GREEK RIDER

Η απεργία των λιμενεργατών (2)

2009-11-10T18:08:00.009+02:00

Παράνομη έκρινε την απεργία των λιμενεργατών το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Το "σύστημα" προσπαθεί να μην μείνουν άδεια τα ράφια του τις εορταστικές μέρες. Να έχει ο κάθε νοικοκύρης πολλές επιλογές προϊόντων με γεμάτα τα ράφια των καταστημάτων του. Μην τυχόν και δεν έχει πολλά είδη κωλόχαρτου για να διαλέξει και δε λειτουργήσει σωστά η ελεύθερη αγορά του κωλόχαρτου.....

Απλά αρχίζει και γίνεται συνήθεια να κρίνονται παράνομες οι απεργίες και οι αγώνες των εργαζομένων. Ίσως θα πρέπει οι εργαζόμενοι να πρέπει να σκεφτούν άλλες μορφές αγώνα . Δεν ξέρω αν π.χ. οι λευκές "απεργίες" επιτρέπονται ή είναι παράνομες και αυτές . Οι λιμενεργάτες πάντως στη Σκωτία του 1890 είχαν φτάσει στα άκρα αφού προσποιούνταν ατυχήματα και πετούσαν εμπορεύματα μέσα στη θάλασσα ή έκαναν παρόμοιες ζημιές, άλλες εποχές τότε άλλα και τα ήθη και έθιμα...

Η κατάσταση όμως σήμερα δεν επιτρέπει ουσιαστικά αντιδράσεις από τους εργαζόμενους. Τα τελευταία 2 χρόνια η ποινικοποίηση των εργασιακών αγώνων έχει γίνει κουραστική.

Σε κάθε περίπτωση, γιατί η εμπορική επάρκεια της αγοράς έχει γίνει υπέρτατος Νόμος και κριτής κάθε νομιμότητας; Ας μείνουν άδεια τα καταστήματα και άδεια τα μαγαζιά στις γιορτές! Αμερικανάκια είμαστε;

Άλλωστε, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, σε λίγο καιρό δυνατότητα για αγορές προϊόντων θα έχουν μόνο κάποιοι πλούσιοι, ενώ όλοι οι υπόλοιποι θα είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται με σκυμμένο το κεφάλι χωρίς δικαίωμα απεργίας γιατί θα πλήττονται τα συμφέροντα των καταναλωτών .

Για το ιστορικό του θέματος δείτε και προηγούμενο άρθρο μου:Λιμενεργάτες: ένα μοντέλο προς μίμηση (1).

Bloggers, internet και οι επίσημοι θεσμοί

2009-11-10T14:35:00.012+02:00

Image via Wikipedia

Υπάρχει ένα είδος επιφυλακτικής στάσης απέναντι στο ίντερνετ και στα blogs που προέρχεται από δημοκρατικούς ανθρώπους και την επικινδυνότητα της οποίας δεν γνώριζα μέχρι πρόσφατα.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι κατά κανόνα μεγαλύτερης ηλικίας π.χ. 60+ ετών και αντιμετωπίζουν κατ' αρχήν με μεγάλη δυσκολία τις έννοιες του ίντερνετ. Εκτός αν είναι δεξιοί οπότε ακόμη και 30ρηδες να είναι επιτίθενται είτε κατά της ανωνυμίας είτε κατά των ελευθεριών του ίντερνετ γενικότερα.

Κάποιοι από αυτούς βλέπουν σκοπιμότητες εκεί που δεν υπάρχουν επειδή δεν μπορούν να αντιληφθούν πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που σπαταλάνε το χρόνο τους χωρίς να έχουν οικονομικό όφελος. Συνεπώς λένε κάποια σκοπιμότητα θα υπάρχει...Αγνοούν βέβαια εντελώς έννοιες όπως τα wiki ή ο ελεύθερος κώδικας.

Γι' αυτό και είναι καχύποπτοι απέναντι κυρίως στους ανώνυμους μπλόγκερς αλλά και γενικά στην ελευθερία του διαδικτύου.

Αυτοί οι άνθρωποι έμαθαν να λειτουργούν οργανωμένα κάτω από αυστηρές ιεραρχικές δομές: διοικητικό συμβούλιο, πρόεδρος, αρχισυντάκτης, επιτροπές, συμβούλια, ενδιάμεσοι, φίλτρα, κτλ., με λίγα λόγια με την Αυθεντία.

Η ανυπαρξία τέτοιων δομών παράλληλα με την ανωνυμία και την ελευθερία είναι χωρίς κανένα άλλο στοιχείο γι' αυτούς απόδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά στο ίντερνετ. Αλλιώς σου λέει όλα θα ήταν δομημένα και ελεγχόμενα. Δεν μπορούν να σκεφτούν με έννοιες αυτοοργάνωσης, αυτονομίας της συμμετοχής και του δωρεάν.

Ξαναλέω ότι δεν μιλάω για τους συντηρητικούς δεξιούς που διακατέχονται από ιδεοληψίες του 19ου αιώνα τύπου νόμων για κουκούλες και ποινικοποίησης της ανωνυμίας αλλά για ανθρώπους με δημοκρατική συνείδηση οι οποίοι μπορεί να έχουν στο ενεργητικό τους ακόμη και δημοκρατικούς αγώνες.

Συνεπώς δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια αντιδημοκρατική νοοτροπία αλλά ένα στερεότυπο που βασίζεται σε αυτά που για πολλούς ανθρώπους θεωρούνται αυτονόητα.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά όταν την προηγούμενη εβδομάδα είδα την εκπομπή του Σ. Φυντανίδη στη ΝΕΤ στην οποία διέκρινα μια δική του καχυποψία και μεγάλη διστακτικότητα απέναντι στο ίντερνετ:

Εκπομπή Σεραφείμ Φυντανίδη στη ΝΕΤ (Foreign Press)

Αντίθετα στην ίδια εκπομπή φαίνεται ότι ο μπλόγκερ Νίκος Δρανδάκης "χτυπάει" 100% κέντρο αναδεικνύοντας ακριβώς την ουσία.

Παράλληλα όμως με αυτή την καχυποψία, που πιστεύω πηγάζει είτε από την άγνοια είτε από στερεότυπα μιας άλλης εποχής, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι άνθρωποι των οποίων η θέση, η εργασία, ο ρόλος κτλ δεν συνάδουν με τον απελευθερωτικό ρόλο του διαδικτύου. Αυτοί είναι και οι σημερινοί εχθροί της άμεσης δημοκρατίας.

Έτσι βλέπω κομματικά στελέχη (ακόμη και σχετικά μικρούς σε ηλικία) να μιλάνε άσχημα για το διαδίκτυο, γελάνε με όσα λέγονται για την άμεση δημοκρατία και ακόμη όταν προέρχονται από προοδευτικούς χώρους σου λένε συνέχεια για τις έννοιες του ελέγχου και του φιλτραρίσματος.

Τέτοιοι άνθρωποι είναι συνήθως αυτοί που αντλούν τη δύναμή τους από τους διαμεσολαβητικούς πολιτικούς ρόλους που είχαν αναλάβει στο παρελθόν. Είναι αντιπρόεδροι φορέων, σύνεδροι Β' διαλογής, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, κομματικά στελέχη ή άλλοι παρατρεχάμενοι που σπατάλησαν τη ζωή τους και ανέχτηκαν εξευτελισμούς για να κάνουν 2-3 "καλές" γνωριμίες.

Παράλληλα με αυτούς υπάρχει ένας κόσμος γύρω από τον οποίο έχει στηθεί ένα κανονικό παρακράτος από γνωριμίες, άτυπες σχέσεις, μη δημοκρατικές διαδικασίες, "στο μιλητό", "για τους δικούς μας ανθρώπους" κτλ.

Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών είναι ότι δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ενώ αυτοί σπατάλησαν όλη τους τη ζωή και τις ελπίδες για να γίνουν διαμεσολαβητές έρχονται τώρα κάποιοι "ανώνυμοι" και παρακάμπτοντας τους ίδιους μεταφέρουν ό,τι μηνύματα θέλουν χωρίς να τους ρωτάνε. Από την άλλη μεριά οι διαπλεκόμενοι με αυτούς δεν μπορούν να πιστέψουν ότι μετά από τόσες "χορηγίες" που έκαναν σε διάφορους κολλητούς δεν μπορούν να περάσουν το δικό τους.

Όλος αυτός ο συρφετός "παρατρεχάμενων" θεωρούν αυτονόητη αιτία πολέμου τις ελευθερίες του ίντερνετ με αφορμή την ανωνυμία. Γιατί σκέφτονται ότι αν τουλάχιστον ξέραμε κάποια ονόματα θα μπορούσαμε να δράσουμε υπογείως με αντίποινα.... Αντίθετα οι μπλόγκερς και άλλοι στο ελεύθερο ίντερνετ δεν δίνουν σε αυτούς τους ανθρώπους καμία σημασία, λες και δεν υπάρχουν, και αυτό τους εξοργίζει ακόμη περισσότερο....Αυτοί θέλουν να κάνουν πολιτική με τους παλαιούς ρόλους της διαπλοκής, της συνενοχής και του κουκουλώματος ενώ από την άλλη οι bloggers λένε αυτά που δεν λέγονται από τους μηχανισμούς και ενημερώνουν.

Γιατί ως γνωστόν οι πελάτες και οι διαφημιστές είναι αυτοί που καθορίζουν και ποιες ειδήσεις ΔΕΝ θα παίξουν.

Αντίθετα τίποτα δεν μπορεί πλέον να μείνει κρυφό εφόσον όλοι μπορούν να κάνουν search στο google.

Μην ξεχνάμε ότι το θέμα της Κούνεβα ακούστηκε κυρίως επειδή κάποιοι μπλόγκερς ανέδειξαν με επιμονή το θέμα. Θυμάμαι επίσης με συγκίνηση την βραδιά της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου τον προηγούμενο Δεκέμβρη που πολύ λίγο μετά τους πυροβολισμούς μπήκε στη σελίδα μου ο NP και με σχόλιό του στην άσχετη ανάρτηση εκείνης της μέρας μας ενημέρωσε για το ότι κάτι σοβαρό έγινε! Θυμάστε πόσο επιθετικοί ήταν οι bloggers ενάντια στη ΝΔ;

Αυτό είναι το ίντερνετ. Καταπληκτικό και εντυπωσιακό!

Βλέπουμε στην πράξη πώς οι εξελίξεις ήταν τόσο ραγδαίες που ξεπέρασαν κατά πολύ τους επίσημους θεσμούς της κοινωνίας μας. Για να επέλθει λοιπόν νέα ισορροπία θα πρέπει από τη μια να εξαλειφθεί το "πληροφοριακό κενό" και η άγνοια των προοδευτικών ανθρώπων (οι συντηρητικοί είναι χαμένη υπόθεση) και από την άλλη να ανακαλυφθούν νέοι θεσμοί προς μια πιο άμεση δημοκρατία μιας και οι πλέον ξεπερασμένοι θεσμοί απλά μπαίνουν εμπόδιο και μας καθυστερούν.

Άρης-ΠΑΟ 62-70 και άλλα μπασκετικά

2009-11-09T20:26:00.001+02:00

Image via Wikipedia

Ο Άρης την προηγούμενη αγωνιστική έχασε με διαφορά ρεκόρ από τον ΠΑΟΚ. Χτες κατέβαλε υπεράνθρωπη προσπάθεια ενάντια στον πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ και κατάφερε να διεκδικεί το παιχνίδι μέχρι 10 λεπτά πριν από το τέλος του.

Τελικά, από τα τέλη της 3ης περιόδου οι παίκτες του Άρη φάνηκε ξαφνικά να είναι πολύ κουρασμένοι. Παρόλη όμως την τεράστια κούρασή τους πάλεψαν το παιχνίδι μέχρι το τέλος σφίγγοντας τα δόντια.

Το Ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι τέτοιο που ευνοεί πάρα πολύ το αμυντικό παιχνίδι και τις αλληλοκαλύψεις στην άμυνα. Όσα χρήματα και αν αξίζει ένας παίκτης όταν πέφτουν δύο και τρεις αντίπαλοι πάνω σου τα πράγματα γίνονται δύσκολα, εκτός και αν είσαι ο Μιχαλάκης.

Συνεπώς και ο ΠΑΟ αλλά και ο Ολυμπιακός όσο καλούς παίκτες και αν έχουν μόνο αν δείξουν καλό πρόσωπο στην άμυνα θα μπορέσουν να προχωρήσουν στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα.

Το λέω αυτό γιατί φαίνεται ότι ο πρόεδρος του Ολυμπιακού φαίνεται να ανακατεύεται πιο πολύ από όσο θα έπρεπε. Τον βλέπω συχνά εκεί γύρω από τον πάγκο να κόβει βόλτες.

Φέτος ο Ολυμπιακός έχει φέρει στην Ελλάδα τους καλύτερους παίκτες που έχουν έρθει ποτέ στην Ελλάδα, και αν ο Σόφο είναι καλά (πράγμα που παίζεται) τότε θα μπορέσει να κάνει πιο πολλά από κάθε άλλη φορά. Χρειάζεται όμως η άμυνα του Γιαννάκη και η ηρεμία της ομάδος. Κάποια στιγμή ο πρόεδρος πρέπει να επιλέξει κάποια στιγμή για να κάνει δύο βήματα πίσω.

Κατά τα άλλα ο Ολυμπιακός σε καλή μέρα φαίνεται ανίκητος, παρόλο που του λείπει ακόμη ο συντονισμός και οι αυτοματισμοί. Ο Τεόντοσιτς φάνηκε ότι επιτέλους άρχισε να παίρνει μπρος κάνοντας φανταστικές εμφανίσεις, αυτά δεν είναι απλά πράγματα, ειδικά για παίκτες σε τόσο κρίσιμες θέσεις. Ο Παπαλουκάς δείχνει να αρχίζει να το διασκεδάζει και πάλι κάνοντας φοβερά ουσιαστικό παιχνίδι, ο Τσίλντρες κάνει την πλάκα του προσφέροντας θέαμα και ο Κλέιζα μοιάζει με πύραυλο αέρος εδάφους. Ξαναλέω ότι αν και ο Σόφο είναι καλά τότε ο Ολυμπιακός θα είναι ντριμ-τιμ όλων των εποχών.

Ο ΠΑΟ από την άλλη δείχνει να έχει φέτος μια περιφέρεια φωτιά, με τον Σπανούλη και τον Διαμαντίδη σε ονειρικές φόρμες και έναν ψηλό - τον Πέκοβιτς - που κάνει ακριβώς το ίδιο παιχνίδι με τον Σόφο. Ο Ομπράντοβιτς όμως φαίνεται ότι επενδύει πολλά πάνω στον Πέκοβιτς και αυτό σημαίνει ότι παίρνει μεγάλα ρίσκα, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα την Πέμπτη στη Μαδρίτη όπου ο Λαβρίνοβιτς τον κόντραρε στα ίσια. Το μεγάλο όμως πλεονέκτημα του ΠΑΟ είναι ότι είναι πιο συντονισμένη ομάδα αφού οι παίκτες είναι πιο πολλά χρόνια μαζί.

Φέτος είναι η μόνη χρονιά που θα έπρεπε όλες οι τηλεοράσεις να δείχνουν μπάσκετ.

Get rich or die tryin'....

2009-11-09T20:01:00.009+02:00

Για ένα διάστημα εκεί όπου εργαζόμουν πριν πολλά χρόνια, είχε μια αφίσα σε κάδρο που έγραφε με τεράστια γράμματα: "Get rich or die tryin'....". Mαζί δε με τον μισθό και το μπόνους έδιναν και ποσότητες κοκαΐνης ως προνομιακή παροχή. Το θυμήθηκα αυτό σήμερα όταν διάβασα ότι δεκάδες τραπεζίτες νοσηλεύονται στις κλινικές της Γενεύης για αποτοξίνωση όπως έγραψε η ελβετική εφημερίδα Le Matin Dimanche (Καθημερινή).

Όπως ανέφερε ο γιατρός: "Η κοκαΐνη δρα ως διεγερτικό και αυξάνει την αντοχή στην κούραση. Αυτό επιτρέπει σε εκείνον που κάνει χρήση, να εργάζεται παραπάνω. Αλλά αυτό το ναρκωτικό μπορεί να προκαλέσει διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, υπέρταση, σπασμούς ή επιληψία, χωρίς να ξεχνάμε τον κίνδυνο της υπερβολικής δόσης".

Έχει πολλή πλάκα η κατάσταση. Και ακόμη είμαστε στην αρχή.....

Από την δημοκρατία της αγοράς στην συμμετοχική-άμεση δημοκρατία

2009-11-08T12:29:00.007+02:00

Image by adotjdotsmith via Flickr

Η δημοκρατία την οποία γνωρίζουμε και βλέπουμε γύρω μας έχει όνομα: "Δημοκρατία της Αγοράς" και επώνυμο:"Schumpeter". Ο J. Schumpeter το 1942 όρισε τα χαρακτηριστικά που έχει σήμερα η δημοκρατία μέσω του έργου του "Καπιταλισμός, Σοσιαλισμός και Δημοκρατία".

Σύμφωνα με τον Σουμπετέρ, η δημοκρατία δεν στοχεύει σε έναν μελλοντικό καλύτερο άνθρωπο, ούτε σε μια καλύτερη ανθρωπότητα- το βλέπουμε αυτό για τα καλά σήμερα- αντίθετα, η δημοκρατία του Σουμπετερ, είναι μια απλή καταγραφή των επιθυμιών των ανθρώπων, σαν ένα είδος πολιτικής αγοράς. Οι ψηφοφόροι έχουν το ρόλο του καταναλωτή ενώ οι πολιτικοί το ρόλο του επιχειρηματία που προμηθεύει με πολιτικά αγαθά.

Κατά αυτό τον τρόπο, το πολιτικό σύστημα εξαρτάται από τα κίνητρα των πολιτικών που ταυτίζονται με την εξουσία όπως για τον επιχειρηματία τα κίνητρα είναι το χρήμα. Δύο έννοιες που στις μέρες μας, μετά από πολλές δεκαετίες δημοκρατίας της αγοράς, δεν έχει νόημα να τις διαχωρίζουμε.

Οι κοινωνικές ανισότητες αποτυπώνονται τόσο στον διαθέσιμο χρόνο για ενασχόληση με την πολιτική όσο και στην εκπαίδευσή που επιτρέπει την κατανόηση και νοηματοδότηση των πληροφοριών. Έτσι, τα άτομα που βρίσκονται πιο κάτω στην κοινωνική ιεραρχία αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες τους να υπερασπίσουν αποτελεσματικά τα συμφέροντά τους μέσω της πολιτικής και γι' αυτόν το λόγο δείχνουν πολιτική αδιαφορία.

Αυτή η πολιτική αδιαφορία έχει αναφερθεί (Berelson 1954) ως ένα μεγάλο πλεονέκτημα της δημοκρατίας της αγοράς ενώ μια τυχόν μεγάλη συμμετοχή των πολιτών θα έθετε σε κίνδυνο το τρέχον μοντέλο δημοκρατίας. Έτσι, η δημοκρατία της αγοράς, μέσω των ελίτ που ανταγωνίζονται, επιδιώκουν αυτή την αδιαφορία για να μειώσουν το πολιτικό τους ρίσκο όσο το δυνατόν περισσότερο.

Ακόμη όμως και αν οι πολίτες δεν είχαν μεγάλες κοινωνικές ή άλλες διαφορές και μπορούσαν να επιλέξουν ελεύθερα, ακόμη και τότε η ολιγοπωλιακή μορφή του πολιτικού ελιτισμού δεν θα επέτρεπε μεγάλες ανατροπές.

Χαρακτηριστικά ο Σουμπετέρ αναφέρει:

"εκείνο που συναντάμε κατά την ανάλυση των πολιτικών διαδικασιών κατά μέγα μέρος δεν είναι μια αυθεντική βούληση αλλά μια βούληση κατασκευασμένη με τρόπο ακριβώς ανάλογο με τις μεθόδους της εμπορική διαφήμισης"..."ο λαός ούτε διατυπώνει ούτε αποφασίζει ζητήματα, τα θέματα που ορίζουν τη μοίρα του συνήθως τίθενται και αποφασίζονται για λογαριασμό του"..."η επιλογή των εκλογέων δεν πηγάζει από την πρωτοβουλία τους αλλά διαμορφώνεται, και η διαμόρφωση της είναι βασικό μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας" (Από το έργο Capitalism, Socialism and Democracy).

Συνεπώς η δημοκρατία της αγοράς του Σούμπετερ-η σημερινή μας δημοκρατία- αποτελεί έναν ανταγωνισμό καθαρά μεταξύ ελίτ βάσει ενός ολιγοπωλιακού μοντέλου της πολιτικής αγοράς και μηχανισμών προπαγάνδας και χειραγώγησης της κοινής γνώμης με θεμέλιο την πολιτική αδιαφορία.

Μάλιστα όσες φορές το σύστημα έφτασε κοντά στην κατάρρευσή του αυτό στάθηκε αφορμή για την επιβολή της εξουσία των εμπειρογνωμόνων και την περαιτέρω απομάκρυνση των πολιτών από την εξουσία ενώ θα έπρεπε να συμβεί το αντίθετο ώστε με την αγοραία έννοια του όρου της δημοκρατίας της αγοράς αυτή να μπορέσει να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες της.

Στις μέρες μας η συζήτηση για την συμμετοχική δημοκρατία επιστρέφει είτε με αφορμή τα κινήματα του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με τις άμεσες ψηφοφορίες του Παπανδρέου, είτε με τα ξεσπάσματα του προηγούμενου Δεκέμβρη (ισηγορία της εξέγερσης), είτε με την περιεκτική δημοκρατία του Φωτόπουλου, είτε με την e-democracy της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Σκωτία οι πολίτες μπορούν από μόνοι τους να ψηφίζουν τα ερωτήματα που θα απευθύνουν στο κοινοβούλιο: e-ψηφοφορίες.

Με αυτό τον τρόπο μπαίνουν στο παιχνίδι ο μαρξιστικός ανθρωπισμός μέσω της απαραίτητης εξάλειψης των ταξικών διαφορών αφού για να μπορεί να λειτουργήσει σωστά μια άμεση-συμμετοχική δημοκρατία απαιτείται οικονομική ισότητα. Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα μια επιστροφή στον φιλελευθερισμό του Rousseau και του Jeffreson, δηλαδή τον πραγματικό φιλελευθερισμό πριν από τον φιλελευθερισμό του Hayek, όπου ελεύθερη αγορά σημαίνει την μικρή ιδιοκτησία για όλους και όχι το άλλοθι της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και των ολιγοπωλίων της ελίτ.

Γι' αυτό άλλωστε είχα γράψει πρόσφατα για τις προϋποθέσεις της Ριζοσπαστικής Δημοκρατίας.

Άλλες πηγές: Κ.ΜΠ.Μακφέρσον, Η Ιστορική πορεία της φιλελεύθερης δημοκρατίας, εκδόσεις γνώση, Αθήνα 1986.

Δημόσια Υγεία - Ανισότητες και παιχνίδια εξουσίας

2009-11-07T20:47:00.005+02:00

Image via Wikipedia

Πως και γιατί η Δημόσια Υγεία από Κοινωνικό Αγαθό, μετατρέπεται σε υποκείμενο των κανόνων της Αγοράς και λάφυρο σε παιχνίδια εξουσίας.
Η ύποπτη (;) διασύνδεση μεταξύ Επιστήμης, Οικονομικών και Εξωτερικών Υποθέσεων.
Το χάσμα μεταξύ Προσφοράς και Ζήτησης, για ένα Δημόσιο Αγαθό που θα έπρεπε να διασφαλίζεται για όλους.
Οι επιχειρήσεις της Wall Street, παρέλαβαν τα εμβόλια πριν από τα νοσοκομεία.

Οι υγειονομικές και γενικότερα οι κυβερνητικές αρχές (δείτε εδώ), δεν έχουν καταφέρει ακόμη να κάμψουν τη διστακτικότητα της κοινωνίας και τη δυσπιστία των πολιτών, σχετικά με την ασφάλεια των μέτρων αντιμετώπισης (εμβόλια, αντιικά κ.ά.). Δείτε εδώ την παρουσίαση και δείτε εδώ τα αποτελέσματα της έρευνας του Harvard.

Και ας μην ξεχνάμε, ότι όλα αυτά αφορούν σε ένα ζήτημα Δημόσιας Υγείας!!!

Σταύρος Κυριαζής

1η Πηγή

BUSINESS WEEK

Top News
November 2, 2009, 10:20PM EST
Esmé E. Deprez
New York Businesses Get H1N1 Vaccine
Citigroup, Goldman Sachs, and other large city employers have started receiving small quantities of swine flu vaccine for high-risk employees

To the list of hundreds of schools, hospitals, and community health centers that have received limited allocations of the H1N1 swine flu vaccine, you can now add some of New York's largest employers. In the past week or so 13 companies, including Citigroup (C) and Goldman Sachs (GS), have begun receiving small quantities of the vaccine, according to city health authorities.
Citigroup has been supplied with 1,200 units and Goldman with 200, says Jessica Scaperotti, press secretary for the Department of Health & Mental Hygiene. The agency has so far approved orders by 29 employers—including 16 that have yet to receive any vaccine—after they were cleared by the U.S. Centers for Disease Control & Prevention (CDC). Big employers that have received or are scheduled to receive vaccine so far include Time Warner (TWX), JPMorgan Chase (JPM), Memorial Sloan-Kettering, New York Presbyterian Healthcare System, and New York University.

Η συνέχεια εδώ: http://www.businessweek.com/bwdaily/dnflash/content/nov2009/db2009112_606442.htm

2η Πηγή

THE BUSINESS INSIDER, CLUSTERSTOCK
Nov. 5, 2009, 7:20 AM
Joe Weisenthal|
Goldman Sachs Received H1N1 Vaccine Before Several Hospitals (GS)

We've been trying to figure out what, if any, preparations Wall Street has been taking to guard against H1N1.
For the most part, the banks have been coy about their activities.
But as noted on The Today Show this morning, several banks have been among the early recipients of H1N1 vaccine, allowing them to get ahead of hospitals in some instances.
The story was originally broken by BusinessWeek this week.
Goldman Sachs (GS) has received 200 doses in total -- the exact same as Lennox Hill hospital.
Health officials say corporate partners are always part of the distribution of any vaccine.
There's no allegation that they broke any rules, and we're still not quite sure what the whole story is -- mainly it looks like another PR snafu for Wall Street. Some are suggesting that, perhaps, the banks should have donated their allocated vaccines.
In defense of the banks, we all benefit when others are vaccinated. It's a positive, not zero-sum game.
Update: To be clear, Goldman confirms that all these decisions are made by the CDC, and that the vaccine only goes to specified high-risk individuals. In addition, as noted by the above BusinessWeek report, 29 companies including Time Warner and others have also been slected as vaccine distribution.

Από εδώ: http://www.businessinsider.com/goldman-sachs-received-h1n1-vaccine-before-several-hospitals-2009-11

3η Πηγή

informationliberation
The news you're not supposed to know...

CFR Recording Suggests Creating False Scarcity To Drive Up Demand For H1N1 Vaccine

A recording of a recent Council On Foreign Relations symposium reveals attendees discussing ways and means of getting the public to take the H1N1 flu vaccine in spite of the mass resistance that has arisen due to questions over it’s safety.

The recording dates from October 16 when the CFR held a Symposium in New York entitled Pandemic Influenza: Science, Economics, and Foreign Policy.

The meeting was held in order to encourage a consensus for policy to present to the federal government concerning the so called swine flu pandemic.

In attendance were professors and doctors from several influential universities and medical schools, along with media representatives from Science Magazine, The Canadian Press and The Financial Times.

Η συνέχεια εδώ: http://www.informationliberation.com/?id=27893

4η Πηγή

COUNCIL ON FOREIGN RELATIONS

CFR Symposium on Pandemic Influenza: Science, Economics, and Foreign Policy
Director: Laurie A. Garrett, Senior Fellow for Global Health
October 16, 2009 - New York, NY

On August 24, 2009 the President’s Council of Advisors on Science and Technology (PCAST) released its “Report to the President on U.S. Preparations for 2009-H1N1 Influenza,” predicting, among other things, that the H1N1 (aka “swine flu”) pandemic would resurge in North America in September, peaking by mid-October, causing infection and illness to up to half the U.S. population before the end of 2009. The PCAST assessment also suggested that H1N1 vaccines would not be available for the general public until well after the mid-October peak, and the epidemic would surge so rapidly that it could overwhelm hospitals, medical supplies and intensive care units, leading to as many as 90,000 deaths in the U.S. The predicted surge held special significance for schools, parents and employers, as sick-outs and school closures could impact productivity. Despite months of preparation, supplies of vaccines, medicines and protective gear were expected to be inadequate, and global competition for essential tools for pandemic control and treatment would be fierce. One billion doses of H1N1 vaccine were ordered from several pharmaceutical companies, and the bulk of that supply was prioritized for ten wealthy nations, particularly the U.S. Little, if any, vaccine, medicine or protective gear was expected to be ready, affordable and distributed for the bottom four billion poorest people on Earth.
The CFR meeting was convened at the predicted peak of the North American pandemic. Will the PCAST model have proven correct? Looking forward, what can be scientifically forecast regarding shifts in the virology and epidemiology of the H1N1 pandemic? What are the economic and financial impacts of the outbreak? What have been, and can be predicted to be, the foreign policy implications of the pandemic and related competition for medical and public health tools?

Πηγή από εδώ: http://www.cfr.org/project/1442/cfr_symposium_on_pandemic_influenza.html

Pandemic Influenza: Science, Economics, and Foreign Policy: Session One: The Science

Video
http://www.cfr.org/publication/20439/pandemic_influenza.html
Transcript
http://www.cfr.org/publication/20442 session_i_of_a_council_on_foreign_relations_symposium_on_pandemic_influenza.html

Pandemic Influenza: Science, Economics, and Foreign Policy: Session Two: The Economics
Video
http://www.cfr.org/publication/20440/pandemic_influenza.html
Transcript
http://www.cfr.org/publication/20451/session_ii_of_a_council_on_foreign_relations_symposium_on_pandemic_influenza.html

Pandemic Influenza: Science, Economics, and Foreign Policy: Session Three: Foreign Policy
Video
http://www.cfr.org/publication/20441/pandemic_influenza.html
Transcript
http://www.cfr.org/publication/20443/session_iii_of_a_council_on_foreign_relations_symposium_on_pandemic_influenza.html

5η Πηγή

INFOWARS.NET

New Poll Indicates Mass Rejection Of Swine Flu Vaccine
62% of Americans will refuse jab to due to safety concerns
Steve Watson
Thursday, Oct 22, 2009

A new scientific poll has found that the vast majority of Americans have no intention of rolling up their sleeves for the H1N1 vaccine because they do not trust government assurances that the shot is safe.
In the week that the first H1N1 vaccines have become available, 62% of respondents to ABC News/Washington Post survey said they will probably not get vaccinated, while 30% said they are not confident in the shot's safety.
The poll shows that the vast majority of Americans would rather risk sickness than trust their government's advice of necessity, indicating that the $16 million federal propaganda effort is failing.

Πηγή από εδώ: http://infowars.net/articles/october2009/221009Vaccinations.htm

Άλλες πηγές
1. http://abcnews.go.com/PollingUnit/SwineFlu/swine-flu-abc-news-washington-post-poll/story?id=8879819,
2. http://www.infowars.net/articles/october2009/011009Vaccine.htm,
3. http://infowars.net/articles/october2009/081009Poll.htm,
4. http://infowars.net/articles/october2009/021009poll.htm,
5. http://www.eurekalert.org/pub_releases/2009-10/hsop-sfj100209.php

Η δαιμονοποίηση του λιγότερο τυχερού

2009-11-07T01:05:00.006+02:00

Image via Wikipedia

Με μεγάλη μου έκπληξη παρατηρώ με πόσο μίσος και αντιπάθεια στρέφονται οι "επιτυχημένοι" ενάντια στους "αποτυχημένους". Πρόσφατα στην μπλογκόσφαιρα, με αφορμή τους stagers (και παρόλο που δεν συμφώνησα μαζί τους) πολλοί έβγαλαν από μέσα τους ένα μίσος ενάντια στον υποτιθέμενο "αποτυχημένο" στειτζερά το οποίο δεν μπορώ να καταλάβω από που προέρχεται. Επειδή το θέμα είναι ψυχαναλυτικό θα περιοριστώ μόνο σε πράγματα που καταλαβαίνω.

Πολλοί νομίζουν ότι επειδή κατάγονται από χωριό, ή επειδή πέρασαν ατελείωτες ώρες διαβάζοντας ή προσπάθησαν υπεράνθρωπα για να περάσουν κάποιες εξετάσεις ή για να αριστεύσουν ή να για να πάρουν υποτροφίες (αυτές είναι οι καλές περιπτώσεις, γιατί υπάρχουν και οι κακές που όλα τα πλήρωσαν οι γονείς) ακόμη και χάνοντας κάποια ευτυχισμένα τους χρόνια αποδεικνύουν ότι είναι και πιο ικανοί από άλλους. Παραλείπουν όμως να σκεφτούν πάρα πολλά πράγματα:

Κοινωνικοί παράγοντες
Οι περισσότεροι πετυχημένοι - με τα κοινώς αποδεκτά κριτήρια- έχουν επηρεαστεί από ένα συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον. Πολλοί νομίζουν ότι αυτό το κατάλληλο κοινωνικό περιβάλλον (οικογένεια, σχολείο, παρέες κτλ) μπορεί να είναι οι γονείς της μεσαίας τάξης και πάνω ή το ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον. Πολλές φορές όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τόσες δυσκολίες στη ζωή τους που η προσπάθεια που καταβάλλουν για να τις προσπεράσουν κάνουν την επαγγελματική τους επιτυχία παιχνιδάκι.

Πάρτε για παράδειγμα ένα μετανάστη που ήρθε στην Ελλάδα με κίνδυνο τη ζωή του αντιμετωπίζοντας τα πάνδεινα, μπορεί αυτός ο άνθρωπος να υποχωρήσει μπροστά στις πρώτες δυσκολίες;

Αντίθετα ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στην ασφάλεια και την οικογενειακή θαλπωρή ή υπερπροστατευτικότητα, μπορεί να γίνει ανίκανο να αντιμετωπίσει την παραμικρή δυσκολία της ζωής, και έτσι σύντομα να καταλήξει άνεργος.

Αντίστροφα, μπορεί παιδιά από ένα ταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον να καταλήξουν εντελώς ανισόρροπα ή και να βγάλουν την ανισορροπία τους με μια εμμονή απέναντι στο αντικείμενό τους και έτσι να γίνουν πετυχημένοι.

Βιολογικοί παράγοντες
Το πώς θα εκλάβει ο κάθε άνθρωπος τα ερεθίσματα που δέχεται από το κοινωνικό του περιβάλλον, και πώς θα τα μετατρέψει σε κάτι, εξαρτάται και από την βιολογία του. Τα τελευταία χρόνια ανακαλύπτουμε πολλά περισσότερα για την βιολογική φύση του ανθρώπου. Έχει μεγάλη σημασία η θερμοκρασία στον υποθάλαμο του εγκεφάλου σε σχέση με το πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να είναι υπομονετικός. Έχει μεγάλη σημασία το ορμονικό μείγμα σε σχέση με τα νευρωνικά δίκτυα του εγκεφάλου. Αντίστοιχα παραδείγματα έχω δώσει εδώ και εδώ. Οι νεότερες ανακαλύψεις του εγκεφάλου οδηγούν - κατά τη γνώμη μου - περισσότερο στην φιλοσοφική θεώρηση για την έλλειψη ελεύθερης βούλησης. Κάτι εντελώς αδιανόητο για πολλούς ανθρώπους, τόσο αδιανόητο όσο και το ότι η γη είναι στρογγυλή για τους ανθρώπους του Μεσαίωνα.

Ψυχολογικοί παράγοντες
α) Είναι μια ολόκληρη ψυχαναλυτική ιστορία που δεν ξέρω να αναλύσω επακριβώς και η οποία ανακατεύει φροϊδικούς και άλλους ψυχαναλυτικούς παράγοντες, ερεθίσματα όταν ήταν κάποιος μωρό, ανεκπλήρωτα όνειρα, ψυχώσεις, φόβους κτλ Κάποια από όλα αυτά έχουν σοβαρή βάση.
β) Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι προσεγγίζουν τους ψυχολογικούς παράγοντες από την πλευρά είτε της πειραματικής φιλοσοφίας είτε της συμπεριφορικής κοινωνικής έρευνας. Τα αποτελέσματά τους είναι ριζοσπαστικά και κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί πλέον κάποιος να τα αγνοεί .

Συμπέρασμα
Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε έναν προϊστορικό άνθρωπο (σε σχέση με την κατανόηση της ίδιας της φύσης του) που αν του εξηγηθεί ότι η γη δημιουργήθηκε από τα αστέρια, ότι στην αρχή ήταν μια πύρινη σφαίρα, μετά δημιουργήθηκε το νερό και η ζωή κτλ, κάθεται αυτός ο προϊστορικός άνθρωπος και ακούει με ανοιχτό το στόμα και μεγάλο ενδιαφέρον και προσοχή την ιστορία. Στο τέλος όμως ενώ χαίρεται για την ιστορία που του είπαν και μη μπορώντας να την εντάξει σε κάποιο νοητικό μοντέλο του (να την χωνέψει που λέμε) πάει και προσκυνάει τη θεά γαία ξεχνώντας ό,τι είχε ακούσει μόλις πριν από λίγο ή θεωρώντας άσχετη την ιστορία που άκουσε με την καθημερινότητά του.....

Συνεπώς κατά τη γνώμη μου αν συμπεριλάβουμε στη σκέψη μας τα πιο στοιχειώδη συμπεράσματα όλων των παραπάνω παραγόντων που ανέφερα, τότε θα πρέπει να αμφισβητήσουμε έντονα τις θεωρίες περι "Αξιοκρατίας" καθότι τα στοιχεία που έδωσα δείχνουν ότι οι άνθρωποι δεν χωρίζονται σε τεμπέληδες ή ανίκανους από τη μια και δουλευταράδες ή ικανούς από την άλλη. Αντίθετα η κοινωνία απορρίπτοντας τους μεταφυσικούς ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς που δίνει στους ανθρώπους θα πρέπει να ψάξει να βρει τις κλίσεις τους με επιστημονικό τρόπο ή τις διαδικασίες που μπορούν να τους οδηγήσουν σε συγκεκριμένους σκοπούς.

Η διαγραφή ανθρώπων ως ανίκανων απλά αποκρύπτει είτε την επιστημονική άγνοια που έχουμε περί της ανθρώπινης φύσης, είτε αποτελεί ένα ταξικό εργαλείο κοινωνικής περιθωριοποίησης και ατομικής ενοχοποίησης. Σε κάθε περίπτωση, στο βωμό της κανονιστικής κοινωνικής λειτουργικότητας, βρήκαμε έναν χοντροκομμένο τρόπο για να πορευθούμε. Για την επίτευξη όμως της κοινωνικής δικαιοσύνης η αποτελεσματικότητα δεν φτάνει.

Και επειδή όλα αυτά δεν μπορούν να εφαρμοστούν από την επαύριο θα πρέπει τουλάχιστον: α) Να πάψουν να χαρακτηρίζονται οι άνθρωποι ως τεμπέληδες ή ανίκανοι, β) Για ξεκίνημα, τουλάχιστον να βρεθούν τρόποι να παρακαμφθεί η αξιοκρατία σε κάποιες εξόφθαλμα χαζές περιπτώσεις, π.χ. τι διαφορά έχει ο 70ος και τον 80ο επιτυχόντα ανάμεσα στους 100; Υπο αυτή την έννοια η κλήρωση είναι πολύ πιο δίκαιο και επιστημονικά σωστό τεκμήριο ικανότητας αφού δέχεται τίμια την άγνοια αυτών που θέσπισαν τα κριτήρια...

Το μέλλον μας 20 χρόνια μετά την πτώση του τείχους

2009-11-06T13:27:00.016+02:00

Image by Huro Kitty via Flickr

Με την πτώση του τείχους του Βερολίνου πριν 20 χρόνια ο Τζόρτζ Μπους είχε πει ότι ο κόσμος πρέπει να μάθει πώς να λειτουργεί με τον Αμερικάνικο τρόπο, "Ξέρουμε τι λειτουργεί", είχε πει, "οι ελεύθερες αγορές λειτουργούν". Πού βρισκόμαστε σήμερα 20 μόλις χρόνια μετά;

1) The Guardian (The capitalist dream is dying a painful death)

Όπως αναφέρει η The Guardian Weekly στο τρέχον της πρωτοσέλιδο, ήταν αναπόφευκτο η παγκοσμιοποίηση να μπει σε μια κρίση, και αυτό που είδαμε τα τελευταία δύο χρόνια είναι μόνο η αρχή. Μην ξεγελιέστε- λέει η εφημερίδα- από το "sucker's rally" των τελευταίων έξι μηνών... οι παγκόσμιες ανισορροπίες έχουν επιστρέψει και πάλι.

Το άρθρο αναφέρει ότι παρά την μεγάλη μείωση της φτώχειας στην Ινδία, Κίνα αλλά και άλλες υπανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες, η επιτυχία του παρόντος μοντέλου κράτησε λίγα χρόνια, από την κατάρρευση του "σιδηρού παραπετάσματος" μέχρι μόλις το 1995, όταν δημιουργήθηκε ο Οργανισμός Παγκόσμιου Εμπορίου (εγώ στα άρθρα μου σε αυτό το blog έβαζα αυτό το διάστημα μέχρι το 1996 και τις ιστορικές δηλώσεις του Greenspan περι παγκόσμιας φούσκας).

Ο συγγραφέας της Guardian τονίζει ότι αγνοήθηκαν οι προειδοποιήσεις που είχαμε από τις κρίσεις στο Μεξικό, την Ταϊλάνδη, τη Νότιο Κορέα, την κατάρρευση του Long Term Capital Management και της φούσκας των dot.com.

Η μείωση της αγοραστικής δύναμης της εργασίας αντισταθμίστηκε από την ραγδαία αύξηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων των νοικοκυριών, κάτι δηλαδή που τους επέτρεπε να δανείζονται ενώ η αξία του σπιτιού τους αυξανόταν (για περισσότερες εξηγήσεις δείτε εδώ). Πέρα από τις κλασικές νεοφιλελεύθερες εξηγήσεις της κρίσης ο συντάκτης του άρθρου αναφέρει ακόμη δύο: α) ότι είναι αναγκαίος ο επανακαθορισμός της δύναμης μεταξύ εργασίας-κεφαλαίου μέσω αυξήσεων της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, (κάτι βέβαια που δεν μπορεί να γίνει με εθελοντικό τρόπο από τις επιχειρήσεις αφού βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τη σημερινή λογική του καπιταλισμού που θεωρεί την εργασία ως κόστος) και β) ο πλανήτης δεν αντέχει περισσότερη ανάπτυξη.

Στον επίλογό του, το άρθρο καταλήγει στο ότι το κέντρο των πολιτικών συζητήσεων κατευθύνεται στις κλασικές λύσεις τύπου δημιουργικής καταστροφής και "business as usual", κάτι που δείχνει ότι η επόμενη μεγάλη κρίση έχει ήδη ριζώσει στις ανεπάρκειες της πολύ κακής κρίσης της κυρίαρχης πολιτικής κατεύθυνσης (Για μια από τις κυρίαρχες πολιτικές κατευθύνσεις δείτε και αυτό).

2) Business Week (The GDP Mirage)

Παράλληλα, στο κύριο θέμα του τρέχοντος τεύχους του Business Week - σε άρθρο με τίτλο The GDP Mirage - αμφισβητείται η περιγραφική και στατιστική ακρίβεια του δείκτη για το ΑΕΠ. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας M.Mandel, "δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε τον 21ο αιώνα με τα εργαλεία του 20ου" (Στο θέμα του ΑΕΠ είχα πρωτοαναφερθεί πριν 18 μήνες εδώ). Κάτι που εξηγεί κατά πολύ το γιατί η Σουηδική Ακαδημία τα τελευταία χρόνια απονέμει νόμπελ οικονομίας σε μη οικονομολόγους...

Ο συγγραφέας του άρθρου συζητάει ιδιαίτερα το γεγονός ότι ενώ το ΑΕΠ περιμένουμε να αυξηθεί και συζητάμε για ανάκαμψη βλέπουμε την απασχόληση να μειώνεται (θέμα με το οποίο είχαμε ασχοληθεί πρόσφατα εδώ).

Ο Mandel αναφέρεται σε μια νέα έρευνα της Carol Corrado που θα παρουσιαστεί το επόμενο διάστημα και δείχνει ότι τα άϋλα στοιχεία των επενδύσεων όπως η επένδυση στην εκπαίδευση των εργαζομένων, έρευνα και τεχνολογία, σχεδιασμός προϊόντων, έφτασαν το 2007 στα 1,6 τρις δολάρια σε σύγκριση με τα 1,2 τρις των παγίων όπως τα κτήρια ή τα μηχανήματα. Έτσι ενώ αυτές οι τεράστιες επενδύσεις δεν αποτυπώνονται στο ΑΕΠ, η μείωση τους ενώ τροφοδοτεί την ανεργία αυξάνει το ΑΕΠ επειδή θεωρούνται κόστος.

Με αυτό τον τρόπο - και αναφέροντας κάποια ποσοτικά παραδείγματα - ο συγγραφέας λέει ότι το ΑΕΠ υπερτιμάται τεχνητά και δείχνει μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πιο ζοφερή πραγματικότητα! Κάτι βέβαια που οι εργαζόμενοι καταλάβαιναν βλέποντας το ΑΕΠ να ανακάμπτει ενώ τις δουλειές να συνεχίζουν την πτώση τους.

Με άλλα λόγια πλήττονται κυρίως οι εργαζόμενοι με υψηλά προσόντα και εμπειρία (Knowledge Workers) ενώ οι οικονομικοί δείκτες δείχνουν να βελτιώνονται την ίδια στιγμή που τα πράγματα συνεχίζουν να χειροτερεύουν. Ταυτόχρονα το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να βγάλει τον κόσμο από την κρίση, η έρευνα για κάτι νέο (R&D), μειώνεται εντυπωσιακά εφόσον αυτή όπως και η εργασία εν γένει έχει στο σημερινό κόσμο τη μορφή κόστους.

Παρόλο που πολλοί managers υποστηρίζουν ότι στην Κίνα μπορούν να πληρώνουν δύο ερευνητές στην τιμή του ενός, είναι πολύ δύσκολο να εξηγηθεί πώς θα ανακάμψουν οι ΗΠΑ όταν η έρευνα γίνεται στην Κίνα ή στην Ινδία, η παραγωγή στην Κίνα και ίσως η μελλοντική κατανάλωση αποκλειστικά επίσης στην Ασία....

Το τελικό συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι εφόσον δεν μπορείς να μετρήσεις σωστά κάτι δεν μπορείς και να το μανατζάρεις σωστά. Αυτό σημαίνει - λέει ο συγγραφέας του άρθρου - ότι τα μηνύματα που παίρνουμε για την οικονομία είναι πιο αισιόδοξα από ότι ισχύει στην πραγματικότητα.

Συμπέρασμα
Ο Αλογοσκούφης σε ένα νέο βιβλιαράκι που έβγαλε πρόσφατα, αναφέρεται στην επόμενη μέρα της κρίσης. Και αυτός στο βιβλιαράκι του, αλλά και πολλοί άλλοι φιλεύσπλαχνοι σοσιαλδημοκράτες βιάζονται να μιλήσουν για την επόμενη μέρα εκτιμώντας εντελώς λάθος τόσο τα δεδομένα της κρίσης όσο και τις ιστορικές συνιστώσες της κατάστασης που βρισκόμαστε.

Αυτή η βιασύνη αισιοδοξίας, παρόλο που από μόνη της στηρίζει τεχνητά για λίγο ακόμη τα πράγματα, δεν είναι αποτέλεσμα σκληρής κριτικής σκέψης αλλά αντιεπιστημονικών υποθέσεων και στερεοτύπων που υποθέτουν ότι τα πράγματα λειτουργούν χωρίς αιτίες και αποτελέσματα.

Οι προϋποθέσεις της ριζοσπαστικής δημοκρατίας

2009-11-05T12:48:00.007+02:00

Image via Wikipedia

Παλαιότερα είχα διαβάσει (εδώ αλλά και αλλού) ότι ο Max Weber θεωρούσε τη ριζοσπαστική/άμεση δημοκρατία εφικτή μόνο αν μπορούσε να εφαρμοστεί σε μικρές κοινωνίες, σε κοινωνίες όπου οι άνθρωποι δεν έχουν μεγάλες διαφορές στη γνώση και όπου υπάρχει αταξική δομή. Θεωρούσε ότι τέτοιες προϋποθέσεις υπάρχουν μόνο στα Καντόνια της Ελβετίας ή σε κάποιες πανεπιστημιακές κοινότητες. Και επειδή αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπήρχαν θεωρούσε ότι η άμεση ή ριζοσπαστική δημοκρατία δεν ήταν εφικτή.

Μήπως όμως σήμερα οι προϋποθέσεις αυτές που έλεγε τότε ο Max Weber υπάρχουν;

1) Μέγεθος κοινωνίας
Κατ' αρχήν η τεχνολογία έκανε τον κόσμο μας πολύ μικρότερο, εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει η τηλεόραση, το κινητό τηλέφωνο, το αεροπλάνο. Από το 1996 και μετά το ιντερνετ επεκτάθηκε ιδιαίτερα και από το 2003 και ύστερα λέγεται ότι έγινε μια δεύτερη επανάσταση με τις διαδικτυακές κοινότητες, είτε όπως τα blogs, είτε όπως άλλες τύπου facebook.

Συνεπώς ο κόσμος μας μικραίνει όλο και περισσότερο. Ένα άλλωστε από τα χαρακτηριστικά του ίντερνετ είναι η Α-τοπικότητα του η οποία επιτρέπει την "από κάτω¨ παγκοσμιοποίηση.

2) Γνώση του κόσμου
-Στον δυτικό κόσμο οι άνθρωποι σε μεγάλα ποσοστά τελειώνουν ανώτατες σχολές και πανεπιστήμια, τα ποσοστά αναλφαβητισμού έχουν σχεδόν μηδενίσει.
-Τα ΜΜΕ αν χρησιμοποιούνταν σωστά θα μπορούσαν να εκπαιδεύουν τον κόσμο με τον τρόπο που το κάνουν πολλές φορές τα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση.
-Το ίντερνετ έχει το χαρακτηριστικό της Α-χρονικότητας, και της αλληλεπίδρασης. Οι άνθρωποι μπορούν να συζητάνε ταυτόχρονα με τα γεγονότα τις λύσεις.

Συνεπώς ποτέ ο κόσμος δεν ήταν πιο ομοιόμορφος και ίσος, τουλάχιστον ο δυτικός κόσμος, σε σχέση με τη γνώση. Μάλιστα στη φάση που βρισκόμαστε η εξειδικευμένη γνώση που μπορεί διαδικαστικά να βοηθήσει την εκτέλεση της βούλησης του λαού δεν ενδείκνυται για πολιτικές αποφάσεις οι οποίες χρειάζονται γενική παιδεία (Δείτε Γ. Παμπούκη, Χ. Τσούκα). Αυτό είναι το μοντέλο γνώσης που απαιτεί η ριζοσπαστική δημοκρατία και στο οποίο υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την επίτευξή της άμεσης δημοκρατίας.

3) Αταξική Δομή
Σήμερα όλοι οι φιλελεύθεροι, στην προσπάθειά τους να καταρρίψουν τις μαρξιστικές θεωρήσεις, τονίζουν ότι πλέον η κοινωνία μας έχει αταξικά χαρακτηριστικά. Ακόμη όμως και αν στον δυτικό κόσμο υπήρχαν σημαντικές ταξικές διαφοροποιήσεις, ακόμη και τότε θα ήταν δυνατή η αμεσοδημοκρατική λειτουργικότητα εφόσον δεν υπήρχε πληροφοριακό κενό. Σε αυτή την περίπτωση η συμμετοχή των χαμηλότερων τάξεων στην διακυβέρνηση θα έκανε πιο εύκολο το να κλείσουν τα ταξικά χάσματα.

Επίσης ακόμη και αν υπήρχαν αγεφύρωτες ταξικές διαφοροποιήσεις (που υπάρχουν έστω και λιγότερο από ότι παλαιότερα) αυτό θα σήμαινε ότι σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θέτει ο Max Weber αν βάλουμε ως στόχο την ριζοσπαστική άμεση δημοκρατία τότε στην πορεία μας προς αυτήν θα πρέπει να υπάρξει οικονομική ισότητα.

4) Το φιλελεύθερο διακύβευμα
Μετά από αυτές τις σκέψεις για την ταξική ή αταξική κοινωνία κατά Max Weber φτάνουμε στον τελικό και αληθινό στόχο της "αντιπροσωπευτικής" "δημοκρατίας¨ που είναι το αληθινό φιλελεύθερο διακύβευμα. Ο James Mill σε άρθρο του το 1830 (On the Ballot, Westminster Review) έλεγε: "Κατά τη γνώμη μας η διακυβέρνηση είναι αποκλειστική υπόθεση των πλουσίων και θα την αναλαμβάνουν πάντοτε αυτοί, είτε με το καλό είτε με το κακό. Αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα. Αν αναλάβουν την εξουσία με κακά μέσα τότε η διακυβέρνηση είναι κακή. Αν την αναλάβουν με καλά μέσα τότε η διακυβέρνηση θα είναι καλή. Το πιο καλό μέσο είναι μέσα από την ελεύθερη ψηφοφορία του λαού". Κατά τους φιλελεύθερους και τον J. Mill εννοείται ότι οι πλούσιοι θα έχουν πάντοτε την εξουσία. Αν μάλιστα αυτή τους δοθεί εθελοντικά τότε όλα θα είναι πιο εύκολα...

Αυτό ήταν και έως σήμερα το αληθινό διακύβευμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Συμπέρασμα
Αν λοιπόν ισχύουν οι προϋποθέσεις του Max Weber για την άμεση δημοκρατία τότε ο λόγος που δεν έχουμε άμεση δημοκρατία είναι το διαχρονικό φιλελεύθερο διακύβευμα που αναφέρω παραπάνω. Αν δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις του Max Weber θα πρέπει να σκεφτούμε πώς μπορούν αυτές να εκπληρωθούν και όχι ότι επειδή είναι αυτονόητα αδύνατες δεν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει άμεση δημοκρατία όπως υπονοεί ο ίδιος ο Max Weber.

Το να αγνοούμε τις νέες τεχνολογίες και το ίντερνετ ως εργαλεία λειτουργικής επίτευξης της άμεσης δημοκρατίας είναι τουλάχιστον ύποπτο. Ο Netizen της άμεσης και ριζοσπαστικής δημοκρατίας θα πρέπει να είναι η φυσική αντικατάσταση του citizen της περιορισμένης φιλελεύθερης δημοκρατίας και ο οποίος σε αντίθεση με τον citizen θα μπορεί να συμμετάσχει άμεσα στις αποφάσεις τις κοινωνίας όπου ανήκει μέσω των Virtual Communities η δομή των οποίων θα περιλαμβάνει τους αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στόχους.

Βιβλιογραφία
[1] Τα κομμούνια του διαδικτύου

[2] Η αυξανόμενη αξία του δωρεάν

[3] Wikinomics

[4] Ημιμάθειας εγκώμειο

[5] Τα όρια του φιλελεύθερου μοντέλου δημοκρατίας

[6] Τα λίνκ που αναφέρονται μέσα στο κείμενο.

Ο διασυρμός της ΑΕΚ από τον Πανιώνιο

2009-11-04T14:42:00.007+02:00

Image via Wikipedia

Ο διασυρμός πριν λίγες μέρες της ΑΕΚ από τον Πανιώνιο - με σχεδόν 50 πόντους διαφορά - έδειξε περίτρανα τα προβλήματα που έχουν οι ομάδες της Α1, γεγονός που αποτέλεσε την κορυφή του παγόβουνου.

Η ΕΡΤ δεν υποστηρίζει το μπάσκετ, κάποιες ομάδες έδωσαν τα τηλεοπτικά δικαιώματα τη μέρα που άρχιζε το πρωτάθλημα ενώ άλλες ομάδες χρωστάνε σε παίκτες οι οποίοι ούτε μεταγραφή δεν μπορούν να πάρουν και έτσι αναγκάζονται να προχωρούν σε κινητοποιήσεις (Δείτε τον ΠΣΑΚ). Σύμφωνα με πολλούς, ηθικός αυτουργός είναι και ο ΟΠΑΠ ο οποίος δεν στηρίζει το μπάσκετ όσο θα έπρεπε σε σύγκριση με το ποδόσφαιρο και παρόλο που το μπάσκετ μας έχει προσφέρει πολύ μεγαλύτερες επιτυχίες από το ποδόσφαιρο στο οποίο έχουν μαζευτεί όλες οι παραγοντικές λέρες και συμμορίες.

Είναι άραγε τυχαίο το ότι ο Ιωαννίδης ο οποίος ήταν πρώην μπασκεμπολίστας και προπονητής της ιστορικής ομάδας του Άρη παρέδωσε ως υπουργός αθλητισμού το μπάσκετ σε αυτή την κατάσταση;

Με αφορμή λοιπόν το διασυρμό τόσο της ΑΕΚ όσο και του μπάσκετ ας δούμε το παρακάτω βίντεο:

Οι φίλαθλοι είχαν σηκώσει το αυτοκίνητό του Αμερικάνου μέχρι την πλατεία Βικτωρίας.

Εισφορά κοινωνικής ευθύνης στο πραγματικό της πλαίσιο

2009-11-03T19:19:00.008+02:00

Image by HowardLake via Flickr

Η εισφορά κοινωνικής ευθύνης που επιβλήθηκε σήμερα στις 300 μεγάλες επιχειρήσεις ήταν ασφαλώς προς τη σωστή κατεύθυνση. Το παν είναι να χαλάσει η ψυχολογία της αγοράς.... Τα μέτρα που διάβασα φαίνεται ότι στέκουν ενώ είναι δίκαια και εφικτά. Παλαιότερα είχα αναφερθεί σε τέτοιου είδους αντίστροφα αναλογικές φορολογίες για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους έχοντες.

Βέβαια μην ξεχνάμε ότι οι επιχειρήσεις έχουν δύναμη. Για παράδειγμα, πριν την κρίση, τον Μάιο του 2008, η Βρετανική κυβέρνηση σκέφτηκε (απλά πέρασε από το μυαλό της) να εφαρμόσει μια αύξηση φόρου για τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και τότε ο "σύνδεσμος" εισηγμένων εταιρειών blue chips στο Λονδίνο είχε διαμηνύσει ότι με την παραμικρή αύξηση της φορολογίας τα μαζεύει και πάει για αλλού....Και ασφαλώς μετά από αυτή την προειδοποίηση δεν επιβλήθηκε κανένας φόρος.

Πώς θα απαντήσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις που φορολογούνται σήμερα; Γιατί π.χ. θα μπορούσαν κάποιες από αυτές τις μεγάλες 300 επιχειρήσεις να απαντήσει με απολύσεις ή μείωση επενδύσεων με αποτέλεσμα το τελικό νούμερο να είναι μείον. Ακόμη και η μείωση της κεφαλαιοποίησης των επιχειρήσεων αυτών στο χρηματιστήριο μπορεί να είναι τόση ώστε σε συνδυασμό με τα τυχόν επιχειρηματικά "αντίποινα" να προκαλέσουν ζημιά στην οικονομία, ενώ το οικονομικό βάρος των επιβαρύνσεων να μετακυληθεί σε άλλους όπως γίνεται συνήθως από τις πετυχημένες επιχειρήσεις.....

Γι' αυτό χρειάζεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο συνεννόηση για αναθεώρηση των οικονομικών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε οι επιχειρήσεις ή οι πλούσιοι να αρχίσουν να μην μπορούν να ξεφύγουν από τις κοινωνικές τους ευθύνες- όπως μπορούν σήμερα - με την αλλαγή έδρας, με τις οφ σόρ εταιρείες, με τις ανεξέλεγκτες απολύσεις, τις χρηματιστηριακές διακυμάνσεις και το wealth effect που μεταφέρει τις συνέπειες πίσω στην κοινωνία, και άλλα πολλά.

Όταν παρθούν τέτοια περιοριστικά μέτρα με πανευρωπαϊκή - ή και ευρύτερη -συνεννόηση τότε θα μπορεί να γίνει σοβαρή αναδιανομή χωρίς υπεκφυγές. Ας κλείσουν λοιπόν τον κλοιό με υπερεθνική συνεννόηση και ας φορολογήσουν διεθνώς τους πλούσιους μέχρι ασφυξίας!

Προς το παρόν με το υπάρχον καθεστώς επιχειρηματικής ελευθερίας και ελευθερίας των πλουσίων στην Ευρώπη δεν φαίνεται τέτοια μέτρα να μπορούν να σώσουν συνολικά την κατάσταση καθώς οι έχοντες θα μπορούν να βρουν χίλιους τρόπους να αποφύγουν την οποιαδήποτε έκτακτη χρέωση.

Γι' αυτό, παρόλα αυτά τα μέτρα φορολόγησης των μεγάλων επιχειρήσεων, το μέλλον των μισθωτών και γενικότερα των μικρών προβλέπεται κατάμαυρο αφού αυτοί πάλι θα κληθούν να σώσουν την κατάσταση και μάλιστα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Άλλωστε οι παροχές του 1 δις ευρώ στις χαμηλότερες εισοδηματικές τάξεις κάνει την άρρητη αποδοχή ότι όλοι οι άλλοι που δεν θα πάρουν επίδομα θα θεωρούνται τα υποκείμενα της λιτότητας και θα πληρώσουν ακριβά.

Αξιοκρατική ανεργία

2009-11-02T17:14:00.004+02:00

Image via Wikipedia

"Γιατί τόσοι είναι σήμερα συνολικά οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι ευέλικτοι. Τόσοι είναι όλοι μαζί όσοι περιμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ, όσοι δουλεύουν μαύρα, χωρίς δικαιώματα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν και που θα βρίσκονται αύριο, σε εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, με μπλοκάκι, με stage.

Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;

Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;

Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει»;

Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.

Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.

Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα.
Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.

Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.

Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.

Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ
http://www.dikaioma.gr/
τηλέφωνα επικοινωνίας: 6977 322612, 6948 361046"

Λάθε βιώσας και ευ ζην

2009-11-01T20:54:00.007+02:00

Image via Wikipedia

Συζητούσα πρόσφατα με έναν φίλο αν υπάρχει κάποια εργασία που θα μπορούσε να κάνει κάποιος χωρίς να εμπλέκεται τόσο έντονα και αγχωτικά στην καθημερινότητα, στην αγορά, και στην φασαρία. Ακόμη και με κέρδος ή μισθό λιγότερα χρήματα από όσα παίρνει. Και διαπιστώσαμε ότι λεφτά μπορεί κάποιος τη σήμερον ημέρα να βγάλει σχετικά εύκολα. Το να βρει όμως μια ήρεμη δουλειά που δεν θα του απομυζά όλη του την ζωτική ενέργεια είναι πολύ, πολύ δύσκολο.

Εμείς, αν είχαμε οικονομική άνεση δεν θα χρειαζόταν να βρούμε δικαιολογίες για να μην εργαζόμαστε (με την τυπική έννοια τουλάχιστον). Έχει ο κάθε ένας μας κάτι να κάνει και κάτι να ασχοληθεί που τον γεμίζει και θα έκανε τη ζωή του δημιουργική. Πολλές από τις ασχολίες που θα ήθελε να έχει ο κάθε ένας μας θα μπορούσαν να προσφέρουν- όπως διαπιστώσαμε με έκπληξη- κάτι στο κοινωνικό σύνολο πολύ ουσιαστικότερο από αυτό που κάνουμε τώρα!

Φαντάζομαι ότι και πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ασχοληθούν είτε με τα χόμπι τους, είτε με κάτι που τους αρέσει αλλά δεν τους επιτρέπει η αγορά να το κάνουν. Δεν μπορώ να τα εξηγήσω όλα αυτά. Λες και η εργασία είναι η θηλιά στο λαιμό της κοινωνίας μας και του πολιτισμού μας.

Μα ακόμη και να μην έχει κάποιος ένα ταλέντο αλλά να θέλει απλά να επιλέξει κάτι πιο ήσυχο για εργασία - με τίμημα π.χ. τις αποδοχές του- ακόμη και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο αφού πανεύκολα μπορεί να πηγαίνεις για κάτι πιο απλό και στο τέλος να μπλέξεις σε περίπλοκες καταστάσεις.

Επειδή υπάρχουν όλες αυτές οι δυσκολίες, οι κοινωνικές νόρμες, τα συγκεκριμένα στερεότυπα, οι καθορισμένες εταιρικές και κοινωνικές εργασιακές δομές δεν μπορούμε να ξεφύγουμε και αναγκαζόμαστε συχνά να κυνηγάμε τα λεφτά και την υπερπαραγωγή επειδή δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος εργασίας. Το να κυνηγάς τα χρήματα είναι το μόνο εύκολο. Όλα προσανατολίζονται προς τα εκεί.

Στη σημερινή εποχή, αν ακολουθείς κάποιους βασικούς κανόνες, κοινωνικούς και επιχειρηματικούς, μπορείς εύκολα να κερδίσεις χρήματα. Πέρα από αυτό όμως μπορείς να κάνεις κάτι άλλο;

Η πίστη του εργαζόμενου στην επιχείρηση που εργάζεται

2009-11-01T15:09:00.006+02:00

Image by tanakawho via Flickr

Μερικές φορές εντυπωσιάζομαι με πόσο μεγάλη πίστη και ενθουσιασμό πολλοί εργαζόμενοι υπερασπίζονται σθεναρά τους ιδιοκτήτες και αφεντικά τους.

Πριν κάποιο διάστημα θυμάμαι μια φίλη που είχε άδεια εγκυμοσύνης και μου έλεγε ότι της ζήτησε η επιχείρηση να διακόψει την άδεια εγκυμοσύνης της και να γυρίσει στη δουλειά γρηγορότερα. Μου έλεγε τότε η Μαρία για το πόσο καλό είναι το αφεντικό, και για το πόσο θα αντέξει στην κρίση και δεν θα έχει κανένα πρόβλημα, και για το πόσο έντιμος είναι με όλους και για το πόσο νόμιμος είναι με το προσωπικό και για ένα σωρό άλλα θετικά.

Μαρία, της έλεγα, το αφεντικό σου τώρα έχει αυτή την συμπεριφορά, αύριο μεθαύριο που θα ζορίσουν έστω και λίγο τα πράγματα θα δείτε στροφή 180 μοιρών. Όχι, όχι, όχι η Μαρία. Ε λέω και εγώ για να επιμένει τόσο μπορεί αυτός να είναι η εξαίρεση της εξαίρεσης...Διέκοψε λοιπόν την άδεια εγκυμοσύνη της η Μαρία και πήγε στη δουλειά της........

Μετά από όλα αυτά συνάντησα χτες τη Μαρία μετά από καιρό και τι μου λέει; Ότι τελικά η επιχείρηση παρά το ότι έχουμε κρίση πάει καλά. Παρόλα αυτά όμως και παρόλο που αυτή θυσίασε τα δικαιώματά της για την επιχείρηση (άδεια εγκυμοσύνης) τώρα η επιχείρηση θέλει να την διώξει!!!

Η συμπεριφορά του αφεντικού, μου είπε, έχει αλλάξει 100%. Εκεί που και αυτός και οι προιστάμενοί του της συμπεριφερόταν άριστα τώρα ψάχνουν ευκαιρία για να της κάνουν παρατηρήσεις ακόμη και εκεί που δεν φταίει, σαν να θέλουν να την διώξουν παρόλο που φαινομενικά την έχουν ανάγκη. Και δεν φτάνει αυτό αλλά ξαφνικά της έκαναν χωρίς προειδοποίηση και μείωση αποδοχών!

Και σκεφτόταν χτες που μιλούσαμε από που αντλούσε παλιότερα όλη αυτή την καλή πίστη προς το αφεντικό της, τέτοια πίστη και εμπιστοσύνη που διέκοψε ακόμη και την άδεια εγκυμοσύνης της πριν την ώρα της και γύρισε στη δουλειά της!

Εγώ της είπα ότι προφανώς ο επιχειρηματίας θα σκέφτεται ότι πλέον η εργαζόμενη έχει ένα παιδί και ίσως κάνει και δεύτερο...Αυτή δεν μπορεί να υπομένει το γεγονός ότι της κάνουν παρατηρήσεις για να την "σπάσουν" για να φύγει, και πράγματι θέλει να φύγει από μόνη της. Από τις συνηθισμένες περιπτώσεις....Της λέω να κάτσει εκεί που κάθεται μέχρι να την διώξουν ή να συνεννοηθούν μαζί της.

Και να φανταστεί κανείς ότι αυτός ο εργοδότης θεωρείται από τους πιο καλούς. Και μετά λέμε γιατί κάνουν εκατοντάδες χιλιάδες αιτήσεις τόσα άτομα για να εργαστούν στο δημόσιο. Μα απλά για να έχουν κάποιους κανόνες που να διέπουν την εργασία τους!

Τρεις αναγνώσεις για την τρομοκρατία

2009-10-31T17:19:00.016+02:00

Image via Wikipedia

1) Ένα από αυτά που δεν καταλαβαίνω είναι σε τι εξυπηρετούν τα χτυπήματα κατά αστυνομικών έξω από αστυνομικά τμήματα. Αν υποθέσουμε ότι κάποιος επιλέγει να κάνει κάποιου είδους επαναστατικό και ένοπλο αγώνα θα είχε να επιλέξει μεταξύ εκατοντάδων στόχων από μια ελίτ με ιδιωτικά κότερα και αεροπλάνα. Όχι ότι κάποιος που θα έκανε κάτι τέτοιο θα ήταν νόμιμος ή ηθικά σωστός, αφού έτσι θα αρχίζαμε όλοι να κυνηγάμε τον κάθε ένα που θεωρούμε ένοχο και άκρη δεν βρίσκεται.

Το γεγονός λοιπόν ότι επιλέγουν τις συγκεκριμένες ενέργειες με προσήλωση κατά των αστυνομικών δείχνει ξεκάθαρα είτε ότι αυτές αποτελούν ενέργειες εγκάθετων που αναζητούν προφάσεις καταστολής είτε δείχνουν την μεταμοντέρνα ασυναρτησία της όλης υπόθεσης. Αυτός δηλαδή είναι ο εχθρός της κοινωνίας, οι αστυνομικοί; Μήπως οι πραγματικοί ένοχοι δρουν ανενόχλητοι από κάθε νόμο ή ανθρώπινη παρέμβαση σχεδόν σαν θεοί;

2) Αν υποθέσουμε ότι αυτές οι ένοπλες ή τρομοκρατικές ομάδες υπάρχουν όντως και δεν είναι προβοκάτσιες, τότε τι κοινωνία είμαστε εμείς που από μέσα μας βγήκαν τέτοιες ομάδες ανθρώπων με τόσο μίσος κατά πάντων; Όταν κοιτάμε αυτούς βλέπουμε τα χάλια της κοινωνίας μας;

3) Αν κάθε μεγαλοδημοσιογράφος χρειάζεται 5 και 10 αστυνομικούς να τον φυλάνε και κάθε πρώην βουλευτής ή πολιτικό στέλεχος άλλους τόσους τότε τι νομιμοποίηση έχουν και από που την αντλούν όλοι αυτοί που κυβερνάνε ή ασκούν εξουσία; Πώς θα ήταν η πολιτική μας ζωή αν ήξεραν όλοι αυτοί οι κύριοι όταν ασκούσαν εξουσία ότι δεν θα έχουν στο μέλλον και για όλη τους τη ζωή ένα στρατό αστυνομικών στη διάθεσή τους για να τους φυλάνε;

Το μπουρδέλο της ελληνικής αγοράς εργασίας

2009-10-30T16:31:00.007+02:00

Image by Iguana Jo via Flickr

Ξέρω ότι δεν μπορώ να χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις αλλά πἐστε μου εσείς μια πιο κόσμια έκφραση...Εγώ δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη λέξη που να περιγράφει με τόση μεγάλη ακρίβεια την αγορά εργασίας στην Ελλάδα του 2009, δηλαδή 700+ χρόνια μετά τον Μεσαίωνα....

Τα δεδομένα σύμφωνα με άρθρο :
1) 600,000 άνθρωποι είναι εντελώς αδήλωτοι ή ανασφάλιστοι. Εγώ πιστεύω ότι είναι περισσότεροι.
2) 300,000 άνθρωποι θεωρούνται από το νόμο αυτοαπασχολούμενοι και εργάζονται με "μπλοκάκι" ενώ αντίθετα είναι κανονικοί υπάλληλοι εταιρειών και οργανισμών.
3) 550,000 άνθρωποι είναι ή με μερική απασχόληση ή μόνιμα συμβασιούχοι ενώ πολλοί από αυτούς εργάζονται κανονικότατα ή και περισσότερο από τους άλλους.

Το παράδειγμα του κράτους είναι χαρακτηριστικό: Ενώ ο νόμος το απαγορεύει ρητώς και κατηγορηματικώς, το δημόσιο απασχολεί άτομα με μπλοκάκι, υποτίθεται εξωτερικούς συνεργάτες αυτοαπασχολούμενους, ενώ αυτοί είναι κανονικοί εργαζόμενοι και χτυπάνε μέχρι και κάρτα! Και απασχολεί τέτοια άτομα ακόμη και στις υπηρεσίες του δημοσίου που ελέγχουν αν τηρείται η εργατική νομοθεσία!

Οι επιθεωρήσεις εργασίας είναι ανήμπορες να εφαρμόσουν το νόμο, ο Νόμος άλλωστε είναι δαιδαλώδης και μοιάζει πλέον με ανέκδοτο. Σήμερα έμαθα ότι άλλαξαν τη σύμβαση μιας γνωστής μου - χωρίς να την ενημερώσουν - και της κατάργησαν την προϋπηρεσία. Αν θέλεις σου λένε, και αν τολμάς! Ας πάει στην επιθεώρηση εργασίας και να δούμε αν θα ξαναβρεί δουλειά ή αν θα βρει την άκρη....

Χωρίς συνδικάτα, χωρίς εργασιακή αλληλεγγύη, χωρίς γνώση των κανόνων, χωρίς ντροπή, χωρίς δημόσιους ελεγκτικούς μηχανισμούς ταγμένους στο πλευρό του εργαζομένου, χωρίς αποτελεσματικές διαδικασίες.

Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να υπάρχουν τηλεφωνικά κέντρα ανώνυμων καταγγελιών και ενημέρωσης της εργατικής νομοθεσίας στα οποία θα απευθυνόταν οι εργαζόμενοι για να μάθουν τα δικαιώματά τους ή για να στρέψουν την προσοχή των ελεγκτικών μηχανισμών προς κάποιες επιχειρήσεις. Η επώνυμη καταγγελία θα συνεχίσει να υπάρχει. Και στις ΗΠΑ εφαρμόστηκε αυτό την εποχή των μεγάλων εταιρικών και λογιστικών σκανδάλων με την Enron κτλ οπότε ψηφίστηκε η Sarbanes–Oxley Act. Για άλλο λόγο υπο άλλες συνθήκες, αμφίβολη αποτελεσματικότητα και με άλλους τρόπους. Στα πλαίσια όμως αυτά εφευρέθηκε και ο θεσμός των ανώνυμων καταγγελιών από τους εργαζόμενους ενάντια στις διοικήσεις. Γιατί όχι και εδώ;

Έχουμε νόμους που επιτρέπουν στους πολίτες να δίνουν τηλεφωνικές πληροφορίες για τους τρομοκράτες, γιατί δεν υπάρχουν ανάλογες τηλεφωνικές γραμμές που θα μπορούν κάποιες υπηρεσίες τύπου ράμπο να ελέγχουν αντίστοιχες πληροφορίες για εργοδότες; Φαντάζεστε τι γίνεται στην περιφέρεια, σε πόλεις π.χ. των 40,000 κατοίκων ή και πιο μεγάλες;

Όλοι είναι κώλος και βρακί, μια γροθιά ενάντια στον εργαζόμενο. Ο αστυφύλακας τρώει με τον μητροπολίτη και τον εκδότη της τοπικής εφημερίδας η οποία "χρηματοδοτείται" με το δημόσιο χρήμα και ο οποίος εκδότης μιλάει στο τηλέφωνο (ή και εκβιάζει αμα λάχει) τον βουλευτή και ο οποίος τα παίρνει από τον επιχειρηματία γιατί αλλιώς δεν βγαίνει. Πώς θα πάει μετά ο κακομοίρης ο εργαζόμενος να κάνει καταγγελία; Με τους ηρωισμούς θα ζήσει την οικογένειά του ή θα φάει το κεφάλι του;

Αλλά και τον ήρωα να κάνει και τι με αυτό; Θα αλλάξει τίποτα; Ακόμη και πρόστιμο να φάει κάποια επιχείρηση θα συνεχίσει να παρανομεί μέχρι εσχάτων. Ακόμη και να δικαιωθεί ένας εργαζόμενος και τι με αυτό, θα αλλάξει ένα πρόστιμο τη συνείδηση των επιχειρηματιών;

Αντίθετα ο εργαζόμενος που δεν θα πάρει τα ένσημα στην ώρα του δεν θα έχει τεκμήρια για να γραφτεί στο ταμείο ανεργίας. Και αν δεν ξέρει και ελληνικά δεν είναι πολύ απίθανο να βρεθεί και μπροστά σε κανέναν υπάλληλο που να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει το τι του λέει....

Οι λύσεις για όλα αυτά είναι:
1) Διάλυση των απαράδεκτων υπαρχόντων ελεγκτικών μηχανισμών του δημοσίου. Δεν φταίνε οι οργανισμοί αυτοί, φταίει το δημόσιο που με την ανοχή του στην παρανομία την εκτρέφει. Το ίδιο το δημόσιο είναι ο μεγαλύτερος παραβάτης της εργατικής νομοθεσίας όπως απέδειξαν τα stage.
2) Ποινικοποίηση της αδήλωτης εργασίας. Ο εργοδότης που παρανομεί θα πρέπει να θεωρείται κατάπτυστος από την κοινωνία.
3) Μεγάλη απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου καθώτι σήμερα αυτή η πολυπλοκότητα οδηγεί ουσιαστικά στον αναρχοκαπιταλισμό και την εργοδοτική ασυδοσία-ανομία. Κανείς υπάλληλος δεν είναι σίγουρος το τι ισχύει σε κάθε περίπτωση.
4) Γραμμή καταγγελιών εναντίων εργοδοτών και γραμμή ενημέρωσης εργαζομένου.
5) Ίδρυση ενιαίου φορέα ελέγχου που θα περιλαμβάνει όλες τις σκόρπιες δημόσιες υπηρεσίες που υποτίθεται ότι ελέγχουν και οργάνωσή τους σε ένα πλαίσιο τύπου Ράμπο Εφορίας των ΗΠΑ οι οποίοι πάνε συχνά με αστυνομική συνοδεία και έχουν γραφείο πληροφοριών και παρακολουθήσεων.
6) Δημιουργία ενάντια σε επιχειρήσεις ενός συστήματος bonus- ποινών που θα οδηγεί ακόμη και στην απώλεια άδειας άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας, την φυλάκιση και την κατάσχεση της ατομικής περιουσίας.
7) Προσπάθεια δημιουργίας κάρτας (μαγνητικής) εργασίας που όλοι οι εργαζόμενοι θα "χτυπάνε" στην εργασία τους υποχρεωτικά, ακόμη και διαδικτυακά, κατά τα πρότυπα των αποδείξεων της ταμειακής μηχανής.

Οι επιχειρηματίες θα καταλάβουν ότι σοβάρεψαν να πράγματα όταν δουν τους πρώτους φίλους τους επιχειρηματίες που θα πληρώνουν υπέρογκα πρόστιμα ή θα κλείνουν αφήνοντας στο δρόμο 10δες εργαζόμενους επειδή δεν τήρησαν την ασφαλιστική/εργασιακή νομοθεσία.

Αν δεν γίνουν όλα τα παραπάνω με τρόπο αποτελεσματικό τότε ο ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρεύσει με συνοπτικές διαδικασίες.

Και επειδή τέτοια μέτρα θα οδηγούσαν πολλές επιχειρήσεις σε απολύσεις θα πρέπει να γίνουν μεγάλες τομές που θα ενισχύουν τις καινοτομικές δράσεις. Και η καινοτομία δεν μπορεί ούτε να προβλεφθεί ούτε να μπει σε καλούπια με επιδοτήσεις τύπου ΕΕ κτλ. Εδώ χρειάζονται γενναίες απορρυθμίσεις κάποιων επιχειρηματικών κλάδων. Οι απορυθμίσεις δεν είναι μόνο για τον κόσμο της εργασίας αλλά κυρίως για επιχειρήσεις που έχουν μονοπώλια ή "σαν μονοπώλια" και τρώνε με χρυσά κουτάλια.

Εφόσον υπάρξει έλεγχος και ποινικοποίηση των εργασιακών παραβάσεων στον ιδιωτικό τομέα τότε ακόμη και η μονιμότητα στο δημόσιο θα πρέπει να καταργηθεί γιατί οδηγεί σε αδικίες τύπου stage. Θα μπορούσαν όλες οι συμβάσεις στο δημόσιο απλά να είναι αορίστου χρόνου. Και το λέω αυτό επειδή είναι άδικο ακόμη και για τον εργαζόμενο του δημοσίου να θεωρεί τον εαυτό του προνομιούχο- επειδή είναι μόνιμος- την ώρα που η γραφειοκρατία τον ευνουχίζει και ο πραγματικός μισθός του μειώνεται κάθε έτος και περισσότερο, επειδή...είναι προνομιούχος.....

Ακάλυπτες επιταγές και στους νεκροθάφτες......

2009-10-27T18:11:00.006+02:00

Image by The Library of Congress via Flickr

Προχτές είδα μια παλιά πελάτισσά μου σχετικά ανανεωμένη. Την ώρα που ετοιμαζόμουν να της πω ότι φαινόταν ανανεωμένη μου "ξεφούρνισε" ότι πέθανε ο άντρας της... Ευτυχώς που δεν πρόλαβα να της το πω! Όταν έγινε η κηδεία ήταν μου είπε ταπί με ταπί. Της χρωστάνε ένα σωρό λεφτά από εδώ και από εκεί και κανείς δεν πληρώνει. Δεν πληρώνει γιατί και αυτούς δεν τους πληρώνουν.

Έτσι, στην κηδεία του άντρα της έδωσε μια επιταγή πελάτη της στο γραφείο κηδειών. Ο πελάτης της δεν την εξόφλησε και αναγκαζόταν να τον παρακαλάει- επειδή το θεωρούσε μεγάλη γρουσουζιά αλλά και ασέβεια προς το νεκρό- να έχει δώσει ακάλυπτη επιταγή για την κηδεία του άντρα της....

Τελικά βρέθηκαν τα χρήματα για το γραφείο κηδειών αλλά αυτή αναστενάζει ακόμη από τις φόλες. Έτσι, σε ηλικία 45 ετών μετά από μια πολύ, πολύ πετυχημένη πορεία σε αυτό που έκανε προσφέροντας ένα δικό της προιόν, αναγκάζεται να ψάχνει τώρα για εργασία. Προπέρυσι, μου είπε, είχε βγάλει 100,000 ευρώ καθαρά, και πριν από αυτό άλλα τόσα καθαρά (με 1 άτομο προσωπικό ή και κανένα λόγω προιόντος..).

Και όμως, τα λεφτά τελείωσαν για να βγουν φέτος και πέρυσι οι νέες παραγγελίες που έμειναν τελικά απλήρωτες και απούλητες. Κυρίως όμως απλήρωτες. Πουλάει και δεν εισπράτει. Από την άλλη οι καλύτεροι πελάτες της είναι σε αδυναμία. Αν τους κυνηγήσει και δεν θα πάρει τίποτα και θα τους σκοτώσει επιχειρηματικά η ίδια και θα τους χάσει από πελάτες. Οπότε εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα. Μου είπε ότι βρήκε εργασία σε μια πιτσαρία και μάλλον θα πάει.

Συνεπώς λέω εγώ η ελληνική οικονομία πνέει τα λοίσθια.....

Όλη η Ελλάδα μιλάει για τα STAGE & τους συμβασιούχους

2009-10-26T16:04:00.014+02:00

Image by Leo Reynolds via Flickr

Ήμουν πριν από λίγο μεσημεριάτικα σε ένα ταχυδρομείο για να στείλω κάποια mails, και άκουσα που μιλούσαν οι υπάλληλοι μεταξύ τους:

-"Μα τι είναι ρε Μαρία αυτά τα Stage που λένε".
-"Είναι αυτά που πηγαίνανε τα παιδιά και παρακαλούσαν τους βουλευτές για να τα πάρουνε στο δημόσιο να δουλεύουν λίγες ώρες και ανασφάλιστα, και τώρα τα διώχνουν".
Πετάγεται και μια τρίτη και λέει:
-"Καλά τους κάνουνε, εμένα η κόρη μου είχε κάνει 2-3 φορές αίτηση και ποτέ δεν την πήραν γιατί δεν είχε πάει να παρακαλέσει κανένα βουλευτή".

Προσπαθώ να βρω λόγους για να υποστηρίξω αυτούς τους ανθρώπους αλλά ούτε μπορώ να βρω ούτε θέλω να βρω κανένα λόγο, δεν λέω ότι φταίνε μόνο αυτοί. Έχουν όμως και αυτοί καθώς και κυρίως άλλοι κάποιες σοβαρές ευθύνες.

1) Ευθύνες Εργαζομένων
Θυμάμαι την ταινία "ΘΑΝΑΣΗ ΣΦΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ" που περιγράφει έναν φτωχό δημόσιο υπάλληλο το 1979 (τον Μαγκάνα) που δεν "τα παίρνει" και τελικά τον μεταθέτουν δυσμενώς στο Σουφλί, κάνει απεργία πείνας και απολύεται. Μένει άνεργος και κάποια στιγμή πάει να κάνει κάπου ένα μεροκάματο, τον παίρνει ένα λεωφορείο μαζί με άλλους και τους πάει σε ένα εργοστάσιο για μεροκάματο. Εκεί διαπιστώνει ότι στο εργοστάσιο αυτό γινόταν απεργία και οι απεργοί μπλόκαραν το λεωφορείο και φώναζαν έξω από το εργοστάσιο Α-ΠΕ-ΡΓΟ-ΣΠΑ-ΣΤΕΣ - Α-ΠΕ-ΡΓΟ-ΣΠΑ-ΣΤΕΣ. Όταν ο Θανάσης κατάλαβε ότι ήταν απεργοσπάστης κατέβηκε από το λεωφορείο και εξήγησε στους απεργούς ότι δεν το ήξερε. Κάποιοι τον αναγνώρισαν και ενώθηκε μαζί τους. Αυτή νομίζω ότι είναι η ιστορία αν θυμάμαι καλά γιατί έχουν περάσει και χρόνια και δεν έχω ξαναδεί την ταινία ενώ στο youtube δεν βρήκα τη σκηνή στην οποία αναφέρομαι.

Τι θέλω να πω, ότι δεν σημαίνει ότι όποιος εργάζεται έχει πάντα δίκιο, είναι ανάλογα την περίπτωση. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλώς φταίνε και λίγο οι άνθρωποι αυτοί που καταδέχτηκαν να πάνε έστω από ανάγκη στα βουλευτικά γραφεία.

2) Ευθύνες Κομματόσκυλων
Περισσότερο όμως φταίνε αυτά τα τομάρια που έβαλαν με βύσμα τα άτομα αυτά στο δημόσιο. Για πολλές θέσεις στο δημόσιο ισχύουν κοινωνικά κριτήρια για τον διορισμό σε θέσεις είτε Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης είτε Μερικής Απασχόλησης. Συνεπώς όταν οι βουλευτές αυτοί της ΝΔ (ή και άλλοι παλαιότερα) έκαναν χάρες δεν αδικούσαν τους πιο ικανούς με τα πτυχία και τους βαθμούς αλλά:

1) Αδικούσαν πολλές κατηγορίες ανθρώπων που είχαν περισσότερη ανάγκη από αυτούς τους οποίους τελικά "διόρισαν" . Ποτέ δεν θα μάθουμε ποιούς ακριβώς αδίκησαν γιατί ποτέ δεν έγινε διαφανής διαγωνισμός. Όχι αξιοκρατικός αλλά διαφανής. Δεν μιλάμε για πτυχία και μάστερ αλλά για κριτήρια που μοριοδοτούν μήνες ανεργίας!!

2) Αδίκησαν τους ίδιους που διόρισαν γιατί τους υποσχέθηκαν πράγματα που δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν. Αφού γνώριζαν ότι οι νόμοι και το σύνταγμα δεν επιτρέπει τη μονιμοποίηση αυτών των ανθρώπων πώς τους υποσχέθηκαν κάτι παραπάνω; Εκτός αν τους το είχε υποσχεθεί ο Καραμανλής. Συνεπώς "κρέμασαν" τους δικούς τους επειδή δεν είχαν στοιχειώδη αίσθηση της νομικής κατάστασης. Πολλοί βουλευτές είναι έτσι και πολλά κομματικά στελέχη. Αρκεί να δει κάποιος τα τελευταία χρόνια τις ετήσιες εκθέσεις του ΑΣΕΠ για να καταλάβει για πόσο "κρέατα" και θρασείς ανθρώπους μιλάμε όταν λέμε γι' αυτά τα κομματικά στελέχη (βουλευτές, κτλ).

3) Αδίκησαν και πάλι αυτούς που διόρισαν γιατί ακόμη και αν όλα πήγαιναν κατ' ευχήν ακόμη και τότε στην καλύτερη περίπτωση μόνο ένα μικρό μέρος των τόσων χιλιάδων θα είχε "ευτυχή" κατάληξη. Συνεπώς από την αρχή οι βουλευτές αυτοί και τα κομματικά αυτά στελέχη ήξεραν ότι θα έρθει κάποια στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι π.χ. στα 45τους θα ήταν στο δρόμο. Και όμως όχι μόνο δεν τους το είπαν αλλά άφηναν να υπονοηθούν άλλα πράγματα για να τους έχουν σκυλάκια από πίσω τους και να φτιάχνουν κομματικούς στρατούς!

4) Αυτές οι παράνομες και αντιδεοντολογικές πρακτικές της ΝΔ μου θυμίζουν έναν ανήθικο στρατό κατοχής που βάζει αμάχους ανάμεσα σε αυτόν και τον αντίπαλο. Αν επιτεθεί ο αντίπαλος θα πρέπει εξ ορισμού να έχουμε νεκρούς. Αυτό έκανε η ΝΔ, έβλεπε ότι χάνει την εξουσία και διόρισε παράνομα τόσες χιλιάδες γνωρίζοντας ότι όποια κυβέρνηση και να τη διαδεχόταν ή θα έπρεπε να παρανομήσει ή να τους απολύσει.

5) Καταστρατηγώντας τον ΑΣΕΠ η ΝΔ προσπάθησε λυσσασμένα όλα αυτά τα χρόνια να προωθήσει την αναξιοκρατία και τον κομματισμό. Υπάρχει τίποτα πιο βρωμερό από αυτό; Είναι σαν να προσπαθείς ανέντιμα και χωρίς κανένα ηθικό ή νομικό δίκαιο να τα διαλύσεις όλα. Αυτά που έκαναν οι αναρχικοί ήταν πταίσματα τον Δεκ 2008 μπροστά σε αυτή την κατάσταση. Η συμπεριφορά αυτή έχει σχέδιο και ιδεολογικό υπόστρωμα, εφόσον η ΝΔ δεν πιστεύει στο κράτος επειδή είναι υπερ-νεοφιλελεύθερη (άσχετα τι λένε οι ίδιοι) επιδιώκει να διαλύσει άμεσα ή έμμεσα οτιδήποτε κρατικό. Σοσιαλισμός όμως δεν σημαίνει ότι ο κάθε ένας κάνει ότι γουστάρει, σοσιαλισμός σημαίνει ότι κάτι πρέπει να λειτουργεί σωστά και σε υγιείς βάσεις. Θα έλεγα ότι το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει μια σοσιαλιστική κυβέρνηση (έστω και ονομαστικά) είναι να προωθήσει την ισονομία και αυτό έκαναν με την κατάργηση αυτών των συμβάσεων.

6) Αδικούσαν αυτούς τους ανθρώπους που εργαζόταν χωρίς ασφάλιση, ή με πλήρες ωράριο ενώ ήταν με σύμβαση έργου χωρίς δώρα, χωρίς εφαρμογή νομοθεσίας. Με αυτό που συνέβαινε καταπατούνταν, χαλαρά, καμιά εκατοστή εργατικοί νόμοι. Εννοείται ότι έπρεπε αυτές οι συμβάσεις να καταργηθούν. Ο μόνος λόγος που δεν διαμαρτύρονταν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ήταν ότι ήλπιζαν και οι ίδιοι στην παράνομη μονιμοποίησή τους...

Οι ηθικοί αυτουργοί λοιπόν, των απολύσεων, είναι αυτοί που τους προσέλαβαν παράνομα. Ας τους πάρουν αυτοί τώρα στις δουλειές τους, άλλωστε τα περισσότερα κομματικά στελέχη και οι περισσότεροι βουλευτές είναι πάμπλουτοι. Ας τους πληρώνουν λοιπόν αυτοί αφού είναι τόσο μάγκες. Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί και η ΝΔ.

3) Ευθύνες συστήματος
Οι εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν ή σύρθηκαν σε βουλευτικά γραφεία μπορεί να έχουν ευθύνες όπως έδειξα με το παράδειγμα παραπάνω με τον Βέγγο. Όμως όταν κάποιος έχει ανάγκη πρέπει να είμαστε μέχρι ενός σημείου επιεικείς μαζί του. Δεν φταίνε αυτοί οι άνθρωποι αλλά η κωλοκατάσταση που τους έφερε στα βουλευτικά γραφεία, οι ψεύτικες υποσχέσεις και η κακή νοοτροπία. Άλλωστε αυτό δεν βλέπουν παντού γύρω μας στην κοινωνία, ατομισμός και ο ένας πάνω από το πτώμα του άλλου.

Κατ' αρχήν γιατί ψάχνουν απεγνωσμένα οι άνθρωποι να πάνε στο δημόσιο; Μα επειδή στον ιδιωτικό τομέα τους πίνουν το αίμα με το καλαμάκι. Τα περισσότερα από τα "παιδιά" αυτά των συμβάσεων και των stage έχουν περάσει από τον ιδιωτικό τομέα και έχουν φάει την παπάρα. Αντί όμως να διοχετεύσουν την γκρίνια τους και τη δυσαρέσκειά τους με το σωστό τρόπο ενάντια στο σύστημα ώστε να αλλάξει κάτι, κάποιοι καλοθελητές, γονείς, βουλευτές, κομματικές λέρες και βδέλες καθώς και άλλοι που δεν επιθυμούν να αλλάξει τίποτα, τους έπεισαν ότι έχουν ελπίδα με το ΜΕΣΟΝ. Αυτή και αν είναι αθλιότητα! Αλλά συστημικά, και πάνω από τη ΝΔ και τα στελέχη της, αυτή η αθλιότητα ανήκει πρωταρχικά στην αθλιότητα ενός παθογενούς συστήματος που αγωνίζεται να επιβιώσει κάνοντας εμπόριο ελπίδας.

Ένα σύστημα υπερεκμμετάλευσης του εργαζομένου, ένα σύστημα κομματικών λαμογίων, ένα καπιταλιστικό σύστημα βρωμερό και τρισάθλιο που βασίζεται στην ευκαιριακή και τυχαία εργαλειακή ελπίδα ενάντια στην οντολογική ελπίδα των στέρεων αξιών. Για παράδειγμα η εργαλειακή ελπίδα βασίζεται στο να πιάσω το λότο, να πιάσω "την καλή", να μπω στο δημόσιο. Αντίθετα, η οντολογική ελπίδα βασίζεται στην εκπλήρωση της δικαιοσύνης, στην αλληλεγγύη, στην ισονομία, στην δημοκρατία, στην αυτόνομη ελεύθερη αυτοπραγμάτωση, στο να ξέρω ότι αν δεν προσπαθήσω δεν θα αμειφθώ αλλά και το ότι αν προσπαθήσω θα αμειφθώ.

Το σύστημα μας διατηρεί σε καταστολή προωθώντας τις φρούδες εργαλειακές ελπίδες. Ελπίδες που συναρτούν την αυτοπραγμάτωση μας με την ατομική μας "αρπαχτή". Αντίθετα η οντολογική ελπίδα βασίζεται στην εκδήλωση της αγανάκτησής μας με τρόπο οργανωμένο (ή καμιά φορά ακόμη και ανοργάνωτο) με στόχο να μην γίνουμε εμείς τα υποπροιόντα της εκμετάλλευσης του καπιταλισμού.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Καλύτερα ήταν τα παιδιά που τα έσπαγαν πέρυσι το Δεκέμβρη, μεγαλύτερο δίκιο δίνω σε αυτά, παρά στους τωρινούς των Stage που διαμαρτύρονται επειδή έγιναν φορείς διάσπασης και υποταγής. Και ας μην φταίνε μόνο αυτοί. Μην τολμήσουν όμως οι τωρινοί που κυβερνούν να σκεφτούν αργότερα να βάλουν από το παράθυρο δικά τους παιδιά όπως γινόταν παλαιότερα γιατί θα σηκωθούν και οι πέτρες μόνες τους από το έδαφος να τους χτυπήσουν....Και πολύ σωστά καταργείται και η μοριοδότηση των συμβασιούχων. Δεν υπήρχε μεγαλύτερη αλητεία από αυτό. Όλοι πρέπει να είμαστε ενάντια σε όσους υποσχόταν ψεύτικες ελπίδες!

Σημείωση: Για τα θέματα αυτά έχω την ίδια άποψη από τότε που άνοιξα το blog αυτό πριν από 1,5 χρόνο και την έχω γράψει πολλές φορές παρόλο που αναγνωρίζω στα στραβά της αξιοκρατίας (δείτε εδώ) εξάλλου εδώ δεν μιλάω απλά για αξιοκρατία αλλά για την όχι και τόσο αυτονόητη ισονομία.

Άρης - Ολυμπιακός 78-85, SUPER 3

2009-10-24T18:59:00.011+03:00

Image via Wikipedia

Η ομάδα του Άρη είναι μπασκετομάνα, με παραγωγή καλών παικτών από τα "φυτώρια". Έδωσαν πέρυσι τον Παπανικολάου και πήραν 3 παίκτες από τους οποίους μάλλον κάτι έχει συμβεί με τους δύο και γι' αυτό δεν τους είδαμε σήμερα (Ντικούδης, Χατζηβρέτας). Ωραία συναλλαγή έκαναν...Ο τρίτος, ο Κακιούσης, δυσκόλεψε πολύ σε κάποιες φάσεις τον Τσίλντρες.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι ο Κλέιζα παρουσιάστηκε και πάλι δυνατός, τα γκάρντ δεν είναι ακόμη φορμαρισμένα και η γραμμή των ψηλών χωρίς τον Σόφο είναι μέτρια. Βέβαια ο Ολυμπιακός έδωσε σήμερα ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια του αφού ο Άρης είναι από τις πιο δυνατές ομάδες μετά τους δύο πρώτους και έχει και μια έδρα πολύ δύσκολη.

Οι οπαδοί του Άρη δεν έρχονται δανεικοί από το Χαριλάου αλλά είναι μπασκετικοί οπαδοί. Σε ένα γήπεδο όπως το Αλεξάνδρειο βλέπεις τα σκουλήκια να χτυπιούνται και παρά δίπλα είναι και η μοντέρνα μαμά με το 6χρονο παιδάκι της. Αυτά μόνο στο Αλεξάνδρειο τα βλέπει κανείς. Αντίθετα οι Μάο, Μάο (συγνώμη για τους Μάο, Μάο και πάλι) των δύο μεγάλων ομάδων μπορεί να κυκλοφορούν και με σουγιάδες στην τσέπη, να πετάνε σιδεροσωλήνες μέσα στο γήπεδο ή ακόμη χειρότερα να χειροκροτούν επι 60 λεπτά τον Αλβέρτη...

Ο Μάιλς ήταν η αποκάλυψη του αγώνα ενώ ο Ολυμπιακός δεν δείχνει ακόμη 100% έτοιμος. Παρόλα αυτά όμως δεν μπορεί κάποιος να πει ότι ζορίστηκε ιδιαίτερα για να κερδίσει.

Πάντως κάτι δεν πάει καλά με τους κοντούς του Ολυμπιακού. Ο Παπαλουκάς ακόμη και με άσπρα μαλλιά θα είναι χρήσιμος, κανείς άλλωστε δεν τον παίρνει στην ομάδα του για να σκοράρει. Ο Τεόντοσιτς όμως είναι σαν αγχωμένος, σαν κομπλαρισμένος, σαν να του φταίνε τα ρούχα του. Δεν ξέρω ακριβώς τι έχει. Λέτε να είναι ματιασμένο το παιδί;

Ο παρουσιαστής δεν ξέρω ποιος ήταν αλλά ήταν αρκετά καλός. Πετούσε βέβαια που και που κάποια υπονοούμενα, πότε στον σκηνοθέτη και τους κάμεραμάνς για να δείξουν τις κοπέλες στις κερκίδες ("έχουμε τίποτα ενδιαφέρον"), πότε για κάτι πίτσες που θα είχε χρόνο να παραγγείλει ο επιτιθέμενος παίκτης, πότε υπερ του Άρη όταν αναφώνησε "Αυτό είναι!!" σε ένα εύστοχο τρίποντο του Άρη και μετά πρόσθεσε "...που ξέρει να κάνει καλύτερα...". Σε πήραμε χαμπάρι.

Ωστόσο δεν μπορώ να καταλάβω τι παίχτηκε πάλι αλλά δεν είχε ανακοινωθεί ότι θα μεταδοθεί το ντέρμπι και όλοι ψαχνόμασταν. Τελικά το μετέδωσαν χωρίς καν να έχουν προειδοποιήσει για κάτι τέτοιο! Αν είναι δυνατόν τέτοια ντέρμπι να μην τα δείχνει κάποιο κανάλι!

Διάφορα θέματα

2009-10-24T14:44:00.006+03:00

Image via Wikipedia

1) Πριν από λίγες μέρες θα θυμάστε το θέμα με την απεργία των λιμενεργατών και το ότι τους είχα υποστηρίξει με ποστ μου. Μου είχε κάνει τότε εντύπωση ότι όλα τα ΜΜΕ, κανάλια, εφημερίδες κτλ ήταν εναντίον τους. Σήμερα διάβασα στον ιό της Ελευθεροτυπίας του Σαββάτου πώς οι εφοπλιστές πάτησαν πόδι στα ελληνικά ΜΜΕ και ενώ παλαιότερα όλα τα ΜΜΕ ανέφεραν τα αρνητικά της συμφωνίας με την COSCO σήμερα τα ξέχασαν όλα και υποστήριζαν τους Κινέζους ως σωτήρες...Η ολοκληρωτική στάση των ΜΜΕ (λόγω ιδιοκτησιακών και άλλων σχέσεων με εφοπλιστές) επηρέασαν την κοινωνία υπερ της Cosco.

2) Χάρηκα που είδα την ΑΥΓΗ να ακολουθεί πιο μαχητική στάση σε σχέση με τα εργασιακά. Καλή η μεταμοντέρνα αμπελοφιλοσοφία αλλά εδώ υπάρχουν προβλήματα τα οποία είτε είναι περίπλοκα όπως λέει ο Ζιζέκ είτε είναι απλά όπως λέει η Παπαρήγα, χρειάζονται δυναμικές λύσεις και αγώνες. Διαβάστε λοιπόν για τους διδάσκοντες 407 των πανεπιστημίων οι οποίοι έπρεπε να αμείβονται ως λέκτορες ενώ τους πετάνε ένα ξεροκόμματο 300 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση. Ένα θέμα που γνωρίζω πολύ καλά και για το οποίο έχω γράψει πολλές φορές. Επίσης διαβάστε για τα ηρωικά συνδικάτα και τον νέο συνδικαλισμό που γεννιέται. Δηλαδή για τους εργαζόμενους στη vodafone, τη Wind, την Εθνοdata κτλ. Ένας συνδικαλισμός που προωθώ και εγώ όσο μπορώ από το blog μου και πολλοί νόμιζαν ότι υπερβάλω. Τίποτα δεν έχει βγει από το μυαλό μου, όλα είναι από την καθημερινή ζωή στην εργασία. Δείτε π.χ. αυτό για τη ζωή στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας.

3) Δεν συμφωνώ βέβαια με τη στάση της Αυγής για τα Stage. Καλά έκαναν και κατάργησαν τα Stage και τις χιλιάδες παράνομες συμβάσεις και κυρίως τη μοριοδότηση όλων αυτών. Πολλά παιδιά που δεν είχαν κάποιο γνωστό πολιτικό παρά μόνο τα λιγοστά προσόντα τους, δεν είχαν καμία ελπίδα να μπουν στο δημόσιο. Τώρα με την κατάργηση αυτής της άδικης μοριοδότησης θα έχουν κάποια ελπίδα. Επιπλέον, μέσω όλων αυτών των αλητήριων συμβάσεων έργου Stage, ο ΑΣΕΠ- όπως έλεγε και ο ίδιος στις ετήσιες εκθέσεις του- πήγαινε για κατάργηση. Η ΝΔ με αυτά που έκανε με τον ΑΣΕΠ ουσιαστικά είχε επαληθεύσει τις φανατικές δεξιές εφημερίδες του 2004 που έλεγαν ότι θα καταργηθεί ο ΑΣΕΠ (...και άρα θα μπουν και "τα δικά μας" παιδιά). Από εμπρός παρθένα και από πίσω μπαίνουν τρένα που λέει και ο ποιητής...

Παρόλα αυτά να δω τι θα γίνει με την ανεργία που κρυβόταν τόσα χρόνια λόγω των Stage και των συμβασιούχων...Ήδη στο εξωτερικό μιλάνε ακόμη και για ανάπτυξη χωρίς νέες θέσεις εργασίας.

4)Συρρίκνωση-σοκ στη βρετανική οικονομία.

Στην Όστρομ και Ουίλιαμσον το Νόμπελ Οικονομίας

2009-10-23T21:50:00.014+03:00

Image by aschweigert via Flickr

Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα μπορεί να διαψευσθεί ένας τόσο διαβασμένος άνθρωπος όπως ο Ανδρουλάκης. Πριν από σχεδόν 1 χρόνο είχα μια διαδικτυακή συζήτηση μαζί του και μια σημαντική διαφωνία πάνω σε μια κριτική που είχα κάνει στο βιβλίο του Λευκό κοτσύφι, blue tree, μαύρο καράβι κυρίως σε ό,τι είχε σχέσει με τα wiki και τον σοσιαλισμό του διαδικτύου.

Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις το νόμπελ οικονομίας πήγε στην Έλιν Όστρομ και στον Όλιβερ Ουίλιαμσον. Ενώ πέρυσι το Νόμπελ οικονομίας απονεμήθηκε σε έναν σοσιαλδημοκράτη (Κρούγκμαν), φέτος η Ακαδημία έδωσε το νόμπελ σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να στηρίξουν τα επιστημονικά θεμέλια της αριστεράς.

Σύμφωνα με την Επιτροπή Απονομής, η Έλινορ Όστρομ με βάση αναρίθμητες μελέτες που αφορούσαν τη διαχείριση διαφόρων φυσικών πόρων, απέδειξε ότι η αντίληψη ότι το κράτος ή οι ιδιώτες μπορούν να διαχειρίζονται καλύτερα αυτούς τους πόρους είναι λανθασμένη. Αντίθετα ενώσεις με δημοκρατικές κοινότητες μπορούν να διαχειριστούν τους πόρους πιο αποδοτικά από ότι εταιρείες βάσει των αρχών του ανταγωνισμού.

Ο Ουίλιαμσον από την άλλη βραβεύτηκε επίσης με το νόμπελ επειδή απέδειξε ότι κάποιο είδος ιεραρχικής οργάνωσης είναι πιο αποτελεσματικό από άλλα που βασίζονται σε μοντέλα της αγοράς.

Τα συμπεράσματα αυτά μεταφέρουν τη συζήτηση στο Α και το Ω του καπιταλισμού που είναι τα κίνητρα δράσης, όπως επαναλαμβάνω συνεχώς σχεδόν 2 χρόνια τώρα. Η wikipedia έκλεισε την Μπριτάνικα ακριβώς επειδή η wikipedia ήταν πιο αποδοτική αφού βασιζόταν στην εθελοντική λειτουργία μιας ένωσης ατόμων χωρίς άμεσα χρηματικά κίνητρα για να προκαλούν την αποδοτική και αποτελεσματική τους συμπεριφορά.

Παρόμοια αποτελέσματα δείχνουν και τα συμπεριφοριστικά οικονομικά όπως είχα παρουσιάσει παλαιότερα. Το μέλλον είναι τα wiki και τα κοινά πράγματα. Σοσιαλιστές ξυπνήστε, το μέλλον είναι εδώ!

Συνεπώς, η απόρριψη με τόση βιασύνη από τον Ανδρουλάκη, τον Μουζέλη και άλλους σοσιαλδημοκράτες μιας σειράς ιδεών ήταν εσφαλμένη. Αυτοί ακόμη είναι προσκολημένοι στην τυφλή πίστη της αγοράς των 90's. Έτσι, κινδυνεύουν να χάσουν το ίδιο τρένο που έχασε και ο Σουφλιάς όταν παρέδιδε το υπουργείο στην Μπιρμπίλη χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι έγινε.

Φαντάζομαι ότι οι κλασικοί οικονομολόγοι θα δαγκώνονται βλέποντας το νόμπελ οικονομίας να πηγαίνει σε μια γυναίκα που όχι απλά δεν έχει διδακτορικό οικονομικών αλλά ούτε καν πτυχίο οικονομικών. Αυτό κάτι δείχνει για την οικονομική επιστήμη....

Δείτε και αυτό.

Ο Παπανδρέου ίσως θέλει, η κοινωνία μπορεί;

2009-10-23T17:44:00.011+03:00

Image by See-ming Lee 李思明 SML via Flickr

Ο Παπανδρέου, αν εξαιρέσουμε τις παρεμβάσεις στα Εξάρχεια υπέρ της κοινωνίας των συντηρητικών, έχει δείξει καλή εικόνα. Κατ' αρχήν του λύθηκε η γλώσσα μόλις έγινε πρωθυπουργός. Προεκλογικά δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη, άσε που αυτά που έλεγε ήταν τόσο γενικά που δεν έβγαζαν νόημα. Τώρα η γλώσσα του πάει ροδάνι και λέει και συγκεκριμένα πράγματα.

Σε σχέση με τον Καραμανλή και τη ΝΔ, ο Παπανδρέου δείχνει σαν να ήρθε από έναν άλλο, πιο εξελιγμένο πολιτισμικά, πλανήτη.

Να μην ξεχνάμε όμως ότι τα κύρια στελέχη των κομματικών μηχανισμών και οι βουλευτές, είναι ορκισμένα μέλη είτε της επιχειρηματικής, είτε της κομματικής ελίτ και συμμετέχουν σε απόλυτα σκοτεινούς και αρρωστημένους κομματικούς μηχανισμούς.

Έτσι για παράδειγμα ενώ ο Παπανδρέου έχει δημοσιεύσει άρθρα δικά μου και άλλων bloggers στην προσωπική του σελίδα, ή μπορεί κάποιος να του στείλει e-mail ή και να συμμετάσχει σε κάποια δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση, οι τοπικοί βουλευτές ή στελέχη δεν έχουν κανένα δημοκρατικό όραμα. Είναι βυθισμένα μέσα σε μια διαπλοκή του τύπου: "Πότε θα επικαιροποιηθεί το πολεοδομικό σχέδιο γιατί έχουν αγοράσει δικοί μου κάτι οικοπεδάκια" . Αυτό είναι το επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης, των τοπικών κοινωνιών και των κομματικών στελεχών.

Κομματικό στέλεχος (είτε της ΝΔ, είτε του ΠΑΣΟΚ) σημαίνει συνωμοσία και διαπλοκή για την εξουσία και τίποτα άλλο. Αν σε κάποιον από αυτούς πεις κάτι ουσιαστικό, οτιδήποτε ουσιαστικό, νομίζουν ότι είσαι είτε ηλίθιος είτε εγκάθετος. Έχουν γνώση οι φύλακες.

Συνεπώς αν ο Παπανδρέου έχει κάτι καλό να προσφέρει, πέρα από την αρχική βιτρίνα που βλέπουμε, θα πρέπει να εφεύρει θεσμούς που να αναμορφώνουν την κοινωνία από κάτω και όχι από πάνω. Να γίνουν εκτεταμένες δημοκρατικές παρεμβάσεις στην κοινωνία με βάση το ίντερνετ που είναι ένας δημοκρατικός μοχλός πίεσης αφού μπορεί να γίνει ο εφιάλτης κάθε διαπλεκόμενου μηχανισμού.

Αν η κοινωνία και όχι μόνο τα κόμματα, ορίσουν διαδικασίες μέσω του ίντερνετ, και ηλεκτρονικές λειτουργίες, τότε η διαπλοκή θα εξαρθρωθεί, σε κάποια επίπεδα τουλάχιστον. Ας δούμε κάτι συγκεκριμένο στα πλαίσια της άμεσης ηλεκτρονικής δημοκρατίας χωρίς μεσάζοντες, βάσει π.χ. ενός καταστατικού για την προώθηση προτάσεων με ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Χωρίς δημόσιες σχέσεις πολιτικών, χωρίς κηδεμονία κομμάτων, χωρίς διαπλοκές ημετέρων και κολλητών. Το θέλει αυτό ο Παπανδρέου;

Ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ

2009-10-22T17:10:00.007+03:00

Image by Klearchos Kapoutsis via Flickr

Ξέρω ότι πολλοί δεν θεωρούν σοβαρά αυτά τα θέματα, όλα όμως είναι μέσα στη ζωή. Κατ' αρχήν να πω ότι υποστηρίζω τον Ολυμπιακό στο μπάσκετ λόγω παικτών και προπονητή. Έτσι για να έχει ενδιαφέρον το πρωτάθλημα.

Στο χτεσινό παιχνίδι με τη Γαλλική ομάδα στο πρώτο παιχνίδι στη Γιουρολίγκα βγήκαν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα. Ο Ολυμπιακός δείχνει να έχει πολύ καλούς παίκτες και αρκετά καλή ομάδα. Ίσως ακόμη δεν είναι τόσο ομογενοποιημένος όσο ο Παναθηναικός αλλά δεν έχει σημασία. Φέτος δείχνει εκπληκτικός πριν ακόμη ξεκινήσει το πρωτάθλημα.

Αρχικά ο Κλέιζα έπαιξε καταπληκτικά. Είναι πολύ καλός παίκτης και εφόσον είναι σε σχετικά καλή φόρμα θα βάζει πάντοτε πολλούς πόντους. Είναι ένας παίκτης πολύ αλτικός, δυνατός και με έφεση στο καλάθι από παντού. Φοβερός παίκτης. Πέρυσι βέβαια ο Κλέιζα δεν υπήρχε. Ο Τσίλντρες από την άλλη δείχνει ότι έχει όρεξη και έχει προσαρμοστεί πλέον στην ομάδα και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Πέρυσι δεν συνέβαινε αυτό επειδή ήταν η πρώτη του χρονιά στον Ολυμπιακό από το NBA και είχε επίσης έναν σοβαρό τραυματισμό λόγω του οποίου έμεινε έξω για μεγάλο διάστημα. Δεν πιστεύω ότι είναι ηγετική προσωπικότητα αλλά είναι καλός παίκτης.

Επίσης πέρυσι ο Παπαλουκάς ήταν λίγο χώμα. Ήταν η πρώτη φορά μετά από χρόνια που γύρισε από τη Ρωσία σε νέα ομάδα, και είχε και συσσωρευμένη κούραση. Φέτος όμως δείχνει να έχει μεγαλύτερη όρεξη και θα κάνει καλή χρονιά. Θα δώσει πολλές ασίστ, θα οργανώνει αποδοτικά το παιχνίδι και θα παίζει καλές άμυνες. Επίσης ο Τεόντοσιτς θα έχει και αυτός μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση λόγω Ευρωμπάσκετ και θα τον χρησιμοποιεί και περισσότερο ο Γιαννάκης ο οποίος είμαι σίγουρος ότι κάθε άλλο παρά εμπαθής είναι.

Τέλος ο Σχορτσιανίτης αν διατηρηθεί σε καλή φόρμα θα βοηθήσει εντυπωσιακά την πορεία της ομάδος παρέα με τους άλλους ψηλούς (Μπουρούση, Βούισιτς). Ο Βασιλόπουλος είναι επίσης καλή μονάδα μαζί με τους μικρούς οι οποίοι έχω την προαίσθηση ότι μπορούν να δείξουν κάτι καλό σε βάθος χρόνου.

Σε γενικές γραμμές ο Ολυμπιακός φέτος θεωρώ ότι έχει καλές προοπτικές να μας προσφέρει καλό θέαμα και είμαι βέβαιος ότι δεν θα πουλήσει το τομάρι του τόσο εύκολα όπως πέρυσι. Φέτος νομίζω ότι οι δύο ομάδες στην Ελλάδα είναι περίπου ισοδύναμες στα γκαρντ ενώ ο Ολυμπιακός δείχνει να έχει υπεροχή σε όλες τις άλλες θέσεις.

Ριάλιτι μαγείρων και σύγχρονα Άουσβιτς

2009-10-21T16:51:00.016+03:00

Image via Wikipedia

Σήμερα, συμπτωματικά διαπίστωσα ότι υπάρχει και ριάλιτι τύπου big brother στο οποίο συμμετέχουν μάγειρες !! Από το έτος 2000 περίπου και μετά, έχει ξεκινήσει μια νέα μόδα τηλεπαιχνιδιών του τύπου "Big Brother", που αντικατοπτρίζουν ακριβώς το τι γίνεται και στην κοινωνία μας. Παραλλαγές αυτών των παιχνιδιών έφτασαν να δημιουργούν Big Brother για μαγείρους, επιζήσαντες σε νησιά, σε μπαρ, με υποψήφια μοντέλα κτλ. Αυτό το είδος τηλεπαιχνιδιών προσπαθεί να μας εξοικειώσει με 2-3 πραγματάκια:

1) Την συνεχή παρακολούθηση μας από κάμερες όπου οι κάμερες συμβολίζουν το Νόμο, είτε όπως αυτός εκφράζεται από το αφεντικό, είτε τον συνάδελφο-μπάτσο, είτε από οτιδήποτε άλλο. Μια παρακολούθηση που μεταφράζεται σε έναν άτυπο εγκλεισμό μας.
2) Τον συνεχή αυτοεξευτελισμό μας και ψυχικό τραυματισμό μας ο οποίος είναι αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας ενοχοποίησης του ατόμου που ξεκινάει από το σχολείο και καταλήγει στο μεγάλο αναμορφωτήριο που λέγεται εργασία.
3) Τον εξοντωτικό ατομιστικό ανταγωνισμό σε μη υγιή πλαίσια.

Τα άτομα μαθαίνουν έτσι ότι "αν δεν τους φας πρώτος εσύ θα σε φάνε αυτοί", ότι "δεύτερος σημαίνει τελευταίος", ότι "αν χάσεις σημαίνει ότι εσύ απέτυχες" και άλλα πολλά αντίστοιχα. Και πού οδηγούν όλα αυτά; Οδηγούν στην καταστροφή κάθε κοινωνικού πλαισίου, τον ακραίο ατομικισμό και στον πολιτικό αυταρχισμό. Επειδή μάλιστα τα άτομα βγαίνουν συνήθως εκτός παιχνιδιών μέσω ψηφοφοριών, αν και όχι πάντα, ο αυταρχισμός που προβάλλεται είναι ο δημοκρατικός αυταρχισμός.

Έτσι, τα ριάλιτι είναι σαν μια φωτογραφία της πραγματικότητας όπου η δημοκρατία χρησιμοποιείται ως άλλοθι ηλιθίων. Για παράδειγμα, αν στο Άουζβιτς έβαζαν τους κρατούμενους να αποφασίζουν τη σειρά εκτέλεσής τους με δημοκρατικές διαδικασίες οι ίδιοι, τότε αυτοί θα πίστευαν ότι είχαν δημοκρατία και δικαίωμα ελεύθερης απόφασης;;

Αντί λοιπόν αυτής της λογικής και της φιλοσοφίας που προβάλουν μαζικά όλα αυτά τα ριάλιτι και είναι πλέον κανόνας στην κοινωνία μας υπάρχουν λύσεις. Θα δώσω ένα παράδειγμα:

Πολλές επιχειρήσεις έχουν αυταρχική κουλτούρα και άλλες πιο δημοκρατική. Τις εταιρείες με αυταρχική κουλτούρα τις περιγράφει άριστα ο Τζακάλ. Καθώς όμως οι κοινωνίες εξελίσσονται και οι άνθρωποι μορφώνονται περισσότερο τα άτομα δεν ανέχονται την αυταρχικότητα.

Έτσι εμφανίζονται οργανώσεις με πιο δημοκρατική κουλτούρα. Για παράδειγμα, μια πιο δημοκρατική οργάνωση δεν θεωρεί τα μη ικανά άτομα άχρηστα αλλά προσπαθεί να τα εκπαιδεύσει να κάνουν αυτά που υποτίθεται ότι δεν μπορούν ενώ αντίθετα μια άλλη πιο αυταρχική επιχείρηση θα τα απέλυε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Μια π.χ. πιο δημοκρατική κουλτούρα θα προσπαθούσε να αλλάξει τους εκπαιδευτικούς της θεσμούς και όχι τους μαθητές.

Ως παρένθεση να πω εδώ ότι παρατηρώ μάλιστα ότι οι αυταρχικοί οργανισμοί είναι περισσότερο γραφειοκρατικοί ενώ οι καινοτόμοι οργανισμοί και οι πιο αποτελεσματικοί αφήνουν μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας στα άτομα και ταιριάζουν πιο πολύ σε πιο μορφωμένες κοινωνίες ή σε κοινωνίες που έχουν προοδεύσει όχι τεχνολογικά και τυπικά αλλά πολιτισμικά και ουσιαστικά. Το ότι κάποιος κατέχει πλούτο ή τεχνογνωσία δεν σημαίνει ότι έχει προοδεύσει.

Μηχανισμός1: Έτσι, σιγά-σιγά όσο προοδεύει μια κοινωνία το βάρος της ευθύνης μετατοπίζεται από το άτομο, δηλαδή από τη λάθος ή κακή συμπεριφορά του ατόμου, στο σύστημα, δηλαδή στον τρόπο που ο οργανισμός καθοδηγεί ή προσαρμόζει τα άτομα χωρίς να τα καταπιέζει άμεσα με αυταρχικό τρόπο.

Εδώ βέβαια υπάρχουν πολλά θέματα που έχουμε συζητήσει και παλαιότερα (εργασιακή αντίσταση και κυνισμός).

Σε κάθε περίπτωση όμως, η αυταρχική νοοτροπία που οδηγεί σε έναν αυτοκτονικό και χωρίς άμιλλα ανταγωνισμό τύπου Big Brother είναι η πιο οπισθοδρομική μορφή καταπίεσης με κοινό παρανομαστή την ενοχοποίηση του ατόμου. Αυτή η ενοχοποίηση του ατόμου είναι κεφαλαιώδους σημασίας και μοιάζει καταπληκτικά με την χριστιανική μεσαιωνική ενοχοποίηση του ατόμου.

Έτσι με τον ίδιο τρόπο που η μετάβαση από την ατομική ευθύνη στην συστημική ευθύνη απενοχοποιεί το άτομο σύμφωνα με το μηχανισμό 1 έτσι και πάλι με τον ίδιο μηχανισμό 1 νομιμοποιούμαστε να αντιδρούμε στην ενοχοποίηση του ατόμου που σήμερα γίνεται από τους υποτίθεται λιγότερο αυταρχικούς οργανισμούς (ή κοινωνίες) με πιο έμμεσα εξελιγμένους λογοκριτικούς και ενοχοποιητικούς μηχανισμούς. Με αυτό τον τρόπο θα επιδιώκουμε την ακόμη μεγαλύτερη απενοχοποίηση του ατόμου με τρόπο που θα μεταβάλει ακόμη πιο ριζικά το σύστημα και την κοινωνία προς την κατεύθυνση που συζητάμε.

Έτσι ίσως κάποτε οι μελλοντικοί άνθρωποι θα κοιτάνε την σημερινή αγριότητα όπως κοιτάμε εμείς την αγριότητα του Άουσβιτς (Auschwitz-Birkenau) και θα απορούν αντίστοιχα....

Η κωμωδία ή το δράμα των αδιόριστων δημόσιων υπαλλήλων

2009-10-19T20:22:00.006+03:00

Image by macropoulos via Flickr

Πριν λίγες μέρες μιλούσα "ακαδημαϊκά", που λένε, για το πώς θα μπορούσαμε να πάμε πέρα από την αξιοκρατία (δείτε εδώ). Σήμερα όμως βλέπουμε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τους συμβασιούχους και με όλους όσους προσπάθησε ή κατάφερε να διορίσει η ΝΔ.

Η ΝΔ έλεγε πριν το 2004 ότι θα καταργήσει τον ΑΣΕΠ, το μόνο δηλαδή οργανισμό που προσπαθούσε να προωθήσει με κάποια κριτήρια την αξιοκρατία στην Ελλάδα. Για να υπάρξει όμως ο ΑΣΕΠ είχε υπάρξει πρώτα μια συμφωνία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η ΝΔ όμως στη συνέχεια είδε ότι με τη συμφωνία αυτή δεν μπορούσε να διορίσει άλλα άτομα στο δημόσιο.

Έτσι ενώ δεν κατάργησε τον ΑΣΕΠ άμεσα, τον υπονόμευσε και τον περιόρισε όσο μπορούσε περισσότερο. Συνέχισε και επέκτεινε κάποιες συμβάσεις έργου που είχε εφεύρει παλαιότερα το ΠΑΣΟΚ, τράβηξε στα άκρα το νόημα των Stage, θεσμοθέτησε τη συνέντευξη για να διαβάλλει τα κριτήρια του ΑΣΕΠ και ουσιαστικά να αποφασίζει αυτή αντί του ΑΣΕΠ και τέλος αφαίρεσε από την αρμοδιότητα του ΑΣΕΠ την διοργάνωση ολόκληρων διαγωνισμών ενώ προσέλαβε εντελώς υπογείως άτομα σε πολλούς οργανισμούς που ελέγχονται από το δημόσιο.

Δηλαδή ουσιαστικά η ΝΔ τα έκανε σαν τα μούτρα της.

Έτσι ακόμη και αν το ΠΑΣΟΚ δεν ανανεώσει τις συμβάσεις των χιλιάδων παράνομων συμβασιούχων και άλλων, όταν θα έρθει ξανά η ΝΔ θα τους ξαναπροσλάβει όπως έκανε και με τους αγροφύλακες (την πλήρη ιστορία των οποίων δεν γνωρίζω καλά). Άρα δεν πρέπει να υπάρξει κάποιου είδους συμφωνία εδώ; Αλλιώς το ένα κόμμα θα προσλαμβάνει και το άλλο θα απολύει. Θα είμαστε (που είμαστε) η απόλυτη παγκόσμια γελοιότητα.

Και αυτή η συμφωνία δεν μπορεί να είναι σε άλλο πλαίσιο εκτός από αυτό του ΑΣΕΠ. Μπορεί τα άτομα που βρίσκει ο ΑΣΕΠ με κάποια υποτίθεται αντικειμενικά κριτήρια να μην είναι τέλεια αλλά εδώ που φτάσαμε....

Και να σημειώσω ότι κάθε φορά που ένα κόμμα (και το ΠΑΣΟΚ έχει πολλές αμαρτίες εδώ ακόμη και μετά το 1996) προσλαμβάνει κάποια άτομα, αυτά τα άτομα κρατούνται ως όμηροι ενός στρατού κατοχής. Οι άνθρωποι αυτοί μπαίνουν στο τρυπάκι μιας καλύτερης ζωής που εξαρτάται από το κομματικό έλεος!

Το γεγονός αυτό και τους δεσμεύει γύρω από το δημόσιο, και τους κάνει ακόλουθους συγκεκριμένων κομματικών μηχανισμών και δεν τους επιτρέπει να μάθουν μια τέχνη ή ένα επάγγελμα τα πιο δημιουργικά τους χρόνια. Και στο τέλος καταντάνε "αδιόριστοι δημόσιοι υπάλληλοι" μια κατηγορία μη-υπαλλήλων ελληνικής προέλευσης και μεταμοντέρνου προσανατολισμού οι οποίοι στα 40+ τους δεν έχουν προϋπηρεσία, δεν έχουν μάθει να κάνουν τίποτα, έχουν αποκοπεί από την αγορά και το πεζοδρόμιο και ζητάνε έλεος από το εκάστοτε κομματικό κράτος σαν ζητιάνοι.

Αυτό το μπάχαλο και η ξεφτίλα πρέπει να τελειώνει άμεσα. Όχι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αθώο αλλά τα τελευταία χρόνια η ΝΔ ουσιαστικά διάλυσε εντελώς κάθε έννοια λογικής και αξιοκρατίας.