Gujarati Heaven

આદિલ મન્સૂરી

2025-05-13T23:12:00.006+05:30

મૃત્યુના મૃગજળની માયા વિસ્તરી રજકણ સુધી,

સેંકડો જન્મોની છાયા જિંદગીના રણ સુધી.

વાત વિસ્તરતી ગઈ કારણની સીમાઓની બ્હાર,

બુધ્ધિ તો અટકી ગઈ પહોંચીને બસ કારણ સુધી.

બ્હાર ઘટનાઓના સૂરજની ધજા ફરકે અને,

સ્વપ્નના જંગલનું અંધારું રહે પાંપણ સુધી.

નિત્ય પલટાતા સમયમાં અન્યની તો વાત શી,

મારો ચ્હેરો સાથ ના આપે મને દર્પણ સુધી.

કાંકરી પૃથ્વીની ખૂંચે છે પગે પગ ક્યારની,

આભની સીમાઓ પૂરી થાય છે ગોફણ સુધી.

કાળનું કરવું કે ત્યાં આદિલ સમય થંભી ગયો,

જ્યાં યુગોને હાથ પકડી લઈ ગયો હું ક્ષણ સુધી.

દિલ ન લાગે કિનારે, તો હું શું કરું? (ગઝલ)

2025-05-13T23:12:00.000+05:30

દિલ ન લાગે કિનારે, તો હું શું કરું?

દૂર ઝંઝા પુકારે, તો હું શું કરું?

હું કદી ના ગણું તુજને પથ્થર સમો,

તું જ એ રૂપ ધારે, તો હું શું કરું?

હો વમળમાં તો મનને મનાવી લઉં,

નાવ ડૂબે કિનારે, તો હું શું કરું?

આંસુઓ ખૂબ મોંઘા છે માન્યું છતાં

કોઈ પાલવ પ્રસારે, તો હું શું કરું?

તારી ઝૂલ્ફોમાં ટાંકી દઉં તારલાં,

પણ તું આવે સવારે, તો હું શું કરું?

આદિલ મન્સૂરી

ગગન વિના - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:11:00.001+05:30

મારા જીવનની વાત, ને તારા જીવન વિના,

ધરતીની કલ્પના નહીં આવે ગગન વિના.

ઉન્નત બની શકાય છે ક્યારે પતન વિના?
મસ્તક બુલંદ થઇ નથી શકતું નમન વિના.

વીજળીની સાથે સાથે જરુરી છે મેઘ પણ,
હસવામાં કંઇ મજા નહીં આવે રૂદન વિના.

કરતા રહે છે પીઠની પાછળ સદા પ્રહાર,
એ બીજું કોણ હોઇ શકે છે સ્વજન વિના?

આંસુઓ માટે કોઇનો પાલવ તો જોઇએ,
તારાઓ લઇને શું કરું ‘આદિલ’ ગગન વિના?

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

ચોતરફ મારા જ પડછાયા હતા - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:10:00.000+05:30

શબ્દ જે તુજ હોઠ પર આવ્યા હતા,

એ તો મારા મૌનના પડઘા હતા.

આંખમાં આંસુ સદા રહેતા હતા,
પણ પ્રસંગો સાચવી લીધા હતા.

એની ખુશ્બૂ પણ મને ડંખી ગઇ.
ફૂલના દિલમાંય શું કાટા હતા?

આમ જોકે યાદ છે તારી ગલી,
ભૂલવાના પણ ઘણા રસ્તા હતા.

આમ પણ હું તો દુઃખી રહેતો હતો.
પણ પછી તેઓય પસ્તાયા હતા.

આપ શું જાણો કે ક્યાં વીજળી પડી?
આપ તો ઘૂંઘટમાં શરમાયા હતા.

ખુદ મને હું શોધવા ફરતો હતો,
ચોતરફ મારા જ પડછાયા હતા.

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

બધા માનવીઓ અમર હોય જાણે - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:09:00.002+05:30

સંબંધોય કારણ વગર હોય જાણે

આ માણસ બીજાઓથી પર હોય જાણે.

ઉદાસી લઇને ફરે એમ પાગલ,
રહસ્યોની એને ખબર હોય જાણે.

મકાનોમાં લોકો પુરાઇ ગયા છે,
કે માણસને માણસનો ડર હોય જાણે.

હવે એમ વેરાન ફાવી ગયું છે,
ખરેખર આ મારું જ ઘર હોય જાણે.

કરે એમ પૃથ્વી ઉપર કામનાઓ,
બધા માનવીઓ અમર હોય જાણે.

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

ક્યાંથી મળી ગઇ? - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:07:00.004+05:30

સામાં મળ્યા તો એમની નજરો ઢળી ગઇ

રસ્તા મહીં જ આજ તો મંજિલ મળી ગઇ.

સાચે જ મીણ જેવી હતી મારી જિંદગી,
દુઃખનો જરાક તાપ અડ્યો ઓગળી ગઇ.

મારાથી તો એ આંસુ વધુ ખુશનસીબ છે,
જેને તમારી આંખમાં જગ્યા મળી ગઇ.

કહેતી ફરે છે બાગમાં એકેક ફૂલને,
તુજ આગમનની વાત હવા સાંભળી ગઇ.

મન કલ્પનામાં ચૌદે ભુવન ઘૂમતું રહ્યું,
દ્રષ્ટિ ક્ષિતીજ સુધી જઇ પાછી વળી ગઇ.

‘આદિલ’ ઘરેથી નીકળ્યો મિત્રોને શોધવા,
ઓ દુશ્મની તું રાહમાં ક્યાંથી મળી ગઇ?

દુઃખમાં વધારો કરી ગયા - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:06:00.000+05:30

ફૂલો બની ભલેને અમે તો ખરી ગયા,

ખુશ્બૂથી કિંતુ આપનો પાલવ ભરી ગયા.

પ્રેમાગમાં બળીને પતંગા ઠરી ગયા,
કિંતુ શમાનું નામ તો રોશન કરી ગયા.

નૌકા હતી છતાંય હું ડૂબી ગયો ખુદા!
તરણું લઇને લોક તો સાગર તરી ગયા.

પથ્થર બની હું જોતો રહ્યો કાળની ગતિ,
વર્ષો જીવનનાં પાણી બનીને સરી ગયા.

જેઓની પાસે મારાં દુઃખોનો ઇલાજ છે,
તે આવી ઓર દુઃખમાં વધારો કરી ગયા.

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

ગઝલના બધા શેર મઠારી આપો - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:05:00.003+05:30

ક્યાં કહું છું કે મદિરા જ વધારી આપો,

જિંદગીભર જે રહે એવી ખુમારી આપો.

ફૂલની જેમ અમે સાચવી રાખ્યું છે હૃદય,
દર્દ આપો તો જરા વિચારી આપો.

ચાંદની જેમના પાલવનું શરણ શોધે છે,
એ કહે છે મને ચાંદ ઉતારી આપો.

ચાંદ મહેમાન બની આવ્યો છે આજે ઓ પ્રભુ!
આજ તો રાતની સીમાઓ વધારી આપો.

ખ્વાબમાંયે કદી ‘આદિલ’ને દઇને દર્શન,
એની ગઝલના બધા શેર મઠારી આપો.

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

માનવ ન થઇ શક્યો - ‘આદિલ’ મન્સૂરી

2025-05-13T23:04:00.003+05:30

માનવ ન થઇ શક્યો તો એ ઇશ્વર બની ગયો.

જે કંઇ બની ગયો, એ બરાબર બની ગયો.

એ મુજને રડતો જોઇને ખુદ પણ રડી પડ્યાં.
મારો જ પ્રશ્ન એમનો ઉત્તર બની ગયો.

વર્ષો પછી મળ્યાં તો નયન ભીનાં થઇ ગયાં.
સુખનો પ્રસંગ શોકનો અવસર બની ગયો.

છે આજ મારા હાથમાં મહેંદી ભરેલ હાથ,
મારો ય હાથ આજ તો સુંદર બની ગયો.

‘આદિલ’ના શેર સાંભળી આશ્ચર્યથી કહ્યું:
ગઇ કાલનો આ છોકરો શાયર બની ગયો.

- ‘આદિલ’ મન્સૂરી

મસ્ત બની જીવવા માંગુ છું....!

2025-05-12T20:50:00.001+05:30

મસ્ત બની જીવવા માંગુ છું....!

જીંદગી આપી છે તો મસ્ત બની જીવવાં માંગુ છું.

દુ:ખ તો છે પણ સ્મિત વેરવા માંગુ છું.

પાંખો તો નથી પણ સપનાને સાકાર કરવાં માંગુ છું.

પહેલી તો છે પણ ઉકેલવા માંગુ છું.

હાર તો છે પણ હારીને જીતવાં માંગુ છું.

રંગબેરંગી રંગીન છે દુનિયા પણ માનવતાનાં રંગમાં રંગાઈ જવાં માંગુ છું..

કોઈ ને પાડીને નહીં, એને જીતાડવા માંગુ છું.

કોઈ ક્ષમા ના કરે પણ હું ક્ષમા આપવા માંગુ છું.

ક્યારેક લાગણીમાં તણાઈ જાવ છું ત્યારે,

એકલતામાં પણ કવિતા લખી જીંદગીને સજાવવા માંગુ છું.

કાવ્યમાં આલાપ જેવું હોય છે

2025-05-12T20:48:00.002+05:30

પ્રેમમાં, શું પાપ જેવું હોય છે ?

ના મળે, તો શ્રાપ જેવું હોય છે,

શું કરું ? જો હેડકી તમને ચડે,

મારે મનતો જાપ જેવું હોય છે,

થાક એવા સંબંધોનો લાગશે,

સ્નેહમાં, જ્યાં માપ જેવું હોય છે,

એ હૃદયની હું કરું પૂજા કે, જે

દીકરીના બાપ જેવું હોય છે,

જિંદગી સૌની અહીં સંગીત છે,

કાવ્યમાં આલાપ જેવું હોય છે.

સાગરને મળી ગયો કિનારો

2025-05-12T20:46:00.005+05:30

સાગરને મળી ગયો કિનારો,

ને સ્વાદે ખારું મીઠું થઈ ગયું મીઠું,

ટમટમતા તારાની જેમ ચમકવા લાગ્યો કિનારો,

ને દીવા તળે થઈ ગયું અજવાળું,

પૂર્ણ થઈ ગઈ કવિની કવિતા,

છંદને મળી ગયો રાગ,

નારાયણને મળી ગઈ લક્ષ્મી,

ને લક્ષ્મી પધાર્યા આંગણે,

છોકરીની મળી ગઈ ગ્રીન સિગ્નલ,

સાગરને મળી ગયો કિનારો !

કેમ રચું કવિતા ?

2025-05-12T20:42:00.002+05:30

કેમ રચું કવિતા?

દુહામાં દેહ અટકાય ને,

મુક્તકમાં મન અટવાય,

બોલું ના તો શબ્દો ગૂંચવાય,

ને લખતા મારી પેન અટકાય,

મને ન સમજાય કે કેમ રચું કવિતા?

હાસ્યને લખ્યું તો આંસુ રૂંધાય,

ને આંસુને લખતા મારી આંખ ભીંજાય.

શબ્દોની ઘટમાળમાં મારી લાગણીઓ ગૂંચવાય.

મને ના સમજાય કે કેમ રચું કવિતા?

મુંઝાય છે મન

2025-05-12T20:38:00.000+05:30

મુંઝાય છે મન કે આ સાહિત્યની દુનિયા રહી નથી,

મૌલિક અને સારુ લખનારની અહીં જરૂર નથી.

રોમેરોમે શબ્દોનો આસ્વાદ થાય એવું લખાણ નથી,

હૈયા અને ભાવનાના ભાવોનો આસ્વાદ નથી.

માણી રહી છું એ રચનાઓ જેનો કોઈ અર્થ નથી,

સારુ છે સરસ્વતી દેવી તમે આસપાસ નથી.

પરંતુ સાચા અને સારા લેખકોની પણ કમી નથી,

સારુ સાહિત્ય લખનારને વાહવાહની જરૂર નથી.

મારી આ વાતોથી કોઈ અહીં સહમત નથી.....

સુખ દુખ

2025-05-11T17:55:00.006+05:30

જે સુખ છે ખુશ રહેવામાં,

એ કયાં મળે છે દુખી રહેવામાં,

મીઠાં ગીતો ગાતા પારેવડાં,

એ પણ સુખ શોધે કલરવ કરવામાં.

ઊઠીને પહેલું સુખ મારું તને જોવા માં..

ભૂલવા મથું દુખ મારું હસવામાં.

તારા આતમ ના નીર વહે ઝરણાંમાં

સુકાવા ના દઈશ એને કદી મારા હૈયામાં.

વિતાવું મારી જીંદગી તારી બાહોમાં,

જે સુખ છે તારા હાથોમાં

એ કયાંથી મળે મને બ્રહ્માંડમાં ?

કયાં મળે છે સુખ ? દુકાનમાં ?

ના રે, એતો મળે છે,

જીવનની હરેક પળોમાં.

"કુંજ" "દીપ" રહે એકબીજાના રુદિયામાં,

પછી કયાં છે દુખ આપણા જીવનમાં ?

ધરી ધીરજ ભલે પળપળ

2025-05-11T17:53:00.009+05:30

ધરી ધીરજ ભલે પળપળ,

છતાં મોંઘૂં મળ્યું છે ફળ.

ભલા માણસ કદી બે પળ,

અરીસા બ્હાર આવી મળ.

સરળતા ને સમજવામાં,

સદા સૌ જાય છે નિષ્ફળ.

એ સર્જનહાર દુનિયાનો,

કરી જાણે છે સ્થળને જળ.

છે એવું પ્રેમ નું ઝરણું,

વહે જે મુજ મહિં ખળ ખળ.

છે સૌના હોઠ ઉપર સ્મિત,

અને છે દિલમાં દાવાનળ

કદી છતથી કે આંખોથી,

શું ઘરમાં રોજ ટપકે જળ.

જુએમાં રાહ દિકરાની,

અને આવે છે બસ કાગળ.

મળે મહેબુબ કોક એવું,

જે દુઃખમાં પણ રહે આગળ.

ક્યાં પડી છે ? - Harsha Dalwadi tanu

2025-05-11T17:51:00.005+05:30

‍નશો એ ફૂલનો છે, બાગની ક્યાં પડી છે ?

તરસ પ્યાલાની હોય, ઘડાંની ક્યાં પડી છે.

બની ઘાયલ એવા, ને ઘાવ ઝીલવા,

બેફામ બનીને જીતવાની ક્યાં પડી છે ?

મરીઝ કોણ નથી અહીં, કૌન એવા ?

પ્રશ્ન પૂછવા ઘેલછાની ક્યાં પડી છે ?

ખુશ્બુ ફેલાઈ ગઈ ચારેતરફ જે,

એ ફૂલને અત્તરની ક્યાં પડી છે ?

રજા મળી "તનુ" બોલવાની, કેમ

હવે જિંદગીમાં જગ્યાની ક્યાં પડી છે ?

સ્મરણ - Pushpa Mehta

2025-05-11T17:49:00.002+05:30

એ નદી એ ઘાટ મસ્તી ઘેલપણ,

લે તને હું મોકલું એના સ્મરણ.

છીપલાં કુકા ચણોઠી રેતમાં,

શોધતાં આજે દીઠું એ નાનપણ!

કેડ પર ગાગર મૂકેલી ચાલમાં,

સાથ તારો સાંભરે છે આજ પણ.

વાર્તા પરીઓ ને રાજા રાણીની,

ભેરુંના બુચ્ચા – કિટ્ટાનું ભોળપણ.

ફાતિમા મીના અમીના સૌ મળી,

દેદો ફૂટયાની સ્મરણ છે આજ પણ

જોજનો દૂર થઈ બધી સાહેલીઓ,

ક્યાં મળે કોઈની હવે તો ભાળ પણ?

સાથી હતા સુખ દુ:ખના પાડોશીઓ,

પૂછીએ કોને ભુલાયા નામ પણ.

આવ કાગા, પી કાઢી એ યાદની,

કાંકરી ખુંચે મને તો આજ પણ!

થાય મનમાં કે ફરી બાળક બનું!

જઈ સમેટી લઉં સરેલું બાળપણ...

આવ ને આવીને કંઈ રકઝક ન કર - અંકિત ત્રિવેદી

2024-04-26T19:20:00.004+05:30

આવ ને આવીને કંઈ રકઝક ન કર,

સાવ ખાલી આંખને ભરચક ન કર.

સ્હેજ હડસેલીને અંદર આવજે–,

બારણે પહોંચ્યા પછી ઠક ઠક ન કર.

શું વીતે છે એની સૌને છે ખબર,

આમ તું ઘડિયાળમાં ટકટક ન કર!

મીરાં, નરસૈયો, કબીર બોલી ચૂક્યાં,

તું વળી તારી રૂએ બકબક ન કર.

બે જણા અંધારું શોધે છે ફરી,

પથ્થરો ભેગા કરી ચકમક ન કર.

આંખ સામે આલબમ જ્યાં જૂનું આવી જાય છે - અંકિત ત્રિવેદી

2024-04-26T19:19:00.001+05:30

આંખ સામે આલબમ જ્યાં જૂનું આવી જાય છે,

બ્લૅક ઍન્ડ વ્હાઈટ સમય પણ રંગભીનો થાય છે.

બાના બોખા સ્મિતવાળો ચહેરો જ્યારે જોઉં છું,

આજ પણ ફોટા મહીંથી વારતા સંભળાય છે.

જે દીવાલો પર કરેલા હોય લીટા આપણે,

એ જ દીવાલો ઉપર ફોટો કદીક ટીંગાય છે.

એક પણ ઍન્ગલથી એ મૉડેલ જેવાં છે નહીં,

લગ્ન કરતાં મમ્મીપપ્પા કેટલાં શરમાય છે!

એ નિખાલસતા, ઉમળકો, પ્રેમ ક્યાંથી લાવશું?

જૂના ફોટા પાડવા ક્યાં એટલા સ્હેલાય છે?

દર્શન કરી લઉં છું - અકબરઅલી જસદણવાલા

2024-04-26T18:52:00.003+05:30

મનોરંજન કરી લઉં છું, મનોમંથન કરી લઉં છું,

પ્રસંગોપાત્ત જીવનમાં પરિવર્તન કરી લઉં છું.

સમજપૂર્વક સમષ્ટિનું સમાલોચન કરી લઉં છું,

જીવનને હું વલોવી આત્મસંશોધન કરી લઉં છું.

મનોબળથી મનોવૃત્તિ ઉપર શાસન કરી લઉં છું,

નયન નિર્મળ કરીને રૂપનું દર્શન કરી લઉં છું.

નિરંતર શ્વાસ પર જીવનનું અવલંબન નથી હોતું,

બહુધા હું હૃદયમાં એક આંદોલન કરી લઉં છું.

અમે પાગલ, અમારે ભેદ શો ચેતન-અચેતનમાં,

પ્રતિમા હો કે પડછાયો હું આલિંગન કરી લઉં છું.

સમય ક્યારે વિસામો ખાય છે ‘અકબર’ના જીવનમાં?

વિસર્જન થાય છે નિત્, નિત્ નવું સર્જન કરી લઉં છું.

અંગત કરી લઉં છું

2024-04-26T18:50:00.003+05:30

કદી મહેનત કરી લઉં છું, કદી રાહત કરી લઉં છું,

ઘણી વેળા અમસ્તી પણ ખડી આફત કરી લઉં છું.

કિનારા જેમ સાગરથી કદી જીવ્યું નથી જાતું,

નિરંતર હું જીવનમાં કંઈ ને કંઈ હરકત કરી લઉં છું.

જીવનને આંગણે નિત્ નિત્ નવા મહેમાન આવે છે,

ખુશી આવે - ગમી આવે, પરોણાગત કરી લઉં છું.

નહિવત્ છું, પરંતુ આભ સામે મીટ માંડું છું,

પ્રભુની દેન છે કે આવડી હિંમત કરી લઉં છું.

સભામાં કોઈ ‘અકબર'થી પરાયું રહી નથી શકતું,

ગઝલમાં હું પરાઈ પીડને અંગત કરી લઉં છું.

Gujarati Shayari - 19 ગુજરાતી શાયરી

2018-07-16T15:46:00.001+05:30

ઘણું બધું કેહવું હતું તમને પણ,

ક્યારેક તમે ન મળ્યા ને ક્યારેક શબ્દો

અંજામ ની ખબર તો ...કર્ણ ને પણ હતી પણ વાત મિત્રત્તા નિભાવવા ની હતી

મરતી વખતે લાગ્યું

આયુષ્ય આમ જ વહી ગયું

મારે જીવવું છે, મારે જીવવું છે કહેતા કહેતા

સાહેબ મારું જીવવાનું જ રહી ગયું .

જીવું તો જીવુ હું કોના સહારે ?

તુટેલુ દિલ વળી કોઈ સ્વીકારે ??

શબ્દો સમજાય તો કામનું સાહેબ,

બાકી વાંચી તો કોઈ પણ શકે છે.

જિંદગીને પ્રેમથી અમે જીવતા ગયા.

કાંટા વચ્ચે પણ રસ્તા કરતાં ગયાં.

મળે છે અહીં ક્યાં દવા પ્રેમની?

પ્રેમ માટે દુવા અમે કરતાં ગયાં.

હર શ્વાસોચ્છવાસમાં શ્વસતો રહું છું.

હર વ્યક્તિનું જીવન ચલાવતો રહું છું.

હું છું ચક્રધારી,નામ છે મારું 'શ્યામ '.

ઘરે ઘરે ગીતા રૂપે ગૂંજતો રહું છું.

“જિંદગી અઘરા સવાલોના ઉકેલ સમજાવી ગઇ, દોસ્ત એવા કંઇં મળ્યા કે દુશ્મની શરમાઇ ગઇ.”

‘દોસ્તીનુ મોહરુ પહેરી દુશ્મની ભરમાવી ગઇ, જીવનપથ પર કંટકોની જાજમ બીછાવી ગઇ’.

ફકીરી હાલ જોઈને પરખ કરશો નહીં 'નાઝિર',

જે સારા હોય છે તેના તો સૌ સંસ્કાર બોલે છે.

જો મન ભરાઈ ગયું હોય તો ચોખ્ખી ના પાડી દો ને,

આમય પ્રેમ માં કયાં કોઇ ની ઉપર કેસ થાય છે...

લે નજર મારી ઉધાર આપું,

જો પછી દિવાનગીની શું મજા છે...

ચાલને તારી નફરતો ની હોળી કરીએ ને,

મારી લાગણી ઓમાં ઘૂળેટી રમીએ...

આ વેદનાઓ મારી કહો કોને જઇ કહું

ગુલમ્હોર મારી આંખ મહીં પાંગર્યા કરે

પ્રેમ ના કરો પક્ષી જેવો,

ઝાડ સુકાય ને ઉડી જાય..

પ્રેમ કરો તો માછલી જેવો,

જળ સુકાય ને મરી જાય.

Gujarati Ghazal - 6 ગઝલ - "પાકટ પ્રેમ"

2018-07-16T15:41:00.000+05:30

પ્રેમ કે ઉમર કોની છે પાકટતા?

ઉમર સાથે વધતા પ્રેમની પાકટતા.

સમજ-અસમજ ભરેલાં અહેસાસ,

તેમાં રહેલાં એક શ્વાસની પાકટતા.

સ્પર્શેલ છતાં અસ્પર્શ રહેલી લાગણી,

લાગણીઓ સાથેનાં બંધનની પાકટતા.

બધું ભૂલીને બધું જ મેળવી લેવું,

એમાં આ પોકળ સમાજની પાકટતા.

રાધાનો પ્રેમ કે મીરાની દિવાનગી,

શબરીનાં એંઠા બોરની પણ પાકટતા.

Gujarati Ghazal - 5 ગઝલ - આપ્યો મેં આવકાર બધાને ગણી સ્વજન

2018-07-16T15:40:00.000+05:30

આપ્યો મેં આવકાર બધાને ગણી સ્વજન,

બસ ત્યારથી થયું છે વ્યથાનું ય આગમન.

છે જિંદગી અમારી કિરાણા દુકાન સમ,

બન્ને તરફ ઉધાર લઈ જીવતું કવન.

છાતી ઉપર દળાય છે વર્ષો જુના સ્મરણ,

ને ઘટ પડે જરાક તો આંસુ ભરે વજન.

ખાલી મકાનમાં જ, થતી રે ચહલપહલ,

જ્યાં ઘર વસી ગયું ત્યાં છે હલચલ બધી ગહન.

આરામથી રહો સખા જ્યાં પણ રહો તમે,

ટેકો મળે ચિનારનો, શીતળ વહે પવન.

અફસોસ થાય એજ ક્ષણે એક પ્રશ્ન પણ!,

શું સાવ સાચું છે કે સમય ને નથી નયન?