<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324</id><updated>2024-11-05T23:50:24.000-03:00</updated><category term="Análise"/><category term="Review"/><category term="Primeiro Impacto"/><category term="Boku no Hero Academia"/><category term="Perfil"/><category term="Recomendação"/><category term="Uratarou"/><category term="Billy Bat"/><category term="Boas vindas"/><category term="Dungeon Meshi"/><category term="Gyo"/><category term="Halloween"/><category term="Heroísmo"/><category term="Jagaaaaaan"/><category term="Jojo"/><category term="Junji Ito"/><category term="Luffy"/><category term="Mahou Tsukai no Yome"/><category term="Majin Tantei Nougami Neuro"/><category term="Matsui Yuusei"/><category term="Medaka Box"/><category term="Naoki Urasawa"/><category term="One Piece"/><category term="One Punch-Man"/><category term="Oyasumi Punpun"/><category term="Saitama"/><category term="Stardust Crusaders"/><category term="Terror"/><category term="Um tiro no escuro"/><category term="YouTube"/><category term="aleatório"/><category term="blogosfera"/><category term="boicho"/><category term="hotel"/><category term="introdução"/><category term="mercado de mangás"/><category term="one-shot"/><category term="opinião"/><category term="super-heróis"/><title type='text'>Guardiões da Nona Arte</title><subtitle type='html'>Guardiões da Nona Arte é um blog escrito por vários entusiastas de cultura popular, principalmente quadrinhos, de qualquer origem.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>19</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-3694640350315632450</id><published>2017-11-24T22:10:00.000-02:00</published><updated>2017-11-24T22:10:23.841-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Majin Tantei Nougami Neuro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Matsui Yuusei"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Review"/><title type='text'>Majin Tantei Nougami Neuro - O sucesso oculto de Matsui Yuusei</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1-hJSjApMcwRCSRFfNdmfand5uHoK_nwvhU0z7BfMWAwxeitNMVi7a7LIKt-M91GW9y7dFlurwQIlsPFGC9xkaRf_tJ68dxhyGpAM8kSXjwQsR6yDOOHiLMe-Gzufg2lREHglO4pN5Tc/s1600/Review+Neuro.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1-hJSjApMcwRCSRFfNdmfand5uHoK_nwvhU0z7BfMWAwxeitNMVi7a7LIKt-M91GW9y7dFlurwQIlsPFGC9xkaRf_tJ68dxhyGpAM8kSXjwQsR6yDOOHiLMe-Gzufg2lREHglO4pN5Tc/s1600/Review+Neuro.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões! &lt;/b&gt;Hoje vou falar de uma obra um pouco diferente: &lt;b&gt;Majin Tantei Nougami Neuro&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É comum haver sucessos de grandes autores de revistas populares como a Shonen Jump que passam debaixo do nosso radar no ocidente. Um bom exemplo é Sekimatsu Leader Takeshi-den de Mitsutoshi Shimabukuro, autor de Toriko, e Majin Tantei Nougami Neuro, de Matsui Yuusei, mais conhecido por seu trabalho mais recente, Assassination Classroom.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Majin Tantei Nougami Neuro é o que é conhecido pelos leitores da jump (pelo menos aqui no ocidente) como sucesso de meio de TOC: um mangá que tem fãs dedicados e vendas modestas, mas que não faz um sucesso tão estrondoso quanto os mangás mais populares da revista. &lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;b&gt;Título&lt;/b&gt;: Maji&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;n Tantei Nougami Neuro&amp;nbsp;(魔人偵探腦嚙涅羅), Detetive Demoníaco Nougami Neuro&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Tipo&lt;/b&gt;: Mangá&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Número de volume&lt;/b&gt;s: 23 volumes&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Status&lt;/b&gt;: Completo&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Gêneros&lt;/b&gt;: Drama, Comédia, Sobrenatural, Mistério, Battle Shonen&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Demografia&lt;/b&gt;: Shonen&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Mangaká e desenhista&lt;/b&gt;: Matsui Yuusei&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Ano&lt;/b&gt;: 2005&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;SINOPSE&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;Nougami Neuro é um demônio que se alimenta de 
mistérios. Ele acabou consumindo todos os mistérios do inferno após 
querer saciar o seu apetite. Em busca do Enigma Supremo capaz de 
satisfazer a sua fome, ele resolve ir para o mundo dos humanos. O 
primeiro mistério encontrado por Neuro é&amp;nbsp; o caso de assassinato do pai
 da estudante Katsuragi Yako. Com a polícia tendo dificuldades na 
investigação, Neuro se aproxima da Yako e oferece&amp;nbsp;resolver o caso, em troca de que ela interprete um detetive em seu lugar para não atrair muitas suspeitas. Neuro resolve facilmente o caso da Yako e como prometido, ela vira detetive para que o Neuro possa solucionar todos os mistérios no mundo dos humanos. &lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;OPINIÃO&lt;/u&gt; (&lt;i&gt;SPOILERS ABAIXO&lt;/i&gt;) &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Majin Tantei Nougami Neuro é um mangá bem inconvencional para os padrões da Jump atualmente. Uma obra de investigação policial, com elementos sobrenaturais e um personagem título não-humano, mas em que os personagens focais são os humanos, e suas manias, fobias e peculiaridades.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Neuro possui diversos poderes interessantes denominados de 777 ferramentas do mundo dos demônios, utilizados ao longo dos arcos como ferramentas investigativas. Apesar dessa dinâmica de poderes sobrehumanos, o mangá consegue, durante a maior parte do seu curso, se manter fora do rumo Battle shonen, o que só ocorre realmente no arco final. Apesar de ser o mais longo e ter alguns bons momentos, pra mim é o pior arco. O diferencial de Neuro era exatamente não ser um battle Shonen genérico, mas o mangá acaba por se tornar exatamente isso. Apesar de tudo, a obra como um todo é excelente.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Seus personagens tão carismáticos e fiéis a sua essência cativam o leitor do começo ao fim. A relação entre os arcos é muito bem construída pelo autor, apesar de alguns dos retcons que ele faz justamente nessa reta final deixarem um sabor amargo em retrospecto comparadas à sua visão original. A dinâmica entre Yako e Neuro e o crescimento da jovem ao longo da obra são alguns dos pontos mais positivos do mangá.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;A ARTE&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGftX3Ih3aJ93Gf3H4aZ0YeecK7AoupaPYvNzadQat3P9drZ6OPX4CQ1Gy1ELO9ejSnFzGHoLgCJhFTIp3Csh-cvQ0l-fxsi6rExpvj6W4JLBY3X5WnNX0edfwgaLWVbmMZl8-0fkHoQ/s1600/neuro16.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;338&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;135&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGftX3Ih3aJ93Gf3H4aZ0YeecK7AoupaPYvNzadQat3P9drZ6OPX4CQ1Gy1ELO9ejSnFzGHoLgCJhFTIp3Csh-cvQ0l-fxsi6rExpvj6W4JLBY3X5WnNX0edfwgaLWVbmMZl8-0fkHoQ/s200/neuro16.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Neuro e Yako revelando um criminoso&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Talvez o ponto mais forte de Neuro junto da história sejam suas ilustrações. Não que a arte seja excelente ou superior a muitos mangás de sua época, mas  o design dos personagens é bastante criativo e bizarro. Pode ser que por ser uma obra de sucesso mediano, seu editor tenha permitido que Matsui Yuusei inventasse as mais bizarras criaturas para as capas de capítulos, e armas e personagens, para o uso no decorrer da história. O próprio Neuro, em sua forma demoníaca, é uma criatura que parece um papagaio infernal, com ossos saindo da cabeça. Os cenários e páginas duplas também são belíssimos, e causam um maravilhoso efeito de pausa para admiração no leitor.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9KGB8BazT7gSvpc5EcnngPC7byjbuMR0HiIkqVJnFiiGu71Zr26pQVcE6anF7j3l4HJ3CgfDfgz6ot11yZPRwplzH27opgtRo3M086ouldEwjh9dUR_L-DZC8W4aEA4bhnNJr0sTbiw/s1600/168.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1279&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;159&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9KGB8BazT7gSvpc5EcnngPC7byjbuMR0HiIkqVJnFiiGu71Zr26pQVcE6anF7j3l4HJ3CgfDfgz6ot11yZPRwplzH27opgtRo3M086ouldEwjh9dUR_L-DZC8W4aEA4bhnNJr0sTbiw/s200/168.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidOcjXEzbbkW7mOVUWC8ui8QBPG6q_Lz6oIaQqA3taQFX6sa5xIv5qzBC74AjS2XbgwcD4Yg5ejMw86sMxlZxP2GUZ74-DTKtf1o3xc4DYhEtlejGrn3K0ypkT4VtLnx3SqxNwpOebTg/s1600/028.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1261&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;157&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidOcjXEzbbkW7mOVUWC8ui8QBPG6q_Lz6oIaQqA3taQFX6sa5xIv5qzBC74AjS2XbgwcD4Yg5ejMw86sMxlZxP2GUZ74-DTKtf1o3xc4DYhEtlejGrn3K0ypkT4VtLnx3SqxNwpOebTg/s200/028.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Belissimas páginas duplas&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Comparativamente com Assassination Classroom, porém, a arte pode ser um pouco estranha, muitas vezes parecendo &quot;quadrada&quot; e sem fluidez. Isso não diminui a qualidade da obra, mas certamente causa algum incômodo até que o leitor se acostume.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;OS VILÕES&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Durante os arcos de Neuro temos uma enorme gama de vilões, e, diferente de grande parte das obras investigativas mundo afora, eles apresentam motivações que podem ser vistas como estúpidas ou banais, e em grande parte, insanas. Apenas alguns vilões apresentam um motivo que pareça minimamente racional. São eles X e HAL, os personagens que para mim representam o que há de melhor no tema antagonistas da obra.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
X é um assasino monstruoso, que não lembra sua origem ou forma original. Ele desmembra os corpos de suas vítimas dentro de caixas de vidro transparentes afim de analisá-las e descobrir o seu verdadeiro eu. Já HAL é uma pessoa eletrônica, uma inteligência virtual que possui habilidades hipnóticas e as utiliza numa busca acelerada pela dominação mundial. O que torna esses vilões tão interessantes é a natureza ambígua de suas ações, que buscam saciar desejos mais humanos do que se espera de um vilão: a busca da própria identidade no caso de X, e a recriação por meio da tecnologia de um amor perdido, no caso de HAL.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrS8dNNbguRDcn-Hr8LpyAMCDqiVlo4snm48dcYyNpMhPcZ4BxBMYTWPXevOBkv1FdGDdHbs9AwUqq6JO_R8PjNwLlJhnFksbCqGf27Iv_0ZfAURUrnZslX0FWwojwVyYhmJeroZbfnw/s1600/HAL_Logo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;318&quot; data-original-width=&quot;265&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrS8dNNbguRDcn-Hr8LpyAMCDqiVlo4snm48dcYyNpMhPcZ4BxBMYTWPXevOBkv1FdGDdHbs9AwUqq6JO_R8PjNwLlJhnFksbCqGf27Iv_0ZfAURUrnZslX0FWwojwVyYhmJeroZbfnw/s200/HAL_Logo.jpg&quot; width=&quot;166&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpN0F3hz5v1v6w1MWwSBEpYUZhV_a08qbbMMZukVIEtCeahy3jlCTTIqhYTuqaGCRw4OPwdfZJSUwWG349_LZEQT3nGP9t-Cap3L6vDmT15L-bPsBuZyifl4R8Yc0-95LL38P-03BdHw/s1600/Kaitou.X.full.303830.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;621&quot; data-original-width=&quot;564&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpN0F3hz5v1v6w1MWwSBEpYUZhV_a08qbbMMZukVIEtCeahy3jlCTTIqhYTuqaGCRw4OPwdfZJSUwWG349_LZEQT3nGP9t-Cap3L6vDmT15L-bPsBuZyifl4R8Yc0-95LL38P-03BdHw/s200/Kaitou.X.full.303830.jpg&quot; width=&quot;181&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&amp;nbsp;HAL e X (fanart)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Suas sagas são as mais interessantes do mangá, sendo seguidas da saga do Sicks, um vilão que não poderia ser mais shonenzesco. Um cara mau, sem uma motivação forte além de  querer dominar o mundo e acabar com a humanidade afim de perpetuar a sua própria &quot;raça avançada&quot;. Parando pra pensar, é quase o próprio Hitler. Sua saga tem momentos interessantes, mas no geral, é a minha menos preferida, como já dito antes, por ser muito semelhante a outros mangás, e muito diferente da própria essência de Neuro.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg27igItEpkOc30VgySa8F2yHLkYAX1v71O5CDUKAp2BmdffRV5DAzSyZUPi9ABhFRJvMKSqJdvVMdj6BpTaL9BZR4RwJ0LPwkh2kIllQ-bMIfGTIGPIdZaarxpWz59-P4jQCl5oeAu9Q/s1600/majin-tantei-nougami-neuro-778938.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;720&quot; data-original-width=&quot;611&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg27igItEpkOc30VgySa8F2yHLkYAX1v71O5CDUKAp2BmdffRV5DAzSyZUPi9ABhFRJvMKSqJdvVMdj6BpTaL9BZR4RwJ0LPwkh2kIllQ-bMIfGTIGPIdZaarxpWz59-P4jQCl5oeAu9Q/s320/majin-tantei-nougami-neuro-778938.jpg&quot; width=&quot;271&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Sicks. Pelo menos o design dele é bom.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas o melhor vilão de todos, apesar de sua curta aparição é David Rice, um americano abusado que acha que pode fazer o que quiser no japão. Uma grande caricatura dos americanos sob os olhos do autor, David possui uma arma e um grande nariz com um rosto de caveira, além de um ego do tamanho do mundo.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3bcgt0g898orfHW9nGdwcO_d_9TMQXuyQ_9jmixUhuwk98Cn-2hoYDnX-9SXuvCPbPUQluZuAZo9miwFLP5jO0Qh20rciJrA0DoKmzLo8jlt3CkSw4mLmaBVKlDCcxnST0gHOAQs0Aw/s1600/David_%252B_Nose.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;527&quot; data-original-width=&quot;318&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3bcgt0g898orfHW9nGdwcO_d_9TMQXuyQ_9jmixUhuwk98Cn-2hoYDnX-9SXuvCPbPUQluZuAZo9miwFLP5jO0Qh20rciJrA0DoKmzLo8jlt3CkSw4mLmaBVKlDCcxnST0gHOAQs0Aw/s320/David_%252B_Nose.jpg&quot; width=&quot;193&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Que homem, meus amigos&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Foi bom ler Neuro, e se percebe os traços que tornaram Assassination Classroom um sucesso na obra. Um shonen recomendadíssimo para quem tiver tempo livre para ler.&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3694640350315632450'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3694640350315632450'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/11/majin-tantei-nougami-neuro-o-sucesso.html' title='Majin Tantei Nougami Neuro - O sucesso oculto de Matsui Yuusei'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1-hJSjApMcwRCSRFfNdmfand5uHoK_nwvhU0z7BfMWAwxeitNMVi7a7LIKt-M91GW9y7dFlurwQIlsPFGC9xkaRf_tJ68dxhyGpAM8kSXjwQsR6yDOOHiLMe-Gzufg2lREHglO4pN5Tc/s72-c/Review+Neuro.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-8706833424613851111</id><published>2017-10-31T21:43:00.003-02:00</published><updated>2018-07-05T15:04:25.754-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Análise"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gyo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Halloween"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Junji Ito"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Review"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Terror"/><title type='text'>Gyo - Especial de Halloween</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgubLcc7EPqnHFBKbfaF3wM0cbEJHGoOKYhxSp48ydyfS4D_pcZbU0F3n8KFrEq4ZufA2OmC8897tSLqXxC8bss5ZnaxdaClXtxkNv4bRVUPva7JoUaud72gzRay1K3IBizaAU3x5s3f-Xw/s1600/thumb.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;475&quot; data-original-width=&quot;847&quot; height=&quot;358&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgubLcc7EPqnHFBKbfaF3wM0cbEJHGoOKYhxSp48ydyfS4D_pcZbU0F3n8KFrEq4ZufA2OmC8897tSLqXxC8bss5ZnaxdaClXtxkNv4bRVUPva7JoUaud72gzRay1K3IBizaAU3x5s3f-Xw/s640/thumb.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Olá mijadores e mijadoras de cama, hoje venho aqui com uma Review de &lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b style=&quot;color: #a64d79; font-family: &amp;quot;courier new&amp;quot;, courier, monospace;&quot;&gt;ESPECIAL DE HALLOWEEN&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;!&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Venho trazer uma das mais famosas obras do Mestre &lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Junji Ito&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esta foi o meu primeiro contato com um mangá do Junji Ito e devo dizer que foi uma experiência fantástica. Leiam Gyo ouvindo isto:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;YOUTUBE-iframe-video&quot; data-thumbnail-src=&quot;https://i.ytimg.com/vi/cHGCE3UWKy0/0.jpg&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/cHGCE3UWKy0?feature=player_embedded&quot; width=&quot;320&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Título:&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Gyo: Ugomeku Bukimi &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;(&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;ms gothic&amp;quot;;&quot;&gt;ギョ&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;ms gothic&amp;quot;;&quot;&gt;うごめく不気味, &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;Gyo: O Arrepiante Fedor da Morte&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Tipo:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Mangá&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Número de volumes:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;2 volumes&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Status:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Finalizado&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Gêneros:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Mistério, Drama, Horror, Sci-Fi, Psicológico&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Demografia:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Seinen&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Mangaká:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Junji Ito&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ilustrador:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Junji Ito&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ano:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;2002&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://i.ytimg.com/vi/V13-muTfPcE/maxresdefault.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;541&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://i.ytimg.com/vi/V13-muTfPcE/maxresdefault.jpg&quot; width=&quot;135&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://2.bp.blogspot.com/-LjPT-npjejc/V-lxaSOtYrI/AAAAAACWv34/qlkddLSk3LY/w1900/MR-352067-621796-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1055&quot; data-original-width=&quot;728&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://2.bp.blogspot.com/-LjPT-npjejc/V-lxaSOtYrI/AAAAAACWv34/qlkddLSk3LY/w1900/MR-352067-621796-1.jpg&quot; width=&quot;137&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12.8px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.8px;&quot;&gt;&lt;i&gt;Capa dos Volumes&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.8px;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;SINOPSE&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Tadashi e Kaori são dois jovens que procuram ter férias
de verão divertidas, mas na praia onde estão, vários acontecimentos estranhos começam e
se espalham por todos os lados, levando pânico ao casal e ao resto do Japão.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;REVIEW&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Eu não sou uma pessoa que curte animes e mangas de terror, simplesmente por que nenhum chega a dar medo ou susto. O mais próximo de terror que eu senti com um manga foi em Shingeki no Kyojin, a aparência dos Titãs é algo levemente assustador. Porém, Gyo conseguiu me pegar. O meu tipo favorito de terror é o terror situacional, você se imaginar nessa situação de merda e pensar &quot;é, caralho, que merda&quot;. Gyo me fez pensar &quot;é, caralho, que merda&quot; a cada capitulo, eu realmente me senti incomodado. Assustado? Não. Com medo? Não. Mas incomodado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;ATENÇÃO: SPOILERS ABAIXO!&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374216074817961997/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;588&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;470&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374216074817961997/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;HISTÓRIA - 9/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não tenho muito o que comentar sobre a trama, é bem construída, o suspense é muito bem feito, é curioso e intrigante. Uma das coisas que queria comentar era sobre como o homem foi a causa da própria ruína.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374651308935872513/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;499&quot; data-original-width=&quot;441&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374651308935872513/unknown.png&quot; width=&quot;176&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Eu acho interessante como Gyo mostra o comportamento humano. Inicialmente nosso protagonista julga ser alguma bizarrice da natureza, em seguida se descobre que é culpa do ser humano e no final são humanos lutando contra suas próprias criações. Isso é a natureza do ser humano, julgar e botar a culpa em outro e quando descobre a própria merda acaba se fodendo tentando resolver. A causa da destruição da raça humana em Gyo foi uma arma de guerra criada pelos humanos (claro, a matéria prima era natural, os germes). Uma arma criada por humanos para destruir humanos foi o que nos dizimou. O mundo foi a grande vítima. Animais, humanos, tudo acabou sendo perdido por conta dos conflitos humanos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374652442727415808/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;392&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;313&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374652442727415808/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como eu disse, é muita pouca coisa para se comentar, por isso vou usar este espaço para comentar minha interpretação do terror de Gyo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O terror de Gyo é o terror situacional, é aquela coisa que tu se imagina ali e pensa &quot;caralho mas que merda&quot;, como eu já citei anteriormente. Como funciona este tipo de terror? Vou dar um exemplo simples:&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://pmcspy.files.wordpress.com/2017/09/friday_13_poster.jpg?w=1024&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;559&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://pmcspy.files.wordpress.com/2017/09/friday_13_poster.jpg?w=1024&quot; width=&quot;223&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://2.bp.blogspot.com/-J-UixdQ8ykE/VmiaoBdNX3I/AAAAAAAAAjg/eikcDJpsOKs/s1600/1997745_f1024.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1575&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://2.bp.blogspot.com/-J-UixdQ8ykE/VmiaoBdNX3I/AAAAAAAAAjg/eikcDJpsOKs/s320/1997745_f1024.jpg&quot; width=&quot;208&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Seja sincero, qual destes 2 filmes lhe dá mais medo ou desconforto? Para mim de longe é &lt;b&gt;Hora do Pesadelo&lt;/b&gt;. Entre estar em um lugar do qual ao conseguir escapar está seguro, e contra um ser imparável, porém mortal ou ser perseguido e morto por um ser teoricamente intangível que controla o universo que você se encontra e te pega na hora em que você está mais indefeso e sem poder pedir ajuda, eu fico com o plot do Freddy. &lt;b&gt;Esse é o terror situacional&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;(aliás quero deixar claro que esta expressão não existe, eu que chamo assim)&lt;/i&gt;. Claro, a situação do Jason ainda é uma merda, mas se você for pensar, a situação do Freddy é muito mais desesperadora.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Voltando a Gyo, todo o terror da obra se baseia nisso. Me arrepia pensar em peixes com pernas de baratas andando pelas ruas, as cenas dos peixes menores escalando as pessoas me deixa muito mais incomodado do que a cena do tubarão, apesar de que a cena do tubarão ferido empurrando a porta é tão incomodante quanto a dos peixes pequenos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374660164898390027/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;621&quot; data-original-width=&quot;751&quot; height=&quot;528&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374660164898390027/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
De longe a coisa que mais me deixou tenso em Gyo foi o peixe do saco de lixo. A ideia de algo morto te perseguindo, por cidades, ilhas, um monstro que não desiste depois de morto e que te persegue, é arrepiante. É tipo o Jason, porém realmente imortal e sem trava de região. Porém o fato de ser um saco movido a gás, uma coincidência que não é uma coincidência, argh é aterrorizante.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374657799109607425/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;579&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;462&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374657799109607425/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large; font-weight: bold; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;u&gt;ARTE - 9/10&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374661121455685643/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;698&quot; data-original-width=&quot;667&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374661121455685643/unknown.png&quot; width=&quot;304&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O traço realista do Junji Ito é fantástico, eu me sentia lendo uma HQ em preto e branco como The Walking Dead, deixa tudo muito mais palpável, mais real. Os movimentos do Tubarão são extremamente realistas, eu consigo sentir que aquilo é um tubarão se movendo em um local pequeno sem entender o que está acontecendo apenas seguindo o instinto.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O movimento mecânico das pernas, as reações dos personagens, tudo é muito realista e colabora muito com o enredo para criar um clima aterrorizante.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Outro elogio que tenho que fazer são as onomatopeias, são ótimas para imaginar o agonizante barulho que peixes fora d&#39;água fazem.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374663700411580427/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;584&quot; data-original-width=&quot;783&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374663700411580427/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;PERSONAGENS - 8/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Olha, vou te contar, o Tadashi merece o troféu de melhor namorado, porque pelo amor, viu, o cara é gente boa demais. Gostei muito do protagonista porque vi um pouco de mim nele, a maneira de apoiar a namorada por exemplo. A namorada cumpre seu papel, sendo extremamente sensível, irritante e cruel. O tio é o personagem mais intrigante, eu tenho que ler algo sobre este mangá para entender o real objetivo dele e o que aconteceu no final. Fico devendo por enquanto, quem sabe em breve faço um &lt;b&gt;Perfil &lt;/b&gt;sobre o tio do Tadashi. Este não é um manga de grandes personagens, mas os que existem cumprem seu papel com o plot.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;ENTRETENIMENTO - 9/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Gyo é muito fluido e curto. Tu termina numa lapada só, os retratos são bem diferenciados, facilitando no encaixe visual de uma página pra outra.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;BONUS #1 - O Triste Conto Do Pilar Principal&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Os 2 últimos capítulos de Gyo são contos à parte. O primeiro deles é a história sobre um homem que foi encontrado debaixo de uma coluna que se retirada iria demolir a casa. Ninguém sabe até hoje como ele foi parar ali.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
De longe de todas as coisas sem sentido e bizarras em Gyo, essa conseguiu se superar, não tenho nada que comentar além de que terminei este capitulo com uma imensa confusão na cachola.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374669577554100225/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;654&quot; data-original-width=&quot;780&quot; height=&quot;536&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374669577554100225/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;BONUS #2 - O Enigma Da Fenda De Amigara&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374671985382522880/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;513&quot; data-original-width=&quot;436&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374671985382522880/unknown.png&quot; width=&quot;271&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Este é o meu favorito dos 2. Enquanto o primeiro chega a ser cômico este é amedrontador. Aqui é contada a história de uma parede rochosa com formato de pessoas. Um dia algumas pessoas encontram buracos com seus formatos e se &quot;encaixam&quot;. Após se encaixarem, elas começam a entrar na montanha automaticamente. Este conto fala sobre nós acharmos nosso lugar. Os seres humanos gostam de se sentirem especiais, por isto quando eles vêem algo feito para eles, eles se emocionam e ficam orgulhosos. &quot;Este é o meu buraco, ele foi feito para mim, ele precisa de mim&quot;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Agora focando na parte do terror, é extremamente assustador os seres humanos sendo atraídos para uma armadilha como mosquitos indo para lâmpada. E pior que isso são pessoas sendo distorcidas aos poucos, sem poder sair, fugir ou escapar, aceitar uma punição inconscientemente e sofrer com isso pra sempre, argh! De imagina nessa situação de merda, olha como é assustador!&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374672941444759562/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;722&quot; data-original-width=&quot;710&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374672941444759562/unknown.png&quot; width=&quot;628&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;NOTA FINAL - 9/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
FINALMENTE UM BOM MANGÁ DE TERROR! Já até baixei Uzumaki no meu celular, com certeza irei conferir mais trabalhos do Junji Ito. Esta obra é maravilhosa, recomendo a todos. Se você leu até aqui, tenha um ótimo Halloween e me desculpe por esta review pequena e vaga, eu queria fazer algum especial de Halloween e isto foi o que consegui pensar (claro, tinha que ser relacionado com mangá e HQ).&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374673853965926411/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;386&quot; data-original-width=&quot;675&quot; height=&quot;364&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374673853965926411/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/8706833424613851111'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/8706833424613851111'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/gyo-especial-de-halloween.html' title='Gyo - Especial de Halloween'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgubLcc7EPqnHFBKbfaF3wM0cbEJHGoOKYhxSp48ydyfS4D_pcZbU0F3n8KFrEq4ZufA2OmC8897tSLqXxC8bss5ZnaxdaClXtxkNv4bRVUPva7JoUaud72gzRay1K3IBizaAU3x5s3f-Xw/s72-c/thumb.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-1989936189637312207</id><published>2017-10-29T15:28:00.000-02:00</published><updated>2017-11-02T03:26:50.058-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Billy Bat"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Naoki Urasawa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Primeiro Impacto"/><title type='text'>Billy Bat - Preto ou branco?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQVq8kyP83-Na75tFU8knis4wtspeIKfz3pQABMtd9nKfWyUb7rof0DtgtYDbZgLPcVeu5rqBkVkobrPE-sGFSxUnEmoiwOGpXvWDn3XNwU6i0ZLKahBQKJ3EmEoEMbW7Kcp48bT67OYI/s1600/Primeiro+Impactol.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQVq8kyP83-Na75tFU8knis4wtspeIKfz3pQABMtd9nKfWyUb7rof0DtgtYDbZgLPcVeu5rqBkVkobrPE-sGFSxUnEmoiwOGpXvWDn3XNwU6i0ZLKahBQKJ3EmEoEMbW7Kcp48bT67OYI/s1600/Primeiro+Impactol.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Antes de mais nada, eu lhes pergunto: &lt;i&gt;você deseja se tornar um herói desse país?&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Iniciando esse texto com essa frase um tanto quanto fora de contexto, eu trago a vocês hoje o &quot;primeiro impacto&quot; de &lt;b&gt;Billy Bat&lt;/b&gt;, de &lt;b&gt;Naoki Urasawa &lt;/b&gt;(&lt;i&gt;Pluto, Monster, 20th Century Boys&lt;/i&gt;)&amp;nbsp;e &lt;b&gt;Takashi Nagasaki&lt;/b&gt;, mangá seinen que eu estou lendo atualmente.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu sou muito fã de Urasawa e &lt;b&gt;20th Century Boys&lt;/b&gt; é um dos meus mangás preferidos. Eu gosto muito da maneira como ele trabalha o mistério e o suspense em suas histórias. É o tipo de autor que sabe como fisgar a atenção do leitor e fazer ele ansiar por cada página.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9lEKRpB2MYZL73hKuNKDsKKQQpZXJ1l3-op9hvDh90Eye1zuNOFhvId08o1nplBxDDxHmZFiG7uXjLOu0NNCNPa9-z6gQDygaaE_qLlEXT4bNUcG6nCYO8Lq1jJ1z1QZ2PmQ_RAuDdqQ/s1600/Billy+Bat.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;298&quot; data-original-width=&quot;690&quot; height=&quot;172&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9lEKRpB2MYZL73hKuNKDsKKQQpZXJ1l3-op9hvDh90Eye1zuNOFhvId08o1nplBxDDxHmZFiG7uXjLOu0NNCNPa9-z6gQDygaaE_qLlEXT4bNUcG6nCYO8Lq1jJ1z1QZ2PmQ_RAuDdqQ/s400/Billy+Bat.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Billy Bat conta a história de &lt;b&gt;Kevin Yamagata&lt;/b&gt;, um quadrinista nipo-americano, autor de um quadrinho que leva o mesmo nome da obra. O enredo começa no fim dos anos 40, em pleno auge da &lt;a href=&quot;https://pt.wikipedia.org/wiki/Era_de_Ouro_da_banda_desenhada&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Era de Ouro dos Quadrinhos&lt;/a&gt;, o que explica o formidável sucesso de sua obra, uma época bastante propícia para quadrinistas amadores. O quadrinho conta as história de um morcego detetive que se embrenha nos segredos obscuros de uma América em meio à tensão da Guerra Fria. Apesar de ser destinado a crianças, o quadrinho fez um enorme sucesso com os adultos também. Certo dia, abordado em seu estúdio por alguns policias que investigavam um boato sobre espiões russos, Kevin fica sabendo que no Japão existe um mangá com um personagem bastante parecido com o seu. Intrigado, ele resolve viajar até a Terra do Sol Nascente para investigar sobre esse suposto plágio. É ai que a história começa a ganhar proporções gigantescas, envolvendo conspirações que vão desde a época que &lt;b&gt;Jesus Cristo&lt;/b&gt; ainda pregava a sua palavra de boa fé.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqYqL3XmvPzQ_0mXudLTbsJyvA5WPNl8htiHQ7ugdLQdQ9fh5jWrSreeSF8Avszwf3FVfIeNqBmN9Fk97uvX2V3nzNae_RiqwhDO9UKZQyPE6kfgQEPBn-prddrrKz8nelokb4ZL3ueV4/s1600/Jesus+Cristo.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1196&quot; data-original-width=&quot;814&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqYqL3XmvPzQ_0mXudLTbsJyvA5WPNl8htiHQ7ugdLQdQ9fh5jWrSreeSF8Avszwf3FVfIeNqBmN9Fk97uvX2V3nzNae_RiqwhDO9UKZQyPE6kfgQEPBn-prddrrKz8nelokb4ZL3ueV4/s640/Jesus+Cristo.png&quot; width=&quot;433&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;A imagem do morcego desenhada por Jesus Cristo.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Como marca registrada de Urasawa e algo que eu já apontei agora pouco, Billy Bat é recheado de mistério e plot twists. Cada final de capítulo é uma nova relevação que te faz ficar cada vez mais curioso sobre o morcego.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhofDkWUhNHw_NR0B6nttRYIOIrvP2gmcrs76GMZ5hveEAnlm1n0256vVvIq6XZsAyhZTOiyymXoDVdhhzJX6UvCl2YmNlLgtlFypQL-mG5U55MSKcIfQCIp0kaBJStm6goMBmyz2Ii6yU/s1600/Lua+1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;911&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhofDkWUhNHw_NR0B6nttRYIOIrvP2gmcrs76GMZ5hveEAnlm1n0256vVvIq6XZsAyhZTOiyymXoDVdhhzJX6UvCl2YmNlLgtlFypQL-mG5U55MSKcIfQCIp0kaBJStm6goMBmyz2Ii6yU/s320/Lua+1.png&quot; width=&quot;224&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_kvX2JYUktT-FqHuQDL6W2Fr13jaQorOMMk0sbbDh_ayG7BYeudZX6J3A4DRO2_6ooeR5TMsEVuVDtF6QIsMHzMWMrAn4mpNFHuR4FRu6FLQoLEZFBj60k4YaEr2xY-milEBsNpt7gh8/s1600/Lua+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;886&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_kvX2JYUktT-FqHuQDL6W2Fr13jaQorOMMk0sbbDh_ayG7BYeudZX6J3A4DRO2_6ooeR5TMsEVuVDtF6QIsMHzMWMrAn4mpNFHuR4FRu6FLQoLEZFBj60k4YaEr2xY-milEBsNpt7gh8/s320/Lua+2.png&quot; width=&quot;218&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Em 20th Century Boys, Urasawa colocou fatos logo no início do mangá que só foram explicados no final da obra.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Pelo o que eu estou prevendo, Billy Bat também será assim. Porra, eu to curioso pra caralho!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
A história não gira em torne de Kevin, e sim, do morcego.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Kevin descobre sobre um manuscrito japonês antigo onde havia o símbolo do morcego. Depois de entrar em contato com o manuscrito, ele passa a enxergar o morcego e a conversar com ele.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT0bwHpxn79s4UiHd42N1z4HiVumA_k3MD-NiOJhPL52EoajGBmfbgBdw3qUjFOMGn4lCxsZqpK35tXc43ufM_avJkOMQwxW0v4ggigm9LWTUuW7GjMMnNf_voyT0pr8JfFXYjfJDxiZY/s1600/Oi+amiguinho.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;391&quot; data-original-width=&quot;219&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT0bwHpxn79s4UiHd42N1z4HiVumA_k3MD-NiOJhPL52EoajGBmfbgBdw3qUjFOMGn4lCxsZqpK35tXc43ufM_avJkOMQwxW0v4ggigm9LWTUuW7GjMMnNf_voyT0pr8JfFXYjfJDxiZY/s200/Oi+amiguinho.png&quot; width=&quot;111&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ta afim de um &lt;br /&gt;
bagulho?&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;O morcego é muito mais que um mero símbolo&lt;/i&gt;. Ele é uma espécie de entidade, capaz de entrar em contato com as pessoas que por ele são escolhidas. É estranho, eu sei, mas é o que eu pude imaginar com o que eu li até o momento. Se quer outra teoria, siga meu raciocínio: imagine ele então como uma &quot;ideia&quot; que tomou forma. Uma ideologia, a convicção de um ideal que assumiu forma para buscar pessoas capazes de colocar em prática a sua revolução.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele possui uma forma bastante caricata, como o desenho cartunesco que Kevin faz em seu quadrinho. Quando aparece, ele instiga Kevin e outros personagens a agirem e a tomarem decisões complexas e inesperadas, sempre os colocando em papeis que configuram uma espécie de salvador ou herói. &lt;i&gt;O que explica a frase inicial desse texto&lt;/i&gt;. Essa é a pergunta que ele faz a &lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://pt.wikipedia.org/wiki/Lee_Harvey_Oswald&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Lee Harvey Oswald&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;quando aparece pela primeira vez a ele.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZJvxdAFVdT3qoZroRYHoak1IOei5msMYm5CIjkG46hvgFL_JGg4xCzYMTbN3K6JZ9RmpmiFXeaUULOTUfyBsi_te3lyocxEWtxmXS0EJU8Pi2TUqJVWXSLJBuG7DBcXPX-KCEBS9GI1g/s1600/Quer+ser+o+her%25C3%25B3i+desse+pa%25C3%25ADs.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;286&quot; data-original-width=&quot;512&quot; height=&quot;178&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZJvxdAFVdT3qoZroRYHoak1IOei5msMYm5CIjkG46hvgFL_JGg4xCzYMTbN3K6JZ9RmpmiFXeaUULOTUfyBsi_te3lyocxEWtxmXS0EJU8Pi2TUqJVWXSLJBuG7DBcXPX-KCEBS9GI1g/s320/Quer+ser+o+her%25C3%25B3i+desse+pa%25C3%25ADs.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se você tem um mínimo de conhecimento da história da terra do &lt;b&gt;Tio Sam&lt;/b&gt;, sabe quem foi esse sujeito. &lt;i&gt;Ele é o assassino do Presidente John F. Kennedy.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A partir desse momento, você começa a perceber que o morcego está envolvido nos principais eventos da história da humanidade. Billy não apareceu apenas para Kevin ou Oswald, mas também para várias outras pessoas. A aparição do morcego é sempre vista como mau agouro, e apesar de ele falar do futuro e prover informações sobre eventos significativos, todos tentam evitá-lo. Seguindo os conselhos do morcego, o sensei de Kevin foi capaz de prever alguns acidentes no Japão desenhando-os em seu mangá, enquanto o próprio Kevin na publicação de seu quadrinho estava desenhando os passos de Oswald até o atentado contra o presidente. Billy também não faz questão nenhuma de contextualizar as pessoas que &quot;atormenta&quot;. É tudo um tanto confuso, mas que ao mesmo tempo, você releva pela história como um todo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As razões e a origem do morcego são desconhecidas para mim até o capítulo que eu li. Eu espero grandes revelações vindas disso.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Em alguns pontos da obra, lemos capítulos das histórias de Billy Bat, o morcego detetive, e temos pequenos relances do processo criativo de Kevin. É um aspecto que eu gostei bastante. Conhecendo o personagem e a sua história em quadrinhos, você entende melhor Kevin e o background do mangá. Tem muitas pistas e referências nas histórias do Billy.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo7kpfhkCAdJyeNUgTfNhiKAeQQsiLcbY_VfDtzhXsT_Y607n1eTozCHgIPECpGR-JE18ZtFW34ynsYa4pkqB-v5UyhzyJX1kAwmv07ItzZ6UpjcSHMVoE4GUi386mvs9PjHF1zCJFIt0/s1600/Oswald.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;894&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo7kpfhkCAdJyeNUgTfNhiKAeQQsiLcbY_VfDtzhXsT_Y607n1eTozCHgIPECpGR-JE18ZtFW34ynsYa4pkqB-v5UyhzyJX1kAwmv07ItzZ6UpjcSHMVoE4GUi386mvs9PjHF1zCJFIt0/s400/Oswald.png&quot; width=&quot;275&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;No quadrinho de Billy Bat, todos os personagens criados por Kevin são animais antropomorfizados.&lt;br /&gt;
Lee Harvey Oswald é retratado como um coelho. Muito provavelmente é uma referência&lt;br /&gt;
a &lt;a href=&quot;https://pt.wikipedia.org/wiki/Oswald_the_Lucky_Rabbit&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Oswald, o Coelho Sortudo&lt;/a&gt;, o primeiro personagem criado por Walt Disney.&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Em muitos momentos da obra, quando Kevin conta sobre suas visões do morcego, alguns personagens perguntam se ele viu o &quot;morcego branco&quot; ou o &quot;morcego preto&quot;, porém nenhuma explicação, ainda, foi dada sobre o significado disso. A minha outra teoria é de que o morcego, o Billy, nada mais é que uma representação metafórica dos debates morais envolvendo os personagens. Uma percepção visual do inconsciente de cada um. Usando como exemplo referências famosas, imagine ele como o &quot;diabo e o anjo interno&quot; de cada pessoa. Quando um personagem se encontra em uma situação extremamente complexa e não sabe como proceder, seu cérebro projeta a imagem do morcego como uma forma de encontrar um meio fácil de contornar a situação. O morcego não obriga ou direciona ninguém a um caminho, ele apenas diz o que as pessoas já decidiram, inconscientemente, e deixa elas acreditarem que estão sendo manipuladas. Logo, o morcego preto representa decisões ruins e egoístas, enquanto o morcego branco as boas e altruístas. Como isso se aplicaria as previsões de acontecimentos futuros? Não sei 😂👌😂👌. Mas pode ter as ver com simples poderes pré-cognitivos. Em 20th Century Boys já havia um personagem capaz de ver o futuro. Talvez Urasawa tenha realmente gostado dessa ideia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As obras do Urasawa são muito eficientes em instigar os leitores a criarem teorias. Fico imaginando como era a galera que acompanhou o mangá na época do lançamento. Eu não sei se teria nervos para aguentar a periodicidade.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMaJYw3ymCfYubeB8x5thAMPiJVKJ1pryjR2AeOE6vLgkePeKJkpwgbQd3v44tUfmCdvxeEkECok6Ry9F5CrKcFaHbv7FczhKi0WMzUJw-oN82_et4dyvLV_BwN9eFBKYv51yfM76koUA/s1600/Billy.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;355&quot; data-original-width=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMaJYw3ymCfYubeB8x5thAMPiJVKJ1pryjR2AeOE6vLgkePeKJkpwgbQd3v44tUfmCdvxeEkECok6Ry9F5CrKcFaHbv7FczhKi0WMzUJw-oN82_et4dyvLV_BwN9eFBKYv51yfM76koUA/s1600/Billy.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Oi, meu chapa.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ainda tenho mais cem capítulos pela frente, então minha visão da obra pode mudar bruscamente. Porém, até o presente momento, eu tô adorando e não vejo a hora de desvendar os segredos de Billy. Eu irei fazer uma review no futuro quando terminar de ler, explicando melhor a história do mangá, com mais curiosidades e informações. Por enquanto, deixo esse texto para instigar a curiosidade de vocês.&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/1989936189637312207'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/1989936189637312207'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/billy-bat-preto-ou-branco.html' title='Billy Bat - Preto ou branco?'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQVq8kyP83-Na75tFU8knis4wtspeIKfz3pQABMtd9nKfWyUb7rof0DtgtYDbZgLPcVeu5rqBkVkobrPE-sGFSxUnEmoiwOGpXvWDn3XNwU6i0ZLKahBQKJ3EmEoEMbW7Kcp48bT67OYI/s72-c/Primeiro+Impactol.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-3885239017620878752</id><published>2017-10-29T00:10:00.002-02:00</published><updated>2017-10-29T06:34:17.200-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Análise"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Medaka Box"/><title type='text'>Medaka Box - Volumes 1 a 3</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNmyycmGgEnTmeOVAw-70kwrzRgQ1UGUdBp0pi89CY68Klmu53IGrG5mr7ZJgClTvKrdbDgU23uLllLpv25ZtciUu5VTBdchc9DBnqLvJdJnAzw7E9u8Ay7i7D91RfUlFomHs7RDFTbA/s1600/328bad72-18e7-4ede-9d19-44ca149efac0+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNmyycmGgEnTmeOVAw-70kwrzRgQ1UGUdBp0pi89CY68Klmu53IGrG5mr7ZJgClTvKrdbDgU23uLllLpv25ZtciUu5VTBdchc9DBnqLvJdJnAzw7E9u8Ay7i7D91RfUlFomHs7RDFTbA/s1600/328bad72-18e7-4ede-9d19-44ca149efac0+2.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
Hoje vou falar do mangá mais &quot;&lt;i&gt;ame ou odeie&lt;/i&gt;&quot; que conheço: &lt;b&gt;Medaka Box&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;b&gt;Título&lt;/b&gt;: Medaka box (めだかボックス, A Caixa de Sugestões de Medaka, em tradução livre)&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Tipo&lt;/b&gt;: Mangá&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Número de volumes&lt;/b&gt;: 22 volumes, 1 guidebook&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Status&lt;/b&gt;: Completo&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Gêneros&lt;/b&gt;: Drama, Comédia, Slice of life, Battle Shonen, Romance, Vida colegial&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Demografia&lt;/b&gt;: Shonen &lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Mangaká/Argumentist&lt;/b&gt;a: Nisio Isin&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Artista/Desenhista&lt;/b&gt;: Akatsuki Akira&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Ano&lt;/b&gt;: 2009&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;more&quot;&gt;&lt;/a&gt;Quem lê Medaka Box ou se apaixona por completo, ou detesta com todas as forças. Eu pertenço ao primeiro grupo. Pra mim, é um dos mangás mais injustiçados da Shonen Jump, uma obra que é uma grande homenagem ao gênero Battle Shonen, elevando suas características ao máximo do máximo. Pelo menos é o que eu me lembro. Essa série de posts é feita a partir de uma releitura do mangá que eu estou fazendo agora, com um maior cuidado em analisar suas minúcias. Como dizem por aí, a releitura é a verdadeira leitura. A quem por ventura já tenha lido a obra e queira um texto sobre a série como um todo, recomendo &lt;a href=&quot;https://allfiction01.wordpress.com/2013/05/30/medaka-box/&quot;&gt;esse excelente texto do Rauzi no Allfiction BR&lt;/a&gt;.&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;MAS AFINAL DE CONTAS, O QUE É MEDAKA BOX?&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Escrito por &lt;a href=&quot;https://www.mangaupdates.com/authors.html?id=4550&quot;&gt;Nisio Isin&lt;/a&gt;, famoso autor de Light Novels, das quais a mais conhecida é Monogatari Series, e mais recentemente, Juuni Taisen (&lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/watch?v=GXEHTSMa5Hc&quot;&gt;que ganhou um anime esta temporada&lt;/a&gt;), e desenhado por &lt;a href=&quot;https://www.mangaupdates.com/authors.html?id=7981&quot;&gt;Akatsuki Akira&lt;/a&gt; (que também fez as ilustrações da novel de Juuni Taisen e é artista de doujins adultos), Medaka é um mangá  Battle Shonen, publicado entre 2009 e 2013 na Shounen Jump semanal. Uma dupla tão inusitada como essa não podia produzir um mangá convencional. E não produziu. Medaka Box é cheio de textos, devido a seu autor ser escritor de livros, e que provavelmente tem diversos jogos de palavra que infelizmente se perdem com a tradução, apesar dos esforços dos tradutores.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Medaka Box é uma obra baseada quase que exclusivamente em arquétipos do gênero Battle Shonen. Essa impressão é muito mais forte na segunda leitura do que na primeira, e o aproveitamento é maior. Muitas pessoas dizem que os primeiros capítulos do mangá destoam do resto, e que o autor mudou o rumo da narrativa por baixa popularidade nos TOCs (medidores de popularidade na revista semanal), mas na releitura isso não me pareceu ser o caso. Medaka Box sempre foi um sucesso de meio de ToC, como Neuro. Nisio Isin apostou desde o começo na construção de seus personagens, sutilmente, e isso foi crescendo aos poucos. Para explicar melhor, delinearei seus perfis ao longo dessa série.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;PERSONAGENS&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSMLculhgmKzJXC0eY4ZiG_xGUUNxKyUA2jF_JLum6oy_2ol8bCwxMjQOyHT9CrOsPkG_whxJj1uHVJGPioa88ND1br3H2OfcZktyDPr0e0Z-7KJ0y5IwA_nQJ5PBYb0Nloirm6ZK5Hw/s1600/kurokami_medaka_2902.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSMLculhgmKzJXC0eY4ZiG_xGUUNxKyUA2jF_JLum6oy_2ol8bCwxMjQOyHT9CrOsPkG_whxJj1uHVJGPioa88ND1br3H2OfcZktyDPr0e0Z-7KJ0y5IwA_nQJ5PBYb0Nloirm6ZK5Hw/s200/kurokami_medaka_2902.jpg&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Kurokami Medaka&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: O protagonista&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Perfil&lt;/b&gt;: Medaka é perfeita. Ela aprende coisas extremamente difíceis apenas assistindo outras pessoas fazendo. Diz ter vindo ao mundo com o propósito de ajudar os outros, acredita no potencial de cada ser humano (sua crença é de que todo homem mau é um homem bom que foi corrompido) e protege seus amigos a qualquer custo. Sua personalidade é mais bem explorada mais à frente.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeuBDYU9X2q8yGcYSH39S1x5zg1ZWDl-J4Lz5hduRw_140TyHj6OyI32VwSxmULbzWgd3-tIGeVlp-za434B0N1l0cdnrWt68j3K62bOkWqRGKXlG_UC5UkTQH_HzN4VHZiNI1T80HNw/s1600/723505-zenkichi_hitoyoshi.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeuBDYU9X2q8yGcYSH39S1x5zg1ZWDl-J4Lz5hduRw_140TyHj6OyI32VwSxmULbzWgd3-tIGeVlp-za434B0N1l0cdnrWt68j3K62bOkWqRGKXlG_UC5UkTQH_HzN4VHZiNI1T80HNw/s200/723505-zenkichi_hitoyoshi.png&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Hitoyoshi Zenkichi&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: O braço direito/o esforçado&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Perfil&lt;/b&gt;: Hitoyoshi Zenkichi é amigo de Medaka desde pequeno. Ele sempre esteve ao seu lado, e representa seu braço direito. Ironicamente, Medaka é muito mais forte do que ele.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQQXSPXdrZCgQTCgkh7e8FYcoPmdOGMj0UuY5QWEkctRynpQULaGuvVze27QjHKbSmlxwlVd0XJDKG3q2YKHpUd8LT8JlSuzhdKYJlkgrSREHIdNWa41YsDHVb9Jh-EMQbfCyliKha7Q/s1600/Medaka+Box+v01+c05+-+09.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQQXSPXdrZCgQTCgkh7e8FYcoPmdOGMj0UuY5QWEkctRynpQULaGuvVze27QjHKbSmlxwlVd0XJDKG3q2YKHpUd8LT8JlSuzhdKYJlkgrSREHIdNWa41YsDHVb9Jh-EMQbfCyliKha7Q/s200/Medaka+Box+v01+c05+-+09.png&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Akune Kouki&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: O rival do braço direito/o gênio&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Pefi&lt;/b&gt;l: Akune é o gênio galante, rival de Zenkichi no amor e no prestigio. Ele representa o gênio, que alcança seus objetivos quase sem esforço. A dinâmica entre esses dois personagens é bem parecida com a de Zoro e Sanji em One Piece.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIKqAS8whyphenhyphenvU5wtjT7rlDPd8MspTA2dFHdiHnWAKWF5A-UmFatgtXCwRIIEPd1O5KP_J6CdRGKzZYkgncTEH_8amiYYB55mEObp56Vgoip-m3g6SgkWYDsqWwixWu-22I7nV5mo1pENA/s1600/Medaka+Box+v01+c05+-+07.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIKqAS8whyphenhyphenvU5wtjT7rlDPd8MspTA2dFHdiHnWAKWF5A-UmFatgtXCwRIIEPd1O5KP_J6CdRGKzZYkgncTEH_8amiYYB55mEObp56Vgoip-m3g6SgkWYDsqWwixWu-22I7nV5mo1pENA/s200/Medaka+Box+v01+c05+-+07.png&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Nabeshima Nekomi&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: A trapaceira&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Perfil&lt;/b&gt;: Lembro que Nabeshima era uma das minhas personagens favoritas, junto de Shiranui e Kumagawa (que todos amam, mas só apareceu em flashback até agora). Talvez isso se deva à sua personalidade ambígua e imoral pra uma personagem &quot;do bem&quot;. Deve ter a ver com o fato de ela ser una gatinha (trocadilho infame) também. Nabeshima é uma mestra em trapaças cujo maior prazer é derrotar os gênios que não se esforçam por meio delas.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyb0DnDNki_CjHAoz3Zfz5P7MRSIy__7geAohl5DcZrNgWBYb772oLimmfHjhpqQjc_VIAaGmed1x5RaeJRSotkeSaSq3kJ4Cqu4rpT7_OhWvICfX_oY9cagAcfz1R7nCW20oxFGRe7w/s1600/Medaka+Box+v02+c08+-+16.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyb0DnDNki_CjHAoz3Zfz5P7MRSIy__7geAohl5DcZrNgWBYb772oLimmfHjhpqQjc_VIAaGmed1x5RaeJRSotkeSaSq3kJ4Cqu4rpT7_OhWvICfX_oY9cagAcfz1R7nCW20oxFGRe7w/s200/Medaka+Box+v02+c08+-+16.png&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Shiranui Hansode&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: A personagem misteriosa/A curinga&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Perfil&lt;/b&gt;: Shiranui usa um &lt;a href=&quot;http://www.japonesdeanime.com.br/2017/05/ahoge-significado.html&quot;&gt;Ahoge (cabelo idiota)&lt;/a&gt; que comumente representa personagens bobos ou inocente. Ironicamente, ela é o completo oposto disso. Pequenininha e com aparência inocente, Shiranui está sempre comendo alguma coisa. Permanece um mistério até um dos últimos arcos do mangá, se não me falha a memória. Até lá ela é uma personagem suporte, amiga próxima de Zenkichi, e neta do diretor da escola, o cabeça do Plano do frasco.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjGobDm5YfZ_DJG1djWc9aY3TUg4ztXV0rUFIFBbmzoAkFNfZSffVY8NUrdTSaUS8v6C1Tz5VEEtq_LrKWKoWgrLZZQhNzXZazJBpRJo4Yp6bPC-E9n8b8QX8fqXlBuG6ZivXgBJYkyQ/s1600/10+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjGobDm5YfZ_DJG1djWc9aY3TUg4ztXV0rUFIFBbmzoAkFNfZSffVY8NUrdTSaUS8v6C1Tz5VEEtq_LrKWKoWgrLZZQhNzXZazJBpRJo4Yp6bPC-E9n8b8QX8fqXlBuG6ZivXgBJYkyQ/s200/10+2.jpg&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: &lt;span id=&quot;goog_1765250373&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id=&quot;goog_1765250374&quot;&gt;&lt;/span&gt;Unzen Myouri&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: A lei imposta/a opressão&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Perfil&lt;/b&gt;: Unzen é um pequeno gênio cujo lema é &quot;A justiça não significa nada se não passar dos limites&quot;. A ordem vem em primeiro lugar, e Unzen não se importa com pedidos ou súplicas. Detesta humanos e impõe sua vontade sobre eles. Sua opressão fica mais evidente quando diz que não acredita que as leis impostas modifiquem a natureza humana para o bem. &lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2CSNhVwmCHw9K7vj76tXKXHPFSixcoEvBAXlEYODYOPNI8BXAtGGOIsgDnOxBWNv_6X_-bZG4Tt3n-_xvAw72welwTPI9kHPcf6UCwRt4ry5S-RJaH0E3K4pRKx0BahBDXKclcX5mtg/s1600/Tumblr_m39dfgc67z1qe96cyo1_1280.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;400&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2CSNhVwmCHw9K7vj76tXKXHPFSixcoEvBAXlEYODYOPNI8BXAtGGOIsgDnOxBWNv_6X_-bZG4Tt3n-_xvAw72welwTPI9kHPcf6UCwRt4ry5S-RJaH0E3K4pRKx0BahBDXKclcX5mtg/s200/Tumblr_m39dfgc67z1qe96cyo1_1280.png&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Kurokami Maguro&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Arquétipo&lt;/b&gt;: O tarado/O treinador&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Perfil&lt;/b&gt;: A figura do sensei tarado já está impressa na nossa memória. A diferença dela para Maguro é que ele concentra toda sua tara em uma só pessoa: Sua irmã mais nova, Medaka. Além disso ele&amp;nbsp; um gênio em treinamento, tudo que ele tutela produz resultados incríveis. Foi um dos membros do Plano do frasco quando estudava em Hakoniwa.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Sala 13/Plano do Frasco&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não me estenderei em personalidades individuais nesse post porque o arco deles começa no fim do volume 4, e eles não são tão bem apresentados. Eles são  o primeiro grupo de vilões, e como todo bom Shonen, não podia faltar um numero considerado místico. Geralmente esse número não tem muito significado, e escolhe-se o 7. Porém, Nisio escolheu o 13, e &lt;a href=&quot;https://www.dicionariodesimbolos.com.br/numero-13/&quot;&gt;ao ler sobre o número&lt;/a&gt; essa escolha não me pareceu por acaso. Entre os significados mais interessantes estão os 12 apóstolos (membros do plano do frasco) e Jesus Cristo (Medaka). No Tarot, 13 representa a morte, que simboliza o fim de um ciclo que trás consigo uma renovação ou mudança (condizente com o plano do frasco). Além disso, simboliza genialidade, mais uma vez ressonando com o conceito do grupo.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;OS ARCOS&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;O primeiro arco é o arco do Conselho Estudantil.&lt;/b&gt; Esse arco serve basicamente como apresentação de personagens, e angariação de membros para o conselho estudantil. Ele consiste em Medaka ajudando a resolver os problemas que os alunos de Hakoniwa pediram na caixa de sugestões, e cuidando de problemas administrativos, como a competição pela verba dos clubes. Ao final desse arco temos como membros do conselho estudantil: Medaka como presidente. Hitoyoshi Zenkichi como Administrador de assuntos gerais.  Akune Kouki como secretário. Mogana Kikaijima como tesoureira.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A esse ponto da história já temos uma gama bem grande de personagens e também o primeiro grande conflito entre personagens e ideologias, que é a luta entre Medaka e Unzen Miyouri. Medaka representa como sempre o bem incorruptível, a fé na humanidade. Unzen é o exato oposto, um jovem de má índole que odeia a humanidade. Sua filosofia se resume em &quot;A justiça não significa nada se não passar dos limites&quot;. Não é o primeiro personagem que Medaka tenta mudar, mas é o primeiro (que aparece no mangá até o momento&quot; que ela não consegue. É também a primeira vez que Medaka usa de fato um &quot;poder&quot;, caracterizando a transição para Battle Shonen.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1nqixA8pmTKcdWXVDhIbKXij6_cpFN16TuHa7aEZjyz_KwhepZu7qH1ECoKgqRsu2vyf4uUn_HvDQSmLCjvwrBt_QhLLiQQNAh8Tl5NXygXgPkJcd73tqu0iSmNVEbwDjffcc-RIW7w/s1600/10.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1072&quot; data-original-width=&quot;1456&quot; height=&quot;293&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1nqixA8pmTKcdWXVDhIbKXij6_cpFN16TuHa7aEZjyz_KwhepZu7qH1ECoKgqRsu2vyf4uUn_HvDQSmLCjvwrBt_QhLLiQQNAh8Tl5NXygXgPkJcd73tqu0iSmNVEbwDjffcc-RIW7w/s400/10.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Carai, brisei&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;O segundo arco é o arco do Plano do Frasco&lt;/b&gt;, que tem início no final do volume 3. É aqui que a história começa a tomar a forma que se aprofundará no futuro. Ele começa quando Miyakonojo Oudo, o chefe da sala 13, procura Medaka a fim de torná-la sua esposa. Isso mesmo, esposa. Oudo é um dos personagens mais interessantes do arco. Sua aura reflete a majestade e poder de um leão, fazendo com que todos a seu redor obedeçam suas palavras de ordem. Derrotados por Oudo, Medaka e Zenkichi procuram a tutelagem de Maguro no antigo prédio.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1168&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;290&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8wnU7tVmH76ANNuJXdYOnQIV0VSpdSvZELC-mZEyB_njudm_tbnOQjQWWEUCYfkCycC0WiuNCe5bc3InIOr6Ja3jFLBs6M7D4AJqhjf8hyphenhyphen4H8I5JI194aBmlvk9C60vrEhLRXD5aLdg/s400/Medaka+Box+v03+c23+-+02-03.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;A entrada triunfal da classe 13&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;UM POUCO MAIS SOBRE MEDAKA&lt;/u&gt;...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A nossa heroína, apresenta diversos atributos que resumem o protagonismo. É inteligente, benevolente, dedicada, carismática, bonitona, enttre tantos outros. Porém, apresenta algumas características que podem ser consideradas falhas também. Ao longo da obra sua personaldiade e características são bem expandidas, mas já no início uma delas chama a atenção: a aversão dos animais a Medaka. Animais, instintivamente, sentem quando um adversário é mais forte do que eles, e fogem. Medaka apresenta uma força tão grande, que apesar de tentar disfarçar isso ao máximo, chegando a usar uma roupa de cachorro e um sorriso benevolente, até a mais feroz das bestas foge dela.&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;832&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioOVE4KQ73u5fSMd_VKaScMZw7HB2aVzw5Ffg4pAbajaW30r3Bo5br_54ju0B00ssmB5rRiDhSLbmNoisQTxFUIWkna-FTK3wUFOWUSAtsdztgXen20xCXGq2k2WScYRn3AIgF_J4mmA/s400/16.jpg&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot; width=&quot;276&quot; /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Malditos furries&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;CURIOSIDADES&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Todos 
os membros de Hakoniwa que apareceram até agora são do tipo sanguíneo 
AB, e isso se deve ao fato da crença japonesa de que pessoas de sangue 
AB são tidos como sonhadores, calmos e racionais, sensíveis, possuem vários hobbies, têm ideais únicos e são criativos, e são calmos e francos sobre relacionamentos amorosos, &lt;a href=&quot;https://japantoday.com/category/features/lifestyle/the-importance-of-blood-type-in-japanese-culture&quot;&gt;entre outros&lt;/a&gt;. Tudo isso se encaixa aqui e ali com algum personagem, e alguns com vários, como por exemplo, Medaka, que não tem pudores em distribuir beijos, e tem um sonho de encher sua sala de flores.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;E por hoje é só.&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;De início eu pretendia fazer um texto unificado, mas percebi que com a análise mais concisa de cada volume eu poderia detalhar mais as observações. O próximo post deve falar sobre os volumes 4 e 5.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3885239017620878752'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3885239017620878752'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/medaka-box-volumes-1-3.html' title='Medaka Box - Volumes 1 a 3'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNmyycmGgEnTmeOVAw-70kwrzRgQ1UGUdBp0pi89CY68Klmu53IGrG5mr7ZJgClTvKrdbDgU23uLllLpv25ZtciUu5VTBdchc9DBnqLvJdJnAzw7E9u8Ay7i7D91RfUlFomHs7RDFTbA/s72-c/328bad72-18e7-4ede-9d19-44ca149efac0+2.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-5068624368081033615</id><published>2017-10-21T20:42:00.001-02:00</published><updated>2017-11-18T13:21:06.877-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="boicho"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hotel"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="one-shot"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Um tiro no escuro"/><title type='text'>HOTEL - Que mundo maravilhoso!</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg2NGuYpOtn9wLg2ik5svQzz8s2RZ6bax0dxEvFbzG1SV1z56390rcPeHNhXxZnkClDm4DS2ZC7xLJBSIin-S_X-HwIXyYVZBr__BVq88Q-yoqusK-76HqVzE6_9P60KiMC1H767Hyhuo/s1600/Um+Tiro+no+Escuro.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg2NGuYpOtn9wLg2ik5svQzz8s2RZ6bax0dxEvFbzG1SV1z56390rcPeHNhXxZnkClDm4DS2ZC7xLJBSIin-S_X-HwIXyYVZBr__BVq88Q-yoqusK-76HqVzE6_9P60KiMC1H767Hyhuo/s1600/Um+Tiro+no+Escuro.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Saudações, meus nobres guardiões!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Este é o primeiro post da seção &lt;b&gt;Um tiro no escuro&lt;/b&gt;, na qual abordaremos e falaremos sobre &lt;b&gt;one-shots&lt;/b&gt;. E o primeiro que eu escolhei para falar sobre é &lt;b&gt;HOTEL&lt;/b&gt;, do nosso querido e talentoso &lt;b&gt;Boichi&lt;/b&gt; (&lt;i&gt;você pode ter conhecido ele através de Sun-Ken Rock ou Dr. Stone&lt;/i&gt;).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiC-CrxJtcVTOx74vOlQ23jHwUq5Sp_9rROHsOpQGAnwIXSJpE2P6DQpPKoUIztv3EiFx8SU-4-Ciu-QXZuiyYPp5UXmpw6oenjffDTqMq8SNRJ0YpK20UL536WycdPVrFyHXMgbrE6aU/s1600/Louis.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;431&quot; data-original-width=&quot;147&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiC-CrxJtcVTOx74vOlQ23jHwUq5Sp_9rROHsOpQGAnwIXSJpE2P6DQpPKoUIztv3EiFx8SU-4-Ciu-QXZuiyYPp5UXmpw6oenjffDTqMq8SNRJ0YpK20UL536WycdPVrFyHXMgbrE6aU/s320/Louis.png&quot; width=&quot;109&quot; /&gt;&lt;/a&gt;HOTEL é, acima de tudo, um conto de ficção científica sobre sobrevivência.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Como é possível o ser humano e, principalmente, toda nossa fauna e flora, sobreviverem em um mundo regido pelo caos? Boichi foi capaz de pensar em uma manobra original e a inseriu em um contexto bastante coerente, criando uma das mais brilhantes histórias sobre esperança.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A ficção científica costuma trabalhar com extremos. Raramente vemos obras que abordam o&amp;nbsp;&lt;i&gt;meio termo&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em um dos polos temos a possibilidade da expensão da humanidade pelo espaço, aonde o homem se faz presente em todos os principais pontos da galáxia. E no outro, temos nossa raça praticamente extinta, lutando para sobreviver em meio a fracas luzes de esperança.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
A raça humana não foi totalmente extinta, porém, existem possibilidades e condições dela voltar ao seu resplendor e alcançar as estrelas. &lt;i&gt;É disso que HOTEL trata&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O aumento das temperaturas devido ao efeito estufa e a elevação do nível do mar fizeram os cientistas estipularem um prazo de validade para a raça humana. &lt;b&gt;Doutor Dokins&lt;/b&gt;, um renomado cientista, sugere a criação de uma grande nave para levar uma parcela da humanidade até um planeta com condições compatíveis com o ser humano. Porém, a viagem levaria milhares de anos, e a única coisa que ela seria capaz de salvar seria o precioso DNA humano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
A outra proposta que Dokins sugere é uma ideia de seu pesquisador, &lt;b&gt;Doutor Anno&lt;/b&gt;: um sistema de contenção capaz de preservar o DNA de todos os organismos vivos, em forma de uma gigantesca torre de mais de quatro quilômetros de altura. A torre seria um grande pedido de desculpas do homem ao planeta Terra. Um presente de despedida por tudo de ruim causado à Mãe Natureza.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9DC7d7LUCC8qhjGoFUTFhcfwuBTvskTOTMPzWWGJZmCDk4FQA0Ekf2HZT9HOx47GQdrjfpiU6Am1Zi9x1p6E4fawdmC4nQj9saX6rSSoSTUNfB8sKsmc3KnIy4I1vKaarZjYollKaM7E/s1600/Peso+da+responsabilidade.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;437&quot; data-original-width=&quot;836&quot; height=&quot;332&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9DC7d7LUCC8qhjGoFUTFhcfwuBTvskTOTMPzWWGJZmCDk4FQA0Ekf2HZT9HOx47GQdrjfpiU6Am1Zi9x1p6E4fawdmC4nQj9saX6rSSoSTUNfB8sKsmc3KnIy4I1vKaarZjYollKaM7E/s640/Peso+da+responsabilidade.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Surge &lt;b&gt;Louis&lt;/b&gt;, a Inteligência Artificial que regeria a torre e se tornaria responsável por cuidar dos últimos resquícios da vida terrestre. Nomeado em homenagem a &lt;b&gt;Louis Armstrong&lt;/b&gt;, que cantou a música &lt;b&gt;What a Wonderful World&lt;/b&gt;. A letra dessa famosa e clássica música fala sobre um mundo vivo, otimista, bonito. &lt;i&gt;Um mundo maravilhoso&lt;/i&gt;, em paralelo ao passado glorioso do nosso planeta.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;YOUTUBE-iframe-video&quot; data-thumbnail-src=&quot;https://i.ytimg.com/vi/A3yCcXgbKrE/0.jpg&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/A3yCcXgbKrE?feature=player_embedded&quot; width=&quot;320&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Somos brindados com uma sequência de lindos painéis ao som de What a Wonderful World. Se você tinha dúvidas do talento de Boichi, provavelmente não terá mais depois dessas páginas. A combinação e harmonização das ilustrações com a letra é incrível, principalmente no significado que tudo aquilo representa dentro da obra.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidg6oj0_N1i-Ugi_98q6edFD7Zd5B4sjBcHWYoLwKeamwD_JsGVbCxczJ7eo9jY3tmFxtXsfMid8RzRrdV5jhbKpmdw6AHA0NOO1-WKtJw4WImPTuAhuePVy3R4E47SIKEX33jZG34vAQ/s1600/Painel.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;837&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidg6oj0_N1i-Ugi_98q6edFD7Zd5B4sjBcHWYoLwKeamwD_JsGVbCxczJ7eo9jY3tmFxtXsfMid8RzRrdV5jhbKpmdw6AHA0NOO1-WKtJw4WImPTuAhuePVy3R4E47SIKEX33jZG34vAQ/s400/Painel.png&quot; width=&quot;277&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A torre passa a ser conhecida como hotel, devido aos inúmeros hospedes pelos quais ela era responsável. Louis carrega a responsabilidade de ser o gerente do resto da esperança humana. Durante incríveis &lt;b&gt;27 milhões de anos&lt;/b&gt;, ele se aprimorou e reparou incansavelmente, sem nunca se esquecer do compromisso de honrar os sonhos de seu criador. Apesar de ser artificial, Louis foi capaz de manter vivo dentro de seu sistema operacional um dos mais nobres sentimentos humanos: &lt;i&gt;a perseverança&lt;/i&gt;. Mesmo sem a capacidade de computar um futuro otimista, ele não abandonou sua programação primária.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Em seus últimos momentos de vida, Louis se depara com a chegada de robôs que evoluíram através do sistema operacional instalado na nave que um dia carregou a humanidade em busca de um destino impossível. O DNA que eles carregavam se perdeu, e devido a isso, voltaram a origem para poder restaurar a vida terrestre no planeta. A Terra havia, finalmente, se restaurado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tendo consciência de que não seria capaz de continuar com propósito do qual havia sido criado, o Gerente finalmente pode se aposentar. Agora haveria quem pudesse trazer vida novamente ao seu estimado planeta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0U65T8XWEiArdn_vRVUzXYn9JCT3mhkxi7ER46Cw7JYXg2xYVj-h7bE9D2sx9T2jk1FbAeZg3O-Cvb7WZHKefUDXzefmlW_M8z9t3CjU7-PWX9Pmm0FDaRsZoTs-8PTki8-CeKRSYqBg/s1600/Eu+nunca+te+esquecerei.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;330&quot; data-original-width=&quot;829&quot; height=&quot;158&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0U65T8XWEiArdn_vRVUzXYn9JCT3mhkxi7ER46Cw7JYXg2xYVj-h7bE9D2sx9T2jk1FbAeZg3O-Cvb7WZHKefUDXzefmlW_M8z9t3CjU7-PWX9Pmm0FDaRsZoTs-8PTki8-CeKRSYqBg/s400/Eu+nunca+te+esquecerei.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
HOTEL é cativante, emocionante, inesquecível. Uma história simples, porém carregada de sentimento e significado. Boichi nos presenteia com uma obra marcante, aonde demonstra que o fim não é o final enquanto a chama da esperança se mantiver acesa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUOKSHPep9dkOsm1jbUxfpsgNTv5tlXcT6BdxlJWEvpj4CGTTVKM7hw72T6RVuhLu702iNsUOVEUWkjSIX0rAPvK4ItCs0vxXEvA2eNpbdOIVfL3MbREuv8xmag1f6zHR840YKM-ul95E/s1600/Gerente.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;334&quot; data-original-width=&quot;823&quot; height=&quot;160&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUOKSHPep9dkOsm1jbUxfpsgNTv5tlXcT6BdxlJWEvpj4CGTTVKM7hw72T6RVuhLu702iNsUOVEUWkjSIX0rAPvK4ItCs0vxXEvA2eNpbdOIVfL3MbREuv8xmag1f6zHR840YKM-ul95E/s400/Gerente.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&quot;Minha última memória foi a visão do azul do mar, finalmente de volta&quot;.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5068624368081033615'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5068624368081033615'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/hotel-que-mundo-maravilhoso.html' title='HOTEL - Que mundo maravilhoso!'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhg2NGuYpOtn9wLg2ik5svQzz8s2RZ6bax0dxEvFbzG1SV1z56390rcPeHNhXxZnkClDm4DS2ZC7xLJBSIin-S_X-HwIXyYVZBr__BVq88Q-yoqusK-76HqVzE6_9P60KiMC1H767Hyhuo/s72-c/Um+Tiro+no+Escuro.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-3453562585721222263</id><published>2017-10-20T19:14:00.001-02:00</published><updated>2017-10-20T20:10:23.456-02:00</updated><title type='text'>Oyaji - Os Brutos também amam</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9Cz1_eYcIGfOO9oDZxBxoorlu6wpIqwG_ud8epfL38kaqQjAIwhEAQndXiGs-pdY-9lFE2NsLPatTNWTUE7tNCKjsxWp17AR8WAFJkpQ4SEMZaUaCjP_xujn90lG4COFcH4mIf-Vtew/s1600/d2202916-045f-404d-80db-375d8120e7be.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9Cz1_eYcIGfOO9oDZxBxoorlu6wpIqwG_ud8epfL38kaqQjAIwhEAQndXiGs-pdY-9lFE2NsLPatTNWTUE7tNCKjsxWp17AR8WAFJkpQ4SEMZaUaCjP_xujn90lG4COFcH4mIf-Vtew/s1600/d2202916-045f-404d-80db-375d8120e7be.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Vamos a mais um review, dessa vez um mangá curto, porém excelente. Conheçam Oyaji! &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;more&quot;&gt;&lt;/a&gt;Oyaji é daqueles mangás que pegam um estereótipo e aumentam ele ao ridículo. E eu adoro esses mangás. Pense em Sakamoto desu ga, onde o personagem é &lt;i&gt;Cool! Cooler! Coolest!!!&lt;/i&gt;, agora troque &lt;i&gt;cool&lt;/i&gt; (maneiro) por &lt;i&gt;manly (másculo). &lt;/i&gt;Essa é a premissa de Oyaji. Antes de ler essa review, eu recomendo que leia o mangá, são apenas três volumes, estando completos em inglês e em português. A narrativa é bem visual, então dá pra ler rapidinho.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_1NCDdUCANK8xcZqEDi7vrJYuquZoA_xvfr3LJqxIHEYPJIUrA9BHyGUyY32EVctcThPFu4hGo3tK5FX2oc__Bv8t5C6xyofv4p7lb-Wws9700Wgju79h73v1nCCnRbWG0up9ssXJQA/s1600/Oyaji_v01_-_014.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1379&quot; data-original-width=&quot;978&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_1NCDdUCANK8xcZqEDi7vrJYuquZoA_xvfr3LJqxIHEYPJIUrA9BHyGUyY32EVctcThPFu4hGo3tK5FX2oc__Bv8t5C6xyofv4p7lb-Wws9700Wgju79h73v1nCCnRbWG0up9ssXJQA/s640/Oyaji_v01_-_014.JPG&quot; width=&quot;451&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ó o tamanho do maluco&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
Título: Oyaji (親父, Meu velho, em tradução livre)&lt;br /&gt;
Tipo: Mangá&lt;br /&gt;
Número de volumes: 3 volume&lt;br /&gt;
Status: Completo&lt;br /&gt;
Gêneros: Ação, Drama, Slice of Life&lt;br /&gt;
Demografia: Seinen&lt;br /&gt;
Mangaká/Argumentista: Moriyama Tsuru&lt;br /&gt;
Artista/Desenhista: Moriyama Tsuru&lt;br /&gt;
Ano: 2000&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;SINOPSE&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A história tem início com um membro da Yakuza invadindo uma casa, atrás de uma jovem. Uma mulher e um rapaz se encontram dentro da casa, e, indefesos contra o homem que os ameaça, não vêem o que fazer, a não ser chorar, impotentes. É aí então que aparece um homem que mais parece uma muralha, derruba o invasor com um soco, e entra na casa. Ao sentar no chão o homem profere apenas uma palavra: comida!&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQIuRciFXPNm7rVLyV4dJdUIIL9A0LFPLJ_GqY-hsAyHWIfB0k66T_SS7qisFPEtqQq1CJMxW2CpkKdE3-lAJd-Qr95dXkrx5Bjy5utmqP8h0fk_fQVew2wyttWqXcuMmzrX8vgauCQQ/s1600/002.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;850&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQIuRciFXPNm7rVLyV4dJdUIIL9A0LFPLJ_GqY-hsAyHWIfB0k66T_SS7qisFPEtqQq1CJMxW2CpkKdE3-lAJd-Qr95dXkrx5Bjy5utmqP8h0fk_fQVew2wyttWqXcuMmzrX8vgauCQQ/s640/002.jpg&quot; width=&quot;453&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Traz o rango que eu tô com fome&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;HISTÓRIA&lt;/u&gt; (&lt;i&gt;contém spoiler&lt;/i&gt;)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Após a revelação de que o homem misterioso é o pai dos jovens, o primeiro volume de Oyaji é recheado de ação e é focado no lado másculo de Kumada (o Oyaji, que em tradução livre seria algo como &quot;O velho&quot;um jeito informal de se referir a seu pai). Lutas de esquentar o sangue mostram o motivo pelo qual ele teve de abandonar sua família. Porém, o leitor que acha que a história seguirá esse clima de lutas pelo resto dos volumes não poderia estar mais enganado.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh_U-rKUV7uEuB-sjGphBs8rUliWWFjkRTHVwzyZgw9BcDzJuK9pRuoYY0QqzYpDr6_nmml-Iv0Rc9pcq3ApDdeXjZM3KyeLneBMV7T8t8NjJ0WvwFeq6oME7uwK6D7dTtqxmfOyQjQg/s1600/026.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;850&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh_U-rKUV7uEuB-sjGphBs8rUliWWFjkRTHVwzyZgw9BcDzJuK9pRuoYY0QqzYpDr6_nmml-Iv0Rc9pcq3ApDdeXjZM3KyeLneBMV7T8t8NjJ0WvwFeq6oME7uwK6D7dTtqxmfOyQjQg/s640/026.jpg&quot; width=&quot;453&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O pau vai cumê, mermão&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Oyaji se utiliza de muitos flashbacks para construir o personagem de Kumada. Apesar de baseado no estereótipo de masculinidade japonês, do homem montanha, que não expressa sentimentos facilmente, fica cada vez mais claro que ele é um homem que ama sua família acima de tudo, e quer compensar o tempo que passou longe. Isso se destaca pela maneira como vê seus filhos, já quase adultos no presente, da forma como eram quando ele teve que partir forçosamente de casa. &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkYOJnvN02X7b_Dn1YL7b03BUT5FTr-m_bJKLq4c2XN20uI6bkQq89Ydr3ekCGk6HPacGVrJjxGUiWYlljtnPS9biSzq_1ChFTjhKws5xhrDZDJLSb-RJZzjWDfThD63KI8_Lj69mmzg/s1600/17.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1385&quot; data-original-width=&quot;960&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkYOJnvN02X7b_Dn1YL7b03BUT5FTr-m_bJKLq4c2XN20uI6bkQq89Ydr3ekCGk6HPacGVrJjxGUiWYlljtnPS9biSzq_1ChFTjhKws5xhrDZDJLSb-RJZzjWDfThD63KI8_Lj69mmzg/s320/17.jpg&quot; width=&quot;221&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg95FqkuGMIB90kK8GPU8MK45YljMSjef2YkcJz72azWU1J4yJEUOaLwfcLyDAZoJQG6sCs3c4lmyyWRbkpiMjRbv9pMWunXVJz2tc1DR4Z94IdTDdwbYT7DglzHkDODycDBcYCxgJ-vg/s1600/19.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1385&quot; data-original-width=&quot;960&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg95FqkuGMIB90kK8GPU8MK45YljMSjef2YkcJz72azWU1J4yJEUOaLwfcLyDAZoJQG6sCs3c4lmyyWRbkpiMjRbv9pMWunXVJz2tc1DR4Z94IdTDdwbYT7DglzHkDODycDBcYCxgJ-vg/s320/19.jpg&quot; width=&quot;221&quot; /&gt;&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Um dia nas casas de banho, como nos velhos tempos &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ao final do primeiro volume começamos a entender o porque de Kumada ter se tornado o que se tornou. Seu pai era alcóolatra e batia nele e em sua mãe, o que o obrigou a se tornar um homem forte para protegê-la. Há um paralelo com a cena onde seu filho está sendo ameaçado com uma faca, e ele diz pra ele se virar ao invés de ajudá-lo, mostrando a dureza do mundo em poucas palavras. &lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdFrYW21Kp5dFGgH6MFqhfDm7wSk4jHBz8fqJildCgwDa4o6EVsl_FueTRn5mm8NOSUGEhbd55ZRxsguSbXOI-9ZRoXOfElJGKuEZMDc1Zw6brZO7Bm2UsGrCbNLb-NleJWqFqpnc4Ag/s1600/004.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1379&quot; data-original-width=&quot;978&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdFrYW21Kp5dFGgH6MFqhfDm7wSk4jHBz8fqJildCgwDa4o6EVsl_FueTRn5mm8NOSUGEhbd55ZRxsguSbXOI-9ZRoXOfElJGKuEZMDc1Zw6brZO7Bm2UsGrCbNLb-NleJWqFqpnc4Ag/s640/004.jpg&quot; width=&quot;452&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Vire home, cabra&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A partir daí a história muda de rumo, e percebemos o lado mais emotivo do Oyaji, que parece sofrer de algum tipo de câncer no abdômen. Daqui em diante ele tenta viver os seus últimos momentos com sua família e acertar tudo o que puder antes de partir. Eles vão a uma casa de banhos juntos como nos velhos tempos, e aqui há mais um traço da estereotipação masculina exagerada do mangá. Não há meias palavras para dizer isso, então vamos lá: Kumada tem um caralhão. Não vou postar fotos aqui, mas tá lá no mangá, pra quem quiser ler. Chega a ser cômico de tão desproporcional que a coisa é. Fica o aviso para quem tem muitos pudores.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjY686J_g2auWU-Tl22zCF4PgsddFNUni0NS90YXo-R-CK20CE-zXYA-MJ_jP-7gnzKjXb6lF6_UJqnh6QupwZKFEN0JWFarI17A5TcoYp_JZXwjMN7NIst9HVjtqmC65x6NlM-_efWjA/s1600/AnimaRegia_012.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1144&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;456&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjY686J_g2auWU-Tl22zCF4PgsddFNUni0NS90YXo-R-CK20CE-zXYA-MJ_jP-7gnzKjXb6lF6_UJqnh6QupwZKFEN0JWFarI17A5TcoYp_JZXwjMN7NIst9HVjtqmC65x6NlM-_efWjA/s640/AnimaRegia_012.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/watch?v=Oztkl0GKTng&quot;&gt;Toda rosa tem seu espinho&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ao final do mangá, o Oyaji some. Uma despedida seria dolorosa demais. Apesar de tudo, há uma certa beleza e uma aura paternal, não tão protetora demais, e não tão solta demais, que torna o Oyaji um modelo a ser seguido. É uma nobreza rústica que parece o cobrir de uma forma solene. Um personagem que inspira respeito e medo em doses variáveis, mas que embaixo de sua couraça, apresenta o amor velado de um amante e um pai dedicado.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtNfzFLAMkXaphtDC-FjYf9H02-6SiLHGWAM03f5IhWUwKkntpEuw2_QCsPyMNvlk1-zh_XWG8Yw9uNJGumgOiR7js-17FQ2LZLqjaP9zzQFt_od8VXZ7At9HTnudDvden_LrOB00oOg/s1600/AnimaRegia_021.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1385&quot; data-original-width=&quot;960&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtNfzFLAMkXaphtDC-FjYf9H02-6SiLHGWAM03f5IhWUwKkntpEuw2_QCsPyMNvlk1-zh_XWG8Yw9uNJGumgOiR7js-17FQ2LZLqjaP9zzQFt_od8VXZ7At9HTnudDvden_LrOB00oOg/s640/AnimaRegia_021.jpg&quot; width=&quot;442&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O amor sofrido de um homem solitário&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É uma obra curta, de qualidade inquestionável, apesar de seus exageros. Uma fábula de masculinidade, honra e amor tradicional em um mundo moderno.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyevsrsZ_OPXmdxLZXiZc1EFVot0Z862v0jZnwANVk08y04wBkS505UpwgZmn1kXj0o2qqj6IoEeL6FXi6S1_TwQK1X6FZh3cCca5VYx4QuAniqecwV8DCPT1fokSZScAgVR4Xi-3r2Q/s1600/Oyaji-vol-3_0131-0132.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1120&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;446&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyevsrsZ_OPXmdxLZXiZc1EFVot0Z862v0jZnwANVk08y04wBkS505UpwgZmn1kXj0o2qqj6IoEeL6FXi6S1_TwQK1X6FZh3cCca5VYx4QuAniqecwV8DCPT1fokSZScAgVR4Xi-3r2Q/s640/Oyaji-vol-3_0131-0132.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3453562585721222263'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3453562585721222263'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/oyaji-os-brutos-tambem-amam.html' title='Oyaji - Os Brutos também amam'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9Cz1_eYcIGfOO9oDZxBxoorlu6wpIqwG_ud8epfL38kaqQjAIwhEAQndXiGs-pdY-9lFE2NsLPatTNWTUE7tNCKjsxWp17AR8WAFJkpQ4SEMZaUaCjP_xujn90lG4COFcH4mIf-Vtew/s72-c/d2202916-045f-404d-80db-375d8120e7be.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-415894630697296880</id><published>2017-10-19T22:54:00.001-02:00</published><updated>2017-10-29T10:35:53.283-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Análise"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Review"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Uratarou"/><title type='text'>Uratarou - O peso do cancelamento</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374174399063916545/22635111_766849883506791_971840037_n.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; height=&quot;358&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/374174399063916545/22635111_766849883506791_971840037_n.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Olá, aspirantes a mangaká! Hoje venho com esta humilde review de Uratarou lhes contar de um dos maiores males desta indústria: os cancelamentos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando comecei a ler Uratarou nunca esperei falar sobre o cancelamento, e sim sobre a sua característica visual, mas não teve como não tocar no assunto. Vamos à Review!&lt;/div&gt;
&lt;a href=&quot;https://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;more&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;u style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370276140566446084/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;655&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;521&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370276140566446084/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: verdana, geneva, sans-serif; font-size: 13px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Título:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Uratarou (&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;ms gothic&amp;quot;;&quot;&gt;うらたろう&lt;/span&gt;)&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Tipo:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Mangá&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Número de volumes:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;6&amp;nbsp;volumes&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Status: &lt;/b&gt;Finalizado (cancelado)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Gêneros:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Aventura, Histórico, Sobrenatural&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Demografia:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Seinen&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Mangaká:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Atsushi Nakayama&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ilustrador:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Atsushi Nakayama&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ano:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;2016&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/6/67663/5573039-01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;562&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/6/67663/5573039-01.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/6/67663/5771900-02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;562&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/6/67663/5771900-02.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/13/136525/5855478-3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;562&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/13/136525/5855478-3.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/13/136525/5894610-4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;563&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/13/136525/5894610-4.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://cdn.honcierge.jp/bookmasters/book_images/000/030/106/normal/61vWFSzQIPL.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;724&quot; data-original-width=&quot;520&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://cdn.honcierge.jp/bookmasters/book_images/000/030/106/normal/61vWFSzQIPL.jpg&quot; width=&quot;143&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12.8px;&quot;&gt;Volumes já publicados&amp;nbsp;(o volume 6 ainda não foi publicado)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;SINOPSE&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: small; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; text-align: justify;&quot;&gt;O que Chiyo mais sonha é ser imortal... Não por arrogância, mas simplesmente porque ela só tem 1 ano de vida. Por isso, ela parte em uma jornada com seu &quot;avô&quot; em busca de todas as lendas referentes a imortalidade existentes no Japão feudal, até que ela encontra um verdadeiro imortal. Mas ele não tem a menor intenção de ajudar Chiyo em sua jornada para a imortalidade, já que tudo o que ele mais quer é... morrer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;REVIEW&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
Eu acho importante começar a review dando algumas informações básicas sobre o cancelamento de mangás. O cancelamento se deve, quase&amp;nbsp; exclusivamente, à baixa popularidade de um mangá. Vamos pegar como exemplo a revista mais conhecida por cancelar mangas, a Weekly Shounen Jump!. Vou citar 2 obras de exemplo: Hungry Marie e Bleach. Primeiro como funciona o sistema de cancelamento da Jump? A Jump utiliza o TOC (Table of Contents). O TOC é um ranking de popularidade, baseado em um tipo de enquete/votação que em todas&amp;nbsp; edições da revista, e define a ordem dos capitulos na seguinte. Por exemplo:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: orange;&quot;&gt;Black Clover c112&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: orange;&quot;&gt;(Capa&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: magenta;&quot;&gt;e Página Colorida de Abertura)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;01 - One
Piece c868&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;02 -
Yakusoku no Neverland c41&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;&lt;b&gt;Dr. Stone c13 (Página Colorida)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;03 - Kimetsu no Yaiba c64&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;04 - Haikyuu!! c256&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;&lt;b&gt;Boruto: Naruto Next Generations c13 (Página Colorida)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;05 - Boku no Hero Academia c140&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;&lt;b&gt;Boku-tachi wa Benkyou ga Dekinai c17 (Página Colorida)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;06 - Shokugeki no Souma c217&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;07 - Saiki Kusuo no Sainan c246&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;08 - Yuragi-sou no Yuuna-san c65&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;09 -
Hinomaru Zumou c147&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;b&gt;10 -
Samon-kun wa Summoner c83 (FIM)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;11 -
Robot×Laserbeam c11&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;12 - Gintama c637&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;13 - Harapeko no Marie c14&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;14 - Spring
Weapon No. 1 c31&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;15 - Poro
no Ryuugaku-ki c14&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;16 - U19 c16&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;(Fonte: &lt;a href=&quot;http://analiseit.blogspot.com.br/2017/06/analise-toc-weekly-shonen-jump-27-ano.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://analiseit.blogspot.com.br/2017/06/analise-toc-weekly-shonen-jump-27-ano.html&lt;/a&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;One Piece fica em primeiro, afinal é o manga mais vendido da revista. Em seguida vem os titulos que estão estourando atualmente na Jump: &lt;b&gt;Neverland&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Dr. Stone&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Kimetsu no Yaiba&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Haikyuu!!&lt;/b&gt;. No fim da lista estão os mangás prestes a serem cancelados ou finalizados: U19 (cancelado), Gintama (caminhando para o seu fim, não foi cancelado) e Hungry Marie (cancelado).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Obras estreantes tem direito a 7 semanas livres, para só então serem colocadas no rankeamento. Por exemplo, obras que estreiam na edição 41 só serão rankeadas na edição 48. Cancelamentos são anunciados geralmente 3 semanas depois da queda do TOC, então por isso, geralmente, os mangakas de obras iniciantes recebem a noticia mais ou menos no capitulo 13 e têm que se adaptar pra acabar a obra no tempo que a revista propõe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É baseado nesse ranking de popularidade e nas vendas de volumes encadernados, que os mangas são cancelados. E não são só os novatos que andam na corda bamba do cancelamento. Bleach, apesar de muitos anos na revista, também foi finalizado bruscamente. Kubo nunca escreveu bem, isso não&amp;nbsp; surpresa, mas o final de Bleach é extremamente criticado por ser acelerado e finalizar tudo muito sem sentido até mesmo para seus padrões (pelo que me contaram, eu que não perco meu tempo lendo Bleach até o fim). A Jump tem parte da culpa disso. Bleach foi enfraquecendo em sua popularidade e a Jump cobra o fim de obras que não rendem tanto quanto antes (mesmo que ainda rendam alguma coisa), pois querem emplacar novos títulos de peso (como está sendo com Dr. Stone e Neverland).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Agora voltando a Uratarou, vocês já viram as minhas impressões iniciais, então antes de começar a review eu gostaria de comentar o que eu acertei, o que eu mudei de opinião e o que a obra me entregou do que ela prometeu no começo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Inclusive se você não viu meu Primeiro Impacto:&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://guardioesdanonaarte.blogspot.com.br/2017/10/uratarou-monstros-e-o-resto.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Uratarou - Monstros! E o resto...&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;ATENÇÃO: SPOILERS ABAIXO!&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370260605736583169/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;347&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;276&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370260605736583169/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Novamente, acertei todo o arquétipo de personagem do Uratarou e da Chiyo, e essa ideia de plot se mantém por pelo menos 30 dos 50 capítulos. Isso só começa a mudar um pouco quando a Chiyo descobre que pessoas morreram por conta dela, depois volta, finaliza e muda de novo. Isso não é necessariamente um defeito, claro o mangá foi previsível (&lt;b&gt;nesse ponto&lt;/b&gt;) mas ele não era um suspense. É como em One Piece, onde você sabe que o Luffy vai virar o Rei dos Piratas e pegar o tesouro,&amp;nbsp; mas o importante é a Jornada, e não o Destino.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Sabe aquela narrativa de conto feudal? Isso se perde totalmente na mesma parte. Inclusive, a partir daí o ritmo do mangá começa a desandar. Mas claro, tem um motivo que eu citarei mais para frente na review.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Uratarou se tornou muito mais interessante à medida que enfraquecia no ritmo. A obra tem seus plot twists, e me dói o fato de não haver muitos monstros depois do primeiro volume além de demônios.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;HISTÓRIA - 6/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370263990217080832/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;627&quot; data-original-width=&quot;633&quot; height=&quot;316&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370263990217080832/unknown.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;A trama de Uratarou começa com Chiyo encontrando Uratarou. Após isso, seu avô morre e eles seguem viagem, enfrentam uns dois monstros, e então aparece o quarto, &lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;i&gt;Fusemaru, o Lobisomen&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;. A partir daqui Uratarou (o mangá) muda muito. Nesta parte somos apresentados ao tio da Chiyo, e levá-la de volta a seu clã, tendo já capturado sua mãe. Ele usa o Fusemaru para sequestrar a Chiyo. Nesse &quot;arco&quot; tudo começa a ser apressado e temos o primeiro indício de que a revista estava ameaçando o mangaká a correr com a história.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370275624687763459/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;500&quot; data-original-width=&quot;275&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370275624687763459/unknown.png&quot; width=&quot;176&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Vamos aos problemas desse arco: Primeiro, temos DOIS personagens nesse arco que são deixados para mais tarde e não aparecem mais: o próprio Fusemaru e o Biwahoushi sem nome (pelo menos não me recordo do nome dele). Eles deixam uma dica de que &quot;voltarei futuramente&quot; e nunca mais aparecem. Esse é o&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;tamanho do peso do cancelamento em Uratarou&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;. Falarei disso mais pro final, seguindo com o plot, eu sinto que o ritmo de Uratarou ficou mais acelerado aqui, e meu amigo eu gostei bem mais desse novo ritmo, ficou com menos cara de conto e&amp;nbsp;eu&amp;nbsp;particularmente não sou fã de contos japoneses. Aqui somos apresentados aos demônios de verdade e descobrimos que a mãe da Chiyo ainda está viva e terá um peso emocional mais pra frente (será que realmente vai ter o mesmo peso emocional apresentado nesse arco?). Por último, são inseridos 2 novos personagens para o grupo de protagonistas, a imperatriz &lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Antoku&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt; e seu servo &lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Noritsune&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;. Antes de finalizar o papo sobre este arco, queria dar um destaque pra cena do Fusemaru sendo acariciado, vocês sabem do que eu estou falando.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Após isso somos (literalmente) jogados pro ar no arco onde fica bem claro que o autor recebeu a noticia de que &quot;não vai dá não&quot; e seu manga seria cancelado. Aqui o ritmo acelera mais e muitas coisas acontecem, Chiyo se choca com a realidade de seus atos, a barriga cresce, percebe que gosta do Uratarou, somos apresentados a uma grande família de demônios, ela desiste de procurar a imortalidade, ela é humilhada pela população e maltratada, ela tenta se suicidar, eles perdoam ela, Kinkuma vira humano(a)&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt; (tenho minhas duvidas)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;, o Uratarou começa a demonstrar uma mudança de pensamento e uma paixão pela Chiyo e pelo menos 3 demônios são derrotados em luta. É realmente muita coisa, mas muita coisa, o autor acelerou muita coisa pois ele precisava nos mandar pra conclusão em menos de 40 capítulos, numa obra que claramente estava planejada para ter uns 300.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370286481153064960/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;722&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;576&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370286481153064960/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Após essa aceleração massiva, temos um pequeno arco onde o(a) Kinkuma tenta fazer o rei demônio despertar na barriga da Chiyo, porém ele(a) fracassa e acaba sendo convencida pela Chiyo de dizer onde ela pode conseguir a imortalidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Seguimos então para o grande arco que conclui a aventura da Chiyo, o Yomotsu Hirasaka. Aqui tem um salto gigante no plot, a declaração final, a paixão de ambos florescendo à luz da lua e suas últimas palavras da noite.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370296067994157056/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;559&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;446&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370296067994157056/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Esse é o painel mais bonito do mangá sem dúvidas&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370297611372068874/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;665&quot; data-original-width=&quot;774&quot; height=&quot;273&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370297611372068874/unknown.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Logo após um lindo e apaixonado beijo, eles são interrompidos pelo avô da Chiyo que assume forma humana graças ao poder do território, ele presenteia Chiyo com um presente bem inesperado, a cabeça de sua mãe. Seu avô se revela então o irmão mais velho (e mais forte) de Kinkuma e diz&amp;nbsp; escolheu esse método demorado de enlouquecer a Chiyo pois é mais delicioso ver o desespero inesperado (SO FUCKING &lt;i&gt;&lt;b&gt;E-D-G-Y&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;). O Rei Demônio acaba nascendo, porém diferente do esperado ele odeia a vida, ele quer morrer e é totalmente depressivo. Uratarou se desespera e se torna mortal por conta do sangue de Chiyo (que explodiu em pedaços durante o parto), assim ele percebe que não quer morrer e quer revivê-la, passando a adorar a vida.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Vocês viram quanto conceito bom, quanta ideia boa e promissora desperdiçada numa correria e putaria de poucos capítulos? Eu nunca senti tanta pena de um mangaká quanto do Nakayama nesta obra. Ele tinha conceitos ótimos para serem usados conforme o tempo, mas todos tiveram que ser mega apressados para caminhar pro final que inicialmente teria. Muita coisa se perdeu, e, bem, a culpa não é do cara. O mangá dele foi cancelado, ele precisava correr pra terminar dentro do máximo de capítulos que a revista deixou ele enrolar, o que era pra acontecer em 300 capítulos, acontece em 50 e isso prejudica muito, mas muito mesmo a história. O drama da mãe morta e da morte da Chiyo funcionam muito mais como &quot;Plot Twist&quot; do que como um drama, porque drama precisa de tempo para ser trabalhado, e ele não teve esse tempo. Aliás eu gostei muito dos conceitos dessa parte. Eu realmente me surpreendi, tanto com o avô, quanto com o nascimento do Rei Demônio. Todo o sentimento de &quot;tudo está perdido&quot; é sensacional, porém muito corrido pra amadurecer essa ideia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Seguindo, um time-skip acontece, muitos anos se passaram (não é informado quantos anos). Agora a Antoku e seu servo são descartados e nunca mais aparecem sem motivo porque, novamente, não teve tempo de se livrar deles. Uma nova personagem é apresentada: &lt;b&gt;Mogari&lt;/b&gt;. Aqui Uratarou se torna outro personagem, ele se transforma na Chiyo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370307446813753344/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;661&quot; data-original-width=&quot;677&quot; height=&quot;624&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370307446813753344/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Sim, ESSE é o Uratarou&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Essa mudança do personagem estava sendo levemente construída no começo, mas acelerou MUITO nos 3 arcos citados aqui e no time-skip mudou de vez pra outro ser. Novamente, o cara não teve tempo e nem oportunidade pra desenvolver o personagem devido ao cancelamento. Agora Uratarou segue com a missão de juntar as 7 Esferas do Dr--, as 7 Partes da Chiyo para revivê-la. Ele enfrenta demônios, demonstra que não quer matar ninguém, luta com o irmão sumido da Chiyo que pega todas as partes dela com o avô (menos a cabeça que estava com o Uratarou).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370309027156197397/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;619&quot; data-original-width=&quot;784&quot; height=&quot;252&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370309027156197397/unknown.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Seguindo pro final, Chiyo é revivida com uma maldição e isso acaba matando o Uratarou. Assim que ele morre ela fica livre da maldição. Fim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Eu fico realmente triste de como o mangá tinha várias ideias e conceitos bons que foram desperdiçados por conta do cancelamento. É totalmente compreensível o hate em cima da obra, mas não acho justo com o autor. Se não tivesse a justificativa do cancelamento e mesmo assim o mangá fosse exatamente desse jeito eu daria um 4 pra história, mas com essa justificativa tive que aliviar pra um 6, pra ser justo com a obra.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;A mensagem que Uratarou queria passar foi perdida com o . A mensagem da importância da vida e o que é &quot;viver&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;ARTE - 9/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Eu adorei a arte de Uratarou. Aqui eu vou ter que spammar algumas imagens para vocês entenderem meu ponto então, aguentem, hahaha. Certamente procurarei mais obras desse autor. O traço de Uratarou é bizarro e assustador, e cairia muito bem numa obra de terror.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370311847326515211/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;447&quot; data-original-width=&quot;434&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370311847326515211/unknown.png&quot; width=&quot;617&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370312208015556608/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;616&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;488&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370312208015556608/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370313161758474240/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;634&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;506&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370313161758474240/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370313624071438348/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;628&quot; data-original-width=&quot;635&quot; height=&quot;632&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370313624071438348/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370313728299761675/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;437&quot; data-original-width=&quot;432&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370313728299761675/unknown.png&quot; width=&quot;632&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Fala que não é um puta potencial pra terror?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;PERSONAGENS - 8/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Os personagens de Uratarou não são ruins. Apesar da maioria ter conceitos clichês e serem &lt;i style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;E-D-G-Y&lt;/i&gt;, são interessantes. Só não foram bem aproveitados por conta do cancelamento (Maldita Young Jump).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;ENTRETENIMENTO - 8/10&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Uratarou não é chato e tem um bom ritmo. Seu começo é desinteressante e no final ele estraga, mas não fica entediante, mesmo quando ele acelera (e fica ruim). Não dá pra ficar enjoado da obra, e ela te mantém interessado pra saber aonde essa porra vai dar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;u style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;NOTA FINAL - 7/10&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Eu dei muita aliviada nessa review por conta do cancelamento. Novamente, se eu não tivesse ciência do cancelamento eu teria dado um 5 pra esse manga, mas como tem toda uma justificativa eu não consigo ser tão cruel. Eu realmente sinto pena da obra e queria que o autor refizesse ela em outra editora (o que é impossível). Bem essa foi a minha primeira Review aqui no blog, espero que tenham gostado! Criticas e sugestões são bem vidas, lembre-se que feedback é sempre importante!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370315939721379841/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;507&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;404&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/370315939721379841/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/415894630697296880'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/415894630697296880'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/uratarou-o-peso-do-cancelamento.html' title='Uratarou - O peso do cancelamento'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-3323936711128366019</id><published>2017-10-16T23:03:00.002-02:00</published><updated>2017-10-21T22:25:05.775-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Luffy"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="One Piece"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Perfil"/><title type='text'>Luffy - O peso de um sorriso</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAl_Mn_NHQgYJX1LIjCEKK0jYRIqitLBnfjFQk-J3_mGLwGEZwx652WkA3rjCJ1D75XGDd6bHSOm_qzWOqMXwaxNwzZ27sQEJplFC47AFAkccDOPmotsOW8WHN9BEY2sz-x9sCDKmPRj8/s1600/Perfil.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAl_Mn_NHQgYJX1LIjCEKK0jYRIqitLBnfjFQk-J3_mGLwGEZwx652WkA3rjCJ1D75XGDd6bHSOm_qzWOqMXwaxNwzZ27sQEJplFC47AFAkccDOPmotsOW8WHN9BEY2sz-x9sCDKmPRj8/s1600/Perfil.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Este é um texto que originalmente eu não iria escrever, por ser sobre algo &lt;i&gt;óbvio demais&lt;/i&gt;. Mas como nem todo mundo acompanha One Piece ou conhece sua mitologia e personagens, achei interessante abordar essa ideia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Monkey D. Luffy&lt;/b&gt;, ou &lt;b&gt;Luffy do Chapéu de Palha&lt;/b&gt; (&lt;i&gt;Mugiwara no Rufi&lt;/i&gt;), é o capitão do&amp;nbsp;&lt;b&gt;Bando do Chapéu de Palha&lt;/b&gt; (&lt;i&gt;Mugiwara no Ichimi&lt;/i&gt;)&amp;nbsp;e protagonista de um dos pilares da &lt;b&gt;Shonem Jump&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;One Piece&lt;/b&gt;, desenhado e escrito por &lt;b&gt;Eiichiro Oda&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgThkl_9-OmaOjqEP0W_ijNAQTR-mFwxBoh7fHEy4ZGThVtD7I92n9jl0lnJQ7gPjm_mDsKCGX33ThBwHIvuYVGMCyZU3SBb_HPMBBOLaPzKiNFvcCuFOEiKv8sxkC6IBIpp8BP-sKKnyo/s1600/Luffy+segurando+cartaz.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;482&quot; data-original-width=&quot;530&quot; height=&quot;291&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgThkl_9-OmaOjqEP0W_ijNAQTR-mFwxBoh7fHEy4ZGThVtD7I92n9jl0lnJQ7gPjm_mDsKCGX33ThBwHIvuYVGMCyZU3SBb_HPMBBOLaPzKiNFvcCuFOEiKv8sxkC6IBIpp8BP-sKKnyo/s320/Luffy+segurando+cartaz.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Usuário da &lt;b&gt;Gomu Gomu no Mi&lt;/b&gt;, a &lt;i&gt;Fruta da Borracha&lt;/i&gt;, Luffy é um dos piratas mais proeminentes da última geração. Desde o início de sua aventura, ele foi capaz de reunir em seu bando os mais diferenciados e curiosos membros de todo os &lt;i&gt;Quatro Mares&lt;/i&gt;, e juntos, deixaram uma forte marca na lembrança de todos aqueles que encontraram em seu caminho, sejam eles aliados ou inimigos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Devido a sua natureza extremamente bondosa e altruísta, o jovem capitão é incapaz de deixar que uma pessoa atormentada não seja capaz de sorrir novamente. Essa é a sua maior virtude, aquilo que o destaca entre tantos outros.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Por todos os lugares onde a sua tripulação passou, não houve nenhum onde as ações dos Chapéu de Palha não se mostraram significativas. Muito mais do que piratas que pilham, saqueiam e festejam, eles são heróis para os oprimidos e pedras no sapato da Marinha. Esse é o caminho que Luffy escolheu para si em busca de realizar seu sonho de ser o &lt;b&gt;Rei dos Piratas&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSCsksgLSEQnCfro8usnecGyiZ9EMs7RvQkl78hejuN7WWkfQT_vzlUKpxBmaDJTqEZtFSDikhSZcQPSejbpRCx1EF8bVKUdAkruf28j1UjWWhcbrGqA09c43xyhQK049qdt_v1wGxytM/s1600/Rei+dos+Piratas+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;429&quot; data-original-width=&quot;449&quot; height=&quot;305&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSCsksgLSEQnCfro8usnecGyiZ9EMs7RvQkl78hejuN7WWkfQT_vzlUKpxBmaDJTqEZtFSDikhSZcQPSejbpRCx1EF8bVKUdAkruf28j1UjWWhcbrGqA09c43xyhQK049qdt_v1wGxytM/s320/Rei+dos+Piratas+2.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
A trajetória de um pirata é tortuosa. Apesar de grande parte dos piratas serem bons, apenas o fato de serem piratas já os torna inimigos da Marinha. Quanto mais um pirata se destaca, maior é sua recompensa, e quanto maior a sua recompensa, maiores são seus obstáculos e seus adversidades. A perseguição pela Marinha torna a vida de um pirata cheia de lamentos e terrores. Perdas são recorrentes numa vida tribulada dedicada à busca cega por riquezas e poder.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Alguns piratas costumam utilizar os tripulantes de seus navios como meras ferramentas descartáveis. Em outras tripulações, alguns membros deixam de lado suas diferenças em prol de um objetivo em comum, porém sem qualquer camaradagem. O conceito de família é abstrato, principalmente onde a ganância e o egoismo são quem guiam o timão. Em contraparte, observamos essa essência sendo difundida por um dos grandes nomes da pirataria: &lt;b&gt;Edward Newgate&lt;/b&gt;, &lt;i&gt;o Barba Branca&lt;/i&gt;. Um homem com o título de &lt;i&gt;pirata mais poderoso do mundo&lt;/i&gt; e com a fama de ser o único que podia bater de frente com o&lt;b&gt; Rei dos Piratas&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Gol D. Roger&lt;/b&gt;. O maior objetivo de Barba Branca era algo que ele já havia conquistado: &lt;i&gt;ter uma família&lt;/i&gt;. Todos os membros de sua frota eram como seus preciosos filhos. Um sentimento de solidariedade e fraternidade tão profundo que o fez enfrentar os grandes nomes da Marinha apenas para resgatar um de seus comandantes, &lt;b&gt;Portgas D. Ace&lt;/b&gt;, &lt;i&gt;o irmão de Luffy&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzKP_KhKKhhQMprnt5YS-24uxqCh-VIa4yPg6_HIQO8rdlo_dNrk4fN3ZPOQ_7yDpBtKAbPZFihRR-U3fH8gUwuW4NAtuuE6O5v8Ky51npsXuu8HDsFJIjBd_QwWmyZZ5ml4o8gHu_OhQ/s1600/Morte+de+Barba+Branca.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1167&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;464&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzKP_KhKKhhQMprnt5YS-24uxqCh-VIa4yPg6_HIQO8rdlo_dNrk4fN3ZPOQ_7yDpBtKAbPZFihRR-U3fH8gUwuW4NAtuuE6O5v8Ky51npsXuu8HDsFJIjBd_QwWmyZZ5ml4o8gHu_OhQ/s640/Morte+de+Barba+Branca.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Mesmo morto, mesmo com metade da face arrancada, o seu corpo se recusava a se curvar!&lt;br /&gt;Sua poderosa imagem, cortando através de seus inimigos, era realmente monstruosa...!&lt;br /&gt;No percurso de suas batalhas... ele recebeu 267 danos de espadas.&lt;br /&gt;O seu corpo aguentou um total de 152 balas...&lt;br /&gt;E nada menos que 46 balas de canhão o atingiram...!&lt;br /&gt;E nas orgulhosas costas desse homem lendário...&lt;br /&gt;Ou melhor, em sua vida inteira como pirata...&lt;br /&gt;Ele não mostra nenhum sinal de covardia...!!!&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A emocionante metáfora de Eiichiro Oda demonstra que Edward Newgate jamais fugiu de uma luta. Apesar de todos os danos que levou, suas costas estão intactas. A jolly roger do orgulhoso bando dos Piratas do Barba Branca nunca foi manchado de sangue.&lt;i&gt;&amp;nbsp;Ele nunca deixou de defender seus filhos&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_2feF9rwTGeUNut-SiPASb6PvCpPbKNE5Zvoptdqs52OInaoS184JYu8_KPRHE1bHTbqikzBvzbZOXt-XOG01Hal2yIikv-IMQ-3ucBZ7I5YLRAjtxrEy8uymNHs5OA4qE_8fdz4kMBw/s1600/Manji.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;202&quot; data-original-width=&quot;262&quot; height=&quot;153&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_2feF9rwTGeUNut-SiPASb6PvCpPbKNE5Zvoptdqs52OInaoS184JYu8_KPRHE1bHTbqikzBvzbZOXt-XOG01Hal2yIikv-IMQ-3ucBZ7I5YLRAjtxrEy8uymNHs5OA4qE_8fdz4kMBw/s200/Manji.png&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Uma curiosidade interessante é que, inicialmente, a jolly roger de Barba Branca era simbolizado pelo &lt;b&gt;omote manji &lt;/b&gt;(万字), um símbolo religioso que significa &lt;i&gt;amor e misericórdia&lt;/i&gt;, duas características muito fortes nas ações do pirata. Porém, Oda acabou por modificar o símbolo mais tarde, pois ele lembrava a suástica nazista e não queria que os leitores confundissem o ideal do personagem... &lt;i&gt;e também para evitar outros problemas maiores&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Luffy também é alguém como o Barba Branca. A união entre ele e seus amigos é muito mais que o simples sentimento de amizade. As experiências do bando conectaram todos os tripulantes de uma maneira que apenas eles mesmo podem compreender. Seja na felicidade ou na dor, na vitória ou na tristeza, Luffy sempre esteve lá, sorrindo, estendendo sua mão, demonstrando que não existe adversidade capaz de derrubar a moral de um capitão determinado.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como capitão, ele é sempre para quem todos olharão quando a causa parecer perdida. E é justamente nesse momento que o seu sorriso demonstra todo o seu valor: &lt;i&gt;o sinal de que está tudo bem&lt;/i&gt;. Se a fé de um capitão é quebrada, o que resta para sua tripulação? Luffy precisa ser o pilar de seu bando, onde todos irão se apoiar e buscar coragem e determinação. &lt;i&gt;É por ele que todos lutam&lt;/i&gt;. E caso algo aconteça, significará que todas as lutas foram em vão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf8XmyLsFipmwlbH-6jR9HY43zTABEFbwFzQC0wis0kFPKH_V_iFVRayuYIf5rFNBv9KZhbFWxuu4Usk2bEBn_x9cXN27b1k2ouZRpkV4wCs4l89XIDDK5kA5ZDwZb_mTKkLCT3Chn9Rw/s1600/Luffy+protegendo+Zoro.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;709&quot; data-original-width=&quot;710&quot; height=&quot;398&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf8XmyLsFipmwlbH-6jR9HY43zTABEFbwFzQC0wis0kFPKH_V_iFVRayuYIf5rFNBv9KZhbFWxuu4Usk2bEBn_x9cXN27b1k2ouZRpkV4wCs4l89XIDDK5kA5ZDwZb_mTKkLCT3Chn9Rw/s400/Luffy+protegendo+Zoro.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Luffy protegendo Zoro, quando ele nem mesmo havia aceitado entrar para sua tripulação.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Luffy já demonstrou em inúmeras vezes que não existe obstáculo algum quando se trata de proteger os seus companheiros. Nem mesmo a Marinha ou um&amp;nbsp;&lt;b&gt;Yonkou&lt;/b&gt;&amp;nbsp;(&lt;i&gt;termo dado aos piratas mais poderosos do Novo Mundo&lt;/i&gt;) são capazes de parar sua fúria. Pois não existe recompensa se você não poder dividir os frutos de suas conquistas com seus melhores amigos. One Piece não se trata apenas de lutas e aventuras, mas também de laços. A trajetória até o One Piece, junto com seus companheiros, &lt;i&gt;é o verdadeiro tesouro de Luffy.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3323936711128366019'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/3323936711128366019'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/luffy-o-peso-de-um-sorriso.html' title='Luffy - O peso de um sorriso'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAl_Mn_NHQgYJX1LIjCEKK0jYRIqitLBnfjFQk-J3_mGLwGEZwx652WkA3rjCJ1D75XGDd6bHSOm_qzWOqMXwaxNwzZ27sQEJplFC47AFAkccDOPmotsOW8WHN9BEY2sz-x9sCDKmPRj8/s72-c/Perfil.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-5480099067399074805</id><published>2017-10-13T20:53:00.002-03:00</published><updated>2017-10-13T20:53:54.501-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="blogosfera"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="mercado de mangás"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="opinião"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="YouTube"/><title type='text'>Formadores de opinião</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_5b8OzGfnSmbygXb_Oc8GgXPqTZmUq0a3iLCfWBkmpGu2te-n9clr9ajtgBF4Ui8U9NcTHdVwdm4sDCg4ooiqCMWjGHX24fsH8_M_FmahuM74DNb00RikfYN8hJ4maY5BWiE_3U7jjw/s1600/9a142f8a-c76f-4c28-850f-9ef2ae82aaac.jpg&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um dos grandes motivos de eu embarcar nessa jornada de criar um blog e postar coisas aleatórias sobre mangás e HQs, é porque gosto de ler sobre. Após uma grande pausa no consumo desse tipo de conteúdo, voltei a ler blogs sobre mangás e animes esse ano. Apesar disso, é inegável que a maior fonte de conteúdo sobre qualquer assunto atualmente, pelo menos no quesito alcance, é o YouTube. O crescimento rápido da plataforma permitiu que grandes criadores de conteúdo migrassem ou expandissem suas ideias para uma mídia mais audiovisual, mais direta, com menos leitura. Embora tenha suas grandes vantagens, e eu ser ávido consumidor de alguns canais, o YouTube pra mim apresenta uma grande falha: o afastamento entre público e criador de conteúdo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Os canais que acompanho frequentemente por lá, no geral, são apenas sobre entretenimento leve. Canais como &lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/user/h3h3Productions&quot;&gt;H3H3Productions&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/user/iDubbbzTV&quot;&gt;iDubbbztv&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/user/frickfrock999/videos&quot;&gt;SirSebastian&lt;/a&gt; (que é uma pérola subapreciada), entre outros. Apenas alguns apresentam um viés mais reflexivo, como por exemplo, o excelente canal brasileiro &lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/channel/UCl79BVUfEZ830vH76L12ChA&quot;&gt;quadroembranco&lt;/a&gt;, ou o internacional &lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/user/schooloflifechannel&quot;&gt;School of Life&lt;/a&gt;. O grande problema, a meu ver, não vem com a plataforma em si. Tecnicamente, qualquer um pode comentar e ter destaque via likes. O problema é que com a expansão do conteúdo vem o aumento de público consumidor, e o que geralmente tende a ser mais bem quisto por essa comunidade não são coisas tão interessantes assim. Piadas geralmente são o que se costuma encontrar no topo. A visão geral sobre o YouTube também é essa. Ninguém pensa que é uma plataforma para discussões, e sim uma plataforma de vídeos com comentários. &lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Além disso, há ainda a questão da formação de opinião. Por essa passividade do público frente ao conteúdo consumido, sem debate, ocorre a falta de troca de ideias. Uma pessoa que assiste um vídeo e tem algo interessante a comentar talvez nunca tenha likes o suficiente para que seu comentário seja visualizado pelo criador do conteúdo ou pela comunidade. Isso acaba criando a hegemonia da opinião (ou aparência dela), quando apenas pessoas que concordam com o ponto de vista apresentado aparecem nos comentários populares. A consequência direta é que a opinião do criador do conteúdo passa a ser vista como verdade absoluta, incontestável, e propagada por aí sem uma maior reflexão sobre o assunto, não importando se é bem embasada e coerente, ou não. Esse fator, aliado à falta de maiores criadores de conteúdo (na área especifica dos mangás é animes no Brasil, nesse caso) acaba por formar um público menos crítico, ao contrário do que devia acontecer.&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As pessoas, no geral, costumam consumir conteúdo demais, e analisar de menos, e infelizmente, ler menos análises sobre esses conteúdos ainda. O que me soa muito paradoxal no meu ramo de interesse, os mangás, que são tecnicamente textos com imagens. O mercado de mangás brasileiro tem crescido exponencialmente, e os animes já são tão difundidos na internet brasileira que é quase impossível conhecer alguém (da nossa geração, é claro) que não tenha assistido pelo menos Naruto. Mesmo assim, pouco se vê discutir os assuntos pertinentes à mídia. Não há um site ou um grupo dedicado exclusivamente a isso. Não há uma exploração mais aprofundada de temas. Para mim, grande parte disso se deve ao fato da plataforma de comunicação digital mais usada atualmente, o Facebook, restringir o alcance de publicações de páginas e grupos por motivos monetários. Uma plataforma que começou com o intuito de comunicação social se transformou em uma quimera comercial que a cada dia se deteriora mais e mais. Há ainda a proibição de divulgação de conteúdo em alguns grupos. É compreensível, pois a facilidade de criar conteúdo aumentou, o que sem essa regra poderia ocasionar o entupimento de tais grupos por spam. É possível que uma nova rede social surja e tome o lugar do facebook, ou que eu esteja errado e as discussões já existam em algum lugar da internet que desconheço. Talvez ainda seja cedo demais para cobrar isso do nosso mercado que apesar de crescente, ainda é jovem. Não sei dizer, apenas espero que no futuro os mangás sejam tão difundidos e debatidos quanto os grandes comics americanos.&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;E aí entramos nós.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando criamos esse blog, a minha ideia foi de ter um público ativo, que lê e dá suas opiniões, ou pelo menos demonstra interesse. A minha intenção com quadros como o &quot;primeiro impacto&quot;, ou o ainda não lançado &quot;um tiro no escuro&quot;, que vai tratar de one shots e mangás de volume único, é esse. Introduzir novas obras a pessoas que não as conhecem, para diversificar o conteúdo consumido. Apesar do mercado tão crescente, o público brasileiro, no geral, ainda não deu o passo além do Battle Shonen. E não me entendam mal, sou um ávido consumidor de Battle Shonen (tá ali na Bio, ó), mas de maneira nenhuma fico preso somente a esse gênero. O que falta ainda, muitas vezes, na comunidade otaku BR é o chamado &quot;passo além&quot;, e eu quero me juntar a essa blogosfera brasileira e ajudar ainda mais as pessoas a conseguirem dar esse passo. O intuito não é ser um formador de opinião, mas um fomentador de opinião.&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E eu espero que você, que está lendo esse texto agora, esteja pronto para dar esse passo conosco.&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5480099067399074805'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5480099067399074805'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/formadores-de-opiniao.html' title='Formadores de opinião'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_5b8OzGfnSmbygXb_Oc8GgXPqTZmUq0a3iLCfWBkmpGu2te-n9clr9ajtgBF4Ui8U9NcTHdVwdm4sDCg4ooiqCMWjGHX24fsH8_M_FmahuM74DNb00RikfYN8hJ4maY5BWiE_3U7jjw/s72-c/9a142f8a-c76f-4c28-850f-9ef2ae82aaac.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-847119146920288651</id><published>2017-10-08T21:59:00.000-03:00</published><updated>2017-11-16T01:18:53.221-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mahou Tsukai no Yome"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Recomendação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Review"/><title type='text'>Mahou Tsukai no Yome - Um belíssimo e estranho conto de fadas</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpCLXZNil4Zs-YCJD3crQdqu8a7NhF_rGdE-7N6xmypnKw_807JFZl1QQG8XywtFZjtfCMgqdLkA97nqWpHiuHMWsWcYBA5PlWKv0tHZevqpUC0feJMe2yaN3U5A5UFXbRvhTiVRqtWlk/s1600/Review.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpCLXZNil4Zs-YCJD3crQdqu8a7NhF_rGdE-7N6xmypnKw_807JFZl1QQG8XywtFZjtfCMgqdLkA97nqWpHiuHMWsWcYBA5PlWKv0tHZevqpUC0feJMe2yaN3U5A5UFXbRvhTiVRqtWlk/s1600/Review.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Trago aqui hoje para vocês uma das obras mais incríveis que eu tive o prazer de desfrutar: &lt;b&gt;Mahou Tsukai no Yome&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Escrito por &lt;b&gt;Kore Yamazaki&lt;/b&gt; e publicado pela editora &lt;b&gt;Mag Garden&lt;/b&gt;, é um slice of life sobreatural de romance, drama e aventura.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Seguindo os passos dos &lt;b&gt;Irmãos Grimm&lt;/b&gt;, eu espero não estar exagerando em dizer que Mahou Tsukai no Yome é uma tentativa de Yamazaki trazer a nós uma nova perspectiva para o conceito dos contos de fadas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlgZ-MpOZvebQTy9O8sDLnL1s_1-6WPDmRGITie4j-yuNb4ZMVw08boxLpUTFmX2qLifrnmj5EJXSfcY9jw2Ze754s_eaNooDB6_MUioPPb7ONgHso8tljZZMkNm83ONT9oUXi78fyVz4/s1600/14.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;402&quot; data-original-width=&quot;535&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlgZ-MpOZvebQTy9O8sDLnL1s_1-6WPDmRGITie4j-yuNb4ZMVw08boxLpUTFmX2qLifrnmj5EJXSfcY9jw2Ze754s_eaNooDB6_MUioPPb7ONgHso8tljZZMkNm83ONT9oUXi78fyVz4/s320/14.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Título&lt;/b&gt;: Mahoutsukai no Yome&amp;nbsp;(魔法使いの嫁, The Ancient Magus&#39; Bride, ou, em uma tradução adaptada, Aprendiz de Feiticeiro, A Noiva do Mago Ancião)&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Tipo&lt;/b&gt;: Mangá&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Número de volumes&lt;/b&gt;: 8 volumes&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Status&lt;/b&gt;: E&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;m andamento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Gêneros&lt;/b&gt;: Slice of life, sobrenatural, romance, fantasia, drama, aventura&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Demografia&lt;/b&gt;: Shounen&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Periodicidade&lt;/b&gt;: Mensal&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Mangaká&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Kore Yamazaki&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Desenhista&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Kore Yamazaki&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ano&lt;/b&gt;: 2013&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Publicação no Brasil&lt;/b&gt;: Editora Devir, ainda sem data&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Anime&lt;/b&gt;: &lt;a href=&quot;http://www.crunchyroll.com/the-ancient-magus-bride&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Primeira temporada em de Outono de 2017&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrtaB_S2ApusKnlJi3y7V1dXjVQl3_cvWl4k9tEfazDWTpqnFZuskABvYuzIGUjdP3v7xO5GiH68gIz0ypzvauYJnEw8bsdB5xxt91RSzhfU9xCDMaVXmUGKz9folC05FldIulbIBFz3w/s1600/Volume+1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;876&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrtaB_S2ApusKnlJi3y7V1dXjVQl3_cvWl4k9tEfazDWTpqnFZuskABvYuzIGUjdP3v7xO5GiH68gIz0ypzvauYJnEw8bsdB5xxt91RSzhfU9xCDMaVXmUGKz9folC05FldIulbIBFz3w/s200/Volume+1.jpg&quot; width=&quot;136&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKuK1EPmXMCt8BcfcM82i2qJnUq8gleaheRnd-sD5rNnG0941HBziFnXMsXhe94rvjQhAXlGz48Qmr0dJZdS_S9nhhB6ver_pTzcbx-LYnSWgvUMvXaWQnFTY2U9omoJ0leo6lK6tn4b4/s1600/Volume+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;900&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKuK1EPmXMCt8BcfcM82i2qJnUq8gleaheRnd-sD5rNnG0941HBziFnXMsXhe94rvjQhAXlGz48Qmr0dJZdS_S9nhhB6ver_pTzcbx-LYnSWgvUMvXaWQnFTY2U9omoJ0leo6lK6tn4b4/s200/Volume+2.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_nJjXVRGVi6kTxcfnk_SijcG-FnmsW061R7XjtyDHl1UQ2zDnSzKwsWB4wNhE-Kz3czIuQxP-tDeFofXBD1IfSBCyPBPbpWksXqNdUEWq0Ta4Ohxa47Kgpy9HW-G3i58cqf6OKIeG1tw/s1600/Volume+3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;900&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_nJjXVRGVi6kTxcfnk_SijcG-FnmsW061R7XjtyDHl1UQ2zDnSzKwsWB4wNhE-Kz3czIuQxP-tDeFofXBD1IfSBCyPBPbpWksXqNdUEWq0Ta4Ohxa47Kgpy9HW-G3i58cqf6OKIeG1tw/s200/Volume+3.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinP7CHIacK8ZHI7eKxjep5ArZf5jd2HjPGyL-u_K9G71PKG8fYM8wIb-3NZ6mq1kuY_bGyhkpnPPgy4j3Q0JMmWQ7nlK3puocDYTajwPLoOz05oKwWHAYmq1bX7IC46n2PeTGeuiR_t0c/s1600/Volume+4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;896&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinP7CHIacK8ZHI7eKxjep5ArZf5jd2HjPGyL-u_K9G71PKG8fYM8wIb-3NZ6mq1kuY_bGyhkpnPPgy4j3Q0JMmWQ7nlK3puocDYTajwPLoOz05oKwWHAYmq1bX7IC46n2PeTGeuiR_t0c/s200/Volume+4.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglEWEjG9RsE-UHKTIDioQJG7EPEH_K1B8T6XDUlwS4gFMtnXbKX9hU-on1IQ8IcRShvWdvkg_Sv-aOJKv_YCE-UPDsZRzUkC_S3wbMp0YM6B73sx1TP4oi76cRnc10JfshqJkJqjO8_cA/s1600/Volume+5.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1076&quot; data-original-width=&quot;758&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglEWEjG9RsE-UHKTIDioQJG7EPEH_K1B8T6XDUlwS4gFMtnXbKX9hU-on1IQ8IcRShvWdvkg_Sv-aOJKv_YCE-UPDsZRzUkC_S3wbMp0YM6B73sx1TP4oi76cRnc10JfshqJkJqjO8_cA/s200/Volume+5.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj24NN20X7E7POYLoOJw9vGlD31YAH_lHDEFXpkn0T5XN2PcXXVHJSUJuLPak_cDxzcDXBU_CAvbWxG6Ei6Zt0WAt97I1SfXF6gFRWGrB0KcDMytOjPdF-7q8pKmSRYNYV7Qz07x3foUBU/s1600/Volume+6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;898&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj24NN20X7E7POYLoOJw9vGlD31YAH_lHDEFXpkn0T5XN2PcXXVHJSUJuLPak_cDxzcDXBU_CAvbWxG6Ei6Zt0WAt97I1SfXF6gFRWGrB0KcDMytOjPdF-7q8pKmSRYNYV7Qz07x3foUBU/s200/Volume+6.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkprG5AQlIrkLXqXXPrRlt_P277Sl9qzsLlDuj36ZCc40PrC4rVvbF5Fd-aFScXTdg4iHbyF1ceLrHQoIgXQbtkPFC-ZO74IKeEu8wkUkKxJYqq97xOoRe57T42aS_bRW2jjaiVPimoc8/s1600/Volume+7.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;899&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkprG5AQlIrkLXqXXPrRlt_P277Sl9qzsLlDuj36ZCc40PrC4rVvbF5Fd-aFScXTdg4iHbyF1ceLrHQoIgXQbtkPFC-ZO74IKeEu8wkUkKxJYqq97xOoRe57T42aS_bRW2jjaiVPimoc8/s200/Volume+7.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR3JYsAY4RCYAoZ-WWsFtKzUgX40ikxGamhm0lBsxrTRMGuWQDZ5E72wzIQWhBcmQ_0mE8HRi8RP_MMLBivqlDXXe6LJ2ACDXNDgkt3dxtKUg_zL4mPPEFGzNT1cB8jx0dChpPIOOKH7Y/s1600/Volume+8.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1125&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR3JYsAY4RCYAoZ-WWsFtKzUgX40ikxGamhm0lBsxrTRMGuWQDZ5E72wzIQWhBcmQ_0mE8HRi8RP_MMLBivqlDXXe6LJ2ACDXNDgkt3dxtKUg_zL4mPPEFGzNT1cB8jx0dChpPIOOKH7Y/s200/Volume+8.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Capas dos volumes já publicados.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;SINOPSE&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Mahou Tsukai no Yome&lt;/b&gt; segue a história de &lt;b&gt;Hatori Chise&lt;/b&gt;, uma jovem japonesa de apenas dezesseis anos que é comprada por &lt;b&gt;Elias&amp;nbsp;Ainsworth&lt;/b&gt;, um mago misterioso que deseja transformá-la em sua aprendiz e esposa. Chise precisa aprender a conviver nesse novo mundo para o qual foi arrastada, aonde existem mais perguntas do que respostas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie2UheXsZiKoL_nLcjNP2z-e7fGgU1swFYAeiyyWCl_tLY2ht91lPLvphPLWGni8bCTJb1Nuz-YR1i_q1iIgzgbz9rIfqSb4j-t_Rx62degwovQVEeKzVOUz4UQft6nqQ52nDJp4BxgPk/s1600/Aprendiz+de+um+mago.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;699&quot; data-original-width=&quot;894&quot; height=&quot;311&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie2UheXsZiKoL_nLcjNP2z-e7fGgU1swFYAeiyyWCl_tLY2ht91lPLvphPLWGni8bCTJb1Nuz-YR1i_q1iIgzgbz9rIfqSb4j-t_Rx62degwovQVEeKzVOUz4UQft6nqQ52nDJp4BxgPk/s400/Aprendiz+de+um+mago.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;HISTÓRIA&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;...com alguns spoilers&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Há mais coisas entre o céu e a terra do que pode imaginar nossa vã filosofia.&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
-&amp;nbsp;&lt;b&gt;William Shakespeare&lt;/b&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O mundo nem sempre é aquilo que apenas nossos olhos podem observar. Conceitos extraordinários e ideias fantásticas, mostrando que a nossa lógica é falha, e as leis que julgamos corretas, inapropriadas. Existe algo que foge da nossa percepção, para a qual nossa mente não consegue encontrar palavras para descrever: a &lt;b&gt;magia&lt;/b&gt;. Apenas os privilegiados e amaldiçoados possuem a capacidade de entrar em contato com essa força ancestral. Mas apesar disso, a magia sempre estará lá: d&lt;i&gt;entro de nós&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMF_vcvmnjUin8wof_Qn14zSxaKODH2yhYpQfclhea6nPeISkMEDBgWZSl3812EqGq0zJ-BOz1MdvMPW7u2sYOFd9sc-kqSzfOQww-9srsGNQ3n-g3Ca5c-rJEnnnKLb7KUKSg87iGe8A/s1600/51.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;243&quot; data-original-width=&quot;835&quot; height=&quot;116&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMF_vcvmnjUin8wof_Qn14zSxaKODH2yhYpQfclhea6nPeISkMEDBgWZSl3812EqGq0zJ-BOz1MdvMPW7u2sYOFd9sc-kqSzfOQww-9srsGNQ3n-g3Ca5c-rJEnnnKLb7KUKSg87iGe8A/s400/51.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mahou Tsukai no Yome apresenta um mundo onde a magia rege o destino dos escolhidos. Magos, bruxos, feiticeiros, criaturas, monstros, espíritos... todos eles estão lá, escondidos, naquele ponto do canto da sua visão que você não consegue focar. A magia flui por todos os cantos, guiando aqueles que a buscam e atraindo a atenção dos obstinados.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgl0eVFvjRmDKVD-uxCIFpB_oyTGWBqne8i7EDMT5AKj3_sTxYQqzbM4A-b6UCtk0D3ACxfy5ql2A7zWltAKX9szNLmTqhQdfkAyPUkVkPLzz-pr5KEWTS-xaX5jHQ8ER0PXCZnrkQL8cI/s1600/Elias+estendendo+a+m%25C3%25A3o.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;469&quot; data-original-width=&quot;289&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgl0eVFvjRmDKVD-uxCIFpB_oyTGWBqne8i7EDMT5AKj3_sTxYQqzbM4A-b6UCtk0D3ACxfy5ql2A7zWltAKX9szNLmTqhQdfkAyPUkVkPLzz-pr5KEWTS-xaX5jHQ8ER0PXCZnrkQL8cI/s320/Elias+estendendo+a+m%25C3%25A3o.png&quot; width=&quot;196&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Hatori Chise, nossa protagonista, teve uma infância horrível. Devido à sua capacidade de entrar em contato com esse Outro Mundo, suas visões eram categorizadas como uma pertubação mental. Ela é uma S&lt;b&gt;lay Vega: &lt;/b&gt;alguém com&amp;nbsp;a capacidade de reunir e concentrar a energia mágica do ambiente dentro de si mesma. Isso permite que ela veja o que normalmente não pode ser visto.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sabendo dessa condição, Elias, o &lt;b&gt;Mago do Espinhos&lt;/b&gt;, a comprou com a intenção de usar esse fato não ao seu favor, mas ao dela mesma. Visando encontrar um meio de sobrepujar as limitações da condição de slay vega, ele deseja que Chise se torne uma grande maga e, principalmente... seja verdadeiramente feliz.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ao lado de Elias, Chise conhece todo um mundo que antes fazia parte apenas da fantasia. Lugares e reinos fantásticos, criaturas dóceis e hostis, espíritos, feitiços miraculosos, magias exóticas e toda a sorte de personagens curiosos que apenas os contos de fadas poderiam oferecer.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ela encontra aliados valorosos, auxilia almas atormentadas e desvenda os mistérios que envolvem o mundo. Elias, até então uma incógnita, começa a se abrir e, de uma aterradora criatura, passa a se tornar um ente querido e estimado.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Chise tem muito o que aprender e sua jornada não será fácil, mas agora seu coração está preparado para todas as emoções que estão por vi. E se ela cair... haverá alguém gentil para estender uma mão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7phwsrAWjbj0uxl1lFfowCEEPi0X08kOrJcVbFEbOyEtu0fLrvKeyygL-eaUslCVbXrQz-hNjleUuBDdtX8SWAjHG9fzbINfxc9ZujOw9hRcvzqsam9JcdCvY_ASoxs5BOzvxIYUNsT4/s1600/39.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;515&quot; data-original-width=&quot;439&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7phwsrAWjbj0uxl1lFfowCEEPi0X08kOrJcVbFEbOyEtu0fLrvKeyygL-eaUslCVbXrQz-hNjleUuBDdtX8SWAjHG9fzbINfxc9ZujOw9hRcvzqsam9JcdCvY_ASoxs5BOzvxIYUNsT4/s320/39.png&quot; width=&quot;272&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;PERSONAGENS&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNy8ikeLDnW-iSEGhq8oPi8RoFJzuSoXu1zEbXgnywpbLv1xeSWpJJNb42cQVhanX6Ac-wAVOmKd8YCZqEeIA0wATePlElKE_LUrkXd6um-fPQOKlcIZAoOaedxyjdd1ssKB1HbQHpH68/s1600/Hatori+Chise.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNy8ikeLDnW-iSEGhq8oPi8RoFJzuSoXu1zEbXgnywpbLv1xeSWpJJNb42cQVhanX6Ac-wAVOmKd8YCZqEeIA0wATePlElKE_LUrkXd6um-fPQOKlcIZAoOaedxyjdd1ssKB1HbQHpH68/s1600/Hatori+Chise.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Hatori Chise&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Idade&lt;/b&gt;&lt;b&gt;: &lt;/b&gt;16 anos&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Aprendiz de mago&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Uma Slay Vega que teve uma infância difícil e perdeu a capacidade de sorrir. Sem família e com a esperança de encontrar um lar onde pudesse ser feliz, assinou um contrato e se deixou ser vendida, sem pensar nas consequências desse ato. Foi comprada por Elias, que buscava uma aprendiz, e também alguém que pudesse lhe mostrar a essência de um ser humano. Apesar de tímida e calada, é muito gentil e amorosa. Uma das suas principais qualidades é a capacidade de colocar os outros acima de si mesma, e buscar todas as opções possíveis para ajudar aqueles que precisam. Esforçada e estudiosa, leva o aprendizado da magia muito a sério, embora isso não tenha diminuído sua ingenuidade a respeito do mundo mágico.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Curiosidades&lt;/b&gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;Hatori significa &quot;&lt;i&gt;asa de um pássaro&lt;/i&gt;&quot;&amp;nbsp;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;Chise significa &quot;&lt;i&gt;pequena estrela&lt;/i&gt;&quot; ou &quot;&lt;i&gt;corrente de conhecimento&lt;/i&gt;&quot;.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPjuA5f_jL3qT3EhLX9cLpQvI-3TmRbC4rlxdzZTnmY9xEP5WQsYrcizN4oo13brHy0YnUeSVIrPHmXUPOXVGFOOvfA7xJ_5abzBF75L4LIaDcnMLvjJPn1s03GEwvvd7SknLi9ME9RBg/s1600/Elias+Ainsworth.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPjuA5f_jL3qT3EhLX9cLpQvI-3TmRbC4rlxdzZTnmY9xEP5WQsYrcizN4oo13brHy0YnUeSVIrPHmXUPOXVGFOOvfA7xJ_5abzBF75L4LIaDcnMLvjJPn1s03GEwvvd7SknLi9ME9RBg/s1600/Elias+Ainsworth.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrUdDiQfNCjhJpcKUKD7XMr9nfuVwY5h2tgX9sb_HkQnBLFVutdcqNzzqy5YrFtXMgOkraWjZU-4sAN5Hh_u4-Uqh-3WQ6OPuW3O5ahegTvnClCiIJa4WpkQd5yeTbNMOX5q1ipI9GVf4/s1600/Elias+humano.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrUdDiQfNCjhJpcKUKD7XMr9nfuVwY5h2tgX9sb_HkQnBLFVutdcqNzzqy5YrFtXMgOkraWjZU-4sAN5Hh_u4-Uqh-3WQ6OPuW3O5ahegTvnClCiIJa4WpkQd5yeTbNMOX5q1ipI9GVf4/s1600/Elias+humano.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Sua aparência humana quando usa&lt;br /&gt;
glamour para se disfarçar na sociedade.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Elias Ainsworth&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Idade&lt;/b&gt;&lt;b&gt;: &lt;/b&gt;Alguns séculos&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Mago&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Pouco se sabe sobre seu passado, apenas que foi encontrado e criado por Lindel. Não demonstra afeto pelos humanos ao seu redor, e todos os favores que realiza são a contra-gosto, embora trate todos com gentileza e educação. Sua única complacência é na fabricação de medicamentes que distribui para os moradores do vilarejo onde mora e na realização de alguns trabalhos para a igreja. É conhecido por ser recluso e anti-social, e isso se deve ao fato da sua inabilidade de conviver socialmente. Ele busca aprimorar suas interações sociais através do estudo e observação dos seres humanos, principalmente no que se diz respeito a suas emoções e sentimentos, coisa que são estranhas a ele. A única pessoa pela qual demonstra afeto genuíno é Chise, mas ainda assim é muito reservado quanto à intensidade desse apego. Quando entra em estado de fúria, assume uma forma monstruosa, que mais tarde é demonstrado ser sua&amp;nbsp; forma original.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Curiosidades&lt;/b&gt;:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;O nome Ainsworth provavelmente é uma referência a &lt;b&gt;Mary Ainsworth&lt;/b&gt;, uma psicóloga norte-americana inventora do procedimento de nome &lt;b&gt;Uma Situação Estranha&lt;/b&gt;, que era utilizado para observar relacionamentos de apego entre uma criança e seu cuidador. O procedimento consiste em deixar uma criança com estranhos em uma sala e depois analisar os tipos diferentes de relacionamento que a experiência gerou entre eles.&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;A cabeça de Elias é baseada num crânio de cachorro, mais alongado que o normal, adornado com chifres de bode. É dito que ao toque não parece ter a solidez de um osso e é mais macio do que cálcio puro.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoNuLAhJl9a60zjFPizOR3gvw_l0CJnQbo7QBTcIZCEvyMeTTj9bTHxkC4QbQfhd5_mLnhS7oo5LCXFOUucrph-Lj7el0NWIEBuAEu2QCjTWD9aAWBfgoa8JsTHeKDqSPymrhorfoFoIc/s1600/Ulysse.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoNuLAhJl9a60zjFPizOR3gvw_l0CJnQbo7QBTcIZCEvyMeTTj9bTHxkC4QbQfhd5_mLnhS7oo5LCXFOUucrph-Lj7el0NWIEBuAEu2QCjTWD9aAWBfgoa8JsTHeKDqSPymrhorfoFoIc/s1600/Ulysse.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQKX13zx4V_sZCa0_tern3IYh-VCXSOyh1PeAPIDkB3XmaXpCHuuyiraHZJwM5ZG3_5kJYKP8iBJ6rn3Rejsn57cdrwMTDiU1zGW6NyO2SB1h4792alcS7NIhyyLZmgF3pnC3jTyUBvOc/s1600/Ruth.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQKX13zx4V_sZCa0_tern3IYh-VCXSOyh1PeAPIDkB3XmaXpCHuuyiraHZJwM5ZG3_5kJYKP8iBJ6rn3Rejsn57cdrwMTDiU1zGW6NyO2SB1h4792alcS7NIhyyLZmgF3pnC3jTyUBvOc/s1600/Ruth.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ruth como Cão Negro.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Ulysse&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome como familiar&lt;/b&gt;: Ruth&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: &lt;/b&gt;?&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Familiar de Chise&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Ulysse era o cachorro de estimação de Isabelle, uma moça que vivia em Londres há muito tempo. Depois de perder sua dona em um acidente banal, Ulysse acreditou que se esperasse, ela iria voltar para buscá-lo. Ele aguardou em seu túmulo por muito tempo, e a sua perseverança o transformou num guardião espiritual, se tornando o protetor do túmulo e do cemitério. Pela semelhança de Chise com sua antiga dona e pela demonstração de bondade que ela teve com ele, Ulysse pediu para se tornar o seu familiar. Ela aceita e o batiza então de Ruth. Ruth é carinhoso, fiel e bondoso, assim como os cães são com seus donos, porém sua relação com Chise também pode ser descrita como a de irmãos. Sua fidelidade é tanta a ponto de se transformar em ciúmes, e em alguns momentos ele desconfia até mesmo de Elias. Ele pode alternar como quiser entre a forma humana e a forma canina.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Curiosidades&lt;/b&gt;:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Existe uma lenda britânica conhecida como &lt;b&gt;Black Dog&lt;/b&gt;, ou &lt;b&gt;Cão Negro&lt;/b&gt;, sobre criaturas demoníacas com aparência de um monstruoso cão negro de olhos vermelhos que apareciam nas noites das ilhas britânicas. Sua visagem era tida como um mau agouro, e alguns acreditavam que ele fosse o próprio mensageiro da morte, trazendo a triste notícia de que alguém próximo iria falecer. Dependendo da região, as lendas variam, e em alguns pontos a visão do Cão Negro era recebida como uma aparição benevolente. A referência mais famosa na literatura ao Cão Negro se dá no romance&amp;nbsp;&lt;b&gt;O Cão dos Baskervilles&lt;/b&gt;, de &lt;b&gt;Sir Arthur Conan Dyle&lt;/b&gt;.&lt;/li&gt;
&lt;li style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ruth é a versão original em hebraico do nome Rute, que deriva do termo Re&#39;ut, que quer dizer &quot;&lt;i&gt;amigo&lt;/i&gt;&quot;, e, por extensão, pode significar ainda, &quot;&lt;i&gt;companheira&lt;/i&gt;&quot;.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbUm1IwS-PjPZ-y4Hy1ofoviU4VrighhU6J2PYFBo8d48aGf4_Y-wUgZiq9ZJc-6imWsBOFus4qtemdVBiy5SBBzu16d9Oir7510indSE0LMDZtcKvm4KlhqWMmWeQsFzrySxb2YsoBNQ/s1600/Lindel.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbUm1IwS-PjPZ-y4Hy1ofoviU4VrighhU6J2PYFBo8d48aGf4_Y-wUgZiq9ZJc-6imWsBOFus4qtemdVBiy5SBBzu16d9Oir7510indSE0LMDZtcKvm4KlhqWMmWeQsFzrySxb2YsoBNQ/s1600/Lindel.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Linderbaum, Lindel, Echoes&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Alguns milênios&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Guardião da Terra dos Dragões&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio: &lt;/b&gt;Tão velho quanto a história da humanidade, Lindel é o antigo mentor de Elias. Fez parte de um grande grupo de magos que&amp;nbsp; foram responsáveis por difundir o conhecimento sobre magia para a humanidade. Devido à imortalidade, ele se questionava sobre seu papel para o mundo e a razão de sua existência, e sua busca por respostas o levou por infindáveis viagens. Um dia, cansado de viver como nômade, buscou um lugar para criar seus caribous e descobriu o Vale dos Dragões, se tornando seu protetor e guardião.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjd1G4WTwFlIMKcscZlqyD6ArqQVQkHsA1BuFK6h_7UwN_-Mj540FNCEcf8hB_phTdphGdlmys5_V9rP5gbFFGsbSORq4Q1hiw6SPQPITbKzPv51dDJGfXP-7u_C1npWKHKqSpEGBDPOw0/s1600/Angelica+Varley.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjd1G4WTwFlIMKcscZlqyD6ArqQVQkHsA1BuFK6h_7UwN_-Mj540FNCEcf8hB_phTdphGdlmys5_V9rP5gbFFGsbSORq4Q1hiw6SPQPITbKzPv51dDJGfXP-7u_C1npWKHKqSpEGBDPOw0/s1600/Angelica+Varley.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Angelica Barley&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;105 anos&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Artesã de Artefatos Mágicos&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Dona de uma loja de artefatos mágicos e sucessora de seu pai, Angelica conhece Elias desde que era pequena. Eficiente em sua função, ela foi a responsável por criar os primeiro itens mágicos de Chise. Em alguns momentos ela demonstra insatisfação no modo como Elias esá ensinando Chise, e se torna a responsável por a situar em alguns conceitos do mundo mágico. Teve um acidente grave durante seu treinamento em magia, que acabou fazendo com que a pele de seus braços se fundisse a gemas. É casada com David Barley e mãe de Althea Barley.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgO0t84EbYizd5Thew57FsJVQsq_Gq_Nyl0zk5PnnCfXs7ImuvdJWp1VDsU7sQVih7YDyPGRRfgR3AONMjEwLWHvWNqQOWXQhemaWgCOZ4CCTXw93CPuqgSJFFbArNFgooNtoO8rq4XnKM/s1600/Simon+Kaim.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgO0t84EbYizd5Thew57FsJVQsq_Gq_Nyl0zk5PnnCfXs7ImuvdJWp1VDsU7sQVih7YDyPGRRfgR3AONMjEwLWHvWNqQOWXQhemaWgCOZ4CCTXw93CPuqgSJFFbArNFgooNtoO8rq4XnKM/s1600/Simon+Kaim.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Simon Kaim&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: &lt;/b&gt;41 anos&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Padre&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Padre do vilarejo responsável por observar e delegar tarefas a Elias. Devido a alguns problemas causados no passado e como modo de se redimir, ele cumpre alguns favores à igreja... mesmo que não seja de sua vontade. É sempre muito gentil com Elias e Chise, e demonstra preocupação legítima com relação a eles e as pessoas à sua volta. Não tem muita afinidade com magia e já demonstrou ser bastante ingênuo com relação a ela.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhI3HYFduTrOCae7f-9_Z0ae08MSMXdrENumjpqXrO57cvpRl-dKZPJOGtCHFEZc2iqSFZYLyIu4tJNdN0tP90xO_7O2_0a0u3KyznqedP8ZM2T6UvIFJC_Kgll1mw-3wvOmyIdTl3DLzI/s1600/Mikhail+Renfrend.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhI3HYFduTrOCae7f-9_Z0ae08MSMXdrENumjpqXrO57cvpRl-dKZPJOGtCHFEZc2iqSFZYLyIu4tJNdN0tP90xO_7O2_0a0u3KyznqedP8ZM2T6UvIFJC_Kgll1mw-3wvOmyIdTl3DLzI/s1600/Mikhail+Renfrend.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;Mikhail Renfred&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;:&lt;/b&gt; 33 anos&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Feiticeiro&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Sério e misterioso, Renfrend aparenta guardar rancor por Elias, porém os motivos são desconhecidos. A cicatriz no seu rosto é resultado de um experimento falho de Alice, sua protegida, e seu braço arrancado é obra de Cartaphilus. Tem grande afeição por Alice e é capaz de qualquer coisa para protegê-la.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCXHyVHkiuKKeY5-XENmgYodcLWcaD3pHMfXZYoth43RhwHvWZM9B8Xg3ARVX7-MZZDFwxeduBgAOYkFRszSGONU5WEavukdt0MEOQBbh3C5rxroMh85SYyLq3BaBVGdBeMRYw2YT5H38/s1600/Alice.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCXHyVHkiuKKeY5-XENmgYodcLWcaD3pHMfXZYoth43RhwHvWZM9B8Xg3ARVX7-MZZDFwxeduBgAOYkFRszSGONU5WEavukdt0MEOQBbh3C5rxroMh85SYyLq3BaBVGdBeMRYw2YT5H38/s1600/Alice.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;Alice&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;18 anos&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Assistente de feiticeiro&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Drogada por seu pai durante sua infância, se tornou uma dependente. Foi curada por Renfred, que viu nela um grande potencial para magia. Depois de um acidente envolvendo um livro mágico, ela decidiu se tornar a guardiã de Renfred, e como o tempo se apaixonou por ele.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6kmVKqwB-qinKbRfkM16QQxDWcA84oO07ajlpTi8BA7K8SeAebWQLE7LGwuI8s76BCo41xqYJMl5SsVI6bWl7Jfj40rt__mGr1fuQKs_BUfXamgEw2MVkONAyLyYLoeLUl3rXbtlv0jQ/s1600/Cartaphilus.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6kmVKqwB-qinKbRfkM16QQxDWcA84oO07ajlpTi8BA7K8SeAebWQLE7LGwuI8s76BCo41xqYJMl5SsVI6bWl7Jfj40rt__mGr1fuQKs_BUfXamgEw2MVkONAyLyYLoeLUl3rXbtlv0jQ/s1600/Cartaphilus.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;Cartaphilus, Joseph, Judeu Errante&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Milhares de anos&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Feiticeiro&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Amaldiçoado e destinado a viver por toda a eternidade, Cartaphilus é uma criatura desumana capaz de qualquer coisa para alcançar seus objetivos. Durante vários anos enganou pessoas para que elas realizassem seus desejos nefastos e fornecessem os ingredientes necessários para seus experimentos diabólicos. Foi o responsável por enganar Renfred e levar Alice a atacar Chise durante uma de suas viagens. Apesar de aparentar ser um jovem bem afeiçoado, seu sorriso falso esconde uma mente perversa, que julga humanos como meros insetos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Curiosidades&lt;/b&gt;:&lt;/div&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O judeu errante&amp;nbsp;é um personagem mítico originado da tradição oral cristã. Dizem as lendas que ele foi um contemporâneo de &lt;b&gt;Jesus Cristo&lt;/b&gt; e o zombou quando este carregava sua cruz, durante a &lt;b&gt;Sexta-feira da Paixão&lt;/b&gt;. Jesus então o amaldiçoou (eita mainha) e o condenou a viver pela eternidade até o dia de sua volta.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;INFORMAÇÕES ADICIONAIS&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;UMA HISTÓRIA DE AMOR?&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uma das coisas que eu mais gosto nesta obra é o modo como a relação entre Elias e Chise é abordada. Veja bem: um deles é uma criatura de centenas de anos e a outra é apenas uma jovem no auge da juventude. De um lado, temos Chise, que foi maltratada por todos os seus familiares e cresceu sendo discriminada, e do outro, Elias, alguém que desconhece o seu passado, não sabe direito o que representa sua existência e desconhece o valor da emoção humana. &lt;i&gt;Nenhum dos dois conhece a pureza do amor&lt;/i&gt;. Como um casal mais estranho e diferente como esse poderia se relacionar? É aí que a narrativa do mangá demonstra todo seu potencial.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbmxEdER59wQUj9wO5LujxwaATMrxIOgMqyPxlRG6cghT6fWbyLBTfdg6N8i47gLFWsUi4vAZxVcfA3BVpvI7x1Z8EKT8-XXmfTushK2vbAgwA5_GSWPMsYIfKaLHOynbx6S9AHl39I3w/s1600/Chise+e+Elias.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;700&quot; data-original-width=&quot;700&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbmxEdER59wQUj9wO5LujxwaATMrxIOgMqyPxlRG6cghT6fWbyLBTfdg6N8i47gLFWsUi4vAZxVcfA3BVpvI7x1Z8EKT8-XXmfTushK2vbAgwA5_GSWPMsYIfKaLHOynbx6S9AHl39I3w/s320/Chise+e+Elias.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Chise se apegou a Elias por que ele foi o único que enxergou &lt;i&gt;além &lt;/i&gt;dela&lt;i&gt;.&lt;/i&gt;. Mesmo às vezes sendo tratada como &quot;&lt;i&gt;propriedade&lt;/i&gt;&quot;, ela se sente parte de algo. Sente que representa alguma coisa para seu mestre. E ela faz o melhor que pode para ele.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Elias tem um anseio por desvendar a mente humana e compreender como os humanos são capazes de enxergar e sentir o mundo. Ele viu nela a oportunidade de aprender mais, tanto que Chise diz a ele que seria sua &quot;&lt;i&gt;professora sobre humanos&lt;/i&gt;&quot;. Ele se vê diante de ódio, raiva, magoa, ressentimento, rancor, felicidade... mas conhece esses conceitos apenas por definição. Todas as coisas que sente ele traduz através de sensações físicas, como quando descreve a ausência de Chise como &quot;uma sensação de gelidez e frio&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Juntos, os dois são capazes de ensinar um ao outro um pouco de suas essências. Chise ensina a Elias o valor da humanidade, da razão, do sentimento, enquanto Elias a retribui com carinho, gentileza e afeto. Tudo isso acontece sem pressa, fluindo devagar. A relação deles se consolida com base em suas experiências conjuntas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC76CIV5zfzZPKtqvCoTlqRPFz2sAoM6LVDkhxw771Sb-NWtF8Fdjx6K7hhPnTYYsn2iz1Jv0o0xfDmDm2Bd8kJnFdwgilTJ-UahlpDuK0Lk3ruWpi0LEghRYzIrMtQvT8zgFAtkfIe6o/s1600/Elias+%25C3%25A9+furioso.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;630&quot; data-original-width=&quot;897&quot; height=&quot;280&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC76CIV5zfzZPKtqvCoTlqRPFz2sAoM6LVDkhxw771Sb-NWtF8Fdjx6K7hhPnTYYsn2iz1Jv0o0xfDmDm2Bd8kJnFdwgilTJ-UahlpDuK0Lk3ruWpi0LEghRYzIrMtQvT8zgFAtkfIe6o/s400/Elias+%25C3%25A9+furioso.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Quando Chise é atacada, Elias se enfurece e assuma uma forma monstruosa.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
O relacionamento entre eles também pode ser descrito como bastante ambíguo. Apesar de termos noção, desde o primeiro capítulo, que Elias pretende tornar Chise sua esposa... ele não a trata como sua amante. A relação entre os dois poderia ser melhor descrita como baseada num amor fraternal. É algo puro e inocente, distante de qualquer malícia proporcionada pela luxúria. Esse amor ingênuo é o que os mantem unidos e conectados.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Bem próximo do que vemos nos contos de fadas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;UM CONTO DE FADAS SEM FADAS NÃO É UM CONTO DE FADAS&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No universo de Mahou Tsukai no Yome, as fadas possuem um papel fundamental para os magos e para toda a magia em si.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVd6S9qMiFtU6pIzPAqECroWDWtzzzPq9uEmciOe_7FSQdf5ACOS884gM6j-LHy-yfTbqlqlGFzdaKpxUL0jImVrOzT4u9bdeDFKiDaBuVPl5kbjZcsJiMU9W29Rnau30re5cxss4wz14/s1600/15.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;274&quot; data-original-width=&quot;391&quot; height=&quot;280&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVd6S9qMiFtU6pIzPAqECroWDWtzzzPq9uEmciOe_7FSQdf5ACOS884gM6j-LHy-yfTbqlqlGFzdaKpxUL0jImVrOzT4u9bdeDFKiDaBuVPl5kbjZcsJiMU9W29Rnau30re5cxss4wz14/s400/15.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Fadinha é o caralho!&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Primeiramente, antes de partirmos para as fadas e suas funções, preciso explicar aqui dois conceitos diferentes: &lt;b&gt;magia&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;feitiçaria&lt;/b&gt;. Pode parecer ser a mesma coisa, mas não é. São dois processos diferentes para se acessar e manipular a magia.&lt;/div&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiS7OAoOS6CKi9dFaiQBT9s5o-al1fdn-veT4jk1F9-ikAJ9oPnNJNtIFrS7heQSIujm7fpeW02V-8M23qlvVjLpmQGtDWujfwNey0BdZ9G_EjXdizcyHo09XAXJZ2Ph5nd7ioBSXrn1zg/s1600/30.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;363&quot; data-original-width=&quot;295&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiS7OAoOS6CKi9dFaiQBT9s5o-al1fdn-veT4jk1F9-ikAJ9oPnNJNtIFrS7heQSIujm7fpeW02V-8M23qlvVjLpmQGtDWujfwNey0BdZ9G_EjXdizcyHo09XAXJZ2Ph5nd7ioBSXrn1zg/s200/30.png&quot; width=&quot;161&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Hugo, o familiar de Angélica&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
A feitiçaria, também podendo ser chamada de &lt;b&gt;alquimia&lt;/b&gt;, é o processo no qual você utiliza das leis que regem a natureza para alcançar um resultado específico. Os feiticeiros, ao contrário dos magos, não nasceram com magia fluindo em seus corpos, e precisam de feitiços especiais para transformar a própria energia física em energia mágica.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ao contrário dos feiticeiros, os magos possuem uma certa facilidade para realizar suas peripécias mágicas. Enquanto feiticeiros precisam atuar dentro das leis da física, os magos são capazes de mudá-las e alterá-las ao seu bel-prazer. Eles são capazes disso ou utilizando da própria energia mágica ou, pegando emprestada de fadas e criaturas, caso haja afinidade entre eles.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As fadas e os magos possuem uma parceria ancestral a atuam juntos nos mais variados empreendimentos. E essa parceria também pode ser firmada através de um pacto, no qual uma fada se oferece voluntariamente para se tornar o &lt;b&gt;familiar&lt;/b&gt; do mago. O familiar então passa a estar conectado emocional e fisicamente com seu parceiro, podendo dividir também seus poderes mágicos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsWagYNlmHzc1aUBfaCYgMR9biUXhtRyI2Tb2E7dayGN6bGNXqxKgXQAb22swGTnHRrKsn4ZuT69pdwEcwTlxfg3nnZI4Lhe4OkHsydBe46ztXsHaG7p6jt_y72ZBfMe_KLP8RnFjulMA/s1600/Oberon+e+Tit%25C3%25A2nia.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;567&quot; data-original-width=&quot;750&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsWagYNlmHzc1aUBfaCYgMR9biUXhtRyI2Tb2E7dayGN6bGNXqxKgXQAb22swGTnHRrKsn4ZuT69pdwEcwTlxfg3nnZI4Lhe4OkHsydBe46ztXsHaG7p6jt_y72ZBfMe_KLP8RnFjulMA/s400/Oberon+e+Tit%25C3%25A2nia.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Titânia é retratada como uma bela mulher e Oberon tem os aspectos físicos de um sátiro&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
A obra é rica em referências. Por se tratar de uma obra de fantasia, é muito comum ter inúmeros elementos dos clássicos que consagraram o gênero, além de alusões e adaptações de vários mitos e lendas. Uma das referências mais legais do mangá é a presença de &lt;b&gt;Oberon&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Titânia&lt;/b&gt;, personagens icônicos da famosa peça teatral &lt;b&gt;Sonho de uma Noite de Verão&lt;/b&gt;, escrita por &lt;b&gt;William Shakespeare&lt;/b&gt;. Assim como na peça, em Mahou Tsukai no Yome Titânia é a Rainha das Fadas e o Oberon, o Rei. Os dois são os regentes de &lt;b&gt;Tír na nÓg&lt;/b&gt;,&amp;nbsp;o &lt;b&gt;Reino das Fadas&lt;/b&gt;, um dos reinos encantados presentes na obra e que Chise visita futuramente.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Temos também a presença de todo tipo de criatura mágica: &lt;i&gt;vampiros, elfos, banshees, changelings, espíritos de fogo e água, fantasmas, demônios e etc&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
E eles não auxiliam os humanos apenas com a realização de feitiços práticos. Silky, por exemplo, é uma banshee que cuida da residência de Elias e realiza todos os tipos de afazeres domésticos, também recebendo a ajuda de outras pequenas criaturas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzLaffQPEwZSL5HRX13RexkN-iMKSg4LcZRkXhN0gkx5MCz5BB1vsyA_ScjLSS_tj7OLIXFsHitZ8weMhGh_eVZyw_HONCXVitlbuuQFaUmGbWA0iOaQUUffg1RNrv1g-bzNk8hb4e7fE/s1600/Silky.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;363&quot; data-original-width=&quot;236&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzLaffQPEwZSL5HRX13RexkN-iMKSg4LcZRkXhN0gkx5MCz5BB1vsyA_ScjLSS_tj7OLIXFsHitZ8weMhGh_eVZyw_HONCXVitlbuuQFaUmGbWA0iOaQUUffg1RNrv1g-bzNk8hb4e7fE/s320/Silky.jpg&quot; width=&quot;208&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Silky, a Dama de Prata&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;CONSIDERAÇÕES FINAIS&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;...e minha opinião pessoal&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Eu gosto muito de fantasia, embora atualmente eu não seja um leitor fiel do gênero. Não sou exigente, quem me conhece sabe que não é preciso muito para me agradar. Porém estava me faltando uma obra com a simplicidade e o encanto (olha a piada) que Mahou Tsukai no Yome tem. Uma obra que não se perde em sua proposta e que entrega tudo aquilo que promete.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Talvez não agrade tanto aqueles que buscam um romance mais apimentado e apaixonado... e é justamente por isso que eu categorizei inúmeras vezes a obra como um conto de fadas. É uma obra ingênua, contida, porém graciosa. Como as fantasias clássicas de antigamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;A leitura é leve e agradável e conciliada ao lindo traço da autora, resulta em inúmeras cenas belíssimas e diálogos tocantes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGpI2sjZE43ibqGkUJZ1ozPUAi3zoq0AdvVPJLu4lf1nGU9d_BWcZ4ElEpP7YDDT3TpcrIXpyvz7F76NsQ_XaO18qMrZATJSWQEG00JxIO6I68xOVRxIUDYWic7U-0X_9eiGdiBQnpmTw/s1600/66.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;428&quot; data-original-width=&quot;735&quot; height=&quot;231&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGpI2sjZE43ibqGkUJZ1ozPUAi3zoq0AdvVPJLu4lf1nGU9d_BWcZ4ElEpP7YDDT3TpcrIXpyvz7F76NsQ_XaO18qMrZATJSWQEG00JxIO6I68xOVRxIUDYWic7U-0X_9eiGdiBQnpmTw/s400/66.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Essa obra me fez voltar a admirar esse gênero tão saturado nos dias de hoje. Deu uma nova cara ao fantástico e modernizou os conceitos que já estávamos acostumados.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Mahou Tsukai no Yome é o que eu chamaria de conto de fadas moderno&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/847119146920288651'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/847119146920288651'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/mahou-tsukai-no-yome-um-belissimo-e.html' title='Mahou Tsukai no Yome - Um belíssimo e estranho conto de fadas'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpCLXZNil4Zs-YCJD3crQdqu8a7NhF_rGdE-7N6xmypnKw_807JFZl1QQG8XywtFZjtfCMgqdLkA97nqWpHiuHMWsWcYBA5PlWKv0tHZevqpUC0feJMe2yaN3U5A5UFXbRvhTiVRqtWlk/s72-c/Review.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-5305990066429683973</id><published>2017-10-01T11:06:00.001-03:00</published><updated>2017-10-17T20:35:50.143-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Primeiro Impacto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Uratarou"/><title type='text'>Uratarou - Monstros! E o resto...</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh8KE1IxHixunyX5Hd0aETOEIuOyvTN30MUpBmpxSwe-6b1S6VvaVXgwfTu8N8QwmMzEzk7twlh-zyfLeIvEdZ-qT_GLUVnv1TwDhMQYm93VhpOCalpZBaA83vMb8Ffm6VcYeC0kQE0d0/s1600/Primeiro+Impacto+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh8KE1IxHixunyX5Hd0aETOEIuOyvTN30MUpBmpxSwe-6b1S6VvaVXgwfTu8N8QwmMzEzk7twlh-zyfLeIvEdZ-qT_GLUVnv1TwDhMQYm93VhpOCalpZBaA83vMb8Ffm6VcYeC0kQE0d0/s1600/Primeiro+Impacto+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Olá, mortais infelizes, em busca do fim eterno e da paz, sobretudo. Hoje venho falar das minhas primeiras impressões sobre o recentemente finalizado Uratarou! Então, vamos logo para o...&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;PRIMEIRO IMPACTO!&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/363805830417481729/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;446&quot; data-original-width=&quot;761&quot; height=&quot;375&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/363805830417481729/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Título:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Uratarou (&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;ms gothic&amp;quot;;&quot;&gt;うらたろう&lt;/span&gt;)&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Tipo:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Mangá&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Número de volumes:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;6&amp;nbsp;volumes&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Status:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Finalizado&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Gêneros:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Aventura, Histórico, Sobrenatural&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Demografia:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Seinen&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Mangaká:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Atsushi Nakayama&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ilustrador:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Atsushi Nakayama&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ano:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;2016&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/6/67663/5573039-01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;562&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://static.comicvine.com/uploads/scale_large/6/67663/5573039-01.jpg&quot; width=&quot;280&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;Uratarou Volume 1&lt;/i&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;SINOPSE&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O que Chiyo mais sonha é ser imortal... Não por arrogância,
mas simplesmente porque ela só tem 1 ano de vida. Por isso, ela parte em uma
jornada com seu &quot;avô&quot; em busca de todas as lendas referentes a
imortalidade existentes no Japão feudal, até que ela encontra um verdadeiro
imortal. Mas ele não tem a menor intenção de ajudar Chiyo em sua jornada para
a imortalidade, já que tudo o que ele mais quer é MORRER!!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;IMPRESSÕES&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não estava muito afim de ler Uratarou por conta de seu character design. O próprio Uratarou me parece ser sem graça, cabelo branco, olhar desanimado, tatuagens. Me parece o tipo de personagem que &quot;não entende o mundo&quot; e vai ser mudado por uma personagem (geralmente feminina) otimista, e então vai &quot;evoluir&quot;.&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;&quot;&gt;E NÃO É QUE EU TAVA CERTO?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uratarou é exatamente isso, pelo menos inicialmente. Não tem muito aqui, é apenas um conto feudal sendo contado, como se o mangá todo fosse parte da mitologia japonesa. Eu não conheço quase nada, então não sei se o Uratarou é realmente parte da mitologia Japonesa, mas se for, ponto positivo, pois realmente tem uma narrativa de mito oriental.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O real problema de Uratarou até então é que ele é desinteressante, a mensagem que ele aparentemente vai abordar é fraca e não desperta interesse. A história e seus personagens são previsíveis e novamente, desinteressantes. A obra não é nada de mais. Não é ruim, mas não apresenta nada de bom e novo exceto por...&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;MONSTROS!&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/363799301551423508/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;671&quot; data-original-width=&quot;627&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/363799301551423508/unknown.png&quot; width=&quot;598&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu sou um fã de monstros, e também sou um fã de animais. Uratarou faz monstros animalescos, bizarros, deformados e amedrontadores e CARALHO COMO EU ME AMARRO NISSO! Eu não tenho motivo nenhum para ler essa obra além dos monstros. Eu realmente não me importo com nenhum personagem e tampouco estou afim de ler a história de Uratarou. Ela é desinteressante, previsível e fraca além de eu não gostar da temática Japão Feudal.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/363803845505187840/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;662&quot; data-original-width=&quot;610&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/363803845505187840/unknown.png&quot; width=&quot;588&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Bem, basicamente é isso que eu peguei de Uratarou, uma mangá fraco, mas não necessariamente péssimo. Possui ótimos monstros e uma temática que não se encaixa no meu gosto. Bom, até a próximo Impacto pessoal!&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5305990066429683973'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5305990066429683973'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/10/uratarou-monstros-e-o-resto.html' title='Uratarou - Monstros! E o resto...'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh8KE1IxHixunyX5Hd0aETOEIuOyvTN30MUpBmpxSwe-6b1S6VvaVXgwfTu8N8QwmMzEzk7twlh-zyfLeIvEdZ-qT_GLUVnv1TwDhMQYm93VhpOCalpZBaA83vMb8Ffm6VcYeC0kQE0d0/s72-c/Primeiro+Impacto+2.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-7290257783396609690</id><published>2017-09-20T01:48:00.000-03:00</published><updated>2017-09-20T20:39:12.305-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Análise"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Boku no Hero Academia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Heroísmo"/><title type='text'>Boku no Hero Academia 151 a 153 - O heroísmo de Mirio Togata</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvI6w5Pbz00BJ0nXpL0s2_BOtFBonrOK0rYHyp8q-x2StwchqIRl0pYd4RTV_fNX5617281qr5iEC0Ui6w9P4dznAsAw7TXM27Nccou_s-f9vsQQp071CZ01USEqjGI4rD62EJ8KJ-dGU/s1600/O+heroismo+de+Togata.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvI6w5Pbz00BJ0nXpL0s2_BOtFBonrOK0rYHyp8q-x2StwchqIRl0pYd4RTV_fNX5617281qr5iEC0Ui6w9P4dznAsAw7TXM27Nccou_s-f9vsQQp071CZ01USEqjGI4rD62EJ8KJ-dGU/s1600/O+heroismo+de+Togata.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Saudações, guardiões!&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;font-family: sans-serif; text-align: start;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; text-align: start;&quot;&gt;Esse é o meu primeiro texto aqui no blog, apesar de ser um dos criadores e ter entrado no projeto antes do membro mais novo, Lucas Mazza. A vida estava corrida e não deu tempo de me dedicar direito, mas agora estamos aqui.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; text-align: start;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;/span&gt;

&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Mais uma vez &lt;b&gt;Horikoshi Kouhei&lt;/b&gt; salva, em sua obra, um personagem de se encontrar com a nossa inevitável companheira: a morte. Muito se especulou sobre o resultado do embate de &lt;b&gt;Lemillion&lt;/b&gt; (&lt;b&gt;Mirio Togata&lt;/b&gt;) e &lt;b&gt;Overhau&lt;/b&gt;l (&lt;b&gt;Kai Chisaki&lt;/b&gt;), e a maior aposta era na morte do nosso herói. Felizmente ele conseguiu escapar desse destino. Felizmente?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpXU6FkQp9ZDPQNQuufssKNYqvhYMtQros6zMgH6wcPoXDxE45GjezBRTJ9mSm6PLKqUzZk16i_PyJvQYom-hCKSsDZcSk1EIc5F_unocjNZgPENCBHuc5yI1M-qSQMQ8yAjHL5_foZg/s1600/09-10.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;195&quot; data-original-width=&quot;313&quot; height=&quot;198&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpXU6FkQp9ZDPQNQuufssKNYqvhYMtQros6zMgH6wcPoXDxE45GjezBRTJ9mSm6PLKqUzZk16i_PyJvQYom-hCKSsDZcSk1EIc5F_unocjNZgPENCBHuc5yI1M-qSQMQ8yAjHL5_foZg/s320/09-10.png&quot; title=&quot;&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Um herói caído&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É este o ponto que essa postagem visa abordar. O mundo de &lt;b&gt;Boku no Hero&lt;/b&gt; é um mundo onde os heróis não são vistos como vigilantes ilegais, mas sim grandes exemplos de coragem e altruismo. Um herói é venerado por seu esforço e capacidade de proteger aqueles que precisam de sua ajuda. E nesse mundo, se encontra o jovem Mirio Togata. Um jovem cuja individualidade é extremamente difícil de controlar, e que se esforçou ao máximo com o único propósito de se tornar um herói. Foram longos 17 anos de treinamento para que um dia os frutos fossem recolhidos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5TM4TgrZFXigLmNA3P0G8MZ9ywP-EILr00R_2RadHWsLq8BYWFibLniXj0B5FbU8qQRFiY0d3dkPY_m9TIA-iZxEEtFPpU29yKnjUx00e3QQ0znViffb_3yzHctPZo_bb2JA5Tkiz6g/s1600/08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5TM4TgrZFXigLmNA3P0G8MZ9ywP-EILr00R_2RadHWsLq8BYWFibLniXj0B5FbU8qQRFiY0d3dkPY_m9TIA-iZxEEtFPpU29yKnjUx00e3QQ0znViffb_3yzHctPZo_bb2JA5Tkiz6g/s1600/08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5TM4TgrZFXigLmNA3P0G8MZ9ywP-EILr00R_2RadHWsLq8BYWFibLniXj0B5FbU8qQRFiY0d3dkPY_m9TIA-iZxEEtFPpU29yKnjUx00e3QQ0znViffb_3yzHctPZo_bb2JA5Tkiz6g/s1600/08.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;895&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5TM4TgrZFXigLmNA3P0G8MZ9ywP-EILr00R_2RadHWsLq8BYWFibLniXj0B5FbU8qQRFiY0d3dkPY_m9TIA-iZxEEtFPpU29yKnjUx00e3QQ0znViffb_3yzHctPZo_bb2JA5Tkiz6g/s400/08.jpg&quot; width=&quot;275&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjs5q5p_nHxplAUwfRstU5HGB-uKmyIfBCgUrIur2GAQywpjZvDT5wmcgOH1l7dAZx7ZBKBMsxv40cSirqKd71YbC1GsOo54k6HUumDcXrbfRGWiaqCV3jJ8vwxi6D5J76bwhclrZ_6pw/s1600/09.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;886&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjs5q5p_nHxplAUwfRstU5HGB-uKmyIfBCgUrIur2GAQywpjZvDT5wmcgOH1l7dAZx7ZBKBMsxv40cSirqKd71YbC1GsOo54k6HUumDcXrbfRGWiaqCV3jJ8vwxi6D5J76bwhclrZ_6pw/s400/09.jpg&quot; width=&quot;272&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;O árduo treinamento de um herói.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É interessante analisar a obra por esse ponto. É a segunda vez que Kouhei &quot;mata&quot; um personagem figurativamente, e o faz com maestria. Em ambas as vezes, apesar de estar esperando pelo pior,&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEignGFJJF3aYeWL8XZnyvCiGR7Hexo9kUVSqJVyBgOi7GUXMZdfTGXWOUMNW40RnkIdSR3tr7j9PGET4knGwKJPA8sNYcil4-t63Ug7awGHwFpjVkF5z0aPzodQ1jvJ-bUEn9OOdWV8GQ/s1600/10.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;891&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEignGFJJF3aYeWL8XZnyvCiGR7Hexo9kUVSqJVyBgOi7GUXMZdfTGXWOUMNW40RnkIdSR3tr7j9PGET4knGwKJPA8sNYcil4-t63Ug7awGHwFpjVkF5z0aPzodQ1jvJ-bUEn9OOdWV8GQ/s320/10.jpg&quot; width=&quot;216&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;O exato momento em que&lt;br /&gt;todos&amp;nbsp;ficamos tristes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
pensando que uma morte real traria mais peso à obra, fui surpreendido por uma morte figurada que apesar de não parecer, trás tanto peso quanto. No caso de All Might, não tanto, pois o mesmo já previa o fim de sua carreira, e havia se preparado para isso. Com Mirio, isso foi completamente diferente. Foi um fim abrupto, uma vida de heroismo inteira destruída em um segundo. E apesar disso, ele não hesitou em nenhum momento, se sacrificando pelo bem de Eri. Mirio mostrou nesse capítulo o epítome do heroísmo, o auto-sacrifício em prol de outrem. Não há dúvidas sobre o porque de ele ter sido a primeira escolha de All Might para ser o próximo portador do One for All.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Nós, seres humanos comuns, normalmente não conseguimos imaginar nada pior do que a morte. Para nós, ela representa o fim de qualquer possibilidade de recuperação, de novas experiências, de conseguir se superar. Porém, é bem verdade que há grandes sofrimentos no nosso mundo que talvez sejam piores do que a morte. Doenças, traumas, cicatrizes mentais, expectativas não realizadas e a inabilidade de se fazer o que se ama são coisas nas quais geralmente não pensamos. O caso de Mirio é exatamente o último. Em troca de cumprir o seu papel de herói, ele entregou todas as expectativas que sempre teve pelo seu futuro. E mesmo após perder seus poderes, ainda lutou bravamente.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Essa escolha de se sacrificar pela Eri, porém, é consequência direta do primeiro embate dele (acompanhado de Midoriya) e Chisaki, e isso é outro ponto interessante de analisar. Midoriya, como um bom protagonista de Shonen, é um personagem capaz de alterar a percepção das pessoas sobre o mundo através de suas falas e ações. Em uma cena o contraste entre o heroísmo cauteloso de Mirio, e o heroísmo arriscado de Deku é apresentado, e em decorrênsiva de Mirio naquele momento, eles foram incapazes de resgatar a jovem Eri, em um momento onde Chisaki parecia estar vulnerável. Após perceber em retrospecto, o que isso significava, Mirio se torna obcecado com a ideia de resgatar Eri e consertar os seus erros.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibwg7wV3YdIXFa2LHqTy3m46WvNgqVwQQQElCNip4SBOsr2wHkMT4MwK5Y8Rwef1ZM7CGIow0kdA8GzCy6ArvCWZYMsiJgiVZPn0Wy7TgivIMS_Ec98xCYmaIRJrWWvcBdiKRqN0Q9Sg/s1600/boku_no_hero_academia129-06.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;392&quot; data-original-width=&quot;665&quot; height=&quot;187&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibwg7wV3YdIXFa2LHqTy3m46WvNgqVwQQQElCNip4SBOsr2wHkMT4MwK5Y8Rwef1ZM7CGIow0kdA8GzCy6ArvCWZYMsiJgiVZPn0Wy7TgivIMS_Ec98xCYmaIRJrWWvcBdiKRqN0Q9Sg/s320/boku_no_hero_academia129-06.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhb8nWm5jqYZtNXGLlGIJGCbKOwhyphenhyphenCle-fjLhS-rbGZ-NavBbRfZ02Ps1K7HEr2nWhHc18RrcWdmylQwECiHri9eA50Mkyo57ySqYSuLTWaz6afW9mwzQKudr9nh0UzMNQnaHYidakXgA/s1600/deku.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;744&quot; data-original-width=&quot;674&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhb8nWm5jqYZtNXGLlGIJGCbKOwhyphenhyphenCle-fjLhS-rbGZ-NavBbRfZ02Ps1K7HEr2nWhHc18RrcWdmylQwECiHri9eA50Mkyo57ySqYSuLTWaz6afW9mwzQKudr9nh0UzMNQnaHYidakXgA/s200/deku.jpg&quot; width=&quot;180&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;O heroísmo cauteloso de Mirio e o heroísmo arriscado de Deku&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fazendo uma&lt;a href=&quot;https://guardioesdanonaarte.blogspot.com.br/2017/09/eu-estou-aqui-o-resgate-da-essencia-do.html&quot;&gt; conexão com o post do meu colega Saitama&lt;/a&gt;, Mirio retoma ainda mais fortemente o ideal de heroísmo que ele diz sentir falta nos comics atualmente. Um herói que se preocupa fortemente com o indivíduo, além do todo. Horikoshi Kouhei vem cada vez mais se mostrando um grande autor, construindo uma obra complexa e que por vezes quebra paradigmas estabelecidos do gênero battle shonen, de uma forma simples e de fácil entendimento. Espero que Boku no Hero ainda dure bastante na revista, e nos dê muitos capítulos tão maravilhosos quanto esses últimos três.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4emNx5WunApUbj84tefbReWuekKfFrGkwDcULXvEPpog89CWTpK9k_sSXx0NgrBwnR2yIfg5sU4cccuZ8E6U0sg2W-j9-NyC0fQRExQiU5lder6IH3AGCuW9aO20lMRqHfvHQinKskQ/s1600/07.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;360&quot; data-original-width=&quot;860&quot; height=&quot;265&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4emNx5WunApUbj84tefbReWuekKfFrGkwDcULXvEPpog89CWTpK9k_sSXx0NgrBwnR2yIfg5sU4cccuZ8E6U0sg2W-j9-NyC0fQRExQiU5lder6IH3AGCuW9aO20lMRqHfvHQinKskQ/s640/07.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Um verdadeiro homão da porra, e um grande herói.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/7290257783396609690'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/7290257783396609690'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/boku-no-hero-academia-151-153-o.html' title='Boku no Hero Academia 151 a 153 - O heroísmo de Mirio Togata'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvI6w5Pbz00BJ0nXpL0s2_BOtFBonrOK0rYHyp8q-x2StwchqIRl0pYd4RTV_fNX5617281qr5iEC0Ui6w9P4dznAsAw7TXM27Nccou_s-f9vsQQp071CZ01USEqjGI4rD62EJ8KJ-dGU/s72-c/O+heroismo+de+Togata.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-7100834855748518104</id><published>2017-09-17T15:30:00.000-03:00</published><updated>2017-09-18T16:29:07.629-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jojo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Stardust Crusaders"/><title type='text'>Analisando os plot holes de Jojo Bizarre Adventure Stardust Crusaders!</title><content type='html'>&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgV4YJOBCgSknhXAf5era6lNEEkgBcl7CymLo__6Owgh7WOb2_1SEJYk49WnI3jyreEuG714Y4IHpLCPGGO5VvgcejJOhMjX_eWs5rSO3Lvt7Cu0KHiPttubDniaMEFCZBIVaJYBKAh4Y8/s1600/Plot+Holes.png&quot; style=&quot;display: none;&quot; /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgV4YJOBCgSknhXAf5era6lNEEkgBcl7CymLo__6Owgh7WOb2_1SEJYk49WnI3jyreEuG714Y4IHpLCPGGO5VvgcejJOhMjX_eWs5rSO3Lvt7Cu0KHiPttubDniaMEFCZBIVaJYBKAh4Y8/s1600/Plot+Holes.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgV4YJOBCgSknhXAf5era6lNEEkgBcl7CymLo__6Owgh7WOb2_1SEJYk49WnI3jyreEuG714Y4IHpLCPGGO5VvgcejJOhMjX_eWs5rSO3Lvt7Cu0KHiPttubDniaMEFCZBIVaJYBKAh4Y8/s1600/Plot+Holes.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Olá, caros Brojos e Jojos. Venho hoje discutir sobre a luta final de Stardust Crusaders, Dio vs Jotaro!&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;(Este post é uma adaptação do vídeo postado pelo xForts com o Kaleb no Youtube, E CONTÉM SPOILERS. &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/watch?v=9LZ9vkDaJ1Y&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para ver o vídeo original&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;b style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Então vamos começar com a coisa que mais é discutida sobre essa luta na fanbase, que é:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Dio e Jotaro voando&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Durante a luta, principalmente na adaptação em anime da David Production, Dio e Jotaro aparecem voando sem motivo e explicação alguma. Assim como o &lt;b&gt;xForts&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;eu nunca realmente me questionei quando eu assisti Jojo pela primeira vez. A essa altura do campeonato eu já havia me acostumado com todos os clichês, plot holes e conveniências, afinal &lt;b&gt;&quot;It&#39;s Just Jojo&#39;s&quot;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Porém analisando a cena e observando seus movimentos e uso de anti-gravidade exagerada pelo Araki pra dar mais feeling e estética à luta apenas para ficar mais &quot;COOL&quot; (afinal esse homões travados no ar dão um &lt;i&gt;feeling&lt;/i&gt; bem foda à cena), dá para perceber que eles não estão exatamente voando.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358774039453499393/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;583&quot; data-original-width=&quot;757&quot; height=&quot;492&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358774039453499393/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358781069538885632/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358781069538885632/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;437&quot; data-original-width=&quot;539&quot; height=&quot;321&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358781069538885632/unknown.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;O &quot;voo&quot; em Jojo pode ser explicado por 2 variáveis: &lt;b&gt;Impulsos de Stand&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;ZA WARUDO!&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Começando pelos Impulsos, esse é um tipo de movimento que estamos familiarizados, usado, por exemplo, na luta contra o N&#39;Doul. Aparentemente um Stand consegue concentrar uma poderosa força e energia em um membro especifico para criar um impulso e lançar o usuário em uma direção oposta em alta velocidade. Esse movimento causa a ilusão de &quot;voar&quot; que temos lendo o mangá e vendo o anime, afinal eles usam vários impulsos em um curto período de tempo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O que mais colabora para nos fazer crer que eles voam é a adaptação em anime que exagera aos montes e estende muito o tempo no ar dos personagens. Mas o que você tem que lembrar é de que o anime é uma adaptação do trabalho original do Araki, então eles tem que estender para cobrir os minutos do episódio. O conceito de tempo é bem diferente no anime comparando ao nosso conceito de tempo, coisas que duram 2 minutos de episódio dentro do tempo do anime se passam em cerca de 5 segundos, como quando Dio para o tempo. No mangá, como são quadros, você consegue notar que o tempo que passou foi curto, mas no anime as falas tomam tempo, então segundos se passam em minutos. Quando Dio para o tempo no mangá dura apenas algumas páginas e você não se questiona sobre o tempo. Tudo se passa rapidamente, de forma natural, enquanto no anime eles precisam mostrar os movimentos e falas, coisas que tomam tempo,e por isso o tempo que se passa é relativo. É praticamente o mesmo caso dos 5 minutos de Dragon Ball Z: dentro do universo se passaram 5 minutos, mas para nós, foram 8 episódios.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358991589739200513/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;585&quot; data-original-width=&quot;395&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358991589739200513/unknown.png&quot; width=&quot;270&quot; /&gt;&lt;/a&gt;No mangá fica ainda mais claro que os impulsos são usados, afinal como são apenas quadros capturados da cena, dá pra se notar os detalhes. No anime eles não conseguem fazer isso e realmente parece um vôo exagerado. &lt;b&gt;Em suma: eles não voam, eles simplesmente são jogados por impacto. O fato de eles ficarem muito tempo no ar é uma falha da adaptação em anime que não tinha como fazer diferente.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Porém existe uma situação em que eles realmente voam: Quando o tempo para.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O Za Warudo é o foco da luta final e tem um efeito muito grande na gravidade, fazendo todos pararem com exceção do usuário, inclusive pararem no ar. Durante o Za Warudo, Dio consegue flutuar no ar. É como se durante o Za Warudo o Dio simulasse gravidade 0, sendo assim quando ele joga as facas, elas funcionam com gravidade normal, pois elas não são o usuário, então elas congelam novamente assim que Dio larga elas, com um pequeno intervalo, como se ele tivesse controle total da gravidade e tempo no Za Warudo. Então isso é o mais próximo de &quot;voar&quot; que ambos fazem durante Stardust Crusaders.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E então vamos a última cena de voo a ser questionada, quando Dio e Jotaro começam a levitar. Isso é apenas seus stands os puxando de pouco a pouco. Imagine que são vários mini-impulsos ao mesmo tempo. É uma explicação forçada, mas é o mais próximo de uma resposta encontrada para essa cena.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então como Jotaro e Dio voam na luta final? &lt;b&gt;Eles não voam!&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Existe um plot hole muito maior e confuso:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Por que Joseph não virou um vampiro?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358995191622926343/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;462&quot; data-original-width=&quot;556&quot; height=&quot;265&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358995191622926343/unknown.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Em uma cena anterior, Dio regenerou e &quot;reviveu&quot; Vanilla Ice com seu sangue de vampiro e isso deu poderes de vampiro pra ele. A resposta pra esse acontecimento é que: o Joseph é um usuário de Hamon. Como se pode ver, usar sangue de um usuário de Hamon dificulta a regeneração, por isso Dio demorou tanto para controlar e se acostumar com o corpo do Jonathan. Então Dio vai lá e toma MAIS sangue de Joestar com Hamon, isso deixa ele controlar melhor o corpo mas aumenta a quantidade de Hamon no corpo. Então agora você tem &amp;nbsp;o sangue do Dio&amp;nbsp;+ Sangue do Jonathan com Hamon&amp;nbsp;+ Sangue do Joseph com Hamon e além disso, em um corpo de um usuário de Hamon com mais sangue com Hamon. Ou seja, essa quantidade imensa de Hamon anulou as características vampirescas assim que o corpo voltou a funcionar, tanto que o Joseph usa bandagens nos ferimentos que Dio causou.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Agora, vamos ao próximo problema:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Os poderes de Dio em Phantom Blood&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Durante Stardust Crusaders, Dio parece ter esquecido de que era um vampiro e ignora 2 de seus poderes. São eles o congelamento por toque e raios laser saindo dos olhos. Uma explicação realista é a de que se ele mantivesse os 2 poderes, seria extremamente poderoso e praticamente invencível, então o Araki teve que &quot;convenientemente esquecer&quot; seus poderes, e deixá-lo apenas só com regeneração e Time Stop.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Outro motivo é que Stardust Crusaders é uma parte muito distante da parte 1 e 2. A impressão que tenho com a parte 3 é de que ela foi feita para ser um reboot: fecharam a trilogia do Dio, ignoraram o Hamon, criaram os Stands e a única relação que se mantem após Stardust Crusaders são citações do Dio, o filho do Dio, o namorado do Dio e o Joseph. Então o Araki &quot;esquece&quot; os poderes do Dio assim como ele esqueceu do Hamon.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/359016586348199936/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;620&quot; data-original-width=&quot;526&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/359016586348199936/unknown.png&quot; width=&quot;338&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;kkkk paradinho ai vc caiu no congelamento do Zapzap :))))&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Agora vamos à explicação de dentro do universo de Jojo Bizarre Adventures: O Dio nunca foi um personagem esperto, ele só era malandro. Ele não é o tipo de personagem que pensa e faz, ele é o tipo de personagem que copia o que os outros sabem e alguém faz pra ele. Na parte 1 por exemplo, ele não descobriu sobre a mascará de pedra, ele não descobriu sua origem e muito menos seus poderes, quem fez tudo isso (tirando os poderes) foi o Jonathan. Dio só se aproveitou da pesquisa do Jesus Bombado. Então quando Dio é decapitado ele resolve usar um corpo de um usuário de Hamon, e isso provavelmente foi a ideia mais estupida do Dio.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Hamon não é uma energia que os personagens tiram do nada. Hamon é uma onda de energia que flui por todo o corpo. Respiração, sangue, suor, tudo contém o Hamon, por isso que quando o Zeppeli morreu ele conseguiu passar essa onda de energia para o Jonathan. Dio pegou o corpo de um usuário de Hamon e ficou 100 anos parado com ele. Dentro de Dio os genes vampirescos estão todo dia em luta com a onda de Hamon do Jonathan, algo como o Deadpool, sabe? Ele se cura ao mesmo tempo que o Câncer mata ele. Desde esse momento, Dio está com menos potência em seus poderes vampíricos. Então ele se foca em regenerar e ainda assim ele tem problemas de regeneração. Straights conseguia regenerar grandes pedaços de seu corpo, enquanto Dio precisou que a garota pegasse a perna dele pra ele encaixar e se regenerar. E então depois ele pega o sangue do Joseph com MAIS HAMON AINDA. Enquanto aquilo fez ele conseguir controle total do corpo, sua habilidades foram ainda mais enfraquecidas. Então, sim, da pra se dizer que Dio não usou sua habilidades porque ele foi burro, e por causa do Hamon em seu corpo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/359030678207201290/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;617&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;492&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/359030678207201290/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Bom, essa foi a discussão. Quis traduzir o vídeo pois achei ele bem intrigante, &amp;nbsp;e com bons e &lt;i&gt;bizarros&lt;/i&gt; argumentos, e gostaria de saber a opinião de vocês. Também queria que quem não soubesse inglês pudesse apreciar o debate e entender as idéias. Comentem sobre, e digam se foram convencidos, ou se acham os argumentos furados!&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/7100834855748518104'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/7100834855748518104'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/analisando-os-plot-holes-de-jojo.html' title='Analisando os plot holes de Jojo Bizarre Adventure Stardust Crusaders!'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgV4YJOBCgSknhXAf5era6lNEEkgBcl7CymLo__6Owgh7WOb2_1SEJYk49WnI3jyreEuG714Y4IHpLCPGGO5VvgcejJOhMjX_eWs5rSO3Lvt7Cu0KHiPttubDniaMEFCZBIVaJYBKAh4Y8/s72-c/Plot+Holes.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-7580144945333145972</id><published>2017-09-17T02:29:00.000-03:00</published><updated>2017-09-22T21:27:05.944-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Análise"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Boku no Hero Academia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="super-heróis"/><title type='text'>Eu estou aqui! - O resgate da essência do heroísmo</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghHjmUDu_V_uTp4MuQ4fnkHJVuXMpHR2t3a5x9i8qXfS2DZyup8Kpmre1gaNoL6L969Qp8Ffj_FRt5PrZnwAOw3ylr8klmC2DiQ1bbTjLQCHHV5CYvu81C9wlimI4xOGelNMpWTb8Z7LU/s1600/Thumbnail.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghHjmUDu_V_uTp4MuQ4fnkHJVuXMpHR2t3a5x9i8qXfS2DZyup8Kpmre1gaNoL6L969Qp8Ffj_FRt5PrZnwAOw3ylr8klmC2DiQ1bbTjLQCHHV5CYvu81C9wlimI4xOGelNMpWTb8Z7LU/s1600/Thumbnail.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Esse texto é uma opinião bem pessoal, e também uma crítica ao mercado de quadrinhos ocidental. Estou fazendo essa crítica utilizando a obra &lt;b&gt;Boku no Hero Academia&lt;/b&gt; como base, pois nela eu consigo apontar alguns aspectos que eu quero pôr em debate.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
Quando as primeiras histórias de super-heróis começaram a surgir, lá no começo da década de 30/40, os personagens eram extremamente caricatos e suas histórias possuíam enredos simples. A crise e a ideia da guerra assolava a sociedade, e a ideia de um herói todo poderoso como seu salvador era tentadora. Isso atraiu a atenção das crianças e dos jovens, e com o tempo conquistou toda uma geração.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi598M_J3Q98St13QqJSLuFCxIUnObXsZ7G7Q8QIFIAK0Wl4oa-fzNsGdb5fyJlmvZNNz0eSmstdM87s-JTz3dZSpi4Fg59_4vW6uOxSz3aI9W3uxoY164lkjkrQSgYj1PLd0M2AxdlQJM/s1600/Action+Comics+volume+1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;416&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi598M_J3Q98St13QqJSLuFCxIUnObXsZ7G7Q8QIFIAK0Wl4oa-fzNsGdb5fyJlmvZNNz0eSmstdM87s-JTz3dZSpi4Fg59_4vW6uOxSz3aI9W3uxoY164lkjkrQSgYj1PLd0M2AxdlQJM/s320/Action+Comics+volume+1.jpg&quot; width=&quot;230&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Action Comics volume 1, junho de 1938, a primeira aparição do Super-Homem.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
No início, as histórias eram simples. Não tinham a complexidade e a continuidade de hoje em dia. Cada nova edição o herói enfrentava e lidava com inimigos diferentes, e ficava naquilo. Na próxima edição, mais um vilão, mais um problema, e assim se seguia. O herói era um bom moço, com um bom emprego e uma linda namorada, que dividia seu tempo livre com seu alter-ego mascarado que buscava fazer justiça com as próprias mãos. A utilização da máscara era essencial: uma maneira de proteger aqueles que o rodeavam e sua vida pessoal. Era comum ver a namorada do herói amarrada no trilho de um trem ou em outras situações perigosas, fazendo com que os heróis atingissem o ápice de suas habilidades. E tudo isso era cativante. Os heróis conquistaram os quadrinhos e inspiraram toda uma uma nova geração de leitores e escritores.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Com o passar dos anos e galeria de heróis e vilões das editoras aumentando, foi sendo moldado o que hoje nós conhecemos como Universos (como por exemplo, &lt;b&gt;Universo Marvel&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Universo DC&lt;/b&gt; e etc). Tendo o fator continuidade a ser considerado, as histórias deixaram de ser isoladas e agora faziam parte de um todo, tendo relações e crossovers a todo momento. Surgiram as primeiras super-equipes e as primeiras grandes sagas, que abrangiam todos os heróis que faziam parte daquele universo. As histórias começaram a tomar um novo tom, deixando de lado a simplicidade para focar nos dramas dos personagens e se aprofundando em seus psicológicos. Aquela velha formula do &quot;gato e rato&quot; foi deixada lado e agora as histórias de super-heróis representavam muito mais que o bom e velho heroísmo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU-IbSx70_rXvR1uxmYnNodMapprCB5X9x0vT6fl9MGIzR8e91aSiN9FgBjyF0nopLS5bheXsyFCVPThI2cjYJ9OPvC4YZH6UskvXFXrQU7vbcgniH0c2ExdkC579trF90grmlwsJxuyE/s1600/Universo+Marvel.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;284&quot; data-original-width=&quot;575&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU-IbSx70_rXvR1uxmYnNodMapprCB5X9x0vT6fl9MGIzR8e91aSiN9FgBjyF0nopLS5bheXsyFCVPThI2cjYJ9OPvC4YZH6UskvXFXrQU7vbcgniH0c2ExdkC579trF90grmlwsJxuyE/s1600/Universo+Marvel.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Universo Marvel&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
Os super heróis não combatiam mais ladrões de joalherias, vilões cômicos ou assaltantes de beira de estrada. Agora eles combatiam ameaças cósmicas e entidades que vão além da nossa compreensão. Eles não protegiam mais apenas o seu bairro, mas sim, todo o universo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E eu não gosto muito dessa ideia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sim, o mercado mudou, e o leitor também. As histórias não venderiam mais se focassem em enredos simples como eram antes. Mas devo confessar que sinto falta de boas histórias com heróis enfrentando e combatendo os problemas reais da sociedade. Eu sei que eles estão ali, fazendo tudo o que fazem para proteger a humanidade... Mas a humanidade sabe que eles estão lá, fazendo tudo isso? Eles ainda sofrem no cotidiano, e o assaltante de joalherias continua lá, ameaçando a vida do civil comum. As pessoas ainda sentem o medo de caminhar à noite, pois não possuem uma figura presente que dê segurança e esperança a elas. O herói está muito ocupado em outra galáxia enfrentando uma ameaça que a humanidade sequer faz ideia que existe.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O que eu crítico é exatamente isso: a falta de histórias de heróis onde eles representem segurança as pessoas. Elas se desvirtuaram tanto de sua origem que hoje parecem qualquer coisa, &lt;i&gt;menos uma história de super-herói&lt;/i&gt;. Por mais que a cronologia das histórias evolua com os anos e os heróis nem sempre permaneçam fazendo exatamente a mesma coisa, os roteiristas não se preocupam de buscar uma forma de reinserir a velha fórmula no contexto moderno. Algumas revistas ainda flertam com essa ideia, mesclando-a com os conceitos mais atuais que são utilizados atualmente nas histórias, mas não tem nada que seja realmente relevante.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Se coloque no lugar de uma pessoa dentro de um quadrinho: você sabe que o Homem-Aranha existe e vive na sua cidade, mas você consegue imaginar ele te protegendo, caso o pior aconteça? Os heróis se distanciaram daqueles que deveriam proteger e se fecharam em sua própria bolha de problemas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hoje, não temos nada além de uma busca desenfreada por vendas, inserindo plot-twists confusos e transformações radicais em conceitos consagrados.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sim, os heróis evoluíram em suas histórias, deixaram de ser meramente super-seres para se tornarem mais humanos e próximos a nossa condição de míseros seres viventes. Mas, a sociedade ainda precisa de uma figura que represente a paz, que traga segurança e acalente suas almas. O super-herói precisa ser super, acima de tudo. Humano, é claro, mas sua capacidade como super deve superar todas as suas falhas, e não o contrário.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;É ai que entra &lt;/i&gt;&lt;b&gt;Boku no Hero Academia&lt;/b&gt;&lt;i&gt; e a maneira como resgatou e transformou a velha fórmula dos super heróis&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjv1Ut_fz5SMA8SzqgXFaXtR-rKWw7Lo2Qpa5rsIwDjT-t0d-5D_TOK3DG6fkQpYFfZahDJsudBD7YfMexUjo5z693iH28iesHlcQyG45-HhFrH-kpA4XwoAPT_zeHrLNhn3wsnhY-WM28/s1600/Volume+1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;764&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjv1Ut_fz5SMA8SzqgXFaXtR-rKWw7Lo2Qpa5rsIwDjT-t0d-5D_TOK3DG6fkQpYFfZahDJsudBD7YfMexUjo5z693iH28iesHlcQyG45-HhFrH-kpA4XwoAPT_zeHrLNhn3wsnhY-WM28/s320/Volume+1.png&quot; width=&quot;203&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Capa de Boku no Hero Academia volume 1&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
Esta obra conta a história de &lt;b&gt;Izuku Midoriya&lt;/b&gt;, que apesar de ter nascido sem peculiaridades (como são chamados os superpoderes na série)&amp;nbsp;em uma sociedade onde praticamente todos tem poderes, sonha com o dia em que possa se tornar um super-herói. Para isso, ele conta com a ajuda de &lt;b&gt;Toshinori Yagi&lt;/b&gt;, mais conhecido como &lt;b&gt;All Might&lt;/b&gt;, o &lt;b&gt;Símbolo do Paz&lt;/b&gt;, &lt;i&gt;o herói nº 1 da atualidade&lt;/i&gt;. Com uma peculiaridade capaz de ser transferida de geração a geração, All Might transfere não só seus poderes a Midoriya, mas também suas esperanças de que ele possa substituí-lo um dia em sua posição.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Os heróis de Boku no Hero Academia, apesar de seguirem um caminho diferente do que somos acostumados nos quadrinhos ocidentais, não deixam de possuir o raciocínio original no qual a os primeiros super-heróis foram forjados:&amp;nbsp;&lt;i&gt;a solidariedade com a sociedade e um elevado senso de justiça.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
Ao contrário dos famigerados justiceiros e vigilantes ocidentais, os heróis desse mangá são funcionários públicos e atuam através de escritórios. Cada herói age em uma determinada área e possui ajudantes e auxiliares, além do dever de prestar conta de suas ações ao governo. Este é um conceito que foi bastante abordado em um dos grandes arcos da&amp;nbsp;&lt;b&gt;Marvel&lt;/b&gt;, a&amp;nbsp;&lt;b&gt;Guerra Civil&lt;/b&gt;&amp;nbsp;(recentemente adaptada para os cinemas). Porém diferente da confusão causada dentro do panteão de heróis Marvel, os heróis de Boku no Hero Academia não possuem problemas em agirem na dita &quot;legalidade&quot;. Com salvas exceções, suas identidades são plenamente conhecidas pela população, e isso não mostra ser um problema para eles. Apesar dessa burocratização dos super-heróis, isso não chega nem perto de ser um defeito da obra.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjG1wmlpkGWoCsN6Wj3jGR2q6HPlTFXPOG9Jesu_pA0L70HHhNsNf-hJErJoBAgyB3cQLoR8iIZHsRyab6cBrGwUetGxBZOnI8Wdy6_Uqd5Tkmfp76eOpHhkuTc3tXO878SSMwSOnHjSU/s1600/Eu+estou+aqui.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;313&quot; data-original-width=&quot;839&quot; height=&quot;238&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjG1wmlpkGWoCsN6Wj3jGR2q6HPlTFXPOG9Jesu_pA0L70HHhNsNf-hJErJoBAgyB3cQLoR8iIZHsRyab6cBrGwUetGxBZOnI8Wdy6_Uqd5Tkmfp76eOpHhkuTc3tXO878SSMwSOnHjSU/s640/Eu+estou+aqui.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;&lt;b&gt;Eu estou aqui!&lt;/b&gt;&quot; é o maior bordão do herói All Might. É um modo de dizer às pessoas que agora elas não se precisam mais se preocupar, pois o salvador chegou. São palavras poderosas. Impactantes. Com um significado extremamente expressivo. A sua atuação no combate ao crime diminuiu notoriamente a criminalidade no país, tornando ele conhecido como o grande Símbolo da Paz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfSTG-jVUTE4BruyGD7Y26zt51NZx-fy_crSWogg03XanJVW64iXAdRIpecPEdIHP9ruVbEL2DT9cALHGpc-cI8oHwRsawuAkHLcvdEFq2XQUwni5m_8Z6189PBbmfkB0bN9gJrtLBffE/s1600/All+Might.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1187&quot; data-original-width=&quot;680&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfSTG-jVUTE4BruyGD7Y26zt51NZx-fy_crSWogg03XanJVW64iXAdRIpecPEdIHP9ruVbEL2DT9cALHGpc-cI8oHwRsawuAkHLcvdEFq2XQUwni5m_8Z6189PBbmfkB0bN9gJrtLBffE/s320/All+Might.jpg&quot; width=&quot;183&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Ele é visivelmente inspirado no Super-Homem e nos estereótipos dos heróis norte-americanos, e isso não é nenhum segredo. &lt;b&gt;Kohei Horikoshi&lt;/b&gt;, autor da obra, é um fã assumido dos quadrinhos ocidentais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seu grande e brilhante sorriso é uma de suas marcas registradas. Amigável, gentil, brincalhão... All Might é o herói mais otimista da obra. Porém, ele escondeu da maioria das pessoas seu maior segredo: uma ferida de batalha que lhe custou alguns órgãos internos. Devido a isso, ele só pode manter sua forma musculosa por um determinado tempo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sua preocupação em esconder sua forma precária e sua condição de saúde é o medo de trazer desesperança às pessoas que ele protege. No papel de Símbolo da Paz, ele tem o enorme peso em seus ombros de sorrir diante de qualquer perigo e garantir o futuro da sociedade, impedindo que qualquer mal avance e perturbe a paz que ele forjou com seus punhos e seu suor. Toshinari Yagi é tão humano quanto qualquer outro personagem, mas toda a emoção e sentimento em seus atos são quase superiores quanto seus poderes. Ele é como eu, e como você também, mas ao mesmo tempo, ele está muito, muito distante de qualquer patamar que possamos atingir. Pois mesmo com todas os obstáculos em sua vida e com sua saúde em risco, ele não desiste, e continua agindo. Pois é isso que um herói faz: não se dobra, não importa quão grande sejam suas dificuldades.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em sua busca por um pupilo, o que ele almejava em alguém era uma pessoa que fosse tão capaz quanto ele de se arriscar pelo bem do próximo sem pensar duas vezes, visando o verdadeiro papel do herói. All Might é um herói puro e livre de qualquer maldade. Seus atos são justos e suas ações são plenas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seja atuando em desastres, enfrentando terroristas ou vilões, All Might era uma figura presente. &lt;b&gt;Ele sempre estava lá&lt;/b&gt;. A sociedade podia respirar aliviada, pois o salvador chegaria a qualquer momento, sorrindo e rindo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjknwj_2dZLpq88Zj809rgQpeaQbV1SW0YGw9EllGdcirkyPU4853gao5YeaddkR0a-zFa7iRPa_O80UhkfC-sF3CU3k63qme71_ctArIhRyTaXbLij4f552M55BLzziC-Kk_PwltQnMkI/s1600/United+States+of+Smash.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1296&quot; data-original-width=&quot;1220&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjknwj_2dZLpq88Zj809rgQpeaQbV1SW0YGw9EllGdcirkyPU4853gao5YeaddkR0a-zFa7iRPa_O80UhkfC-sF3CU3k63qme71_ctArIhRyTaXbLij4f552M55BLzziC-Kk_PwltQnMkI/s400/United+States+of+Smash.png&quot; width=&quot;375&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O golpe mais poderoso de All Might. Todos eles possuem nomes de estados dos Estados Unidos.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
Era um pouco mais disso que eu gostaria de ver em alguns quadrinhos atuais. Claro, ainda temos boas histórias, como &lt;b&gt;Kick-Ass&lt;/b&gt;, que exprimem um pouco do que eu falo aqui... Mas não tanto quanto eu gostaria de ver.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Devo admitir que talvez eu tenha uma visão ultrapassada dos heróis, ou talvez eu não tenha lido o suficiente para compreender melhor essa transformação. Eu analiso pela minha perspectiva: como eu queria que fosse caso eles fossem reais. Como eu iria me sentir seguro caso eles estivessem aqui.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E sinceramente, se eu tivesse que escolher entre qualquer herói para ser o Símbolo da Paz da humanidade, All Might certamente seria a melhor escolha. Pois entre tantas figuras super-poderosas que vemos hoje em dia, é o único que diz, diretamente a você...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;...EU ESTOU AQUI!&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/7580144945333145972'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/7580144945333145972'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/eu-estou-aqui-o-resgate-da-essencia-do.html' title='Eu estou aqui! - O resgate da essência do heroísmo'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghHjmUDu_V_uTp4MuQ4fnkHJVuXMpHR2t3a5x9i8qXfS2DZyup8Kpmre1gaNoL6L969Qp8Ffj_FRt5PrZnwAOw3ylr8klmC2DiQ1bbTjLQCHHV5CYvu81C9wlimI4xOGelNMpWTb8Z7LU/s72-c/Thumbnail.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-2728225033938947412</id><published>2017-09-16T13:40:00.000-03:00</published><updated>2017-09-17T16:33:07.368-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Oyasumi Punpun"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Primeiro Impacto"/><title type='text'>Oyasumi Punpun - Busca de Identidade</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFU7mIuIasqOqy_-LilzktnscqBwu6wRaIi32LtXObAQ_sZVCwDOh6T1V1-MkB3U2h8niuRCrBUuvPfOUaZ07MXadtXDV0tEe-bvy6hSZZ6vNVRimUFtfQLUsohFRssiW0N8KUwoHg_g8/s1600/Primeiro+Impacto.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFU7mIuIasqOqy_-LilzktnscqBwu6wRaIi32LtXObAQ_sZVCwDOh6T1V1-MkB3U2h8niuRCrBUuvPfOUaZ07MXadtXDV0tEe-bvy6hSZZ6vNVRimUFtfQLUsohFRssiW0N8KUwoHg_g8/s1600/Primeiro+Impacto.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Olá, você que não me conhece! Meu nome é Lucas Mazza, e eu sou o novo guardião deste blog. Venho aqui para tentar trazer algo a mais das obras e apresentar a vocês, começando com um novo quadro. Seja bem vindo ao...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;PRIMEIRO IMPACTO!&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Primeiro Impacto&quot; vai ser um quadro de primeiras impressões que vamos utilizar para comparar uma visão superficial de um mangá com uma visão completa do mesmo. Vai ser um experimento interessante e eu espero terminar todos que encaixar aqui. Acabei de terminar de ler o primeiro volume de Oyasumi Punpun e tenho algumas impressões pra comentar.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcMH3iefYzCngVcTXdCAv2iehdC2FY4m03pu0wCwzv40bDV8ejmssHBKXs-ukQa1sRfayzqqmZq1Qe_poQiG9k7t9zu9TK1Btl4ADwAi6KTwx6tkxfIq9eXYwQ2tT1uJ9MY02TaR5uFFk/s1600/Goodnight+Punpun+v01+c01+-+010.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;543&quot; data-original-width=&quot;745&quot; height=&quot;291&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcMH3iefYzCngVcTXdCAv2iehdC2FY4m03pu0wCwzv40bDV8ejmssHBKXs-ukQa1sRfayzqqmZq1Qe_poQiG9k7t9zu9TK1Btl4ADwAi6KTwx6tkxfIq9eXYwQ2tT1uJ9MY02TaR5uFFk/s400/Goodnight+Punpun+v01+c01+-+010.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Título:&lt;/b&gt; Oyasumi Punpun (&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;ms gothic&amp;quot;;&quot;&gt;おやすみプンプン,&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Boa noite, Punpun)&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Tipo:&lt;/b&gt; Mangá&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Número de volumes:&lt;/b&gt; 13 volumes&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Status: &lt;/b&gt;Finalizado&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Gêneros:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;Drama,
Slice of Life, Psicológico&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Demografia: &lt;/b&gt;Seinen&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Mangaká: &lt;/b&gt;Asano Inio&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ilustrador: &lt;/b&gt;Asano Inio&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ano:&lt;/b&gt; 2007&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/a/a7/Oyasumi_punpun_vol_1_cover.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;446&quot; data-original-width=&quot;320&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/a/a7/Oyasumi_punpun_vol_1_cover.jpg&quot; width=&quot;285&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;Oyasumi Punpun - Volume 1&lt;/i&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;SINOPSE&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Punpun é uma criança como todas as outras. Alegre e
hiperativo, ele passa por muitos conflitos em sua vida, assim como qualquer
outro ser humano. Essa é a história da vida de Punpun, superando seus
obstáculos e as adversidades que o mundo lhe traz.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;IMPRESSÕES&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A sensação que eu tenho ao ler Punpun é uma sensação de deixar sempre algo passar, como se eu não tivesse pego a mensagem. Espero que isso se deva a ser apenas o primeiro volume, porque se eu realmente deixei passar muita coisa vou ter que reler, e não estou com muita vontade.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://vignette1.wikia.nocookie.net/punpun/images/1/14/Punpun_god.png/revision/latest?cb=20131124063454&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;491&quot; data-original-width=&quot;689&quot; height=&quot;228&quot; src=&quot;https://vignette1.wikia.nocookie.net/punpun/images/1/14/Punpun_god.png/revision/latest?cb=20131124063454&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Mano olha esse cara, eu rio muito com essa porra&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Minhas expectativas para Oyasumi Punpun eram de que Punpun seria uma força externa em um grupo de crianças, algo como um amigo imaginário coletivo que iria interferir na vida dos meninos. Para mim, a história focaria em algum drama social e familiar da Aiko. Pelo menos, pelo que havia ouvido de Punpun parecia que esta seria a história.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Surpreendentemente, Punpun é apenas um garoto comum que tem na sua vida (oras vejam só) uma interferência por uma força externa: O próprio criador encarnado em forma de Deus.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Na minha interpretação de quem só leu o primeiro volume, o &quot;Deus&quot; é apenas o subconsciente do Punpun fazendo ele ter atitude. Punpun é um garoto tímido, reservado e confuso que não tem voz própria (ele não apresenta nenhum balão de fala). Quando é mostrado ele conversando com alguém, geralmente a pessoa entende o Punpun mas não é mostrada a fala em si, ou então a fala do Punpun é dita entre aspas em um balão de narração, como se estivesse sendo citado pelo narrador (que seria o Asano Inio, assim como o pŕoprio Deus). Punpun é um personagem que não sabe interagir, não consegue tomar as próprias decisões, elas são tomadas por essa força externa. Não só Punpun não fala como ele não pensa. Seus pensamentos são narrados assim como suas falas. Punpun é um garoto que não sabe reagir por si só.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358388153901383680/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;606&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358388153901383680/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Aqui vemos uma rolinha ereta mexendo a cabeça&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358389411756507136/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;539&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;427&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358389411756507136/unknown.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Lendo este primeiro volume de Oyasumi Punpun eu já consegui entender o que esta história vai retratar: Sentimentos Reprimidos e Busca de Identidade.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O Punpun cobre a parte da &quot;Busca de identidade&quot;, já o mundo em que Punpun vive cobre a parte dos sentimentos reprimidos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Deixando de falar do nosso garoto que parece uma rolinha, eu acho muito intrigante o mundo que o Punpun vive. Uma das coisas que mais gostei de Punpun foi o grupo das crianças. A atmosfera infantil, porém honesta da infância é algo que eu quase nunca vejo. Nos animes Slice of Life, as crianças são geralmente burras ou inocentes demais. A inocência da criança é uma inocência burra e não uma inocência gentil como geralmente é representado. Oyasumi Punpun é bem honesto em relação à inocência e à burrice dos personagens. Eles não são idiotas e nem gentis, são crianças de verdade.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Agora sobre o grupo de adultos... É realmente muito estranho a maneira como os adultos são representados, eles são histéricos sobre suas emoções. Por exemplo: Quando Punpun não lê o trabalho o professor começa a surtar sobre sua carreira e seus alunos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358397550614544384/unknown.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;404&quot; data-original-width=&quot;684&quot; src=&quot;https://cdn.discordapp.com/attachments/358388125032251413/358397550614544384/unknown.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas o mais bizarro disso tudo é o fato das crianças agirem como se não tivesse acontecido nada de estranho, como se ele só tivesse dito &quot;Você não trouxe? Já te falei pra fazer as atividades, se continuar assim vou ter que ligar pro seus pais&quot;. A partir desse tipo de cena eu cheguei a 2 conclusões:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;1ª -&lt;/span&gt; Crianças não escondem seus sentimentos.&lt;/b&gt; Crianças são criaturas honestas que falam o que pensam. Já os adultos escondem seus sentimentos, pois tem uma imagem a manter e ficam se reprimindo para não comprometer seu status social. Por isso Oyasumi Punpun brinca com esses sentimentos reprimidos e os exagera para mostrar o quanto eles guardam isso para si mesmos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;2ª -&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Os adultos são representados assim pois Punpun não entende o que os outros sentem. E&lt;/b&gt;le imagina a situação do professor do jeito mais exagerado o possível. É uma característica&amp;nbsp;cômica&amp;nbsp;de desenho animado e essa é provavelmente a referência emocional que Punpun tem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ou seja, o mundo de Oyasumi Punpun é representado pela visão de Punpun e não necessariamente o que é mostrado está acontecendo de fato. O professor não surtou, mas Punpun viu como se fosse um surto.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Só tem uma coisa que eu não entendi até agora em Oyasumi Punpun: por que Punpun e sua família são representados de maneira diferente?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://nokotoba.files.wordpress.com/2015/05/punpun-family.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;253&quot; data-original-width=&quot;364&quot; height=&quot;222&quot; src=&quot;https://nokotoba.files.wordpress.com/2015/05/punpun-family.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Minhas teorias são várias e nenhuma parece correta, mas como esse quadro é pra ver no que eu acertei e errei, vou compartilhar minha ideia mais próxima do que eu acredito estar certo:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Minha conclusão é de que Punpun assimila a imagem dos outros com seu entendimento sobre seus sentimentos. Como ele não se entende, ele se vê e vê sua família como algo bizarro, algo diferente, algo fora do compreensível. As crianças, por serem honestas com seus sentimentos, são a coisa mais &quot;normal&quot; na visão de Punpun, pois ele as entende. Já os adultos são meio termo, Punpun não entende como eles se sentem e porque se reprimem, por isso quando eles fazem alguma ação envolvendo sentimentos e psicológico, eles tomam uma presença ou aparência bizarra.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://static1.squarespace.com/static/5717c93120c6470ae10b52de/t/57216eb427d4bd9f806def8b/1461808824458/&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;421&quot; data-original-width=&quot;735&quot; height=&quot;366&quot; src=&quot;https://static1.squarespace.com/static/5717c93120c6470ae10b52de/t/57216eb427d4bd9f806def8b/1461808824458/&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Bom isso foi o que consegui sugar de Oyasumi Punpun nesses primeiros 12 capítulos. &lt;b&gt;Por favor sem &lt;/b&gt;&lt;i style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;SPOILER&lt;/i&gt;&lt;b&gt; nos comentários! &lt;/b&gt;Caso não tenham lido Oyasumi Punpun ainda, leiam o primeiro volume e comente aqui suas conclusões também!&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/2728225033938947412'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/2728225033938947412'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/oyasumi-punpun-busca-de-identidade.html' title='Oyasumi Punpun - Busca de Identidade'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFU7mIuIasqOqy_-LilzktnscqBwu6wRaIi32LtXObAQ_sZVCwDOh6T1V1-MkB3U2h8niuRCrBUuvPfOUaZ07MXadtXDV0tEe-bvy6hSZZ6vNVRimUFtfQLUsohFRssiW0N8KUwoHg_g8/s72-c/Primeiro+Impacto.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-272035301224357640</id><published>2017-09-16T06:25:00.002-03:00</published><updated>2017-09-19T01:20:09.571-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jagaaaaaan"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Recomendação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Review"/><title type='text'>Jagaaaaaan - Meu dedo tá coçando pra matar vagabundo!</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5lpVXGnVmOwe22m-T2T4qT69LudYQ3JJ2g86wSnnFlBh-YLsYkyrqf0fXLuY_2dbPWCke8m6g3dDwnwkoLitRjlEEFznViTKQ6cRFTEdNLdwljJNMk1xovGee-C0n_taMtAgsig_xq5Y/s1600/Jagaaaaaan.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5lpVXGnVmOwe22m-T2T4qT69LudYQ3JJ2g86wSnnFlBh-YLsYkyrqf0fXLuY_2dbPWCke8m6g3dDwnwkoLitRjlEEFznViTKQ6cRFTEdNLdwljJNMk1xovGee-C0n_taMtAgsig_xq5Y/s1600/Jagaaaaaan.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Hoje irei falar para vocês a respeito de um mangá que comecei a ler recentemente (de novo, tenho pegado para ler muita coisa ultimamente): &lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Jagaaaaaan&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Escrito por&amp;nbsp;&lt;b&gt;Muneyuki Kaneshiro&lt;/b&gt; e ilustrado por &lt;b&gt;Kensuke Nishida&amp;nbsp;&lt;/b&gt;(autor de &lt;b&gt;I Am a Hero in Nagasaki&lt;/b&gt;) e publicado pela editora &lt;b&gt;Big Comic Spirits&lt;/b&gt;, é um seinen sobrenatural de horror e mistério.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Bizarro é o que define essa obra. Com cenas bastante tensas e pesadas, e um apelo visual muito grande, Jagaaaaaan apresenta um enredo cheio de violência e ação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6cXgytVt8UP_PIZ-Uf1XwClASDNSy67YyVG3huHhs0yEUP-44mNpG90pTPp-FPRYxfzVIC3XCh4d_1BhLNqfP2sJpPMZd_l1SaXNK6VtHiv5qr6Dbs42M0y50JfjhiNIcWAl45ngXmeo/s1600/7.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;280&quot; data-original-width=&quot;427&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6cXgytVt8UP_PIZ-Uf1XwClASDNSy67YyVG3huHhs0yEUP-44mNpG90pTPp-FPRYxfzVIC3XCh4d_1BhLNqfP2sJpPMZd_l1SaXNK6VtHiv5qr6Dbs42M0y50JfjhiNIcWAl45ngXmeo/s1600/7.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;Título&lt;/b&gt;: Jagaaaaaan (ジャガーン)&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Tipo&lt;/b&gt;: Mangá&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Número de volumes&lt;/b&gt;: 3 volumes&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Status&lt;/b&gt;: E&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;m andamento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Gêneros&lt;/b&gt;: Ação, horror, mistério, psicológico, sobrenatural&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Demografia&lt;/b&gt;: Seinen&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Periodicidade&lt;/b&gt;: Semanal&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Mangaká&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Muneyuki Kaneshiro&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Desenhista&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Kensuke Nishida&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ano&lt;/b&gt;: 2017&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Publicação no Brasil&lt;/b&gt;: Ainda sem data e editora&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Anime&lt;/b&gt;: Ainda sem anúncio&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzORPse3uJHJsKjC-FjHD6LPguvVdYMNGMIn_EdkgzVdVcILQ7VX4gMRRwhY9hymrYSURKGXSkQbcPcld10MP4cpqecV14VKX7b0w5GCVYO-fe5i96R4GVqSHyblWK9rmFbm5fPRJtbGs/s1600/Volume+1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;903&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzORPse3uJHJsKjC-FjHD6LPguvVdYMNGMIn_EdkgzVdVcILQ7VX4gMRRwhY9hymrYSURKGXSkQbcPcld10MP4cpqecV14VKX7b0w5GCVYO-fe5i96R4GVqSHyblWK9rmFbm5fPRJtbGs/s200/Volume+1.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWxRBxGQb7Jat9J2M3l_q_xyob9bcIqRlL3H0ILhRKBJ5ZWAxTrUNjnpkb3wGo2GET1RFXK9PxYONQ1Fno1TbL5qr9NEZ7wdSsdNQkFtIFTzwYopjZga_grdrpcWTwoeCl6JuodRrY4Mc/s1600/Volume+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;245&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWxRBxGQb7Jat9J2M3l_q_xyob9bcIqRlL3H0ILhRKBJ5ZWAxTrUNjnpkb3wGo2GET1RFXK9PxYONQ1Fno1TbL5qr9NEZ7wdSsdNQkFtIFTzwYopjZga_grdrpcWTwoeCl6JuodRrY4Mc/s200/Volume+2.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Capas dos volumes já publicados.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;SINOPSE&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Jagaaaaaan conta a história de Shintarou Jagasaki, um entediado policial de bairro. Apesar de odiar o que faz, ele leva sua vida tranquilamente ao lado de sua namorada, com a qual vive a algum tempo. Sua maior vontade era poder atirar em todos e resolver seus problemas de uma vez. Certo dia, na expectativa de ajudar um homem bêbado a chegar em sua casa utilizando o metrô, ele se vê diante de uma cena completamente bizarra: um homem louco se transformou em uma besta furiosa e atacou todos ao seu redor, inclusive a Jagasaki, cortando seus dedos e impedindo-o de usar seu revolver. Paralisado e sem ação, ele instintivamente aponta a mão para a criatura, imaginando que queria ter atirado ao menos uma vez na vida, e ela se transforma, disparando uma bala que mata o monstro instantaneamente. Uma coruja aparece e conta que Jagasaki agora está envolto em uma estranha trama envolvendo sapos e pessoas enlouquecidas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju7iDEwNOTQdewfLYBeoVnJpxnOkbylFUmOvaB15Xh3EZMGHTlnrDCUWFPNFwH159SBeTSCQQQz42mewRU-xPBAoMeS4V99ovbe-ZvpHt_Yo5na0qjbcwGIBb3IzxMjf6xxMXhGTaDs70/s1600/Jagaaaaaan+-+dedo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1163&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;290&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju7iDEwNOTQdewfLYBeoVnJpxnOkbylFUmOvaB15Xh3EZMGHTlnrDCUWFPNFwH159SBeTSCQQQz42mewRU-xPBAoMeS4V99ovbe-ZvpHt_Yo5na0qjbcwGIBb3IzxMjf6xxMXhGTaDs70/s400/Jagaaaaaan+-+dedo.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;HISTÓRIA&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;...com alguns spoilers&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A coruja que aparece diante de Jagasaki, chamada&amp;nbsp;&lt;b&gt;Sanshirou Dokuyamada&lt;/b&gt; (ou &lt;b&gt;Doku-chan&lt;/b&gt;, para os íntimos) explica a ele que a razão do homem no metrô ter se transformado naquele monstro foi devido a um&amp;nbsp;&lt;b&gt;sapo enlouquecido&lt;/b&gt;. Sapos enlouquecidos se hospedam em pessoas frágeis e as transformam em &lt;b&gt;humanos fraturados&lt;/b&gt;, que são bestas ensandecidas possuídas por seus desejos selvagens e mágoas mais profundas. Completamente fora de si, o humano fraturado ataca a tudo e a todos ao seu redor, e Doku-chan incube a Jagasaki a missão de exterminá-los.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEha2JEvizoLYqlh0vMPp2zo-0bV8v14iZRZ0_6Pk5neob0E-tVXlonidrQK-nEtzXIqIPbOFoMPjAoBYG8N8SqEWiZgRxom2QtlYlNuHasTbYPYMtHiWzC87z3R1hfDK2BT_gFkt9aSRSw/s1600/3.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;570&quot; data-original-width=&quot;793&quot; height=&quot;286&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEha2JEvizoLYqlh0vMPp2zo-0bV8v14iZRZ0_6Pk5neob0E-tVXlonidrQK-nEtzXIqIPbOFoMPjAoBYG8N8SqEWiZgRxom2QtlYlNuHasTbYPYMtHiWzC87z3R1hfDK2BT_gFkt9aSRSw/s400/3.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Jagasaki descobre que sua namorada, &lt;b&gt;Yuriko&lt;/b&gt;, também era hospedeira de um sapo. Ela acaba se transformando em um monstro, depois de fazer um discurso sobre como se sentia triste e desolada pela falta de interesse de Jagasaki em um casamento. Depois de inevitavelmente eliminá-la, Doku-chan revela a Jagasaki que ele também é um humano fraturado, mas como seu hospedeiro ainda era um girino, a sua transformação era mais lenta. Para evitar que a transformação acelerasse e ele então virasse uma besta insana, seria necessário caçar outros sapos enlouquecidos e alimentar Doku-chan com eles. A &quot;bola de merda&quot; que a coruja solta depois de comê-los é a droga capaz de estabilizar a processo. &lt;i&gt;Belo e moral&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2bU70xVCcWvY_jvfh8sY0nqA9LOjF30h3oIL7AToMbL2a05LGp-v-Z3xnZKKhyo4LK-SpHsOSLcmwFoQaByr7FHOnIpzksWeCu51r2ET8YsdpwaItUY1m3XLcTF4DB7C8VQojqGEKxW0/s1600/Bola+de+merda.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;463&quot; data-original-width=&quot;813&quot; height=&quot;227&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2bU70xVCcWvY_jvfh8sY0nqA9LOjF30h3oIL7AToMbL2a05LGp-v-Z3xnZKKhyo4LK-SpHsOSLcmwFoQaByr7FHOnIpzksWeCu51r2ET8YsdpwaItUY1m3XLcTF4DB7C8VQojqGEKxW0/s400/Bola+de+merda.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Chamem o leão do Proerd!&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Com o avançar do enredo, e depois de alguns embates com outros humanos fraturados, Doku-chan revela a Jagasaki que se ele for capaz de caçar todos os sapos enlouquecidos e então, por fim, se matar, a coruja conseguiria criar uma nova vida do zero. Com isso, o corpo de Jagasaki seria restaurado e ele voltaria ao normal. Porém ele recusa, e diz que irá fazer isso para trazer Yuriko de volta. &lt;i&gt;Assim começa sua louca jornada...&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;PERSONAGENS&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1UNhUPIaIAbF7MKX55X57nqTrRuM9kVjvCiNzzqT2AikBh2net6pD2gpHpA7feBqBycZhyjI7BygXzbtc2rJ-FkCu4LO0EMGxPCTech3skhFv7WD2zKOK0NOkQanJbFIm5qncUhcN6Xw/s1600/Shintarou+Jagasaki.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1UNhUPIaIAbF7MKX55X57nqTrRuM9kVjvCiNzzqT2AikBh2net6pD2gpHpA7feBqBycZhyjI7BygXzbtc2rJ-FkCu4LO0EMGxPCTech3skhFv7WD2zKOK0NOkQanJbFIm5qncUhcN6Xw/s1600/Shintarou+Jagasaki.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Shintarou Jagasaki&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 27 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Policial&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Jagaaaaaan, o Guerreiro Humano Fraturado (&lt;i&gt;um trocadilho com a palavra &lt;/i&gt;&lt;b&gt;jagan&lt;/b&gt;&lt;i&gt;, que provavelmente remete ao jagan budista, o &lt;/i&gt;&lt;b&gt;Terceiro Olho de Buda&lt;/b&gt;&lt;i&gt;, com o qual ele seria capaz de espiar o sofrimento das pessoas e assim auxiliá-las da melhor maneira possível&lt;/i&gt;)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Aparenta ser uma pessoa extremamente gentil e prestativa, mas esconde suas reais intenções atrás de seu famoso sorriso falso. Apesar de servir à comunidade através de sua profissão como policial, ele reprime o desejo de meter um tiro na testa de cada um que enche o seu saco. Seu estado fraturado permite alterações em seu corpo capaz de transformar seus membros em armas de fogo dos mais variados tipos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOXFTsh5RxBW-J-wfB_NOJLNc5vTwFdLR-6zCPH_cK3dQ_Uqj-U-B5lMaa1o3ODfQgWB83hWHjRvlN6a0PSD7KMKAwRMMwlZ9iNjgJoS1mg9j-dO1fYs1EvBmklEB2jrtzf836ZHTyTv0/s1600/Sanshirou+Dokuyamada+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOXFTsh5RxBW-J-wfB_NOJLNc5vTwFdLR-6zCPH_cK3dQ_Uqj-U-B5lMaa1o3ODfQgWB83hWHjRvlN6a0PSD7KMKAwRMMwlZ9iNjgJoS1mg9j-dO1fYs1EvBmklEB2jrtzf836ZHTyTv0/s1600/Sanshirou+Dokuyamada+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Sanshirou Dokuyamada (Doku-chan)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Mentor&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Apareceu pela primeira vez quando Jagasaki viu o primeiro humano fraturado. Não se sabe muito a respeito de Doku-chan, além de que ele é capaz de compreende melhor o ser humano depois de se alimentar de um sapo enlouquecido e de que é capaz de produzir bolas de merda que servem para estabilizar o processo de transformação em humano fraturado. Incentivou Jagasaki a ir atrás dos humanos fraturados hospedeiros dos sapos. Costuma tratá-lo muito mal.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfvJkKihP7APk6HCpgBzpdosGgwx6MYpsqtqPgGSdEB9KJ_k1PjAFIQNqdSF7fBUETex95to6LkDJFhH1ZvE5ulJ4xeMNH0HtL9Bc2AilHXut3BgxJMtu3VIXRVCO5ODW_aY7NWNr2_JI/s1600/Ichizaka+Yuriko+3.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfvJkKihP7APk6HCpgBzpdosGgwx6MYpsqtqPgGSdEB9KJ_k1PjAFIQNqdSF7fBUETex95to6LkDJFhH1ZvE5ulJ4xeMNH0HtL9Bc2AilHXut3BgxJMtu3VIXRVCO5ODW_aY7NWNr2_JI/s1600/Ichizaka+Yuriko+3.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Ichizaka Yuriko&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Enfeite de geladeira&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Hiscorpion (&lt;i&gt;no &lt;/i&gt;&lt;b&gt;horóscopo chinês&lt;/b&gt;&lt;i&gt; o escorpião representa a&lt;/i&gt; &lt;b&gt;luxúria&lt;/b&gt;)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Namora com Jagasaki há dois anos e vivia junto com ele. Tem o desejo de se casar, porém não costuma insistir muito com isso esperando que ele tome a iniciativa. Devido a esse forte desejo repreendido, acaba virando uma humana fraturada e é morta por um tiro de seu namorado. Jagasaki guarda sua cabeça dentro da geladeira, esperando o dia em que possa eliminar todos os sapos enlouquecidos e traze-la de volta a vida.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcDEVeIP3imQ3nv1prLXoVzQxjOnMDVjkipP-b2s0XhduNaaE078FRpAqYYvwlg6dKpe85p0xrWlZw32w0iZa6dDGf4CR6TV7jSFyIqTX-yQVPVotUMSm7dlwhGL1y3wFEuDZjMMT9Jl8/s1600/Motomu+Robahata.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcDEVeIP3imQ3nv1prLXoVzQxjOnMDVjkipP-b2s0XhduNaaE078FRpAqYYvwlg6dKpe85p0xrWlZw32w0iZa6dDGf4CR6TV7jSFyIqTX-yQVPVotUMSm7dlwhGL1y3wFEuDZjMMT9Jl8/s1600/Motomu+Robahata.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Motomu Robahata&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 27 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Funcionário de uma agência de empregos temporários&amp;nbsp;&lt;strike&gt;e estuprador&lt;/strike&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Estudou com Jagasaki durante o segundo ano. Trabalha principalmente na organização de shows e eventos. Tem como hobby o voyeurismo, escolhendo mulheres que encontra durante seus trabalhos para persegui-las e instalar secretamente câmeras em suas casas para filmá-las em seus atos íntimos. Se tornou hospedeiro de um girino enlouquecido e acabou obtendo as capacidades de um humano fraturado que o permitem encantar mulheres, resultado dos seus selvagens desejos carnais por prazer e seu recente amor incompreendido.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVUFZQC4YH4GeiwEMA6fDBusebH7n_uykV9h_AZen_-vUJl0AeN7TI6HKnqwOPTfg_EAM_uMJW-pdgDqdC_32VoGsWD_s-BhjSp8MMAcE2ssw66Roy7QOA3qqdBXaoFbTEqPl6tWTYFws/s1600/Bell.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVUFZQC4YH4GeiwEMA6fDBusebH7n_uykV9h_AZen_-vUJl0AeN7TI6HKnqwOPTfg_EAM_uMJW-pdgDqdC_32VoGsWD_s-BhjSp8MMAcE2ssw66Roy7QOA3qqdBXaoFbTEqPl6tWTYFws/s1600/Bell.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Clarabelle Kawamotto (Bell)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 23 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Policial&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Amiga de Jagasaki, atua no mesmo posto policial que ele. Gentil, meiga e simpática, aparenta ter sentimentos por ele. Depois de ser salva do ataque de um humano fraturado por Jagasaki, acaba descobrindo sobre suas capacidades e sua missão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkhPEWOb9H4PZt-9fhMb5O3FL5grDbMvFgP6mHjcLfd-CaWwITrFI3f5SCss6WTFYmrGV8s_V8ckVRh-6n0Y1Jdpy4y4RgCgY5Wj_r6yfNfkIMswraYxBGm-88Aki99ml5wO7a0Z63LCs/s1600/Chiharu+Matsuyamachi.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkhPEWOb9H4PZt-9fhMb5O3FL5grDbMvFgP6mHjcLfd-CaWwITrFI3f5SCss6WTFYmrGV8s_V8ckVRh-6n0Y1Jdpy4y4RgCgY5Wj_r6yfNfkIMswraYxBGm-88Aki99ml5wO7a0Z63LCs/s1600/Chiharu+Matsuyamachi.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Chiharu Matsuyamachi&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: ?&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Hidarikikki&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Um misterioso humano fraturado com a capacidade de criar raízes e árvores. Acredita que humanos fraturados são pessoas em busca de felicidade, e acha que isso é uma forma válida de egoísmo. Enfrentou Jagasaki uma vez e em outra ocasião o salvou.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4q8OlspLNS3ue_e5wDYwL0FkO1rxlAMEyvIRGZAhhmMormUBpu5KoSQtsViufFgRWKjWTP_cg1th6e0PLGWdYB9aeIMJEe7zDPncsn-VNiweM34nVx4q3uhH55vK92sDnYxYJjjMsD1A/s1600/Naraku+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4q8OlspLNS3ue_e5wDYwL0FkO1rxlAMEyvIRGZAhhmMormUBpu5KoSQtsViufFgRWKjWTP_cg1th6e0PLGWdYB9aeIMJEe7zDPncsn-VNiweM34nVx4q3uhH55vK92sDnYxYJjjMsD1A/s1600/Naraku+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Naraku&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Mentor&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: O falcão que acompanha Chiharu. Aparenta ser bastante sábio.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgniciM3cMGADIyykiSP91lBlFmzPNtqWMzJ58AntbVKUiFAFzhDwldNF3WS7iUOgY-BdwILPexRoPxToOcW8FmtJOlsfzIkS-Ed0YjnCo6HnJeFuL0Bma3tMw9FSgMJmvdxMTUHD9wCmk/s1600/Sapo+Enlouquecido+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgniciM3cMGADIyykiSP91lBlFmzPNtqWMzJ58AntbVKUiFAFzhDwldNF3WS7iUOgY-BdwILPexRoPxToOcW8FmtJOlsfzIkS-Ed0YjnCo6HnJeFuL0Bma3tMw9FSgMJmvdxMTUHD9wCmk/s1600/Sapo+Enlouquecido+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Sapo Enlouquecido™&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Se hospedar em humanos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Depois de uma estranha chuva, começaram a surgir aos montes pela cidade e a se hospedar nos mais variados tipos de pessoas. É o verdadeiro vilão da história (até o presente momento). Uma pessoa possuída por um sapo enlouquecido não pode mais voltar ao normal. São alimento para pássaros como Doku-chan e Naraku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;HEIWA HAPPINESS HEROES&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVYfRfk8ovAr7sEPTcz2XVRbJniA8ISDDb19EftJYJlHtmL0YYfrDnxpckHNMMQlO2VcNs092DMcfr0mfS01J-5QpZAe-F80bXWN0dEM5QG2n8fwJ4OvReSc1sxQ5UTUEdy4tB3-FEpnI/s1600/Heiwa+Happiness+Heroes+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;641&quot; data-original-width=&quot;814&quot; height=&quot;314&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVYfRfk8ovAr7sEPTcz2XVRbJniA8ISDDb19EftJYJlHtmL0YYfrDnxpckHNMMQlO2VcNs092DMcfr0mfS01J-5QpZAe-F80bXWN0dEM5QG2n8fwJ4OvReSc1sxQ5UTUEdy4tB3-FEpnI/s400/Heiwa+Happiness+Heroes+2.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Depois de um pronunciamento na televisão feito por um universitário de nome &lt;b&gt;Misogi Hokuto,&lt;/b&gt;&amp;nbsp;descobre-se que existem mais pessoas como Jagasaki e Chiharu. Através de um questionário meticuloso, Misogi foi capaz de recrutar, juntamente com Jagasaki, outros quatro humanos fraturados com capacidades únicas. Juntos, eles formaram o &lt;b&gt;Heiwa Happiness Heroes&lt;/b&gt;, o grupo de heróis mais bizarros que você vai conhecer.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyIxF1UUHzFDpyguoDtZoWZmNx3GYlD2O0cNMBrfs8B59Gm4Fk5STVejmxTc4LQRXdFk31s07w2DmQMvJ_GoYiRQCEc3CIDr-EZSETUTF8nCSkB9xVUHz9_0HeKq_ufZEAgKId2fAPadI/s1600/Misogi+Hakuta+2..png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyIxF1UUHzFDpyguoDtZoWZmNx3GYlD2O0cNMBrfs8B59Gm4Fk5STVejmxTc4LQRXdFk31s07w2DmQMvJ_GoYiRQCEc3CIDr-EZSETUTF8nCSkB9xVUHz9_0HeKq_ufZEAgKId2fAPadI/s1600/Misogi+Hakuta+2..png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Misogi Hakuto&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 21 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Universitário&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Misogideon, o Coração Bondoso Guerreiro Humano Fraturado&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Devido &amp;nbsp;a seu forte senso de dever e justiça e acreditando que sua capacidade como humano fraturado é um meio de ajudar a sociedade, fez um pronunciamento na televisão para convocar outras pessoas a ajudá-lo. Pode deixar seu corpo com uma aparência robótica baseada em mecanismos movidos a engrenagens e até agora suas habilidades são desconhecidas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxaaTAHfQ4V7q65w96Iq6RwFhT0u5kE38HMVQY0TiNcgHL3IXjYSznBngTVLabxOtop27EisR3KuukcFdJwwlVBCS44SkapUiALU3Jk2gLHw-sFHxOcYzgmUF0zPOWzFB5AvErVlZTQjM/s1600/Aruko+Oruto+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxaaTAHfQ4V7q65w96Iq6RwFhT0u5kE38HMVQY0TiNcgHL3IXjYSznBngTVLabxOtop27EisR3KuukcFdJwwlVBCS44SkapUiALU3Jk2gLHw-sFHxOcYzgmUF0zPOWzFB5AvErVlZTQjM/s1600/Aruko+Oruto+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Aruko Oruto&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 35 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Lixeiro&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Bebumloco, o Excêntrico Guerreiro Humano Fraturado&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Um homem de meia idade que quer ser prestativo. Suas capacidades são, até então, desconhecidas, porém apresentou ter uma grande velocidade e força.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgS1F7aBb4ww_UnAEIExdQ5ljibRBGdFQrI8gmfOXcz6WYELPnqDI4HFc2DMyhGcfWRbzLYbYJIlWYTIaQ0dsG0kFGsFlJr9uXz_OLF2eJzQom3J2d9LcCks8wZ6PQl94DWQVaYgrjZAvg/s1600/Imashika+Moroha+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgS1F7aBb4ww_UnAEIExdQ5ljibRBGdFQrI8gmfOXcz6WYELPnqDI4HFc2DMyhGcfWRbzLYbYJIlWYTIaQ0dsG0kFGsFlJr9uXz_OLF2eJzQom3J2d9LcCks8wZ6PQl94DWQVaYgrjZAvg/s1600/Imashika+Moroha+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Imashika Moroha&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 16 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Colegial&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Mulher Corte, a Lâmina Dupla Guerreira Humana Fraturada&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Arrogante e metida. Suas capacidades envolvem transformar seus membros em lâminas afiadíssimas.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1qH4t07FJMSqHYoQyhsnfaPko4pxIFxKbQZ6caNE-wn7w3oJ_aozvarZ5Gz1MQpkWMFqIQk1Tb8CCaIeVRXTMxFiUC2APpyZrEb_5EItkdeT-OXx3KfSu8ZlHJ9MpGcb-oGBunrd3nrM/s1600/Kujou+Yuma+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1qH4t07FJMSqHYoQyhsnfaPko4pxIFxKbQZ6caNE-wn7w3oJ_aozvarZ5Gz1MQpkWMFqIQk1Tb8CCaIeVRXTMxFiUC2APpyZrEb_5EItkdeT-OXx3KfSu8ZlHJ9MpGcb-oGBunrd3nrM/s1600/Kujou+Yuma+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Kujou Yuma&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 25 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Bibliotecária&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Yumama, a Curandeira Demônia Guerreira Humana Fraturada&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Um pouco tímida, não sabe direito como deve proceder com seus poderes, e espera aprender com os outros do grupo. Suas capacidades são de cura, mas não foi revelado o quanto sua cura é efetiva.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtEU0_TQDrwudhv16SjCHnPQ5gHScie_5LsCnJHekn6KWOwXqWaV95NU-EjgsTHoDf4NdyF_mOOoK7hWtsFrVmjqX1fczW2e9jTkgcPc1_IcujB6p1XCAbLb6NatLgzXRs7CeaG-m5Bwc/s1600/Kida+Taro+2.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtEU0_TQDrwudhv16SjCHnPQ5gHScie_5LsCnJHekn6KWOwXqWaV95NU-EjgsTHoDf4NdyF_mOOoK7hWtsFrVmjqX1fczW2e9jTkgcPc1_IcujB6p1XCAbLb6NatLgzXRs7CeaG-m5Bwc/s1600/Kida+Taro+2.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome&lt;/b&gt;: Kida Taro&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 24 anos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Ocupação&lt;/b&gt;: Vagabundo&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Codinome&lt;/b&gt;: Lamacento, o Pegajoso Guerreiro Humano Fraturado&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Um homem a espera do melhor momento para poder fazer a sua parte para salvar a humanidade. Suas capacidades são de transformar seu corpo em uma espécie de lama, sendo imune a golpes físicos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;INFORMAÇÕES ADICIONAIS&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;O TOM DA OBRA&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sim, Jagaaaaan é uma obra +18, por conter cenas pesadas de violência e sexo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Apesar de ser um mangá classificado como horror, eu diria que é um horror mais visual do que psicológico. Temos cenas tensas, mas nada além disso. As cenas mais desconfortáveis são as relacionadas ao Robahata, que em um dos capítulos durante sua transformação em humano fraturado, faz sexo de um modo bastante bizarro com a moça pela qual era apaixonado, e eu sinceramente não descarto que aquilo foi um estupro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5hxBeB9WTG8tv9mOOI7Uc5hzRctPQYdq_tbbTgpMzT3p-SePFLIIzohnhcBXieY0306g8f7tpvezFKqn_z2JSgFDJ2FAsBYVMQRzRjoiBiC9QI3cVPYLoRqtb_WeHNQcKscob6OqBpk/s1600/Sexo.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;560&quot; data-original-width=&quot;801&quot; height=&quot;223&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5hxBeB9WTG8tv9mOOI7Uc5hzRctPQYdq_tbbTgpMzT3p-SePFLIIzohnhcBXieY0306g8f7tpvezFKqn_z2JSgFDJ2FAsBYVMQRzRjoiBiC9QI3cVPYLoRqtb_WeHNQcKscob6OqBpk/s320/Sexo.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O visual de Robahata como humano fraturado me lembra o Femto de Berserk.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
O humor da obra é sutil, através de cenas levas envolvendo Doku-chan e Jagasaki, que vivem trocando farpas. O excelente traço do desenhista também combina com a aura mórbida e bizarra da obra, mesclando facetas caricatas aos personagens para expressar a loucura ou a sua falta de sensibilidade com o que acontece ao redor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvNKAy-6lZysfCRNU3hnnNxIEV7xcVX-ODxV64x-WYg22Z27zJnMIXyLo1eQOKg4twJXHpd80jutxabWQECMYjY9xJVqO5Kx4_RdQO63TpV4pNh6iZyHwX_v8K5DZtTDqnlHuFcq3xlX4/s1600/Fraturado+1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;541&quot; data-original-width=&quot;403&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvNKAy-6lZysfCRNU3hnnNxIEV7xcVX-ODxV64x-WYg22Z27zJnMIXyLo1eQOKg4twJXHpd80jutxabWQECMYjY9xJVqO5Kx4_RdQO63TpV4pNh6iZyHwX_v8K5DZtTDqnlHuFcq3xlX4/s320/Fraturado+1.png&quot; width=&quot;238&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Indo do trágico ao absurdo, do cômico ao bizarro, Jagaaaaaan é uma mangá que explora vários fatores que compõem o horror. O horror não significa necessariamente sustos e monstros, mas também a percepção das camadas mais profundas do ser humano e &amp;nbsp;quão horrível e maligno é a transformação de alguém devido aos seus desejos mais íntimos. Analisando mais friamente, todo ser humano é um monstro em potencial, e creio que seja isso que Jagaaaaaan quer explorar em suas páginas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;O SIGNIFICADO DOS SAPOS ENLOUQUECIDOS &amp;amp; OS HUMANOS FRATURADOS&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzFoq5n0IyyddKIfXkDqZesd0g4i-M1TOll7EAWBLv6gdncO1MdVACJsI37I2AmjUImYwIXT8cEYrUkY5wWuDv-wnyCa4Ev5lxmx-CPPA5Y-ziyKFVqcbyuzxqEHtegSVX5lEN7OY53sc/s1600/Chuva+de+sapos.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1152&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;288&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzFoq5n0IyyddKIfXkDqZesd0g4i-M1TOll7EAWBLv6gdncO1MdVACJsI37I2AmjUImYwIXT8cEYrUkY5wWuDv-wnyCa4Ev5lxmx-CPPA5Y-ziyKFVqcbyuzxqEHtegSVX5lEN7OY53sc/s400/Chuva+de+sapos.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Aparentemente, o surgimento dos sapos se deu através de uma estranha chuva, e essa é a unica informação sobre a origem deles até o presente momento. Então futuramente, talvez no meu review final sobre a obra, eu fale mais sobre eles.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
O que eu vou falar agora é uma teoria especulativa do significado desses sapos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMOJBGDk_Fy8hThEjpRMLIqmGiOf844dTu_X23cFea2v6gecRnoRnHZ2s-MlsvaFUu7pOZQQuyuySfvSdJT4DXqCnG4Jy9xVKXsLkod2TUwWOvubX8moNSC_eMFtT7kwhWyQ4C8HHtp9E/s1600/7.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1300&quot; data-original-width=&quot;813&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMOJBGDk_Fy8hThEjpRMLIqmGiOf844dTu_X23cFea2v6gecRnoRnHZ2s-MlsvaFUu7pOZQQuyuySfvSdJT4DXqCnG4Jy9xVKXsLkod2TUwWOvubX8moNSC_eMFtT7kwhWyQ4C8HHtp9E/s320/7.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;O anfíbio, em alguns mitos e lendas, é associado à transformação (sendo o maior exemplo na literatura do conto do &lt;b&gt;Príncipe Sapo&lt;/b&gt;, mais precisamente a versão dos &lt;b&gt;Irmãos Grimm&lt;/b&gt;). Ele também tem um significado dentro da alquimia, sendo simbolicamente representado como a matéria prima que se transforma e trás à tona as mais profundas cobiças do indivíduo, que acabam por levar a ele se afogar em seus próprios excessos. Na cultura egípcia, a &lt;b&gt;Deusa Rã Heqet &lt;/b&gt;está relacionada ao nascimento e a evolução do girino em sapo significava a ressurreição. Em resumo, o sapo representa a metamorfose do próprio ser humano e suas muitas evoluções ao decorrer da vida. Relacionando isso aos humanos fraturados, podemos notar as semelhanças. Uma transformação nem sempre é benéfica, e nem sempre caminha para a realização dos desejos do indivíduo. Olhando por outra ótica, mesmo o estado de humano fraturado não tendo benefício algum ao portador, não deixa de ser uma evolução de seu estado natural: ele deixa de lado suas fraquezas e transforma seus desejos e mágoas em uma violência altamente destrutiva. Esse estado pode muito bem ser traduzido como a forma mais selvagem da cobiça, e a cobiça é o pecado secreto do coração segundo a Bíblia. Se levarmos em conta que dentre os nove primeiros mandamentos da lei de Deus (seguindo os princípios da Bíblia católica) todos podem ser julgados pelos olhos dos homens comuns, a cobiça é o único fator arbitrário que não podemos prever. O humano fraturado é alguém que teve toda a sua cobiça exposta, e não só ela, como seu orgulho, suas pretensões, mágoas, arrependimentos, e agora ela pode ser espiada por qualquer um.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Ok, eu fui bem longe agora, mas como eu disse, é tudo especulativo. Por hora, foi o que eu consegui pensar com o que o mangá ofereceu.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBs7zWU6UKxSHsSXJYqxp3oB2wEHz7T6gz5Lw1piCV2O4WsuVDRcKRpi_XEOfkZYrOmvWk9Bw-g4jGJQGPEe5_PKrS3439o5pAgpAXfU-hNMWDyELPxBFh_DQGPR7SJDw4FyqLXr0vr0U/s1600/8.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1157&quot; data-original-width=&quot;728&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBs7zWU6UKxSHsSXJYqxp3oB2wEHz7T6gz5Lw1piCV2O4WsuVDRcKRpi_XEOfkZYrOmvWk9Bw-g4jGJQGPEe5_PKrS3439o5pAgpAXfU-hNMWDyELPxBFh_DQGPR7SJDw4FyqLXr0vr0U/s320/8.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Um humano fraturado não pode voltar ao normal depois que se transforma por completo. O que evita que Jagasaki perca o controle de si mesmo são dois fatores: o girino enlouquecido em seu interior ainda não ter evoluído para sapo e as bolas de merda. Quando Doku-chan come um sapo, ele... caga, e suas fezes devem ser ingeridas pelo hospedeiro do sapo para evitar que o processo de transformação agilize. Também é citado que usar a transformação com certa frequência faz com que a transformação se acelere cada vez mais, significando que a caçada aos sapos deve acompanhar a utilização dos poderes. Não se sabe se existe algum limite na transformação de um humano fraturado. Cada transformação é diferente, dependendo dos desejos e mágoas do hospedeiro do sapo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;JAGASAKI E SEU ARSENAL&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPkF18BzGU2KtnhVYXOtb0ri3vCEbWo7QTlQZhV5ZDMfbJvWkCNYN7kBZ_fCIFTHn9_oE1iYOs73buXovp_itLDoppRZaRgygp84zu-hcRuClBUkjMza1F8nY7mpsVdlp7pKfDcYvHKc8/s1600/Modo+metralhadora.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1146&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;285&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPkF18BzGU2KtnhVYXOtb0ri3vCEbWo7QTlQZhV5ZDMfbJvWkCNYN7kBZ_fCIFTHn9_oE1iYOs73buXovp_itLDoppRZaRgygp84zu-hcRuClBUkjMza1F8nY7mpsVdlp7pKfDcYvHKc8/s400/Modo+metralhadora.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O exército de um homem só. Uma mistura de John Wick e Frank Castle.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
O desejo repreendido de Jagasaki era sua vontade de, literalmente, atirar em tudo e todos. O que é bem comum para qualquer um, hoje em dia... &lt;i&gt;Vivemos tempos estressantes&lt;/i&gt;. Depois de se tornar hospedeiro de um dos sapos enlouquecidos, ele foi capaz de transformar suas mãos e braços em poderosas armas de fogo, não se restringindo a apenas um modelo. No decorrer dos capítulos, Jagasaki foi capaz de transformar seu braço desde um fuzil de precisão (&lt;b&gt;sniper&lt;/b&gt;) com direito a mira telescópica até a uma bazuka e uma metralhadora giratória. Ainda não foi mostrado qual o limite de seus poderes, mas aparentemente ele tem um acesso ilimitado a qualquer tipo de arma de fogo que ele possa imaginar, já que seu corpo se molda através do seu desejo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;APARENTEMENTE, NINGUÉM LIGA...&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTPwMOEEF4yaMzfW5B-psnQgSvfOdekGoYk7ev8g5T4U8IMgz6po5Sy9fFKnXiIGm5-lHslE4uFfM88vtSAQFL_I7AwM1wxRwRpyG5jUAOtb4LkCeUYyXP5JZA2YKSadQBxvOxNfRYRhI/s1600/Twitter.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;320&quot; data-original-width=&quot;379&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTPwMOEEF4yaMzfW5B-psnQgSvfOdekGoYk7ev8g5T4U8IMgz6po5Sy9fFKnXiIGm5-lHslE4uFfM88vtSAQFL_I7AwM1wxRwRpyG5jUAOtb4LkCeUYyXP5JZA2YKSadQBxvOxNfRYRhI/s320/Twitter.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Foi mostrado uma quantidade considerável de sapos enlouquecidos caindo do céu, o suficiente pra enlouquecer uma cidade inteira. Porém, até o presente momento do mangá, não foram muitos humanos fraturados que apareceram. O que me leva a crer que não basta você ser possuído: há alguma outra condição a ser preenchida. Todos nós temos desejos repreendidos, correto? Mas nem todos temos a mentalidade para sermos consumidos por eles. Acredito que apenas pessoas de mentalidade fraca sejam afetadas pelo sapo enlouquecido, ou que possuam desejos realmente mais intensos que o normal.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Novamente, apenas especulação.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;CONSIDERAÇÕES FINAIS&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;...e minha opinião pessoal&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Jagaaaaaan não é uma obra que eu recomendaria para qualquer pessoa. Não pelas bizarrices, não pelo enredo estranho, ou pelos personagens pouco ortodoxos, mas sim por não ser uma obra que se leva a sério. Uma coruja usando chapéu de aviador? Nem todo mundo vai com a cara de um mangá estranho desses.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Mas eu tenho que tirar o chapéu para o autor. Não é uma obra que tenta te vender uma daquelas lições de moral baratas. O protagonista, apesar de se considerar um herói, é bastante egoísta, como aponta Chiharu. Jagasaki diz ao Misogi e seu grupo que pessoas que ganharam poderes devido sua cobiça não deveriam se considerar heróis já que não estavam aptos a julgar os outros. Mas, se for para você ser egoísta... Então tire vantagem disso.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Geralmente o &quot;mocinho&quot; tenta se redimir deixando seu passado para trás e buscando modos de purificar seus pecados. Jagasaki aceitou sua condição e faz dela a sua melhor arma. Ele não renega seu estado, muito pelo contrário: sua mão coça para atirar o dia inteiro.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Ele esconde suas intenções atrás de um falso sorriso. Não seria ele um vilão agindo como herói?&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb8FEGAJ_A0L5zQbZWj9nDL3c0wKNm86bayRCfZ89vps8OCrwdPzLitWsZgQrh2goOLOaUgQytnL6naWd1ceIk8DWOGDrJo4qjNuueU6-89VL0TCLFYOGFECcvsHtBq_p6Vsic5z-ZWyw/s1600/Eu+sou+o+her%25C3%25B3i.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;532&quot; data-original-width=&quot;806&quot; height=&quot;263&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb8FEGAJ_A0L5zQbZWj9nDL3c0wKNm86bayRCfZ89vps8OCrwdPzLitWsZgQrh2goOLOaUgQytnL6naWd1ceIk8DWOGDrJo4qjNuueU6-89VL0TCLFYOGFECcvsHtBq_p6Vsic5z-ZWyw/s400/Eu+sou+o+her%25C3%25B3i.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/272035301224357640'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/272035301224357640'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/jagaaaaaan-meu-dedo-ta-cocando-pra.html' title='Jagaaaaaan - Meu dedo tá coçando pra matar vagabundo!'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5lpVXGnVmOwe22m-T2T4qT69LudYQ3JJ2g86wSnnFlBh-YLsYkyrqf0fXLuY_2dbPWCke8m6g3dDwnwkoLitRjlEEFznViTKQ6cRFTEdNLdwljJNMk1xovGee-C0n_taMtAgsig_xq5Y/s72-c/Jagaaaaaan.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-5190485238927030284</id><published>2017-09-11T23:28:00.000-03:00</published><updated>2017-09-17T16:35:35.793-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Análise"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="One Punch-Man"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Perfil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Saitama"/><title type='text'>Saitama - A maldição da invencibilidade</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvm3gChbT_JJUrx6EqABgiFA4NzpNkZ2SEHX4VUI9udl8Urb9oo0kw5Px-4nnwkHj2RSYNgbbGfMGc0yNiOEhFJM9jBXjUKl5k9XLdzfvQSPEzg2sqY7xrxge34trONbMDjUZSJ64jedU/s1600/Perfil+Saitama.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvm3gChbT_JJUrx6EqABgiFA4NzpNkZ2SEHX4VUI9udl8Urb9oo0kw5Px-4nnwkHj2RSYNgbbGfMGc0yNiOEhFJM9jBXjUKl5k9XLdzfvQSPEzg2sqY7xrxge34trONbMDjUZSJ64jedU/s1600/Perfil+Saitama.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Este é o primeiro post de uma seção aonde farei uma &quot;análise&quot; de alguns personagens que eu particularmente acho bastante interessantes. É uma visão bem pessoal, já vou avisando, então pode ser que tenha muita coisa que você não concorde, assim como muita coisa que talvez já tenha passado pela sua cabeça.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E começando, por ele, meu pseudônino: &lt;b&gt;Saitama&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0qYcW3GrZjG8z0WYiqdAmzOCN8sJ0JckIljDOLYmTuDXRxDYgcgp4S7xGo1NVC3ogO7vxVeXOEb53vKBwcPDglKu8wkgyEkFVdUgZ5pXx6sSqhRjbCYwHfhASgntln8xGn3IYSb4-g-4/s1600/Saitama+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;720&quot; data-original-width=&quot;544&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0qYcW3GrZjG8z0WYiqdAmzOCN8sJ0JckIljDOLYmTuDXRxDYgcgp4S7xGo1NVC3ogO7vxVeXOEb53vKBwcPDglKu8wkgyEkFVdUgZ5pXx6sSqhRjbCYwHfhASgntln8xGn3IYSb4-g-4/s320/Saitama+2.jpg&quot; width=&quot;241&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O héroi mais poderoso de todos.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele é o protagonista de &lt;b&gt;One Punch-Man&lt;/b&gt;, uma das web comics de maior sucesso no Japão, &lt;strike&gt;mal&lt;/strike&gt; desenhada por &lt;b&gt;ONE&lt;/b&gt; e mais tarde transformada em mangá pelas mãos do &lt;strike&gt;deus&lt;/strike&gt;&amp;nbsp;&lt;b&gt;Yusuke Murata&lt;/b&gt;. Como o nome da obra sugere, Saitama é capaz de derrotar qualquer inimigo, seja ele quem for e o que for, com apenas um único soco. Essa é a premissa da obra, e também, o maior dilema de seu personagem principal.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNC0iA9ODlC1EtGa_FedwQ7ltpi9OCT99qJIXFWKuuhpcYk1-x_hlhpWIzg-l5KplBitYUgChEgGzhGgYepo3W5_43i3297r0RVuMXh0vvwXjMfhUVpE6iESaH7sVbs0TCcrKGYtvZhw0/s1600/Treinamento+do+Saitama.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;332&quot; data-original-width=&quot;419&quot; height=&quot;158&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNC0iA9ODlC1EtGa_FedwQ7ltpi9OCT99qJIXFWKuuhpcYk1-x_hlhpWIzg-l5KplBitYUgChEgGzhGgYepo3W5_43i3297r0RVuMXh0vvwXjMfhUVpE6iESaH7sVbs0TCcrKGYtvZhw0/s200/Treinamento+do+Saitama.png&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Saitama não passou por nenhum tipo de experiência insana, ou recebeu poderes de alguma entidade sobrenatural. Ele apenas treinou. E não foi pouco. Treinou durante três anos até, literalmente, seus cabelos caírem. Mas o que era pra ser um simples treinamento de condicionamento corporal, acabou se tornando sua maior maldição: ele se tornou poderoso demais. E isso é algo ruim? Para ele... podemos dizer que sim.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Apesar de se considerar um herói, ele não é altruísta. Ser um herói nunca passou de um hobby, como ele mesmo afirma. Ele não ajudava ninguém pela simples vontade de ajudar. Ajudava pois queria um desafio. Algo que colocasse a prova toda sua capacidade e poder. Saitama não é um herói de verdade... &lt;i&gt;é só alguém entediado&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ele não liga, não se importa e não faz questão de esconder isso... Podemos até dizer que a sinceridade é uma das suas principais qualidades. Ele segue a filosofia do &quot;&lt;i&gt;faça o que quiser, mas não encha o meu saco&lt;/i&gt;&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas sua principal característica é o seu grande vazio existencial. Seu olhar de peixe morto não é apenas preguiça do ONE em desenhar um rosto mais detalhado, mas sim um modo de demonstrar sua falta de emoções. Saitama é alguém em busca de algo que preencha seu coração, assim como todos nós buscamos em algum momento de nossas vidas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMZqOeh_zC_E-nxEUeZpcINuv6empvcJydGGZqkvO6HidgjaAoua-c4AsgbTnRzQ-o3ABSZTwgkSn5JpBlCgSSZ1Xx3KB3X7m4TnxtdaB-w0FidCoA0BGpV6fNix-KgDMm5jKc5YoC9yk/s1600/Ter+um+soco+poderoso+%25C3%25A9+tedioso.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;720&quot; data-original-width=&quot;595&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMZqOeh_zC_E-nxEUeZpcINuv6empvcJydGGZqkvO6HidgjaAoua-c4AsgbTnRzQ-o3ABSZTwgkSn5JpBlCgSSZ1Xx3KB3X7m4TnxtdaB-w0FidCoA0BGpV6fNix-KgDMm5jKc5YoC9yk/s320/Ter+um+soco+poderoso+%25C3%25A9+tedioso.png&quot; width=&quot;264&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Tanto poder... para nada.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVONtS-b9owKmvbJJuuvHUhnbhUm-pTYWjlsu5_PHLf4MuQX6yHTogCSm0OVr-D5ZUkpVKv-RBblshBgiVFaVZklB1wdCEUtllHR1o_-v1aRH9AoZMPzshPutnqmq06v7sZ3y_Tr4VVFA/s1600/Screenshot_11.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;429&quot; data-original-width=&quot;774&quot; height=&quot;220&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVONtS-b9owKmvbJJuuvHUhnbhUm-pTYWjlsu5_PHLf4MuQX6yHTogCSm0OVr-D5ZUkpVKv-RBblshBgiVFaVZklB1wdCEUtllHR1o_-v1aRH9AoZMPzshPutnqmq06v7sZ3y_Tr4VVFA/s400/Screenshot_11.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O que eu me tornei?&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp0fD6kR6IeNthPTBG4mfXhIBQwGOdpyUDjD0DWYn786O0pGu2IpIntt71YmdDMlnOrnLxR99PaqtJPvmuq5YffnelXoNrRgkdBpw4fnA99M_fI1cNpUJQhSZqoY1jkubCVe18BLn8RFA/s1600/Saitama+empregado.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;492&quot; data-original-width=&quot;428&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp0fD6kR6IeNthPTBG4mfXhIBQwGOdpyUDjD0DWYn786O0pGu2IpIntt71YmdDMlnOrnLxR99PaqtJPvmuq5YffnelXoNrRgkdBpw4fnA99M_fI1cNpUJQhSZqoY1jkubCVe18BLn8RFA/s320/Saitama+empregado.png&quot; width=&quot;276&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ninguém ta livre da crise.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Nos primeiros capítulos temos um pequeno flashback do passado de Saitama: ele era um homem comum, assalariado, que havia acabado de perder uma oportunidade de emprego. Ele viu uma criança ser atacada por um monstro, e mesmo sem nenhuma habilidade especial, fez o possível para ajudar. Essa é a primeira vez, e até agora a única, que eu vemos ele agindo verdadeiramente como um herói. A partir deste momento, ele resolveu se dedicar a um intenso treinamento para ficar mais poderoso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tendo esse detalhe do seu passado em mente e colocando em comparação ao seu estado atual, eu lhes faço uma pergunta: Saitama perdeu a sua humanidade em troca de tanto poder? Sua falta de empatia, de emoções, sentimentos... deriva do fato de que ele ultrapassou os limites de um humano comum?&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ele enfrenta inúmeros inimigos ao longo da obra, mas nunca nenhum páreo para o seu soco. Essa é a razão de sua amargura. A busca por algo que justifique seu poder é o que motiva Saitama a continuar nesse hobby. Ele está preso em um looping sem fim de batalhas insignificantes e inimigos patéticos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A seguir, duas páginas do capítulo 5 (eu tive que tirar fotos dos meus mangás, desculpe a qualidade) que ilustram bem o que eu falo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlYUg_xFDGwZGHd74Un98DPlyn0XowPBu3V1IKpvxb86Bxby61rCfdaCZoTlAzBVllAqJZbGSEJHppA1XuFdzMnIWdI20DWOjLzIqv3bZO8D0iZPKy1ss5VIoTANmGglEeyTnFcDYvKNY/s1600/P%25C3%25A1gina+1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;720&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlYUg_xFDGwZGHd74Un98DPlyn0XowPBu3V1IKpvxb86Bxby61rCfdaCZoTlAzBVllAqJZbGSEJHppA1XuFdzMnIWdI20DWOjLzIqv3bZO8D0iZPKy1ss5VIoTANmGglEeyTnFcDYvKNY/s400/P%25C3%25A1gina+1.jpg&quot; width=&quot;225&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiImCtBfp-MKaAjEcVZs5TICgBu57xrbENy9wf6YduknRKM2b9DuX_ZCiopvOa-6oFNUDbS0o_K_b-qaICZBL7s3ms6cEf7qr2Oxu_IvyfGSMGJpV2QM21gxEKmqdH6KuTJicYzgcb9Zy4/s1600/P%25C3%25A1gina+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;720&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiImCtBfp-MKaAjEcVZs5TICgBu57xrbENy9wf6YduknRKM2b9DuX_ZCiopvOa-6oFNUDbS0o_K_b-qaICZBL7s3ms6cEf7qr2Oxu_IvyfGSMGJpV2QM21gxEKmqdH6KuTJicYzgcb9Zy4/s400/P%25C3%25A1gina+2.jpg&quot; width=&quot;225&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Em contraste com os famosos heróis dos quadrinhos americanos, Saitama é um personagem controverso. Enquanto heróis tradicionais lutam pelo bem e buscam formas de evoluírem para se tornarem cada vez mais aptos de protegerem aqueles que amam, Saitama trilha um outro caminho menos glorioso, fugindo do clichê do herói padrão. Ele não tem quem proteger, já que não se importa com os seus semelhantes, e até mesmo seus amigos parecem ser um tremendo inconveniente. Saitama age por mera conveniência, sem ambição por ganhos pessoais ou reconhecimento público. Não possuindo senso de urgência quando uma ameaça surge, as razões que o levam a enfrentar algum inimigo variam desde a preservação de seu apartamento ou seu mercado preferido até cumprir as metas e exigências da Associação de Heróis para garantir seu salário como herói registrado. &lt;i&gt;Nunca é visando o bem estar maior&lt;/i&gt;. É, dá quase a impressão que ele é um anti-herói... e não seria mesmo?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Percebemos através dele que poder nem sempre é a resposta. Saitama é o humano mais poderoso que existe e possui a capacidade de varrer todo o mal da face da Terra. E ele não o faz simplesmente porque não seria desafio algum. Haveria algum ganho pessoal nisso tudo?&amp;nbsp;&lt;i&gt;Não existe realização se não houver sentimento envolvido.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSPIpOBcTbQoy4gpPtJW1gW9hpirlW9Vk93-K295dQZG33kREbOOOU08dWVTCrv6FP8BJekWTnw_hj4dos6xPsOa0BwHbhbcJQ2NRXpitudLi9D1foMh9tP2PwWBSyA0VIr6tCrzuNKYU/s1600/Saitama+velho+e+jovem.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1127&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;449&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSPIpOBcTbQoy4gpPtJW1gW9hpirlW9Vk93-K295dQZG33kREbOOOU08dWVTCrv6FP8BJekWTnw_hj4dos6xPsOa0BwHbhbcJQ2NRXpitudLi9D1foMh9tP2PwWBSyA0VIr6tCrzuNKYU/s640/Saitama+velho+e+jovem.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
O Saitama jovem, energético, sorridente, que é demonstrado nos flashbacks, também é um paralelo a nossa juventude. A juventude é a fase dos planos, dos desejos, dos objetivos, dos sonhos. É quando começamos a moldar nosso futuro com base em nossas esperanças. Você percebe que o Saitama era assim. Não tão superficialmente, mas ele era um cara com vontades. Ainda sem ter em mente o poder que viria a ter, ele só ansiava ser capaz de vencer seus obstáculos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Com o passar dos anos, nós percebemos que a vida é muito mais dura do que imaginávamos. Você recebe um banho de água fria, fazendo sentir o peso dos deveres e das responsabilidades. Já não temos a mesma energia de antes, e nos tornamos mais tensos, preocupados. Algumas pessoas perdem a capacidade de sorrir, quando o cotidiano pesa mais que sua força de vontade. Ao contrário de muitos, Saitama conseguiu a façanha de atingir seu principal objetivo. &lt;i&gt;O problema é que ele não pensou no que fazer depois disso&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
São esses aspectos que o tornam mais humano que a maioria dos personagens. Ele pode não ser um escoteiro, como o &lt;b&gt;Super-Homem&lt;/b&gt;, ou um rapaz esforçado e bondoso, como o &lt;b&gt;Homem-Aranha&lt;/b&gt;, mas ele é como nós, jovens tristes e cansados: alguém procurando uma razão para justificar sua existência.&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;E eu realmente espero que até o final da obra ele seja capaz de preencher o vazio em seu peito.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;--&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Espero que tenham gostado dessa minha primeira análise e que o texto faça algum sentido. Não esqueçam de comentar e dizer suas próprias conclusões a respeito dele. Valeu.&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5190485238927030284'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5190485238927030284'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/saitama-maldicao-da-invencibilidade.html' title='Saitama - A maldição da invencibilidade'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvm3gChbT_JJUrx6EqABgiFA4NzpNkZ2SEHX4VUI9udl8Urb9oo0kw5Px-4nnwkHj2RSYNgbbGfMGc0yNiOEhFJM9jBXjUKl5k9XLdzfvQSPEzg2sqY7xrxge34trONbMDjUZSJ64jedU/s72-c/Perfil+Saitama.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-8561100787925184009</id><published>2017-09-11T23:20:00.001-03:00</published><updated>2017-11-24T02:05:28.158-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Dungeon Meshi"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Review"/><title type='text'>Dungeon Meshi - Foods &amp; Dragons!</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP3RIor8srXhXMov5E5O2tLddPrbKoPOOFm18s0VeE5C_Ez8e9Ycx1hwCNGTfI39-X0qIF9vAug7lPWKVXJqbdN1oEGeSYY6uRdhmihP1r6l8k8vPD5oxalSOjexVdrAW40JNB-l1msDo/s1600/Dungeon+Meshi.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;350&quot; data-original-width=&quot;624&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP3RIor8srXhXMov5E5O2tLddPrbKoPOOFm18s0VeE5C_Ez8e9Ycx1hwCNGTfI39-X0qIF9vAug7lPWKVXJqbdN1oEGeSYY6uRdhmihP1r6l8k8vPD5oxalSOjexVdrAW40JNB-l1msDo/s1600/Dungeon+Meshi.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Saudações, guardiões!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como minha primeira review de uma obra nipônica neste blog, escolhi esta obra que conheci não faz muito tempo e que já se tornou uma de minhas preferidas: &lt;b&gt;Dungeon Meshi&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Escrito e ilustrado por&amp;nbsp;&lt;b&gt;Ryōko Kui &lt;/b&gt;(talvez eu faça um post sobre as outras obras dela) e publicado pela revista &lt;b&gt;Harta&lt;/b&gt;, da editora&amp;nbsp;&lt;b&gt;Enterbrain,&amp;nbsp;&lt;/b&gt;é um seinen de comédia com a estranha proposta de unir fantasia e gastronomia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É, é algo bem diferente, até mesmo para o rico e criativo universo dos animes e mangás. Sei que temos mangás que também focam na culinária (menção honrosa a &lt;b&gt;Toriko&lt;/b&gt; e a &lt;b&gt;Shokugeki no Souma&lt;/b&gt;), mas o modo como isso acontece em &lt;b&gt;Dungeon Meshi&lt;/b&gt; é que torna a obra tão interessante.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Conheci esta obra através da indicação de um conhecido de um grupo que faço parte, e antes de ver o nome ser citado por ele, nunca havia ouvido falar dela. Eu não sabia o que esperar... e uma das coisas que eu gosto é ter contato com obras que desconheço totalmente.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhKWuwo0kz-iQ4UZ1B5eWFLGZwcdfQW4WrfCJIIcoVJ6mvqc-3GbBdDZrFIBIqzL4p3NzTJHZunwZrFFxERUoK1gSsk6t4bZaS5_K_WzrxaR3VJnHJCMfXFsb784bzvsslB3wqQXOORLk/s1600/Marcille.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;634&quot; data-original-width=&quot;640&quot; height=&quot;317&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhKWuwo0kz-iQ4UZ1B5eWFLGZwcdfQW4WrfCJIIcoVJ6mvqc-3GbBdDZrFIBIqzL4p3NzTJHZunwZrFFxERUoK1gSsk6t4bZaS5_K_WzrxaR3VJnHJCMfXFsb784bzvsslB3wqQXOORLk/s320/Marcille.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Itadakimasu!&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;FICHA TÉCNICA&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Títu&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;lo&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;: Dungeon Meshi&amp;nbsp;(ダンジョン飯, Dungeon Food, Delicious in Dungeon)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Tipo&lt;/b&gt;: Mangá&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Número de volumes&lt;/b&gt;: 5 volumes&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Status&lt;/b&gt;: Em andamento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Gêneros&lt;/b&gt;: Aventura, comédia, drama, sobrenatural, fantasia&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Demografia&lt;/b&gt;: Seinen&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Periodicidade&lt;/b&gt;: Mensal&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Mangaká&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ryōko Kui&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Desenhista&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Ryōko Kui&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Ano&lt;/b&gt;: 2014&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Publicação no Brasil&lt;/b&gt;: Ainda sem data e editora&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Anime&lt;/b&gt;: Ainda sem anúncio&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQfNJslIFH7juWcnhB67bTyHvEjPawRBGXPGjBbP7VYMtikptMDSazz_Vx5cdTKEFlsEs3rfsQcYADbvp3MC_enMg8sPu2_S3iJuWPmhPA89zUFEtLsgHqPpCjUtUzZM8NPGZ_UrT3Bmo/s1600/Dungeon+Meshi+Vol+1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;900&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQfNJslIFH7juWcnhB67bTyHvEjPawRBGXPGjBbP7VYMtikptMDSazz_Vx5cdTKEFlsEs3rfsQcYADbvp3MC_enMg8sPu2_S3iJuWPmhPA89zUFEtLsgHqPpCjUtUzZM8NPGZ_UrT3Bmo/s200/Dungeon+Meshi+Vol+1.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioXdt72WGZKrL6eQrurt70CkAsdI_3tEXi9MqGGVHzby3-CQrFKiyl0UW3J4ZvOzgxwmZKC3MAo16jsY2kHorM4u7FX-fjuSAYQP38qE3u2zlZUINmZ4uaY6wGpYZDxjXUP0eW_wIvG44/s1600/Dungeon+Meshi+Vol+2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;901&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioXdt72WGZKrL6eQrurt70CkAsdI_3tEXi9MqGGVHzby3-CQrFKiyl0UW3J4ZvOzgxwmZKC3MAo16jsY2kHorM4u7FX-fjuSAYQP38qE3u2zlZUINmZ4uaY6wGpYZDxjXUP0eW_wIvG44/s200/Dungeon+Meshi+Vol+2.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiYaSpLpGxrj0PBZd9e2JABt9KxWj6qpc7WsPS32w2C1ZtsYU2FG-ItdNaPd4lZfDBAWQfltPUnc6pgdeFH4638cDiLMMXl3KPDGKhcUZohes0xD4BYLVLCSkRFqzI2DvBfJM3i1Ibr6o/s1600/Dungeon+Meshi+Vol+3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;900&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiYaSpLpGxrj0PBZd9e2JABt9KxWj6qpc7WsPS32w2C1ZtsYU2FG-ItdNaPd4lZfDBAWQfltPUnc6pgdeFH4638cDiLMMXl3KPDGKhcUZohes0xD4BYLVLCSkRFqzI2DvBfJM3i1Ibr6o/s200/Dungeon+Meshi+Vol+3.jpg&quot; style=&quot;cursor: move;&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMmTnk0VE16ykqVTWJauyR8La-p_L2EUy70H3DTNTrPp3dNA021hBpZUDS3PaIYo6SaNe-iKDOLBwedc6agTqtGv6v_bt-WmQAwOcylptDruEUPk3c6JvuOCbtvwWvmDTgjskMx-Wduik/s1600/Dungeon+Meshi+Vol+4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;905&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMmTnk0VE16ykqVTWJauyR8La-p_L2EUy70H3DTNTrPp3dNA021hBpZUDS3PaIYo6SaNe-iKDOLBwedc6agTqtGv6v_bt-WmQAwOcylptDruEUPk3c6JvuOCbtvwWvmDTgjskMx-Wduik/s200/Dungeon+Meshi+Vol+4.jpg&quot; width=&quot;141&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhshack8s_hw7tHoffMKwgDGXBX-4B5VAjRWyM8E7AuGnAhS2cWvi__I_wg5ThzEZCBhHA1eEty5Z0YnZvrKvPE1YsodfpEv8rCfi04iw_LU7dKqM0T2K83gcEgLKt4tXORDErDJeIlReA/s1600/Dungeon+Meshi+Vol+5.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1280&quot; data-original-width=&quot;902&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhshack8s_hw7tHoffMKwgDGXBX-4B5VAjRWyM8E7AuGnAhS2cWvi__I_wg5ThzEZCBhHA1eEty5Z0YnZvrKvPE1YsodfpEv8rCfi04iw_LU7dKqM0T2K83gcEgLKt4tXORDErDJeIlReA/s200/Dungeon+Meshi+Vol+5.jpg&quot; width=&quot;140&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Capas dos volumes já publicados&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-size: 12.8px; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;SINOPSE&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6jFtakUhLVf6POkdC0ZmQQrxtMUs4KhH56ojP6YgtFYDGg0X0lipDTx1Cqo_lQQ1_yVb5XRYUeShjDpzHsoM3oMZYIBQSoxhyIjqgoG33ghF5GZd0jKUzs752YUexgY0Pdm6MzkPU2wY/s1600/Screenshot_8.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;301&quot; data-original-width=&quot;401&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6jFtakUhLVf6POkdC0ZmQQrxtMUs4KhH56ojP6YgtFYDGg0X0lipDTx1Cqo_lQQ1_yVb5XRYUeShjDpzHsoM3oMZYIBQSoxhyIjqgoG33ghF5GZd0jKUzs752YUexgY0Pdm6MzkPU2wY/s320/Screenshot_8.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Mais de mil anos atrás, havia um reino próspero e rico, que por motivos ainda desconhecidos, foi arruinado e afundado no subterrâneo por um feiticeiro das trevas. As últimas palavras do rei, o último sobrevivente do desastre, aos homens que o encontraram, eram de que quem fosse capaz de derrotar o feiticeiro louco seria recompensado com todo o reino. Isso deu início a inúmeras expedições de aventureiros, em busca de fama e glória, tornando o reino abandonado uma dungeon cheia de mistérios e tesouros.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Temos então &lt;b&gt;Laius&lt;/b&gt;, líder de um grupo de aventureiros, enfrentando um temível dragão vermelho no andar inferior da dungeon. Por falta de preparo e principalmente, de uma boa refeição, eles sofrem nas mãos da criatura até o ponto que &lt;b&gt;Farin&lt;/b&gt;, irmã de Laius, é engolida pelo dragão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHTREliv3ZSmqOCs49qLXWhNE9we0Svgid6VlM4cYhDEUX9wRQVgVpfBD7C5kvbM1gdhXlnNUeZjK49Ub5v22prxGCPCWZe_Nzn_-1BrHG362RhyphenhyphenybQIuQkRNPZybsTFWSESY20MhadRQ/s1600/Screenshot_9.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;440&quot; data-original-width=&quot;651&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHTREliv3ZSmqOCs49qLXWhNE9we0Svgid6VlM4cYhDEUX9wRQVgVpfBD7C5kvbM1gdhXlnNUeZjK49Ub5v22prxGCPCWZe_Nzn_-1BrHG362RhyphenhyphenybQIuQkRNPZybsTFWSESY20MhadRQ/s400/Screenshot_9.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Laius decide que irá resgatar sua irmã a todo custo, mesmo falido e sem equipamento apropriado. Ao lado de &lt;b&gt;Marsilla&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Childchack&lt;/b&gt;, ele encontra &lt;b&gt;Senshi&lt;/b&gt;, um anão cozinheiro, que os ajudará a sobreviver dentro da dungeon.&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;&lt;u&gt;HISTÓRIA&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;com alguns spoilers...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo-uQ2wIr_U1at8XNsJdC3teXQM1Y-MJ6KeYh10XrfA6F91OUUze3I-_ecEqcQwD6QnkiODiKz_KzeEjfMOsRzGRRl_fi733bFhn0Cs1CWDmnDsAUsOs2q9_5g6fzi_oRxLE-36IoNRks/s1600/Marsilla+-+N%25C3%2583O.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;726&quot; data-original-width=&quot;813&quot; height=&quot;178&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo-uQ2wIr_U1at8XNsJdC3teXQM1Y-MJ6KeYh10XrfA6F91OUUze3I-_ecEqcQwD6QnkiODiKz_KzeEjfMOsRzGRRl_fi733bFhn0Cs1CWDmnDsAUsOs2q9_5g6fzi_oRxLE-36IoNRks/s200/Marsilla+-+N%25C3%2583O.png&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
No começo, cada capítulo foca em uma receita inusitada e seu modo de preparo, sempre colocando o grupo em situações perigosas e cômicas. Marsilla, a elfa maga, é a mais contrária a ideia de se alimentar de criaturas da dungeon. Acostumada a um certo padrão de vida, não consegue aceitar a ideia de que um monstro possa vir a ser uma refeição decente. Porém, devido à insistência de Laius, que ao contrário dela, é um grande entusiasta da culinária da dungeon, Marsilla acaba cedendo e experimentando os quitutes do anão. O resultado é que todas as receitas de Senshi, apesar da procedência um tanto quanto repulsiva, são deliciosas. Como diria o velho ditado,&amp;nbsp;&lt;i&gt;quem vê cara não vê coração&lt;/i&gt;...&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjp7dnzdr37zX3BYDlYBP5Ai-NhoKwHwqTmRR5ElKLF1Cjwp_7AVqQ-Ompxf6_gCk4FvDQV5lmF8KyvYlNncmSj8UHi-XfMDott_VikKUHhqePZJXKbzZqS7g5730Hwktlow3jXl7gAdBU/s1600/Screenshot_80.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;486&quot; data-original-width=&quot;805&quot; height=&quot;241&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjp7dnzdr37zX3BYDlYBP5Ai-NhoKwHwqTmRR5ElKLF1Cjwp_7AVqQ-Ompxf6_gCk4FvDQV5lmF8KyvYlNncmSj8UHi-XfMDott_VikKUHhqePZJXKbzZqS7g5730Hwktlow3jXl7gAdBU/s400/Screenshot_80.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Entre refeições e perigos, o grupo se aventura pela dungeon, visando chegar ao andar mais profundo, a morada do temível dragão vermelho, acompanhando o ritmo de desenvolvimento do enredo. Partindo de capítulos focados na culinária, passamos a nos aprofundar no drama de Laius e seus amigos e também na história da dungeon em si. Somos apresentados a alguns mistérios envolvendo o castelo do rei e descobrimos algumas informações a respeito do mago louco. Nos últimos capítulos lançados é que a história começa a ganhar forma, quando nos deparamos com o fato de que a irmã de Laius, que foi encontrada digerida no estômago do dragão e ressuscitada por Marsille através de magia negra, na verdade, está sob controle do mago louco.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Por enquanto temos poucos capítulos lançados, e o resto do enredo só podemos teorizar. Mas já dá pra sentir o gostinho do que está por vir. &lt;i&gt;Hehe&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;PERSONAGENS&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;GRUPO DO LAIUS&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigzcN-SC5lEoKBZuT1WKao8ov3GWIq4UpNmUF9-X8sQrvGzNmisE5jm9P7jQGtC_dAqgT6Pv_4QXIWXewBrlNVtO3zulT-kAOVDuN4ibwWDYvucgec1gR4y-REf1Vyo3xdZbEX4gCxfGw/s1600/Laios.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigzcN-SC5lEoKBZuT1WKao8ov3GWIq4UpNmUF9-X8sQrvGzNmisE5jm9P7jQGtC_dAqgT6Pv_4QXIWXewBrlNVtO3zulT-kAOVDuN4ibwWDYvucgec1gR4y-REf1Vyo3xdZbEX4gCxfGw/s1600/Laios.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome: &lt;/b&gt;Laius Thorden&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Humano&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Classe: &lt;/b&gt;Cavaleiro&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Líder do grupo e um destemido e experiente cavaleiro, é um aventureiro de longa data. Possui um entusiasmo quase obsessivo por culinária da dungeon e um grande conhecimento de criaturas e monstros em geral, o que se mostra uma mão na roda em inúmeras situações. Tem uma personalidade gentil e calma. Não mede esforços para resgatar a sua irmã, nem que para isso sejam necessários grandes sacrifícios.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWWxrJ62vpBszVyOc3nKiFS9e33_-PyCDvl9F8ByJCjr14m4hd4RLV-grr1Rgr0shOahcpzuHPDN25zXjiXR_eXu3ldv6HNAHeTHEUQbWuWw4sRlCY1Qkh6AytWcJZNauh5KMHq771OCc/s1600/Marsilla.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWWxrJ62vpBszVyOc3nKiFS9e33_-PyCDvl9F8ByJCjr14m4hd4RLV-grr1Rgr0shOahcpzuHPDN25zXjiXR_eXu3ldv6HNAHeTHEUQbWuWw4sRlCY1Qkh6AytWcJZNauh5KMHq771OCc/s1600/Marsilla.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Marsilla (ou sua futura waifu 🎔)&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Elfa&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Classe:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Maga&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Tem uma personalidade forte, porém sabe ser meiga da sua maneira. Um tanto quanto desconfiada em relação à culinária da dungeon, acaba cedendo aos dons culinários de Senshi. Sempre dá o seu melhor para ser prestativa ao grupo. Se formou numa universidade de magia junto de Farin, e sua magia é bem versátil, indo de feitiços de cura até poderosas explosões.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgR4KbtvClv4pNvK2-oP9hiawp6dJ9j1ZDdfgQWtYaqgRaUT50StQZlkvuQCbkWbEUSqekuXTeeD-yxjR2m4TZCJ5a5haf3Vs_A35U_uvSu_ZiIuEbVIBGqRuGOo1mbCfey5wo8SESwR8w/s1600/Chilchack.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgR4KbtvClv4pNvK2-oP9hiawp6dJ9j1ZDdfgQWtYaqgRaUT50StQZlkvuQCbkWbEUSqekuXTeeD-yxjR2m4TZCJ5a5haf3Vs_A35U_uvSu_ZiIuEbVIBGqRuGOo1mbCfey5wo8SESwR8w/s1600/Chilchack.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;Nome:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Chilchack &lt;strike&gt;Bolseiro&lt;/strike&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: 60 e tantos&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Halfling (ou hobbit, se preferir)&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Classe:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Ladino&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Especialista em armadilhas e fechaduras, Chilchack é o responsável por lidar com os perigos escondidos da dungeon. É o mais sério do grupo, e sua principal motivação é ganhar dinheiro. Apesar de ser pequeno e péssimo em batalhas, é muito esperto para bolar estratégias.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAd0aH9AUrCv9AUoh2eFhn8c3R-4qsqOWJQcqSBQoCPD0sj4jgM7ZMb5PDNy6QPv_Edg5J26_mEAK7Oz-KfQq6gT9cd3MkQsouZWM31iTOhozA1WNKN4m-JLmYMkdToJ5Uk7zvrqURM1k/s1600/Senshi.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAd0aH9AUrCv9AUoh2eFhn8c3R-4qsqOWJQcqSBQoCPD0sj4jgM7ZMb5PDNy6QPv_Edg5J26_mEAK7Oz-KfQq6gT9cd3MkQsouZWM31iTOhozA1WNKN4m-JLmYMkdToJ5Uk7zvrqURM1k/s1600/Senshi.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Senshi&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Anão&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Classe:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Cozinheiro hehe&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Passou dez anos estudando e pesquisando modos de preparar receitas com os recursos que a dungeon oferece. Se ofereceu a ajudar Laius e seu grupo com o objetivo de cozinhar o dragão vermelho. É quieto e inexpressivo, porém tem um bom coração e se importa com seus companheiros. É um grande conhecedor da dungeon e sabe muitos segredos a respeito dela, além de ser um comerciante conhecido por muitos de seus habitantes.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQMKwkIeLvgiIa1_Te-O9sMk0uPKNnNB0D0QWnFmow_C6Kt6JZv_YQMZIwryIEqsJDR0rZrRNFMypEFRdWz13wrCi6symTpix09gdLVE7bEhVnd7suwZEWBITp4k10bMTIvLrKgr2l2gY/s1600/Farin.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQMKwkIeLvgiIa1_Te-O9sMk0uPKNnNB0D0QWnFmow_C6Kt6JZv_YQMZIwryIEqsJDR0rZrRNFMypEFRdWz13wrCi6symTpix09gdLVE7bEhVnd7suwZEWBITp4k10bMTIvLrKgr2l2gY/s1600/Farin.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Farin Thorden&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Humana&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Classe: &lt;/b&gt;Suporte&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: A gentil e inocente irmã de Laius. É uma maga especializada em feitiços de purificação e cura, e estudou junto de Marsilla, sua melhor amiga. É capaz de ver e conversar com espíritos. Foi engolida pelo dragão vermelho enquanto salvava seu irmão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;EX-MEMBROS DO GRUPO DE LAIUS&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2CWC5yGtdGrhhg8l0ssiootByk77q45IGz6jzZekSiiaglWR9MgKgME40tdvYFxnNlNkqbDOZs2BXEdiC37bno_pPlS9SnqwSe20fAl2GgYTrJ7-qJH8P2GsdqUhx5j6oFONO3HiVYL8/s1600/Namari.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2CWC5yGtdGrhhg8l0ssiootByk77q45IGz6jzZekSiiaglWR9MgKgME40tdvYFxnNlNkqbDOZs2BXEdiC37bno_pPlS9SnqwSe20fAl2GgYTrJ7-qJH8P2GsdqUhx5j6oFONO3HiVYL8/s1600/Namari.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Namari (ou a anã mais amorzinho que você vai conhecer)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Anã&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Classe:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Guerreira&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Ex-membra do grupo do Laius, esteve presente ao lado dele até Farin ser vítima do dragão. Deixou o grupo e partiu em busca de aventuras mais rentáveis. Se juntou como guarda-costas de dois pesquisadores que estão estudando a dungeon.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhyphenhyphenV3nQ39T_JfG_U48RIj3sxk0rR8WGALEUc2J9sUG7uoi0Su5_ivYftQGFQGgCCySxIWhLQ9Xx25aYleqm7EJinovpnwMTyXwUSVP3NpIK_TVAinxzylP44NoZkZ_hdR3i9lCwx5waGc/s1600/Sureau.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;211&quot; data-original-width=&quot;162&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhyphenhyphenV3nQ39T_JfG_U48RIj3sxk0rR8WGALEUc2J9sUG7uoi0Su5_ivYftQGFQGgCCySxIWhLQ9Xx25aYleqm7EJinovpnwMTyXwUSVP3NpIK_TVAinxzylP44NoZkZ_hdR3i9lCwx5waGc/s1600/Sureau.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nome:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Sureau&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Idade&lt;/b&gt;: ?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Raça&lt;/b&gt;: Oriental (são superiores aos humanos comuns)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Classe:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;Samurai&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bio&lt;/b&gt;: Ex-membro do grupo do Laius, esteve presente ao lado dele até Farin ser vítima do dragão. Por gostar da Farin, saiu do grupo para encontrar uma maneira de resgatá-la por si só. É líder de um grupo de mulheres orientais extremamente habilidosas &lt;strike&gt;e gatas&lt;/strike&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;KABRU E SEU GRUPO&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1HmcgLMBRQjqGaT9C68lr2LOXvQwROMdByJIpulpUaW8wJwMitP9UTU_gNqGRrCjBNowA4uJZ0QsO8TJ_Kgk1MUrAJ7x8BjatWMN2gA3KkBTB7LtYEV7UhrESww6zQWR5wLqocJhWEJE/s1600/Krabu+e+seu+grupo.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;382&quot; data-original-width=&quot;703&quot; height=&quot;216&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1HmcgLMBRQjqGaT9C68lr2LOXvQwROMdByJIpulpUaW8wJwMitP9UTU_gNqGRrCjBNowA4uJZ0QsO8TJ_Kgk1MUrAJ7x8BjatWMN2gA3KkBTB7LtYEV7UhrESww6zQWR5wLqocJhWEJE/s400/Krabu+e+seu+grupo.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Kabru&lt;/b&gt; é líder de um outro grupo de aventureiros que se aventuram paralelamente ao grupo de Laius, e são possivelmente seus futuros rivais. Bastante ambicioso, seu objetivo é derrotar o mago louco e conquistar a dungeon. Não vai com a cara de Laius e acredita que ele não é digno de se tornar rei. Sua equipe é composta por: &lt;b&gt;Lynnsha&lt;/b&gt;, uma maga oriental, &lt;b&gt;Daya&lt;/b&gt;, uma anã guerreira, &lt;b&gt;Holm&lt;/b&gt;e, um gnomo feiticeiro, &lt;b&gt;Mickbell&lt;/b&gt;, uma ladina hobbit e &lt;b&gt;Kuro&lt;/b&gt;, um kobold. Como ainda não deu tempo de se aprofundar nesse grupo, não tenho muitos detalhes a respeito dos membros.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;INFORMAÇÕES ADICIONAIS&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Dungeon Meshi&lt;/b&gt; tem inúmeros elementos de fantasia para aqueles que estão familiarizados com o tema. Raças, classes, criaturas, sem contar a própria ambientação, que remete bastante aos famosos RPGs de exploração e aventuras em cavernas e calabouços (&lt;b&gt;Dungeon &amp;amp; Dragons&lt;/b&gt;, por exemplo, como se já não fosse óbvio o bastante). O próprio grupo de Laius é um padrão bastante comum nas parties desses games, pensado para ter um bom equilíbrio de habilidades: um guerreiro, um mago, um ladino, sempre um deles sendo de uma raça diferente, como um elfo ou um anão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4s3ZFJ068WzUlRcQ2yXnSj-j4YVjvFU8IE0cXu4J2zK9XZTX5ak8NVSGBYbO6BBDpayRGDJC6wiaL_PgSgqYsfYDeY4wkSxt2CUKiaO81GJk6eVrRIbrYmtRt6F0Abtneyutf4XAJHWM/s1600/Dungeon+Meshi+-+Cap%25C3%25ADtulo+5.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1138&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4s3ZFJ068WzUlRcQ2yXnSj-j4YVjvFU8IE0cXu4J2zK9XZTX5ak8NVSGBYbO6BBDpayRGDJC6wiaL_PgSgqYsfYDeY4wkSxt2CUKiaO81GJk6eVrRIbrYmtRt6F0Abtneyutf4XAJHWM/s400/Dungeon+Meshi+-+Cap%25C3%25ADtulo+5.png&quot; width=&quot;280&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Chilchack odeia mímicos.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAP_foSyJ9C0y2QCpgkCBiaDYXkRp4vJmKY8kvfNZcvBPOaAexKnl1XJHw-v4VN_wZIZOw1uc_PACqWOZX9no6mqs5H98udGhXe-D4HZ6IyXgdczC6sOLfAKhNorI4XrnigFYrE21eUKQ/s1600/Senshi+Fazendeiro.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;411&quot; data-original-width=&quot;402&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAP_foSyJ9C0y2QCpgkCBiaDYXkRp4vJmKY8kvfNZcvBPOaAexKnl1XJHw-v4VN_wZIZOw1uc_PACqWOZX9no6mqs5H98udGhXe-D4HZ6IyXgdczC6sOLfAKhNorI4XrnigFYrE21eUKQ/s200/Senshi+Fazendeiro.png&quot; width=&quot;195&quot; /&gt;&lt;/a&gt;A parte culinária não deixa a desejar. Todas as receitas são explicadas passo a passo, mostrando o esforço de Senshi e seus companheiros em buscar ingredientes, utensílios e locais para preparo. A maior parte dos ingredientes são criaturas, monstros e plantas que vivem na dungeon, porém alguns condimentos e temperos Senshi necessita reabastecer, geralmente em lojas fora da dungeon. Ele cultiva legumes e verduras dentro da própria dungeon, nas costas de golens de terra, como mostrado em um dos capítulos. Tudo isso para ilustrar a dificuldade de sobreviver dentro da dungeon sem dinheiro para suprimentos. Um ponto interessante é que ao final de cada receita, nos são apresentado alguns dados a mais a respeito dela, como a quantidade de porções que rende e até seus valores nutricionais. &lt;i&gt;Solta os cachorros!!!&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8p2oe_8xT7x1Jzfq7BkgkSenTRYrwP93FDxm4oRNjvwmsl3VaNdG4btQSjUJ6LCafoJuOWTyaPruaeQ8ZkAL0gGp7lwMTTx4YNqnKrK_svO0zHprKuiRgWoBW3bl0V-WcfRr6Ent0XHc/s1600/Ingredientes+Panela+Quente+de+Escorpi%25C3%25A3o+Gigante.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;452&quot; data-original-width=&quot;787&quot; height=&quot;229&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8p2oe_8xT7x1Jzfq7BkgkSenTRYrwP93FDxm4oRNjvwmsl3VaNdG4btQSjUJ6LCafoJuOWTyaPruaeQ8ZkAL0gGp7lwMTTx4YNqnKrK_svO0zHprKuiRgWoBW3bl0V-WcfRr6Ent0XHc/s400/Ingredientes+Panela+Quente+de+Escorpi%25C3%25A3o+Gigante.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Não importa se é feita de tripas de monstros, desde que seja uma refeição nutritiva!&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWS-p5zUiKTZ9_aQUU1IukKdDK0yDmCql-WClVD4_UwlOZ0yknlQAXPwO6q7azbEMNJ8CghQiPXfiBdNz25XRUrkwmE5YwkV_LfN1uOAGX7tX4c0ZlmFKrD5yjWZKcYyuRXswPVqJj2YE/s1600/03_23.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1083&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWS-p5zUiKTZ9_aQUU1IukKdDK0yDmCql-WClVD4_UwlOZ0yknlQAXPwO6q7azbEMNJ8CghQiPXfiBdNz25XRUrkwmE5YwkV_LfN1uOAGX7tX4c0ZlmFKrD5yjWZKcYyuRXswPVqJj2YE/s640/03_23.jpg&quot; width=&quot;432&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;O verdadeiro treinamento para virar monstro.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Embora o foco do enredo seja a aventura dentro da dungeon, alguns diálogos nos revelam algumas informações sobre a história do universo de Dungeon Meshi. Existem conflitos entre as várias raças que habitam aquele mundo, e inclusive a ilha onde se encontra a dungeon faz parte de um acordo de trégua. Esses conflitos são a razão de algumas raças se esconderem dentro da dungeon, como os orcs, por exemplo. Existe muito interesse político em cima da dungeon, devido os tesouros que ela esconde e todos os seus segredos que ainda não foram decifrados.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Por causa da magia que o mago louco lançou sobre a dungeon, ela se tornou um &quot;calabouço vivo&quot;, capaz de mudar e se restruturar de tempos em tempos, dificultando a jornada daqueles que a exploram. Novas passagens surgem e antigos atalhos deixam de existir. E essa não é a única magia envolvendo a dungeon. Pessoas que morrem dentro dela podem ressuscitar, caso seus corpos ainda estejam inteiros ou em um bom estado, pois a dungeon impede que a alma se desprenda totalmente do corpo. Alguns se aproveitam disso, cobrando preços abusivos para trazer alguém de volta a vida.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAKqtU8-anbNhBUW0DPdfQsdM_-NHHH7K-Ig4hRlhRBnD4nJX9fi6ZKXOWPeaz72S7Ci0JBFZYWK9s3e2jQdGlT6pPfGWhymM1YttWRJl-DWCxRVVWIwty91msqqnmLfxnuQoM7aQY30A/s1600/Marsilla+e+as+frutas.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;250&quot; data-original-width=&quot;529&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAKqtU8-anbNhBUW0DPdfQsdM_-NHHH7K-Ig4hRlhRBnD4nJX9fi6ZKXOWPeaz72S7Ci0JBFZYWK9s3e2jQdGlT6pPfGWhymM1YttWRJl-DWCxRVVWIwty91msqqnmLfxnuQoM7aQY30A/s1600/Marsilla+e+as+frutas.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
O mangá tem vendido muito bem mesmo, como você pode conferir nessa análise feita lá no site &lt;a href=&quot;https://www.chuvadenanquim.com.br/2017/08/cacando-sucessos-dungeon-meshi-um-fenomeno-de-fantasia-gastronomica/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Chuva de Nanquim&lt;/a&gt;. Então não é sonhar demais dizer o anime pode vir a ser anunciado para as próximas temporadas.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;CONSIDERAÇÕES FINAIS&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;...e minha opinião pessoal&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiu-1taaaOVBaCjuehcmyc3rQdGkT9P1Faqyuq_THaxx4vaLgKkrZQfokkb3_GKjzE2mqg1oUi50mI6mwWq8B1qNVpRSd5Lr2ffI_-jp6-ZmwVjShubvkVY-oeLeY8QKcvnueFDaX0M3Co/s1600/cropped-52403317_p0.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;198&quot; data-original-width=&quot;940&quot; height=&quot;132&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiu-1taaaOVBaCjuehcmyc3rQdGkT9P1Faqyuq_THaxx4vaLgKkrZQfokkb3_GKjzE2mqg1oUi50mI6mwWq8B1qNVpRSd5Lr2ffI_-jp6-ZmwVjShubvkVY-oeLeY8QKcvnueFDaX0M3Co/s640/cropped-52403317_p0.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Fanart - não consegui localizar o autor.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Essa é uma das obras que você lê e não para mais, mesmo com um enredo simples. Os personagens são cativantes e você acaba comprando o drama deles. Não tem como não gostar do Laius e do seu grupo (principalmente da Marsilla, que é um amor). Ficamos curiosos em saber qual vai ser a próxima refeição, ou qual o próximo desafio da dungeon. O humor da obra é bem leve e bem balanceado com relação às cenas pesadas em alguns capítulos. O entrosamento do grupo proporciona desde situações cômicas a cenas envolventes e tensas. Você se sente como um integrante do grupo, observando e se divertindo junto com eles em sua jornada.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Eu gosto muito de culinária e já li &lt;b&gt;Toriko&lt;/b&gt; inteiro. Mas apesar do tema em comum, simplesmente não dá pra comparar as duas obras. Toriko é um shonen extremamente exagerado, com receitas absurdas e poderes extremos, que superam até mesmo &lt;b&gt;Dragon Ball Z&lt;/b&gt;. A culinária é apenas um mero detalhe, eu poderia dizer. Já em Dungeon Meshi, tudo é bem pé no chão, é claro, se levar em consideração o universo no qual eles vivem. Não tem muitos exageros, e é tudo bem coeso. As receitas até mesmo parecem deliciosas. O traço da autora, apesar de não se comparar a de outros mangakás consagrados, harmoniza muito bem com a atmosfera da estória.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Eu realmente recomendo essa obra. Dungeon Meshi quebra o paradigma de que aventuras em calabouços devem ser apenas sobre atos heróicos e batalhas aterradoras: também pode ser sobre refeições e culinária. Você não vai se arrepender de ler.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_DKl2b890_IeR0S3jSMwdJ7-CSI244rGOWxkNPto_9P7hbPbxX3TH-d99pvtJIQtzCB7cF5WZ_ie_tz9c4fLB5r8_o4_Bm36rCkeKBdjWz-e6l-7Xm8pEFq621iVu0gE9EjfchEuQN8g/s1600/Marsilla+fundo+preto.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;230&quot; data-original-width=&quot;246&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_DKl2b890_IeR0S3jSMwdJ7-CSI244rGOWxkNPto_9P7hbPbxX3TH-d99pvtJIQtzCB7cF5WZ_ie_tz9c4fLB5r8_o4_Bm36rCkeKBdjWz-e6l-7Xm8pEFq621iVu0gE9EjfchEuQN8g/s1600/Marsilla+fundo+preto.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Isso é tudo, pessoal!&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Para encerrar com chave de ouro, uma pequena curiosidade: para promover o lançamento do mangá no EUA, e editora &lt;b&gt;Yen Press&lt;/b&gt; estava dando como brinde hashis personalizados.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicfJKRSfxICBj9mesgeht9N1-JAFkJtKEgTURjJG4lunpHnu4ybYDkGH7eN8ZQyQWGv3IOke8q8X9J_-4DsYHbLZM_Xyj-G1GCpYtFRX9mdE1R6Yh3If_iOUfjA6mHAVtO0ZtHnShMmWg/s1600/Hashi.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;430&quot; data-original-width=&quot;768&quot; height=&quot;223&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicfJKRSfxICBj9mesgeht9N1-JAFkJtKEgTURjJG4lunpHnu4ybYDkGH7eN8ZQyQWGv3IOke8q8X9J_-4DsYHbLZM_Xyj-G1GCpYtFRX9mdE1R6Yh3If_iOUfjA6mHAVtO0ZtHnShMmWg/s400/Hashi.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Fonte: &lt;a href=&quot;https://comicsworthreading.com/2017/09/07/my-favorite-manga-promo/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Comics Worth Reading&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
Será que teremos algo parecido quando o mangá for lançado aqui no Brasil?&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/8561100787925184009'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/8561100787925184009'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/dungeon-meshi-foods-dragons.html' title='Dungeon Meshi - Foods &amp; Dragons!'/><author><name>Srº Desconhecido</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04864676390677871275</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNBwU338R0YgLgTaxVANyXZDjZuemznvalNtJTdOAlAzq0s4_81kLIr6hRq2SA4XYr9VdJK6AouCo0O2zyJRvunmIV21aGbfCTsXAMkm5DRUiugZMOYFyRClsNlPjqTZY/s106/Saitama+2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP3RIor8srXhXMov5E5O2tLddPrbKoPOOFm18s0VeE5C_Ez8e9Ycx1hwCNGTfI39-X0qIF9vAug7lPWKVXJqbdN1oEGeSYY6uRdhmihP1r6l8k8vPD5oxalSOjexVdrAW40JNB-l1msDo/s72-c/Dungeon+Meshi.png" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4734791577706964324.post-5067811500050285079</id><published>2017-09-02T01:22:00.001-03:00</published><updated>2017-09-03T20:17:37.960-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="aleatório"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Boas vindas"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="introdução"/><title type='text'>Seja bem vindo ao Guardiões da Nona Arte!</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Olá, caro leitor.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Se você chegou a esse blog agora, provavelmente já nos conhece de &lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/groups/1020969557942516/&quot;&gt;um certo grupo do facebook&lt;/a&gt;. Seja bem vindo. Esse projeto é um esforço conjunto de duas pessoas com uma paixão em comum: a nona arte, a Banda Desenhada, as Histórias em Quadrinhos. Mais conhecidas pelos seus incrivelmente poderosos super heróis, as histórias em quadrinhos também abrigam histórias que tratam de temas surpreendentemente humanos. Embora ao se falar de quadrinhos a visão sempre remeta ao incrível e fantástico, se trata de um meio de comunicação e expressão como qualquer outro, com suas vantagens, desvantagens, e peculiaridades, e cada autor daqui apresentará sua visão sobre o assunto que lhe chama mais atenção.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large; font-weight: bold;&quot;&gt;Lucas &quot;Gappy&quot; Avelino - &lt;/span&gt;Infelizmente, o destino me pregou uma grande peça e eu acabei me tornando um grande weeabo gordo e fracassado que debate quadrinhos na internet. &lt;i&gt;Vai, Lucas, ser otaco na vida. &lt;/i&gt;E lá fui eu. É a vida, acontece. O que me resta fazer é abraçar cada vez mais esse meu lado e tentar tirar proveito disso da melhor forma que puder. Um dos jeitos que eu achei de fazer isso foi participar ativamente desse blog com o meu amigo Malaquias. A ideia foi maturando, maturando, e apesar das adversidades, um foi motivando o outro a embarcar nessa empreitada onde cada um dá sua opinião, recomenda, discute e apresenta coisas interessantes de cada mídia que conhece mais (ou menos), fala de aleatoriedades de vez em quando e põe suas mágoas e demônios pra fora. Imagine essas belas reuniões ao som de uma OST motivacional de anime (foi exatamente como aconteceu).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;YOUTUBE-iframe-video&quot; data-thumbnail-src=&quot;https://i.ytimg.com/vi/Vf0DqsnM174/0.jpg&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/Vf0DqsnM174?feature=player_embedded&quot; width=&quot;640&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;As reuniões de ideias pro blog foram todas ao som dessa música, eu juro.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E agora, você, leitor, é a testemunha desse primeiro passo, seja ele para o sucesso, ou para a ruína (que exagero). Espero que seja para o sucesso, mesmo que modesto. Um público pequeno, porém fiel, e ativo, que comenta e discute é o meu público alvo ideal para este blog. Quero instigar nas pessoas a vontade de debater e analisar, com maior cuidado e carinho, as coisas que se lê por aí, a fim de que se tenha uma experiência mais prazerosa e proveitosa da mídia que tanto amo. Espero contar com vocês para o segundo passo dessa jornada. E o terceiro. E o Quarto...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large; font-weight: bold;&quot;&gt;Lucas &quot;Saitama&quot; Malaquias - &lt;/span&gt;Quando eu era pequeno, eu queria ser um super-héroi. E também queria ser um medalutador. E um super saiajin. E também um mestre pokémon. Bom, eu apenas queria tornar minha mera existência um fato mais interessante. Crescer, viver, estudar, trabalhar, casar, morrer... eu sempre achei isso muito monótono. Quadrinhos, desenhos, mangás, animes, jogos... tudo isso era combustível para a minha criatividade e tijolos para a construção dos meus sonhos. Eu queria ter uma vida rica em aventuras e ser alguém do qual eu pudesse me orgulhar. Porém, você cresce e percebe que o mundo não é um grande arco-íris. Você descobre que a única semelhança que terá com o Homem-Aranha é que vocês dois possuem contas para pagar todo começo de mês. Nosso mundo é um local cruel demais para heróis existirem. Ou talvez o fato dele ser tão cruel... Seja pela falta deles. Vai saber.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://t12.deviantart.net/tKc9WisxHyM3zBfYoY7CkesEKj0=/fit-in/300x900/filters:no_upscale():origin()/pre08/d11a/th/pre/f/2015/333/2/f/a_hero_for_fun___saitama_x_reader__one_shot__by_thedarkdrag0n-d9igop3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;327&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://t12.deviantart.net/tKc9WisxHyM3zBfYoY7CkesEKj0=/fit-in/300x900/filters:no_upscale():origin()/pre08/d11a/th/pre/f/2015/333/2/f/a_hero_for_fun___saitama_x_reader__one_shot__by_thedarkdrag0n-d9igop3.jpg&quot; width=&quot;293&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Dia comum...&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se a teoria dos &lt;a href=&quot;https://pt.wikipedia.org/wiki/Multiverso&quot;&gt;Multiversos&lt;/a&gt; é verdadeira, eu aposto que os quadrinhos são o buraco da fechadura. Algumas obras são tão fascinantes que é impossível acreditar que aquilo ali é apenas um simples papel impresso com algumas imagens coloridas. É o que eu chamo de &quot;magia dos quadrinhos&quot;... e é esta magia que torna a famigerada nona arte algo tão incrível. Espero, através desse blog, ser capaz de dividir um pouco dessa magia com vocês, e se vocês se sentirem contagiados, estão isso significa que essa magia é mesmo algo real.&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5067811500050285079'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/4734791577706964324/posts/default/5067811500050285079'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://guardioesdanonaarte.blogspot.com/2017/09/seja-bem-vindo-ao-guardioes-da-nona-arte.html' title='Seja bem vindo ao Guardiões da Nona Arte!'/><author><name>Lucas Avelino</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02226585917089212349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1P_wZSj6GqT1-Gv3bCCODM3y63kpp9e1Lcyix4uE0A7U1NdJjNQBBBfW1cbJ3f2UAhjQJdRScUVqPwuIqXKTV1ddNPf7nkQWSxt9F8BQaZcTafXVQLbEAnQZ8TU9u/s113/20374467_160261867855504_4798784480237315713_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/Vf0DqsnM174/default.jpg" height="72" width="72"/></entry></feed>