Groźne Rasy - lista ras agresywnych

Podsumowanie

2012-02-27T16:23:00.001-08:00

21 sierpnia 1997 roku sejm uchwalił ustawę o ochronie zwierząt. Chwała ustawodawcom za to, gdyż poprzednia regulacja prawna sprzed 70 lat już dawno wymagała aktualizacji. Przepisy wykonawcze do Ustawy to osobna i często trudna sprawa, a są tam regulacje wywołujące burzliwą dyskusję. Otóż artykuł 10 p.1 Ustawy brzmi: „utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia właściwego organu gminy”, zaś p.2: „Wykaz ras psów, o których mowa w ust.1. oraz warunki wydawania zezwoleń określi w drodze rozporządzenia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce.”

Cytat ze wspomnianej opinii jednoznacznie określa stanowisko Związku w przedmiotowej sprawie: „W żadnym przypadku nie należy kojarzyć zjawiska agresji z konkretną rasą psów. Bez względu na rasę czy jej brak, psa zmienia w niebezpieczne narzędzie człowiek niewłaściwie nim kierujący…ustawowa banicja dla psów jakiejkolwiek rasy jest w związku z tym niesłuszna, niesprawiedliwa i niegodna cywilizowanego społeczeństwa.”
Pozostawię to bez komentarza!

Formalności stało się zadość, a urzędnik wie lepiej. Konsekwencją jest rozporządzenie MSWiA z dnia 28.04.2003r. w sprawie wykazu ras uznawanych za agresywne. Oto one:
1) amerykański pit bull terrier;
2) pies z Majorki (Perro de presa Mallorquin);
3) buldog amerykański;
4) dog argentyński;
5) pies kanaryjski (Perro de Presa Canario);
6) tosa inu;
7) rottweiler;
8) akbash dog;
9) anatolian karabash;
10) moskiewski stróżujący;
11) owczarek kaukaski.

Zmienił się rząd, zmienili ministrowie, ale nadal nie znaleziono optymalnego rozwiązania fatalnego zapisu w Ustawie. Problem tkwi w tym że nie ma ras agresywnych, są pojedyncze egzemplarze psów agresywnych w różnych rasach, a także wśród mieszańców. Taka jest konkluzja konsultacji ze Związkiem Kynologicznym.

W Polsce jest ok. 200 tys, psów rasowych i ponad 8 milionów mieszańców tzw. psów rasopodobnych . Te pierwsze najczęściej są zadbane, szczepione, czyste , maja wytatuowany numer, obroże, smycze, kagańce, a przede wszystkim mają właścicieli zrzeszonych w Związku, a więc znajdujących się na bieżąco niejako pod patronatem tej organizacji. Incydentalne przypadki pogryzień (0,5%) przez psy rasowe są łatwe do zidentyfikowania. Inaczej ma się sprawa z „mieszańcami” – trudny do określenia wygląd i jeszcze trudniejszy do zidentyfikowania właściciel.

Każdy pies ma zęby- i mały jamnik i potężny rottweiler i mieszaniec – także. Jestem przekonany, że pogryzienie przez jakiegokolwiek psa należy kojarzyć raczej z jego właścicielem niż genami czworonoga. Popatrzmy na „drugi koniec smyczy” .Wychowanie, socjalizowanie, szkolenie – to wszystko określa, jaki pies będzie. Wskazuje jednocześnie, że za konsekwencje reakcji pupila odpowiedzialny jest człowiek, bez względu na „szlachetność urodzenia” czworonoga.Wg wyrywkowego sondażu u służb weterynaryjnych, ustaliłem, że średnio, na ponad 200 pogryzień przez mieszańce, przypada jedno spowodowane przez psa rasowego. Może wynikać z tego wniosek, że ustawodawca poszedł błędnym tropem i należy to zmienić.

Kalejdoskop 11 „agresywnych ras” psów stanowi swoistą ciekawostkę, bo nie wszystkie z wymienionych są w kynologii traktowane jako rasa. A spośród tych „szlachetnie urodzonych” skazanych na banicję, w Polsce występują jedynie pojedyncze egzemplarze. Wyjątek stanowią dość liczne u nas rottweilery i owczarki kaukaskie.

Rodzi się więc pytanie co właściwie załatwiono konstruując „czarną listę” psów w większości nie występujących w Polsce lub występujących w jednostkowych przypadkach? Po prostu nic. Tak sformułowany przepis wykonawczy jest fikcją i nie usuwa problemu zagrożenia ludzi ze strony źle prowadzonych psów.

A rozwiązanie mogłoby być proste: posiadacz psa, który ugryzł, płaci poszkodowanemu wysokie odszkodowanie, a gdy właściciela nie można ustalić – płaci gmina, która powinna odpowiadać za bałagan i włóczące się na jej terenie bezpańskie psy. Rozmowa „przez portfel” skutecznie przypomni jednym o obowiązku dopilnowania psa, innych oduczy od rekompensowania swoich kompleksów poprzez stymulowanie agresji podopiecznego. Może poprawić też zdyscyplinowanie gmin, które przecież biorą opłaty za posiadanie psa, niewiele w zamian dając.

Jan Borzymowski

Groźne rasy - wykaz i zarys

2012-02-27T16:21:00.001-08:00

American Pit Bull Terrier

Inne nazwy	Pitbull Amerykański
Kraj pochodzenia	USA
Wymiary
Wysokość	46 - 56 cm
Masa	15 - 30 kg
Klasyfikacja
UKC	Grupa 7 - Terrier

Dog z Majorki

Inne nazwy	hiszp. ca de bou, perro dogo mallorquín, perro de presa mallorquin, bojowy pies z Majorki
Kraj patronacki	Hiszpania
Kraj pochodzenia	Baleary
Wymiary
Wysokość	55–58 cm (psy), 52–55 cm (suki)
Masa	35–38 kg (psy), 30–34 kg (suki)
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2.1, wzorzec nr 249^[1]
UKC	Grupa 1 – Guardian Dog (wzorzec wg FCI)

Buldog amerykański

Inne nazwy	ang. american bulldog, old country bulldog
Kraj patronacki	Stany Zjednoczone
Wymiary
Wysokość	58–71 cm (psy), 51–66 cm (suki)
Masa	41–68 kg (psy), 32–59 kg (suki)
Klasyfikacja
UKC	Grupa 1 – Guardian dog

Dog argentyński

Inne nazwy	hiszp. dogo argentino ang. argentine dogo, argentinian mastiff
Kraj patronacki	Argentyna
Wymiary
Wysokość	60 cm (psy)^[1] 58 cm (suki)^[1]
Masa	45–65 kg^{[potrzebne źródło]}
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2, wzorzec nr 292^[2]
UKC	Grupa 1 – Guardian Dog

Dog kanaryjski

Inne nazwy	hiszp. perro de presa canario, dogo canario, canario, ang. canary islands mastiff, canary dog, pies kanaryjski
Kraj patronacki	Hiszpania
Kraj pochodzenia	Wyspy Kanaryjskie
Wymiary
Wysokość	60–66 cm (psy), 56–62 cm (suki)
Masa	50–65 kg (psy), 40–55 kg (suki)
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2.1, wzorzec nr 346^[1]
AKC	FSS (Foundation Stock Service)
UKC	Grupa 1 – Guardian Dog

Tosa

Inne nazwy	tosa-inu, tosa-ken, tosa-tōken, mastif japoński, pies z Tosa, bojowy pies z Tosa
Kraj patronacki	Japonia
Wymiary
Wysokość	min. 60 cm dla psa, min. 55 cm dla suki
Masa	60–90 kg dla psa, 50–75 kg dla suki
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2.1 wzorzec nr 260^[1]
AKC	FSS (Foundation Stock Service)
UKC	Grupa 1 - Guardian Dog

Rottweiler

Kraj pochodzenia	Niemcy
Wymiary
Wysokość	62–68 cm (psy) 56–63 cm (suki)
Masa	ok. 58 (+/-5) kg (psy) ok. 48 (+/-5) kg (suki)
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2, wzorzec nr 147^[1]
AKC	Working
ANKC	Grupa 6 (Utility)
CKC	Grupa 3 (Working)
KC(UK)	Working
NZKC	Utility
UKC	Grupa 1 – Guardian Dog

Akbaş

Inne nazwy	tur. akbaş çoban köpeği, akbaş ang. akbash dog
Kraj pochodzenia	Turcja
Wymiary
Wysokość	73–83 cm
Masa	38–60 kg
Klasyfikacja
UKC	Grupa 1 – Guardian dog

Anatolian

Inne nazwy	tur. anadolu çoban köpeği, ang. anatolian shepherd dog, anatolian karabash, karabash, kangal dog, turkish mountain dog, anatolijski pies pasterski, owczarek anatolijski
Kraj patronacki	Turcja
Kraj pochodzenia	Anatolia
Wymiary
Wysokość	psy: 74–81 cm, suki: 71–79 cm
Masa	psy: 50–65 kg, suki: 40–55 kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2.2, wzorzec nr 331^[1]
AKC	Working
ANKC	Group 6 (Utility)
CKC	Miscellaneous class
KC(UK)	Pastoral
NZKC	Working
UKC	Grupa 1 – Guardian Dog

Moskiewski stróżujący

Inne nazwy	ros. московская сторожевая, ang. moscowskaya storozhevaya, moscow watchdog
Kraj pochodzenia	Rosja
Wymiary
Wysokość	66–78 cm
Masa	psy od 60 kg, suki od 45 kg

Owczarek kaukaski

Inne nazwy	ros. кавказская овчарка ang. caucasian shepherd dog gruz. ქართული ნაგაზი
Kraj patronacki	Gruzja
Kraj pochodzenia	dawne ZSRR
Wymiary
Wysokość	64–78 cm
Masa	45–75 kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa II, sekcja 2.2, wzorzec nr 328^[1]
AKC	w rejestracji
UKC	Guardian Dogs

Dla kogo rasa agreswna?

2012-02-27T16:20:00.001-08:00

We wstępie należy napisać ku przestrodze, dla jakich osób nadają się te rasy, a to dlatego, żeby nie kontynuować złej sławy, stworzonej przez ludzi i media, względem tych ras.

"Groźne" rasy chodź i psy obronne oraz teriery typu bull , są psami dla prawdziwch twardzieli, osoba słaba psychicznie lub niestabilna emocjonalnie, niech rozważy lepiej kupno mniej wymagających ras, takich jak labradory, czy pudle; na prawde dla każdego coś się znajdzie, mamy tyle ras, że nie musimy decydować się, na psy o tak silnych charakterach, jeżeli nie czujemy sie na siłach; pisze te wszystkie przystrogi po to, że właśnie przez takich ludzi, którzy decydują sie na psy "agreswne" (dlatego że są modne), mimo że mają słabe charaktery, te psy owiane są tak złą sławą i co chwila słyszymy w telewizji o jakiejś tragedii z udziałem tych ras; a my miłośnicy tych psów powinniśmy walczyć ze stereotypami! nie znalazłem osobiście innego sposobu, jak właśnie poprzez ogromną ilość przestróg'
"Groźne" rasy są specyficznymi psami, są inteligętne, śmiałe, uczuciowe (wylewne), serdeczne, ale i zdecydowane, odważne, waleczne, nieustępliwe i bardzo pewne siebie, dlatego odpowiedni właściciel jednej z tych ras powinien być poprostu silniejszy psychicznie, z dużo mocniejszym charakterem, a najlepiej żeby był spokojnym i asertywnym przywódcą stada, gdyż w wychowaniu i tresurze tych ras nie sprawdza się, na dłuższą metę Metoda Pozytywna (MP), duzo bardziej przydatna jest Matoda Naturalna (MN), a już najlepsza Teoria Dominacji (TD), gdyż te rasy trzeba poprostu zdominować, żeby były posłuszne człowiekowi, przez całe życie, MP oczywiście wytresujemy te rasy, ale nie mamy 100% gwarancji, że kiedyś nie uderzy im coś do głowy, dlatego TD spokojnie asertywnego przywódcy stada w wychowaniu i tresurze Ras "Agresywnch" jest tak ważna i sprawdza się najlepiej'

Wstęp

2012-02-24T16:43:00.000-08:00

Przede wszystkim witam wszystkich zainteresowanych na moim nowym blogu'

Do roku 1997 w polskim prawodawstwie nie istniał problem agresywnych psów. Dopiero w Ustawie o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 roku pojawiły się zapisy dotyczące ras uznanych za niebezpieczne.
Listę tych ras, przygotowaną we współpracy ze Związkiem Kynologicznym w Polsce, po raz pierwszy wymienia rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 1998 roku w sprawie wykazu ras psów uznanych za agresywne oraz warunków wydawania zezwoleń na utrzymywanie psa takiej rasy. Ustawa nakłada na własciciela psa rasy wymienionej w wykazie obowiązek wystąpienia do organu gminy w terminie 30 dni od dnia nabycia psa o udzielenie stosownego zezwolenia. Ustawodawca nakazuje dołączenie do wniosku informacji o psie (pochodzenie, rasa,wiek, płeć, sposób oznakowania) oraz miejscu i warunkach, w których zwierzę będzie przetrzymywane.
W 2002 roku wprowadzono poprawkę do tej ustawy, polegającą na nałożeniu obowiązku uzyskania podobnego zezwolenia dodatkowo przez osoby prowadzące lub mające zamiar prowadzić hodowlę psów rasy uznanej za agresywną.
Rok później do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku wydane zostało rozporządzenie zmieniające nazewnictwo kilku ras psów wymienionych w wyazie, na przykład nazwę "Perro de Presa Canario" zamieniono na "pies kanaryjski". W takim brzmieniu ustawa ta obowiązuje do dnia dzisiejszego.
Rasy wymienione w rozporządzeniu do ustawy to:
1. amerykański pit bull terier
2. pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin)
3. buldog amerykański
4. dog argentyński
5.pies kanaryjski (Perro de Presa Canario)
6.tosa inu
7. rottweiler
8. akbash dog
9. anatolian karabash
10. moskiewski stróżujący
11. owczarek kaukaski.

Wprowadzenie tych przepisów w Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, jest, niestety, działaniem pochopnym i nieprzemyślanym, nastawionym na chwilowe uspokojenie opinii publicznej i w żaden sposób nie rozwiązuje problemu zabezpieczenia społeczeństwa przed atakami bezpańskich agresywnych psów. Ograniczenia prawne związane z konkretnymi rasami stały się popularne pod koniec lat 90-tych, kiedy to prawie wszystkie kraje Europy stworzyły swoje "listy ras agresywnych", piętnując sprawców najbardziej drastycznych pogryzień. Niektóre wykazy osiągnęły kuriozalne rozmiary, obejmując prawie 25% wszystkich znanych ras. Obecnie,po 10 latach nieudanych eksperymentów, ustawodawcy wielu krajó zaczynają rezygnować z tego typu przepisów na rzecz wypracowania bardziej kompleksowego podejścia do problemu.
Abstrahując do kwestii braku skuteczności przepisów uderzających w konkretne rasy,polskie ograniczenia w tym zakresie, wynikające z Ustawy o ochronie zwierząt i rozporządzenia do niej, są przykładem "martwego prawa" z powodu braku przepisów wykonawczych. Nie zostały wyznaczone organy sprawdzające pozwolenia oraz nadzorujące warunki, w jakich przebywają psy. Brakuje podstawy prawnej do ewentualnej odmowy wydania zezwolenia. Mimo, że ustawodawca wspomina o konieczności dostarczenia wraz z wnioskiem informacji o warunkach przetrzymywania psa oraz zaświadczenia o opłaconym podatku oraz o aktualnym szczepieniu przeciwko wściekliźnie. Wszystko to sprawia, że wielu właścicieli lekceważy obowiązek wystąpienia o udzielenie zezwolenia.
Zaskakuje dobór ras widniejących na liście sporządzonej w konsultacji ze Związkiem Kynologicznym w Polsce. Na jedenaście ras aż trzy (amerykański pit bull terier, buldog amerykański, akbash dog) nie są uznawane przez Międzynarodową Federację Kynologiczną, czyli prawie niemożliwe jest udowodnienie właścicielowi psa którejś z wymienionych ras, że ma obowiązek starać się o zezwolenie. Z kolei anatolian karabash to rasa będąca wyjątkową rzadkością w Europie, psy tej rasy nie są hodowane w Polsce.
Mimo, że właścicielom i hodowcom psów ras niebzpiecznych za niedopełnienie obowiązku uzyskania zezwolenia grozi kara aresztu lub grzywny, a nawet odebranie zwierzęcia (Art. 37a ust. 1 Ustawy o ochronie zwierząt), to nie zdarzyło się jeszcze, żeby z tego powodu ukarano jakiegoś niefrasobliwego właściciela czy hodowcę. Każda osoba łamiąca prawo powinna zdawać sobie jednak sprawę z tego, że gdy dojdzie do wypadku z udziałem jej psa, fakt niedopełnienia obowiązku uzyskania zezwolenia będzie z pewnością interpretowany na jej niekorzyść.
Pomysł tworzenia oficjalnych wykazów ras agresywnych wydaje się posunięciem swiadczącym o nieznajomości przyczyn psiej agresji i w efekcie stwarza więcej problemów, niż rozwiązuje. Z powodu zrzeszenia w organizacji kynologicznej właściciele i hodowcy prów rasowych są łatwym celem dla urzędników - w dokumentacji prowadzonej przez Związek Kynologiczny każdy członek wymieniony jest z imienia i nazwiska, jak również podana jest nazwa rasy psa, którego dana osoba posiada. Nakładając ograniczenia jedynie na właścicieli i hodowców psów rasowych, przepisy związane z rasami agresywnymi uderzają w tych posiadaczy psów, którzy wyróżniają się ponadprzeciętną znajomością zagadnień z zakresu prowadzenia hodowli pod kątem odpowiedniej psychiki, a także socjalizacji i wychowania szczeniąt. Z przyczyn niejako "zawodowych" interesują się aktualnymi przepisami dotyczącymi psów. Nie ma żadnych logicznych podstaw by niemądrymi ustawami piętnować te właśnie grupę osób, których psy są bardzo rzadko sprawcami pogryzień. W ten sposób prawdziwi winowajcy: psy nierasowe - bądź to mieszańce psów rasowych - pozostają poza obszarem działania prawa tylko dlatego, że w ich przypadku "skłonności do agesji" nie da się "odczytać" z kształtu uszu, rodzaju umaszczenia lub numeru związkowego tatuażu.
Należy zdawać sobie sprawę z tego, że kupując psa rasowego, czyli rodowodowego, nabywamy zwierzę wyhodowane w starannej dbałości o wygląd zewnętrzny oraz cechy psychiczne. Każdy pies dopuszczony przez Związek Kynologiczny do rozrodu musi zaliczyć co najmniej trzy wystawy (podczas których musi zaprezentować umiejętność spokojnego zachowania wsród innych psów oraz pozwolić się zbadać sędziemu), a w przypadku wielu ras, także przejść testy psychiczne lub specjalistyczne szkolenie. Dzięki takim wymaganiom uprawnień hodowlanych, czyli pozwolenia na rozmnażanie, nie otrzymują psy agresywne lub lekliwe, a promowane są zwierzęta o stabilnej psychice. (Joel Dehasse)

Przepisy ustawy o ochronie zwierząt wskazują ponadto, że:

prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia organu gminy właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

zezwolenia, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt.