Do akwarium trafiły również dwa otoski zebra (otocinclus cocama) oraz kilka bystrzyków amandy w celu uzupełnienia obsady.

Roślinki zakryły całą taflę, tak że w zbiorniku było dosyć ciemno. Rybom to najwyraźniej pasowało, bo co jakiś czas widuję młode. Dlaczego piszę w czasie przeszłym? Dlatego, że w dniu dzisiejszym zrobiłem w akwarium wycinkę. 90% roślin zostało usuniętych ze zbiornika. Możecie sobie tylko wyobrazić jak był zarośnięty

A teraz kilka zdjęć aktualnego stanu akwarium.

Widok ogólny:

Lewa strona:

Prawa strona:

Zdjęcie z ukosa:

Samica F1:

Otocinclus cocama:

Zachęcam do komentowania.

Aroma Group to nowy gracz na rynku. Jest to polska firma, która działa tak naprawdę dopiero od października 2010 roku. Pomimo tak krótkiego okresu na rynku jej produkty już zdobywają swoich zwolenników. Sądzę, że głównym czynnikiem jest to, że Aroma Group bazuje na produktach do aromaterapii  i codziennego użytku. W sklepie internetowym, dostępnym pod adresem http://zmyslowosc.biz.pl znajdziecie je wszystkie.

Cóż mogę polecić? Dla tych, którym termin aromaterapii nie jest obcy przygotowane zostały naturalne olejki zapachowe (eteryczne). Nie znajdziecie w nich żadnej chemii. Ich skład to w 100% wyciągi z roślin i owoców. Olejki te mają przeróżne właściwości lecznicze (pomagają na przeziębienia, wzmacniają system odpornościowy) i relaksacyjne. Można je wkraplać do kąpieli, do ciepłej wody (w celu inhalacji) czy nawet do płomienia w kominku. Na ich bazie powstały olejki zapachowe, których kompozycje docenią najbardziej wymagające osoby.

Do wprowadzenia pięknych aromatów do własnego domu oprócz olejków mogą służyć również nasze kadzidła. W odróżnieniu od tych najbardziej popularnych nasze tworzone są ręcznie na bazie proszku z drzewa sandałowego (a nie z węgla drzewnego jak w większości przypadków). Warto nadmienić, że składają się one wyłącznie z naturalnych składników, co nie jest bez znaczenia.

Kolejny produkt dostępny w moim sklepie to sole – do kąpieli oraz pielęgnacji stóp. Nasz sole do kąpieli typu Exclusive nasączane są olejkiem ze słodkich migdałów. Dzięki jego właściwościom (nawilża, odżywia i uelastycznia skórę) sole te są idealne do pielęgnacji każdego rodzaju skóry. Stosowanie ich  wzmacnia barierę ochronną oraz przeciwdziała starzeniu skóry.

Trzy rodzaje, zawierających minerały z Morza Martwego, soli do stóp  sprawią, że Twoje stopy zregenerują się i będą świeże oraz zadbane.

Miłośników masaży ucieszę tym, że na dniach dostępne będą nasze olejki do masażu.

Na sam koniec zostawiłem produkt, który najwięcej przyjemności sprawia kobietom – perfumy. W naszej ofercie mamy 27 perfum dla kobiet oraz 25 dla mężczyzn. Cechą, która wyróżnia linię Calmeline od perfum konkurencyjnych firm jest różnorodność i intensywność zapachów. Ich stężenie wynosi aż 22% , dzięki czemu zapach bardzo długo utrzymuje się przy skórze. Każdy z flakoników zawiera mieszankę kilku lub nawet kilkudziesięciu różnych substancji.

Mam nadzieję, że tym długim tekstem udało mi się przekonać Cię do zakupów zarówno świątecznych, jak i codziennych w sklepie http://zmyslowosc.biz.pl

„Salt” nawiązuje do poruszanego w wielu filmach motywu zimnej wojny. Chciałoby się rzec – niestety. Dlaczego? To proste – jest to motyw tak wyeksploatowany, że aż nudny.  Nie bardzo rozumiem dlaczego tyle amerykańskich filmów bazuje na tym motywie. Czy reżyserom (tutaj jest nim Phillip Noyce) aż tak brakuje fantazji, czy też Amerykanie nie potrafią uzmysłowić sobie, że te czasy już się skończyły i niekoniecznie trzeba ciągle do nich wracać? Tak, czy owak mamy kolejny raz odgrzaną zimną wojnę i kolejny „wynalazek” Związku Radzieckiego.

Motywem przewodnim filmu jest oczywiście zdemaskowanie szpiega rosyjskiego, prowadzącego w miarę normalne (o ile praca w agencji rządowej może być normalne) życie. Szpiegiem jest nikt inny jak główna bohaterka, grana przez Angelinę Jolie. Tak przynajmniej utrzymuje postać Olbrychskiego – Rosjanin Orłow.  Przebieg fabuły jest dosyć oczywisty i typowy dla tego rodzaju filmów. Niemniej jednak, pomimo odgrzanego motywu przewodniego „Salt’  zaskoczył mnie kilka razy. Może nie nagłymi zwrotami akcji, ale jednak dosyć istotnymi elementami. W chwilach, w których miałem ochotę mruknąć coś na temat przewidywanego przebiegu filmu najczęściej działo się coś, co szybko wpychało mi mruknięcie do gardła. W życiu nie spodziewałbym się takiego rozwoju sytuacji, jak chociażby w przypadku męża głównej bohaterki. Jeśli już mam się do czegoś przyczepić, to do dwóch elementów. Niezbyt pozytywnie zaskoczył mnie sam początek, w którym Salt zamiast wyjaśniać – ucieka. Na dodatek ucieka z budynku agencji rządowej praktycznie bez najmniejszego problemu (no dobra, trochę pomógł jej miotacz granatów wykonany z gaśnicy). Niemniej jednak dzięki temu możemy zachwycać się scenami pościgowymi, niezwykłą zręcznością i odwagą głównej bohaterki. Drugi negatywny element to samo zakończenie filmu a także ostatnie słowa, jakie możemy usłyszeć. Pozwólcie jednak, że nie będę Wam pisał co to było – podejrzewam, że po obejrzeniu filmu będziecie wiedzieć o co mi chodziło.

Sam Olbrychski wypadł w filmie poprawnie. Można się przyczepiać do jego języka angielskiego, ale… przecież jest rosyjskim szpiegiem. O jego grze nie można zbyt długo opowiadać z prostego powodu – pomimo tego, że postać Orłowa była dla fabuły istotna, sam Olbrychski widnieje na ekranie niezbyt długo.

A jak na tle Angeliny wypadają inni aktorzy? W porządku, chociaż nie oszukujmy się  – również nie zajmują zbyt dużo czasu ekranowego. Niemniej jednak bardzo przyjemnie oglądało mi się grę aktorską Lieva Schreibera i Chiwetela Ejiofora.

Nie żałuję czasu, jaki poświęciłem na ten film. Nie oczekiwałem nic wymagającego i nie dostałem tego. Dostałem pełen szybkich zwrotów akcji film, będący zniekształconym odpowiednikiem Jamesa Bonda. Miłośnikom kina akcji oraz Angeliny Jolie zdecydowanie mogę go polecić.

Zdjęcia zaczerpnięte z serwisu Stopklatka.pl

A teraz jak zwykle kilka zdjęć. Przepraszam za ich jakość, ale były robione w dzień i na dodatek z lampą błyskową.

A na koniec zdjęcie szczęśliwej mamy, która jak można zauważyć przybrała piękny, żółty kolor

Poniżej aktualne zdjęcia akwarium.

• Apistogramma Bitaeniata „Shushupi” WF – samiec oraz dwie samice
• Bystrzyki amandy – sztuk 11
• Otoski – sztuk 6

Aklimatyzacja trwała od godziny 20 do 22.30. Dwie i pół godziny, po których ryby wreszcie znalazły się w zbiorniku. Ich reakcja była łatwa do przewidzenia – otoski od razu wzięły się za szorowanie, bystrzyki zaczęły pływać gdzie tylko się dało a pielęgniczki… schowały się w najciemniejsze zakamarki akwarium.

Wczoraj sytuacja nie uległa zmianie. Dopiero pod wieczór jedna z samic wyszła do pokarmu. Jakież było moje zdziwienie dzisiaj, gdy podczas porannego karmienia w najjaśniejszym miejscu akwarium pokazały się wszystkie pielęgniczki. Z zadowoleniem stwierdziłem, że apetyt im dopisuje – zjadły zarówno mrożoną artemię, jak i żywy wodzień.

Również poza posiłkiem pielęgniczki zaczęły się częściej pokazywać z przodu akwarium. Dalej są płochliwe, ale mam nadzieję że im to minie. Poniżej wklejam kilka zdjęć, jakie udało mi się im zrobić. Niestety ich jakość pozostawia wiele do życzenia, gdyż były robione z lampą błyskową.

Na sam koniec do akwarium wrzuciłem kilka liści dębu oraz szyszek olchy. Póki co pływają, więc nie robiłem zdjęcia. Poczekamy aż opadną na dno.

Teraz podsumowując, jeśli chodzi o kwestie techniczne:

Technika:

Akwarium: 80x30x30 (6 mm) made by Arglass

Oświetlenie: Pokrywa Juwel Monolux 80 (18 W)

Filtracja: Fluval 205  Jako wypełnienia: Gąbka (prefiltr) + ceramika + węgiel (chwilowo) Węgiel zostanie wymieniony na ceramikę lub keramzyt.

Ogrzewanie: Hagen Elite 100W (z termostatem)

pH: 6.5 (będę starał się obniżyć do 6.0)

Dekoracje:

Podłoże: Piach (+ kulki gliniano torfowe)

Dekoracje: Korzenie Red Moor Wood, liście dębu, szyszki olchy, torf włóknisty (na dniach), tło strukturalne

Obsada:

Obsada pojawi się za jakieś 4 tygodnie. A będą to:

Apistogramma bitaeniata shusupe WF 1+2

O. Affinis 6 sztuk

Hyphessobrycon amandae 10 sztuk

Do tego świderki i krewetki (prawdopodobnie staną się pokarmem)

2012

W wielu różnych filmach mogliśmy zaobserwować bardziej, lub mniej udane próby zniszczenia różnych światów. Można więc spodziewać się dwóch rzeczy – twórcy albo pójdą utartymi ścieżkami i stworzą film, który już od pierwszych minut będzie nudny i przewidywalny, albo na siłę będą wymyślać nowe sposoby destrukcji, zazwyczaj tworząc w ten sposób film nudny i absurdalny. Który sposób wybrali twórcy 2012? O zgrozo – oba.

Film pełen jest schematów. Pozwolę sobie wymienić kilka najważniejszych.

1. O zagrożeniu dowiadujemy się dzięki genialnym naukowcom, którzy współpracują z Amerykanami.
2. Główny bohater jest zwykłym człowiekiem mającym problemy z kobietą i dziećmi.
3. W obliczu niebezpieczeństwa główny bohater staje się nieustraszonym obrońcą swoich bliskich.
4. Osoba, która ledwo co potrafi latać, jeśli tylko zaistnieje taka potrzeba, może siąść za sterami każdego samolotu. Ba – będzie lawirować wśród rozpadających się budynków.
5. Jeśli trzeba się poświęcić, główny bohater zrobi to na pewno.
6. Bez względu na wszystko świat zostanie uratowany.

Czy może być gorzej? Zapewne nie, ponieważ jest to schemat który pasuje do wielu filmów. Muszę jednak przyznać twórcom, że starali się wprowadzić do filmu coś nowego, przynajmniej biorąc pod uwagę dotychczasowe katastrofy. Wszystko co dzieje się w filmie jest jednak już od pewnego czasu spekulacją wśród naukowców. Zastanawia mnie tylko jedno – czy przebiegunowanie Ziemi naprawdę trwa tak krótko?

Film pełen jest scen, które sprawiły, że na usta cisnęły mi się słowa „dajcie spokój”. Jako przykład mogę tu przytoczyć (poza wcześniej wspomnianym wcześniej pilotażem samolotu) scenę, w której władcy państw stawiają na szali swoje życie byleby tylko uratować kilka osób więcej. Może się mylę, ale uważam iż w obliczu takiego niebezpieczeństwa mało kto chciałby ratować kogoś poza swoimi bliskimi. A już na pewno nie w momencie, gdy ma się praktycznie zagwarantowane bezpieczeństwo. Owszem, można innym współczuć i mieć do siebie pretensje, ale nic poza tym.

2012 oglądało mi się w miarę przyjemnie jedynie z dwóch powodów – krajobrazów i efektów specjalnych. Są to jedyne elementy, które ten film ratują. Przebijają nawet dosyć dobrą grę Johna Cusacka.

Zdjęcia zaczerpnięte zostały z serwisu FilmWeb