Guide of Greece

«Τα μυστικά της Μεσογείου» αποκαλύπτονται

2011-12-13T07:29:00.000-08:00

Το ντοκιμαντέρ του Πιέρ-Υβ Κουστώ θα προβληθεί απόψε στο ίδρυμα Ευγενίδου

Το ντοκιμαντέρ του Πιέρ-Υβ Κουστώ και του υδροβιολόγου του National Geopraphic, Enric Sala, «Τα μυστικά της Μεσογείου», θα παρουσιαστεί στη χώρα μας, στο ίδρυμα Ευγενίδου. Την εκδήλωση, που διοργανώνεται σήμερα στις 20:00, θα προλογίσει ο συνδημιουργός του ντοκιμαντέρ, Πιέρ-Υβ Κουστώ.

Στόχος της εκδήλωσης, είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινού σε θέματα υποβάθμισης του θαλασσίου περιβάλλοντος. Η πρωτοβουλία για την προβολή του ντοκιμαντέρ ανήκει στην αναπληρώτρια τομεάρχη Περιβάλλοντος και βουλευτού Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας, κα. Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, έπειτα από πρόσκληση που απηύθυνε στην «Ομάδα Δυτών Κουστώ», την ομάδα δράσης «Ωκεανοί» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Μάλιστα, πρόκειται για την πρώτη δράση που αναλαμβάνει η ομάδα στην Ελλάδα. Στην διοργάνωση συμμετέχουν ακόμη, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Δικαίου, Επιστήμης και Τεχνολογίας και το ίδρυμα Ευγενίδου.

Το ντοκιμαντέρ συγκρίνει την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο βυθό της Μεσογείου φανερώνοντας τη ρύπανση, την υποβάθμιση των υδάτων, την απώλεια της βιοποικιλότητας και τη μείωση των αλιευμάτων με λήψεις που έγιναν πριν από δεκαετίες από τον διάσημο θαλάσσιο εξερευνητή Ζακ-Υβ Κουστώ.

Επιπλέον, ο ωκεανογράφος Ενρικ Σάλα και η ομάδα δυτών του Πιερ Υβ Κουστώ επισκέπτεται θαλάσσια καταφύγια, που έχουν οριοθετηθεί σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου διερευνώντας τα οφέλη για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα, τους αλιείς και την οικονομική και τουριστική ανάπτυξη των περιοχών αυτών.

Η είσοδος για το κοινό στην προβολή του ντοκιμαντέρ «Τα μυστικά της Μεσογείου», είναι ελεύθερη με δελτία εισόδου. Η διανομή των δελτίων θα ξεκινήσει στις 19:00 στο ταμείο εισόδου, του ιδρύματος Ευγενίδου, Πεντέλης 11, Π. Φάληρο μέχρι την εξάντληση των θέσεων. Η ομιλία του Πιέρ Υβ Κουστώ θα πραγματοποιηθεί στα Αγγλικά, ενώ το ντοκιμαντέρ φέρει ελληνικό υποτιτλισμό.

πηγή: newsbeast.gr

Στο "φως" η Αριστοτελική Σχολή στην Κρήτη

2011-12-11T08:33:00.001-08:00

Στην κορυφή Κόφινα των Αστερουσίων εντοπίστηκαν τα ευρήματα της Αριστοτελικής Σχολής Φιλοσοφίας, που λειτούργησε επί Ενετοκρατίας

Στο όρος Αστερούσια στην κορυφή του Κόφινα ανακαλύφθηκε η Αριστοτελική Σχολή στην Κρήτη που είχε δημιουργήσει ο ιερωμένος φιλόσοφος Ιωσήφ Φιλάγρης.

Η Σχολή, που λειτουργούσε δίπλα στο Μετόχι των Τριών Ιεραρχών το οποίο ανήκει στη Μονή Κουδουμά, αποτελούσε κέντρο πνευματικής και πολιτικής αντίστασης στα πρώτα σκληρά χρόνια της Ενετοκρατίας.

Ήταν τότε που οι κατακτητές απέκοψαν την Κρήτη από το Βυζάντιο και ήθελαν βιαίως να την εκλατινίσουν με την κατάργηση της ελληνικής γλώσσας, της εκπαίδευσης και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κάτι που είχε αποτέλεσμα τις διαρκείς επαναστάσεις και εξεγέρσεις των Κρητών μέχρι που ενσωμάτωσαν τους Ενετούς κατακτητές.

Το μείζον θέμα για την ελληνική ιστορία, αλλά και για την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά είναι πως ο Ιωσήφ Φιλάγρης, μετά τους διωγμούς που εξαπέλυσαν οι Βενετοί, έφυγε από το Ηράκλειο, πήγε στα απρόσιτα Αστερούσια και δημιούργησε μία Σχολή Φιλοσοφίας, που δίδασκε Φιλοσοφία, Αστρονομία, Γραμματική, Θεολογία και Ιατρική.

Είχε όμως στήσει ταυτόχρονα και ένα εξελιγμένο εργαστήριο αντιγραφής αρχαίων κειμένων -ο ίδιος ήταν αριστοτελικός φιλόσοφος με σπουδές στο Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης-. Η ομάδα του αντέγραφε αρχαία κείμενα, την εργασία των οποίων επόπτευε ο ίδιος και έκανε τα σχόλια πλαγίως των κειμένων.

Τα κείμενα αυτά, εκτός από την Κρήτη και την Κωνσταντινούπολη, ταξίδευαν στην Ευρώπη, συμβάλλοντας στη διάσωση και διάχυση της αρχαίας ελληνικής σκέψης, που υπήρξε το εφαλτήριο της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Στη χειμαζόμενη σήμερα Ευρώπη από τα έγκατα της ελληνικής γης φυτρώνει η ελπίδα του πνεύματος και της αντίστασης.

Ο Αριστοτέλης θέτει το ζήτημα της άμεσης δημοκρατίας, της πολιτικής ισότητας, της απελευθέρωσης των δούλων για πρώτη φορά παγκοσμίως, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας, μαζί με τις επιστημονικές μεθόδους ανάλυσης των κοινωνικών και επιστημονικών φαινομένων στις θετικές επιστήμες. Μάλιστα, κώδικες των αντιγράφων του Φιλάγρη έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου, των Παρισίων, της Βιέννης και του Βουκουρεστίου.

Η ανακάλυψη, όπως αναφέρει η "Ελευθεροτυπία", έγινε πριν από μερικές ημέρες από τον ομότιμο καθηγητή της Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Αθανάσιο Παλιούρα. Ήδη προγραμματίζεται για το επόμενο διάστημα εκτεταμένη ανασκαφή για να έρθει στην επιφάνεια όλο το κτηριακό συγκρότημα της Σχολής Φιλοσοφίας και του μοναστηριακού συμπλέγματος.

πηγή: volos247.eu

Έσωσαν κράνος 2.700 ετών

2011-12-11T00:45:00.001-08:00

Ανεκτίμητης αρχαιολογικής αξίας χάλκινο κράνος κορινθιακού τύπου ήταν έτοιμοι να πουλήσουν αρχαιοκάπηλοι στον Πύργο Ηλείας.

Οι επιτήδειοι συνελήφθησαν ύστερα από πληροφορίες του Τμήματος Αρχαιοκαπηλίας της Ασφάλειας Αττικής, όταν σε έλεγχο που έγινε στο αυτοκίνητό τους βρέθηκε το καλοδιατηρημένο κράνος.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το απόγευμα στον Πύργο. Οι αστυνομικοί του αρμόδιου τμήματος αρχαιοκαπηλίας είχαν ενημερωθεί πως δύο Έλληνες από την περιοχή, ηλικίας 48 και 53 ετών, είχαν στη διάθεσή τους ένα σπάνιο χάλκινο κράνος που προσπαθούσαν να πουλήσουν σε έμπορο. Έστησαν «καρτέρι» στους αρχαιοκάπηλους και σε έλεγχο που έκαναν στο αυτοκίνητο βρήκαν το αρχαιολογικό εύρημα.

Πρόκειται για ένα καλοδιατηρημένο, ακέραιο χάλκινο κράνος κορινθιακού τύπου, το οποίο φέρει ελάχιστες φθορές στο επαυχένιο και μικρές οπές σε σημεία της θόλου. Το κράνος υπολογίζεται ότι είναι από τους αρχαϊκούς χρόνους, πιθανότατα από τον 6ο αιώνα π.Χ. Επιπλέον, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του 53χρόνου βρέθηκαν έξι αργυρά νομίσματα διαφόρων διαστάσεων. Οι αρχαιοκάπηλοι δεν έχουν μέχρι στιγμής ομολογήσει πού και πότε έγινε η λαθρανασκαφή που έφερε στο φως τα συγκεκριμένα ευρήματα.

Τα αντικείμενα εξετάστηκαν από αρχαιολόγο της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του υπουργείου Πολιτισμού, ο οποίος αποφάνθηκε ότι εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις του νόμου «περί Προστασίας των Αρχαιοτήτων και της εν γένει πολιτιστικής κληρονομιάς».

Το προσεχές διάστημα, ειδική επιτροπή του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) αναμένεται να εξετάσει την εμπορική αξία των ευρημάτων, βάσει της οποίας θα παραπεμφθούν οι δύο αρχαιοκάπηλοι

http://erroso.blogspot.com

Ποιοί ζούσαν στις σκοτεινές γωνιές του σπηλαίου Φράγχθι;

2011-12-11T00:33:00.001-08:00

Το Φράγχθι στην Αργολίδα δεν είναι ένα ακόμα σπήλαιο της Πελοποννήσου. Είναι μία από τις σημαντικότερες προϊστορικές θέσεις στα Βαλκάνια...

με σπουδαία ευρήματα που μέχρι πρόσφατα τοποθετούσαν την περίοδο κατοίκησής του από το 20000 έως το 3000 π. Χ.

Μια νέα αρχαιολογική έρευνα, ωστόσο, έρχεται να ρίξει ακόμα περισσότερο φως στις σκοτεινές γωνιές του, μεταθέτοντας την περίοδο αυτή πολλές χιλιάδες χρόνια πιο πίσω -έως και 15.000 χρόνια-, όταν στο Φράγχθι ζούσαν οι πρώτοι Homo sapiens.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μίλησε με τη δρ. Κατερίνα Δούκα, ερευνήτρια, η οποία από το 2005 ασχολείται με την εξέλιξη και εφαρμογή της μεθόδου χρονολόγησης με άνθρακα-14 στο Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Η ίδια μελέτησε χάντρες από θαλάσσια όστρεα που βρέθηκαν στο σπήλαιο, αναπτύσσοντας και εφαρμόζοντας νέες μεθόδους ραδιοχρονολόγησης με άνθρακα 14.

Με τα καινούργια δεδομένα, η γνώση μας για τους πρώτους Homo sapiens της Αργολίδας διευρύνονται.

Η ανακάλυψη στο Φράγχθι είναι πολύ σημαντική και για έναν ακόμη λόγο. Θα βοηθήσει τους ειδικούς, που προσπαθούν να κατανοήσουν καλύτερα ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της προϊστορικής έρευνας: τους λόγους που οδήγησαν στην εξαφάνιση των Νεάντερταλ και στην επικράτηση του είδους μας.

πηγή: tro-ma-ktiko.blogspot.com

Ancient Pellana, Lakonia

2011-12-09T01:42:00.001-08:00

Με 100.000 ευρώ θα ενισχυθεί η Ε΄ Εφορία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Σπάρτης για το 2012, μετά από απόφαση του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ. Πέτρου Τατούλη, με σκοπό την προστασία και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου στην Πελλάνα Λακωνίας.

Μετά τις ανασκαφές της αρχαιολογικής υπηρεσίας η Πελλάνα έχει αναδειχθεί ως εξαιρετικά σημαντικός αρχαιολογικός χώρος και ως εκ τούτου απαιτείται η δέουσα και σταθερή παρουσία της πολιτείας προκειμένου να προστατευθεί καταλλήλως και να αναδειχθεί πλήρως το αρχαιολογικό υπόβαθρο της περιοχής. Έτσι, κ. Τατούλης προέβη στην απόφαση να χρηματοδοτήσει την τοπική ΕΠΚΑ, λόγω των απαραίτητων εργασιών που πρέπει να τελεστούν για τη συντήρηση, προστασία και ανάδειξη ενός πολύ σημαντικού αρχαιολογικού χώρου, με πληθώρα σπουδαίων αλλά και εντυπωσιακών ευρημάτων.

Το 1926 είχαν ανασκαφεί δύο μικροί σχετικά θαλαμωτοί, λαξευτοί τάφοι στη θέση "Σπηλιές" από τον αρχαιολόγο Θ. Καραχάλιο. Στην ίδια θέση είχε καθαριστεί στη δεκαετία του 1970 από τον Γ. Σταινχάουερ, ενώ αργότερα βρέθηκαν εκεί από τον Έφορο δρα Θ. Σπυρόπουλο μεγάλοι θολωτοί τάφοι. Ο μεγαλύτερος κατασκευάσθηκε στα πρώιμα μυκηναϊκά χρόνια (1500 π.Χ. περίπου) κι έχει θόλο διαμέτρου 10 μέτρων. Στην Ακρόπολη της Πελλάνας, διακρίνονται λείψανα τείχους των ελληνιστικών χρόνων και κατάλοιπα των χρόνων της Φραγκοκρατίας. Στη θέση, που βρίσκεται λόφο Παλαιόκαστρο αποκαλύφθηκαν κατά τις ανασκαφές του Θ. Σπυρόπουλου (1980-1995) σημαντικά κατάλοιπα της Εποχής του Χαλκού. Συγκεκριμένα, στο πρώτο άνδηρο μετά την κορυφή, ανατολικά, έχει αποκαλυφθεί ένας τύμβος, προερχόμενος μάλλον από ομάδα τύμβων, της πρωτοελλαδικής περιόδου, περιβαλλόμενος με λίθινη κρηπίδα. Επιτόπου έχουν βρεθεί ταφές και αποθέτης. Στη νότια πλαγιά του λόφου έχει αποκαλυφθεί τμήμα οικισμού μυκηναϊκών αλλά και ελληνιστικών χρόνων. Μνημειώδης δρόμος, πλακόστρωτος, μυκηναϊκών χρόνων με μεταγενέστερες συντηρήσεις οδηγεί από τις ανατολικές υπώρειες της ακρόπολης στην κορυφή ή σε άλλη θέση του λόφου, όπου πιθανολογείται η ύπαρξη σημαντικού κτίσματος, πιθανώς ανακτορικού χαρακτήρα.

Μέχρι σήμερα έχει γίνει μελέτη στερέωσης και στέγασης του μεγάλου θολωτού τάφου από τη Διεύθυνση Αναστηλώσεως Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά το έργο δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί.

Πηγή: 935 Νews (Λακωνία), 07/12/2011

Επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη αντίγραφα των «Μαγεμένων»

2011-12-07T03:34:00.001-08:00

Τα λεγόμενα «ελγίνεια» της πόλης

Οι «Μαγεμένες» είναι τέσσερα αμφίπλευρα αγάλματα (της Μαινάδας, του Διονύσου, της Αριάδνης, της Λήδας, του Γανυμήδη, ενός εκ των Διόσκουρων, της Αύρας και της Νίκης), τα οποία αφαιρέθηκαν από τη Θεσσαλονίκη από το Γάλλο ιστορικό Εμανουέλ Μίλερ, με την άδεια των οθωμανικών αρχών, το 1864, και μεταφέρθηκαν στη Γαλλία.

Την τελευταία εικοσαετία έγιναν, κατά καιρούς, προσπάθειες από το δήμο Θεσσαλονίκης για την επιστροφή των πρωτοτύπων αγαλμάτων από το Μουσείο του Λούβρου στην πόλη που τις δημιούργησε. Οι προσπάθειες απέτυχαν, καθώς το Λούβρο αρνήθηκε να τις επιστρέψει.

Μόλις πριν από περίπου έναν χρόνο (όταν γινόταν οι συμφωνίες για το δανεισμό στο Μουσείο του Λούβρου των 668 αρχαιολογικών αντικειμένων από μουσεία της Μακεδονίας για τη μεγάλη έκθεση για το Μέγα Αλέξανδρο στο παρισινό μουσείο) συμφωνήθηκε να παραχωρηθούν στη Θεσσαλονίκη τα αντίγραφα των «Μαγεμένων» και οι μήτρες τους αντί του ποσού των 186.000 ευρώ, που θα πλήρωνε ο δήμος Θεσσαλονίκης στο Λούβρο.

Ο δήμος Θεσσαλονίκης δεν μπόρεσε να διαθέσει το απαιτούμενο ποσό και επί έναν χρόνο αναζητούσε χορηγία, την οποία τελικά βρήκε πρόσφατα στο πρόσωπο της -Θεσσαλονικιάς στην καταγωγή- επιχειρηματία Έλενας Αμβροσιάδου.

Η συμφωνία-χορηγία «έκλεισε» μεταξύ του δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη και της κ. Αμβροσιάδου, ενώ συζητήθηκε ήδη και σειρά πρωτοβουλιών για την πολιτιστική και τουριστική αξιοποίηση των αντιγράφων.

Οι «Μαγεμένες», «Las Incantadas» (Ινκαντάδος), οι «καλοκυράδες της αγοράς», «τα ελγίνεια της Θεσσαλονίκης», συνδεδεμένες με μύθους και ιστορίες της πόλης μπορεί τελικά -παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις, διεκδικήσεις, επιχειρηματολογίες και μη- να μην επιστρέφουν αυτούσιες στη γενέτειρά τους, έρχονται όμως τα αντίγραφά τους.

Τα πρωτότυπα αγάλματα φυλάσσονταν στις αποθήκες του Λούβρου και μόλις πρόσφατα συντηρήθηκαν και εκτίθενται τώρα στη μεγάλη έκθεση για το Μέγα Αλέξανδρο, στην παρισινή πρωτεύουσα.

Η έλευση των αντιγράφων αναμένεται στις αρχές του 2012, οπότε θα γιορτάζονται τα 100 χρόνια από την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο ελληνικό κράτος.

πηγή: newsbeast.gr

«Άγονη γραμμή» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

2011-12-06T00:46:00.001-08:00

Ένα αρχαιολογικό ταξίδι σε Καστελόριζο, Σύμη, Τήλο και Νίσυρο

«Άγονη Γραμμή» είναι η ονομασία σειράς αρχαιολογικών εκθέσεων που διοργανώνει το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στους χώρους του σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Περιλαμβάνει κυρίως όλα τα απομακρυσμένα, δυσπρόσιτα, μικρά ή μεσαίου μεγέθους νησιά του Αιγαίου Αρχιπελάγους. Σε κάποιες περιπτώσεις, περιλαμβάνει επίσης και εξαιρετικά απομακρυσμένες και άγνωστες περιοχές της Ελλάδας, όπου γεννήθηκαν και έδρασαν άνθρωποι, των οποίων τα έργα και τον πολιτισμό αναδεικνύουν διαχρονικά οι επί μέρους εκθέσεις.

Οι εκθέσεις αυτές θα παρουσιάζονται κάθε δύο ή τρία χρόνια σε συγκεκριμένες ενότητες από ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα νησιά ή περιοχές με κριτήρια γεωγραφικής ενότητας ή εγγύτητας και, φυσικά, αναλόγως του εύρους του αρχαιολογικού τους πλούτου.

Η πρώτη έκθεση ξεκινά από το πιο απομακρυσμένο ανατολικό άκρο της ελληνικής επικράτειας, το Καστελόριζο και τη Ρω και προχωρεί μέχρι να φθάσει στην αγκαλιά της θάλασσας ανάμεσα στη Ρόδο και την Κω, περιλαμβάνοντας τη Σύμη, τη Χάλκη, την Τήλο και τη Νίσυρο, νησιά μυθικά με ιστορία πανάρχαιη αλλά εν πολλοίς άγνωστη.

Η έκθεση, που θα παρουσιάζεται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης από τις 9 Δεκεμβρίου 2011 έως τις 23 Απριλίου 2012 ξεκινά από την παρουσίαση του γεωγραφικού μήκους και πλάτους των νησιών, των γεωγραφικών, γεωλογικών, γεωφυσικών και άλλων στοιχείων τους (μέγεθος, σχήμα, βουνά, λιμάνια, όρμοι κ.λπ.) και προχωρεί στην παρουσίαση της μυθολογίας και της ιστορίας τους με μία πλειάδα από ακίνητα (αρχιτεκτονικά) και κινητά άλλα δημιουργήματα (αγάλματα, ανάγλυφα, αγγεία, όπλα, εργαλεία, κοσμήματα κ.λπ.) καταδεικνύοντας έτσι την ανθρώπινη παρουσία επάνω τους, την κοινωνία των ανθρώπων, τις ασχολίες, τα ενδιαφέροντα, τις πίστεις, τις δοξασίες, τα ήθη και έθιμά τους. Έτσι καταδεικνύεται ο πλούτος και οι περίοδοι ακμής αλλά και παρακμής τους, η έντονη παρουσία ή η σιωπή τους κατά τις διάφορες χρονικές περιόδους. Πέραν των αρχαίων αντικειμένων, των επιτοίχιων κειμένων και των λεζαντών, θα υπάρχουν χάρτες, εικόνες, φωτογραφίες και μικρά video films με την εκάστοτε περιοχή, καθώς και χρονοπίνακες με τις κορυφώσεις ανάπτυξης εκάστου νησιού. Η έκθεση θα συνοδεύεται από κατάλογο στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης, θα υπάρχει σχετικό microsite με πληροφορίες για την έκθεση και δυνατότητα επικοινωνίας (blog).

Πέραν από την επιστημονική μελέτη και παρουσίαση των αρχαιολογικών ευρημάτων των περιοχών της Άγονης Γραμμής, στην έκθεση καταγράφονται σε μικρά videos-ντοκουμέντα και οι καθημερινές δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των απομακρυσμένων αυτών περιοχών, όπως η λειψυδρία, η φαρμακευτική περίθαλψη, η συγκοινωνιακή σύνδεση, κ.ά. Σε αυτό το πλαίσιο, σκοπός του Μουσείου είναι να ευαισθητοποιήσει το ευρύ κοινό, παρουσιάζοντας πρόσφατα videos/ντοκουμέντα στα οποία πρωταγωνιστούν και εξιστορούν οι ίδιοι οι κάτοικοι την καθημερινότητά τους.

Επιπλέον, σχεδιάζονται εκπαιδευτικά προγράμματα και δραστηριότητες για τα σχολεία της Άγονης Γραμμής, καθώς βεβαίως και επισκέψεις σχολείων από την Αθήνα -και την ευρύτερη περιοχή της- στην έκθεση. Παιδιά από διαφορετικές περιοχές θα έχουν τη δυνατότητα, μέσα από το ειδικά σχεδιασμένο microsite της έκθεσης, να «συνομιλήσουν» και να αναπτύξουν ένα διάλογο μεταξύ τους, αναρτώντας στο site τις δημιουργικές τους εργασίες (videos – εικόνες - κείμενα), έπειτα σχολιάζοντας, και φυσικά, ανταλλάσσοντας ιδέες και εμπειρίες.

Επόμενες εκθέσεις - Ενότητες νησιών

1. Οι πύλες από και προς το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο: Κάρπαθος – Κάσος

2. Αγαθονήσι – Φαρμακονήσι – Λειψοί

3. Ψαρά – Άγιος Ευστράτιος – Οινούσσες

4. Ψέριμος – Κάλυμνος – Λέρος

5. Αμοργός – Αστυπάλαια

6. Δονούσα – Ηρακλειά – Κουφονήσια

7. Άλλα κυκλαδονήσια κ.λπ.

Δείτε το βίντεο

πηγή:newsbeast.gr

Ποδηλασία στον Παρνασσό

2011-11-30T05:44:00.001-08:00

Το Σάββατο με τους «Προβομάστορες»

Ποδηλασία στην βορειοδυτική πλευρά του Παρνασσού διοργανώνει το Σάββατο 3/12 ο σύλλογος «Προβομάστορες». Το ραντεβού της ομάδας θα δοθεί στη Λιλαία Φωκίδας στις 9:30 το πρωί και από εκεί θα ποδηλατήσουν στον επαρχιακό δρόμο Λιλαίας -Μαριολάτας.

Από τη Μαριολάτα θα ακολουθήσουν δασικούς δρόμους που ανεβαίνουν στις πλαγιές του βορειοδυτικού Παρνασσού και θα καταλήξουν και πάλι στη Μαριολάτα, από όπου στη συνέχεια θα επιστρέψουν στη Λιλαία.

Μέτρια διαδρομή.

Β.Δ.2 -Ω.Π.5 -Υ.Δ.500μ.- Μήκος 35χλμ.

Δηλώσεις συμμετοχής γίνονται δεκτές έως 22:00 στις 2/12/2011.

Για περισσότερες πληροφορίες: Κωστής Πετρόπουλος, τηλ.6974507311, email kostaspetro2003@yahoo.gr.

Αναβαθμίστηκαν μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι

2011-11-28T23:33:00.001-08:00

Το 2013 ολοκληρώνεται το πρόγραμμα αναβάθμισης

Αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία και μουσεία που αναβαθμίζονται, προσβασιμότητα σε όλους, υιοθέτηση σύγχρονων τεχνολογιών, νέες εκδόσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα συνιστούν το τριετές πρόγραμμα αναβάθμισης της ποιότητας των υπηρεσιών στα μνημεία, του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και ένα χρόνο και έχει αποδώσει ήδη σημαντικούς καρπούς.

Έως το 2013 που θα ολοκληρωθεί, αναμένεται να έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων, κάνοντάς την «πιο φιλική» και «προσιτή» στους Έλληνες και ξένους επισκέπτες.

«Η Ελλάδα έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά επαναεπισκεψιμότητας των μνημείων. Στόχος μας πάντα είναι τα μνημεία μας να μας εμπνέουν. Και εμάς που είμαστε πολίτες αυτής της χώρας και τους ξένους επισκέπτες. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να γίνουν περισσότερο προσβάσιμα», τόνισε ο ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος σε συνέντευξη Τύπου χθες στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ένα «απαραίτητο βήμα, ιδίως μέσα στην κρίση», χαρακτήρισε ο υπουργός το πρόγραμμα, διότι- όπως είπε- «τώρα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη να επενδύσουμε σε κάθε τι που μπορεί να αναβαθμίσει τη ζωή μας».

Αξίζει να σημειωθεί, ότι προτού ξεκινήσει η εφαρμογή του προγράμματος από τα 170 μνημεία της χώρας με εισιτήριο, τα 117 δεν παρείχαν ούτε τις βασικές εξυπηρετήσεις στους επισκέπτες. Από άλλα μνημεία απουσίαζαν βασικές υπηρεσίες, όπως ενημερωτικά φυλλάδια και πώληση νερού, άλλα είχαν «θλιβερούς» χώρους υγιεινής, ενώ υπήρχαν και χώροι που είχαν μεν πωλητήριο αλλά δεν είχαν πωλητέα ή πωλητές, κ.ο.κ..

Έτσι, ολοκληρώνοντας τον πρώτο χρόνο του προγράμματος, 75 από τα 118 μνημεία που δεν είχαν βασικές υπηρεσίες, απέκτησαν. Εβδομήντα επτά μνημεία αναβαθμίστηκαν τουλάχιστον μία κατηγορία, 28 απέκτησαν νερό, 17 απέκτησαν δίγλωσσες πινακίδες και 10 απέκτησαν εκπαιδευτικά προγράμματα.

Ειδικότερα, η αναβάθμιση παροχών στο κοινό οδήγησε 33 χώρους (εκεί που πριν ήταν μόλις 18) στη δεύτερη κατηγορία (Α2) - από τις τέσσερις στις οποίες έχουν καταταχθεί τα μνημεία στο σύνολό τους ανάλογα με τις υπηρεσίες που έχριζαν αναβάθμισης. Στην Α3 κατηγορία βρίσκονται πλέον 102 χώροι (αντί των 42) ενώ στην Α4- και τελευταία- έχουν παραμείνει 43 (από τους 118).

Ακόμη, εκδόθηκαν 169 καινούργια φυλλάδια για τους αρχαιολογικούς χώρους και 340 ενημερωτικά φυλλάδια για πρώτη φορά σε γραφή Braille (ελληνικά - αγγλικά). Δημιουργήθηκαν νέοι χώροι αφής- όπως η απτική απόδοση της κάτοψης του Βράχου της Ακρόπολης αλλά και η δημιουργία πινακίδων στη Ζώνη Μεσημβρία στον Εβρο- καθώς και οπτικές διαδρομές (Μουσείο Θεσσαλονικής, Αιανής, Δελφών). Όλα αυτά με τη συνεργασία του Φάρου Τυφλών και του Μουσείου Αφής.

Επιπλέον, έγιναν 120 δίγλωσσες πινακίδες πυρολάβας για να αντέχουν όλες τις καιρικές συνθήκες σε 17 χώρους και 6 δίγλωσσες ενημερωτικές λεζάντες σε 6 μουσεία. Δημιουργήθηκαν 36 καινούρια εκπαιδευτικά προγράμματα, ενώ έντεκα νέοι οδηγοί έχουν ανατεθεί από το ΤΑΠ με έτοιμους ήδη τους δύο πρώτους για την Στοά του Αττάλου και την Αρχαία Αγορά.

πηγή: newsbeast.gr

BBC Documentary on Pavlopetri undewater ruins

2011-11-17T04:57:00.001-08:00

In the first year of a new project at the submerged site of Pavlopetri, archaeologists found that the Mycenaean town was actually first established around 5,000 years ago, some 1,200 years earlier than previously thought. They also identified 10,000 square feet of new buildings, including what might be an Early Bronze Age megaron, or great hall. The later Mycenaeans are well known for their palaces and citadels, but this site offers a perspective on provincial life and maritime trade. (Courtesy Jon Henderson, University of Nottingham)

Παυλοπέτρι Λακωνίας - Υποθαλάσσια πόλη~ BBC City... by KRASODAD

Ιερέας σε κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας

2011-11-17T04:52:00.001-08:00

Προσπάθησε να πουλήσει ένα Κοράνι δύο εκατ. ευρώ!

Στη σύλληψη έξι ατόμων προχώρησε η αστυνομία, οι οποίοι κατηγορούνται για αρχαιοκαπηλία. Ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι και ένας ιερέας από την Κρήτη, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες, προσπάθησε να πουλήσει σε αστυνομικούς που εμφανίστηκαν ως υποψήφιοι πελάτες ένα Κοράνι με χρυσές επιγραφές, η αξία του οποίου ξεπερνά τα δύο εκατομμύρια ευρώ.

Στην κατοχή των έξι ατόμων βρέθηκαν και κατασχέθηκαν τρία προϊστορικά χάλκινα αντικείμενα, μια μετάλλινη σφραγίδα και ένα χειρόγραφο στην αραβική γλώσσα.

Ο λιμναίος οικισμός του Δισπηλιού

2011-11-17T04:49:00.001-08:00

Οι λιμναίοι οικισμοί αποτελούν μια ιδιάζουσα μορφή κατοίκησης, από τα προϊστορικά χρόνια έως τις σύγχρονες παραγκουπόλεις της Ινδίας, του Μπαγκλαντές και των Μαλδίβων.

Το υγρό στοιχείο ανέκαθεν προσέλκυε την παρουσία του ανθρώπου, σε τέτοιο βαθμό που μερικές κοινωνίες επέλεξαν να κτίσουν τις κατοικίες τους πάνω και δίπλα σε αυτό. Οι λόγοι που οδήγησαν τον προϊστορικό άνθρωπο να δημιουργήσει τέτοιους οικισμούς προφανώς έχουν να κάνουν πρωτίστως με επισιτιστικούς λόγους και δευτερευόντως με ζητήματα ασφάλειας και προστασίας από εισβολείς και άγρια ζώα.

Στη νεολιθική Ευρώπη δημιουργήθηκαν κυρίως μεταξύ 4500 - 800 π.Χ. αρκετοί λιμναίοι οικισμοί, όπου αναπτύχθηκαν ενδιαφέροντες πολιτισμοί. Στις αλπικές λίμνες της Ελβετίας εντοπίστηκαν 450 τοποθεσίες περίπου, που φιλοξένησαν τέτοιους οικισμούς, κυρίως γύρω από τις λίμνες Neuchatel, Bienne και Morat.

Στη Γερμανία στις Bodensee και Federsee, στην Αυστρία στις Mondsee και Attersee, στην Ιταλία στις Maggiore, Garda και σε μικρές λίμνες της κοιλάδας του Πάδου. Ακόμη, προϊστορικοί λιμναίοι οικισμοί εντοπίστηκαν σε λίμνες της Σλοβενίας, της Γαλλίας, της Σκωτίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας, της Πολωνίας, της Ιρλανδίας, της Αλβανίας και φυσικά της Ελλάδας.

Ο λιμναίος οικισμός του Δισπηλιού αποτελεί το μοναδικό ανεσκαμμένο τέτοιου είδους στην Ελλάδα, παρ' όλο που ίχνη βρέθηκαν και στις όχθες των λιμνών Δοϊράνη, Κερκίνη και στα αποξηραμένα Τενάγη των Φιλίππων Καβάλας.

Ο Ηρόδοτος μνημονεύει τις λιμναίες παιονικές εγκαταστάσεις γύρω από το όρος Παγγαίο και την λίμνη Πρασιάδα (Δοϊράνη).

Χάρη στην προσφιλή τακτική των Παιόνων να κατοικούν γύρω από λίμνες, ο καθηγητής Ν. Μουτσόπουλος συμπεραίνει πως και το Δισπηλιό πρέπει να αποτέλεσε μια προμακεδονική παιονική εγκατάσταση. Όπως και να' χει το προϊστορικό Δισπηλιό κατοικήθηκε από φύλα της Νεολιθικής Εποχής, αποτελώντας ένα ενδιάμεσο κρίκο μεταξύ των εγκαταστάσεων στην Μ. Ασία και τις αλπικές λίμνες της Ευρώπης.

Η θέση που το 1932 ανακαλύφθηκε ο λιμναίος οικισμός Δισπηλιού, πίσω από την εκκλησία Ανάληψης Δισπηλιού, αποτελούσε νησίδα του νοτίου τμήματος της λίμνης Ορεστιάδας. Η λίμνη κατά την Προϊστορική Εποχή καταλάμβανε πολύ μεγαλύτερη έκταση και συρρικνώθηκε λόγω της εναπόθεσης φερτών υλών από τα ρέματα που εκβάλλουν σε αυτή. Έτσι, η νησίδα του Δισπηλιού ενώθηκε με την ξηρά και εις ανάμνησή της διατηρείται το τοπωνύμιο «Νησί» στην παράδοση των σύγχρονων κατοίκων.

Πηγή: istorikakastorias

Στην Κηφισιά η αρχαία έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού;

2011-11-17T04:41:00.001-08:00

Τα αρχαία κατάλοιπα που βρέθηκαν σε οικόπεδο στην Κηφισιά, επί της οδού Ραγκαβή και Tατοΐου 12 ενδεχομένως να αποτελούν τμήμα της έπαυλης του Ηρώδη του Αττικού. Αυτό το ερώτημα βασανίζει τους αρχαιολογικούς κύκλους και φορείς, καθώς τα ευρήματα, που δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα. Πρόκειται για τμήμα κτιριακού συγκροτήματος ρωμαϊκών χρόνων, σε δωμάτιο του οποίου βρέθηκαν σπαράγματα τοιχογραφιών με φυτική διακόσμηση -πολύ ενδιαφέρουσες κατά ομολογία των αρχαιολόγων- αγωγοί σε καλή κατάσταση, καθώς και μια δεξαμενή, που ανήκουν σε διάφορες φάσεις από τον 2ο έως τον 5ο αιώνα μ. Χ. Η σημασία τους, εξάλλου, είναι αυτή που οδήγησε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει υπέρ της διατήρησης και ανάδειξής τους σε υπόγειο, ώστε να είναι ορατά και επισκέψιμα και με διαφορετική είσοδο από εκείνη των τριώροφων μονοκατοικιών που θα χτιστούν στο οικόπεδο. Ακριβώς από πάνω, θα κατασκευαστεί πάνω σε πασσάλους -κατά τα πρότυπα του μουσείου της Ακρόπολης- ένα από τα τρία κτίρια, ενώ τα αρχαία κατάλοιπα που βρίσκονται στα βόρεια και ανατολικά του οικοπέδου -και εκτός οικοδομών- θα στεγαστούν, σύμφωνα με μελέτη που θα εκπονηθεί και θα εγκριθεί σε μελλοντικό Συμβούλιο. Δύο μικρά τείχη στο νότιο μέρος του οικοπέδου αποφασίστηκε να αποδομηθούν.

πηγή:tro-ma-ktiko.blogspot.com

Snow Kite in Mount Parnassus, Greece

2011-04-22T11:33:00.000-07:00

Εγκρίθηκε η μελέτη για το νέο μουσείο Θέρμου

2011-04-22T02:47:00.000-07:00

Με το σκεπτικό τα εκθέματα να «συνομιλούν» με τον αρχαιολογικό χώρο, αναδεικνύοντας συγχρόνως την ιδέα της κοινότητας, που χαρακτήριζε τους αρχαίους Αιτωλούς, εγκρίθηκε από το Συμβούλιο των Μουσείων η μελέτη του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Θέρμου.

Το ολοκαίνουργιο κτίριο, που παραδόθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού το 2010, βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στη στέγαση των σπουδαίων ευρημάτων της περιοχής. Το παλιό Μουσείο, που χτίστηκε το 1909, δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ευρημάτων και των επισκεπτών, καθώς έχει υποστεί καθιζήσεις και ο χώρος δεν είναι αρκετός για να χωρέσει την πληθώρα των αντικειμένων.

Το Θέρμο ήταν η σημαντικότερη πόλη της αρχαίας Αιτωλίας. Ο αρχαιολογικός χώρος, μόλις δύο χιλιόμετρα από τη σημερινή κωμόπολη, είναι κατάμεστος από μνημεία που υποδηλώνουν την πλούσια ιστορία της περιοχής, όπως οι αρχαϊκοί ναοί του Θερμίου Απόλλωνα, του Λυσείου Απόλλωνα και της Λαφρίας Αρτέμιδας, το βουλευτήριο, τα μέγαρα, οι στοές και η κρήνη.

Το μουσείο είναι ένα έργο προϋπολογισμού περίπου 3,2 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία εκταμιεύτηκαν από το Γ΄ ΚΠΣ. Οι αρμόδιοι φορείς του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού σε συνεργασία με τους μελετητές κατάφεραν να διαλέξουν εκθέματα μέσα από τον τεράστιο όγκο των αντικειμένων και να πείσουν τελικά το Συμβούλιο για τις βασικές αρχές της μουσειολογικής μελέτης. Μιας μελέτης που δίνει έμφαση σε τρεις σταθμούς: στον αρχαιολογικό χώρο, το μουσείο και τη διαδραστική ενημέρωση, που θα πραγματοποιείται στην «αίθουσα των πολλαπλών χρήσεων» του μουσείου.

Η έκθεση θα αποτελείται από διάφορες θεματικές ενότητες. Η πρώτη θα πληροφορεί για την ιστορία των ανασκαφών, παρουσιάζοντας σημαντικά ευρήματα, όπως η χάλκινη αμφίγραφη στήλη, με τη μοναδική τεκμηρίωση για το Ιερό του Απόλλωνα. Εξαιρετικά εκθέματα θα πλαισιώνουν και τις υπόλοιπες ενότητες επιδιώκοντας να δώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία για την πορεία των Αιτωλών κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Source:newsbeast.gr

Το αρχαίο θέατρο των Φθιωτίδων Θηβών

2011-04-09T05:14:00.000-07:00

Ένα επαρχιακό θέατρο, με επιμελημένες όμως κατασκευές, χτισμένο σε μια λοφοπλαγιά δίπλα από το δυτικό τείχος της πόλης, κοντά στην αρχαία αγορά και σε θέση ιδανική, που εξασφάλιζε πολύ καλή ακουστική, λόγω της λίθινης εξ ολοκλήρου κατασκευής του, υπήρξε το αρχαίο θέατρο των Φθιωτίδων Θηβών, όπως διαπιστώνεται από τα πορίσματα έρευνας, που παρουσίασε η διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών, Β. Αδρύμη-Σισμάνη, στο πλαίσιο εκδήλωσης, που πραγματοποιήθηκε στον Βόλο.
Το θέατρο - βάσει της ίδιας έρευνας - προσέφερε στους θεατές απεριόριστη θέα, αφενός στο περίφημο Κρόκιο Πεδίο και αφετέρου στον Παγασητικό Κόλπο, όπου υπήρχε και το λιμάνι των Φθιωτίδων Θηβών, η "ανθεμόεσσα", όπως την αποκαλεί ο Ομηρος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ρωμαϊκή φάση του θεάτρου, επειδή συνδέεται με την παρουσία των Ρωμαίων στην περιοχή μας, και επειδή είναι μια περίοδος που δεν μας είναι ακόμη αρκετά γνωστή.
O προσανατολισμός του θεάτρου με την εκλογή της θέσης ήταν δεδομένος με απόκλιση του άξονα της σκηνής από τον μαγνητικό βορρά κατά 90 μοίρες προς τα ανατολικά. Αυτή η επιλογή ήταν πολύ σημαντική, αφού, εξηγεί η αρχαιολόγος, «οι αλλαγές στον φωτισμό και κυρίως η κυριαρχία της σκιάς και του φωτός στην περιοχή της σκηνής και της ορχήστρας είχαν πολύ μεγάλη σημασία για την επιτυχία της αρχαίας παράστασης σ' ένα ανοιχτό ελληνιστικό θέατρο».

Με βάση τα ανασκαφικά δεδομένα και τα κινητά ευρήματα, μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο ότι το θέατρο - με μέγιστη χωρητικότητα 3.000 θεατών - θεμελιώθηκε στις αρχές του 3ου αι. π.Χ. και ανακατασκευάστηκε στις αρχές του 3ου αι. μ.Χ., οπότε λειτούργησε ως αρένα όλο τον 3ο αι. μ.Χ., μάρτυρας της αισθητικής, της ευμάρειας και της δύναμης της "λαμπροτάτης πόλης" των Θηβών. Στη συνέχεια, εγκαταλείφθηκε, αφού μέχρι σήμερα στις επιχώσεις του θεάτρου δεν βρέθηκε κανένα εύρημα που να μπορεί να χρονολογηθεί αργότερα από το τέλος του 3ου αι. μ.Χ.
Η μετατροπή του σε αρένα ή αλλιώς ο εκμοντερνισμός του στον 3ο αι. μ.Χ. ήταν απαραίτητη, προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των Ρωμαίων, για τα δικά τους θεάματα, τα οποία αφορούσαν κυρίως σε αγώνες μονομάχων και θηριομαχίες, και πραγματοποιήθηκε την ίδια περίοδο, που και τα άλλα παλιά ελληνιστικά θέατρα της Θεσσαλίας μετατράπηκαν σε αρένες, όπως το θέατρο της Δημητριάδος, της Λάρισας, αλλά και στη Μακεδονία, όπως τα θέατρα της Μαρώνειας, της Θάσου και των Φιλίππων.
Ο χώρος που καταλαμβάνει το θέατρο, αλλά και η αρχαία πόλη των Φθιωτίδων Θηβών με τα τείχη της και τα νεκροταφεία της, αποτελεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της δημοτική έκταση και έκταση ιδιοκτησίας του ΥΠ.ΠΟ.Τ. και για την καλύτερη δυνατή προστασία του θεσπίστηκαν, το 2004, ζώνες απολύτου προστασίας Α και Β. Ετσι, το θέατρο αλλά και ολόκληρη η αρχαία πόλη των Φθ. Θηβών προστατεύονται από το ΥΠ.ΠΟ.Τ. και αποτελούν σήμερα επισκέψιμα μνημεία, ύστερα από συνεννόηση με την αρμόδια Εφορεία.
Το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Θεσσαλικών Σπουδών έχει εκπονήσει για το θέατρο αυτό ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, με τίτλο "Θεατρικοί περίπατοι", για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση και είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με τους εκπαιδευτικούς για να γνωρίσουν οι μαθητές το μνημείο. Η πρώτη οργανωμένη επίσκεψη έχει προγραμματιστεί για τις 11 Απριλίου, με τους μαθητές της Γ' τάξης του 1ου Γυμνασίου, που φέτος διδάσκονται Ευριπίδη.
Η πρόσβαση στο θέατρο γίνεται με δύο τρόπους. Ο ένας είναι αυτός που ισχύει σήμερα, από την Εθνική Οδό Βόλου - Αθηνών και εν συνεχεία δια της οδού που οδηγεί στην Ακρόπολη, διασχίζοντας την αρχαία πόλη φθάνει κανείς σήμερα και με αυτοκίνητο στην πίσω πλευρά του θεάτρου. Ο άλλος δρόμος είναι ένας δρόμος που συνδέει απ' ευθείας το μνημείο με την Εθνική Οδό.
Μία νέα διάνοιξη, που σημειώνεται με κόκκινο χρώμα, η οποία έγινε πρόχειρα, με υπόδειξή μας, από το ΓΕΑ το 1993, δεν ολοκληρώθηκε και έκτοτε εγκαταλείφθηκε. Κατά την άποψή μας, είναι ο ενδεδειγμένος δρόμος για πρόσβαση στο μνημείο, αφού ο δρόμος αυτός από το βόρειο τείχος καταλήγει στο πίσω μέρος της σκηνής του θεάτρου, όπου υπάρχει απαλλοτριωμένος χώρος, αρκετός και για μελλοντικά πάρκινγκ επισκεπτών. Χρειάζεται, όμως, να ολοκληρωθεί για να δοθεί για χρήση, αλλά και σ' αυτή την περίπτωση δεν απαιτούνται απαλλοτριώσεις.
Ζητούμενο, ωστόσο, σύμφωνα με την κ. Αδρύμη-Σισμάνη αποτελεί πρωταρχικά η εύρεση πόρων για τη συνέχιση της ανασκαφικής έρευνας για το 2011, σε όλη την έκταση του κοίλου στο Κάτω θέατρο. Με το πέρας της Α' φάσης θα επιτευχθεί μία ολοκληρωμένη εικόνα του θεάτρου.
Με αυτήν τη μορφή θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οργάνωση σύγχρονων δράσεων, που θα στηρίξουν την προβολή της τοπικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς και αναμφισβήτητα θα αποτελούσαν ένα σημαντικό πόλο για τις πολιτιστικές δραστηριότητες, τα εκπαιδευτικά και τα τουριστικά προγράμματα.
Στη συνέχεια, σε Β' φάση, προγραμματίζεται η πλήρης αποκάλυψη των δύο παρόδων, η πλήρης έρευνα όλων των φάσεων του σκηνικού οικοδομήματος, η πλήρης αποκάλυψη του επιθεάτρου (άνω θέατρο - διάζωμα), καθώς και η έρευνα του περιβάλλοντος χώρου του θεάτρου.
Στη συνέχεια της Α' φάσης, προέχει η εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης που θα περιλαμβάνει επιμέρους στάδια (τοπογραφική - φωτογραμμετρική αποτύπωση του μνημείου, αρχιτεκτονική τεκμηρίωση, δομική αποκατάσταση, κ.λπ.).
Οταν ολοκληρωθούν οι ανασκαφικές εργασίες της Α' φάσης, μαζί με τις απαραίτητες μελέτες, τότε θα είναι δυνατόν να υποβληθεί ο φάκελος της αναστήλωσης και πλήρους ανάδειξης του θεάτρου για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ, μαζί με μια πρόταση για τη δημιουργία ενός δικτύου διαδρομών για τη σύνδεση του αρχαίου θεάτρου με τα άλλα ήδη ανασκαμμένα δημόσια κτίρια της πόλης των Φθιωτίδων Θηβών, όπως με την αρχαία αγορά, το ναό της Αθηνάς Πολιάδος, το Ασκληπιείο αλλά και με τα ίδια τα τείχη που σώζονται σε μήκος 8 χιλιομέτρων.
Ομως, όπως τονίστηκε στην εκδήλωση, όλα αυτά αξίζουν τον κόπο, αφού μεγάλο μέρος του οικοδομικού υλικού όλων των φάσεων βρίσκεται στη θέση του, διάσπαρτο στο χώρο του αρχαίου Θεάτρου ή - ένα μέρος - ενσωματωμένο σε κατασκευές μεταγενέστερης φάσης, και σε μερικές περιπτώσεις είναι σχετικά εύκολο να επανέλθει στη θέση του, αφού τα περισσότερα αρχιτεκτονικά μέλη, μπορούν να ταυτιστούν και να επανατοποθετηθούν. Τόσο τα εδώλια του κοίλου και οι κλίμακες ανόδου, όσο και η εξωτερική παρειά των αναλημματικών τοίχων των παρόδων κατασκευάστηκαν από ηφαιστειακό λίθο, όπως και το προσκήνιο, ενώ στο σκηνικό οικοδόμημα χρησιμοποιήθηκε και λευκό και πράσινο μάρμαρο, υλικά δηλαδή που δεν υφίστανται ποτέ αποσάθρωση. Επίσης, δεν έχει γίνει λιθοθηρία από το χώρο του θεάτρου και έτσι όλο αυτό το υλικό είναι διαθέσιμο για την μελλοντική αναστήλωση του μνημείου.
«Ελπίζουμε ότι στο μέλλον, αφού επιτευχθεί και η υλοποίηση της προτεινόμενης νέας πρόσβασης από την εθνική οδό Βόλου-Αθηνών, το θέατρο των Φθιωτίδων Θηβών θα είναι δυνατόν να συνεχίσει την αρχαία λειτουργία του με τον ίδιο τρόπο, φιλοξενώντας παραστάσεις αρχαίου δράματος και άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, παραμένοντας έτσι ένα ζωντανό μνημείο στη φυσική του θέση, άμεσα συνδεδεμένο με το φυσικό του περιβάλλον που παραμένει ακόμη αλώβητο, γόνιμο πλέον και ενεργό στοιχείο της σύγχρονης πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι γνωστός εξάλλου ο διττός χαρακτήρας των αρχαίων θεάτρων που από τη μια πλευρά ψυχαγωγούσαν τους θεατές, ενώ από την άλλη, μέσω του διαλόγου, διαμόρφωναν τις βασικές αρχές της δημοκρατίας», καταλήγει η διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών.

http://erroso.blogspot.com/2011/04/blog-post_09.html

Greek Tablet May Shed Light on Early Bureaucratic Practices

2011-04-06T02:03:00.000-07:00

An archaeologist digging in the rubble of a distant past counts on the conqueror’s havoc, nature’s upheavals and plain human negligence to have left legacies of unintended value — like a fragment of a clay tablet bearing archaic writing from an early period of state formation in Greece, more than 3,400 years ago.

Enlarge This Image

Christian Mundigler

OLD RECORD The tablet, only 2 inches by 3 inches, includes a list of names alongside numbers.

RSS Feed

Get Science News From The New York Times »

Enlarge This Image

Vasilis Petrakis

Had it not been for some inadvertence, the tablet would almost certainly have disintegrated in the rain in a year or two and scattered with the wind as so much illiterate dust. The tablet seems to be a “page” from a bookkeeper’s note pad. Not meant to be saved as a permanent record, it was not baked in a kiln , but ended up in a refuse dump, where a fire hardened the clay for posterity.

The discoverers and other specialists in Greek history said the tablet, one of the oldest known examples of writing in mainland Europe, should cast light on the political structure and bureaucratic practices near the beginning of the renowned Mycenaean period, 1600 to 1100 B.C. At its height, the culture supported the splendor of palaces at Mycenae and Pylos and inspired the heroic legend of the Trojan War, immortalized in Homer’s Iliad.

“This is a rare case where archaeology meets ancient texts and Greek myths,” Michael B. Cosmopoulos, director of the excavations, said last week in announcing the discovery.

Dr. Cosmopoulos, an archaeologist and professor of Greek studies at the University of Missouri, St. Louis, said the tablet, only 2 inches by 3 inches, was a surprise uncovered last summer in the middle of an olive grove in southwest Greece, near the modern village of Iklaina. Judging by pottery in the dump, the tablet dates to sometime from 1490 to 1390 B.C. Scholars said they had little evidence before that clay tablets were made and used to keep state records so early in Mycenaean history.

Elsewhere, the Minoans on the island of Crete were keeping records as early as 1800 B.C. in an enigmatic script that predates the Mycenaean Linear B. The earliest known writing, also presumably for bookkeeping, evolved around 3200 B.C. in the Sumerian city of Uruk, in Mesopotamia. The first Egyptian writing appeared more or less at the same time.

The Missouri team had investigated the Iklaina site for 11 years, and in the last couple of summers examined the extensive evidence of stone walls of what may have been a palace at a district capital. Some walls are decorated with frescoes showing ladies of the court and ships with dolphins cavorting in water. There are also remains of a drainage and sewer system far ahead of its time.

Previous excavations had yielded clay writing tablets from 1200 B.C., close to the approximate time of the supposed Trojan War, and some references to Iklaina as an administrative center associated with Pylos. Dr. Cosmopoulos said in an interview that the new findings appeared to show that some 200 years earlier this may have been the seat of an independent chiefdom that had already achieved a degree of literacy and political organization.

On one side, the tablet has one readable word, a verb meaning to prepare to manufacture. Along the broken edges are other characters, but not enough for scholars to make out the word or words. On the reverse side, the tablet gives a list of men’s names alongside numbers. Cynthia Shelmerdine at the University of Texas, Austin, was the first to read the writing and assess its importance.

“The fact that we have a tablet like this means that this government had scribes, and scribes are a product of bureaucracy,” Dr. Cosmopoulos said. “And this suggests some degree of political complexity and a growing need to keep track of commodities, property and taxes, all earlier than we once thought.”

Archaeologists are only beginning to consider the implications of the discovery. It suggests that political states in ancient Greece originated at least a century and a half earlier than had been documented. Iklaina may have started small and been conquered and annexed by one of the expanding powers, like Pylos, in the same region.

Dr. Cosmopoulos suggested the Iklaina palace may have been a district administrative center subject to one of the main capitals: “a two-tiered government, or a sort of quasi-federal system,” he called it.

Donald C. Haggis, an archaeologist and classics professor at the University of North Carolina at Chapel Hill, said the tablet discovery was “really exciting and important because we don’t know much of the dynamics of these palace sites and the early phases of state formation in Greece.”

Dr. Haggis, who was familiar with the research but not a member of the team, said that nearly all that had been known of the dynamics of these government centers came from excavations in the final stages of the Mycenaean period. Now the tablet, he said, “tells us this place had an administrative function at an early stage” and the architecture of the palace “reflects authority” and “looks like a place for ritual, communal dining and production of crafts.

Source:http://www.nytimes.com/2011/04/05/science/05archeo.html?_r=1&partner=rss&emc=rss

Prehistoric fossil may have inspired Greek myths

2011-04-04T03:17:00.000-07:00

A fossil collected by ancient Greeks is possibly the thigh bone of a woolly rhinoceros, illustrated here [Credit: Adrienne Mayor]

The bone of a large extinct creature, once treasured by the ancient Greeks, has finally found a permanent home in England.

Known as the Nichoria bone, the blackened fossil is part of the thigh bone of an immense extinct mammal that roamed southern Greece perhaps a million years ago. The bone was collected by ancient Greeks and may have even helped inspire certain beasts in Greek classical mythology. It was then rediscovered 40 years ago.

Since then the fossil had largely vanished from the public eye.

"It was presumed lost until 1998. Following my inquiries, the fossil was found stored in a cellar at the University of Minnesota. It then spent last decade in various U.S. labs," Adrienne Mayor, a research scholar in Classics and History of Science at Stanford University, told Discovery News.

The historic fossil has been welcomed by curators at the Ashmolean Museum in Oxford, England.

"This venerable bone deserves to be displayed. It is one of only two large vertebrate fossils that were deliberately collected in antiquity and unearthed by archaeologists in Greece," Mayor said.

Large fossil remains of prehistoric species, like this petrified thigh bone, might have been the inspiration for many legendary beasts of classical mythology, according to Mayor, who described the fossil for the first time in her 2000 book "The First Fossil Hunters."

Uncovering the roots of several myths, the book, whose revised edition has been published this month, showed that prehistoric fossils exist in the very places where myths about giant beings arose.

"Most likely, the ancient Greeks found the bone in the lignite deposits of the Megalopolis basin, known in antiquity as the 'Battleground of the Giants.' There, the dense concentration of large fossil bones inspired the belief that entire armies of giants were blasted by Zeus's thunderbolts," Mayor told Discovery News.

Perhaps revered as the thigh bone of a mythic giant, the Nichoria bone was discovered on the ancient acropolis at Nichoria between 1969 and 1975 by archaeologists of the Minnesota Messenia Expedition.

The fact that it was carefully stored on the acropolis, which stood some 35 miles from the lignite deposits where the bone was probably found, shows that the ancient Greeks had a great interest in fossils.

"The bone provides further confirmation that the ancient Greeks already found such specimens and ascribed special significance to them," Hans-Dieter Sues, senior scientist and curator of vertebrate paleontology at the Smithsonian's National Museum of Natural History in Washington, D.C., told Discovery News.

Identified in 1978 as the femur of a "Pliocene elephant," the bone was lost for two decades. Rediscovered in 1998 in the Archaeometry Laboratory of the University of Minnesota, Duluth, it remained uncatalogued until Mayor recognized its significance.

She took the fossil to the American Museum of Natural History in New York, where it was examined by paleontologist Nikos Solounias, an expert in Greek fossils of the Miocene to Holocene epochs.

Solounias identified the bone as the distal end of the femur of a woolly rhinoceros, or possibly a Chalicotherium, a large herbivore, and dated it to the Pleistocene era (2 million to 10,000 years ago).

According to Solounias, the rusty-black color of the fossil bone indicates that it was most likely collected from the lignite deposits near the ancient town of Megalopolis. Carried by the ancient Greeks to the sunny acropolis of Nichoria, and then unearthed two millennia later, the bone traveled extensively in the last decade.

From Greece, across the Mediterranean and Atlantic, it went to Minnesota, then east to Princeton, New Jersey and New York City to be identified by paleontologists. Then west again to Bozeman, Montana, where it was professionally stabilized by restorers at the Museum of the Rockies, to prevent further breakage.

"It was then transported overland to Palo Alto, Calif., where it rested on my desk, as I searched for a proper home in a leading museum," Mayor said.

This spring, the relic traveled back over the Atlantic, from California to its final home at the Ashmolean Museum in Oxford, where it will be displayed in the Greek and Roman Antiquities Gallery.

Author: Rossella Lorenzi | Source: Discovery News [March 31, 2011]

Tsivlou Lake, Mount Helmos, Peloponnese

2011-04-04T03:11:00.000-07:00

A great idea for a daily trip, or a weekend away from Athens into the idyllic natural landscape, is a visit to Lake Tsivlou. It is one of the recently formed lakes in Europe, located in the prefecture of Achaia, surrounded by the slopes of Mount Helmos which is abundant in diverse vegetation.

This alpine lake at 800m of altitude is 180km away from Athens and it is well worth your time for an excursion. To make your life easier you should rent a car, preferably a 4x4 in case you want a taste of the vast off road network around Helmos. Once you get there it is likely that you shall want to see as much as possible of this pristine natural landscape.

Lake Tsivlou was created as a result of a natural phenomenon. A massive landslide occured in 1913 and according to people's testimonies the signs were frequent earthquakes with magnifying intensity. Silyvena village was abandonned due to its imminent destruction, Tsivlos was partially covered with huge quantities of water.

Krathes river bed was blocked due to the bulk of soil that was violently detached from the mountain; two new lakes were formed. The first was soon dried out, so only Tsivlou remained. Its name is after the village Tsivlos that now lies at the lake's bed. If your hobby is diving, you can find out for yourself.

At the time Tsivlou Lake was formed its depth measured 38m. Stagnant waters caused a gathering of mosquitos. The inhabitants added fish to the water in order to extinguish them.

Today the lake's depth measures 80m, but some argue that this is a hyperbolic estimation.

Anyway the scenery around you is simply enchanting, environed by a chestnut tree forest, amongst pines and fir. I have read that those who have visited the lake during the summer months took a dive. I visited the place in the beginning of December on a lovely sunny day.

The lake is a wonderful place to enjoy a walk around the shore, diving in case you are properly equipped and also canoeing as long as you bring your canoe with you.

A small caffe, on the lake's shore shall provide you with the basics. As far accomodation is concerned i think two or three small villas have been built right at the lake.

It is a certainty that after you have strolled around the lake you might want to see more of this place, so i suggest you visit Zarouchla at 10km of distance, Peristera where you should eat trout and local beans and Agia Varvara. I propose another alternative hiking course from Zarouchla to Kryoneri, a region with small waterfalls. The path shall be rather lonely but nature is overwhelming and rewarding. We did not meet other hikers on our way there. We came accross this path by accident, but it was great all the same.

Location

Greece

38° 4' 33.3588" N, 22° 13' 58.2672" E

To view photogallery click here:http://guideofgreece.com/tsivlou-lake-mount-helmos

Lefkas, secret beach south of Porto Katsiki

2011-03-29T09:57:00.000-07:00

The island of Lefkada is part of the Ionian complex of Islands. Apart from the world famous beach of Porto Katsiki where tourists crowd in during the high season, there is another lonely beach resembling Porto Katsiki but it is of a smaller scale only regarding its length.

The only way to access this beach is by boat because the road ends just above Porto Katsiki. I checked the sailing map to find the name of the beach but unfortunately it was not named.The secret beach is located in the south part of Lefkada looking west.The GPS info will prove useful.

The beach is a solitary spot as almost every tourist heads for the crowded Porto Katsiki. A little further southwards, where our secret beach is located the sensation in the water felt like floating in a natural swimming pool. The strange thing was that no other boats sailed by and the skipper informed me that very few people knew of this beach because they prefer to cast anchor at Porto Katsiki. I agree that Porto Katsiki is one of the most beautiful beaches in the world but the secret beach is truly amazing!This is an ideal place to enjoy the naturist side of life!

GPS info

Near Porto Katsiki:N 38 35 48,27 E20 32 59,3

Location

Greece

38° 35' 44.628" N, 20° 32' 58.4808" E

To view the photogallery click here:http://guideofgreece.com/secret-beachsouth-porto-katsiki

The Antikythera Mechanism at the National Archaeological Museum

2011-03-29T09:50:00.000-07:00

The three main fragments of the Antikythera Mechanism are on display at the Bronze Collection of the National Archaeological Museum. The Mechanism is kept within the Museum collections since its discovery in 1901.
Other bronze artefacts from the Antikythera wreck are also on display within the same room, while statues and other objects from the wreck (like magnificent glassware) can be admired in other rooms and the atrium.
Source:http://www.antikythera-mechanism.gr/museum

Kommos, Crete

2011-03-23T03:10:00.000-07:00

Kommos is situated on the shores of the Libyan Sea, which borders the western area of the Mesara, the largest plain in Crete (see Map of Mesara). That plain, extending east-west between the Idaian mountain range and the hills of the Asterousia, has a long and rich history of habitation from as early as the Neolithic Period (ca. 6500 B.C.). The largest ancient sites in the Mesara itself are Phaistos and Gortyn, both excavated by the Italian School of Archaeology during the last century. Phaistos, located on a high bluff commanding spectacular views of the plain, is best known for its sizeable Minoan palaces (ca. 1800-1450 B.C.). After the Roman conquest of Crete in the first century B.C., Gortyn became the capital of the island, and its remains reveal ample evidence of its former status as an impressive Roman provincial city.

Excavations on the western limits of the Mesara have been sporadic and less extensive. One exception is Aghia Triada, where a lavish villa-like complex dating to the Late Minoan period was uncovered by the Italian School. The other exception is the coastal site of Kommos, where our excavation has been ongoing since 1976. Kommos first attracted the attention of archaeologists in 1924, when the famed excavator of Knossos, Arthur Evans, heard of large storage vessels from the site and speculated about the existence of a Bronze Age "Customs House" there. Our excavations have borne out Evans's suppositions regarding the commercial nature of the site and greatly surpassed our own expectations of what might be found at this beach-side spot. After 25 years of digging, Kommos is revealed as a major harbour, with monumental Minoan palatial buildings, massive stone storage complexes, and a Minoan town (ca. 1800-1200 B.C.). Post-Minoan remains include a Greek Sanctuary that was active until the Early Roman period, when the site was abandoned (ca. A.D. 200). The portable finds, which range from stone anchors to local and imported pottery and sculpture, speak of the seagoing interests and mercantile nature of the place. Vessels from Cyprus, Egypt, and Sardinia indicate the sphere of trade contacts enjoyed by the citizens of Bronze Age Kommos.

After many years of fruitful excavation, priority is now being given to completing the publication of the site. Recently published volume five is the last in our series published by Princeton University Press. It describes and interprets the Monumental Minoan Buildings in the Southern Area. A monograph dealing with Minoan House X is underway. Equal stress is being given to conserving the Kommos site and opening it up for visitors. This requires restorative construction to prevent erosion, and the provision of parking, sanitary and guard facilities, ramps, walkways and bridges, as well as a protective shelter above the Greek temple area. Such projects are expensive and time-consuming, but it is our hope that, funding permitting, the next few years will enable us to complete a vital chapter in the story of Kommos and introduce its fascinating history to the traveller who visits its sandy shores - online and on foot.

Publication of the Site

Published results of the Kommos Excavation take the form of preliminary reports (mostly in the journal Hesperia) and separate studies by various people, all listed in the Bibliography. In 1990 we also began publishing a series of volumes on the site. These are: I The Kommos Area and the Houses of the Town (in two parts); II The Middle Minoan Pottery (Betancourt); III The Late Bronze Age Pottery (Watrous); IV The Greek Sanctuary (in two parts), and the final and summary volume in the series, V, The Monumental Minoan Buildings.

Site Integrity

Fortunately the Kommos site, where we began with hopes of finding a small harbor town, turned out to be more extensive and with more substantial important buildings then we could have imagined, along with discoveries not just of the Minoan period but Greek as well. With our commitment to full publication of what we have found nearing an end, in 2004 we began to focus on preserving the site we had exposed. The first step was to consolidate the high scarps created when we excavated the Minoan remains, while we left those of the Greek Sanctuary upon the higher, later level. There were also the ancient walls, built with stone and clay, which should be consolidated to prevent erosion and eventual collapse. This expensive process, carried out by professionals every summer, continues. Now, in 2006, we have reached a final stage, namely protecting from erosion and exposure the precious Greek Temple and the underlying monumental Minoan buildings. Our solution, seen in a photomontage here, is to build an innovative shelter of steel, plastic, and glass over that entire area. The architectural study, made by a consortium of Greek Architects and engineers, is now being considered by the Greek Archaeological Council. If it is approved, then we must find the wherewithal to actually build this beautiful structure where visitors can stand in comfort, to view with wonder some of the more remarkable ancient structures discovered on Crete.

Our Thanks to

Our first thanks go to the Greek Archaeological Service, which has granted us permission to excavate at Kommos since 1976, and to the American School of Classical Studies in Athens, which has furnished the actual permits. Yearly research and site work are made possible through the financial assistance provided by various granting agencies, the University of Toronto, and private individuals. Over the years, support from the Social Science and Humanities Research Council of Canada and the Institute for Aegean Prehistory in Philadelphia has been particularly helpful. We are especially indebted to the University of Toronto, which has donated significantly to offset publication costs. Thanks also go to Lorne Wickerson for his generosity.

The Excavators

J.W. Shaw, Director of the excavations at Kommos since they began in 1976, received his doctorate from the University of Pennsylvania and has been a professor at the University of Toronto since 1970. He and his wife, Maria C. Shaw, have co-edited and contributed to a series of final volumes on the Kommos site (six published so far). He specializes in Bronze Age Aegean architecture.

M.C. Shaw, Assistant Director of the excavations at Kommos, received her doctorate from Bryn Mawr College and, like her husband Joseph Shaw, has been a professor at the University of Toronto for many years. Maria worked at numerous archaeological sites before digging at Kommos, where she is active in the field and as a co-editor and contributor to the final volumes on the Kommos site. Her speciality is Bronze Age Aegean Wall painting.

Credits

The website was originally prepared by Maria Shaw with the help of Dawn Cain, and then completed by Joseph Shaw, with Gordon Belray providing the digital expertise. Most of the plans and restorations were made by Giuliana Bianco, the excavation architect for the project, although Tom Boyd and Chris Dietrich helped as well. Photographs of the site are by Joseph Shaw, Taylor Dabney, and Alexander Shaw. Object photographs are usually by Taylor Dabney; object drawings were made by Julia Pfaff, also Giuliana Bianco.

Source:http://www.fineart.utoronto.ca/kommos/kommosIntroduction.html

Antipaxos island,ionian sea

2011-03-23T02:44:00.000-07:00

Although Antipaxos is a tiny island south of Paxos, the pleasure of being there is unforgettable! Secluded beaches,incredible crystal clear waters invite you for a dive. A small earthly greek paradise at the north end of the island with precipitous rocks and silky sandy beache Vrika,white pebble beaches like Mesovrika and Voutoumi. The experience is rewarding especially if you visit the island before the crowds flood the place, which usually happens in mid July until mid August. Agrapidia is the port of Antipaxos and it can be reached by sea - taxi from Paxos island in approximately 15 minutes. In case you are cruising around the Ionian islands you should definately anchor at Antipaxos for a day. The waters are ideal for snorkelling! To move from Agrapidia to the mainland follow the network of paths used for that purpose.

Antipaxos is mainly uninhabited but the few locals have been cultivating a special quality of almost "black" wine which unfortunately is not for sale but destined for local consumption. The landscape is filled with orchards and specially attended vineyards.uTo the south near the precipitous cape Kondari, cast your anchor to explore Kalogiri cave the most important of the island, where the monachus monachus seals nest. Mind you that the high concentration of sulphur acid within the caverns fills the air with a rather unpleasant odour. The further you move inside the caverns the more intense the odour gets, so be prepared!

Location

Greece

39° 9' 8.7408" N, 20° 13' 42.9996" E
To view photogallery :http://guideofgreece.com/antipaxos-island

'Aγνωστη αρχαία πόλη στις Γλαφυρές

2011-03-21T02:00:00.000-07:00

Χρονολογείται στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο

Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ερείπια μιας αρχαίας πόλης που έχει εντοπιστεί στην περιοχή των Γλαφυρών και αποτελεί σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, την πιο σημαντική αρχαιολογική θέση του υψιπέδου της Κάπουρνας.

Μια αρχαιότερη τειχισμένη πόλη που συνέχισε να κατοικείται εκτός των τειχών της ως τη ρωμαϊκή περίοδο, αποτελεί, ειδικότερα, το κεντρικό σημείο μιας πρότασης της ΙΓ΄ ΕΠΚΑ για τη δημιουργία ενός ιστορικού και αρχαιολογικού πάρκου. Στην αρχαία πόλη αποδόθηκε το όνομα της αρχαίας πόλης των Γλαφυρών, χωρίς όμως αυτό να έχει επιβεβαιωθεί και επιγραφικά.

Ο αρχαίος οικισμός καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα ενός στενόμακρου ασβεστολιθικού πλατώματος στην κορυφή του λόφου «Mεριάς», που βρίσκεται βόρεια από το σύγχρονο οικισμό των Γλαφυρών. Η αρχαία πόλη βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από τον Βόλο και στις προθέσεις των ιθυνόντων της ΙΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων είναι η μελλοντική του ανάδειξη σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο και παράλληλα να καθιερωθεί ως ένας χώρος περιπάτου και αναψυχής.

Οι επιφανειακές έρευνες που διεξάγονται στην περιοχή προσθέτουν διαρκώς νέα δεδομένα, που επιβεβαιώνουν τη μεγάλη σημασία του αρχαίου οικισμού. Από τη θέση του οικισμού και τις διόδους των γύρω ορεινών όγκων μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο οικισμός είχε ένα σημαντικό οδικό δίκτυο που τον συνέδεε με άλλες γειτονικές αρχαίες πόλεις όπως τη Βοίβη δίπλα στην ομώνυμη λίμνη και τις αρχαίες πόλεις των Φερών, των Παγασών και της Δημητριάδας.

Στην περιοχή ανατολικά του αρχαιότερου τειχισμένου οικισμού ο προσδιορισμός του κατοικημένου χώρου από τον μη κατοικημένο, γίνεται με βάση την πυκνότητα των οστράκων που είναι διασκορπισμένα στην επιφάνεια του εδάφους. Ένα από τα οργανωμένα νεκροταφεία του αρχαίου οικισμού αποκαλύφθηκε κατά την κατασκευή του σύγχρονου γηπέδου στο ανατολικό τμήμα του πλατώματος προσδιορίζοντας τα όρια του οικισμού από την πλευρά αυτή.

«Όπως συμβαίνει σε όλους τους οικισμούς κατά την αρχαιότητα, τα νεκροταφεία βρίσκονταν εκτός των οικισμών» αναφέρει ο αρχαιολόγος της ΙΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Χαράλαμπος Ιντζεσίλογλου. Στην περιοχή του αρχαίου οικισμού, δυτικά του γηπέδου, αρκετά είναι τα σημεία στα οποία είναι ορατή η πάνω οριζόντια επιφάνεια των ασβεστολιθικών πετρωμάτων, ενώ στο νότιο τμήμα υπάρχουν ασβεστολιθικοί βράχοι που προεξέχουν από την επιφάνεια και είναι πιθανόν να έχουν λαξευτεί, χωρίς όμως σήμερα να είναι ευδιάκριτα τα ίχνη των εργαλείων με τα οποία σμιλεύτηκαν.

Στην υπόλοιπη επίπεδη επιφάνεια του πλατώματος υπάρχουν διάσπαρτοι μικροί σχετικά λίθοι, που προέρχονται από τους τοίχους αρχαίων κτηρίων. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρούνται σωροί λίθων που είναι πιθανόν να οφείλονται σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τη διαρκή βόσκηση της περιοχής κατά τους νεότερους χρόνους τουλάχιστον. Σε ορισμένα μάλιστα σημεία, τα οποία δεν καλύπτονται από βλάστηση, η πυκνότητα της διάσπαρτης ορατής κεραμικής είναι μεγαλύτερη.

H γενική εικόνα που αποκομίζει κανείς από την πρώτη εξέταση της κεραμικής που προέρχεται από το πλάτωμα, είναι ότι η κατοίκηση του χώρου μπορεί να χρονολογηθεί στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο.

Πηγή:taxydromos

Polydrossos-Mount Parnassus

2011-03-14T06:29:00.000-07:00

The site was quite difficult to find due to the lack of adequate signaling on our way there.

Anyway it was an unexpected lonely paradise filled with waters, ruins and

vivid vegetation. Not bad for a place I had no idea existed!

The site is the actual location of the deified Kiphissos river spring and is closely related to the neighboring ancient Lilaia. The inhabitants of Lilaia worshipped Kiphissos and practiced their cults where the spring is located.

When the pagan cults were erased and substituted by Christianity, a need for constructing Christian monuments emerged. Using the material from earlier structures they built the palaiochristianic temple of Agios Christoforos just above the spring level, while a little further to the east another Byzantine temple was built, Panagia Mavromantila dated to the end of the sixth century A.D or the beginning of the seventh.

It is a magnificent place to spend some time around the ruins or relax by the Spring of Kiphissos River under the cooling grandiose planes. This is an unguarded area, so it is permanently open to visitors at any time of day.

How to get there

From Amfikleia take the old national road to Lamia an turn left to Polidrossos after 5,3km. Follow the road for another 3,3 km and pass through the village of Polidrossos. When exiting the village you get to a multiple crossroad.Take the second from the left and will drive you right to Ag. Eleousa.

click here to view photo gallery