<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361</atom:id><lastBuildDate>Fri, 01 Nov 2024 11:25:20 +0000</lastBuildDate><category>MÚSICAS</category><category>VÍDEOS</category><category>HISTÓRIA</category><category>INTERNACIONAL</category><category>BANDAS</category><category>CANTOR</category><category>CANTORA</category><category>COMPOSITOR</category><category>A-HA</category><category>ANNIE LENNOX</category><category>ANTÔNIO MARCOS</category><category>BELCHIOR</category><category>BILLY IDOL</category><category>BLINK-182</category><category>BOB MARLEY</category><category>BONEY M</category><category>CENTURY</category><category>CHRIS ISAAK</category><category>COMMODORES</category><category>CULTURE CLUB</category><category>DIANA</category><category>DIRE STRAITS</category><category>DURAN DURAN</category><category>ELIZÂNGELA</category><category>FERNANDO MENDES</category><category>FLO RIDA</category><category>FORRÓ</category><category>GEORGE MICHAEL</category><category>KAREN CARPENTER</category><category>LUIZ GONZAGA</category><category>MASTRUZ COM LEITE</category><category>PET SHOP BOYS</category><category>PETER GABRIEL</category><category>PHILL COLLINS</category><category>PHOLHAS</category><category>R.E.M.</category><category>SIMPLY RED</category><category>TEARS FOR FEARS</category><category>TINA CHARLES</category><category>TOTO</category><category>TRACY CHAPMAN</category><category>U2</category><category>UB40</category><category>ZÉ RAMALHO</category><title>GUGUOLDSONGS</title><description>CANTORES DO PASSADO!</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>35</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><language>en-us</language><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:subtitle>CANTORES DO PASSADO!</itunes:subtitle><itunes:owner><itunes:email>noreply@blogger.com</itunes:email></itunes:owner><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-2688824547244774035</guid><pubDate>Mon, 28 Oct 2019 16:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-28T13:07:29.932-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">UB40</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>UB40 - SAIBA MAIS DA HISTÓRIA DESSA BANDA DE REGGAE BRITÂNICA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgC2IhOWd0EvJpof_6vAelMTcrOfmhVhap4E2pCIHIWHDzEuJkRf2-eU-1P_TpHTiUVvt_gvvIuZoz5Jj7zRsHV_-NRTR-TSm2u8a7VBJEny4IPSw5chhjsvLmVM5Md2oFOIk1GUm5sEGI/s1600/UB40.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgC2IhOWd0EvJpof_6vAelMTcrOfmhVhap4E2pCIHIWHDzEuJkRf2-eU-1P_TpHTiUVvt_gvvIuZoz5Jj7zRsHV_-NRTR-TSm2u8a7VBJEny4IPSw5chhjsvLmVM5Md2oFOIk1GUm5sEGI/s640/UB40.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;UB40 é uma banda britânica com influências do reggae e pop, formada em 1978, na cidade de Birmingham.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O grupo surgiu em 1978 numa fila de Seguro Social Britânica e extraiu o seu nome de um impresso do fundo de desemprego, designado por Unemployment Benefit 40 (Benifício de Desemprego). Sua formação multi-racial reflete o meio de onde emergiram os seus membros. Formado pelos irmãos Ali (voz e guitarra) e Robin Campbell (guitarra), Earl Falconer (baixo), Mickey Virtue (teclados), Brian Travers (saxofone), Jim Brown (bateria) e Norman Hassan (percussão), o UB40 popularizou ritmos jamaicanos entre os ingleses brancos de classe operária, agregando um forte caráter político-social. Ali Campbell abandonou o UB40 em 2009, depois de 30 anos como vocalista da banda britânica. Seguiu carreira solo desde então, mas acabou voltando ao grupo em 2014. Nesse intervalo entre 2009 e 2014 seu outro irmão, Duncan Campbell assumiu os vocais do UB40.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia de UB40&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A discografia da banda UB40, consiste em dezessete álbuns de estúdio, quatro álbuns gravados ao vivo, doze compilações, dois álbuns remix e sessenta e dois singles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda já vendeu cerca de 70 milhões de discos a nível mundial.[1] Os seus êxitos mais conhecidos são "Red Red Wine" de 1983, "Can't Help Falling in Love" de 1993 e "I Got You Babe" de 1985.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns&lt;br /&gt;Estúdio&lt;br /&gt;AnoDetalhesPosiçõesCertificações&lt;br /&gt;(vendas)&lt;br /&gt;1980&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Signing_Off"&gt;Signing Off&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 1980&lt;br /&gt;Gravadora: Graduate Records 2 — 4 — — 6 — — — —&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/British_Phonographic_Industry"&gt;RU&lt;/a&gt;:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Platinum_record_icon.svg/20px-Platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1981&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Present_Arms"&gt;Present Arms&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: maio de 1981&lt;br /&gt;Gravadora: DEP International 2 — 13 — — — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Platinum_record_icon.svg/20px-Platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1982&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/UB44"&gt;UB44&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: setembro de 1982&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 4 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1983&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Labour_of_Love"&gt;Labour of Love&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: setembro de 1983&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 1 14 1 — — — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Double_platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Double_platinum_record_icon.svg/20px-Double_platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;2× Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1984&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Geffery_Morgan"&gt;Geffery Morgan&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 1984&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 3 60 27 — — — — 49 — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Silver_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Silver_record_icon.svg/20px-Silver_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Prata&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1985&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Baggariddim"&gt;Baggariddim&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 1985&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 14 — 11 — — — — — 22 —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1986&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Rat_in_the_Kitchen"&gt;Rat in the Kitchen&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: julho de 1986&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 8 53 4 — — — — — 21 —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1988&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/UB40_(%C3%A1lbum)"&gt;UB40&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: julho de 1988&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 12 44 11 — — — — 32 15 41&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1989&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Labour_of_Love_II"&gt;Labour of Love II&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: dezembro de 1989&lt;br /&gt;Gravadora:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Virgin_Records"&gt;Virgin&lt;/a&gt;&amp;nbsp;3 30 1 — 1 6 — 13 — 20&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Triple_platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Triple_platinum_record_icon.svg/20px-Triple_platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;3× Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1993&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Promises_and_Lies"&gt;Promises and Lies&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: julho de 1993&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 1 6 1 — 1 2 — 4 2 1&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Double_platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Double_platinum_record_icon.svg/20px-Double_platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;2× Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1997&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Guns_in_the_Ghetto"&gt;Guns in the Ghetto&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: julho de 1997&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 7 176 16 — 16 20 36 — 20 —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Silver_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Silver_record_icon.svg/20px-Silver_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Prata&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1998&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Labour_of_Love_III"&gt;Labour of Love III&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 1998&lt;br /&gt;Gravadora: Virgin 8 — 5 — 17 — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2001&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Cover_Up_(%C3%A1lbum_de_UB40)"&gt;Cover Up&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 2001&lt;br /&gt;Gravadora:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/EMI"&gt;EMI&lt;/a&gt;&amp;nbsp;29 — 22 — 18 — — — — —&lt;br /&gt;2003&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Homegrown"&gt;Homegrown&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 2003&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 49 — — — 16 — — — — —&lt;br /&gt;2005&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Who_You_Fighting_For%3F"&gt;Who You Fighting For?&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: julho de 2005&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 20 — 25 — 19 — — — 81 —&lt;br /&gt;2008&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/TwentyFourSeven"&gt;TwentyFourSeven&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: junho de 2008&lt;br /&gt;Gravadora: Edel 81 — — — 27 — — — — —&lt;br /&gt;2010&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Labour_of_Love_IV"&gt;Labour of Love IV&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: fevereiro de 2010&lt;br /&gt;Gravadora: EMI 24 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;2013&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Getting_Over_the_Storm&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Getting Over the Storm&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Released: September 2013&lt;br /&gt;Label: Virgin 29 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;2018&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=A_Real_Labour_of_Love&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;A Real Labour of Love&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;(featuring Ali, Astro and Mickey)&lt;br /&gt;Released: March 2018&lt;br /&gt;Label: Universal 2 — — 84&lt;br /&gt;67 — — — — —&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;br /&gt;AnoDetalhesPosiçõesCertificações&lt;br /&gt;RU&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-uk-2"&gt;[2]&lt;/a&gt;EUANZIRLHOLAUTFRASUESUIAUS&lt;br /&gt;1982&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/The_Singles_Album"&gt;The Singles Album&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: agosto de 1982&lt;br /&gt;Gravadora: Graduate 17 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;1983&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=More_UB40_Music&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;More UB40 Music&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: setembro de 1983&lt;br /&gt;Gravadora: Graduate — — — — — — — — — —&lt;br /&gt;1985&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=The_UB40_File&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;The UB40 File&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: março de 1985&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl — — — — — — — — — —&lt;br /&gt;1987&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Best_of_UB40_-_Volume_One&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;The Best of UB40 - Volume One&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 1987&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 3 — 3 — — — — — — 18&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Sextuple_platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/Sextuple_platinum_record_icon.svg/20px-Sextuple_platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;6× Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1994 Labour of Love, Volumes I and II&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 1994&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 5 — 8 — — — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1995 The Best of UB40 - Volume Two&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 1995&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 12 — 9 — 24 — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Platinum_record_icon.svg/20px-Platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2000&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Very_Best_of_UB40_1980-2000&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;The Very Best of UB40 1980-2000&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 2000&lt;br /&gt;Gravadora: Virgin 7 — 4 15 8 — 9 4 — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Platinum_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Platinum_record_icon.svg/20px-Platinum_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Platina&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2002 UB40 presents the Fathers of Reggae&lt;br /&gt;Lançamento: agosto de 2002&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 104 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;2003 Labour of Love, Volumes I, II and III - The Platinum Collection&lt;br /&gt;Lançamento: junho de 2003&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 7 — 6 23 5 — 23 — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2005 The Best of UB40, Volumes 1 &amp;amp; 2&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 2005&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 47 — — 33 3 — — — — —&lt;br /&gt;RU:&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Gold_record_icon.svg"&gt;&lt;img src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Gold_record_icon.svg/20px-Gold_record_icon.svg.png" /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Ouro&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-bpi-3"&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2009&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Love_Songs_(UB40)&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Love Songs&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: fevereiro de 2009&lt;br /&gt;Gravadora: Virgin 3 — 8 14 — — — — — —&lt;br /&gt;Best of Labour of Love&lt;br /&gt;Lançamento: novembro de 2009&lt;br /&gt;Gravadora: EMI 29 — 24 — — — — — — —&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao vivo&lt;br /&gt;AnoDetalhesPosições&lt;br /&gt;RU&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-uk-2"&gt;[2]&lt;/a&gt;EUANZIRLNLAUTFRASUESUIAUS&lt;br /&gt;1983&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Live_(%C3%A1lbum_de_UB40)"&gt;Live&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: fevereiro de 1983&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 44 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;1990 UB40 CCCP: Live in Moscow&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 1990&lt;br /&gt;Gravadora:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/A%26M_Records"&gt;A&amp;amp;M&lt;/a&gt;&amp;nbsp;— 121 36 — — — — — 14 —&lt;br /&gt;1998 UB40 Present the Dancehall Album&lt;br /&gt;Lançamento: abril de 1998&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 57 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;2007 Live at Montreux 2002&lt;br /&gt;Lançamento: maio de 2007&lt;br /&gt;Gravadora: Eagle — — — — 67 — — — — —&lt;br /&gt;2008 The Lost Tapes — Live at the Venue 1980&lt;br /&gt;Lançamento: setembro de 2008&lt;br /&gt;Gravadora: EMI — — — — — — — — — —&lt;br /&gt;2009 lIVE 2002 Arena: 12/12/2009&lt;br /&gt;Lançamento: janeiro de 2009&lt;br /&gt;Gravadora: EMI — — — — — — — — — —&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Remix&lt;br /&gt;AnoDetalhesPosições&lt;br /&gt;RU&lt;br /&gt;EUANZIRLNLAUTFRASUESUIAUS&lt;br /&gt;1981&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Present_Arms_in_Dub"&gt;Present Arms in Dub&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Lançamento: outubro de 1981&lt;br /&gt;Gravadora: DEP Intl 38 — — — — — — — — —&lt;br /&gt;2007&lt;br /&gt;(vendido nos concertos e apenas download digital)&lt;br /&gt;Lançamento: dezembro de 2007&lt;br /&gt;Gravadora: independente — — — — — — — — — —&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Singles&lt;br /&gt;1980&lt;br /&gt;AnoSinglePosiçõesÁlbum&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/UK_Singles_Chart"&gt;RU&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Discografia_de_UB40#cite_note-uk-2"&gt;[2]&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Billboard_Hot_100"&gt;EUA&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/RIANZ"&gt;NZ&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Irish_Singles_Chart"&gt;IRL&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Dutch_Top_40"&gt;HOL&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/%C3%963_Austria_Top_40"&gt;AUT&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Canadian_Singles_Chart"&gt;CAN&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Syndicat_National_de_l%27%C3%89dition_Phonographique"&gt;FRA&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Media_Control_Charts"&gt;ALE&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Su%C3%A9cia"&gt;SUE&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Su%C3%AD%C3%A7a"&gt;SUI&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/ARIA_Charts"&gt;AUS&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/VG-lista"&gt;NOR&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1980 "King" / "Food for Thought" 4 - 1 10 46 - - - - - - 36 - Signing Off&lt;br /&gt;"My Way of Thinking" / "I Think It's Going to Rain" 6 - 6 12 - - - - - - - 90 -&lt;br /&gt;"The Earth Dies Screaming" / "Dream a Lie" 10 - - - - - - - - - - - - Não foi single do álbum&lt;br /&gt;1981 "Don't Let It Pass You By" / "Don't Slow Down" 16 - - 18 - - - - - - - - - Present Arms'&lt;br /&gt;"One in Ten" 7 - 20 18 - - - - - - - 87 -&lt;br /&gt;1982 "I Won't Close My Eyes" 32 - - 25 - - - - - - - - - UB44&lt;br /&gt;"Love Is All Is All Right" 29 - - 26 31 - - - - - - - -&lt;br /&gt;"So Here I Am" 25 - - 16 - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1983 "I've Got Mine" 45 - - 29 12 - - - - - - - - Não foi single do álbum&lt;br /&gt;"Food for Thought" (Ao vivo) — - - - 5 - - - - - - - - UB40 Live&lt;br /&gt;"Red Red Wine" 1 1 1 1 1 5 2 - 12 14 8 2 10 Labour of Love&lt;br /&gt;"Please Don't Make Me Cry" 10 - 41 6 1 - - - - - - - -&lt;br /&gt;"Many Rivers to Cross" 16 - 48 11 - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1984 "Cherry Oh Baby" 12 - - 7 7 - - - - - - - -&lt;br /&gt;"If It Happens Again" 9 - 28 9 8 - - - - - - 55 - Geffery Morgan&lt;br /&gt;"Riddle Me" 59 - - - 34 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1985 "I'm Not Fooled So Easily" / "The Pillow" 79 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;"I Got You Babe" (com&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Chrissie_Hynde"&gt;Chrissie Hynde&lt;/a&gt;) 1 28 1 1 2 14 4 29 15 17 15 1 - Baggariddim&lt;br /&gt;"Don't Break My Heart" 3 - 13 8 11 - - - - - - 37 -&lt;br /&gt;1986 "Sing Our Own Song" 5 - 7 4 1 - - - - - - 76 - Rat in the Kitchen&lt;br /&gt;"All I Want to Do" 41 - - 28 28 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1987 "Rat in mi Kitchen" 12 - 45 7 7 - - - - - - 84 -&lt;br /&gt;"Watchdogs" 39 - - 25 13 - - - - - - - -&lt;br /&gt;"Maybe Tomorrow" 14 - - 6 5 - - - - - - - - The Best of UB40 - Vol. 1&lt;br /&gt;1988 "Breakfast in Bed" (com Chrissie Hynde) 6 - 5 9 10 - - - - - 16 43 -&lt;br /&gt;"Where Did I Go Wrong" 26 - 13 - 8 - - - - - - 17 - UB40&lt;br /&gt;"Come out to Play" 77 - - - 33 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1989 "I Would Do for You" 45 - 34 - 34 - - - - - - - -&lt;br /&gt;"Homely Girl" 6 - 4 10 2 - - 4 - - - - - Labour of Love II&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1990&lt;br /&gt;AnoSinglePosições&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/UK_Singles_Chart"&gt;RU&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Billboard_Hot_100"&gt;EUA&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/RIANZ"&gt;NZ&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Irish_Singles_Chart"&gt;IRL&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Dutch_Top_40"&gt;HOL&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/%C3%963_Austria_Top_40"&gt;AUT&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Canadian_Singles_Chart"&gt;CAN&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Syndicat_National_de_l%27%C3%89dition_Phonographique"&gt;FRA&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Media_Control_Charts"&gt;ALE&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Su%C3%A9cia"&gt;SUE&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Su%C3%AD%C3%A7a"&gt;SUI&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/ARIA_Charts"&gt;AUS&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/VG-lista"&gt;NOR&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1990 "Here I Am (Come and Take Me)" 46 7 6 22 9 - - 14 - - - 3 -&lt;br /&gt;1990 "Kingston Town" 4 - 17 8 2 5 - 1 5 14 8 17 -&lt;br /&gt;1990 "Wear You to the Ball" 35 - 28 - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1990 "The Way You Do the Things You Do" 49 6 - 26 15 - - 11 53 - - - -&lt;br /&gt;1990 "I'll Be Your Baby Tonight" (com Robert Palmer) 6 - 1 6 4 5 - 25 14 11 5 4 -&lt;br /&gt;1990 "Impossible Love" 47 - 28 25 - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1990 "Groovin'" - 90 - - 13 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1991 "Tears From My Eyes" - - - - 20 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1992 "One in Ten" (Remix) (com&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/808_State"&gt;808 State&lt;/a&gt;) 17 - - 19 22 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1993 "(I Can't Help) Falling in Love With You" 1 1 1 2 1 1 - 5 2 1 2 1 4&lt;br /&gt;1993 "Higher Ground" 8 45 8 9 9 16 - 23 - 27 19 40 -&lt;br /&gt;1993 "Bring Me Your Cup" 24 - 7 - 29 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1994 "C'est La Vie" 37 - 7 - 34 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1994 "Reggae Music" 28 - 48 - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1995 "Until My Dying Day" 15 - 37 - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1997 "Tell Me Is It True" 14 - 20 - 27 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1997 "Always There" 53 - - - 93 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1998 "Come Back Darling" 10 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1998 "Holly Holy" 31 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;1999 "The Train Is Coming" 30 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2000&lt;br /&gt;AnoSinglePosições&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/UK_Singles_Chart"&gt;RU&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Billboard_Hot_100"&gt;EUA&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/RIANZ"&gt;NZ&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Irish_Singles_Chart"&gt;IRL&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Dutch_Top_40"&gt;HOL&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/%C3%963_Austria_Top_40"&gt;AUT&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Canadian_Singles_Chart"&gt;CAN&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Syndicat_National_de_l%27%C3%89dition_Phonographique"&gt;FRA&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Media_Control_Charts"&gt;ALE&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Su%C3%A9cia"&gt;SUE&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Su%C3%AD%C3%A7a"&gt;SUI&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/ARIA_Charts"&gt;AUS&lt;/a&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/VG-lista"&gt;NOR&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2000 "Light My Fire" 63 - - - 87 - - - - - - - -&lt;br /&gt;2001 "Since I Met You Lady" (com Lady Saw) / "Sparkle of My Eyes" 40 - - - 69 - - - - - - - -&lt;br /&gt;2002 "Cover Up" (com Nuttea na&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7a"&gt;França&lt;/a&gt;) 54 - - - - - - 10 - - 55 - -&lt;br /&gt;2003 "Swing Low" (com United Colours of Sound) 15 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;2005 "&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Kiss_and_Say_Goodbye"&gt;Kiss and Say Goodbye&lt;/a&gt;" 19 - 16 - 45 42 - - 89 - - - -&lt;br /&gt;2005 "Reasons" (com Hunterz e The Dhol Blasters) 75 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;2005 "Bling Bling" - - - - 78 - - - - - - - -&lt;br /&gt;2006 "Who You Fighting For" (apenas download) - - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;2008 "Lost &amp;amp; Found" / "Dance Until The Morning Light" (com&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Maxi_Priest"&gt;Maxi Priest&lt;/a&gt;) - - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;2009 "Bring It On Home To Me" - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;2010 "Get Along Without You Now" - - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como artista convidado&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AnoSinglePosições&lt;br /&gt;RUEUANZIRLHOLAUTCANFRAALESUESUIAUSNOR&lt;br /&gt;1988 "Reckless"&lt;br /&gt;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Afrika_Bambaataa"&gt;Afrika Bambaataa&lt;/a&gt;&amp;nbsp;com UB40) 17 - 13 19 4 - - - - - - - -&lt;br /&gt;1994 "Baby Come Back"&lt;br /&gt;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Pato_Banton"&gt;Pato Banton&lt;/a&gt;&amp;nbsp;com UB40) 1 - - - - - - - - - - - -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;UB40 - Red Red Wine (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/zXt56MB-3vc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - (I Can't Help) Falling In Love With You (Official Video)&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/vUdloUqZa7w" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - The Way You Do The Things You Do (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/J2RZPMo5jAs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - I Got You Babe ft. Chrissie Hynde&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/2aP4GaAruws" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - Kingston Town&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/9c4KAnQpdGw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - Blue Eyes Crying In The Rain (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/uj4ZhaXQn3k" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - Here I Am (Come And Take Me)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/-AeRMrZCPGk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - Homely Girl (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/hgwr6eyLDlI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - Where Did I Go Wrong (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/7B3g1ovVQzc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 - The Earth Dies Screaming&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/cWl69ZOINfE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;UB40 Greatest Hits - Best Song Of UB40&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/8h5jsuFlY48" width="560"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/ub40-saiba-mais-da-historia-dessa-banda.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgC2IhOWd0EvJpof_6vAelMTcrOfmhVhap4E2pCIHIWHDzEuJkRf2-eU-1P_TpHTiUVvt_gvvIuZoz5Jj7zRsHV_-NRTR-TSm2u8a7VBJEny4IPSw5chhjsvLmVM5Md2oFOIk1GUm5sEGI/s72-c/UB40.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-6912340553445240995</guid><pubDate>Wed, 23 Oct 2019 10:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-23T07:43:39.631-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">DIRE STRAITS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>DIRE STRAITS - CONHEÇA A HISTÓRIA DESSA GRANDE BANDA DE ROCK BRITÂNICA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiEuY1GkS53Pw8lth3bfwY9Ho00XJtGDwk8vY0KuSVPEETsPEL2pYZX56DjNf4adXPh0g4gWcAUWAxkV4t9hN6P9R1jHJuCxcvrgbxnu_PEvxO76bN_NaInyJibx-xbKqyS_IZBOYFA6s/s1600/DIRESTRAITS.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiEuY1GkS53Pw8lth3bfwY9Ho00XJtGDwk8vY0KuSVPEETsPEL2pYZX56DjNf4adXPh0g4gWcAUWAxkV4t9hN6P9R1jHJuCxcvrgbxnu_PEvxO76bN_NaInyJibx-xbKqyS_IZBOYFA6s/s640/DIRESTRAITS.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dire Straits foi uma banda de rock britânica formada em 1977 por Mark Knopfler (guitarra e vocais), seu irmão David Knopfler (guitarra), John Illsley (baixo) e Pick Withers (bateria).&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Embora formada em uma época em que o punk rock reinava absoluto, decidiram lidar com as convenções do rock clássico, firmando-se em uma sonoridade mais leve, que agradou ao público cansado do som superproduzido do rock dos anos 70. Não tardou para que a banda se tornasse conhecida mundialmente, ganhando o status de disco de platina logo em seu primeiro álbum. Mesmo com "pouco" tempo de banda e apenas 6 álbuns de estúdio, a banda ultrapassou a marca de 100 milhões de discos vendidos mundialmente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entre suas canções mais conhecidas estão "Sultans of Swing", "Lady Writer", "Your Latest Trick", "Romeo and Juliet", "Why Worry", "So Far Away", "Money for Nothing", "Walk of Life", "Tunnel of Love" e "Brothers in Arms".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="420" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Dire_straits_22101985_23_800.jpg/250px-Dire_straits_22101985_23_800.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A banda em concerto na Noruega, 1985&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar do grande sucesso, a banda terminou sem estardalhaços em 1995, quando Mark Knopfler expressou o desejo de não mais fazer turnês em larga escala, passando imediatamente a se dedicar integralmente à sua carreira solo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="404" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Dire_Straits_1978_Hamburg_1.jpg/275px-Dire_Straits_1978_Hamburg_1.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dire Straits em Hamburg, 1978 John Illsley, Mark Knopfler, Pick Withers, David Knopfler.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Início&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os Dire Straits gravaram e lançaram o seu primeiro e auto-intitulado álbum em 1978 embora a banda tenha sido criada em 1977. Fez sucesso inicialmente no Reino Unido, para depois se espalhar pelo resto da Europa e então Estados Unidos. O single Sultans of Swing alcançou as paradas britânicas. O segundo álbum Communiqué foi lançado no ano seguinte. A formação da banda mudou ao longo dos anos, restando somente Mark Knopfler e John Illsley como remanescentes da formação inicial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aumentando a complexidade&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1980 a banda lançou seu terceiro álbum, Making Movies, marcando o início de arranjos mais complexos e produções que continuariam parecidas até o final do grupo, nos anos 1990. Contendo Romeo and Juliet, que se tornou um dos maiores hits da banda, o álbum também marcou a saída de David Knopfler enquanto sua produção ainda estava em progresso. O músico foi substituído por Sid McGinnis. Making Movies ainda contava com o tecladista Roy Bittan e foi produzido por Jimmy Iovine.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O tecladista Alan Clark e o guitarrista Hal Lindes se uniram à banda no quarto álbum, Love Over Gold, lançado em 1982 e primeiro álbum da banda produzido por Mark Knopfler. Logo após o lançamento do álbum o baterista Pick Withers deixou a banda para uma nova carreira no jazz. Seu substituto foi Terry Williams, anteriormente no Rockpile.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1983 foi lançado um EP contendo a canção Twisting by the Pool, sendo seguido pelo álbum ao vivo duplo Alchemy: Dire Straits Live, no ano seguinte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Era Brothers in Arms&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Disco Brothers in Arms foi lançado em 1985 tornando-se então, o disco mais vendido de todos os tempos no Reino Unido. Alcançou também o topo das paradas em dezenas de países mundo fora, incluindo o Brasil. Foi origem de vários singles de sucesso, como o hit número 1 nos Estados Unidos Money for Nothing, que foi também o primeiro videoclipe apresentado na MTV do Reino Unido. Houve mudanças na formação da banda, com a adição do segundo teclista Guy Fletcher e a saída de Hal Lindes durante as gravações, tendo sido substituído por Jack Sonni, vendedor de uma loja de instrumentos musicais que acabou convidado por Mark Knopfler para fazer parte do Dire Straits. Apesar disso, Hal permaneceu como membro oficial da banda até o lançamento do álbum.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Além disso, conta-se que Terry Williams, então baterista da banda, chegou a deixar a Ilha de Montserrat, onde estava sendo gravado o álbum, por não estar agradando nas tomadas de estúdio. Para o lugar dele nas gravações, a banda contou com o baterista Omar Hakim, cujo nome aparece nos créditos do álbum. Após as gravações, Terry retomou o lugar na banda. O sucesso comercial do disco foi ajudado pelo facto de ter sido um dos primeiros álbuns completamente gravado e produzido no então novo formato CD, levando aos admiradores da nova tecnologia a venerarem o álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A turnê mundial da banda de 1985-1986 foi de sucesso fenomenal. Após tocar várias vezes no Wembley Arena, a banda também participou em 13 de julho de 1985 no Live Aid, tocando Money for Nothing com a participação nos vocais de Sting, que ajudou na composição da música. A turnê terminou no Entertainment Centre em Sydney. O sucesso do disco e a participação no Live Aid tornaram o Dire Straits a banda que mais vendeu em meados da década de 1980.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Era pós-Brothers in Arms&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Em 1986, após o final da turnê de suporte ao álbum Brothers in Arms, a banda estendeu-se fora da mídia e Mark Knopfler concentrou-se em projetos solo, além de trilhas sonoras. O grupo reuniu-se novamente para o concerto de aniversário de 70 anos de Nelson Mandela em 1988, que contou com outras grandes participações como o Bee Gees, Phil Collins, Eric Clapton entre outros. No mesmo ano Terry Williams deixou a banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após Knopfler ter trabalhado e participado de turnê com o Notting Hillbillies, o Dire Straits reuniu-se em 1990. O resultado foi o último álbum de estúdio da banda, On Every Street (1991), com sucesso e críticas moderadas. A turnê mundial de 1991-1992 não foi tão bem sucedida quanto a anterior. Em 1993 foi lançado o álbum ao vivo On the Night, documentando a turnê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Final da banda&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Seguindo o lançamento de Live at the BBC, uma coleção de gravações ao vivo de seus anos anteriores, a banda terminou sem alardes em Junho de 1995, após Knopfler expressar não querer mais grandes turnês, partindo para um trabalho em tempo integral em material solo e trilhas sonoras de filmes, enquanto os outros integrantes partiram para carreiras distintas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Integrantes&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Membros fundadores&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Mark Knopfler - vocal e guitarra (1977-1995)&lt;br /&gt;John Illsley - baixo e backing vocal (1977-1995)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Membros da última formação&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Alan Clark - teclado (1980-1995)&lt;br /&gt;Guy Fletcher - teclado e backing vocal (1984-1995)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Membros antigos&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;David Knopfler - guitarra, teclado e backing vocal (1977-1980)&lt;br /&gt;Pick Withers - bateria, percussão e backing vocal (1977-1982)&lt;br /&gt;Hal Lindes - guitarra e backing vocal (1980-1984)&lt;br /&gt;Terry Williams - bateria e percussão (1982-1988)&lt;br /&gt;Jack Sonni - guitarra e backing vocal (1984-1988)&lt;br /&gt;Chris White - saxofone, flauta e backing vocal (1984-1995)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Membros auxiliares em turnê&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Mel Collins - saxofone (1983-1984)&lt;br /&gt;Tommy Mandel - teclado (1983-1984)&lt;br /&gt;Joop de Korte - percussão (1983-1984)&lt;br /&gt;Eric Clapton - guitarra e back vocal (1988)&lt;br /&gt;Chris Whitten - bateria e percussão (1991-1995)&lt;br /&gt;Phil Palmer - guitarra e back vocal (1991-1995)&lt;br /&gt;Paul Franklin - pedal steel guitar (1991-1995)&lt;br /&gt;Danny Cummings - percussão (1991-1995)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Músicos convidados de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Boby Bear - teclado (1979)&lt;br /&gt;Roy Bittan - teclado (1980)&lt;br /&gt;Sting - back vocal (1985)&lt;br /&gt;Omar Hakim - bateria e percussão (1985)&lt;br /&gt;Jeff Porcaro - bateria e percussão (1990)&lt;br /&gt;Michael Brecker - Sax (1985)&lt;br /&gt;Paul Williamson - Sax -(1982)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1978 - Dire Straits&lt;br /&gt;1979 - Communiqué&lt;br /&gt;1980 - Making Movies&lt;br /&gt;1982 - Love Over Gold&lt;br /&gt;1985 - Brothers in Arms&lt;br /&gt;1991 - On Every Street&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;EPs&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1983 - ExtendedancEPlay&lt;br /&gt;1993 - Encores&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1979 - Live in Germany&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1984 - Alchemy: Dire Straits Live&lt;br /&gt;1993 - On the Night&lt;br /&gt;1995 - Live at the BBC&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1988 - Money for Nothing&lt;br /&gt;1998 - Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits&lt;br /&gt;2005 - The Best of Dire Straits &amp;amp; Mark Knopfler: Private Investigations&lt;br /&gt;2011 - The Ultimate Best of (remastered) Dire Straits&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Compactos&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1978 - "Sultans of Swing"&lt;br /&gt;1979 - "Lady Writer"&lt;br /&gt;1980 - "Romeo And Juliet"&lt;br /&gt;1981 - "Skateaway"&lt;br /&gt;1982 - "Private Investigations"&lt;br /&gt;1983 - "Twisting by the Pool"&lt;br /&gt;1985 - "So Far Away"&lt;br /&gt;1985 - "Money for Nothing"&lt;br /&gt;1985 - "Brothers in Arms"&lt;br /&gt;1986 - "Walk of Life"&lt;br /&gt;1986 - "Your Latest Trick"&lt;br /&gt;1991 - "Calling Elvis"&lt;br /&gt;1991 - "Heavy Fuel"&lt;br /&gt;1993 - "Encores"&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Turnês&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1978 - "Dire Straits Tour"&lt;br /&gt;1979 - "Communique Tour"&lt;br /&gt;1980 - "On Location Tour"&lt;br /&gt;1982 - "Love Over Gold Tour"&lt;br /&gt;1983 - "The Alchemy Live Tour"&lt;br /&gt;1985 - "Brothers in Arms Tour"&lt;br /&gt;1991 - "On Every Street Tour"&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Prêmios&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;BRIT Awards 1983 - Melhor grupo britânico&lt;br /&gt;Grammy Awards 1986 - Melhor performance de rock por banda ou dupla (por "Money For Nothing")&lt;br /&gt;Grammy Awards 1986 - Melhor engenharia de gravação, não-Clássica (pelo disco "Brothers in Arms")&lt;br /&gt;Juno Award 1986 - Disco internacional do ano (Brothers in Arms)&lt;br /&gt;BRIT Awards 1986 - Melhor grupo britânico&lt;br /&gt;MTV Video Music Awards 1986 - Video do ano (por "Money for Nothing")&lt;br /&gt;MTV Video Music Awards 1986 - Melhor vídeo de banda (por "Money for Nothing")&lt;br /&gt;Grammy Awards 1987 - Melhor vídeo musical (por "Brothers in Arms")&lt;br /&gt;BRIT Awards - Melhor disco britânico (por "Brothers In Arms")&lt;br /&gt;Grammy Awards 2006 - Melhor disco em som surround para seus produtores de som sorround (para Brothers in Arms—20th Anniversary Edition, Chuck Ainlay, surround mix engineer; Bob Ludwig, surround mastering engineer; Chuck Ainlay and Mark Knopfler, surround producers)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Walk Of Life (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/kd9TlGDZGkI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Sultans Of Swing&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/0fAQhSRLQnM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Brothers In Arms (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/jhdFe3evXpk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Sultans Of Swing (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/h0ffIJ7ZO4U" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Money For Nothing&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/JRDgihVDEko" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - So Far Away - Stereo&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FSnMBLeh_9s" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Your Latest Trick (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/AKiVttFnqkY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Calling Elvis (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/BUavFsfbFv8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Dire Straits - Why Worry&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/im2SoltmZEc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dire Straits - Romeo And Juliet (Official Video)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/rC95MEenIxA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dire Straits - Greatest Hits (Full Album) 2018. HD.&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Aa9GVezQBF4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/dire-straits-conheca-historia-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiEuY1GkS53Pw8lth3bfwY9Ho00XJtGDwk8vY0KuSVPEETsPEL2pYZX56DjNf4adXPh0g4gWcAUWAxkV4t9hN6P9R1jHJuCxcvrgbxnu_PEvxO76bN_NaInyJibx-xbKqyS_IZBOYFA6s/s72-c/DIRESTRAITS.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-734013055619037204</guid><pubDate>Wed, 23 Oct 2019 10:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-23T07:41:50.303-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTORA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ELIZÂNGELA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>ELIZÂNGELA - SAIBA MAIS SOBRE ESSA CANTORA E ATRIZ CARIOCA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRG7gnjD3L694EgtPMzO0tYDRFUi45gS0oSvWNv-nXgy6E1usalanHKh4X5RkIfm9sqPrnZudqzE_C8SanZRAUNNuM56WTPi2HN79NHcYGCTN3AQlS-I9oAigPz0hudGiwsPl-aB7RaE4/s1600/MV5BZmU4NWM3YzQtNGM1Zi00MzNlLTljYWMtYjU1NDdmOGVkYmEyXkEyXkFqcGdeQXVyMjU5OTg5NDc%2540._V1_SY1000_CR0%252C0%252C758%252C1000_AL_.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRG7gnjD3L694EgtPMzO0tYDRFUi45gS0oSvWNv-nXgy6E1usalanHKh4X5RkIfm9sqPrnZudqzE_C8SanZRAUNNuM56WTPi2HN79NHcYGCTN3AQlS-I9oAigPz0hudGiwsPl-aB7RaE4/s640/MV5BZmU4NWM3YzQtNGM1Zi00MzNlLTljYWMtYjU1NDdmOGVkYmEyXkEyXkFqcGdeQXVyMjU5OTg5NDc%2540._V1_SY1000_CR0%252C0%252C758%252C1000_AL_.jpg" width="486" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;ELIZÂNGELA - IMDB.COM&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Elizângela do Amaral Vergueiro (Resende, 11 de dezembro de 1955) é uma atriz, cantora e apresentadora brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Caçula de três irmãs, seu pai era um executivo e sua mãe, dona de casa. Seus pais se separaram quando ela tinha 1 ano e meio, e assim, ela teve pouquíssimo contato com o pai. Sua mãe voltou a ser manicure e doceira após a separação, e teve que criar as três filhas sozinhas, com uma pequena pensão do ex-marido, onde passou muitas dificuldades. Passando por dificuldades, Elizângela, então, começou a trabalhar ainda criança, aos 8 anos de idade, ajudando a mãe a vender doces junto com as irmãs. Elizângela chegou à Cidade do Rio de Janeiro ainda criança. Sua mãe queria dar uma vida melhor as filhas e trocou o interior fluminense pela capital, onde teria mais chances de trabalho. Para criar as filhas, trabalhava em comércio. Elizângela e as irmãs viam o pai raramente, quando ele vinha a trabalho no Rio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida pessoal&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aos 18 anos, em 1972, casou-se pela primeira vez, com o engenheiro Jorge Humberto Moreira, que foi seu primeiro namorado. Com ele teve sua única filha, Marcelle, que nasceu em 1974. Ficaram casados por 7 anos, mas desentendimentos fizeram a relação terminar de forma tranquila. Tentou ficar amiga do ex-marido, e sofria por ver a filha apegada ao pai, e não queria separá-la dele. Fez um acordo, e ficou morando com o pai de sua filha por mais 3 anos, já que não queria que sua filha fosse criada longe do pai, pois sabe como isso é muito traumático e difícil. Eles conviveram como irmãos nesse período e Elizângela só saiu de casa com a filha porque ele casou-se novamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante sua vida passou grandes dificuldades financeiras, inclusive para criar a filha adolescente. Nessa época ainda morava sozinha com a filha, e a Globo, emissora na qual trabalhava, não estava chamando para novos trabalhos. A pensão do ex-marido não era alta e só dava para o sustento da filha. Sem grandes trabalhos, acabou atuando em pequenas peças de teatro.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Ela fez um teatral chamado Lar Doce Lar, até que o presidente da época, Fernando Collor, proibiu o teatro por causa da censura. Elizângela, então, por dívidas acumuladas e falta de pagamento, foi despejada de seu apartamento, e passou a morar com a mãe, economizando ao máximo para conseguir pagar o aluguel dela. Desesperada, mandou a filha ir morar com o pai, pois não queria a menina passando fome junto com ela e sua mãe. Após alguns meses vivendo de pequenas peças de teatro e passando necessidade para pagar o aluguel da mãe, deu a volta por cima e enfim conseguiu novos contratos de trabalho através de antigas amizades.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Financeiramente mais estável, voltou a morar sozinha com a filha. Neste período teve alguns namorados, e até então não pensava numa segunda união, até que conheceu um homem com quem decidiu viver junto. Seu segundo casamento foi com um empresário. O matrimônio durou 8 anos, até 2001. A separação foi amigável e se tornaram amigos após o término.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após essa separação, sua filha, que é bailarina, já estava casada, e Elizângela foi morar sozinha. Atualmente vive sozinha em seu apartamento, está solteira e afirma estar muito bem e feliz.. Afirmou não usar sobrenome em seu nome artístico pois, seguindo o conselho de um funcionário do departamento de elenco, Elizângela Vergueiro, com o qual iniciou sua carreira, ficaria muito longo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida artística&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Começou na televisão no Clube do Guri da TV Tupi Rio e em 1965 apresentou o programa Essa Gente Inocente na TV Excelsior do Rio. Na Globo Rio estreou em 1966 no Clube do Capitão Furacão, programa infantil da Globo Rio comandado por Pietro Mário. Começou a atuar em novelas nos anos 70.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Iniciou a carreira de cantora sem muita expectativa. Queria cantar por amor, adorava cantar, mas nunca pensou ser profissional. Todos elogiavam sua voz, e por isso decidiu tentar. A carreira de atriz estava instável, e decidiu lançar-se a novos rumos. Gravou um disco em 1978, o compacto simples/single intitulado "Elizângela", que continha as canções "Ele ou Você" e "Pertinho de Você", distribuído pela gravadora RCA para todo o Brasil e exterior.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O single vendeu mais de um milhão de exemplares e a canção do compacto, "Pertinho de Você" ficou entre as mais tocadas por 52 semanas no Brasil e é recordista de audiência no ECAD. Elizângela ficou muito surpresa, e emocionada quando foi premiada como uma das melhores cantoras do país. Após o estrondoso sucesso, a atriz sofreu pressão da indústria fonográfica e teve que decidir entre interpretar ou cantar, e resolveu desistir da carreira de cantora. "Era uma manipulação horrorosa. Queriam me forçar a entrar em um gênero e eu queria buscar meu estilo."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Interpretou diversos personagens marcantes na televisão, entre eles a bela e mimada Patrícia de Locomotivas (1977), a dissimulada Mariúcha de Jogo da Vida (1982), a obsessiva Marilda de Roque Santeiro (1985), a extravagante Rosemary Pontes de Pedra sobre Pedra (1992), a suburbana Magnólia de Por Amor (1997), a divertida Noêmia de O Clone (2001), a chantagista Djenane de Senhora do Destino (2004), a interesseira Shirley Miranda de Cobras &amp;amp; Lagartos (2006), a cafetina misteriosa Cilene de A Favorita (2008) e a divertida Nicole no remake de Ti Ti Ti (2010).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De 1985 a 1992 ficou afastada da Rede Globo, que estava deixando muitos atores na famosa "geladeira", e muitos estavam se afastando dessa emissora. Elizângela, então, foi chamada para atuar na Rede Manchete, só que lá ficou pouco tempo e a novela que fez não deu um bom resultado e ela decidiu sair, como muitos atores, já que a emissora estava indo à falência. Nesse período passou grandes dificuldades financeiras, inclusive fome. Após meses vivendo de pequenas peças teatrais, recebeu um convite de Older Cazarré para viajar e apresentar peças de teatro, e foi o que a salvou de dias piores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Conseguiu voltar para a Globo pois Chico Anysio a chamou para participar de um quadro e ela foi conversar com os diretores, que pediram a sua volta para as novelas. Em agosto de 2007 integrou o elenco do sucesso Os Monólogos da Vagina, de Eve Ensler com tradução, adaptação e direção de Miguel Falabella, dividindo o palco com Fafy Siqueira e Vera Setta, substituindo Tânia Alves. Fez sucesso ao interpretar a mãe super protetora Íntima, em Aquele Beijo. Em 2016, transfere-se para a Rede Record, onde interpreta Milah na novela A Terra Prometida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2017, volta para a Globo, onde viveu um dos grandes momentos de sua carreira, ao interpretar a sofrida Aurora Duarte, mãe da Bibi Perigosa de Juliana Paes na novela A Força do Querer, de Glória Perez. Em 2019, entrou para o Elenco de A Dona do Pedaço de Walcyr Carrasco como Carmelinda Barboza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Filmografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Televisão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Título Personagem Nota&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1971 O Cafona Dalva do Espírito Santo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bandeira 2 Taís&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1972 O Bofe Sandra&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Caso Especial — Episódio: "O Médico e o Monstro"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;— Episódio: "Somos Todos do Jardim de Infância"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Comédia Especial Bianca Episódio: "A Megera Domada"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 Cavalo de Aço Teresa Muniz (Teresinha)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Caso Especial Ana Episódio: "Medéia"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1974 Episódio: "Feliz na Ilusão"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Supermanoela —&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1975 Pecado Capital Emilene Batista&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cuca Legal Maria Lúcia Proença (Lu)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976 O Casarão Mônica Esteves&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Feijão e o Sonho Aparecida Villar (Cidoca)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1977 Locomotivas Patrícia Mello&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1978 Sítio do Picapau Amarelo Zague Episódio: "O Outro Lado da Lua"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Te Contei? Rita de Cássia Lobato (Ritinha)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os Trapalhões Várias personagens&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1979 Feijão Maravilha Adelaide&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1980 Plumas &amp;amp; Paetês Sandra&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981 Jogo da Vida Mariúcha&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1982 Paraíso Maria Rosa (Rosinha)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1983 Voltei pra Você Lucinha&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1984 Partido Alto Cidinha (Maria Aparecida)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1985 Roque Santeiro Marilda&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1986 Tudo ou Nada Guadalupe&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1992 Pedra sobre Pedra Rosemary Pontes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1993 Você Decide — Episódio: "Sinuca de Bico"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1994 Éramos Seis Marion&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As Pupilas do Senhor Reitor Teresa&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1996 Malhação Zenaide Mendonça Antunes (Zizi) Temporada 2&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1997 Por Amor Magnólia Rosa de Lima&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1998 Você Decide Episódio: "A Primeira Vez de Carlinhos"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1999 Suave Veneno Nazaré Gonçalves Pacheco&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zorra Total Várias personagens&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2001 O Clone Noêmia Rachid&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2004 Senhora do Destino Djenane Pereira Episódios: "7 de setembro–22 de outubro"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2005 Edileuza Pereira Episódio: "21 de maio"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Lua me Disse Assunta Velato&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2006 Cobras &amp;amp; Lagartos Gelciara Miranda Café (Shirley)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2008 A Favorita Jucilene Maria Gonzaga (Cilene)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2010 Ti Ti Ti Daguijane Oliveira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nicole&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2011 Aquele Beijo Íntima Maria Falcão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2012 Salve Jorge Esma&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2014 Segunda Dama Edinéia Ramos dos Santos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Império Jurema Conceição dos Santos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2016 A Terra Prometida Milah&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2017 A Força do Querer Aurora Duarte&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2019 Tô de Graça Dona Márcia Episódio: "18 de setembro"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Dona do Pedaço Carmelinda Barbosa&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como apresentadora&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Título&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1964 A Outra Face do Artista&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Jornal Infantil da Excelsior&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1965 Essa Gente Inocente&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1966–70 Capitão Furacão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1968 Show da Cidade&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1970 Topo Gigio Especial&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cinema&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Título Papel&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1968 O Homem Nu Filha do vizinho&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1969 Quelé do Pajeú Marizolina&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1970 O Enterro da Cafetina Rosa Maria&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1971 Vale do Canaã Guaracy&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 O Judoka Lúcia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2006 1972&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2014 Pequeno Dicionário Amoroso 2 Lady Jane&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Teatro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Título&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976 Tudo no Escuro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1980 Papo Furado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981 A Bombinha e o Sonho&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1983 Meninas S.A&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1983 O Dia em que Alfredo Virou a Mão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1986 Trair e Coçar É só Começar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1987 Prima com Chantilly&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1995 Viva Sem Medo Suas Fantasias Sexuais&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1997 Bonifácio Bilhões&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2000 Bodas de Papel&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2004 Tem um Psicanalista na Nossa Cama&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2005 A Vida Privada é uma Comédia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2013 A Partilha&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trilha Sonora&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Título Novela&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1978 "Ele ou Você" Pecado Rasgado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1979 "Coisas do Amor" Marrom Glacê&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Singles&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Título&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1978 Pertinho de Você&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Prêmios e indicações&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Premiação Categoria Nomeação Resultado Ref.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1969 Festival de Cinema de Santos Melhor atriz revelação&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quelé do Pajeú&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Venceu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1970 Festival de Santos Melhor atriz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Vale do Canaã&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Venceu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1972 Troféu Imprensa Melhor Revelação Feminina&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Cafona&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Indicado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 Troféu Imprensa&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Bofe&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Indicado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1978 Prêmio Villa Lobos Disco mais vendido no Brasil&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pertinho de Você&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Venceu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2017 Melhores do Ano Melhor Atriz Coadjuvante&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Força do Querer&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Indicado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Prêmio Contigo! Online 2017 Melhor Atriz Coadjuvante Indicado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Troféu APCA Melhor Atriz Indicado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Prêmio Extra de Televisão Melhor Atriz Coadjuvante Venceu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Elizângela - "Pertinho de Você" (Fantástico, 1978)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/zTT_Vf7RUEs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Elizângela - "Esperando Você" (1979)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/AiFINlUOSXQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Elizângela - "Ele ou Você" (1978)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/cFpOYybJ5NA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Elizangela - Lembre de nós dois (Inédito) 1981&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ReyrCADTcws" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;ELIZÂNGELA - COISAS DO AMOR 1979&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/uVaWqipeskE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Elizângela - Vou Te Amar Sempre Assim - (Compacto Completo - 1981) - Baú Musical&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/PjzrT1B6Zdo" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/elizangela-saiba-mais-sobre-essa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRG7gnjD3L694EgtPMzO0tYDRFUi45gS0oSvWNv-nXgy6E1usalanHKh4X5RkIfm9sqPrnZudqzE_C8SanZRAUNNuM56WTPi2HN79NHcYGCTN3AQlS-I9oAigPz0hudGiwsPl-aB7RaE4/s72-c/MV5BZmU4NWM3YzQtNGM1Zi00MzNlLTljYWMtYjU1NDdmOGVkYmEyXkEyXkFqcGdeQXVyMjU5OTg5NDc%2540._V1_SY1000_CR0%252C0%252C758%252C1000_AL_.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-7303752480726689987</guid><pubDate>Thu, 17 Oct 2019 11:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-17T11:37:09.505-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTORA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">TINA CHARLES</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>TINA CHARLES - CONHEÇA MAIS DESSA CANTORA BRITÂNICA DO GÊNERO 'DISCO'</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC2e9_GzLXnNfgl8mv4h_PXt8WCLTTs2V9OeiXLNmaDgtWLFeJ-ETL7hvNe_OGezsJo6yfAWYjylYAjZrkZWH4rOGat2ot2PwkfBH_1YWFfWVViQ7dfELb4811iOqccD6k8vecf-MUTwY/s1600/TINACHARLES.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC2e9_GzLXnNfgl8mv4h_PXt8WCLTTs2V9OeiXLNmaDgtWLFeJ-ETL7hvNe_OGezsJo6yfAWYjylYAjZrkZWH4rOGat2ot2PwkfBH_1YWFfWVViQ7dfELb4811iOqccD6k8vecf-MUTwY/s640/TINACHARLES.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;TINA CHARLES - BBC&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tina Charles (Londres, 10 de março de 1954) é uma cantora britânica que alcançou sucesso como intérprete do gênero disco' na década de 1970.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Iniciou sua carreira como "backing vocal", participando em 1969 em um disco de Elton John. Mais tarde, em 1975 foi a voz principal de um grupo chamado 5000 Volts que lançou o sucesso disco' I'm On Fire. A música alcançou o quarto lugar nas paradas de sucesso britânicas e 26o nos EUA, e a voz de Tina Charles foi considerada a melhor do grupo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A seguir, ela partiu para carreira solo. Sua gravação seguinte I Love To Love (But My Baby Loves To Dance) ficou por três semanas em primeiro lugar na parada britânica em 1976.[1] Ela continuou a lançar músicas que fizeram sucesso, como Love Me Like A Lover, Dance Little Lady Dance, Dr Love, Rendezvous , Love Bug e Go, tornando-a uma estrela na Europa, Ásia, Austrália e Nova Zelândia, porém ela nunca conseguiu grande sucesso nos EUA.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por volta de 1979 sua carreira estava em declínio, coincidindo com o declínio do gênero disco'. Charles decidiu abandonar a música e cuidar da família. Tentou retornar em meados da década de 1980, porém com pouco sucesso. Desde 2000, porém, tem feito shows pela Europa, onde o estilo de música disco tem sido retomado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E em 2008 lançou seu mais mais novo álbum, intitulado Feels Like Sunday, com regravações de músicas escolhidas pela própria Tina, incluindo novo arranjo para seus maiores sucessos, I Love To Love e Dance Little Lady Dance.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2015, a voz de Tina Charles voltou em grande estilo, tendo I Love To Love como tema musical da série River, produzida pelo canal de streaming Netflix.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Singles&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Nothing In The World" - (1969)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"In The Middle Of The Day" - (1969)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Good To Be Alive" - (1969)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Bo-Bo's Party" - (1970)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"You Set My Heart On Fire" - (1975)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"I Love to Love (But My Baby Loves to Dance)" - (1976) - UK Number 1 (3 Weeks)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Love Me Like A Lover" - (1976) - UK Number 31&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Dance Little Lady Dance" - (1976) - UK Number 6&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Dr Love" - (1976) - UK Number 4&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Rendezvous" - (1977) - UK Number 27&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Love Bug - Sweets For My Sweet (Medley)" - (1977) - UK Number 26&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"I'll Go Where Your Music Takes Me" - (1978) - UK Number 27&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Makin' All the Right Moves"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Boogie 'Round the Clock"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"I Love To Love (remix)" - (1986) - UK Number 67&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"I Love To Love (Latin Remix)" - (2004)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Higher" - (2006) - US Hot Dance Music/Club Play Number 5&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns lançados&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I Love to Love - (1976)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dance Little Lady - (1976)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rendezvous - (1977)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Heart 'N' Soul - (1977) - Number 35&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tina Sings with Wild Honey and Heritage Mam - (1977)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Greatest Hits - (1978)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Just One Smile - (1980)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;World of Emotion - (1993)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I Love to Love - The Best Of - (1998)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dance Little Lady Dance - (1998)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foundation of Love - (2004)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Feels Like Sunday - (2008)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tina Charles - I Love To Love 1976&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/YLoE1tT-lqM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;DANCE LITTLE LADY DANCE _ TINA CHARLES&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/nVeoM-PTOe8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;TINA CHARLES. YOU SET MY HEART ON FIRE&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/-WES0MwbzaY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tina Charles - take all on me (1976) Stereo&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/N2X0ASQm6Hg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tina Charles -- 9 Greatest Hits (1976 -1978) stereo&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/jx3cqp3fkQM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/tina-charles-conheca-mais-dessa-cantora.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC2e9_GzLXnNfgl8mv4h_PXt8WCLTTs2V9OeiXLNmaDgtWLFeJ-ETL7hvNe_OGezsJo6yfAWYjylYAjZrkZWH4rOGat2ot2PwkfBH_1YWFfWVViQ7dfELb4811iOqccD6k8vecf-MUTwY/s72-c/TINACHARLES.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-31843404274835631</guid><pubDate>Thu, 17 Oct 2019 11:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-17T08:40:46.287-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">COMPOSITOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">LUIZ GONZAGA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>LUIZ GONZAGA - SAIBA DA HISTÓRIA DESSE CANTOR PERNAMBUCANO, O "REI DO BAIÃO"</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisr_730d_Gv5kx550KGxHhUqI5Hir6jugtHu_EqHu_7ZTPGHNuD2ngGQ_3EiQUPR3JkvejsLRzcWOr1dSZ8qN6cuwKacTGzCdJ2W89Q9_ET_G3sb4B1DIrs1bLC2GtBKr2KYp2ynu3q_E/s1600/LUIZGONZAGA.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisr_730d_Gv5kx550KGxHhUqI5Hir6jugtHu_EqHu_7ZTPGHNuD2ngGQ_3EiQUPR3JkvejsLRzcWOr1dSZ8qN6cuwKacTGzCdJ2W89Q9_ET_G3sb4B1DIrs1bLC2GtBKr2KYp2ynu3q_E/s640/LUIZGONZAGA.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;LUIZ GONZAGA - UOL/JORNAL DO COMÉRCIO&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Luiz Gonzaga do Nascimento (Exu, 13 de dezembro de 1912 – Recife, 2 de agosto de 1989) foi um compositor e cantor brasileiro. Conhecido como o Rei do Baião, foi considerado uma das mais completas, importantes e criativas figuras da música popular brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cantando acompanhado de sua sanfona, zabumba e triângulo, levou para todo o país a cultura musical do nordeste, como o baião, o xaxado, o xote e o forró pé de serra. Suas composições também descreviam a pobreza, as tristezas e as injustiças de sua árida terra, o sertão nordestino.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Admirado pelos mais diversos artistas, Luiz Gonzaga ganhou notoriedade com as antológicas canções Asa Branca (1947), Seridó (1949), Juazeiro (1948), Forró de Mané Vito (1950) e Baião de Dois (1950).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Primeiros anos&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Luiz_Gonzaga_%281957%29.tif/lossy-page1-220px-Luiz_Gonzaga_%281957%29.tif.jpg" width="392" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 1957&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Nasceu na sexta-feira, dia 13 de dezembro de 1912, numa casa de barro batido na Fazenda Caiçara povoado do Araripe, a 12 km da área urbana do município de Exu, extremo noroeste do estado de Pernambuco, cidade localizada a 610 km de Recife. Foi o segundo filho de Ana Batista de Jesus Gonzaga do Nascimento, conhecida na região por ‘Mãe Santana’, e oitavo de Januário José dos Santos do Nascimento. O padre José Fernandes de Medeiros o batizou na matriz de Exu em 5 de janeiro de 1920.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu nome, Luiz, foi escolhido porque 13 de dezembro é o dia da festa de Santa Luzia, Gonzaga foi sugerido pelo vigário que o batizou, e Nascimento por ser dezembro, mês em que o cristianismo celebra o nascimento de Jesus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A cidade de Exu fica no sopé da Serra do Araripe, e inspiraria uma de suas primeiras composições, Pé de Serra. Seu pai trabalhava na roça, num latifúndio, e nas horas vagas tocava acordeão; também consertava o instrumento. Foi com ele que Luiz aprendeu a tocar o instrumento. Muito jovem ainda, já se apresentava em bailes, forrós e feiras, de início acompanhando seu pai. Autêntico representante da cultura nordestina, manteve-se fiel às suas origens mesmo seguindo carreira musical no sudeste do Brasil. O gênero musical que o consagrou foi o baião. A canção emblemática de sua carreira foi Asa Branca, composta em 1947 em parceria com o advogado cearense Humberto Teixeira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antes dos dezoito anos, Luiz teve sua primeira paixão: Nazarena, uma moça da região. Foi rejeitado pelo pai dela, o coronel Raimundo Deolindo, que não o queria para genro, pois ele não tinha instrução, era muito jovem e sem maturidade para assumir um compromisso. Revoltado com o rapaz, ameaçou-o de morte. Mesmo assim Luiz e Nazarena namoraram às escondidas por meses e planejavam se casar. Januário e Ana, pais de Luiz, lhe deram uma surra ao descobrirem que ele se envolveu com a moça sem a permissão da família dela, e ainda mais por Luiz tê-la desonrado:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os dois disseram isto propositalmente, com o intuito de serem obrigados a se casar. Na época, a moça tinha que casar virgem e se houvesse relação sexual antes do matrimônio o homem era obrigado a casar-se ou morreria. Nazarena revelou ao pai o ocorrido e foi espancada por ele, no entanto Nazarena não engravidou. O coronel Raimundo ficou enfurecido e tentou matar o rapaz, que o enfrentou na luta. Raimundo revela que, mesmo desonrada, iria arrumar um casamento para a filha com um amigo mais velho que já sabia da situação dela, ou a internaria num convento, mas com Luiz ela não se casaria. Revoltado por não poder casar-se com Nazarena, e por não querer morrer nas mãos do pai dela, Luiz Gonzaga foi para Fortaleza e ingressou no exército em 5 de junho de 1930. Durante nove anos viajou por vários estados brasileiros, como soldado, sem dar notícias à família. Em agosto de 1932 foi para Belo Horizonte, onde ficou por quatro meses. Neste mesmo ano mudou-se para Juiz de Fora, onde viveu por cinco anos e teve a oportunidade de aprimorar sua habilidade com a sanfona. Em seguida, foi para Ouro Fino, também em Minas Gerais, onde permaneceu por dois anos. Deu baixa em 27 de março de 1939, no Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antes de ser o rei do baião, conheceu Domingos Ambrósio, também soldado e conhecido na região pela sua habilidade como acordeonista. A partir daí começou a se interessar pela área musical.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois da baixa do exército, estando decidido a se dedicar à música. No Rio de Janeiro, então capital do Brasil, começou tocando em bares, cabarés e programas de calouros. Nessa época, tocava músicas de Manezinho Araújo (emboladas), Augusto Calheiros (valsas e serestas) e Antenógenes Silva (xotes e sambas). Apresentava-se com o típico figurino do músico profissional: paletó e gravata. Até que, em 1941, no programa de Ary Barroso, foi aplaudido executando Vira e Mexe, com sabor regional, de sua autoria. O sucesso lhe valeu um contrato com a gravadora RCA Victor, pela qual lançou mais de cinquenta músicas instrumentais. Vira e Mexe foi a primeira música que gravou em disco.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Veio depois sua primeira contratação, pela Rádio Nacional. Lá conheceu o acordeonista catarinense Pedro Raimundo, que usava trajes típicos da sua região. A partir de então, surgiu a ideia de apresentar-se vestido de vaqueiro, figurino que o consagrou como artista.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 11 de abril de 1945, gravou sua primeira música como cantor, no estúdio da RCA Victor: a mazurca Dança Mariquinha, em parceria com Miguel Lima.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entre 1951 e 1952 a marca Colírio Moura Brasil celebrou um contrato de teor promocional com o cantor, custeando-lhe uma excursão por todo o país, fato este registrado por Gilberto Gil.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Luiz-Gonzaga-Est%C3%A1tua-de-bronze.jpg/220px-Luiz-Gonzaga-Est%C3%A1tua-de-bronze.jpg" width="480" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Estátua de bronze que, ao lado da escultura de Jackson do Pandeiro, está em frente ao Açude Velho de Campina Grande.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida pessoal e familiar&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Luiz_Gonzaga_%281970%29.tif/lossy-page1-220px-Luiz_Gonzaga_%281970%29.tif.jpg" width="477" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 1970&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 1945 conheceu em uma casa de shows da área central do Rio, uma cantora de coro e samba, chamada Odaléia Guedes dos Santos, conhecida por Léia. A moça estaria supostamente grávida de um filho ao conhecer Luiz. Foram morar em uma casa alugada, e Luiz assumiu a paternidade da criança, dando-lhe seu nome: Luiz Gonzaga do Nascimento Júnior, que acabaria também seguindo a carreira artística, tornando-se o cantor Gonzaguinha. A relação entre o casal era boa no início, mas depois começou a se desestabilizar e tornar-se conflituosa, levando Odaléia a sair de casa com o filho, com menos de dois anos de convivência. Luiz a buscou na pensão onde ela voltou a viver, e não aceitava que ela saísse de casa, mas depois decidiu deixá-la lá com o filho. Léia, então, voltou a trabalhar como dançarina e cantora, e criou o filho sozinha, mas Luiz a ajudava financeiramente e visitava o menino.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1946, Luiz voltou pela primeira vez à sua cidade natal Exu, e reencontrou seus pais, que havia anos não tinham notícias do filho. O reencontro com seu pai é narrado em sua composição Respeita Januário, em parceria com Humberto Teixeira. Ele ficou meses vivendo com os pais e irmãos, mas logo voltou ao Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao chegar ao Rio, ainda em 1946, conheceu a professora pernambucana Helena Cavalcanti, em um show que fez, e começaram a namorar. Ele precisava de uma secretária para cuidar de sua agenda de shows e de seu patrimônio financeiro, e antes de a pedir em namoro, a convidou para ser sua secretária. Helena precisava de um salário extra para ajudar os pais, já idosos, com quem ainda morava, e aceitou. Nos dias em que não dava aula para crianças do primário, cuidava das finanças de Luiz em um escritório que ele montara. Eles noivaram em 1947 e casaram-se em 1948, permanecendo juntos até o fim da vida de Luiz. Não tiveram filhos. Helena não conseguia engravidar e o casal adotou uma criança, uma menina recém nascida, a quem batizaram de Rosa Cavalcanti Gonzaga do Nascimento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda em 1947, a sua primeira companheira Léia morreu de tuberculose, quando seu filho Gonzaguinha tinha dois anos e meio. Luiz queria levar o menino para morar com ele e pediu para Helena criá-lo como se fosse dela, mas ela não aceitou, assim como sua mãe Marieta. O casal na época ainda não tinham adotado Rosa, e Helena queria uma filha, não um filho, e também não queria nenhuma ligação com o passado do marido, o mandando escolher entre ela ou a criança. Luiz decidiu manter o casamento, e entregou Gonzaguinha para que fosse criado por seus compadres, os padrinhos de batismo da criança, Leopoldina, apelidada de Dina, e Henrique Xavier Pinheiro. Este casal, apesar de muito pobre, criou o menino com seus outros filhos no Morro do São Carlos. Luiz sempre visitava Gonzaguinha e o sustentava financeiramente. Xavier o considerava como a um filho e lhe ensinava a tocar viola. O menino também os considerava como seus pais.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="505" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Prefeitura_do_Recife%282%29.jpg/300px-Prefeitura_do_Recife%282%29.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Mural do artista visual Eduardo Kobra em homenagem a Luiz Gonzaga no edifício da prefeitura do município onde o músico faleceu, Recife.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os anos se passaram e Gonzaguinha jamais aceitou que Luiz não o tivesse criado. Luiz passou a visitar cada vez menos o rapaz, e sempre que se encontravam, discutiam. Dina e Xavier tentavam aproximar os dois, mas Helena revelou que Luiz era estéril e não era o pai do rapaz. Isso acarretava brigas entre ele e Helena, que usava a filha Rosa, dizendo que se ele não parasse de visitar o filho, Luiz não veria mais a menina. Luiz Gonzaga ficava furioso com os ataques de ciúme e chantagem de Helena, e sempre desmentia para todos a história da paternidade de Luizinho, já que não queria que ninguém soubesse que o menino era seu filho somente no registro civil. Amava o menino de fato, independente de não ser seu filho de sangue.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gonzaguinha tornou-se rebelde e não aceitava o pedido do pai para ir morar com ele, mesmo que para isso tivesse que se separar da esposa. Tudo piorou quando chegaram até ele os boatos sobre a paternidade, e acabou por ouvir a confissão de Luiz de este não era seu pai verdadeiro. Gonzaguinha revoltou-se e parou de falar com o Luiz. Apesar da infância pobre, cresceu feliz ao lado dos irmãos de criação e dos pais de acolhimento. Nesta época Gonzaguinha contraiu tuberculose aos catorze anos, e quase morreu. O tempo passou e aos dezesseis anos, Luiz o levou à força para morar com ele na Ilha do Governador. Havia muitas brigas entre o rapaz e Helena, e Luiz o mandou para um internato. Entre idas e vindas, Gonzaguinha só deixou definitivamente o internato aos dezoito anos. Depois de vencer o vício do álcool, Gonzaguinha conseguiu concluir a universidade (nessa época ele morava na Tijuca, zona norte da cidade do Rio de Janeiro), tornando músico como Luiz Gonzaga. Os dois passaram a se entender e ficaram mais unidos, chegando a viajar pelo Brasil em 1979 e a compor juntos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Últimos anos, morte e legado&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="428" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Museu_Cais_do_Sert%C3%A3o%2C_Recife.jpg/300px-Museu_Cais_do_Sert%C3%A3o%2C_Recife.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O Museu Cais do Sertão, no Recife, é dedicado ao semiárido nordestino e à obra de Luiz Gonzaga.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga sofreu de osteoporose por anos. Em 2 de agosto de 1989, morreu vítima de Parada cardiorrespiratória no Hospital Santa Joana, na capital pernambucana. Seu corpo foi velado na Assembleia Legislativa de Pernambuco, em Recife e posteriormente sepultado em seu município natal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Usina Hidrelétrica Luiz Gonzaga é uma homenagem ao cantor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2012 Luiz Gonzaga foi tema do carnaval da GRES Unidos da Tijuca, no Rio de Janeiro, com o enredo "O Dia em Que Toda a Realeza Desembarcou na Avenida para Coroar o Rei Luiz do Sertão", fazendo com que a escola ganhasse o carnaval carioca daquele ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ana Krepp, da Revista da Cultura escreveu: "O rei do baião pode ser também considerado o primeiro rei do pop no Brasil. Pop, aqui, empregado em seu sentido original, de popular. De 1946 a 1955 foi o artista que mais vendeu discos no Brasil, somando quase 200 gravados e mais de 80 milhões de cópias vendidas. 'Comparo Gonzagão a Michael Jackson. Ele desenhava as próprias roupas e inventava os passos que fazia no palco com os músicos', ilustra [o cineasta] Breno [Silveira, diretor de Gonzaga — De pai para filho]. Foi o cantor e músico e também o primeiro a fazer uma turnê pelo Brasil. Antes dele, os artistas não saíam do eixo Rio-SP. Gonzagão gostava mesmo era do showbiz: viajar, fazer shows e tocar para plateias do interior."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2012, o filme de Breno Silveira, Gonzaga - De Pai pra Filho, narrando a relação conturbada de Luiz com o filho Gonzaguinha, em três semanas de exibição já alcançara a marca de um milhão de espectadores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Filatelia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 13 de dezembro de 2012 o&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Empresa_Brasileira_de_Correios_e_Tel%C3%A9grafos"&gt;Correio Brasileiro&lt;/a&gt;, seguindo uma tradição filatélica, emitiu um selo postal em homenagem ao centenário de nascimento de Luiz Gonzaga.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sucessos&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1950), A dança da moda&lt;br /&gt;Almeida, Onildo (1957), A feira de Caruaru&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1953), A letra I&lt;br /&gt;———; Barbalho, Nelson (1963), A morte do vaqueiro&lt;br /&gt;do Assaré, Patativa (1964), A triste partida&lt;br /&gt;Cordovil, Hervé; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1953), A vida do viajante&lt;br /&gt;Dantas, José ‘Zé’ (1952), Acauã&lt;br /&gt;——— (1962), Adeus, Iracema&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1953), Á-bê-cê do sertão.&lt;br /&gt;Cordovil, Hervé; Araújo, Manuel ‘Manezinho’ (1952), Adeus, Pernambuco&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1953), Algodão&lt;br /&gt;Beduíno; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1951), Amanhã eu vou&lt;br /&gt;Sampaio, Raul (1960), Amor da minha vida&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; Gonzaga, Luiz (1947), Asa Branca&lt;br /&gt;———; Gonzaga, Luiz (1950), Assum-preto&lt;br /&gt;Ricardo, Júlio; de Oliveira (1964), Ave-maria sertaneja&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; Gonzaga, Luiz (1946), Baião&lt;br /&gt;Nasser, Davi; de Morais, Guio (1951), Baião da Penha&lt;br /&gt;Araújo, Manuel ‘Manezinho’; Renato, José ‘Zé’ (1952), Beata Mocinha&lt;br /&gt;Gonzaga júnior, Luiz ‘Gonzaguinha’; Gonzaga, Luiz (1965), Boi bumbá&lt;br /&gt;Cavalcanti, Armando; Caldas, Clécius (1950), Boiadeiro&lt;br /&gt;Gonzaga, Luiz (1964), Cacimba Nova&lt;br /&gt;Portela, Jeová; Gonzaga, Luiz (1946), Calango da lacraia&lt;br /&gt;Roxo, Amorim; Gonzaga, José ‘Zé’ (1998), «O Cheiro de Carolina», Sua Sanfona e Sua Simpatia&lt;br /&gt;Lobo, Fernando (1950), Chofer de praça&lt;br /&gt;Cavalcanti, Armando; Caldas, Clécius (1951), Cigarro de paia&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1950), Cintura fina&lt;br /&gt;Portela, Jeová; do Nascimento, Luiz Gonzaga; Lima, Miguel (1945), Cortando pano&lt;br /&gt;Silva, João; Oseinha (1987), De Fiá Pavi&lt;br /&gt;Barroso, Carlos; Teixeira, Humberto (1950), Dezessete légua e meia&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1954), Feira de gado&lt;br /&gt;do Nascimento, Alcebíades (1948), Firim, firim, firim&lt;br /&gt;Marcolino, José; do Nascimento, Luiz ‘Lua’ Gonzaga (1965), Fogo sem fuzil&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga (1964), Fole gemedor&lt;br /&gt;———; Dantas, José ‘Zé’ (1950), Forró de Mané Vito&lt;br /&gt;Dantas, José ‘Zé’ (1962), Forró de Zé Antão&lt;br /&gt;Ramos, Severino, Forró de Zé do Baile Texto " year 1964" ignorado (ajuda)&lt;br /&gt;de Castro, Jorge; Ramos, José ‘Zé’ (1955), Forró de Zé Tatu&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga (1957), Forró no escuro&lt;br /&gt;——— (1944), Fuga da África&lt;br /&gt;Queiroga, Luiz; Almeida, Onildo (1967), Hora do adeus&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1952), Imbalança&lt;br /&gt;Gonçalves, Alcides; Rodrigues, Lupicínio (1952), Jardim da saudade&lt;br /&gt;Rodrigues, Lupicínio (1952), Juca&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1954), Lascando o cano&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1949), Légua tirana&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga ‘Gonzaguinha’ júnior (1964), Lembrança de primavera&lt;br /&gt;Granjeiro, Raimundo (1963), Liforme instravagante&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1949), Lorota boa&lt;br /&gt;Torres, Raul (1948), Moda da mula preta&lt;br /&gt;de Araújo, Sílvio Moacir; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1953), Moreninha tentação&lt;br /&gt;de Morais, Guio (1950), No Ceará não tem disso, não&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1947), No meu pé de serra&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1954), Noites brasileiras&lt;br /&gt;Marcolino, José; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1964), Numa sala de reboco&lt;br /&gt;Guimarães, Luiz (1965), O maior tocador&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1953), O xote das meninas&lt;br /&gt;Cavalcante, Rosil (1962), Ô véio macho&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; padre Gothardo (1981), Obrigado, João Paulo&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Valença, Nelson (1973), O fole roncou&lt;br /&gt;Barros, Antônio (1967), Óia eu aqui de novo&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Peter Pan (1951), Olha pro céu&lt;br /&gt;Soares, Elias (1967), Ou casa, ou morre&lt;br /&gt;Lima, Miguel; Paraguaçu (1946), Ovo azul&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Granjeiro, Raimundo (1955), Padroeira do Brasil&lt;br /&gt;Valente, Assis; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1946), Pão-duro&lt;br /&gt;Marcolino, José; do BNascimento, Luiz Gonzaga (1962), Pássaro carão&lt;br /&gt;de Morais, Guio; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1952), Pau-de-arara&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1955), Paulo Afonso&lt;br /&gt;——— (1942), Pé de serra&lt;br /&gt;———; Lima, Miguel (1945), Penerô xerém&lt;br /&gt;———; Lima, Miguel (1946), Perpétua&lt;br /&gt;de Araújo, Sílvio Moacir (1952), Piauí&lt;br /&gt;Albuquerque; Silva, João (1965), Piriri&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Simon, Vítor (1950), Quase maluco&lt;br /&gt;———; Lima, Miguel (1947), Quer ir mais eu?&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga (1965), Quero chá&lt;br /&gt;Pantaleão (1964), Padre sertanejo&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1950), Respeita Januário&lt;br /&gt;Ramalho, Luiz; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1974), Retrato de Um Forró&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1955), Riacho do Navio.&lt;br /&gt;———; Dantas, José ‘Zé’ (1951), Sabiá&lt;br /&gt;———; Guimarães, Luiz (1964), Sanfona do povo&lt;br /&gt;Almeida, Onildo (1962), Sanfoneiro Zé Tatu&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1952), São-joão na roça&lt;br /&gt;———; Dantas, José ‘Zé’ (1956), Siri jogando bola&lt;br /&gt;Asfora, Raimundo; Cavalcante, Rosil, Tropeiros da Borborema&lt;br /&gt;do Nascimento, Luiz Gonzaga; Dantas, José ‘Zé’ (1950), Vem, morena&lt;br /&gt;——— (1941), Vira-e-mexe&lt;br /&gt;Teixeira, Humberto; do Nascimento, Luiz Gonzaga (1950), Xanduzinha&lt;br /&gt;Clementino, José (1967), Xote dos cabeludos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Álbum&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1951 Olha pro Céu&lt;br /&gt;1954 A História do Nordeste&lt;br /&gt;1954 Luiz Gonzaga e Januário&lt;br /&gt;1956 Aboios e Vaquejadas&lt;br /&gt;1957 O Reino do Baião&lt;br /&gt;1958 Xamego&lt;br /&gt;1961 Luiz "LUA" Gonzaga&lt;br /&gt;1962 Ô Véio Macho&lt;br /&gt;1962 São João na Roça&lt;br /&gt;1963 Pisa no Pilão (Festa do Milho)&lt;br /&gt;1964 A Triste Partida&lt;br /&gt;1964 Sanfona do Povo&lt;br /&gt;1965 Quadrilhas e Marchinhas Juninas&lt;br /&gt;1967 O Sanfoneiro do Povo de Deus&lt;br /&gt;1967 Óia Eu Aqui de Novo&lt;br /&gt;1968 Canaã&lt;br /&gt;1968 São João do Araripe&lt;br /&gt;1970 Sertão 70&lt;br /&gt;1971 O Canto Jovem de Luiz Gonzaga&lt;br /&gt;1971 São João Quente&lt;br /&gt;1972 Aquilo Bom!&lt;br /&gt;1972 Volta pra Curtir (Ao Vivo)&lt;br /&gt;1973 Luiz Gonzaga&lt;br /&gt;Ano Álbum&lt;br /&gt;1974 Daquele Jeito...&lt;br /&gt;1974 O Fole Roncou&lt;br /&gt;1976 Capim Novo&lt;br /&gt;1977 Chá Cutuba&lt;br /&gt;1978 Dengo Maior&lt;br /&gt;1979 Eu e Meu Pai&lt;br /&gt;1979 Quadrilhas e Marchinhas Juninas, vol. 2 — Vire Que Tem Forró&lt;br /&gt;1980 O Homem da Terra&lt;br /&gt;1981 A Festa&lt;br /&gt;1981 A Vida do Viajante — Gonzagão e Gonzaguinha&lt;br /&gt;1982 Eterno Cantador&lt;br /&gt;1983 70 Anos de Sanfona e Simpatia&lt;br /&gt;1984 Danado de Bom&lt;br /&gt;1984 Luiz Gonzaga &amp;amp; Fagner&lt;br /&gt;1985 Sanfoneiro Macho&lt;br /&gt;1986 Forró de Cabo a Rabo&lt;br /&gt;1987 De Fiá Pavi&lt;br /&gt;1988 Aí Tem&lt;br /&gt;1988 Gonzagão &amp;amp; Fagner 2 — ABC do Sertão&lt;br /&gt;1989 Vou Te Matar de Cheiro&lt;br /&gt;1989 Aquarela Nordestina&lt;br /&gt;1989 Forrobodó Cigano&lt;br /&gt;1989 Luiz Gonzaga e sua Sanfona, vol. 2&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Videografia&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Gonzaga_-_de_Pai_pra_Filho"&gt;Gonzaga - de Pai pra Filho&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(biográfico),&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2012"&gt;2012&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga - Respeita Januário / Riacho do Navio / Forró no Escuro&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/S2agCm_51FY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga - Asa Branca ft. Fagner, Sivuca, Guadalupe&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/zsFSHg2hxbc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga - "O Xote das Meninas" (1987)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/mtqmDejqTho" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga - Danado de Bom&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/6gtHWbkqpxU" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga, Gonzaguinha - A Vida de Viajante (Festival da Canção)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/g3ONbwVoVvo" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Luiz Gonzaga -- A Triste Partida&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Yu0bvuK8s_k" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;LUIZ GONZAGA - AS MELHORES DAS MELHORES&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/UXN2FwTeJm4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/luiz-gonzaga-saiba-da-historia-desse.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisr_730d_Gv5kx550KGxHhUqI5Hir6jugtHu_EqHu_7ZTPGHNuD2ngGQ_3EiQUPR3JkvejsLRzcWOr1dSZ8qN6cuwKacTGzCdJ2W89Q9_ET_G3sb4B1DIrs1bLC2GtBKr2KYp2ynu3q_E/s72-c/LUIZGONZAGA.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-5706122922611324643</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-16T23:26:54.493-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">PETER GABRIEL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>PETER GABRIEL - GRANDE MÚSICO INGLÊS, SAIBA DE SUA TRAJETÓRIA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigV0rNecd0gDvcqstycnrSuSnu5JlvxXEA1Dyv8TirUTCxIEaNNN7KJswT3QTD5WCz3VNiIXVLtOL-dZkD1IexvmWHBrdA-jUf90WGxeXOzYh8T9OHE2ZCWuiBIX0bN72BY6ZFDwuNCmE/s1600/peter-gabriel.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="440" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigV0rNecd0gDvcqstycnrSuSnu5JlvxXEA1Dyv8TirUTCxIEaNNN7KJswT3QTD5WCz3VNiIXVLtOL-dZkD1IexvmWHBrdA-jUf90WGxeXOzYh8T9OHE2ZCWuiBIX0bN72BY6ZFDwuNCmE/s640/peter-gabriel.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Peter Gabriel | Rock &amp;amp; Roll Hall of Fame&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Peter Brian Gabriel (Chobham, 13 de fevereiro de 1950) é um músico inglês, um dos maiores representantes da World Music desde o final dos anos 70.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Começou como vocalista, flautista e líder da banda de rock progressivo Genesis, mas, posteriormente, lançou-se numa bem-sucedida carreira solo. Peter também é um notório ativista dos direitos humanos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Época no Genesis&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel fundou o Genesis em 1967 juntamente com seus amigos Tony Banks, Anthony Phillips, Mike Rutherford e Chris Stewart, todos alunos da Charterhouse School, em Godalming, Inglaterra. O nome da banda foi sugerido por um aluno mais velho do colégio, Jonathan King, que àquela altura já era um reconhecido empresário de música pop. O primeiro álbum do quinteto chamou-se From Genesis to Revelation, de cujo título foi tirado o nome do grupo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apaixonado pela soul music, Gabriel foi influenciado por diferentes artistas, incluindo Nina Simone, Gary Brooker do Procol Harum e Cat Stevens. Ele tocou flauta no álbum de Stevens Mona Bone Jakon, de 1970. No entanto, as maiores influências de Gabriel foram dois de seus contemporâneos: David Bowie e Syd Barrett, este líder do Pink Floyd, que estavam redefinindo a cena musical britânica no final dos anos 60 e início dos anos 70.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Genesis tornou-se rapidamente uma das bandas mais comentadas do país e, sem demora, conquistou fãs na Itália, Bélgica, Alemanha e em outros países da Europa. O apelo inicial da banda estava na presença de palco misteriosa de Gabriel, que se disfarçava com máscaras, maquiagens e trajes teatrais nos shows, representando personagens e símbolos das músicas.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Outro recurso que Peter Gabriel usava ao vivo eram as histórias de suspense e humor que contava durante as pausas entre as músicas, enquanto os outros integrantes afinavam seus instrumentos. Nessa primeira fase do Genesis havia uso frequente de luz ultravioleta e bombas de fumaça no palco.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Peter_Gabriel_The_Moonlight_Knight_%28cropped%29.png/200px-Peter_Gabriel_The_Moonlight_Knight_%28cropped%29.png" width="411" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Peter Gabriel na fantasia "Brittania," (Toronto, Outubro de 1974).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entre as fantasias mais famosas de Gabriel (que ele desenvolveu como forma de superação do medo de palco), incluem "The Flower" ("Supper's Ready", de Foxtrot), "Magog" ("Supper's Ready"), "Britannia" ("Dancing With The Moonlit Knight," de Selling England by the Pound), "The Old Man" ("The Musical Box", de Nursery Cryme), "Rael" (The Lamb Lies Down on Broadway) e "The Slipperman" ("The Colony of Slippermen," também de The Lamb Lies Down on Broadway).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O vocal de apoio para Gabriel era geralmente feito por Mike Rutherford, Tony Banks e Phil Collins, que após longa busca por um substituto, acabou tornando-se vocalista da banda após a saída de Gabriel em 1975. A saída de Gabriel do Genesis resultou de diversos fatores. Após sete anos na banda, Peter sentia-se limitado criativamente, sua presença teatral nos shows causou atrito com os outros integrantes, pois a mídia exaltava suas bizarrices e reduzia Mike Rutherford, Tony Banks, Steve Hackett e Phil Collins a reles músicos de apoio do vocalista.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As tensões aumentaram durante a gravação do ambicioso álbum conceitual duplo The Lamb Lies Down on Broadway e respectiva turnê, este sim um conceito criado por Gabriel, enquanto os outros integrantes se encarregaram das composições e arranjos. Por esse tempo, Gabriel foi contatado pelo diretor de cinema William Friedkin, de O Exorcista, que sondou a possibilidade de escrever um roteiro de filme com o líder do Genesis. Apesar de o projeto não ter saído do papel, a ausência de uma semana da banda desgastou muito a relação do quinteto. Sua saída foi acertada antes da turnê de The Lamb Lies Down on Broadway.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outro ponto de tensão foi a gravidez problemática de Jill Moore, mulher de Gabriel. Os médicos não garantiram que Anna-Marie nasceria com vida e, diante disso, Peter Gabriel achou por bem ficar por mais tempo com sua família. Como isso significou que o vocalista não estaria disponível para ensaiar, gravar e fazer shows, ficou claro que a saída dele era a única solução. Os sentimentos envolvidos nesse doloroso processo inspiraram Gabriel a compor a canção "Solsbury Hill", que chegou à posição 70ª das 100 mais pedidas da Billboard, em 1978.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O começo da carreira solo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gabriel recusou-se a intitular seus quatro primeiro álbuns-solo (todos são chamados Peter Gabriel, diferindo somente na arte da capa), já que gostaria que as capas tivessem o mesmo impacto de uma edição especial da revista Time, que normalmente é composta apenas de uma foto e o nome da publicação; posteriormente, nos EUA, os quatro primeiros álbuns foram diferenciados através de numeração e da imagem frontal, na ordem I - Car, II - Scratch, III - Melt e IV - Security. Três deles foram produzidos entre 1976 e 1982 por Bob Ezrin. Gabriel trabalhou com o guitarrista Robert Fripp (do King Crimson) como produtor em seu segundo LP solo, de 1978. Esse álbum é tido como o mais obscuro e experimental por não ter produzido hits.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O terceiro álbum, lançado em 1980, trouxe a colaboração de Steve Lillywhite, que despontava com os primeiros álbuns do U2. É lembrado pelos compactos "Games Without Frontiers" e "Biko", que mostram o novo interesse de Gabriel pela world music (especialmente na percussão, no emprego da então nascente técnica do "gated drum", também chamada de "gated reverb", na qual, dentre outras características, não são usados os pratos da bateria), e pela esmerada produção, que fez uso extenso dos recursos de estúdio e processamentos de som.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As sessões de gravação entre 1981 e 1982 com o produtor David Lord acabaram resultando no quarto LP, Security, cuja produção teve mais participação do cantor e letrista. Apesar do som peculiar e dos temas introspectivos (preferidos por Gabriel), o álbum foi bem sucedido e rendeu um sucesso, "Shock the Monkey", para o qual foi realizado um videoclipe inovador.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gabriel promoveu todos os seus álbuns com turnês, nas quais, cada vez mais percebia-se o emprego de recursos e conceitos originais, coreografias, tecnologia de ponta, e a redução do uso de maquiagens e da flauta que tanto o celebrizaram na época do Genesis. Para uma das turnês, toda sua banda raspou a cabeça. A turnê de 1982 e 1983 incluía uma sessão de abertura com David Bowie. Esse período foi resumido com o álbum ao vivo Plays Live.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em outubro de 1982, Peter Gabriel se reuniu ao Genesis para um show exclusivo, chamado Six of the Best, no estádio Milton Keynes, na Inglaterra. A iniciativa partiu do empresário do Genesis, Tony Smith, ao saber que Gabriel estava à beira da falência devido ao seu patrocínio ao festival internacional de artes chamado "World of Music, Arts and Dance" (WOMAD). A situação era tão grave que Peter Gabriel foi jurado de morte por pessoas ligadas aos demais credores do festival. Assim, ele, Tony Banks, Mike Rutherford, Phil Collins, Steve Hackett, Daryl Stuermer e Chester Thompson se apresentaram juntos em 2 de outubro daquele ano e conseguiram a renda necessária para Gabriel normalizar sua situação, não ser assassinado, não perder sua gravadora e editora de música (Real World Records) e levar adiante sua carreira. O show foi apresentado por Jonathan King, o produtor do álbum de estreia do conjunto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os anos de sucesso&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar de sucesso comercial e de crítica com os álbuns anteriores, sua maior popularidade foi obtida em 1986 com So. As canções "Sledgehammer", "Big Time" e "In Your Eyes" estouraram nas paradas de sucesso de vários países do mundo. O álbum foi co-produzido por Daniel Lanois, já então reconhecido por seu trabalho no U2.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A canção "Sledgehammer" foi acompanhada por um videoclipe inovador, que ganhou diversos prêmios no MTV Music Video Awards de 1987, e estabeleceu um novo padrão para vídeos de música, tendo sido decisiva sua influência no surgimento da chamada "indústria do videoclipe". O mesmo aconteceu com "Big Time", cujo clipe usa animação e diversos efeitos especiais. "Sledgehammer" também apareceu na trilha internacional da novela Roda de Fogo, do Brasil, em 1986. Nessa época, Peter se envolveu fortemente com as causas da Anistia Internacional.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1989, o cantor lançou Passion, a trilha sonora do filme de Martin Scorsese, A Última Tentação de Cristo. Muitos consideram o álbum como o auge de seu trabalho com world music, e com ele Gabriel ganhou seu primeiro Grammy.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em seguida foi lançado Us, em (1992) (também co-produzido por Daniel Lanois), no qual foram explorados problemas pessoais recentes: o fim de seu primeiro casamento, suas crises de depressão causadas pelo transtorno bipolar e sua excessiva preocupação com a forma física e sexo, além da crescente distância entre ele e sua primogênita. A característica introspecção de Gabriel, nesse álbum, se tornou mais intensa, como se pode ver no videoclipe da primeira música de trabalho, Steam, em que aparecem várias referências a mulheres e ao sexo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A segunda música de trabalho, "Digging in the Dirt", mostra o artista em meio a várias situações conflituosas, violentas, embaixo da terra e coberto de minhocas. Seus problemas com a filha foram explorados em "Come Talk To Me", que tinha vocal de apoio de Sinéad O'Connor. O'Connor também cantou em "Blood of Eden", o terceiro compacto do álbum. Os anos 90 de Gabriel foram resumidos no CD duplo Secret World Live (1994). Gabriel ganhou outros três Grammys por seus videoclipes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após uma grande parada em que se voltou para outros projetos, Gabriel lançou OVO, com a trilha sonora do evento "Domo do Milênio", em Londres, em 2000, cuja proposta foi celebrar artisticamente a civilização Ocidental, com a abordagem de seu passado, presente e as esperanças para o futuro, Long Walk Home, trilha sonora para o filme Rabbit-Proof Fence que ganhou o Globo de Ouro. Em setembro de 2002 foi lançado Up, seu primeiro álbum de estúdio na década, o qual tematiza experiências e sentimentos típicos da meia-idade, e mescla novos estilos musicais ao resgate de algumas referências do rock progressivo. Esse álbum teve menos sucesso comercial, embora a crítica tecesse elogios.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trabalhos recentes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gabriel apresentou-se no Live 8 em julho de 2005, e um DVD do evento foi lançado. Também tocou no palco com Cat Stevens, 33 anos após participar do álbum Mona Bone Jakon. O evento ocorreu em Joanesburgo durante concerto para Nelson Mandela. No final de 2005 foi lançado novo DVD duplo, Peter Gabriel Live &amp;amp; Unwrapped.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A FIFA convidou Peter Gabriel e Brian Eno para organizar uma cerimônia de abertura para a final Copa do Mundo de 2006 na Alemanha. Peter começou o projeto no Olympic Stadium de Berlim, mas o espetáculo foi cancelado em janeiro do mesmo ano pela FIFA por falta de caixa e suposta falta de interesse, ainda que explicação oficial foi um potencial dano ao gramado do estádio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rumores de uma possível reunião da formação clássica do Genesis circularam entre 2004 e 2005, especialmente após Phil Collins declarar em entrevista que era aberto à ideia de voltar às baquetas e deixar o microfone à Peter Gabriel. Gabriel encontrou com os outros membros em 2005 e 2006, e uma possível turnê para The Lamb Lies Down on Broadway foi discutida. Apesar de Gabriel não ter se interessado pelo projeto, Collins, Banks, Rutherford, Stuermer e Thompson embarcaram em uma série de concertos pela Europa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gabriel apresentou "Imagine" de John Lennon na cerimônia de abertura dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2006 em Turim, em 10 de fevereiro de 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel compôs a música "Down to Earth" para a trilha sonora do filme WALL-E (2008).&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/Peter-gabriel-quadriga-rr.jpg/220px-Peter-gabriel-quadriga-rr.jpg" width="472" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Peter Gabriel 2008&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com Genesis&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;1969 - From Genesis to Revelation&lt;br /&gt;1970 - Trespass&lt;br /&gt;1971 - Nursery Cryme&lt;br /&gt;1972 - Foxtrot&lt;br /&gt;1973 - Selling England by the Pound&lt;br /&gt;1974 - The Lamb Lies Down on Broadway&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1973 - Genesis Live&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns solo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1977 - Peter Gabriel I ('Car')&lt;br /&gt;1978 - Peter Gabriel II ('Scratch')&lt;br /&gt;1980 - Peter Gabriel III ('Melt')&lt;br /&gt;1982 - Peter Gabriel IV ('Security')&lt;br /&gt;1986 - So&lt;br /&gt;1992 - Us&lt;br /&gt;2002 - Up&lt;br /&gt;2010 - Scratch My Back&lt;br /&gt;2011 - New Blood&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1983 - Plays Live&lt;br /&gt;1994 - Secret World Live&lt;br /&gt;2012 - Live Blood&lt;br /&gt;2014 - Back to Front: Live in London&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1990 - Shaking the Tree&lt;br /&gt;1992 - Revisited&lt;br /&gt;2003 - Hit&lt;br /&gt;2007 - Peter Gabriel&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de trilhas sonoras&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1985 - Birdy, trilha sonora do filme Birdy&lt;br /&gt;1989 - Passion: Music for The Last Temptation of Christ&lt;br /&gt;2000 - OVO&lt;br /&gt;2002 - Long Walk Home: Music from the Rabbit-Proof Fence&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Canções de trilhas sonoras&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1984 - "Walk through the Fire", para Against All Odds&lt;br /&gt;1984 - "Out Out", para Gremlins&lt;br /&gt;1994 - "Lovetown", para Philadelphia&lt;br /&gt;1994 - "Taboo" (com Nusrat Fateh Ali Khan), para Natural Born Killers&lt;br /&gt;1995 - "Party Man" (com The Worldbeaters), para Virtuosity&lt;br /&gt;1995 - "While the Earth Sleeps" (com Deep Forest), para Strange Days&lt;br /&gt;1998 - "I Grieve", para City of Angels (lançado posteriormente em Up)&lt;br /&gt;1998 - "That'll Do", para Babe: Pig in the City&lt;br /&gt;2000- "Mercy Street", para "Waking the dead"&lt;br /&gt;2001 - "Nocturnals", para Les Morsures de l'aube (não lançado na trilha sonora oficial)&lt;br /&gt;2004 - "The Book of Love", para Shall We Dance&lt;br /&gt;2008 - "Down to Earth", para WALL-E&lt;br /&gt;2010 - "Big Time", para Inside Job&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Videografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;DVDs&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1994 - Secret World Live (concerto da Secret World Tour 1992/93)&lt;br /&gt;2003 - Growing Up (concerto da Growing Up Tour 2002/03)&lt;br /&gt;2004 - Play (compilação de todos os videoclipes, incluindo vídeos bônus e som remasterizado)&lt;br /&gt;2004 - A Family Portrait - A Film By Anna Gabriel (dirigida por sua filha, sobre as turnês Growing Up e Still Growing Up)&lt;br /&gt;2005 - Still Growing Up: Live &amp;amp; Unwrapped&lt;br /&gt;VHSs&lt;br /&gt;1990 - PoV (concerto na Grécia em 1988)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Peter Gabriel - Come Talk To Me&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/JRLjpXLEp1A" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b style="background-color: black; color: yellow; font-size: x-large;"&gt;Peter Gabriel - Mercy Street&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DYw9UrsFJa4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Biko&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/luVpsM3YAgw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Sledgehammer&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/g93mz_eZ5N4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Blood Of Eden&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/3XhDGkg8SpQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Solsbury Hill&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/_OO2PuGz-H8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Growing Up&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/tn2VPj1R76U" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Don't Give Up (ft. Kate Bush)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/VjEq-r2agqc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - In Your Eyes (Secret World Live)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/evN6DIGPIJM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Red Rain&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FkLTwX0duY4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Digging In The Dirt&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/X0C3DHp36zc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Peter Gabriel - Full Concert - 08/14/94 - Woodstock 94 (OFFICIAL)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/v8Mh1hfkHGk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/peter-gabriel-grande-musico-ingles.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigV0rNecd0gDvcqstycnrSuSnu5JlvxXEA1Dyv8TirUTCxIEaNNN7KJswT3QTD5WCz3VNiIXVLtOL-dZkD1IexvmWHBrdA-jUf90WGxeXOzYh8T9OHE2ZCWuiBIX0bN72BY6ZFDwuNCmE/s72-c/peter-gabriel.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-1461278147328047560</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:55:33.647-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">COMPOSITOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">GEORGE MICHAEL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>GEORGE MICHAEL - GRANDE CANTOR BRITÂNICO, CONHEÇA MAIS DE SUA HISTÓRIA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI-gxKtRW7KYNeCjHtSHxvV7_AgTGlfkrYWYX8nShgWGDWA2oVPpnTyj1vJaKJqliSzYx6ZETx2uTTQkvi_ilcis350IyArGseInYq_sBQlFHv2DA-Mf5TYy8lZvUh0VuuIJszI1wuXTk/s1600/george-michael.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI-gxKtRW7KYNeCjHtSHxvV7_AgTGlfkrYWYX8nShgWGDWA2oVPpnTyj1vJaKJqliSzYx6ZETx2uTTQkvi_ilcis350IyArGseInYq_sBQlFHv2DA-Mf5TYy8lZvUh0VuuIJszI1wuXTk/s640/george-michael.jpg" width="544" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;GEORGE MICHAEL - BIOGRAPHY&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;George Michael, nome artístico de Georgios Kyriacos Panayiotou (Londres, 25 de junho de 1963 — Oxfordshire, 25 de dezembro de 2016), foi um cantor, compositor e produtor musical britânico que vendeu mais de 100 milhões de discos no mundo todo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;George nasceu em East Finchley, Norte de Londres. Seu pai era Kyriacos Panayiotou, um restaurador cipriota (origem Grega), que se mudou para a Inglaterra em 1950 e mudou o seu nome para Jack Michael.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A mãe de Michael, Lesley Angold, foi uma dançarina britânica, que morreu de câncer em 1997. Michael passou a maior parte de sua infância no norte de Londres, na casa que seus pais compraram logo após seu nascimento. Durante sua adolescência, a família mudou-se para Radlett (Leste da Inglaterra) e Michael participou na escola Bushey Meads School onde Michael encontrou Andrew Ridgeley. Ambos tinham a ambição de carreira mesmo sendo músicos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ele começou seu envolvimento no negócio da música como um DJ tocando nos clubes de juventude e escolas locais cerca de Bushey, Stanmore e Watford, o que foi seguido pela formação de curta duração da banda de ska The Executive com Ridgeley, o irmão de Ridgeley, Paul, Andrew Leaver, e David Mortimer (também conhecido como David Austin).&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Carreira&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f2/George_Michael.jpeg/800px-George_Michael.jpeg" width="451" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;George Michael se apresentando no palco durante a Faith World Tour em 1988.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1981 formou o duo Wham!, com seu colega de escola, Andrew Ridgeley. Até a sua separação, em 1986, o dueto do gênero disco pop teve um grande número de sucessos ("Wake Me Up Before You Go-Go", "Everything She Wants"), sobretudo junto a um público de jovens adolescentes, na sua maioria feminino. Isso não o impediu de tomar regularmente posição contra o governo de Margaret Thatcher.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lançou seu primeiro compacto solo em 1984, a balada "Careless Whisper", que se tornou um hit mundial. Em 1987 lançou Faith, o primeiro álbum solo, cuja canção de trabalho era muito sugestiva "I Want Your Sex", acompanhado por videoclipes luxuosos. Na encruzilhada do pop com o rhythm'n'blues, o disco vendeu no mundo todo mais de dez milhões de exemplares. Durante seu auge, popularizou calças jeans rasgadas e o brinco em forma de cruz em apenas uma orelha, uma marca registrada da moda dos anos 80.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum Listen Without Prejudice Vol. 1 foi lançado em 1990, vivendo um conflito com o seu status de estrela, o cantor se recusou a conceder entrevistas e a aparecer nos seus clipes. Ele acusou a sua gravadora, a Sony, de ter deliberadamente sabotado as vendas do disco e de querer mantê-lo em estado de "escravidão profissional".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;George Michael perdeu, em 1993, um processo contra a Sony, mas triunfou no estádio de Wembley, acompanhando o grupo Queen, por ocasião do show em homenagem ao cantor Freddie Mercury, vitimado pela Aids/Sida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2002 atacou Tony Blair e George W. Bush, no início da guerra no Iraque, no compacto Shoot the Dog. Os jornais de propriedade de Rupert Murdoch dispararam uma campanha que visava depreciar o cantor. Lançou em 2004 o álbum Patience, que vendeu três milhões de cópias. George Michael anunciou que a partir daquele momento, iria divulgar suas obras essencialmente na Internet.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2005 cantou no Live 8, em dueto com Paul McCartney, e anunciou seu casamento com seu companheiro, Kenny Goss, na esteira da adoção da lei britânica sobre as uniões civis. Anunciou a separação na suntuosa Ópera Estatal de Praga, em 22 de agosto de 2011, pondo fim à sua problemática relação de 15 anos com Kenny Goss, embora tenha assegurado que se tinham separado dois anos antes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2006 ocorreu o lançamento do filme-documentário "George Michael: Minha História", e a preparação de uma nova compilação na qual constou duas músicas inéditas. Em outubro de 2006 voltou a ter problemas com a justiça, ao ser encontrado dormindo sobre o volante de seu carro. Exames constataram que o cantor havia consumido maconha e antidepressivos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;George Michael retornou aos palcos em 12 de maio de 2007 com um concerto em Coimbra, início de uma excursão europeia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2011, adiou uma série de shows após ser levado ao hospital para tratar uma pneumonia. Após o tratamento em um hospital de Viena, ele fez uma aparição pública emocionado do lado de fora da sua casa em Londres. Os médicos chegaram a fazer uma traqueostomia para manter as vias aéreas do cantor abertas e possibilitar sua respiração.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante o ano de 2016, George Michael anunciou que estava produzindo um novo álbum de estúdio, a ser lançado em 2017.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida pessoal&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="619" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/George_Michael_Symphonica_%2810%29.jpg/220px-George_Michael_Symphonica_%2810%29.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;George Michael em 2011.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1998, George Michael foi preso por atentado ao pudor dentro de um banheiro público de um parque de Beverly Hills, onde ele caiu numa armadilha armada por um policial à paisana. Seu amigo Elton John declarou, na época: "Um banheiro não é o melhor lugar para assumir sua sexualidade".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em maio de 2008, George Michael teve sua carteira de habilitação suspensa por dois anos, depois de ser considerado culpado por conduzir sob efeito de drogas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2010 foi condenado a oito semanas de prisão, depois de ter provocado, em julho desse ano, um acidente de carro, em Londres. O cantor, que estava sob efeito de maconha, bateu seu carro numa loja de fotografia, foi também multado e proibido de conduzir por cinco anos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em junho de 2015 foi internado numa clínica na Suíça por causa da sua dependência das drogas. Na altura confessou fumar até 25 cigarros de maconha por dia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos últimos anos de sua vida, manteve um relacionamento amoroso com o cabeleireiro Fadi Fawaz. Embora fossem frequentemente fotografados juntos, George Michael jamais confirmou ou negou o namoro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morte&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 25 de dezembro de 2016, George Michael foi encontrado já sem vida, em sua cama, por seu namorado Fadi Fawaz. Michael Lippman, representante e amigo de Michael, revelou que o cantor morreu em decorrência de insuficiência cardíaca.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alguns dias depois, Fawaz comentou no Twitter que George Michael havia se matado, após várias tentativas de suicídio. Posteriormente, Fawaz negou os tweets, alegando que as postagens foram feitas por hackers.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nas semanas que se seguiram, Fawaz foi interrogado e investigado pela polícia britânica. Concluiu-se que o cabeleireiro não teve qualquer envolvimento na morte do cantor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 07 de março de 2017, foi finalizado o inquérito sobre a morte de George Michael. A equipe de legistas de Oxfordshire chegou à conclusão de que o cantor teve morte natural, devido à problemas no coração e no fígado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Somente então o corpo do cantor foi liberado para a família realizar o velório e enterro. Após uma cerimônia fúnebre privada e discreta, restrita a familiares e amigos próximos, o corpo de Michael finalmente foi sepultado em 29 de março, passados mais de três meses após sua morte, no Cemitério Highgate, em Londres. No mesmo local se encontram os restos mortais da mãe do artista, que faleceu em 1997. Fadi Fawaz compareceu ao local. Kenny Goss, ex-companheiro do músico, também esteve presente no sepultamento, assim como Andrew Ridgeley (ex-colega de Michael na dupla Wham!).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O túmulo não foi liberado para visitação pública. Em fevereiro de 2017, Adele fez um tributo a George Michael no Grammy Awards, cantando a canção "Fastlove" em homenagem a ele.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1987 - Faith&lt;br /&gt;1990 - Listen Without Prejudice Vol. 1&lt;br /&gt;1996 - Older&lt;br /&gt;1999 - Songs from the Last Century&lt;br /&gt;2004 - Patience&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1998 - Ladies &amp;amp; Gentlemen: The Best of George Michael&lt;br /&gt;2006 - Twenty Five&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1993 - Five Live&lt;br /&gt;2014 - Symphonica&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Portugal&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;George Michael atuou apenas uma vez em Portugal, em 12 de maio de 2007 no Estádio Municipal de Coimbra, na abertura do 25 Live Tour, a digressão comemorativa dos 25 anos de carreira do músico, que percorreu 33 estádios de futebol na Europa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No Brasil&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;George Michael se apresentou por apenas duas vezes no Brasil, durante o festival Rock in Rio, realizado no estádio do Maracanã nos dias 25 e 27 de janeiro de 1991. Para surpresa dos fãs, os shows tiveram a participação especial de Andrew Ridgeley, seu ex-parceiro no Wham!. Foi nos bastidores do Rock in Rio que o britânico conheceu o estilista brasileiro Anselmo Feleppa, iniciando um relacionamento que durou até 1993, com a morte do estilista em decorrência da AIDS.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Wham! - Wake Me Up Before You Go Go (Official HD Video)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ELflyACZXQQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;George Michael - Careless Whisper (35th Anniversary Story Behind the Song)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/8fyimqSIw8U" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Faith (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/6Cs3Pvmmv0E" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Freedom! ’90 (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/diYAc7gB-0A" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Father Figure&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/m_9hfHvQSNo" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - One More Try&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/bG5N3GC-m20" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Fastlove (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/SHAQlFq6TFg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Amazing (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/6YziZ1FlAWs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Outside (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/gwZAYdHcDtU" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael - Jesus to a Child (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/zNBj4EV_hAo" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;George Michael, Elton John - Don't Let The Sun Go Down On Me (Live)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/RsKqMNDoR4o" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/george-michael-grande-cantor-britanico.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI-gxKtRW7KYNeCjHtSHxvV7_AgTGlfkrYWYX8nShgWGDWA2oVPpnTyj1vJaKJqliSzYx6ZETx2uTTQkvi_ilcis350IyArGseInYq_sBQlFHv2DA-Mf5TYy8lZvUh0VuuIJszI1wuXTk/s72-c/george-michael.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-4395019553554051746</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:54:05.932-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">U2</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>U2 - SAIBA TUDO SOBRE ESSA GRANDIOSA BANDA IRLANDESA DE ROCK</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy-bFSlXi3Q5ot6ilNrehsfSJSOhwQ9KHFYf8MkeRdIDjqRRo1gU6PceLvV8It4k3XaI_YbHwkAtIjHIFUblzboCz1pyQbPBWWtFH4mpsDAZbj6BECFBcKb0Kwlz0pnJnRemJadWVTN7o/s1600/U2.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy-bFSlXi3Q5ot6ilNrehsfSJSOhwQ9KHFYf8MkeRdIDjqRRo1gU6PceLvV8It4k3XaI_YbHwkAtIjHIFUblzboCz1pyQbPBWWtFH4mpsDAZbj6BECFBcKb0Kwlz0pnJnRemJadWVTN7o/s640/U2.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;U2 é uma banda irlandesa de rock formada no ano de 1976. O grupo é composto por Bono (vocal e guitarra), The Edge (guitarra, teclado e backing vocal), Adam Clayton (baixo) e Larry Mullen Jr. (bateria e percussão).&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Inicialmente, o gosto musical possuía influências no gênero pós-punk, porém, eventualmente foram incorporando estilos mais genéricos. Ao longo das mudanças do grupo, eles sempre têm mantido um som construído sobre instrumentos melódicos, com destaque para as texturas e acordes do guitarrista de The Edge e dos vocais expressivos de Bono.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Suas letras, muitas vezes embelezadas com imagens espirituais, têm foco em temas pessoais e preocupações sócio-políticas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/U2_montage_%28black_and_white%29.jpg/265px-U2_montage_%28black_and_white%29.jpg" width="521" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Integrantes do U2 da esquerda para direita&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Topo: Bono e The Edge&lt;br /&gt;Abaixo: Adam Clayton e Larry Mullen Jr.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O U2 foi formado no Mount Temple Comprehensive School, quando os membros ainda eram adolescentes e com conhecimento musical limitado. Após quatro anos, eles assinaram com a gravadora Island Records e lançaram seu primeiro álbum, Boy (1980). Seu terceiro álbum, War (1983), rendeu-lhes o primeiro álbum a alcançar a posição de número 1, no Reino Unido. Hits como "Sunday Bloody Sunday" (1983) e "Pride (In the Name of Love)" (1984), ajudaram a estabelecer a reputação da banda como um grupo politicamente e socialmente consciente.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em meados da década de 1980, tornaram-se famosos por sua participação em concertos, destacando-se na atuação do Live Aid (1985). O quinto álbum de estúdio, The Joshua Tree (1987), tornou-os ícones globais, o que segundo a revista Rolling Stone, afirmou que "elevou-os a estatura de 'heróis à super-estrelas'"; sendo o maior feito comercial e crítico da história da banda irlandesa, alcançando o topo das paradas musicais em diversos países — incluindo a posição de número 1 na Billboard 200 e, na lista dos álbuns mais vendidos do mundo, com cerca de 25 milhões de cópias — produzindo singles como "With or Without You" e "I Still Haven't Found What I'm Looking For" – ambas nas posições de número 1 nos Estados Unidos, daquele ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Enfrentando a estagnação criativa após o lançamento do sexto álbum, Rattle and Hum (1988), lançando hits como "Desire" — obtendo Prémio Grammy para "Melhor Performance de Rock por um Grupo com Vocal" de 1989 — já na década de 1990, por fim decidiram reinventar-se sob um novo rumo musical e imagem pública, pois eram vistos como "sérios". Então, a partir do que chamam de "a segunda obra-prima do U2", lançaram do sétimo álbum, Achtung Baby (1991), vendendo 18 milhões de cópias e gerando hits como "One", juntamente com a turnê Zoo TV Tour (1992–93), caracterizada na época pela intensa multimídia; a banda integrou influências sonoras do rock alternativo, música eletrônica e industrial, abraçando uma imagem mais cômica e irreverente.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em meados da década de 1990, este experimento continuou através de seu oitavo álbum, Zooropa (1993) e nono álbum, Pop (1997), que foi apoiado pela turnê Popmart Tour (1997–98), obtendo sucessos mistos. Após não terem tido uma boa aprovação do nono álbum de estúdio, no início da década de 2000, conseguiram recuperar a aceitação do público e a boa imagem musical perante aos críticos musicais, após o lançamento do álbuns All That You Can't Leave Behind (2000) e How to Dismantle an Atomic Bomb (2004), estabelecendo um som mais convencional. Atualmente, a turnê U2 360° Tour (2009–11), lhes renderam a liderança do ranking de turnês musicais de maior bilheteria da história, arrecadando mais de 736 milhões de dólares. A partir da era Songs, Innocence (2014) e Experience (2017), caracterizaram-se pela forma de lançamento através das plataformas streaming, vindo a ter parceria com a Apple.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Atualmente, a banda lançou 14 álbuns de estúdio, encontrando-se entre os artistas recordistas de vendas, com mais de 175 milhões de álbuns vendidos mundialmente. Ganharam 22 Prêmios Grammy, mais do que qualquer outra banda. Em 2005 o grupo foi introduzido no Rock and Roll Hall of Fame. A revista Rolling Stone classificou-os na posição de número 22, na lista dos "100 Maiores Artistas de Todos os Tempos", classificando-o a "Maior Banda do Mundo". Por toda sua carreira, como banda e como indivíduos, fizeram campanhas pelos direitos humanos e causas filantrópicas, como a Anistia Internacional, ONE Campaign, Product Red, War Child e Music Rising.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Formação e primeiros anos (1976–80)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="480" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/MountTempleClock.jpg/220px-MountTempleClock.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Mount Temple Comprehensive School localizada em Dublin, escola onde foi formada os membros da banda, em setembro de 1976.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda foi formada em 25 de setembro de 1976. Larry Mullen Jr., com quatorze anos de idade, postou um anúncio na escola Mount Temple Comprehensive High, em busca de músicos para uma nova banda; tendo a resposta de seis pessoas. Mullen ficou encarregado da bateria, com Paul "Bono" Hewson nos vocais; David "The Edge" Evans e seu irmão mais velho Dik Evans na guitarra; Adam Clayton, um amigo dos irmãos Evans no baixo; e inicialmente Ivan McCormick e Peter Martin, dois outros amigos de Mullen. Mullen disse mais tarde como mandou no "The Larry Mullen's Band" por cerca de 10 minutos, e em seguida, Bono entrou e destruiu qualquer chance que ele tinha de estar no comando".&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Logo depois, o grupo denominou o nome do grupo de "Feedback", porque era um dos poucos termos técnicos que eles conheciam. Martin não retornou após o primeiro ensaio e McCormick deixou o grupo dentro de algumas semanas. A maioria do material inicial do grupo era composto por covers, que a banda admitiu não ser seu ponto forte. Algumas das primeiras influências sobre a banda foram surgindo no gênero punk rock, tais como The Jam, The Clash, The Buzzcocks e The Sex Pistols. A popularidade do punk rock convenceu o grupo que o conhecimento musical não era um pré-requisito para ser bem sucedido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em março de 1977, a banda mudou seu nome para The Hype. Dik Evans, que era o irmão mais velho e também por já estar na faculdade, estava se tornando um integrante excluído em relação à banda. O resto do grupo seguia um pensamento de uma banda com quatro integrantes, sendo mais tarde, resultando na saída de Dik em março de 1978. Durante um concerto de despedida no salão da Igreja Presbiteriana, em Howth, contou com o grupo tocando covers, com Dik cerimonialmente saindo do palco. Os quatro membros restantes da banda completaram o concerto tocando o material original como "U2". Steve Averill, um músico punk rock e amigo da família de Clayton, sugeriu seis nomes em potencial, a partir do qual, a banda optou por "U2", devido à sua ambiguidade, possibilidade de interpretações, e também por não gostarem de The Hype. No Dia de São Patrício, o U2 venceu em um show de talentos, em Limerick, Irlanda. O prémio consistia em £ 500 libras, possibilitando gravarem um demo para a gravadora CBS da Irlanda, sendo uma um marco importante para a auto-afirmação da banda. O U2 gravou sua primeira fita demo no Keystone Studio em maio de 1978, em Dublin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A revista Hot Press foi influente na formação do futuro da banda. Meados de 1978, Paul McGuinness já havia sido associado ao grupo através de uma publicação do jornalista Bill Graham, tornando-se o empresário da banda. Com os contatos que ele fazia na indústria musical, McGuinness reservou sessões demos para o grupo, procurando obter um contrato de gravação. A banda continuou a construir sua base de públicos com performances em todo o país, na qual se destacou o show no Mercado Dublin's Dandelion, no verão de 1979. Em agosto, eles gravaram um demo de três canções juntamente com o produtor Chas de Whalley, no Windmill Lane Studios, marcando a primeira das gravações da banda durante a carreira.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em setembro de 1979, o primeiro material lançado — somente na Irlanda — foi o EP U2 3 (1979), vendendo cerca de mil cópias e adquirindo um bom desempenho nas paradas musicais irlandesa. Em dezembro de 1979, a banda realizou em Londres os seus primeiros shows fora da Irlanda, embora eles ainda não tivessem a capacidade de ganhar a atenção do público e dos críticos musicais. Em fevereiro de 1980, foi lançado o seu primeiro single, "Another Day", pela gravadora CBS, direcionando-se somente ao mercado irlandês. No mesmo dia, o grupo tocou em um show no Estádio Nacional da Irlanda para 2 mil pessoas, fechando contrato através de Bill Stewart, representando a A&amp;amp;R pela gravadora Island Records.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira musical&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Primeiros lançamentos (1980–83)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A gravadora Island Records assinou com a banda em março de 1980, e em maio a banda lançou o seu segundo single, "11 O'Clock Tick Tock", e primeiro single lançado internacionalmente. O álbum de estreia da banda, Boy (1980), foi lançado em outubro. Produzido por Steve Lillywhite, recebeu críticas positivas. Embora as letras sem objetivo de Bono parecessem improvisadas, eles expressaram um tema comum: os sonhos e frustrações da adolescência. álbum incluía o primeiro single de sucesso da banda nos Estados Unidos, "I Will Follow". O lançamento de Boy foi seguida pela turnê Boy Tour, a primeira turnê do U2 pelo continente europeu e nos Estados Unidos. Apesar de ter sido rude, os concertos demonstraram o potencial da banda, com os críticos dizendo que Bono era "carismático" e um grande homem apaixonado.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="421" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/U2_21081983_01_800b.jpg/220px-U2_21081983_01_800b.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Apresentação de Bono na Noruega durante a turnê War Tour, em 1983.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O segundo álbum da banda, October, foi lançado em 1981, contendo amplos temas espirituais. Durante as sessões de gravação, Bono e The Edge consideraram a possibilidade em deixar a banda devido a percepção de conflitos religiosos. Bono, The Edge e Mullen tinham se juntado em um grupo cristão em Dublin, chamado Shalom Fellowship, que os levando-os a questionar a relação entre a fé cristã e o estilo de vida no rock n' roll. Bono e The Edge tiraram tempo entre as turnês e decidiram deixar o grupo cristão, em favor de continuar com a banda. A gravação foi ainda mais complicada com o roubo de uma maleta contendo as letras para várias canções de trabalho dos bastidores durante a apresentação da banda, em uma boate em Portland, Oregon. O álbum recebeu críticas mistas e pouco tocadas nas rádios. O baixo número de vendas fora do Reino Unido colocou muita pressão sobre o seu contrato com a gravadora Island Records, centrado na melhoria da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Resolvendo as suas dúvidas do período de October (1981), a banda lançou War, em 1983. Um álbum onde a banda transformou o "pacifismo em uma cruzada", a franqueza na inflexibilidade no modo de tocar da guitarra em War, foi intencionalmente contraditório com o synthpop da época. O álbum incluía o single "Sunday Bloody Sunday", uma canção com um contexto político, onde Bono líricamente tentou contrastar os acontecimentos do Domingo Sangrento (1972) com o Domingo de Páscoa. A revista Rolling Stone descreveu que a música mostrava que a banda tinha capacidade de compôr canções profundas e significativas. War foi o primeiro álbum do U2 a apresentar a fotografia de Anton Corbijn, que permanece até atualmente como um dos fotógrafos do U2, tendo uma grande influência sobre sua visão e imagem política. O primeiro sucesso comercial da banda, War, estreou na posição de número 1 no Reino Unido, e seu primeiro single "New Year's Day", foi o primeiro sucesso da banda fora da Irlanda ou do Reino Unido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na subsequente War Tour, a banda realizou concertos lotados no continente europeu e nos Estados Unidos. A visão de Bono acenando uma bandeira branca durante as performances de "Sunday Bloody Sunday" tornou-se uma imagem ícone da turnê. O U2 gravou o álbum ao vivo nesta turnê, Under a Blood Red Sky (1983), assim como o filme-concerto Live at Red Rocks: Under a Blood Red Sky (1983), sendo que ambos foram tocados por um longo período de tempo nas rádios e na MTV, ampliando a audiência da banda e mostrando suas proezas como um ato de viver. Seu contrato com a gravadora Island Records estava chegando ao fim, e em 1984, a banda assinou uma renovação de contrato mais lucrativa. Eles negociaram o retorno de seus direitos autorais (de modo que eles possuíssem os direitos de suas próprias canções), um aumento em sua taxa de direitos, e uma melhoria geral em termos, à custa de um maior pagamento inicial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O reconhecimento e ascensão musical (1984–85)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Unforgettable Fire foi lançado em 1984. A música ambiente e o abstrato, que era na época, a mudança mais marcante na direção da banda. O grupo temia que, após o evidente rock do álbum War e de sua turnê, eles estivessem em risco de tornar-se outro incômodo, como se representassem um slogan de bandas de rock arena. Assim, procuraram a experimentação, como Adam Clayton lembra: "Nós estávamos procurando por algo um pouco mais sério, mais artístico". The Edge admirava o ambiente e as "obras estranhas" de Brian Eno, que, junto com seu engenheiro de áudio, Daniel Lanois, eventualmente concordou em produzir o álbum.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="418" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/U2_on_Unforgettable_Fire_Tour_09-09-1984.jpg/220px-U2_on_Unforgettable_Fire_Tour_09-09-1984.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Performance da banda durante a turnê The Unforgettable Fire Tour, em setembro de 1984, no Sydney Entertainment Centre, Austrália.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em parte gravado no Slane Castle, The Unforgettable Fire foi lançado em 1984, no momento em que a mudança mais marcante da banda. The Unforgettable Fire tem um som rico e orquestrado. Sob a direção de Lanois, Mullen tornou-se mais flexível na percussão, no funk e mais sutil; Clayton tornou-se mais subliminar no baixo; as seções rítmicas já não atrapalhavam, porém, fluía em apoio das canções. Complementando a atmosfera sonora, as letras do álbum estavam abertas a muitas interpretações, oferecendo o que a banda chamou de "sensação de grande visão". Devido a uma agenda lotada de gravações, Bono achava que as canções "Bad" e "Pride (In the Name of Love)", como se fossem um esboço/rascunho que não havia terminado. "Pride (In the Name of Love)", era baseado em Martin Luther King Jr., sendo o primeiro single do álbum e tornando-se o maior sucesso da banda até então; inclusive sendo a sua primeira a entrar no top 40 dos Estados Unidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Grande parte da turnê The Unforgettable Fire Tour mudou-se para arenas internas, em que a banda começou a ganhar a sua longa batalha para construir seu público. As complexas texturas das novas canções gravadas do álbum, como "The Unforgettable Fire" e "Bad", foram difíceis de traduzir para performances ao vivo. Uma solução foram os sequenciadores programados, já que a banda havia sido relutante em utilizar; mas que agora, eram usados na maioria das performances do grupo. As canções do álbum tinham sido criticadas por serem "incompletas", "vagas" e "sem tema", porém, foi o melhor recebido pela crítica quando tocado ao vivo no palco.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O U2 participou do Live Aid (1985), um concerto para o alívio da fome na Etiópia no Estádio de Wembley, em julho de 1985. A performance da banda perante a 82 mil pessoas foi um ponto fundamental na carreira do U2. Durante uma apresentação de 14 minutos da música "Bad", Bono pulou do palco para abraçar e dançar com uma fã, tendo uma audiência de milhões de telespectadores, observando o que Bono poderia fazer com o público. Em 1985, a revista Rolling Stone chamou o U2 de a "banda da década de 1980", dizendo que, para um crescente número de fãs de rock n' roll, o U2 tornou-se um dos grupos mais importantes, se não, a mais importante".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sucesso internacional da banda (1986–89)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para seu quinto álbum, The Joshua Tree (1987), a banda queria construir as texturas de The Unforgettable Fire (1984), mas ao vez de sair a experimentação do foco, eles procuraram um som mais duro na batida, dentro da limitação das estruturas musicais convencionais. Consciente de que "o U2 não tinha tradição" e que seu conhecimento musical no seu início era limitado, o grupo aprofundou-se na raiz da música americana e da música irlandesa. Amizades com Bob Dylan, Van Morrison e Keith Richards motivou a banda explorar o blues, música folclórica e música gospel, focando as habilidades de composições e letras de Bono. Para seu quinto álbum, The Joshua Tree, a banda queria construir as mesmas texturas de The Unforgettable Fire, mas buscavam um som mais difícil de atingir, usando as limitações das estruturas das canções. Em 1986 a banda interrompeu suas sessões de gravação do álbum para servir como manchete na ação da Anistia Internacional da turnê A Conspiracy of Hope Tour. Ao invés de ser somente uma distração, a turnê acrescentou uma intensidade extra e foco para seu novo material. Em 1986, Bono viajou para El Salvador e Nicarágua, vendo em primeira mão, o sofrimento dos camponeses intimidados em conflitos internos que foram sujeitos à política da intervenção americana. A experiência tornou-se uma influência importante no novo estilo musical.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="628" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a3/Joshuatree.JPG/170px-Joshuatree.JPG" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A árvore retratada no encarte do álbum The Joshua Tree. Adam Clayton disse: "O deserto era imensamente inspirador para nós, como uma imagem mental para este registro".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Joshua Tree foi lançado em março de 1987. O álbum sobrepõe a antipatia americana contra a profunda fascinação do grupo com o país, seus amplos espaços, liberdade e ideais. A banda queria uma música com um sentido de localização e uma qualidade cinematográfica; queria a música do registro e as letras extraídas em imagens criadas por escritores americanos, cujos trabalhos a banda vinha lendo. The Joshua Tree tornou-se um dos álbuns mais vendidos da história das paradas britânicas, liderando a Billboard 200 nos Estados Unidos por nove semanas consecutivas. O primeiro dos singles, "With or Without You" e "I Still Haven't Found What I'm Looking For", rapidamente tornaram-se o hit de número 1 do grupo, nos Estados Unidos. Eles tornaram-se a 4ª banda de rock a ser destaque na capa da revista Time, que declarou o U2 como a "bilheteria mais quente do rock". O álbum ganhou seus primeiros dois Prêmios Grammy, trazendo à banda um novo nível de sucesso. Muitas publicações, incluindo a Rolling Stone, têm citado-os como um dos maiores do rock. A The Joshua Tree Tour foi a primeira turnê em que a banda fez concertos em estádios, ao lado de arenas menores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum e documentário Rattle and Hum (1988), continha imagens gravadas da turnê de The Joshua Tree, e que acompanha o álbum duplo de mesmo nome, inclui nove faixas de estúdio e seis performances ao vivo do U2. Lançado em outubro de 1988, o álbum e o filme foram concebidos como um tributo à música americana, incluindo gravações no Sun Studios em Memphis e performances com Bob Dylan e B. B. King. Rattle and Hum teve uma performance modesta na bilheteria e recebeu críticas mistas de ambos os filmes e críticos musicais; um editor da Rolling Stone falou da excitação do álbum; outros, descrevendo-a como "bombástica e equivocada". O diretor do filme, Phil Joanou, o descreveu como "um olhar pretensioso do U2". A maioria do novo material do álbum foi tocado em 1989, na turnê Lovetown Tour, fazendo shows na Austrália, Japão e Europa, porque a banda queria evitar a reação norte-americana. Além disso, eles cresceram insatisfeitos com suas performances ao vivo; Mullen disse: "Fomos os maiores, mas não fomos os melhores". Com uma sensação de estagnação musical, Bono disse aos fãs em uma das últimas datas da turnê que era "o fim de algo para o U2", e que eles tinham que "ir embora [...] e tudo apenas como um sonho novamente".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Reinvenção musical e desinibição (1990–94)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Incomodados com a crítica de Rattle and Hum (1988), a banda procurou transformar-se musicalmente. Buscando inspiração na véspera da reunificação alemã, que começou a trabalhar em Achtung Baby no Hansa Studios em Berlim, em outubro de 1990, com os produtores Daniel Lanois e Brian Eno. As sessões foram repletas de conflitos, como a banda argumentou sobre a sua direção musical e a qualidade de seu material. Enquanto Clayton e Mullen preferiram um som semelhante ao trabalho anterior do U2, Bono e The Edge foram inspirados pela música industrial e música eletrônica europeia, e defendeu uma mudança no estilo musical. Semanas de tensão e de progresso lento, chegaram a considerar romper a banda, mas eles fizeram um grande avanço com a redação improvisada da canção "One". Eles voltaram para Dublin em 1991, onde a moral melhorou e a maioria do álbum foi concluída.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="433" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Zoo_TV_Tour_1992-09-03_Veterans_Stadium_pic_d.jpg/220px-Zoo_TV_Tour_1992-09-03_Veterans_Stadium_pic_d.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A Zoo TV Tour foi um intenso evento de multimídia, com um palco que usou dezenas de telas de vídeo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em novembro de 1991, o U2 lançou Achtung Baby. O álbum representou a mudança calculada na direção musical e temática para o grupo; a mudança foi um de seus mais dramáticos desde The Unforgettable Fire.[84] Em termos sonoros, o álbum obtém influências do rock alternativo, dance music e música industrial da época, com a banda referindo-se à sua partida musical como "quatro homens derrubando The Joshua Tree". Tematicamente, foi um registro mais introspectivo e pessoal; era mais sombria, entretanto, às vezes, mais irreverente do que os trabalhos anteriores da banda. Comercialmente e criticamente, tem sido um dos maiores sucessos da banda. Ele produziu cinco singles de sucesso nas paradas, incluindo "The Fly", "Mysterious Ways" e "One", sendo uma parte crucial do início da reinvenção da banda na década de 1990. Tal como The Joshua Tree (1987), muitas publicações citaram o álbum como um dos maiores do rock.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como Achtung Baby (1991), a Zoo TV Tour de 1992 e 1993, foi uma ruptura inequívoca com o passado da banda. Em contraste com as configurações de estágio austero de eventuais turnês anteriores do U2, a Zoo TV foi um evento elaborado em multimídias. É satirizado o caráter universal da televisão e sua indefinição de notícias, entretenimento, e das televendas, tentando incutir uma "sobrecarga sensorial" em sua audiência. Foi caracterizada por grandes telas de vídeos, que mostravam os efeitos visuais, videoclipes aleatórios da cultura pop e frases de textos piscando. Considerando que a banda era conhecida por suas sérias performances ao vivo na década de 1980, os concertos da Zoo TV Tour foram intencionalmente ironizadas e auto-depreciativas; no palco, Bono realizava vários personagens, incluindo "The Fly", Mirror Ball Man, e MacPhisto. Trotes por telefones foram feitos para o ex-presidente George W. Bush, às Nações Unidas e outros. Ao vivo por ligação via satélite, mostrava a controvérsia causada na guerra de Sarajevo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante uma pausa da turnê Zoo TV em meados de 1993, o álbum Zooropa deu sequência a muitos dos temas de Achtung Baby e da própria turnê. Inicialmente concebido como um EP, a banda expandiu Zooropa inteiramente em um álbum LP. Foi uma partida ainda maior a partir de seus estilos anteriores, incorporando influência dance e outros efeitos eletrônicos. Johnny Cash participou nos vocais da canção "The Wanderer". A maioria das canções foram tocadas pelo menos uma vez durante as etapas da turnê em 1993, visitando a Europa, Austrália, Nova Zelândia e Japão; metade das faixas do álbum tornaram-se comuns no setlist. Embora o sucesso comercial de Zooropa tivesse ganhado o "Melhor Álbum Alternativo", a banda considera o álbum como uma mistura de sentimentos, porque eles sentiam que era mais um interlúdio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A influência do pop eletrônico (1995–98)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após a pausa com mais de um ano pós-término da turnê Zoo TV, a banda lança em meados de 1995 o single "Hold Me, Thrill Me, Kiss Me, Kill Me" (1995), em contribuição à trilha sonora do filme Batman Forever (1995). A canção foi um sucesso, atingindo a posição de número 1 em sete paradas musicais e em cinco países distintos; no "Top 10" em 15 tabelas.[96] Foi nomeado ao Prémio Globo de Ouro para "Melhor Canção Original de 1995; nomeado ao Prémio Grammy de 1996, na categoria de "Melhor Canção de Rock" e para Melhor Performance de Rock por um Duo ou Grupo com Vocais. Posteriormente, lançaram um álbum experimental chamado Original Soundtracks 1 (1995), com a colaboração de Brian Eno, contribuindo como um parceiro durante a composição das canções. Devido a sua participação e a natureza altamente experimental do material gravado, a banda optou por lançá-lo sob o pseudônimo de Passengers, para distingui-lo dos álbuns convencionais do grupo. O baterista Larry Mullen, afirmou que "Há uma linha tênue entre música interessante e auto-indulgente. Nós cruzamos isso na gravação de Passengers". Comercialmente, passaram despercebido no álbum gravado, recebendo críticas geralmente mistas. O álbum também gerou um single de sucesso, "Miss Sarajevo" (1995), com a participação do cantor de ópera italiano Luciano Pavarotti, e que de acordo com Bono, está entre as músicas favoritas dos integrantes. Em setembro daquele ano, o grupo irlandês participou de um concerto beneficente liderado por Pavarotti na cidade de Modena, Itália.[103] Os shows faziam parte da franquia Pavarotti &amp;amp; Friends — sendo este o terceiro concerto — tendo também a participações de Meat Loaf, Simon Le Bon, Michael Bolton, Brian Eno e Dolores O'Riordan, lançado no álbum Pavarotti &amp;amp; Friends for the Children of Bosnia, em prol da guerra da Bósnia. Ainda no embalo dessa inovação musical, lançaram o álbum Melon: Remixes for Propaganda (1995), uma coletânea remix lançado exclusivamente ao fã clube.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O grupo começou a trabalhar em seu nono álbum de estúdio, Pop (1997), convocando os produtores Nellee Hooper, Flood e Howie B. A banda combinou influências contrastantes de cada produtor em suas canções, particularmente com o estilo da música eletrônica de Howie B. O baterista ficou impossibilitado de tocar devido uma cirurgia,[109] fazendo com que os outros membros adotassem diferentes abordagens para composição musical, como por exemplo o uso da programação de loop na bateria e reprodução de amostras fornecidas por Howie B. Após o retorno de Mullen em fevereiro de 1996, o grupo começou a trabalhar novamente em grande parte do material, esforçando-se para completarem as faixas, acabando por perder o prazo estipulado para completar o CD. Para complicar ainda mais, a banda permitiu que o empresário da banda na época, Paul McGuinness, marcasse o início da turnê Popmart Tour (1997–1998) com o álbum incompleto; Bono afirmou que foi "a pior decisão do U2 já feita". Pressionados para completarem o material, adiaram sua data de lançamento pela segunda vez, de dezembro de 1996 a março de 1997, interrompendo o tempo de ensaio da turnê e, trabalhando até os últimos instantes de seu lançamento — mesmo com o tempo adicional de gravação — em março de 1997. O álbum esteve na posição de número 1 em 17 países, vendendo cerca de seis milhões de álbuns mundialmente. A revista Rolling Stone, declarou que a banda tinha desafiado as probabilidades de mudarem seu estilo musical. Em contra-partida, outros acharam que o álbum foi uma grande decepção e as vendas eram baixas em comparação aos seus álbuns anteriores. A banda apressou-se em terminar o álbum a tempo para a turnê iminente pré-agendada, admitindo que "não conseguiram transmitir ao público o que eles queriam", incorporando a cultura de boates, apresentando ritmos dance. O principal single, "Discotheque" (1997), atingiu o número 1 no Reino Unido, Japão e Canadá; entretanto, permaneceu por pouco tempo nos Estados Unidos, apesar de estrear na posição de número 10. Em poucos dias do lançamento de "Discotheque", o grupo anunciou a turnê que iria suportar o álbum. Os ingressos foram vendidos posteriormente, porém, Pop só foi a divulgado em março.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="212" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/U2_PopMart_Tour%2C_Belfast%2C_August_1997_%2801%29.jpg/175px-U2_PopMart_Tour%2C_Belfast%2C_August_1997_%2801%29.jpg" width="320" /&gt;&lt;img height="214" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/U2_PopMart_Tour%2C_Belfast%2C_August_1997_%2818%29.jpg/174px-U2_PopMart_Tour%2C_Belfast%2C_August_1997_%2818%29.jpg" width="320" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A Popmart Tour contou com um arco dourado, semelhante ao logotipo da McDonald's, sendo até aquele momento, a maior tela LED do mundo (esquerda). Durante suas performances, a banda emergia de dentro do "Mirrorball Lemon", um pequeno palco espelhado, adaptado em forma de limão gigante (direita).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Popmart Tour iniciou-se em abril de 1997, na cidade de Las Vegas. Da mesma forma satirizante da turnê Zoo TV, Popmart ironizava a cultura pop na intenção de transmitir sarcasticamente, aos que acusaram a banda de consumistas. O palco caracterizava-se através de um arco dourado com uma de altura de 30 metros — semelhante a logotipo da McDonald's — uma tela LED com 46 metros de comprimento por 12 metros de altura — o maior do mundo até aquela época — e o "Mirrorball Lemon", com uma extensão de 12 metros. A ideologia cômica do big stick adotado pelos integrantes em seus shows não satisfez seus fãs, que estavam aparentemente confusos com a utilização do estilo das roupas chamativas, como jaquetas de vinil, chapéu de vaqueiro ou até mesmo nas entradas triunfais de Bono ao palco, vestido com capa de lutador de boxe. Inicialmente, devido ao adiamento do álbum e por consequência, a redução dos ensaios para os concertos, acabou por afetar a qualidade dos espetáculos, chegando ao ponto de tocarem em estádios relativamente vazios em comparação aos parâmetros de quantidade de expectadores da banda, durante a etapa nos Estados Unidos. Em algumas ocasiões, o "Mirrorball Lemon" não funcionava — na qual emergia a banda nos encores, prendendo-os dentro. Apesar das críticas mistas e adversidades da turnê, Bono considerou Popmart "melhor do que Zoo TV, do ponto de vista visual, e com um projeto artístico e filosófico mais transparente".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A etapa na Europa obteve dois concertos notórios. O primeiro, foi o show realizado em 20 de setembro de 1997, na comuna italiana de Régio da Emília, tocando a um público com de mais de 150 mil pessoas, estabelecendo um recorde mundial de maior audiência paga para um show. O segundo, foi o concerto do U2 em Sarajevo em 23 de setembro, tornando-os o primeiro grupo musical a organizar um show no pós-guerra da Bósnia. Larry Mullen descreveu o acontecimento como "uma experiência que nunca mais esquecerei para o resto de minha vida, e se eu tivesse que passar 20 anos na banda apenas para tocar esse show, eu faria isso, acho que valeria a pena". Bono afirmou que o show "foi uma das mais difíceis e ao mesmo tempo, das melhores noites da minha vida". A turnê concluiu em março de 1998, adquirindo uma receita bruta de 171 milhões de dólares e aproximadamente quatro milhões de ingressos vendidos. No mês seguinte, os integrantes apareceram no 200º episódio (1998) da série Os Simpsons, na qual o personagem Homer Simpson interrompe uma apresentação do grupo na turnê Popmart. Em novembro de 1998, a banda lançou seu primeiro álbum greatest hits, The Best of 1980-1990 (1998), lançando como single uma regravação da canção "Sweetest Thing" (1998). O álbum alcançou as mais altas vendas na primeira semana nos Estados Unidos, com "Sweetest Thing" liderando as paradas musicais na Irlanda e no Canadá. O filme-concerto Popmart: Live from Mexico City (1998), foi lançado alguns dias após o greatest hits.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O retorno à graça (98–2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após o sucesso misto da década de 1990, o grupo decidiu simplificar seu estilo sonoro; The Edge afirmou que com lançamento do álbum Pop (1997), a banda "perdeu a sua verdadeira musicalidade no rock". Para o décimo álbum de estúdio, All That You Can't Leave Behind (2000), o grupo queria retomar ao seu rock tradicional "tocando todos juntos em uma sala". Reunindo-se com Eno e Lanois, eles começaram a trabalhar no álbum no final de 1998. Depois de suas experiências negativas com a pressão de finalizar Pop, a banda se contentou em trabalhar sem prazos. Com o cronograma limitado de Bono com seus compromissos com o perdão de dívidas internacionais no Jubilee 2000, os outros membros da banda decidiriam passar tempo com seus familiares, com as sessões de gravações estendendo-se até agosto de 2000.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lançando em outubro de 2000, Leave Behind foi considerada a terceira obra-prima do U2 — ao lado de The Joshua Tree (1987) e Achtung Baby (1991), vendendo aproximadamente 12 milhões de cópias mundialmente. Para muitos dos que não foram conquistados pelas incursões da banda na década de 90, foi considerado um retorno à graça. O álbum estreou na posição de número 1 em 32 países, estando na posição de número 280 na lista dos "500 Melhores Álbuns de Todos os Tempos" e de número 13 nos "100 Melhores Álbuns da Década de 2000", pela revista Rolling Stone; levou certificação de quadrupla Platina nos Estados Unidos, tripla Platina no Reino Unido e conseguindo vender três milhões de cópias no continente europeu; Ganhou o Prêmio Grammy de "Melhor Álbum de Rock" de 2002. Do álbum, foram lançados quatro singles de sucesso: "Beautiful Day" (ganhou três Prêmios Grammy: de "Melhor Performance de Rock por um Duo ou Grupo com Vocais", "Canção do Ano" e "Gravação do Ano"), sendo considerado uma das "500 Melhores Canções de Todos os Tempos", na posição de número 345 e na posição de número 9 nas "100 Melhores Canções da Década de 2000". "Elevation" (ganhou um Prêmio Grammy de "Melhor Performance de Rock por um Duo ou Grupo com Vocais"), "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" (ganhou um Prêmio Grammy de "Melhor Performance de Pop por um Duo ou Grupo com Vocais"), e "Walk On" (ganhou um Prêmio Grammy de "Gravação do Ano"). Na cerimônia de premiação, Bono declarou que a U2 estava "voltando ao trabalho [...] da melhor banda do mundo".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="480" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/HeartWideShot3.jpg/220px-HeartWideShot3.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em contraste com as elaboradas produções no estádio das duas últimas turnês da banda, a Elevation Tour foi mais simples, com uma rampa em forma de coração ao redor do palco. Apresentação da banda no Wells Fargo Center, em junho de 2001.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Elevation Tour começou em março de 2001, em três etapas e uma turnê promocional. Para a turnê, o U2 optou por ambientes reduzidos, retornando às arenas após quase uma década de produções em estádios. Com foco em temas de "contato emocional, conexão e comunicação" com o álbum, o conjunto da turnê foi projetado para permitir ao grupo uma maior proximidade com o público; uma rampa em forma de coração ao redor do palco estendendo-se ao público, enquanto que alguns espectadores circundados na parte interna do palco estendido, e acréscimo de assentos foram oferecidos na passagem estadunidense pela primeira vez na história do grupo. Durante a turnê a banda realizou um par de concertos no Slane Castle, na Irlanda, totalizando a um público de 80 mil pessoas. Após os ataques de ataques de 11 de setembro, Leave Behind encontrou ressonância adicionada com o público americano, à medida que o álbum subia nas paradas musicais e canções como "Walk On" e "Peace on Earth" obtidas nas rádios. Em outubro, tocaram no Madison Square Garden em Nova Iorque pela primeira vez desde os atentados. Bono e The Edge disseram que esses shows estavam entre os seus desempenhos mais memoráveis e emocionais. A Elevation Tour arrecadou no ano 109,7 milhões de dólares, sendo o segundo maior em uma turnê norte-americana na época, totalizando 143,5 milhões de dólares mundialmente, com 2,18 milhões de ingressos vendidos. A revista Spin nomeou U2 como a "Banda do Ano" em 2001, dizendo que "uma banda de meia-idade ensinando sobre como realizar um show de rock".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 3 de fevereiro de 2002, o grupo realizou durante o halftime show do Super Bowl XXXVI. Em homenagem àqueles que morreram nos ataques de 11 de setembro, os nomes das vítimas foram exibidos em um pano de fundo, e no final, Bono abriu sua jaqueta para revelar uma bandeira americana no revestimento. A Sports Illustrated, Rolling Stone e USA Today classificaram o desempenho da banda como o melhor halftime show na história do Super Bowl. Em novembro de 2002, a banda lançou sua segunda greatest hits, The Best of 1990-2000 (2002), que contou com várias músicas remixadas de 1990 e duas novas faixas, incluindo o single "Electrical Storm".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"O primeiro álbum de rock em anos" (2003–06)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com o foco em reproduzir uma sonoridade mais sofisticada em relação ao seu álbum anterior, o grupo começou a gravar seu décimo primeiro álbum de estúdio, How to Dismantle an Atomic Bomb (2004), em fevereiro de 2003 com o produtor Chris Thomas. Após nove meses de trabalho, a banda teve o material de um álbum pronto para lançamento, mas eles não estavam satisfeitos com os resultados; Mullen disse que as canções "não tinham magia". Posteriormente, a banda recrutou Steve Lillywhite para assumir a cargo de produtor na cidade de Dublin, em janeiro de 2004. Lillywhite, junto com o assistente Jacknife Lee, passaram seis meses re-editando as canções e encorajando melhores desempenhos em estúdio. Vários outros produtores também receberam créditos no álbum, incluindo Daniel Lanois, Brian Eno, Mark "Flood" Ellis, Carl Glanville e Nellee Hooper. Bono reconheceu que o envolvimento de múltiplos produtores interferia na "harmonia sonora" que foram gravadas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lançado em novembro de 2004, Atomic Bomb recebeu críticas favoráveis, vendendo aproximadamente 10 milhões de exemplares, sendo o quarto álbum mais vendido pelo U2. Tematicamente, o álbum apresentava canções sobre a vida, amor, morte, guerra, fé e sobre família; com Bono afirmando que algumas das canções são "hinos que abordam a ingenuidade, rejeitando a sabedoria". O álbum estreou na posição de número 1 em 30 países, incluindo os Estados Unidos, onde as vendas na primeira semana foram de 840 mil cópias — quase o dobro de cópias vendidas de All That You Can't Leave Behind, estabelecendo um recorde pessoal da banda; estando na posição de número 68 dos "100 Melhores Álbuns da Década de 2000", pela Rolling Stone. levou certificação de tripla Platina nos Estados Unidos, quadrupla Platina no Reino Unido, quíntupla Platina no Canadá, certificação de décupla Platina na Irlanda, e em outros países. Ganhou dois Prêmios Grammy, na categoria de "Álbum do Ano" e "Melhor Álbum de Rock". Do álbum, foram lançados quatro singles de sucesso: "Vertigo" (ganhou três Prêmios Grammy: de "Melhor Vídeo Musical", "Melhor Canção de Rock" e "Melhor Performance de Rock por um Duo ou Grupo com Vocais"), sendo considerado uma das "100 Melhores Canções da Década de 2000". "Sometimes You Can't Make It on Your Own" (ganhou dois Prêmios Grammy: de "Canção do Ano" e "Melhor Performance de Rock por um Duo ou Grupo com Vocais"), "City of Blinding Lights" (ganhou um Prêmio Grammy de "Melhor Canção de Rock"). e "All Because of You" — não obteve nenhum prémio, entretanto, estando presente em várias paradas musicais, alcançando a posição de número 1 no Canadá e Estados Unidos. Em março de 2005, a banda foi introduzida no Rock and Roll Hall of Fame pelo Bruce Springsteen em seu primeiro ano de elegibilidade. Durante seu discurso, Springsteen disse que a banda havia "acabado com as chances de continuar fazendo o 'melhor' trabalho e de permanecer no topo das paradas musicais durante seus 25 anos de carreira".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="240" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/San_Siro_U2.jpg/180px-San_Siro_U2.jpg" width="320" /&gt;&lt;img height="240" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/U2_Vertigo_Tour_Toronto_2005_stage.jpg/180px-U2_Vertigo_Tour_Toronto_2005_stage.jpg" width="320" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Seguindo a um conceito semelhante ao palco da turnê anterior, o palco da Vertigo Tour possuía formato de headphones, e parte do público situados na parte interna do palco estendido. Apresentação no estádio San Siro, em Milão, Itália.&lt;br /&gt;Além dos telões em LED, a turnê também ressaltava cortinas retráteis, podendo proporcionar uma visão mais panorâmica do público em relação ao palco. Apresentação do grupo na arena Air Canada Centre, em Toronto, Canadá.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após uma doença súbita com a filha de The Edge, o grupo decidiu adiar a programação de turnê para acomodar seu tratamento, e de quebra, as pré-vendas dos ingressos no site oficial do grupo estavam com problemas, já que os membros subscritores encontraram falhas técnicas e disponibilidade limitada dos bilhetes. A Vertigo Tour começou em março de 2005, se dividindo em cinco etapas. A rampa em forma de headphones substituía ao palco estendido anterior — em forma elíptica de coração do Elevation Tour, apresentando telas em LED e cortinas de vídeo retráteis ao redor do palco, enquanto que em estádios usavam-se enormes tela de vídeo de LED. Os setlists em turnê variavam mais em relação a turnê anterior, incluindo músicas que não haviam tocado a décadas. Como seu antecessor, a Vertigo Tour foi um sucesso comercial, classificando como o melhor turno de 2005, arrecadando cerca de 260 milhões de dólares. Em fevereiro de 2006, retomaram à turnê com na etapa latino-americana, contribuindo para o lançamento do filme-concerto U2 3D (2008). lançado nos cinemas quase dois anos depois e o primeiro 3D em formato digital. Em setembro de 2006, o U2 com participação da banda Green Day se apresentaram no Louisiana Superdome antes do jogo de futebol da NFL, no primeiro jogo em casa do time New Orleans Saints, desde o furacão Katrina. As duas bandas fizeram um cover da canção "The Saints Are Coming", da banda The Skids, durante o desempenho do single beneficente. que alcançou o número um na Austrália e em toda a Europa. O grupo também lançou uma autobiografia oficial, U2 by U2 (2006), e mais tarde, lançando em novembro de 2006 o seu terceiro greatest hits, U218 Singles (2006). A turnê concluiu em dezembro de 2006, tendo vendido 4,6 milhões de ingressos e tendo ganho 389 milhões de dólares, o segundo mais alto da época.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em agosto de 2006, a banda incorporou seu negócio editorial nos Países Baixos após o nivelamento da isenção dos artistas irlandeses no imposto de 250 mil euros. The Edge afirmou que as empresas, muitas vezes, buscavam minimizar os seus encargos fiscais. O movimento foi criticado pelo parlamento irlandês. A banda disse que a crítica era injusta, afirmando que a proximidade de 95% de suas atividades teve lugar fora da Irlanda, que fossem tributadas a nível mundial devido a isso, e que estavam "todos os investidores pessoais e empregadores no país". Em março de 2008, o U2 assinou um contrato de 12 anos com a Live Nation, no valor de cem milhões de dólares, o que inclui o controle da Live Nation sobre a mercadoria da banda, patrocínio e seu site oficial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Música experimental e declínio comercial (2007–11)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A gravação para o décimo segundo álbum de estúdio do U2, No Line on the Horizon (2009), começou com o produtor Rick Rubin em 2006, mas as sessões foram de curta duração e o material foi arquivado. Em junho de 2007, a banda começou as novas sessões com Brian Eno e Daniel Lanois, que contribuíram não só como produtores, mas pela primeira vez com o U2, como compositores também. A gravação continuou até dezembro de 2008 nos Estados Unidos, Reino Unido, Irlanda e Fez, no Marrocos, onde a banda explorou a música norte africana. Pretendia ser um trabalho mais experimental do que seus dois álbuns anteriores, sendo lançado em fevereiro de 2009, recebendo críticas positivas, incluindo a sua primeira revisão de cinco estrelas da Rolling Stone. Os críticos, no entanto, observaram que não era tão experimental como o esperado. O álbum estreou no número 1 em mais de 30 países, mas as vendas do álbum foram relativamente baixas para os padrões da banda e não continha um single de sucesso.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="360" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/U2_360_Tour_Croke_Park_2.jpg/220px-U2_360_Tour_Croke_Park_2.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A estrutura do palco da U2 360° Tour, o maior já construído, permitiu uma configuração 360°.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A turnê U2 360° Tour começou em junho de 2009, consistido por 7 etapas, perdurando até meados de 2011. A turnê contou com a maior estrutura de palco em concertos, apelidado de "garra", permitindo que o público cercasse totalmente o palco. A turnê visitou os estádios da Europa e Estados Unidos em 2009. No final do ano, a Rolling Stone disse que o U2 era um dos oito "Artistas da Década". A turnê da banda os classificou na segunda posição em total de concertos da década, atrás de The Rolling Stones, embora a banda tivésse um lucro significantemente superior em relação aos Stones. Eles foram a única banda do "top 25" da década de 2000, a vender por fora cada show que eles tocaram. O U2 retomou a 360º Tour em 2010, com as etapas na Europa, Austrália e Nova Zelândia. No entanto, sua aparência em manchete agendada ao Festival de Glastonbury 2010 e sua etapa norte-americana naquele ano, foram adiadas após uma lesão séria que Bono sofreu. Estas aparições foram reprogramadas para 2011, após a etapa sul-africana e América do Sul e do Festival de Glastonbury 2011. A turnê foi concluída em julho de 2011, com uma renda bruta de mais de $ 736 milhões de dólares para um público total de 7.2 milhões de espectadores, com ambos os valores recorde para uma única turnê. A revista Forbes estima que a banda ganhou $ 78 milhões de dólares, entre maio de 2011 e maio de 2012, tornando-se o quarto artista musical mais bem pago.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A era digital: Songs of... (2013–18)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Innocence e turnê (2013–15)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em novembro de 2013, o empresário de longa data da banda, Paul McGuinness, desceu de seu posto como parte de um acordo com a Live Nation, para adquirir sua empresa de gestão, Principle Management. McGuinness, que trabalhou por 35 anos com o grupo, foi sucedido por Guy Oseary. No fim de 2013, a banda interrompeu as gravações do álbum para gravar a canção "Ordinary Love" em homenagem a Nelson Mandela, como parte da trilha sonora do filme Mandela: Long Walk to Freedom (2013), ganhando o Prêmio Globo de Ouro para "Melhor Canção Original" de 2014. No início de 2014, em parceria com a organização não governamental, (Red), também co-fundada por Bono, e com o Bank of America, a banda lançou a canção "Invisible". Divulgada inicialmente no intervalo do Super Bowl XLVIII, o trabalho foi disponibilizado gratuitamente para download por 36 horas no iTunes. Para cada download realizado, o Bank of America se comprometeu a doar ao Fundo Global. Após o período para downloads, a iniciativa arrecadou cerca de três milhões de dólares.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 9 de setembro de 2014, a banda anunciou sem aviso prévio o lançamento do décimo terceiro álbum de estúdio, Songs of Innocence (2014), sendo anunciada em um evento da Apple, lançado no mesmo dia, gratuitamente aos clientes do iTunes. O lançamento fez o álbum disponível para mais de 500 milhões de clientes do iTunes em que o diretor executivo, Tim Cook, afirmou que o álbum "seria o maior lançamento do álbum de todos os tempos". A Apple teria pago à Universal Music Group e ao U2 um montante fixo para um período de exclusividade de cinco semanas, gastando 100 milhões de dólares em uma campanha promocional. Produzido por Danger Mouse, Paul Epworth, Ryan Tedder, Declan Gaffney e colaborador de longa data, Flood, Innocence relembra a juventude dos membros do grupo na Irlanda, em homenagem as inspirações musicais, sobre a infância, amores e arrependimentos; Bono descreveu como "o álbum mais pessoal que eu escrevi". Parte da imprensa e os consumidores criticaram a estratégia de lançamento do álbum, incluindo-o automaticamente nas contas dos usuários do iTunes sem o consentimento dos mesmos. A turnê da banda foi interrompida, após Bono ficar gravemente ferido em um acidente de bicicleta no Central Park, em 16 de novembro de 2014, com fraturas no ombro, úmero, órbita e no dedo mínimo. Na época, Bono afirmou que era incerto se ele poderia ou não ser capaz de tocar guitarra novamente. O álbum foi nomeado ao Prêmio Grammy de "Melhor Álbum de Rock" de 2015.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="480" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/U2_video_cage_at_United_Center%2C_Chicago_6-29-2015_%2819650072065%29.jpg/180px-U2_video_cage_at_United_Center%2C_Chicago_6-29-2015_%2819650072065%29.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O palco se caracteriza pela tela de vídeo em dupla-face superior e, paralelo a uma passagem que liga o palco principal a outro, permitindo uma maior aproximação com o público.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda embarcou na turnê Innocence Tour em apoio ao álbum, dando início em maio de 2015. Composta por duas etapas e 76 shows, a turnê visitou arenas na América do Norte e Europa, entre maio a dezembro de 2015. O grupo estruturou seus concertos em torno de uma narrativa solta de "inocência" a passar para "experiência", com um setlist fixo de canções para o primeiro semestre de cada show, e uma segunda metade variável, separadas por um intervalo. O palco media o comprimento do piso local e foi dividido em três seções: Um palco retangular principal, um palco auxiliar circular menor e uma passagem que conectava os dois palcos anteriores. A tela de vídeo dupla-face de 30 metros de comprimento foi suspendida e paralela à passagem; a estrutura conta com uma passarela interior entre as telas, permitindo que os membros da banda pudessem tocar entre as projeções de vídeo. O sistema sonoro foi transferida para os limites máximos do ambiente e dispostos em uma matriz oval, na esperança de melhorar a acústica uniformemente à distribuição de som por toda a arena. No total, a turnê arrecadou mais de 152 milhões de dólares e mais de 1.29 milhões de bilhetes vendidos. Os dois shows de encerramento da turnê, em Paris, foram remarcadas propositalmente devido aos ataques de novembro de 2015 em Paris, sendo filmado para transmissão pela rede de televisão americana HBO.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;30 anos de The Joshua Tree (2017)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em janeiro de 2017, o grupo oficializou o retorno do The Joshua Tree Tour, na qual consiste as canções de The Joshua Tree (1987) no setlist principal de seus concertos. O 30º aniversário da turnê começou em maio de 2017, na cidade de Vancouver, no Canadá. A digressão consistiu em quatro etapas: Duas na América do Norte, Europa e América do Sul. O sistema de enquadramento do palco foi usado para construir um telão de 60 metros de largura 15 metros de altura, com dimensões semelhantes a tela LED da turnê Popmart Tour, porém, com uma resolução 400x superior. A turnê caracteriza-se pela temática em algumas canções — assemelhando-se a personagens da turnê Zoo TV Tour, como o "The Fly", "Mirror Ball Man" e "MacPhisto" — adotando a personalidade do personagem "Shadow Man", da série ao estilo faroeste da década de 1950, Trackdown. Durante a performance da canção "Exit", Bono usa um terno preto e um chapéu coco (semelhante ao de Charlie Chaplin), sendo um "pequeno homem" visitando uma cidade, prometendo que irá construir um muro em torno deles para protegê-los de um suposto apocalipse, em referência a Donald Trump.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="427" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/14/U2_Joshua_Tree_Tour_2017_in_Dallas_on_May_26%2C_2017.jpg/220px-U2_Joshua_Tree_Tour_2017_in_Dallas_on_May_26%2C_2017.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Palco da turnê The Joshua Tree Tour 2017, em comemoração aos 30 anos da turnê The Joshua Tree Tour, com o logo da turnê, a árvore de Josué.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao longo da digressão, a banda apresentava-se também em programas reality shows, tocando algumas das canções que até aquele momento seriam lançadas no futuro álbum. Como parte do itinerário da turnê, o grupo também fez uma aparição no Bonnaroo Music Festival. Por fim, o encerramento da turnê consolidou-se em outubro de 2017, na cidade de São Paulo, com uma renda bruta de mais de 316 milhões de dólares e mais de 2.7 milhões de espectadores, alcançando a posição de número 12 no ranking de turnês musicais de maior bilheteria. A turnê foi nomeada na categoria de "Best Live Act" da MTV Europe Music Awards de 2017.Ganhou o prémio LOS40 Music Awards de "Turnê do Ano" em 2017, sendo a turnê mais lucrativa do ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Experience e turnê (2016–18)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A partir de 2016 foi que boa parte do material estava sendo concluída. Assim como em Innocence, Ryan Tedder também fazia parte da equipe de produção musical do décimo quarto álbum de estúdio. A princípio, estava previsto para ser lançado no final de 2016, entretanto, decidiram adiá-lo por questões sócio-políticas conservadoras, como o voto da saída do Reino Unido da União Europeia, assim como a re-avaliação do álbum caso precisasse ser ajustado em algum aspecto, aproveitando a ocasião para realizar possíveis ajustes no álbum. Depois de re-ensaiarem, em março de 2017 entraram para gravar no Electric Lady Studios, em Nova York, com a presença do produtor de longa data da banda, Steve Lillywhite, re-escrevendo novas músicas como um todo. Em maio de 2017, o grupo começou a turnê de 30 anos da The Joshua Tree Tour, executando em alguns concertos algumas das futuras canções incluídas no álbum. Tematicamente, Songs of Experience explora a maturidade e também uma coleção de cartas escritas por Bono às pessoas mais íntimas naquela época. Bono re-escreve as letras com um contexto político, afirmando refletir uma "luta mortal", durante a gravação do álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como prévia do futuro material a ser lançado, disponibilizaram o primeiro single, "You're the Best Thing About Me" (2017), no início de setembro. O hit alcançou várias paradas musicais, com destaque na Adult Alternative Songs, da Billboard. Em dezembro foi lançado Songs of Experience (2017) através da parceria com a Apple. Recebeu críticas mistas, porém mais positiva em relação a anterior, com McCormick, do The Daily Telegraph, alegando que o álbum estaria repleto de "grandes riffs substanciais combinados com coro musical [...] Experience não é um trabalho de homens jovens. Mostra a maturidade e segurança do grupo, tocando canções de paixão e com propósitos". Esteve presente em 38 tabelas musicais, nas quais lideraram 12, como a Billboard 200. Segundo a Forbes, foi o sexto álbum mais vendido mundialmente em 2017, com cerca de 1.3 milhões de cópias vendidas em apenas um mês. A segunda promo foi a canção "Get Out of Your Own Way" (2018), tendo como participação do rapper americano Kendrick Lamar ao final da faixa musical.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="480" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/City_of_Blinding_Lights_on_Experience_and_Innocence_Tour_in_Newark_6-29-2018.jpg/220px-City_of_Blinding_Lights_on_Experience_and_Innocence_Tour_in_Newark_6-29-2018.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Apresentação durante a Experience Tour na cidade de Newark, em junho de 2018.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A partir de maio de 2018, deram início à turnê Experience Tour, sendo dividida em apenas duas etapas. Assim como a turnê passada, reprisa a mesma configuração geral do palco da Innocence Tour, incluindo um palco principal retangular, um palco estendido em formato circular na extremidade e, uma passarela que os conectam. Entretanto, durante a Experience Tour caracterizou-se pela inovação tecnológica durante os concertos, proporcionando o que chamaram de "realidade aumentada", através de um aplicativo móvel, sobrepondo imagens geradas por computador captadas pela câmera de um telefone celular. Outra característica da turnê, foi o retorno do personagem MacPhisto – representando o diabo – criado por Bono durante a turnê Zoo TV. Durante a atuação do personagem no show, MacPhisto comenta sobre acontecimentos recentes nos Estados Unidos, como a manifestação Unite the Right de 2017, ao citar as letras da canção "Sympathy for the Devil" (1968), dos The Rolling Stones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Membros&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bono (Paul David Hewson, nascido em Dublin, em 10 de maio de 1960), é compositor, vocalista, ativista e filantropo, tocando instrumentos como violão, guitarra e gaita. É também co-fundador de organizações não governamentais, tais como o DATA, criado para fins de obtenção de igualdade e justiça na África através da anulação da dívida, ajuste comercial, para diminuição do HIV/AIDS na África e; ONE Campaign, criado para o financiamento do governo para aumentar eficácia de programas de ajuda internacional. Já escreveu canções de sucesso, como "I Still Haven't Found What I'm Looking For", "One", "Sometimes You Can't Make It on Your Own" (em consideração à morte de seu pai, Bob Hewson). Já foi nomeado para o Prêmio Nobel da Paz, sendo condecorado como cavaleiro pela rainha monarca Elisabeth II; nomeado como Pessoa do Ano, pela revista Time, entre outros prêmios e indicações. Está na 32ª posição, no ranking dos "100 Maiores Cantores" pela Rolling Stone.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Edge (David Howell Evans, nascido em Londres, em 8 de agosto de 1961), é compositor e ativista, sendo o principal guitarrista do grupo, tocando guitarra (guitarra elétrica), teclado, piano, baixo e backing vocal em diversas canções, como "Beautiful Day", "New Year's Day", "Stay (Faraway, So Close!)", "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of", entre outras. Como vocal principal, canta nas canções "Van Diemen's Land" e "Numb",[307] fazendo também projetos paralelos, como a composição da canção-tema, "GoldenEye", do filme GoldenEye (1995), com performance da cantora Tina Turner. É aclamado na 38ª posição na lista dos "100 Melhores Guitarristas de Todos os Tempos", pela revista Rolling Stone.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Adam Clayton (Adam Charles Clayton, nascido em Oxfordshire, 13 de março de 1960), é compositor, tocando baixo (baixo elétrico) e sintetizador. Clayton é conhecido por seu baixo em hits como "New Year's Day", "With or Without You", "Mysterious Ways", "Get on Your Boots" e "Magnificent". Clayton já trabalhou em vários projetos solos, como na canção-tema do filme Mission: Impossible (1996). Raras ocasiões, Clayton utiliza outros instrumentos musicais, como na canção "40" (tocando guitarra) e na canção "City of Blinding Lights" (introdução da canção, nos teclados) e; nos vocais, durante o B-side da canção "Two Hearts Beat as One", "Endless Deep".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Larry Mullen Jr. (Lawrence Joseph Mullen Jr., nascido em Dublin, 31 de outubro de 1961), é compositor, cantor e ator, tocando instrumentos como bateria, percussão e sintetizador. É o fundador da banda, no período em que estudava em Dublin. Trabalhou em diversos projetos, incluindo uma colaboração para criar a banda Automatic Baby em 1993, com o ex-vocalista e ex-baixista da banda norte-americana R.E.M., Michael Stipe e Mike Mills, respectivamente; trabalhando também com Adam Clayton, na canção-tema do filme Mission: Impossible (1996).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estilo musical&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde a sua criação, o U2 tem desenvolvido e mantido um som distintamente reconhecível, com ênfase e instrumentais melódicos e expressivos, maior em relação aos vocais. Esta abordagem tem suas raízes, em parte, a influência precoce do produtor de discos Steve Lillywhite, em um momento em que a banda não era conhecida pela seriedade musical. The Edge tem usado constantemente um eco rítmico e uma marca no delay para elaborar seu trabalho na guitarra, junto com uma influência irlandesa nos pedais tocados contra suas melodias sincopadas que, em última análise, produz um som bem definido, um som de carrilhão. Bono tem estimulado o seu falsete de voz operística e tem mostrado uma tendência notável para a lírica social, política e assuntos pessoais, mantendo uma escala grandiosa em sua composição. Além disso, The Edge descreveu o U2 como uma banda fundamentalmente ao vivo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="427" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/U2_performing_on_B-stage_on_Experience_%2B_Innocence_Tour_in_Tulsa_05-02-18.jpg/220px-U2_performing_on_B-stage_on_Experience_%2B_Innocence_Tour_in_Tulsa_05-02-18.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Performance da banda em 2018. The Edge rotulou o U2 como um grupo fundamentalmente ao vivo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar destas consistências amplas, o grupo introduziu elementos novos em seu repertório musical, com cada álbum novo. O som inicial do U2 foi influenciado por bandas como Television e Joy Division, sendo descrito como "contendo uma sensação de alegria", que resultou de The Edge "acordes radiantes" e um "vocal ardente" de Bono. O som do U2 começou com raízes do pós-punk, instrumentais minimalistas e menos complicada de ser ouvida em Boy (1980) e October (1981), evoluindo em War (1983) para incluir aspectos do rock, do funk, ritmo dance, para tornar-se mais versátil e agressivo. Boy e War foram rotulados como "forte e agressivo" pela revista Rolling Stone, influenciado em grande parte, pela produção de Lillywhite. The Unforgettable Fire (1984), que começou com The Edge tocando mais nos teclados do que na guitarra, bem como o acompanhamento de The Joshua Tree (1987), tinha Brian Eno e Daniel Lanois à frente da produção. Com sua influência, ambos os álbuns conseguiram uma textura variada. As canções de The Joshua Tree e Rattle and Hum (1988), colocou mais ênfase no ritmo inspirado de Lanois à medida que a mistura distinta de estilos e variados da música gospel e blues, resultou no fascínio crescente da banda com a cultura americana, pessoas e lugares. Na década de 1990, a banda reinventou-se quando eles começaram a utilizar sintetizadores, distorções, batida eletrônica e derivados do rock alternativo, música industrial, dance e hip hop em Achtung Baby, Zooropa (1993) e Pop (1997). Na década de 2000, havia uma banda com um som mais despojado, com um ritmo mais tradicional e o uso de sintetizadores e efeitos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Letras e temas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O cenário social e político, muitas vezes embelezadas com imagens cristãs e espirituais, são aspectos importantes do conteúdo lírico da banda. Canções como "Sunday Bloody Sunday", "Silver and Gold" e "Mothers of the Disappeared" foram motivados por acontecimentos atuais do tempo. O primeiro, foi escrito sobre o Conflito na Irlanda do Norte, enquanto que a terceira, diz respeito à luta de um grupo de mulheres cujos filhos foram mortos ou desaparecidos pelo governo durante a Guerra Civil de El Salvador. A canção "Running to Stand Still" de The Joshua Tree, foi inspirado pelo vício em heroína que estava varrendo Dublin — a letra "I see seven towers, but I only see one way out" ("Eu vejo sete torres, mas vejo apenas uma saída"), refere-se à Ballymun Tower, do Norte de Dublin, e as imagens durante toda a canção, personifica as lutas do vício.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="418" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a3/U2_MexicoCity1.jpg/220px-U2_MexicoCity1.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;"Coexist", foi uma logo criada pelo artista polonês Piotr Mlodozeniec, formada pelos três símbolos das religiões abraâmicas: A letra "C" representando a lua crescente, símbolo do Islamismo (1); o "X" representando a Estrela de Davi, símbolo do Judaísmo (2) e; o "T" representando a cruz, símbolo do Cristianismo (3). Apresentação no México em 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Influências e influenciados&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda cita The Who, The Clash, Television, Ramones, The Beatles, Joy Division, Siouxsie and the Banshees, Elvis Presley, e Patti Smith como influências. Van Morrison foi citado por Bono como uma influência e sua influência sobre o U2 é apontado no Rock and Roll Hall of Fame. A banda também trabalhou e/ou tinha relações influentes com artistas como Johnny Cash, Green Day, Leonard Cohen, Bruce Springsteen, B. B. King, Lou Reed, Luciano Pavarotti, Bob Dylan, Elvis Costello, Wim Wenders, R.E.M., Salman Rushdie e Anton Corbijn.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outros músicos e bandas como Coldplay, Nickelback, Snow Patrol, Tupac Shakur, The Fray, OneRepublic, The Academy Is..., The Killers, 30 Seconds to Mars, Keane, Switchfoot, Sanctus Real, Your Vegas, e Angels and Airwaves, citam o U2 como influência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Campanhas e ativismo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde o início da década de 1980, os membros do U2 — como uma banda e individualmente — têm colaborado com outros músicos, artistas, celebridades e políticos para tratar de questões relativas à pobreza, doença e injustiça social. Em 1984, Bono e Adam Clayton participaram do Band Aid, com intuito de arrecadar dinheiro para a fome na Etiópia em 1984–1985. Esta iniciativa produziu um single de sucesso, "Do They Know It's Christmas?", que seria a primeira entre várias colaborações entre o U2 e Bob Geldof. Em julho de 1985, a banda tocou no Live Aid, um acompanhamento aos esforços do Band Aid. Bono e sua esposa, Ali, a convite da World Vision, mais tarde, visitou a Etiópia, onde testemunhou a fome em primeira mão. Bono diria mais tarde que estabeleceu as bases para sua campanha da África e alguns de seus compositores.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="444" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Bush_and_Bono.jpg/200px-Bush_and_Bono.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="427" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/U2_with_Brazil_president_Rousseff_in_2011.jpg/200px-U2_with_Brazil_president_Rousseff_in_2011.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Bono com o ex-presidente dos Estados Unidos George W. Bush em fevereiro de 2006, na National Prayer Breakfast (acima); U2 com a presidente do Brasil Dilma Rousseff, na cidade de Brasília, em abril de 2011 (abaixo).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1986, o grupo participou da turnê A Conspiracy of Hope com apoio sobre a Anistia Internacional e no Self Aid para o desemprego na Irlanda. No mesmo ano, Bono e Ali Hewson também visitaram a Nicarágua e El Salvador, a convite do Movimento Santuário, e viu os efeitos da Guerra Civil de El Salvador. Estes eventos de 1986 influenciaram grandemente o álbum The Joshua Tree, que estava sendo gravado no momento. Em 1992, a banda participou do concerto Stop Sellafield com o Greenpeace durante a turnê Zoo TV. Os eventos em Sarajevo durante a Guerra da Bósnia, inspirou a música "Miss Sarajevo", que estreou em setembro de 1995 com Pavarotti e amigos em show, e que, Bono e The Edge realizaram pelo War Child. Uma promessa feita em 1993 foi mantida quando a banda tocou em Sarajevo como parte da turnê Popmart, em 1997. Em 1998, eles tocaram em Belfast, dias antes da votação sobre o Acordo da Sexta-Feira Santa, trazendo os líderes políticos da Irlanda do Norte, como David Trimble e John Hume ao palco, para promover o acordo. Mais tarde naquele ano, todos os rendimentos a partir do lançamento do single "Sweetest Thing", seria no sentido de apoiar o Projeto Internacional Infantil de Chernobyl.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2001, a banda dedicou "Walk On" para a líder pró-democrática birmanesa Aung San Suu Kyi. No final de 2003, Bono e The Edge participaram do HIV/AIDS na África do Sul, na série de concertos 46664, hospedado por Nelson Mandela. A banda tocou em 2005 no concerto do Live 8 em Londres. A banda e Paul McGuinness foram premiados com a Anistia Internacional com o Prêmio Embaixador da Consciência para o seu trabalho na promoção dos direitos humanos. Desde 2000, Bono inclui a campanha Jubilee 2000 com Bob Geldorf, Muhammad Ali e outros para promover a anulação da dívida de terceiro mundo durante o Grande Jubileu. Em janeiro de 2002, Bono co-fundou a ONG multinacional, DATA, com o objetivo de melhorar o estado social, político e financeiro da África. Ele continuou suas campanhas para a dívida e o alívio do HIV/AIDS em junho de 2002, fazendo visitas de alto nível para a África.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/ONE_Campaign.svg/170px-ONE_Campaign.svg.png" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Logotipo da ONE, ONG fundada em 2004, co-fundada por Bono.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Product Red, uma marca com fins lucrativos para arrecadar fundos para o Fundo Global, foi fundada, em parte, por Bono. A ONE, originalmente em contrapartida ao Make Poverty History, foi moldada por seus esforços e visão. No final de 2005, após o Furacão Katrina e o Furacão Rita, The Edge ajudou a introduzir o Music Rising, uma iniciativa para levantar fundos para os músicos que perderam seus instrumentos musicais na tempestade na parte que banha a Costa do Golfo. Em 2006, o U2 colaborou com a banda pop punk Green Day para gravar um remake da canção "The Saints Are Coming", da banda escocesa The Skids, para beneficiar o Music Rising. O U2 e o ativismo social de Bono não ficaram sem críticas, no entanto, vários autores e ativistas que publicam em revistas politicamente esquerdistas, como a CounterPunch, criticaram o apoio de Bono às figuras políticas, como Paul Wolfowitz, bem como o seu "paternalismo essencial". Outras fontes de notícias em geral, têm questionado mais a eficácia da campanha de Bono para aliviar a dívida e prestar assistência a África. Ativistas de impostos e desenvolvimentos também criticaram a mudança da banda da Irlanda para a Holanda com o intuito de reduzir a sua dívida fiscal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em novembro de 2014, Bono participou do vocal da canção "Do They Know It's Christmas?" do Band Aid 30, junto com vários músicos, como o vocalista da banda Coldplay, Chris Martin, Ed Sheeran, One Direction, Paloma Faith, Ellie Goulding, Seal, Sam Smith, Sinéad O'Connor, Rita Ora, Emeli Sandé, Bastille, Olly Murs e os violinistas do grupo Clean Bandit, Milan Neil Amin-Smith e Grace Chatto, sendo produzido por Paul Epworth. No início de dezembro de 2014, a banda irlandesa juntamente com Bruce Springsteen e Chris Martin (ambos substituindo Bono, devido o mesmo ter sofrido um acidente), realizaram um show surpresa na Times Square, em Nova Iorque, em celebração do Dia Mundial de Combate à AIDS.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outros projetos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os membros do U2 têm realizado uma série de projetos paralelos, às vezes em colaboração com alguns dos seus companheiros de banda. Em 1985, Bono gravou a canção "In a Lifetime", com a banda irlandesa Clannad. The Edge lançou um álbum solo para a trilha sonora do filme Captive (1986), que incluiu a participação vocal por Sinéad O'Connor, que antecede o seu próprio álbum de estreia por um ano. Bono e The Edge escreveram a canção "She's a Mystery to Me" para Roy Orbison, que foi destaque em seu álbum, Mystery Girl (1989). Em 1990, Bono e The Edge forneceram a trilha sonora para o Royal Shakespeare Company London, na versão teatral de A Clockwork Orange (apenas uma faixa já foi lançada, como B-side do single de "The Fly"). Nesse mesmo ano, Mullen co-escreveu e produziu uma canção para a Seleção Irlandesa de Futebol na Copa de 1990, chamado "Put 'Em Under Pressure", que liderou as paradas musicais da Irlanda. Juntamente com The Edge, Bono escreveu a música "GoldenEye" para o filme do espião James Bond, GoldenEye (1995), que foi executado pela Tina Turner. Clayton e Mullen retrabalharam na faixa-título do filme Mission: Impossible (1996). Bono participou no vocal para a canção de Mick Jagger, "Joy", no seu álbum solo, Goddess in the Doorway (2001). Bono também gravou uma reposição, quase um termo falado da versão do músico Leonard Cohen da canção "Hallelujah" para o álbum de tributo Tower of Song (1995). Além disso, em 1998, Bono colaborou com Kirk Franklin e Crystal Lewis (junto com os artistas R. Kelly e Mary J. Blige) para uma música gospel de sucesso, chamado "Lean on Me".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Além de colaborações musicais, a banda trabalhou com vários autores. O escritor americano William S. Burroughs teve uma aparição do videoclipe da canção "Last Night on Earth" pouco antes de falecer.[385] Seu poema "A Thanksgiving Prayer" foi usada como imagens de vídeo durante a turnê da banda, Zoo TV. Outros colaboradores incluem William Gibson e Allen Ginsberg. No início de 2000, a banda gravou três canções para a trilha sonora do filme The Million Dollar Hotel, incluindo "The Ground Beneath Her Feet", que foi co-escrito por Salman Rushdie e motivados por seu livro de mesmo nome.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2007, Bono apareceu no filme Across the Universe (2007) e cantando as canções dos The Beatles. Em 2011, Bono e The Edge também escreveram e compuseram canções para a trilha sonora de Spider-Man: Turn Off the Dark (2011). Além disso, The Edge criou a música-tema para a 1ª e 2ª temporada da série animada The Batman.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Legado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O U2 vendeu mais de 170 milhões de discos, inserindo-os entre os músicos que mais venderam discos de todos os tempos, com 51,5 milhões de unidades certificadas pela RIAA, sendo o 21º recordista de vendas de discos nos Estados Unidos. O quinto álbum de estúdio, The Joshua Tree (1987), está classificado como um dos álbuns mais vendidos nos Estados Unidos, depois de ter vendido mais de dez milhões de cópias, e está também entre os álbuns mais vendidos do mundo, com vendas de 25 milhões de cópias. A revista Forbes estima que a banda ganhou US$ 78 milhões entre maio de 2011 e maio de 2012, tornando-se o quarto artista musical mas bem pago. A lista dos ricos do jornal The Sunday Times de 2013 estima a riqueza coletiva do grupo em mais de € 630 milhões de euros.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="512" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Bono_Edge_Foxboro_09212009_U2360.jpg/220px-Bono_Edge_Foxboro_09212009_U2360.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A Rolling Stone classificou The Edge e Bono entre os maiores guitarristas e cantores, respectivamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A revista Rolling Stone classificou a banda como o 22º da lista dos "100 Maiores Artistas de Todos os Tempos", enquanto que o ranking de Bono está na 32ª posição, de melhor cantor e de 38º para The Edge, como melhor guitarrista. Em 2010, oito das canções do U2 apareceram na Rolling Stone, em sua lista atualizada das "500 Melhores Canções de Todos os Tempos", com "One" como o ranking mais alto, na 36ª posição. Cinco, dos doze álbuns de estúdio do grupo, foram classificados na lista de 2003, nos "500 Melhores Álbuns de Todos os Tempos" pela Rolling Stone — The Joshua Tree liderando o ranking mais alto, na 26ª posição. Em uma pesquisa da revista Q nomeou o grupo como o de maior gesto dos últimos 25 anos em 2011. Em 2010, a VH1 classificou a banda na posição de número 19 na lista dos "100 Maiores Artistas Todos os Tempos". Cinco dos 14 álbuns de estúdio do U2 estão presentes no ranking dos "500 Melhores Álbuns de Todos os Tempos" pela revista Rolling Stone — The Joshua Tree na posição de número 27;[72] Achtung Baby na posição de número 63; War na posição de número 223; All That You Can't Leave Behind na posição de número 280; e Boy na posição de número 417. Refletindo sobre a popularidade da banda e o impacto mundial, Jeff Pollack, da The Huffington Post, disse: "Como The Who, antes deles, o U2 escreveu canções sobre coisas que foram importantes e ressoou com seu público".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda recebeu seu primeiro Prémio Grammy com The Joshua Tree em 1988, ganhando 22 no total, de 34 indicações, mais do que qualquer outra banda. Estes incluem o de "Melhor Performance de Rock por um Duo ou Grupo com Vocais", "Álbum do Ano", "Gravação do Ano" e "Melhor Álbum de Rock". A Indústria Fonográfica Britânica, concedeu ao U2, sete Brit Awards, cinco dos quais estão de "Melhor Grupo Internacional". Na Irlanda, o U2 já ganhou 14 Meteor Music Awards desde que a premiação começou, em 2001. Outros prêmios incluem American Music Awards, quatro MTV Video Music Awards, onze Q Awards, dois Prêmios Juno, três NME Awards e dois Prémios Globo de Ouro. A banda foi introduzido no Rock and Roll Hall of Fame no início de 2005. Em 2006, todos os quatro membros da banda receberam o Prémio ASCAP por escrever as canções, "I Still Haven't Found What I'm Looking For" e "Vertigo".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apresentações&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1998, a banda realizou seu primeiro show no Brasil durante a turnê Popmart Tour (1997–98), nos dias 27, 30 e 31 de janeiro de 1998. O primeiro concerto foi realizado no Estádio do Maracanã, na cidade do Rio de Janeiro, com o show de abertura realizado por Gabriel, o Pensador em todos os concertos. Os dois shows seguintes da banda na turnê, vieram a acontecer no Estádio do Morumbi, na cidade de São Paulo, em 30 e 31 de janeiro. Ao todo, a banda arrecadou mais de oito milhões de dólares e totalizando mais de 221 mil espectadores em seus shows. Em 2001, o U2 esteve no Brasil para um show fechado no Projac, para a gravação do vídeo musical do single "Walk On", no Rio de Janeiro, e divulgação do álbum All That You Can't Leave Behind (2000).&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="293" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Show_-_u2_-_vertigo_tour_-_brazil_-_01.jpg/220px-Show_-_u2_-_vertigo_tour_-_brazil_-_01.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Desempenho do U2 durante a vinda ao Brasil, na Vertigo Tour, no Estádio Morumbi, em 21 de fevereiro de 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2006, pela turnê Vertigo Tour (2005–06), o grupo retorna depois de cinco anos sem ir ao Brasil. A banda realizou dois concertos no Estádio do Morumbi, na cidade de São Paulo, nos dias 20 e 21 de fevereiro. O primeiro show foi transmitido pela Rede Globo. Além dos shows, a passagem da banda pelo Brasil, incluiu uma visita de Bono em doação da uma guitarra ao programa fome zero; e a participação dos integrantes da banda no carnaval de Salvador, no camarote e trio elétrico Expresso 2222, do ex-ministro da Cultura, Gilberto Gil. A banda Franz Ferdinand abriu os shows nesse período. Ao todo, a banda arrecadou aproximadamente de 12 milhões de dólares, em um total de aproximadamente 150 mil espectadores em seus shows.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="360" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/pt/thumb/3/38/The_Joshua_Tree_Tour_2017_%28S%C3%A3o_Paulo%2C_BR%29.jpg/220px-The_Joshua_Tree_Tour_2017_%28S%C3%A3o_Paulo%2C_BR%29.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Apresentação da banda durante a turnê The Joshua Tree Tour 2017.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2011, durante a U2 360° Tour (2009–11), a banda apresentou-se nos dias 9, 10 e 13 de abril de 2011, no Estádio do Morumbi, na cidade de São Paulo. Bono fez um discurso em homenagem às 12 crianças, vítimas do massacre de Realengo (2011), dizendo: "Liguem seus isqueiros, seus celulares. Vamos homenagear essas crianças e suas famílias". Durante a finalização do primeiro show, na canção "Moment of Surrender", uma lista dos nomes das crianças que foram mortas no massacre apareciam na tela LED. A banda de rock britânica Muse, foi a responsável pela abertura dos concertos realizados no Brasil durante a turnê. A banda teve um público de aproximadamente 270 mil espectadores e arrecadando mais de 32 de milhões de dólares.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2017, em comemoração do 30º aniversário (2017) da turnê The Joshua Tree Tour (1987), realizou quatro concertos ao todo, correspondendo aos dias 19, 21, 22 e 25 de outubro de 2017, no Estádio do Morumbi, na cidade de São Paulo. Os shows de abertura foi realizada pela banda Noel Gallagher's High Flying Birds, do ex-integrante da banda Oasis, Noel Gallagher. Ao todo, a banda tocou a um público de aproximadamente 280 mil pessoas, arrecadando mais de 32 milhões de dólares. Em 2018, o grupo recebeu dois prêmios Billboard Music Awards, nas categorias "Top Rock Tour" e "Top Touring Artist" pelos shows realizados em São Paulo durante essa turnê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Portugal&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1982, Portugal recebeu a primeira visita da banda irlandesa, no Festival realizado em Vilar de Mouros. O Festival de Vilar de Mouros durou nove dias, sendo os U2 uma das referências de todos os festivais de Vilar de Mouros.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="480" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/U2_360_Degrees_Tour_2010-10-02_-_Est%C3%A1dio_Cidade_de_Coimbra.jpg/220px-U2_360_Degrees_Tour_2010-10-02_-_Est%C3%A1dio_Cidade_de_Coimbra.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Apresentação da banda no Estádio Cidade de Coimbra, durante a 360° Tour, em outubro de 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mais de uma década depois de tocar em Portugal, a banda retorna durante a turnê Zoo TV em 1993, no Estádio José Alvalade. Foi um grande marco para a banda e para os fãs, pois a digressão explorou ao máximo a tecnologia da época. O Estádio de Alvalade registrou uma das suas maiores enchentes, cerca de 65 mil pessoas; um número só conseguido no concerto dos The Rolling Stones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na digressão seguinte, da Popmart Tour, o U2 realizou um concerto no mesmo estádio em 11 de setembro de 1997, tocando para mais de 60 mil pessoas. Em 2005, durante a Vertigo Tour, sendo a sua quarta visita ao país, a banda toca pela terceira vez no Estádio Alvalade, realizando o concerto em 14 de agosto de 2005, encerrando a segunda etapa da turnê pela Europa. Durante a turnê 360° Tour, tocaram nos dias 2 e 3 de outubro de 2010. Desta vez, a banda realizou os dois concertos no Estádio Cidade de Coimbra, com a abertura da banda indie rock americana Interpol, com cerca de 42 mil espectadores somente no primeiro show. Voltaram a Portugal em 16 e 17 de setembro de 2018, no Altice Arena.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;Boy (1980)&lt;br /&gt;October (1981)&lt;br /&gt;War (1983)&lt;br /&gt;The Unforgettable Fire (1984)&lt;br /&gt;The Joshua Tree (1987)&lt;br /&gt;Rattle and Hum (1988)&lt;br /&gt;Achtung Baby (1991)&lt;br /&gt;Zooropa (1993)&lt;br /&gt;Pop (1997)&lt;br /&gt;All That You Can't Leave Behind (2000)&lt;br /&gt;How to Dismantle an Atomic Bomb (2004)&lt;br /&gt;No Line on the Horizon (2009)&lt;br /&gt;Songs of Innocence (2014)&lt;br /&gt;Songs of Experience (2017)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;U2 - With Or Without You&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ujNeHIo7oTE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - Pride (In The Name Of Love)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/LHcP4MWABGY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - Sunday Bloody Sunday (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/EM4vblG6BVQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - I Still Haven't Found What I'm Looking For (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/e3-5YC_oHjE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - One&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ftjEcrrf7r0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - Walk On (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/gwKEdFoUB0o" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - Elevation (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/19KstSgU-c0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - Where The Streets Have No Name (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/GzZWSrr5wFI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - The Sweetest Thing&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ib2zq-ev7tc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - Pride (In The Name Of Love) (Live)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/49ND7S3F9Ps" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;U2 - All I Want Is You (Preview: U2 At The BBC)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/un-rfEyPBO4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;BAD - U2&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/IyfaYHMNIuA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;As Melhores de U2 / the best of u2&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/dMCvhkbhmbM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/u2-saiba-tudo-sobre-essa-grandiosa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy-bFSlXi3Q5ot6ilNrehsfSJSOhwQ9KHFYf8MkeRdIDjqRRo1gU6PceLvV8It4k3XaI_YbHwkAtIjHIFUblzboCz1pyQbPBWWtFH4mpsDAZbj6BECFBcKb0Kwlz0pnJnRemJadWVTN7o/s72-c/U2.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-3950341415641071494</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:52:48.611-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BELCHIOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">COMPOSITOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>BELCHIOR - CONHEÇA MAIS DA HISTÓRIA DESSE CANTOR SOBRALENSE (CE)</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvVJf5dBgeyA4uzCPh6fl8jhvQrD30SF8W90EFvmNwSfyQCEjA6xaq_8dy6nwG_oMJEV31Q51982IIcxm3jd_zN_QpSvS1uQiZ_yW26c5ReOlyDDISHKMHiO-jybQNDGgM9_cnSxCW-R8/s1600/belchior-cantor-e-compositor.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvVJf5dBgeyA4uzCPh6fl8jhvQrD30SF8W90EFvmNwSfyQCEjA6xaq_8dy6nwG_oMJEV31Q51982IIcxm3jd_zN_QpSvS1uQiZ_yW26c5ReOlyDDISHKMHiO-jybQNDGgM9_cnSxCW-R8/s640/belchior-cantor-e-compositor.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;BELCHIOR - VEJA.COM&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antonio Carlos Belchior, mais conhecido como Belchior (Sobral, 26 de outubro de 1946 – Santa Cruz do Sul, 30 de abril de 2017, foi um músico, artista plástico e professor brasileiro. Um dos membros do chamado Pessoal do Ceará, que inclui Fagner, Ednardo, Rodger, e outros, Belchior foi um dos primeiros cantores de MPB do nordeste brasileiro a fazer sucesso internacional, em meados da década de 1970.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em certa época, Belchior fez uma brincadeira adicionando os sobrenomes dos pais ao seu, dizendo que seu nome completo seria: "Antônio Carlos Gomes Belchior Fontenelle Fernandes", para dizer que seria o "maior nome da MPB".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu álbum Alucinação, de 1976, produzido por Marco Mazzola, é considerado por vários críticos musicais como o mais revolucionário da história da MPB e um dos mais importantes de todos os tempos para a música brasileira. Não a toa, em 2012, Belchior apareceu na posição 58 da lista As 100 Maiores Vozes da Música Brasileira pela Rolling Stone Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Belchior ganhou o primeiro lugar no IV Festival Universitário de 1971 com a música "Hora do Almoço", interpretada por Jorginho Telles e Jorge Neri. Entre os seus maiores sucessos estão "Apenas um Rapaz Latino-Americano", "Como Nossos Pais", "Mucuripe" e "Divina Comédia Humana". Outras composições de Belchior de grande sucesso foram "Paralelas" (gravada por Vanusa) e "Galos, Noites e Quintais" (regravada por Jair Rodrigues).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estudioso da palavra, Belchior incluiu muitos idiomas em suas canções: português, inglês, espanhol, italiano, francês e latim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Belchior_no_4%C2%BA_Festival_Universit%C3%A1rio%2C_1971.tif/lossy-page1-200px-Belchior_no_4%C2%BA_Festival_Universit%C3%A1rio%2C_1971.tif.jpg" width="609" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Belchior no 4º Festival Universitário, em 1971.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante sua infância, no Rudge Ramos, foi cantador de feira e poeta repentista. Estudou música coral e piano com Acácio Halley. Seu pai Otávio Belchior Fernandes era um cidadão muito respeitadona cidade foi juiz e delegado, sua mãe , Dolores, cantava no coral da igreja. Ainda criança, recebeu influência dos cantores do rádio Ângela Maria, Cauby Peixoto e Nora Ney.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Foi programador de rádio em Sobral. Em 1962, mudou-se para Fortaleza, onde estudou Filosofia e completou seus estudos no colégio de padres. A seguir Belchior optou por vivenciar um período de disciplina religiosa, vivendo em comunidade com frades italianos no mosteiro Guaramiranga, onde aprimorou seu latim, italiano e canto gregoriano. Após isso regressou a Fortaleza, onde estudou Medicina, mas abandonou o curso no quarto ano, em 1971, para dedicar-se à carreira artística. Ligou-se a um grupo de jovens compositores e músicos, como Fagner, Ednardo, Rodger Rogério, Teti, Cirino entre outros, conhecidos como o Pessoal do Ceará.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Belchior no 4º Festival Universitário, em 1971.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De 1965 a 1970 apresentou-se em festivais de música no Nordeste. Em 1971, quando se mudou para o Rio de Janeiro, venceu o IV Festival Universitário da MPB, com a canção "Na Hora do Almoço", cantada por Jorginho Telles e Jorge Neri, com a qual estreou como cantor em disco, um compacto da etiqueta Copacabana. Em São Paulo, para onde se mudou, compôs canções para alguns filmes de curta metragem, continuando a trabalhar individualmente e às vezes com o grupo do Ceará.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1972 Elis Regina gravou sua composição "Mucuripe" (com Fagner). Atuando em escolas, teatros, hospitais, penitenciárias, fábricas e televisão, gravou seu primeiro LP em 1974, na gravadora Chantecler. O segundo, Alucinação (Polygram, 1976), consolidou sua carreira, gravando canções de sucesso como "Velha Roupa Colorida" e "Como Nossos Pais", que haviam sido lançadas por Elis Regina em 1975 em seu espetáculo Falso Brilhante, e "Apenas um Rapaz Latino-Americano".&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Graças a estes hits, Alucinação vendeu 30 mil cópias em apenas um mês. Outros êxitos incluem Paralelas (lançada por Vanusa) e "Galos, Noites e Quintais" (regravada por Jair Rodrigues). Em 1979 no LP Era uma Vez um Homem e Seu Tempo (Warner) gravou Comentário a Respeito de John (homenagem a John Lennon), também gravada pela cantora Bianca. Em 1983, junto com um sócio, fundou sua própria produtora e gravadora, Paraíso Discos, e em 1997 tornou-se sócio do selo Camerati. Sua discografia inclui Um show – dez anos de sucesso (1986, Continental) e Vício Elegante (1996, GPA Music/Paraíso), com regravações de sucessos de outros compositores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Controvérsias&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2005 Belchior conheceu Edna Prometheu no ateliê do amigo comum Aldemir Martins. Em 2006 seu empresário artístico por quase trinta anos Hélio Rodrigues, de ascendência espanhola, mudou-se para Espanha e Portugal por alguns anos. Posteriormente, em 2008, Belchior deixou de fazer shows e abandonou bens pessoais. Enfrentou processos judiciais relacionados às duas filhas mais novas e um processo trabalhista. Devido a esses processos, Belchior teve seus carros e suas contas bancárias bloqueados e estava impedido de retirar o dinheiro relativo aos direitos de suas músicas. O cantor se encontrava em Porto Alegre, onde morou em hotéis, casas de fãs e em uma instituição de caridade.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d3/Belchior.jpg/150px-Belchior.jpg" width="428" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Belchior em 2006&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Em 2009 a Rede Globo noticiou um suposto desaparecimento do cantor. Segundo a emissora, Belchior havia sido visto pela última vez em abril de 2009, ao participar de um show do cantor tropicalista Tom Zé, realizado em Brasília. Turistas brasileiros afirmam terem-no encontrado no Uruguai em julho do mesmo ano. As suspeitas foram confirmadas quando Belchior foi encontrado no Uruguai, de onde concedeu entrevista para o programa Fantástico, da Rede Globo. Na entrevista, o cantor revelou que não havia desaparecido e estava preparando, além de um disco de canções inéditas, o lançamento de todas as suas canções também em espanhol.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2012 ele novamente desapareceu, juntamente com a Edna, de um hotel 4 estrelas na cidade de Artigas, no Uruguai. Deixou para trás uma dívida de diárias, além de objetos pessoais. Ao ser identificado passeando por Porto Alegre afirmou que as noticias sobre a dívida no Uruguai não seriam verdadeiras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morte&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Belchior morreu em 30 de abril de 2017, aos 70 anos, na cidade de Santa Cruz do Sul e o governo do Ceará emitiu uma nota de pesar. A causa da morte foi um aneurisma da aorta, a principal artéria do corpo humano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O governador do Ceará, Camilo Santana, decretou luto oficial de três dias, providenciando o traslado do corpo, garantindo assim, o desejo do cantor de ser enterrado no Estado do Ceará, sendo velado em Sobral, sua cidade natal, e sepultado em Fortaleza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Homenagens&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De fevereiro a dezembro de 2016, o Projeto Belchior 70, idealizado pela professora Josely Teixeira Carlos, pesquisadora e autora de dissertação de mestrado e tese de doutorado sobre o artista, analisou em uma Série de Programas Radiofônicos toda a discografia autoral de Belchior.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em outubro de 2016, o Programa Especial das Seis, da Educadora FM da Bahia, dedicou 5 Programas Especiais à obra de Belchior. A convite da emissora, teve na apresentação Josely Teixeira Carlos. O Especial foi reprisado em maio de 2017, após a morte do artista.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante os meses de outubro e novembro de 2016, em Fortaleza, o projeto Belchior Sete Zero celebrou o aniversário de 70 anos de Belchior, constituindo-se na maior homenagem que o artista teve em vida. Produzido por Marta Pinheiro, Rogers Tabosa e Ricardo Kelmer, e contando com duas dezenas de eventos, o projeto envolveu bares, faculdades e espaços culturais como Teatro José de Alencar, Centro Cultural Banco do Nordeste, Jornal O Povo, Teatro Carlos Câmara e CUCA, e contou com o lançamento do livro Para Belchior com Amor, organizado pelo escritor Ricardo Kelmer e que reúne textos de catorze autores cearenses inspirados em canções de Belchior. A programação teve também debates, shows musicais e apresentações da peça teatral De Olhos Abertos Lhe Direi, de Ricardo Guilherme, criada especialmente para o projeto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em outubro de 2016 foi lançado o livro Para Belchior com Amor (Miragem Editorial), organizado pelo escritor Ricardo Kelmer, com contos, crônicas e cartas escritos por catorze autores cearenses, inspirados em canções de Belchior. Participam da obra: Thiago Arrais; Ana Karla Dubiela; José Américo Bezerra Saraiva; Ricardo Guilherme; Ethel de Paula; Cleudene Aragão; Ricardo Kelmer; Raymundo Netto; Joan Edesson de Oliveira; Gero Camilo; Carmélia Aragão; Jeff Peixoto; Xico Sá e Roberto Maciel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Também em outubro de 2016, foi lançado o disco "Alucinação - Marcelo Filho canta Belchior", onde o músico paulista Marcelo Filho regravou o disco de maior sucesso da carreira do compositor cearense, como forma de homenageá-lo ainda em vida, ainda que não se soubesse o paradeiro do cantor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em dezembro de 2016, a "14ª Edição do Prêmio Hangar de Música" teve como tema “Vamos Cantar Belchior”, e reuniu vários artistas da música potiguar para celebrar e homenageá-lo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em janeiro de 2017 (antes de sua morte, portanto), Belchior, foi homenageado virando nome de um bloco carnavalesco em Belo Horizonte. O “Volta, Belchior”, com todos os foliões usando um bigode à la Zapata que nem o cantor, desfila no bairro Santa Tereza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em fevereiro de 2019, foi lançado o livro Belchior - Abraços e Canções - Entrevista Inédita (Editora Clube dos Autores), organizado por sua irmã mais nova Ângela Belchior e Estêvão Zizzi, que é sobre uma entrevista que Belchior teria concedido em 2005.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1974 - Belchior (Chantecler - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1976 - Alucinação (Phonogram - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1977 - Coração Selvagem (Warner - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1978 - Todos os Sentidos (Warner - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1979 - Era uma Vez um Homem e Seu Tempo (Warner - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1980 - Objeto Direto (Warner - LP/CD)&lt;br /&gt;1982 - Paraíso (Warner - LP/CD)&lt;br /&gt;1984 - Cenas do Próximo Capítulo (Paraíso/Camerati - LP/CD)&lt;br /&gt;1987 - Melodrama (PolyGram - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1988 - Elogio da Loucura (PolyGram - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1991 - Divina Comédia Humana (MoviePlay - CD)&lt;br /&gt;1993 - Baihuno (MoviePlay - CD)&lt;br /&gt;1996 - Vício Elegante (Paraíso/GPA Music - CD)&lt;br /&gt;1999 - Auto-retrato (BMG - CD duplo)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1986 - Um Show: 10 Anos de Sucesso (Continental - LP)&lt;br /&gt;1990 - Trilhas Sonoras (Continental - LP)&lt;br /&gt;1995 - Um Concerto Bárbaro: Acústico ao Vivo (Universal Music - CD)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Singles&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1971 - Na Hora do Almoço (Belchior) / Quem Me Dera (Osny) (Copacabana)&lt;br /&gt;1973 - Sorry, Baby / A Palo Seco (Chantecler)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parcerias&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1991 - Contradança - Acústico (com Duofel) (Paraíso - LP)&lt;br /&gt;1992 - Eldorado (com Larbanois &amp;amp; Carrero) (MoviePlay - CD)&lt;br /&gt;1999 - Um Concerto a Palo Seco (com Gilvan de Oliveira) (Camerati - CD) - relançado como "Antologia Lírica com Gilvan de Oliveira - Acústico" (1999) e "Acústico" (2006) pelo selo Arlequim&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Discos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;2002 - Pessoal do Ceará (com Amelinha e Ednardo) - Continental / Warner - CD&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Coletâneas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1990 - Projeto Fanzine (Warner - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1991 - Grandes Sucessos de Belchior (Som Livre / Gala - LP/CD/K7)&lt;br /&gt;1997 - Pop Brasil (Warner Music / WEA - CD)&lt;br /&gt;1998 - Millennium (Polygram - CD)&lt;br /&gt;2008 - Sempre (Som Livre - CD)&lt;br /&gt;2017 - Belchior 70 Anos - Pequeno Mapa do Tempo (Warner Music - CD)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Participações&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1979 - Massafeira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tributos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2012 - Belchior Blues - Tributo de vários artistas, de todo o país, que gravaram alguns dos maiores sucessos de Belchior&lt;br /&gt;2014 - Ainda Somos os Mesmos - Tributo de vários artistas independentes, que gravaram, na íntegra, o álbum Alucinação&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Prêmios e honrarias&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2009 - Canção Como Nossos Pais (de sua autoria) foi considerada uma das 100 Maiores Músicas Brasileiras pela Rolling Stone Brasil - posição 43&lt;br /&gt;2012 - Belchior aparece na lista As 100 Maiores Vozes da Música Brasileira pela Rolling Stone Brasil - posição 58&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Belchior - Saia do Meu Caminho&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/gGV1yyDMGSM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior - Tudo outra Vez&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/uUiycm1Mi-I" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior - Divina Comédia Humana (Fantástico, 1979)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/qXrc5_06ll8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;ALUCINAÇÃO - BELCHIOR&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/9K3Wj5BZBF4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;BELCHIOR - TUDO OUTRA VEZ&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/EmdyZWrdcXs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior - Coração Selvagem&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/OKTRc7x-zCM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FOTOGRAFIA 3 X 4 - BELCHIOR&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/UyYH1biSlBY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior - Paralelas&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/7zn6Q1He4j4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior-Velha Roupa Colorida (gravado em 2011, no Uruguai)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/96Ke5TPILF0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior-Apenas um Rapaz Latino Americano&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/mLhpvrhFrWY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;BELCHIOR Medo de Aviao&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/yeNPo8cdj_8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;BELCHIOR - COMO NOSSOS PAIS&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/P9sNAGHG0rs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Belchior - MPB Especial (02/10/1974)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/94-rOEVnyDg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/belchior-conheca-mais-da-historia-desse.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvVJf5dBgeyA4uzCPh6fl8jhvQrD30SF8W90EFvmNwSfyQCEjA6xaq_8dy6nwG_oMJEV31Q51982IIcxm3jd_zN_QpSvS1uQiZ_yW26c5ReOlyDDISHKMHiO-jybQNDGgM9_cnSxCW-R8/s72-c/belchior-cantor-e-compositor.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-8597187029490760074</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:51:08.858-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CULTURE CLUB</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>CULTURE CLUB - MAIS UMA BANDA INGLESA DE MUITO SUCESSO, SAIBA DE TODA A SUA HISTÓRIA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC62mX4ITPGNkGEswPffSfdUYPUf8t1bb6-O5GHLMnDTjTZlxmDD95WGPigg_O9YHrGu1alPO6iuaR7ZhdGfBAady2XeZqq1f0GIueFYSspT3BNiyC7cw_x8B6Z7PooUHO_DeF0Bl-bc8/s1600/boy-geroge.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC62mX4ITPGNkGEswPffSfdUYPUf8t1bb6-O5GHLMnDTjTZlxmDD95WGPigg_O9YHrGu1alPO6iuaR7ZhdGfBAady2XeZqq1f0GIueFYSspT3BNiyC7cw_x8B6Z7PooUHO_DeF0Bl-bc8/s640/boy-geroge.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Culture Club é uma banda inglesa que foi formada em 1981.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A banda era composta por Boy George (vocalista principal), Roy Hay (guitarra elétrica e teclados), Mikey Craig (baixo) e Jon Moss (bateria e percussão). A banda é considerada um dos grupos mais representativos e influentes da década de 1980. Culture Club vendeu mais de 150 milhões de cópias em todo o mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda teve vários sucessos internacionais com músicas como "Do You Really Want to Hurt Me", "Time (Clock of the Heart)", "Church of the Poison Mind", "Karma Chameleon", "Victims", "It's a Miracle", "The War Song", "Move Away", and "I Just Wanna Be Loved".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O estilo andrógino de vestir de Boy George chamou a atenção do público e da mídia. O grupo, apoiantes do gênero synthpop, fez inúmeras incursões no reggae e mostrou uma forte propensão para o subgênero das baladas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O segundo álbum, Color by Numbers, vendeu mais de 10 milhões de cópias em todo o mundo. Ele apareceu na lista da revista Rolling Stone dos 100 melhores álbuns da década de 1980 e também está incluído no livro 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Dez dos seus singles chegaram ao Top 40 dos Estados Unidos, onde estão associados à Segunda Invasão Britânica de grupos britânicos de novas ondas que se tornaram populares nos EUA devido ao canal de música MTV. A música do Culture Club combina a new wave britânica e o soul americano com o reggae jamaicano e também outros estilos como calypso, salsa e country.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1984, Culture Club conquistou o Brit Awards para o Melhor Grupo Britânico, o Melhor single britânico ("Karma Chameleon") e o Grammy Award for Best New Artist.[5] Eles foram nomeados no mesmo ano para o Grammy Award para Pop Vocal por Grupo ou Duo, mas a banda de rock inglesa The Police ganhou o prêmio. A banda também foi nomeada para um Prêmio Juno canadense para Álbum Internacional do Ano. Em janeiro de 1985, Culture Club foi nomeado para o American Music Award nas categorias Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group Video Artist, em setembro de 1985, foram nomeados para dois MTV Video Music Awards para Melhores Efeitos Especiais e Melhor Direção de Arte para seus Vídeo It's a Miracle.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1987, eles receberam outra nomeação para um American Music Award para Pop/Rock Band /Duo /Group Video Artist,[6] no Reino Unido, eles reuniram doze Top 40 hit singles entre 1982 e 1999, incluindo os números "Do You Really Want to Hurt Me "e" Karma Chameleon ", sendo este o single mais vendido de 1983, e liderou o US Billboard Hot 100 em 1984." Time (Clock of the Heart) "está incluído no Rock and Roll Hall of Fame's Lista de 500 músicas que moldaram rock and roll.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O cantor britânico Boy George e o baixista Michael Craig formaram em 1982 o grupo In Praise Of Lemmings, que mudou em seguida o nome para Sex Gang Children. O nome exótico rendeu-lhes a acusação de pedofilia, o que levou a troca do nome do grupo para Culture Club. Assinando com a gravadora Virgin, lançaram o primeiro single, "White Boy", seguido por "I’m Afraid Of Me", mas o sucesso veio realmente com "Do You Really Want To Hurt Me". O primeiro álbum da banda, "Kissing To Be Clever", tornou-se um grande sucesso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Culture Club foi um dos integrantes do movimento "New Romantic" ao lado de Duran Duran e Visage. No entanto, os conflitos entre os integrantes do grupo e os problemas de Boy George com drogas levaram à separação do grupo. Em 1986, Boy George é preso por porte de drogas, e o tecladista Michael Rudetski é encontrado morto por overdose de heroína na casa de Boy George.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Boy George é internado em uma clínica para tratar sua dependência e retorna em 1987, iniciando sua carreira solo com o álbum "Sold". A banda só voltaria a se reunir em 1998 para gravar o CD "Greatest Hits" no programa Storytellers, do canal a cabo americano VH1. Em 1999, a banda se reuniu para gravar e lançar o CD "Don't Mind If I Do", que contém a canção "I Just Wanna Be Loved", e chegaram a realizar uma turnê na Inglaterra e nos Estados Unidos. Em 2002 a banda gravou seu segundo DVD ao vivo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Recentemente, Mikey Craig e Jon Moss decidiram reativar o Culture Club com novos membros no lugar de Boy George e Roy Hay: o cantor de 29 anos Sam Butcher e Phil Pickett, tecladista que acompanhava a banda em suas turnês e escreveu algumas das músicas do grupo em sua formação original. Boy George foi chamado para este retorno, mas se recusou e chegou a criticar publicamente o novo vocalista que a banda escolheu para substituí-lo. Em 2014 Boy George decide voltar com a Culture Club para fazer uma turne , mas acaba cancelando por causa de um pólipo na garganta. No começo de 2015 a banda lançará seu novo disco com o título Tribes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1982 - Kissing to Be Clever&lt;br /&gt;1983 - Colour by Numbers&lt;br /&gt;1984 - Waking Up with the House on Fire&lt;br /&gt;1986 - From Luxury to Heartache&lt;br /&gt;1999 - Don't Mind If I Do&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Coletâneas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1987 - This Time: The First Four Years (Twelve Worldwide Hits)&lt;br /&gt;1993 - At Worst... The Best of Boy George and Culture Club&lt;br /&gt;1997 - Culture Club Collect – 12" Mixes Plus&lt;br /&gt;1998 - Greatest Moments - VH1 Storytellers Live&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - Karma Chameleon (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/JmcA9LIIXWw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - Do You Really Want To Hurt Me (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/2nXGPZaTKik" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - Time (Clock Of The Heart)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/8tI1_KlO6xI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - I'll Tumble 4 Ya (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/kwb9-OlQimc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Boy George &amp;amp; Culture Club - Life (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/51lde0inQYg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - Miss Me Blind (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/hFVuuRxM2VU" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - It's A Miracle (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/YewVugPHon4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Culture Club - Victims (1984) Legendado&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DyzKjuwsRjo" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Boy George Culture Club - Berlin Live (6 décembre 2018)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/uesZAfHNKLc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/culture-club-mais-uma-banda-inglesa-de.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC62mX4ITPGNkGEswPffSfdUYPUf8t1bb6-O5GHLMnDTjTZlxmDD95WGPigg_O9YHrGu1alPO6iuaR7ZhdGfBAady2XeZqq1f0GIueFYSspT3BNiyC7cw_x8B6Z7PooUHO_DeF0Bl-bc8/s72-c/boy-geroge.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-1640772273238145634</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:49:36.238-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">TOTO</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>TOTO - BANDA AMERICANA DE ROCK, SAIBA DE TODA A SUA HISTÓRIA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwoNtbW9A2SSipdbAJ8Nu6uQS4xmzCC2BwSjehb4bvshCGI2jGYmeIJhSxrEBUGaBzRaSQb-OxZRc6akAeAyeQ6N8GKJD3eYDLkjWagg8Hu3jyTtc1cH2drAaKpFqfiTjQXEkYqVm4GXQ/s1600/TOTO.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwoNtbW9A2SSipdbAJ8Nu6uQS4xmzCC2BwSjehb4bvshCGI2jGYmeIJhSxrEBUGaBzRaSQb-OxZRc6akAeAyeQ6N8GKJD3eYDLkjWagg8Hu3jyTtc1cH2drAaKpFqfiTjQXEkYqVm4GXQ/s640/TOTO.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Toto é uma banda de rock dos Estados Unidos formada em 1976 em Los Angeles. Lançaram álbuns aclamados como Toto IV, sendo conhecidos por compactos como "I'll Be Over You", "Hold the Line", "Rosanna", "Africa" e "Stranger in Town".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;David Paich e Jeff Porcaro tocaram juntos como músicos de estúdio em vários álbuns e decidiram formar uma banda. David Hungate, Steve Lukather, Steve Porcaro e Bobby Kimball foram recrutados para o primeiro álbum. A banda teve um grande sucesso comercial entre as décadas de 1970 e 1980, começando com seu álbum auto-intitulado em 1978. Com o lançamento do aclamado Toto IV (1982), Toto se tornou uma das bandas mais bem sucedidas de sua era.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por ter sido formada por músicos veteranos de estúdio, uma característica marcante da banda era sua qualidade técnica, assim como a combinação de diferentes estilos musicais tais como pop, rock, soul, funk e jazz. Apesar de serem frequentemente associados ao soft rock, a variedade de seu som permitiu a sua popularização em uma ampla gama de ouvintes. Juntos, lançaram dezessete álbuns e venderam mais de trinta milhões de gravações.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976: Formação&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda foi formada em 1976 por seis músicos de estúdio, que anteriormente haviam trabalhado regularmente com Steely Dan, Seals and Crofts, Boz Scaggs, Sonny and Cher, e outros. Filho do famoso músico e arranjador Marty Paich, o tecladista David Paich se popularizou após coescrever o álbum Silk Degrees de Boz Scaggs. Após tocar em diversas sessões com o baterista Jeff Porcaro, os dois começaram a discutir a possibilidade de formar sua própria banda. Reuniram-se com o baixista David Hungate, já conhecido das turnês com Boz Scaggs. Também convidaram o guitarrista Steve Lukather e o tecladista (irmão de Jeff) para incrementar o grupo. Com a adição do cantor Bobby Kimball, o grupo começou a trabalhar em seu primeiro álbum em 1977, após assinar com a Columbia Records.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976-1979: Nome e álbum de estreia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após completar as canções, a banda entrou em estúdio para gravar o álbum. Segundo um mito popular, Jeff Porcaro escreveu "Toto" em uma das fitas demo para distingui-la de outras no estúdio. Outro rumor associa o nome da banda ao sobrenome real de Bobby Kimball, Toteaux, na realidade uma piada popularizada pelo baixista David Hungate. Mesmo após o término das gravações, eles ainda não tinham um nome. Após ler o nome nas fitas demo, David Hungate explicou ao grupo que o termo "Toto" significava "universal" em latim. Tendo em vista que os integrantes já haviam tocado em diferentes gravações e gêneros musicais, adotaram o nome para si.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após seu lançamento, Toto entrou rapidamente nas paradas musicais, ganhando popularidade com o compacto "Hold The Line", assim como "I'll Supply the Love" e "Georgy Porgy". Décadas mais tarde, "Hold the Line" foi usada na trilha sonora do jogo eletrônico Grand Theft Auto: San Andreas, tocando na rádio especializada em rock clássico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda ganhou atenção internacional e foi indicada para o Grammy de Melhor Artista Novo. No começo de 1979 a banda partiu para sua primeira turnê estado-unidense. Para os concertos eles levaram mais dois músicos, Tom Kelly (guitarra, vocal de apoio) e Lenny Castro (percussão).&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="332" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Toto2_Oct82.JPG/225px-Toto2_Oct82.JPG" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1982 em Londres (Porcaro S, John Smith, Kimball, Lukather, Lenny Castro, Porcaro J)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1980-1981: Hydra e Turn Back&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="488" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/LukeBobby.jpg/220px-LukeBobby.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Kimball e Lukather ao vivo em 2007&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No fechamento da turnê, o grupo começou a trabalhar no álbum seguinte, Hydra, lançado no mesmo ano. Entre os compactos estava "99", inspirado no filme THX 1138, de George Lucas. Toto Encyclopedia]&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Foram lançados quatro vídeos musicais do álbum, incluindo a canção título, que apesar disso nunca foi lançada como compacto. Apesar de não tão bem sucedido comercialmente quanto o álbum anterior, Hydra chegou ao disco de ouro, e o álbum culminou numa turnê tanto para Estados Unidos quanto para datas internacionais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No início de 1981 lançaram Turn Back, um álbum experimental com mais guitarras e menos teclados que os anteriores. A canção "Goodbye Elenore" foi o único compacto lançado pelo mundo. Devido ao desapontamento comercial, a turnê foi substancialmente menor que as anteriores.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1982: Toto IV&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Mike_Porcaro_with_bass_guitar.jpg/220px-Mike_Porcaro_with_bass_guitar.jpg" width="480" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Mike Porcaro ao vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1982 marcou o começou da era mais bem sucedida do Toto. Após as fracas vendas de Turn Back, a banda foi pressionada pela gravadora para produzir um novo sucesso. Com Toto IV, lançaram um dos maiores sucessos da década de 1980. O álbum continha três compactos que atingiram o top 10 da Billboard Hot 100: "Rosanna"; "Africa" e "I Won't Hold You Back". Ao todo, o álbum ganhou sei prêmios no Grammy, incluindo Gravação do Ano para "Rosanna", Álbum do Ano e Produtor do Ano. "Rosanna" chegou a ser indicada múltiplas vezes. O álbum ganhou ainda mais reconhecimento com o lançamento de outro compacto, "Make Believe". O grupo entrou em turnê de suporte ao álbum, e perto do fim Bobby Kimball quebrou a perna, sendo forçado a se apresentar constantemente sentado atrás do piano nos concertos restantes.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1982-1985: Fergie Frederiksen e Isolation&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após o lançamento de Toto IV, o baixista David Hungate deixou o grupo para passar mais tempo com sua família, se mudando para Nashville em 1980 em busca de uma carreira de produção musical. Mike Porcaro o substituiu no baixo e apareceu em todos os vídeos musicais do álbum. O cantor Bobby Kimball foi demitido em 1984 devido a problemas pessoais entre ele e a banda. Richard Page da banda Mr. Mister chegou a ser convidado para substituí-lo, mas recusou para continuar em sua própria banda. Fergie Frederiksen (ex-Trillion e Louisiana's LeRoux) foi trazido como novo vocalista, e a banda gravou Isolation, lançado em novembro de 1984.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar de Bobby ainda cantar parte das faixas antes de sair, a quantidade exata é desconhecida. David Paich diz ser cerca de um terço, Steve Lukather também diz ser somente três ou quatro faixas, mas Kimball alega ser a maioria do álbum. Entretanto, alguns dos vocais de apoio de Bobby Kimball foram deixados na gravação. Apesar de ter sido um sucesso comercial, Isolation não alcançou Toto IV, chegando a somente disco de ouro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1985-1988: Fahrenheit e The Seventh One&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/David_Paich_behind_his_keyboards.jpg/195px-David_Paich_behind_his_keyboards.jpg" width="486" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;David Paich durante um concerto&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No fechamento da turnê de Isolation, Fergie Frederiksen também foi demitido. Lukather alegou que a banda não se entrosava bem com ele em estúdio. As audições para um novo cantor começaram, resultando na escolha de Joseph Williams, filho do famoso compositor John Williams e a atriz Barbara Ruick. Com a nova formação, escreveram e gravaram Fahrenheit, lançado em outubro de 1986, que já havia sido começado com a presença de Frederiksen; a faixa "Could This Be Love" chegou a ser lançada com o vocal de apoio do cantor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fahrenheit mostrou a banda se voltando para o pop, apresentado os compactos "I'll Be Over You" e "Without Your Love". Também há a composição instrumental "Don't Stop Me Now", executada com o notável músico de jazz Miles Davis. No vídeo musical de "Till the End", a até então desconhecida Paula Abdul apareceu como dançarina. Após o fim da turnê em 1987, Steve Porcaro deixou o grupo para a composição de trilhas sonoras para cinema e televisão. Apesar de não tão bem sucedido quanto os anteriores, o álbum chegou anos mais tarde ao disco de ouro, em outubro de 1994.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Steve Porcaro acabou nunca sendo substituído, e o grupo continuou com somente cinco membros. Apesar dele ajudar o grupo ocasionalmente nos sintetizadores dos álbuns seguintes, e aparecendo também na turnê de 1988, David Paich assumiu grande parte do trabalho nas teclas a partir de então. Em 1988 a banda lançou seu próximo álbum The Seventh One, com Jon Anderson do Yes no vocal de apoio no compacto "Stop Loving You".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1988-1990: Past To Present e Jean-Michel Byron&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Steve_Lukather_with_guitar%2C_singing.jpg/220px-Steve_Lukather_with_guitar%2C_singing.jpg" width="480" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Steve Lukather com a guitarra acústica e cantando - Varus Open Air de Osnabrück, Alemanha, 2004&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;pesar do sucesso da turnê de The Seventh One, após seu fim a banda decidiu substituir o vocalista Joseph Williams. Durante a parte europeia o cantor havia perdido sua voz em diversas apresentações devido a uma combinação de gripe e abuso de festas e drogas, levando o restante do grupo a decidir em favor da mudança. A banda queria reunir o vocalista original Bobby Kimball para gravar novas canções, mas a gravadora insistiu na contratação do cantor sul-africano Jean-Michel Byron. Com ele, a banda já gravou quatro novas canções, incluídas no álbum de compilação Past to Present 1977-1990, lançado em 1990.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Logo após o término da turnê de suporte ao álbum, tornou-se claro que a imagem e a apresentação de Byron não combinava com a visão da banda para seus concertos, e ele foi demitido. Dada a recepção negativa do músico aos fãs da banda, a maioria de suas apresentações foram removidas do álbum de vídeo "Toto Live", sendo ele listado somente como vocalista de apoio nos créditos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1991-1992: Kingdom of Desire e Morte de Jeff Porcaro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Novamente sem um vocalista, o guitarrista Steve Lukather assumiu o microfone, e a banda gravou Kingdom of Desire pela Columbia Records. O que seguiu foi a tragédia da morte de Jeff Porcaro; em 5 de agosto de 1992, Jeff sofreu uma reação alérgica de um pesticida usado em seu jardim. A banda quase terminou por conta desse evento, mas a família do músico insistiu na continuação. Simon Phillips foi o único baterista contratado para substituí-lo, tendo em vista que Porcaro gostava dele, e porque Lukather já havia trabalho com Simon numa turnê anterior com Santana e Jeff Beck no Japão em 1986. O Toto entrou em turnê em memória de Jeff. Em 1993, lançaram o álbum ao vivo Absolutely Live. A partir de 1991, Steve Lukather passou a assumir a maioria dos vocais (até o retorno de Bobby Kimball em 1998).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No fim da turnê, a banda apresentou um concerto de tributo a Jeff Porcaro em Los Angeles, em 14 de dezembro de 1992. Entre os músicos convidados estava Don Henley, Eddie Van Halen, Donald Fagen, Walter Becker, Boz Scaggs, James Newton Howard, Michael McDonald, Richard Marx, além de uma aparição especial de George Harrison.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1995-1997: Simon Phillips, Tambu e o retorno de Bobby Kimball&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Em 1995, lançaram Tambu, seu primeiro álbum com Simon Phillips. Diferente do som anterior da banda, apresentava uma abordagem mais orgânica. Foram lançados os compactos "I Will Remember", "Drag Him To The Roof" e "The Turning Point", mas o álbum não vendeu nos Estados Unidos. Entretanto, a turnê se mostrou bem sucedida, apesar de não constar datas nos Estados Unidos. Simon Phillips sofreu problemas de coluna, sendo substituído por Gregg Bissonette na primeira parte da turnê no fim de 1995.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1997 marcou o vigésimo aniversário do grupo, e em comemoração David Paich e Steve Lukather passaram a revisar fitas antigas para uma gravação especial de canções não lançadas. Em 1998 lançaram Toto XX, que incluía o compacto "Goin Home". Entraram numa pequena turnê promocial com os antigos membros Bobby Kimball, Steve Porcaro e Joseph Williams. Após os concertos, Bobby Kimball reassumiu seu posto após quatorze anos. A banda lançou Mindfields no começo de 1999 e embarcou na turnê Reunion, apresentando-se nos Estados Unidos após seis anos. O álbum incluiu os compactos "Melanie", "Cruel" e "Mad About You". O álbum ao vivo Livefields também foi lançado posteriormente. Apesar da turnê ter terminado em 2000, algumas apresentações ainda ocorreram no ano seguinte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;25º aniversário&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2002, em celebração do 25º aniversário, o Toto lançou Through the Looking Glass, um álbum de tributo às influências musicais da banda, como Bob Marley, Steely Dan, George Harrison e Elton John. Dois compactos foram lançados, "Could You Be Loved", de Bob Marley, e "While My Guitar Gently Weeps", dos Beatles. O álbum não foi um sucesso comercial, mas a partir dele havia material para uma turnê comemorativa entre 2002 de 2003. Após os concertos a banda lançou um álbum ao vivo e um DVD.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saída de David Paich&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Steve_Lukather_August_2007_B.jpg/220px-Steve_Lukather_August_2007_B.jpg" width="426" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Steve Lukather e Greg Phillinganes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A partir de junho de 2003, perto do fim da turnê comemorativa, o tecladista deixou os palcos para se dedicar a um familiar enfermo. Conhecido por seu senso de humor, Steve Lukather lançou um boato falso de que Paich estava se preparando para uma mudança de sexo, tornando-se "Davida". A história foi publicada no sítio oficial da banda, e comentada pela mídia internacional. Após recepção negativa, o boato foi removido e Lukather se desculpou pelo ocorrido. O tecladista Greg Phillinganes preencheu o lugar de Paich no restante da turnê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2004 a banda começou uma pequena turnê mundial, com aparições esporádicas de David Paich, sendo novamente substituído por Greg quando ausente. Em 2005, Greg foi convidado a se tornar membro oficial do grupo, e David acabou também se despedindo das turnês. Ele continuou como integrante do grupo, mas somente nas gravações e produções da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Falling in Between and Falling in Between Live&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No início de 2006, o Toto lançou Falling in Between, seu primeiro álbum de inéditas desde 1999. A obra apresenta um trabalho extensivo no teclado de Steve Porcaro, e um dueto com Joseph Williams no primeiro compacto, "Bottom of Your Soul". O álbum recebeu críticas positivas tanto da mídia quanto dos fãs. Após o lançamento, a banda entrou numa grande turnê mundial em 2006, continuando em 2007 para a segunda parte. Em 2007, contou com Leland Sklar substituindo Mike Porcaro nos baixos, devido a problemas de saúde. O álbum duplo Falling in Between Live foi lançado pela Eagle Records para comemorar a turnê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fim da banda em 2008&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após rumores, em 5 de junho de 2008 Steve Lukather anunciou em seu site pessoal o fim da banda. Em 5 de abril a banda havia se apresentado pela última vez, em Seul. Nos 31 anos de existência a banda vendeu trinta milhões de gravações.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Retorno&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foi anunciado em 26 de fevereiro de 2010 que a banda estava se reunindo para uma breve turné de verão na Europa para ajudar o baixista Mike Porcaro, diagnosticado com Esclerose lateral amiotrófica. Para esta turnê, retornaram ao grupo os tecladistas Steve Porcaro e David Paich e o vocalista Joseph Williams, que se juntaram a Steve Lukather e Simon Philips, além do ingresso do baixista Nathan East.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com esta formação, a banda também comemorou seus 35 anos de carreira, ao longo do ano de 2013.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morte de Fergie Frederiksen e saídas de Nathan East e Simon Phillips&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 18 de janeiro de 2014, foi confirmada a morte do ex-vocalista Fergie Frederiksen em sua página oficial, com a seguinte postagem:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"É com muito pesar que eu anuncio a vocês que meu irmão do peito Fergie Frederiksen faleceu hoje. Ele não teve dor, seu legado sobreviverá!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora o autor não tenha comentado a causa da morte na postagem, há algum tempo que Fergie lutava contra um câncer terminal. Pouco tempo, o baterista Simon Phillips e o baixista Nathan East deixaram o grupo. Simon foi substituído por Keith Carlock e, posteriormente, por Shannon Forest. O posto de East, por sua vez, voltou a ser ocupado por David Hungate, que retornava ao grupo após 32 anos de sua saída.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Novo álbum e morte de Mike Porcaro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após seis anos do último álbum de inéditas, Falling in Between, o grupo lançou em março de 2015 seu décimo quarto álbum, Toto XIV. Porém, poucos dias antes deste lançamento, foi anunciada a morte do baixista Mike Porcaro, no dia 15 de março, aos 59 anos, em decorrência da esclerose lateral amiotrófica - doença contra a qual vinha lutando desde 2007, quando havia deixado o grupo. A notícia foi confirmada pelo seu irmão e colega de banda, Steve Porcaro, no Twitter.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na turnê que se seguiu, David Hungate novamente deixou o grupo e o baixista Leland Sklar retornou ao posto, no qual ficou até o início de 2017, sendo substituído por Shem Von Schroeck.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Integrantes&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Steve Lukather – guitarra, vocal, teclado, bandolim (1977–2008; 2010-presente)&lt;br /&gt;David Paich – teclado, vocal (1977–2008; 2010-presente)&lt;br /&gt;Steve Porcaro – teclado, sintetizador (1977–1988; 2010-presente)&lt;br /&gt;Joseph Williams – vocal (1986–1988; 2010-presente)&lt;br /&gt;Shem Von Schroeck - baixo (2017-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Músicos de apoio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Shannon Forrest - bateria (2009, 2015-presente)&lt;br /&gt;Lenny Castro – percussão (ao vivo) (1979, 1982–1987, 2015–presente)&lt;br /&gt;Jenny Douglas-Foote – vocais, percussão (ao vivo) (1990–93, 1995, 1996–97, 2011–12, 2014–presente)&lt;br /&gt;Mabvuto Carpenter – vocais, percussão (ao vivo) (2010–present)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ex Integrantes&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Simon Phillips – bateria, percussão, teclado (1992–2008; 2010-2014)&lt;br /&gt;Keith Carlock - bateria, percussão (2014-2015)&lt;br /&gt;Jeff Porcaro – bateria, percussão (1977–1992, falecido)&lt;br /&gt;Bobby Kimball – vocal e teclado (ocasionalmente) (1977–1984; 1998–2008)&lt;br /&gt;Mike Porcaro– baixo, violoncelo (1982–2007, falecido)&lt;br /&gt;Greg Phillinganes – teclado, vocal (2005–2008)&lt;br /&gt;David Hungate – baixo (1977–1982, 2014-2015)&lt;br /&gt;Leland Sklar - baixo (2007-2008, 2015-2016)&lt;br /&gt;Nathan East - baixo (2010-2014)&lt;br /&gt;Dennis "Fergie" Frederiksen – vocal (1984–1985, falecido)&lt;br /&gt;Jean-Michel Byron – vocal (1990)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="481" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Simon_Phillips_on_drums.jpg/250px-Simon_Phillips_on_drums.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simon Phillips na bateria - Varus Open Air de Osnabrück, Alemanha, 2004&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;1978 – Toto&lt;br /&gt;1979 – Hydra&lt;br /&gt;1981 – Turn Back&lt;br /&gt;1982 – Toto IV&lt;br /&gt;1984 – Isolation&lt;br /&gt;1986 – Fahrenheit&lt;br /&gt;1988 – The Seventh One&lt;br /&gt;1992 – Kingdom of Desire&lt;br /&gt;1995 – Tambu&lt;br /&gt;1999 – Mindfields&lt;br /&gt;2002 – Through the Looking Glass&lt;br /&gt;2006 – Falling in Between&lt;br /&gt;2015 - Toto XIV&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;br /&gt;1993 – Absolutely Live&lt;br /&gt;1999 – Livefields&lt;br /&gt;2003 – Live In Amsterdam&lt;br /&gt;2007 – Falling in Between Live&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1990 – Past to Present 1977-1990 (compilação com quatro novas faixas)&lt;br /&gt;1995 – Best Ballads, publicado na Alemanha e Áustria.&lt;br /&gt;1998 – Toto XX (faixas inéditas)&lt;br /&gt;2001 – Super Hits&lt;br /&gt;2002 – The Very Best Of Toto&lt;br /&gt;2003 – The Essential Toto&lt;br /&gt;2008 – The Collection&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Bandas sonoras&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1984 – Dune (remasterizada e reeditada em 1997 e 2001)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Compactos&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Ano Título Estados Unidos Reino Unido Alemanha Álbum&lt;br /&gt;1978 "Hold the Line" 1 8 23 Toto&lt;br /&gt;1978 "I'll Supply the Love" 45 – – Toto&lt;br /&gt;1978 "Georgy Porgy" 48 – – Toto&lt;br /&gt;1979 "St. George and the Dragon" – – – Hydra&lt;br /&gt;1979 "99" 26 – – Hydra&lt;br /&gt;1979 "All Us Boys" – – – Hydra&lt;br /&gt;1981 "Goodbye Elenore" – – – Turn Back&lt;br /&gt;1982 "Rosanna" 2 12 24 Toto IV&lt;br /&gt;1982 "Make Believe" 30 – 70 Toto IV&lt;br /&gt;1982 "Africa" 1 3 14 Toto IV&lt;br /&gt;1983 "I Won't Hold You Back" 10 37 – Toto IV&lt;br /&gt;1983 "Waiting For Your Love" 73 – – Toto IV&lt;br /&gt;1984 "Stranger In Town" 30 100 – Isolation&lt;br /&gt;1985 "Holyanna" 71 – – Isolation&lt;br /&gt;1985 "How Does It Feel" – – – Isolation&lt;br /&gt;1985 "Endless" – – – Isolation&lt;br /&gt;1986 "Angel Don't Cry" – – – Isolation&lt;br /&gt;1986 "I'll Be over You" 11 – – Fahrenheit&lt;br /&gt;1986 "Without Your Love" 38 – – Fahrenheit&lt;br /&gt;1987 "Till The End" – – – Fahrenheit&lt;br /&gt;1988 "Pamela" 22 – – The Seventh One&lt;br /&gt;1988 "Stop Loving You" – 96 – The Seventh One&lt;br /&gt;1988 "Straight For The Heart" – – – The Seventh One&lt;br /&gt;1988 "Mushanga" – – – The Seventh One&lt;br /&gt;1990 "Out Of Love" – – – Past to Present 1977-1990&lt;br /&gt;1990 "Can You Hear What I'm Saying" – 80 – Past to Present 1977-1990&lt;br /&gt;1992 "Don't Chain My Heart" – – – Kingdom of Desire&lt;br /&gt;1992 "Only You" – – – Kingdom of Desire&lt;br /&gt;1992 "2 Hearts" – – – Kingdom of Desire&lt;br /&gt;1992 "The Other Side" – – – Kingdom of Desire&lt;br /&gt;1995 "I Will Remember" – 64 82 Tambu&lt;br /&gt;1995 "If You Belong To Me" – – – Tambu&lt;br /&gt;1995 "Just Can't Get To You" – – – Tambu&lt;br /&gt;1996 "Drag Him To The Roof" – – – Tambu&lt;br /&gt;1996 "The Other End Of Time" – – – Tambu&lt;br /&gt;1996 "The Turning Point" – – – Tambu&lt;br /&gt;1998 "Goin Home" – – 99 Toto XX&lt;br /&gt;1999 "Mad About You" – – – Mindfields&lt;br /&gt;1999 "Melanie" – – – Mindfields&lt;br /&gt;1999 "Cruel" – – – Mindfields&lt;br /&gt;2002 "Could You Be Loved" – – – Through the Looking Glass&lt;br /&gt;2002 "While My Guitar Gently Weeps" – – – Through the Looking Glass&lt;br /&gt;2006 "Bottom of Your Soul" – – – Falling in Between&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Toto - Africa (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FTQbiNvZqaY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - I'll Be Over You (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/r7XhWUDj-Ts" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - Hold The Line (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/htgr3pvBr-I" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - Rosanna (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/qmOLtTGvsbM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - Stop Loving You (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/bYr3OJOXk60" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - Pamela (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/QCq9751mOFo" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - Hold the Line (35th Anniversary Tour - Live In Poland)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ibxxkNRumN4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Toto - Straight for the Heart&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/CwvhSnkPqK8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/toto-banda-americana-de-rock-saiba-de.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwoNtbW9A2SSipdbAJ8Nu6uQS4xmzCC2BwSjehb4bvshCGI2jGYmeIJhSxrEBUGaBzRaSQb-OxZRc6akAeAyeQ6N8GKJD3eYDLkjWagg8Hu3jyTtc1cH2drAaKpFqfiTjQXEkYqVm4GXQ/s72-c/TOTO.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-3639573780764054482</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:47:46.388-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">A-HA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>A-HA - CONHEÇA TODA A HISTÓRIA DESSA MARAVILHOSA BANDA DA NORUEGA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgisA2L4ASOOru1L1nWYJgSX9iOd3EicGNUsNI7Op8b7c9mVEQfPi4ZAykAxOH_slPawpnkYXz_UA-Se_cpP6UsFZkPoEQI2v3O48YjjN0XI57h6plBQBMD5PetJ2CIy3LVkfe8ff9z6vI/s1600/AHA.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgisA2L4ASOOru1L1nWYJgSX9iOd3EicGNUsNI7Op8b7c9mVEQfPi4ZAykAxOH_slPawpnkYXz_UA-Se_cpP6UsFZkPoEQI2v3O48YjjN0XI57h6plBQBMD5PetJ2CIy3LVkfe8ff9z6vI/s640/AHA.jpg" width="620" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A-ha é uma banda norueguesa de new wave e pop rock, formada na cidade de Oslo, Noruega, em 1982. Seus integrantes são Morten Harket (vocalista), Magne Furuholmen (tecladista) e Påul Waaktaar (guitarrista). O grupo alcançou enorme sucesso mundial nos anos 80, se tornando imediatamente umas das bandas mais famosas daquela década.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O grupo alcançou grande sucesso logo com o seu álbum de estreia: Hunting High and Low, lançado em 1985. O álbum alcançou a posição numero 1 na Noruega (país de origem da banda),2 no Reino Unido e 15 nos Estados Unidos (na lista de álbuns mais vendidos da Billboard 200); rendendo, ainda, 3 hits de grande sucesso: Take on Me, Hunting High and Low e The Sun Always Shines on T.V..&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Por conta do enorme sucesso, o grupo recebeu uma indicação no Grammy Award na categoria de Melhor Revelação e ainda ganhou 8 prêmios da MTV norte-americana, durante a cerimônia do VMA de 1986. Em 1994, depois do lançamento fracassado do seu quinto álbum de estúdio Memorial Beach, a banda ficou 4 anos inativa, retornando em 1998.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O trio é lembrado até hoje por emplacar diversos sucessos mundo afora: além dos já citados (Take on Me, Hunting High and Low e The Sun Always Shines on T.V.), também alcançaram enorme êxito as canções Cry Wolf, I've Been Losing You, Stay on These Roads, Touchy!, There's Never a Forever Thing, Crying in the Rain, Early Morning, dentre outros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 15 de outubro de 2009, o trio anunciou que iria terminar seus projetos e que o grupo iria se separar depois de uma turnê mundial em 2010. Naquela data, o A-ha encerrou suas atividades com números extremamente positivos: foram 9 álbuns de estúdio e 40 singles lançados totalizando cerca de 60 milhões de cópias vendidas em todo o mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em dezembro de 2014, foi anunciado uma parceria entre a organização do festival Rock In Rio com a banda para a comemoração de 30 anos de ambos em 2015. Em 25 de março de 2015, a banda anunciou seu retorno definitivo com o lançamento de um novo álbum com lançamento para o dia 4 de setembro de 2015, intitulado Cast in Steel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Formação da banda&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Amigos de infância, Paul Waaktaar e Magne Furuholmen começaram a tocar juntos numa banda de nome Black Sapphire, até que, no início dos anos 80 acabaram por conhecer Morten Harket (que também era de uma outra banda chamada Soldier Blues da qual era o vocalista). Os três decidiram, então, formar uma única banda e em 1982 deixaram a Noruega rumo à Londres a fim de fazer uma boa carreira no mundo da música.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O nome "A-ha" foi "achado" por Magne Furuholmen em um caderno de notas de Paul. Estava escrito: "Aha!" (uma expressão muito utilizada que significa surpresa, espanto, descoberta, etc). Eles resolveram usar esta expressão para batizar a banda deles (inserindo um hífen entre o primeiro "A" e o "H" e retirando o ponto de exclamação: A-ha).&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A justificativa para adotar esse nome foi a de que os rapazes queriam um nome curto, de fácil memorização, e que lembrasse o som do idioma norueguês.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Londres, após serem rejeitados por várias gravadoras, o grupo finalmente firmou um acordo com a Warner Bros. Records (na qual permaneceram até 1994) com a ajuda do músico John Ratcliff e do empresário Terry Slater, depois de algumas reuniões.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Take on Me" e "Hunting High and Low"&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="611" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Morten_Harket_Stavanger.JPG/250px-Morten_Harket_Stavanger.JPG" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Morten Harket&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Take on Me" foi a primeira canção que Morten Harket ouviu Magne Furuholmen e Paul Waaktaar-Savoy tocarem, e nessa época ainda chamava-se "Lesson One". Após várias regravações e dois lançamentos fracassados, "Take on Me" tornou-se um hit mundial em 1985.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O primeiro lançamento da canção em 1984 vendeu somente 400 cópias, mas após ter sido retrabalhada com o produtor Alan Tarney um ano depois, a canção vendeu 1,5 milhões de cópias no mundo todo em apenas um mês. Eventualmente estima-se que o single "Take on Me" vendeu entre 6 e 7 milhões de cópias no mundo afora; chegou na Billboard Hot 100, chegou na Billboard Hot no terceiro lugar e segunda colocada na parada musical da Grã-Bretanha.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;As vendas da canção nos Estados Unidos foram ajudadas pelo videoclipe exibido na MTV que imitou as cenas climáticas do filme, Altered States, de Ken Russell. Foi utilizada no vídeo uma combinação de esboço de animação conhecida como "rotoscopia" (na qual o vídeo é primeiramente filmado e depois, cada quadro é desenhado a mão para dar o efeito de desenho animado). Em 1986, o videoclipe venceu em seis categorias no MTV Video Music Awards. Também em 1986, foi indicado para o American Music Awards como Melhor Vídeo do Ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outra música de destaque do álbum "Hunting High and Low" foi "The Sun Always Shines on T.V." . Nos Estados Unidos, a canção alcançou a 20ª posição na Billboard Hot 100. Além disso, o videoclipe feito para a canção venceu em duas categorias no MTV Video Music Awards de 1986.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Magne Furuholmen em 2007&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sucesso do A-ha nos Estados Unidos culminou com a indicação da banda para o Grammy de 1986 na categoria Revelação, que acabou sendo vencido pela cantora Sade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"The Sun Always Shines on T.V." foi o último single da banda a figurar no Top 40 da revista da Billboard, e a partir deste dia a banda é frequentemente lembrada nos Estados Unidos entre o público geral devido o sucesso singular de "Take on Me". Do mesmo modo, a banda é frequentemente (e incorretamente) considerada como uma "banda de uma canção só". Na Grã-Bretanha (e no resto do mundo), entretanto, a história foi bem diferente: "The Sun Always Shines on T.V." fez um sucesso muito maior entre os fãs britânicos do que "Take on Me", atingindo a primeira colocação nas paradas de sucesso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O primeiro álbum Hunting High and Low, de 1985, contém "Take on Me" e "The Sun Always Shines on T.V.", e foi um sucesso de vendas mundial. Nos Estados Unidos, vendeu mais de 1,5 milhão de cópias e ganhou o Disco de Platina certificado pela RIAA. Até 2009, Hunting High and Low vendeu cerca de 10 milhões de cópias no mundo afora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Primeira fase (1986-1994)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/A-ha_P%C3%A5l.jpg/250px-A-ha_P%C3%A5l.jpg" width="328" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Paul Waaktaar-Savoy&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O próximo álbum do A-ha foi Scoundrel days em 1986. Este álbum traz uma sonoridade mais sombria, diferente do anterior. Emplacam os hits "Cry Wolf", "I’ve Been Losing You", "Maybe Maybe" e "Manhattan Skyline" e, apesar de não ter sido single nem ter recebido um clipe, a faixa-título se tornou um dos maiores clássicos do A-ha e é muito lembrada até hoje.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mais turnês e grandes parcerias, como a trilha de 007 - Marcado para morte, em 1987. O tema do filme, a música "The Living Daylights" foi um sucesso, chegando ao #5 lugar na Inglaterra, segundo a Official Charts Company.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1988, vem Stay on These Roads, com o A-ha ambicionando novos ares para a banda. É o terceiro álbum seguido da banda a ficar em #2 na Inglaterra. Trabalho que emplacou nada mais do que 5 hits: a própria faixa-título, "The Blood That Moves the Body", "Touchy!", a balada "There’s Never a Forever Thing" (que se tornou mais conhecida no Brasil) e a pop "You Are The One".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Stay on These Roads é o início para o anúncio do disco que o a-Ha considerou como novo caminho: "East of the sun West of the moon" em 1990. Esse álbum ficou longe da popularidade dos anteriores, marcando o começo da decadência da banda. Esse álbum traz uma sonoridade diferente dos anteriores, dando mais destaque ao piano.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Nessa fase o A-ha coloca 198.000 pessoas no Maracanã em seu show no Rock in Rio II, em janeiro de 1991 - entrando para o Guinness Book. Em 2015, em uma enquete realizada pelo site G1, este show foi eleito "o momento mais marcante de 30 anos do Rock in Rio", superando inclusive o show do Queen.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum contém um cover de "Crying in the Rain", single de 1963 dos The Everly Brothers. No álbum " East of the Sun,West of the Moon " inclui 3 hits: "Crying in the Rain", "I Call Your Name", "Early Morning" e "Waiting for Her"(single lançado apenas no Japão).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1993, Memorial Beach chega influenciado pelas guitarras e não mais pela base do piano, que é considerado pelos fãs um trabalho totalmente destoante dos demais, recebendo muitas críticas e tendo pouca aceitação do público.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na necessidade de buscar outros ares de inspiração, e se afastar do assédio que nunca foi bem-vindo por Mags, Morten e Paul, o A-ha separou-se em 1994 e seus membros começaram a se focar em atividades solo, mas se reuniram no mesmo ano para tocar nas Olimpíadas de Inverno em Lillehammer, Noruega.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Esta apresentação incluiu a canção que eles compuseram para as Paraolimpíadas de Inverno, "Shapes That Go Together".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="583" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/MagneF_Fredrikstad2007.JPG/250px-MagneF_Fredrikstad2007.JPG" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Magne Furuholmen em 2007&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreiras solo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Paul Waaktaar-Savoy lançou seis álbuns Mary Is Coming (1996), Lackluster Me (1997), Mountains Of Time (1999), Reasons To Stay Indoors (2001), Savoy (2004) e Savoy Songbook Volume 1 (2007), com sua esposa Lauren Savoy na banda Savoy.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morten Harket lançou até hoje 5 álbuns solo: Poetenes Evangelium em 1993, Wild Seed em 1995, Vogts Villa em 1996, Letter From Egypt lançado em maio de 2008, Out Of My Hands lançado no dia 13 abril de 2012 e Brother lançado em 11 de abril de 2014. Wild Seed vendeu aproximadamente 200.000 cópias na Noruega e 500.000 no geral. É o projeto solo de maior sucesso entre os membros do A-ha até o momento, ganhando vários prêmios e Discos de Platina Dupla na Noruega.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Magne Furuholmen construiu uma reputação como escultor, pintor, e compôs canções para filmes e para a televisão. Em 2004 ele lançou seu primeiro trabalho solo, Past Perfect Future Tense, acompanhado pelos membros da banda Coldplay, que são grandes fãs do A-ha.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Segunda fase (1998 até 2010)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após uma muito bem-recebida apresentação no "The Sun Always Shines on T.V." e uma nova canção, "Summer Moved On", no Nobel Peace Prize Concert em 1998, a banda voltou para o estúdio e gravou em 2000 o álbum Minor Earth Major Sky, o qual resultou em uma nova turnê, e um videocast da banda (com Briskeby) inaugurando o novo estádio Vallhall, em Oslo. "A-ha on the net" em 2001 direto de Valhall, em Oslo, Noruega, foi o quarto concerto televisionado pela Web mais assistido, com cerca de 3,6 milhões de acessos, 500.000 deles com tempo médio de visita de 28 minutos.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Somente os eventos televisionados pela Web de U2, Madonna e Paul McCartney registraram mais acessos. As vendas deste álbum e do Lifelines, de 2002, mostraram que os fãs deles ainda estavam presentes, e que eles estavam abertos a atrair um novo público, especialmente na Europa Central e na Escandinávia, onde os álbuns venderam extremamente bem. Eles apareceram novamente no Nobel Peace Prize concert, em 2001. O videoclipe da banda para a canção " I Wish I Cared " foi o primeiro animado utilizando Flash e baseado na Web a ter sido feito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2001, a canção "Velvet" figurou na trilha sonora do filme One Night at McCool's. Quando o filme foi lançado em DVD, o videoclipe foi incluído como sendo um dos bônus especiais. Um álbum ao vivo (da turnê de 2002) com o título How Can I Sleep With Your Voice in My Head? foi lançado em março de 2003, precedido pelo single ao vivo de 1986 do clássico "The Sun Always Shines on TV". Em 2004, um livro intitulado The Swing Of Things foi publicado, também apresentando um CD com material demo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2004, a banda celebrou o seu vigésimo aniversário com o lançamento de uma nova coletânea de singles: The Singles: 1984-2004, trazendo a banda de volta ao Top 20 Britânico de Álbuns, no qual conquistaram a 13ª colocação. Durante sua carreira, a banda lançou oficialmente 36 singles, 15 deste tornaram-se Top 10 na Grã-Bretanha, e 15 singles foram primeiros colocados nas listas das rádios em todo o mundo. O novo álbum de singles inclui alguns dos pontos altos do A-ha nos últimos vinte anos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 2 de julho de 2005, o A-ha apresentou-se no Live 8, em Berlim. Segundo a lenda musical e formador do Beach Boys, Brian Wilson, o A-ha fez uma apresentação em Berlin perante um público de aproximadamente 200.000 pessoas. Ele iniciaram o concerto com "Hunting High and Low," com a participação do público até o final. "Take on Me" deixou a multidão eufórica, entretanto, Morten Harket teve sérias dificuldades para escutar a si mesmo e pedir dois minutos de pausa, usados para comentar a causa do Live 8 e o "longo caminho rumo a justiça". Os dois minutos de pausa se tornaram sete minutos e a terceira canção, "Summer Moved On", tornou-se a última das quatro canções que deveriam ter sido tocadas.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O tempo concedido ao A-ha tinha estourado e os organizadores disseram para eles deixarem o palco. Após a apresentação, Magne Furuholmen disse que eles tiveram certamente algumas dificuldades técnicas. "Isso é normal em um festival deste tamanho. No final, o público queria mais quando saímos do palco, logo, esperamos esperançosamente ter feito a nossa parte para o sucesso total do evento", comentou.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 12 de setembro, o A-ha voltou ao Estados Unidos (no Irving Plaza, na cidade de Nova Iorque) para o primeiro concerto da banda em solo norte-americano desde 1986. Uma pequena improvisação de "Take on Me" ocorreu em 11 de setembro na Times Square. Em 27 de agosto de 2005 a banda fez uma apresentação para 120.000 pessoas em Frognerparken em Oslo, a maior já realizada na Noruega.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 4 de novembro de 2005, lançaram seu novo álbum de estúdio, Analogue. "Celice", o primeiro single, foi lançado em 4 de Outubro em todo o território europeu. Mais tarde no mesmo mês, seguiu-se uma turnê, com apresentação em Bruxelas, França, Alemanha e Inglaterra.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Quando o primeiro lançamento da canção "Analogue" seguiu-se na Inglaterra, em Janeiro de 2006, dando ao A-ha o seu primeiro Top Ten Inglês desde 1988. Mais datas foram adicionadas a turnê, incluindo uma aparesentação no London's Shepherd's Bush em 2 de Fevereiro de 2006, um especial para a televisão na África e um festival no Chile. O terceiro single na Europa (segundo na Inglaterra) foi "Cosy Prisons".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2006 a banda regravou um cover de John Lennon, "#9 Dream", para a Anistia Internacional. Em 30 de Outubro receberam em Londres o prestigioso Q Inspiration Award, por sua longa contribuição para a música e por inspirar muitos dos seus jovens colegas nos negócios.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante o mês de agosto de 2007 a banda sugeriu uma provável mudança de direção, uma terceira fase, e que poderiam dar uma pausa de três anos, voltando apenas em 2010. Contudo, alguns shows ainda foram realizados com a inclusão de #9 Dream no Setlist. E felizmente houve uma mudança de planos, com novos shows em 2008 e os planos de gravação de um novo álbum, tendo inclusive lançado músicas inéditas em apresentações recentes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Março de 2009 o A-ha retornou à América do Sul, para dois shows no Brasil e um no Chile. A banda lançou, no dia 24 de Abril um novo single, intitulado Foot of the Mountain, o primeiro do novo álbum " Foot of the Mountain " lançado em Junho de 2009. Com o grande sucesso de Foot of the Mountain, as faixas Shadowside e Nothing is Keeping You Here foram lançadas e tiveram boa aceitação entre os fãs.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em um dos episódios das série animada da FX Family Guy Chris Griffin "entra" no mundo apresentado no clipe original de Take On Me, em aproximadamente 50 segundos de cena, e uma parte da música é apresentada. Esse é um dos números músicais mais famosos do programa juntamente com Surfing Bird do The Trashman, interpretado por Peter Griffin, e Everything I do (I do It For You) do Bryan Adams, interpretado por Stewie Griffin&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fim do A-ha e turnê de despedida&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 8 de outubro de 2009, os integrantes dos A-ha anunciaram o fim definitivo da banda, no fim de 2010 (o que foi real por um tempo, porém não foi definitivo). Em nota oficial, Morten Harket, Magne Furuholmen e Paul Waaktaar-Savoy alegaram a vontade de perseguir outros objetivos, como trabalhos humanitários, política, ou novos rumos no campo da música e das artes. Em março de 2010, os A-ha fez sua última turnê na América do Sul.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A banda se apresentou em Buenos Aires, Santiago e mais sete cidades brasileiras, incluindo São Paulo, Rio de Janeiro, Recife e Belo Horizonte. O show em Fortaleza, realizado em 20 de março de 2010, foi o último em solo brasileiro. Na ocasião, os integrantes da banda fizeram questão de agradecer ao público do Brasil. Grande parte dos shows tiveram todos os seus ingressos vendidos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Em maio, a banda prosseguiu sua turnê mundial com sete shows em quatro cidades norte-americanas. A passagem da banda pelos Estados Unidos teve grande repercussão na mídia local e os membros da banda foram muito requisitados para darem entrevistas às rádios locais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em junho e julho, eles fizeram alguns shows em festivais pequenos, passando pela Suíça, Áustria e Alemanha, além de fazerem seu primeiro e último show na Hungria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em agosto, eles tocaram em duas cidades japonesas, Tóquio e Osaka, no prestigiado Summer Sonic Festival. Depois, foram para a Noruega e fizeram seis shows, tocando para cerca de 110 mil pessoas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em outubro e novembro, eles fizeram shows nas principais arenas europeias, passando por Países Baixos, Bélgica, França, Espanha, Suíça, Alemanha, Ucrânia, Bielorrússia, Letônia, Lituânia, Rússia e Reino Unido. Grande parte desses shows tiveram todos os ingressos vendidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos dias 30 de novembro e 2, 3 e 4 de dezembro, o A-ha fez seus quatro últimos shows, no Oslo Spektrum. Todos os 39 mil ingressos foram vendidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de grandes especulações no final de 2014, organização do Rock in Rio anunciou a participação do grupo na edição de 2015 do festival, em setembro, para a comemoração de 30 anos de banda e 30 anos de festival. Apesar das declarações feitas de que o grupo nunca mais retornaria, foi decidido em outubro de 2014 um breve retorno em setembro de 2015. A banda, inclusive, compôs e lançou mais um álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 30 de junho de 2015 a banda lançou um novo single, "Under the Makeup", o primeiro single desse novo álbum, "Cast in Steel".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O A-ha estará em turnê pelo Brasil no mês de outubro e passa por vários lugares, além de fazer parte da lista de atrações do Rock in Rio. A banda fará dois shows particulares no Brasil, estado do Pará para a mineradora Hydro em comemoração aos seus 110 anos e por ser norueguesa assim como a banda, serão nas cidades de Barcarena dia 1 de outubro e em Paragominas dia 3 de outubro — locais onde a mineradora possui operações e em ambos beneficentes: o acesso do público foi oferecido mediante a troca de kits escolares por ingressos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os shows aconteceram em Brasília, dia 6, no Net Live; em Recife, dia 8, no Classic Hall; em Fortaleza, dia 10, no Aquaville Resort; em São Paulo, dia 14, no Espaço das Américas; e em Curitiba, dia 15, no Master Hall.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os planos dessa turnê já se estenderam e a banda já tem, no site oficial, data para um show na Argentina, e ainda, para 2016, passagens pela Rússia, Alemanha, Inglaterra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Integrantes&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Morten Harket - vocais (1982-1994; 1998-2010; 2015-atualmente)&lt;br /&gt;Paul Waaktaar-Savoy - guitarra (1982-1994; 1998-2010; 2015-atualmente)&lt;br /&gt;Magne Furuholmen - teclados e sintetizadores (1982-1994; 1998-2010; 2015-atualmente)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Singles de maior sucesso&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;"Take on Me" (1985)&lt;br /&gt;"Hunting High and Low" (1985)&lt;br /&gt;"The Living Daylights" (1987)&lt;br /&gt;"Stay on These Roads" (1988)&lt;br /&gt;"The Blood That Moves the Body" (1988)&lt;br /&gt;"Touchy!" (1988)&lt;br /&gt;"You Are the One" (1988)&lt;br /&gt;"There's Never a Forever Thing" (1989)&lt;br /&gt;"Crying in the Rain"(1990)&lt;br /&gt;"Early Morning" (1991)&lt;br /&gt;"I Call Your Name" (1990)&lt;br /&gt;"Waiting for Her" (single lançado somente no Japão) (1991).&lt;br /&gt;"I've Been Losing You" (1986)&lt;br /&gt;"Dark is the Night for All" (1993)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1985 - Hunting High And Low&lt;br /&gt;1986 - Scoundrel Days&lt;br /&gt;1988 - Stay On These Roads&lt;br /&gt;1990 - East Of The Sun, West Of The Moon&lt;br /&gt;1993 - Memorial Beach&lt;br /&gt;2000 - Minor Earth Major Sky&lt;br /&gt;2002 - Lifelines&lt;br /&gt;2005 - Analogue&lt;br /&gt;2009 - Foot Of The Mountain&lt;br /&gt;2015 - Cast in Steel&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;On Tour In Brazil (1989) (lançado apenas no Brasil; apesar do título, não é um disco ao vivo)&lt;br /&gt;Best in Brazil (1991) (lançado apenas no Brasil)&lt;br /&gt;A-ha en Argentina (1991) (lançado apenas na Argentina)&lt;br /&gt;Headlines and Deadlines – The Hits of A-ha (22 de setembro de 1991)&lt;br /&gt;The Selections '85-'93 (1993) (lançado apenas no Japão como CD promocional)&lt;br /&gt;A-ha Single Remixes (8 de novembro de 2000) (compilação lançada apenas no Japão)&lt;br /&gt;The Singles: 1984-2004 (29 de novembro de 2004)&lt;br /&gt;The Definitive Singles Collection 1984–2004 (5 de abril de 2005)&lt;br /&gt;A-ha Trilogy: Three Classic Albums (5 de dezembro de 2005)&lt;br /&gt;25 (Setembro de 2010) (Contendo a inédita Butterfly, Butterfly (The Last Hurrah), música de despedida da banda)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;A-ha Live at Vallhall – Homecoming Grimstad Benefit Concert (2001)&lt;br /&gt;How Can I Sleep with Your Voice in My Head (25 de março de 2003)&lt;br /&gt;MTV Unplugged – Summer Solstice (6 de outubro de 2017)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Trilhas sonoras&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;The Living Daylights (29 de junho de 1987)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Videografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;DVD / VHS / LaserDisc&lt;br /&gt;Headlines and Deadlines - The Hits of A-ha (1991) - VHS / DVD&lt;br /&gt;Live in South America - A-ha Live (1993) - VHS / LaserDisc - versão digital lançada apenas no Japão&lt;br /&gt;A-ha Live at Vallhall – Homecoming Grimstad Benefit Concert (2001) - VHS / DVD&lt;br /&gt;A-ha - The Videos (2003) - DVD - lançado apenas na Espanha&lt;br /&gt;A-ha - Live in Chile (2006) - DVD&lt;br /&gt;A-ha - Ending On A High Note (2010) - DVD&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;a-ha - Take On Me (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/djV11Xbc914" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - Hunting High And Low&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/s6VaeFCxta8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - Stay On These Roads (Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/nWey1DBAchM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - The Sun Always Shines On TV&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/a3ir9HC9vYg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - There's Never A Forever Thing&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/IdbZDkn5oNc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - Crying In The Rain&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/h-WPexVEujg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - Lifelines (Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DCkbfyk6XGc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - Early Morning&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/QxfJKBJA89A" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - You Are The One&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Wut994fxYA8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;a-ha - Forever Not Yours (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/qZjUJbWo1LI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;A-HA- STAY ON THESE ROADS&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/XKT1PScntxU" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;A-ha - I've been losing you&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Xbg4JFdcbY4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;A-ha - The Sun Always Shines On TV (MTV Unplugged) ft. Ingrid Helene Håvik&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/n8Vrp2YujOQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/a-ha-conheca-toda-historia-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgisA2L4ASOOru1L1nWYJgSX9iOd3EicGNUsNI7Op8b7c9mVEQfPi4ZAykAxOH_slPawpnkYXz_UA-Se_cpP6UsFZkPoEQI2v3O48YjjN0XI57h6plBQBMD5PetJ2CIy3LVkfe8ff9z6vI/s72-c/AHA.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-3288367929406466132</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:46:20.105-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">COMPOSITOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">FERNANDO MENDES</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>FERNANDO MENDES - CONHEÇA A HISTÓRIA DESSE CANTOR E COMPOSITOR MINEIRO</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPbqjYF2sFkVVTRin78IDwQZBCOp6LUDPk_Ir4ykwUB7xtwHAITCzO7o3FszAgh4lTyLqz2a2WG3rtH8GQxn8L_tad2Sv0_xd9o2Y2CxujoiE6r8XQHi_e1kPpC4gk6w_STsAFsQITTiY/s1600/FERNANDOMENDES.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPbqjYF2sFkVVTRin78IDwQZBCOp6LUDPk_Ir4ykwUB7xtwHAITCzO7o3FszAgh4lTyLqz2a2WG3rtH8GQxn8L_tad2Sv0_xd9o2Y2CxujoiE6r8XQHi_e1kPpC4gk6w_STsAFsQITTiY/s640/FERNANDOMENDES.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Luiz Fernando Mendes Ferreira (Conselheiro Pena, 7 de maio de 1952), ou simplesmente Fernando Mendes, é um cantor e compositor brasileiro. Se destacou na década de 1970 com a música Cadeira de Rodas, que vendeu mais de um milhão de cópias, sendo executada nas rádios de todo o país.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fernando Mendes nasceu na cidade mineira de Conselheiro Pena numa família pobre, e desde a infância demonstrava o anseio pela carreira musical. Aos quinze anos de idade, ganhou, de presente de aniversário do pai, um violão,[carece de fontes] e aos dezessete, formou, junto de alguns amigos, um conjunto musical jovem chamado Blue Boys, se apresentando em bailes e festas na cidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Através de um amigo, se transferiu para a cidade do Rio de Janeiro, e conseguiu um emprego como crooner na Boate Plaza, onde se apresentava interpretando canções de diversos artistas. Nesta boate, Fernando conheceu o chefe de promoção da gravadora Copacabana, que lhe apresentou a Miguel Plopschi, integrante da banda The Fevers, e na época um divulgador da gravadora Odeon, de imediato, o contratou após um teste.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A carreira de Fernando Mendes começou concomitantemente à de José Augusto, com quem compôs e gravou algumas canções. Em agosto de 1972, com a ajuda de Miguel, Fernando fez um teste na gravadora EMI-Odeon. A canção "A Desconhecida", composta em parceria com Fernando Augusto ("Banana"), chegou às paradas de todo o país, e 400 mil compactos e 60 mil discos foram vendidos. A canção teve catorze gravações, mas apenas a de Fernando e a de Ed Carlos foram tocadas. Ela foi regravada anos depois pelo funkeiro Mister Mu, no início da década de 1990, e pelo cantor Leonardo em 2004, sendo uma das mais tocadas da época. tornando o cantor conhecido em todo o Brasil. A música "Recordações", também presente no primeiro disco, foi o segundo sucesso de sua carreira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1974, uma de suas músicas, "Meu Pequeno Amigo", foi censurada pelo governo militar da época. Ela fazia referência ao caso Carlinhos, sequestro de grande repercussão na época e não elucidado até hoje. No entanto, ele começou a fazer excursões pelo Brasil numa média de 10 a 15 cidades por mês. Transformado numa espécie de ídolo das massas populares o artista teve seu segundo LP lançado no final de 1974 voltando a repetir o feito dos anteriores com a música Ontem, Hoje, Amanhã.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fernando chegou ao auge de sua carreira em 1975 quando seu terceiro LP apresentou a faixa Cadeira de Rodas tendo alcançado a vendagem de mais de 250 mil LPs vendidos em poucos meses, rendendo-lhe vários prêmios, inclusive o disco de ouro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O ano de 1976 trouxe mais dois sucessos à carreira do cantor: A Menina da Calçada e Sorte Tem Quem Acredita Nela, que teve os arranjos de Hugo Bellard e foi tema da novela Duas Vidas exibida pela Rede Globo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entre os prêmios que ganhou, está um disco de ouro e o "Prêmio Villa Lobos" de disco mais vendido de 1978 com a música Você não Me Ensinou a Te Esquecer, canção que também contou com o arranjo de Hugo Bellard.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As canções de Fernando Mendes continuaram desde então a ser lançadas em versões mais atuais. Em 1999 Fernando reuniu seus maiores sucessos em um único CD ao vivo. E para 2007, o músico trouxe uma novidade aos fãs de todo Brasil, um DVD ao vivo que contou com a participação de cantores consagrados pela MPB.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sucesso com Caetano Veloso&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A "volta" de Fernando Mendes ao cenário musical se deu com a regravação de Você não Me Ensinou a Te Esquecer, por Caetano Veloso para a trilha sonora do filme Lisbela e o Prisioneiro. A regravação rendeu uma redescoberta do compositor e cantor mineiro, que teve uma coletânea lançada pela Som Livre. A mesma música foi regravada também por Bruno e Marrone, Chrystian &amp;amp; Ralf e outros. Devido ao grande sucesso a canção romântica recebeu prêmios da ABPD (Associação Brasileira de Produtores de Discos) e o "Prêmio Villa Lobos" como o disco mais vendido. A canção também foi indicada ao Grammy Latino 2004.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Atualidade&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao longo de sua carreira fez diversos shows no Brasil e no exterior e participou de variados programas de rádio e televisão. Atualmente continua a carreira de compositor e se apresentando em diversos locais do Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1974: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1975: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1977: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1978: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1979: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1980: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1982: Feitiço&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1983: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1984: Loucura Passional&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1985: Tema Para Um Adeus&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1986: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1988: Fogo de Amor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1989: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1991: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1993: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1994: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1996: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2003: Ao Vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2015: Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;A Desconhecida - Fernando Mendes (Lp 1973)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/iEPFIXdxZAM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FERNANDO MENDES - VOCE NÃO ME ENSINOU A TE ESQUECER&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/fSD8Smk2tkI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Fernando Mendes - Cadeira de Rodas&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/N7LUw_QQsxY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Fernando Mendes - Recordações&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/OvGelOWi4T8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;A Menina do Subúrbio - Fernando Mendes&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/oPG8UUoSywk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FERNANDO MENDES_ SORTE TEM QUEM ACREDITA NELA&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/VUODuimpuw8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FERNANDO MENDES - SELEÇÃO DE SUCESSOS&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/V2UHd7zPM3s" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/fernando-mendes-conheca-historia-desse.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPbqjYF2sFkVVTRin78IDwQZBCOp6LUDPk_Ir4ykwUB7xtwHAITCzO7o3FszAgh4lTyLqz2a2WG3rtH8GQxn8L_tad2Sv0_xd9o2Y2CxujoiE6r8XQHi_e1kPpC4gk6w_STsAFsQITTiY/s72-c/FERNANDOMENDES.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-5169436736754948707</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:44:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:44:57.543-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">COMPOSITOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ZÉ RAMALHO</category><title>ZÉ RAMALHO - CONHEÇA A HISTÓRIA DESSE GRANDE CANTOR DA PARAÍBA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuiQzOi-9tTlYoWjUJSPYq7B0LjqGsEjAxbVv4-gWO5kqLNTwZbJUetT6jvoJ015CJxQPQ_XbleDjKBOWZqVTNbjPvp3QI2MxHYnib7pSMd_1U22CnnVc0We8MgyxU3_OZOsP9t8drW0c/s1600/zeramalho1978lp-1024x1024.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuiQzOi-9tTlYoWjUJSPYq7B0LjqGsEjAxbVv4-gWO5kqLNTwZbJUetT6jvoJ015CJxQPQ_XbleDjKBOWZqVTNbjPvp3QI2MxHYnib7pSMd_1U22CnnVc0We8MgyxU3_OZOsP9t8drW0c/s640/zeramalho1978lp-1024x1024.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;José Ramalho Neto (Brejo do Cruz, 3 de outubro de 1949), mais conhecido como Zé Ramalho, é um cantor, compositor e músico brasileiro.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em outubro de 2008, a revista Rolling Stone promoveu a Lista dos Cem Maiores Artistas da Música Brasileira, cujo resultado colocou Zé Ramalho na 41ª posição. Pelo lado paterno, é primo da também cantora Elba Ramalho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Juventude&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgionaU3pd707WshRVmKUg93cd54Nfev2VLpirs175VCasO9taQEizjSfqzvCvvlAPKyeyQnZWRj31ajL_ASnAnQz86fSEwdhJ9rKZ2F8oUljv4YuraSanghyphenhyphenqaN6tTuxdQKGsF7D1CJ9E/s1600/237px-Geraldo_Azevedo_e_Z%25C3%25A9_Ramalho.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="469" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgionaU3pd707WshRVmKUg93cd54Nfev2VLpirs175VCasO9taQEizjSfqzvCvvlAPKyeyQnZWRj31ajL_ASnAnQz86fSEwdhJ9rKZ2F8oUljv4YuraSanghyphenhyphenqaN6tTuxdQKGsF7D1CJ9E/s640/237px-Geraldo_Azevedo_e_Z%25C3%25A9_Ramalho.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Zé Ramalho, na casa dos vinte anos, e Geraldo Azevedo, em foto dos anos 1970.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;José Ramalho Neto nasceu em 3 de outubro de 1949 na cidade de Brejo do Cruz, no sertão da Paraíba, no Brasil, a 380 quilômetros da capital, João Pessoa, filho de Estelita Torres Ramalho, uma professora do ensino fundamental, e Antônio de Pádua Pordeus Ramalho, um seresteiro. Quando tinha dois anos de idade, seu pai se afogou em uma represa do sertão, e passou a ser criado por seu avô. A relação entre os dois seria mais tarde homenageada na canção "Avôhai". Após passar a maior parte da sua infância em Campina Grande, sua família se mudou para João Pessoa. Esperava-se que ele se formasse em Medicina.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim que a família se estabeleceu em João Pessoa, ele participou de algumas apresentações de Jovem Guarda, sendo influenciado por Renato Barros, Leno e Lílian, Roberto Carlos, Erasmo Carlos, Golden Boys, Beatles, Rolling Stones, Pink Floyd e Bob Dylan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1974, seu primeiro filho com Ízis, Christian, nasceu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antes de compor, ele escrevia versos de cordel.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os primeiros trabalhos: 1974-1975&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Em 1974, ele tocou na trilha sonora do filme Nordeste: Cordel, Repente e Canção, de Tânia Quaresma. Na época, passou a misturar as suas influências: de Rock "n" Roll a forró. Um ano depois, gravou seu primeiro álbum, Paêbirú, com Lula Côrtes na gravadora Rozenblit. Hoje em dia, as cópias desse disco valem muito por serem raras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Começo da carreira: 1975-1984&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Em 1976, mudou-se para o Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1977, gravou seu primeiro álbum solo, Zé Ramalho. No próximo ano, seu segundo filho, Antônio, nasceu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1979, veio o terceiro filho, João, fruto de sua relação com a cantora Amelinha, e também o segundo álbum, A Peleja do Diabo com o Dono do Céu. Ainda neste ano, produz o álbum 20 Palavras ao redor do Sol, primeiro trabalho de Cátia de França. Mudou-se para Fortaleza em 1980, onde escreveu seu livro Carne de Pescoço. O terceiro álbum A Terceira Lâmina, foi lançado em 1981, ano em que nasceu sua primeira filha, Maria Maria; logo após, veio o quarto disco, Força Verde, em 1982.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1983, após o lançamento do quinto álbum, Orquídea Negra, terminou sua relação com Amelinha Collares. Depois de gravar Pra Não Dizer que Não Falei de Rock (também conhecido como Por Aquelas que Foram Bem Amadas), no início do ano de 1984, casou com Roberta Ramalho, com quem é casado até hoje.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acusação de plágio&lt;br /&gt;Zé Ramalho foi acusado na edição da revista Veja de 21 de julho de 1982 de plagiar na letra da canção "Força Verde",[6] um texto de William Butler Yeats utilizado como introdução pelo roteirista Roy Thomas numa revista em quadrinhos do Hulk publicada no Brasil 10 anos antes pela GEA.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Queda na popularidade: 1985-1990&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Os anos 80 seriam palco de uma queda no sucesso de Zé Ramalho, com o lançamento dos álbuns De Gosto de Água e de Amigos (1985), Opus Visionário (1986) e Décimas de um Cantador (1987). Uma possível causa dessa fase ruim seria o uso de experimentalismo na música. Em 1990 e 1991, ele tocou nos Estados Unidos para um público brasileiro.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;De volta ao sucesso: 1991-2001&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqKdP9SFNrh_fLqHiNC2zBt36oVUMeHpp3qJr1LtOy_2o0Ja32hagecWor8v9CV3nCv8v0HjPfD4Du5IanVKfkxaTBSM9QavBwByZ5onsdxz2r2sJ2ZJV5RUDuBDxxEXwAhrtODAnCtD8/s1600/298px-O_Grande_Encontro_1_%2528Alceu_Valen%25C3%25A7a%252C_Z%25C3%25A9_Ramalho%252C_Elba_Ramalho_e_Geraldo_Azevedo%2529.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="352" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqKdP9SFNrh_fLqHiNC2zBt36oVUMeHpp3qJr1LtOy_2o0Ja32hagecWor8v9CV3nCv8v0HjPfD4Du5IanVKfkxaTBSM9QavBwByZ5onsdxz2r2sJ2ZJV5RUDuBDxxEXwAhrtODAnCtD8/s640/298px-O_Grande_Encontro_1_%2528Alceu_Valen%25C3%25A7a%252C_Z%25C3%25A9_Ramalho%252C_Elba_Ramalho_e_Geraldo_Azevedo%2529.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Foto retirada no show O Grande Encontro, em 1996.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1991, sua única irmã, Goretti, morreu. Ainda assim, gravou seu décimo primeiro álbum, Brasil Nordeste (que continha regravações de músicas típicas nordestinas) e voltou ao seus tempos de sucesso. A canção "Entre a Serpente e a Estrela" foi utilizada na trilha sonora da novela Pedra Sobre Pedra. Em 1992, teve seu quinto filho, José, (o primeiro com Roberta), fato que foi seguido pelo lançamento do álbum Frevoador. Em 1995, nasceu a segunda filha: Linda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1996, gravou o álbum ao vivo O Grande Encontro com Elba Ramalho e os famosos nomes da MPB Alceu Valença e Geraldo Azevedo. No mesmo ano, lançou o álbum Cidades e Lendas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sucesso de O Grande Encontro foi grande o suficiente pra que Zé Ramalho decidisse gravar uma nova versão de estúdio em 1997, desta vez sem Alceu Valença. O álbum vendeu mais de 300.000 cópias, recebendo os certificados ouro e platina.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Para celebrar seus vinte anos de carreira, lançou o CD Antologia Acústica. A gravadora Sony Music também lançou uma box set com três discos: um de raridades, um de duetos e um de sucessos. A escritora brasileira Luciane Alves lançou o livro Zé Ramalho – um Visionário do século XX.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antes do fim do milênio, um outro sucesso Admirável Gado Novo (primeiramente lançado no álbum A Peleja do Diabo com o Dono do Céu) foi usado como tema do líder sem terra Regino, personagem emblemático de Jackson Antunes na novela O Rei do Gado. Ele também lançou o álbum Eu Sou Todos Nós, seguido do Nação Nordestina, sendo que nesse último a música nordestina foi novamente explorada. O álbum foi indicado para o Latin GRAMMY Award de Melhor Álbum de Música Regional ou de Origem Brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O terceiro milênio: 2001-presente&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="427" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Z%C3%A9_Ramalho_%282446174864%29.jpg/220px-Z%C3%A9_Ramalho_%282446174864%29.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Zé Ramalho na Virada Cultural de São Paulo, em 2008.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O primeiro trabalho do século XXI foi o álbum tributo Zé Ramalho Canta Raul Seixas, com regravações de canções do músico baiano. Dividiu o palco com Elba Ramalho no Rock in Rio III. Em 2002, a Som Livre lança um CD de grandes sucessos chamado Perfil, parte da série Perfil. Também em 2002, veio o décimo sétimo álbum, O Gosto da Criação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2003, Estação Brasil, um álbum com várias regravações de canções brasileiras e uma inédita foi lançado. Fez uma participação especial na faixa "Sinônimos" do álbum Aqui Sistema é Bruto, de Chitãozinho &amp;amp; Xororó.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2005, gravou seu único álbum solo ao vivo, Zé Ramalho ao vivo. Seu mais recente álbum de inéditas Parceria dos Viajantes, foi lançado em 2007 e indicado para o Latin GRAMMY de Melhor Álbum de Música Popular Brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2008, um álbum de raridades chamado Zé Ramalho da Paraíba foi lançado pela Discoberta, seguido de um novo álbum de covers Zé Ramalho Canta Bob Dylan - Tá Tudo Mudando, homenageando o músico americano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2009, um novo álbum de covers Zé Ramalho Canta Luiz Gonzaga foi lançado para homenagear o músico pernambucano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2010, continuou homenageando suas influências com o álbum Zé Ramalho Canta Jackson do Pandeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu trabalho mais recente de covers é o álbum Zé Ramalho Canta Beatles, lançado em agosto de 2011, com regravações do Fab Four. É o seu quarto álbum de covers em três anos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2012, lançou o seu primeiro disco de inéditas em cinco anos, Sinais dos Tempos, por meio de sua nova gravadora própria, Avôhai Music.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/Z%C3%A9-Ramalho.jpg/178px-Z%C3%A9-Ramalho.jpg" width="558" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Zé Ramalho, retratado em ilustração de 2003.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 22 de setembro de 2013, tocou ao lado da banda de metal Sepultura no palco Sunset do Rock in Rio 2013, no espetáculo que foi chamado de "Zépultura". O show foi bastante elogiado pela crítica, e agradou ao público presente. Vale lembrar que essa parceria já havia acontecido anteriormente, quando eles gravaram juntos a canção "A Dança das Borboletas" que fez parte da trilha sonora do filme Lisbela e o Prisioneiro (2003).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Novembro de 2014, Zé lançou um álbum ao vivo colaborativo com o cantor e violonista Fagner, intitulado Fagner &amp;amp; Zé Ramalho Ao Vivo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1975 - Zé Ramalho e Lula Côrtes / Paêbirú: Caminho da Montanha do Sol - (Solar/Rozenblit)&lt;br /&gt;1978 - Zé Ramalho - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1979 - A Peleja do Diabo com o Dono do Céu - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1981 - A Terceira Lâmina - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1982 - Força Verde - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1983 - Orquídea Negra - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1984 - Por Aquelas Que Foram Bem Amadas ou Pra não dizer que não falei de Rock - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1985 - De Gosto de Água e de Amigos - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1986 - Opus Visionário - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1987 - Décimas de um Cantador - (Epic/CBS)&lt;br /&gt;1992 - Frevoador - (Columbia/Sony Music)&lt;br /&gt;1996 - Cidades e Lendas - (BMG)&lt;br /&gt;1997 - 20 Anos: Antologia Acústica - (BMG)&lt;br /&gt;1998 - Eu Sou Todos Nós - (BMG)&lt;br /&gt;2002 - O Gosto da Criação - (BMG)&lt;br /&gt;2003 - Estação Brasil - (BMG)&lt;br /&gt;2007 - Parceria dos Viajantes - (Sony/BMG)&lt;br /&gt;2008 - Zé Ramalho da Paraíba - (Discobertas/Coqueiro Verde)&lt;br /&gt;2012 - Sinais dos Tempos - (Avôhai Music)&lt;br /&gt;Coletâneas&lt;br /&gt;2002 - Perfil&lt;br /&gt;2007 - Zé Ramalho em foco&lt;br /&gt;Cover&lt;br /&gt;1991 - Brasil Nordeste - (Columbia/Sony Music)&lt;br /&gt;2000 - Nação Nordestina - (BMG)&lt;br /&gt;2001 - Zé Ramalho Canta Raul Seixas - (BMG)&lt;br /&gt;2008 - Zé Ramalho Canta Bob Dylan - Tá Tudo Mudando - (EMI)&lt;br /&gt;2009 - Zé Ramalho Canta Luiz Gonzaga - (Discobertas/Sony)&lt;br /&gt;2010 - Zé Ramalho Canta Jackson do Pandeiro - (Discobertas/Sony)&lt;br /&gt;2011 - Zé Ramalho Canta Beatles - (Discobertas/Sony)&lt;br /&gt;Ao vivo&lt;br /&gt;2005 - Zé Ramalho ao vivo - (Sony/BMG)&lt;br /&gt;2014 - Fagner &amp;amp; Zé Ramalho Ao Vivo - (Sony Music)&lt;br /&gt;2018 - Zé Ramalho na Paraíba - (Avôhai Music/Discobertas)&lt;br /&gt;Caixa&lt;br /&gt;1996 - 20 Anos de Carreira (Sony Music)&lt;br /&gt;2003 - Zé Ramalho (Sony Music)&lt;br /&gt;2010 - A Caixa de Pandora - (Sony Music)&lt;br /&gt;2016 - Voz e Violão - 40 Anos de Música - (Avôhai Music/Discobertas)[20]&lt;br /&gt;2017 - Zé Ramalho Anos 70 (Avôhai Music/Discobertas)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Participações&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Lordose pra leão - os pássaros não calçam rua&lt;br /&gt;Jorge Cabeleira - Jorge Cabeleira e o dia em que seremos todos inúteis&lt;br /&gt;Roberta de Recife - Nordestina&lt;br /&gt;Ricardo Vilas e amigos - Bem Brasil&lt;br /&gt;Waldonys - aprendi com o Rei vol.2&lt;br /&gt;Renato e seus Blue Caps - Renato e seus Blue Caps (1981)&lt;br /&gt;João do Vale - João do Vale (1981)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Pirlimpimpim com a música Os Doze Trabalhos de Hércules (1982)&lt;br /&gt;Segredo de Estado - Segredo de Estado (1992)&lt;br /&gt;Glorinha Gadelha - tudo que ilumina (1993)&lt;br /&gt;Dorival Caymmi - Songbook Dorival Caymmi vol. 4 (1993)&lt;br /&gt;João Batista do Vale - João Batista do Vale (1994)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Viva Gonzagão! É forró, é xote, é baião (1994)&lt;br /&gt;Jorge Mautner - Bomba de estrelas (1995)&lt;br /&gt;Zé Ramalho, Geraldo Azevedo, Alceu Valença e Elba Ramalho - O grande encontro (1996)&lt;br /&gt;Xuxa - Arraiá da Xuxa (1997)&lt;br /&gt;Dominguinhos &amp;amp; Vários Artistas - Dominguinhos e convidados cantam Luiz Gonzaga (1997)&lt;br /&gt;Falcão - A Um Passo da MPB (1997)&lt;br /&gt;Boca Livre - Boca Livre, 20 anos - convida (1997)&lt;br /&gt;André Luiz Oliveira - Mensagem de Fernando Pessoa (1997)&lt;br /&gt;Zé Ramalho, Geraldo Azevedo e Elba Ramalho - O grande encontro 2 (1997)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Casa do forró - ao vivo (1998)&lt;br /&gt;Geraldo Azevedo - Raízes e Frutos (1998)&lt;br /&gt;Fagner - Amigos e Canções (1998)&lt;br /&gt;Alcymar Monteiro - Festa Brasileira (1999)&lt;br /&gt;Elba Ramalho - Solar (1999)&lt;br /&gt;Zeca Baleiro - Vô imbolá (1999)&lt;br /&gt;Marinês - Marinês &amp;amp; sua gente - 50 anos de forró (1999)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Jackson do Pandeiro - revisto e sampleado (1999)&lt;br /&gt;Vários Artistas - O submarino verde e amarelo (2000)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Reiginaldo Rossi - um tributo (2000)&lt;br /&gt;Vários Artistas - O melhor do forró no maior São João do mundo (2000)&lt;br /&gt;Zé Ramalho, Elba Ramalho, Geraldo Azevedo - O Grande Encontro 3 - ao vivo (2000)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Forró Força Livre - vol 3 (2001)&lt;br /&gt;Vários Artistas - John Lennon - uma homenagem (2001)&lt;br /&gt;Gonzaguinha &amp;amp; Vários Artistas - Duetos com Mestre Lua (2001)&lt;br /&gt;Rastapé - Até o Dia Clarear (2002)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Forró da feira 2 (2002)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Lisbela e o Prisioneiro (Trilha Sonora) (2003)&lt;br /&gt;Jota Quest - Oxigênio (2003)&lt;br /&gt;Paulo Cesar Barros &amp;amp; Vários Artistas - Estrada (2004)&lt;br /&gt;Vários Artistas - Um barzinho, um violão - ao vivo (2004)&lt;br /&gt;Chitãozinho &amp;amp; Xororó - Aqui o Sistema é Bruto (2004)&lt;br /&gt;Léo e Bia - Léo e Bia 1973 - edição especial (2005)&lt;br /&gt;Beto Brito - Imbolê (2007)&lt;br /&gt;Os Paralamas do Sucesso - Brasil Afora (2009)&lt;br /&gt;Capim Cubano - Ao Vivo em João Pessoa - PB (2009)&lt;br /&gt;Andreas Kisser - Hubris I &amp;amp; II (faixa "Em Busca do Ouro") (2009)&lt;br /&gt;Vários Artistas - O Bem Amado (Trilha Sonora) (2010)&lt;br /&gt;Paula Fernandes - Meus Encantos (2012)&lt;br /&gt;Paula Fernandes - Encontros pelo Caminho (2014)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;DVD&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;2001 - Zé Ramalho Canta Raul Seixas: Ao Vivo&lt;br /&gt;2005 - Zé Ramalho ao Vivo&lt;br /&gt;2007 - Parceria dos Viajantes&lt;br /&gt;2008 - Zé Ramalho Canta Bob Dylan - Tá Tudo Mudando&lt;br /&gt;2009 - Zé Ramalho - O Herdeiro de Avohai - documentário&lt;br /&gt;2014 - Fagner &amp;amp; Zé Ramalho Ao Vivo&lt;br /&gt;2018 - Zé Ramalho na Paraíba&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Tele-temas&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1982 - "São Sebastião do Rodeio", dueto com Zé Geraldo, tema de Paraíso&lt;br /&gt;1982 - "Os Doze Trabalhos de Hércules", tema de Pirlimpimpim&lt;br /&gt;1985 - "Mistérios da Meia-Noite", tema de Roque Santeiro&lt;br /&gt;1985 - "Oh, Pecador!", dueto com Coral Seculo XX, tema de De Quina Pra Lua&lt;br /&gt;1992 - "Entre a Serpente e a Estrela (Amarillo By Money)", tema de Pedra Sobre Pedra&lt;br /&gt;1993 - "Sensual (Palácio Fácil)", tema de Fera Ferida&lt;br /&gt;1996 - "Profetas", tema de O Fim do Mundo&lt;br /&gt;1996 - "Admirável Gado Novo", tema de O Rei do Gado&lt;br /&gt;1997 - "Avohai", tema de A Indomada&lt;br /&gt;1999 - "O Que é Sympathia?", tema de Chiquinha Gonzaga&lt;br /&gt;2001 - "Eu Nasci Há Dez Mil Anos Atrás", tema de Um Anjo Caiu do Céu&lt;br /&gt;2001 - "Batendo na Porta Do Céu", tema de Picara Sonhadora&lt;br /&gt;2004 - "Sinônimos", dueto com Chitãozinho &amp;amp; Xororó, tema de A Escrava Isaura&lt;br /&gt;2005 - "Canção Agalopada", tema de Bang Bang&lt;br /&gt;2005 - "Corações Animais", tema de Essas Mulheres&lt;br /&gt;2006 - "Do Muito e do Pouco", dueto com Oswaldo Montenegro, tema de Bicho do Mato&lt;br /&gt;2008 - "Sinônimos", dueto com Chitãozinho &amp;amp; Xororó, tema de A Favorita&lt;br /&gt;2009 - "O Vento Vai Responder (Blowin' In The Wind)", tema de Caminho das Índias&lt;br /&gt;2010 - "A Última Nau", tema de Tempos Modernos&lt;br /&gt;2010 - "O Amanhã é Distante (Tomorrow is a Long Time)", tema de Araguaia&lt;br /&gt;2011 - "Chão de Giz", tema de Cordel Encantado&lt;br /&gt;2011 - "Mulher nova, bonita e carinhosa", tema de 'Uma dupla quase dinâmica&lt;br /&gt;2014 - "Pra Não Dizer Que Não Falei das Flores", tema de Plano Alto'&lt;br /&gt;2015 - "Sinônimos", tema de Lívia e Felipe em Além do Tempo&lt;br /&gt;2016 - "Avôhai", tema de Êta Mundo Bom!&lt;br /&gt;2016 - "Chão de giz", tema de Maurício e Beatriz "Justiça"&lt;br /&gt;2017 - "Garoto de aluguel", tema de "O Outro Lado do Paraíso"&lt;br /&gt;2018 - "Canção agalopada", "Frevo mulher" e "Jardim das Acácias", temas de Onde Nascem os Fortes&lt;br /&gt;2019 - "Entre a Serpente e a Estrela (Amarillo By Money)", tema de O sétimo guardião&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Zé Ramalho - Sinônimos (Ao Vivo)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FUz0a2cl_RM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Fagner, Zé Ramalho - Chão de Giz (Ao Vivo)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FxtNoY--CMg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Zé Ramalho - Avôhai (Ao Vivo)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/wWo4kFYK7-o" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Zé Ramalho - Mistérios da Meia-Noite&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/OEvFuXYHQjs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;CIDADÃO ZE RAMALHO&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/RFtw0_qNl54" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Zé Ramalho - Admirável Gado Novo&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/YwqoeKlaJQs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Zé Ramalho - Frevo Mulher&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/dJ7ysapYc3M" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;ZÉ RAMALHO SÓ AS MELHORES&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/gRjqJYgg9xU" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/ze-ramalho-conheca-historia-desse.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuiQzOi-9tTlYoWjUJSPYq7B0LjqGsEjAxbVv4-gWO5kqLNTwZbJUetT6jvoJ015CJxQPQ_XbleDjKBOWZqVTNbjPvp3QI2MxHYnib7pSMd_1U22CnnVc0We8MgyxU3_OZOsP9t8drW0c/s72-c/zeramalho1978lp-1024x1024.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-3516732708103987797</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:43:09.977-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">COMMODORES</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>COMMODORES - SAIBA MAIS DESSA BANDA DE SOUL DOS EUA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4NrvW8fQkUdXwFTn5eeIxup-RvUeBjur1TjnsCCTk_qJlyX62_4zZ8WUBPAtixiPYUYpPTVdQ0jtMhDAxVr2Sb2nGKM9zSpQ8vEL6e9CxhDuN29XWDBtOraLjbglcgDy07e_u8SYk5L0/s1600/COMMODORES.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4NrvW8fQkUdXwFTn5eeIxup-RvUeBjur1TjnsCCTk_qJlyX62_4zZ8WUBPAtixiPYUYpPTVdQ0jtMhDAxVr2Sb2nGKM9zSpQ8vEL6e9CxhDuN29XWDBtOraLjbglcgDy07e_u8SYk5L0/s640/COMMODORES.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Commodores é uma banda de soul dos EUA, liderada por Lionel Richie até 1983.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Destacam-se músicas como para "Still", "Machine Gun", Easy e "Three Times A Lady". Em 1968, os colegas de escola Milan Williams, Ronald LaPread, Willian King Jr.,Thomas McClary e Walter Clyde Orange juntam-se a Lionel Richie e formam os "Commodores". Logo no início da carreira, a banda participou de uma audição onde foram escolhidos para abrir a turnê do grupo formado pelos irmãos de Michael Jackson, os Jackson 5. Dois anos depois de percorrer o mundo com a turnê dos Jackson 5, os Commodores lançam seu primeiro álbum.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:CommodoresPerforming.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="387" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/CommodoresPerforming.jpg/180px-CommodoresPerforming.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:CommodoresPerforming.jpg"&gt;&lt;/a&gt;Commodores em um show na Gulfstream Park, Hallandale, Flórida, 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1974, lançam “Machine Gun” e começam a trilhar uma carreira de sucesso com 3 discos de platina, e vários hits nas paradas. Lionel Richie se tornou o compositor principal do grupo. “Three Times A Lady”, “Still”, “Just To Be Close To You” e “Easy” foram os hits mais tocados na época em que os Commodores estavam no auge da carreira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com o tempo, Lionel Richie foi-se afastando do grupo em projetos paralelos. Em 1980, produziu e escreveu canções para o disco de Kenny Rogers e, em 1981, ganhou o disco de platina com o dueto formado com Diana Ross para o hit "Endless Love", que foi trilha sonora do filme Amor sem fim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após a saída de Richie, os Commodores ainda obtiveram sucesso mundial com a canção "Nightshift", do álbum de mesmo nome, em 1985.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Machine Gun (1974)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Caught in the Act (1975)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Movin' On (1975)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hot On The Tracks (1976)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zoom (1977)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Natural High (1978)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Midnight Magic (1979)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Heroes (1980)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In The Pocket (1981)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Commodores 13 (1983)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nightshift (1985)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;United (1986)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rock Solid (1988)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Commodores Christmas (1992)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No Tricks (1993)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de compilação&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Greatest Hits (1978)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All the Great Hits (1982)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Love Songs (1982)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Best Of (1982)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Anthology (1983)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Very Best Of (1986)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Very Best Of (1995)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;20th Century Masters The Millennium Collection (1999)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Definitive Collection (Lionel Richie and Commodores) (2003)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Soul Legends (2006)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Commodores Live! (1977)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Integrantes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Atuais&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;William "WAK" King - trompete, guitarra base, teclados e vocais (1968–presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Walter Orange - bateria e vocais (1972–presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;James Dean "JD" Nicholas - vocais e teclados (1984–presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antigos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lionel Richie - vocal, piano e saxofone (1968–1982)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Milan Williams - teclados e guitarra rítmica (1968–1989)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Thomas McClary - guitarra principal (1968–1983)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Andre Callahan - vocal de apoio, bateria e teclados (1968–1970)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Michael Gilbert - baixo e trompete (1968–1970)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eugene Ward - teclados (1968–1970)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ronald LaPread - baixo (1970–1986)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;James Ingram - vocal de apoio e bateria (1970–1972)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Skyler Jett - vocal e teclados (1983–1984)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sheldon Reynolds - guitarra principal (1983–1987)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;David Battelene - guitarra principal (1987–1989)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mikael Manley - guitarra principal (1995–2005)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Linha do tempo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGmx_ZkfMGFkLP1hiqfluy-x0wc8Yy4hiuK46GusLx7bl5xNlER0zJtxgd0odzQtKyvsh_Q-iLw8o5p1BVGAGCRnpnCH69QGbjR9SAjyzuJMiSV-1bXs1rh-eh-CB8icDmBKXZry3ynF8/s1600/LINHADOTEMPOCOMMODORES.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGmx_ZkfMGFkLP1hiqfluy-x0wc8Yy4hiuK46GusLx7bl5xNlER0zJtxgd0odzQtKyvsh_Q-iLw8o5p1BVGAGCRnpnCH69QGbjR9SAjyzuJMiSV-1bXs1rh-eh-CB8icDmBKXZry3ynF8/s640/LINHADOTEMPOCOMMODORES.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Commodores - Nightshift (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FrkEDe6Ljqs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;The Commodores - Easy 1977 (Remastered audio)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/3DSVMDmzCcA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Commodores - Still&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/aqS6LoBa_nQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Commodores - Just To Be Close To You&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/hKSCUG2YqTM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Commodores - Take It From Me&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/xjiP0BFoRD8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Lady - The Commodores&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/YxNRQ5U-3g4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Zoom - Commodores&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/QPQz5nCn158" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/commodores-saiba-mais-dessa-banda-de.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4NrvW8fQkUdXwFTn5eeIxup-RvUeBjur1TjnsCCTk_qJlyX62_4zZ8WUBPAtixiPYUYpPTVdQ0jtMhDAxVr2Sb2nGKM9zSpQ8vEL6e9CxhDuN29XWDBtOraLjbglcgDy07e_u8SYk5L0/s72-c/COMMODORES.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-5060047861829899807</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:41:36.640-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">DURAN DURAN</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>DURAN DURAN - RELEMBRE A HISTÓRIA DESSA BANDA INGLESA DE ROCK</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsdS_APWZ8dXjITxSiskUlCn_rMmOVPkuNhwFuKSuEacaG5XPRhgqhtoNK1zu0kDUtFVupPkmlTvMIioq29fJR50yVPQ6uKVyq_DbNhodnd6ULGTkirr-tAnj0DVDXlfOYcGIz1W0EmUI/s1600/eva-dd_photo_gal_58908_photo_176904595_lr.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="418" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsdS_APWZ8dXjITxSiskUlCn_rMmOVPkuNhwFuKSuEacaG5XPRhgqhtoNK1zu0kDUtFVupPkmlTvMIioq29fJR50yVPQ6uKVyq_DbNhodnd6ULGTkirr-tAnj0DVDXlfOYcGIz1W0EmUI/s640/eva-dd_photo_gal_58908_photo_176904595_lr.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Duran Duran é uma banda inglesa de rock e new wave formada no ano de 1978 em Birmingham por John Taylor (18) e Nick Rhodes (16) que no início que era meio que um segurança da balada e Nick que era o DJ do grupo.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;É a mais bem-sucedida banda do estilo new romantic, sendo uma das mais importantes da década de 1980. Duran Duran era a banda favorita da Princesa Diana.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Liderou as aparições na MTV, comandando a "Segunda Invasão Britânica nos Estados Unidos". Além disso, eles colocaram 14 Singles no Top 10 Britânico e 21 na Billboard Hot 100, o que lhes rendeu uma vendagem de mais de 200 milhões de cópias por todo o mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda alcançou sucesso unindo música, arte, sensualidade, elegância e moda, o que lhes valeu o apelido pela imprensa de "os bonitinhos do rock". Além disso, foi pioneira ao ser uma das primeiras bandas a ter clipes filmados por diretores profissionais, com câmeras de 35mm. Em 1984, o grupo foi o primeiro a trazer a tecnologia de vídeo em seus shows de estádio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Duran Duran foi formado por Nick Rhodes, John Taylor e Stephen Duffy, com a adição posterior de Roger Taylor. Após inúmeras mudanças, Andy Taylor e Simon Le Bon se juntaram aos outros rapazes. O Duran Duran nunca se separou, entretanto, a formação foi modificada algumas vezes. Em 2000, houve a Reunião dos membros originais, causando grande repercussão no mundo da música. Em 2006, Andy Taylor sai da banda novamente e, desde então, Dom Brown vem sendo o guitarrista (não-oficial) do grupo, que continua trazendo novos álbuns badalados na cena musical.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;História 1978-1980&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nick Rhodes (teclados) e John Taylor (baixo) formaram o Duran Duran em Birmingham, no ano de 1978. Eles começaram a ensaiar e tocar no Rum Runner, um clube noturno da cidade. O primeiro vocalista da banda foi Stephen Duffy, e logo Simon Colley se juntou aos três. Colley era o baixista, já que John, até então, tocava guitarra no grupo. Nesta época, o Duran Duran se apresentava ao vivo com a ajuda de uma bateria eletrônica que pertencia à Nick.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O nome da banda foi escolhido dentre muitos, numa tentativa de fugir da obviedade. Segundo John, nada que começasse com "The" seria uma boa opção, tendo em vista o número incontável de grupos que se utilizavam do artigo definido em seus nomes. Assim, em referência ao filme francês de ficção científica Barbarella - e ao vilão Dr. Durand Durand, interpretado por Milo O'Shea - surgiu aquele que seria o nome de uma das bandas que mais teve protagonismos nas décadas seguintes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Stephen Duffy deixou os vocais da banda no início de 1979, e dentre os que passaram pelo Duran Duran antes de Simon Le Bon, um vocalista teve grande importância: Andy Wickett, que contribuiu para as letras iniciais de "Girls On Film" e "Rio". Passado um tempo, Simon Colley deixou a banda e John logo assumiu o baixo. Neste mesmo período, Roger Taylor conhece John, Rhodes e Wickett numa festa, e torna-se o primeiro baterista do Duran Duran. Pouco tempo depois, Wickett deixa a banda. Assim, foram contratados o guitarrista Alan Curtis e o vocalista Jeff Thomas, que ficaram apenas por um breve período.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda resolveu colocar um anúncio no jornal Melody Maker a procura de um guitarrista. O experiente Andy Taylor ingressou no grupo, trazendo sua bagagem e energia das estradas. Andy ainda não sabia, mas faltava um vocalista para completar a banda. Assim, Simon Le Bon (da banda punk Dog Days) foi indicado por sua namorada, que era garçonete do Rum Runner, para cantar na banda. No teste, Le Bon surpreendeu a todos com seu estilo excêntrico, sua performatividade, voz incrivelmente melódica e letras encantadoras. Ele acabou assumindo os vocais do Duran Duran, que teve ali a sua formação original: Andy Taylor (guitarra), John Taylor (baixo), Nick Rhodes (teclados), Roger Taylor (bateria), e Simon Le Bon (vocal).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os irmãos Paul e Michael Berrow, donos do Rum Runner, tornaram-se empresários do grupo, colocando-os para fazer serviços de vigia e limpeza enquanto não estivessem ensaiando.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1980, eles gravaram duas fitas Demo e se apresentaram em clubes no entorno de Birmingham e Londres. No fim de 1980, durante a turnê como banda de abertura de Hazel O'Connor, o Duran Duran atraiu a atenção da crítica, resultando em uma guerra de lances entre as gravadoras EMI e Phonogram Records. "Um certo patriotismo" (por ser a gravadora dos Beatles) levou a banda a assinar com a EMI em Dezembro. Nick Rhodes disse, em uma entrevista no ano de 1998, que eles se sentiram "tremendamente roubados" pelo contrato com a gravadora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Duran Duran foi uma das primeiras bandas a trabalhar com seus próprios remixes. Antes de haver sintetizadores digitais, eles criavam várias camadas e arranjos de seus singles, muitas vezes bem diferentes das versões originais de estúdio. Essas "Night Versions" eram disponibilizadas apenas em vinil como B-sides de singles, até o lançamento da coletânea Night Versions: The Essential Duran Duran, em 1998.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde o início de sua carreira, todos os membros do Duran Duran deixaram fluir um boníssimo senso estético nos projetos da banda. Ao longo do tempo, trabalharam junto a vários estilistas e designers de moda famosos, como Giorgio Armani, para compor uma imagem nítida e elegante. Além disso, o grupo ainda apostou nas artes visuais, com a ajuda de designers gráficos como Malcolm Garret, que criaram capas e outros materiais superinteressantes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Revistas do Reino Unido como a People Teen rotularam os meninos do Duran Duran de "os bonitinhos do rock", talvez pela fotogenia e pela performatividade. Logo depois, a imprensa americana também adotou a alcunha. Nessa época, raros eram os meses em que o Duran Duran não tinha pelo menos uma foto em revistas teen, como a Smash Hits ou a Tiger Beat. Numa entrevista em 1988, John Taylor declarou que não era desse modo que ele queria que a banda fosse vista, mas que o público teen fez do Duran Duran uma febre que se espalhou pelo mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981-1982: "Duran Duran" e "Rio" - A "Segunda Invasão Britânica nos EUA".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O primeiro single do Duran Duran foi "Planet Earth", lançado em Fevereiro de 1981, e alcançando a posição #12 do Top 20 britânico. Neste ano, a EMI também lançou o primeiro LP da banda, intitulado Duran Duran. Para promover o álbum, o segundo single foi liberado: "Careless Memories" não teve tanta força, parando no #37.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sucesso e o reconhecimento só vieram com o terceiro single, "Girls on film". A música chamou atenção, chegando ao #5 da UK Singles Chart e causando polêmica com seu vídeo, que continha cenas estetizadas de fetiches sexuais, como lutas de almofadas e mulheres fazendo topless. A ideia inicial era de que o vídeo fosse mostrado sem censuras em casas noturnas, ou mesmo em canais na TV por assinatura. O clipe de "Girls on Film" foi banido pela BBC e pesadamente editado para a MTV.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sucesso de vendas, o álbum Duran Duran chegou ao terceiro lugar na parada britânica e permaneceu nela por 118 semanas. Em Portugal, a banda atingiu a 1ª colocação com o álbum e todos os seus singles. Assim, o Duran Duran embarcou para sua primeira turnê nos EUA, seguida de mais datas na Alemanha e no Reino Unido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1982, com o lançamento de Rio, o Duran Duran começou a ganhar maior projeção internacional. Deste segundo álbum, quatro singles marcaram o Top 20 britânico: "My Own Way", "Hungry like the Wolf", "Save a Prayer" e "Rio". Logo, a banda entrou em uma nova turnê, que passou por EUA, Japão e Austrália.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Princesa Diana declarou que sua banda favorita era o Duran Duran, e a imprensa os apelidou de Fab Five, fazendo alusão ao Fab Four (um dos apelidos concebidos aos Beatles).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Numa primeira tentativa, o álbum Rio não foi bem nos EUA. A EMI no Reino Unido havia promovido o Duran Duran como uma banda de New Romantic, gênero musical pouco difundido nos EUA àquela época. Assim, a Capitol Records (filial americana da EMI) acabou lançando Carnival, um EP de dance remixes do álbum Rio, que se tornou popular entre os DJs.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Junho de 1982, o Duran Duran surgiu pela primeira vez na televisão americana, tocando energicamente "Hungry like the wolf" e "Rio" no Dancin 'On Air.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Somente depois de ser relançado nos EUA em Novembro, Rio ganhou força (vendido como um álbum pop dançante). A MTV colocou "Hungry like the wolf" e vários outros vídeos do Duran Duran em sua programação, empurrando Rio para o Top 20 americano. A balada "Save a prayer" ganhou destaque, tornando-se um hino da banda. No Brasil, ela fez parte da novela Sol de Verão, chegando a ser 1º lugar nas paradas. Por fim, o álbum chegou ao #6 nos EUA, e por lá permaneceu durante 129 semanas (quase dois anos e meio). A revista Rolling Stone elogiou o Duran Duran, que era "a primeira banda de rock a ter um talento natural para TV e vídeo".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2003, Rio foi considerado pela revista NME um dos 100 maiores álbuns de todos os tempos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O vídeo e a música Rio foram feitos em homenagem a cidade do Rio de Janeiro e foi dirigido pelo renomado Russel Mulcahy com imagens da banda em ternos, cantando e brincando em um iate, na água cristalina do mar carioca de Ilha Grande. A modelo do clipe é brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O premiadíssimo clipe Rio foi integralmente gravado em três dias em maio de 1982 em Ilha Grande (Angra dos Reis) no litoral do Estado do Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1983-1985: Fab Five&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda começou o ano de 1983 tocando na MTV New Year's Eve Rock'n'Roll Ball, com "Hungry like the Wolf", que continuava subindo nas paradas dos EUA. Em seguida, o single "Rio" foi relançado no país (no mês de Março).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para inserir sua música no mercado americano, o Duran Duran relançou o primeiro álbum com a adição de um novo single, "Is there something I should know?". Esta música foi a primeira #1 do Duran Duran em seu país de origem. Já nos EUA, ficou em 3º lugar nas paradas. Durante a promoção deste álbum, Simon Le Bon e Nick Rhodes foram VJs de um programa da MTV, no qual Nick deu a seguinte declaração:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ "Nossos primeiros shows nos Estados Unidos eram loucos, mas depois de "Hungry", foi total sucesso, uma desordem! Uma espécie de Beatlemania. Estávamos fazendo uma sessão de autógrafos de "Girls on Film" na Times Square, e não podíamos sair da loja, os policiais haviam isolado a rua".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Também em 1983, Nick Rhodes produziu para a banda inglesa Kajagoogoo o hit #1 no Reino Unido e #5 nos EUA, "Too Shy". No mesmo período, Andy Taylor tornou-se o primeiro integrante do Duran Duran a se casar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No verão de 1983, eles retornaram ao Reino Unido para realizar dois concertos. Um deles no dia 20 de Julho, em frente ao Príncipe e à Princesa de Gales, no Dominion Theatre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda estava sob pressão para acompanhar o sucesso de Rio, e a gravação do terceiro álbum durou mais de 6 meses. Neste período, os membros da banda estavam passando por diversas crises de insegurança e perfeccionismo. O novo álbum, Seven and the Ragged Tiger incluiu o último hit da banda em 1983, "Union of the snake". Assim, o Duran Duran completou a marca de 5 singles consecutivos no Top 20 americano daquele ano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda havia tomado conta das manchetes musicais por ter decidido liberar o clipe de "Union of the snake" na MTV uma semana antes do lançamento do single nas rádios. A indústria temia que o vídeo fosse substituir o rádio. Em seguida, lançaram "New moon on Monday", que atingiu a 9ª posição no Reino Unido. "The Reflex", também do 3º álbum, ganhou a posição nº 1 nos EUA e no Reino Unido simultaneamente, o que se tornou um fato histórico para o Duran Duran. Além disso, o&lt;br /&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;single também teve ótimo desempenho por outros países.&lt;/b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;A banda embarcou em uma turnê mundial, que percorreu os quatro meses iniciais de 1984, trazendo as primeiras datas do Duran Duran em grandes estádios da América. Uma equipe de filmagem conduzida pelo diretor Russell Mulcahy acompanhou a turnê de perto, trazendo o documentário "Sing Blue Silver" e os shows do Arena, primeiro álbum ao vivo da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Arena foi lançado juntamente com a faixa de estúdio (e single) "The Wild Boys", que se tornou #2 em ambos os lados do Atlântico. Antes disso, em Fevereiro de 1984, a banda apareceu na capa da revista Rolling Stone e faturou dois Grammy's, incluindo a categoria de "Melhor performance". A versão ao vivo de "Save a Prayer" ganhou força nas Américas e a canção tornou-se single pela segunda vez em Janeiro de 1985, somente para os EUA e para o Brasil, ficando com as posições #16 e #5, respectivamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante o auge de popularidade da banda, Simon e John tornaram-se galãs do Duran Duran. No fim de 1984, o grupo foi destaque no single beneficente "Do They Know It's Christmas?", tocando junto de outros popstars britânicos, como Bono Vox, George Michael e Sting.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1985: Projetos paralelos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mesmo com o Duran Duran não lançando um novo álbum de estúdio, os membros da banda estavam ansiosos para novas gravações, o que levou a uma suposta separação temporária, com o grupo dividido em dois projetos paralelos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;John e Andy Taylor queriam romper um pouco o som do Duran Duran e tocar algo mais hard rock. Juntamente com Robert Palmer e Tony Thompson, deram forma ao supergrupo de rock / funk The Power Station, que chegou a lançar dois singles Top 10 no Reino Unido, incluindo "Some Like it Hot".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Simon Le Bon e Nick Rhodes, por outro lado, queriam continuar explorando o aspecto atmosférico do Duran Duran, formando juntamente com Roger Taylor, o Arcadia. Lançaram um LP com o single "Election Day", também Top 10. Apesar de ser o baterista do Arcadia, Roger Taylor contribuiu na percussão de algumas faixas do Power Station.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Duran Duran nunca mais foi o mesmo após esta pausa. Segundo Rhodes, os projetos paralelos foram "um suicídio comercial... Mas sempre fomos bons nisso". Ainda nesta época, a banda se reuniu para gravar "A view to a kill" para o filme da série 007-James Bond em 1985. Esta canção é até hoje o único single da série a ser #1 nos Estados Unidos. Além disso, é uma das mais bem-sucedidas canções das histórias de Bond, atingindo o #2 nos gráficos do Reino Unido. Foi o último single da banda em sua formação original, até 2004.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como acompanhamento do single de Natal da Band-Aid, o Duran Duran se apresentou em frente a 90 mil pessoas (e um número estimado de 1 milhão e meio de espectadores) no Live Aid, um concerto beneficente no John F. Kennedy Stadium na Filadélfia, Pensilvânia, em 13 de julho de 1985, data em que "A view to a kill" atingiu a primeira posição nas paradas americanas. Esta apresentação no Live Aid tornou-se épica pelo fato de Simon Le Bon colocar um falsete no refrão de "A view to a kill", que fez com que ele desafinasse. Mais tarde, Le Bon descreveu este momento como o mais humilhante de toda a sua carreira. Não era para ser uma apresentação de despedida, apenas a última antes das férias merecidas do grupo, após 4 anos de longas turnês ininterruptas. Mas os cinco integrantes originais da banda não tocaram juntos novamente até Julho de 2003.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1986-1988: O trio - Le Bon, Rhodes, e John Taylor&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de lançar três álbuns de estúdio e um ao vivo, cada um com pesadas divulgações e longas turnês, a banda perdeu dois de seus membros originais por cansaço e tensão. Depois do Live Aid e do Arcadia, o baterista Roger Taylor retirou-se para o campo inglês, sofrendo de exaustão. A banda negou a saída de Roger, mas logo depois, ficou claro que ele não voltaria mais ao grupo. Um comunicado oficial foi emitido em abril de 1986 confirmando sua partida. Numa entrevista em 2004 para o Live Daily, Roger confirmou suas razões para sair da banda:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ "Eu acho que eu estava esgotado. Foram cinco anos muito intensos, nós não parávamos! Eram constantes as nossas turnês, os nossos momentos de composição, as nossas gravações... Mas foi uma separação sem mágoas. É uma programação ininterrupta, na verdade. Eu tinha me perdido em algum lugar". ”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O guitarrista Andy Taylor, por outro lado, levou os demais membros da banda a acreditar que ele voltaria a trabalhar em um novo álbum do Duran Duran. Mas Andy estava acertando o contrato para a gravação de seu álbum solo em Los Angeles (De fato, este álbum foi lançado em 1986, intitulado Thunder). A banda recorreu à medidas legais para tê-lo em estúdio, mas depois de vários atrasos, eles o deixaram ir embora no último ensaio. Andy tocou apenas algumas músicas do álbum seguinte, enquanto as divergências foram sendo resolvidas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sem guitarrista e baterista, os três membros restantes, Le Bon, Rhodes, e John Taylor seguiram adiante com o novo projeto. O produtor do disco era Nile Rodgers (ex-guitarrista do Chic), e ele mesmo tocou guitarra em algumas faixas. Além disso, Steve Ferrone foi contratado para tocar bateria na banda. Finalmente, em Setembro de 1986, Warren Cuccurullo (que foi da banda de Frank Zappa e, também, ex-Missing Persons) foi contratado como o guitarrista de sessão. E junto à Le Bon, Rhodes e Taylor, gravou o restante do álbum Notorious, lançado em Outubro de 1986. O documentário em preto e branco Three To Get Ready narrou a gravação do álbum, as tensões, e os preparativos para a turnê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mesmo o álbum tendo um ótimo desempenho de venda e a canção "Notorious" atingindo o #2 nos EUA e #7 no Reino Unido, o grupo descobriu que eles tinham perdido muito do dinamismo e da histeria deixada para trás em 1985. Nos três anos entre o lançamento de Seven and the Ragged Tiger e Notorious, muitos de seus fãs adolescentes haviam crescido, e a banda havia adotado o ritmo funk, menos pop e mais maduro, dada a experiência acumulada pelos integrantes nos projetos paralelos. "Skin trade" e "Meet el Presidente", os dois singles posteriores à "Notorious", apareceram na tabela, mas se saíram mal em relação aos sucessos anteriores da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No Brasil, o álbum Notorious foi o mais vendido do grupo durante toda a sua carreira. Este acontecimento se deve, principalmente, pelo fato da presença da canção "A Matter Of Feeling" na novela Mandala, de 1987. Esta música tornou-se a predileta de muitos brasileiros, alcançando o #1 nas paradas do país. Os direitos de exibição da novela foram concedidos a uma emissora italiana, que por sua vez, divulgou bastante a atração, alavancando o sucesso desta canção no país, chegando à 7ª colocação nas paradas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Janeiro de 1988, no fim da Strange Behaviour World Tour, o Duran Duran veio pela primeira vez ao Brasil para tocar no Hollywood Rock. A banda, que havia prometido tocar algumas músicas do novo disco (e não cumpriu a promessa), foi destaque no festival, passando por São Paulo (Morumbi) e Rio de Janeiro (Praça da Apoteose). Especialmente para os shows do Brasil, o grupo incluiu "A Matter Of Feeling" no set-list. Esta música não estava presente no set-list da turnê, pois não era muito conhecida em outros países. Nesta época, a imprensa brasileira só comentava sobre o sucesso da banda, que durante sua passagem pelo país, foi muito badalada por fãs. Era o auge do sucesso do Duran Duran no Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Posteriormente, o grupo lutava para escapar da imagem de "ídolos teen" e ganhar respeito entre os críticos, apresentando uma música mais complexa. Inicialmente, a nova imagem séria do Duran Duran não teve grande aceitação, e logo sua popularidade começou a diminuir. A revista "Rolling Stone" publicou: "Em busca de maturidade musical, os Durans sobreviventes perderam uma boa parte da sua identidade". Outro fator que justifica a queda da popularidade da banda foi a demissão dos irmãos Berrow, até então, os únicos empresários do grupo. Não se sabe ao certo o motivo do desligamento deles, mas o Duran Duran saiu comprometido no período de auto-gestão de sua carreira. Além disso, a EMI (que demitiu seu presidente e passou por uma grande reestruturação corporativa naquele período) parecia ter perdido o interesse em divulgar a banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum que sucedeu Notorious, intitulado Big Thing (1988), rendeu os singles "I Don't Want Your Love" (#4 nos EUA), "All She Wants Is" (#9 no Reino Unido) e "Do You Believe in Shame?". A gravação trouxe uma linha experimental, misturando influências de house music e música rave com a atmosfera synthpop do Duran Duran. Além disso, Warren Cuccurullo teve um desempenho muito criativo nas guitarras do álbum. As letras de Big Thing apresentavam, realmente, uma maior maturidade da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1989-1991: Quinteto novamente, Decade e Liberty&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Até o final de 1989 e o início da década de 90, o synthpop e os gêneros new wave e new romantic tiveram sua popularidade ameaçada, caindo nas paradas e perdendo fãs. Enquanto isso, outros gêneros musicais da época ganhavam impulso, como o hip hop, o techno, e o rock alternativo. Após o fim da turnê do álbum Big Thing, o Duran Duran voltou a ter cinco homens com a adesão de Warren Cuccurullo (guitarrista) e Sterling Campbell (baterista). Ambos fizeram parte da banda de apoio do Duran Duran em suas últimas duas turnês.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A coletânea "Decade: Greatest Hits" foi lançada ao fim de 1989, juntamente com o single megamix "Burning The Ground", que continha trechos do que a banda havia feito de melhor em seus dez anos de carreira. O single entrou e saiu das paradas com pouco alarde, porém, o álbum se tornou outro grande sucesso de vendas da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1990, o morno "Liberty" foi lançado, não conseguindo captar grandes sucessos. O álbum entrou nas paradas do Reino Unido entre os dez primeiros, mas desapareceu rapidamente. Os singles "Violence of Summer (Love's Taking Over)" e "Serious" foram apenas levemente bem-sucedidos. Na época, nomes como Alice In Chains, Nirvana e Pearl Jam faziam uma grande revolução no mundo da música, enquanto o Duran Duran perdia mais ainda a sua popularidade. Pela primeira vez, a banda não saiu em turnê para divulgar o novo álbum, fazendo apenas alguns shows e apresentações em TV. Este período foi de poucas datas marcadas na agenda do Duran Duran.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sterling Campbell deixou a banda no fim de 1991, passando a trabalhar com Soul Asylum e David Bowie. O quarteto Le Bon, Rhodes, Cuccurullo e Taylor permaneceria intacto por mais seis anos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1992-1997: De volta às paradas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1993, a banda lançou um segundo álbum auto-intitulado: Esse Duran Duran é conhecido como The Wedding Album (por causa das fotos de casamento dos pais dos integrantes, presentes na capa do álbum). Isso serviu para diferenciá-lo do primeiro disco da banda, de 1981, com o mesmo nome. O single "Ordinary World" vazou meses antes do lançamento previsto, alcançando o topo das paradas musicais nos EUA (#3) e no Reino Unido (#6). Além disso, a banda venceu o prêmio Ivor Novello com essa canção. "Come Undone" foi o segundo single do álbum, escrito principalmente por Cuccurullo e Le Bon. A canção arrebatou a posição 7 nos EUA e 13 no Reino Unido.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;"Too much information" sucedeu "Come Undone" entre os singles. Tanto a banda quanto a gravadora pareciam surpresos com o estrondoso sucesso comercial e de crítica do álbum (#4 no Reino Unido e #7 nos EUA). O baixista John Taylor, que estava considerando deixar a banda, mudou de ideia. Assim, o grupo iniciou a maior turnê de sua carreira, com escalas no Oriente Médio, África do Sul, e América do Sul. Neste mesmo ano, havia sido gravado o MTV Unplugged do Duran Duran.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O cantor brasileiro Milton Nascimento participou da canção "Breath after Breath" e também do clipe da mesma música, que foi gravado nas Cataratas do Iguaçu, fronteira entre Brasil e Argentina. Além disso, ele também participou do show da banda na Argentina, no Estádio José Amalfitani, já que naquele ano o Duran Duran não veio ao Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7 meses após o início da turnê, Simon teve problemas com as cordas vocais, o que interrompeu algumas datas. Após algumas semanas de recuperação, a banda se apresentou de forma intermitente por mais cinco meses, incluindo aparições em Israel, Tailândia e Indonésia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1995, a banda lançou o álbum de covers Thank You. Dentre algumas músicas presentes nesse trabalho, estavam os singles "Perfect Day" de Lou Reed e "White Lines (Don't Don't Do It)" de Melle Mel. Ambas as canções tinham o backing vocal de seus artistas originais. O álbum também marcou a volta temporária do baterista Roger Taylor, que entrou em estúdio com a banda para tocar "Watching the Detectives" e "Perfect Day" (no qual ele também participou do clipe), bem como outro cover que não apareceu no álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O trabalho do Duran Duran nesse álbum foi muito elogiado por Lou Reed, que considerou "Perfect Day" como o melhor cover já feito de suas canções. Eles também receberam elogios de Robert Plant e Jimmy Page no cover do Led Zeppelin "Thank You". Mesmo assim, os críticos não receberam bem o álbum, falando mal das tentativas da banda em canções como "Lay Lady Lay" e "The Crystal Ship".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois da turnê de Thank You, John Taylor mergulhou em trabalhos paralelos, incluindo um projeto solo, o que o afastou um pouco da banda. Finalmente depois de meses na tentativa de gravar o novo álbum do grupo, Medazzaland, em Janeiro de 1997, Taylor anunciou que ele estava deixando a banda "para o bem". Sua saída do grupo os reduzia a dois membros originais (Le Bon e Rhodes) e Cuccurullo, que decidiram continuar a gravar sob o nome Duran Duran.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1997-2000: Os resultados do segundo trio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois da saída de John Taylor, a banda voltou ao estúdio para regravar muitas das músicas de Medazzaland (O trabalho de Taylor permaneceu em apenas 4 faixas). Esse trabalho marcou a volta do experimentalismo da banda, misturando guitarras e vocais distorcidos com e elementos eletrônicos. Nesta época, a banda foi convidada novamente a fazer a trilha sonora para o filme de James Bond, "007: Tomorrow Never Dies". O grupo acabou negando o convite, o que levou à cantora Sheryl Crow a assumir a trilha sonora do longa.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A canção que seria usada para 007 acabou sendo aproveitada para outro filme, "The Saint (O Santo)", e se chama "Out of my Mind", o primeiro single do Medazzaland. Essa música não atingiu sucesso nas paradas, o que só se obteve a partir do segundo single do álbum, "Electric Barbarella" (#52 nos Estados Unidos), a primeira canção da história a ser disponibilizada para download na internet. O vídeo do single, com uma robô sexy que interagia com os membros da banda, teve de ser censurado antes de ser transmitido pela MTV. Esse fato lembra um pouco da polêmica gerada com "Girls On Film".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Medazzaland foi lançado em Outubro de 1997 apenas para os EUA, e nunca foi lançado oficialmente no Reino Unido. Incompreendido pela crítica, o álbum não obteve o sucesso esperado. "Barbarella" foi lançada como single no Reino Unido apenas em 1998, juntamente com o lançamento da coletânea "Greatest". A canção chegou à posição #23 das paradas britânicas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O grupo fez um show no The Princess Diana Tribute Concert em 27 de Junho de 1998, à pedido especial de sua família.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1999, o grupo Duran Duran separou-se da Capitol / Virgin (EMI), embora o selo tenha liberado vários materiais de remixes e b-sides raros. A banda assinou então o que estava destinado a ser um contrato de 3 discos com a Hollywood Records (Walt Disney), mas que durou apenas o mal recebido álbum de 2000, Pop Trash.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Os ritmos pesados e lentos pareciam fora de sintonia com o material da banda anteriormente, não sendo suficientes para atrair o público. Assim, este álbum tornou-se o pior desempenho comercial do Duran Duran. O single sonhador "Someone else, not me" durou apenas duas semanas no rádio. Na televisão, o desempenho foi um pouco melhor, devido ao seu vídeo ter sido o primeiro inteiramente produzido em animação Flash. Apesar de tudo, o Duran Duran continuava a apoiar seus dois últimos álbuns, dando continuidade às turnês, que incluíam datas no Walt Disney World.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2001-2006: Reunião do "Fab Five"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2000 John Taylor e Le Bon se aproximaram com uma proposta de reforma do clássico line-up do Duran Duran. Várias bandas haviam se reunido novamente e estava na hora do Duran Duran. Após completar a Pop Trash Tour, Warren Cuccurullo foi demitido por carta. Em seguida, o mesmo anunciou em seu site que estava deixando o Duran Duran para voltar a trabalhar em sua banda dos anos 80, Missing Persons. Esse comunicado foi confirmado no dia seguinte pelo site do Duran Duran, seguido posteriormente pela notícia de que John, Andy e Roger Taylor haviam voltado. Para cumprir as obrigações contratuais, Warren tocou em três shows no Japão em agosto de 2001, terminando seu mandato na banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao longo de 2001, 2002 e 2003, a banda trabalhou na composição de um novo material, inicialmente alugando uma casa em St. Tropez, onde o engenheiro de som Mark Tinley construiu um estúdio de gravação para as primeiras sessões de composição. Em seguida, retornaram para Londres, onde fizeram trabalhos independentes com vários produtores (inclusive com o velho amigo Nile Rodgers), e procuraram um novo contrato. Foi difícil encontrar uma gravadora disposta a apostar no retorno da banda, mas o Duran Duran provou com suas apresentações ao vivo que o Fab Five havia voltado. A resposta dos fãs e da mídia superou as expectativas.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O grupo tocou em várias datas em comemoração aos 25 anos de carreira, em julho de 2003. O primeiro dos shows com a formação original foi em Osaka, Japão. O show da arena Nippon Budokan, em Tóquio, foi gravado como um especial de TV e assim como as apresentações seguintes, os ingressos se esgotaram em poucos minutos. A turnê pelos Estados Unidos passou por locais pequenos onde a banda havia tocado em sua primeira turnê pela América em 1981.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em agosto de 2003 o grupo estava reservado como apresentadores no MTV Video Music Awards, apenas para ser surpreendido com um Lifetime Achievement Award (Prêmio pelo conjunto). Eles também receberam o mesmo prêmio da revista Q Magazine em Outubro, e em Fevereiro de 2004, no Brit Awards, o prêmio de contribuição para a música.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O ritmo de trabalho da banda foi crescendo com a vinda de uma turnê que incluía América, Austrália e Nova Zelândia. O Duran Duran se apresentou no Super Bowl XXXVIII, tocando "The Wild Boys". Esta performance pôde ser vista por milhões de pessoas durante o show que antecedia o jogo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um remix da nova música, "(Reach up for the) Sunrise", foi lançado em programas de TV em Fevereiro (enquanto as revistas anunciavam a Fab Five como uma das maiores bandas de todos os tempos). Em abril de 2004, o Duran Duran celebrou sua volta para casa com 14 shows em estádios, incluindo 5 noites esgotadas na Wembley Arena. A imprensa britânica, normalmente hostil à banda, reconhecia o real valor do Duran Duran, com opiniões muito positivas sobre o retorno dos integrantes originais. A dupla que abria os shows da banda nessa turnê era o Goldfrapp. Os dois últimos concertos na Wembley Arena foram filmados, resultando no super prêmiado DVD Live from London, lançado em Novembro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Finalmente, com várias músicas completas, em junho de 2004 a banda assinou um contrato de quatro álbuns com a Epic Records, concluindo assim o novo CD, Astronaut. Este novo álbum foi lançado em outubro de 2004, entrando em #3 nas paradas do Reino Unido e em #17 nos Estados Unidos. O primeiro single foi "(Reach up for the) Sunrise", que alcançou o #1 na Billboard (EUA) e em Novembro daquele ano, o #5 nas paradas britânicas. Este é o single mais bem-sucedido da banda desde "A view to a kill", em 1985. O segundo single, "What happens tomorrow", estreou na posição #11 no Reino Unido. Um mix 5.1 de Astronaut foi criado por Jeremy Wheatley para o lançamento da versão Deluxe do álbum. O primeiro disco é o CD e o segundo é um DVD que contém, além do mix 5.1 em formato de DVD de áudio, várias imagens e vídeos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de uma turnê mundial no início de 2005, o Duran Duran voltava às manchetes como principal atração do enorme concerto Live 8, em Roma, no dia 2 de julho de 2005 no Circus Maximus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2006-2008: Red Carpet Massacre&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No início de 2006, a banda regravou "Instant Karma!", de John Lennon, para a campanha Make Some Noise, patrocinada pela Anistia Internacional. Essa versão apareceria mais tarde no Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur. Além disso, eles tocaram em dois eventos de alto nível: o Prêmio Nobel e os Jogos Olímpicos de Inverno de 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de algumas semanas de composição no norte da Califórnia, a banda começou a trabalhar com o produtor Michael Patterson, em Londres, e assim continuaram por meses. Eles relataram ter 15 faixas quase completas e um álbum intitulado provisoriamente Reportage. Porém, meses se passaram e não havia nenhuma novidade. O álbum não foi liberado devido à problemas com Andy Taylor, que não concordava em mudar algumas canções para uma levada mais Pop.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Segundo ele em sua autobiografia, a ideia inicial de Reportage era trazer de volta a antiga musicalidade da banda, com algumas canções misteriosas inspiradas na Guerra do Iraque, mas Simon Le Bon e Nick Rhodes (pelos quais ele sempre teve certas rivalidades) queriam uma sonoridade mais Electropop, Hip Hop, ao estilo de Justin Timberlake. E para Andy, isso criava um rótulo no novo trabalho. Em Setembro, a banda se reuniu com Justin Timberlake e o produtor Timbaland, de olho em uma colaboração de potencial para a criação de singles para o álbum. Logo, 3 canções haviam sido completadas, incluindo um dueto com Justin Timberlake.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 25 de outubro de 2006 Andy se separou da banda pela segunda vez. Em um comunicado oficial no site do grupo, o Duran Duran afirmou que "um abismo impraticável" se criou entre eles e Taylor, e que "não poderiam mais funcionar efetivamente juntos". Dom Brown, que já havia excursionado com a banda em alguns shows, assumiu as funções de Andy e, desde então as realiza. Depois da partida de Taylor, a banda cancelou Reportage, gravando um novo álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em julho, o Duran Duran tocou duas vezes no Estádio Wembley, uma no Concerto para Diana e outra no Live 8. Em 25 de setembro, com a colaboração de Justin Timberlake, "Falling Down" foi lançada como single no iTunes. Assim, a banda anunciou nove datas no Ethel Barrymore Theater, na Broadway, para a premiére de Red Carpet Massacre. Posteriormente, o grupo se apresentou em Londres e em Dublin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em maio de 2008, eles viajaram para os EUA em sua turnê mundial. Em Junho, fizeram um show no Museu do Louvre, em Paris, num esforço de captação de recursos para a restauração de uma magnífica tela. Com isso, foram novamente pioneiros, pois o Duran Duran tornou-se a primeira banda a fazer um concerto de rock no local, que durante toda sua existência, nunca havia permitido eventos como este.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2 de julho, em Paris, Mark Ronson tocou um set exclusivo num show com o Duran Duran. Juntos, apresentaram alguns remixes de hits da banda, e também, canções do novo trabalho, Red Carpet Massacre. Simon Le Bon (elogiado por Ronson de "o melhor vocalista do Planeta Terra") cantou algumas canções do DJ e Produtor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao contrário do álbum anterior (Astronaut), Red Carpet Massacre não obteve bom desempenho: vendeu mal e recebeu respostas contraditórias da imprensa musical. "Nite-Runner" e "Skin Divers", cotadas como possíveis outros singles do álbum, nunca foram de fato.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em novembro de 2008, durante a turnê mundial, estiveram no Brasil pela segunda vez. Não tão badalados pela imprensa quanto a primeira vez, o grupo teve mais calma e pôde dar maior atenção aos fãs brasileiros. Inicialmente, a banda iria realizar quatro shows em três cidades brasileiras:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dois em São Paulo (Via Funchal), um no Rio de Janeiro (HSBC Arena), e outro em Porto Alegre (Pepsi On Stage). Porém, problemas com a organização do evento fizeram com que o show da capital do Rio Grande do Sul fosse cancelado. Além disso, o show do Rio de Janeiro foi passado para outra casa de shows, o Vivo Rio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Duran Duran realizou os três shows com maestria! O Electroset que estava presente na turnê do Red Carpet Massacre não foi executado para dar espaço aos hits mais antigos da banda. Os antigos sucessos repaginados em versões mais elétricas contagiaram o público presente nos shows. Em São Paulo, os dois dias foram de casa lotada. No Rio de Janeiro, a platéia foi ao delírio com a performance apoteótica de "Rio", com direito à Simon Le Bon se enrolando na bandeira brasileira. Nesta passagem da banda pelo país, os fãs elogiaram muito as apresentações altamente técnicas do grupo, que se uniam a um show de simpatia e alegria... Uma festa Ploc de luxo. Os internautas da UOL elegeram o Duran Duran como melhor show internacional de 2008, deixando a banda na frente de nomes como Cyndi Lauper, Madonna e R.E.M.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2009-2012: All You Need Is Now&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2009, após dois álbuns lançados com a Epic Records, o grupo se desligou do selo. Meses depois, anunciaram que estavam trabalhando num novo álbum com o premiado produtor Mark Ronson (Amy Winehouse, Lily Allen, Robbie Williams, Maroon 5, Christina Aguilera, Adele), e que este álbum seria um "resgate às raízes musicais da banda", com elementos que trariam um tributo ao próprio Duran Duran.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No início de 2010 foi revelado que a banda estaria contribuindo com um cover de "Boys Keep Swinging" para um tributo à David Bowie, intitulado We Were So Turned On, a partir do qual todos os lucros foram para a War Child. O projeto também contou com a participação de Carla Bruni, Devendra Banhart, entre outros artistas. O álbum foi lançado em 14 de Setembro de 2010, pela Manimal Vinyl.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em novembro de 2010 o Duran Duran anunciou o lançamento mundial de seu 13.º álbum de estúdio, intitulado All You Need Is Now. Lançado de forma independente (pela primeira vez fora de uma grande gravadora), o álbum é chamado por Ronson de "a continuação de Rio". O primeiro single, "All You Need Is Now", foi lançado digitalmente no dia 8 de Dezembro no iTunes.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O álbum foi lançado também exclusivamente pelo iTunes no dia 21 de Dezembro, atingindo o 1º lugar nas paradas de 15 países (incluindo Reino Unido). Nos EUA, chegou ao #2, e permaneceu nas paradas por mais duas semanas.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Também em Dezembro, foi lançada uma edição split 7" limitada de "Boys Keep Swinging", além de um EP exclusivo no iTunes, From Mediterranea With Love, que vinha com a canção "Mediterranea" e versões ao vivo para "(Reach up for the) Sunrise" e "Ordinary World". O guitarrista e compositor Dom Brown co-escreveu e participou das gravações de All You Need Is Now. Além disso, participou do clipe do primeiro single do álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 3 de fevereiro de 2011, o grupo se apresentou com maestria no Pepsi Super Bowl Fan Jam, onde tocaram canções como "All You Need Is Now", "Notorious", "Being Followed" e "Girl Panic!", esta última posteriormente anunciada como segundo single do novo trabalho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 25 de fevereiro, em Milão, o Duran Duran recebeu o Style Award. Letizia Morati, prefeita da cidade, entregou à banda a chave do município, reconhecendo-os como ícones do estilo no século XX.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum físico foi lançado no dia 21 de março de 2011, em vários pacotes, com vasto conteúdo de materiais bônus, em comemoração ao 30.º aniversário do primeiro lançamento da banda, "Planet Earth". Além das canções já lançadas no álbum digital e a inclusão de "Mediterranea", outras inéditas foram incluídas. O álbum, que já havia tido um desempenho espetacular no iTunes, figurou bem as paradas do Reino Unido (#11) e EUA (#29), alcançando posições superiores ao seu último álbum, Red Carpet Massacre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A turnê de All You Need Is Now começou oficialmente em março, tendo várias datas badaladas na América e na Europa. No dia 23 daquele mês, promovendo o lançamento de All You Need Is Now, o Duran Duran tocou no Mayan Theater, em Los Angeles, como um pontapé inicial para a segunda temporada da série "Unstaged: An Original Series from American Express". O concerto foi dirigido por David Lynch, sendo transmitido ao vivo pelo Youtube. O show teve em suas participações, nomes como Gerard Way do My Chemical Romance, Beth Ditto, Kelis, e Mark Ronson. A Rolling Stone publicou uma matéria, comentando a performance do show: "Espetacular". O quarteto também tocou no principal festival de música eletrônica do mundo, o Coachella Music, com direito a um cover de "Poker Face" (sucesso de Lady Gaga) durante a performance de "Girls On Film".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em maio a banda foi forçada a cancelar e reprogramar os shows da turnê de verão na Europa, devido a problemas com a voz de Simon, que teve uma laringite. Posteriormente, as datas da nova turnê foram reprogramadas, começando com os Estados Unidos. Ainda assim, foi confirmada com muita expectativa da mídia, uma apresentação do grupo no Festival de música SWU, em Paulínia, SP, no dia 13 de novembro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Coincidindo com o lançamento do badalado clipe de "Girl Panic!" (que em três semanas já havia passado dos quatro milhões de acessos no Youtube, a banda aterrissou em São Paulo para fazer o show mais elogiado do Festival SWU. Cerca de 50 mil pessoas puderam prestigiar um show recheado de hits que traziam desde o início da carreira, até canções mais recentes, como "(Reach up for the) Sunrise". Numa apresentação tecnicamente impecável, o Duran Duran empolgou a platéia da noite, que também pode acompanhar shows de Lynyrd Skynyrd, Peter Gabriel, Hole, Ultrage a Rigor, entre outros nomes. Simon Le Bon cativou o público, descendo do palco duas vezes para interagir com quem estava presente. Na primeira vez, convidou um fã para cantar a introdução de "The Reflex", já na segunda, após apresentar toda a banda durante a canção "Notorious", pediu a uma fã para que o apresentasse à plateia.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Ao fim da aclamada apresentação, o grupo era ovacionado por todos, que gritavam por "Save a Prayer", mas que acabou ficando de fora em quase todos os shows da All You Need Is Now Tour e também no Brasil. Badalados pela imprensa, os integrantes do Duran Duran concederam diversas entrevistas a vários veículos de comunicação do país, aparecendo nas principais emissoras de TV e sites. A filha do ex-integrante guitarrista do Duran Duran, o norte-americano Warren Cuccurullo é brasileira do Rio de Janeiro e vive até hoje no Bairro Recreio dos Bandeirantes, Zona Oeste do Rio de Janeiro com a mãe que também é brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A turnê ainda passa pelo Reino Unido, pela Austrália, novamente pela América do Sul, entre outros lugares.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Integrantes Atuais&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nick Rhodes - Teclados (1978-presente)&lt;br /&gt;John Taylor - Guitarra (1978-1980), Baixo (1980-1997, 2001-presente),&lt;br /&gt;Roger Taylor - Bateria (1979-1985, 1995, 2001-presente)&lt;br /&gt;Simon LeBon - Vocal (1980-presente), Guitarra (2015-presente, ocasionalmente:1980-2015)&lt;br /&gt;Dominic Brown - Guitarra (2006-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antigos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Stephen Duffy - Vocal (1978-1979), Baixo (1978), Bateria (em estúdio: 1978, ao vivo e em estúdio: 1978-1979)&lt;br /&gt;Simon Colley - Baixo (1978-1980)&lt;br /&gt;Andy Wickett - Vocal (1979-1980)&lt;br /&gt;Alan Curtis - Guitarra (1979-1980)&lt;br /&gt;Jeff Thomas - Vocal (1980)&lt;br /&gt;Andy Taylor - Guitarra (1980-1986, 2001-2006)&lt;br /&gt;Warren Cuccurullo - Guitarra (1986-2001), Baixo (1997-2001)&lt;br /&gt;Sterling Campbell - Bateria (1988-1991)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Linha de tempo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="312" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/pt/timeline/d04a66b36bed01fe174c18f901d89914.png" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: left;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Discografia Álbuns de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Duran_Duran_(%C3%A1lbum)"&gt;Duran Duran&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1981"&gt;1981&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Rio_(%C3%A1lbum)"&gt;Rio&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1982"&gt;1982&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Seven_and_the_Ragged_Tiger"&gt;Seven and the Ragged Tiger&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1983"&gt;1983&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Notorious_(%C3%A1lbum)"&gt;Notorious&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1986"&gt;1986&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Big_Thing"&gt;Big Thing&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1988"&gt;1988&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Liberty_(%C3%A1lbum)"&gt;Liberty&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1990"&gt;1990&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Duran_Duran_(%C3%A1lbum_de_1993)"&gt;Duran Duran&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1993"&gt;1993&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Thank_You_(%C3%A1lbum_de_Duran_Duran)"&gt;Thank You&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1995"&gt;1995&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Medazzaland"&gt;Medazzaland&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1997"&gt;1997&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Pop_Trash"&gt;Pop Trash&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2000"&gt;2000&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Astronaut_(%C3%A1lbum)"&gt;Astronaut&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2004"&gt;2004&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Red_Carpet_Massacre"&gt;Red Carpet Massacre&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2007"&gt;2007&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/All_You_Need_Is_Now"&gt;All You Need Is Now&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2011"&gt;2011&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Paper_Gods"&gt;Paper Gods&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(2015)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gravadoras&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1980"&gt;1980&lt;/a&gt;-&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1999"&gt;1999&lt;/a&gt;:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Capitol_Records"&gt;Capitol Records&lt;/a&gt;&amp;nbsp;/&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Parlophone"&gt;Parlophone&lt;/a&gt;&amp;nbsp;/&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Virgin_Records"&gt;Virgin Records&lt;/a&gt;&amp;nbsp;/&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/EMI-Odeon"&gt;Odeon&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/EMI"&gt;EMI&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1998"&gt;1998&lt;/a&gt;-&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2001"&gt;2001&lt;/a&gt;:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Hollywood_Records"&gt;Hollywood Records&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Walt_Disney_Records"&gt;Walt Disney Records&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2003"&gt;2003&lt;/a&gt;-&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2009"&gt;2009&lt;/a&gt;:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Epic_Records"&gt;Epic Records&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Sony_BMG"&gt;Sony BMG&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2010"&gt;2010&lt;/a&gt;-2014&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Tapemodern"&gt;Tapemodern&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Universal_Music"&gt;Universal Music&lt;/a&gt;)&lt;br /&gt;2015-presente Warner Music Group&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - A Matter Of Feeling&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Ozy3abM4Cu8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Come Undone (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Epj84QVw2rc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Ordinary World (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/FqIACCH20JU" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Rio (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/nTizYn3-QN0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Save A Prayer (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/6Uxc9eFcZyM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Notorious (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Z9z0e1Wm64M" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Hungry like the Wolf (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/oJL-lCzEXgI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - "Girls on Film" from AS THE LIGHTS GO DOWN&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/MIpH5LoHz_s" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - "Careless Memories" from AS THE LIGHTS GO DOWN&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/9rvUcJCAw3Q" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Planet Earth (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/8NF6Qa84mno" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Electric Barbarella (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/MK1g5dMYR3s" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Duran Duran - Meet El Presidente (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/M6CLWV0JBU4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/duran-duran-relembre-historia-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsdS_APWZ8dXjITxSiskUlCn_rMmOVPkuNhwFuKSuEacaG5XPRhgqhtoNK1zu0kDUtFVupPkmlTvMIioq29fJR50yVPQ6uKVyq_DbNhodnd6ULGTkirr-tAnj0DVDXlfOYcGIz1W0EmUI/s72-c/eva-dd_photo_gal_58908_photo_176904595_lr.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-5320996606429644975</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:40:11.101-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">FLO RIDA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>FLO RIDA - CONHEÇA MAIS SOBRE ESSE RAPPER E CANTOR DE HIP-HOP E MÚSICA POP</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKDhJh3_A4rs3rnRJzhm90t8vLN7lKox4z1IEgTMx6NyCc1wXn90PXv7_HPS060oyr6JGMrE9jRQW6F4O4Qkdbx11JQLmIhAkTd0tPgygyfuGBs4osha4Y0lbmjWcDPH4XAzmJR7v1prE/s1600/FLO+RIDA.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKDhJh3_A4rs3rnRJzhm90t8vLN7lKox4z1IEgTMx6NyCc1wXn90PXv7_HPS060oyr6JGMrE9jRQW6F4O4Qkdbx11JQLmIhAkTd0tPgygyfuGBs4osha4Y0lbmjWcDPH4XAzmJR7v1prE/s640/FLO+RIDA.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Tramar Lacel Dillard, mais conhecido como Flo Rida (pronúncia: flow ride-uh), é um rapper e cantor de hip hop e música pop.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Começou a aparecer na mídia em 2006 e a associar-se com rappers locais como Rick Ross (com o que gravou o single "Birthday") e Trick Daddy. Em 2007, ficou famoso com a música "Low" (em parceria com T-Pain), que atingiu o primeiro lugar no Hot 100 da Billboard e bateu o recorde de downloads digitais no iTunes com cerca de 120.000 downloads.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu álbum Mail on Sunday foi lançado em 18 de Março (segundo sua pagina no MySpace). Além de outras, contém as faixas "Low" (com T-Pain), "Birthday" (com Rick Ross) e "Elevator" (com Timbaland). Em 2012 Flo Rida lançou o álbum "Wild Ones" e desse álbum duas das músicas em destaque são "Wild Ones" com a cantora Sia e "Good Feeling";&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;A discografia do rapper, cantor e compositor Flo Rida consiste em três álbuns de estúdio, dois extended plays (EP), dezessete singles como artista principal, quarenta e três dos quais contam participações, onze singles promocionais, e dezessete vídeos musicais. Crescendo na Flórida, o estado do qual seu nome foi derivado, foi envolvido em um grupo de hip hop em sua adolescência. Uma demo a solo inicialmente encontrou a rejeição de várias empresas, mas acabou por ser aceite pela Poe Boy Entertainment, com quem Flo Rida assinou em 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O primeiro single "Low", com T-Pain foi lançado em 2007 e alcançou o número um em vários países, incluindo Austrália, Canadá, Irlanda, Nova Zelândia e Estados Unidos. "Low" foi destaque na trilha sonora de Step Up 2: The Streets e ficou no topo da Billboard Hot 100 por dez semanas, passando a ser certificada cinco vezes platina pela Recording Industry Association of America (RIAA).&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A canção foi incluída em seu primeiro álbum, Mail on Sunday, que chegou a número quatro na Billboard 200 após seu lançamento em 2008. Os singles seguintes "Elevator", com Timbaland e "In the Ayer", com will.i.am atingiram o pico no top vinte nos cinco países mencionados. No mesmo ano, uma colaboração com Jessica Mauboy em "Running Back" alcançou o número três na Austrália e foi certificado platina duplo lá.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2009, Flo Rida lançou seu segundo álbum de estúdio R.O.O.T.S.; o single principal "Right Round" liderou as paradas nacionais do Canadá, Alemanha, Irlanda e Reino Unido, além dos Estados Unidos, onde permaneceu seis semanas consecutivas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O single, que apresenta Kesha, foi certificado platina 4x nos EUA e triplo platina na Austrália e no Canadá. Três singles foram lançados do álbum: "Sugar", com Wynter, "Jump", com Nelly Furtado, e "Be On You", com Ne-Yo, apenas "Jump" falhou no top vinte da Billboard Hot 100. ROOTS atingiu o número cinco no Reino Unido e número oito nos EUA. Em 2009, Flo Rida também apareceu em "Bad Boys" da vencedora do The X Factor, Alexandra Burke que foi número um na Irlanda e no Reino Unido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No ano seguinte, fez uma aparência em "Higher" dos The Saturdays e conseguiu chegar a número dez no Reino Unido. Os próximos dois álbuns de estúdio de Flo Rida foram anunciados em 2010 como um projecto de duas partes. Only One Flo (Part 1) foi lançado em Novembro de 2010 para apresentar o talento melódico e contém a colaboração com David Guetta, "Club Can't Handle Me", um número um na Irlanda e no Reino Unido.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O segundo single do álbum "Turn Around (5, 4, 3, 2, 1)" atingiu o top quarenta da Austrália e Nova Zelândia e o terceiro, "Who Dat Girl" com participação de Akon conseguiu menos. Wild Ones, está previsto para lançamento em 7 de julho de 2012 e terá como objectivo focar as habilidades compositoras de Flo Rida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de Estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2008: Mail on Sunday&lt;br /&gt;2009: R.O.O.T.S.&lt;br /&gt;2010: Only One Flo (Part 1)&lt;br /&gt;2012: Wild Ones&lt;br /&gt;2015 :My House (EP)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Participações&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2007: "Street Money" (Rick Ross featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2007: "Bitch I'm From Dade County" (DJ Khaled featuring. Trick Daddy, Rick Ross, Trina, Dre, Flo Rida, Brisco &amp;amp; C-Ride)&lt;br /&gt;2007: "Speedin" ("We the Best" Remix)" (Rick Ross featuring. DJ Khaled, R. Kelly, Busta Rhymes, Torch &amp;amp; Gun Play, Gorilla Zoe, Lil Wayne, Birdman, Plies, Fat Joe, DJ Drama, DJ Bigga Rankin, Webbie, Flo Rida &amp;amp; Brisco)&lt;br /&gt;2008: "Starstruck" (Lady Gaga featuring. Flo Rida &amp;amp; Space Cowboy)&lt;br /&gt;2009: "Dance With Me" (Aaron Carter featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2009: "Bad Boys" (Alexandra Burke featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2010: "iYiYi" (Cody Simpson featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2010: "Higher" (The Saturdays featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2011: "Where Them Girls At" (David Guetta featuring. Nicki Minaj &amp;amp; Flo Rida)&lt;br /&gt;2011: "Hangover" (Taio Cruz featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2012: "Take Over" (Mizz Nina featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2012: "My Dilemma 2.0" (Selena Gomez &amp;amp; The Scene featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2012: "Goin 'In" (Jennifer Lopez featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2012: "Troublemaker" (Olly Murs featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2012: "Say You're Just A Friend" (Austin Mahone featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2013: "Baile em Miami" (Buchecha featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;2014: "Maluquinha" (Naldo Benny featuring. Flo Rida)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No Brasil&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida passou pelo Brasil 4 vezes. A primeira, em novembro de 2010, foi para gravar o videoclipe para a música Turn Around (5, 4, 3, 2, 1) na cidade do Rio de Janeiro. A segunda foi para única apresentação na mesma cidade, em Maio de 2011.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A terceira em Agosto de 2011 para uma série de mais 9 shows pelo país, em estados como Ceará, Maranhão, Piauí, Santa Catarina, Rio Grande do Sul, São Paulo e Rio de Janeiro. A quarta em outubro de 2012 foi em passagem da turnê "Wild Ones", passando por três cidades - Belo Horizonte, Manaus e em São Paulo como uma das atrações principais do festival Spirit of London.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;Flo Rida - Whistle [Official Video]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/cSnkWzZ7ZAA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida - Wild Ones ft. Sia [Official Video]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/bpOR_HuHRNs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida - Right Round (feat. Ke$ha) [US Version] (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/CcCw1ggftuQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida - Sugar [Official Video]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/S4WS_Q5Mq2s" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida - Sweet Sensation (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/iDo4tqzmVoA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida - Good Feeling [Official Video]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/3OnnDqH6Wj8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida "Snack" Featuring E-40 &amp;amp; Sage The Gemini&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Qy7ozeQQvbk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida - Low [HD]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/dq6Q_uaJF4k" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Flo Rida feat. Maluma - Hola (Official Dance Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/hiEjXlYPJMg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/flo-rida-conheca-mais-sobre-esse-rapper.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKDhJh3_A4rs3rnRJzhm90t8vLN7lKox4z1IEgTMx6NyCc1wXn90PXv7_HPS060oyr6JGMrE9jRQW6F4O4Qkdbx11JQLmIhAkTd0tPgygyfuGBs4osha4Y0lbmjWcDPH4XAzmJR7v1prE/s72-c/FLO+RIDA.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-603429937291084168</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:38:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:38:59.161-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">FORRÓ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MASTRUZ COM LEITE</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>MASTRUZ COM LEITE - CONHEÇA MAIS DESSA BANDA DE FORRÓ CEARENSE</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiu2zB9jj0A2OTbFsNDFs4imv5Q0uxKovVMy7DPEJAHvxewdq_prJNNoOcBZ4sfrAmZP5M3eIC0oSenKYZrbNlzGYt2rAtDR78Oswww4bFbqdrFwzlUe1VVq4jmfk1EIUM8AoqRrVRhv0s/s640/sao-joao-de-todos-os-tempos-baixe-a-nova-cancao-do-mastruz-com-leite-1520464512.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Mastruz com Leite é uma banda brasileira de forró, oriunda da cidade de Fortaleza, fundada pelo empresário Emanuel Gurgel.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Seu repertório conta com trabalhos próprios e regravações de nomes da Música Popular Brasileira (MPB) e é considerada a pioneira e criadora do forró eletrônico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda já vendeu mais de 10 milhões de discos em todo o Brasil. O amor, o casamento, as festas e as vaquejadas são temas de músicas como:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;"Meu Vaqueiro, Meu Peão", "A Praia", "Noite Fria", "Meio Dia", "Menino Sem Juízo", "Dá Notícias", "A Saga de um vaqueiro" , "Raízes do Nordeste", "Razões", "Minha Verdade", "Anjo de Guarda", "Massa de Mandioca", "Princípio, Meio e Fim", "Seis Cordas", "Moto-Taxi", "Rei do Baralho", "Coragem Pra Falar", "Tatuagem", "A um Passo da Loucura".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano/Título/Prêmios&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1992 Arrocha o Nó Ouro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1993 Só pra Xamegar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Coisa Nossa&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1994 Rock do Sertão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Flor do Mamulengo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1995 O Boi Zebu e as Formigas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cabeça de Bob's x Barriga Crescida&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1996 No Forró do Gonzagão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Moto Táxi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No Forró do Jackson do Pandeiro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Todo Canto do Mundo Tem Cearense&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1997 Mulher - vol 12&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao Vivo I&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Solando pra Você Dançar e Cantar I&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Solando pra Você Dançar e Cantar II 3× Platina&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1998 Tatuagem - vol 16&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Solando pra Você Dançar e Cantar III&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Canta Trio Nordestino&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Grandes Solos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao Vivo II Platina&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1999 Canta Dominguinhos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Canta Sucessos do Rei&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;São João na Roça&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Feira Dançante&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Grandes Solos II&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao Vivo III&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2000 Solando pra Você Dançar e Cantar IV&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Canta Pinduca&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acústico I&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2001 Coração de Pedra&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao Vivo IV&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cantigas de Roda&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2002 Canta Carlos Santos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acústico II&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso - Ao Vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2003 Do Forró do Grilo a New York&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2004 Mastruz é Mastruz - Vol. 37&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mastruz é Mastruz - O Show (DVD)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2005 Cd Oficial do São João&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2006 Meu Alimento&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao Vivo no Parque do Vaqueiro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2007 Arrocha o Nó II&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Show Continua - Ao Vivo em Caruaru (DVD)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2009 Em Todos os Sentidos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2011 Vaquejada e Forró&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2012 Solando pra Você Cantar e Dançar - vol 3&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2013 Na Contramão como Preferencial&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;DVDs&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mastruz é Mastruz - O Show (2005)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Show Continua - Ao Vivo em Caruaru (2007)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mastruz com Leite - Ao vivo em Fortaleza/Parque do Vaqueiro (2016)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mastruz com Leite - São João de todos os tempos (2018)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Coletâneas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso I (2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso II (2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso III (2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso IV (2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso V (2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 Anos de Sucesso - 20 Solos (2002)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os Grandes Sucessos (2007)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As 20 Mais vol I e II (2007)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;MP3 100 Sucessos - 20 Anos (2010)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Formação&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Atuais vocalistas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Neto Leite (1990-1994; 2007-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ingred Sousa (2013-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Renara Santos (2017-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vanderson Araújo (2017-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Larissa Ferreira (2018-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ex-vocalistas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Canário Reis (1990-1995)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eliano (1990-1994)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Marabá (1990-1996)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kátia Cilene (1991-2008)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bete Nascimento (1994-2009)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;França (1995-1998)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aduilio Mendes (1996-2001)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tony Silveira (1990-2003)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alberto River (1998-2000)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lucinha Owens (1999) (licença-maternidade de Kátia Cilene)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kiko Salli (2000-2001)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lalá Ferreira (2001-2004)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hebert (2004-2007)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Juarez Jr. (2001-2004)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nara Fidélis (2009)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Samylla França (2008-2010)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rainer Rylker (2007-2017)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Samara Bandeira (2010-2012)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Livia Mara (2010-2012)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eryka Meyre (2012-2017)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;João Filho (2001-2007, 2015-2018)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ana Amélia (2003-2007, 2015-2018)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Emanuela Morais (2018-2019)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;Mastruz com Leite Os Grandes Sucessos&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/YjZOSamQfbk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Mastruz com Leite - "São João de Todos os Tempos" [COMPLETO]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/XqTQpxmhkbI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Sucessos do Forró Mastruz com Leite-Volume 2&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/veUkPS72PFY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;span style="background-color: black;"&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/mastruz-com-leite-conheca-mais-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiu2zB9jj0A2OTbFsNDFs4imv5Q0uxKovVMy7DPEJAHvxewdq_prJNNoOcBZ4sfrAmZP5M3eIC0oSenKYZrbNlzGYt2rAtDR78Oswww4bFbqdrFwzlUe1VVq4jmfk1EIUM8AoqRrVRhv0s/s72-c/sao-joao-de-todos-os-tempos-baixe-a-nova-cancao-do-mastruz-com-leite-1520464512.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-3012164727002885899</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:37:15.635-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTORA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">DIANA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>DIANA - CONHEÇA TODA A HISTÓRIA DESSA CANTORA E COMPOSITORA CARIOCA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz58L1i04SBlE96IplEnu7o1QhIeeJYEQbQaAP5V-ppJdaxj4g2mAQU7W1cIWokvuzvM8ccuZkuDDDjtVCyRR303uv1Fagpp-gallWHrhtr-cjc38cWzy_lggdNLJaBTuKeWOZxMHq3fQ/s1600/DIANA.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz58L1i04SBlE96IplEnu7o1QhIeeJYEQbQaAP5V-ppJdaxj4g2mAQU7W1cIWokvuzvM8ccuZkuDDDjtVCyRR303uv1Fagpp-gallWHrhtr-cjc38cWzy_lggdNLJaBTuKeWOZxMHq3fQ/s640/DIANA.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Ana Maria Siqueira Iório (Rio de Janeiro, 2 de junho de 1954), conhecida pelo nome artístico de Diana, ou ainda Dianah, é uma cantora e compositora brasileira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Começou a carreira durante a fase final da Jovem Guarda, em 1969. Gravou quatro compactos simples até 1972, quando obteve seu primeiro grande sucesso comercial com o lançamento do compacto de "Ainda Queima a Esperança", que figurou em sétimo lugar entre as 50 mais daquele ano, segundo o Nopem, orgão de pesquisa do mercado de discos.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A partir dali, foi emplacando mais sucessos, entre os quais, Uma Vez Mais, Fatalidade, Um Mundo Só pra Nós, Estou Completamente Apaixonada, Hoje Sonhei com Você e Porque Brigamos, este último o maior sucesso de sua carreira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ganhou de seu público e da mídia os apelidos de "A Voz que Emociona" e "A Cantora Apaixonada do Brasil", devido ao conteúdo apaixonado e melancólico de suas canções Depois da grande popularidade vivenciada na década de 1970, a carreira musical da cantora entrou em declínio, ainda assim, ela está na ativa, fazendo shows pelo interior do Brasil. Recentemente, Diana adotou uma nova grafia para seu nome artístico: "Dianah.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Diana iniciou sua carreira no final da década de 1960, seguindo os passos da Jovem Guarda, que dominava o cenário musical jovem na época.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1969 gravou seu primeiro disco, um compacto simples, pela Caravelle, trazendo as canções Menti pra Você (Lado A) e Sítio do Pica-Pau Amarelo (Lado B), ambas de sua autoria, sendo a segunda em parceria com Carlinhos, um dos membros do grupo Renato e Seus Blue Caps e primo do guitarrista e lider do grupo, Renato Barros. Menti pra Você, carro-chefe deste disco, ficou em primeiro lugar na Rádio Globo por mais de 40 semanas.[carece de fontes] O sucesso de Menti pra Você lhe rendeu o convite de Evandro Ribeiro, então produtor da gravadora CBS, para fazer parte do catálogo de artistas da empresa, cobrindo a vaga deixada por Wanderléa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1970, gravou um compacto simples, pelo selo EPIC, com duas canções, intituladas Não Chore Baby e Eu Gosto Dele. Diana passou, então, a ser produzida por Raul Seixas, que comporia em parceria com Mauro Motta algumas das baladas do repertório da cantora para seu LP de estreia, Diana. O produtor e compositor capixaba Rossini Pinto ficou encarregado de complementar as composições do álbum com versões de sucessos internacionais da época. Lançado em 1972, o LP teve êxito comercial, com destaque para as faixas Porque Brigamos e Ainda Queima a Esperança.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1974, Diana trocou de gravadora. Na Polydor, gravou três discos entre 1974 e 1976. Desta fase, resultam os sucessos Foi Tudo Culpa do Amor, Lero-Lero, Sem Barulho e Uma Nova Vida, sendo esta última uma composição que Odair José fez para Rosemary. Curiosamente, na voz de Rosemary a canção não teve êxito porém, em 1975, gravada por Diana, foi sucesso no Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1978, Diana gravou pela RCA seu último LP dos anos 70, que contou com arranjos de Azymuth, Maurício Einhorn, Hélio Delmiro, Nivaldo Ornelas, José Roberto Bertrami e Oberdan Magalhães. Destaque nesse disco foi a faixa Vida que Não Pára, composta por Odair José e gravada por ele em 1972.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na década de 1980, Diana gravou alguns compactos e um LP, além de participar de um tributo ao cantor Evaldo Braga no disco Eu Ainda Amo Vocês, onde cantou em dueto com Evaldo a canção Só Quero. Embora sua carreira artística tenha entrado em declínio durante essa década, Diana prosseguiu com shows, especialmente por cidades pequenas e médias do Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida pessoal&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Diana nasceu no bairro do Botafogo, filha de Regina Siqueira e Osvaldo Iório. Foi no bairro do Leblon, também no Rio, que Diana cresceu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foi casada com o cantor e compositor Odair José, o qual conheceu no final da década de 1960, quando os dois ainda iniciavam a carreira artística. O casamento oficial foi em 1973, mas durou pouco e se encerrou de maneira conturbada - ocupando as páginas dos jornais entre 1974 e 1975 devido a violentas brigas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1976 nasceu a filha do casal, Clarice. A união de Odair e Diana terminou definitivamente em 1981; entrevistado por um blog, Odair José declarou que, segundo o advogado Paulo Lins e Silva, eles foram o quarto casal a obter o divórcio no Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1969 - Compacto Simples (Caravelle)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1970 - Compacto Simples (Epic)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1971 - Compacto Simples (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1971 - LP As 14 mais nº25 - faixas 3 e 12 (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1972 - Compacto Simples (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1972 - LP As 14 mais nº26 - faixas 4 e 6 (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1972 - Compacto duplo (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1972 - LP Diana (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 - Compacto Simples (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 - Compacto Simples (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 - LP As 14 mais nº27 - faixa 2 (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 - Compacto duplo - Porque brigamos (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 - LP Uma Vez Mais (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1973 - LP O melhor de Diana (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1974 - LP Você Prometeu Voltar (Polydor)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1974 - Compacto duplo - do LP Uma vez mais (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1975 - Compacto duplo - do LP Você prometeu voltar (Polydor)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1975 - Compacto duplo - Agora que sou livre (CBS)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1975 - LP Uma Nova Vida (Polydor)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976 - LP Sem Barulho (Polydor)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1976 - Compacto duplo - do LP Uma nova vida (Polydor)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1977 - Compacto simples (RCA)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1978 - LP Flor Selvagem (RCA)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1979 - Compacto Simples (Kelo music)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981 - Compacto Duplo (Continental)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1983 - Compacto Duplo (Copacabana)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1986 - LP Reencontro - Diana &amp;amp; Odair (Polyfar)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1987 - LP Eu Ainda Amo Vocês (Polydor) (cantou com Evaldo Braga a canção Só Quero)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1989 - Pra Sempre (Somarj)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1995 - Diana (Maurício Produções)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1999 - A Discoteca do Chacrinha (Universal Music) (Regravou a canção Ainda Queima a Esperança)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2000 - Diana Ao Vivo (GEMA)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trilha sonora&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A canção "Tudo Que Tenho" (uma versão de Rossini Pinto para "Everything I Own", do grupo Bread), de 1972, tomou parte da trilha sonora do filme O Céu de Suely, de Karim Aïnouz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;DIANA-A MUSICA DA MINHA VIDA&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/YUKevcISChg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;DIANA-PORQUE BRIGAMOS&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/v0qA3aHt1Ig" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;DIANA-ONDE ESTA VOCÊ&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/tx2eA8g9r-s" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;DIANA-FATALIDADE&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/7eR9vgqYV70" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;DIANA-CANÇÃO DOS NAMORADOS&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Z5ivXuZGI4Q" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;CD DIANA 20 SUPER SUCESSOS 720p HD&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/EvVpJSnSSQk" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/diana-conheca-toda-historia-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz58L1i04SBlE96IplEnu7o1QhIeeJYEQbQaAP5V-ppJdaxj4g2mAQU7W1cIWokvuzvM8ccuZkuDDDjtVCyRR303uv1Fagpp-gallWHrhtr-cjc38cWzy_lggdNLJaBTuKeWOZxMHq3fQ/s72-c/DIANA.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-6147158744303908622</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:36:06.787-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">SIMPLY RED</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>SIMPLY RED - CONHEÇA A HISTÓRIA DESSA BANDA INGLESA DO PASSADO</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0tJ0uVJouL5bnrFnXXJm6K2IHOkZqrMxfFk3D1wNiRU3AJpzGRSohpsDZ-UMXvR9RhY7ThsF0sc2-Teu-pprVsarN4PMYCyJKcvLnluLPCG25oo06r_26OHPaCYlF9s9VtcR1FykFQdk/s1600/simplyred.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0tJ0uVJouL5bnrFnXXJm6K2IHOkZqrMxfFk3D1wNiRU3AJpzGRSohpsDZ-UMXvR9RhY7ThsF0sc2-Teu-pprVsarN4PMYCyJKcvLnluLPCG25oo06r_26OHPaCYlF9s9VtcR1FykFQdk/s640/simplyred.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red é uma banda inglesa, de Manchester, liderada pelo cantor e compositor Mick Hucknall. Ao longo de 30 anos de carreira, o grupo de soul-pop britânico lançou sucessos como "Holding Back the Years", "Come to My Aid", "Stars", "For Your Babies", "Fairground" e regravando o sucesso dos anos 70, "If You Don't Know Me By Now", entre outros vendendo mais 170 milhões de cópias em todo o mundo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;História&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 1976, o estudante de arte de Manchester, Mick Hucknall era um dos poucos fãs de música jovens presentes, juntamente com Mark E. Smith, do The Fall, bem como membros originais das bandas Joy Division, The Smiths e Buzzcocks. A primeira encarnação da banda foi um grupo de punk rock chamada The Frantic Elevators, cujos sete anos de execução produziu poucas coisas por selos locais e terminou em 1984 após a aclamação da crítica por seu último single, "Holding Back the Years".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Após o desaparecimento da Frantic Elevators, Hucknall e Rashman montaram uma banda de músicos locais.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Através de Elliot Rashman, empresário e amigo de Hucknall, conseguem um contrato com a gravadora Elektra Records em 1985. O grupo adotou o nome "Red" (após o apelido de Hucknall, denotando a sua cor de cabelo), mas, em seguida, Hucknall decidiu que soaria melhor com a adição da palavra "Simply".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O começo do Simply Red consistia com Mick Hucknall (vocais), David Fryman (guitarra), Tony Bowers (baixo), Fritz McIntyre (teclado e vocal), Tim Kellett (metais e backing vocals) e Chris Joyce (bateria) . Bowers e Joyce haviam sido membros daa bandas pós-punk The Durutti Column e The Mothmen; Kellett também tinha sido um membro de The Durutti Column, embora não ao mesmo tempo que Bowers e Joyce.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;No mesmo ano lançam o compacto de estréia, Money's Too Tight (to Mention), 13º lugar no Reino Unido e o primeiro álbum, Picture Book. Mas, o grande êxito acontece somente um ano depois com lançamento de "Holding back the Years" nos Estados Unidos, que alcançou o topo da Billboard. Nesse período fizeram uma apresentação no Festival de Jazz de Montreux de 1986.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Lançado em 1987, Men and Women não fez o mesmo sucesso do primeiro álbum apesar de alcançar 2º lugar em território britânico. Logo em seguida começam as mudanças na formação do grupo que passou a ser constante. A primeira substituição foi Aziz Ibrahim, futuro membro do The Stone Roses, no lugar de Sylvan Richardson para a turnê de divulgação desse disco que teve no roteiro uma apresentação pela primeira vez no Brasil no Festival Hollywood Rock de 1988.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A New Flame de 1989 foi o primeiro trabalho da banda a ser número um no Reino Unido, devido em grande parte a canção "If You Don't Know Me By Now" que alcançou o lugar mais alto da Billboard e rendeu um prêmio Grammy de melhor Rhythm and Blues para a grupo em 1990. Antes da produção do disco houve nova mudança no posto de guitarrista que passou a ser do brasileiro Heitor Teixeira Pereira.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Com o lançamento de Stars em Setembro de 1991, um álbum com todas as composições originais, o Simply Red alcançou seu maior sucesso comercial, vendendo mais de nove milhões de cópias e recebendo vários prêmios como melhor álbum do BRIT Awards e World Music Awards. Na gravação das músicas, Chris Joyce e Tony Bowers são substituídos pelo japonês Gota Yashiki e Shaun Ward, respectivamente; além disso, o saxofonista Ian Kirkham, que vinha participando dos trabalhos do grupo desde o segundo disco, passa a ser membro oficial. A banda aproveitou a oportunidade para começar uma grande turnê mundial que tem como destaques uma apresentação em 1992 no Festival de Jazz de Montreux, um concerto em Hamburgo registrado no vídeo A Starry Night With Simply Red e mais uma atuação no Brasil no Festival Hollywood Rock em 1993.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Com mais uma baixa, a de Kellett, o Simply Red, oficialmente, era Hucknall, McIntyre, Kirkham e Heitor T.P. para a gravação de Life de 1995. Para suprir os músicos, houve a participação de artistas importantes como Sly Dunbar, Robert Shakespeare e Bootsy Collins. O álbum foi bem-sucedido no Reino Unido, junto com a faixa Fairground, primeiro single número um naquele país insular. No final da LifeTour, McIntyre e Heitor T.P. deixam a banda, que passa a funcionar como uma carreira solo de Mick Hucknall. Prova disso, foi a participação do grupo americano Fugees na regravação de Angel de Aretha Franklin para a coletânea Greatest Hits lançada em 1996.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 1998, o japonês Gota estava de volta para produzir o próximo álbum de estúdio, Blue, com co-produtores Andy Right e Hucknall formando, assim, o trio AGM. Nesse período o Simply Red fez poucas apresentações ao vivo. No ano seguinte, lançam Love and the Russian Winter, último trabalho pela gravadora East West Records.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Para gerenciar as gravações, turnês e outros trabalhos da banda, Hucknall e seus empresários, Andy Dodd e Ian Grenfell, criaram a marca simplyred.com em 2002. O primeiro álbum desse selo foi Home, lançado no ano subseqüente, que não recebeu boas críticas, mas tornou-se o álbum independente mais vendido da história. Continuando as gravações, lançam Simplified em 2005, álbum com versões acústicas e influências latinas dos seus maiores sucessos, que voltou a fazer as pazes com a crítica.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 2007 chega ao mercado o álbum Stay, considerado uns dos melhores trabalhos do grupo devido a experiência de Hucknall e sua postura em fazer canções fortes. Naquele mesmo ano, o líder do Simply Red anuncia que esse seria o último trabalho de inéditas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 2009, o grupo anunciou que sua próxima turnê seria a de despedida ("Farewell, The Final Tour") e em 19 de Dezembro de 2010, fez o último show da turnê que foi realizado na O2 Arena em Londres, Inglaterra.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 2015, para celebrar o 30º aniversário da edição do primeiro álbum, divulgam datas de shows na Europa/USA http://www.simplyred.com/tour-dates/ ,e anunciam o lançamento de um novo álbum de originais, o 11º na carreira, Big Love, que saiu para as lojas a 1 de Junho, tendo Shine On, como single de apresentação.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O segundo single foi The Ghost of Love. Big Love voltou a colocar os Simply Red entre os mais vendidos em Inglaterra, chegando ao TOP4.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Integrantes:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Mick Hucknall – vocal;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dave Clayton - teclado;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Kevin Robinson – trompete e flauta;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Steve Lewinson – baixo;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Kenji Suzuki – guitarra;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Heitor TP - guitarra (brasileiro);&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Pete Lewinson – bateria;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Ian Kirkham – saxofone e teclado.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1985 – Picture Book&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1987 – Men and Women&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1989 – A New Flame&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1991 – Stars&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1995 – Life&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1996 – Greatest Hits&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1998 – Blue&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;1999 – Love and the Russian Winter&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2000 – It's Only love&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2003 – Home&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2005 – Run It Red&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2005 – Simplified&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2007 – Stay&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2008 - 25: The Greatest Hits&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2010 - Songs of Love&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2012 - Live at Montreux 2003&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;2015 - Big Love&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Videografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Stars (Documentário sobre a gravação do álbum "Stars" de 1991)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red Live in London (Concerto gravado em 1998)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Greatest Hits Video, lançado em 2003&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Home Live in Sicily, 2003&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A Starry Night With Simply Red (Concerto gravado em 1992, na Alemanha)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Cuba!, concerto gravado em El Gran Teatro, em Havana, Cuba - 2005&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Stay, concerto gravado no The Royal Albert Hall, em Londres, Inglaterra - 2007&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Live at Montreux 2003, concerto gravado no festival de Jazz de Montreux em 2003 e editado em 2012&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red Farewell 2010, concerto gravado no Sydney Opera House em Sydney, Austrália&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red The Greatest Hits 25 Anniversary 2009&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - If You Don't Know Me By Now&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/zTcu7MCtuTs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - Fairground&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/KiRyiVgWj6g" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - For Your Babies&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/xv4HOh9uwLc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - If You Don't Know Me By Now (Live In Cuba, 2005)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/8tIv7ye7X2w" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - Sunrise&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/PE3g2zeBVQQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - Holding Back The Years&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/yG07WSu7Q9w" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - Stars&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/izOdvBmTDh0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Simply Red - You Make Me Feel Brand New&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/PssiJ9ywc0g" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/simply-red-conheca-historia-dessa-banda.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0tJ0uVJouL5bnrFnXXJm6K2IHOkZqrMxfFk3D1wNiRU3AJpzGRSohpsDZ-UMXvR9RhY7ThsF0sc2-Teu-pprVsarN4PMYCyJKcvLnluLPCG25oo06r_26OHPaCYlF9s9VtcR1FykFQdk/s72-c/simplyred.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-919936029712812934</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:34:20.319-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">PET SHOP BOYS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>PET SHOP BOYS - CONHEÇA A HISTÓRIA DESSA DUPLA BRITÂNICA </title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmt9XkEw-LeGmgHeyeFVJP78iQznyc8nPyjT9veNk6YSQRAdj4E5uar74PBSV2qS-KQDp83l1TPU6FB6K7gDoqYSLKAqwDAVmVIl7F7uHDYJx2XGOoxC9ufulHlnPIn6-vYte96qmA-kY/s1600/pet-shop-boys-photo-1.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmt9XkEw-LeGmgHeyeFVJP78iQznyc8nPyjT9veNk6YSQRAdj4E5uar74PBSV2qS-KQDp83l1TPU6FB6K7gDoqYSLKAqwDAVmVIl7F7uHDYJx2XGOoxC9ufulHlnPIn6-vYte96qmA-kY/s640/pet-shop-boys-photo-1.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;PET SHOP BOYS - Toppermost&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys é uma dupla britânica de synth-pop, formada em Londres em 1981 e composta por Neil Tennant (vocal principal, teclados, guitarra ocasional) e Chris Lowe (teclados, vocais).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os Pet Shop Boys já venderam mais de 100 milhões de discos em todo o mundo e estão listados como a dupla de maior sucesso na história da música britânica pelo Guinness Book. Três vezes vencedores do Brit Award e seis vezes indicados ao Grammy Award, desde 1985 eles alcançaram 42 singles Top 30, 22 deles Top 10 no UK Singles Chart, incluindo quatro números um do Reino Unido: "West End Girls" (também número um no Billboard Hot 100 dos EUA), "It's a Sin", um aclamado cover de "Always on My Mind" e "Heart". Outras canções de sucesso incluem um cover de "Go West", "Opportunities (Let's Make Lots of Money)" e "What Have I Done to Deserve This?" em dueto com Dusty Springfield.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No Brit Awards 2009, em Londres, o Pet Shop Boys recebeu um prêmio de contribuição excepcional para a música. Em 2016, a revista Billboard nomeou o Pet Shop Boys como o duo/grupo número um durante os 40 anos desde o início do gráfico em 1976. Em 2017, a dupla recebeu o Godlike Genius Award da NME.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Neil Francis Tennant nasceu em 1954, no dia 10 de julho, em North Shields, Inglaterra. Em 1959, quase 5 anos depois, em 4 de outubro, nascia Christopher Sean Lowe, em Blackpool, também na Inglaterra. A inclinação para a música começou cedo: Neil compunha desde os 11 anos de idade e Chris tocava trombone e piano também desde pequeno. Entre 70 e 71, Neil tocou violão e cantou numa banda folk chamada Dust. Em 72, mudou-se para Londres para estudar história na Polytechnic of North London. Começou a trabalhar como editor correspondente da Marvel Comics, passando por outras duas editoras e finalmente foi parar na revista Smash Hits, especializada em música pop.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chris chegou a ser tecladista numa banda heavy chamada Stallion, na escola onde estudava. Na mesma escola fazia parte da orquestra tocando trombone, além de ser um dos 7 integrantes de uma banda de jazz local: One Under The Eight. Em 78 foi estudar Arquitetura na Liverpool University. Os dois se conheceram em 81, numa loja de discos de King's Road - Neil já trabalhava como crítico musical e Chris estagiava como arquiteto. De um simples bate-papo sobre gostos musicais surgiram os Pet Shop Boys. No início eles se denominaram West End (região da cidade de Londres), mas depois adotaram definitivamente o nome "Pet Shop Boys" por causa de uns amigos de Chris que trabalhavam numa loja de animais de estimação (Pet Shop).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A discografia dos Pet Shop Boys, duo inglês de música eletrónica/pop, consiste em treze álbuns de estúdio, quatro coletâneas, dois álbuns ao vivo, quatro álbuns de remix, um extended play e 55 singles. O duo estreou-se com o single West End Girls, lançado pela primeira vez em 1984, mas sem grandes resultados iniciais. No entanto, a canção foi totalmente regravada no final do ano seguinte, e essa nova versão tornou-se o primeiro single a atingir o topo das tabelas de vendas no Reino Unido (RU), a Billboard Hot 100 e a Canadian Singles Chart. A Parlophone Records lançou Please, o álbum de estreia do duo, no RU, em Março de 1986. O álbum alcançou a terceira posição nas tabelas de álbuns britânicas e foi certificado disco de Platina pela British Phonographic Industry (BPI). Este longa duração atingiu também o número sete na Billboard 200 nos Estados Unidos e foi certificado disco de Platina pela Recording Industry Association of America (RIAA). No verão seguinte, o duo composto por Neil Tennant e Chris Lowe lançou "It's a Sin", o primeiro single de seu segundo álbum, Actually. O single tornou-se um outro número 1 no RU e também alcançou o número 9 nos Estados Unidos. Este foi seguido por "What Have I Done to Deserve This?", com Dusty Springfield, que chegou ao número dois, em ambos os lados do Atlântico. No verão de 1987, os Pet Shop Boys gravaram Always on My Mind, uma cover da famosa faixa de Brenda Lee, que se tornou o seu terceiro #1 no RU, durante o Natal de 1987. Este foi seguido por outro #1 no RU, "Heart", na primavera de 1988. O álbum "Actually" foi lançado em setembro de 1987, chegou ao número dois no RU e foi certificado três vezes Platina pela BPI.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O terceiro álbum do duo britânico, Introspective, foi lançado em outubro de 1988, e chegou ao número dois no RU e na Alemanha, sendo certificado duas vezes disco de Platina pela BPI. O próximo álbum, intitulado Behaviour, veio em 1990 e tornando-se o terceiro álbum consecutivo a atingir o a segunda posição logo na semana de estreia nos tops britânicos. O duo, em seguida, lançou a sua primeira compilação de hits, Discograpphy, que incluiu todos os seus singles, bem como duas novas faixas. Em 1993 foi lançada uma versão re-misturada do single "Go West" dos Village People, que alcançou o número dois no RU. Seguiu-se o quinto álbum, intitulado Very, o único álbum dos Pet Shop Boys a alcançar o número um no top britânico. Em 1994, gravaram o single "Absolutely Fabulous" para angariação de fundos, em parceria com a instituição de caridade "Comic Relief", tema que nunca foi integrado em nenhum dos álbuns da banda. Em 1995, surgiu uma coletânea de "lados B", intitulada "Alternative", em 1995. "Se a vida é (That's the Way Life Is)" foi lançado no verão de 1996, um tema inspirado na música latino-americana, single que precedeu o sexto álbum dos Pet Shop Boys, com o título Bilingual.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nightlife, o sétimo álbum da dupla veio em 1999, seguido pelo álbum Release", em 2003, que obteve um sucesso muito inferior aos precedentes. Em novembro de 2003, os Pet Shop Boys lançaram uma segunda coletânea de êxitos, PopArt: Pet Shop Boys – The Hits. O nono álbum de estúdio, Fundamental, chegou em Maio de 2006, atingindo o número cinco no RU. Nesse mesmo ano era lançado "Concrete", um álbum ao vivo gravado no Mermaid Theatre, em Londres. Lançado em Março de 2009, Yes foi um sucesso da crítica e chegou ao número 4 das tabelas, o melhor resultado em mais de uma década. Os Pet Shop Boys também recebeu o prémio BPI para a "Extraordinária Contribuição à Música Britânica na cerimónia dos Brit Awards de 2009.Em dezembro desse ano, eles lançaram um EP de covers, remixes, e o novo material, intitulado "Christmas".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A 1 de novembro de 2010 foi lançado "Ultimate", um disco de compilação, para comemorar os 25 anos desde que foi lançado o primeiro single da banda. Esta versão especial incluí um DVD com mais de três horas de performances na BBC, de 27 de singles por Pet Shop Boys, lançado em parceria com a BBC Music. Bem como a performance completa no Festival de Glastonbury em junho de 2010. "Ultimate" atingiu a posição 27 nas tabelas britânicas. A segunda compilação de "lados B", "Format" foi lançada a 6 de fevereiro de 2012, atingindo o número 26 no RU. O duo lançou o seu décimo primeiro álbum de estúdio, Elysium" no final de 2012, atingindo o número 9 nos tops britânicos. Elysium gerou os singles "Winner", "Leaving" e "Memory of the Future".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Março de 2013, os Pet Shop Boys começaram um novo capítulo na sua carreira, quando deixaram a sua editora de longa data, a Parlophone, assinando contrato com a Kobalt. Um novo álbum, "Electric", foi lançado em julho de 2013, alcançando o número 3 no RU e 26 nos Estados Unidos, o seu mais bem sucedido álbum em quase 20 anos, em ambos os países. Os singles desse álbum foram "Axis", "Vocal", "Love is a Bourgeois Construct", "Thursday" e "Fluorescent". A dupla realizou uma digressão mundial para divulgar o álbum. Em novembro de 2014, voltaram ao estúdio para começar a trabalhar no seu próximo álbum. Com Stuart Price, que voltou como produtor, "Super" foi anunciado a 21 de janeiro de 2016, com data de lançamento para o dia 1 de abril. "Inner Sanctum", foi lançado como um teaser. O primeiro single propriamente dito é "The Pop Kids", lançado a 26 de fevereiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Personalidades relacionadas/Música&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Madonna - Os Pet Shop Boys produziram o remix da música "Sorry", do álbum Confessions On A Dance Floor (2005). O resultado é um excelente remix usado na turnê do mesmo álbum, The Confessions Tour, de 2006.&lt;br /&gt;Elvis Presley - Gravaram em 1987 a música "Always On My Mind", canção gravada por Elvis em 1972, só que simplesmente essa canção não era conhecida do grande público, o que só viria a acontecer dez anos mais tarde com a regravação de Willie Nelson e logo depois a versão dos Pet Shop Boys. No entanto a primeira gravação ocorreu também em 1972 com a cantora Brenda Lee. Os compositores são Wayne Thompson, Mark James (Suspicious Minds) e Johnny Christopher.&lt;br /&gt;Dusty Springfield - Dueto em "What Have I Done To Deserve This?" e composições da dupla em um de seus álbuns;&lt;br /&gt;Liza Minelli - Os Pet Shop Boys produziram e compuseram para o seu álbum Results;&lt;br /&gt;Eight Wonder - Gravou "I'm Not Scared", de autoria da dupla;&lt;br /&gt;Sterling Void - Gravaram "It's Alright", regravada pelos Pet Shop Boys em 1988;&lt;br /&gt;Robbie Williams - Regravou "I Wouldn't Normally Do This Kind Of Thing" e em dueto na música "She's Madonna", sendo esta última uma homenagem à cantora Madonna.&lt;br /&gt;U2 - Autores de "Where The Streets Have No Name", regravada pelos Pet Shop Boys em 1991;&lt;br /&gt;Electronic - Os Pet Shop Boys colaboraram em 2 faixas do seu álbum de estréia e, mais tarde, no single "Disappointed";&lt;br /&gt;Kylie Minogue - Gravou "Falling" e fez um dueto em "In Denial", ambas de autoria dos Pet Shop Boys.&lt;br /&gt;Tina Turner - Gravou "Confidential", escrita pelos Pet Shop Boys.&lt;br /&gt;David Bowie - Dueto com os Pet Shop Boys em "Hallo Spaceboy".&lt;br /&gt;Elton John - Dueto com os Pet Shop Boys em "Believe/Song For Guy", que foi executada inicialmente em um programa de TV e depois gravada em estúdio (ainda não lançada).&lt;br /&gt;Frankie Valli - Na música "Where The Streets Have No Name" do U2 ela é misturada com a música "Can't Take My Eyes Off You" de Frankie Valli.&lt;br /&gt;Boy George - Na Música "The Crying Game", da trilha sonora de um filme de mesmo nome, os Pet Shop Boys fizeram o instrumental e os backingvocals, ficando os vocais a cargo de Boy George.&lt;br /&gt;Village People - Os Pet Shop Boys regravaram "Go West" do Village People que se tornou um dos seus maiores hits.&lt;br /&gt;Girls Aloud - Os Pet Shop Boys co-escreveram e produziram a canção "The Loving Kind" do álbum Out of Control do grupo, de 2008&lt;br /&gt;Lady Gaga - Os Pet Shop Boys fizeram um remix da música "Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)" do álbum The Fame (2008) presente no album de remixes The Remix (2010)&lt;br /&gt;Rammstein - Os Pet Shop Boys fizeram um remix da música "Mein Teil" do álbum Reise, Reise (2004) presente no disco 2 do album "Made in Germany" (2011)&lt;br /&gt;Gamma Ray - O grupo alemão de power metal gravou um cover para It's a Sin no álbum Power Plant de 1999.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Outros&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Derek Jarman - o cineasta inglês foi responsável pelos videos de It's A Sin e Rent e de filmes projetados na turnê Highlights, entre outros.&lt;br /&gt;Zaha Hadid - a renomada arquiteta iraquiana projetou o palco da turnê Nightlife&lt;br /&gt;David John McDonald - o ator britânico adotou o sobrenome do Neil Tennant como sobrenome artistico e tornou-se David Tennant, pois já havia um ator chamado David McDonald, e como os Pet Shop Boys era (e talvez ainda seja) uma de suas bandas favoritas, optou por essa mudança.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys e o Brasil&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;A dupla se apresentou ao vivo no Brasil em várias ocasiões.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;A primeira vez foi em 1994, quando realizou shows no Rio de Janeiro, depois em São Paulo pela Discovery Tour.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Musicalmente, a dupla mostrou influências assumidamente brasileiras no álbum Bilingual, de 1996, álbum imediatamente posterior à primeira passagem pelo Brasil, onde utilizaram um excerto da obra da artista Astrud Gilberto e sons de percussão semelhante ao grupo Olodum. As influências mais explícitas estão na música Se a vida é, do mesmo álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Voltaram somente em 2004, apresentando-se apenas uma vez, no TIM Festival, que aconteceu em São Paulo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2007 estiveram em São Paulo, nos 16 e 17 de março de 2007, apresentando-se no Credicard Hall. Na mesma época passaram pelo Rio de Janeiro, Porto Alegre e Belo Horizonte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Outubro de 2009, pela turnê Pandemonium, apresentaram-se em São Paulo, Rio de Janeiro, Belo Horizonte e, pela primeira vez, em Brasília.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Retornaram em 2010 para tocar num evento fechado de operadora de TV.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Maio de 2013 apresentaram o seu novo álbum Electric na turnê homônima em show isolado no Credicard Hall em São Paulo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Dia 23/09/2017 a dupla se apresentou no Pepsi On Stage em Porto Alegre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A dupla foi anunciada como atração do palco mundo na edição de 2017 do Rock in Rio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em setembro de 2017, se apresentaram na primeira noite do Rock in Rio, logo após a cantora brasileira Ivete Sangalo ter aberto o evento com a participação especial da modelo brasileira Gisele Bundchen. A dupla fez um dos shows mais elogiados do festival, incluindo no repertório, desde novas músicas do último álbum "Super", como Burn e Inner Sanctum, até as clássicas Domino Dancing, West End Girls e It's a Sin. A dupla também ganhou as páginas do noticiário nacional e internacional por ter sido assaltada no calçadão de Copacabana, durante um simples passeio no dia seguinte, O fato foi minimizado por Neil Tennant, que ao lado do parceiro Chris Lowe, fez show também em Brasília, São Paulo e Curitiba, com a turnê Super.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trilhas sonoras&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foram vários de seus sucessos em novelas da Rede Globo, sendo o primeiro no remake de Selva de Pedra em 1986 com a música "West End Girls" e no final dos anos 80 com a balada "Domino Dancing" tema de O Salvador da Pátria, em 1989, todas essas em horário nobre. Pela terceira vez, mais uma novela das 8 (na época) integrou com o sucesso "Being Boring" que abriria o lp internacional de Meu Bem, Meu Mal, em 1991. Suas últimas aparições em novelas foi no ano de 2000, precisamente em 2007 em Sete Pecados, um dueto com Robbie Williams em "She's Madonna" e "King of Rome", em Viver a Vida, em 2010. A última música de novela da banda foi na novela das 6 Flor do Caribe com a canção "Invisible, em 2013, assim totalizando seis hits como tele-temas de novelas da emissora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A * Psycho (1998) - a música "Screaming" aparece na trilha sonora oficial desta nova versão do clássico "Psicose", de Alfred Hitchcock, mas não está presente no filme.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Closer to Heaven (2001) - da peça homônima de Jonathan Harvey.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Battleship Potemkin (2005) - do filme O Encouraçado Potemkin, em colaboração com a Sinfônica de Dresden.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Most Incredible Thing (2011) - Trilha sonora musical de uma peça de balé de um conto de Hans Cristian Andersen em colaboração com a Orquestra Wroclaw Score.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;West End Girls é uma musica tocada na rádio non-stop-pop FM do jogo GTA V&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - It's A Sin&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/dRHetRTOD1Q" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Always On My Mind&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/wDe60CbIagg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - West End Girls&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/p3j2NYZ8FKs" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Domino Dancing&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ik2YF05iX2w" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Go West (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/LNBjMRvOB5M" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Being Boring&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DnvFOaBoieE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - What Have I Done To Deserve This&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Wn9E5i7l-Eg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Suburbia&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/-VCqAjYO3NM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Heart&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/wTkfK2g4pKI" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - It's Alright&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/9r0pISqCDRw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys - Always On My Mind (single version) Lyrics&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/5eTWWHGouSM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;PET SHOP BOYS - Go west&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/7NZ04BG7TfA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Pet Shop Boys: Mega (Remix Megamix)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/wD0kXGluICY" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b style="background-color: black; color: yellow; font-size: x-large;"&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/pet-shop-boys-conheca-historia-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmt9XkEw-LeGmgHeyeFVJP78iQznyc8nPyjT9veNk6YSQRAdj4E5uar74PBSV2qS-KQDp83l1TPU6FB6K7gDoqYSLKAqwDAVmVIl7F7uHDYJx2XGOoxC9ufulHlnPIn6-vYte96qmA-kY/s72-c/pet-shop-boys-photo-1.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-8810929619745645004</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:29:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:29:48.769-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">TEARS FOR FEARS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>TEARS FOR FEARS - SAIBA MAIS DA HISTÓRIA DESSA ESPETACULAR BANDA BRITÂNICA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-5U7CZXe8pCWzr66aBqGVpFe2Ic0054tD9S-WEudp-n8yh0-2qLGxogg0i7VdOPfEXkqOHCQWwr53E49QMesS2ZNvFLrhdgAsIkahyphenhyphenQPmaol2YQJ1Xriza_fEE2sq4WsexPgoLtp0Gb4/s1600/TEARSFORFEARS.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="634" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-5U7CZXe8pCWzr66aBqGVpFe2Ic0054tD9S-WEudp-n8yh0-2qLGxogg0i7VdOPfEXkqOHCQWwr53E49QMesS2ZNvFLrhdgAsIkahyphenhyphenQPmaol2YQJ1Xriza_fEE2sq4WsexPgoLtp0Gb4/s640/TEARSFORFEARS.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Tears for Fears é uma banda britânica de Rock e new wave formada em 1981 por Roland Orzabal (voz e guitarra) e Curt Smith (voz e baixo). Fundada após a dissolução da primeira banda da dupla, Graduate, o Tears for Fears era inicialmente associado com as bandas de sintetizadores new wave do começo dos anos 80, mas posteriormente o estilo se ramificou para o rock e o pop mainstream, que os levaram para as paradas de sucesso internacionais. A banda fez parte da Segunda Invasão Britânica nos Estados Unidos, dirigida pela MTV.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum de estreia da banda, The Hurting, alcançou disco de ouro[9] e primeiro lugar no UK Álbum Chart, enquanto seu segundo álbum, Songs From the Big Chair, alcançou primeiro lugar na US Billboard 200 e o status de multi-platina no Reino Unido e nos Estados Unidos. Seu segundo álbum continha dois sucessos na Billboard Hot 100: “Shout” e “Everybody Wants to Rule the World”, que posteriormente ganharia o BRIT Awards para Melhor Música Britânica em 1986.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Smith e Orzabal se separaram em 1991, após o lançamento de seu terceiro álbum The Seeds of Love em 1989, embora Orzabal tivesse mantido o nome Tears for Fears durante todo o restante da década de 1990. A dupla foi re-formada em 2000, e em 2004 lançou um novo álbum, Everybody Loves a Happy Ending. Desde 2013 o duo tem trabalhado em seu sétimo álbum. Até a data, Tears for Fears vendeu mais de 30 milhões de discos por todo o mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Orzabal e Smith se conheceram ainda adolescentes na cidade de Bath, no sudoeste da Inglaterra, embora Orzabal fosse originalmente de Leigh Park, em Hampshire. A dupla se tornou músicos auxiliares da banda Neon, onde conheceram quem viria a ser o primeiro baterista do Tears for Fears, Manny Elias. Neon também contou com Pete Byrne e Rob Fisher, que no futuro formariam a banda Naked Eyes. O primeiro álbum profissional de Smith e Orzabal veio com a banda Graduate, um projeto mod revival/new wave. Em 1980, Graduate lançou um álbum, Acting My Age, e um single “Elvis Should Play Ska” (referindo-se à Elvis Costello, não Presley). O single perdeu o top 100 no Reino Unido, apesar de ter alcançado um bom desempenho na Espanha e Suíça.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1981, Orzabal e Smith foram influenciados por artistas como Talking Heads, Peter Gabriel e Brian Eno. Eles se desligaram da Graduate e formaram uma banda chamada History of Headaches, que logo mudaram para Tears for Fears. O nome da banda foi inspirado na terapia primal, desenvolvida pelo psicanalista americano Arthur Janov, que ganhou enorme publicidade após John Lennon se tornar seu paciente em 1970. Em uma entrevista de 2004 para o canal VH1 do Reino Unido, Orzabal e Smith disseram que quando finalmente conheceram Janov em meados dos anos 80, ficaram desiludidos ao descobrir que ele havia se tornado popular demais no estilo “hollywood”, e queria que a banda escrevesse um musical para ele.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como Tears for Fears, Orzabal e Smith dedicaram-se a formar o núcleo do grupo e trazer músicos para ajudá-los a completar o quadro. Nesse tempo eles conheceram o músico local Ian Stanley, que lhes ofereceu o uso gratuito do estúdio da sua casa. Stanley começou a trabalhar com o duo como tecladista e, após gravar duas demos, a banda assinou contrato com a Phonogram Records do Reino Unido em 1981, pelo empresário musical Dave Bates. Seu primeiro single, “Suffer the Children” (produzido por David Lord) foi lançado por essa gravadora em novembro de 1981, seguido pela primeira versão de “Pale Shelter” (produzida por Mike Howlett) em março de 1982, embora nenhum desses lançamentos tivessem sido bem sucedidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Hurting e os primeiros sucessos internacionais (1982-83)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O primeiro sucesso da banda veio com o seu terceiro single, “Mad World”, que alcançou o terceiro lugar no Reino Unido em novembro de 1982.[18] Seu primeiro álbum, The Hurting, foi lançado em março de 1983. Para esse LP (e o próximo), o tecladista e compositor Ian Stanley e o baterista Manny Elias foram considerados membros efetivos da banda, ainda que Smith e Orzabal eram essencialmente os vocalistas e rostos públicos da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum, produzido por Chris Hughes e Ross Cullum, apresentou canções baseadas em guitarras e sintetizador com letras que refletiam a amarga infância de Orzabal. The Hurting pode ser considerado o único álbum verdadeiramente conceitual do Tears for Fears, uma vez que referências ao sofrimento emocional e a terapia do grito primal são encontradas em quase todas as músicas. O álbum por ele mesmo foi um grande sucesso e teve uma longa ascensão nas paradas de sucesso (65 semanas) no Reino Unido, onde alcançou o primeiro lugar e título de platina. O álbum também alcançou o top 20 em vários outros países e produziu os singles de sucesso internacional “Mad World” (top 5 nas Filipinas e África do Sul), “Change” (top 40 na Austrália, Canadá, Irlanda, Israel, Itália, Holanda, Filipinas, Polônia e África do Sul), e uma regravação de “Pale Shelter” (top 10 nas Filipinas). Todos esses três singles alcançaram o Top 5 no Reino Unido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para o fim de 1983, a banda lançou um novo single e levemente mais experimental, “The Way You Are”, concebida como um paliativo enquanto eles trabalhavam em seu segundo álbum. O single alcançou top 30 no Reino Unido, mas não chegou nem perto de corresponder ao sucesso de seus três hits anteriores, apesar da turnê nacional realizada em dezembro daquele ano (gravada em vídeo e lançada no DVD “In My Mind's Eye”). O single, que foi fortemente caracterizado por amostras e ritmos programados, foi uma despedida da abordagem musical anterior do Tears for Fears. No encarte do seu álbum de compilação de b-sides “Saturnine Martial &amp;amp; Lunatic” lançado em 1996, eles escreveram que “esse foi o ponto em que percebemos que precisávamos mudar de direção”, apesar de que um pouco do estilo experimental do single continuou a ser refletido em suas próximas b-sides.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Songs From the Big Chair e fama mundial (1984-88)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No início de 1984 a banda começou a trabalhar com um novo produtor, Jeremy Green, em seu novo single “Mothers Talk”. Contudo, a equipe estava ultimamente descontente com os resultados e assim o produtor Chris Hughes foi trazido de volta ao grupo, e o single “Mothers Talk” foi re-produzido para lançamento em agosto de 1984. Uma despedida de seus trabalhos anteriores, o single se tornou top 20 no Reino Unido, mas foi o single seguinte, “Shout” (lançado no Reino Unido em novembro de 1984) que ocasionou o verdadeiro início da fama internacional da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Shout”, top 5 no Reino Unido, pavimentou o caminho para o segundo álbum, Songs From The Big Chair (lançado em fevereiro de 1985), que entrou em segundo lugar para as paradas e permaneceu em altas colocações pelos 12 meses seguintes. A banda acabou com o aspecto predominante de synthpop do primeiro álbum, e ao invés disso expandiram o som para algo um pouco mais sofisticado, que se tornaria a marca estilística da banda. Ancorado em torno do centro criativo de Orzabal, Stanley e o produtor Hughes, o som do novo Tears for Fears ajudou a transformar Songs From The Big Chair em uma das maiores vendas do ano em todo o mundo, sendo certificado com tripla platina no Reino Unido e quíntuplo de platina nos Estados Unidos (onde permaneceu em primeiro lugar por cinco semanas no verão de 1985.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O título do álbum foi inspirado no livro e série de televisão “Sybil”, que contava as crônicas de uma mulher com transtorno de personalidade múltipla que procurou refúgio na “grande cadeira” do seu analista. Orzabal e Smith afirmaram que sentiram que cada uma das canções do álbum tinham uma personalidade distinta de suas próprias. A banda também gravou uma faixa intitulada “The Big Chair”, que foi lançada como b-side de “Shout”, mas não foi incluída no álbum.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O sucesso do álbum veio em conjunção com a lista de hits que foram produzidos: “Mothers Talk” (regravado mais uma vez para seu lançamento nos Estados Unidos em 1986), “Shout” (quarto lugar no Reino Unido, primeiro lugar nos Estados Unidos, Austrália, Canadá, Alemanha, Holanda, Suíça e um enorme sucesso em outros territórios, de fato um dos maiores sucessos dos anos 80), “Everybody Wants to Rule the World” (seu maior hit no histórico das paradas do Reino Unido, segundo lugar na Irlanda, e primeiro lugar nos Estados Unidos e Canadá), “Head Over Heels” (décimo segundo lugar no Reino Unido, terceiro lugar nos Estados Unidos, quinto lugar na Irlanda e oitavo lugar no Canadá), e “I Believe (A Soulful Re-Recording)” (vigésimo terceiro lugar no Reino Unido e décimo lugar na Irlanda). Alguns territórios nem mesmo viram o lançamento da edição limitada dos singles de 10'' desses hits, e mais uma variedade de packs duplos e discos com imagens em adição aos formatos regulares de 7'' e 12''.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após o lançamento do álbum, a banda fez uma turnê mundial que durou a maior parte do ano. Entre essas apresentações estavam a de Montreux Golden Rose Rock and Pop Festival, em maio de 1985. Em setembro de 1985, a banda apresentou “Shout” no MTV Video Music Awards de 1985, na Radio City Music Hall em Nova York. Também durante a turnê, Orzabal e Smith descobriram uma cantora/pianista americana, Oleta Adams, que estava se apresentando no bar do hotel Kansas City, e quem eles convidaram para colaborar com o próximo álbum. Para o final do ano, a banda lançou uma coleção de vídeos/documentário intitulado "Scenes from the Big Chair".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em fevereiro de 1986, tendo completado a longa e exaustiva turnê mundial Big Chair, a banda foi homenageada no 1986 BRIT Awards em Londres, onde eles venceram o prêmio Melhor Single Britânico com “Everybody Wants to Rule the World”. A banda também foi nomeada para Melhor Banda Britânica e Melhor Álbum Britânico, e Chris Hughes foi nomeado para Melhor Produtor. A banda apresentou a canção na cerimônia, que se tornou a última apresentação pública do baterista Manny Elias, que deixou a banda pouco tempo depois.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No mesmo ano, Orzabal e Stanley trabalharam juntos em um projeto paralelo chamado Mancrab e lançaram um single, “Fish for Life”, que foi escrito para a trilha sonora do filme Karatê Kid, Parte II. A faixa foi escrita e produzida por Orzabal e Stanley, e contou com os vocais do cantor/dançarino americano Eddie Thomas, que foi um dos dançarinos no clipe de “Everybody Wants to Rule the World”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1988, Curt Smith apareceu durante o Tributo ao 70º Aniversário de Nelson Mandela tocando “Everybody Wants to Rule the World”, com acompanhamento dos músicos Phil Collins, Midge Ure e Mark Brzezicki no palco.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Live Aid (1985)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 13 de julho de 1985, a banda estava programada para se apresentar no JFK Stadium, na Filadélfia, para o evento de caridade Bob Geldof’s Live Aid. Porém, na manhã do evento histórico, foi anunciado que a banda estava fora do show (eles foram substituídos pela banda de blues rock George Thorogood and the Destroyers, que tem uma forte presença na Filadélfia). A razão oficial dada para a ausência do grupo foi que dois de seus músicos de apoio, o guitarrista Andrew Saunders e o saxofonista Will Gregory, saíram da banda devido à expiração de seus contratos, e foram substituídos por Alan Griffiths na guitarra e Josephine Wells tocando saxofone pelo restante da turnê mundial de 1985. No lugar de sua aparição, a banda se comprometeu a doar a renda arrecadada com suas apresentações em Tóquio, Sydney, Londres e Nova York.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como mais uma doação, a banda também gravou uma versão levemente reescrita de um de seus maiores sucessos e a lançaram como uma iniciativa para arrecadar fundos para o projeto britânico Sport Aid, uma irmã do projeto Band Aid, em que as pessoas participam de corridas de vários níveis e categorias para arrecadar dinheiro que é utilizado em projetos de combate à fome na África. O slogan do Sport Aid foi “I Ran the World” (Eu Corri o Mundo), portanto Tears for Fears lançou “Everybody Wants to Run the World” (5º lugar no Reino Unido e 4º lugar na Irlanda). Indiretamente a banda também se envolveu no single do Band Aid lançado anteriormente, “Do They Know It’s Christmas?” de 1984, que contou com uma versão mais lenta do sample da canção “The Hurting” em sua introdução.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;The Seeds of Love (1989-1990)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Era 1989 antes do grupo lançar seu terceiro álbum, The Seeds of Love (em que Ian Stanley apareceu pela última vez como um membro do Tears for Fears), em uma produção que custou mais de um milhão de libras. O álbum foi escrito em grande parte por Orzabal juntamente com o tecladista Nicky Holland, que excursionou com a banda em sua turnê mundial “The Big Chair”. Movendo-se para vários estúdios e usando vários sets de produtores ao longo de muitos meses, a banda finalmente decidiu se desfazer das gravações e tomar as rédeas do trabalho por ela mesma, com a assistência do engenheiro Dave Bascombe. Muito do material foi gravado em sessões improvisadas e mais tarde foi editado. A longa duração da produção impactou na gestão administrativa da banda, que estava financeiramente sobrecarregada em outras questões de negócios e que esperava por uma data mais recente de lançamento para poder quitar seus débitos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum manteve a sonoridade épica da banda enquanto mostrou influências crescentes que variam do jazz e blues para os Beatles, o último sendo evidente no single de sucesso “Sowing the Seeds of Love”. O segundo single do álbum foi “Woman in Chains” (um sucesso que entrou para o top 40 no Reino Unido, Canadá, França, Irlanda, Itália, Holanda, Suécia e Estados Unidos), em que Phil Collins toca bateria e Oleta Adams – quem Orzabal mais tarde guiaria para uma bem sucedida carreira solo – fez uma participação nos vocais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum foi um sucesso mundial, entrando nas paradas do Reino Unido em 1º lugar, compondo o top 10 nos Estados Unidos e em numerosos outros países, e ainda vendendo milhões de cópias no mundo todo. A banda partiu para uma extensa turnê mundial “The Seeds of Love", patrocinada pela Philips, para começar a recuperar a dívida contraída. O show da banda em Santa Barbara, Califórnia, em maio de 1990, foi gravado no DVD "Going to California" e continha singles como “Advice for the Young at Heart” e “Famous Last Words”, que alcançaram modestas colocações nas paradas de sucesso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um livro bônus de 64 páginas intitulado "Tears for Fears – The Seeds of Love", foi lançado pela Virgin Books em 1990 e ofereceu uma percepção detalhada de Orzabal, Holland e Adams no processo de composição e produção do álbum, bem como as partituras de cada faixa e raras fotografias promocionais da época.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rompimento e carreiras solo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após The Seeds of Love, Orzabal e Smith tiveram um amargo desentendimento e se separaram em 1991. A separação foi atribuída à complexa mas frustrada abordagem de produção de Orzabal, e no desejo por parte de Smith de diminuir o ritmo de trabalho (antes do lançamento de The Seeds of Love, o casamento de Smith também chegou ao fim). Outro fator referente à separação foi o gerente da banda, Paul King, que declarou falência em 1990 e mais tarde foi condenado por fraude. A dupla assinou contrato com a King’s Outlaw Management Agency em 1982, e se manteve cliente da mesma por todo o resto da década (a agência também gerenciou o fã clube da banda, o Tears for Fears World Service, entre 1983 e 1986).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porém, no final dos anos 1980, a agência contraiu uma dívida séria e, depois de algumas discrepâncias serem descobertas na gestão financeira de King, Orzabal se tornou cada vez mais preocupado de que Smith estava relutante em deixar de ter King como gerente da banda. Após se tornar foragido em 1990 com débitos de quase 1 milhão de dólares, a falência de King estava declarada. Em 2004, seguido de atividades fraudulentas com seus outros negócios, King foi processado por fraude e preso por três anos e meio, assim como também foi desqualificado para exercer o cargo de diretor de empresas por dez anos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seguido ao afastamento de Smith, Orzabal manteve o nome da banda vivo com o lançamento do single “Laid So Low (Tears Roll Down)” em 1992. O single foi lançado para promover a coletânea de maiores sucessos da banda Tears Roll Down (Greatest Hits 82-92), que contou com cada single que alcançou o Top 20, tanto no Reino Unido quanto em outros lugares do mundo, além do projeto beneficente Sport Aid. O álbum atingiu 2º lugar no Reino Unido e obteve desde então disco duplo de platina.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Smith mudou-se para a cidade de Nova York, e em 1993 ele lançou seu primeiro álbum solo, “Soul on Board”. O álbum foi um fracasso de vendas e o próprio Smith disse em muitas ocasiões que ele desprezava essa informação, alegando que ele só realizou esse trabalho para cumprir seu contrato de gravação. Em 1995 ele conheceu o compositor e produtor local Charlton Pettus. Os dois formaram uma parceria que foi descrita por eles como “orgânica”, de escrita simples, com músicas com base na melodia e gravadas em casa num equipamento analógico de época. O resultado foi lançado em 1997 sob o nome de Mayfield, e uma curta turnê pelos Estados Unidos seguiu o lançamento.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Elemental e Raoul and the Kings of Spain (1993-96)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1993, Orzabal (ainda sob o nome Tears for Fears) lançou o álbum Elemental junto com o colaborador de longa data Alan Griffiths. Co-produzido por Tim Palmer, o trabalho rendeu o sucesso internacional “Break It Down Again” (top 20 no Reino Unido, Canadá, França e Itália) e contou com outra turnê mundial bem sucedida, incluindo uma turnê estudantil nos Estados Unidos, onde “Break It Down Again” atingiu 25º lugar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum alcançou o Top 10 no Reino Unido, França e Itália, e Top 30 em vários outros países. Embora ele tenha alcançado colocações consideravelmente menores nos Estados Unidos do que os dois álbuns anteriores (45º lugar), ainda ganhou um disco de ouro pelas vendas de mais de meio milhão de cópias. Os singles “Cold”, “Elemental” e “Goodnight Song” alcançaram juntos menores colocações nas paradas de sucesso em certos territórios. A letra de “Cold” contém uma referência mordaz ao ex-empresário da banda, Paul King, quando Orzabal canta: “King foi pego com seus dedos no caixa. Onde está sua calculadora – vai colocá-la em seu testamento?”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Orzabal, ainda trabalhando com Griffiths e Palmer, lançou outro álbum do Tears for Fears, Raoul and the Kings of Spain, em 1995. Esse foi um trabalho mais contemplativo que mergulhou em sua própria herança espanhola e apresentou uma nova influência musical latina. (Raoul era originalmente o nome que os pais de Orzabal deram a ele, e é também o nome de seu primeiro filho). Orzabal afirmou que este não era um álbum conceitual, mas que havia um tema principal, que seria o das relações familiares. O álbum também incluiu uma nova reunião com Oleta Adams, que fez um dueto com Orzabal na faixa “Me and My Big Ideas”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum não foi um sucesso comercial pelos padrões do Tears for Fears, apesar de que um menor sucesso nas paradas veio através do lançamento do single da faixa-título (top 40 no Reino Unido) e em menor grau, com o single “God’s Mistake”. O lançamento do álbum tinha sido adiado por quase um ano devido a uma troca de gravadora de última hora, da Mercury para a Epic (parte da Sony Music), e a confusão seguinte (pois a Mercury já tinha começado a promoção do material) também não ajudou as chances do álbum. Embora a lista de músicas para o álbum tenha sido alterada a pedido da gravadora, Sony não estendeu o contrato do Tears for Fears seguido ao lançamento do álbum. Uma turnê mundial se seguiu, incluindo datas na América Latina, ainda que Orzabal tenha se recusado a visitar o Reino Unido dessa vez, seu país nativo, exceto por um único show em Londres.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1996 uma compilação que levou o nome de Saturnine Martial &amp;amp; Lunatic foi lançada pela Mercury, que incluiu b-sides e algumas faixas raras do bem sucedido período de 1982 até 1993. O encarte, escrito por Orzabal e Chris Hughes, deu aos fãs uma visão sob o processo de composição, bem como um raro vislumbre de um humor auto-depreciativo a respeito das faixas que eles preferem esquecer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Remasterizações e outros projetos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1999 a gravadora Mercury lançou edições remasterizadas dos três primeiros álbuns do Tears for Fears, incluindo b-sides, remixes e versões estendidas. Supervisionado pelo produtor Chris Hughes, as remasterizações também incluíram novos encartes de cada álbum trazendo detalhes e novas visões sobre a música.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Devido ao recorde de fusões e aquisições de empresas no final dos anos 1990, o catálogo do Tears for Fears foi eventualmete colocado nos arquivos da Universal Music. Após realizar o trabalho de produção e algumas composições para a cantora/compositora islandesa Emilíana Torrini em seu álbum de 1999 Love in the Time of Science, Orzabal voltou a trabalhar com Alan Griffths e lançou o álbum "Tomcats Screaming Outside", gravado pela Eagle Records como um projeto solo em seu próprio nome. Enquanto o trabalho do Tears for Fears tinha como base a guitarra, Tomcats Screaming Outside mostrou com um estilo predominantemente eletrônico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Reunião: Everybody Loves a Happy Ending&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2000, obrigações com as papeladas de rotina levaram a dupla a restabelecer contato entre si após Orzabal assinar um documento de negócios em nome de Smith. Smith voou para Bath (onde Orzabal ainda vivia), eles tiveram um jantar e decidiram trabalhar em um novo álbum juntos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As sessões de composições das músicas incluíram Charlton Pettus (colaborador de Smith desde meados da década de 1990), e catorze músicas foram escritas e gravadas em menos de seis meses. O álbum subsequente, Everybody Loves a Happy Ending, estava programado para lançamento pela Arista Records no final de 2003, mas uma mudança de gestão na Arista levou a banda a optar por quebrar seu contrato e mudar para a gravadora New Door (uma nova ramificação da Universal Music), e isso acabou atrasando o lançamento do álbum até setembro de 2004. Duas turnês norte-americanas seguiram, e a turnê de 2004 incluiu uma aparição não-ensaiada de Oleta Adams no show de Kansas City para uma apresentação de “Woman in Chains”. A música “Who Killed Tangerine?” foi usada no filme Febre de Bola.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Everybody Loves a Happy Ending foi lançado no Reino Unido e Europa em março de 2005 pela Gut Records, logo após o single “Closest Thing to Heaven” se tornar o primeiro Top 40 do Tears for Fears no Reino Unido em uma década. O clipe promocional para o single foi uma fantasia colorida que contou com a atriz Brittany Murphy dando uma volta em um balão de ar quente. Os lançamentos europeus do álbum continham 14 músicas (a versão americana apenas continha 12 faixas), e uma breve turnê pelo Reino Unido com espaços maiores entre os shows se seguiu em abril.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2005 a banda iniciou discussões com a Universal Music para o lançamento de uma nova antologia que abrangesse seu trabalho até aquela data, incluindo uma nova faixa intitulada “Floating Down the River”. No entanto, o lançamento subsequente (pelo menos nos Estados Unidos) foi uma compilação emitida como parte genérica da série “Gold”, da Hip-O Records, uma subsidiária da Universal Musical, que era especializada em lançar catálogos de compilações com preços acessíveis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uma apresentação ao vivo no estádio Parc des Princes em Paris, gravada em junho de 2005, foi lançada em CD e DVD na França e em Benelux. Intitulado Secret World – Live in Paris, o trabalho foi lançado com o selo XIII Bis no início de 2006 e se tornou recorde de vendas, com mais de 70,000 cópias físicas vendidas, além de downloads. O CD continha a canção já mencionada acima “Floating Down the River”, e uma versão remasterizada de uma faixa de Curt Smith/Mayfield, “What Are We Fighting For?”. A relação com a XIII Bis provou ser tão bem sucedida que Smith escolheu a comparativamente pequena gravadora francesa para lançar seu álbum solo de 2007, Halfway, Pleased.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2006, Songs From the Big Chair foi re-lançado novamente pela Universal Music, dessa vez como uma edição deluxe com 2 discos, com b-sides adicionais e raridades, expandindo ainda mais a versão remasterizada de 1999. O lançamento não incluía as letras das músicas como era a intenção da banda com o lançamento original, mas ela veio com um livreto de 24 páginas incluindo várias fotografias e um encarte com novos escritos.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;O conjunto com 28 músicas continha 2 discos, com o primeiro disco contendo o álbum original e vários b-sides retirados da versão anterior remasterizada de 1999. Também incluía uma rara versão de piano da canção “The Working Hour”, que só tinha sido disponibilizada anteriormente como um item de edição limitada. O segundo disco continha várias versões de 7’’ dos singles (incluindo a já mencionada “The Way You Are”, a regravação de “I Believe” e o remix americano de 1986 da música “Mothers Talk”), seguido por vários remixes 12’’ da época.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em agosto de 2009, o álbum Raoul and the Kings of Spain também foi relançado pela gravadora Cherry Red Records, contando com sete faixas lados-b da época de seu lançamento original como bônus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2010 - presente&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em abril de 2010, Tears for Fears se juntou à reformulada banda dos anos 80 Spandau Ballet em sua turnê de sete datas pela Austrália e Nova Zelândia, antes de anunciarem uma turnê da própria banda pelo sudeste da Ásia (Filipinas, Cingapura, Hong Kong e Taiwan) e uma turnê de 17 datas pelos Estados Unidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda continuou a apresentar turnês em pequena escala em uma base anual. Em 2011 e 2012, eles tocaram nos Estados Unidos, Japão, Coréia do Sul, Manila e América do Sul.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em maio de 2013, Smith confirmou que ele estava compondo e gravando novo material do Tears for Fears com Orzabal e Charlton Pettus. De acordo com Orzabal, eles tem produzido músicas de maneira mais obscura, com peças mais dramáticas. “Há uma faixa que é uma combinação de Portishead e Queen. É loucura.”, Orzabal disse. Em agosto de 2013, Tears for Fears lançou seu primeiro material recém-gravado após quase uma década, com um cover do Arcade Fire, “Ready to Start", disponibilizado no SoundCloud.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 2014, a faixa foi incluída numa edição limitada de um EP de vinil com 3 faixas de 10’’ que a banda chamou de “Ready Boy &amp;amp; Girls?”, lançado exclusivamente para o Record Store Day, que também contava com covers de Hot Ship, “Boy From School”, e Animal Collective, “My Girls”. Todas as três músicas foram gravadas enquanto a banda trabalhava em seu sétimo álbum de estúdio. Em uma entrevista para a BBC Radio Devon em outubro de 2014, Orzabal declarou que a banda agora assinou um contrato com a Warner Music Group, e que cerca de 5 ou 6 músicas tinham sido concluídas para o novo álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para comemorar o 30º aniversário do álbum de estréia da banda The Hurting, a Universal Music relançou em outubro de 2013 em duas edições deluxe (uma com um disco duplo e outra com um box contendo 4 discos e um DVD do show de 1983 “In My Mind’s Eye”). Edições deluxe do segundo álbum da banda, Songs From the Big Chair também lançadas em 10 de novembro de 2014, incluindo um box com 6 discos que contava com várias raridades e dois DVDs.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 12 novembro de 2014, Tears for Fears apresentou “Everybody Wants to Rule the World” no programa de TV da ABC Jimmy Kimmel Live!.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em meados de 2015 a banda começou uma série de turnês ao vivo em datas diversas que abrangiam Estados Unidos e Canadá.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2017, o Tears For Fears se apresentou no Rock in Rio no Brasil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Integrantes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Membros atuais&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Roland Orzabal - vocal, guitarra, teclado (1981 - presente)&lt;br /&gt;Curt Smith - vocal, baixo, teclado (1981-1991, 2000-presente)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ex-integrantes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Manny Elias - bateria, percussão (1981-1986)&lt;br /&gt;Ian Stanley - teclado (1981-1987)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;The Hurting (1983)&lt;br /&gt;Songs from the Big Chair (1985)&lt;br /&gt;Seeds of Love (1989)&lt;br /&gt;Elemental (1993)&lt;br /&gt;Raoul And Kings Of Spain (1995)&lt;br /&gt;Everybody Loves a Happy Ending (2004)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Californian Nights (Santa Bárbara) (1992)&lt;br /&gt;Secret World (Live In Paris) (2006)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Coletâneas&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Tears Roll Down (Greatest Hits 1982-1992) (1992)&lt;br /&gt;Saturnine Martial &amp;amp; Lunatic (1996)&lt;br /&gt;Singles de sucesso no Brasil&lt;br /&gt;''Pale Shelter" (1983)&lt;br /&gt;"Shout" (1984)&lt;br /&gt;"Everybody Wants to Rule the World" (1985)&lt;br /&gt;"Head Over Heels" (1985)&lt;br /&gt;"Woman in Chains" (1989)&lt;br /&gt;"Sowing Seeds of Love" (1989)&lt;br /&gt;"Advice for the Young at Heart" (1990)&lt;br /&gt;"Break it Down Again" (1993)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Everybody Wants To Rule The World (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/aGCdLKXNF3w" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Shout (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Ye7FKc1JQe4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Head Over Heels (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/CsHiG-43Fzg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Woman In Chains (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/O5-c79LQ3aM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Mad World (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/u1ZvPSpLxCg" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/VAtGOESO7W8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Pale Shelter&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/BUfcT5OoP-8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Advice For The Young At Heart (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/vBtzFOgKcv8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tears For Fears - Break It Down Again (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/x1100QINlo4" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/tears-for-fears-saiba-mais-da-historia.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-5U7CZXe8pCWzr66aBqGVpFe2Ic0054tD9S-WEudp-n8yh0-2qLGxogg0i7VdOPfEXkqOHCQWwr53E49QMesS2ZNvFLrhdgAsIkahyphenhyphenQPmaol2YQJ1Xriza_fEE2sq4WsexPgoLtp0Gb4/s72-c/TEARSFORFEARS.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-4269979488818244410</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:28:09.718-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BLINK-182</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>BLINK-182 - MATE SAUDADES E SAIBA DA HISTÓRIA DESSA BANDA AMERICANA</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo3pLMv8W_dYQteVKN38dQKV5CsVw1ibSTDXK0FNiPTcsAUYhqmtrVEQFVEU7Mw615cSK7A-4bE2ulJrj15S61g2B4-XU04knNsrd98Jc6YkIj4s4H7A3AZ7ySDds7txArRDhU1P39dNI/s1600/Blink-182.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo3pLMv8W_dYQteVKN38dQKV5CsVw1ibSTDXK0FNiPTcsAUYhqmtrVEQFVEU7Mw615cSK7A-4bE2ulJrj15S61g2B4-XU04knNsrd98Jc6YkIj4s4H7A3AZ7ySDds7txArRDhU1P39dNI/s640/Blink-182.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;BLINK-182 Pitchfork&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Blink-182 (também conhecida somente por Blink) é uma banda estadunidense de rock formada em 1992 na cidade de San Diego, Califórnia. A banda inicialmente chamava-se apenas Blink, mas ao descobrir a existência de um grupo homônimo irlandês anterior a eles, decidiram então adicionar o número 182, para se diferenciar e evitar um processo judicial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O grupo alcançou grande fama em 1999 com o lançamento do álbum Enema of The State. Em fevereiro de 2005, a banda anunciou em seu site um hiato indefinido. Contudo, em 8 de fevereiro de 2009, eles se reuniriam novamente após quatro anos com planos de voltar aos palcos e estúdios de gravação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O início&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Blink-182 era formado por três membros: Thomas Matthew DeLonge, Jr. (Tom) na guitarra e no vocal, Mark Allan Hoppus (Mark) no baixo e vocal, Scott Raynor (Scott) na bateria. O grupo era conhecido no mundo todo por suas melodias pop punk que se tornaram sucessos nas paradas musicais e pelo seu humor nas canções. A banda diferenciava-se das outras bandas punks pelo seu conteúdo humorístico, em contraste às letras de outras bandas do gênero, que apresentam um engajamento político-social; e pela pegada mais pop de seu som.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A história da banda começou quando Scott e Tom se conheceram no ensino médio. Logo após conheceram Mark e o inseriram na banda. Mark ficou ausente do grupo por um tempo, pois tinha problemas com uma namorada, voltando logo após para completar a formação e começar a carreira de sucesso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Até o fim de 1993 a banda lançou Flyswatter. A demo tape foi gravada com material caseiro, o que explica a fraca qualidade de som. Quem escuta essa demo percebe como a qualidade da banda mudou desde então. Antes do fim do ano, a banda lançou outro cassete conhecido como Buddha. Em torno de mil cópias foram produzidas pela Filter Records. No início de 1994 o Blink lançou seu primeiro álbum de estúdio, Cheshire Cat, lançado pela Grilled Cheese Records. O álbum continha várias novas versões de músicas que apareciam no demo Buddha.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pouco após o lançamento de Cheshire Cat, o grupo foi ameaçado legalmente por uma banda techno da Irlanda de mesmo nome. Para evitar um processo demorado, o Blink adicionou o número 182 no final de seu nome. Apesar de haver rumores do motivo pelos quais estes números foram escolhidos, todos os membros da banda deixaram claro que eles são totalmente aleatórios, porém há rumores de que o número originou-se do filme Scarface, no qual Al Pacino fala 182 vezes a palavra fuck.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sucesso&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Devido ao estouro do punk rock na década de 1990 (com bandas como Green Day e The Offspring), o Blink-182 assinou com os gigantes da MCA Records. Após mudar-se para Encinitas, Califórnia, a banda gravou o álbum Dude Ranch com o produtor Mark Trombino. O álbum foi um sucesso e os singles, "Josie" e "Dammit" ficaram no topo das paradas dos Estados Unidos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/TravisBarker_9.19.2008.JPG/220px-TravisBarker_9.19.2008.JPG" width="426" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Travis Barker&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em 1998 a banda teve um problema com Scott, pelo forte consumo de bebidas. Apesar de que alguns acreditam que ele deixou o grupo para conseguir seu diploma na faculdade, ou talvez que ele preferisse ficar na cena underground, ainda não foi esclarecido o que aconteceu. Quando Scott desapareceu durante uma turnê pelos Estados Unidos, a banda precisou de outro baterista para substituí-lo por um concerto. Travis Barker, que estava tocando com a banda The Aquabats, com quem o Blink-182 estava em turnê, decidiu tocar com eles aquela noite. Após aprender todo o set da banda em trinta minutos e tocando todas as canções com facilidade, Mark e Tom decidiram que Travis era o homem que a banda precisava e Scott foi separado do grupo. Depois que Travis entrou no lugar de Scott, houve boatos de que a canção "Man Overboard" foi escrita para o antigo baterista do grupo, ao menos ela tem trechos curiosos como: "Me desculpe, acabou", "Você saiu da linha e raramente está sóbrio", "Nós não podemos depender das suas desculpas porque no final é inútil", "Não posso dizer que sinto a falta dele", "Perda de um bom amigo, a melhor das intenções eu achei", "Cubra as cicatrizes, ponha a sua máscara de falsidade" e "Abandonei você no bar pra que tentasse salvar a sua face".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1999 foi lançado o aguardado Enema of the State. O álbum teve sucesso, e o Blink-182 ficou famoso entrando para o cenário musical central com aparições na MTV, com singles como "All the Small Things", "What's My Age Again?" e "Adam's Song". "All The Small Things" foi uma que humilhava todas as boy bands, incluindo principalmente a banda Backstreet Boys. A canção de Enema of the State teve sua origem no mesmo estilo seguido por bandas como NOFX, Green Day e The Offspring, mas era mais acessível para o rádio e tinha letras com que mais adolescentes podiam identificar-se. Isso fez com que o Blink -182 perdesse sua credibilidade na cena punk principalmente pelo fato de que agora eles dividiam espaço com outras bandas populares de garotos, como os Backstreet Boys e o *NSYNC e foram tachados de "banda de garotinha adolescente" e de "terem se vendido por dinheiro".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2000 foi lançado o único álbum ao vivo da banda, The Mark, Tom, and Travis Show (The Enema Strikes Back!), que contém várias canções do álbum Enema of the State, sendo que uma das canções, "Dumpweed", foi lançada como um dos singles do álbum, ao lado de "Man Overboard", porém a segunda canção citada foi a única que não apareceu como ao vivo no álbum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2001 o Blink-182 gravou Take Off Your Pants and Jacket, que seguia as mesmas fórmulas básicas do sucesso Enema of the State. A banda continuou sem ganhar nenhuma credibilidade, mas seu sucesso no "mundo rock" ainda era evidente. No mesmo ano, apareceram na capa da revista CosmoGirl e ganharam um prêmio no Nickelodeon's Kids' Choice Award. Essas duas coisas fizeram com que a popularidade do Blink-182 caísse ainda mais no cenário punk, mas projetos laterais de Tom Delonge e de Travis Barker (Transplants e Box Car Racer) fizeram com que sua credibilidade começasse a crescer lentamente.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Blink-182_Bahrain.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/Blink-182_Bahrain.jpg/250px-Blink-182_Bahrain.jpg" width="457" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Blink-182_Bahrain.jpg"&gt;&lt;/a&gt;Tom DeLonge e Travis Barker em concerto com Mark Hoppus em agosto de 2003 no Bahrein.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante esse tempo, o grupo fez outro álbum de sucesso, lançado em 2003. Descrita como uma auto-meditação na decadência romântica, seu quinto álbum de estúdio, Blink-182, (sem título) apresentava os singles "Feeling This", "I Miss You", "Down" e uma influência dos anos 1980, "Always". Travis Barker confirmou que a banda deixou o álbum sem título para representar um Blink totalmente novo. O álbum apresenta um tipo de música mais profundo do que qualquer outra coisa que o Blink-182 já tenha feito, e fez com que ganhassem mais credibilidade no rock moderno enquanto ainda eram exibidos na MTV e em estações de rádio populares. Os críticos falaram que seu som ficou parecido com o estilo do The Police e do U2, apesar de que os membros da banda alegam ter tido maior influência do The Cure, cujo membro Robert Smith apareceu em "All of This". Segundo os ouvintes do álbum, as canções, junto com as letras, ficaram mais profundas. Uma turnê com a banda No Doubt no verão de 2004 também foi um sucesso. Depois da turnê, eles decidiram visitar a Irlanda para conhecer aqueles que já foram seus "inimigos", a banda Blink da Irlanda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hiato&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em fevereiro de 2005, o Blink-182 anunciou em seu site oficial um hiato indefinido. No final do mesmo ano a banda lançou uma coletânea com seus melhores hits, o CD Greatest Hits, que inclui "Another Girl, Another Planet", (cover de The Only Ones) cantada por Mark e e usada em um programa de Travis na MTV estadunidense e "Not Now", (bônus da versão britânica do álbum Blink-182) cantada por Tom. Originalmente, "Carousel" não estava na lista de canções, mas a pedido dos fãs ela foi incluída. O grupo lançou na mesma data o DVD Greatest Hits, que contém 13 videoclipes das canções mais famosas da banda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mark Hoppus e Travis Barker se envolveram em um projeto musical chamado +44, cujo primeiro álbum de estúdio, When Your Heart Stops Beating, saiu em 14 de novembro de 2006. A canção "No It Isn't", feita por Mark para Tom, contém trechos polêmicos como "vamos cortar os nossos pulsos e queimar algo bonito" e "por favor entenda, isso não é apenas um adeus, isso é um eu não aguento você", explicando assim o motivo do fim do Blink-182.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tom Delonge também está em uma nova banda, Angels and Airwaves, comentou sobre seu novo projeto: «Assim que acabou toda a confusão do Blink-182 quando estávamos na Europa, tive uma visão muito estranha. Meu coração estava batendo muito rápido durante três semanas seguidas de um jeito que nunca tinha acontecido antes. “Eu senti como se eu tivesse sido tocado por algo e tinha que fazer algo concreto». Seu primeiro álbum de estúdio foi lançado em 23 de maio de 2006, We Don't Need To Whisper. Mark comentou sobre o álbum: «É tudo longo e repetitivo demais. Eu sempre amei a simplicidade das composições e letras do Tom, mas esse disco soa forçado e pretensioso demais». A banda Angels and Airwaves faz covers de algumas canções do Blink-182 como: "Down" e "I Miss You", já o +44, faz covers de "Dammit", "The Rock Show" e "What's My Age Again?".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Mark Hoppus em entrevista para os sites da MTV e B182.com confirmou o fim da banda. De acordo com ele, através de seu empresário, Tom não continuaria na banda por não ter "controle pleno das ações e querer mais tempo com a família". Mark também comentou que o grupo tinha sido uma democracia desde o primeiro dia, mas perto do fim, Tom estava querendo decidir tudo sozinho, segundo Mark ele nem mesmo ligou para acabar com a banda, foi seu empresário que fez isso. Travis Barker em entrevista acusou Tom de ter sido o causador tanto das brigas entre os integrantes, quanto do fim do Blink, dias depois em outra entrevista ele começou a chorar afirmando que Tom nunca mais falou com ele nem com o Mark. Segundo Mark, o que se sabe é que nos últimos tempos o Blink ainda estava junto, mas Tom só se comunicava com ele e Travis por meio do empresário e quando havia reuniões da banda, Tom ficava de cabeça baixa de um lado da sala ao lado do empresário enquanto Mark e Travis ficavam de outro lado. Tom DeLonge também deu várias entrevistas, contando um pouco sobre o hiato, em uma delas na época, afirmava que havia uma possibilidade do grupo lançar um último álbum e encerrar as atividades após esse lançamento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Retorno e o sexto álbum de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 8 de fevereiro de 2009, às 18h42min (Horário de Los Angeles), Tom DeLonge, Mark Hoppus e Travis Barker reapareceram juntos pela primeira vez, desde a separação, na cerimônia do Grammy Awards. Hoppus anunciou o retorno do grupo, fato confirmado por uma mensagem deixada no mesmo dia no site oficial da banda.&amp;nbsp;O logo da banda também foi atualizado, com um novo visual cromado e agora com seis flechas ao invés de cinco. Tom Delonge confirmou também que o Blink-182 participaria de um grande evento em 2009; e que o Angels &amp;amp; Airwaves não havia acabado, ao contrário do&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/%2B44"&gt;+44&lt;/a&gt;, que teve suas atividades encerradas. DeLonge também disse que o novo álbum do Blink-182 será uma fusão de todos os trabalhos que eles já fizeram.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eles haviam dito que iriam lançar um single antes da turnê de verão e o nome da música também havia sido divulgado: "Up All Night". Porém, posteriormente em uma entrevista, o baixista Mark Hoppus disse que talvez não lançariam durante essa turnê, que começou no dia 23 de julho em Las Vegas e tem mais de 50 shows agendados nos Estados Unidos e Canadá.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Blink2.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="481" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Blink2.jpg/250px-Blink2.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Blink2.jpg"&gt;&lt;/a&gt;Blink-182 se apresentando em 2009.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em entrevista à Billboard, Tom DeLonge contou que o Blink-182 estava em negociação com a gravadora Interscope e por isto o novo disco apenas ficou pronto em 2011. Tom também estava trabalhando no novo álbum de sua banda paralela, o Angels and Airwaves. Porém na tarde do dia 26 de janeiro de 2010 Mark Hoppus postou em seu twitter: "2011 está tão longe, farei de tudo para ter o novo álbum do Blink-182 em 2010."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A banda também estava trabalhando em um filme, intitulado Blinkumentary, na qual provavelmente falará um pouco sobre o hiato, a história da banda, sobre sua recente reforma, a gravação de seu novo álbum, e ambos os circuitos reunião. No dia 26 de agosto de 2009, um trailer oficial do documentário foi publicado no Youtube. O segundo trailer apareceu no dia 7 de novembro de 2009, e, em seguida, mais um trailer no dia 10 de janeiro de 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O trio esteve no estúdio trabalhando em seu sexto álbum que no momento estava sem título (Neighborhoods), depois de embarcar em uma turnê européia no verão de 2010, sendo eles a atração principal do Reading and Leeds Festival.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 21 de junho de 2010, a estação de rádio KROQ anunciou que a banda iria virar manchete da estação Epicenter Festival no outono de 2010 (ao lado de Eminem e Kiss), causando uma pequena controvérsia envolvendo a desinformação entre a comunidade de fãs, o DJ Stryker, e Mark Hoppus, na qual foi dito que o Blink-182 iria tocar uma nova música. Mas Mark Hoppus esclareceu a polêmica no dia seguinte, revelando que após a realização Epicenter a banda vai voltar ao estúdio para terminar o álbum para o resto de 2010&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A turnê européia da banda começou no dia 16 de agosto de 2010, em Aberdeen, na Escócia. O trio irá retornar no início de setembro de 2010 para iniciar os preparativos para o Festival Epicenter 2010. E, além disso, Mark Hoppus estará apresentando um programa de Televisão denominado “A Different Spin with Mark Hoppus”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em uma entrevista com Tom DeLonge no dia 30 de agosto de 2010, ele disse que você pode ouvir exatamente como será o novo álbum da banda ao ouvir os três projetos laterais dos membros da banda (Angels &amp;amp; Airwaves,&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/%2B44"&gt;+44&lt;/a&gt;&amp;nbsp;e Transplants). Ele também comentou o novo álbum será uma mistura de drum and bass, indie rock e stadium rock. E Tom Delonge também comentou: “Não posso dizer-lhes que fizemos algo parecido antes, mas você pode ver a ponta do Iceberg no último registro”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Além de descrever o álbum como estranho e ambicioso, Mark Hoppus disse à MTV News que o novo álbum do Blink-182 será expansivo. "Passamos por um monte de fatos realmente pesados nos últimos anos. Há uma abundância de material pesado e obscuro para escrever sobre isso ". Nós ainda estamos apenas começando em todo o processo de escrita. Temos cerca de três ou quatro músicas prontas que eu não diria que vai ser um registro obscuro;... nós acho que é realmente um registro expansiva. Há coisas que soa como o que estávamos fazendo registros sobre o Blink-182 de antigamente, e há coisas que soa como o que estávamos fazendo há 10 anos atrás e outras coisas que nunca fizemos antes. ". DeLonge descreveu o novo álbum como uma combinação de diversos projetos laterais da banda, e também tem um certo tom de brincadeira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em novembro de 2010, foi anunciado que a banda iria embarcar em mais uma turnê pelo Reino Unido, a partir do dia 08 de julho até 18 de julho, com mais locais do que sua última turnê. Esta turnê incluiu um desempenho no festival escocês T in the Park 2011. Mais datas foram anunciadas também para a Europa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoppus afirmou em seu blog novembro 2010 que o álbum seria concluído em abril ou maio de 2011 e o álbum seria lançado logo depois, em tempo para a turnê. Entretanto, posteriormente Hoppus afirmou em seu Facebook que o lançamento do álbum e a turnê serão adiados para o final de 2011: "A questão é que não queríamos nos apressar e lançar um álbum abaixo do esperado e do que podemos fazer. Nós também não queremos ser uma banda que depende de sucessos passados e toca apenas as mesmas músicas em todas turnês, mesmo que toquemos sempre músicas antigas também. blink-182 precisa fazer novas músicas. Para vocês, e para nós. Eu dei uma longa entrevista para a Kerrang! sobre o adiamento da tour, e espero que tudo possa se explicar. (...) Este precisa ser o melhor álbum que já gravamos e estamos trabalhando duro para alcançar esse objetivo." O novo álbum, intitulado Neighborhoods, foi lançado em 27 de setembro de 2011.&amp;nbsp;O primeiro single, a canção "Up All Night", foi lançado oficialmente em 15 de julho de 2011.&amp;nbsp;O segundo single, lançado no dia 6 de setembro de 2011, foi a faixa "After Midnight". Ambas as canções ganharam clipes, além de um ao vivo para "Heart's All Gone". "Wishing Well" foi lançada como single promocional para a Alternative Radio no dia 21 de novembro de 2011 e também ganhou um vídeo com cenas do nunca lançado documentário "Blinkumentary".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para promover o novo disco, a banda foi headline da 10th Honda Civic Tour, de 2011, e teve como banda de abertura o My Chemical Romance, além de datas adicionais no Canadá com o suporte de Rancid e Against Me!. Em 2012, embarcaram em uma turnê em comemoração de seu vigésimo aniversário.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em dezembro de 2012, a banda lançou o EP Dogs Eating Dogs,&amp;nbsp;com cinco faixas, incluindo uma participação especial nos vocais de "Pretty Little Girl", por Yelawolf - rapper que já trabalhou em outros projetos com Barker. Em 2013, a banda saiu em turnê pela Austrália e Travis não participou pelo seu trauma de viajar em aviões. Em seu lugar, foi chamado o baterista Brooks Wackerman, que também substituiu Scott, em 1996.&amp;nbsp;Além desses shows, em 2013 a banda fez uma turnê em comemoração aos 10 anos do disco blink-182, tocando algumas canções que nunca haviam sido apresentadas ao vivo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Saída de Tom DeLonge e futuro&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Matt_Skiba_2015-06-05.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/Matt_Skiba_2015-06-05.jpg/158px-Matt_Skiba_2015-06-05.jpg" width="479" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Matt_Skiba_2015-06-05.jpg"&gt;&lt;/a&gt;Matt Skiba em performance com o Blink-182 em 2015.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No final de Janeiro de 2015, a rádio CBS revelou que o guitarrista Tom DeLonge havia deixado o grupo. Segundo a declaração publicada, DeLonge não estava mais interessado em trabalhar com a banda e desejava dedicar-se "a outras atividades fora do mundo da música". Na mesma ocasião, Matt Skiba do Alkaline Trio foi confirmado como substituto temporário de DeLonge,&amp;nbsp;tendo participado de três shows com a banda, inclusive no Musink Festival, organizado por Barker.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2016, a banda anunciou a gravação do sétimo álbum de estúdio, agora com Skiba nos vocais e guitarra.&amp;nbsp;Em abril, 27, o trio lançou uma das canções do álbum, intitulada como Bored to Death, e revelou que o novo trabalho irá se chamar "California" que, segundo Travis Barker, é um "encontro de Enema of the State com Self-Titled".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Sétimo disco da banda é lançado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 1 de julho de 2016 a banda lança seu mais recente trabalho de estúdio, California, produzido por John Feldmann. O álbum recebeu boas críticas de modo geral, mesmo com as inevitáveis comparações entre Matt Skiba e Tom DeLonge. Foi o segundo álbum da banda (além, apenas, de "Take Off Your Pants and Jacket", de 2001) a chegar ao topo da Billboard 200. Destaca-se ainda que, apesar de não haver nenhuma participação especial nos vocais, Patrick Stump (Fall Out Boy) participou da composição das faixas "Sober" e "San Diego", e David Hodges (Ex-Evanescence) de "Home Is Such a Lonely Place", "Teenage Satellites" e "Kings of the Weekend". Esse foi, também, o primeiro álbum da banda a ser indicado ao Grammy.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O álbum foi anunciado no dia 27 de abril de 2016. O single "Bored to Death" estreou no mesmo dia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia 11 de outubro de 2016, o segundo single do álbum, "She's Out Of Her Mind", foi anunciado. No dia 20 de outubro de 2016, seu clipe estreou no quadro Flash Frame, do Spotify. O video faz uma releitura do clássico "What's My Age Again", do álbum "Enema Of The State", de 1999. É estrelado pelas estrelas do Vine, Lele Pons, Hannah Stocking e Vale Genta, além do comediante Adam Devine.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para promover o álbum, a banda fez uma grande turnê pelos Estados Unidos (com abertura de bandas com A Day To Remeber, All Time Low e The All-American Rejects) além de alguns shows pelo Canadá. Sem Travis Barker (que não anda de avião), passou por alguma cidades na Europa com sets curtos e acústicos para anunciar que em 2017 também haverá uma tour europeia pelo novo disco, na qual tocarão em diversos festivais. Em novembro de 2016, o baterista anunciou que, ainda nesse ano, a banda voltaria ao estúdio para trabalhar numa versão deluxe do álbum ou em um EP com músicas que foram compostas mas acabaram não fazendo parte do "California".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Formações da banda ao longo do tempo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1992 - 1998&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Tom_DeLonge"&gt;Tom DeLonge&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e guitarra&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Mark_Hoppus"&gt;Mark Hoppus&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e baixo&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Scott_Raynor"&gt;Scott Raynor&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Bateria e percussão&lt;br /&gt;1998 - 2005&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Tom_DeLonge"&gt;Tom DeLonge&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e guitarra&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Mark_Hoppus"&gt;Mark Hoppus&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e baixo&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Travis_Barker"&gt;Travis Barker&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Bateria e percussão&lt;br /&gt;2009 - 2015&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Tom_DeLonge"&gt;Tom DeLonge&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e guitarra&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Mark_Hoppus"&gt;Mark Hoppus&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e baixo&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Travis_Barker"&gt;Travis Barker&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Bateria e percussão&lt;br /&gt;2015 - atualmente&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Matt_Skiba"&gt;Matt Skiba&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e guitarra&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Mark_Hoppus"&gt;Mark Hoppus&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Vocal e baixo&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Travis_Barker"&gt;Travis Barker&lt;/a&gt;&amp;nbsp;- Bateria e percussão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Discografia de Blink-182 e Lista de canções de Blink-182&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Ano Título&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1994&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Cheshire_Cat"&gt;Cheshire Cat&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1997&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Dude_Ranch"&gt;Dude Ranch&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1999&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Enema_of_the_State"&gt;Enema of the State&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2001&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Take_Off_Your_Pants_and_Jacket"&gt;Take Off Your Pants and Jacket&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2003&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Blink-182_(%C3%A1lbum)"&gt;Blink-182&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2011&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Neighborhoods"&gt;Neighborhoods&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2016&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/California_(%C3%A1lbum)"&gt;California&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2019 Nine&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;EPs&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Ano Título&lt;br /&gt;1994&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Short_Bus_(EP)"&gt;Short Bus&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;1995&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/They_Came_to_Conquer..._Uranus"&gt;They Came To Conquer... Uranus&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;2012&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Dogs_Eating_Dogs"&gt;Dogs Eating Dogs&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns ao vivo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Ano Título&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;2000&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/The_Mark,_Tom,_and_Travis_Show_(The_Enema_Strikes_Back!)"&gt;The Mark, Tom and Travis Show (The Enema Strikes Back!)&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Compilações&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Ano Título&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;2005&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Greatest_Hits_(Blink-182)"&gt;Greatest Hits&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Blink 182 - I Miss You (Live Las Vegas - Pro Shot HD)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/-27rRfn_YPc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - All The Small Things (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/9Ht5RZpzPqw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - First Date&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/vVy9Lgpg1m8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - What's My Age Again?&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/K7l5ZeVVoCA" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - Always (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/CvtJVku_mJw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - Dammit (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/sT0g16_LQaQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - Generational Divide [Official Video]&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/ZQ-NycSnGsc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - Feeling This (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/4kMZ23T9VHE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - The Rock Show (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/z7hhDINyBP0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;blink-182 - Josie (Official Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/I6kfin-UeAQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/blink-182-mate-saudades-e-saiba-da.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjo3pLMv8W_dYQteVKN38dQKV5CsVw1ibSTDXK0FNiPTcsAUYhqmtrVEQFVEU7Mw615cSK7A-4bE2ulJrj15S61g2B4-XU04knNsrd98Jc6YkIj4s4H7A3AZ7ySDds7txArRDhU1P39dNI/s72-c/Blink-182.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-4260288692662679738</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:26:44.490-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">BANDAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTOR</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">PHILL COLLINS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>PHIL COLLINS/(GENESIS): SAIBA A HISTÓRIA DESSE ASTRO LONDRINO</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFMcI3aYeqoaRQnYLZrd9bem3rzbCm7-29Ctf_XzxxEwL7Ygvw6Qbe-8mtHhiwG0UjnXqYEmlg-W5lHy8y-RDwBRcBkj7CltR1gZMNHE89Sl8BrECFP7eBYBm7GqrkCRiiHfQUoqr8vWE/s1600/PHIL+COLLINS.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFMcI3aYeqoaRQnYLZrd9bem3rzbCm7-29Ctf_XzxxEwL7Ygvw6Qbe-8mtHhiwG0UjnXqYEmlg-W5lHy8y-RDwBRcBkj7CltR1gZMNHE89Sl8BrECFP7eBYBm7GqrkCRiiHfQUoqr8vWE/s640/PHIL+COLLINS.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;PHIL COLLINS - BIOGRAPHY.COM&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Philip David Charles Collins, LVO (Londres, 30 de janeiro de 1951), mais conhecido como Phil Collins, é um músico britânico. Foi baterista e vocalista da banda Genesis, mas também atingiu êxito na carreira solo. Também atuou em alguns filmes e programas de televisão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins já colaborou com vários artistas conhecidos, como Bone Thugs'N'Harmony, Paul McCartney, George Harrison, Eric Clapton, Roland Orzabal, Roger Taylor, Robert Plant, Ringo Starr, John Lennon, Elton John, Mike Oldfield, Sting, Anni-Frid Lyngstad do ABBA, Mark Knopfler, Laura Pausini, Peter Gabriel e Bee Gees. Fez uma participação especial em Woman in Chains, do Tears for Fears, participou do álbum Break Every Rule de Tina Turner, tocando bateria em músicas como Typical Male e Girls, e também colaborou com a banda Led Zeppelin no Live Aid, tocando bateria. Também participou da música Home, do grupo de rap Bone Thugs'N'Harmony.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Infância&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins nasceu e foi criado em Chiswick / Hounslow, Londres, filho de Winifred M. "June" (nascido Strange), uma agente teatral, e Greville Philip Austin Collins, um agente de seguros. Ele ganhou um kit de bateria de brinquedo no Natal, quando ele tinha cinco anos. Mais tarde, seu tio fez uma bateria improvisada que ele tocava regularmente. Collins cresceu rodeado por instrumentos mais completos comprados por seus pais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ele tocava em canais de televisão e no rádio, e nunca aprendeu a ler e escrever a notação musical convencionalmente, em vez disso, ele usa um sistema que ele criou para si mesmo. Ao contrário de seus companheiros da banda Genesis, Collins era considerado, para os padrões ingleses, um músico de origem humilde.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Genesis&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Collins ingressou na banda Genesis após a saída do baterista John Mayhew, em 1970. Depois que Peter Gabriel deixou a banda em 1975, Collins assumiu os vocais. Esse foi o período de maior sucesso comercial da banda, que continuou através dos anos 80. Enquanto trabalhava tanto como vocalista quanto de baterista, dava os primeiros passos de uma bem-sucedida carreira solo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira solo e auge&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antes de despontar como cantor solo, Collins era bastante ocupado com projetos paralelos para ocupar seu tempo, tendo sido declarado um exemplo de workaholic no mundo da música. Integrou a banda de fusion Brand-X entre 1975 e 1980, alegando que precisava de uma atividade extra nos dias que não tocava no Genesis. Após o fim de seu primeiro casamento no fim dos anos 70, compôs as canções que viriam a ser seu primeiro álbum solo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu primeiro disco foi Face Value, em 1981, cuja musica principal é ''In the Air Tonight'' que alcançou grande êxito nas paradas. Os álbuns que se seguiram foram grandes sucessos de vendas e muitas músicas estiveram entre as mais ouvidas no rádio, além de frequente presença na MTV. Seu nome estava em alta e Collins trabalhava constantemente. Em 1984 compôs a canção ''Against All Odds'' para o filme Paixões Proibidas, e no ano seguinte se tornou o único músico a se apresentar no Live Aid da Inglaterra e pegar um voo para tocar no Live Aid dos Estados Unidos em sequência. Ao mesmo tempo que trabalhava na divulgação de seu terceiro álbum solo ''No Jacket Required'', sua popularidade se acentuou mais ainda nessa fase, com ele se apresentando em numerosos programas de televisão, estrelando até episódios da popular série Miami Vice.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 1987 saiu a primeira compilação em remix dos sucessos do álbum anterior, e no ano seguinte Collins estrelou o filme Buster, sucesso de bilheteria que colocou duas canções no topo, "A Groovy Kind of Love" e "Two Hearts". Collins fechou a década lançando em 1989 o álbum "...But Seriously", mais conceitual, pessoal e mais maduro, ajudado ainda pela faixa de trabalho ''Another Day in Paradise", um dos seus últimos grandes hits das rádios. Foi o grande auge que atravessou todos os anos 80 e também a turnê "Serious Hits...Live" começando em 1990.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Declínio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar da enorme popularidade, as vendas dos discos de Collins começaram a decair nos anos 90, mais precisamente em 1993, época do álbum "Both Sides", em que seus problemas particulares refletiram na concepção do disco, o que não agradou aos que estavam acostumados com o som alegre, dançante e pop rock já desenvolvido. Em 2003 ele anunciou que iria terminar sua carreira solo, fazendo uma turnê de despedida, lançando o DVD da turnê em 2004.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 13 de Setembro de 2010, Phil Collins voltou a gravar, com o lançamento do álbum Going Back, com faixas de standards da Motown Records e de Soul Music dos anos 60.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em Março de 2011, foi anunciado na imprensa que Phil Collins deixaria a música para se dedicar integralmente à família.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins anunciou que faria seu primeiro show após quatro anos longe dos palcos e talvez fizesse também uma apresentação, com o filho Nicholas na bateria e ele próprio nos vocais, mas devido a problemas de saúde não pôde ir. O músico seria o headliner do projeto beneficente “Dreaming On The Beach Concert” da fundação Little Dreams, fundada por sua ex-esposa Orianne Mejjati. Laura Pausini, Alejandra Guzmán e outros também participaram como “convidados especiais” do show, que aconteceu na Filmore Miami Beach, no dia 6 de dezembro de 2014.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No primeiro semestre de 2014, Collins fez uma aparição surpresa na escola de seus filhos em Miami para cantar duas músicas. Foi a primeira vez que Collins se apresentou ao vivo desde sua ‘aposentadoria’, em 2011. Além do breve retorno aos palcos, em 2014 o britânico também se reuniu com a formação clássica de sua antiga banda, o Genesis, para um documentário da BBC. O projeto foi a primeira reunião do grupo desde a saída do cantor Peter Gabriel, em 1975.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida pessoal&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Collins casou-se com a canadense Andrea Bertorelli em 1975. Eles tiveram um filho, Simon Collins e Phil adotou a filha de Andrea, Joely Collins. Eles se divorciaram em 1980.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu segundo casamento foi com Jill Tavelman, entre 1984 e 1996, no qual teve uma filha, Lily Collins. Casou-se novamente em 1999, com Orianne Cevey. Tiveram dois filhos, Nicholas e Matthew. Se separaram em 2006.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É defensor dos direitos dos animais e torcedor do Tottenham Hotspur Football Club.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aparições na televisão e cinema&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na adolescência, participou do primeiro longa-metragem do The Beatles, A Hard Day's Night, como um dos milhares de jovens que assistiam uma apresentação da banda no final do filme.&lt;br /&gt;Atuou no episódio Phil the Shill, da segunda temporada da série de TV Miami Vice, em 1984.&lt;br /&gt;Apresentou duas vezes o Billboard Music Awards.&lt;br /&gt;Estrelou o filme Buster (1988).&lt;br /&gt;Fez aparições nos filmes Hook (1991) e And the Band Played On (1993) e no seriado Whooppi.&lt;br /&gt;Estrelou o filme Frauds (1993).&lt;br /&gt;Dublou dois filmes de animação: Balto (1995) e The Jungle Book 2.&lt;br /&gt;Fez uma pequena aparição no filme Ursos Polares da The Naked Brothers Band.&lt;br /&gt;Gravou a trilha sonora do filme de animação Tarzan da Disney (1999)&lt;br /&gt;Gravou a trilha sonora usada no filme de animação Brother Bear (2003).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Videogame&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Collins faz uma aparição como ele mesmo no jogo Grand Theft Auto: Vice City Stories, que se passa em 1984. Ele aparece em três missões. Em uma o jogador precisa salvá-lo de uma gangue que quer matá-lo. É possível ainda assistir uma performance de "In the Air Tonight".&lt;br /&gt;Em 2013, a música "I don't care Anymore" aparece em Grand Theft Auto V. É possível escutá-la na "Los Santos Rock Radio".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Álbuns de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981: Face Value&lt;br /&gt;1982: Hello, I Must Be Going!&lt;br /&gt;1985: No Jacket Required&lt;br /&gt;1989: ...But Seriously&lt;br /&gt;1993: Both Sides&lt;br /&gt;1996: Dance into the Light&lt;br /&gt;2002: Testify&lt;br /&gt;2010: Going Back&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Baterista de estúdio&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com Robert Plant&lt;br /&gt;1982: Pictures at Eleven&lt;br /&gt;1983: The Principle of Moments&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com Eric Clapton&lt;br /&gt;1985: Behind the Sun&lt;br /&gt;1986: August&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Compilações e álbuns ao vivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1987: 12"ers&lt;br /&gt;1990: Serious Hits... Live!&lt;br /&gt;1998: ...Hits&lt;br /&gt;1999: A Hot Night in Paris&lt;br /&gt;2004: The Platinum Collection&lt;br /&gt;2004: Love Songs: A Compilation... Old and New&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trilhas sonoras&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1984: Against All Odds&lt;br /&gt;1985: White Nights&lt;br /&gt;1988: Buster&lt;br /&gt;1999: Tarzan&lt;br /&gt;2002: Brother Bear&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Videografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1982:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Hello_Live_at_Going&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Hello Live at Going&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(VHS)&lt;br /&gt;1985:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=No_Ticket_Required_Live&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;No Ticket Required Live&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(DVD)&lt;br /&gt;1989:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/The_Singles_Collection"&gt;The Singles Collection&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(VHS)&lt;br /&gt;1990:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Serios_Hits...Live!&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Serios Hits...Live!&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(DVD)&lt;br /&gt;1995:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Live_at_Both_Sides_Tour&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Live at Both Sides Tour&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(VHS)&lt;br /&gt;1997:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Live_and_Loose_in_Paris&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Live and Loose in Paris&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(DVD)&lt;br /&gt;2004:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Finally!_The_First_Farewell_Tour&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1"&gt;Finally! The First Farewell Tour&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(DVD)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Clipes&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1981: In The Air Tonight&lt;br /&gt;1981: I Missed Again&lt;br /&gt;1981: This Must Be Love&lt;br /&gt;1982: I Dont Care Anymore&lt;br /&gt;1982: You Can't Hurry Love&lt;br /&gt;1982: Thru These Walls&lt;br /&gt;1982: Here Stay (Featuring: Any-Frida)&lt;br /&gt;1984: Easy Lover (Featuring: Philip Bailey)&lt;br /&gt;1984: Agaisnt Oll Odds&lt;br /&gt;1985: Separates Lives (Featuring: Marilyn Martin)&lt;br /&gt;1985: Sussudio&lt;br /&gt;1985: One More Night&lt;br /&gt;1985: Don't Lose By Number&lt;br /&gt;1985: Take Me Home&lt;br /&gt;1988: A Groovy Kind Of Love&lt;br /&gt;1988: Two Hearts&lt;br /&gt;1989: Another Day in Paradise&lt;br /&gt;1989: Father to son&lt;br /&gt;1990: I Wish It Would Rain Down&lt;br /&gt;1990: Hang In Lang Enought&lt;br /&gt;1990: Something Happened On The Way To Heaven'&lt;br /&gt;1990: Do You Remember&lt;br /&gt;1993: Hero (Featuring: David Crosby)&lt;br /&gt;1993: Both Sides&lt;br /&gt;1994: Everyday&lt;br /&gt;1994: Can't turn back eyes&lt;br /&gt;1994: We wait wonder&lt;br /&gt;1996: Dance into the light&lt;br /&gt;1996: Wear my hat&lt;br /&gt;1997: It's in your eyes'&lt;br /&gt;1997: No mather who&lt;br /&gt;1998: True Colours&lt;br /&gt;1999: You'l be in my heart'&lt;br /&gt;1999: Strangers like me&lt;br /&gt;2002: Wake Up Call&lt;br /&gt;2002: Can't stop loving you&lt;br /&gt;2003: Look trought my eyes&lt;br /&gt;2003: No way out&lt;br /&gt;2010: Heartwawe&lt;br /&gt;2010: Going back&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Compactos na Billboard&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1981"&gt;1981&lt;/a&gt;:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/In_the_Air_Tonight"&gt;In the Air Tonight&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(posição 19)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1981"&gt;1981&lt;/a&gt;: I Missed Again (posição 19)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1983"&gt;1983&lt;/a&gt;: You Can't Hurry Love (posição 10)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1983"&gt;1983&lt;/a&gt;: I Don't Care Anymore (posição 39)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1984"&gt;1984&lt;/a&gt;:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Against_All_Odds_(Take_a_Look_at_Me_Now)"&gt;Against All Odds (Take a Look at Me Now)&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(#1 por 3 semanas)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1985"&gt;1985&lt;/a&gt;: Sussudio (#1 por 1 semana)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1985"&gt;1985&lt;/a&gt;: Separate Lives (#1 por 1 semana)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1985"&gt;1985&lt;/a&gt;: One More Night (#1 por 2 semanas)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1985"&gt;1985&lt;/a&gt;: Don't Lose My Number (posição 4)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1986"&gt;1986&lt;/a&gt;: Take Me Home (posição 7)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1988"&gt;1988&lt;/a&gt;: A Groovy Kind Of Love (#1 por 2 semanas)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1989"&gt;1989&lt;/a&gt;: Two Hearts (#1 por 2 semanas)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1989"&gt;1989&lt;/a&gt;:&amp;nbsp;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/Another_Day_in_Paradise"&gt;Another Day in Paradise&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(#1 por 4 semanas)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1990"&gt;1990&lt;/a&gt;: Something Happened On The Way To Heaven (posição 3)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1990"&gt;1990&lt;/a&gt;: I Wish It Would Rain Down (posição 4)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1990"&gt;1990&lt;/a&gt;: Do You Remember (posição 4)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1991"&gt;1991&lt;/a&gt;: Who Said I Would (posição 73)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1991"&gt;1991&lt;/a&gt;: Hang In Long Enough (posição 23)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1993"&gt;1993&lt;/a&gt;: Both Sides Of The Story (posição 25)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1994"&gt;1994&lt;/a&gt;: Everyday(posição 24)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1996"&gt;1996&lt;/a&gt;: Dance Into The Light (posição 45)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1997"&gt;1997&lt;/a&gt;: It’s In Your Eyes (posição 77)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/1999"&gt;1999&lt;/a&gt;: You’ll Be In My Heart (posição 21)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2003"&gt;2003&lt;/a&gt;: Can't Stop Loving You (posição 76)&lt;br /&gt;&lt;a href="https://pt.wikipedia.org/wiki/2010"&gt;2010&lt;/a&gt;: Going Back (posição 57)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Prêmios&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Grammy&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1985: – Melhor Performance Vocal Pop Masculina ("Against All Odds (Take A Look At Me Now)" (1984))&lt;br /&gt;1986: – Álbum do ano (No Jacket Required (1985)), Melhor Performance Vocal Pop Masculina (No Jacket Required (1985)), Produtor do ano, não-clássico (No Jacket Required (1985)), junto com Hugh Padgham&lt;br /&gt;1989: – Melhor Música Escrita para Filme, Televisão ou Outro Meio Visual ("Two Hearts", de Buster (1988)), junto com Lamont Dozier&lt;br /&gt;1991: – Gravação do Ano ("Another Day in Paradise" (1989))&lt;br /&gt;2000: – Melhor Compilação de Trilha Sonora para Filme, Televisão ou Outro Meio Visual (Tarzan Soundtrack (1999)), junto com Mark Mancina&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;American Music Awards&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1991: - Álbum Favorito (Pop/Rock) (...But Seriously (1989)), Melhor Artista Masculino (Pop/Rock) (...But Seriously (1989))&lt;br /&gt;2000: - Artista Favorito (Adulto/Contemporânio) (Tarzan Soundtrack (1999))&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Oscar&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;2000: – Melhor Canção Original ("You'll Be in My Heart" de Tarzan (1999)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Golden Globe&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;1989: - Melhor Canção Original - longa-metragem ("Two Hearts" from Buster (1988)), junto com Lamont Dozier, dividido com "Let The River Run" de Working Girl de Carly Simon&lt;br /&gt;2000: – Melhor Canção Original - longa-metragem ("You'll Be in My Heart" de Tarzan (1999)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;Disney Legend&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;2002: – Prêmio Lenda da Disney&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - Against All Odds (Take A Look At Me Now) (Official Lyrics Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/TU3aUid1UnM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - Another Day In Paradise (Official Lyrics Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/At9FypGZ44M" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - In The Air Tonight (Official Lyrics Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/v7x32gwqEAc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - Do You Remember? (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/hhfx1MdjnZc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - Two Hearts (Official Lyrics Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/5312ECwfuvQ" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - One More Night (Official Lyrics Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/bb5uL5lDSO0" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - Sussudio (Official Lyrics Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/zAkmUi_PpJw" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Phil Collins - Live And Loose In Paris&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Yui5O7bPFVM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE WIKIPÉDIA&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/phil-collinsgenesis-saiba-historia.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFMcI3aYeqoaRQnYLZrd9bem3rzbCm7-29Ctf_XzxxEwL7Ygvw6Qbe-8mtHhiwG0UjnXqYEmlg-W5lHy8y-RDwBRcBkj7CltR1gZMNHE89Sl8BrECFP7eBYBm7GqrkCRiiHfQUoqr8vWE/s72-c/PHIL+COLLINS.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1277772529764654361.post-2036976317330794871</guid><pubDate>Tue, 15 Oct 2019 14:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2019-10-15T11:25:19.319-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">CANTORA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">HISTÓRIA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">INTERNACIONAL</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">MÚSICAS</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">TRACY CHAPMAN</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">VÍDEOS</category><title>TRACY CHAPMAN - CONHEÇA A HISTÓRIA DESSA CANTORA ESTADUNIDENSE </title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;
&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwVWbHHxsSRXhJ5eEtQRPhVoaUynvLFySb93YlUUqfTWlsvcy_Fia70dHVHsjWNcJNhvVcnjvlRwUL3EoPieTEuDFUyjxlVbAiPoUSxM_6OymrTRpdARUGyqhKysDkEvAU1c1y8QZV3Ds/s1600/TRACY+CHAPMAN.jpg"&gt;&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;img border="0" height="473" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwVWbHHxsSRXhJ5eEtQRPhVoaUynvLFySb93YlUUqfTWlsvcy_Fia70dHVHsjWNcJNhvVcnjvlRwUL3EoPieTEuDFUyjxlVbAiPoUSxM_6OymrTRpdARUGyqhKysDkEvAU1c1y8QZV3Ds/s640/TRACY+CHAPMAN.jpg" width="640" /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;TRACY CHAPMAN - SMOOTH RÁDIO&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman (Cleveland, Ohio, 30 de Março de 1964) é uma cantora estadunidense de folk, blues, soul e pop rock, vencedora de 4 prêmios Grammy Awards, tornada mundialmente famosa por suas canções "Fast Car", "Baby Can I Hold You" e "Give Me One Reason" .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Biografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman toca guitarra e escreve canções desde criança. Ingressou no programa "A Better Chance", voltado a identificar nacionalmente crianças negras talentosas para o desenvolvimento acadêmico, o que lhe permitiu frequentar a Wooster School, em Connecticut e posteriormente a Tufts University, em Medford (Massachussets).&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Em maio de 2004, a Tufts University concedeu-lhe o título de doutora honoris causa em Belas-artes, por sua contribuição como uma artista socialmente engajada e por suas realizações artísticas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chapman apresenta-se desde 1988.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carreira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda durante a faculdade, Chapman começou a apresentar-se nas ruas, tocando seu violão em cafés de Cambridge, Massachussets. Enquanto esperava sua graduação acadêmica, assinou contrato com a SBK Records, em 1988, lançando seu primeiro álbum, intitulado "Tracy Chapman" - que foi logo aclamado pela crítica, e ela passou a realizar tournês e conquistar o público. Após sua aparição num programa de TV, em homenagem aos setenta anos de Nelson Mandela, em junho, sua música "Fast Car" alcançou o topo das paradas nos Estados Unidos, ficando entre as 10 mais executadas da lista da Billboard Hot 100, enquanto outras faixas também ficavam entre as mais ouvidas, "Baby Can I Hold You" entre estas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O disco vendeu bem, alcançando vários certificados de vendagem da RIAA (discos de platina), e fazendo-a vencer no ano seguinte (1989) quatro Grammy Awards, inclusive a de melhor artista revelação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chapman tornou-se, depois disto, uma artista ligada à Amnistia Internacional, participando da tour "Human Rights Now!". Segundo algumas fontes, Chapman tornou-se uma das mais influentes artistas no meio universitário norte-americano, nos anos 80.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu álbum seguinte, Crossroads (1989), não teve o mesmo sucesso comercial. Em 1992, quando lançou seu trabalho seguinte - Matters of the Heart - seu público era restrito a fãs dedicados. Apesar de todos acreditarem ter encerrado sua carreira, surpreendeu os analistas em 1995, com New Beginning, que vendeu mais de 3 milhões de cópias apenas nos EUA, e rendeu-lhe um Grammy, em 1997, de melhor canção de rock.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2000 Telling Stories foi um álbum com músicas mais voltadas para o rock que para o estilo pop, que até ali seguia. A música-título do disco foi bastante executada nas rádios européias, e em alguns segmentos norte-americanos. Em 2001 veio a coletânea, batizada de Collection.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sexto álbum de inéditas foi Let It Rain, de 2002, que Chapman divulgou em tournê pela Europa e EUA em 2003.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Where You Live, sétimo álbum da cantora, foi lançado em setembro de 2005, com o qual realizou excursões pelos Estados Unidos e Europa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 11 de novembro de 2008, na comemoração dos vinte anos do lançamento do seu primeiro disco, Tracy Chapman lançou o seu oitavo álbum, Our Bright Future ("Nosso futuro brilhante"), dando início no dia seguinte, em Bruxelas, a uma turnê européia. Deste novo álbum destaca-se a música "Thinking of you", já considerada uma das mais belas e sensíveis composições de Chapman.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vida pessoal&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;Embora Chapman nunca fale publicamente acerca de sua sexualidade, a autora ganhadora do Prêmio Pulitzer, Alice Walker, falou de sua relação amorosa com Chapman durante uma entrevista para o The Guardian em 15 de dezembro de 2006. Ela explicou porque elas não deram publicidade ao relacionamento à época, dizendo que este "era delicioso e adorável, maravilhoso, gostei intensamente. Eu estava completamente apaixonada por ela, mas isso não dizia respeito a mais ninguém além de nós."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chapman não divulga fatos quanto à sua vida pessoal, sendo considerada reclusa.[3] A despeito disso, em julho de 2010 ela assumiu um relacionamento homoafetivo com a atriz Guinevere Turner.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Discografia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A discografia da cantora e compositora americana Tracy Chapman é composta por 8 álbuns de estúdio, 22 singles e 2 álbuns de compilação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman lançou seu primeiro álbum em Abril de 1988, auto-intitulado, conseguiu diversas certificações e críticas positivas. O álbum Tracy Chapman conseguiu 6x platina nos Estados Unidos e 7x no Reino Unido, concorreu à Álbum do Ano no Grammy Awards e venceu como Álbum de Folk Contemporâneo. O primeiro single "Fast Car", apareceu em vários charts mundiais, além de vencer o Grammy de Performance Vocal Pop Feminina.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No ano seguinte, foi lançado o segundo álbum de Chapman, Crossroads que novamente conseguiu vários certificados, além de concorrer ao Grammy. O single com o mesmo nome do álbum foi o destaque. Em 1992, Tracy lançou Matters of the Heart, o terceiro álbum da cantora. Apesar da certificação de ouro nos Estados Unidos, o álbum não teve muita repercussão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Depois de três álbuns lançados, e do declínio de seu sucesso, em 1995, Tracy Chapman lança o álbum New Beginning, que novamente conseguiu levar a cantora ao topo das paradas musicais e ao êxito em solo norte-americano como o seu primeiro álbum. O single "Give Me One Reason", venceu o Grammy de canção de Rock e conseguiu um 3º lugar no Billboard Hot 100, a melhor posição em sua carreira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em 2000, foi lançado Telling Stories. O quinto álbum conseguiu o 33º lugar no Billboard 200. Em 2001, foi lançado Collection, com os maiores sucessos de Tracy Chapman, a compilação teve um ótimo número de vendas na Europa. Um ano após lançar a coleção, foi lançado mais um álbum de inéditas, Let It Rain foi lançado em Outubro de 2002.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Posteriormente a cantora americana lançou mais dois álbuns, que conseguiram destaque na França e na Suiça. Em 2005, lançou Where You Live, e em 2008 Our Bright Future, o último conseguiu a 3ª indicação em sua carreira, ao Grammy de Álbum de Folk Contemporâneo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ano Detalhes do Álbum Singles&lt;br /&gt;1988 Tracy Chapman&lt;br /&gt;Lançamento: 5 de Abril&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"Fast Car"&lt;br /&gt;"Talkin' 'Bout a Revolution"&lt;br /&gt;"Baby Can I Hold You"&lt;br /&gt;1989 Crossroads&lt;br /&gt;Lançamento: 3 de Outubro&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"All That You Have Is Your Soul"&lt;br /&gt;"Crossroads"&lt;br /&gt;"Subcity"&lt;br /&gt;1992 Matters of the Heart&lt;br /&gt;Lançamento: 28 de Abril&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"Bang Bang Bang"&lt;br /&gt;"Dreaming on a World"&lt;br /&gt;1995 New Beginning&lt;br /&gt;Lançamento: 14 de Novembro&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"Give Me One Reason"&lt;br /&gt;"New Beginning"&lt;br /&gt;"The Promise"&lt;br /&gt;"Smoke and Ashes"&lt;br /&gt;2000 Telling Stories&lt;br /&gt;Lançamento: 15 de Fevereiro&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"Telling Stories"&lt;br /&gt;"It's OK"&lt;br /&gt;"Wedding Song"&lt;br /&gt;2002 Let It Rain&lt;br /&gt;Lançamento: 15 de Outubro&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"You're the One"&lt;br /&gt;"Another Sun"&lt;br /&gt;2005 Where You Live&lt;br /&gt;Lançamento: 13 de Setembro&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"Change"&lt;br /&gt;"America"&lt;br /&gt;2008 Our Bright Future&lt;br /&gt;Lançamento: 11 de Novembro&lt;br /&gt;Gravadora(s): Elektra&lt;br /&gt;"Sing for You"&lt;br /&gt;"Thinking of You"&lt;br /&gt;Prêmios e Nomeações&lt;br /&gt;American Music Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;1989 Tracy Chapman Artista Revelação Favorito - Pop / Rock Venceu&lt;br /&gt;Artista Feminino Favorito - Pop / Rock Indicado&lt;br /&gt;BRIT Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;1989 Tracy Chapman Revelação Internacional Venceu&lt;br /&gt;Artista Feminina Internacional Venceu&lt;br /&gt;Grammy Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;1989 Tracy Chapman Artista Revelação Venceu&lt;br /&gt;Tracy Chapman Gravação de Folk Contemporêneo Venceu&lt;br /&gt;Álbum do Ano Indicado&lt;br /&gt;"Fast Car" Performance Vocal Pop Feminina Venceu&lt;br /&gt;Canção do Ano Indicado&lt;br /&gt;Gravação do Ano Indicado&lt;br /&gt;1990 Crossroads Gravação de Folk Contemporâneo Indicado&lt;br /&gt;1997 New Beginning Álbum Vocal Pop Indicado&lt;br /&gt;"Give Me One Reason" Performance Vocal de Rock Feminina Indicado&lt;br /&gt;Canção de Rock Venceu&lt;br /&gt;Canção do Ano Indicado&lt;br /&gt;Gravação do Ano Indicado&lt;br /&gt;2010 Our Bright Future Álbum de Folk Contemporâneo Indicado&lt;br /&gt;IFPI Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Nível Ref&lt;br /&gt;2001 Collection Platinum Europe Awards 1&lt;br /&gt;Meteor Ireland Music Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;2001 Tracy Chapman Artista Feminina Internacional Indicado&lt;br /&gt;MTV Video Music Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;1989 "Fast Car" Vídeo Feminino Indicado&lt;br /&gt;1996 "Give Me One Reason" Indicado&lt;br /&gt;Soul Train Music Awards&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;1989 Tracy Chapman Álbum do Ano Feminino de R&amp;amp;B / Urban Contemporâneo Indicado&lt;br /&gt;SXSWi: Web Awards Honor&lt;br /&gt;Ano Indicação Categoria Resultado Ref&lt;br /&gt;1989 Tracy Chapman Música Indicado&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style="color: yellow; font-size: large;"&gt;&lt;b style="background-color: black;"&gt;&lt;br /&gt;VÍDEOS:&lt;br /&gt;Tracy Chapman - Fast car&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DwrHwZyFN7M" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman - "Baby Can I Hold You" (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DqoLMGSBGYc" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman - "Talkin' About A Revolution" (Official Music Video)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Xv8FBjo1Y8I" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman - Stand by Me (Live on Letterman 2015)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/8XL6C3vY0jM" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman - Give Me One Reason (Live 11/13)&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/fpmN9JorFew" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;Tracy Chapman | Collection Full Album | Best of Tracy Chapman&lt;br /&gt;&lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/GEzoWe3saQE" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;FONTE: WIKIPÉDIA&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;AUTOR: GUGUOLDSONGS&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>https://guguoldsongs.blogspot.com/2019/10/tracy-chapman-conheca-historia-dessa.html</link><author>noreply@blogger.com (GUSTAVO VASCONCELOS - GUGU)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwVWbHHxsSRXhJ5eEtQRPhVoaUynvLFySb93YlUUqfTWlsvcy_Fia70dHVHsjWNcJNhvVcnjvlRwUL3EoPieTEuDFUyjxlVbAiPoUSxM_6OymrTRpdARUGyqhKysDkEvAU1c1y8QZV3Ds/s72-c/TRACY+CHAPMAN.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>