Groeien

Count Your Blessings

2012-02-26T21:21:00.000+01:00

De fijnste dingen zijn vaak de dagelijkse.

Hier een paar van mijn 'zegeningen':

The most lovely things are often the most ordinary.

Here a few of my 'blessings':

Jongens met hoge hakken.
Boys on high heels.

Een liefdesbriefje van Ravin.
A lovenote from Ravin.

Ik kan het zelf nog steeds niet ontcijferen. Hij vertelde zelf dat er stond: 'Mama, ik vind je lief. Ravin'

I can't decifer it myself. He told me it says: 'Mommy, I think you're sweet. Ravin'

Samen met Ravin leuke dingen van wol maken.
Together with Ravin making things out of wool.

Donderdag ging ik hardlopen op de Veluwe.
Thursday I went running on the Veluwe.

En dan daarna douchen bij mijn ouders, Nox halen en gezellig gegeten bij Rooz en haar drie mannen.

And after that, took a shower at my parents place, picked up Nox and had al lovely diner at Rooz and her three men.

De lente die voor de deur staat. Hoop ik tenminste. En de leuke plannetjes die daarbij horen!
Spring that's knocking on the door. At least, I hope so. And the fun plan(t)s that go with it!

De gekke speaker die er maf uitziet in dit licht.
The funny speaker that looks freaky in this light.

Met Nox naar de kinderboerderij.
Taking Nox to the petting zoo.

Verrast worden met een high tea door lieve Cynthia.
A high tea with sweet Cynthia.

Hardlopen in mijn woonplaats. Allemaal nieuwbouw, maar toch mooi!
Running in the town where I live. All new houses, but lovely anyway!

Mooi toch? Al die ruimte en veel groen?
It's lovely isn't it? All that space and green?

In de tuin bezig. De boom gesnoeid. Oeps! Iets te rigoureus?
Busy in the garden. Pruned the tree. Oops! Somewhat too regorously?

Een week geleden stond hij er nog zo bij...

A week ago, it looked like this...

Voor meer zegeningen kun je bij Anki kijken.

To see more blessings you can look at Anki's.

Award

2012-02-25T09:39:00.001+01:00

Deze week kreeg ik van lieve vriendin Iris de Liebster Blog Award!
Hoe lief!
Mijn blog is alles behalve gebaseerd op een concept.
Ik spring nogal van de hak op de tak, beschrijf werkelijke emoties die ik heb, ook negatieve. Het is fijn te ventileren en mooi als anderen dit met plezier lezen of erdoor geraakt worden.

De Liebster Blog Award wordt gegeven aan blogs met minder dan 200 volgers. Wanneer je deze award ontvangt:
- bedank je de gever en plaats je een link op je blog
- geef je de award door aan 5 andere blogs (en laat je dat weten via een reactie op hun blog)
- hoop je dat de award met liefde wordt doorgegeven

Burgerlijke ongehoorzaamheid van mij!
Ik kies geen 5 blogs, maar deze twee:

Vriendin Rooz haar blog. Ze is eigenlijk nog maar net begonnen en doet het rustig aan. ;) Ik zie de potentie, ook al als ik haar tweets lees, voor veel meer. Humor, herkenbaarheid, gewoon leuk. Go Rooz!
Barbara haar blog. Ik vind het een inspirerend blog, waarin creativiteit en gezinsleven samen opgaan. Ik vind het leuk.

This week I got the Liebster Blog Award from dear friend Iris.
So sweet!
My blog is clearly not based on a concept.
I really change topics very fast, describe actual emotions of mine, also the gloomy ones. It's nice venting them and beautiful when others enjoy reading and are touched.

The Liebster Blog Award is given to blogs with less than 200 followers. When given this award you:
- thank the one who gave it to you and put a link on your log
- pass the award on to 5 other blogs (and let them know with a reaction on their blog)
- hope that the award will be passed on

Being desobidient!
I'm not choosing 5 blogs, but these two:

Friend Rooz her blog. She actually just started and takes it easy. ;) I think there is more where that came from. Her stories and messages on twitter make me laugh, are recognizable to me and are just fun. Go Rooz!
Barbara's Blog. I think it's an inspiring blog, where creativity and familiylife go together. I like it.

RelatieveTijd / ComparativelyTime

2012-02-21T23:15:00.000+01:00

Een goed gesprek met een vriendin die je lang niet meer hebt gezien.
Wachten op de bus in de regen.
In de wachtkamer bij de tandarts wachten op die pijnlijke behandeling.

Tijd is wonderlijk.

Voor een kind duurt de zomervakantie een eeuwigheid. In mijn herinnering is dat hetzelfde. Het waren lange, hete zomers, waarin het opblaasbare badje in de achtertuin een grote rol had.

Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd lijkt te gaan. Ergens is dat misschien ook logisch. Als je 5 jaar bent, is 6 weken een tiende deel van je leven. Als je 35 jaar bent, zijn die 6 weken een peuleschil. (een zeventigste deel geloof ik)

Leeftijd en invulling maken de ervaring van tijd anders.

Sinds ik (kleine) kinderen heb, vliegt de tijd extra hard. De avonden zijn mij heilig, want die geven mij rust.
Mijn zwangerschapsverlof heb ik beide keren ervaren als een tijd van voorbereiden op wat komen gaat en waarin ik genoeg te doen had. Ook de maand dat ik in de ziektewet zat, was ik druk met van alles. Nu ik weer aan het werk ben, vraag ik me af wat ik heb zitten lanterfanten! Hoe drukker ik ben, hoe meer ik doe. Ik krijg energie van bezig zijn en ben dan extra blij met mijn vrije tijd. Het zal het Yin en Yang effect zijn. Zonder donker geen licht. Zonder verdriet, geen geluk. Zonder verplichtingen, geen vrije tijd.

En nu de balans vinden. :D

A nice conversation with a friend who you haven't seen for a while.
Waiting for the bus in the rain.
In the waitingroom at the dentist, waiting for that painful treatment.

Time is wonderful.

For a child the summer holiday lasts an age. When I was little, it was the same. These were long, hot summers, with a major role for the inflatable pool in the backyard.

The older you get, the faster time seems to be going. Somehow it is logical. When you're 5 years old, 6 weeks is one tenth of your life. When you're 35 years old, these 6 weeks are trifle. (one seventiest part of your life I think)

Age and the way of filling makes the experience of time different.

Since I have (small) children, time flies extra fast. Evenings are sacred, for they are peaceful. During my maternity leaves, I felt pretty busy, getting ready for things to come. Also during the month I was recovering from being in hospital, I was very busy. Now while I'm working again, I'm wondering what I fooling around! When I'm busy, I get more things done. Being busy gives me energy and I'm extra happy with leisure time. It must be the Yin and Yang effect. Without the dark, no light. Without sadness, no happines. Without obligations, no leisure.

And now to find the balance. :D

Count your blessings

2012-02-19T21:59:00.000+01:00

Elke week kijk ik in mijn telefoontje welke mooie momenten ik vast heb kunnen leggen.
Dit waren ze voor deze week:

Every week I look in my cell which precious moments I've been able to catch on screen.
Here are these week's:

Fijn en lief kado van Rooz met Valentijnsdag.
Nice and lovely present from Rooz on Valentine's day.

Een valentijnskado van mijn Lief.
A Valentine present from my sweetheart.

Nog een lief kado, van een collega/vriendin.
Another lovely present from a collegue/friend.

Alle lieve kaarten van lieve familie en vrienden, toen ik net weer uit het ziekenhuis was.
All the sweet postcards from dear family and friends, when I just got out of hospital.

Een bos witte rozen van een lieve collega. Gewoon, omdat ik weer terug was!
White roses from a dear collegue. Just because I was back again.

Een fijn ochtendzonnetje, met twinkelende druppels in het boompje.
A nice morning sun, with twinkling drops in the small tree.

De jongens die onze rommelige tuin zo mogelijk nog chaotischer maken.
The boys making our already messy garden a bit more chaotic.

De col voor Anki is af!
The cowl for Anki is finished!

Hans is weer thuis, na een lange reis naar Enschede. ;)
Hans is back home, after a long trip to Enschede. ;)

Nox vindt mijn DC's blijkbaar ook erg fijn lopen.
Nox also finds my DC's very comfortable.

Zondagmiddagbezoek van mijn zus, haar man en drie kinderen. Gezellig!
A sundayafternoon visit from my sis, her husband and three kids. It was fun!

Hoe was jouw week?
Bij Anki kun je nog meer zegeningen zien!

How was your week?
At Anki you can see more blessings!

Blij dat ik brei / Blithe to knit

2012-02-14T18:23:00.000+01:00

Ongeveer 2 jaar geleden werkte ik nog bij het ouderenwerk in Harderwijk. Daar heb ik een buurtkamer opgezet voor senioren in een gezellige wijk. Eén van de activiteiten die daar werd opgestart, was een brei-ochtend. Tot die tijd is het breien van mij beperkt gebleven tot de kleuterschool met de breimoeder die nogal uit haar mond stonk.

De vrijwilligster die deze brei-ochtend begeleidde, Ria, een ras-Amsterdamse, heeft mij aan het breien geholpen. Zij kon een foto van een dier zien en daar gewoon een knuffel van breien. Voor mij had ze een dasje bedacht. Daar ben ik mee begonnen en ik heb het nooit afgemaakt. Sorry Ria! Wel heb ik daarna een eigen dasje gebreid in tricot steek. Het daadwerkelijke begin van het breien. Ik moest en zou hem afbreien. Deze das heb ik aan Ria gegeven als bedankje voor haar inspiratie.

Inmiddels werk ik allang niet meer bij het ouderenwerk in Harderwijk. Wel heb ik het breien aangehouden, met af en toe perioden dat het even stil lag.

Wat mij vooral heel erg inspireerde was de site van de de wolfabriek. Een geweldige site, met veel ideeën, prachtige wol, houten breipennen, zelfmaakpakketten en als ultieme handigheid: een dvd cursus breien voor beginners

Sindsdien heb ik al best het één en ander gemaakt. Dassen in overvloed, mutsen, een kleine Teig voor Anki, een col voor Rooz en nu ook weer fijn bezig 'in opdracht' wat te maken. Het blijft een fijn tijdverdrijf waar ik mijn zinnen mee kan verzetten, waardoor ik geregeld 's avonds in bed lig te bedenken hoe ik het aan ga pakken. En door 'in opdracht' te breien, komt het ook nog eens bij aardige baasjes terecht die er meestal dankbaar voor zijn. In plaats dat de kasten bij ons thuis uitpuilen van de projectjes. Wat een heerlijke wederkerigheid. Ik hou er van!

P.S. ik brei alleen in opdracht van vrienden en familie.

About 2 years ago I worked for social work for seniors in Harderwijk. I had a project for seniors in a nice neighborhood. One of the activities that started, was a knitted morning. Until then, knitting for me was confined to the nursery with the knitting mother who's mouth smelled pretty bad.

The volunteer who was leading this knitting morning Ria, a lady who originated in Amsterdam, has helped me to knit. She could see a picture of an animal and knit a stuffed toy that looked just like it. For me she had a scarf devised. I started, and I never finished that scarf. Sorry Ria! However, after that, I started knitting my first scarf. The actual start of knitting for me. I just had to finish it. This scarf I have given to Ria as thanks for her inspiration.

Now I am no longer working in Harderwijk. But I kept knitting. What really inspired me most was the site of de wolfabriek. A great site with lots of ideas, beautiful wool, wooden knitting needles, DIY-packages
and the ultimate help: a DVD course knitting for beginners

Since then I've made quite some knitties. Scarfs in abundance, hats, small Tig for Anki,
a pass for Rooz and now busy knitting 'commissioned'. It is a nice pastime to clear my head and often I lie awake in my bed pondering on how to tackle a new project. Knitting things that people ask of me, results in a nice new owner for every piece I knit. And keeps my closets from bulging with knitting projects.
What a wonderful reciprocity. I love it!

PS I only knit for family and friends

Count Your Blessings

2012-02-12T21:11:00.000+01:00

Het was weer een fijne week!
Again it was a lovely week!

Ravin heeft voor ons allemaal naambordjes op de stoelen gemaakt.

Stel je voor dat ik in Nox zijn stoel zou gaan zitten!

Ravin made name signs on all of our chairs.

Imagine I would go and sit in Nox his chair!

Ravin die geniet nog steeds erg van de sneeuw.

De oude slee die we van mijn ouders kregen, doet het nog goed!

Ravin is still enjoying the snow so much.

The old sled we got from my parents, is still working fine.

Nox helpt me met het huishouden.

Nox helping me cleaning the house.

Een rondje rennen met -15 en het lekker warm krijgen daarbij.

De kou verslagen!

Running a round while it's -15 Celsius and getting warm.

Beaten the cold!

Bezoek krijgen van Mireille en Arno.

Het was supergezellig!

A lovely visit from Mireille and Arno.

We had a great time.

Meer zegeningen kun je zien op Anki's blog.

More blessings on Anki's log.

Huishouden/Housekeeping

2012-02-10T22:36:00.000+01:00

Het huishouden en ik... Een haat-liefde verhouding.

Zo gelukkig als ik kan zijn met de heerlijke geur van schone was op zolder (daar staat de wasmachine en de wasrekjes) dat zich naar beneden tot aan de voordeur laat uitrollen...
Zo intens wanhopig kan ik zijn als ik niet weet waar ik moet beginnen. De was die zich op miraculeuze wijze door het hele huis bevindt, kruimels door de hele kamer met een grote concentratie onder de tafel, de zichtbaar en ruikbaar door een 5-jarige kleuter bezochte wc, de keuken..... enz...

Mijn wapen hiertegen? Oogkleppen! Ik heb besloten het niet meer te zien. Me niet druk te maken om het huishouden, maar van mijn huis te houden zoals het is. Mijn zus gaf me het onderstaande bordje dat heel toepasselijk is. Hoewel... Vorige week was het eigenlijk ook niet zo schoon...

Housekeeping and I ... A love-hate relationship.

As happy as I am with the smell of clean laundry in the attic (there is the washing machine and dryingracks) which unrolls down to the front door... So intense desperate I can be if I do not know where to begin.
The laundry which had spread itself miraculously throughout the house, crumbs around the living with a great concentration under the table, the visible and smelable by a 5-year-old visited toilet, kitchen ..... And so on.

My weapon against this? Blinkers! I decided not to see it anymore. I do not want to worry about the housekeeping, but keeping (and loving) my house as it is.
My sister gave me the sign that's quite appropriate. However... Last week it was actually not that clean ...

Gebaande Paden/ Beaten Paths

2012-02-07T10:41:00.001+01:00

Het kraakt onder mijn voeten. Sneeuw.

Donker is het, maar toch ook weer niet. De maan staat hoog en groot in de lucht en verlicht de wereld in een blauwe gloed. Door de weerkaatsing van de sneeuw is het buitengewoon licht, voor een winterse avond. En stil, alle geluiden klinken gedempt.

Mijn sneeuwlaarsen ploegen stevig door, houden mijn voeten warm en geven grip. Ik loop mijn eigen weg, mijn eigen pad. Ik kan niet zien waar het fietspad, het voetpad of het grasveld is. Grenzeloos lopen is fijn, ik bepaal waar ik ga. Laat mij niet leiden door gebaande paden.

Morgen zal het anders zijn. Op weg naar school, lopen kinderen en ouders de voor hun bekende route. Strooit de gemeente het fietspad vol met zout en lopen de hondjes weer te poepen en piesen op het grasveld. Wat een gewoontedieren.

:D

It creaks under my feet. Snow.

It's dark, but then again not.
The moon is high and large in the sky, illuminating the world in a blue glow.
Because the reflectivity of the snow it is very light for a wintry evening. And silent out, all sounds are muffled.

My snowboots plow firmly and keep my feet warm and give grip. I walk my own way, my own path.
I can not see where the bike path, sidewalk or the lawn is. 'Unlimited' walking is nice, I decide where I go.
Don,t have to follow beaten paths.

Tomorrow will be different. On the way to school, children and parents follow their well-known route.
The town will pour salt on the cycle path and the dogs will defecate and urinate on the lawn.
What creatures of habit.

:D

Count your blessings

2012-02-05T22:59:00.000+01:00

Graag sta ik stil bij de kleine dingen waar ik blij van wordt.

Deze week was ik erg blij met ons huis, dat ons beschermde tegen de behoorlijke extreme kou!

Blij ben ik met vrienden en familie, die ons onvoorwaardelijk steunen. Het is zo fijn om keuzevrijheid te hebben, af en toe eens op je bek te gaan, maar dan toch een vangnet te hebben dat niet zegt: "Ik had het nog gezegd!"

Zo wakker worden, met twee knuffelige mannetjes!

En de fijnste zegening:

Deze zomer stappen Jorg en ik in het huwelijksbootje.

We gaan trouwen!!! Hoeraaaa!

Meer zegeningen kun je zien op Anki's blog.

I like to linger on small daily things that make me happy.
This week I was very happy having our house, protecting us against pretty extreme cold.

Happy I was with friends and family, who support us unconditionally. It's good to have freedom of choice,
make a stupid mistake, have people helping without saying: "Told you so!".

Waking up like this, with two cuddly boys!

And the most lovely blessing of all:
This summer Jorg en I are going to get married.
Were getting married!!! Hooray!

See more blessings at Anki's blog.

Blessed

2012-01-29T09:59:00.000+01:00

We maakten een 'hoofdbord' aan ons nieuwe bed! Lekker zacht!

Deze week werd ik erg blij van:

Een kwartiertje (aaneen) hardlopen. Hoeraaa!

Samen buitenspelen in de kou. Mama wat in de tuin rommelen, de jongens stoepkrijten.

Groen licht van de neuroloog, ik mag weer autorijden!!!

Gezellig op de koffie bij mijn zus. Lieve Nox lag een half uurtje te slapen op schoot!

Breien 'in opdracht'. Lekker 's avonds op de bank.

Zaterdagochtend ontbijt in de kamer, in pyjama.

Nox die Ravin in alles nadoet. Alleen niet lang genoeg voor een foto.

Een uitgebloeide bloem, die zijn prachtige hart laat zien. Zo zie je maar, ware schoonheid zit van binnen!

Waar werd jij blij van de afgelopen week?

Meer zegeningen zien? Kijk op Anki haar blog voor de anderen die ook tellen!

Zinnenprikkelend

2012-01-23T09:00:00.000+01:00

Mijn vriendje is zinnenprikkelend! Hij prikkelt de zintuigen!
Hoezo? Nou, heb je even????

Over koken (smaak), drummen (gehoor), een heel leuke gesprekspartner zijn (gevoel en goeie ideeën hebben voor het interieur (zicht) kan ik hele stukken schrijven, maar dat doe ik niet.

Geur is wat ik hier wil benadrukken!
Hij is namelijk Aromajockey! Aromajockey Scentman!

Een Aromajockey is zoiets als een DJ of VJ, maar dan met geuren. Op evenementen voegt hij extra sfeer en persoonlijkheid toe, door met een bepaalde opbouw geuren van kruiden, vruchten, bloemen en dergelijke te verspreiden. Ook werkt hij desgewenst met feromonen. Met het rookverbod, ruikt het in het uitgaansleven soms erg onsamenhangend (lees vies), waardoor een Aromajockey geen overbodige luxe is!

De evenementen lopen erg uiteen: symposia, klassieke concerten, bioscoopvoorstellingen, modeshows, dancefeesten, workshops noem maar op.

Ook zijn er andere mogelijkheden te bedenken met geur, zoals geurmemory of leuke geurgadgets die aan gasten meegegeven kunnen worden.

Ik ben trots!!!

Blessed

2012-01-22T17:06:00.000+01:00

Mijn zus knipte mijn haar weer tot een 'pittig koppie'. Blij mee!

Het was weer een fijne week!

Lieve Jorg deed boodschappen en kwam thuis met een enorme bol dikke wol. De schat!

Ravin en Nox gezellig om de beurt badderen en in pyjama. Gezellig keuvelen in de badkamer.

Een geweldige fles wijn, met speciaal wijnglas gekregen van lieve vrienden! (de wijn is echt heerlijk!)

Noxie die elke kleermakerszit van mij aangrijpt om neer te ploffen.

Ons nieuwe, grote, heerlijk zachte, gepimpte bed. Ook goedgekeurd door Nox.

De rust, die ik nog geregeld nodig heb en krijg van mijn lieve Jorg.

Waar werd jij blij van de afgelopen week?

Meer zegeningen zien? Bij Anki kun je alle mensen zien die ook wekelijks hun schatten met de wereld delen.

Zomaar een ochtend! Just a morning!

2012-01-20T10:39:00.000+01:00

Zacht en warm. Ik lig in mijn bed en word langzaam wakker. De app op Jorg's telefoon geeft licht zodat we 'natuurlijker' wakker kunnen worden. Jorg heeft zich van het licht afgedraaid en heeft het dekbed zo hoog opgetrokken dat hij niets van het licht merkt. Heel effectief dus! Ik doe mijn ogen nog even dicht en wacht tot de wekker zal gaan. Dat zijn dan vogeltjes die je wakker zingen. Op dezelfde app! Het is dat ik nog zo slaperig ben, anders zou ik hier erg hard om moeten lachen.

In de kamer naast ons hoor ik een gebrabbel. "Allo Apie!" Nox is wakker en is zijn knuffels aan het groeten. Ik stap uit bed en ga die kleine maar vast een fles geven. Hij is al anderhalf en een boterham is prima 's ochtends. Vaak eet hij deze niet zo goed op (ook zonder fles vooraf). Vandaar de fles! Jorg staat ook op en gaat richting badkamer.

Na de fles, gaan we even bij papa in de badkamer kijken "Allo Papa" en Ravin een goeiemorgen wensen. Dan gaan Ravin, Nox en ik naar beneden toe, boterhammen smeren en eten, kleren aantrekken. Jorg is klaar en komt naar beneden, dan ga ik gauw even douchen. Jorg gaat naar zijn werk, dikke kus. Huphup, laatste dingetjes en dan jassen aan, Nox in de wandelwagen, op naar school.

Ravin doet de deur open en ik kom met Nox achter hem aan. Ik hoor Ravin rennen, dat doet hij vaker. Hij staat dan meestal 5 meter verderop te wachten. Ik trek de deur achter me dicht en wandel het tuinpad af. Maar waar is Ravin? Ik zie een paar kinderen bij het zebrapad, maar zie Ravin's blauw met witte jas er niet tussen. Heel even voel ik de blinde paniek opkomen, maar ineens zie ik hem. Hij staat bij een verkeersbord, netjes te wachten en rond te kijken. Zucht!

Op naar school! In de klas blijf ik nog even bij Ravin in de buurt en dan wandel ik weer terug naar huis. Op naar de koffie!

Soft and warm. I lie in my bed and slowly wake up. The app on Jorg's phone emits light so that we can wake up as ‘naturally’ as possible. Jorg has turned his back to the light and has raised the quilt so high that he could not notice the light. So very effective! I close my eyes and wait until the timer will start. This exists of birds singing. At the same app! I’m still so sleepy, otherwise I would laughing loudly.

In the room next door I hear a babble. "Apie Allo!" Nox is awake and is greeting his toys. I get out of bed and will make the toddler a bottle. He's one half years old and a sandwich is fine in the morning. He often does not eat as well (even without a bottle in advance). Hence the bottle! Jorg is getting up and is in the bathroom.

After the bottle, we go to Daddy in the bathroom "Allo Papa’’ and Ravin to wish him a good morning. Then Ravin, Nox and I go downstairs, make and eat sandwiches and put the kids on their clothes. Jorg is ready and downstairs, then I take a quick shower. Jorg goes to work, big kiss. Some small things to do, then jackets on, Nox in the stroller, off to school.

Ravin opens the door and I walk behind him with Nox. I hear Ravin run away, he often does this. He usually waits 5 meters further on. I clos the door behind me and walk down the garden path. But where is Ravin? I see a few kids in the crosswalk, but can’t see Ravin's blue and white coat. For a moment I feel the panic, but now I see him. He stands there, waiting like a good boy and looks around. Sigh!

Off to school! In class I stay a moment witht Ravin and then I walk back home. I feel like coffee!

Realiteit---Reality check

2012-01-18T23:54:00.000+01:00

Al ruim tien jaar werk ik onder andere voor mensen met een functiebeperking. Mensen die aangeboren beperkingen hebben en niet aangeboren hersenletsel hebben. In mijn werk ben ik altijd naast deze mensen gaan staan en heb zoveel mogelijk vanuit hun mogelijkheden gekeken om hen zo zelfstandig mogelijk te laten functioneren.

Een maand geleden ben ik in het ziekenhuis terecht gekomen. Anderhalve dag en twee nachten heb ik in coma gelegen en toen werd ik wakker. Van de neuroloog mag ik nog geen auto rijden. Volgende week heb ik een controle en dan kijken we verder.

Het idee dat ik misschien iets overhoud aan de coma... Het is niet te bevatten. Concentratie, zoeken naar woorden, stressniveau, allemaal dingen waarin ik van mezelf merk dat het niet is zoals het was... Het is ook net een maand geleden en misschien wil ik wel te snel. De gebeurtenis op zichzelf is al iets wat verwerkt moet worden. Ik moet niet te lang stilstaan bij alles wat er misschien niet meer is, mijn vertrouwen in mijn herstel houden en niet voor anderen gaan denken.

Trots ben ik dat ik weer meer moeder ben. Meer geduld en aandacht kan opbrengen voor die twee boeven. Met ze kan lachen om het kattenkwaad dat ze samen uithalen, elkaar in hun gedrag versterkend!

Blij ben ik dat ik mijn persoontje nog steeds ben. Vanaf het moment dat ik wakker ben geworden, heb ik blijkbaar heel netjes de artsen te woord willen staan, ook al was ik versuft door medicatie en een tijdelijke erg lage hersenactiviteit.

Boos ben ik dat er mensen via omwegen hun 'bezorgdheid' over mij uiten. Met welk doel? Wie schiet daar iets mee op? Behalve dat het meer stress oplevert! Ik ga er maar vanuit dat het uiteindelijk goed bedoeld was en het een ondoordachte actie was. Zand erover?

Gelukkig ben ik om positieve, lieve, begripvolle, mooie reacties van familie, vrienden en collega's.

2012 wordt een prachtig jaar! Dat is nu al realiteit!

Hard reality?

For over ten years, I have worked for people with disabilities. People who have innate limitations and have not acquired brain injury. In my work I always stand beside these people and have looked much as possible from their ability to help them function as independently as possible.

A month ago I ended up in hospital. One and a half days and two nights I was in a coma and then I woke up. The neurologist told me I can not drive a car yet. Next week I have a check and then we will see how to proceed.

The idea that I might have something left from the coma ... It is beyond comprehension. Concentration, searching for words, stress level, all of which I myself find that it is not as it was ... It's just one month ago and maybe I want things to go too fast. The event itself is already something to be processed. I need not dwell on things that might be lost, keep my faith in my recovery and don't go thinking for others.

I am proud that I'm more and more mother. Have more patience and attention for the two little crooks. With them I can laugh at the mischief they trick together, reinforcing each other in their behavior!

I am glad with the person I still am. From the moment I awoke, I wanted to speak to the doctors in an appropriate way, even though I was stunned by medication and a temporary very low brain activity.

I am angry that people go beind my back because their 'concern' about me. For what purpose? What good does it bring anyone? Besides stress! I will assume that it eventually was meant well and it was a thoughtless action. Shall we just drop the issue?

I am happy for the positive, loving, compassionate, beautiful reactions from family, friends and colleagues.

2012 will be a wonderful year! This is reality!

Blessings

2012-01-15T20:53:00.000+01:00

Deze week werd ik erg blij van:

Een oude foto van onze kat, die tijdens het wassen weleens pauzeert in een vreemde houding.

Een dasje breien, heel simpel, bijpassend bij mijn nieuwe jas hieronder.

Mooie tekening van Ravin!

Ons fijne huis en de andere kat!

Mijn prachtige nieuwe jas!!!

Die Nox, die al zo snel zoveel woordjes leert! (en daarbij kwijlt)

Hoe was jouw week?

Bij Anki kun je nog meer zegeningen zien.

Zooo Fijn!

2012-01-10T22:19:00.000+01:00

Gelukkig met de steun van mijn lieve familie en vrienden.

Met de goede en lieve zorgen van mijn schatje, zonder wie ik er niet meer zou zijn.

Of had ik dat allemaal al gezegd?

Ruim 5 jaar geleden op vakantie. Nog steeds verliefd. Juist extra!

Blessings

2012-01-08T21:14:00.000+01:00

Deze week werd ik blij van:

Lieve Nox in badje

Beetje laat, maar oh zo schattig. Kerstnoxje. Ik moet er steeds weer om lachen.

Broertjes houden tussen het gekibbel door, erg veel van elkaar.

Nog steeds gaat Nox overal in zitten.

De prachtige polder, waar ik me erg thuis voel. Blij er weer te zijn!

Ravin wordt zo snel groot!

De collage die weer aan de keukenmuur hangt. Fijn!

Weer eens terugblikken op 'vroeger'. Wat waren we jong!

Waar werd jij blij van?
Bij Anki kun je de andere tellers van blessings zien!

Wat een helden!!!! Such Heroes!!!

2012-01-05T13:09:00.000+01:00

Ping, ping, ping...
Even doe ik mijn ogen open. En weer dicht.
Mevrouw Groeneveld!!! Weet u waar u bent?
"Nee"
U bent in het sint jansdal ziekenhuis in Harderwijk.
"Oh!" En ik val weer in slaap!

Mevrouw Groeneveld!!! Beweeg ik iets???
Pfff, ik voel me zo moe. Even kijken. Een arts staat met zijn handen opzij, een stukje van zijn hoofd af en beweegt een vinger. "Ja, je vinger."
Dat vind ik wel weer genoeg en ik val weer in slaap.

Dan hoor ik: "Froukje, wakker worden!!!" Het is Jorg!!! Ik ben zooo blij om hem te zien. Een kus.
Ik snap er helemaal niets van. Waarom lig ik in het ziekenhuis? Dan merk ik dat er allerlei buisjes aan mij vast zitten. Een klemmetje op mijn teen, een apparaat dat naast me staat te "PingPingEn" en plakkertjes op mijn romp.
Mevrouw Groeneveld, weet u waar u bent? "Ja, in het ziekenhuis"
Waarom praat ik zo hees en langzaam?
Ik ben moe en doe mijn ogen weer dicht.

Mevrouw Groeneveld, beweeg ik iets? Tsss, alweer? "Ja, je vinger."
Wat is uw geboortedatum?
Dit is een onderonsje van Jorg en mij. Bij het invullen van een formulier op de laptop ben ik eens vergeten mijn geboortedatum erbij te zetten. Had het net verzonden en ik roep uit: "Ik ben mijn geboortedatum vergeten!" Zegt Jorg: " 1 augustus 1977" Ik heb krom gelegen van het lachen, terwijl hij niet begreep wat er zo grappig was. Toen ik weer normaal kon praten, heb ik het hem uitgelegd en toen hebben we met zijn tweeën nog over de grond gerold van het lachen.
Om de vraag van de arts kon ik dus ook alleen maar heel hard lachen!

Jorg laat een collage zien met foto's erop. "Wat mooi" Huh? Zijn dat onze kinderen, zijn wij dat? Jorg laat me aan een blik met koffiebonen ruiken. "Ja, lekker! Illy???? Hoe komen die nou hier?"
Oh, wat praat ik toch gek! En alles is zo vreemd!
"Wie was de DJ zaterdagavond?" vraagt Jorg. "Erick E." Ja, dat weet ik heus wel!

Jorg legt me uit dat ik zondagmiddag een dutje ging doen en dat hij over de babyfoon rare geluiden hoorde. Naar boven is gerend en mij aantrof op een manier die ik hier niet in detail zal beschrijven. Hij heeft mij op mijn zij gelegd en 112 gebeld. Daarna direct mijn ouders om meteen naar ons huis te komen. Zijn ouders om de situatie uit te leggen, zij zouden er ook aankomen. De ambulance was er heel snel en zij hebben mij direct aan zuurstof gelegd, infusen aangelegd, enz. Jorg heeft met Anki gebeld en zij is direct in haar auto gestapt en heeft de anderhalf uur rijden voor lief genomen. Inmiddels werd ik naar buiten gereden, naar de ambulance. Mijn ouders kwamen net aangereden en konden bij de kinderen blijven. Jorg ging mee in de ambulance, die met 140 over de dijk scheurde. De auto's gingen allemaal heel netjes langzaam rijden en in de berm, zodat de ambulance over de middenstreep door kon rijden. Even nadat ik binnen was in het ziekenhuis was mijn grote zus er ook bij op de spoedeisende hulp. Op twitter heeft Jorg geschreven dat ik in het ziekenhuis was en lieve vriendin Rooz was er nog vóór ik op de IC lag om mijn voeten warm te wrijven.

In het ziekenhuis was Anki er om Jorg bij te staan, hoop te houden, praktisch mee te denken en vragen te stellen aan de artsen. Onze beide ouders en mijn zus hebben thuis, met de kinderen in het huishouden heel erg meegeholpen en mee gedacht. En zij zijn ook op zondagmiddag en -avond op bezoek geweest.

Wat een helden!!!

Maandag raakte ik in een coma. Ik lag niet stil, wilde steeds alle buisjes uit mijn armen trekken en daarom werd ik vastgebonden aan mijn bed. Soms had ik mijn ogen open, maar ik zag niks. Ik mompelde/fluisterde: "Ga weg, ga weg." Ik had koorts, omdat ik veel troep in mijn longen had en een longontsteking had. De maandag verliep met veel bezoek van mijn naasten. De hoop van de artsen werd minder en maandagavond zag het er niet goed uit. De kans op hersenbeschadiging als ik wakker zou worden was heel groot. Als ik nog wakker zou worden!

Dit was wel even genoeg informatie. Slaap.

"Frouk!!!" Dat is mijn vader! En mijn moeder! Ik voel me iets helderder en ik zie de bezorgdheid en angst. Maar ook de blijdschap! Zij komen mij even aanschouwen, een kus geven en gaan dan weer.
Jorg is er ook nog steeds bij. Hij geeft mij een mobiele telefoon. Een hele mooie, grote, platte, met een mooi wit met roze hoesje. "Mooi!!!" Ik weet niet wat ik ermee moet, dus geef ik het weer terug.
"Dat is jouw telefoon schat!"
"Oh. Dat weet ik niet meer. Ik hoef hem niet!"
"Mis je de kinderen?"
"Hmmm. Nee.... Gek he? Ik weet dat ik twee kinderen heb, maar ik mis ze niet..."

Jorg ziet er blij, maar ook heel erg moe en gebroken uit. Die gebroken en aangedane blik in de ogen van mijn naasten doen mij beseffen hoe ernstig de situatie eigenlijk was. Dinsdagavond mag ik naar de verpleegafdeling, want mijn functies zijn stabiel. Dinsdagnacht zie ik de collage op de kamer, met Jorg, Ravin en Nox en ik mis ze! Woensdagochtend ga ik lekker even (zittend) douchen en veel herinneringen komen terug, vooral het gevoel dat bij die herinneringen hoort. Ik krijg bezoek van lieve vrienden en familie. Donderdagochtend mag ik alweer naar huis toe! Hoera!

Steeds meer besef ik wat voor netwerk aan familie en vrienden op gang is gekomen. Via de post, telefoon, twitter, blogs, facebook, zijn zoveel lieve reacties gekomen. Ook van mijn lieve collega's van het welzijnswerk en beide gemeentes waar ik voor werk. Hartverwarmend.

En nu? Nu nog wat last van verharde aders van de infusen, de wonden op mijn handen genezen goed. Mijn hoofd laat nog wel te wensen over, maar ik heb goede hoop dat ik weer volledig zal herstellen.

Met zoveel helden om ons heen, kan dat haast niet anders!!!
Dank jullie wel!!!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ping, ping, ping ...I just open my eyes. And close them again.Ms. Groeneveld! Do you know where you are?"No."You are in the St. Jansdal hospital in Harderwijk."Oh!" And I fall asleep again!

Ms. Groeneveld! Do I move anything??Pfff, I feel so tired. Let's see. A doctor stands aside with his hands, next to his head and is moving a finger. "Yes, your finger."I think that's enough and I fall asleep again.

Then I hear: "Froukje, wake up!" It's Jorg! I am sooo glad to see him. A kiss.I'm confused. Why I'm in the hospital? I notice all kinds of tubes attached to me. A clip on my toe, a device that stands beside me "ping ping" and patches on my torso.Ms. Groeneveld, do you know where you are? "Yes, in the hospital"Why am I so hoarse and slow?I'm tired and close my eyes again.

Ms. Groeneveld, do I move anything? Tsss, again? "Yes, your finger."What is your birthdate?This is a clique of Jorg and me. When filling out a form on the laptop I have forgotten to put my birthday there. Had just sent it and I cried out: "I have forgotten my birthday!" Jorg says: "August 1, 1977" I laughed my lungs out, while he did not understand what was so funny. When I normally could talk, I explained to him and then we were rolling on the floor with laughter.
The question of the doctor I could also just answer laughing loudly!

Jorg shows a collage with pictures on it. "How beautiful" Huh? Are these our childresn? Is that us? Jorg lets me smell a can of coffee beans. "Yes, nice! Illy?? How did it get here?"Oh, I'm speaking strange! And everything is so weird!"Who was the DJ Saturday night?" asked Jorg. "Erick E" Yes, I know perfectly well!

Jorg explains to me that I was going to do a nap Sunday afternoon and that he heard strange noises on the baby monitor. Up he ran and found me in a way that I will not describe in detail. He put me on my side and called the emergency number. Then my parents to drive directly to our home. His parents to explain the situation, they would also drive to our house. The ambulance was very quick and they put me right on oxygen, infusions, etc. Jorg has called Anki and she immediately stepped into her car and has a one and a half hour drive taken for granted. Meanwhile, I was wheeled out, to the ambulance. My parents had just arrived and could stay with the children. Jorg was in the ambulance, with 140 km/h on the dike racing. The cars were all very nice and slowly driving on the shoulder, so the ambulance could drive through the center line. Just after I was inside the hospital was my big sister is also in the emergency department. Jorg on twitter has written that I was in hospital and dear friend Rooz was there before I was in ICU rubbing my feet warm .

Anki in the hospital was there to assist Jorg, keeping hope, practical in thinking and asking questions to doctors. Both our parents and my sister are at home with the children in the household really helped them. And they are also on visiting often.

Such hero's!

Monday I was in a coma. I was moving a lot, would have all the tubes pull out my arms so I was tied to my bed. Sometimes I open my eyes, but I saw nothing. I mumbled / whispered: "Go away, go away." I had a fever, because I had a lot of dirt in my lungs and had pneumonia. Monday I had many visits of my loved ones. The hope of the doctors was less and not Monday evening, it didn't look good. The risk of brain damage when I woke up was huge. If I would even wake up!

This was just enough information. Sleep.

"Frouk!" That's my dad! And my mother! I feel a little clearer and I see the anxiety and fear. But also the joy! They are just watching me, a kiss and then go.Jorg is still there. He gives me a cell phone. A beautiful, large, flat, with a beautiful white with pink cover. "Beautiful!" I do not know what to do with it, so I give it back."That is your phone honey!""Oh. I don't knwow. I do not need it!""Do you miss the kids?""Hmmm. .... No, crazy huh? I know I have two kids, but I do not miss them ..."

Jorg looks happy but also very tired and broken. Affected and that broken look in the eyes of my loved ones make me realize how serious the situation really was.Tuesday night should I go to the infirmary because my features are stable. Tuesday night I see the collage in the room, with Jorg, Ravin and Nox and I miss them! Wednesday morning I take a (seated) shower and lots of memories come back, especially the feeling that belong to those memories. I get visits from dear friends and family. Thursday morning I can go home again! Hooray!

More and more I realize what kind of network of family and friends we have. By mail, phone, twitter, blogs, facebook, the comments were so many and sweet. Also of my dear colleagues from social work and two counties where I work. Heartwarming.

And now? Still some problems with hardened arteries of the infusions, the wounds on my hands heal properly. My head still leaves much to be desired, but I am hopeful that I'll fully recover.

With so many heroes around us, it can hardly be otherwise!Thank you!

Blessings

2012-01-01T21:38:00.001+01:00

*Prachtige, geurende, uitbundige bloemen*

*Onvoorwaardelijke steun aan Jorg in de zorg om mij*

*Steun in de opvang van de kinderen*

*Hulp in huishoudelijke taken voor Jorg*

*Positieve gedachten, kaarsjes en gebeden*

*Er zijn*

Dank je wel!

*Beautiful, scenting flowers*

*Unconditional support for Jorg, caring for me*

*Support in the care for the children*

*Helping Jorg with the household*

*Positive thought, candles and prayers*

*Being there*

Thank you!

Geluk! Happiness!

2011-12-29T22:03:00.000+01:00

Na mijn ziekenhuisverblijf, gaat het herstel thuis langzaam, maar goed. Ik kan typen, twitteren, breien, twee gesprekken tegelijk voeren, weer op hakken lopen :D! De heftigheid van een vijf jarige en anderhalf jarige dreumes, zijn nog wat teveel... Maar verder weet ik alles weer! Bemoei me weer met van alles ;) en het leukste van al: In mijn coma zei mijn lieve vriendje dat hij met me zou trouwen als ik wakker zou worden. We hebben een samenlevingscontract en het zit goed. Toch hou ik van een feestje, van rituelen. Uiteindelijk zouden we het leven ook veel meer moeten vieren. Daar denk je pas over als het bijna voorbij was. Wij genieten!

After my staying in hospital, my recovery at home is slow, but well. I can type, tweet, knit, follow two conversations, walk on high heels again :D! The 'violence' of a five year old and a one and a half year old toddler, is a bit too much still... For the rest I know everything again! Interfere with al kinds of things ;) and the nicest part of all: In my coma, my sweet boyfriend told me he would marrie me, when I would wake up. We have a cohabitation contract and everything's oké! Still I like a party, rituals. Actually we should celebrate life much more. It's something you think about, when it almost ended. We're enjoying!

Handen... Hands....

2011-12-28T20:10:00.002+01:00

Op zondagmiddag, 18 december werd ik opgenomen. Ze hebben iets met infusen op mijn handen gedaan en ik was erg wild in mijn coma. Blijkbaar heb ik zoveel bewogen, dat er een soort brandwonden zijn ontstaan.... Niemand kan het echt verklaren. Het is wel ontstoken en daarom krijg ik nog een week antibiotica. Het is vervelend, maar gaat vast goed over. Als dat het enige is dat ik over hou aan mijn coma, dan teken ik ervoor! Ik heb het leven opnieuw geschonken gekregen. Zo voelt het echt! Ik ben zo blij!

On Sundayafternoon, December 18th, I got to hospital. They have done a thing with infusions on my hands and I was very wild in my coma. Apparantly I moved so much, that there got a sort of burns on my hands. Nobody can really explain where it comes from. It is inflammed and that's the reason for another week of antibiotics. It's really annoying, but it will pass. If this is the only thing that's left over from my coma, than I'm signing for it!I was given live again. That's how it really feels! I'm so happy!

Op het randje!!!! On the edge!!!!

2011-12-24T18:07:00.000+01:00

Zaterdagavond gingen we stappen. Heerlijk naar de kelder, Erick E! Erg leuk. Ik dronk veel water en weinig suikers of zouten. Blijkbaar heb ik al mijn zout weggespoeld. Die nacht heb ik veel overgegeven en de zondagmiddag ben ik een dutje gaan doen. In mijn slaap ben ik in mijn braaksel gestikt. Gelukkig had Jorg de babyfoon aan en hoorde hij me stikken. Hij heeft snel 112 gebeld en ik ben zondagmiddag opgenomenen. Ik raakte in comateuze toestand, mijn longen waren vervuild en de neuroloog zag het maandagavond niet meer zitten. Heel waarschijnlijk zou ik hersenbeschadiging hebben. Dinsdagagochtend werd ik wakker. Ik praatte erg langzaam, kon en kan prikkels nog slecht verdragen. Vandaag ben ik naar de buurtsuper gelopen en dat ging goed. Achteraf ben ik verdrietig om het risico dat ik blijkbaar heb gelopen en het verdriet dat ik mijn dierbaren heb gegeven. Onbewust, maar toch! Het is hartverwarmend hoe mensen meeleefden en Jorg hebben geholpen. Zo leren we onze echte vrienden kennen. Zo bijzonder! Vooralsnog heb ik suizen in mijn oren, kan ik me niet zo goed concentreren en ik heb nare plekken op mijn handen van prikjes of plakkertjes. We hopen dat dit allemaal overgaat, dat mijn hoofd weer scherper wordt. Voorlopig nog even rustig aan! In ieder geval bedankt voor de steun, vooral de steun aan Jorg! Die heeft het ook zo zwaar gehad!

Saterdayevening I went out with my boyfriend and two dear new friends.Erick E. in The Cellar in Amersfoort.It was fun! I drank a lot of water en appearently I flushed away al my shugar and salt. Saterday on Sunday night, I was very sick and Sundayafternoon the 18th of December, I went to bed for a nap. During my sleep, I got nouxious again and vomited in my sleep. I was chocking. Luckely my boyfriend had the babyfoon on and he heard me. Called the emergency number and an ambulance picked me up. My lungs were dirty and I was in shock. On Monday the docters thought I would have braindamage. I was in a coma and it apeared that I would stay way.On Tuesday morning I woke up. Thursday I went home and I have been outside a few times this week. It's still heavy for me to get a lot of business around. With two children, it's pretty busy already, but I enjoy every minute at the moment. The chance that I ever would by typing in English, was so very small.There are some small complaints, buzzing in my ears, wounds on my hands, but all the same, I could have been dead. When I think about it, I'm so sorry to have had this risk. Subcontious, but still... I'm so happy for all the support for my boyfriend from bloggers, twitter and facebook... He had such a heavy week! I'm the happiest person on the planet right now! Thanks a lot!

Van 2 walletjes eten... I eat cake for two...

2011-12-15T22:45:00.001+01:00

Ik eet van 2 walletjes.

Ik mag genieten van de wereld van kindjes, school, huishouden, lekker thuis aanrommelen. Heerlijk! Eén dag ben ik doordeweeks thuis en daar geniet ik met volle teugen van.

Werken doe ik ook met heel veel plezier. Welzijnswerk is mij op het lijf geschreven. Het wegnemen van drempels voor mensen die niet vanzelfsprekend mee kunnen doen met de samenleving of die het zwaar hebben.

Boven mijn hoofd, op het vastgekitte dienblaadje aan de muur, staat het boek: Verwende prinsesjes van Elma Drayer. Ik ben erin begonnen... heb het niet verder gelezen (gun mezelf de rust niet), maar ik snap denk ik de essentie.
Moderne vrouwen hebben het voorrecht om van 2 walletjes te kunnen eten. Geregeld voel ik mij een ontaarde moeder, als ik weer een snelle maaltijd voor de jongens op tafel zet, de halve Veluwe oversjees, om kinderen weg te brengen, te werken en de kids weer op te halen. Het is soms ook best even bikkelen, maar de combinatie van beiden is goud! Door die combinatie geniet ik meer van het leven.

Hoe vind jij de combinatie van zorg voor kinderen en werk?

I eat cake for two.

I can enjoy the world of small kids, school, housekeeping, at home doing my thing. One day in the week, I'm home and I enjoy that to the fullest.

Working is something that I do with much fun. Welfare fits me well. Removing barriers for people who can not participate easily, who have a heavy life.

Above my head, on the tray that's glued to the wall, is the book: Spoiled Prinsesses of the Dutch writer Elma Drayer. I started reading...didn't read on (don't give myself the peace of mind), but I get the conclusion I think.
Modern women have the privilege to eat cake for two! Very often I feel myself a degenerated mother, when I put a fast meal on the table for the boys, drive over half the Veluwe, to take the kids away, to work and pick the kids up again. Sometimes it may be difficult, but the combination of both sides is gold! Through that combination, I enjoy my life more.

What do you think of the combination of care for children and work?

Blessed in the morning, blessed....

2011-12-13T14:46:00.003+01:00

Wat geniet ik van:

Mijn armen om Nox heen, die innig knuffelend met zijn beer en vosje bij mij op schoot zit. Nox die vrolijk alle kippen op de kinderboerderij met zijn "Allo" groet. En op weg naar huis in de auto in slaap valt...

Ravin die honderduit vertelt dat je met kerst een kerstdiner moet. Dat je dan heel netjes aangekleed moet zijn. Dat je dan dingen eet, die je anders niet eet. Hij wil dan wortels met banaan eten. Elke dag wil hij dan groenten en fruit eten. Ravin doet alle lichten uit en wil alle kerstlampjes aan. Zo gezellig!

Samen met de jongens Scrooged kijken met Mickey Mouse en Dagobert Duck in de hoofdrol. Aan beide kanten een lief jongetje tegen me aan.

De rust die is wedergekeerd. De gezelligheid die overheerst. Samen met mijn grote liefde genieten we van de kinderen en van elkaar.

Waar werd jij blij van?
Bij Anki kun je de zegeningen van anderen zien.

Paulo Coelho

2011-11-30T21:50:00.001+01:00

Het is december.
Tijd voor een nieuw citaat van Paulo Coelho. Die van de maand december sprak met niet zo aan.
Daarom maar een losse...

Een strijder van het licht danst met zijn kameraden,

maar geeft de verantwoordelijkheid

voor zijn passen nooit over aan een ander

- DE STRIJDERS VAN HET LICHT -

Tja, die strijders he? Dat klinkt zo bombastisch...

Dit citaat spreekt me aan, omdat mijn 'kameraden' mijn vertrouwen heel erg hebben beschaamd. In het verleden dan. Nooit zal ik deze mensen weer vertrouwen of toelaten in mijn leven.
Ik heb wel naar mezelf leren kijken en neem nu zelf verantwoordelijkheid over mijn passen. Dit is een veel sterker uitgangspunt.

Een strijder ben ik niet. Wil ik ook niet zijn. Een danser wel! Eentje die zelf haar richting en danspartners kiest.