GREY MATTER MATTERS

Divya Pasuram - Vanna Maadangal

noreply@blogger.com (Vignesh) — Sat, 27 Jul 2024 07:34:00 +0000

ராஜாவின் பக்தி தனிப்பாடல் தொகுப்புகள் தனி ரகம். அதிலும் அவர் மனங்கவர்ந்த ரமணரைப் பாடும் பாடல்கள் உயிரை உருக்கி எடுத்து விடும். பக்திபாடல்களுக்கு என்று இருக்கும் சில இலக்கணங்களை அடித்து நொறுக்கியிருப்பார் ராஜா. திருவாசகம் ஒரு ambitious project…. உலகப்புகழ் பெற்ற கலைஞர்கள் மற்றும் BSO இசை வல்லுனர்களின் துணை கொண்டு மாணிக்கவாசகரின் தமிழுக்கு இசைக்காப்பு போட்டு மெருகேற்றியிருப்பார். அப்போது ராஜாவின் திருவாசகத்தைக் கேட்டு உருகிய எழுத்தாளர் சுஜாதா, அடுத்ததாக ராஜா திவ்யப்பிரபந்தங்களுக்கு இசையமைக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்திருந்தார்.

2021 ஆண்டு வாக்கில் ராஜாவின் இசையில் திவ்யப்பாசுரங்கள் வெளிவர இருப்பதாக அறிவித்து, பின் ஒரு வழியாக 2024 ஜூன் மாதத்தில் தான் பாடல்கள் வெளியிடப்பட்டன. பெரிய இசை நிறுவனங்களின் வெளியீடு இல்லாத காரணத்தினாலும், பெரிதாக விளம்பரங்கள் இல்லாததாலும், இந்த அற்புதம் மக்களை பெரிதாக சென்றடையவில்லை. ராஜாவின் தீவிர ரசிகர்களே சில பாடல்களை மட்டும் சிலாகித்துக் கடந்தனர்.

இந்த தொகுப்பில் ராஜா தேர்ந்தெடுத்து இசையமைத்துள்ள பாடல்களைத் தேடித்தேடிப் படித்து அர்த்தம் தெளிந்து பின் பாடல்களைக் கேட்ட போது தான் ராஜாவின் விஸ்வரூபம் புரிகிறது. ஹரிஹரன், அனன்யா பட், ஷரத், விபாவரி மற்றும் ராஜாவின் குரல்களில் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் ராஜாவின் உழைப்பு அபாரமானது.

இவற்றில் கேட்டதும் மனதில் ஒட்டிக்கொண்ட பாடல் “வண்ண மாடங்கள் சூழ்”… கண்ணன் பிள்ளைத்தமிழ் எழுதிய பெரியாழ்வாரின் முதல் பாசுரம் இது.

“வண்ண மாடங்கள் சூழ் திருக்கோட்டியூர்,

கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில்

எண்ணெய் சுண்ணம் எதிரெதிர் தூவிடக்

கண்ணன் முற்றம் கலந்தள றாயிற்றே”

அழகிய வண்ண மாடங்கள் சூழ் ஆயர்ப்பாடியில் திருக்கோட்டியூர்-குடிகொண்ட கேசவன் பிறந்த தருணம் அது. பாடல் குழந்தையின் அழுகுரலோடு தொடங்குகிறது.

ஊரே மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் ஆனந்தக்கூத்தாடுவதை காதுகளுக்கு உணர்த்துகின்றன ஆர்ப்பரித்து எழும் வயலின்களின் இசைப்பிரவாகம்.

microvignesh · Vanna Maadangal- Prelude

இக்கால ஹோலிப் பண்டிகை போல அக்காலத்தில் மக்கள் எண்ணெய் மற்றும் சுண்ணம் எதிரெதிர் தூவி விளையாடி மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள். கண்ணன் வீட்டு முற்றமே எண்ணெய் + சுண்ணப் பொடிகள் கலந்த சேறு நிறையப்பெற்றதாம்.

“ஓடுவார் விழுவார் உகந்தாலிப்பார்

நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான் என்பார்,

பாடுவார்களும் பல்பறை கொட்டநின்று,

ஆடுவார்களும் ஆயிற்றாய்ப் பாடியே.”

கண்னன் பிறந்த நாளின் மகிழ்ச்சிப்பெருக்கில் மக்கள் ஓடியாட, ஏற்கனவே சேறாகி இருந்த இடமாதலால், விழுந்தனராம், ஆரத்தழுவி மகிழ்ந்தனராம். பாடலின் இந்த வரிகளுக்கான மெட்டு அந்த சூழலின் வேடிக்கை மற்றும் கொண்டாடும் உள்ளப்பூரிப்பை அழகாக எடுத்துரைக்கும்.

எங்கிருக்கிறார் அந்த குட்டிக்கண்னன் என்று ஆர்வத்தோடு விசாரிக்கும் மக்கள், பாடி, பறை கொட்டி ஆடி மகிழ்ந்தார்களாம். “பாடுவார்களும் பல்பறை கொட்ட நின்று” என்ற வரி வரும் போது, வரும் தாள இசையை கவனியுங்கள்.

microvignesh · Vanna Maadangal - Parai kottum

“கையும் காலும் நிமிர்த்துக் கடாரநீர்

பைய வாட்டிப் பசுஞ்சிறு மஞ்சளால்,

ஐய நாவழித் தாளுக்கங் காந்திட,

வையம் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே.”

மண் உண்ட கண்ணனை, அசோதை வாயைத்திறக்கச் சொல்லிக் கேட்ட போது உள்ளே உலக உருண்டையைக் கண்ட கதை கேட்டிருப்போம்.

இங்கேயோ இப்போது தான் பிறந்த கைக்குழந்தை கண்ணனாயிற்றே… இங்கே ஒரு தாய் தன் கைக்குழந்தையை சீராட்டும் நேரம் என்பதால், இசையின் ஆரவாரம் எல்லாம் அடங்கி தாய்மையின் மென்மையை உணர்த்துகிறது.

microvignesh · Vanna Maadangal - Tender Mother Love

தாயார் அசோதை குழந்தையின் சிறிய கையையும் காலையும் நீவி விட்டு, இளமஞ்சள் கொண்டு நாக்கினை வழித்த போது, வாயினுள் உலகைக் கண்டாளாம்.

“வையம் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே” என்ற வரிகளின் மெட்டு மற்றும் பின்னணியில் ஒலிக்கும் இசையில் தெறிக்கும் அதிர்ச்சி மற்றும் ஆச்சர்யம் அபாரமாக கதை சொல்லுகிறதல்லவா.

microvignesh · Vanna Maadangal - Shock

‘கரைய’ வைக்கும் காக்காவின் கதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 11 Jul 2017 00:54:00 +0000

என்னங்க 'நாய் நாகராஜனோட அடி மனசுக் குமுறல்களை மட்டும் தான் பிரசுரிப்பீங்களா ?எங்களேட கஷ்ட நஷ்டங்களையும் கொஞ்சம் காது கொடுத்துக் கேளுங்க' என்று கரைகிறார் "காக்கா" கந்தசாமி.

ச்சே! என்ன வெயில்.... கிடைக்கிற கொஞ்ச தண்ணியில (அட டாஸ்மாக் தண்ணி இல்லை, கார்ப்பரரேஷன் தண்ணிங்க) ஒரு 'காக்கா'க் குளியல் போட்டுட்டு, வேப்பமரக்கிளையில உட்கார்ந்து கண்ணசந்தா, கீழ குத்த வச்சு உக்கார்ந்து, ஆடு புலி ஆட்டம் விளையாடுற தண்டச்சோறுங்க ஏதோ காரசாரமாக விவாதிச்சுட்டு இருந்தாங்க. என்னன்னு ஒரு பக்கமா தலைய சாய்ச்சு கேட்டா, "காக்கா 'கா கா'ன்னு கத்துறதால அதுக்கு காக்கான்னு பேர் வந்துச்சா? இல்லை, எல்லோரும் காக்கான்னு கூப்பிடறதால காக்கா "கா கா"ன்னு கத்துதா?ன்னு" ஒரே விவாதம் என்ன ஒரு அறிவுப்பூர்வமான கேள்வி? நாங்களெல்லாம் ஒரே மாதிரி "கா கா"ன்னு தான் கத்துறோம், ஆனால் ஒற்றுமையா வாழுறோம். ஆனால் இந்த மனுஷங்க தான், ஒவ்வொரு ஊரிலயும் ஒவ்வொரு மொழியில பேசிக்கிறாங்க. அந்த பாகுபாட்டினால, தண்ணி கொடுக்க மாட்டேங்கிறாங்க, அடிச்சுக்கிறாங்க. நாங்க ஏதாவது கேட்கிறோமா?

எங்களை மாதிரி சுறுசுறுப்பான ஜீவராசி எதுவும் கிடையாதுங்க. காலங்கார்த்தால கரைஞ்சுக்கிட்டே எழுந்திருச்சோம்னா, சாயங்காலம் வரை நாங்க ரொம்ப பிஸி. ஜல்லிக்கட்டு பார்க்கிற "விருமாண்டி" கமல் மாதிரி ஸ்டைலாக கரண்டு கம்பத்துல ஊஞ்சலாடிட்டு, தலைவர்கள் சிலைகள் மேல அசிங்கம் பண்ணிட்டு சந்தோஷமா வளைய வருவோம். வேலைவெட்டி இல்லாத பறவைங்கதான், பார்த்துப் பார்த்து தங்கள் கூடுகளை வடிவமைச்சு கட்டுங்க. நாங்களா, கிடைக்கிற குச்சி, தகரங்கள வச்சு ஒரு கூடு கட்டி "பாய்ஸ்" ஹீரோ, ஹீரோயின் போல "கொட்டாங்குச்சி கூடு போதும் நம் காதல் வாழும்; தங்க பஸ்பம் தேவையில்லை தண்ணீரே போதும்"ன்னு ஜாலியா பாடுவோம்.

குயில் எங்களை மாதிரி கறுப்பு தான். ஆனால் அதோட குரல் இருக்கே, அதனால அதுக்கு மனுஷங்க மத்தியில நல்ல பேரு. நாங்க 'கா கா'ன்னு கரைஞ்சா கல்லடி தான் கிடைக்கும். ஆனா பாருங்க அழகான குரல் இருக்கிற இந்த குயிலுக்கு ஒரே இடத்துல உட்கார்ந்து முட்டைய அடைகாக்கும் அளவுக்கு பொறுமை கிடையாது. அதனால நைஸா எங்க ஆளுங்களோட கூட்டில முட்டையை வச்சுட்டு போயிடும் இந்த கேடி குயில். எங்க ஆளுங்களும் பொறுப்பா தாலாட்டு கத்தி, அடை காப்பாங்க. நம்ம வாரிசுங்க கூட பொறிச்சு வர குயில் குஞ்சு நாராசமா "கூ கூ"ன்னு கூவும் பாருங்க. அப்ப தான் காக்கா இனத்தை Surrogate mother ஆக்கி குயில் ஏற்கனவே கறுப்பான எங்க முகத்தில கரி பூசுனது தெரியும்.

இந்த மனுஷங்க ஒற்றுமைக்கும், உணவைப் பகிர்ந்து சாப்பிடுவதற்கும் எங்களைத்தான் உதாரணமா சொல்வாங்க. ஆனால் உண்மையில நாங்க ஏன் உணவை சாப்பிடறதுக்கு முன்னாடி, மற்ற காக்காவையெல்லாம் கூப்பிடுறோம்ன்னா, இந்த மனுஷங்களை நம்பவே முடியாது. சாப்பாட்டில விஷம் ஏதாவது கலந்து வச்சாலும் வச்சிருப்பானுங்க. அதுக்குத்தான் ஒரு கூட்டத்தைக் கூட்டி, ஒரு இளிச்ச வாய் காக்கா, சாப்பிட ஆரம்பிச்சு, அதுக்கு ஒண்ணும் கலைன்னு தெரிஞ்சுட்டு நாங்க சண்டை போட்டு சாப்பிட ஆரம்பிப்போம். அந்தக் காலத்துலயே இந்த மனுஷனுக்கு எங்க மேல என்ன காண்டுன்னு தெரியல, புராணத்துக் கதைகள், ராமாயணம் எல்லாத்துலயும் எங்களுக்கு 'நெகட்டிவ் ரோல்' தான் கொடுத்திருக்காங்க. நல்ல வேளை, எங்களை சனீஸ்வரனின் வாகனம்னு ஏத்துக்கிட்டதாலயும், நாங்களெல்லாம் அவர்களோட முன்னோர்கள்ன்னு நம்புவதாலயும், நமக்கு ப்ரேக்·பாஸ்ட் பிரச்சனை இல்லை.

ஒன்னு கவனிச்சிங்களா? மனுஷங்க புறா, கோழி, கிளி எல்லாம் வளர்ப்பாங்க. ஆனால் யாரும் காக்கா வளர்க்க மாட்டாங்க. ஏன்னா, மனுஷன் இன்னொரு மனுஷனத்தான் காக்கா பிடிக்க முடியுமே தவிர "காக்கா"வைப் பிடிக்கிறது ரொம்பக் கஷ்டம். ஹா! மாடி வீட்டு மாமி, வடாம் காய வைக்க வராங்க. நான் போய் அவங்களுக்கு அல்வா கொடுத்துட்டு, வடாம் சாப்பிடணும். வரட்டா!

- My article published in Nilacharal.com

என்ன கொடுமை சார் இது? Part 9

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Fri, 09 Sep 2011 17:13:00 +0000

அலுவலக வேலையாக பெரு சென்றிருந்த போது ஒரு கடையில் ஆசையாக ஒரு பொம்மையைக் கையில் எடுத்து… முகம் சிவந்து திரும்பிப்பார்க்காமல் வெளியே ஓடி வந்தேன். நம்ம ஊர் பொம்மைகள் சிரித்தபடி தலையாட்டும், இல்லை அலுங்காமல் நடனமாடும். ஆனால் அவர்களுக்கு ஏன் தான் இப்படி ஒரு விவஸ்தை கெட்ட ரசனையோ? வெளியே வந்த பிறகும், பின்னாலேயே துரத்தி வந்தது சேல்ஸ் பெண்களின் சிரிப்பொலி.

பெரு ஞாபகார்த்தமாக இந்த அடல்ட்ஸ் ஒன்லி குறும்பு பொம்மைகளை வாங்கிப் போக முடியாததால், ஒரு மரத்தால் செய்யப்பட்ட பாம்பு பொம்மை வாங்கி வந்திருந்தேன். கையில் எடுத்தால் உயிருள்ள பாம்பைப் போல் குழைந்து நெளியும் அதன் வேலைப்பாடிலும், உண்மை போன்ற தோற்றமளிக்கும் வண்ணத்தீற்றிலும் கவரப்பட்டு பத்து ஸோலெஸைத் தாரை வார்த்தேன். திருவண்ணாமலையை நினைத்தாலே மோட்சம் என்பார்களே, அது போல், என் மாமியாருக்கு, பாம்பை நினைத்தாலே உடல் நடுங்கும். அதற்கும், நான் பாம்பு வாங்கியதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பதை இங்கே தெளிவுபடுத்திக் கொள்வது அவசியம்.

சென்னை வந்து பெட்டியைத் திறந்து பாம்பை வெளியில் எடுத்த போது, இவன் இன்னும் திருந்தலையா என்பது போன்ற பார்வை கிடைத்தது பெற்றோர்களிடமிருந்து. சிறு வயது முதலே, என் பொம்மைக் கலெக்‌ஷனில் ரப்பர் பல்லி, தவளை மற்றும் சிலந்திகள் தான் அதிகம் இருந்திருக்கின்றன. சீனியாரிட்டி காட்டும் அக்கா மற்றும் பிற உறவுக்கார பெண்களை பயமுறுத்தி அலற வைக்கும் சுகமே தனி தான்.

அடுத்தடுத்து வந்த வேலைப்பளுவில் மரப்பாம்பு மறக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வெள்ளி இரவு அது. பக்கத்து ஃப்ளாட்டில் தங்கியிருந்த பேச்சிலர் நண்பன் என் வீட்டு கேட்டின் மேல் நின்று வாயில் சத்தம் வராமல், கையில் அபிநயம் பிடித்துக் காட்டிக்கொண்டிருந்தான். பார்க்கிங் ஏரியாவில் ஒரு ஓரமாய், சற்றே பெரிய மண்புழு சைஸில் ஒரு பாம்பு பாவமாய் நின்று கொண்டிருந்தது. நமக்கு ரப்பர், மரப் பொம்மை பாம்புகள் தான் பரிச்சியம், எனவே என் ஆணைப்படி!!! பயந்த சுபாவ பத்தினி கிரிக்கெட் பேட்டால் பாம்பை பரலோகப் பார்சல் செய்தாள். என் நண்பனுக்கோ படபடப்பு அடங்க இன்னொரு பீர் தேவைப்பட்டது. கனவில் கூட கான்டாக்ட் லென்ஸ் கண்ணோடு ஸ்ரீப்ரியா வந்து ’நீயா’ பாட்டு பாடி தூக்கம் கலைத்திருக்கிறார்.

சரியாக ஒரு வாரம் ஓடியிருந்தது. ஏதோ தேடும் போது மரப்பாம்பு கண்ணில் பட, அப்படியே சுடச்சுட ஒரு பிளானும் உருவானது. வெள்ளிக்கிழமை சாயந்திர நேர்த்திக்கடனாக தன் கேர்ள் ஃப்ரெண்டோடு, ECR மார்க்கமாக மாயாஜால் சென்றிருந்தான் நண்பன். அவன் வீட்டு வாசலில், மரப்பாம்பின் வால் மட்டும் தெரியுமாறு வைத்து விட்டு காத்திருந்தேன். கேர்ள் ஃப்ரெண்டை பொறுப்பாக வீட்டருகே இறக்கிவிட்டு வந்தவன், பாம்பைக் கண்டு ஜெர்க்காகி, என் வீட்டு கேட்டில் ஏறி நா வறண்டு கதறினான். ’Machine” ன்னு எழுதியிருந்தாக் கூட ‘மச்சினி’ன்னு வாசிக்கிற ஆங்கிலப்புலமை கொண்ட அவன் நாக்கில் English நடனமாடியது. எல்லாம் பயம் தான். ”ஏன் தான் என்னையே குறி வச்சு வருதுகன்னு தெரியலை? ஏதோ நாகதோஷம் இருக்கு போலன்னு” கண்ணீர் விடாத குறை. சின்ன வயசுல பாம்புக்கு வைத்திருந்த பால், முட்டை எடுத்து சாப்பிட்ட சாபம் அது இதுன்னு புலம்பினவனை சமாதானப்படுத்த ரொம்ப நேரம் ஆனது. அது மரப்பாம்புன்னு மரமண்டைக்கு உரைத்தாலும் கை நடுக்கம் குறையவில்லை.

சரி, ரொம்பவும் தான் பயமுறுத்திட்டோம் போல, கொஞ்சம் இயல்பு நிலைக்கு கொண்டுவரலாம்ன்னு, ’என்ன படத்துக்குடா போனீங்கன்னு?’ கேட்டா…

படம் பெயர் “அஞ்சாதே” வாம்.

1. Enna Kodumai Sir Idhu Part 8

2. Enna Kodumai Sir Idhu Part 6

3. Loveletter to an IT Girl

உயிர்த்துளி - சிறுகதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 03 Aug 2010 09:55:00 +0000

தட்டுத்தடுமாறி எழுந்து அமர்ந்து , சுவற்றில் சாய்ந்தான் தமிழ்ச்செல்வன். இந்த இருட்டறைக்குள் தள்ளப்பட்டு எவ்வளவு யுகங்கள் ஆனதென்றே தெரியவில்லை அவனுக்கு. மீண்டும் சூரியனைக் காண்போம் என்ற நம்பிக்கையும் எப்போதோ அஸ்தமனமாகியிருந்தது.

இந்த வருடத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே அவன் மக்களுக்கும், இயக்கத்திற்கும் வலிகளும் இழப்புகளும் வரிசை கட்டி வந்தன. அயல் நாட்டிற்கு இயக்க அலுவலாய் வந்தவனை நிலைகுலையச் செய்தன அடுத்தடுத்து வந்த அதிர்ச்சி செய்திகள். வந்த ரகசிய கட்டளைப்படி தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்தவன் , ஆண்டின் இறுதியில் மிச்சமிருந்த கடமை அழைக்க , பொய் பாஸ்போர்ட்டில் நாடு திரும்பினான். வலிய வந்து வலையில் சிக்கிய எலியாய் அகப்பட்ட தமிழ்ச்செல்வனை தயாராயிருந்த வரவேற்புக் குழு அள்ளிக்கொண்டு போனது வெள்ளை வேனில் . வெள்ளைப் புறா பறக்க இயலாத நாட்டில் வெள்ளை வேனின் அக்கிரமங்கள் அவன் அறிந்ததே.

இயக்கத்தின் கணக்கு வழக்குகளை நிர்வகித்தவன் என்ற முறையில் அவனிடம் இருந்து அவர்களுக்கு நிறையவே ரகசியங்கள் தேவைப்பட்டன. தான் வேட்டையாடிய எலியை அவ்வளவு சீக்கிரம் கொன்று விடாமல், ஓட விட்டு, விளையாடி, அடித்து, குற்றுயிரும் கொலையுயிருமாக்கிக் கொல்லும் பூனை போல அவனை உயிருக்கு சேதமில்லாமல் உருக்குலைக்க தயாரானது அரசு. கொடுங்கோலன் இடி அமீனின் மறு பிறப்பு என்று தன்னைத்தானே பெருமையாய் சொல்லிக்கொள்ளும் கேப்டன் விக்கிரமனுக்கு தகவல் பறந்தது.

விக்கிரமனைப் பற்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும். அதீத கற்பனா சக்தி, அறிவியல் அறிவு, கொடூர சிந்தனை எல்லாம் சேர்த்து பிசைந்த ஒரு விநோதக் கலவை அவன். அவனைப் பொறுத்தவரை அகப்படும் ஒவ்வொரு கைதியும் அவன் அறிவியல் பழக வந்த வெள்ளெலிகள். அதுவும் ஹிட்லரின் கேம்ப்புகளை வெட்கப்பட வைக்கும் அவனது சித்திரவதைக் கூடத்தில் இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர் சிக்கினால் அவனது கற்பனை குதிரை ரெக்கை கட்டும்.

தன்னுடைய வன்முறைப் பிரவாகம் செல்லுபடியாகாத விரக்தியில், இவன் எப்படியும் சொல்ல மாட்டான் என்ற முடிவுக்கு வந்தவன். "அந்த தமிழ் நாயை இன்னும் கொஞ்சம் ரத்தச் சகதியாக்கிட்டு , "அந்த" அறைக்கு கூட்டிட்டு வாங்க" என்று கரை படிந்த பற்களை காட்டி சிரித்தபடி கண் அடித்தான். அவனது கொடூர நாடகம் அரங்கேறும் போதெல்லாம் அவனுக்கு ஒரு விதமான உச்சக்கட்ட பரவச நிலை வரும். அன்று தமிழ்ச்செல்வனுக்கு காத்திருந்த வினோத தண்டனையால் , அது அன்று சற்று அதிகப்படியாகவே மண்டையைத் திறந்து மகுடி ஊதியது.

நைந்த துணியைப் போல சுருட்டி, இழுத்து வந்து போடப்பட்ட தமிழ்ச்செல்வனை, தன் பூட்ஸ் காலால் நெட்டித் தள்ளி சற்றுத் தள்ளியிருந்த அந்த ஆறுக்கு ஆறு இருட்டறைக்குள் முடக்கினான். கண்கள் திறக்கக்கூட சக்தியற்றவனை உலுக்கி எழுப்பி, " நீ தானடா பரதேசம் போய் ஆயுதங்கள் வாங்கி இவனுங்களுக்கு அனுப்புறது ? உனக்குத் தெரிஞ்சிருக்கணுமே இந்த வாசனை. கந்தகம் கூட சில விசேஷப் பொருட்கள் சேர்ந்து தரையெல்லாம் பூசியிருக்கு. உன் உடம்பில இருந்து ஒரு சொட்டு நீர் விழுந்தாலும், நீ பஸ்பம். உயிரோட இருந்தா சரியா 48 மணி நேரம் கழிச்சு பார்க்கலாம்" என்று கொக்கரித்தான் விக்கிரமன்.

கண்கள் திறந்தாலும் மூடினாலும் வித்தியாசம் தெரியாத இருட்டு அறை. வைகாசி மாத வைகை போல வாய் வறண்டிருந்தது. உடலெங்கும் இரும்புக் கம்பிகள் குசலம் விசாரித்த தடங்களும் புண்களும் இருக்க, அவசரமாய் வந்த ஆறு சொட்டு சிறுநீரைக் கூட கையில் பிடித்து வாயில் ஊற்றிக் கொண்டான். வயிற்றைப் புரட்டிக் கொண்டு வந்த வாந்தியை வாய் பொத்தி அடக்கி, அவமானத்தில் வழிந்த கண்ணீரை புறங்கையால் துடைத்தான்.

" இருக்கிறாயா தமிழ் நாயே" என்றபடி உள்ளே வந்த விக்கிரமனுக்கு, எஞ்சி இருந்த உயிரின் தருவாயிலும் திடத்தோடு இருந்த தமிழ்ச்செல்வனின் நிலை கண்டு புருவம் தன்னால் உயர்ந்தது. " பரவாயில்லையே ரெண்டு நாள் தாக்குபிடிச்சுட்டியே ... உன்னை மாதிரி ஒருத்தனப் பார்த்ததே இல்லைடா. நான் உன்கிட்ட ரொம்ப ஒன்னும் கேட்கல , எந்த அயல் நாட்டிலெல்லாம் எந்தெந்த வங்கிகள்ல பணம் வச்சிருக்கீங்க? அதை மட்டும் சொல்லிடு, உன்னை எம்.பி ஆக்கிடலாம் " என்று சொல்லி ஒரு கோர சிரிப்பை உதிர்த்தான். அது அந்த அறையின் சுவர்களில் எதிரொலித்து நாராசமாய் ஒலித்தது.

தட்டுத் தடுமாறி எழுந்து நின்ற தமிழ், தன் சக்தியெல்லாம் திரட்டி, காறித் துப்பினான்.

Pa(a)renthood

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Thu, 22 Apr 2010 18:13:00 +0000

Bringing a child into this world and then raising him or her demands a lot of time, energy and sacrifices. Though each and every micro second of fatherhood is enjoyable and each moment cherish-able, I am sure most of young fathers will more than agree to the following common traits of fatherhood:

You catch up with your forgotten reading habit, with the moth-eaten magazines in Paediatrician's waiting room
You may be sleep deprived, thanks to your nocturnal kid, but you get new friends like your street's Goorkha and callcentre employee neighbour
Your patience often gets confronted with tough tests and eventually you become a saadhu or 'Sethu'.
Your baby's antics end up with family oldies digging up the most embarrassing moments of your childhood
Your official papers are either torn or wet, relieving you from the stress of work at home
You get priority seating in buses and are allowed to board aircrafts first
Your MP3 playlist is replaced by nursery rhymes and DVD collection filled with Pixar & Disney flicks
Your wife and baby have a special language and your vocabulary being zero
You start watching Thomas the cat running after Jerry
You find Johnson & Johnson encroaching your dressing table
Your love for your mobile phone wanes after it gets smeared with baby food and used as teether

Back to Future

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Fri, 11 Dec 2009 17:28:00 +0000

Living in an ultramodern internet era with well sophisticated technologies emerging everyday, we don't have time to read our country's puranas and epics. If we go through them, we can find various prototypes of our recent scientific advances. Let's have a glance at a few......

First transplant : Lord Ganesha

First Flight : Pushpaka Vimaanam

First in-vitro-fertilization :Kundhi Devi conceived Karna thro' Surya (Sun).

First Television show : World seen revolving in Krishna's mouth

First Eye donor : Kannappan

First Distant education student : Ekalaiva

First Quality control officer :Sabari, who checked the quality of fruits by biting before giving them to Rama.

First Person to use mouse :Lord Ganesha, well as a vehicle.

First Courier service : "Annam" Bird used to convey messages between Nalan and Dhamayanthi

Theory of Evolution :According to Charles Darwin's theory, every organism on earth evolved from a common ancestor. Fish was the first to evolve which then evolved to reptile then bird and then mammals. Likewise, First avathaar of God was "Matsaya avathaar"(Fish) followed byKurma(Turtle) avathaar and then chimeric form (Narasimhathen to human form and then tosuper human form (Kalki)

- My article published in Nilacharal.com in 2002

Paranormal activity

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 07 Dec 2009 16:49:00 +0000

WHAT HAPPENS WHEN YOU SLEEP?

You snore...

Cockroaches jog around their nocturnal domain - your kitchen sink...

An occasional geriatric security strolls the street, tapping his stick...

BPO guy takes a puff,gulps a tea & gets back to his chat...

Neelmetal fanalca staff scrape the rainwater-corroded roads...

well..."What happens when you sleep?" is the tag-line of the most talked about horror movie of the year - Paranormal activity.

In this movie, a demon??!! haunts the lead character Katie and her boyfriend helps her by capturing its paranormal activity on video camera, while they sleep. The film maker Oren Peli has tried his hand to tap into a man's most primal fear of "If something is lurking in your home there's not much you can do about it".

The whole movie is made in a documentary format , with a handheld camcorder recorded by the lead actor and without any background score that usually enhance the eerie feel for a

horror movie. After a particular point, it gets very monotonous, with footages of the self-shot nights , and the useless demon really doing nothing, rather than sneaking into the bedroom and occasionally banging the door and howling.

It seems that famous script writers of Hollywood walked out of the screening of this movie, because they were scared and Spielberg is said to have loved this movie. It has set the record as the most profitable independent film ever made, having earned over $100 million with a production budget of $15,000.

Dunno why, but this doesn't strike a chord for viewers like me, who are used to scary ghosts and spine-chilling background scores. The same hollywood that literally laughed at "The Grudge", because it was remade from a Japanese movie, hails Paranormal activity, a master-piece.

Wondering who's not normal...

1. The Grudge

Take Off - Short story

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Fri, 27 Nov 2009 10:20:00 +0000

With its tail gleaming in the early morning sun, the mighty aluminium bird was flying over the bay of bengal. The captains's voice crackled over the PA system informing the crew to get ready for its descent. With the landing gear engaged, the constant drone of engine shifted to deafening thunderous roar. Raju woke up with a start, and murmured sleepily, "Can't they fix a silencer to these engines?". Though well used to them, aeroplanes never cease to amaze Raju.

Despite heavy eyelids and unyielding muscles, he sat upright and looked out of the window. Chennai looked beautiful enclosed in a shroud of smog, typical of a December morning. With slight squinting, he could see the already busy traffic bee lining the GST road and the airport terminal buildings.

As the flight nosed down and taxied to the terminal gate, Raju was shaken by his brother's blow to his head ordering him to get off the terrace, repair his cycle and head to distribute newspapers.

1. Enna Kodumai Sir Idhu - Part VI

2. Enna Kodumai Sir Idhu - Part II

3. Loveletter to an IT Girl

உறவுகள் தொடர்கதை - குட்டிக் கதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Fri, 11 Sep 2009 17:29:00 +0000

தன் காதலை வீட்டில் சொல்லிவிடுவதென முடிவெடுத்து, மூச்சை இழுத்துப் பிடித்து முழுதாய் சொல்லி முடிப்பதற்குள் தெருவில் குப்புற விழுந்து கிடந்தான் குமார். சித்தி ராஜி, தன் முழு பலத்தையும் உபயோகித்து அப்பாவை தடுத்து நிறுத்தி ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள்.

நண்பர்கள் உதவியோடு பதிவு திருமணம் முடித்து புது வாடகை வீட்டில் வாழ்க்கையை தொடங்கிய போது, ஆளாளுக்கு ஆறுதல் சொன்னார்கள், "ஒரு குழந்தை பிறந்தால் எல்லாம் சரியாகி விடும்" என்று.

சரியாய் ஒரு வருடம் ஆகியிருந்தது. குழந்தை குமாரை உரித்து வைத்திருந்தது. அதன் மழலை சிரிப்பில் மனதைப் பறிகொடுத்த குமாரின் அப்பா, அதன் தலையை வருடிக் கொண்டே சொன்னார்

"நீயாவது நான் சொல்லும் நம் ஜாதி பெண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணனும். உங்க அண்ணனை மாதிரி என்னை தலை குனிய வச்சிடாத"

ராஜ வம்சம் : குட்டிக் கதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 28 Jul 2009 16:10:00 +0000

காடு மலைகள் சூழ்ந்த பின்னணியில், அவர்கள் அனைவரும் வரிசையாக கூடியிருந்தனர்.
நான்கு நாட்டின் மக்களும், ராஜ வம்சமும், அமைச்சர்களும் கூடியிருந்ததால் பரபரப்புக்கும் சலசலப்புக்கும் அந்த இடத்தில் பஞ்சமில்லாமல் இருந்தது.
காலம் காலமாய் தொடர்ந்து வரும் நிறப் பாகுபாட்டால் கறுப்பு இனமும், சிவப்பு இனமும் பிளவுபட்டு எதிரெதிர் அணியில் நின்றிருந்தனர்.
கூட்டத்தின் இடையே அவ்வப்போது தன் சேஷ்டைகளாலும் அகடவிகடத்தாலும் மக்களை சிரிக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தனர் கோமாளிகள்.
சூரியன் உச்சிக்கு செல்லச் செல்ல ராஜா ராணியின் வைரங்கள் ஜொலித்து எதிரணி ராணியின் வயிற்றெரிச்சலுக்கு உரம் போட்டன.
கறுப்பாக இருந்தாலும் களையாக இருந்த ராணிகளைக் கண்டு சிவப்பின ராஜாவின் இதயத்தின் லப்-டப் எகிறிக் கொண்டிருந்தது.
சுற்றிலும் ஆட்கள் சேர்ந்து, நடுவில் காசு பணம் குவியத் தொடங்க, சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியது. வரிசை வாரியாக முதலில் சேர்ந்த சிவப்பு வைரம் அணி வெற்றி வாகை சூடி, ரம்மி ராகவனை இன்ஸ்டண்ட் பணக்காரனாக்கியது!

Published in Youthful Vikatan

வைகை எக்ஸ்பிரஸ் : சிறுகதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 27 Jul 2009 16:03:00 +0000

தந்தூரி அடுப்பில் தகிக்கும் சிகப்பு சிக்கனாக கத்திரி போடும் சித்திரை வெயிலில் வைகை எக்ஸ்பிரஸில் மதுரை நோக்கிப் பயணமானேன். நெற்றியில் இரும்புத்துரு வாசனை நீர் நனைத்த கைக்குட்டை மூன்று முறை நனைந்து காய்ந்திருந்தது. வெளியில் தான் இவ்வளவு வெக்கை என கம்ப்பார்ட்மெண்டில் ஏதாவது பசுமை தேறுமா என்று பார்வையை சுழற்றினால், ஏதோ முதியோர் இல்லத்திலிருந்து கல்விச்சுற்றுலா??!!! அழைத்து வந்தது போல எல்லாம் சீனியர் சிட்டிசன் சலுகையோடு ரயிலேறியவர்கள்!
சும்மாவா பாடினார் இளையராஜா, "ஏப்ரல் மேயிலே பசுமையே இல்லே" என்று?
ஆலயமணி சரோஜா தேவி தொடங்கி மா..ஆ..ஆ.. ஆ.. சி.. ல்.. லா.. மணி சுனைனா வரை சூடு பறக்கும் அரட்டையில் இருந்தனர் பெரிசுகள்.
நடுநடுவே "அந்த காலத்தில எல்லாம்..." என்ற ஃப்ளாஷ் பேக் வேறு. என் அருகில் இருந்த தாடிக்கார பெரியவர் மட்டும் கருமமே கண்ணாய் தன் தடித்த கண்ணாடி தாண்டி ஏதோ புத்தகம் படித்துக்கொண்டிருந்தார்.
*
என்ன தான் மத்திய அரசு உத்தியோகஸ்தனாக இருந்து என்ன பயன்? மத்திய அரசு கொடுத்த சம்பளப் பணத்தை மாநில அரசின் டாஸ்மாக்கில் தாரை வார்த்து வார்த்து, முருகனுக்கு கழுத்து வரை கடன் தொல்லை. கவலை மறக்க கடை திறந்ததும் டாஸ்மாக்கில் சரணடைந்து விஜய் மல்லையாவின் கருணையால்??!! தன் கடன் சுமையை, இந்த உலகத்தையும் தன் பகல் நேர ரயில்வே ட்யூட்டியையும் மறந்தான்.
இருக்கும் ஒரு வழி இருப்புப்பாதையில் எதிரெதிர் வரும் ரயில்களில் ஒன்றை நிறுத்தி, மற்றொன்று கடந்த பின் சிக்னல் கொடுக்கும் கடமை முருகனுக்கு.
சரக்கு ரயிலின் ஓட்டுனருக்கு எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலின் கூவல் ஒலி சமீபத்தில் கேட்ட போது தான் ஏதோ தவறு நடந்திருப்பதாக தோன்றியது. தன் வாக்கி-டாக்கியை தேடி எடுத்து பேச விழைவதற்குள், எதிர் வளைவில் எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் வேகமாக வருவது தெரிந்தது. ரத்தத்தில் அட்ரினாலின் வெள்ளப்பெருக்கெடுக்க தன்னால் இயன்றவரை நிறுத்த முயன்றார். மிக அருகே வந்து விட்ட எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலின் ஓட்டுனரின் வெளுத்த முகம் கூட தெளிவாய் தெரிய... ரயிலும் தன்னால் இயன்ற வரையில் முனகி நிற்க முயன்று முடியாமல்...
நானும் அடுத்து என்ன ஆச்சோ என்று நகமிழந்து உட்கார்ந்திருக்கிறேன்.
ஆனால் என்ன செய்வது? இந்த தாடிக்கார பெரியவர் அடுத்த பக்கம் திருப்பாமல் நித்திரையில் ஆழ்ந்துட்டாரே!

- My shortstory published in Youthful Vikatan

1. Washing Machine

2. Male Gynaecologist

3. Body of Evidence

என்ன கொடுமை சார் இது? பாகம் 8

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 13 Jul 2009 17:06:00 +0000

நம்ம ஊரைப் பொறுத்தவரை மகப்பேறு மருத்துவர் என்றாலே, வெள்ளைக் கோட் அணிந்த, கண்ணாடி போட்ட குண்டு டாக்டர் ஆண்ட்டி தான். ஆனால், மேலை நாடுகளிலெல்லாம் ஆண் மகப்பேறு மருத்துவர் பலர் உண்டு. "ஆண் மகப்பேறு மருத்துவர், சொந்த கார் இல்லாத மெக்கானிக்" என்று ஆண் மகப்பேறு மருத்துவரைப் பற்றி ஒரு அமெரிக்க காமெடியன் கூறினார்.

எனக்குத் தெரிந்து ஒரு வயதான ஆண் மகப்பேறு மருத்துவர் ஆந்திராவில் இருக்கிறார். அவர் எய்ட்ஸ் கிருமி பற்றிய ஆராய்ச்சிகளில் ஆர்வம் கொண்டவர். பொதுவாக HIV கிருமி உள்ள கர்ப்பிணி பெண்களுக்கு இயற்கையான முறையில் இல்லாமல் சிசேரியன் முறையில் குழந்தையை எடுத்து விடுவார்கள். இவ்வாறான சிசேரியன் செய்வதில் நம்ம ஆள் கில்லாடி.

இப்படி ஒரு ஹெச்.ஐ.வி. கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கு சிசேரியன் அறுவை சிகிச்சை செய்துகொண்டிருக்கும் போது, திடீரென பனிக்குட நீர் உடைந்து சிதறி அவரை முழுவதும் நனைத்திருக்கிறது. என்ன தான் பச்சை அங்கி அணிந்திருந்தாலும், அந்த நீர் அப்படியே ஊடுருவி, அவருடைய உள்ளாடை வரை நனைத்து, "சொல்லாத இடம் கூட குளிர்கின்றது" என்ற அளவிற்கு நனைத்து, ஏசி குளிரிலும் அவருக்கு வேர்த்திருக்கிறது. உடனே ஆபரேஷனை அவசர கதியில் முடித்து, ஆறு பக்கட் தண்ணீரில் குளித்திருக்கிறார் நம்ம டாக்டர்.

அன்றிரவு துக்கம் தொண்டையை அடைத்து, தூக்கம் நொண்டி அடிக்க, நம்ம மகப்பேறு டாக்டர் தன்னுடைய பேராசிரியருக்கு அர்த்த ராத்திரியில போன் போட்டு கதறியிருக்கிறார். அந்த வயதான பேராசிரியரும் நடுநிசியிலும் வைராலஜி கிளாஸ் எடுத்திருக்கிறார். அவருடைய அறிவுரைப் படி பல புத்தகங்களையும், இணைய தளங்களிலும் உலவி படித்திருக்கிறார். அது போக முன்னெச்சரிக்கையாக மருந்துகள் வேறு ஆயிரக்கணக்கில் செலவு செய்து சாப்பிட்டிருக்கிறார்.
திடீரென மரண பயம் தன்னை ஆட்கொள்ளும் போதெல்லாம், நேர காலம் பார்க்காமல் பேராசிரியரை போன் போட்டு தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டே இருந்திருக்கிறார்.

பின்னர் பேராசிரியர் அறிவுரையின் படி ஹெச்.ஐ.வி ஜன்னல் கால (Window Period) முடிவில், தன் ரத்தத்தை சோதித்துப் பார்த்திருக்கிறார். அந்தச் சோதனையில் ஹெச்.ஐ.வி கிருமி இல்லை என்று தெரிந்தும் அவருக்கு மனம் சமாதானமாகவில்லை. திரும்பவும் அன்றிரவு பேராசிரியருக்கு போன் போட்டு கதறியிருக்கிறார். தான் அடுத்த நாள் ஒரு ஹெச்.ஐ.வி. பெண்ணுக்கு சிசேரியன் அறுவை சிகிச்சை செய்யப் போவதாகக் கூறி, தனக்கு பயமாக இருப்பதாகவும் நாலு வார்த்தை ஆறுதல் கூறுங்கள் என்றிருக்கிறார்.

பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்த வயதான பேராசிரியர் சற்றும் யோசிக்காமல் கூறினார் " டாக்டர் தம்பி, இனிமேல் சிசேரியன் செய்வதாக இருந்தால், மறக்காமல் காண்டம் போட்டுக்க".

காதல் பரிசு

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 07 Jul 2009 03:16:00 +0000

எதிரே நின்று வெறித்து பார்த்தவனை பார்க்க பார்க்க வேதனையாக இருந்தது. எப்படி இருந்த கலையான முகம், குழி விழும் கன்னங்கள் , கட்டுடல் எல்லாம் உருக்குலைந்து, எலும்புக்கூட்டிற்கு டைட்டான தோல் சட்டை அணிவித்தது போல இருந்தது. இதற்கெல்லாம் காரணம் காதல் என்ற மூன்றெழுத்து தானே என நினைத்த பொது வயிற்றில் மேலும் Hydrochloric acid சுரந்தது. முதலில் என் உயிரின் பாதியான நண்பனை அறிமுகப்படுத்தி விடுகிறேன்.

ஒரே ஊரில் "Birth certificate " பெற்று, ஒரே ஸ்கூல், காலேஜில் "Transfer certificate " பெற்று, ஒரே ஆபீஸில் வேலை செய்யும் இணைபிரியாத நண்பர்கள் நானும் ரபியும். ரபி மட்டும் பெண்ணாக இருந்திருந்தால் கண்டிப்பாக கல்யாணம் செய்து கொண்டிருப்பேன். எங்களுக்கிடையில் அவ்வளவு மனப்பொருத்தம். இசையும் இளையராஜாவும் போல் இணைபிரியாமல் வாழ்ந்து வந்தோம்.

ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை மதிய நேரத்தில், என் செல்பேசியை சிணுங்க வைத்து, அவசரமாக அண்ணா நகர் ஆர்ச் அருகே வா என பதற்றக் குரலில் ரபி பேச, உடனே விரைந்தேன். அங்கே சாலையோரமாய் ரபியின் Yamaha ஒரு Scooty யை முத்தமிட்ட நிலையில் ஒய்யாரமாய் சாய்ந்து கிடக்க, பக்கத்து திறந்த வெளி உணவகத்தில் இருந்து ரபி கைதட்டி அழைத்தான். அவனுடம் புஜம் வரை நீள கையுறை அணிந்த ஒரு ஜீன்ஸ் யுவதி. அவளை ஸ்வேதா என அறிமுகப்படுத்தி வைக்க , நானும் அவளும் 'ஹாய்' சொல்லி ஒரு ரெடிமேட் புன்னகை பரிமாறிக் கொண்டோம். "சாரிடா மச்சான், ஆக்சிடெண்ட் ஆனா பதட்டத்தில் உன்னை வர சொல்லிட்டேன். எங்க ரெண்டு பேர் மேலயும் தப்பு இருக்கு. முதல்ல சண்டை போட்டோம், அப்புறமாய் சமாதானமாகி, பிரண்ட்ஸ் ஆயிட்டோம்" என்று வழிந்தான்.

எல்லாம் இந்த கிரகாம் பெல்லை சொல்லணும். செல்பேசி ஊடகத்தில் தொடர்ந்த ரபி-ஸ்வேதா நட்பு, ஒரு சுபயோக தினத்தில் காதல் அவதாரம் எடுத்தது.

நியூஸ் பேப்பரில் கூட ஹிந்து மட்டுமே படிக்கும் மதவெறி பிடித்த ஸ்வேதாவின் அப்பாவிற்கு இந்த விஷயம் தெரிந்தவுடன் ஒரே ருத்ர தாண்டவம் தான். அவளை House arrest இல் வைக்க, ரபி instant தேவதாசாக மாறினான்.

நண்பனின் நிலையைப் பார்க்க சகிக்காமல், register கல்யாணம் செய்யுமாறு ஐடியா கொடுத்து, உயிரைப் பணயம் வைத்து ஸ்வேதாவை கடத்தியும் வந்தேன்.

Register ஆபீஸில் அலுவலக நண்பர்கள் புடைசூழ ரபி-ஸ்வேதா திருமணம் பதிவானது. திடீரென உள்ளே புயலெனப் புகுந்த ஸ்வேதாவின் படைப்பாளி, கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகளால் அர்ச்சித்துக் கொண்டே , அழைத்து வந்திருந்த சண்டியர்களை ஏவினார். ரத்தம் கொதித்தது எனக்கு. இதுவரை சினிமாவில் மட்டுமே பார்த்திருந்த ஆயுதங்கள் கொண்டு அவர்கள் ரபியைத் தாக்க ஆரம்பிக்க, நண்பர்கள் உதவியுடன் நாங்களும் தாக்க ஒரே ரத்தக்களறி. எப்படியோ போராடி ரபி-ஸ்வேதாவை வெளியே அழைத்து வந்து ஒரு ஆட்டோவில் ஏற்றி அனுப்பி டாட்டா காட்டிய போது, ஒரு ரத்தம் தோய்ந்த அரிவாள் என் முதுகில் சொருகி ரத்த ருசி கண்டது. எப்படியோ புதுமணத் தம்பதிகள் ஆபத்திலிருந்து தப்பியதை நினைத்துப் பெருமூச்சு விட்ட போது கண்கள் இருட்டியது.

இரண்டு மாத ஆஸ்பத்திரி வாசத்திற்குப் பின் ஓரளவு தேறி வந்த பின்னும், உடல் நிலை அடிக்கடி மோசமானது. ஆறேழு மாதமாய் அந்த ஆஸ்பத்திரியின் நிரந்தர உறுப்பினர் கார்டு வாங்காதது தான் பாக்கி. அடிக்கடி சுவாசக் கோளாறு வந்து, உடல் இளைத்து அட்மிட் ஆகியிருந்த என்னைப் பார்க்க வந்த ரபியின் முகத்தில் வழக்கமான ஒளியே இல்லை. முதல் திருமண நாள் முடிந்த சூட்டோடு அவளை விவாகாத்து செய்யப் போவதாக , ஏதோ சவரம் செய்யப் போவதைப் போல சாதாரணமாக சொன்னான்.

Positive Attitude கொண்ட நான், ரத்தம் தோய்ந்த அரிவாள் வெட்டினாலோ, ஏற்றிய ரத்ததினாலோ, HIV Positive என்று கண்டறியப்பட்டு , நோய்களின் கூடாரமாய்...

எதிரே நின்று வெறித்துப் பார்ப்பவனைப் பார்க்க பார்க்க வேதனையாய் இருந்தது.

கண்ணாடியை உடைத்து விடலாம் போல இருக்கிறது.

2001 வாக்கில் நிலாச்சாரலில் எழுதியது

Body of Evidence

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Fri, 03 Jul 2009 16:33:00 +0000

Killing a human in India is as easy as swatting a mosquito, mused Dr.Thomas with a cynical smile. It was 2.30 AM and he was sitting in the balcony of his scenic beachside bungalow in Chennai, amidst the cloud of cigarette smoke, listening to the rhythm of waves .His eyes

were bloodshot, thanks to the brandy and waking up all night. He has saved millions of human lives for his living and was about to take away a life for his prestigious living. Being a doctor himself, he was well aware of the autopsy procedures in Government hospitals wherein the drunken orderlies perform literally butchery.

He was running a typical upper class doctor's peaceful life until, Michael stormed into his room with his only daughter Angel hand in hand and informed that they are going to get married soon. It was more of giving information than getting his permission.

If Dr. Thomas was taken aback he didn't show it. With an Oscar winning performance he congratulated them and gave away his consent, though it was not sought. Right from that moment, his neurons were working overtime in hatching a foul proof plan to finish

off Michael. Of course, Angel will be broken for some days. But time is the best healer known so far. So he can fulfill his dream of merging his hospital with the city's top most hospital by getting Angel married to the chairman’s only son, a famous neurosurgeon.

A murder should be properly planned and executed in such a way that no trail is left behind and mimicking natural death. He was confident over his modus operandi, which, he'd replayed several times in his mind taking into account all the odds. He had recently come across an article in a medical journal that highlighted the difficulties in detecting the reason for death in cases of Ethylene glycol poisoning.

Ethylene glycol, being a colourless, odourless and sweet liquid which can be mixed with water or any alcoholic beverages and if a fatal dose is administered, the symptoms show only after two days and lead to severe complications like cardiac failure, respiratory problems and kidney failure ultimately death. So Dr.Thomas considered Ethylene glycol as the elixir of his life.

So his plan was to invite Michael for a Christmas dinner and poison his drinks with ethylene glycol which will eventually take him to the Christ.

Accepting the invitation, Michael was sharp on time for dinner in a Tuxedo, looking strikingly handsome as ever.Only when Dr.Thomas and Angel received Michael and escorted him in, he realized that he was the only guest for the dinner.

Knowing very well the crooked and materialistic mind of Dr., something stroke a chord in him. The dinner was very grand and appetizing. During desserts session, the course of conversation turned towards Michael’s career interests. Dr.Thomas was stricken on the face when Michael continued describing about his research topic on toxicology and his recent innovative invention of a pen sized tool that sterilizes drinking water and other drinks and at the same time detects any possible hazardous substances in them. Before Thomas could react or say anything, Michael proudly pulled out a black shiny pen like object with a Laser light at the tip and inserted in the drink served for him.

Immediately a beeper went off and the display panel flashed “High concentration of Ethylene Glycol”. Michael didn’t require more than a millisecond to put all the pieces together. Having caught red handed, Dr.Thomas couldn’t come out with any convincing explanation. Michael’s glare was boring right through his eyes and his apple of eye Angel looking at him as if he is a wriggling worm, made him lose his reasoning and temper.

Suddenly he pounced on Michael and clasped his neck and started strangling him. With great difficulty, in a surge of fear for death and in an action of defense, Michael released himself and pushed Dr. aside. As Michael coughed out easing his airway and catching his

breath, Angel let out a high pitched scream. Dr.Thomas had fallen down with his head first on a lawn mover, causing an internal hemorrhage and his soul had taken a detour to meet St.Peters for his destination, hell.

Michael and Angel were suddenly soaked in their own sweat and both were standing speechless, staring at Doctor’s corpse. Though it was not intentional, Michael knew very well that he will be branded as a murderer who killed the wealthy doctor for his daughter and heirdom. Since Michael’s brother was a famous lawyer in town, he thought it will be a better idea to discuss this issue with him and do as instructed by him. So he took Angel with him to his house and was frustrated to see that his brother had left a post-it note on the door saying that he is going to Delhi on an emergency. Both of them spent the night

sleepless with frightening thoughts haunting them.

As dawn broke, both Michael and Angel thought of informing the police and surrendering. So they started to walk and on the way, the headlines of that day’s newspaper read “Tsunami waves hit coastal regions of Chennai taking a toll of

thousands of lives”. The second page featured the demolished beach bungalow and the recovered body of the famous Cardiac surgeon Dr. Thomas.

Related Posts:

எல்லாம் நேரம்

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 30 Jun 2009 16:14:00 +0000

ஏர்போர்ட்டை விட்டு வெளியே வந்தவனுக்கு சுமார் முப்பது வயது இருக்கலாம். கறிக்கடைக்காரன் வளர்த்த நாய் மாதிரி நல்லா 'கொழு கொழு' வென்ற தேகம், கண்ணில் ரேபான், பையில ஐ போன், காதுல ஐ பாட், கையில லேப் டாப் என எல்லா விதத்திலும் பணம் பகட்டாய் பல்லிளித்தது. டாக்சியில் ஏறி நேராய் அந்த ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில், பொய்ப் பெயரில் பதிந்து வைத்திருந்த அறைக்குள் நுழைந்து அறையை நோட்டம் விட்டான். சந்தேகப்படும் விதமாக எதுவும் தட்டுப்படாதால், பைக்குலிருந்து ஒரு பழைய நோக்கியா கைபேசியை எடுத்து, அவனுக்குக் கொடுக்கபட்டிருந்த சிம் கார்டை சொருகி, அந்த ரகசிய எண்ணை ஒற்றினான்.
மறுமுனையில் பேசிய அந்த அதிகாரமிக்க கர கர குரல் சற்றே பதற்றத்துடன் ஒலித்தது. தமிழகத்தின் மிக வலிமையான ஒரு அரசியல்வாதி தன்னை நம்பி சிங்கப்பூரில் இருந்து வரவழைத்தது அவனுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. ஆர்.டி.எக்ஸ். என்ற சந்தேக பாஷையில் அழைக்கப்பட்ட அவனது வெடிகுண்டு ஞானம் உலக அளவில் அவ்வளவு பிரசித்தி.
அமைச்சர் நேராக விஷயத்திற்கு வந்தார். இன்னைக்கு மதியம் கட்சி அலுவலகத்துல நடக்கப்போற உயர்மட்டக் குழு சந்திப்புக்குப் போறேன். அந்த அரை மணி நேர மீட்டிங் முடிஞ்சு நாலு மணிக்கு அங்கிருந்து கிளம்பிடுவேன். அதற்கப்புறம் அங்க எதிரணிக் கூட்டமும், வேலை வெட்டியில்லாத தொண்டர் கூட்டமும் தான் கட்சிப் பணி ஆற்றிட்டு இருப்பாங்க. சரியா ஆறு மணிக்கு அங்க குண்டு வெடித்து அந்த கட்டிடமே தரை மட்டமாக வேண்டும்.
கட்சிக்குள்ளேயே எனக்கு எதிரான கூட்டத்தையும் அழிச்சிடலாம், என்னைக் குறிவச்சு எதிர்க்கட்சி பண்ணிய சதின்னு சொல்லி அனுதாப அலையையும் உருவாக்கிடலாம். தேர்தல் வேற வேகமா நெருங்கிட்டிருக்கு, இப்படி ஏதாவது பண்ணியாகணும் ஆர். டி. எக்ஸ். என்றார்.
தன் சுவிஸ் வங்கிக் கணக்கில் அமைச்சர் சொன்னபடி வந்து விழுந்த ஏழு இலக்க எண்கள் அளித்த உத்வேகத்தோடு கட்சிக்கரை வேட்டியோடு அலுவலகம் சென்று, சரியான இடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து டைமர் செட் செய்த ஆர்.டி.எக்ஸ். வைத்து விசிலடித்தபடி வெளியே வந்தான்.
ஸ்காட்ச் கதகதப்பில் சற்றே கண்ணசந்தவன் கண் விழித்த போது மணி ஐந்தரை. ரிட்டர்ன் விமானத்துக்கு நேரமானதை உணர்ந்து அவசர அவசரமாய் ரூமை காலி செய்து ஏர்போர்ட் விரைந்தான். செக்-இன் செய்ய அடித்துப் பிடித்துப் போய் நின்ற போது அந்த எப்போதும் புன்னைகைக்கும் அழகுப் பதுமை, "சார் உங்கள் ஏழு மணி சிங்கப்பூர் விமானத்துக்கு நீங்கள் மிகவும் சீக்கிரமே வந்து விட்டீர்கள். இப்போது தான் மணி நாலு ஆகிறது," என்றாள்.
காலையில் சென்னையில் இறங்கியவுடன் கடிகாரத்தில் சிங்கப்பூர் நேரத்தை மாற்றாதது சுரீரென உரைக்க, காலுக்குக் கீழ் பூமி நழுவுவது போலிருந்தது ஆர்.டி.எக்சுக்கு.
விமான நிலைய எல்.சி.டி. டீவியில் பிளாஷ் நியூஸ் ஓடிக்கொண்டிருந்தது!

விகடனில் வெளியான எனது சிறுகதை

அங்கிருந்து இங்கு

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 29 Jun 2009 08:32:00 +0000

பிறப்புச் சான்றிதழ், பிறந்த சாதிச் சான்றிதழ் இங்கிருந்து
கல்விச் சான்றிதழ், கையோடு பாஸ்போர்ட் இங்கிருந்து
கை நிறைய சம்பளம் பத்தாதென கிளம்பினேன் இங்கிருந்து
தள்ளாத வயதில் தாய் தந்தை தனியாய் தவிக்க இங்கிருந்து

உண்ட வீட்டில் சாணி போட்டு,
அண்டை வீட்டுக்கு பால் கொடுக்கும் பசுவாய்
பை நிறைய சம்பாதித்து முக்கால் பையை வரியாய் செலுத்தி
பத்து ஏக்கர் நிலம், பண்ணை வீடு ஊரில் அனுபவிக்காமல்
பத்துக்கு பத்து அப்பார்ட்மென்டில் முடங்கி...

கிடைத்த லீவில், கிடைத்தவளுக்கு அவசர தாலி கட்டி
மொழி தொலைத்து, கலாசாரம் தொலைத்துக் குழம்பிய குழந்தை பெற்று தாத்தா பாட்டியை web cam ஒளிபரப்பில் அறிமுகம் செய்து
பருவ வயதில் அவள் பாய் ஃபிரெண்ட் கருப்பனோடு டேட்டிங் செல்ல
என்னிடமே செகண்ட் ஹேண்ட் கார் சாவி கேட்க பதறி...

மலிவு விலை சாக்லேட், சென்ட் பாட்டில் நிரப்பி
விசா புதுப்பிக்க சம்பிரதாயமாய் தாய் நாடு பயணம்!
அங்கெல்லாம் இது போல் இல்லை என நித்தம் ஒப்பிட்டு
வார்த்தைக்கு வார்த்தை நான்கெழுத்தில் திட்டி, தோள் குலுக்கி

பருப்பு பொடி, ஊறுகாய், சற்றே கனத்த மனதோடு விமானம் ஏறி,
iPod பொருத்தி கண் மூடினால்
"சொர்க்கமே என்றாலும் அது நம்மூரு போல வருமா?"
என சவால் விடும் இளையராஜா!

Youthful விகடனில் வெளியான எனது கவிதை

நாலு கால் நண்பன்

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 23 Jun 2009 16:41:00 +0000

"அதான் உன்னை வளர்க்கிறோமே , நாய வேற தனியா வளர்க்கனுமா ?" சின்ன வயசில நாய் வளர்க்கணும்ன்னு ஆசைப்பட்டு வீட்டுல கேட்டப்ப வந்த பதில் தான் அது.

இப்ப இருக்கிற தேன் கூடு அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்புல எங்க போய் நாய வளர்க்கிறது ? இருந்தாலும் எங்க தெருவில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்த நாய் (நாட்டு நாய் தான்) மேல எனக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் பாசம். செகண்ட் ஷோ முடிஞ்சு லேட் நைட்டில வீடு வந்தப்போ கோபத்தோட கணுக்கால் கடிக்க வந்து, நானும் கல்லெறிஞ்சு சண்டையில ஆரம்பிச்சு , அப்புறம் அதுக்கு பிஸ்கெட் போட்டு, மஸ்கா போட்டு சிநேகமாயிட்டோம். அது ஒரு விதமான Commitment-free pet rearing மாதிரி.

தினமும் களைச்சுப் போய் வீடு திரும்பும் போது, எங்கேயோ நீல்மெட்டல் குப்பையக் கிளறிட்டு இருந்தாலும், பைக் சத்தம் கேட்டதும் அதை அப்படியே விட்டுட்டு ஓடி வந்து, பொண்டாட்டிக்கு முன்னாடி வரவேற்கும் ஜீவன் அது.

இப்போ ஒரு நாலஞ்சு நாளா , அந்த நாலு கால் நண்பன் கண்ல படவே இல்லை. தண்ணீ லாரியா, சென்னை மாநகராட்சியா , முதுமையா என்ன காரணம் தெரிய வில்லை. வாங்கி வைத்த பிஸ்க்கட்டுகளை எறும்புகள் மொய்க்க, மனது வலிக்கிறது.

அந்த நாலு கால் நண்பனின் நினைவாக ஒரு பதிவு எழுத வேண்டும் என்று யோசித்த போது தான் தோன்றியது, தமிழில் தான் நாய்களைப் பற்றி எவ்வளவு பழமொழிகள்? ஆதி காலத்திலிருந்தே மனிதனின் மனதில் , வேறு எந்த ஒரு வீட்டு மிருகத்துக்கும் இல்லாத ஒரு இடத்தை நாய்கள் பிடித்திருக்கின்றன என்பதற்கு இவையே சாட்சி.

நாய்க்குப் பேரு முத்து மாலையாம்

நாய்க்கு நெய் செரிக்காது

நாய்க்கு வேலையில்லை, ஆனால் நிக்க நேரமில்லை

நாய் கிட்ட போய் #### கடன் கேட்ட மாதிரி

நாயக் குளிப்பாட்டி நடுவீட்டுல வச்சாலும் ...

ஓலைப் பாயில நாய் ஒண்ணுக்கடிச்ச மாதிரி "சொள சொள"ன்னு...

ஆறு நிறைய தண்ணீர் ஓடினாலும் நாய் நக்கி நக்கி தான் குடிக்கும்

வேலையில்லாதவன் நாயக் கூப்பிட்டு வச்சு சிரச்சானாம்

கல்லைக் கண்டா நாயக் காணோம் ; நாயக் கண்டா கல்லைக் காணோம்

நாய் கையில கிடைச்ச தேங்காய் மாதிரி - தானும் திங்காது , அடுத்தவனையும் திங்க விடாது

வைக்கப்பொடப்ப நாய் காவல் காத்த மாதிரி

நாய் வால நிமிர்த்த முடியாது

நாய வேலை ஏவுனா, அது தன வாலை ஏவுமாம்

நாயக் கொஞ்சினா வாய நக்கும்

நாய்க்கு வாக்கப்பட்டா குரைச்சு தான் ஆகணும்

நாய் சகவாசம் சேலையக் கிழிக்கும்

குரைக்கிற நாய் கடிக்காது

நாய் நக்கி சமுத்திரம் வத்திப் போயிடுமா ?

நாய் விற்ற காசு குறைக்காது

நாய் குரைச்சு விடியுமா? கோழி கூவி விடியுமா ?

நாய் இருக்கும் இடத்தில் சண்டை இருக்கும்

நாய் கேட்ட கேட்டுக்கு மாமரத்து நிழலாம்

சூரியனப் பார்த்து நாய் குரைக்கிற மாதிரி

உங்களுக்குத் தெரிந்த , இதில் விட்டுப் போன பழமொழிகளை பின்னூட்டங்களில் தெரிவியுங்கள்.

Keywords: Dog, Dog proverb, proverbs about dogs

Related Posts :

1. Its a Dog's Life

2. ஒரு தெரு நாயின் அடி மனதிலிருந்து

விகடனில் என் சிறுகதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 22 Jun 2009 16:38:00 +0000

விகடனின் கோட்டைக்குள் ஒரு வழியாக பின் வாசல் வழியாக நுழைந்த திருப்தி. "புகுந்த வீடு " என்ற என் சிறுகதையை வெளியிட்டு , Grey Matter Matters ப்ளாகுக்கு லிங்க்கும் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஈ புகுந்தால் இறகொடியும் காடு...

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இடைப்பட்ட நேரம்...
அவ்வப்போதைய பறவைகளின் கீச் கீச் தவிர நிசப்தம்...
எங்கோ உயரே மலைகளிலிருந்து இடியென கிளம்பியது காதைக் கிழிக்கும் 'திடும் திடும் என அதிரும் சத்தம். மேலிருந்து ஏதோ காட்டு விலங்குக் கூட்டம் ஓடி வரும் ஆபத்தை உணர்ந்து, வாய் விட்டு கத்தி, வாரி சுருட்டி எழுந்தால், உறக்கம் அப்பிய கண்களால் நாய் கொண்டு வந்த வஸ்துவைப் பார்ப்பது போல பார்த்தாள் என் தர்மபத்தினி.
முன்னிரவில் கண்ட கண்ட (ஓசி) திருட்டு டிவிடி பார்த்தபடி தூங்கிப்போய், கனவு கண்டு விழித்து அவள் தூக்கத்தைக் கலைத்த கோபம். வேலை நாட்களில் கண்ணை விட்டு அகலாத படுபாவித் தூக்கம், சொல்லி வைத்த மாதிரி ஞாயிறு விடியற்காலை டாட்டா காட்டிச் சென்றது. சும்மாவாவது படுத்துக் கிடக்கலாம் என்றால் கனவில் வந்த அதே "திடும் திடும்" என்ற சத்தம் மேல் வீட்டிலிருந்து மண்டையைப் பிளந்தது.
மேல்வீட்டில் வயதான வட்டிக் கடை சேட்டும் அவர் மனைவியும் மட்டும் தான் குடியிருக்கிறார்கள். இப்படி சத்தம் வருமாறு அப்படி என்ன செய்கிறார்கள் என்று யோசித்தபடியேறி கதவை தட்டினேன்.
கதவைத் திறந்த பெண்ணுக்கு ஓட்டுப் போடும் வயது கூட இருக்காது. பாலில் குளிப்பாளோ என சந்தேகிக்க வைக்கும் கலரில், காலரா வந்த நமீதா போல ஸ்லிம்மாக இருந்தாள். கையிலிருந்த ஸ்கிப்பிங் கயிறைப் பார்த்து இவள் தான் குதித்திருக்கிறாள் என யூகித்தேன். ஏதோ ஹிந்தியில் கேட்ட அவள் என் முழியைப் பார்த்து, ஆங்கிலத்துக்குத் தாவி ஏதோ கேட்டாள்.

நமக்குத் தான் "Machine" என்பதை "மச்சினி" என்று படிக்கும் ஆங்கில அறிவாச்சே

(மேலும் படிக்க...)

Washing Machine

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Sun, 21 Jun 2009 17:52:00 +0000

சின்ன வயசிலிருந்தே பாம்பு சட்டையை உரிப்பது போல சட்டை பேன்ட்டை கழற்றி ஒரு சுற்று சுற்றி அழுக்குத்துணி கூடைக்குள் கோல் போடும் வரை தான் தெரியும். அதற்குப் பின் அம்மாவின் கைவண்ணத்தில் அது புதுசு போல துவைக்கப்பட்டு, அயர்ன் பண்ணி பீரோக்குள் வந்து விடும். என்ன தான் இப்படி கையில் ரின் படாமல் வளர்ந்தாலும் , பிழைப்பிற்காக சென்னை வந்து நண்பர்களுடன் பேச்சிலர் அறையில் அடைக்கலமான போது கிடைக்கிற ரெண்டு பக்கெட் தண்ணியில துவைக்கிற கொடுமை இருக்கே, அது அனுபவிச்சா தான் தெரியும். என்ன தான் ஜீன்ஸ் பேண்ட்ட வாரம் பூரா துவைக்காம போட்டாலும், வாரக் கடைசியில துவைச்சு தான ஆகணும். அதனால நண்பர்கள் மூன்று பேர் சேர்ந்து , ஒரு துணிக்கு 1.50 ரூபாய் என்ற கணக்கில் துவைத்து தர ஒரு பாட்டியை பேசி முடித்தோம். நாங்க தான் பேசி முடித்தோமே தவிர அந்தப் பாட்டி பேசவே இல்லை. அது ஒரு ஊமைப் பாட்டி. ஊமைப் பாட்டி என்று சொல்வதற்கு பதில் "ஊமை விழிகள்" பாட்டி என்று சொல்லலாம்.

அதிகாலையில் அறைக்கதவைத் தட்டாமல், தள்ளித் திறந்து நிலைக் குத்திய மாறுகண் பார்வையோடு நிற்கும் அந்தப் பாட்டியைப் பார்த்தாலே தூக்கி வாரிப் போட்டு தூக்கம் கலையும். அதுலயும் கூடத் தங்கியிருந்த ஒரு பயந்த சுபாவ நண்பனுக்கு அந்தப் பாட்டியைப் பார்த்தாலே கிலி தான். எங்களுக்கெல்லாம் ஐஸ்வர்யா ராய் கனவில வந்தா, அவன் கனவுல அந்தப் பாட்டி வந்து பீதியக் கிளப்பும். ஒரு நாள் மொட்டைமாடியில பல் விளக்கிட்டு இருந்த அவன் எங்களையெல்லாம் கதறி கூப்பிட, நாங்க ஓடி வந்து பார்த்த காட்சி... ஆசை ஆசையா, முதல் சம்பளத்துல வாங்கின என் ராசியான வெள்ளைச் சட்டைய தரையில போட்டு தன் காலால சட்டைக்காலர (Collar) முரட்டுத்தனமா தேய்ச்சிட்டு இருந்துச்சு அந்த ஊமை விழிகள் பாட்டி. அன்னைக்கே கணக்கு முடிச்சு கல்தா கொடுத்து, கனவு வராம தூங்கினான் அந்த பயந்த நண்பன்.

அடுத்த வந்த நடுவயது அக்கா நன்றாகவே துவைத்தாள். குடுத்த காசுக்கு அதிகமாகவே பேசவும் செய்தாள். துவைக்கப் போட்ட சட்டை பாக்கட்டில் இருக்கும் சினிமா டிக்கெட்டைப் பார்த்து "என்ன பழனி? ரெண்டு மாயாஜால் டிக்கெட் இருக்கு , கேர்ள் பிரென்ட் கூடவா? " என்பது, ஏ.டி.எம். மினி ஸ்டேட்மென்ட்டைப் பார்த்து "என்ன தம்பி, இந்த மாசம் சம்பளம் இவ்வளவு தானா?" என ஒரே அராஜகம் தான்.

ஒரு நாள் அதிசயமா நாங்க வச்ச பொறியில, போனாப் போகுதுன்னு வந்து மாட்டுச்சு ஒரு சுண்டெலி. நல்லா அழகா, துறுதுறுவென மின்னும் கண்களோடு மிக்கி மவுஸ் மாதிரி இருந்த அதைக் கொல்லவே மனசு வரல எங்களுக்கு. கிணத்து மேட்டுல எலி இருக்கும் எலிப்பொறியோடு நாங்க உட்கார்ந்து பேசிட்டு இருக்கும் போது, துவைக்க அங்க வந்த அக்கா , எலிப்பொறியை புடுங்கி, லாவகமா எலியைக் கையில புடிச்சு, அது கூட பேச ஆரம்பிச்சுது. "காலையில என்ன பலகாரம் , யாரு வீட்டுல சாப்பிட்ட ?" என்று கேட்டுக்கிட்டே , வெண்டைக்காய் பிஞ்சா முற்றலா என உடைப்பது போல எலியோட நாலு காலையும் வெடுக் வெடுக்கென திருகி உடைச்சது. ரியாக்ட் பண்ணக்கூட முடியாம, நாங்க அப்படியே அதிர்ச்சியில உறைஞ்சு உட்கார்ந்திருந்தோம் . நாலு காலையும் fracture ஆக்கிட்டு , எலியை ஒரு கேரி பேகில பேக் பண்ணி கையில கொடுத்துட்டு போயிடுச்சு.

அந்த எலியோட கண்ணுல தெரிஞ்ச பயம் கலந்த வலியைப் பார்க்க முடியாமல், முகத்தை அந்தப் பக்கமாய் திருப்பி கருணைக் கொலை செஞ்சு அதற்கு விடுதலை கொடுத்தேன். அன்றைக்கு முழுதும் அந்த எலும்பு உடையும் "க்ரக்க்..." சத்தம் காதில் கேட்டுக் கொண்டே இருந்ததால் எங்களுக்கு சாப்பாடு இறங்கவில்லை.

பின் சில தினங்களில் எனக்கு திருமணம் நாள் குறிக்கப்பட்டு, அதே வீட்டில் கீழ் போர்ஷனில் நாங்கள் குடிவர, நண்பர்கள் அளித்த பரிசு ஒரு " Washing Machine ".

1. என்ன கொடுமை சார் இது ?

2. கணினிப் பெண்ணுக்கொரு காதல் கடிதம்

என்ன கொடுமை சார் இது - பாகம் 7

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Thu, 18 Jun 2009 18:04:00 +0000

விந்து சேகரிப்பும் முந்தும் கேள்விகளும்!

கண் முன்னாடி அப்படியே கொசுவர்த்திச் சுருளை சுற்றினால், மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் நுண்ணுயிரியல் வகுப்பில், நோய்களை கண்டறிவதற்கு எப்படி ரத்தம் போன்ற மாதிரிகளை (Specimens ) சேகரிப்பது என்று பாடம் படுத்திட்டு sorry நடத்திட்டு இருந்தார் விரிவுரையாளர் . ரத்தம், நீர், என ஒவ்வொரு மாதிரி சேகரிப்பது பற்றி விலாவாரியாக விளக்கிய அந்த கூச்ச சுபாவ வாத்தியார் விந்து மாதிரி (Semen Specimen ) பற்றி மேலோட்டமாக சொல்லி விட்டு அடுத்த பாடத்துக்கு தாவினார். அதுவரை ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்த கடைசி பெஞ்சு மாணவன் , உறக்கம் கலைந்து, மிகுந்த ஆர்வத்தோடு "சார் ! ரத்தத்தை ஊசி வச்சு உறிஞ்சிடலாம், நீர் போன்ற மாதிரிகள் வீணாப் போறத பிடிச்சுக் கொடுத்திருவாங்க, எப்படி தான் விந்து சேகரிப்பாங்க ?" என்ற ஏடாகூட கேள்வியை கொளுத்திப் போட்டான். தொண்டையைச் செருமியபடி விரிவுரையாளர் "அது வந்து... அது வந்து.... கிளர்ச்சியூட்டும் படங்கள் கொண்ட புத்தகங்களை இதற்கென்றே வைத்திருப்பார்கள்" என்றார். விட்டானா நம்ம ஆளு? "சார் அந்த patient கண் பார்வை இல்லாதவராக இருந்தால் என்ன செய்வார்கள் ? " என்ற அறிவுப் பூர்வமான கேள்விக்கணையை வீச, வடிவேல் பாணியில் சற்றே ஆடித் தான் போனார் Mr. கூச்சசுபாவம். இருந்தாலும் சுதாரித்துக்கொண்டு , ஆங்கிலத்தைத் துணைக்கு அழைத்துக் கொண்டு " Well that's a good question! In that case, the doctor might ask his wife to accompany him to a private room and help him collect the semen specimen" என்றார்.

"என்ன சார் சொல்றீங்க ? எதுக்காக டாக்டர் தன் மனைவியை Patient கூட அனுப்பி வைக்கணும் ?" என்று அவன் சீரியஸாக கேட்க, அவசர அவசரமாக வகுப்பை சபித்தபடி வெளியேறினார்.

"History Repeats Itself" என்பது போல, இப்போது வேலை நிமித்தமாக மாணவர்களுக்கு சிறப்பு விரிவுரையாற்றும் போது, இதனைப் போன்ற தர்மசங்கடபடுத்தும் காமெடிகளுக்கு அளவே இல்லை.

பூஞ்சை (Fungus) வளர்ப்பதற்காக பரிசோதனைக் கூடங்களில் உபயோகிக்கும் Incubator இன் பெயர் BOD Incubactor ( இதனை பி.ஒ. டி. இன்குபேட்டர் என்று கூறுவோம்) . ஒரு அப்பாவி மாணவி மிகவும் சகஜமாக "சார் அந்த பாடு இன்குபேட்டர் வேலை செய்யலை" என்று கூறி வகுப்பையே சிரிப்பில் ஆழ்த்தினாள்.

விந்து மாதிரியை வாயில் வைத்து உறியும் பிப்பெட்டில், அளவுக்கு மீறி உறிந்து குடித்து விட்டு , தான் கருவாகி விடுவோமோ என்ற பயத்தில் நாள் முழுதும் அழுத மாணவி, இளம்பெண்ணின் சிறுநீர் மாதிரியில் , வளைந்து நெளிந்து ஓடும் விந்தைப் பார்த்து "சார் இதில் ஏதோ ஒரு புழு ஓடுது " எனக் கூச்சல் போட்ட மாணவி, மெதுவா விளக்கிக் கூறி அது விந்து என்று சொல்லிக் கொடுத்தால் , ஏதோ கிறுக்கனைப் பார்ப்பது போல் பார்த்து "சார் இது ஒரு பெண்ணோட சிறுநீர் , இதில் எப்படி 'அது' வரும்? " என்று கேட்ட மாணவி என்று பட்டியல் நீண்டு அந்த கூச்ச சுபாவ விரிவுரையாளரை நினைத்துப் பார்க்க வைக்கிறது.

Related Posts:

1. கணினிப் பெண்ணுக்கொரு காதல் கடிதம்

2. Enna Kodumai Sir idhu Part 6

3. Enna Kodumai Sir idhu - Part 5

ஆயிரத்தில் ஒருவனில் யுவன்

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 15 Jun 2009 03:10:00 +0000

Michael Crichton novel "Timeline" (பின்பு ஹாலிவுட் படமாகவும் வந்தது ) சுட்டு செல்வராகவன் பல வருடமாய் எடுத்து வரும் "ஆயிரத்தில் ஒருவன்" படத்துக்கு தன்னுடன் பல நாளாய் குளிக்கக் கூடப் போகாமல் கம்போசிங்கில் அமரும் இசையமைப்பாளர் வேண்டும் என்று யுவனை தூக்கி விட்டு G.V. பிரகாஷை சேர்த்துக் கொண்டார்.

முதலில் இந்தப் படத்திற்காக யுவன் போட்ட பாடல் தான் பின்னர், சர்வம் படத்தில் வந்த "அடடா வா அசத்தலாம்" என்ற அசத்தலான பாடல்.

சர்வம் வெளி வந்த பிறகும், அதே டியூனை இன்னும் ஆயிரத்தில் ஒருவனில் வைத்திருக்கிறார் செல்வராகவன். GV பிரகாஷாவது சொல்லி ஒரு புது பாட்டு போட்டிருக்கலாம்.

யுவன் வேண்டாமாம், அவர் டியூன் மட்டும் வேணுமாம்

யுவனின் சர்வம் பாடல் இங்கே

GVP சுட்ட ஆயிரத்தில் ஒருவன் பாடல் இங்கே .

ராஜாவின் இசையும் சில கோணல் எழுத்துக்களும்

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Sat, 13 Jun 2009 17:48:00 +0000

சர்க்கஸில் கிழட்டு சிங்கம், பல் போன புலி, மரணக்கூண்டில் பைக் ஓட்டுபவர், பார் விளையாட்டு மங்கை என எல்லோரையும் விட கைதட்டலையும் கவனத்தையும் பெறுவது கோமாளியின் கோணங்கித்தனங்களும், கிறுக்குத்தனமான தோற்றமும் தான். தமிழ் இலக்கிய உலகிலும் அதே தான். "எல்லோருக்கும் ஒரு வழி என்றால் இடும்பனுக்கு ஒரு வழி" என்பது போல, எல்லோரும் ஒருமித்த கருத்தோடு இருந்தால் விலகி , தான் வித்தியாசமானவன் என்று நிலைப்படுத்த முயற்சிக்கும் கண்ணாடி, ஜோல்னா பை அரை வேக்காடுகள் நம் ஊரில் அதிகம். அதில் அதிமுக்கியமானவர்கள் விகடனில் முன்பும், குமுதத்தில் இப்போது ஓ போடுபவரும், கோணல் பக்கங்கள் கிறுக்கிய சாரு நிவேதிதாவும்.
பெண் பெயரில் எழுதுபவரெல்லாம் சுஜாதா ஆகிவிடமுடியாது. எல்லாரும் வாயால் சாப்பிடுகிறார்கள், ஆனால் நான் வித்தியாசமாய் சாப்பிடுவேன் என்பதை போன்ற சாருவின் எழுத்துகளை நான் மதித்ததே இல்லை.
ஒரு நண்பர் அனுப்பிய மின்னஞ்சலில் இந்த கோணல் மனிதனின் "நான் கடவுள்" விமர்சனத்தை படிக்க நேர்ந்தது. "நான் கடவுளை'ப் பற்றி பல்வேறு மாற்றுக் கருத்துக்கள் எழும்பிய போதும், ராஜாவின் பின்னணி இசை, பாடல்களை கேட்டு மெய் சிலிர்க்காதவர்கள், கண்ணாடி மாட்டுவதற்காக காது வைத்திருப்பவர்கள். படத்தின் ஒரு பாத்திரமாய் மாறி, ஊனை உருக்கி இழைந்து, ரவுத்திரம் காட்ட வேண்டிய இடத்தில் உடுக்கை அடித்து உறுமி என ராஜாவின் பங்களிப்பு பிரமிப்பூட்டியது யாராலும் மறுக்கமுடியாது.
ராஜாவின் உயிரை உருக்கும் இசையை "ரொமாண்டிக்" என்றும், கரகாட்டக்காரன் படத்துக்கு அமைத்தது போல பின்னணி இசை அமைத்திருக்கிறார் என்கிறார் இந்த இசை விமர்சகர். கேரளாவில் அவருக்கு பிடிக்காத ஒரே விஷயம் ஜேசுதாஸின் குரலாம். ஜேசுதாஸின் பாடல் கேட்டால் அவருக்கு வயிறு வலி வருமாம்.

மார்ச் மாதத்தில் அவர் எழுதிய கோணல் வரிகளை கொஞ்சம் சாம்பிள் பாருங்கள்

"மரணத்தின் தர்க்கம் யாருக்குமே புரிவதில்லை. ஏழை பணக்காரன், ஆண் பெண், நல்லவன் கெட்டவன் என்று எந்தப் பாகுபாடும் இல்லாமல் அது பாட்டுக்கு வருகிறது, போகிறது. இவ்வளவு புதிரான ஒரு விஷயத்திற்கு இளையராஜா ஒரு ரொமாண்டிக்கான இசையைக் கொடுத்திருக்கிறார். மனித சமூகமே கண்டு நடுங்கும் மரணத்தை ரொமாண்டிக்காகப் பார்த்த ஒரே மனிதர் இளையராஜாவாகத்தான் இருக்க முடியும். அம்சவல்லி பாடும் தருணங்களில் எல்லாம் ராமராஜனின் கரகாட்டக்காரனுக்கு அமைப்பது போல் பின்னணி இசை தந்திருக்கிறார் இளையராஜா. எவ்வளவுதான் உயர்ந்த கலைப்படைப்பாக இருந்தாலும், இப்படிப்பட்ட இசை அந்தப் படத்தின் நம்பகத்தன்மையைக் குலைத்து மசாலா படமாக ஆக்கிவிடும்
’பிச்சைப் பாத்திரம் ஏந்தி வந்தேன்’ பாடல் எனக்கு ’மன்னன்’ படத்தில் ரஜினிகாந்துக்காக மேஸ்ட்ரோ பாடும் "அம்மா என்று அழைக்காத உயிரும் உண்டோ" என்ற ‘செண்ட்டி’ பாட்டையும் நினைவு படுத்தியது.
இப்படி இருந்தால் தமிழ் சினிமாவை உலக அளவில் எப்படி விவாதிப்பார்கள்? உலகின் மிக முக்கியமான காவியப் படைப்புகளில் (Epic) ஒன்றாகப் பேசப் பட்டிருக்க வேண்டிய இந்தப் படத்தை, மசாலா சினிமாவாக மாற்றும் மேஸ்ட்ரோவின் கைங்கரியத்தைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். அம்சவல்லியை விற்பதற்காகத் தூக்கிக் கொண்டு போகும் போதும் இதே மாதிரியான ரொமாண்டிக் இசைதான் நம் செவிகளை வட்டமடிக்கிறது"

அதே கோணல் மனிதரின் சமீபத்திய பதிவையும் படித்துப் பாருங்கள்...

"சமீபத்தில் இளையராஜாவின் திருவாசம் பாடல்களில் ஒன்றை ரொம்பவும் நெக்குருகிக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவந்திகா "உங்களுக்குத்தான் இளையராஜாவைப் பிடிக்காதே?" என்று ஆச்சரியமாகக் கேட்டாள்.
"ஆமாம், பிடிக்காது."
"அப்புறம் இது என்ன?"
"ம், என்ன?"
"இதை இப்படி உருகி உருகிக் கேட்கிறீர்கள்?"
"ஆமாம், கேட்பேன்."
"அடச்சே, லூஸு... உன் கிட்ட கேட்க வந்தேன் பார்" என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டே போய் விட்டாள்."

என்னத்த சொல்றது? இந்த வருடம், சென்னையில் வெயில் கொஞ்சம் ஜாஸ்தி தான்.!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Saw பார்த்தேன்

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Tue, 09 Jun 2009 17:43:00 +0000

'Saw'ன்னா பார்த்தேன் தான் அர்த்தம். அதென்ன Saw பார்த்தேன்?

வாங்கிப் போட்டு பூமி 2 தடவை சூரியனை சுற்றி வந்திடுச்சு ஆனா அந்த Saw டிவிடியை சுழல விட நேத்து தான் நேரம் அமைஞ்சது. நம் மக்கள் பலபேருக்கு மடியில ஒரு படி கோக், பக்கெட் நிறைய பாப்கார்ன் அரைச்ச படி படம் பார்த்தா தான் பார்த்த மாதிரி இருக்கும். ஆனா வயிற்றுக்குள்ள போன கோக், பாப்கார்ன், முந்தைய நாள் மதியம் சாப்பிட்ட அளவுச் சாப்பாட்டையும் வெளியே கொண்டு வர மாதிரியான படம் தான் "Saw".

யோசிச்சுப் பார்த்தா நம்ம தமிழ்ப்படங்கள் இன்னும் கதாநாயக வழிபாடு, புதுமுக சின்னஞ்சிறுசுக காதல், நியூட்டனுக்கு சவால் விடும் புவியீர்ப்பற்ற சண்டை என குண்டுச்சட்டியிலயே கும்மியடித்துக் கொண்டு, புதுப்புது ஜானர் (Genre) படங்களுக்கு வழி விடுவதே இல்லை. வெள்ளைச் சேலை கட்டி அரையிருட்டில் கொலுசொலியோடு பாட்டுப் பாடும் பேய், கறுப்புக் கோட்டு போட்ட கொலைகாரன், டீவியில் சீரியல் தயாரித்து வெளியிட்டுப் பழிவாங்கும் பேய் என ஹாரர் / த்ரில்லர் வகைப் படங்களையும் ஒரு ஃபார்முலாவில் கட்டிப் போட்டு மொக்கை போடுகிறார்கள்.

Psychological thriller / Torture theme என்பதெல்லாம் நமக்குப் புதுசு. வாழ்க்கையின் மகத்துவம் புரியாதவர்களுக்கு தண்டனையளித்து தன் உயிரின் மதிப்பை உணர்த்தும் ஒரு கேன்சர் நோயாளி தான் ஜிக்சா (Jigsaw) கொலைகாரன். நேரடியாக கொலை செய்யாமல், ஒரு விதமான விளையாட்டு போல மூளைக்கு வேலை கொடுத்து, குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள் செய்யாவிட்டால் கொடூர மரணம் சம்பவிக்க வைப்பது பார்ப்பவருக்கு முதுகுத்தண்டில் ஐஸ் கத்தி ஏற்றும். சீட்டின் நுனிக்கு வந்து நகம் கடிக்க வைக்கும் திரைக்கதை, மிகையில்லாமல் பயமுறுத்தும் ஒளிப்பதிவு, அறிவுப்பூர்வமான நெறியாழ்கை என தொழில்நுட்ப பலத்துடன் குறைந்த முதலீட்டில் எடுத்து நிறைய லாபத்தையும் ரசிகர்களையும் சேர்த்த இப்படத்துக்கு இதுவரை 5 பாகங்கள் வெளிவந்துள்ளன.

'Shutter' படத்தை நம்ம ஆளுங்க 'சிவி'யாக்கி அசிங்கப்படுத்துன மாதிரி , இந்தப் படத்தை "ரம்பம்" என்கிற பெயரில வெளியிட்டு மக்களை torture பண்ணாம இருந்தா சந்தோஷம் .

1. The Grudge

ஞாபகமிருக்குதா?

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Wed, 03 Jun 2009 17:34:00 +0000

1. உட்கார்ந்திருந்த காக்காவை விரட்டி ஆண்ட்டெனாவைத் தென்திசை திருப்பி புள்ளி புள்ளியாய் ரூபாவாகினி தேடியது...

2. 'Good ones only' என்று சொல்லி 36 ஃபோட்டோ ஃபிலிம் சுருளை லேபில் கொடுத்து, நகம் கடித்துக் காத்திருந்தது...

3. ஞாயிறு காலை சோம்பல் களைந்து, கண் விழித்து மொக்கைக் கார்ட்டூனும், ராமானந்த் சாகரின் 'ராமாயண்' பார்த்தது...

4. கனமான கறுப்பு திருஷ்டி தொலைபேசியில் விரல் நோக நம்பர் சுழற்றி, ட்ரங்க் காலில் ராங் நம்பர் கிடைத்தது...

5. குடிக்கும் லாவகம் பழகாமல், குண்டு உருண்டு வந்து அடைத்தும் கோலி சோடா குடித்தது...

6. 60 என்றால் 12 பாடல்கள், 90 என்றால் 18 பாடல்கள் என்று TDK, T-series கேசட்களில் பாடல்கள் பதிந்து கேட்டது...

7. பாக்கெட், சாஷே படையெடுக்கும் முன், காலி ஆவின் பால் பாட்டிலை வீட்டு வாசலில் வைத்துத் தூங்கப் போனது...

8. ஹீரோ பேனாவின் பேண்டைக் கழற்றி இங்க் உறிஞ்சி, கையில் ஒட்டிய மையை தலையில் தடவியது...

இங்கே சொல்ல மறந்த, பிற மறந்த விஷயங்களை பின்னூட்டங்களில் நிரப்பவும்...

1. பசித்த புலி புசிக்கட்டும்

2. ரொம்ப நாளா சந்தேகம்

தீர்ப்பு - சிறுகதை

noreply@blogger.com (Dr Vignesh Ram) — Mon, 01 Jun 2009 18:20:00 +0000

வணக்கங்க ! எம் பேரு அலமேலு. எங்க கிராமத்திலேயே நான் தான் நாலெழுத்து படிச்சவ. பொட்டப்புள்ள தானேன்னு பார்க்காம எங்க அப்பா என்னை S.S.L.C வரைக்கும் படிக்க வச்சாரு. அதனால தான் ஏதோ இப்படி எழுத முடியுது.

என் வாழ்க்கையும் 'அழகி' படத்துல வர்ற மாதிரி கிராமப்பள்ளிக்கூடம், ஆட்டம், பாட்டம், கூத்துன்னு ஒரே கொண்டாட்டமாத்தான் இருந்துச்சு. எப்ப நான் வயசுக்கு வந்து, எங்க மாமாக்கு வாக்கப்பட்டேனோ, அப்பத்தான் வாழ்க்கைன்னா என்னன்னு புரிய ஆரம்பிச்சது. எங்க மாமா பட்டணத்துல பெரிய படிப்பெல்லாம் படிச்சவர். என்னைக் கட்டின நேரம் சீட்டுக் கம்பெனி ஆரம்பிச்சு குறுகிய காலத்துல லட்சாதிபதி ஆயிட்டாரு.எப்பவும் கையில காந்தி தாத்தா சிரிச்சுக்கிட்டிருப்பார். பைனான்ஸ் , சீட்டுன்னு என்னென்னவோ பேசுவாரு. எனக்குத்தான் எதுவுமே புரியாது.

அப்படியே சந்தோஷமா போயிட்டிருந்தப்போ, என்ன, எங்க எப்படி தப்பாசுன்னு தெரியல, அவருக்கு பெரிய நெருக்கடி வந்திடுச்சு. திடீரென
ஒரு ராத்திரியில பெட்டி நிறைய பணக்கட்டுகளோட கிளம்பினவர்தான். அடுத்த நாள் பேப்பர்ல எல்லாம் போட்டோ வந்து பிரபலமாயிட்டாரு. அவர் கம்பெனியில பணம் கட்டி ஏமாந்தவங்க, அவர் ஆபீசை நொறுக்கி, கொளுத்தி சின்னாபின்னமாக்கிட்டாங்க. குருவி சேர்த்த மாதிரி சேர்த்த காசையெல்லாம் பறிகொடுத்த ஏழை சனங்க வாயில வயித்தில அடிச்சு அழுத காட்சியெல்லாம் சன் டிவியில காண்பிச்சாங்க. அதிலயும் ஒரு வயசான அம்மா, மண்ணை வாரி இறைச்சு , அந்தப் பாவி மண்ணாப் போகனும்னு சாபம் கொடுத்ததைப் பார்த்தப்போ என் குலையெல்லாம் நடுங்கிப் போச்சு.

அப்புறம் ரொம்ப நாளா அவர் கிட்ட இருந்து தகவலே இல்லை. எங்க கல்யாண நாளை ஒட்டி திடீரென ஒரு ராத்திரி போன் பண்ணினாரு. அமெரிக்காவில், நியூயோர்க்கோ ஏதோ ஒரு ஊரு பேரை சொல்லி எங்க இருக்கிற ஒரு உயரமான கட்டிடத்துல மேகத்தைத் தொட்டுகிட்டே பேசறதா சொன்னாரு. அப்பக் கூட நான் எடுத்துச் சொன்னேங்க, ஊராரு காசு நமக்கு வேணாம். எப்படியாவது திருப்பிக் கொடுத்திடுங்கன்னு . அவரு அமெரிக்கா போய் அங்கயும் ஒரு சீட்டுக் கம்பெனி ஆரம்பிசுட்டதா சொன்னப்ப, அவங்க காசையும் ஏப்பம் விடப் போறாருன்னு தெரிஞ்சு போச்சு. இந்தப் பொழப்பே வேணாங்கன்னு சொல்லிட்டிருந்தப்போ, இடி விழுந்த மாதிரு சத்தம் கேட்டுச்சு. அப்புறம் போன் கட் ஆயிடுச்சு. அதுக்கப்புறம் அவர் எனக்கு போன் பண்ணவே இல்லை....

இந்த கல்யாண நாளுக்காவது திரும்பவும் போன் பண்ணுவாரான்னு ஏக்கத்தோட காத்துட்டிருக்கேன். எங்களுக்கு கல்யாணம் ஆனது செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதி!!!

- நிலாச்சாரலில் வெளியான என் சிறுகதை