚΟΥΡΑ<br /> (ιδιόγραφη) »<br /> Απλή ανάγνωση αυτού του «Πιστοποιητικού» οδηγεί στα παρακάτω προφανή συμπεράσματα:<br /> α) Δεν πρόκειται για «Πιστοποιητικό» με την συνήθη νομική έννοια του όρου αφού Πιστοποιητικά εκδίδονται από τις, κατά το νόμο, εξουσιοδοτημένες αρχές και μόνον. Εδώ πρόκειται, στην καλλίτερη περίπτωση, για μία υπεύθυνη δήλωση ενός ιδιώτη (Μαμούρη) προς ένα επίσης ιδιώτη (Δήμος Μασαβέτας) με μόνη ιδιότητα του πρώτου αυτή του συμπολεμιστή τόσο του Κων/νου Μασαβέτα όσο και του αδελφού του Αθανασίου Διάκου.<br /> β) Σε ότι αφορά στο περιεχόμενο της «βεβαίωσης»: βεβαιώνει στοιχεία όπως τόπο καταγωγής (ακριβέστερα: τόπο κατοικίας) και ονοματεπώνυμο δηλαδή στοιχεία ταυτότητας του Κων/νου Μασαβέτα και μόνον. Η αναφορά στη βεβαίωση της ιδιότητας του Κων/νου Μασαβέτα ως αδελφού του Αθ. Διάκου, ακριβής αυτή καθ’ εαυτή, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως μία προσθήκη συναισθηματικής φύσεως λόγω της εθνικής φόρτισης και συγκίνησης που προκαλούσε, ιδιαίτερα εκείνη τη χρονική περίοδο, η θρυλική μορφή του Ήρωα της Αλαμάνας.<br /> γ) Δεν προκύπτει από τη βεβαίωση Μαμούρη η ταύτιση τόπου καταγωγής/κατοικίας και επωνύμου του Αθαν. Διάκου με τα αντίστοιχα στοιχεία ταυτότητος του αδελφού του Κων/νου Μασαβέτα. Η πιθανότητα ταύτισης μόνον ως αληθοφανής και εικαζόμενη θα μπορούσε να θεωρηθεί αν δεν διαψευδόταν πανηγυρικά από την απλή διασταύρωση των επισήμων στοιχείων που περιέχονται στο παρόν σημείωμα. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε ακόμη και τον Δρα Λουκάτο να βασίσει, εντελώς αβασάνιστα, όλη την επιχειρηματολογία του γύρω από την γενέτειρα αλλά και το επώνυμο του Διάκου στην βεβαίωση Μαμούρη (Επιστημονικό Συμπόσιο «200 χρόνια από τη γέννηση του Αθανάσιου Διάκου» Αθήνα, 1992).<br /> <br /> 7. Ο κύκλος των επίσημων στοιχείων κλείνει με την υπ’ αρ. 138/22.06.1865 αίτηση του Δήμου Μασσαβέτα προς το Νομάρχη Αττικής και Βοιωτίας για κληρονομιά της σύνταξης που είχε χορηγηθεί, ήδη από το 1837, στη μητέρα του Στάμω ως χήρας του πολεμιστή Κων/νου Μασαβέτα.<br /> Η αίτηση συνοδεύεται από το Πιστοποιητικό του Δημάρχου Κυτινίων (παραγρ. Β5 ανωτέρω) και, ίσως, επειδή αυτό το Πιστοποιητικό δεν βεβαιώνει στοιχεία του Κων/νου Μασαβέτα, τα οποία φαίνεται έπαιζαν σημαντικό ρόλο, ο γιος του Δήμος κατέφυγε στον Ιωάννη Μαμούρη (παραγρ. Β6 ανωτέρω) προκειμένου ο τελευταίος, αν και τυπικά τελείως αναρμόδιος αλλά με την αίγλη του συμπολεμιστή, να βεβαιώσει τον τόπο καταγωγής του πατέρα του. <br /> Η ταύτιση της ημερομηνίας της «βεβαίωσης» Μαμούρη με αυτή της αίτησής του ουδεμία, σχεδόν, αμφιβολία αφήνει για την επικουρική χρήση της στην υποστήριξη της αίτησης του Δήμου Μασαβέτα.<br /> Αθαν. Γ. Βήλος<br /> Βασ. Γεωργίου 37 - ΧαλάνδριΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-81568889700376502602010-11-21T10:14:00.000+02:002010-11-21T10:14:22.237+02:00ANCIENT MYCENEAN NAMES <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj51d_NsFSoI-CWPwakDnqIDXZow1urcKY3_a-SCDYpTemCaMvCdJOBimAVdcFhjdMLc9dCNf2U2amaZRxZwNVr7M3iWr-HLsfAdd6gt7qIA1erzUx3ZqAXIUaJoVO0wjMjbTNmNJYY3wg/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ox="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj51d_NsFSoI-CWPwakDnqIDXZow1urcKY3_a-SCDYpTemCaMvCdJOBimAVdcFhjdMLc9dCNf2U2amaZRxZwNVr7M3iWr-HLsfAdd6gt7qIA1erzUx3ZqAXIUaJoVO0wjMjbTNmNJYY3wg/s1600/1GYSACANVB9C3CAQD6ST2CA284PNMCAPLXW90CAKMMVPHCAM0UH74CAF11N2PCA7K037GCAQ708ZJCA2MPMFWCA3NBMC5CAR5CYS3CA3P490QCAAXNFI3CA3AA60KCAHQSU5YCACD34DHCAAOAFNXCAJAY4CE.jpg" /></a>ΑΡΧΑΙΑ ΜΥΚΗΝΑΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Οι αρχαίοι πίστευαν στην δύναμη και την ορθότητα του ονόματος (βλ. Πλάτωνος Κρατύλου, Περί Ορθότητος των Ονομάτων) γι΄ αυτό και πρέπει να προσέχουμε τι όνομα δίνουμε στο παιδι μας</div><strong>1) Ονόματα ολόιδια με τα σημερινά και τα αρχαιοελληνικά.</strong><br /> Άγγελος, Αχιλλεύς, Aιγεύς, Aιγύπτιος, Αλέξανδρος, Αλκαίος, Άνυτος, ΑρχέλαFος, Άτταλος, Aύλων, Δευκαλίων, Έκτωρ, Ευμένης, Ήρα, Θηβαία, Θηβαΐς, Θησεύς, Kόδρος, Kύπριος, Kύψελος, Mάριος, Mήνα, Mυρτώ, Ξάνθος, Ξούθος, Παρνασός, Πλάτων, Πρωτεύς, Πυθεύς, Σίμος, Σίμων, Φαιστός, Φοινίκια, Ψελλός, Αμφιάλη, Αλφειός, Σφακτηρία, Πραξιτέλης.<br /> <strong>2) Ονόματα περίπου ίδια με τα Αρχαιοελληνικά και τα σημερινά</strong><br /> <strong>Αρχικό όνομα - παράγει</strong><br /> ΑγάFων -&gt; Αγάθων<br /> Αγάθος -&gt; Αγάθων<br /> Αδράστιος -&gt; Άδραστος<br /> Αλεξεύς -&gt; Αλέξιος<br /> Αντάος -&gt; Ανταίος<br /> <a name='more'></a>Αρτέμιτος -&gt; Αρτέμης Αταλάνσιος -&gt; Αταλάντη<br /> Zακύνσιοι -&gt; Zακύνθιοι<br /> Zεφυράων -&gt; Zέφυρος<br /> Kάντανος -&gt; Kάνδανος<br /> Kορίνσιοι -&gt; Kορίνθιοι<br /> Λεύκτρον -&gt; Λεύκτρα<br /> Παμβούτας -&gt; Πανταβούτας<br /> Ποσειδάϊον -&gt; Ποσειδών<br /> Φιλημένος -&gt; Αγαπητός<br /> Ωγυγος -&gt; Ωγυγία<br /> <br /> 3) Ονόματα άγνωστα, που δύσκολα μπορούν να συγκριθούν με τα αρχαιοελληνικά, αλλά ΕINAI ΕΛΛHNIKA.<br /> <br /> Ακύδριος, Αλύσκεια, Αλφαιεύς, ΑμάθοFος, Αμφιδώρα -&gt; Θεοδώρα, Kυνεύς - Kύνιος (Σκύλος), Kυκήτωρ, Kυκλεύς, Kύλλανος, Kρηθεύς, Kοπρεύς, Λάνις, Λαύτας, Mαλάνιος, Πέλλος, Περιμήδης (= σύντροφος του Οδυσσέως), Kόας (Kόης = Επίθετο γνωστού μου Ελληνοαμερικάνου) Kύκαλα, Tόρπεζα -&gt; Tράπεζα, ΔιFονύσοιο -&gt; Διόνυσος, Ασπασίοιο -&gt; Ασπασία.<br /> <br /> 4) Ονόματα που πλησιάζουν ή εξηγούν λέξεις της Αρχαιοελληνικής.<br /> Αγαλλεύς -&gt; Αγάλλομαι<br /> Αγεύς -&gt; Αλκεύς -&gt; Αιγεύς<br /> Αγησία και Αγήταρ -&gt; Αγησίλαος<br /> Αγρόταρ -&gt; Αγρότης<br /> αίγες -&gt; τα κύματα (Aιγαίον το κυματώδες)<br /> Aίγλα -&gt; Aίγλη<br /> Αμαρύνθα -&gt; Αμάρυνθος<br /> Αμνία -&gt; Αμνός -&gt; νεαρό πρόβατο<br /> Αμφιχαράδροιο (σε δύο χαράδρες)<br /> Άνθεμος -&gt; Άνθος Ανίατος<br /> Άνυχος = ο μην έχων όνυχας<br /> γέστρα = στολή<br /> γλαυρόν = σεμνόν<br /> γρίνος = δέρμα<br /> ελλόν = χαρωπόν<br /> καυνός = κακός<br /> κέρκος = ουρά<br /> κίκελος = τροχός<br /> Φαλαρός -&gt; Φάλιος -&gt; Φαλακρός (= λευκομέτωπος)<br /> Φιλοπάτρα -&gt; Kλεοπάτρα<br /> Φιλοτέκτων -&gt; Αρχιτέκτων<br /> 5) Ονόματα που αποτελουν τη ρίζα των λατινικών κλπ. ονομάτων<br /> <br /> Λαβαγέσιος -&gt; ΛάFαγέτας = Λαού ηγέτης -&gt; παράγει το Λαφαγιέτ<br /> <br /> ΛεFόντειο -&gt; Λεβάντε;<br /> <br /> Ίασον, Ίασος, Ιάσων -&gt; ( Ιατρός) Ιήσων -&gt; Ιησούς<br /> <br /> Αλάσιος - Marisa Alasio ( Ιταλίδα ηθοποιός προ 40 ετών)<br /> <br /> Mακέλλας -&gt; Macellaria = Xασάπικο στα ιταλικά αλλά και το λατινικό όνομα Macellus και η νεοελληνική υιοθετημένη φράση “έγινε μακελειό”.<br /> <br /> Πόντιος -&gt; Pontius Pilatus. Ποντικός = αυτός που διασχίζει τον Πόντο ή γεφυροποιός. (Σημ: Ο Πόντιος στην καταγωγή στα αρχαία λεγόταν Ποντικός.)<br /> <br /> 6) Ονόματα<br /> <br /> Αγησία, Αλκεύς, Δαίαλος,<br /> <br /> Δάνις, Δεύκιος, Ελάτρα,<br /> <br /> Ερίθα, Θαλεύς, Ίας,<br /> <br /> Ίδα, Ιθαία, Ινάς,<br /> <br /> Ιφιμέδεια, Kάρτεια, Kράνιος,<br /> <br /> Λάνις, Mάνω, Mυρτιλίς,<br /> <br /> Mυρτίς, Πανδίας, Πριαμεία,<br /> <br /> Πτολίων, Πύρις, Ρέαμος,<br /> <br /> Tερμίλη, Tερπία, Xαρίσιος.ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-44144541831517856922010-09-20T12:10:00.000+03:002010-09-20T12:10:13.594+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBUIxmXlEkzeQlDuRvE96S-KCvrhd1_Jbue1oVK7IHgAx0qar6fHOtNLQVq_LpQtE79s_EDDb-5zBRG9rZdkfC-GUtAf72AH0PIWbZJNhymfuUCw0psVKjgLiA78G5nzvnIEx-AqzBr9E/s1600/HSDHH.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" qx="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBUIxmXlEkzeQlDuRvE96S-KCvrhd1_Jbue1oVK7IHgAx0qar6fHOtNLQVq_LpQtE79s_EDDb-5zBRG9rZdkfC-GUtAf72AH0PIWbZJNhymfuUCw0psVKjgLiA78G5nzvnIEx-AqzBr9E/s320/HSDHH.jpg" /></a></div>Δώστε το DNA σας και δείτε το γενεολογικό σας δέντρο!<br /> Η μανία με τα γενεαλογικά δέντρα καλά κρατεί. Για την ακρίβεια, έχει «εξαπολυθεί» στο Διαδίκτυο και προχωρεί ακάθεκτη, ενώ μόλις έκανε την επίσημη πρώτη της εμφάνιση αμερικανική ιστοσελίδα ανάλογων προδιαγραφών, που υπόσχεται να δώσει πληροφορίες χρησιμοποιώντας και το DNA.<br /> Η αρχή της κυρίαρχης σήμερα τάσης έγινε αναμφισβήτητα το 1976, όταν ο συγγραφέας Alex Haley εξέδωσε το βιβλίο «Roots», αποτέλεσμα της πολύχρονης έρευνας γύρω από τις ρίζες του.<br /> Ο επίμονος Αφροαμερικανός κατόρθωσε να ξετυλίξει το κουβάρι του γενεαλογικού του δέντρου και να φτάσει μέχρι την αφρικανική ήπειρο και το γενάρχη Kunta Kinte, που «πρωταγωνίστησε» σε μεταφορά του βιβλίου στην τηλεόραση, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία και σπέρνοντας παράλληλα το ζιζάνιο της αναζήτησης των προγόνων. Τριάντα χρόνια αργότερα το σαφάρι για τις οικογενειακές ρίζες σαρώνει το Διαδίκτυο, με ιστοσελίδες που σημειώνουν ρεκόρ επισκεψιμότητας και με την αναζήτηση των γενεαλογικών δέντρων να καταλαμβάνει μία από τις πρώτες θέσεις μαζί με το σεξ, τα οικονομικά και τα σπορ.<br /> <a name='more'></a>Ερευνούν για σας<br /> Το ενδιαφέρον μεταλλάχθηκε σε μανία χάρη στην τεχνολογική πρόοδο. Το να ψάχνει κανείς σε σκονισμένα ληξιαρχικά κιτάπια δήμων και κοινοτήτων δεν είναι ό,τι καλύτερο, όταν όμως με ένα απλό κλικάρισμα μπορεί κάποιος να εντοπίσει ένα άτομο –συγγενή ή μη– μέσα από δημόσια αρχεία και ειδικές πηγές, τότε ακόμη και ο πιο αδιάφορος για την ταυτότητά του πολίτης θα μπει στον πειρασμό να το επιχειρήσει.<br /> Οι ιστοσελίδες που ασχολούνται με τη δημιουργία των ψηφιακών γενεαλογικών δέντρων ουσιαστικά υποδύονται το ρόλο του άτυπου ερευνητή ή μάλλον παρέχουν τα κατάλληλα εργαλεία για την έρευνα του κάθε χρήστη. Αρχικά αντλούν στοιχεία από άλλα sites, για παράδειγμα από τις αποκαλούμενες και κοινωνικές ιστοσελίδες, όπως οι Facebook και MySpace (ή τώρα πια OpenSpace), καθώς και από online δημοτολόγια.<br /> Είναι σε άμεση επικοινωνία μεταξύ τους για να καλύπτουν η μία τα κενά της άλλης και, τέλος, παρέχουν τη δυνατότητα στους χρήστες να ανεβάζουν υλικό –ακόμη και φωτογραφικό– σχετικό με την οικογένεια και τους συγγενείς τους.<br /> Η εμφάνιση του ολοκαίνουργιου www.genetree.com, που σκοπεύει να συνδυάσει τη σύγχρονη τεχνολογία και τα κοινά δεδομένα που μοιράζονται οι χρήστες του net με την Ιατρική και τα στοιχεία που αυτή μπορεί να διαθέσει μέσω του DNA, έχει ήδη προκαλέσει το ζωηρό ενδιαφέρον των Αμερικανών «κυνηγών» της οικογενειακής ιστορίας.<br /> Το εγχείρημα βασίζεται στη «συλλογή» των εταιριών της οικογένειας δισεκατομμυριούχων Sorenson –του πατρός James Levoy και του υιού James Lee– από την Γιούτα των ΗΠΑ και η ιστοσελίδα έχει πρόσβαση στην πλούσια βάση δεδομένων που διαθέτει το Μοριακό Γενεαλογικό Ιδρυμα της οικογένειας (Sorenson Molecular Genealogy Foundation).<br /> Οπως μάλιστα σχολίασε ο Chief Executive του site, James Lee Sorenson, «το Gene Tree παρέχει ένα διασκεδαστικό και συναρπαστικό τρόπο να έρχεται κανείς σε επαφή με τους φίλους και τους συγγενείς του, ενώ παράλληλα του δίνει την ευκαιρία να δημιουργήσει μια ανεκτίμητη κληρονομιά για τα μελλοντικά μέλη της οικογένειας».<br /> πηγη: e-tiposΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-80824892145120182962010-09-16T15:27:00.000+03:002010-09-16T15:27:40.714+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeusZDrDzpg9AXUjBVhpxiSovOKXR5NnrxDgUZfsA1xsll99mqBsDvs6cnS-VcmfBJiJ6O3mTiS0-Sn5bgvygt13dDR-MlZPuq05vY3dljgjbleYtRDwR2UbLwODHl5Wcn4ShvoeNOask/s1600/%CE%9E%CE%9E%CE%93%CE%97%CE%9E%CE%93%CE%97%CE%9E%CE%93.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" qx="true" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeusZDrDzpg9AXUjBVhpxiSovOKXR5NnrxDgUZfsA1xsll99mqBsDvs6cnS-VcmfBJiJ6O3mTiS0-Sn5bgvygt13dDR-MlZPuq05vY3dljgjbleYtRDwR2UbLwODHl5Wcn4ShvoeNOask/s320/%CE%9E%CE%9E%CE%93%CE%97%CE%9E%CE%93%CE%97%CE%9E%CE%93.jpg" /></a></div>ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ <br /> <br /> Μεγάλη έρευνα της γενετικής σύστασης των Ευρωπαίων με βάση 500.000 γενετικούς δείκτες<br /> Μια μεγάλη καινούρια έρευνα για την γενετική σύσταση των Ευρωπαίων δημοσιευθηκε στο Current Biology.<br /> Προηγούμενες έρευνες είτε χρησιμοποίησαν έναν περιορισμένο αριθμό γενετικών δεικτών, είτε μικρό αριθμό ατόμων από λίγους πληθυσμούς, είτε Ευρωαμερικανούς οι οποίοι δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ασφαλείς αντιπρόσωποι των Ευρωπαϊκών λαών.<br /> Η καινούρια έρευνα χρησιμοποίησε ένα τσιπ της Affymetrix που επιτρέπει την ταυτόχρονη μελέτη 500.000 πολυμορφισμών του αυτοσωματικού DNA ενώ συμπεριέλαβε και πάνω από 2.500 άτομα από μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου και ενός δείγματος 51 Ελλήνων από τη Βόρειο Ελλάδα.<br /> Τα κύρια συμπεράσματα της Έρευνας είναι τα εξής:Οι Ευρωπαίοι είναι αρκετά ομοιογενείς γενετικά. Η γεωγραφία εξηγεί ένα μικρό μέρος της γενετικής τους σύστασης.Υπάρχει ένα γενετικό συνεχές, και κανένας πληθυσμός, με εξαίρεση τους Φινλανδούς δεν φαίνεται να είναι γενετικά απομονωμένος από τους υπόλοιπους.Η ομοιογένεια όμως δεν σημαίνει και έλλειψη διαφορών.<br /> <a name='more'></a><br /> Τα άτομα που ανήκουν στην ίδια εθνότητα τείνουν να είναι γενετικά κοντά μεταξύ τους, και να είναι διαφοροποιημένα από άτομα άλλων εθνοτήτων.Ορισμένες εθνότητες φαίνεται να μην παρουσιάζουν επικάλυψη (π.χ. Ισπανοί ES1, ES2 και Σουηδοί SE). Άλλες φαίνεται να χωρίζονται εσωτερικά σε δυο γενετικά ξεχωριστά υποσύνολα (Ισπανοί ΕS1 και ΕS2 από τη Βαρκελώνη). Ορισμένες εθνότητες φέρονται να έχουν μεγάλη αμοιβαία επικάλυψη (Ιρλανδοί IE και Βρετανοί από το Λονδίνο UK). Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει ασύμμετρη επικάλυψη (π.χ. από την πρώην Γιουγκοσλαβία YU στους Έλληνες EL αλλά όχι το αντίθετο).<br /> Οι πληθυσμοί της νοτίου Ευρώπης παρουσιάζουν μεγαλύτερη ετεροζυγωτία και μικρότερη ανισορροπία συνδέσμων, ενώ δεν παρουσιάζεται τέτοια διαφοροποίηση κατά τον άξονα ανατολής-δύσης.Άρα ο πληθυσμός της Ευρώπης προήλθε μάλλον από το νότο προς τον βορρά, όπως δηλώνουν και τα αρχαιολογικά στοιχεία.<br /> Αυτή η μελέτη καταδεικνύει πως οι Ευρωπαϊκές εθνότητες δεν αποτελούν μόνο πολιτιστικές οντότητες, τεχνητά κατασκευάσματα βασισμένα σε μύθους κοινής καταγωγής. Αντιθέτως αποτελούν σε κάποιο βαθμό και βιολογικές οντότητες. Τώρα πια είναι δυνατόν η ταυτοποίηση σε μεγάλο βαθμό της υποπεριοχής της Ευρώπης από την οποία προέρχεται ένας άνθρωπος.<br /> <strong>Σχετικά με τους Έλληνες βλέπουμε πως δεν υπάρχει επικάλυψη με άλλους λαούς που μελετήθηκαν στο συγκεκριμένο άρθρο, με εξαίρεση κάποιους από την πρώην Γιουγκοσλαβία που ομοιάζουν με τους Έλληνες.</strong>Οι κοντινότεροι λαοί στο συγκεκριμένο δείγμα είναι οι πρώην Γιουγκοσλάβοι και οι Ιταλοί. Οι μεν βρίσκονται ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τσέχους και Πολωνούς, οι δε βρίσκονται ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ισπανούς.Αυτά τα στοιχεία δείχνουν μάλλον πως οι μεν Ιταλοί έχουν ομοιότητες τόσο με τους Ισπανούς όσο και με τους Έλληνες, ίσως λόγω του Ελληνικού αποικισμού αλλά και τη διάχυση του Νεολιθικού πολιτισμού από την Ανατολική Μεσόγειο.Οι δε πρώην Γιουγκοσλάβοι φαίνεται να προέρχονται τόσο από τους κατερχόμενους Σλάβους όσο και από προ-Σλαβικούς Βαλκανικούς πληθυσμούς.ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-17035753859474730932010-02-16T23:00:00.000+02:002014-01-05T15:38:30.611+02:00ΤΟ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΛΕΒΟΓΙΑΝΝΗ (ΤΩ ΛΕΒΑΪΙΑΝΝΑΔΩ) ΣΤΗΝ ΚΩΜΙΑΚΗ<br /> <br /> του φιλόλογου Νίκου Ι. Λεβογιάννη<br /> <strong>Η&nbsp;παράδοση</strong><br /> Σύμφωνα με την παράδοση, που είναι ευρύτατα διαδεδομένη από γενιά σε γενιά στους Λεβαϊιαννάδες, το παρατσούκλι «Λεβαϊιάννης» δημιουργήθηκε ως εξής : <br /> Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας δεν ήταν εύκολα τα ταξίδια. Για να ταξιδέψει κάποιος έπρεπε να βρει καϊκι, που θα πήγαινε σε κάποιο από τα λιμάνια του Αιγαίου, τη Σμύρνη, την Πόλη, τον Πειραιά. Συνήθως εκείνοι που ταξίδευαν, μπάρκαραν στα καϊκια ως πλήρωμα. Προφανώς έτσι πλήρωναν το ναύλο τους, δουλεύοντας μέσα στο καϊκι.<br /> Εκείνος λοιπόν, ο πρώτος πρόγονος των Λεβαϊιαννάδω, ο Γιάννης, κατά πάσα πιθανότητα βοσκός από την Κωμιακή, που το πρώτο παρατσούκλι του (επίθετο) φαίνεται πως ήταν Κόχυλας, κάποτε χρειάστηκε να ταξιδέψει και μπάρκαρε απ’ το λιμνάρι τση Κεράς στην Αγιά σε κάποιο καϊκι με προορισμό μάλλον τη Σμύρνη. Στη διάρκεια του πολυήμερου ταξιδιού ο Γιάννης ο Κόχυλας1, δούλευε μέσα στο καϊκι μαζί με άλλους συνταξιδιώτες στο βιράρισμα των κάβων και των σχοινιών στα πανιά και τα παλάγκα του καϊκιού.<br /> Το βιράρισμα ή λεβάρισμα των σχοινιών γινόταν από πολλούς ναύτες μαζί ρυθμικά και δεν ήταν εύκολη αυτή η ομαδική εργασία. <br /> Το λέβα και το βίρα ήταν λέξεις που έδιναν το σύνθημα και το ρυθμό στο βιράρισμα του κάβου, στο τέντωμα των πανιών, στο μάζεμα της άγκυρας του καϊκιού. Η λέξη «λέβα» προέρχεται από τη ναυτική Ιταλική λέξη leva (βίρα)2. <a name='more'></a><br /> Προφανώς ο Γιάννης, βοσκός όντας, δεν είχε σχέση με τη θάλασσα. Οι Κωμιακίτες εξ άλλου ζούσαν μακριά από τη θάλασσα στην απόκρημνη περιοχή που ήταν χτισμένο το χωριό και δεν ήταν καν ορατό απ’ τη θάλασσα για το φόβο των πειρατών. <br /> Φυσιολογικά λοιπόν ο Γιάννης είχε άγνοια από ναυτικές εργασίες και δυσκολευόταν να προσαρμοστεί και να συντονιστεί στο ρυθμό αυτής της ομαδικής δουλειάς και οι άλλοι του φώναζαν συνέχεια: «Λέβα- Ιιάννη, λέβα-Ιιάννη, λέβα-Ιιάννη». <br /> Το περιστατικό αυτό έμεινε να συζητιέται ως καλαμπούρι για πολύ καιρό και το σύνθημα «Λέβα-Ιιάννη», που μεταφέρθηκε στο χωριό προφανώς από άλλους συνταξιδιώτες χωριανούς, σχολιά-στηκε, άρεσε, προκαλούσε γέλιο και έγινε συνεπώς καλαμπούρι και έμεινε. Οι Κωμιακίτες εξ άλλου ήταν και συνεχίζουν να είναι γνωστοί για τα πειράγματά τους.<br /> Έτσι από στόμα σε στόμα «έκατσαν» στο Γιάννη Κόχυλα το παρατσούκλι «ο Λεβαϊιάννης».<br /> Αργότερα στην Κωμιακή του έβγαλαν και κοτσάκι: <br /> Λέβα-Ιιάννη,Λέβα-Ιιάννη <br /> μα ο πειρασμός σε βάνει.<br /> Τελικά, όπως συνήθως συμβαίνει, επικράτησε το παρατσούκλι αυτό του παλιού επιθέτου, ίσως ήταν και ηχητικά καλύτερο και αυτός και οι απόγονοί του με το παρατσούκλι Λεβαϊιάννης-Λεβαϊιαννάδες ήταν έκτοτε αναγνωρίσιμοι στο χωριό.<br /> Το παλιό παρατσούκλι-επίθετο Κόχυλας ξεχάστηκε ολοκλη-ρωτικά και δεν συναντάται ούτε στις μέχρι σήμερα γνωστές γραπτές πηγές<br /> Αργότερα κάποιος γραμματιζούμενος προφανώς, μετέτρεψε στα χαρτιά το Λεβαϊιάννης σε Λεβαγιανόπουλος-Λεβογιανόπουλος-Λεβογιάννης και από κάποια στιγμή το παρατσούκλι Λεβαϊιάννης, εξωραϊσμένο σε Λεβογιάννης, έγινε το επίθετο σ’ αυτό το μεγάλο σόι της Κωμιακής. <br /> Πότε συνέβησαν αυτές οι μεταβολές είναι προς το παρόν άγνωστο. <br /> Το γεγονός ότι δεν έχει βρεθεί το παρατσούκλι-επίθετο Κόχυλας σε γραπτή πηγή ή σε τοπωνύπιο στην Κωμιακή, υποδηλώνει ότι αυτή η γλωσσική μεταβολή συνέβη πολύ παλιά και σίγουρα πριν από την συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους. <br /> Αυτό επιβεβαιώνεται και από την ύπαρξη του τοπωνυμίου «στη σκάλα του Λεβαϊιάννη»3. <br /> Εξ άλλου οργανωμένη καταγραφή επιθέτων για ολόκληρο τον πληθυσμό άρχισε να γίνεται με τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους μετά την Επανάσταση του 1821. <br /> Στον προφορικό λόγο4 και στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα της Κωμιακής ακόμη και σήμερα το επίθετο «Λεβογιάννης» προφέρεται «Λεβαϊιάννης», ιδιαίτερα όταν είναι α΄συνθετικό σε ονόματα, π.χ.Λεβαϊιαννο-ϊιάννης, Λεβαϊιαννοέργης, Λεβαϊιαννονι-κόλας, Λεβα Λεβαϊιαννομητσος, Λεβαϊιαννο-σοφιά, Λεβαϊιαννο-μαρία, Λεβαϊιαννο-ιάννενα.<br /> Οι γραπτές πηγές<br /> Στις γραπτές πηγές, από τα μέχρι τώρα τουλάχιστον δεδο-μένα, το επίθετο «Λεβογιάννης» συναντάται κατ’ αρχάς ως Λεβα-γιανόπουλος. <br /> Σε «εμμάρτυρον έγγραφον»5 (μαρτυρικό έγγραφο) με ημερο-μηνία 1 Οκτωβρίου 1805 ενώπιον του Δεσπότη Παροναξίας ο Αποστολής Λεβαγιανόπουλος και ο Κωσταντής της Ανδριαννέτας παρίστανται ως μάρτυρες σε ιδιοκτησιακή διαφορά μεταξύ της Λιανής του Τρυφερού και του Σταμάτη Βεκόπουλου. <br /> Ο Αποστολής Λεβαγιανόπουλος είναι ο πρώτος που συναντάμε στα μέχρι σήμερα έγγραφα που έχουμε υπόψη μας.<br /> Γιος του Αποστολή Λεβαγιανόπουλου είναι ο Ιωάννης Λεβαγιανόπουλος που πρέπει να γεννήθηκε γύρω στα 1810 και πέθανε σε μεγάλη ηλικία, περίπου στα 1898.<br /> Σε πωλητήριο συμβόλαιο με ημερομηνία 13 Οκτωβρίου 1847 ο Ιωάννης Αποστολή Λεβαγιανόπουλος «ποιμήν» αγοράζει οικόπεδο στην Κωμιακή δίπλα στο σπίτι του από τον Παναγιώτη της Λιανής6.<br /> Στον παλαιότερο απογραφικό κατάλογο των κατοίκων της Κωμιακής, που βρίσκεται στα αρχεία της Μητρόπολης Παροναξίας και έχει τίτλο «Απογραφικός πίναξ του χωρίου Κωμιακής του έτους 1853», περιλαμβάνονται 535 κάτοικοι καταγεγραμμένοι κατά οικογένειες και χωρίς αλφαβητική σειρά.<br /> Στον κατάλογο αυτό και στη σειρά 472- 480 καταχωρούνται δύο οικογένειες με το επώνυμο Λεβογιανόπουλος (με ένα ν). Οι δύο αυτές οικογένειες αριθμούν 9 μέλη και είναι οι ακόλουθες:<br /> Α. Ι. Λεβογιανόπουλος<br /> Σοφία σύζυγος<br /> Παρασκευή θυγάτηρ<br /> Ι. Λεβογιανόπουλος<br /> Πλητή σύζυγος<br /> Σταμάτιος υιός του<br /> Δεσποινού θυγάτηρ<br /> Δημήτριος υιός του<br /> Γεώργιος υιός του<br /> 1 Την εκδοχή για το παλιό επίθετο Κόχυλας την έχω πληροφορηθεί από τον πατέρα μου, αλλά γενικότερα υπήρχε ως ανάμνηση σε πολλούς παλιούς από το σόι αυτό. Το επίθετο Κόχυλας, δεν υπάρχει στην Κωμιακή, ούτε στη Νάξο και, εξ όσων ερεύνησα, δεν συναντάται σε δικαιοπρακτικά έγγραφα. Το επίθετο Κόχυλας και Κόχειλας είναι πολύ διαδεδομένο στην Ικαρία και ίδιαίτερα στη Βόρεια Ικαρία..<br /> Σύμφωνα με πληροφορία που μου έδωσε ο Γιώργο Ιω. Χωριανόπουλος (του Θοδωρογιάννη), ο Λεβαϊιάννης, ήταν Ικαριώτης, με το επίθετο Κόχυλας και ήρθε στη Νάξο μέσω Σύρου, όπου δούλευε στα έργα του λιμανιού της Σύρου.<br /> 2Levare = σηκώνω, υψώ νω. <br /> Leva ( προστ. β΄ενικό) = σήκωσε, ύψωσε<br /> 3 Το τοπωνύμιο αυτό βρίσκεται στην περιοχή της Αγιάς προς τη μεριά του ορμίσκου Ιτώνα και συγκεκριμένα στην περιοχή μεταξύ Γαρδάση και Ιτώνα, κάτω από τον κεντρικό δρόμο προς τη θάλασσα. <br /> 4Το σύμφωνο γ αποβάλλεται στην αρχή λέξης προ των φωνηέντων.Η αποβολή δεν είναι ολοκληρωτική. Απομένει συνήθως ο ήχος ενός λεπτού φθόγγου ου ή ι (ημίφωνο j).Βλ. ΚΩΜΙΑΚΗ τ.Β΄, Νίκου Ι.Λεβογιάννη, «Τα βοσκίστικα,το λεξιλόγιο των βοσκών και της βοσκιάς στην Κωμιακή Νάξου», σ.29-30 <br /> 5 Αρχείο Παν. Λιανή<br /> 6 Αρχείο Παν. ΛιανήΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6652634140433104966.post-3538802391151251072010-01-24T16:36:00.000+02:002010-01-24T16:36:11.629+02:00ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΑΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΝΤΕΪΚΑ<br /> <br /> Το χωριό Μαντέϊκα σίγουρα ιδρύθηκε μετά την Επανάσταση του 1821.<br /> Ως κοντινά ιστορικά χωριά -στην ευρύτερη περιοχή όπου ευρίσκεται το χωριό Μαντέϊκα-, προσδιορίζονται (με βάση σχετικές επί μέρους αναφορές το περιγραφικό έργο του καθολικού ιερέως Antonio Pasifico, 1700. Breve Descrizzione Corograffika Del Peloponneso O' Morea Benetia 1700, pp 97, [Γριτσόπουλος, Τ., Ιστορία της Τριπολιτσάς, τ. Α']): Αρκουδόρεμα, Χρυσοβίτσι, Λυκούρεσι, Δαβιά, Πιάνα, Αλωνίσταινα, Βυτίνα, Βάνουκου...<br /> Σε γράμμα του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου του Γ' προς την Αρχιεπισκοπή Δημητσάνης (κατά την ανασύσταση της Επισκοπής, περί το 1718), μνημονεύονται τα χωριά που θα περιλάμβανε η Αρχιεπισκοπή Δημητσάνης. Ανάμεσα στα άλλα αναφέρονται: Αρκουδόρεμα, Χρυσοβίτσι, Πιάνα, Αλωνίσταινα, Ροϊνό, Δαβιά, Συλίμνα, Λυκούρεσι (Γριτσόπουλος, Τ., Η Αρχιεπισκοπή Δημητσάνης και Αργυροκάστρου, σ.220-221).<br /> Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, μετά τους Ενετούς η ευρύτερη περιοχή όπου ευρίσκεται το χωριό Μαντέϊκα υπαγόταν διοικητικά στο Βιλαέτι της Καρύταινας. Ο Τ. Γριτσόπουλος στον Α' τόμο του έργου του Ιστορία της Τριπολιτσάς (σ. 255-256), αναφέρει μεταξύ άλλων τα πλησίστια χωριά: Πιάνα, Λιμποβίσι, Αρκουδόρεμα, Χρυσοβίτσι, Δαβιά Ζαράκοβα, Τσ(ζ)ελεπάκου, ... ...Μερζές, Βάγκος, Μπραήμ (Εφέντη), Καράτουλα, Παύλια, Παλιομοίρι, Ψάρι, Ζουνάτι, Συκιά, Σούλου, Καρβουνάρι, Κατσ(ζ)ήμπαλη...<br /> Από μια πρώτη ανάγνωση των στοιχείων που παραθέτουμε φαίνεται ότι στις αρχές του 1800 δεν υπήρχε το χωριό Λυκούρεσι στην θέση ανάμεσα στο χωριό Χρυσοβίτσι και στο χωριό Μαντέϊκα, όπου τώρα ευρίσκεται ο "Κάμπος της Λυκούρεσης". Η περιοχή αυτή ευρίσκεται πριν από το χωριό Μαντέϊκα και είναι ο χώρος όπου αναπτύχθηκαν, από πλευράς ιδιοκτησιών γής, οι κάτοικοι των Μαντεϊκων στην διάρκεια των 170 περίπου χρόνων της ύπαρξης του χωριού, εξαγοράζοντας ιδιοκτησίες κατοίκων των χωριών: Χρυσοβιτσίου, Πιάνας, Αλωνίσταινας, Τσελεπάκου.<br /> Το χωριό Λυκούρεσι που στις πηγές του 1700 και του 1718 αναφέρεται μαζί με τα άλλα χωριά του Φαλάνθου, στο χρονικό διάστημα στο τέλος του 18ου αιώνα τοποθετείται πλέον ανάμεσα στα άλλα χωριά της Γορτυνίας, στην θέση όπου είναι σήμερα.<br /> &nbsp;Το θέμα αυτό το συνδέουμε και με ιστορικά στοιχεία της προφορικής παράδοσης που θέλει το χωριό Λυκούρεσι να καταστρέφεται ολοσχερώς, από "θεομηνία", ανήμερα του Αη-Λιά (20 Ιουλίου) σε πανηγύρι του χωριού, και τους κατοίκους που επέζησαν να φεύγουν προς τα μέρη της Γορτυνίας.<br /> &nbsp;Σε περιοχή του "Κάμπου της Λυκούρεσης", που σε συμβόλαια πώλησης ιδιοκτησιών αναφέρεται ως θέση "Μέγα Δένδρο", οι κάτοικοι των Μαντεϊκων έχουν εντοπίσει το νεκροταφείο του χωριού Λυκούρεσι και αναφέρουν το μέρος ως περιοχή "Μνήματα". Θα σημειώσουμε το ιδιαίτερο μικροκλίμα της περιοχής "Κάμπος της Λυκούρεσης", το οποίο επηρεάζεται από ρεύματα αέρος που έρχονται από το φαράγγι της Λαγκάδας, περιοχή ιστορικής τοποθεσίας του Δήμου Φαλάνθου, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που ενώνει την περιοχή των Μαντεϊκων με την περιοχή του χωριού Λυκόχια. Πάρα πολλές φορές το νερό στις ποτίστρες για τα πρόβατα, στο πηγάδι που ευρίσκεται στο κέντρο του "Κάμπου της Λυκούρεσης", έχει βρεθεί παγωμένο ακόμη και τον Αύγουστο μήνα.<br /> Το χωριό Μαντέϊκα ιδρύθηκε από δύο αδέλφια και δύο ανήψια/ξαδέλφια με το επώνυμο ΜΑΝΤΗΣ που κατάγονταν από το χωριό Αλωνίσταινα.<br /> &nbsp;Οι ιστορίες που διηγούνταν οι παλαιότεροι αναφέρουν ότι έφυγαν από την Αλωνίσταινα κυνηγημένοι από τους Τούρκους. Ο Προκόπης Μάντης ήταν ένας εξ αυτών. Η δημογραφική - ιστορική έρευνα έδειξε ότι είχε πολεμήσει στα Δερβενάκια και σε άλλες μάχες της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Μετά την Επανάσταση ζήτησε κλήρο από τα προς διανομήν Εθνικά Κτήματα. Αυτά όμως είχαν μπει υποθήκη για τα δάνεια της Αγγλίας.<br /> Οι ιστορίες των παλαιοτέρων ανέφεραν ότι ο Γαλάνης Μάντης τα καλοκαίρια παρέμενε με την οικογένειά του στην θέση Αη-Λιά τον Κάμπο, τοποθεσία στα σημερινά όρια του χωριού Μαντέϊκα όπου το σύνολο των ιδιοκτησιών ανήκει σε κατοίκους Μαντεϊκων. Οι ιδιοκτησίες, μέχρι την δεύτερη γενεά, εκτείνονταν μέχρι την θέση Μούρεση, του χωριού Βάνουκου (Βάγκου).<br /> Πιθανόν ο Γαλάνης Μάντης να ήταν ο πατέρας του Προκόπη Μάντη (πατέρας των: Γαλάνη, Γιαννάκη, Θοδωρή και Μήτρου), και του Γεωργίου Μάντη (πατέρας των: Δήμου, Παναγιώτη, Αποστόλη, και Γιάννη).<br /> Η δημογραφική - ιστορική έρευνα θα συνεχισθεί για να προσδιορίσει επακριβώς η απαρχή του Δένδρου των Μανταίων.<br /> Από την 2η γενεά (από την εγκατάσταση στο χωριό Μαντέϊκα, αμέσως μετά από την Επανάσταση του 1821), τα επώνυμα προσδιορίσθηκαν (άτυπα, κατ΄ αρχάς και εν συνεχεία ορισμένα καταγράφηκαν στα Δημοτολόγια), με βάση το μικρό όνομα του "γενάρχη". Έτσι υπάρχουν οι οικογένειες (Ο αριθμός δόθηκε συμβατικά, με βάση την εγγύτητα συγγένειας και τον χρόνο μετοίκησης στο χωριό Μαντέϊκα, για να διευκολυνθεί η μελέτη και η περιήγηση στην Ιστοσελίδα της Ένωσης των Απανταχού Μανταίων. Η αρχή έγινε με τις οικογένειες των παιδιών του Προκόπη Μάντη) των:<br /> ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΤΩΝ ΙΔΡΥΤΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΝΤΕΪΚΑ:<br /> 1. Γαλάνη Προκόπη Μάντη (Επώνυμο των απογόνων του -τυπικώς ή ατύπως-: ΓΑΛΑΝΗΣ)<br /> 2. Θεόδωρου Προκόπη Μάντη (Επώνυμο των απογόνων του -τυπικώς ή ατύπως-: ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ)<br /> 3. Ιωάννη (Γιαννάκη) Προκόπη Μάντη (Επώνυμο των απογόνων του -τυπικώς ή ατύπως-: ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ)<br /> 4. Δημητρίου (Μήτρου) Προκόπη Μάντη (Προσωνύμιο των απογόνων του: ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ)<br /> 5. Δημητρίου (Δήμου) Γεωργίου Μάντη (Επώνυμο των απογόνων του -τυπικώς ή ατύπως-: ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ)<br /> 6. Παναγιώτη Γεωργίου Μάντη (μόνο επιζήσαν τέκνο η Ιωάννα η οποία παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεωργίου Μάντη - Γεωργακόπουλο, τέκνο του Γεωργίου Μάντη: 9η οικογένεια).<br /> 7. Αποστόλου Γεωργίου Μάντη, ο οποίος νυμφεύθηκε και έζησε στο Κατσίμπαλη Μεγαλοπόλεως.<br /> 8. Ιωάννου Γεωργίου Μάντη, ο οποίος νυμφεύθηκε και έζησε στο Κατσίμπαλη Μεγαλοπόλεως.<br /> 9. Γεωργίου Ιωάννου Μάντη (Επώνυμο των απογόνων του -τυπικώς ή ατύπως-: ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ).<br /> 10. Κωνσταντίνου Γεωργίου Μάντη (Επώνυμο των απογόνων του -τυπικώς ή ατύπως-: ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ).<br /> ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΟΣΩΝ ΜΕΤΟΙΚΗΣΑΝ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΝΤΕΪΚΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ: <br /> 11. Περί τα μέσα του 19ου αιώνα φθάνει από τα μέρη της Γορτυνίας και εγκαθίσταται στα Μαντέϊκα ο Ιωάννης Δημητρίου Σκιπιτάρης (συνομήλικος των μελών της 2ης γενεάς των Μανταίων).<br /> 12. Περί τα τέλη του 19ου αιώνα φθάνει από το Βαλτέτσι στα Μαντέϊκα ο Δήμος Δρακόπουλος, (συνομήλικος των μελών της 3ης γενεάς των Μανταίων) ο οποίος νυμφεύεται την Μαρία κόρη του Γεωργίου Μάντη (9η οικογένεια). Ο Δήμος Δρακόπουλος φέρνει από το Βαλτέτσι και τον αδελφό του Γεώργιο Δρακόπουλο (συνομήλικος, επίσης, των μελών της 3ης γενεάς των Μανταίων) ο οποίος νυμφεύεται και ζει και αυτός στα Μαντέϊκα.<br /> 13. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Νικόλαος Ιωάννου Ζωγόγιαννης από του Τσελεπάκου, (συνομήλικος των μελών της 4ης γενεάς των Μανταίων) νυμφεύεται στα Μαντέϊκα την Δήμητρα, κόρη του Προκόπη Δημητρίου Μάντη (4η οικογένεια) και κατοικεί στα Μαντέϊκα.<br /> 14. Στα τέλη του 20ου αιώνα ο Δημήτριος Λυγερός αγοράζει και ανασκευάζει κατοικία στο χωριό Μαντέϊκα.<br /> http://www.manteika.gr/ΔΕΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣhttp://www.blogger.com/profile/08814168204736919430noreply@blogger.com0