Groene Gedachten

Veldkers: een gezond en lekker onkruid

2012-02-09T17:42:00.000Z

Dit onkruidje, Veldkers (Cardamine hirsuta), zie je op het moment veel. Het heeft de speciale eigenschap om te gaan ontkiemen als het kouder wordt en te groeien in de winter! Dat is mooi, want het is ook een eetbaar plantje. En op het moment groeit er niet zoveel eetbaars. Als een telg van de kruisbloemen-familie (net als tuinkers, pinksterbloemen en alle soorten kolen) heeft het een mild peperige smaak, net lekker! Het is een van de allereerste wilde planten die je in het voorjaar kunt eten. Gewoon uit de grond tillen, wassen, worteltjes eraf snijden en door de salade. Gezond is het ook nog: vers uit de tuin en vol vitamine C!

Tinctuur maken: zo doe je dat

2012-02-07T18:07:00.000Z

Rondom Kerst vertelde ik in dit bericht hoe ik wortels opgroef en schoonmaakte om er tinctuur van te maken. Een tinctuur is een uittreksel van een kruid in alcohol. In dit geval heb ik de wortel van Moerasspirea kleingesneden en in een schone jampot gedaan. Toen heb ik er wodka bijgedaan. In Nederland zou ik graanjenever hebben gebruikt, hier heet dat zelfde product wodka! Ik heb er zoveel bijgedaan, dat de wortelstukjes genoeg ruimte hebben om te 'zwemmen' en goed onder staan. Want alles wat boven de alcohol uitkomt, kan gaan schimmelen.

Nadat de tinctuur bijna anderhalve maand in de kast heeft gestaan, zeef ik hem uit. Ik gebruik een glazen maatbeker, zodat ik kan zien hoeveel tinctuur er na het zeven uitkomt. Verder een zeef en een schoon stuk oud laken. De procedure is heel eenvoudig: ik keer de pot om boven de zeef en de tinctuur loopt de maatbeker in!

Zoals je kunt zien is de tinctuur prachtig helder en diep rood van kleur. Ik probeer zoveel mogelijk de alcohol uit de doek met kruiden te persen. Er schijnt zoiets te bestaan als een tinctuurpers, maar die heb ik (nog) niet.
De tinctuur doe ik daarna in een schone pot met etiket en berg ik weer op in de kast, uit het licht.

Moerasspirea (Filipendula ulmaria) groeit op vochtige plekken. De creme-witte bloemen zien er vrij luchtig uit en verspreiden een zoete lucht. Insecten zijn er gek op! De wortels laten een heel ander beeld zien: ze vormen een taaie mat, waar je bijna niet in komt met je spade!
Net als Wilg bevat Moerasspirea salicylate zouten. Deze werken pijnstillend en ontsteking remmend. In de 19e eeuw is hieruit het acetylsalicylzuur ontwikkeld, dat aspirine werd genoemd, naar de oude Latijnse naam van Moerasspirea, Spiraea. Aspirine werkt prima, zoals we weten, maar kan maagproblemen geven. Dat is bij Moerasspirea niet het geval. Daar zitten namelijk ook stoffen in die verzachtend werken op het maagslijmvlies en zelf goed helpen tegen brandend maagzuur. Het verlicht niet alleen pijn, maar heeft nog een bonus: het helpt het lichaam urinezuur en oxaalzuur kwijt te raken. Daarom wordt het ingezet bij gewrichtspijnen die te maken hebben met verzuring, zoals reumatische aandoeningen en jicht.

In dit geval gebruikte ik dus de wortel voor tinctuur. In de zomer zal ik ook tinctuur van de bloemen maken en beide samenvoegen. Je kunt ook thee zetten met de (gedroogde of verse) bloemen. De smaak is vrij sterk, dus doe er niet teveel van in een mengsel.

Deken van restjes sokkenwol groeit

2012-01-30T17:11:00.000Z

Ik werk met veel plezier aan mijn sokkenwol deken. Ik ben al met het 51ste vierkantje bezig! Er zijn nu twee blokken van 25 vierkantjes, die ik dan later aan elkaar zet. Leuk is, dat ik van allerlei kanten wol heb ontvangen, in allerlei kleuren. En bolletjes waar ik veel van heb, stuurde ik door naar anderen via Random Acts of Kindness op breicommunity Ravelry. Ik vind het een geweldige manier om restjes sokkenwol op te maken!

Samen breien

2012-01-27T10:58:00.000Z

Zelf heb ik nog op de basisschool leren breien. De meisjes gingen twee keer per week naar de handwerkjuf, de jongens deden handenarbeid. Zo heb ik leren breien, haken, borduren, macramé-en en werken met de naaimachine. Hoewel ik het toen niet altijd leuk vond, ben ik nu blij met die praktische basis.

Hier in de community zien mensen mij vaak breien tijdens bijeenkomsten en vergaderingen. Ik heb meestal voor dit doel sokken op de pennen staan en heb die inmiddels al zo vaak gemaakt dat ik ze kan breien en intussen mijn aandacht volledig bij de bijeenkomst kan houden. Grappig, dat mensen denken dat met vijf pennen breien zó ingewikkeld is; voor mij is het een no-brainer!

Steeds vaker kwamen mensen naar me toe met de vraag of ik ze kan leren breien en haken. Dat doe ik nu en het is heel gezellig! Op een of andere manier schept het een band om samen iets te doen of te maken. Kopje thee erbij, beetje kletsen, beetje lachen... en ondertussen iets unieks maken.

Zomaar vriendelijk: Random Acts of Kindness

2012-01-07T17:15:00.000Z

Ik heb vorige week het verschijnsel Random Acts of Kindness ontdekt op een brei-community, Ravelry en ik ben er diep van onder de indruk. Het idee: er is een forum waarop mensen hun wensen zetten. Dat kan van alles zijn: een kaartje, bemoedigende woorden, of een materiële wens. En wie daar zin in heeft, vervult je wens!

Ik moest wel even moed verzamelen om mijn wens op het forum te zetten: sokkengaren voor mijn restjesdeken. Het voelde wat vreemd om zomaar om te vragen zonder iets terug te geven! Zo zijn we niet opgevoed :)! Toen ik rond ging kijken naar de wensen van anderen, begon ik te reageren: een kaartje gestuurd, wol die ik over had opgestuurd. Ik werd er helemaal blij van. Het is bijzonder om te doen en te merken dat er zo veel lieve mensen bestaan. En zo simpel om iemand iets te geven zonder bijbedoeling.

Vanmorgen was er een pakje bij de post en kijk eens wat ik kreeg! Dank je, Kate, you made my day.

Een deken (of sjaal...) van restjes sokkenwol

2012-01-03T17:06:00.000Z

Dit is niet een goede foto; het is vandaag zo donker geweest dat er gewoon niet genoeg licht was om te fotograferen! Toch wil ik laten zien wat ik aan het maken ben: een deken (of, als dat te ambitieus is, een sjaal) van restjes sokkenwol. Het patroon vind je hier. Ik heb veel restjes, maar lang niet genoeg! Dussss, als je sokkenwol kwijt wilt, laat het me weten!

Gelukkig Nieuwjaar!

2012-01-01T17:27:00.004Z

Dat we de schoonheid om ons heen en in onszelf mogen zien

Verven met korstmossen

2012-01-01T10:43:00.001Z

Sinds ik heb ontdekt dat je goed wol kunt verven met korstmossen, zie ik ze overal in de tuin. Ze vallen gewoon van de bomen af! Je ziet hier heel veel korstmossen aan de bomen, omdat de lucht zo zuiver is. Eerst dacht ik dat je hier vooral twee soorten had, maar nu ik eens goed heb gekeken lijken het er meer te zijn. Ik heb ze verzameld en nu staan ze te pruttelen in een pannetje. Ik laat ze minstens een uur op staan. Er verspreidt zich inmiddels een interessante geur door de kamer...

Straks, als het is afgekoeld, zeef ik de korstmossen eruit en voeg ik de wol toe. Dan warm ik de hele boel weer op en laat het opnieuw een uurtje pruttelen. En dan laat ik het een hele nacht afkoelen. Ik kan bijna niet wachten op het resultaat!

Wol verven met henna

2011-12-27T13:57:00.001Z

Ik heb gisteren wol geverfd met henna. In de winkel kocht ik een pakje mahonie-kleurige henna. Ik heb 30 gram van het poeder aangemaakt met kokend water tot een papje en heb toen al roerend koud water toegevoegd. Toen 60 gram wol erbij, die ruim een uur heel zachtjes heeft geprutteld. Ik heb geen beitsmiddel gebruikt.

Ik ben wel blij met het resultaat; tot nu toe had ik vooral veel geeltinten met het verven, en deze is meer oranje-achtig. Op de foto lijkt de wol geler dan hij is. Trouwens, zo ziet onze douche er regelmatig uit!

Creative space: making a bag from my handspun

2011-12-26T12:59:00.001Z

Just got into a creative space! (You should see my room now)

I've been learning how to spin at a spinning circle in Nairn and I'm enjoying it immensely. Now Patsy, our leading spinster, started off a competition. We all got some fleece (from the Welsh Lleyn sheep) and the idea is to make a bag. Now competitions scare the lot out of me AND I'm just a beginning spinster, so I decided I'll have to impress with something else then my spinning skills :) I have been experimenting dyeing with plants and am crocheting these bit together. I hope they will form a bag someday. The pattern I use is from attic24

The yellow is a second bath with onion skins and the brown is a lichen: Lungwort (Lobaria pulmonaria).

By the way: I switch to English. A bilingual blog is just too much fuss and most Dutch people read English quite well. Maybe I'll change the name of the blog too... Any suggestions?

Maak je eigen medicijn

2011-12-25T20:07:00.000Z

Na een radiostilte sinds maart besloot ik weer eens naar de statistieken van mijn blog te kijken: meer pageviews dan ooit! Reden te meer om weer eens iets te schrijven en te laten zien.

Vanmiddag heb ik tincturen gemaakt van wat er op dit moment in de tuin te vinden is. Dat zijn voornamelijk wortels en schorsen. Ik vond wortels van paardenbloem, moerasspirea en vrouwenmantel en schors van wilg en berberis. De procedure is erg eenvoudig. De schors haal ik van de tak af met een scherp mes. De wortels graaf ik op en was ik. Daarna snijd ik ze fijn en doe ze allemaal apart in een jampotje. Vervolgens giet ik er voldoende wodka op om ze onder te laten staan. De eerste week schud ik ze dagelijks, daarna gaan ze in de kast en blijven ze een paar weken staan. (in Nederland gebruikte ik graanjenever, hier heet dat wodka!) Vervolgens zeef ik ze uit en zijn ze klaar voor gebruik. Hoe en wat? Dat laat ik binnenkort zien!

'Mijn' kruidentuin!

2011-03-23T22:11:00.003Z

Ook hier in Schotland wordt het voorzichtig voorjaar. Ik ben begonnen in de kruidentuin te werken en zoals je kunt zien heb ik in delen gewerkt en in andere nog niet. In ben vooral de zanderige grond aan het voeden met compost. In het midden staat een laurierboom met echte laurierblaadjes en vanmorgen ontdekte ik dat er een duivenpaar in broedt!

De lente komt eraan!

2011-02-12T20:00:00.006Z

Nu ik dagelijks in de tuin werk, let ik nog meer op tekenen van lente. Vorige week waren er opeens sneeuwklokjes en begin deze week zag ik winteraconietjes, alsof ze vanuit het niets gekomen zijn. Ook aan het licht kan ik merken dat de lente er langzaam maar zeker aan komt. We kunnen nu weer tot vijf uur werken, waar we in December echt om vier uur op moesten houden, omdat je niet meer zag wat je aan het doen was. Inmiddels hebben we hier begin februari Imbolc gevierd: het Keltische feest van de godin Bridget, van de terugkeer van het licht en van vruchtbaarheid. Er zijn Bridgetkruizen gemaakt van grasbiezen (zie foto) en kampvuren gestookt.

Ook is het hier nu de tijd van de spring cleaning. Eerst is Cluny Kitchen helemaal op zijn kop gezet: alles eruit, tot en met de kasten en de fornuizen en dan een week lang poetsen en schrobben. Afgelopen week was Park Kitchen aan de beurt en binnenkort gaan alle kamers in Cluny eraan geloven. Wij zullen ook voor enkele dagen uit onze kamer moeten. In de tuin hebben we de kas helemaal leeggehaald en ontsmet. Het is een prachtig en nuttig iets, maar ik zal blij zijn als alles weer normaal is...

Iona: magisch eiland

2011-01-25T21:06:00.004Z

Afgelopen week had ik het voorrecht om een week op Iona te verblijven: een klein eiland aan de westkust, gelegen naast Mull. Het laatste deel van de weg erheen ging over éénbaanswegen, iets dat voor mij als Nederlander bijna niet te vatten is.
Iona is een bijzonder eiland: het is een pelgrimsplek en er liggen oude Schotse koningen begraven. Echt magisch is, dat het gesteente er veel ouder is dan dat van het land eromheen. Daarom gaat het verhaal dat Iona het laatste overblijfsel is van Atlantis!

De Abbey staat midden tussen de schapen, vlak aan zee:

Ik verbleef een week in het retreat-huis van de Findhorn Foundation, Traigh Ban. Een heerlijk, comfortabel en huis, met een sanctuary, ofwel een plek waar je kunt mediteren en een heerlijke keuken. Met een Rayburn, een op kolen gestookt fornuis :)
Hieronder nog twee sfeerplaatjes, van de westpunt van het eiland en één genomen op de terugweg, vanaf de ferry. Schotland is práchtig en we voelen ons bevoorrecht dat we hier nu wonen.

Boutique met gratis spullen

2011-01-09T16:37:00.002Z

Hier in Findhorn moeten we het doen met de bagage die we mee konden nemen tijdens de reis, plus twee dozen die we op hebben laten sturen. Vooral wat kleding betreft is dat wel wat mager: ik begin nu al genoeg te krijgen van de drie broeken en vier truien die ik bij me heb. Bovendien slijt alles behoorlijk snel in de tuin, vooral de manchetten van mijn truien.

Gelukkig bestaat hier de Boutique. Dat is kort gezegd een plek waar mensen dingen heen brengen die ze niet meer nodig hebben en waar je zonder te betalen iets uit kan halen. Er is één Boutique in Cluny en een gewone en een baby-Boutique in The Park. Ik heb al een mooi zacht cashmier vest gescoord, een sjaal en een muts van wol om uit te halen en iets nieuws van te breien en diverse handdoeken voor de tuin waar ik werk. Die worden gebruikt om gereedschap meer schoon te maken en in te vetten.

Grappig is dat ik al een paar keer precies tegenkwam wat ik nodig had. Zo hadden Hugo en ik het erover dat we het zo jammer vonden dat we onze kleine waterkoker niet hadden meegenomen. Twee dagen later vond ik er één in de Boutique. Nu kunnen we op onze eigen kamer thee zetten, bijvoorbeeld ’s ochtends vroeg, voordat het ontbijt klaarstaat. Het zijn dingen waar je wel zonder kunt, maar die het leven toch een stukje aangenamer maken. En als onze eigen spullen komen, dan zet ik het apparaatje gewoon weer in de Boutique.

Week 1: de inspiratie begint te kriebelen

2010-12-24T17:33:00.002Z

Allereerst wens ik jullie allemaal een vrolijk kerstfeest en een gezond en vervullend nieuw jaar! Het licht keert nu terug, een bijzonder moment van het jaar.

Vorige week om deze tijd (het is nu een uur of vier) zaten we met een mengeling van zenuwen en opwinding te wachten tot ons vliegtuig zou vertrekken vanaf vliegveld Eelde. En nu beginnen we hier al helemaal onze draai te vinden! Natuurlijk waren we de afgelopen jaren ook al op deze plek tijdens de kerstvakantie, maar nu realiseren we ons dat we straks niet meer terug hoeven ☺. De eerste dagen waren we wel erg moe en ook wat onwennig. Hugo knapte ook nog niet erg op van zijn voorhoofdsholteontsteking. Maar nu voelen we ons veel meer uitgerust en beginnen we geïnspireerd te raken om dingen te gaan doen hier.

Hugo werkt in de keuken van Cluny Hill College, de plek waar we nu verblijven. Hij vindt het leuk om te kijken hoe alles werkt en vooral om met steeds weer nieuwe mensen samen te werken.

Ik werk in Park Garden, een tuin die zowel sier- als productietuin is. Al tijdens mijn eerste werkdag werd duidelijk, dat er vergaande plannen zijn om educatie te verzorgen rondom kruiden, het zelf maken van kruidenmiddelen en het maken van jam, pickles en dergelijke. Toen ze hoorden dat ik daar allemaal al ervaring in had, beschouwden ze het feit dat ik ‘ineens’ op was komen dagen als een soort wonder, haha. Ik werk de komende maand in die tuin en als we het van beide kanten zien zitten, probeer ik hier een plek als staf-in-opleiding te krijgen. Het lijkt me erg leuk om met mijn praktische tuin- en kruidenkennis aan de slag te gaan. Veel is er op het moment echter niet te tuinieren: het is ijskoud (min tien) en er ligt een dik pak sneeuw. Het werk beperkt zich tot sneeuwschuiven (word je lekker warm van), het afzagen van takken, die onder het gewicht van de sneeuw bezweken zijn en de pot wash: het met de hand afwassen, spoelen en door lavendelwater halen van duizenden plastic plantpotjes. De etherische lavendelolie wordt gebruikt omdat het bacteriën en schimmels doodt.

Verder hebben we met nog twee andere mensen vanmorgen vierstemmige Christmas Carols gezongen bij de brunch. Dat resulteerde erin dat we gaan proberen een klein koor hier op te richten om regelmatig te zingen.

Hugo is nu echt aan het opknappen en maakt mooie foto’s. Er is veel vraag naar kaarten met bloemen en afbeeldingen van deze plek en hij gaat onderzoeken of hij wat foto’s als kaart kan verkopen. Het fotografenbloed stroomt immers ook door zijn aderen! Er wat kleine verdiensten zijn ook welkom in dit dure land.

Wel, dat was het voor nu. Alle goeds van een zeer tevreden mens,

We zijn er!

2010-12-20T16:46:00.003Z

Half augustus namen we het besluit in de Findhorn Foundation te gaan wonen en nu, op 18 december 2010, zijn we er! Vandaag beleefden we hier onze eerste dag.

Vrijdag reisden we met groot gemak naar Schotland en pas later realiseerden we ons hoeveel geluk we daarmee hadden. Mensen die naar of van Amsterdam wilden reizen zaten uren tot dagen vast op luchthavens. Wij vlogen vanaf Eelde, waar op dat moment toevallig even géén sneeuw viel en kwamen zonder noemenswaardige vertraging aan op Aberdeen. Toevallig ging er vrij snel een lijnbus naar Forres, waar we zouden worden afgehaald, omdat we best veel bagage hadden: elk 20 kilo en onze fietsen (hey, we’re Dutch!).

Inmiddels beginnen we wat te wennen: ergens op vakantie zijn is heel anders dan ergens wonen! Gelukkig is het hier erg rustig, omdat er op het moment geen gasten zijn. Vanaf midden volgende week is het echter full house, met 110 mensen!

Vanochtend hoorde ik dat ik in Park Garden zal werken de komende vier weken. Ik kon er alleen niet heen, omdat de Findhorn bussen niet reden vanwege de overvloedige sneeuw. Daarom heb ik meegeholpen sneeuw te ruimen. Een karweitje dat waarschijnlijk de komende dagen nodig zal blijven!

Wat gaan we doen in Findhorn?

2010-11-23T10:26:00.002Z

De vraag die ons natuurlijk op het moment het meest wordt gesteld is wat we nou eigenlijk gaan doen in Findhorn, en waar we gaan wonen.

Waar slapen we?
Als we aankomen, gaan we naar Cluny Hill College, één van de twee lokaties van de Findhorn Foundation. Daar volgen we in ieder geval vier weken een programma, dat Living in Community Guest Programme (LCG) heet. We hebben samen een kamer in dit statige, voormalig Victoriaanse hotel met vele gangen en hoekjes, een prachtige Dining Room, een sauna die twee keer per week open is en grote badkamers met enorme, bijna antieke baden. Het hotel staat op een heuvel, ligt tegen een bos aan en kijkt uit over een golfbaan. Drie keer per dag wordt een vegetarische maaltijd geserveerd in de Dining Room. Op vrijdagavond is het feestdiner, waarvoor je je mooi aankleedt en kunt genieten van een stukje vis en een glaasje wijn.
Wat gaan we doen?
Vanaf maandag werken in één van de departments: er zijn twee keukens, drie tuinen, de dining room, twee plekken voor homecare en twee voor onderhoud. We hebben al eerder een maand dit programma gedaan en hebben gemerkt dat werken in deze gemeenschap een uitstekende manier is om kennis te maken met de manier van leven. Werken is belangrijk in Findhorn: niet alleen omdat het moet gebeuren ☺, maar ook omdat het gaat om handelen als je een andere manier van leven wereld neer wilt zetten. Het devies is Work is love in action, en op deze dienstbare manier werken is een heel andere ervaring dan de manier van werken die de meeste mensen hier in Nederland gewend zijn. Je probeert je meestal eenvoudige werk met aandacht en liefde te doen en bewijst zo ook jezelf een dienst.
Vrije tijd
Er wordt gewerkt van negen tot vijf, met een pauze van ruim een uur tussen de middag. Als LCG-er draaien we daarnaast mee in een aantal corvees: opruimen na het eten, op zaterdag het hotel klaarmaken voor een nieuwe groep gasten en soms op zondag de brunch klaarmaken. Maar vrije tijd is er voldoende, en het is dat ook echt vrije tijd: geen deadlines te halen of verantwoordelijkheden te dragen! Er is van alles te doen: er worden films gedraaid, muziek gemaakt, er zijn lezingen, je kunt naar de sauna of de hot tub, en er zijn altijd mensen in de buurt om een interessant gesprek mee te hebben.

En dan?
Wat we na LCG gaan doen, weten we nog niet. Waarschijnlijk gaan we een volgend programma doen in een reeks die uiteindelijk kunnen leiden tot een staffunctie daar. Of we zoeken een plek net buiten de community en gaan werk zoeken. Deel van het avontuur dat we aangaan is dat we vertrekken in vertrouwen en ter plekke kijken wat onze volgende stap zal zijn. En dat voelt heel spannend en heel vrij!

Wordt vervolgd…

Vijftien scharen en twaalf brillendozen

2010-11-11T14:31:00.002Z

Verrassende ontdekking na het uitruimen van rommellades: we bezitten vijftien scharen en twaalf brillenkokers! Het bewijs is bijgevoegd. In één van de brillendozen zat zelfs nog een verloren gewaande zonnebril. En de scharen: overal kwamen ze vandaan: handwerktassen, laatjes... Uiteindelijk raakte ik ze uit het oog en kocht dan weer een nieuwe bos van drie bij een groot Zweeds warenhuis. Je huis opruimen leert je dingen over jezelf...

Gewoon doorbreien

2010-11-01T09:28:00.004Z

Het breien gaat gelukkig allemaal gewoon door. Net deze fijne sokken voor mezelf afgemaakt. Ze heten primavera sokken en ik heb ze al vaker gemaakt. Ze sluiten namelijk goed aan, zijn net afwisselend genoeg om niet verveeld te raken, maar weer niet zo ingewikkeld dat je er geen gesprek meer bij kunt voeren. Precies goed dus.

Verder ben ik zogenaamde UFO's aan het afmaken: unfinished objects. Een sjaal in patentsteek behoeft alleen nog franje, een paar sokken is gestopt (jaja, kom daar nog maar eens om ;)). Nu nog een ingewikkelde muts in elkaar zetten...

Kort filmpje over ons vertrek naar Findhorn

2010-10-31T13:49:00.002Z

We worden zelfs geïnterviewd over ons vertrek naar Findhorn :)
Hier vind je het bericht met een filmpje, op Beijumnieuws, de blog met nieuws uit onze wijk. Met dank aan Johan Fehrmann.

Heel veel spullen de deur uit

2010-10-28T10:59:00.003+01:00

In verband met ons vertrek naar Schotland in december zijn we nu druk bezig uit te zoeken wat blijft en wat weggaat. En er gaat heel veel weg. Deze stapel staat in onze gang te wachten tot iemand met ons naar de tweedehands winkel rijdt: nu zou een auto wel handig zijn! Maar het is een goede manier om hulp te leren vragen. Elke week vertrekt er zo'n lading uit ons huis en het begint al wat leger te worden.

Ik verbaas me over de enorme hoeveelheid troep die ik verzameld heb. Als consuminderaar heb ik heel veel bewaard voor-het-geval-dat. Jampotjes, gebruikte plastic zakjes, medicijnen ver over de datum, oude kleren voor in de tuin (hoeveel oude broeken kun je nodig hebben...), onafgemaakte handwerken, zeker honderd plastic bloempotjes: alles verdwijnt langzaam maar zeker uit mijn huis. En het geeft ruimte: ik heb het gevoel dat ik oude structuren losweek en nu al ruimer kan ademhalen.

Eigen geschiedenis

2010-10-24T15:34:00.004+01:00

Eén van de opruimklussen behelst een hele stapel oude agenda's. Ik kon ze niet zo maar in de vuilnisbak joppen. Zeker niet omdat ik nog wel eens in oude agenda's nazoek wat wanneer ook alweer gebeurde.

Ik heb een schriftje genomen en ben agenda voor agenda aan het doornemen op belangrijke (en ook minder belangrijke) gebeurtenissen, die ik dan in dat schriftje zet. Waar ik in een bepaald jaar mee bezig was. Wie wanneer ziek was of geopereerd werd. Laatste menstruatie, kooruitvoeringen, lessen die ik gaf, ga zo maar door. Ik ben er een beetje weemoedig van, maar het hoort ook helemaal in deze tijd van afscheid nemen. Een kroniekje van mijn eigen leven.

Wat me op opvalt, is dat ik een tijd lang met iets bezig was en het dan weer voorbij ging. En er weer iets nieuws kwam. Heel relativerend allemaal. Zo is het leven dus. Je doet dingen en je houdt er weer mee op. Mensen komen in je leven en gaan weer weg.

Opruimen en... opruimen

2010-10-22T10:52:00.002+01:00

Met ons vertrek naar Schotland in het vooruitzicht is het nu vooral opruimen geblazen. We slaan de spullen die we mee willen nemen, naar schatting zo'n kwart van wat we nu in huis hebben :p, ruim een jaar op. Er moet - en kan - dus ongelofelijk veel weg. Tot nu toe verloopt dat proces 'graceful', zoals ze dat zo mooi in het Engels zeggen. Ik heb al voor bijna 500 euro boeken verkocht via bol.com, maar heb ook al veel weggegeven.

Ik maak de komende tijd een lijstje (in de rechterkolom) van de spullen die van eigenaar mogen verwisselen. Zit er iets voor je bij, neem dan even contact met me op via de mail. Liefs wel zoveel mogelijk spullen zelf ophalen, verzenden kost veel tijd voor ons.

Groot nieuws!

2010-10-01T18:34:00.005+01:00

Ik heb lang niet geblogd. Want ik was bezig met andere dingen. Op 17 december hopen we namelijk te vertrekken naar Findhorn, Schotland om daar te gaan wonen! Emigreren, zeggen mensen om me heen, maar dat klinkt alsof we naar de andere kant van de wereld gaan en nooit meer terug komen...

We gaan wonen en werken in deze ecologische en spirituele gemeenschap, waar mensen komen die experimenteren met andere manieren om met jezelf, elkaar en de aarde om te gaan.

Een enorm leuk en spannend avontuur, waarvan ik jullie de komende tijd weer op de hoogte ga houden. Tot snel!