Greek Underground Hip Hop Lyrics

Eversor x ΛΕΞ - Ένα Αστέρι από Τσιμέντο

2016-09-04T14:27:00.001+03:00

Με μάτια κατακκόνινα γυρνούσα τα χαράματα, φωτιά στα αγουροξυπνημένα μεροκάματα, δεν άκουγα όταν μου ελεγαν τράβα να μάθεις γράμματα, με φάγανε οι αλητοπαρέες και τα τρεχάματα, Τ.Γ.Κ ως το θάνατο ή έστω στα γεράματα, κοιτάω μια καταδίωξη ενώ φτιάχνω καφέ, βγάζεις βόλτα το σκυλί σου δεν γυρίζεις ποτέ, κυκλοφορούνε αναμεσά μας εξωγήινοι με μπλε , πλέον ετών 31, ποτέ κυριλέ, στην ουρά για ένα αύριο που δεν θα ρθει ποτέ, δε μπορεί, κάπου θα υπάρχει κι ένας κόσμος για μας, με ξηγημένα λόγια κι άσχημα τατουάζ, μέχρι τότε, το μόνο που 'χω είναι η προσωπικότητά μου, τα λέρωμενα ρούχα μου και τ΄ άπλυτα μαλλιά μου, δεν ξέρω τι κατάφερα μα χαίρεται η μαμά μου, όταν κάπου, κάποιος, κάποτε, τ΄ανάβει στην υγειά μου, τα παιδιά παίζουν κρυφτό στις τρύπες για το μετρό, και εγώ γύρο απ' τον λευκό να μην μπορώ να κρυφτώ, τι να μου πεις, τι να σου πω, κάτω απ΄τον γκρίζο ουρανό, κάνω μπαμ κι εξαφανίζομαι στο πρώτο αστικό,
έχω ένα αστέρι απο τσιμέντο και το ακολουθάω, σε βρεγμένα πεζοδρόμια νευρικά περπατάω, στην πιο ψηλή ταράτσα ανεβαίνω και ρωτάω ποιος πήρε το χαμόγελο απ' αυτούς που αγαπάω τα πλάστικα κορίτσια με τα πλάστικα αισθήματα, την βρίσκουν με τ΄ αγόρια που δεν το ΄χουνε σε τίποτα στην πιο ψηλή ταράτσα ανεβαίνω και ρωτάω ποιος πήρε το χαμόγελο απ' αυτούς που αγαπάω για το που έκρυψαν τα ωραία, δεν έχω ιδέα σε σακούλες απ΄ τα jumbo κι έπιπλα απ΄το ικεα στους άφραγκους καταναλωτές στην τσιμισκή, στην αγάπη που δεν πήραμε πίσω ούτε μια στιγμή, έχω τον κόσμο γραμμένο σ΄ένα adidas παλιό, το 'χω ζήσει το παράλογο πριν πάω στρατό, έχω ανθρώπους να αγκαλιάζω ώσπου να κοιμηθώ κι ένα πρόβλημα να λύσω πριν να φάω πρωινό, έχω την όλγας να διασχείσω ώσπου να βρω τον ψηλό, έντομα παγιδευμένα μες στον ίδιο ιστό, το πέρα δώθε για το τίποτα, κάποιο το λένε γύρα, Θεσσαλονίκη, επαρχία ή όπου μας ξεράσει η μοίρα, μη μου φας τον αναπτύρα, γιατί μόλις τον πήρα, βασιλιάδες που ΄χουν θρόνους τους, κασόνια από μπύρα, ζώντας κάτω από το θόλο που όλα εκπέμπουνε φόβο, ότι ανεβαίνει πέφτει σούμπιτο, μιλάω από πείρα, φοράμε jockey στα κεφάλια μας και παραλαγές έχουμε ανάγκη απο σχέδια και στρατηγικές, γιατί όπως είπανε δυο τσάκαλοι πριν χρόνια στο queens γίνεται πόλεμος εκεί έξω και κανείς ασφαλής, έχω ένα αστέρι απο τσιμέντο και το ακολουθάω, σε βρεγμένα πεζοδρόμια νευρικά περπατάω, στην πιο ψηλή ταράτσα ανεβαίνω και ρωτάω ποιος πήρε το χαμόγελο απ' αυτούς που αγαπάω τα πλάστικα κορίτσια με τα πλάστικα αισθήματα, την βρίσκουν με τ΄ αγόρια που δεν το ΄χουνε σε τίποτα στην πιο ψηλή ταράτσα ανεβαίνω και ρωτάω ποιος πήρε το χαμόγελο απ' αυτούς που αγαπάω

Βόρεια Αστέρια - Ό,τι έχουμε είμαστε εμείς

2015-05-04T21:49:00.000+03:00

Ο,τι σου λενε μη το πιστευεις
δε θα σου δωσουνε αυτα που γυρευεις
κανεις δεν παιρνει αυτα που πρεπει να παρει
ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις παρτο χαμπαρι (x2)

Ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις κι αυτο δεν αλλαζει
το συνηθισα πλεον ναι δεν με τρομαζει
μην περιμενεις θαυματα να σωθεις, οχι
εδω τη μοιρα μας τη γραφουμε εμεις, ναι
γι' αυτο και πανω μας ολο το πλανο μας
γι' αυτο και θελει φωνη γαμω το κρατος μας
θελει αντιδραση και φανατισμο, ναι
κι εσυ λυπασαι για ενα μπατσο νεκρο, ε;
και τι να λεει, χα; ολα ειναι αδικα
και τους βολευει να πιστευεις ειναι ματαια
καθε προσπαθεια για κατι αλλιωτικο
ειναι σκληρο πολυ της μαζας το ναρκωτικο

Εμεις το φτιαχνουμε λοιπον καθε ονειρο μας
για οσους εχουνε θεο δεν εχουμε το θεο μας
δεν υπολογιζω σε καμια προσευχη
τα ποδια μου γερα ναι πατανε στη γη
η αληθεια γυμνη αν εχεις ματια ανοιχτα
δε θα τη δεις στο δελτιο των εννια, μπα
το 'χω δει οτι μπορει να συμβει
θελει γροθια υψωμενη και φωνη δυνατη
γιατι η εποχη σκληρη οσο εισαι κι εσυ
οταν μυριζει μαχη φορα την παραλλαγη
Νωντα αδερφη, καλη διαμονη
Μιχαλη, Αλεξη το χωμα σας ελαφρυ

Ο,τι σου λενε μη το πιστευεις
δε θα σου δωσουνε αυτα που γυρευεις
κανεις δεν παιρνει αυτα που πρεπει να παρει
ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις παρτο χαμπαρι (x2)

Απο παιδι σε ταϊζουν σκατα
απο το σχολειο σ' ετοιμαζουν για ενα σαπιο μετα
κριμα, δεν ειναι αστειο οχι, ειναι γελοιο
ποσα προβατα μπορει να γεννησει το ιδιο βιβλιο
μα, πιστευω στους ανθρωπους, πιστευω γι' αυτους
μα δεν πιστευω εκκλησιες, μεσσιες, σταυρους
φτανει να βρεις τον εαυτο σου, η καρδια και ο νους
μαθε να εισ' ανθρωπος και δεν εχεις αναγκη θεους

Δεν εχω λογο να πιστεψω στους πολιτικους
ποτε δεν τους συμπαθησα, δε μ' επεισαν τα λογια τους
εχθροι μου κι ο,τι γινει, μπουκαλι και βενζινη
η μονη αντιδραση που εχει απομεινει
στης αμαρτιας το καζανι ολοι βραζουν
διεφθαρμενοι μπατσοι παντα κομπλεξ βγαζουν
μα 'μεις παντα κουκουλα, κινουμαστε στη ζουλα
για ν' αποφυγουμε τα δοντια του αστικου μπαμπουλα

Δεν εχω αυτια για σε πολιτικε
τοσα λογια μα ειναι λες και δεν μιλησες ποτε ρε
μη σε κοιμιζουνε τα παραμυθια τους
ειναι οσο ψευτικα οσο η αληθεια τους
διεκδικησε και μη ζητας πια δεν αρκει να κοιτας
ο πλανητης ειναι το μονο που δε γυρνας
ειναι θεμα ψυχης και φωνης, δε στο μαθαινει κανεις
φιλοι, αδερφια, γονεις, ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις

Ο,τι σου λενε μη το πιστευεις
δε θα σου δωσουνε αυτα που γυρευεις
κανεις δεν παιρνει αυτα που πρεπει να παρει
ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις παρτο χαμπαρι (x2)

Lex - Μουσική για Τσόγλανους

2015-05-04T20:59:00.005+03:00

Σε αυτο το χαος μας κανεις δεν περιμενει
μονιμως κερδισμενοι, αριστα εκπαιδευμενοι
ολοι γυρω σου κοιτανε σαστισμενοι
οταν σε δευτερα τριαντα αφηνεις πισω ο,τι σε δενει
πηρες χαμπαρι οτι ζεις στο περιθωριο
μια μερα βροχερη με γλιτσα στο πεζοδρομιο
δεν χανομαστε κραταμε γερα
γιατι ο δρομος ανατρεφει τα σκληροτερα παιδια
του ενενηντα γενια αλα ελληνικα
τζινα στα δημοτικα και μαγκιες στη πρασια
σιλικονη στα τσιπαπου, σκουλαρικια στ' αυτια
πες μου την δισκογραφια ή βγαλ' τη μπλουζα γενια, βγαλ' τη
εχεις δυο ματια που αληθεια εχουν δει
και οι δικοι σου σ' αγαπανε κι οταν εισαι ταπι, το 'ξες;
ασε τον φλωρο να νομιζει πως ζει
με την μπεμπα στη μπεμπα τρεχει στην παραλιακη
στ' ακουστικα σου τσογλανων μουσικη
ιερη σαν σχεση που 'ναι αληθινη
ενω καριολες κυνηγανε εξασφαλιση
καθολου αγαπη μονο πουτσα κι εκμεταλλευση
διχως φραγκα με δικαιωμα στο ονειρο οπως ολοι τους
φιλοδοξα φτωχοπαιδα που παιζουνε τον κωλο τους
θες να μαθεις ποιος ειμαι, τραβα ρωτα τους
ο ενας μες στους τοσους που εξιστορει το story του.

Μου λενε, Λεξ ορμα τους, γαμα την εικονα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
Μου λενε ορμα τους εναντια στη μοδα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.

Αν δεν γνωριζα ισως να την πατουσα
μα οσο με θυμαμαι παντα βρωμικα χτυπουσα
δεν κοιμομουνα καλα τις φορες που μασουσα
παταω σε ηχητικα χαλια με σκατωμενα παπουτσια
κι εχω μεσα μου ορμες, παλιες σαν την Ακροπολη
με φουσκα το κεφαλι κατηφοριζω την Μποτσαρη
αυτες οι σκεψεις μου γκαζωνουν σαν αμαξια
αληθεια ή παρανοια σκιες στα εργοταξια
με φτιαχνει να μυριζω Θερμαϊκο περπατωντας
γι' αυτο νιωθω πιο καλα οταν πλησιαζω στην Ολγας
με ρωτανε τι συμβαινει και η Σαλουγκα ασχημαινει
δεν γνωριζω αυτη η πολη μοιαζει βομβαρδισμενη
ρομαντικα κοκκινα φωτα να χαιρονται οι φαντασμενοι
και 'μεις μες στα συντριμια της καλα καβατζωμενοι
το φτυνω στα μικροφωνα για οποιον καταλαβαινει
πως θα τρεχανε ακομα αν ημασταν ενωμενοι
εχω το πλανο μου και τσογλανους μαζι μου γι' αυτο
το κολπο γκροσο, την τελεια κομπινα στο μυαλο
θα γινουμε αδερφε μου μια νυχτα στο υπογειο
με γαντια και σκουφια μπροστα απ' το χρηματοκιβωτιο
ονομα. κωδικο, αποδραση απ΄τα σκατα
ενα εξωτικο νησι και δυο νταλικες λεφτα
απ' τα παλια, θα θυμομαστε μοναχα τα καλα
σαν το καλοκαιρι του εντεκα στο παρκο του φωκα.

Μου λενε, Λεξ ορμα τους, γαμα την εικονα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
Μου λενε ορμα τους εναντια στη μοδα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.

Ειμαι γυρα για χρημα
ρημα ως το τριμμα
το φαινομενο Ronaldo Nazario de Lima
κι εχω παντα την ευθυνη για οσα παθω
θα με βρεις στο ρκοπα αργα τη χτανυ σαν το Λιακο
ειπα στον παραγωγο, μη με κρατας πισω οταν εχω να πω
μου 'πε θ' αναγνωριστω οταν συγχωρεθω
κι αν αργησει αυτο, μεχρι τοτε, μεχρι τοτε.

Μου λενε, Λεξ ορμα τους, γαμα την εικονα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
Μου λενε ορμα τους εναντια στη μοδα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.

One Home - Προσάναμμα

2015-01-13T00:18:00.001+02:00

K.Junior (Α.Θ.)
Είναι Φωτιά γέννημα μέσα απ τη πυρκαγιά κοίτα καλά,θέλει να έχεις κότσια και ψυχή βαθιά ο πόνος χτυπά όχι μόνο μια φορά χτυπά διπλά,απέφυγε κάνε μια ντρίπλα,άμα ήσουν σωστός θα είμαι κάπου εδώ δίπλα θα έρθω τη νύχτα,τη νύχτα όπως οι σκέψεις που σε τρώνε σαν σαράκι κι πιο δυνατοί μαχητές πέφτουν,ναι στη μάχη
στο βάθος σκοτάδι,σαν αστέρι που λάμπει κάποιο βράδυ θα συναντήσεις το φωτεινό μονοπάτι,έλα αναβάτη, πιες λίγο νερό απ της ζωής το πηγάδι
άστο μέσα σου να γίνει χάδι και βγάλτο από μέσα σου όμως να χει μορφή από ΑΓΑΠΗ.

Waze
Χαμογέλα βλέπε μπροστά τον κόσμο γύρνα ανάποδα αν δεν σε χωράει πουθενά σήμερα ξύπνησα και ο ήλιος σαν να μου έκλεισε το μάτι
μάλλον θα κουράστηκε και αυτός να με βλέπει να κυλιέμαι από άκρη σε άκρη
ONE HOME και οι δικοί μου μου υπενθυμίζουν κάθε μέρα ότι υπάρχει ακόμα αγάπη με την μουσική το πλήθος προσεγγίζω ποτέ δεν έφτιαξα κάτι για να δείξω ότι αξίζω πάντοτε στο τέλος τα παρατώ γιατί δεν τα υπολογίζω
κλείνομαι στον εαυτό μου ώστε το τετράδιο τον εσωτερικό μου κόσμο να ανθίσω βαριές οι νότες στο πεντάγραμμο από πίσω τα χρόνια τρέχουν σαν ποτάμι ώστε εγώ και εσύ να μην τα αφήσω
νιώσε δυνατός σαν λύκος και στα πόδια σου κρατήσου ρίξε πολύχρωμες πιτσίλες σε γκρίζο φύλο και στα λόγια σου θα υπάρχει επικοινωνία και όχι σαν να απευθύνεσαι σε τοίχο.

Πολυμήχανος
This ladder of success full of patterns of regret- staring at mirrors that shatter as I reflect
But in the end it's more a matter of respect so I battle to resurrect what the gravel and the cement cover
Look at the past and I'm an optimist at ease -carry it with me like acropolis prestige
Cus' every single day gives you a reason to bleed and every written song defines the meaning of breathe
So when I look back and crack a smile I'll know that I'll have earned it..I gave music some thought it rewarded me with a purpose
I got words pure as 24 karats, a swollen fist- so I couldn't care less about a diamond on my wrist
dress like a king and conceal you live like a peasant I don't want you to see but feel my presence
Now let me gaze over this jungle with hawkeyes -time will tell and teach a lot it's all clockwise.

Ταυτισμένος Λάθος - Το Κάλεσμα

2014-12-05T01:09:00.001+02:00

Nαι α σαν να ξεχειλιζω απο ζωη
σαν να γραφω λες και ειναι τα παντα πισω στην αρχη
σαν τωρα το να σε γνωρισα
σαν το σπαθι μου τωρα να τ' ακονισα
στ' αγνωστο με βαρκα την ελπιδα ειδα
εμπιστοσυνης φιδια δολωματα στη παγιδα
ο κλεφτης χαιρεται να χρεωνει πιτα απ' τον γκρεμο τσακιδια
με κλοτσομπουνιδια γνωσης πειρα

το μελλον μου λαμπρο που σε τυφλωνει ωστε να χανεις δρομο προς αδενα
ποιες οι φορες που σε ξεγελασα
οσες φορες κι αν επαιξα κρυφα απο το 5 μεχρι το 100 με δωσα
κανενας στιχος δεν χωραει τη ντροπη που νιωθεις
το δωρο μου το βαρος που καθε πρωι σηκωνεις
και σημερα το αυριο θα χτιζω
δεν με σταματας μ' αφησες κερματα για να το τερματισω
θα με δεις ψηλα περιφανος ολα απο πισω
δεν το θελω το μπροστα ποιος εισαι κατι ν' αποδειξω
μουσικη στα πραματα νοτες μεταλου κραματα
κι εκει που λες τελειωσαμε ξαφνου μπροστα σου φαντασμα
το καλεσμα διορατικος που βρεχει μανα
σ' αντιθεση με σημερα τ' αποψε πεφτει κλαμα

Ενα καρμα που σε κυνηγαει για υπολοιπο ζωης
μια τρυπα σου φωναζει σκαψε μεσα να χωθεις
επειτα ριξε μια μετανοια λεμε μπας και λυτρωθεις
πως την πατησες τα λεφτα τελειωνουν μ' αυτο εφορου ζεις (x2)

Κι ετσι φτασαμε ως εδω
εγω και 2-3 φιλοι να βοηθανε να εκπληρωσω το πιο μακρινο μου ονειρο(x2)

Ενα καρμα που σε κυνηγαει για υπολοιπο ζωης
μια τρυπα σου φωναζει σκαψε μεσα να χωθεις
συνεβησαν πραγματα που αν δεν εβλεπα δεν πιστευα
τον χρονο σου τον ετρεξες γιαυτο και παει αντιστροφα
στα χερια σου μελλον που δεν σου ανηκει
πως να σου το πω λοιπον ξεκαθαρα ρε σου γαμω το σπιτι
δεν μου αρμοζει ξερω δεν μπορεις να το ριχνεις στη τυχη
μ' απλωσες το κουλο σου σε κοπους χρονου αρχιδι
ειμαι καλα κι ολα πανε καλα κι αν σε νοιαζει τα δινει πισω εχω καλυψει (??) ευθυνη
να σου πω και λεγε με το παραπανω το κερδιζω εκει που χανω
θυμαμαι ενα παιχνιδι του 90 στο χωριο πανω
κι ελπιζω να μην φιλοξενησα ποιο το φιδι
χωρος μου βωμος που εχει τον παππου μου σαν μνημη
κι εχει γινει ποιος το πιστευει ποιον ρωτω ποιοι φιλοι
ποιο μηνυμα να σου περασω απο αυτο το τραγουδι αλητη
τυχαιο το ονομα επικεντρωσου στη πραξη
δεν θελω να πιστευω πως το οπλο κατι θ' αλλαξει και
σαν την κοσμοτε λοιπον θελει να με δικασει
μια κακαασχημη δικαστης νιωθει αντρας οταν σφυρι πιασει
δραση στην αντιδραση αντε καλη εισπραξη
κι αντε σε κακη μερια στον γαμο φυματιωση
καποια στιγμη θα βρεθουμε εγω κι εσυ
χωρις να σου χω καποια αποδειξη
παλαμακια σου θα κοβουν ζητα μερος θαλπωρης
θα μου ζητας γιατι σε ζητανε στη κολαση
θα μαι εδω μεχρι και τοτε
το μυστικο σου θα μου πεις κατηγορωντας τη κατασταση
τι σου καναν ποιοι σου φταινε πραγματικα δεν με νοιαζει
αν μου ζηταγες θα σου δινα αποσταση
μια σφαλιαρα και μια φλεβα που χω μερες
ηδη καιγομαι στα χαρτια με τις γκελες στο χω ξαναπει
η αλλη πεφτει και η δευτερη δεν εχει
δεν εχει πια εγω κι εσυ
Ταυτισμενος Λαθος 0 14 καταστροφη

Lex - Απλοί Άνθρωποι

2014-12-03T00:39:00.001+02:00

Αταξια κι αφραγκια προβλημα μου χρονιο
μα αν ειχα ισως τα 'χανα πισω απ τ' αεροδρομιο
αγαπες μου παλιες φωναζουν καλο κατευοδιο
τα χρονια με διδαξαν για καλο καθε εμποδιο
μικρος στο ματι μ' ειπαν μ' αυτο ειναι προνομιο
τρυπωνω και καρφωνω σαν ψηλος στο Ποσειδωνιο
εκει εξω αναζητωντας νταμες διχως βαλε
λιαρεςκωξε καλες για ενα τσιμπο στο βεσε

τα χρονια με διδαξαν σε πουλανε κι οι δικοι σου
κι αν αραζουμε μαζι ειναι εξηγησου η γαμησου
πικρη αληθεια οι πιο κοντινοι γαμιουνται πρωτοι
ο δωσαν του δωσαντος σαν τον πληροφοριοδοτη
εχω αγαπη για ολα τα λυκοπουλα μου στη γυρα
μπλεκουνε νερακια με μπυρα ξερναν στον ανελκυστηρα
οι επομενοι εμεις διαμαντια μες στη σαπιλα
γι αυτο τους εχω στη καρδια μου κι οταν γινονται φηρα
δεν ειναι ψεμα πως αυτη η πολη μ' εχει τρελανει
ενα μεγαλο αντε γαμησου απο τη Θερμη ως το Ποταμι
Θεε μου τι λεω μανα ο γιος σου τα χανει
ολα οδηγουν Σταυρουπολη σαν το 27αρι

Ζουμε στη νυφη οι πιο πολλοι μας αφραγκοι
απλοι ανθρωποι καλη παρεα και κανναβη
ζορισμενοι μα ανετοι γι αυτο κοιτανε αναυδοι
1 3 1 2 ολοι οι μπατσοι μπασταρδοι (x2)

Εδω κραταμε παραδοσεις τοσα χρονια ετσι και φετο
οι ανθρωποι μου στυλ στον γκρεμισμενο Αλεκο
μετα τη δυση του ηλιου ελα να παμε μια τσαρκα
πισω στα παρκα που ακουμε ραπ και ψηνουμε σαρκα
απο ανατολη ως δυση σε σπιτια και σκαλοπατια
ολοι ψαχνουνε αυτο που κοκκινιζει τα ματια
το δαγκωνουν οι εχθροι και το μοιραζονται οι φιλοι
σε μια ζωη πιο υποφερτη με ενα φυτηλι στα χειλη
ει ποιος θα κρινει εμας κι ολα αυτα που βιωνουμε
καποιες μερες ζουμε τις αλλες επιβιωνουμε
εδω μαζευουν για να ξεπληρωσουν την πορτα
κι αλλοι πληρωνουμε με ιδρωτα νοικια νερα και φωτα
μεσα στο στομα του λυκου στο ακριβως οχι περιπου
εδω γεμιζουμε κεφαλι στα αρχαια της Μελενικου
καθε νυχτα η συμμορια ειναι σε πληρη απαρτια
καθε αμαρτια ειναι γλυκια σαν παπαπα παρανομια
κι εφοσον δεν παιζει μια ρισκαρω να δωσω μια
σ' αυτον τον λιτη στο απεναντι παγκακι ευκαιρια
μεσα σ' αυτο το μπουρδελο ψαχνεις να βρεις ηρεμια
μα ολου μας μπαινουν ιδεες κατι απογευματα κρυα

Ζουμε στη νυφη οι πιο πολλοι μας αφραγκοι
απλοι ανθρωποι καλη παρεα και κανναβη
ζορισμενοι μα ανετοι γι αυτο κοιτανε αναυδοι
1 3 1 2 ολοι οι μπατσοι μπασταρδοι (x2)

Ταυτισμένος Λάθος - Όταν σε είδα ξανά

2014-04-03T15:33:00.000+03:00

Οπως σε κοιτω και με κοιτας
κουραστηκα να γινεται αυτο συνεχεια με μας
το ποιος ευθυνεται, μα τωρα δεν μ' απασχολει καθολου
υπαρχουν πιο σημαντικα πραγματα οπως το να αφησω ελευθερο ο,τι δεν αφηνεται
το συναισθημα ειναι τσαμπα μα το πληρωνεις ακριβα στο τελος
μου ειπαν προσεχε, οχι οποιο χερι βρεις κρατα
ο δρομος με αγκαθια οδηγει σε πλεουμενα παλατια
επειτα βυθισαν, οχι απο βροχες μα δακρυσμενα ματια
τι μου θυμισες, μονο τελος στην αρχη απηυδησες
μα κατι τηρησες τα δεδομενα, οι τυψεις σε ενοχλουνε το γνωριζω πιο πολυ
κι απ' την απογνωση που βλεπω σε δικους μου καθε μερα
μετρωντας τα σκαλια εκτος αυτου που πατα το πελμα
μετα δικο σου να εχεις χωρο αβαντα αερα
μα μην μου πεις καποια στιγμη οτι ξυπνησες στραβα και θες να φυγεις
το τουλαχιστον να σε βλεπω κι ας μην σ' εχω ψεμα

Οταν σε ειδα ξανα
δεν σου 'πα γεια
γιατι το πρωτο ειναι ευκολο, το δευτερο πονα
τ' αφησα ειπα αλλη φορα
την νυχτα ομως με επνιγε ησουν τοσο κοντα.

Οταν σε ειδα ξανα
δεν σου 'πα γεια
γιατι το πρωτο ειναι ευκολο, το δευτερο πονα
και απο τοτε περιμενω στα σκαλια
ακομα περιμενω ιδια ωρα μ' αλλη χρονια.

Οπως σε κοιτουσα εσυ δεν κοιταγες, κατι μεσα φυλαγες
που οσο κι αν πλησιαζα θεους ειχες για φυλακες
σαν αγγελος, μα δρομος σου με κολαση παραλληλος
διπλη γραμμη πατουσες κι γω μαζι σου σαν ανεμος
απ' το παραθυρο σου κλεφτης μπαινω
ποτε σου δεν μου επετρεψες να συστηθω κι ας ειμαι αυτος που θελω
δεν με ξερω, ζωη περνας σαν τρενο
απο μπροστα μου οποτε σε βλεπω παν' γρηγορα ολα κ ας μην πεθαινω.

Γνωριζω παλι προγραμμα του σημερα
ο,τι κι αν κατσει, ο,τι κι αν βγει, δεν με γεμιζει απολυτως τιποτα
θυμωνα μ' αυτο για αυτο επιμονα
εγινα αυτο που δεν περιμενα
χωρις σκοπο δεν πας ουτε περιπατο στα αζητητα
προσχηματα κρατω ομως για σενα
τουλαχιστον κατι καλο βγηκε απο αυτο για εμενα
να ειμαι αυτο που ειμαι και να γραφω καθε μερα
το σεναριο σου αρκει για δυο σελιδες κι ετσι τερμα.

Οταν σε ειδα ξανα
δεν σου 'πα γεια
γιατι το πρωτο ειναι ευκολο, το δευτερο πονα
τ' αφησα ειπα αλλη φορα
την νυχτα ομως με επνιγε ησουν τοσο κοντα
και απο τοτε περιμενω στα σκαλια
ακομα περιμενω ιδια ωρα μ' αλλη χρονια
ενα δυο ο χρονος να σε πολεμα
μα κρατουσα ζωντανη την στιγμη ηξερα πως αξιζε.

12ος Πίθηκος - Don Gorilla

2014-03-22T19:00:00.000+02:00

Και να που λες αδερφε φτασαμε καπου εδω
αλλη ιστορια μεγαλη κατηγορια βαρεων βαρων
μακρια απο καμαρινια ραπερς καναρινια
μακρια απ' οσους φοραν παντελονια χωρις αρχιδια
κανω ντιλια με σωστους πλεον μονο μ' αυτους
που φυτευουμε σπορους και θα γευτουμε καρπους
παιδι της πιατσας της καβατζας της καλοπερασης
μεγαλος φαν της καναβης και της βρωμικης διασκεδασης

το αλανι που τ' αλανια αγκαλιασαν στην Ελλαδα
εγινε η φωνη του δρομου πιο καυτος κι απο λαβα
εφτασε η ωρα μου κουφαλες να παρω οτι μου ανηκει
εκλεψα τον ασσο απ' του απατεωνα το μανικι
τι κοιτας και χαμογελας αφου δεν με γουσταρεις ρε
το θολο κι υπουλο βλεμα σου σε προδωσε
τι εισαι ρε ρουφιανος τι εισαι ρε χαφιες
οπως θα λεγαν κι οι δικοι μου γαμημενος λεκες
χασου απ' τα ματια μου γελοιε μου φερνεις αναγουλα
πουλα κωλο σαν τη πορνη της γειτονιας μου την Κουλα
υπουλα με προσεγγιζεις μεγαλε και βρωμας
κατι τρεχει με σενα ναι μαλλον εισαι λακαμας
ελα πουλο τωρα πολυ ασχοληθηκα μαζι σου
εχω προβλημα μ' εσενα και την χαμηλη τιμη σου
εισαι ξεφτιλας τα παιδια του δρομου εχουνε τροπους
κι αν θες να ξες δεν κραζω MCs κραζω ανθρωπους
γιατι ολοι εχουνε το θαρρος πισω απ' το pc να βρισουνε
στον δρομο οταν σε βλεπουν στα ματια δεν σ' αντικριζουνε
δεν σε γνωριζουνε απλα νομιζουνε
δεν μαθαν να μιλαν οι μαλακες και μουρμουριζουνε
κι ειμαστε εδω στα ποδια μας ακομα
και λεμε ευχαριστω που δεν μας εφαγε η βρωμα
περασανε τα χρονια που τριγυρνουσαμε λιωμα
τωρα χυνω το ποτο μου για τ' αδερφια μας στο χωμα
γελαω με φημες ανιδεων κουτσομπολιων
κανουν μονο για σακουλες σκουπιδιων
το παιζουν high τοσο high σαν τιμη λουι βιτον
μα ειναι down τοσο down σαν καρτελα υπνοστεντον
και πεφτουν τα κοτοπουλα οταν μπαινουν στη σειρα
κατω τα κεφαλια κατω απο τα σκελια απ' την ουρα
μιλαει ο δρομος πουστη οχι η παιδικη χαρα
General Winte τον Gorilla χαιρετα απο τη καρα

Emor - Πάνω και Κάτω Χέρι feat. Hatemost

2014-02-22T06:26:00.000+02:00

Βημα βημα στο χειλος του γκρεμου
κανε το χερι σου πηνιο στοιχειο ηλεκτρισμου
το ρευμα να με διαπερασει να ξυπνησω καπου αλλου
ειμαι στο χειλος του γκρεμου βλεπεις ο ηρωας του βουνου
ειναι στα γονατα βροχη πεφτει απο τα ματια τ΄ουρανου
ωστοσο δυσκολος βιος μονος στο μενος μονος ως το τελος
amores muertos amores perros

θελω να σε δω πες μου ωρα και μερος
θελω να τρεξω πιο κοντα σου μα νιωθω εγκλωβισμενος
τοσο επικυνδυνα οι ωρες μου περνανε κατηφοριζουν επιμονα
και θελω να ξεφυγω απ' τ' αναλιγωμα
ειμαι πισω απο τα σιδερα
καλω κατι δικο μου
να σιτω παρακαλω γιατι εχασα τον εαυτο μου
ενα χερι βοηθειας το χερι της πλατειας
απ' τον πατο ν΄αναδυθω
εξακολουθω να προσπαθω
στα νερα της αμαρτιας εποχες κολυμπω
ημουν χρονια στο τιμονι πλεον πια δεν οδηγω

Ειμαι το πανω χερι
κι εγω το κατω χερι (x3)
η τυχη παντα δεν θα φερει παντα οτι σε συμφερει

Απλωνω το χερι να σε βοηθησω
ημουν εδω στον φοβο σου οταν εσυ εκανες πισω
απο τον πατο ασε με να σε τραβηξω
νομιζω θα τα καταφερω αμα προσπαθησω
πες μου πως βρεθηκες εδω κατω
που εδειξες εμπιστοσυνη πονταρες στο σκαρτο
τωρα με εχεις αναγκη οσο ποτε
οσο ερπεται η ψυχολογια σου και δε
δεν εχεις κουραγιο ουτε για τα βασικα
καπου ψαχνεις καποιον αγιο να του πεις κολαστηκα
ρωτας ποιες ειναι οι αμαρτιες που πληρωνεις
οταν εισαι μονος και κρυωνεις σαν να μετανιωνεις
που εχεις βρεθει εδω ασε με για πλοηγο
τωρα οδηγω εγω σε τραβαω απ' τον γκρεμο
κι οσο ανεβαινεις απορεις ποιος ειμαι
ο ποιο γενναιος σου εαυτος μαζι μου μεινε

Ειμαι το πανω χερι χερι βοηθειας
Ειμαι απο κατω το χερι της αμαρτιας
Θα μ' εχεις παντα κοντα σου στα βηματα σου
Μα στασου και τα δυο χερια ειναι δικα σου(x2)

Emor - Μισός Χωρίς Εσένα feat. Ταυτισμένος Λάθος

2014-02-21T21:23:00.001+02:00

Αφηνω τη καρδια μου να κουμανταρει

στην ερημο μου σαφαρι χωρις νερο δεν θελω χαρη χαρε

χαριτωμενα χαμογελα οταν χαραζει

ξεδιψανε ψυχες και τιποτα δεν με τρομαζει

χαμενος παλι μεσα στη γκριζα πολη μου

αφυδατωμενος πεταω το πορτοφολι μου

παραπαταω και δεν εχω ταυτοτητα

νιωθω ελευθερος απομονωμενος μιλαω για ενοτητα

σταματα λιγο τον χρονο να μην χρεωνει

να σου πω σ' αγαπαω ακομα κατι μας ενωνει

αποψε ειμαστε μονοι κανεις πανω στη γη

καμια φωνη σιγη μιλαω με τη ψυχη λιωνει

καθε παγος που εφτιαξα στη καρδια μου

γιατι εμορ εμορ εμορ ακουσε που ησουν μακρια μου

οπου και να 'σαι σημερα με ακους

κι αν δεν φτανουνε τα λογια νιωσε μονο τους παλμους

απορω που πηγαζει το θαρος και γραφω ακομη

ποσο μου 'λειψες δεν μ' ενδιαφερει κανενος η γνωμη

κανενας δεν καταλαβαινει και μ' αναστατωνει

η καρδια μου δυνατη μα το μυαλο μου με σκοτωνει

Μισος χωρις εσενα θελω να γινουμε ενα

καθυστερω καιρο μα ζω μονο για σενα

κι αν ολα ειναι ψεμα και ζω με δανεισμενα

ασε με 'δω να ζω με ψευτικα δεδομενα (x2)

Υπολογος στη πραξη

τα λογια ακομα να 'ρθουνε την εκανα απ' τη σταση

εικονες οσο ζω κρατω το χερι για να γραψει

ζωη μου ειναι παρασταση οποτε γεμιζει καποια θεση αλλη αδειαζει

μυαλο συχνα συχναζει μπαλκονι που να χει βλαστηση

κοιτωντας ουρανο μα αφου το σωμα μενει βαση

2 μετρα κατω απο τη γη η επιλογη του σημερα

μα δεν γαμιεται πιο κοντα πυρηνα να 'χω ταση

δημιουργιας ανευ λογου αιτιας πληρης ασχολιας

ετσι να μην σκεφτομαι κρισεις πανικου τυπου καθετου

Πανο ναι μαθε του

τους διαολους πως να διωχνει

ξεκολλα απ' το παραθυρο δεν ριχνει αποψε χιονι

απο που ηρθαμε θα φυγουμε

περασαμε τοσα που τιποτα δεν μπορει εμποδισει αυτο που θα γινουμε

μιλαμε καποια μερα θα σε δω στο πλοιο

ειναι ο Ταυτισμενος Λαθος Μister Emor αντιο

Μισος χωρις εσενα θελω να γινουμε ενα

καθυστερω καιρο μα ζω μονο για σενα

κι αν ολα ειναι ψεμα και ζω με δανεισμενα

ασε με 'δω να ζω με ψευτικα δεδομενα (x2)

Εισαι ο ρολος που 'χω φτιαξει για να νιωθω ενταξει

οταν σε χανω χανομαι σ' εχω αναγκη ξερω

ισως κατι ν' αλλαξει μεσ' απο σενα πραξη

να κανω τ' ονειρο μου σε φωναζω Ταυτισμενο

Εισαι ο ρολος που 'χω φτιαξει για να νιωθω ενταξει

οταν σε χανω χανομαι σ' εχω αναγκη ξερω

ισως κατι ν' αλλαξει μεσ' απο σενα πραξη

να κανω τ' ονειρο μου σε φωναζω Mister Emor

Ειναι ο Ταυτισμενος Λαθος για αλλη μια φορα 6αρια 07 Ψυχοδραμα

Εmor - Ο Κοσμος σας Πεθαινει feat 2Δελτα

2014-02-20T18:32:00.001+02:00

Τωρα που ο κοσμος σας πεθαινει
οτι αγαπησαμε και φτιαξαμε θα μεινει ζωντανο
αυτη η σκεψη μ' ανεβαζει μ' ανασταινει
τωρα που οι ιδεες σας πεφτουνε στο κενο (x2)

Ο ρυθμικος λογος μου ο καλυτερος ψυχολογος μου
ποτε δεν ημουν μονος μου πεθαινε καθε φοβος μου
οσο τελειωνει ο χρονος μου κι οσο στενευει ο χορος μου
ωστοσο δεν θα δωσω θα σωσω πρωτα τις κορες μου
φολες που μου σερβιριστηκαν σαν τυφωνες νου
πουλαγα μα νου δεν ειχα πισω απο τις κορες μου

δεν εβλεπα δεν ακουγα δεν ζουσα δεν μιλουσα
απελπιστικος μονοδρομος ο δρομος που πατουσα
εδω στο τερμα αναποδα το κερμα
γυρνανε ολα τουμπα χωρις να τειθεται θεμα
κι εχω ακομα μια ευκαιρια να πονταρω στα χαμενα
μαυρισμενα τοπια που μεχρι τωρα ηταν ξενα
καθε εμποδιο για καλο ομως σε παρακαλω
μη μου βαζεις εμποδια δεν μπορω να σταθω
νομιζω θα τρελαθω μια μερα θα εκραγω
κομματια να γινω καλυτερα να χτιστω

Τωρα που ο κοσμος σας πεθαινει
οτι αγαπησαμε και φτιαξαμε θα μεινει ζωντανο
αυτη η σκεψη μ' ανεβαζει μ' ανασταινει
τωρα που οι ιδεες σας πεφτουνε στο κενο

Παρακμη σηψη εγκεφαλικη συνειδησιακη
40 χρονια ειχανε θεο τους το χαρτι
και ο θεος τους τωρα τους αφησε
σαν να πατησε ποδι πανουκλα του καμυ
σε καραντινα κλεισμενοι μας φυλανε φρουροι
εγινε εχθρος ο πλεισιον οχι αυτος που τυραννει
εχουμε διαχωριστει σε πλουσιους και φτωχους κι αυτοι σε μαυρους και λευκους
εχουν πειστει οτι να 'ναι
ομως σ' αυτον τον κοσμο ζω το ζω και δεν φοβαμαι
ειμαι κι εγω μεσα σ' αυτους που χτυπανε
απο τους ποιητες του δρομου που μιλανε
για αυτια που δειψανε να ακουσουν
περιγραφουμε το χαος στην ατμοσφαιρα
καυτη πραγματικοτητα στην υστατη αυτη εποχη
και δεν τρεφω αυταπατες οτι θ' αλλαξει η γη
ομως κοντρα στη κοντρα ευχαριστη τακτικη

Τωρα που ο κοσμος σας πεθαινει
οτι αγαπησαμε και φτιαξαμε θα μεινει ζωντανο
αυτη η σκεψη μ' ανεβαζει μ' ανασταινει
τωρα που οι ιδεες σας πεφτουνε στο κενο

Emor - Γράφω feat Anaidhs , Axel , Jeff1

2014-02-20T13:53:00.001+02:00

Αναιδής
Γράφω τον τελευταίο καιρό για μένα
κι όσα συνάντησα τα πόδια μου βαριά
μα εγώ ελαφρύς κι εδώ περπάτησα
τι ώρα δεν θυμάμαι είναι ότι γράφω μάλλον θ' άργησα
κι όσο το πιπιλάνε εδώ το φτύνουμε και πάμε
συναντάς εμάς και το ξέρεις δεν μας ακουμπάς
μέτρα το Γαλάτσι κολλάς το ξεκινάς

δεν σε πνίγει το παίζεις βαρύς κι όσο πουλάς
είναι μούφες μαλάκα το ακούς ειναι μπελάς
έξι άλφα έξι ανάποδες να ξεφύγεις να το θες
όσα λες είναι για λίγους τι νομίζεις
αφόρα ότι , ότι βαφτίστηκε με τ' όνομα
δεν σ' αφορά καθότι φυλακίστηκε σε πρόγραμμα
απεξαρτήσου κι εγώ βάζω τα λόγια για υπότιτλους
της μοίρας σου γραφτό να σε γαμούν απ' τους υπόνομους
το πιο βρώμικο στη γύρα είναι το σίγουρο
μακάβριο κι αισθηματικό κι όμως οξύμορο

Έμορ
Γραφώ για να κρατιέμαι ζωντανός
έχω ζήσει ότι έχω γράψει μαρτυράς μου ο Θεός
φέρθηκα άσχημα στο σώμα μου κι ας ήτανε ναός
ναι πληγώθηκα στην μάχη μα βγήκα πιο δυνατός

Axel
Γράφω για μένα βασικά γράφω κοιτάζοντας μπροστά
γράφουν για μένα αυτοί κι εγώ απλά τους γράφω γενικά
δεν είναι τίποτα τυχαίο λειτουργώ συστηματικά
δίνω με αγάπη τα γραπτά μου ν' ακούσεις προφορικά
κ' είναι αρκετά από αυτά που γράψαμε που τα ένιωσαν παιδιά
στα κρύα βράδια τους τα λόγια μας τους δώσαν ζεστασιά
κι αν λείψαμε λίγο το δώσαμε ξανά
τα πέντε δάχτυλα κλειστά γροθιά που αφήνουν μελανιά
δέκα χιλιάδες λόγοι να το γράψω
ένας απ' αυτούς γιατί θέλω μαζί σου να φωνάξω
ίσως το γράφω απλά γιατί βαριόμουνα ν' αράξω
ή με ψίνει μ' ένα τέτοιο δεκαεξάρι να τους κάψω
οι στίχοι μου αυθόρμιτοι κ' ειλικρινείς
μάγκες που νιώθουνε φω-νάζουν fuck th police
πάρε μία γεύση από τους βρώμικους αθηναίους
ή τα επονομαζόμενα εξάρια είμαστε εμείς

Αναιδής
Γραφώ για να κρατιέμαι ζωντανός
έχω ζήσει ότι έχω γράψει μαρτυράς μου ο Θεός
φέρθηκα άσχημα στο σώμα μου κι ας ήτανε ναός
ναι πληγώθηκα στην μάχη μα βγήκα πιο δυνατός

Έμορ

Γράφω για να ξεσπάω κάτα κύριο λόγο

γράφω για να τιμάω και να εκπροσοπώ το logo

ότι κι αν συναντάω μου εξάπτει την φαντασία

μου δίνει θάρρος ξεπερνάω κάθε δυσκολία

γράφω για επικοινωνία ούσιαστική

λιμάρω τα κάγκελα αστική φυλακή

είμαι δραπέτης γράφω και ανιχνεύω δραπέτες

μαζί κόβουμε τα νήματα απ' τις μαριονέτες

γράφω για να θυμάμαι από που έχω περάσει

ότι δεν έχω γράψει το 'χω κιόλας ξεχάσει

είμαι στη φάση η φάση για κλάματα έχω γελάσει

ότι δεν μ' έχει ανατριχιάσει το 'χω προσπεράσει

σαν ήχος που μιλάει έχω πάνω μου συνθήματα

δίπλα μου οι βιτρίνες χαζεύεις στα καταστήματα

πιο δίπλα ένας μουσικός παίζει για λίγα χρήματα

στην πόλη που πενθεί γιατί πέθαναν τα αισθήματα

Axel

Γραφώ για να κρατιέμαι ζωντανός
έχω ζήσει ότι έχω γράψει μαρτυράς μου ο Θεός
φέρθηκα άσχημα στο σώμα μου κι ας ήτανε ναός
ναι πληγώθηκα στην μάχη μα βγήκα πιο δυνατός

Emor - Η Γνωστή Διαδικασία

2014-02-19T19:40:00.001+02:00

Η γνωστη διαδικασια κρατωντας ενα στυλο
θελω καπου να τα πω να πιανουν τοπο μην ξεχνω το που πατω
που ξεκινω και που γυρνω που να σταματω και που να το κανω αγνωστο
η διαδικασια να ακουω στα ηχεια
το τι γινεται μεσα μου και ποια ειναι η ουσια
μετα οσο μπορω να σου τη μεταδωσω
ενα κομματι μου και ενα κομματι μου θα σου δωσω

κατσε λιγο σκεψου κατι αντιστοιχο που κανεις
και ποιο θα 'ναι το νοημα αυτου αφου πεθανεις
αμα το ξερεις ηδη ξερεις ακριβως τι λεω
ολα πανε ρολοι κι αυτο δεν ειναι τυχαιο
ολα ρολοι ολα λεφτα και καποιος σου τα τρωει
κι αν οι δειχτες δειχνουν προς τα κατω μη σε νοιαζει boy
ειναι ο νομος της φυσικης καποια στιγμη θ' ανεβεις
πιστα που αν δεν τη περασεις στον κυκλο μενεις

Ο κυκλος φερνει κυκλο και ο κυκλος το μηδεν
αυτο που ειμαστε ολοι στη γενα μας κι ομως δεν
πρεπει να φυγεις κι ο κυκλος να μεινει ετσι
η γνωστη διαδικασια το μηδεν που κανει εξι (x2)

Δινω πνοη στα κομματια μου να ζουν για παντα
απ' το πιο σκληρο μεχρι τη πιο γλυκια μπαλαντα
ειναι σαν τελετη οταν δημιουργω
βγαζω το εγω ηχογραφω μετα για παντα ζω
ενιωσα το θανατο να περναει απο διπλα μου
να παιρνει μαζι του αδερφια γελαγε στη πικρα μου
στιγμες που εβλεπα λιγο πιο καθαρα
η μουσικη ηταν εδω και μου 'δινε φτερα
τωρα ζω πετω οπου θελω να βρεθω
κι αμα πεταξεις διπλα μου παντα θα σ' αγαπω
ειναι η ζωη μια δυσκολη πορεια
γιαυτο πιανω χαρτι στυλο γνωστη διαδικασια
νιωθω καλα μ' αυτο και σου ευχομαι το ιδιο
μην σκεφτεσαι αρνητικα περιμενε τον ηλιο
γαμημενος λογος παιζει για να σε δω
εγω το βρηκα κι οσο το ακους τοσο θα ζω

Ο κυκλος φερνει κυκλο και ο κυκλος το μηδεν
αυτο που ειμαστε ολοι στη γενα μας κι ομως δεν
πρεπει να φυγεις κι ο κυκλος να μεινει ετσι
η γνωστη διαδικασια το μηδεν που κανει εξι

Emor - Πίστη

2014-02-19T19:24:00.000+02:00

Εχω πιστη σ' αυτο που κανω
δεν παιζει βλακα να καταλαβεις το πως το δινουμε
δεν γραφουμε ριμες για χο απλα τυχαινει να πινουμε
τυχαινει να ληγουνε τα θεματα που θιγουμε
τυχαινει να φυγουμε ελευθεροι πριν ξεφυγουμε
η γκριζα πολη φτανει στο ζενιθ
ουρλιαζω πορωμενος στο mic οπως ο Kith

και check τιθεται ταλεντο καιγεται γιατι δεν δεχεται να παρει μερος στο παραμυθι
ηδη ξερω να κουμανταρω το γαμιδι
ειναι κοντρες στα μικροφωνα που μοιαζουν με ταξιδι
καπου στη κολαση βραζει το αιμα απολαυση
το ξερω καλα το παιχνιδι μα ζηταω αποσταση
ειναι πολλοι που μου λενε μη Μητσακο μη
μα ο εγκεφαλος μου δυστυχως δινει την εντολη
πες πως εγινε κιολας αν προκαλεσει
ειναι το 6 το αλφα το ρο παλι εμεις

Εχω πιστη σ' αυτο που κανω
πιστη σ' αυτο που κανω

πιστη σ' αυτο που κανω

γαμησε το πλανο

πιστη σ' αυτο που κανω

ικανοποιω τα κατω οταν ειμαι πανω (x2)

Κι αφου σκιζω σελιδες ψαχνω ζωντανες ελπιδες

πιπτει ο λογος σαν παυσιπονο η βρεγμενες σανιδες

ειναι διαλεκτα γραπτα τραβαω μεσ' απο στιβες

ειμαι οντως ζωντανος μπροστα σου γαμησε τις φημες

ειναι λιγες στιγμες που νιωθω οτι με πειθεις

φευγω απο εικασιες που πρωτος εγκαταλειπεις

μετα μονος καπου με πιανω κατι να σου γραφω

στο πρωτο δεν μπορουσα τωρα γραφω χωρις ...

παιρνω μια ανασα καθαρο καυσαεριο

περιμενω υπομονετικα ο ηλιος να ανατελει ο

οργανισμος μου με διωχνει απ την κρεπαλη

μου δειχνει το σωστο εγω κοιτουσα απο την αλλη

τωρα βγαζω το πιο ομορφο εγω μου απ τη ζαλη

το τοποθετω οσο μπορω σε καθαρο κεφαλι

κι οσο το κανω βλεπω το χω αναγκη τοσο

τωρα θελω μπρος οσο μπορω να σου το μεταδωσω

Εχω πιστη σ' αυτο που κανω
πιστη σ' αυτο που κανω

πιστη σ' αυτο που κανω

γαμησε το πλανο

πιστη σ' αυτο που κανω

ικανοποιω τα κατω οταν ειμαι πανω

Εξαφανίζονται - Κακήθης, ΕΠ feat. Τυμβωρύχος

2014-01-30T11:12:00.000+02:00

Oλα εμφανιζονται και ολα μου μοιαζουνε περαστικα
ειμαστε ραπ αρπακτικα και απο καθε σου λεξη αρπαχτηκα
τρεχουνε να μας προσπερασουν τους σιχαθηκα
μα χαθηκαν μεσα στους καπνους λες και καιμε λαστιχα
χωνεψε με πουστη δεν με κανεις περα
το καραβι και το πληρωμα σου το εσκασα σε ξερα

στο ειπαμε σημερα και το επιασες δευτερα
σοβαρεψου πουστρακι τωρα εισαι μεγαλη κοπελα
γαμιεσαι σημερα γαμιεσαι με ολα τα αντικειμενα
ποσο θα αντεξεις σε εχω κανει θηραμα και πειραμα
νομιζω πως γουσταρετε το πειραγμα
για αυτο παρτε τα αρχιδια μας και φυγετε συντομα
καθε χρονο και αλλο πηδημα
καθε χρονο και αλλη νικη και εσυ κολλησες καπου στο συνθημα
εισαι χαζος και δεν εισαι καθολου ζητημα
μοναχα μην μας κλεψεις και αλλη ριμα ζητουλα

Εδω ειναι Αθηνα
γινεται του μουνιου Αθηνα ζυγιζω τους mcs οσο ζυγιζεις τριμα
εδω ειναι Αθηνα
βημα κανω και γραφω Αθηνα ως στην Θεσσαλονικη το εχω ετοιμασει θυμα (x2)

Φερνω τη πτωση σκοτωνοντας mcs με μια δοση
στο σκοτος λειτουργω γιατι αυτο με εχει λυτρωσει
αδυναμος εσυκαι αλλοι τοσοι
που θελουν να τα βαλουν με θεο που εχει ματωσει
ηρθες και λες οτι γαμας μαγκα γαμιεσαι αν σε πετυχω
δωσε να πιω κατω εδω δεν εχει μιλιες
εδω δεν παιζει φραγκο εσυ πουλιεσαι
ειπες ενα γιο σε feat με βλαχο και αμεσως καφιεσαι
ανοιγω πολεμο με ρουχα απο τα σκουπιδια
εισαι μεγαλος πια στη φαση παππου αντε στα τσακιδια
ο τυμβω χωνει στιχους και εσεις τρεχετε με χιλια
σας κοβω τα κεφαλια χερια ποδια και αρχιδια
συνηθισα με βγαινω με κακους και χωνω μονο τον πουτσο μου στον κωλο σου σε σκιζω στο ματωνω
σε βαφω ολο με σπρευ, γραφω πουσταρας με τονο και αφηνω ξενο σπερμα για να βρουν τον δολοφονο
εχω την ταση να σκοτωνω
και μαρκαρω καθε θυμα που να παιξει την πουστια μυριζω πεινα
ερχεται κυμα κρατω σπαθι και λιγο πειρα
εχω το νου μου στην δουλεια και εσυ στο σπιτι σου τα ξυνεις ρε ξεφτιλα
εχω προβλημα εχω ψυχολογικα
δεν σταματω ποτε να βριζω αν δεν αρχιζεις τον καβγα
πουτανας γιε κατσε καλα εισαι στο ματι του κυκλωνα σε χαλαζι απο σκατα

Εδω ειναι Αθηνα
γινεται του μουνιου Αθηνα ζυγιζω τους mcs οσο ζυγιζεις τριμα
εδω ειναι Αθηνα
βημα κανω και γραφω Αθηνα ως στην Θεσσαλονικη το εχω ετοιμασει θυμα (x2)

Το τελευταιο αριστουργημα του Εψιλον Πι
ο ανθρωπος που δεν πατησε ποτε το ποδι στην γη
2013 χρονια πισω μπορει
γιατι αν το λες μπροστα αυτο που ζεις τοτε εισαι αδερφη
εγω και οι δαιμονες μου γλενταμε μαζι
το σωμα στο ταβανι και τα ματια στο χαλι
το μαυρο σου το χαλι εχει το ασπρο σου τομαρι
εδω σκαβω και το θαβω το πτωμα σου με το φτυαρι
ενταξει ηρεμησε σου 'κανα την χαρη
σου το 'χα πει δεν το ελεγχω ο διαολος θα σε παρει
και τωρα δες που καταληξαμε εγω εδω και εσυ νεκρη και αυτο μαζι το ζησαμε να παρει
στο θεμα ραπ τρωτε πακετο ειμαι χαρος
κατσικοποδαρος εισαι που παντα ζει εις βαρος
το γαμημενο σου κουφαρι ειναι λεια
το καναμε και θα το κανουμε με ευκολια

Εδω ειναι Αθηνα
γινεται του μουνιου Αθηνα ζυγιζω τους mcs οσο ζυγιζεις τριμα
εδω ειναι Αθηνα
βημα κανω και γραφω Αθηνα ως στην Θεσσαλονικη το εχω ετοιμασει θυμα (x2)

Φαλτσέτα - Supreme

2014-01-28T21:17:00.001+02:00

Λενε οτι λαμπει δεν ειναι χρυσος
οπως λεγεται πως
ο Χριστος δεν ειναι του θεου ιος
god Supreme δεν ειμαι ουτε θελω να φανω βλασφημος
και ας ξερω θα με καψει κεραυνος

δεν ειμαι ο Χειρων ο κενταυρος
δεν το παιζω σοφος δεν ειναι αυτος ο σκοπος
οπως ο σκοπος που βαραει γερμανικο
αγρυπνο με ον ανταλλιως πυροβολω
(X X X)
τον τρως σαν πιροσκι
τωρα ξορκια σου στελνω και σε διαλυω σαν τον Λοκι
κανω boom bam σαν ατομικη
μετα το bat με το b MCs χρειαζονται αξονικη
γαμημενοι

Εισαι fail rapper gay rapper ok rapper
τρομοκρατω σαν τον Bin Laden
mister Bin Rapper
κωμικοι και βωβοι
σαν το σαρλογκ ειναι σαχλο οπως αυτοι οι rappers
πουλανε μουρη μα οταν μ' ακουν βαζουν στη σουφρα τους αγγουρι
τους κολλαω τακαμουρι
ατακα κι επιτοπου κλοτσο στη μουρη
Hulk Hogan rap μοιαζει με τον Κιμων Κουλουρη
με το eye liner αι παγαινε
να δεις αν ερχομαι
τωρα ηρθα
κανεις στη μπαντα η κανεις πιπα
ασε το mic κατω εισαι μονο για αυτο οπως τη Μαρω τη Λυτρα
και θ' απαγαγω ολο το crew σου
γιατι μπορω και δεν τους μπορω, οχι για λυτρα
κι αν εισαι Αγγελακας βιες(?) Χατζηφραγκετα
βγηκα βλητα να θερισω γιαυτο τραβα φαλτσετα

Ευχαριστουμε τον Rasve για την βοηθεια!

Εισβολέας - Το Αφήσαμε για Αύριο

2014-01-20T01:46:00.000+02:00

Έτσι μ'αυτή την κωλοευέβρεση που την λένε ρολόι,σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες μας σαν να είναι βάρος..και μας είναι βάρος,γιατί δεν ζούμε κατάλαβες..μόνο κοιτάμε το ρολόι,να φύγει κι αυτή η ώρα να φύγει κι αυτή η μέρα,να έρθει το αύριο και πάλι φτου κι απ'την αρχή..χωρίσαμε την μέρα σε πτώματα στιγμών,σε σκοτωμένες ώρες που τις θάβουμε μέσα μας,μέσα στις σπηλιές του είναι μας,στις σπηλιές που γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν αξίες,σαν ανάγκες,σαν ηθική,σαν πολιτισμό...κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών,αφήνουμε τα πιο σημαντικά,τα πιο ουσιαστικά πράγματα..όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα,με τα λουλούδια και τα δέντρα,να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας,να κάνουμε έρωτα,να απολαύσουμε τη φύση,τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος,να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας,να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας..όλα,όλα τα αφήσαμε για αυτό το αύριο που δεν θα έρθει ποτέ..μόνο όταν ο θάνατος χτυπήσει κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο πονάμε γιατί συνήθως σκεφτόμαστε πως θέλαμε να του πούμε τόσα σημαντικά πράγματα όπως πόσο τον αγαπούσαμε,πόσο σημαντικός ήταν για μας όμως τ'αφήσαμε για αύριο

Κάνε πίσω αν θες εσυ

τον πήρα εγω τον δρόμο μου θα παω και οπου βγεί

ρισκάρω,έτσι είναι η ζωή και αμα δεν πάρω

θα αποκτήσω ακόμα μια ουλή για να κοζάρω

Δεν ξεχνάω γιατί φτιάχνω μουσική

για αυτούς που αγαπάω να τους ευχαριστήσω είναι λίγο

που είναι εκεί για να ακουμπάω το στιχάκι αυτό κολάω

σαν χαρτάκι και το αυτί σου είναι ο πότης που το γυρνάω

Το τίποτα δεν μου ταιριάζει

εγω είμαι άλλος ένας που εκφράζεται και εκφράζει

ρισκάρω και ας μην πάρω ας χάσω δεν πειραζει

γιατι της στιγμής το νάζι ειναι της ψυχής το γκάζι

Η ζωη που αλατοπίπερο μας βάζει (και μας δοκιμάζει)

διαφωνίες ερωτόλογα τσακωμοί και χαλάζι

γλύκα και γλυκόλογα βάσανο και μαράζι

σχέσεις ανθρώπινες και ο νους μας σιγοβράζει

Εγω και εσυ καρδιά μου ήμασταν ηφαίστειο

τρεμάμενη η γη στα πόδια μου ένιωθα δέσιμο

τόσο μαζί και όμως τελείως διαφορετικοί

τόσο που η σχέση έδειχνε να ευημερεί οσο ακροβατεί

Αδερφέ μου,έχουμε χαθεί

εγω εδω και εσυ εκεί, μπλεγμένοι στην ροη

κοιτάμε το ρολόι και τρέχουμε βιαστικοί

κολλήσαμε στα ασήμαντα και έφυγε η μισή ζωη

Γλυκιά λέξη το ευχαριστώ

να δίνεις και να παίρνεις οτι πιο σημαντικό

εγω δίνω μουσική εσυ παίρνεις μηνύματα

εσυ μου δίνεις αγάπη και εγω αντλώ ερεθίσματα

Ρίξε ενα χαμόγελο αστα αίτια

ζούμε την ζωη κάθε στιγμή σαν περιπέτεια

το σήμερα το τώρα συγκεκριμένα

ας μην το οργανώσουμε και ας βγάλουμε αποθημένα

Εισβολέας - Μπανιστηρτζού

2014-01-20T01:41:00.003+02:00

Είναι πρωί και πίνω κούπες
δεν με γεμίζει ο καφές ούτε και οι ρούφες
είμαι δικός σου και ολα τα άλλα ειναι μούφες μούφες
το ακούς το λεω και με ντουντούκες

Ξυπνάω και δίνω κουτουλιές
Δυό στο μαξιλάρι και θυμάμαι όσα μου'πες
Έλεγα σίγα χορτάσαμε στιγμές
τώρα με τον χρόνο δες πάλι δίνω στούκες

κι όλο τα θα πάλι μπαίνουνε στη μέση
θα τα πούμε,θα μιλήσουμε στις έξι
θα βρεθούμε θα και θα τα έχω παίξει
μέσα στο κεφάλι μου μυαλό δεν έχει θέση

μέσα στο μυαλό μου που το πήρες έτσι
έγινα ταξίμι που έμεινε στη μέση
έγινα έργο εθνικής ημιτελής
και την φωλιά μου σίγουρα την έχω χέσει

Οι πρωταθλητές στη ρακή
δώστου δώστου ντουφεκιές έχω τρελαθεί
οφ αμάν βάι βάι
με πήραν απ'τον ώμο και τους είπα μπάι μπάι

Για να χωρίσουμε εμείς,
πρέπει την φύση σου πρώτα ν' απαρνηθείς
και μη μου πείς πως όλα έχουν χαλάσει
γιατί εγώ τα άφησα όλα εντάξει

τι φταίω να τρέχω πάνω κάτω α
και τα μούτρα σου να ρίχνεις ως στο πάτωμα
τι φάση όμως πες μου γιατί
Kαι εγώ όπως όλοι οι άλλοι ζούμε μόνο μια ζωή

Και μην με λες καταφερτζή ούτε αλανιάρη
και μην μου φέρεσαι λες και μου κάνεις χάρη
δεν κάνουν λάθοι μοναχά όσοι δεν γεννιούνται
αλλά και όσοι μπορούνε και θυμούνται

Μη μ'αποπαίρνεις και ξεκόλα καλέ
η ζωή είναι για να ζούμε όσα οι άλλοι απαρνιούνται
Τα λόγια είναι λόγια μωρέ
μα περισσότερα τα μάτια θα σου πούνε

Οι πρωταθλητές στη τσικουδιά
δώστου δώστου ντουφεκιές πάμε ωρέ παιδιά
οφ αμάν απαπα
με πήραν απ'τον ώμο και τους είπα άντε γειά

Εισβολέας - Πέφτω και Σηκώνομαι

2014-01-20T01:37:00.001+02:00

πέφτω και σηκώνομαι, σκοντάφτω και πέφτω πάλι
μα ετσι ειναι, έχουμε μάθει πλέον αλάνι
και όποιος κλαιγετε , σπίτι του, γάλα ,φαΐ και νάνι.

Τα βάσανα μου η αδυναμία μου
το μονο που θελω ειναι η ελευθερία μου
να κανω αυτο που προστάζει η καρδιά αδερφέ
και θα πληρώσω και γω στο τέλος καθε αμαρτία μου

δεν γλυτώνει κανεις στην τελική ευθεία,
η κοινωνία πονάει θα αρπάξει καθε ευκαιρία,
καημός και αιτία, νταλκάς και κάποιας μοίρας χτύπημα,
κι οσο χτυπάει ... κόντρα εμείς στης ζωής το στοίχημα

πέφτω και σηκώνομαι, σκοντάφτω και πέφτω πάλι
μα ετσι ειναι,έχουμε μάθει πλεον αλάνι
και οποιος κλαιγετε , σπίτι του, γάλα, φαΐ και νανι

δεν είναι ετσι η ζωή,
δεν είναι αυτό που ονειρευόμουν μικρο παιδί
συλλογίζομαι και γελάω
γιατί έχω μάθει στην ζωή μου να πολεμάω

το αντιμετωπίζω όμως δεν τρέχω για να κρυφτώ
κρύβομαι απο τον χρόνο μόνο μπρο
τάχα πως τον ξεγελώ,
νομίζοντας πως κάμνει τον χαζο
και ετσι ξεχνιέμαι μέχρι να τον ξαναθυμηθώ

ξυπνάω και λεω ευχαριστώ μα μου κρύβουν τον ήλιο
και ζω μες το πιθάρι μου στο δικό μου Βασίλειο
τα χαρακώματα αδειάζουν απ τους αδύναμους
και οι δυνατοί μπροστά τρώνε το ξύλο

ωχ αμάν λεω παιδάκι μου
σε τι κόσμο σε εχω φερει παλικαράκι μου
να πληρώσεις λάθη μου?
σε τι να φταίνε τα παιδιά μας λεω
ψάχνοντας την Ιθάκη μου

και εχω νταλκά γιαβρί μου
να ζω την ζωή μου περιμένοντας για την απαλλαγή μου
να σπάσω τα δεσμά να βγω απο την φυλακή μου
και σαν πούλι να ανοίξω φτερά
στον παράδεισο ή την κόλαση μου

να σηκωθώ πρωί και να κοιτάξω
απ το παράθυρο έξω και βαθιά να αναστενάξω
να πιω πικρό καφέ και πίσω να μην κοιτάξω
και τούτο το κουφάρι για αλλη μια φορά να κουράσω

ωχ ρε μάνα στην λιακάδα βγήκε συννεφιά
και η ριμάδα η βδομάδα γρήγορα περνά
τα χρόνια φεύγουν μακριά οπως και τα πουλιά
και εμείς εδώ πιο γερασμένοι ζούμε βιαστικά

τον θάνατο δεν τον φοβάμαι γρι
για τα θηρία που θα μείνουν οταν φύγουμε εγώ και εσύ
οταν τα βάρη θα αλαφρύνουν την πλάτη μου,
τότε ο άνεμος θα φυσάει γλυκά για να πάρει την στάχτη μου

πέφτω και σηκώνομαι, σκοντάφτω και πέφτω πάλι

πέφτω και σηκώνομαι, σκοντάφτω και πέφτω πάλι
μα ετσι ειναι, έχουμε μάθει πλεον αλάνι
και οποιος κλαίγετε , σπίτι του, γάλα, φαΐ και νανι

δεν είναι ετσι η ζωή,
δεν είναι αυτό που ονειρευόμουν μικρο παιδί
συλλογίζομαι και γελάω
γιατί έχω μάθει στην ζωή μου να πολεμάω

το αντιμετωπίζω όμως δεν τρέχω για να κρυφτώ
κρύβομαι απ τον χρόνο μόνο μπρο
τάχα πως τον ξεγελώ,
νομίζοντας πως κάμνει τον χαζο
και ετσι ξεχνιέμαι μέχρι να τον ξαναθυμηθώ

και εχω νταλκά γιαβρί μου
να ζω την ζωή μου περιμένοντας για την απαλλαγή μου
να σπάσω τα δεσμά να βγω απο την φυλακή μου
και σαν πούλι να ανοίξω φτερά
στον παράδεισο ή την κόλαση μου

να σηκωθώ πρωί και να κοιτάξω
απ το παράθυρο έξω και βαθιά να αναστενάξω
να πιω πικρό καφέ και πίσω να μην κοιτάξω
και τούτο το κουφάρι για αλλη μια φορά να κουράσω

ωχ ρε μάνα στην λιακάδα βγήκε συννεφιά
και η ριμάδα η βδομάδα γρήγορα περνά
τα χρόνια φεύγουν μακριά οπως και τα πουλιά
και εμείς εδώ πιο γερασμένοι ζούμε βιαστικά

πέφτω και σηκώνομαι, σκοντάφτω και πέφτω πάλι
μα ετσι ειναι,έχουμε μάθει πλεον αλάνι
και οποιος κλαιγετε , σπίτι του, γάλα, φαΐ και νανι

Τα βάσανα μου η αδυναμία μου
το μονο που θελω ειναι η ελευθερία μου
να κανω αυτο που προστάζει η καρδιά αδερφέ
και θα πληρώσω και γω στο τέλος καθε αμαρτία μου

πέφτω και σηκώνομαι, σκοντάφτω και πέφτω πάλι
μα ετσι ειναι,έχουμε μάθει πλεον αλάνι
και οποιος κλαιγετε , σπίτι του, γάλα, φαΐ και νανι

Slipt - Φρίκη

2014-01-17T02:21:00.000+02:00

Παιρνω φωτια οπως η σπιθα στη βενζινη φλεγομαι
πανω στο beat τιποτα δεν με σβηνει σ' αφηνει
αφωνο τιποτα δεν θα μεινει
αφθονο το υλικο τ' αυτια να σου τυλιγει
μεινανε λιγοι ειλικρινεις αξιοπρεπεις
κομματια MCs DJs beats για να ψαχτεις
απομειναρια αγαπης και ποιοτικης μουσικης
ενα συστημα που για ν' ανεβεις πρεπει να γαμηθεις
βαρεθηκα τυπακια που δηθεν το εξασκουν
δεν εχουν καν τι να πουν στο μετρο καν δεν πατουν
ολο βριζουν γκαριζουν και σεβασμο ζητουν
γινανε μαγκες επειδη μικροφωνο κρατουν
λιγοι το αγαπουν λιγοι το εξελίσσουν
λιγοι το γουσταρουν πολλοι το κανουν για να πουλησουν
τον ψευτικο εαυτο τους στο κοινο να δειξουν
σε κατι καλο ποτε τους δεν θα καταληξουν.

Ταυτισμένος Λάθος - Στο Πλήθος Χαμένος

2014-01-17T02:10:00.002+02:00

Είδα πως είναι να φοβάσαι για το αύριο

να ψάχνεις να πιαστείς και να σε αφήνουνε στο απείρο

να μην καταλαβαίνεις γιατί είσαι εσύ πάλι στο άδικο

χρόνια σου φορτωμένα στον καθρέφτη ψάχνεις το άρτιο

ανθρώπινες σχέσεις να σβήνουν για χαρτιά στον άνεμο

να παίρνεις προσβόλες στα σοβαρά από όποιον τίποτα δεν προσφέρει

το είπα θα πληρώσουν και όχι εν μέρει

μην επιτρέψεις να σου συστηθεί

είμαι αυτός που ξέρει

πως να βάζει το φίδι πίσω στη τρύπα

πως η αλήθεια να προβάλλεται από οθόνες που ο βασιλιάς μοιάζει μύγα

κράτα ασπίδα καιροί πιο δύσκολοι από όσο τους είδα

και θα γίνουν και χειρότεροι όσο μεγαλώνει η νύχτα

επωνυμίες γνωστές οι αιτίες μα πως να δράσεις όταν το πύραμα απέτυχε

νεκρό μυαλό απορίες τέλος δεν είμαι μέρος δεν είμαι σκέλος δεν θα 'μαι τίποτα

για αυτό και να φοβάσαι στο πλήθος χαμένος.

Ναι, Είδα πως είναι να έχεις δύναμη

ο λόγος σου να τρίζει κόκκαλα φοβήθηκα την επαφή

είστε γελοίοι

πατάτε επί πτωμάτων για να προβληθεί το είναι σας σκατά όλα μια ευθεία γραμμή

και όποιος πάει από αυτή να βγει

αρχίζουν τα σενάρια πως έφυγε και αυτός από το κουτί

είστε μάζα γράφω για πάρτυ μου για αυτούς που φύγαν στα άστρα

για όσους στηρίζαν τον Πάνο στα καλά του και όχι στα άσχημα

κουβέντα καινούρια μέρα καινούριο θέμα πήρα τα πάνω μου και δεν με σταματάς από μια καρέκλα

αποδίδω στο ελάχιστο με τα φέρτα

07 ψυχόδραμα στην Bashment έδρα

Πότε κάποιος δεν μου εξήγησε τι λάθος τι σωστό για αυτό πήρα τη σκυτάλη μόνος έψαχνα να δω ίσως φταίει αυτό μάλλον σίγουρο είναι που στέκομαι στα πόδια μου χωρίς να 'ναι επικίνδυνο

Πότε κάποιος δεν μου εξήγησε τι λάθος τι σωστό για αυτό πήρα τη σκυτάλη μόνος έψαχνα να δω ίσως φταίει αυτό μάλλον σίγουρο είναι που στέκομαι στα πόδια μου χωρίς να νιώθω πως είναι επικίνδυνο

οταν νιωθεις μοναξια

χαμογελα δεν εισαι μονος πια

γραφω και σχιζω σελιδες

πισω απτο χαος ελπιδες

συνεχιζω την διαδρομη που πηρα και πηρες

προσπαθω

Ευχαριστουμε τον Γιωργο για τους στιχους

Επίλεκτοι - Ντύνομαι Μουσική

2014-01-17T01:45:00.001+02:00

Δωστου να φορεσει αυτο το beat
να περπατησει στο ψυχος
να ψιθυρισεται ο στιχος
να περπατησει στους δρομους που συ χε βρει
την μνημη να χω κρατημα
να πιανομαι για να χουνε
να μαχομαι
το κανει απλο,τοσο απλο
προφιλ μοχλο στο low

πιο αργο
slow flow flash στα flows
ειναι αλλη αργκω
ειναι εδω,το ζει εδω,γραφει εδω
αγωνιζεται
διορθωνεται
διογκονεται
δεν παραγκονιζεται
δαγκωνεται να μην ξεσπασει
οταν πληγωνεται
ακουει και δεν μιλαει
δεν θα ξεχασει
ακου πως κυλαει
πισω απ'τους μαυρους φακους σε βλεπει
και πριν του πεις τι εχει παιξει
το σκηνικο το χει φαει
ντυνεται μουσικη
δινεται μονο εκει
κρινεται μονο απ'αυτη
μ'αλλους δεν συγκρινεται
τις ψυθιριζει στ'αυτι
και αυτη ανταποκρινεται
μονο η αγνη καρδια μπορει να την κανει να πει

Δεν σαφηνω μονη
θα μαστε μαζι και οταν θα φυγουν ολοι
παλι σου γραφω,σου ανοιγομαι
στην αγκαλια σου αφηνομαι x2

Ξεκινησα απ'την σιωπη
κι απ'την αφανεια
οι προτασεις χαλανε οταν μπει στην μεση η περηφανεια
ξερει να στο φερνει με λογια σε υφαινει
ξερεις θελει
οταν βγαινεις με στιχους καλοντυμενη να βγαινεις
μπηκε στο σπιτι σου
ξαφνικη επισκεψη
αν δεχτηκες το αντιδοτο
ναι,αυτη ειναι η επιδραση
εκκινηση,εκτιμηση,κινηση,συγκινηση
η προτιμηση ειναι εδω
διακινηση ναι υπενθυμιση
δεν αλλαζει με βαση τη ταση
της εποχης
οι αποστασεις μακραινουν
οταν ερχομαστε εμεις
με φωναζει μαγκο
και βαζω ποτο με παγο
με πηγε εκει πανω
φορωντας αυτο το beat,ναι

Δεν σ' αφηνω μονη
θα μαστε μαζι και οταν θα φυγουν ολοι
παλι σου γραφω,σου ανοιγομαι
στην αγκαλια σου αφηνομαι x2

Επίλεκτοι - Μη Μιλάς

2014-01-17T01:42:00.000+02:00

Μη μιλας αν μιλας πας στραφι
μου παν καπου καπως καποτε
η σιωπη ειναι χρυσαφι
γιατι δεν μιλας σε βλεπω ψοφιο
σιωπηλος χαμογελουσα φιλε
το μαζευω ατοφιο
οποτε θελω εγω μπαινει το φως
σκοτεινος

σαν δωματιο με κατεβασμενα στορια
στο δωματιο μπηκε η πιο ωραια μερα
για σενα οχι
εκει που εισαι λαλουν πολλα κοκκορια
ξερω εκεινο ξερω το αλλο
δεν ξερεις τιποτα
το μονο που ξερεις ειναι να κοιτας καχυποπτα
μιλας ειρωνικα
αυτοι που δεν μιλουν σ'απειλουν γιατι αυτοι ξερουν αυτα που λες πως να τα υλοποιουν
σκεσεις κομποδεμα ενα μπογο
μιλαγα
μονο στην χαρτινη μου ψυχολογο
χειραψια στον απουσιολογο
του πα θα φυγω για να επιστρεψω με τον πλουσιο λογο

Επεστρεψα και ακομα εσυ στο μπλα μπλα
η φαντασια μερικες φορες πειραζει τα μυαλα
η σταση μας αθορυβη
μεσα μου πιστευα θα ρθει
η στιγμη που οταν μιλησουμε θα νιωσουνε καποιοι
λιγες φορες ανοιγω στομα ξερολλα,ναι ξερω
τα ειδες ολα
προτιμω οσο ζω να μαθαινω
μην ερμηνευεις παραμυθια,ακουω τα ιδια
τα ματια προδιδουν το ποσο ψευτικος εισαι στα αληθεια

Αυτος που ξερει δεν μιλαει
και αυτος που μιλαει δεν ξερει
αυτος που ξερει προσπαθει
προσπαθει προσπαθει
πως θα τα καταφερει
γι αυτο σου λεω ακου και μη μιλας
ακου και μη μιλας
ακου και μη μιλας
ποτε μην πεις μεγαλες κουβεντες ακου και μη μιλας

Οταν δεν νιωθω κομπλε
γραφω το πιο βαρυ κουπλε
μου πα
ως το τελος θα μαι διπλα σου
μην με προδωσεις
ανακυκλωσιμες λεξεις εχω ακουσει ξανα
μα δεν σε βλεπω πουθενα ισως δεν ειχες να δωσεις
δεν λεω αυτο που θελεις να ακουσεις
μα αυτο που ειμαι
ψαχνεις ηρωες,σταρ
απεχω απο το ψεμα που βλεπεις φιλε
λογια περιτυλιγμα με πλουσιο ντεκορ
θελεις να λεγεσαι ανθρωπος για μενα εισαι ερπετο
συνηθειες κακες εχω
τις εκοψα μαχαιρι
οταν οι λυκοι πεινανε, το νου
θα σου φαν το χερι
ευκολα μπορω να ακουμπησω τον πατο
πιο δυσκολα να μπλεξω
να μεινω να μην πεσω εκει κατω
δεν εχει γυρισμο
οτι εχω πει
το εχω δειξει
δεν εχω σκυψει, υποκυψει
οταν (?) θα μας φερει σε ρηξη
εκανα σιωπη
εχω νιωσει και εγω την ντροπη
μα η τελικη ευθεια διακρινει τον νικητη

Εκανα σιωπη οταν μου μιλουσες
σιωπη
σαν ηρεμια πριν την καταιγιδα
μου λεγες ψεματα με σκοπο να με ηρεμουσες
με βαση οτι ελεγες ελεγαν αλλα αυτα που ειδα
μην ρωτας τι κανω
μα θα σου πω τι εκανα
ζω την ηλικια μου και ειμαι ακομα νεος
baby
στρωσε τραπεζι
ασε το δισκο να παιζει
μιλαει καλυτερα οποιος μιλαει τελευταιος

Αυτος που ξερει δεν μιλαει
και αυτος που μιλαει δεν ξερει
αυτος που ξερει προσπαθει
προσπαθει προσπαθει
πως θα τα καταφερει
γι αυτο σου λεω ακου και μη μιλας
ακου και μη μιλας
ακου και μη μιλας
ποτε μην πεις μεγαλες κουβεντες ακου και μη μιλας

Επίλεκτοι - Έρωτας σαν Πόλεμος

2014-01-17T01:36:00.001+02:00

Η πόρτα κλείνει φεύγω
η σιωπή μας μιλά
αν δεν γυρίσω μη ξεχνάς
απομακρύνομαι αργά
σε εδάφη πολεμικά μένει κάτω σκότος
το αίμα βάφει την μπλούζα από τα πυρά ματώνω πρώτος
ντυμένος παραλλαγή
σε δρόμους παράλληλους

δίχως κοινό σημείο
μ'ένα αντίο παραλύω
εμείς οι δύο ένα, τώρα σε αντίθετο ρεύμα
πες μου πως είναι ψέμα
λέξεις τρυπάνε το δέρμα
γύρω γκρεμισμένα, λόγια σφαίρες γεμισμένα
γύρω απ'ότι υπάρχει γύρω μου άδειο χωρίς εσένα
μακάρι να κρατούσαν τα πάντα για πάντα
ο έρωτας έρχεται μα η αποχώρηση του αφήνει σημάδια
δώσε μου πνοή δώσε μου νόημα, πίσω ζωή
ή θανάτου φιλί, φίλοι δεν θα υπάρξουμε
δώσε τα όνειρα μας σε κάποιο παιδί
ίσως εκείνο μπορέσει να φτιάξει ό,τι εμείς χαλάσαμε

Σε περίμενα για μία ζωή
για πάντα εγώ και εσύ
για πάντα εγώ και εσύ
ανάμεσα μας, υπάρχει κάτι
ανάμεσα σε μένα και σε'σένα υπάρχει αγάπη
προτού το τέλος να'ρθει
πριν η αγάπη χαθεί
πριν η αγάπη χαθεί
μένει αναμμένη μέσα από τις στάχτες βγαίνει
αγαπημένη μου η αγάπη μένει με αυτόν που μένει

Σκέψου την εικόνα το κορμί μου μπρούμυτα πεσμένο σέρνεται
σε σημαδεύω ενώ απλά σε κοιτάω
γύρω μου οι σφαίρες ναι, περνάνε πολλές
με πυροβολείς με αυτά που λες
αλλάζω θέσεις μέσα στο πεδίο μάχης
ψάχνοντας παλιές μας στιγμές για να κρυφτώ
βγάζω το μαχαίρι και σκαλίζω το τραπέζι
να διαβάσει και ο επόμενος ότι ο Sonqo ήταν εδώ
και πιάνω το ποτό - πίνω
σε βλέπω θολά - πίνω
και γίνομαι άλλος
μέσα μου πολεμική εικόνα την μοναξιά να πολεμώ
πετάω το όπλο και το κράνος
σκέψου την εικόνα
τα χέρια μου δεμένα
σε παράταξη τα όπλα απέναντι από μένα
μην αργείς γλυκιά μου δώσε τη διαταγή
πριν σου πω σ'αγαπώ στο έδαφος πέφτει το βλέμμα

Ό,τι υπάρχει που σε θυμίζει, χάλασε
περπατάω στα χαλάσματα τώρα
άλλο άνθρωπο με βρήκες τότε
και άλλο άνθρωπο με βλέπεις
γιατί με έκανες και άλλαξα
τώρα δεν θυμίζω αγάπη, μωρό μου
πες μου τι είμαι όταν κάνω τον πόλεμο όπλο
τι είμαι όταν βάζω το κοντάκιο στον ώμο
και σημαδεύω το τελευταίο σου αντίο
και σημαδεύω το τελευταίο σου αντίο
εμείς οι δύο

Σε περίμενα για μία ζωή
για πάντα εγώ και εσύ
για πάντα εγώ και εσύ
ανάμεσα μας, υπάρχει κάτι
ανάμεσα σε μένα και σε'σένα υπάρχει αγάπη
προτού το τέλος να'ρθει
πριν η αγάπη χαθεί
πριν η αγάπη χαθεί
μένει αναμμένη μέσα από τις στάχτες βγαίνει
αγαπημένη μου η αγάπη μένει με αυτόν που μένει

Επίλεκτοι - 66

2014-01-17T01:31:00.000+02:00

Ειναι η επιλεκτη ομαδα
manito jones sonqo pura raw vocal

Ειμαι στον δρομο που εχω χαραξει
αφηνομαι
οτι εχω γραψει
γινομαι
ξερω την αργκω
ειναι το beat αργο
και εγω κυκλοφορω και δεν αναγνωριζομαι
πετας πετας
πεφτεις πεφτεις
και πεφτεις προς τα πανω μου x2

οτι πιο δυσκολο σκεφτεις ειμαστε εμεις
ειναι μουσικη για παιδια
για παιδια καμιας σχολης
ειναι το επομενο βημα
το ολοκαινουργιο βημα
ενα βημα μπροστα
πισω βηματα πατε εσεις
αν δεν νιωθεις βασικα
φοβασαι μην χασεις τις θεσεις
βασικα φοβασαι μην πεσεις
αν με νιωθεις
πετας πεφτεις πεφτεις
πιασε το χερι μου ν'ανεβεις
εν θερμω η αποφαση
κινηση με προθεση
κανε μας ολους προσθεση
στου παραδεισου αποβαση
βγαινουμε μπροστα να τελειωνει αυτη η υποθεση
το παμε μπροστα
πιο μετα ειναι η απολαυση
ελα πως παει ξερεις
εμενα με ξερεις
μ'εμενα δεν παιζεις
μην με πιεζεις
οτι δινεις παιρνεις
και εσυ μου το φερνεις
ετοιμος στο πιατο να σε σμπρωξω να πεσεις

Ελα να με βρεις εκει ψηλα
αρα ζω με τους δικους μου
οι δικοι μου ειναι παιδια
δεν εχουν τα βασικα
ουτε τα βασικα
πεφτεις πετας
ελα να με βρεις εκει ψηλα
αρα ζω με τους δικους μου
οι δικοι μου ειναι παιδια
ζουνε καθε φορα
σαν τελευταια φορα
να σαι ετοιμος αν πεσεις αυτη η πτωση δεν εχει εδαφος