H-file:Delighting for new generation of historian

Sekigahara battle memorial

noreply@blogger.com (Sherman) — Tue, 20 Nov 2012 23:26:00 -0800

ภูเขา โมโมคุบาริ เป็นสถานที่ๆโตตุกาว่า อิเอยาสุได้ตั้งฐานที่นี่เป็นที่แรกในการเตรียมตัวรบในสมรภูมิเซกิงาฮาระ ไปทางตะวันออกของสถานที่นี้อีกนิดหนึ่งก็จะถึงสนามรบเซกิงาฮาระ

จุดตั้งค่ายของอิเอยาสุ มองไปไกลๆที่ราบนั่นคือสนามรบเซกิงาฮาระ

การรบเริ่มที่ทางซ้ายมือของถนนของภาพนี้ พื้นที่ไกลๆที่อยู่ทางขวาของภาพคือที่ๆกองกำลังชิมาสุ โยชิฮิโระตั้งฐานใว้และภูเขาที่อยู่ไกลๆของภาพคือภูเขาอิบูกิ

ทางไป ไคเซ็นชิ(開戦地) หรือที่ๆการรบเริ่มต้นซึ่งอยู่ทางซ้ายไกลๆของภาพนี้

เสาหลักนี้สร้างใว้เป็นสัญลักษณ์ว่า การประจันบานกันเกิดขึ้นอยู่ตรงนี้

เครดิต
http://photoguide.jp/pix/thumbnails.php?album=455

ประวัติศาสตร์ก็เหมืิอนกระจกที่มีสองด้าน มันสะท้อนทั้งเรื่องที่ผิดพลาด และคุณงามความดี ซึ่งมันก็ขึ้นกับวิจารณญาณของแต่ละคนด้วย แต่การนำเสนอประวัติศาสตร์ที่จริงเกินไปในตอนที่คนๆนั้นเ้ป็นอยู่นั้น อาจทำให้คุณได้รับอันตรายถึงชีวิตได้

Beyonnet infantry's bestfriend

noreply@blogger.com (Sherman) — Sat, 21 Apr 2012 10:32:00 -0700

ใน การทำสงครามอาวุธหลายชนิดหลายรูปแบบถูกสร้างมาเพื่อจุดประสงค์เดียวกันคือ การเข่นฆ่าฝ่ายตรงข้ามให้ได้ หลายคนอาจจะนึกถึงปืนไรเฟิลอัตโนมัติ ปืนลูกซอง ปืนซุ่มยิงระยะ หรืออาจจะนึกถึงปืนกลเบายิงกระสุนได้เป็นสาย บางคนอาจจะนึกไปถึงเครื่องยิงจรวด ขีปนาวุธพิสัยไกล หรือยุทโธปกรณ์หนักๆทั้งหลายที่สามารถเข่นฆ่าฝ่ายตรงข้ามจากระยะไกลๆได้ แต่หลายคนเคยนึกถึงอาวุธชนิดนึงหรือเปล่าที่เป็นอาวุธที่โบราณแบบสุดๆแต่มัน ไม่เคยหายไปจากสมรภูมิรบบนโลกใบนี้สักที ใช่แล้วครับ ผมกำลังพูดถึง มีด หรือถ้าให้ตรงกับกระทู้นี้ก็คงจะต้องเรียกว่า ดาบปลายปืน

เจ้าดาบปลายปืนหรือที่พวกฝรั่งมังค่าชอบเรียกขานกันว่า "Bayonet" นั้นถูกคาดกันว่ามีการริเริ่มใช้กันในยุโรปราวๆสมัยคริสต์ศตวรรษที่17ครับ เพราะปืนคาบศิลาที่ถูกผลิตออกมาใช้ในยุโรปช่วงแรกๆนั้นจะยังไม่มีการติดตั้งอาวุธมีคมเช่นดาบปลายปืนเอาไว้ที่ปลายกระบอกครับ

ซึ่ง "ดาบปลายปืน" นั้นนักประวัติศาสตร์หลายคนเชื่อว่ามันมีต้นกำเนิดมาจากเมือง "Bayonne" ที่อยู่ทางตอนใต้ของดินแดนน้ำหอมฝรั่งเศสครับ โดยบันทึกหลาย แห่งกล่าวกันว่าเรื่องของเรื่องมาจากการที่ผู้คนส่วนใหญ่ในเมืองนั้นซึ่ง เป็นชนกลุ่มน้อยที่ถูกเรียกกันว่า "Basques" ได้เกิดภาวะขาดแคลน "ดินปืน" แล "กระสุนดินดำ" ที่จะนำมาใช้กับปืนคาบศิลาของตนเอง

ดังนั้นพวกเขา จึงได้นำเอาอาวุธมีคมจำพวก "มีดล่าสัตว์" มาดัดแปลงแลติดตั้งเอาไว้บริเวณปลายกระบอกปืนคาบศิลาเพื่อจะได้สามารถนำปืน ของตนเองมาใช้ในการรบในระยะประชิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ (แต่ก่อนเวลากระสุนหมดแล้วจวนตัวหยิบดาบไม่ทันจริงๆ พวกทหาร Musket ก็มักจะเอาปืนมาฟาดใส่กันแบบกระบองครับ -_-") จนต่อมาวัฒนธรรมการติดดาบไว้ที่ปลายปืนจึงเริ่มแพร่หลายไปทั่วกองทัพของ ฝรั่งเศสแลยังต่อเนื่องไปถึงประเทศในแถบยุโรปนั่นเองครับ

รูปดาบปลายปืนในของทหารฝรั่งเศษในยุคแรกๆ

โดยเหตุผลหนึ่งที่ทำให้วัฒนธรรมการติดดาบปลายปืนนี้แพร่หลายไปอย่างรวดเร็วก็เพราะว่าในสมัยก่อนนั้นปืนที่บรรดาทหารเขาใช้กันจะเป็น "ปืนคาบศิลา" ครับ ซึ่งไอ้เจ้าปืนคาบศิลาเนี่ยมันจะมีกลไกการทำงานไม่เหมือนปืนในสมัยนี้ เพราะการจะยิงออกมาได้แต่ละนัดนั้นจำเป็นต้องใช้เวลาในการบรรจุนานพอสมควร ยิ่งสมัยที่พวกทหารยุโรปยังใช้ระบบกลไกของปืนคาบศิลาแบบ "ฟรินทซ์ล็อค" หรือ "วีลล็อค" ซึ่งมีความยุ่งยากพอสมควร เพราะทหารจำต้องยัดลูกกระสุนพร้อมกระดาษชนวนไปที่ปากกระบอกก่อนจะเทดินปืนกรอกตามลงไปแล้วนำเหล็กยาวๆมาแยงๆๆจึงจะยิงออกมาได้

แม้ ต่อมาจะได้มีการพัฒนามาใช้ "แก๊ป" ซึ่งบรรจุทุกอย่างไว้ในซองเดียวกันครบเซ็ท โดยทหารทำเพียงแค่กัดฉีกตรงปากซองแล้ว ยัดๆๆ แยงๆๆก็สามารถลั่นไกยิงได้ แต่ยังไงก็ตามการบรรจุกระสุนทุกรูปแบบก็ล้วนต้องเสียเวลาในการเตรียมยิงแต่ ละครั้งนานพอสมควร นั่นจึงเป็นช่องทางให้ "ทหารม้า" ของข้าศึกมีโอกาสพุ่งเข้าชาร์จใส่แถวทหารปืนคาบศิลาจนแตกกระบวน เลยทำให้ สมัยก่อนเวลารบกันด้วยปืนในยุคแรกๆนั้น "กองพลปืนคาบศิลา" จึงจำเป็นต้องมีทหารราบติดอาวุธยาวจำพวก "หอก" คอยคุ้มกันไปด้วยเพื่อปกป้องกำลังพลของผ่ายตนเองจากทหารม้าของข้าศึกนั่นเอง ครับ

(..รูปดาบปลายปืนที่นิยมใช้กันในช่วงปลายยุคคริสต์ศตรวรรษ ที่19 ซึ่งเป็นสมัยที่พวก "ผู้ดีตีนแดง" อังกฤษยังเป็นเจ้าโลกอยู่ โดยในยุคนี้ดาบปลายปืนจะเริ่มมีด้ามจับแบบมีดแล้วและใช้วิธีล็อคติดกับแกน ด้านล่างของปืน ต่างกับสมัยก่อนหน้าที่มักจะทำเป็นรูกลวงไว้ตรงปลายเพื่อเอาไว้สอดล็อคตรงลำ กล้องปืนครับ..)

ซึ่ง แม้ว่าเหล่าบรรดา "พลทหารหอก" นั้นจะสามารถต่อกรกับ "ทหารม้า" ได้ดีเยี่ยมแค่ไหนก็ตาม แต่สุดท้ายแล้ว "พลทหารราบติดหอก" ก็ยังเปรียบเสมือนเป้าชิ้นโตให้ "พลปืนคาาบศิลา" ของข้าศึกไล่สอยจนร่วงระเนระนาดอยู่ดี โดย จะขอยกตัวอย่างง่ายๆในกรณีนี้คือถ้าเพื่อนๆท่านใดเคยเล่นเกมส์ "RPG" บ่อยๆคงจะรู้จักกับ "กฏการเป่ายิ้งฉุบ" ดีครับ กล่าวคือทหารราบมักจะแพ้ทหารม้าทหารม้าแพ้ทหารหอก ทหารหอกแพ้ทหารธนู ทหารธนูแพ้ทหารราบและทหารม้าเป็นต้นครับ

เข้า เรื่องกันต่อครับ ^_^ โดยเหตุผลหนึ่งที่พวก "ทหารหอกยาว" มักจะเสียเปรียบ "พลปืนคาบศิลา" นั้นมาจากการที่ในยุคดังกล่าว "เสื้อเกราะ" ที่สามารถทนทานต่ออำนาจการทะลุทะลวงของปืนคาบศิลาได้นั่นยังไม่ค่อยจะมีครับ ส่วนเกราะแบบที่ทนทานต่ออำนาจของลูกปืนได้ก็ยังมีต้นทุนการผลิตที่ค่อนข้าง สูงแลมีขนาดเทอะทะแลน้ำหนักมากจนไม่เหมาะกับการนำมาใช้งานในวงกว้างครับ

ดัง นั้นแนวคิดที่จะรวม "พลปืนคาบศิลา" กับ "พลหอก" เข้าด้วยกันจึงมาสำเร็จเอาได้เพราะเจ้า "ดาบปลายปืน"นี่แหละครับ ที่บรรดาทหารสามารถนำมันมาติดกับปืนคู่กายแลใช้เพื่อต่อกรกับม้าของข้าศึก ได้ (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่18มีการพัฒนา "ดาบปลาบปืน" ให้มีลักษณะยาวขึ้นครับ โดยถึงแม้จะเกะกะแต่ก็เหมาะอย่างยิ่งในการรับมือกับทหารม้าของข้าศึก)

**รูปภาพแสดงถึงคุณประโยชน์ของ "ดาบปลายปืน" ที่สามารถช่วยปกป้อง "พลปืนคาบศิลา" จากบรรดาทหารม้าได้**

โดยยุทธวิธีการรบด้วย "ปืนคาบศิลา" ในสมัยก่อนนั้นล้วนมีการใช้แนวคิดในการจัดแถวแลสลับสับเปลี่ยนรูปขบวนอยู่มากมายหลากหลายแบบครับ โดยเหตุผลนั้นก็ตามที่ผมได้กล่าวไปแล้วข้างต้นก็คือการบรรจุลูกกระสุนแต่ละครั้งนั้นค่อนข้างใช้เวลานานแถมกระสุนที่ยิงออกไปก็ยังเอาแน่เอานอนหาความแม่นยำไม่ค่อยจะได้ ดังนั้นการจัดทัพแลรูปขบวนการยิงให้เหมาะสมอย่างถูกจังหวะแลเวลาจึงเป็นตัวชี้วัดผลของการรบในครั้งนั้นได้เลย

ซึ่ง โดยส่วนมากแล้วบรรดาประเทศแถบยุโรปในช่วงเวลาดังกล่าวก็มักใช้วิธีจัดทัพพล ปืนแบบ "ทรงจัตุรัส" หรือ "สี่เหลี่ยมผืนผ้าตอนลึก" ครับ ซึ่งมีหลักปฏิบัติอย่างง่ายๆดังนี้คือพอทหารแถวแรกยิงเสร็จปุ๊ป!(ถ้ายังไม่ ตายซะก่อนนะ -_-") ก็จะรีบวิ่งวนไปต่อท้ายแถวด้านหลังสุดของขบวนทันทีก่อนจะเปิดโอกาสให้แถวต่อ ไปได้ยิงทันที แลทหารทุกแถวก็จะทำเช่นนี้กล่าวคือพอยิงเสร็จก็รีบวิ่งวนไปด้านหลังเพื่อ บรรจุกระสุน ซึ่งกว่าที่ทุกแถวจะยิงจนเสร็จทหารแถวแรกที่วิ่งไปต่อท้ายก่อนใครเพื่อนนั้น ก็จะบรรจุกระสุนเสร็จแลพร้อมยิงต่อทันทีโดยไม่ติดขัดครับ

แต่ตาม ปรกติแล้วมักจะมีเหตุให้ไม่สามารถกระทำเช่นนี้ได้ตลอดเวลาครับ เช่นกองทหารถูก "ทหารม้า" ข้าศึกวิ่งชาร์จเข้าใส่ ถูกทหารข้าศึกตีกระหนาบจากอีกด้านหนึ่ง โดนซุ่มโจมตีระหว่างเดินทัพ หรือต้องทำการรบในช่วงที่ยังจัดรูปกระบวนไม่เสร็จเป็นต้น ดังนั้นภาระจึงตกไปเป็นของนายทหารซึ่งมีหน้าที่สั่งการ ที่ต้องใช้ความเฉลียวฉลาดของตนเองมาแก้ปัญหาเฉพาะหน้าในการจัดรูปกระบวนของ ปืนคาบศิลาครับ อาทิเช่นถ้าถูกทหารม้าล้อมกรอบก็ต้องรีบจัดแถวขบวนเป็นวงกลมเพื่อที่บรรดา ทหารจะได้สามารถยิงใส่ข้าศึกในทิศทาง360องศาเป็นต้นครับ

**รูปภาพแสดงถึงวิธีการบรรจุ "แก๊ป" ซึ่งเป็นเครื่องมือที่ทำให้การบรรจุลูกกระสุนของปืนคาบศิลามีความรวดเร็วมากยิ่งขึ้นครับ**

โดยจำนวนของแถวในรูปกระบวนต่างๆของทหารปืนในยุคนั้น (คริสต์ศตวรรษที่18-ต้นคริสต์ศตวรรษ19) มักจะมีหลายแบบครับเช่น10แถวบ้าง15แถวบ้างอะไรเทือกนี้ครับ เพียงแต่มันจะมีอยู่ประเทศหนึ่งที่ "ทะลึ่ง" มาแปลกกว่าชาวบ้านชาวช่องเขานั่นก็คือพวก "ผู้ดีตีนแดงแห่งเกาะอังกฤษ" ครับ โดยพลปืนของกองทัพอังกฤษสมัยนั้นมักจะจัดรูปขบวนการยิงแค่สองถึงสามแถวเป็นแนวยาว(แถวหน้านั่งยองแถวหลังยืน) หรือถ้าต้องทำการรบด้วยกำลังพลในคราวละมากๆก็มักจะจัดแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ไม่เน้นความลึกแลใช้ทหารมากมายก่ายกองเหมือนประเทศอื่นๆเขา

สาเหตุ นั้นก็เพราะชาวอังกฤษถือดีว่าทหารแต่ละคนของตนนั้นล้วนเป็น "ทหารอาชีพ" ซึ่งมีฝีไม้ลายมือมิใช่ขี้ๆ ซึ่งเรื่องนี้ก็ไม่แปลกหรอกครับที่ชาวอังกฤษจะสามารถโอ้อวดแบบนี้ได้ เพราะทหารราบอังกฤษในสมัยก่อนนั้นจำเป็นต้องฝึกหนักมากกว่าที่จะออกรบจริง ได้ จริง นั่นจึงทำให้พวกเขาสามารถใช้เวลาในการบรรจุกระสุนได้อย่างรวดเร็วมากกว่า ทหารทั่วไป ดังนั้นการจัดแถวแค่สองหรือสามแถวจึงเพียงพอต่อรูปแบบการยิงแล้ว (แต่ความถือดีเช่นนี้พอมาเจอพวกกองโจรชาวอาณานิคมมะริกันในการรบเพื่อประกาศ อิสรภาพที่อเมริกา กองทหารเสื้อแดงของอังกฤษก็ต้องแพ้ร่นไม่เป็นท่าเหมือนกันครับ)

(..ภาพการจำลองรูปแบบการตั้งแถวยิงของบรรดาทหารอังกฤษหรือ "เรดโค๊ท" ในสมัยก่อนครับ..)

โดยดาบปลายปืนนั้นเป็นที่นิยมเรื่อยมากระทั่งเมื่อถึงยุคหลังสงครามโลกครั้งที่2 (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945เป็นต้นมา) ในยุคนี้อาวุธประจำกายของทหารราบนั้นสามารถที่จะทำการเล็งยิงได้แบบอัตโนมัติแล้วอีกทั้งยังมีประสิทธิภาพ ระยะยิง แลความแม่นยำที่เชื่อใจได้มากแลใช้เวลาไม่นานในการบรรจุกระสุน

นั่นจึงทำให้บทบาทของ "ดาบปลายปืน" จึงเริ่มลดน้อยถดถอยลงไปตามลำดับ โดยดาบปลายปืนสมัยนี้จะถูกลดขนาดลงมาจนกลายสภาพมาเป็นมีดพกของทหารที่สามารถนำมาติดไว้ที่กระบอกปืนด้วยอุปกรณ์เสริมมากกว่าครับ

(..รูปภาพของเจ้า "OKC-3S" หรือมีดพก "M9" ของทหารมะริกัน ที่ถูกพัฒนาโดยเหล่าคอหนัง "นาวิกโยธิน" เพื่อนำมาใช้ติดตั้งกับปืนไรเฟิลประจำกายครับ..)

ซึ่ง ถึงแม้ว่าในปัจจุบันนี้ดาบปลายปืนจะถูกลดขนาดลงแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะ ไร้คุณค่าในการสงครามที่เน้นในเรื่องเทคโนโลยีการยิงระยะไกลเข้ามาแทนการรบ พุ่งแบบประจัญบานในสมัยก่อนแต่มันก็ยังคงถูกบรรจุอยู่ในอุปกรณ์ทหารขึ้นพื้น ฐานของทหารทั่วโลกครับ

ใน สนามที่มีสภาพเป็นเกาะแก่งหรือพุ่มไม้แบบในสงครามโลกครั้งที่สอง ( รบกับญี่ปุ่น ) ดาบปลายปืนมีความสำคัญมากเป็นอันดับต้นๆเพราะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าทหาร ญี่ปุ่นจะบุกเข้ามาพุ่งชารต์ตอนไหน

10 most terrible humen experience camp

noreply@blogger.com (Sherman) — Sat, 18 Feb 2012 12:15:00 -0800

อันดับ 10 : Stanford Prison Experiment

การ ทดสอบคุกสแตนฟอร์ดเป็นการทดสอบทางจิตวิทยา เพื่อการศึกษาการตอบสนองของมนุษญ์เมื่อถูกจับกุมและผลกระทบต่อพฤติกรรมเจ้าหน้าที่และผู้ต้องขังในเรือนจำ

การทดลองดำเนินการในปี 1971 โดยนักจิตวิทยา "ฟิลิป ซิมบาโด (Philip Zimbardo)" ของมหาลัยสแตนฟอร์ดมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยให้อาสาสมัครเป็นนักศึกษาทั้งหมด 20 คน มาเล่นบทนักโทษและผู้คุม(ทั้งหมดไม่รู้จักกันมาก่อน)ในคุกจำลองในชั้นใต้ดิน ของอาคารจิตวิทยาสแตนฟอร์ด 8 คนที่ถูกสุ่มจะได้เป็นผู้คุมจะได้ชุดฟอร์มและอุปกรณ์ครบมือ อีก 12 คนที่เหลือเป็นนักโทษ ซึ่งไม่มีสิทธิในฐานะความเป็นมนุษย์ใดๆทั้งสิ้น แล้วกำหนดเงื่อนไขสถานการณ์ต่างๆเข้าไประหว่างการทดลอง เพื่อให้ฝ่ายผู้คุมได้ใช้อำนาจของตนและให้ฝ่ายนักโทษปฏิบัติตาม (โดยห้ามใช้ความรุนแรงใดๆทั้งสิ้น หากใช้ความรุนแรงจะถูกตัดออกจากการทดลองทันที และจะไม่ได้เงินค่าจ้าง)

โดย ตอนแรกกะว่าจะทดลองสองสัปดาห์ แต่ปรากฏว่าล้มเหลวต้องหยุดกลางคันเพียงหกวันเท่านั้น เนื่องจากบทบาทของอาสาสมัครเกินขอบเขตที่จะคาดการณ์ได้และนำไปสู่สถานการณ์ ที่อันตรายและมีผลกระทบทางจิตใจ ตอนเริ่มต้นการทดลองพวกเขายังยิ้มแย้มหยอกล้อเล่นหัวกันแบบเพื่อน แต่เมื่อการทดลองนี้ดำเนินไปเรื่อยๆ ปรากฏว่าอาสาสมัครแต่ละคนแต่ละฝ่าย ค่อยๆอินกับบทบาทสมมติของตนมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเริ่มทะเลาะกัน กลั่นแกล้งกัน ทำร้ายกันไปมา แล้วในที่สุดพวกเขาก็กลายเป็นผู้คุมจอมโหดและนักโทษเดนตายไปได้จริงๆ หนึ่งในสามของผู้คุมกลายเป็นคนที่มีนิสัยโหดร้ายทารุณชอบทรมานนัก โทษ(จำลอง)หลายคนจนบอบช้ำ และสองคนถูกตัดจากการทดลอง(บางแห่งระบุว่าเพราะสองคนนั้นตาย) ทำให้การทดลองนี้ล้มเหลวในที่สุด

อันดับ 9 : The Monster Study

"The Monster Study" เป็นการทดสอบการพูดติดอ่างของเด็ก โดยใช้เด็กกำพร้า 22 คน (อายุ 5-15) ในเมืองดาเวนพอร์ท รัฐไอโอวา ปี1939 ดำเนินการโดย"จอห์นสัน (Wendell Johnson)" แห่งมหาลัยไอโอวา จอห์นสันเลือกหนึ่งในนักศึกษาระดับบัณฑิตของเขา แมรี่ ทิวเดอร์(Mary Tudor)มาร่วมดำเนินการทดสอบและวิจัยดูแลเด็กกับด้วย

สำหรับ วิธีการทดลองจอห์นสันจะแบ่งเด็กเป็นสองกลุ่ม เด็กกลุ่มหนึ่งจะได้รับฟังแต่คำพูดที่ดีคำพูดสรรเสริญในแง่บวก เด็กอีกกลุ่มได้รับฟังแต่ถ้อยคำที่หยาบช้า ทับถม ติเตียนแง่ลบ ผลการทดลองพบว่า เด็กที่ฟังแต่คำชมสามารถพูดคล่องแคล่วและพูดจาสุภาพ แต่ปัญหาของการทดลองนี้คือกลุ่มที่ 2 ที่เป็นกลุ่มเด็กที่ฟังด้วยคำพูดในแง่ลบ มีปัญหาทางจิต ดื้อ เก็บกด ไม่ค่อยกับคนอื่น สร้างโลกส่วนตัว ชอบพูดติดอ่าง และส่งผลกระทบต่อการใช้ภาษาไปชั่วระยะหนึ่ง การทดลองนี้ทำให้จอห์นสันเสื่อมเสียชื่อเสียงเป็นอย่างมากและสังคมเริ่มตื่น ตัวกับการทดลองนี้เทียบเท่ากับการทดลองมนุษย์ของพวกนาซีในสงครามโลกครั้งที่ 2 จนมหาลัยไอโอวาต้องออกมาขอโทษต่อสาธารณะชนในการทดลอง The Monster Study ในปี 2001 (และจ่ายเงินค่าเสียหายแก่เด็กกำพร้า 6 คน เป็นจำนวนถึง 920,000 ดอลลาร์)

อันดับ 8 : Project 4.1

รัฐบาล สหรัฐได้มีโครงการเกี่ยวกับการศึกษาการแพทย์ โดยการนำประชาชนจำนวนหนึ่งไปปล่อยบนเกาะมาร์แชล (Marshalls) เพื่อสัมผัสกัมมันตภาพรังสีที่ออกมาจากของเสียในเหตุการณ์ Castle Bravo ที่เกาะบิกีนี่ เมื่อ 1 มีนาคม 1954 ซึ่งเกาะแห่งนี้ได้รับปริมาณรังสีนี้ในปริมาณมากกว่าที่คาดคิด ผู้ทดลองได้รับกัมมันตภาพรังสีปริมาณหนึ่งๆอย่างต่อเนื่อง และเมื่อสิ้นสุดโครงการ ก็สังเกตผลกระทบ ระยะแรกผู้เข้าร่วมโครงการยังปกติอยู่หากแต่อีกไม่กี่ปีต่อมา ผลกระทบก็ตามมา เช่น การแท้งบุตร มะเร็งต่อมไทรอยด์ เด็กที่เกิดมาพร้อมความผิดปกติต่าง ฯลฯ จนโครงการนี้ได้ถูกประณามจากผู้เชี่ยวชาญว่า “พวกเขาถูกใช้เป็นหนูตะเภาทดสอบรังสี”

อันดับ 7 : Project MKULTRA
"โครง การเอ็มเคอัลทรา" หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "CIA mind-control research program" เป็นการทดลองลับๆ ที่หน่วยข่าวกรองกลางและสืบราชการลับของสหรัฐ หรือที่เรารู้จักกันดีในนามของ"ซีไอเอ" พยายามปิดบังซ่อนเร้นไม่ให้ประชาชนรู้

โครงการเอ็มเคอัลทราเป็นการศึกษาและทดลอง "การควบคุมพฤติกรรมมนุษย์" โดยใช้สารเคมีและสารชีวภาพ เพื่อนำมาดัดแปลงใช้ทำอาวุธสงครามแรกเริ่มเดิมทีนั้น ซีไอเอไม่ได้คิดจะสร้างอาวุธชนิดนี้ พวกเขาเพียงแต่กลัวว่าประเทศที่เป็นปฏิปักษ์ต่อสหรัฐจะใช้อาวุธเคมีและ ชีวภาพในการทำสงคราม พวกเขาจึงต้องทำการศึกษาเตรียมไว้ก่อนเพื่อจะได้ป้องกันและแก้ไขแก่ สถานการณ์ภายภาคหน้าเอาไว้ การทดลองนี้เกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษที่ 1950 และต่อเนื่องจนถึงปี 1960

มี ข่าวลื่อต่างๆนาๆเกี่ยวกับการทดลองนี้ว่าโครงการนี้ใช้ยาหลายประเภทรวม ทั้งวิธีการต่างๆ มาทดลองกับคนทดลองเพื่อเปลี่ยนแปลงจิตใจและสมองโดยไม่สนจะเต็มใจหรือไม่ สำหรับวิธีการทดลองพวกนักวิทยาศาสตร์ผู้เข้าร่วมโครงการนี้ การทดลองในช่วงแรกนั้นทำขึ้นที่ศูนย์บำบัดผู้ติดยาเสพติด เล็กซิงตัน (Lexington Rehabillitation Center) ซึ่งปัจจุบันก็คือสถาบันสุขภาพจิตแห่งชาติ (National Institute of Mental Health) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักโทษอาสาสมัครคดียาเสพติดนักโทษเหล่านี้จะต้อง เซ็นชื่อยินยอม อนุญาตให้นำสารเสพติดเข้าสู่ร่างกายของพวกเขาได้ จากนั้นพวกเขาก็ได้รับสารเสพติดชนิดเดียวกับที่พวกเขาแต่ละคนติด

ต่อมาก็มีทดลองโดยฉีดยาหลอนประสาท LSD (Lysergic acid diethylamide) ให้กับลูกจ้าง CIA, ทหาร, แพทย์, ข้าราชการ, โสเภณี, ผู้ป่วยจิตเวช และบุคคลทั่วไปจำนวนหนึ่งซึ่งมีหลายระดับชนชั้นตั้งแต่อาชญากรชั้นต่ำไปจน ถึงระดับไฮโซ มีทั้งคนอเมริกันและคนต่างชาติ เพื่อศึกษาฤทธิ์ของยา LSD ซึ่งคนที่ทดลองบางคนก็ยินยอม บางคนไม่ได้รับเนื้อหาการทดลอง และบางคนไม่ยอมให้ตนเองมาทดลองกับโครงการนี้ แต่กระนั้นบรรดาเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลและวุฒิสมาชิกต่างก็พากัน ปฏิเสธกันให้พัลวันว่าไม่มีการทดลองที่ผิดศีลธรรมและจรรยาดังกล่าว ในปี 1973 CIA ถูกสั่ง ให้ทำลายไฟล์ทั้งหมด ทำให้เอกสารเกี่ยวกับโครงการนี้ถูกทำลายเผาไหม้ไปด้วย ทำให้ไม่มีหลักฐานว่ามีการทดลองนี้เกิดขึ้นจริงใน CIA

อันดับ 6 : The Aversion Project
"โครงการ แห่ง ความเกลียดชัง" เป็นการทดลองของหน่วยงานตามนโยบาย การแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ ที่บังคับนำทหารรักร่วมเพศผิวขาว (เลสเบี้ย นและเกย์) มาทำการทดลอง "เปลี่ยนเพศ" (The Aversion Project) ซึ่งดำเนินตั้งแต่ปี 1970 และ 1980 โดยใช้สารเคมีที่มีผลทำให้หมดความรู้สึกทางเพศและเป็นหมัน (chemical castration) ใช้กระแสไฟฟ้าช็อต ปรับฮอร์โมน และอื่นๆ

การทดลองทางแพทย์ที่ผิดจรรยาบรรณนี้ไม่มีตัวเลขผู้ทดลองที่แน่นอน แต่ก็มีการประเมินว่าผู้ทดลองมีมากถึง 900 คนที่ถูกบังคับให้เปลี่ยนเพศ และอาจมีการดำเนินการระหว่าง 1971 และ 1989 ที่โรงพยาบาลทหารซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการลับสุดยอด ผลกระทบต่อการทดลองนี้คือคนที่โดนทดลองกลายเป็นอาการทางจิต ไม่สามารถหายจากการติดยาเสพย์ติดได้ ต้องบำบัดอาการช็อกความเกลียดชังเรื่องเพศของตัวเอง และการรักษาฮอร์โมนและอื่นๆ

อันดับ 5 : North Korean Experimentation

มี รายงานจำนวนมากเกี่ยวกับการทดลองในมนุษย์ในค่ายกักกันของเกาหลีเหนือ รายงานฉบับนี้แสดงให้เห็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างรุนแรง และการทดลองนั้นคล้ายกับการทดลองมนุษย์ของนาซีและญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลก ครั้งที่สองไม่มีผิด แต่กระนั้นข้อกล่าวหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนเหล่านี้ถูกปฏิเสธทั้งหมดโดย รัฐบาลเกาหลีเหนือ

อดีตนักโทษเกาหลีเหนือที่สามารถหลบหนีไปยังต่างประเทศได้บอกว่า นักโทษที่ค่ายกักกันเกาหลีเหนือถูกทดลองมนุษย์เสมือนพวกเขาเป็นสัตว์ไม่ใช้ คน และวิธีการทดลองนั้นสยดสยอง พวกเขายกตัวอย่างว่า 50 นักโทษหญิงที่สุขภาพดีจะถูกคัดเลือกและได้ถูกบังคับกินใบกะหล่ำปลีที่เต็มไป ด้วยพิษร้ายแรง (หากนักโทษไม่กินจะโดนซ้อมทั้งตัวนักโทษและครอบครัว) หลังจากที่ได้กินใบกระหล่ำปลีนักโทษจะส่งเสียงกรีดร้องและทุกข์ทรมาน หลังจากนั้น 20 นาทีต่อมาพวกเขาทั้งหมดอาเจียนเป็นเลือดออกทางปากและทางทวารหนัก ก่อนที่จะตายอย่างน่าสงสาร

ควอน ฮยอก (Kwon Hyok) อดีตผู้คุมหัวหน้ารักษาความปลอดภัยที่แคมป์ 22 บอกว่าพวกเขาจะมีห้องปฏิบัติการหลายห้องสำหรับทดลองก๊าซพิษ การสำลักอากาศ และการทดลองเลือด ซึ่งจะเลือก 3 ใน 4 คนหรือทั้งครอบครัวมาทดลอง หลังจากระยะการตรวจสอบต่างๆ พวกเขาจะถูกส่งไปยังห้องรมก๊าซ แพทย์จะฉีดยาพิษเข้าสู่ทดลองและพวกเขาก็มองผ่านกระจก มองดูคนทดลองตายอย่างช้าๆ อดีตผู้คุมอ้างว่าเขาได้เห็น 2 ครอบครัว พ่อ แม่ และลูกสาวตายจากการสำลักก๊าซ และผู้ปกครองอีกคนพยายามช่วยเด็กด้วยการเป่าปากให้กันไปตราบเท่าพวกเขายังคง มีลมหายใจอยู่

อันดับ 4 : Poison laboratory of the Soviets

ห้อง ปฏิบัติการพิษของหน่วยลับโซเวียต เป็นการทดลองวิจัยเกี่ยวกับสารพิษต่างๆ ที่พัฒนาในสถานที่หน่วยงานตำรวจลับของโซเวียตภายใต้การนำของ Pavel Sudoplatov โดยโซเวียตทดสอบสารพิษร้ายแรงชนิดต่างๆ กับนักโทษจากคุก Gulag โดยการสูด ดม กิน ดื่ม ที่มีส่วนผสมสารพิษ เช่นก๊าซมัสตาร์ด ไรซิน เป็นสารพิษที่อาจอยู่ในรูปของฝุ่นผง ละอองหรือเป็นเม็ด ไดจิท็อกซิน และยาพิษอื่นๆ อีกหลายขนาน เป้าหมายของการทดสอบเพื่อหาสารพิษที่ไม่มีรส ไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ส่งผลให้เหยื่อการทดลองมีร่างกายเปลี่ยนไป และบางรายตายภายในสิบห้านาที

อันดับ 3 : Tuskegee Syphilis Study

ค.ศ.1972 เกิดข่าวเสื่อมเสียเกี่ยวกับการทดลองศึกษาโรคซิฟิลิสในอเมริกา เรียกว่า Tuskegee Syphilis Study ซึ่งดำเนินการมา ตั้งแต่ ค.ศ.1932 -1972 ระยะเวลานานถึง 40 ปี ใน Tuskegee เมืองชนบทในมลรัฐอลาบามา โดย U.S. Public Health Service (PHS) ของอเมริกาที่ต้องการศึกษาการเจริญเติบโตของโรคซิฟิลิส เพื่อเข้าใจโรคที่ยังไม่มียารักษา

โดยการทดลองนี้คือการการฉีดยาให้แก่ผู้ทดลองที่เป็นคนผิวดำกว่า 412 คน(ชุดแรก) ในย่านอาศัยแถวนั้น โดยคนผิวดำส่วนใหญ่ไม่รู้หนังสือและยากจน จากนั้นก็ศึกษาวิจัยการดำเนินโรคซิฟิลิสตามธรรมชาติในคน โดยที่ผู้โชคร้ายเหล่านี้เข้าใจว่าตนกำลังได้รับการรักษาจากรัฐ โดยไม่เคยมีใครบอกให้รู้ว่าเป็นโรคอะไร และจะไม่ได้รับการแจ้งว่าเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และไม่ได้รับการรักษาใดๆเลย มีการทำหัตถการหลายอย่างเพียงเพื่อการศึกษาวิจัย เช่น การเจาะหลังเพื่อนำน้ำไขสันหลังไปตรวจ เป็นต้น

ตอนแรกการทดลองวางกำหนดการณ์ไว้ที่ไม่กี่เดือน แต่การวิจัยครั้งนี้กลับดำเนินการต่อเนื่องถึง 40 ปี ส่งผลให้ผู้ถูกทดลองรอดชีวิตเพียงประมาณ 70 คนจากทดลอง (ไม่รวมผู้ที่ติดเชื้อจากการทดลองนี้) แล้วสิ่งที่ได้คือวงการแพทย์ได้ศึกษาเกี่ยวกับซิฟิลิสอย่างละเอียด นิวยอร์ก ไทม์ ได้ประนามการทดลองนี้ว่า "เป็นการทดลองที่ไม่มีการให้ยารักษา ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของวงการแพทย์" เป็นการทดลองที่ไม่มีความจำเป็นอะไรเลย อีกทั้งโรคนี้มียารักษามานานแล้ว เห็นได้ว่าเป็นการเพิ่มความเสี่ยงโดยไม่จำเป็น และมีการกระจายภาระไม่เป็นธรรมโดยเลือกแต่ชาวผิวดำในพื้นที่ยากจน ส่งผลให้ประธานาธิบดีแถลงขอโทษต่อผู้เข้าร่วมโครงการที่ยังมีชีวิตอยู่ และเสนอให้ดูแลชดใช้ความเสียหายอันเกิดจากโครงการวิจัย ในปี ค.ศ. 1997 ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ได้เข้าทำเนียบขาวเพื่อรับฟังคำกล่าวขออภัยจากประธานาธิบดีคลินตัน นำไปสู่การออกกฎหมายควบคุมดูแลการวิจัยในประเทศสหรัฐอเมริกา (National Research Act)

อันดับ 2 : Unit 731

ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อันเป็นที่มาของการก่อตั้งหน่วยปฏิบัติการ 731 ด้วยเหตุว่าเมื่อเกิดสงครามเป้าหมายคือชัยชนะ ทั้งสองฝ่ายต่างงัดเล่ห์เพทุบายมาใช้โดยไม่คำนึงถึงศีลธรรมหรือความชอบธรรม ใดๆ และสิ่งหนึ่งที่ถือว่าเป็นสิ่งที่น่ากลัวเป็นอย่างยิ่งคือการใช้สารพิษและ อาวุธชีวภาพ หรือพูดง่ายๆว่าอาวุธเชื้อโรคเพื่อทำลายพลเมืองทีละเป็นแสนคน จนเป็นเรื่องฉาวโฉ่ที่สุดในอาชญากรรมสงครามของญี่ปุ่น

"หน่วย ปฏิบัติการ 731" (1937-1947) เป็นชื่อหน่วยปฏิบัติการทางการแพทย์ของญี่ปุ่น ภายใต้การควบคุมกำกับโดยนายแพทย์ อิชิอิ ชิโร (Shiro Ishii) การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์ในการสร้างพัฒนาอาวุธเชื้อโรคเพื่อใช้ในสงคราม อย่างมีประสิทธิภาพ และการทดลองนี้จำเป็นที่ต้องใช้มนุษย์เป็นๆในการทดลองจำนวนมาก หน่วยนี้ได้ถูกส่งมายังประเทศจีนและเลือกเมืองฮาร์ปินเป็นที่ตั้ง และปกปิดชื่อโครงการโดยใช้ชื่อ “หน่วยงานพิเศษเพื่อการศึกษาภูมิคุ้มกันและการบำบัดน้ำเสีย” จากนั้นนายทหารผู้ช่วยให้ตระเวนจับชาวจีนหรือรัสเซียผู้โชคร้ายมายังห้อง ปฏิบัติการ เพื่อทดลองมนุษย์ตัวเป็นๆ

การทดลองของโครงการ นี้มีหลายอย่าง เช่น การผ่ามนุษย์โดยไม่ใช้ยาสลบ การใส่สารพิษที่คิดค้นมาใหม่ลงไปในอาหารและน้ำดื่ม เพื่อฆ่าประชาชนทีละมากๆ การบังคับให้หญิงสาวร่วมเพศกับชายที่ป่วยเป็นโรคซิฟิลิสนับสิบคน เพื่อศึกษาการพัฒนาเชื่อซิฟิลิสที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์ การฉีดเลือดสัตว์ที่มีเชื่อเข้าร่างกายมนุษย์ที่ถูกจับมาเป็นเหยื่อ เพื่อดูผลการแพร่เชื้อในมนุษย์เป็นๆ การจับเหยื่อห้อยหัวลงจนกว่าจะตาย เพื่อทดสอบความทนในการเอาชีวิตรอด การจับเหยื่อเข้าไปในห้องทดลอง และอัดความดันหรือดูดอากาศออกจนร่างระเบิดเละ การจับมนุษย์เปลือยร่างแช่ในน้ำอุณหภูมิติดลบ การตัดเอาชิ้นส่วนมนุษย์ออก เช่น ตัดกระเพาะออกจากนั้นนำลำไส้ต่อตรงมาที่หลอดอาหารเพื่อดูว่ามนุษย์ไม่มี กระเพาะอาหารจะมีชีวิต อยู่ได้หรือไม่ การตัดแขนขาและนำต่อใหม่ด้วยการสลับข้าง ฯลฯ ซากของเหยื่อผู้ เคราะห์ร้ายจะถูกโยนเข้าไปในเตาเผาด้านหลังของหน่วยปฏิบัติการ สิ่งเหล่านี้คือภารกิจของหน่วยปฏิบัติการ 731

สิ่ง ที่น่าตะหนกคือ หน่วยปฏิบัติการ 731 ได้เคยทดลองใช้อาวุธชีวภาพเพื่อฆ่ามนุษย์ทั้งในห้องปฏิบัติการและในสนามรบ ของประเทศจีนมากกว่า 2,700 ครั้ง มีผู้เสียชีวิตล้มตายนับจำนวนไม่ได้ มีการลอบใส่สารพิษลงไปในน้ำดื่มและอาหารที่ประชาชนบริโภค การโปรยหมัดที่ติดเชื้อรุนแรงลงไปในเมืองใหญ่ๆ ปล่อยเชื้อไข้ไทฟอยด์ อหิวาห์ บิด ลงไปในน้ำดื่ม การใช้ก๊าซพิษฆ่าคนทีละมากๆ ในเวลาต่อมาเมื่อหน่วยถูกยุบ นายแพทย์อิชิอิ ชิโร ไม่ได้ถูกตัดสินหรือจำคุกในฐานะอาชญากรในสงครามใดๆทั้งสิ้น เขาเสียชีวิตลงเมื่ออายุ 67 โดยโรคมะเร็งลำคอ

อันดับ 1 : Nazi Experiments

การ ทดลองมนุษย์ของนาซีเป็นการทดลองมนุษย์ที่ใช้มนุษย์เป็นๆจำนวนมาก และสังเวยชีวิตกับการทดลองนี้มากเช่นกัน ใน "ค่ายเอาชวิตซ์" (Auschwitz) และดาเชา (Dachau) และที่ค่ายกักกันอื่นๆ ทั่วยุโรป นักโทษที่ส่วนใหญ่เป็นชาวยิวหรือชาวรัสเซียนั้นถูกพวกนาซีใช้เป็นหนูตะเภาใน การทดลองทางการแพทย์หลายอย่าง

ส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการคิดค้นยา ละการหาวิธีการรักษาทหารเยอรมันจากโรคภัยและอันตรายที่เกิดขึ้นเนื่องๆใน ระหว่างสงคราม วัตถุประสงค์ทางการทหาร โดยได้รับเงินสนับสนุนจากกองกำลังทหารนาซี แพทย์เหล่านั้นมิใช่ถูกบังคับข่มขู่ แต่เป็นการกระหายใคร่รู้ในผลลัพธ์ทางวิทยาศาสตร์โดยไม่มีเหตุผลไม่คำนึงถึง ศีลธรรมและไร้ซึ่งจรรยาบรรณ เมื่อคำพิพากษาหนึ่งเดียวสำหรับนักโทษชาวเยอรมัน เชลยชาวยิว โปแลนด์ เชค รัสเซีย ฯลฯ คือ "ไร้ค่า" แพทย์ในคราบสัตว์กระหายเลือดเฝ้ารอคำสั่งจากท่านผู้นำฮิตเลอร์ให้ใช้นักโทษ "ทดลอง" เพื่อความรุ่งเรืองของเยอรมนี

นักวิจัยที่มีชื่อเสียมากกว่าชื่อเสียงที่สุดก็คือ Dr.Sigmund Rascher เป็นผู้ควบคุมการทดลองในดาเชา และยังเป็นคนคิดค้นวิธีการทดลองแนวไซโคแบบต่างๆ เช่น การฉีดไข้มาเลียให้นักโทษที่มีร่างกายปกติดี (ประมาณ 1,100 ในค่ายคาเคา) เพื่อให้คนเหล่านั้นเป็นไข้ขึ้นมา แล้วจึงทดลองรักษาด้วยการใช้ยาชนิดต่างๆ เพื่อศึกษาผล ปรากฏว่า นักโทษหนูตะเภาและนักโทษอื่นๆที่ร่างกายอ่อนแอก็พลอยรับเชื้อติดต่อจากนัก โทษคนอื่นๆไปด้วย ทำให้มีนักโทษจำนวนไม่น้อยที่ต้องสังเวยชีวิตไปในการทดลองครั้งนี้

นอกจากนี้พวกนาซียังทดลองเรื่องสภาวะความกดดันอากาศลดต่ำโดยฉับ พลัน (Decompression) ซึ่งสภาวะนี้เกิดขึ้นเมื่อเครื่องบินถูกยิงในขณะบินในระดับสูงๆ อันทำให้ความกดดันอากาศในห้องนักบินที่ปรับไว้พอดีสำหรับร่างกายของมนุษย์ เกิดลดต่ำอย่างกะทันหัน นักโทษที่เป็นหนูตะเภาจะต้องถูกนำไปใส่ห้องที่ปรับความดันอากาศต่ำ และสังเกตอาการ ซึ่งอาการที่ปรากฏก็คือขาดออกซิเจนจนตัวเขียว หายใจเร็ว หนาว อาเจียน จนหมดสติ มีบันทึกของนักโทษคนหนึ่งในค่ายคาเคาที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยในการทดลองนี้ ว่ามีนักโทษ 200 คนเข้ามาเป็นหนูทดลอง มีคนตาย 70-80 คน

การทดลองเพื่อหาวิธีช่วยชีวิตนักบินทหารอีกอย่าง คือการทดลองคนที่หนาวจนแข็ง เพราะนักบินอาจตกลงในน้ำทะเลที่เย็นจัด เมื่อช่วยนักบินขึ้นจากน้ำแล้วจะมีวิธีใดที่ทำให้ร่างกายของเขาอบอุ่นโดย เร็ว ดังนั้นนักโทษจึงถูกสวมชุดนักบิน แล้วนำไปแช่อ่างที่มีน้ำเย็นจัดจนเป็นน้ำแข็ง ให้หนาวจนถึงที่สุดแล้วนำไปให้ความอบอุ่นด้วยวิธีต่างๆ ถ้าไม่สำเร็จก็ตายไป นอกจากนี้ยังมีการทดลองเกี่ยวกับโรคทั่วไป เช่น วัณโรค เชื้อหนองที่ทำให้เป็นแผลอักเสบ ซึ่งกระทำโดยการฉีดเชื้อเหล่านี้ให้กับนักโทษเพื่อลองยา และที่น่าหดหู่ใจกว่านั้นก็คือ ท้ายที่สุดเหยื่อผู้รอดชีวิตทั้งหมดจะต้องถูกยิงตายในที่สุด แม้ว่าจะรอดจากการทดลองก็ตาม

การพยายามผ่ากะโหลกศีรษะของเหยื่อออกเป็นสองซีก ในขณะที่เหยื่อยังมีสติดีอยู่ ทั้งนี้ก็เพราะต้องการตรวจสอบระบบการทำงานของสมองมนุษย์ขณะที่ยังมีลมหายใจ นั่นเอง นักวิจัยที่มีชื่อเสียมากกว่าชื่อเสียงที่สุดอีกคนคือ ดร.โจเซฟ แม็งเกเล่ (Josef Mengele) ผู้ควบคุมการทดลองมนุษย์ในค่ายเอาชวิตซ์ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการตัดอวัยวะเพศหรืออวัยวะบางส่วนเพื่อการทดสอบ เรื่องยีน โดยไม่ใช้ยาสลบ การนำนักโทษหญิงมาทดลองต่อกระแสไฟฟ้าว่าชาร์ตสูงเพียงใดถึงจะมีชีวิต การเอานักโทษมาเอ็กซ์เรย์อวัยวะเกี่ยวกับเพศสัมพันธ์ โดยไม่สนใจว่าถ้าปล่อยกระแสไฟฟ้านานๆ จะทำให้อวัยวะนั้นถูกเผาไหม้ ฯลฯ

การทดลองปลูกถ่ายอวัยวะ โดยการผ่าตัดร่างกายของนักโทษคนหนึ่งเพื่อเปลี่ยนถ่ายให้กับอีกคน เหยื่อที่หมอโจเซฟชื้นชอบที่สุดคือฝาแฝดและคนแคระ มีฝาแฝดประมาณ 14 คู่ที่ต้องจบชีวิต โดยมือของ หมอโจเซฟ (รูปซ้ายล่างคือครอบครัว Ovitz ตระกูลนี้มีพี่น้อง 10 คน และ 7 คน เป็นคนแคระ ทั้ง 12 ชีวิตถูกจับส่งเข้าสู่ค่ายเอาชวิตซ์ เมื่อหมอโจเซฟพบครอบครัว Ovitz เขาคิดว่าพระเจ้าได้ประทานสิ่งหายากยิ่งให้แก่เขา 2 ใน 12เสียชีวิตในการทดลอง ที่เหลือโชคดีที่การทดลองยังไม่ทันจบเยอรมันก็แพ้สงครามก่อนจึงรอดชีวิตมา ได้

ไม่เพียงแต่แพทย์ชายเท่านั้น แพทย์หญิงก็ไม่เว้นที่จะทำการทดลองมนุษย์ด้วย แพทย์หญิงแฮร์ทา โอเบอร์ฮอยเซอร์ ( Dr. Herta Oberheuser ) หมอ แฮร์ทา ทำการทดลองเกี่ยวกับการรักษาบาดแผลที่เกิดจากสงคราม ซึ่งการทดลองของเธอคือการทำให้นักโทษเกิดบาดแผลต่างๆเพื่อให้เธอรักษา เช่น ผ่าร่างกายของเชลยให้เกิดบาดแผล แล้วใส่เศษดิน เศษไม้ใบหญ้า เศษกระจก เศษเหล็ก เป็นการจำลองแผลจากสงคราม จนอับแสบอย่างรุนแรง แล้วทำการรักษาด้วยตัวยาสูตรต่างๆ ส่วนบาดแผลไฟไหม้ เธอก็ทำเหมือนเช่นเดิน เธอจะกีดร่างกายเหยื่อแล้วใส่สาร Phosphorous ลงในแผล แล้วจุดไฟ จะเกิดการลุกไหม้ทำให้เกิดแผลไฟไหม้รุนแรง

สุดท้ายก่อนที่สงครามโลกจะยุติ หลักฐานทุกอย่างเกี่ยวกับการทดลองเหล่านี้ถูกทำลายไปภายในระยะเวลาอันแสน สั้น กลุ่มแพทย์นาซีที่มีเอี่ยวกับการทดลองมนุษย์ที่รอดชีวิตจากสงคราม ส่วนหนึ่งถูกพิจารณาคดีในฐานะอาชญากรสงคราม และอีกส่วนหนึ่งซึ่งเป็นจำนวนไม่น้อย ได้กลับเข้ามาทำงานในแวดวงการศึกษาโดยมีทั้งที่ใช้ชื่อเดิมและชื่อใหม่ บางคนก็หลบหนีไปยังต่างประเทศและใช้ชีวิตจนหมดสิ้นอายุไข ทำให้เรื่องของการทดลองมนุษย์ของนาซีกลายเป็นเพียงแค่ฝันร้ายข้ามคืนของชาว โลกเพียงเท่านั้นเอง

ancient Alien

noreply@blogger.com (Sherman) — Sat, 18 Feb 2012 04:20:00 -0800

คุณเชื่อเรื่องมนุษย์ต่างดาวหรือเปล่า? ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันมีรายงานกว่า 100,000 รายงาน ในการพบจานบินหรือมนุษย์ต่างดาวจากทั่วโลก ซึ่งมีทั้งเรื่องจริงหรือไม่จริงบ้าง รวบรวมมาให้ ท่าน 10 เรื่องที่คิดว่าดังที่สุดแล้วสำหรับเรื่องของมนุษย์ต่างดาว เพื่อให้คุณพิจารณาว่ามนุษย์ ต่างดาวมีจริง!!

อับดับที่ 10 เทปวีดีโอผ่าตัดมนุษย์ต่างดาว

ใน ปี 1992 ผู้สร้างภาพยนต์เรย์ ซานติลี อ้างว่าได้ซื้อฟิล์มภาพยนต์ขนาด 16 มิลลิเมตร มีความยาวกว่า 91 นาที(ไม่เปิดเผยถึงราคาที่ซื้อมา) เป็น ฟิล์มภาพยนต์ที่เกี่ยวกับการผ่าตัดซากมนุษย์ต่างดาวหลังเหตุการณ์การตกที่รอ สเวลส์โดยซื้อมาจากช่างภาพของกองทัพ(ไม่เปิดเผยชื่อ)ที่ ถูก มอบหมายให้ทำการถ่ายภาพยนต์การผ่าศพมนุษย์ต่างดาวที่ Fort Worth, Texas เพื่อทำการถ่ายภาพยนตร์ จนกระทั่งในปี 1995 ภาพยนต์ชุดนี้ได้ถูกนำมาออกแสดง และเครือข่ายทีวีของ FOX นำภาพยนตร์ชุด นี้ออกอากาศในรายการ One-hour special ผลปรากฏว่ามีคนสนใจดูมากจนต้องมีการนำมาออกอากาศซ้ำอีกถึงสี่ครั้งหลังจาก นั้นทำให้มีการถ่ายถอดออกไปใน อังกฤษ , เยอรมัน ,ฮอลแลนด์ , บราซิล และอิตาลี

อับดับที่ 9 วงกลมประหลาดบนทุ่งหญ้า (Crop Circles)

ในช่วงปี 1980 เกิดเหตุการณ์ประหลาดคือประจักษ์ต่อชาวโลก ใน 29 ประเทศ ทั่วโลก คือเกิดวงกลมประหลาด หรือสัญลักษณ์ประหลาดที่ทุ่ง ข้าวสาลี ข้าวบาเล่ห์ ข้าว และอื่นๆ โดยจากรายงานการเกิด Crop Circles กว่า 10,000 ครั้ง พบว่าในช่วงปลายปี 1980 นั้น Crop Circles ส่วนใหญ่รูปแบบจะออกมาในลักษณะ เส้นตรงซึ่งจะออกมาคล้ายๆกับสัญลักษณ์ แต่ภายหลังจากปี 1990 รูปแบบของ Crop Circles จะซับซ้อนมาก จนแทบไม่เชื่อว่าเป็นฝีมือของ มนุษย์จะทำได้ นอกเสียจากจะเป็นมนุษย์ต่างดาว แล้วหาเป็นมนุษย์ต่างดาวจริง พวกเขาจะทำทำไม มันเป็นสัญลักษณ์บอกชาวโลกหรือ หรือว่าเป็น ที่จอดยานบิน หรือว่าเป็นการเล่นสนุก??

อับดับที่ 8 การชำแหละวัวในท้องทุ่ง (Cattle Mutilations)

9 มิถุนายน 2005 ได้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดวัวตายอย่างลึกลับจำนวนมากในท้องทุ่งในประเทศสหรัฐ อเมริกาและบราซิลและแถบอื่นๆ ทั่วโลก โดย การตายลึกลับนี้แทบไม่เชื่อว่าเป็นฝีมือของมนุษย์จะสามารถทำได้ เพราะแต่ละพื้นที่วัวถูกฆ่าจำนวนมากโดยทั้งหมดนั้นลงมือเสร็จเพียงคืน เดียว โดยส่วนใหญ่ท้องของวัวเคราะห์ร้ายถูกเจาะเป็นรูขนาดใหญ่รูปไข่ ด้วยเครื่องมือบางอย่างและถูกทำให้ไหม้แต่ไม่ใช้เลเซอร์หรือมีด และไม่ มีเลือดไหลออกมาอวัยวะบางส่วนเช่น อวัยวะเพศ ลูกตาและเต้านมโดยเฉพาะลำไส้มักหายไป แต่ไม่มีร่องรอยการดิ้นรนเพื่อหนีความตายของวัว หรือแม้กระทั่งรอยเท้าในบริเวณที่มันตาย มีการศึกษาเพื่อไขปริศนาปรากฏการณ์นี้มีมานานแล้ว ในขณะที่มนุษย์มีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า แต่ทว่าก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่ามันเกิดจากอะไร
อับดับที่ 7 การลักพาตัวเบตตี้และบาร์นีย์ ฮิลลส์ (betty and Barney Hil)

คือการลักพาตัวที่โด่งดังที่สุดและเป็นครั้งแรกที่ มนุษย์ต่างดาวลักพาตัวคนในโลก 19 กันยายน 1961 ขณะที่เบตตี้และบาร์นีย์ ฮิลลส์ สองสามีภรรยาขับรถผ่านแดนทะเลทรายของรัฐนิวแฮมเชียร์ จู่ๆ ก็มีจานบินแล่นขวางหน้า และบังคับให้สองสามีภรรยาคู่นี้หยุดรถ สิ่ง มีชีวิตในยานนั้นมีอยู่ 5 คน(ตัว) สูง 5 ฟุต ตาโต ไม่มีจมูก และผิวหนังสีเทา เมื่อคนพวกนี้มาใกล้ สองสามีภรรยาก็รู้สึกเหมือนสะกดจิต ทั้งคู่ ถูกนำตัวเข้าไปในยานและถูกตรวจสอบทางกายภาพ มนุษย์ต่างดาวเหล่านั้นสอบถามสองสามีภรรยาโดยใช้พลังจิต แต่เมื่อเขาพูดกันเองก็พูด ด้วยภาษาแปลกประหลาด จาก นั้นสองสามีก็ถูกลบความทรงจำ และถูกปล่อยตัวออกมา ซึ่งภายหลังสองสามีภรรยาคู่นี้ถูกสะกดจิต ทั้งคู่ก็เล่าเหตุการณ์นี้อย่างละเอียด จน เป็นเรื่องน่าสนใจอย่างมาก จนต้องออกโทรทัศน์รายการพิเศษในปี 1975
อับดับที่ 6 จานบินตกที่รอสเวลล์

ในปี ค.ศ.1948 เมืองรอสเวลล์ เกิดเหตุการณ์วัตถุบินลึกลับตกในพื้นที่ทะเลทรายของชาวเมืองนาม แม็ค บราเซิล วัตถุชิ้นตกและชิ้นส่วนตก กระจัดกระจายเป็นวงกว้าง ไม่นานหลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ทางการก็มาถึงและเก็บวัตถุในพื้นที่ที่เกิด เหตุจนหมด ซึ่งผลจากการตรวจสอบตอนแรก บอกว่าวัตถุที่ตกลงมานั้นเป็นวัตถุที่ไม่เคยมีอยู่ในโลก และแต่ละชิ้นโลหะมีคุณสมบัติแปลกประหลาด แต่ถึงอย่างไรเพราะอะไรไม่ทราบสาเหตุ ภายหลังทางการดันกลับคำให้การบอกว่าวัตถุที่ตกลงมาเมืองรอสเวลล์นั้นคือ บอลลูนตรวจสภาพอากาศ? ทำไมต้องกลับคำผลการตรวจสอบ?? แล้ววัตถุบินลึกลับนั้นเป็นจานบินหรือไม่? ไม่มีใครทราบได้ แม้ว่าเหตุการณ์จะล่วงเลยมานานหลายสิบปีแล้ว ก็ตามแต่หลายๆ ฝ่ายยังหวังว่าทางการสหรัฐจะเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้
อับดับที่ 5 แอเรีย 51 (Area 51) คงคุ้นๆกันดีครับกับ พื้นที่นี่้

พื้นที่ แห่งนี้ตั้งอยู่ในกลางทะเลทรายทางตอน ใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย เนวาด้า และอริโซน่า ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ปี1958 เป็น พื้นที่ที่ลึกลับที่สุดเพราะเป็นเขตหวงห้ามไม่ให้คนนอกเข้าและมีการ รักษาความปลอดภัยสูงสุด แม้ทางการสหรัฐจะบอกว่าพื้นที่นี้เป็นเพียง สถาน ที่ทดสอบอาวุธหรือเครื่องบินรบใหม่ของสหรัฐ แต่มีหลายคนบอกว่าอาจเป็นฐานทัพของมนุษย์ต่างดาวหรือไม่ก็สถานที่ติดต่อกับ มนุษย์ต่างดาว นั่นก็อาจจะเป็นเพราะมีคนจำนวนมาก อ้างว่าได้เห็นวัตถุบินลึกลับหรือ UFO (Unidentified Flying Object) บินอยู่เหนือบริเวณนั้นบ่อยครั้งจน หลายคนสงสัยว่าบริเวณพื้นที่ 51 นั้นต้องมีอะไรมากกว่าสถานที่ซ้อมรบเครื่องบินรบ แน่นอน
อับดับที่ 4 เมื่อมนุษย์ต่างดาวเป็นฆาตกร

วัน ที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2491 รัฐเคนตักกี้ อเมริกา เรืออากาศเอก โธมัส แมนเทลล์ จูเนียร์ ได้ขับเครื่องบินซี 118 แถวน่านฟ้าของเมืองแมรีส์วิลล์ เพื่อไป ตรวจสอบการพบเห็น UFO ส่องแสงขนาดใหญ่ และเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ และเงียบเชียบข้ามท้องฟ้า ซึ่งทางฐานทัพก็จับสัญญาณมันได้เช่นกัน แมนเทลล์ขับแล้วไปเจอ UFO ลำนั้นทันที เขารายงานวัตถุนั้นต่อศูนย์เป็นระยะในการติดตาม “พระเจ้า! มันน่ามหัศจรรย์ มันอยู่เหนือผมพอดี และมันใหญ่โตมโหฬารมาก มันดูเหมือนโลหะรูปกลมใหญ่มาก ผมกำลังพยายามไปให้ถึงมัน มันกำลังบินสูง มันเริ่มบินสูง.... พระเจ้า! มันน่า มหัศจรรย์มาก! มันเริ่มร้อน มันร้อน ร้อนมากทีเดียว ผมทำไม่...”จากนั้นสัญญาณก็ถูกตัด เวลาต่อมา มีการพบซากเครื่องบินและศพของเรืออากาศเอกแมนเทลล์ มีรายงานว่าซากเครื่องบินมีรูและรอยขีดข่วนจากความร้อนสูง เหมือนกับว่า เครื่องบินถูกทำลายจากรังสีบางอย่าง ปัจจุบันการตายของแมนเทลล์ยังเป็นปริศนาต่อไป ว่าสิ่งที่เขาพบนั้นคือ UFO จริงหรือไม่?
อับดับที่ 3 การระเบิดที่ไซบีเรีย

เมื่อ วันที่ 30 มิถุนายน 1908 มีการระเบิดอย่างรุนแรงเกิดขึ้นที่ไซบีเรีย เป็นแรงระเบิดที่รุนแรงกว่าฮิโรชิม่าถึง 10 เท่าดังไปค่อนโลก มีบางคน บอกว่า ตนเองได้เห็นแสงไฟและเห็นควันรูปเห็ด อย่างไรก็ตามผลสุดท้ายสาเหตุการระเบิด ไม่มีใครทราบแน่ชัด ในปี 1927 นักวิทยาศาสตร์ชาวโซเวียต ได้ออกทำการสำรวจและพบบริเวณที่เกิดการระเบิดนั้น ซึ่งกินบริเวณกว้างขวางถึง 800 ตารางไมล์ จากการลงความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ แรงระเบิดนั้น ไม่ใช่เพราะอุกกาบาตแน่ มีบางคนบอกว่ามันอาจเป็นดาวหาง อาจเป็นเสี้ยวหนึ่งของหลุมดำ หรือ อาจเป็นแสงเลเซอร์จากดวงดาวอื่นก็ได้ อเล็กซานเดอร์ คาซานท์เซฟ วิศวกรด้านอาวุธของรัสเซียลงความเห็นว่า มันเป็นพวกยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาว ซึ่งขณะบินทำการสำรวจโลก ตกลงมา และเกิดระเบิดขึ้น

อับดับที่ 2 เด็กจากโลกอื่น
ใน เดือนสิงหาคม 1887 ในสเปน มีเด็กสองคน ซึ่งมีผิวหนังสีเขียวเป็นมันวาว และมีดวงตารีเฉียง เดินออกมาจากถ้ำแห่งหนึ่ง เด็กสองคนนั้นสวม เสื้อผ้าที่ทำจากวัตถุประหลาด และพูดภาษาประหลาดที่ผู้เชี่ยวชาญภาษาจากบาร์เซโลนาไม่เข้าใจ และไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นภาษาอะไร เด็กที่เป็น ผู้ชายตายก่อน ส่วนเด็กผู้หญิงยังอยู่ต่อมาและหัดพูดภาษาสเปนได้จนคล่องเธอเล่าว่าเธอถูกนำ มาจากดินแดนแห่งหนึ่งซึ่งมีแต่ยามสนธยามี พระอาทิตย์ขึ้น และถูกหอบมาทิ้งไว้ที่ถ้ำนั่น ดิน แดนที่ว่านั้น เป็นดินแดนของดาวอีกดวงหนึ่งใช่หรือไม่ หรือว่าพวกเธอถูกส่งตัวมายังโลกด้วย ยาวอวกาศหรือเปล่า หรือมาจากมิติที่สี่ก็เป็นได้
อับดับที่ 1 เครื่องบิน 1000 ปี

จาก จำนวนวัตถุลึกลับเกี่ยวกับจานบิน ชิ้นนี้ดังที่สุด ซึ่งถูกพบในโคลัมเบีย อเมริกาใต้ มีอายุมากกว่า 1000 ปี มีลักษณะเหมือนเครื่องบินเจ็ท ปีกเป็น รูป สามเหลี่ยมของยุคปัจจุบัน มีที่นั่งนักบินอยู่ตรงส่วนหัวและมีหางเหมือนเครื่องบินปัจจุบันด้วย ซึ่งแน่นอนชาวพื้นเมืองในโคลัมเบียคงไม่สามารถ สร้างเครื่องบินนี้แน่ โดยเฉพาะเมื่อ 1000 ปีก่อน อาจ เป็นไปได้ว่ามนุษย์ต่างดาวได้เดินทางมาถึงอเมริกาใต้ ในยานอวกาศใต้ ในยานอวกาศที่มีรูปร่างเหมือนเครื่องบินเจ็ทตั้งแต่เมื่อ 1000 ปีมาแล้ว และคงสร้างยานลำนี้ไว้เป็นที่ระลึก

เครดิต
http://board.postjung.com/576075.html

Boer War (South African War (1899-1902)

noreply@blogger.com (Sherman) — Mon, 19 Dec 2011 06:12:00 -0800

Boers: บัวร์
เป็นชื่อของประชาชนที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในแอฟริกาเป็นครั้ง แรก ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานพวกฮิวเกอโนต์ (Huguenots) หรือดัทช์ และลูกหลานต่อมาของคนกลุ่มนี้ถูกเรียกว่า "Afrikaners" มาตั้งถิ่นฐานครั้งแรกที่แหลมกู้ด โฮบ (Cape of Good Hope) ค.ศ.1652 ในนามบริษัทอินเดียตะวันออกของดัทช์ (Dutch East India Company) จนต่อมาเมื่ออังกฤษเข้ายึดครองดินแดนแถบนี้ใน ค.ศ.1815 พวกบัวร์พยายามต่อต้านอังกฤษระหว่างสงครามบัวร์ ค.ศ.1899-1902 ในที่สุดถูกรวมเข้ากับสหภาพแอฟริกาใต้

Boer War (South African War (1899-1902): สงครามบัวร์ (พ.ศ.2442-2445)
เป็น สงครามระหว่างพวกบัวร์ในออเรนจ์ ฟรี สเตท (Orange Free State) และสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (South Afriacan Republic: Transvaal) กับอังกฤษ มีสาเหตุจากการแย่งเขตแดนในแอฟริกาใต้ จนถึงเมื่อมีการค้นพบทองคำในทรานสวาล (ค.ศ.1836) ทำให้อังกฤษพยายามปกป้องคนในบังคับของตน ฝ่ายบัวร์ก็ต้องการปกป้องที่ดินของตน จึงออกฎหมายต่อต้านชาวต่างประเทศ เปิดฉากทำสงครามกับอังกฤษวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ.1899 พวกบัวร์ได้เปรียบในตอนแรก แต่พอถึง ค.ศ.1900 อังกฤษปรับปรุงกองทัพใหม่นำโดย ลอร์ด เอช คิทเชนเนอร์ (Lord H. Kichener) ขับไล่กองทัพสาธารณรัฐแอฟริกันที่มีผู้นำ คือครูเกอร์ (P.Kruger) จนเขาต้องหนีไปยุโรปใน ค.ศ.1900 อังกฤษผนวกทรานสวาล แต่ก็ต้องต่อสู้กับสงครามกองโจรต่อมาถึง ค.ศ.1902 ในที่สุดตกลงทำสนธิสัญญาเวอร์เรียนไนจิง (Treaty of Vereeniging) วันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ.1902 พวกบัวร์ยอมอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ แลกกับการได้มีสภาผู้แทนในอนาคต กับต้องต้องจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามส่วนหนึ่งด้วย

โบอานั้่นเกิดขึ้นครั้งแรก

The Boer Wars (known in Afrikaans as Vryheidsoorloë (lit. "freedom wars")) were two wars fought between the British Empire and the two independent Boer republics, the Oranje Vrijstaat (Orange Free State) and the Republiek van Transvaal (Transvaal Republic).

[hide]

[edit] First Anglo-Boer War

Main article: First Boer War

The First Anglo-Boer War (1880–1881), was a rebellion of Boers (farmers) against British rule in the Transvaal that re-established their independence. The conflict occurred against the backdrop of the Pretoria government becoming increasingly ineffective at dealing with growing claims on South African land from rival interests within the country.

[edit] Second Anglo-Boer War

Main article: Second Boer War

The Second War (1899–1902), by contrast, was a lengthy war—involving large numbers of troops from many British possessions, which ended with the conversion of the Boer republics into British colonies (with a promise of limited zelf-bestuur). These colonies later formed part of the Union of South Africa. The British fought directly against the Transvaal and the Oranje Vrijstaat, defeating their forces first in open warfare and then in a long and bitter guerrilla campaign. British losses were high due to both disease and combat. The policies of "scorched earth" and civilian internment in concentration camps (adopted by the British to prevent support for the farmers/Boer commando campaign) ravaged the civilian populations in the Transvaal and the Oranje Vrijstaat.

[edit] Controversy and significance

Boer women and children in a British concentration camp.

Lizzie van Zyl who died in the Bloemfontein concentration camp.

The burning of a Boer farm.

During the later stages of the Second Boer War, the British pursued the policy of rounding up and isolating the Boer civilian population in concentration camps, one of the earliest uses of this method by modern powers. The wives and children of Boer guerrillas were sent to these camps, which had poor hygiene and little food. Many of the children in these camps died, as did some of the adults.^{[citation needed]} This attracted hostility from, in particular, the German Empire.^{[citation needed]}
This led to a change in approach to foreign policy from Britain, which now set about looking for more allies. To this end, the 1902 treaty with Japan in particular was a sign that the British Empire feared attack on its Far Eastern empire and saw this alliance as an opportunity to strengthen its stance in the Far East. This war led to a change from "splendid isolation" policy to a policy that involved looking for allies and improving world relations^{[citation needed]}. Later treaties with France ("Entente cordiale") and Russia, caused partially by the controversy surrounding the Boer War, were major factors in dictating how the battle lines were drawn during World War I.^{[citation needed]}
The Boer War also had other significance. The Army Medical Corps discovered that 80% of men presenting for service were physically unfit to fight.^{[citation needed]} This was the first time in which the government was forced to take notice of how unhealthy the British population was.^{[citation needed]} This strengthened the call for the liberal reforms of the first decade of the twentieth century.^{[citation needed]}
A British journalist, WT Stead, wrote: "Every one of these children who died as a result of the halving of their rations, thereby exerting pressure onto their family still on the battle-field, was purposefully murdered. The system of half rations stands exposed and stark and unshamefully as a cold-blooded deed of state policy employed with the purpose of ensuring the surrender of people whom we were not able to defeat on the battlefield

open regend:Zolo

noreply@blogger.com (Sherman) — Tue, 5 Apr 2011 02:46:00 -0700

เปิดตำนานเรื่องเล่า Zolo

ในปี 1821, Don Diego de la Vega (แอนโทนี่ฮอปกินส์) ต่อสู้กับเม็กซิกันในสงครามประกาศอิสรภาพเป็น Zorro, การแก้แค้นส่วนที่ปกป้องชาวนาเม็กซิกันกับสามัญของลาส แคลิฟอเนีย ดอน ราฟาเอล มอนเตโร

, ผู้ว่าราชการจอมโหดท้องถิ่น, เรียนรู้เอกลักษณ์ de la Vega

การสูญเสียแฟนสุดที่รักของ de la imprisons Montero แล้วศัตรูและใช้เวลาของเขา de la Vega ลูกสาวทารกของ Elena เป็นลูกสาวของเขาและพาหนีไปสเปน
                             ยี่สิบ ปีต่อมาผลตอบแทนจากการเนรเทศ Montero ในสเปนกับ Elena ซึ่งได้เติบโตขึ้นเป็นหญิงสาวสวย, โดยด้านข้างของเขา เขากำลังวางแผนที่จะเปิดแคลิฟอร์เนียเป็นรัฐอิสระ อย่าง ไรก็ตามการเกิดขึ้นอีกครั้งของเขายังยาวอยู่เฉยๆเดอลาเวก้าที่ได้ใช้เวลากว่า 20 ปีในคุก แหกคุกและวางแผนแก้แค้นส่วนตัวของเขาใน Montero, de la Vega พบขโมย, Alejandro Murrieta ผู้ที่มาพร้อมกับพี่ชายของเขาอย่างมากชื่นชม Zorro เป็นเด็กและยังมีมือเล็ก ๆ ในพระเอกของสุดท้ายยิ่งใหญ่ หาประโยชน์ หลังจากช่วงเวลาสั้น ๆ ของการเพ่งพินิจ, de la Vega ตัดสินใจที่จะใช้เวลา Alejandro เป็นบุตรบุญธรรมของเขา
                                  หลังจากขโมยม้าตัวผู้สีดำคล้าย Toronado และออกเครื่องหมาย Zorro ของที่ฉาก, de la Vega scolds เขาอ้างว่าเป็นผู้รับใช้ที่ Zorro คน, ไม่ขโมยคนจนหรือนักผจญภัย เขากับความท้าทายที่ จะได้รับความไว้วางใจ Alejandro Montero และก่อให้เกิดเป็นดอน Alejandro Castillo del Y García, ขุนนางไปกับเดอลาเวก้าวางตัวเป็นคนใช้ Bernardo ของเขา ทั้งสองร่วมงานเลี้ยงที่บ้านไร่ของ Montero ซึ่งเขาชื่นชม Elena กำไรและความไว้วางใจ Montero พอที่จะได้รับเชิญให้ประชุมลับ มี, คำแนะนำ Montero ที่วางแผนที่จะเอาคืนแคลิฟอร์เนียสำหรับ Dons โดยการซื้อจากซานตาแอนนาทั่วไปที่ต้องการเงินเข้ากองทุนสงครามที่จะเกิดขึ้น ของเขากับประเทศสหรัฐอเมริกา
                                Alejandro และ Dons จะถูกนำไปเหมืองทองลับที่เรียกว่า"El Dorado"ซึ่งชาวนาและผู้กระทำความผิดจะใช้ในการแรงงานทาส แผนคือการซื้อแคลิฟอร์เนียจาก Santa ทองการใช้แอนนาที่ขุดจากดินแดนของซานตาแอนนา ใน ขณะที่เดอลาเวก้าจะใช้โอกาสที่จะกลายเป็นใกล้ชิดกับ Elena นี้ยังคงวางตัวเป็น Bernardo เขารู้ว่า Montero ยกเธอบอกว่าแม่ของเธอเสียชีวิตในการคลอดบุตร เดอลาเว ก้าส่ง Alejandro เป็น Zorro, ที่จะขโมยแผนที่ที่นำไปสู่เหมืองทอง : เขา duels Montero, Love, และฝาครอบของพวกเขาที่บ้านไร่ เมื่อหนี Alejandro, Elena พยายามที่จะเรียกแผนที่ของ Montero แต่เขาหลงใหลจูบก่อนที่เขาจะหลบหนี
                                  กลัว การลงโทษซานตาแอนนาถ้าเขาพบว่าเขาจะถูกชำระด้วยทองคำของเขา Montero ตัดสินใจที่จะทำลายทุ่นระเบิดพร้อมกับคนงานของตนให้ดีขึ้นซ่อนหลักฐานทั้งหมด    เดอลาเวก้าบอก Alejandro ที่จะปล่อยคนงานของเขาเองเพื่อให้เขาสามารถเรียกคืน Elena : เขามุม Montero ที่บ้านไร่ของเขาและเปิดเผยตัวตนของเขา แต่ถูกจับ ขณะ ที่เขาจะได้รับการออกไป, Elena, แรงบันดาลใจจากโอกาสพบกับผู้หญิงที่ได้รับการพี่เลี้ยงของเธอที่ตลาด, ถาม Montero ชื่อของดอกไม้ที่มีแม่ของเธอแขวนเปลของเธอ : เมื่อมีการเดอลาเวก้าผู้ซึ่งบอก Elena ชื่อของเธอได้ตระหนักถึงความเป็นพ่อของเธอ เธอออกเดอลาเวก้าจากเซลล์ของเขาและพวกเขาดำเนินการเหมือง, ที่ต่อสู้พวกเขาพร้อมกับ Zorro และ Alejandroปล่อยElena ก่อนวัตถุระเบิดจะระเบิด de la Vega พระองค์ ทรงทำให้มีสันติภาพกับ Alejandro ก่อนตายผ่านแมน Zorro กับเขาและให้พรสำหรับ Alejandro และการแต่งงานของเขาที่คาดหวังของ Elena พวกเขาอีกครั้งสร้างบ้านเดอลาเวก้าและมีบุตรชายชื่อ Joaquin, ความเคารพพี่ชายของ Alejandro

open regend:Hong Gildong

noreply@blogger.com (Sherman) — Sat, 2 Apr 2011 02:09:00 -0700

Hong Gildong เป็นตัวบุคคลในเรื่องเล่าเก่าแก่ของเกาหลี (ชื่อเต็ม Jeon Hong Gildong), เขียนในสมัยราชวงศ์โชซอน เรื่องที่แต่งโดยเหว Gyun และเชื่อว่าได้รับการเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 สายที่ 16 หรือต้น Hong Gildong มีชื่อเสียงในการ robbing อุดมไปด้วยการให้อาหารไม่ดีของเขาคล้ายกับพระเอกพื้นบ้านอังกฤษนามโรบินฮูด
ผู้เขียนของนวนิยาย, เหว กุน (허균) เป็นที่รู้จักกันในเกาหลีมักจะเป็นนักเขียนของนวนิยายเกาหลีแรก แต่ยังเป็นรากฐานทางปัญญา ครึ่ง หนึ่งของพี่ชายของเขาเหว ซอง ได้ในขณะนั้นกวีที่มีชื่อเสียงและน้องสาวของเขาเหวนันเซฮิยอง หนึ่งของเกาหลีไม่กี่กวีหญิงที่มีชื่อเสียงและศิลปิน เหวกุน ไฝ่ฝันมานานในการเปลี่ยนแปลงประเทศเกาหลีเข้าสู่สังคมยุติธรรมกับ การหลุดพ้นจากอำนาจทรราช

เรื่องของฮอง เกียว ดองเนื่อง จากกฎหมายที่เข้มงวดของระบบขงจื๊อเกาหลีในรัชสมัยของราชวงโชซอน Heo แสดงความคิดของเขาในนวนิยายเรื่องนี้โดยที่ฮองเป็นลูกนอกสมรสที่ไม่ได้รับการยอมรับจากพ่อและครอบครัวของเขา

พ่อของเขาหลังจากได้ยินจากหมอผีว่าลูกของเขาต้องคำสาป จึงพยายามที่จะฆ่าเขาแต่ไม่สำเร็จ ตกใจและกลัวที่กระทำบิดาของเขาออกไปสู่โลกที่เขาจะกลายเป็นขุนโจร เป็นหัวขโมยที่ขโมยของไปมอบให้แก่คนยากจน ความนิยมในสังคมชาวนาของพระองค์และหลายมุมมองเขาเป็นพระเอก ด้วยเหตุนี้เขาเป็นที่ต้องการจากรัฐบาลภายใต้ Yeonsangun และสามารถทำเครื่องหมายว่าเป็นคนทรยศชาติ ในคำสั่งซื้อจากพระราชา, กองกำลังรัฐบาลพยายามที่จะจับเขาหลายครั้ง ในที่สุดเขาสามารถควบคุมรัฐบาลได้ และรัฐฯให้เขาปฏิบัติงานของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม สำหรับในขณะที่เขาเป็นที่พอใจกับอาชีพของเขา แต่ต่อมาเขาตระหนักดีว่าผู้คนยังคงประสบ หากต้องการทราบความจริงที่เขาออกเดินทางเพื่อที่จะแสวงหาความจริงจิงมี ในทางของเขาโดยมีโอกาสที่เขาได้ค้นพบประเทศของ Yul สิ่งที่ต้องทำซึ่งเป็นผู้ถูกกดขี่โดยปีศาจ เขาต่อสู้กับปีศาจและจะได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ของ Yul สิ่งที่ต้องทำ แต่เขาได้ยินข่าวการตายของพ่อของเขาและรีบกลับไปโชซอนที่จะให้บริการงานศพของบิดาของเขาเป็นเวลาสามปีตามประเพณี บริการหลังของเขาเขากลับไปยัง Yul สิ่งที่ต้องทำโดยที่เขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขเป็นกษัตริย์และวีรบุรุษ
ที่น่าสนใจฮงได้แสดงไว้ที่กลับมาให้บริการงานศพของบิดาของเขาเป็นเวลาสามปีในขณะที่พ่อของเขาพยายามที่จะสังหารปีที่ผ่านมาเขา นี้แสดงให้เห็นสภาพของฮงเป็นพระเอกในใจได้มาจากเหว จิยุน

Open rumors:ishikawa goemon

noreply@blogger.com (Sherman) — Tue, 29 Mar 2011 23:52:00 -0700

เปิดเรื่องล่ำลือ:จอมโจรผู้ช่วยเหลือคนจน

อิชิกาวะ โกเอมอน

· มี ข้อมูลของประวัติ โกเมอน เป็นและทำให้เขาได้กลายเป็นวีรบุรุษพื้นบ้านซึ่งมีความเป็นมาและต้นกำเนิด ได้รับการคาดการณ์อย่างกว้างขวางเมื่อการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาในการประชุมพงศาวดาร, ในปีค.ศ. 1642 โกเอมอนถูกอ้างถึงว่าเป็นขโมย เป็น ตำนานของเขากลายเป็นที่นิยมการหาประโยชน์ต่อต้านเผด็จการต่างๆได้นำมาประกอบ กับเขารวมทั้งความพยายามลอบสังหารควรกับขุนศึกตระกูลโอดะ
มีหลายรุ่นของพื้นหลัง โกเอมอน และบัญชีของชีวิตของเขา หลักฐานอีกชิ้นหนึ่งเขาได้ใช้ชื่อว่า Sanada Kuranoshin ใน 1558 เพื่อครอบครัวซามูไรในบริการของตระกูลที่มีประสิทธิภาพใน จังหวัดอิกะ ใน 1573, เมื่อพ่อของเขา(ยังแม่ของเขาในบางรุ่น) ถูกฆ่าโดยคนของโชกุนิอาชิคางะ, เมื่ออายุ 15 ปี Sanada สาบานว่าจะแก้แค้นและเริ่มการฝึกอบรมศิลปะการต่อสู้ Minjutsu ภายใต้การสอนสั่งของ Momochi Sandayu

· (บ้างก็ชื่อ Momochi Tamba หรือ Ishikawa Akashi ) เขา ถูกบังคับให้หนี แต่เมื่อเขาค้นพบหลักความจริง

อย่างหนึ่งในผู้ติดตาม ของเขา (แต่ก่อนที่จะขโมยดาบตอบแทนจากครูของเขา) บาง รัฐแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ชื่อของเขา Gorokizu (五郎吉) และบอกว่าเขามาจากจังหวัดคาวาชิ และไม่ได้ nukenin (นินจาพยายามวิ่งหนี) ที่ทั้งหมด แล้ว เขาย้ายไปยังภูมิภาคคันไซใกล้เคียงซึ่งเขาได้นำวงดนตรีที่เกิดขึ้นและการ โจรกรรมและโจรเป็นโกเมอน, จอมโจรอุดมไปด้วยเกี่ยวกับระบบศักดินาเจ้านายร้านค้าและวัดและร่วมกันปล้นทรัพย์ กับชาวนาถูกกดขี่. ตามรุ่นอื่น ซึ่ง ยังมีความพยายามนำมาประกอบเป็นพิษล้มเหลวในชีวิต Nobunaga เพื่อโกเมอน, เขาถูกบังคับให้กลายเป็นโจรปล้นเมื่อมีเครือข่ายนินจาเสียขึ้น.
นอก จากนี้ยังมีบัญชีที่ขัดแย้งกันหลายของการดำเนินสาธารณะโกเมอนของอยู่หน้าประตูหลักของวัดในพุทธศาสนา Nanzen - ji ในเกียวโตรวมทั้ง แต่ไม่ จำกัด เฉพาะคนที่ต่อไปนี้ (แม้กระทั่งวันที่มากของการเสียชีวิตของเขามีความไม่ชัดเจนเป็นบางส่วน และเป็นที่ถกเถียงกันอยู่จนถึงทุกวันนี้

· •โกเมอนพยายามที่จะลอบสังหารฮิเดโยชิ เพื่อล้างแค้นการตายของภรรยาของเขา Otaki และการจับตัวของลูกชายของเขา Gobei เขาแอบเข้ามาใน Fushimi Castle และเข้ามาในห้องของ Hideyoshi แต่ไปเผลอเตะโดนกระดิ่งที่ขอบเตียง ทำให้ทหารของฮิเดโยชิได้ยินและโกเมอนก็ถูกจับกุม เขาถูกพิพากษาให้ตายด้วยการต้มมีชีวิตอยู่ในกระทะน้ำเหล็กพร้อมกับบุตรสาวของเขามาก แต่สามารถช่วยลูกของเขาโดยถือเขาเหนือน้ำมันแต่บุตรชายของเขาได้รับการยกเว้น.
• Goemon อยากจะสังหารฮิเดโยชิเพราะเขาเป็นผู้ที่ชอบการกดขี่ เมื่อเขาเข้ามาในห้อง Hideyoshi ของเขาถูกตรวจพบ เขาถูกประหารชีวิตในวันที่ 24 สิงหาคมพร้อมกับทุกคนในครอบครัวของเขาโดยการต้มในน้ำมัน.

• Goemon ในตอนแรกได้พยายามที่จะช่วยชีวิตลูกชายของเขาจากความร้อนโดยถือเขาสูงขึ้น แต่แล้วเขาก็ลดลงลึกลงไปในน้ำมันเดือดจะฆ่าเขาให้เร็วที่สุด เขาก็ยืนอยู่กับร่างกายของเด็กที่จัดขึ้นในอากาศสูงในการต่อต้านของศัตรูของ เขาจนในที่สุดเขาก็ยอมจำนนต่อความเจ็บปวดและการบาดเจ็บและจมในหม้อ.

· อิชิกาวะ โกเอมอนปัจจุบันเล่นในฐานะตัวละครตัวหนึ่งในละครคาบูกิอันเป็นละครที่โด่งดังมากในญี่ปุ่น

·

และทำเป็นเกมส์และหนังสือการ์ตูนมากมายเช่นเรื่องลูแปง, Basara, Senkoku musou

อิชิกาวะ โกเอมอนในเกมส์Basara& Senkoku musou

อิชิกาวะ โกเอมอนในเรื่องลูแปง

ตัวละครโกเอมอนในเรื่องลูแปงก็คงจะคล้องจองกันดีตรงที่ว่าพระเอกก็เป็นจอมโจร(ที่เป็นโจรขโมยเพื่อตัวเอง)ที่ชื่อเสียงบันลือโลก อัลเซน ลูแปง(Lupin)

โกเอมอนคนมหากาฬ และอิชิกาวา โกเอมอน(2010)
หนังเรื่องนี้บอกจามตรงว่าดูแล้วประทับใจใน กราฟฟิกของเรื่องนี้มากๆทั้งสนุก เนื้อหาถึงแม้จะต่างจากหลักความเป็นจริงของประวัติศาสตร์ไปมากๆก็เหอะครับไม่ว่าจะชุดของโนบุนากะที่ออกอัศวินของยุโรป ปืนแก็ตลิ่ง เกราะของลูกกระจอกผสมผสานออกมาได้ผสมยุโรป-ญี่ปุ่นมากแต่ดูๆแล้ว
ก็น่ากลัวมาก

ในหนังเรื่องนี้สมรภูมิเซกิงาฮาระนั้นมิตสึนาริพ่ายแพ้ถูกต้องตามประวัติศาสตร์

ส่วนการ์ตูนเวอร์ชั่นนี้ก็แตกต่างจากเนื้อหาของภาพยนต์และประวัติศาสตร์จริง โดยสิ้นเชิงแต่ก็เป็นแนวของอาจารย์โยเนฮาระที่ว่าชอบเขียนตัวละครออกมาได้แนวเกย์และผสมๆลายเส้นไกล้เคียงกับลายเส้นยุโรป

ทำนองว่า โกเอมอนเป็นศัตรูกับโนบุนากะและฮิเดโยชิก็เป็นคู่ปรับกับพระเอกแต่ที่เจ๋งมากคือฮิเดโยชิเป็นนินจาแต่จริงๆแล้วฮิเดโยชิเป็นยอดขุนพลและมีปืนลูกโม่ Taurus ใช้ด้วย

Open legend: Yakuza

noreply@blogger.com (Sherman) — Mon, 21 Feb 2011 00:41:00 -0800

ยากูซ่า หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า โกะคุโด นั้นเป็นสมาชิกของกลุ่มอาชญากรรมที่ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่สมัยโบราณใน ประเทศญี่ปุ่น ในปัจจุบันนี้ ยากูซ่าเป็นปรากฏการณ์ของกลุ่มอาชญากรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก สื่อตะวันตกนั้นในบางครั้งจะเรียกกลุ่มยากูซ่านี้ว่า “มาเฟียญี่ปุ่น”

ประวัติ

คำว่า “ยากูซ่า” นั้นเดิมทีมาจากการเล่นไพ่ของญี่ปุ่น "โออิโช-คาบุ" (เล่นกับไพ่ดอกไม้ (ฮานะฟุดะ) หรือไพ่ kabufuda) คล้ายคลึงกับไพ่บาคารา ค่าของไพ่จะถูกบวกเข้าด้วยกัน และตัวเลขสุดท้ายของผลรวมจะถูกนับเป็นคะแนน ไพ่ที่ถือในมือที่แย่ที่สุดในเกมคือ ชุดของเลข แปด, เก้า และ สาม ซึ่งจะให้ค่ารวมกันเท่ากับ 20 และคะแนนก็จะได้เท่ากับศูนย์นั่นเอง (ตัวเลขสุดท้ายของ 20 คือ 0 ) รูปแบบการนับดั้งเดิมของญี่ปุ่นนั้น เรียกตัวเลขเหล่านี้ว่า ยา กู และซ่า ตามลำดับ (8, 9 และ 3) ด้วยเหตุนี้จึงเป็นต้นกำเนิดของคำว่า "ยากูซ่า" ส่วนในการนับตัวเลขของญี่ปุ่นสมัยใหม่นั้น 8, 9 และ 3 จะอ่านออกเสียงว่า "ฮาจิ – คุ – ซัน" ซึ่งเป็นชื่อที่ในบางครั้งยากูซ่า ก็ถูกเรียกในปัจจุบันนี้

พวกยากูซ่าเลือกใช้ชื่อนี้เพราะว่า คนที่ถือไพ่ ยา - กู - ซ่า (8, 9 และ 3) ในมือนั้นต้องการทักษะมากที่สุด และเป็นผู้ที่มีโชคน้อยที่สุดเพื่อที่จะชนะ ดังนั้นผู้ที่ชำนาญเท่านั้นที่จะสามารถแก้เกมเพื่อให้ชนะได้ ชื่อยากูซ่านี้ยังได้ถูกใช้เพื่อแสดงถึงความโชคร้ายที่อาจจะได้รับหากทำการ ต่อต้านกลุ่มด้วย

ยากูซ่า มีรากมาจากวิวัฒนาการทางสังคมตั้งแต่สมัยเอโดะ (พ.ศ. 2146 - พ.ศ. 2410) ยุครุ่งเรืองของโชกุน ซึ่งในเวลาเดียวกัน การรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคมในสมัยนั้นได้กลายมาเป็นความรับผิดชอบของ สมาชิกในสังคมมากกว่าที่จะเป็นของพวกไดเมียว (ขุนนาง) นี่เป็นลักษณะเด่นเฉพาะของเมืองต่าง ๆ ที่อยู่นอกเมืองหลวง ดังที่รัฐบาลในสมัยเอโดะได้อนุญาตให้มีปราสาทสำคัญเพียงปราสาทเดียวในแต่ละ จังหวัด แม้ว่าพวกยากูซ่าจะยืนยันว่าต้นกำเนิดของพวกเขาเป็น โรบินฮูดญี่ปุ่น และเป็นผู้ให้ความคุ้มครอง แต่นักวิชาการบางคนค้นพบว่าต้นกำเนิดของพวกเขาเริ่มต้นที่ kabukimono (พวกขี้เมา) หรือยังเป็นที่รู้จักว่าเป็น hatamoto yakko (คนรับใช้ของโชกุน) กลุ่มคนเหล่านี้เป็นโรนิน (ronin) เป็นพวกซามูไรที่ไร้เจ้านาย มักจะทำทรงผมและแต่งตัวแปลกตา มีกิริยาที่รุนแรง พูดสำเนียงภาษาเถื่อนหยาบ และมีคำแสลงเฉพาะ มักจะถือดาบยาว อ้างตัวเป็นผู้รับใช้โชกุน เรียกร้องค่าคุ้มครองจากชาวบ้าน ประกาศตัวเป็นผู้พิทักษ์ รักษาระเบียบ และป้องกันชุมชนจากผู้คุกคามภายนอก เชื่อว่าตนเป็นประหนึ่งวีรบุรุษที่ยืนหยัดอยู่ข้างผู้ยากไร้และคนที่ไม่มี ทางสู้ เช่นเดียวกับวีรบุรุษ พวกเขามักจะทำการต่อสู้กับพวกโจรผู้ร้าย และกลุ่มต่าง ๆ เพื่อปกป้องชุมชนของพวกเขา ในเมืองที่ใหญ่กว่า กลุ่มต่าง ๆ เหล่านี้ก็มักจะเกิดมีขึ้นในเวลาพร้อม ๆ กัน และพวกเข้ามักจะต่อสู้กันเพื่อดินแดน อำนาจ และเงินตรา

ยากูซ่า มีพัฒนาการที่กลายเป็นต้นแบบพฤติกรรมปัจจุบันจาก

1.กลุ่มพ่อค้าเร่ ซึ่งเป็นชนชั้นต่ำสุดในระบบวรรณะสมัยเอโดะ ตั้งกลุ่มขึ้นจัดสรรผลประโยชน์ให้สมาชิก จัดแบ่งพื้นที่ค้าขายในงานเทศกาลต่างๆ ทั้งงานวัด งานศาลเจ้า อำนวยความสะดวกและดูแลความปลอดภัย โดยสมาชิกจ่ายค่าเช่าและค่าคุ้มครอง

2.กลุ่มนักพนัน เพราะการลักลอบที่มักใช้บริเวณวัดและศาลเจ้าร้างชานเมืองเป็นสถานประกอบการ ต้องวางกำลังคุ้มกันบ่อนซึ่งเงินทองสะพัด

สำหรับการสักร่างกาย หรือ Irezumi ก็สักไว้เปลือยโชว์ขณะเล่นพนัน เป็นสัญลักษณ์ประกาศศักดา รวมถึงการบั่นปลายนิ้วก้อยมือซ้าย แทนความสำนึกผิดอย่างสูง นิ้วก้อยซ้ายสำคัญมากในการจับถือถ้วยลูกเต๋าเล่นพนัน

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยากูซ่ารับอิทธิพลวัฒนธรรมอเมริกัน โดยเฉพาะกลุ่มอันธพาล "อัล คาโปน" ตั้งแต่การแต่งกาย ยานพาหนะที่เป็นรถยนต์สีดำคันใหญ่ บางส่วนเข้าเป็นกลไกใต้ดินให้ซีไอเอ และกลุ่มการเมืองอนุรักษนิยม ต่อต้านคอมมิวนิสต์ และกำจัดปฏิปักษ์ทางการเมือง ครอบคลุมทั้งฟอกเงิน ปั่นหุ้น ปล่อยเงินกู้ ค้ามนุษย์ ยาเสพติด รีดไถ และฮั้วประมูล อิทธิพลมิได้จำกัดอยู่เฉพาะในญี่ปุ่นอีกต่อไปแล้ว

รัฐบาลญี่ปุ่นเรียกพวกเขาด้วยศัพท์ทางกฎหมาย Boryo-kudan หรือ violence groups แต่สำหรับองค์กรอาชญากรรมที่มีรากฐานมายาวนาน คำดังกล่าวเป็นการหลู่เกียรติหยามศักดิ์ศรีรุนแรง เพราะความหมายของ Boryo-kudan ผลักยากูซ่าลงเป็นเพียงมิจฉาชีพที่อาศัยความรุนแรงก่อเหตุธรรมดา ๆ

การลงโทษ

การลงโทษของยากูซ่ามีทั้งหมด 7 ขั้นไล่จากหนักไปหาเบา ได้แก่
1. เซทสึเอน-ตัดขาดออกจากกลุ่ม
2. อะมน-ไล่ออกจากกลุ่ม
3. โชะบาโร-การจ่ายค่าปรับ
4. ยุบิทสึเนะ-ตัดนิ้ว
5. โคคะคุ-ลดตำแหน่ง
6. คินชิน-กักบริเวณ
7. คันปะทสึ-ตัดผม
การแต่งตัว
การแต่งตัวของสมาชิกยากูซ่าจากอดีตที่ผ่านมาจะเน้นการแต่งตัวและการทำผมไม่เหมือนใคร โดยจะสวมแว่นดำ สูทสีดำ เนคไทสีฉูดฉาด หากเป็นผู้นำจะแต่งตัวด้วยเครื่องประดับระบิบระยับราคาแพง และจะใช้นิยมใช้รถยุโรป ต่างจากชาวญี่ปุ่นทั่วไปที่มักจะใช้รถยนต์ที่ผลิตในประเทศตัวเองมากกว่า

แต่ช่วงหลังทางการญี่ปุ่นเริ่มปราบปรามเด็ดขาด การแต่งตัวและการใช้รถจึงเปลี่ยนมาเป็นแบบคนปกติทั่วไปมากขึ้น

กลุ่มขนาดใหญ่

ปัจจุบัน ทางการญี่ปุ่นได้ขึ้นบัญชีดำยากูซ่าได้ทั้งหมด 3 กลุ่มใหญ่ ๆ ในประเทศ ได้แก่

1. ยามะงุจิ-งุมิ มีสมาชิก 20,000 คน

2. ซุมิโยชิ-ไค มีสมาชิก 6,000 คน

3. อินะงะงะวะ-ไค มีสมาชิก 4,000 คน

นอกจากนี้แล้ว จะเป็นกลุ่มย่อย ๆ มีสมาชิกในจำนวนหลักร้อย

Top ten valuable sword of the world

noreply@blogger.com (Sherman) — Sat, 6 Nov 2010 09:58:00 -0700

อันดับที่ 10 Tomoyuki Yamashita’s Sword

ดาบของ นายพล Tomoyuki Yamashita นายพลผู้ได้ฉายา "เสือแห่งมาลายา"

อันดับที่ 9 Curved Saber of San Martin

เป็นดาบของ José de San Martín ผู้นำของการต่อสู้ที่พยายามนำอเมริกาใต้ให้เป็นอิสรภาพจากสเปน

อันดับที่ 8 Seven-Branched Sword

กระบี่เจ็ดแขนง หรือกระบี่เจ็ดดาว (Seven-Branched Sword) หนึ่งในราชกุฎภัณฑ์สำคัญของประเทศญี่ปุ่น

อันดับที่ 7 Wallace Sword

Wallace Sword เป็นดาบของ วิลเลียมวอลเลซ (1272 -- 1305) เป็นอัศวินสกอต ในช่วง สงครามอิสรภาพของสกอตแลนด์

อันดับที่ 6 Tizona

Tizona เป็นดาบของเอลซิด หรือ ดอน โรดริโก หรือ เอลซิด วีรบุรุษผู้กล้าหาญแห่งสมรภูมิสงครามครูเสด

อันดับที่ 5 Napoleon’s Sword

Napoleon’s Sword คงไม่ต้องบอกว่าดาบใคร

อันดับที่ 4 Sword of Mercy

ดาบแห่งความเมตตาเป็นอาวุธที่มีชื่อเสียงที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด

อันดับที่ 3 Zulfiqar

Zulfiqar กระบี่ของพระนบีมุฮัมหมัดซึ่งสืบทอดแก่อิหม่ามลีในภายหลัง

อันดับที่ 2 Honjo Masamune

Honjo Masamune กระบี่คาตานะคู่กายของโชกุนโตกุกาวะในช่วงปี 1603

อันดับที่ 1 Joyeuse

Joyeuse Sword คือดาบคู่กายของพระเจ้าชาร์ลเลอมาล

http://men.mthai.com/content/4627　CRADITED

Basic element　to making a country:Step up to makes country

noreply@blogger.com (Sherman) — Thu, 27 May 2010 05:01:00 -0700

พื้นฐานการสร้างประเทศอย่างละเอียดต้องเริ่มจากใหนซึ่งสมัยที่ผมเรียน สปช.

-(สร้างเสริมประสปการณ์ชีวิต)ของประถมศึกษาปีที่๕-๖(พ.ศ.๒๕๔๕-๖)

สมัยผมเรียนในตอนนั้นเขาให้องค์ประกอบในการสร้างประเทศ

องค์ประกอบของการรวมประเทศ

การรวบรวมประเทศนั้นจะต้องมีการรวบรวมของกลุ่มคนก่อน ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องประกอบด้วย

1. หัวหน้าครอบครัว

2. หลังจากมีหัวหน้าหมู่บ้านจำนวนมาก ก็จะเพิ่มระดับเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ซึ่งจะเรียกได้ง่ายๆว่า หัวหน้าเผ่านั่นเอง

3. หลังจากมีหัวหน้าหมู่บ้านจำนวนมาก เพิ่มระดับเป็นหัวหน้าแคว้น ซึ่งการเก็บภาษีจะเป็นการเลี่ยไรจากคนละไม้คนละมือ

4. พอหัวหน้าแคว้น ก็จะเพิ่มเป็น กษัตริย์ ซึ่งชนชั้นนี้มีวิธีเรียกอยู่ 2 แบบ นั่นคือ จักรพรรดิ ซึ่งปกครองจักรวรรดิ

และกษัตริย์นั้นปกครองอาณาจักรหรือประเทศ

ตัวอย่างมหาราชก็คือพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

ซึ่งจุดนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างรัฐบาล กฎหมายและการปกครองและการเก็บภาษีที่สลับซับซ้อนขึ้น

พอเป็นกษัตริย์ที่มีประเทศในปกครองมากขึ้นก็จะเป็น พระนามของพระองค์และลงท้ายพระนามด้วยมหาราช และถ้าเป็นจักรพรรดิก็จะเป็นพระมหาจักรพรรดิ

ซึ่งสมัยปัจจุบันนั้นมีการปกครองหลากหลายเชื้อชาติมากขึ้นและผู้คนมีการศึกษามากขึ้น ประชาธิปไตยมีความสลับซับซ้อนมากขึ้น ระบบนี้ก็เลยมีการสร้างวิธีเรียกผู้นำขึ้นมาที่เรียกว่า ประฐานาธิบดี ซึ่งเริ่มต้นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา

ซึ่งมีข้อดีคือประชาชนมีอำนาจในการเลือกตั้งผู้นำสูงสุดของประเทศที่แท้จริงตามที่ตนปรารถนา

ชุดเกราะจีนในสมัยต่างๆ

noreply@blogger.com (Sherman) — Tue, 15 Dec 2009 07:35:00 -0800

China Ancient Armours - เครดิตของเจ้าของเว็ปนี้

ทหารยุคราชวง ชาง(หรือฉาง) พอเจอ ณ ซากปรักหักพังอันหยาง หยิน . 1600ถึง1046ปีก่อนคริสตกาล

ยุคโจว ตะวันตกใช้เกราะที่บุจากผ้าฝ้ายและไหมเป็นส่วนใหญ่ . 1046ถึง771ปีก่อนคริสตกาล

โจวตะวันออก 770BC-256BC

นายทหารยุคฉิน
ใช้หนังเป็นตัวบุชุดเกราะในชั้นแรก. และวางสีเสื้อตาม ใช้ในปี221BC-206BC

(บน)ทหารม้า ราบ และหอกของสมัยราชวงฉิน

ราชวงฮั่นตะวันตก เป็นยุคที่เกราะที่ทำจากเหล็กนั้นเริ่มเป็นที่นิยมมากและกลายเป็นส่วนหนึ่งของทหารทุกๆนายในโลก. 206BC-AD8

ราชวงฮั่นตะวันออก , หลายๆสิ่งหลายๆอย่างในยุคนี้มีส่วนไกล้เคียงกับสมัยฉิน.
คริสศักราช 25-คริสศักราช 220

ยุคสามก๊ก
AD220-AD280

ราชวงสุย ค.ศ.581-ค.ศ.618

ราชวงถัง , ค.ศ.618-ค.ศ.907

Tang Dynasty Armor

Five Dynasties Period ,The Five Dynasties Time Follows The Tang End System Basically, The Armor All With The Armor Piece Establishment, In The Construction Turns Two Coveralls. Throws Over The Arm And The Shoulder Pad Connects One; The Chest Carapace And Shinguard , Is Meets By Two Pectoral Girdles Around, Wraps Above The Shoulder Pad. AD907-AD960

Song Dynasty, Is Many Armor Leaves (Iron Sheet) One Kind Of Iron Armor Which Connects With The Rawhide Or The Armor Nail Becomes. It Protects The Whole Body Nearly, For China Ancient Armor's Apex. AD960-AD1279

Liao Armor ,What Mainly Uses Is The Tang End Five Dynasties And Song's Style, By Song Primarily. Armor's Superstructure And Song Dynasty Are Completely Same, Only Then Leg Skirt Obviously Compared To Song Dynasty's Short, Around Two Square Shapes Gu Tail Armor Cover Above Leg, Then Maintained The Tang End Five Dynasties' Characteristic. The Armor Protects The Abdomen Probably To Use The Leather Belt To Hang Before The Abdomen, Is Fixed With The Waistband, This Point And Song Dynasty's Leather Armor Is The Same, But Center The Front Large-Scale Circle Protects, Was Liao Unique.

Jin Armor ,The Armor Has The Length And The Spacious Leg Skirt, Formally Also Receives Northern Song Dynasty's Influence.

West Xia ,The XiXia Warrior Armor Dresses Up For The Whole Body, The Helmet, Throws Over The Arm And Song Dynasty Is Completely Same.

The 13th Century Mongolia Soldier,This Is A Study Time .

Yuan Dynasty Warriors Armor ,The Yuan Dynasty Armor Has Willow Leaf Armor, To Have The Iron Round First-Class. The Hard Round Armor Inner Layer Makes With The Cowhide, The Outer Layer For The Hard Net Armor, The Armor Piece Connected Like Scale, The Arrow Cannot Penetrate, The Manufacture Is Extremely Exquisite. In Addition Has Leather Armor, The Cloth Cover First-Class. AD1271—AD1368

Ming Dynasty ,High-Ranking Military Officer Armor, Also Take The Copper Steel As It, The Armor Piece's Shape, Many Are "W" Character Grain, The Manufacture Is Precise, Is Putting On Facilely. The Common Soldier Puts On Locks The Character Armor, Below Waist, But Also Has The Hard Bottom And The Net Trousers, Puts On The Hard Net Boots Fully. AD1368-AD1644

Qing Dynasty ,Common Helmet Hat, Regardless Or Uses The Leather Product With The Iron, In Table Finish Coat. Helmet Hat All Around Has A Liang Respectively, Before The Volume, Center Prominent Obstructs The Eyebrow Together, Above Has The Dance To Hold Up And The Duplicate Bowl, On The Bowl Has Takes The Form Of Winecup's Helmet Plate, The Helmet Plate Middle Vertical Stroke Has One Iron Which Or The Copper Pipe Inserts Ying The Gun, The Vulture Plume Either The Otter Tail Uses. Latter Hangs The Azurite Isochromatic Silk Removable Collar, Protects The Neck And The Earmuff, On Embroiders Has The Dermatoglyphic Pattern, And Decorates By The Copper Or The Iron Soaks The Nail. The Armor Divides The Armor Clothes And Encircles The Clothes. On The Armor Clothes Shoulder Is Loaded With The Shoulder Pad, Under The Shoulder Pad Has Protects The Armpit; In Addition And Behind Wears The Metal In The Front To Protect The Heart Mirror Together, Under The Mirror Front's Connecting Point Wears The Trapezoid To Protect The Abdomen Together In Addition, Named "Front Bumper". Left Side Of The Waist Wears "Keeps Off Left", Right Flank Does Not Wear Keeps Off, Remains Does Wears The Arrow Pouch To Need. AD1644-AD1912

Qing Dynasty Armor

The Massive Use's Armor Is The Soft Armor, Is The Crustification Has The Iron Sheet In The Firm Thick Wadding Or On The Silk Cotton Material, And Uses A Copper Nail Fixed Clock Armor. Seems, Looks Like A Soft Coat To Be The Same. The Soft Armor Has Certain Cold-Resistance, Suits North China The Measured Steps Cavalry Soldier To Use, In The Thick Cotton Material Is Inlaying The Iron Armor Leaf Densely, Has Certain Protection Capability To The Cold Weapons And The Firearm.

Ho Chi Minh's philosophy

noreply@blogger.com (Sherman) — Tue, 8 Dec 2009 18:32:00 -0800

(19 พฤศภาคม 1890- 2 กรกฏาคม 1969 (อายุ79ปี))

"Nothing is more valuable than independence and freedom-ไม่มีอะไรสำคัญกว่าการมีเอกราชและอิสรภาพ."

"Those who wish to seize Vietnam, must kill us to the last man, woman, and child-ใครอยากจะยึดเวียดนามจะต้องฆ่าทุกคนจนถึงเด็กคนสุดท้าย"

"I follow only one party: the Vietnamese party.-ฉันจะทำทุกอย่างเำพื่้อชาวเวียดนามเท่านั้น"
"You can kill ten of our men for every one we kill of yours. But even at those odds, you will lose and we will win." -คุณอาจจะฆ่าพวกเราได้10ในขณะที่พวกเราฆ่าท่านได้1ถึงกระนั้นท่านจะแพ้และเราจะชนะ.
"It is better to sacrifice everything than to live in slavery!"-ยอมเสียสละทุกอย่างดีกว่าการถูกใช้เยี่ยงทาส

"The Vietnamese people deeply love independence, freedom and peace. But in the face of United States aggression they have risen up, united as one man."-ในอกของชาวเวียดนามๆเรารักอิสรภาพและสันติ แต่เนื่องจากอเมริกาจู่โจมเรา เราจึงจำเป็นต้องลุกขึ้น และสามัคคีกัน

"When the prison doors are opened, the real dragon will fly out."-เมื่อคุกถูกเปิด มังกรตัวจริงจะปรากฏ
"It was patriotism, not communism, that inspired me."-ความรักชาติต่างหากที่เป็นแรงบันดาลใจ ไม่ใช่คอมมิวนิสต์

ประวัติของเขาแบบละเอียดเป็นภาษาอังกษ
http://www.tactileint.com/seasia/saigon/hochiminh.html

The 5 Most Terrifying Civilizations In mankind History

noreply@blogger.com (Sherman) — Thu, 5 Nov 2009 19:48:00 -0800

5 อารยธรรม ที่ขึ้นชื่อว่าน่าสะพรึงกลัวที่สุดในประวัติศาสตร์โลก

The 5 Most Terrifying Civilizations In The History of the World

หลาย คนมักพูดอยู่เสมอว่าเราจะเรียนรู้ประวัติศาสตร์ทำไมให้ซ้ำๆ ซาก น่าเบื่อทำไม เนื้อหาของมันก็สมัยไหนก็ไม่รู้ไม่น่าสนใจเลย แต่ถึงกระนั้นหลายๆ คนก็ชอบประวัติศาสตร์ เราเรียนรู้เพื่อไม่ให้มันผิดพลาดครั้งที่สอง และหลายๆ คนชอบความโหดร้ายในประวัติศาสตร์ที่หาไม่ได้แล้วในโลกปัจจุบันนี้(แม้บาง ประเทศจะมีก็เถอะนะ)

วันนี้ เราขอย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ ไปดูอารยธรรมชาติต่างๆ 5 ชาติ ที่พวกเขามีวิธีกำจัดศัตรูของพวกเขาอย่างแสบสันต์ หรือมีวัฒนธรรมที่แสนสะพรึ่ง โลกทั้งโลกต้องหวาดกลัวพวกเขา....เป็นอย่างไรไปดูกัน

(ปล. ตรง พวกเขาโหดร้ายจริงเหรอ? เป็นความคิดเห็นของผมเองนะ จะเชื่อไม่เชื่อก็ตามใจ)

เดอะ เซลทส์(The Celts)

http://en.wikipedia.org/wiki/Celts

พวก เขามีปัญหาแย่งชิงพื้นที่กับพวกโรมันอยู่เนื่องๆ ในประวัติศาสตร์บอกว่าเวลาจบการต่อสู้กับพวกศัตรูเมื่อไหร่ พวกเขามักเอาหัวของศัตรูไปประดับบ้าน ตกแต่งบ้านทั้งในและนอก ดังนั้นบ้านของพวก เซลทส์ จึงจะมักเต็มไปด้วยหัวของศัตรูราวกับว่าหัวนั้นเป็นเหมือนถ้วยรางวัลที่ได้ จากการแข่งขัน

พวกเขาโหดร้ายจริงเหรอ? แหม...พวกชาวเซลทส์จำนวนน้อยนี้น่า ด้วยความเป็นลูกผู้ชาย มันต้องหาอะไรมาข่มขวัญให้ศัตรูรู้ว่า “พวกเราไม่...กลัวคุณเว้ย” สิ

ชาวแอซแทค (The Aztecs)

DOOM จนหลีกไปเมื่อเจอวิธีการกำจัดศัตรูของชาวแอซแทค(1325 – 1521 )ซึ่ง เป็นชนเผ่าในภาคตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ที่สังเวยศัตรู(บ้างก็ว่าเป็นชาวแอ คแทคเองนั้นแหละ) ให้แก่เทพดวงอาทิตย์ ซึ่งมันโหดร้ายและมันกว่าในเกมส์เยอะ โดยวิธีการคือ ขั้นแรกให้ ศัตรูอาบน้ำแล้วใส่เสื้อคลุมของเทพดวงอาทิตย์ พาขึ้นไปบนหอคอยสูง 30 เมตร ให้นักบวชชาวแอซเทคจับแขนขาไว้คนละข้างแล้วยึดไว้ ขณะที่อีกคนหยิบมีดหินใช้มันผ่าเปิดหน้าอกอย่างช้าๆ (ศัตรูคงดิ้นทรมานสุดฤทธิ์เลยนะนั้น)ดึงหัวใจที่กำลังเต้นของศัตรูออกมาชู หัวใจที่ยังเต้นขึ้นไปยังดวงอาทิตย์ จากนั้นก็กลิ้งศพลงมาตามขั้นบันได เอาไปให้คนชำแหละควักไส้,ถอดเล็บ ถลกหนังศีรษะและพวกเขาก็กินมันอย่างเอร็ดอร่อย(หรือเปล่า) บางครั้งพวกนักบวชอาจจะถลกหนังเหยื่อและนำมาคลุมร่างไว้ถึง 20 วัน โดยไม่อาบน้ำหรือเปลี่ยนเสื้อเลย(คงเหม็นนะนั้น) ซึ่งจากสถิตแล้วพบว่า ปี 1487ชาวแอซเทคสังเวยคนไปตั้ง 2 หมื่นกว่าคนด้วยวิธีนี้ภายใน 4 วัน!

พวกเขาโหดร้ายจริงเหรอ? ชาวแอซแทคเชื่อกันว่าการบูชายัญคือการสร้างสมดุลแห่งสกลจักรวาลระหว่างโลก กับดวงดาวต่างๆ ในอวกาศ ซึ่งถ้าไม่บูชายัญด้วยชีวิตมนุษย์เทพเจ้าจะบันดาลความพินาศแก่ชนเผ่า นอกจากนี้นักประวัติศาสตร์บางคนพบว่าเหตุผลหลักที่ชาวแอซแทคกินเนื้อมนุษย์ อาจเพราะชาวอาซแทคไม่ชอบในการเลี้ยงสัตว์และฆ่าสัตว์ ทำให้พวกเขามักเป็นโรคขาดสารอาหารเสมอ ทำให้พิธีนี้จัดขึ้นให้พวกเขาได้กินโปรตีนสดๆอีกด้วย....

ชาวอัสซีเรียน (Assyrians)

ชาวอัสซีเรียน (Assyrians) เป็น อารยธรรมที่อยู่ในช่วงประมาณปี 3000 ก่อนคริสตกาล ตั้งมั่นในดินแดนทางตอนเหนือของเมโสโปเตเมีย บนลุ่มแม่น้ำไทกรีส เจริญถึงขีดสุดในช่วงระหว่างปี 745-626 B.C. ซึ่งกองทัพของอัสซีเรียนมีระบบการรบที่น่ากลัวที่สุดในดินแดนเมโสเปเตเมียใน เวลานั้น คือการใช้กองทัพธนูเหล็กเป็นทัพหน้าตามด้วยกองพันทหารม้าและรถศึก นอกจากนี้พวกเขายังมีอาวุธที่น่าอัศจรรย์ใจนั้นคือเหล็ก(ขณะชาติอื่นยังใช้ อาวุธทองแดงและสำริด) ในการปรับปรามศัตรูนั้นอัสซีเรียทำอย่างเด็ดขาดและค่อนข้างโหดร้ายทารุณ เฉียบขาดด้วยการเผาที่อยู่อาศัยและฆ่าหรือกวดต้อนเชลย เวลาจะจัดการจะสัตว์ก็จะตัดแขนตัดขาศัตรูหรือถลกหนังมาติดกับกำแพงเมือง เพื่อข่มขวัญศัตรู

พวกเขาโหดร้ายจริงเหรอ? เออ..... ยุคสงครามเนอะ วิธีข่มขวัญศัตรูแบบนี้ก็เห็นใช้บ่อยไป คงไม่เป็นไรหรอก เทียบกับสมัยนี้แล้วยังโชว์ตัดหัวคนออกทีวีเลย ซึ่งมันโหดกว่าวิธีการจัดการศัตรูของชาวอัสซีเรียนเยอะ

ชาวสปาตัน (The Spartans )

สปาตัน เป็นนครรัฐหนึ่งในกรีกโบราณ (546-371 BC )

คุณ เคยเห็นหนัง 300 ไหม ขอบอกว่าเรื่องของชาวสปาตันนั้นโหดร้ายกว่าในภาพยนตร์เสียอีก ในฉากที่โดยเด็กทารกบนหน้าผานั้นนะ ขอบอกว่าเป็นเรื่องจริง พวกเขาจะกำจัดเด็กที่บกพร่องทางร่างกาย(รูปร่างไม่ปกติ พิกลพิการ) ด้วยการโยนลงหน้าผา จากนั้นเมื่ออายุ 7 ปี เด็กชายก็จะถูกพรากพ่อพรากแม่ไปสู่โลกแห่งความรุนแรง จนเป็นนักรบที่กล้าหาญ (ปล.หาได้แค่นี้แหละ)

พวกเขาโหดร้ายจริงเหรอ? พวกเขาเกิดมาเป็นนักรบ สังคมของชาวสปาตันมีลักษณะแบบทหารเนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าตนเองสืบเชื้อสายมาจากเฮอร์คิวลิส(Hercules) เด็กต้องออกจากครอบครัวเพื่อฝึกการต่อสู้ ให้ร่างกายและจิตใจแข็งแกร่ง โดนถือว่าเด็กเป็นสมบัติของรัฐไม่ใช้ของบิดา มารดา ทำให้ชาวสปาตันส่วนใหญ่เป็นทหาร ทำให้อาชีพไม่หลากหลาย ส่งผลทำให้นิสัยชาวสปาตันส่วนใหญ่จะเป็นแบบเก็บตัวในรัฐของตนเอง ไม่รู้หนังสือ ไม่คบค้า สมาคมจากอารยธรรมภายนอก จึงถูกมองว่าเป็นพวกป่าเถื่อนและโง่เขลา

จักรวรรดิมองโกล

ให้ เราจินตนาการคนกว่า 100,000 คน มานั่งเต็มสนามสเดเตียมที่มีกว่า 400 หลังดู นั้นแหละคือจำนวนคราวๆ ที่ตกเป็นเหยื่อคมดาบ คมกระบี่ของจักรวรรดิมองโกเลีย

จักรวรรดิ มองโกลเป็นจักรวรรดิที่มีอาณาเขตกว้างขวางมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก ก่อตั้งโดย เจงกีส ข่าน เมื่อ ค.ศ. 1206 ครอบคลุมตั้งแต่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงยุโรปตะวันออก ส่งผลให้เกิดการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างโลกตะวันตกและตะวันออกในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 13-14

ในยุโรป เรียกชาวมองโกลที่รุกรานว่า ตาร์ตาร์(Tartar) ซึ่งมีความหมายว่าผู้มาจากทาทารัส หรือขุมนรกที่ลึกที่สุดในตำนานของกรีก

R. J. Rummel ประมาณการว่าในการรุกรานเพื่อขยายอาณาเขตของชาวมองโกล มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 30 ล้านคน และประชากรของประเทศจีนลดลงไปครึ่งหนึ่งในช่วง 50 ปี ภายใต้การปกครองของมองโกล ยุทธการในการสู้รบของมองโลกคือฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนเผ่าที่ไม่ยอมจำนน เพื่อสร้างชื่อเสียงความกลัวแก่ศัตรูอื่นๆ

ใน ปี ค.ศ. 1346 กองทัพมองโกล เข้าโจมตีเมืองแคฟฟาของอิตาลี กองทัพของมองโกลตั่งทัพอยู่นอกกำแพงอยู่นานไม่อาจเข้าโจมตีเข้าไปในค่ายได้ ต่อมาเกิดกาฬโรคหรือโรคห่าระบาดในกองทัพของมองโกล ทหารล้มตายเป็นเบือศพทหารกองท่วมค่าย แทนทีจะมีการนำศพนั้นไปฝังหรือเผา แม่ทัพมองโกลเกิดไอเดียกระฉูด นำศพทหารที่ตายด้วยโรคห่าใช้แทนก้อนหินเข้าเครื่องยิงข้ามเข้าไปในกำแพง เมืองแคฟฟา คนในเมืองแตกตื่นกับสภาพศพที่เห็น ที่ทั้งเนื้อทั้งตัวเป็นตุ่มพุพองช้ำเลือดช้ำหนองเน่าแฟะ หนำซ้ำเชื่อโรคยังระบายสู่ชาวเมือง ผู้คนล้มคายเป็นจำนวนมาก ที่เหลือลอดก็พากันหนีออกไปนอกเมือง จนในที่สุดไม่อาจต้านอาวุธเชื้อโรคของมองโกลได้เมืองจึงแตก

หลัง จากที่เมืองแคฟฟา อิตาลีแตก กองทัพมองโกลจึงเคลื่อนทัพเข้าสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนี่ยน เข้าโจมตีหมู่เกาะซิซิลี และยุโรปตะวันออกด้วยวิธีการเดียวกัน เพียงแค่ในเวลา 3 ปีในการทำสงคราม คาดว่ามีผู้คนล้มตายด้วยกาฬโรคไม่ต่ำกว่า 25 ล้านคน

นับ ว่าเป็นครั้งแรกที่มีการนำอาวุธเชื้อโรคเข้ามาทำสงคราม และถือว่าเป็นวิธีการที่สกปรกและขยะขแยงที่สุดในหน้าหนึ่งเท่าที่ประวัติ ศาสตร์เคยบันทึกเอาไว้

พวกเขาโหดร้ายจริงเหรอ? เออ.....มันเป็นยุคสงครามเนอะ

Cradited to

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=486572&chapter=27

นายพลแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น:โทโจ ฮิเดกิ

noreply@blogger.com (Sherman) — Mon, 2 Nov 2009 17:15:00 -0800

นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
Hideki Tōjō 東條英機東条英機

ปฏิบัติหน้าที่ 18 ตุลาคม 1941 – 22 กรกฎาคม 1944
สมัย	Shōwa
ดำรงตำแหน่้งแทน	Fumimaro Konoe
ผู้รับผิดชอบ	Kuniaki Koiso

ชาตะ
มรณะ	23 ธันวาคม1948 (อายุ 63) แขวงฟูจิมาชิ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น
พรรคการเมือง	พรรคจักรวรรดินิยม
พรรคการเมืองอื่นที่เกี่ยวข้อง	พรรคเสรี(ก่อนปีค.ศ.1940)
โรงเรียนที่เคยศึกษามา	โรงเรียนนายร้อยจักรวรรดิ วิทยาเขตทหารผ่านศึก
ลายเซ็น

ประวัติ

ฮิเดกิเกิดปี 1884 ตำบลโคจิมาชิ ในกรุงโตเกียว เป็นลูกคนที่สามของท่านฮิเดโนริ โทโจ นายพันของกองทัพบกกองจักรวรรดิ. พี่ชายของเขาทั้งสองคนตายก่อนเขาเกิด

ปี1909 แต่งงานกับ Katsuko Ito มีลูกชาย 3 ลูกสาว 4 คน

ก่อนเข้ามารับราชการทหาร

(ซ้าย)โทโจ ตอนหนุ่ม

Tōjō ได้รับประกาศณียบัตรรุ่นที่ 17 จากวิทยาเขตกองจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี 1905, รุ่นที่ 42 ของ 50 , และได้ถูกเลื่อนตำแหน่งเป็น พันโทในกองทัพบก

สถานะนายพล

โทโจได้ถูกเลื่อนยศเป็นพลโทในปี 1933 และปฏิบัติหน้าที่ในฐานะรัฐมนตรีกลาโหม

ได้ดำรงตำแหน่งนายพลในปี 1934. ถึงกันยายนปี 1935, และได้อาสาไปเป็นผู้นำทหารอาสากวางตุ้งในมลฑลแมนจูเลีย ชื่ิอเล่นของเขา "Razor-เรเซอร์" (คามิโซริ),
ในฐานะผู้นำที่หลักแหลม และตัดสินใจเด็ดขาด

ระหว่างวันที่ 26กุมภาพันธุ์ปี 1936 โทโจและ ชิเงรุ, ได้ส่งเสริม Sadao Araki, ที่จะก่อรัฐประหาร. ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ ทรงตกตะลึงในเรื่องนี้อย่างมาก, กบฏกลุ่มนี้ถูกบังคับให้ยอมแพ้เสีย ในตอนจบ, โตเซฮะได้ทำลายหน่วยทหารที่เป็นชาตินิยมสุดโต่ง

เป็นนายกรัฐมนตรี

In October 18, 1941, Tōjō was appointed Army Minister in the second Fumimaro Konoe Cabinet, and remained in that post in the third Konoe Cabinet. He was a strong supporter of the Tripartite Alliance between Japan, Nazi Germany and Fascist Italy. As Army Minister he continued to expand the war with China.

In order to further isolate China from external aid, Japan had invaded French Indochina in July 1941. In retaliation, the United States imposed economic sanctions on Japan in August, and imposed a total embargo on oil and gasoline exports.

On 6 September, a deadline of early October was fixed in Imperial conference for continuing negotiations. On 14 October, the deadline had passed with no progress. Prime minister Konoe then held his last cabinet meeting, where Tōjō did most of the talking:

For the past six months, ever since April, the foreign minister has made painstaking efforts to adjust relations. Although I respect him for that, we remain deadlocked...The heart of the matter is the imposition on us of withdrawal from Indochina and China...If we yield to America's demands, it will destroy the fruits of the China incident. Manchukuo will be endangered and our control of Korea undermined.^[3]

The prevailing opinion within the Japanese Army at that time was that continued negotiations could be dangerous. However, Hirohito thought that he might be able to control extreme opinions in the army by using the charismatic and well-connected Tōjō, who had expressed reservations regarding war with the West, although the emperor himself was skeptical that Tōjō would be able to avoid conflict. On October 13, he declared to Kōichi Kido: '"There seems little hope in the present situation for the Japan-U. S. negotiations. This time, if hostilities erupt, I might have to issue a declaration of war."^[4]

On 16 October, Konoe, politically isolated and convinced that the emperor no longer trusted him, resigned. Later, he justified himself to his chief cabinet secretary, Kenji Tomita:

Of course his majesty is a pacifist, and there is no doubt he wished to avoid war. When I told him that to initiate war is a mistake, he agreed. But the next day, he would tell me: "You were worried about it yesterday, but you do not have to worry so much." Thus, gradually, he began to lead toward war. And the next time I met him, he leaned even more toward war. In short, I felt the Emperor was telling me: "My prime minister does not understand military matters, I know much more." In short, the Emperor had absorbed the views of the army and navy high commands.^[5]

Hideki Tōjō in military uniform

At the time, Prince Higashikuni Naruhiko was said to be the only person who could control the Army and the Navy and was recommended by Konoe and Tōjō. Hirohito rejected this option, arguing that a member of the imperial family should not have to eventually carry the responsibility for a war against the Occident. Following the advice of Kōichi Kido, he chose instead Tōjō, who was known for his devotion to the imperial institution.^[6] The Emperor summoned Tōjō to the Imperial Palace one day before Tōjō took office.

Tōjō wrote in his diary, "I thought I was summoned because the Emperor was angry at my opinion." He was given one order from the Emperor: To make a policy review of what had been sanctioned by the Imperial conferences. Tōjō, who was on the side of the war, nevertheless accepted this order, and pledged to obey. According to colonel Akiho Ishii, a member of the Army General Staff, the prime minister showed a true sense of loyalty to the emperor performing this duty. For example, when Ishii received from Hirohito a communication saying the Army should drop the idea of stationing troops in China to counter military operations of occidental powers, he wrote a reply for the prime minister for his audience with the emperor. Tōjō then replied to Ishii: "If the emperor said it should be so, then that's it for me. One cannot recite arguments to the emperor. You may keep your finely phrased memorandum."^[7]

On November 2, Tōjō and Chiefs of Staff Hajime Sugiyama and Osami Nagano reported to Hirohito that the review had been in vain. The Emperor then gave his consent to war.^[8]

On 3 November, Nagano explained in detail the Pearl Harbor attack to Hirohito.^[9]. The eventual plan drawn up by Army and Navy Chiefs of Staff envisaged such a mauling of the Western powers that Japanese defense perimeter lines—operating on interior lines of communications and inflicting heavy Western casualties—could not be breached. In addition, the Japanese fleet which attacked Pearl Harbor was under orders from Admiral Isoroku Yamamoto to be prepared to return to Japan on a moment's notice, should negotiations succeed.

On 5 November, Hirohito approved in Imperial conference the operations plan for a war against the West and had many meetings with the military and Tōjō until the end of the month. On 1 December, another imperial conference finally sanctioned the "War against the United States, England and Holland".^[10]

As Prime Minister

Tōjō continued to hold the position of Army Minister during his term as Prime Minister, from 18 October 1941 to 22 July 1944. He also served concurrently as Home Minister from 1941-1942, Foreign Minister in September 1942, Education Minister in 1943, and Commerce Minister in 1943.

As Education Minister, he continued militaristic and nationalist indoctrination in the national education system, and reaffirmed illiberal policies in government. As Home Minister, he approved of various eugenics measures.

His popularity was high in the early years of the war, as Japanese forces went from one victory to another. However, after the Battle of Midway, with the tide of war turning against Japan, Tōjō faced increasing opposition from within the government and military. To strengthen his position, in February 1944 Tōjō assumed the post of Chief of the Imperial Japanese Army General Staff. However, after the fall of Saipan, he was forced to resign on 18 July 1944. He retired to the first reserve list and went into seclusion.

Capture, trial and execution

After Japan's unconditional surrender in 1945, U.S. General Douglas MacArthur issued orders for the arrest of the first forty alleged war criminals, including Tōjō. Soon, Tōjō's home in Setagaya was besieged with newsmen and photographers. Inside, a doctor named Suzuki had marked Tōjō's chest with charcoal to indicate the location of his heart. When American military police surrounded the house on 8 September 1945, they heard a muffled shot from inside. Major Paul Kraus and a group of military police burst in, followed by George Jones, a reporter for The New York Times. Tōjō had shot himself 4 times in the chest, but despite shooting directly through the mark, the bullets missed his heart and penetrated his stomach. At 4:29, now disarmed and with blood gushing out of his chest, Tōjō began to talk, and two Japanese reporters recorded his words. "I am very sorry it is taking me so long to die," he murmured. "The Greater East Asia War was justified and righteous. I am very sorry for the nation and all the races of the Greater Asiatic powers. I wait for the righteous judgment of history. I wished to commit suicide but sometimes that fails."^[11]

He was arrested and underwent emergency surgery in a U.S. Army hospital, where he was cared for postoperatively by Capt. Roland Ladenson. After recovering from his injuries, Tōjō was moved to the Sugamo Prison.

He was tried by the International Military Tribunal for the Far East for war crimes and found guilty of the following crimes:

count 1 (waging wars of aggression, and war or wars in violation of international law)
count 27 (waging unprovoked war against the Republic of China)
count 29 (waging aggressive war against the United States of America)
count 31 (waging aggressive war against the British Commonwealth of Nations)
count 32 (waging aggressive war against the Kingdom of the Netherlands)
count 33 (waging aggressive war against the French Republic)
count 54 (ordering, authorizing, and permitting inhumane treatment of Prisoners of War (POWs) and others)

Tōjō before the International Military Tribunal for the Far East

Hideki Tōjō accepted full responsibility in the end for his actions during the war. Here is a passage from his statement, which he made during his war crimes trial:

“

It is natural that I should bear entire responsibility for the war in general, and, needless to say, I am prepared to do so. Consequently, now that the war has been lost, it is presumably necessary that I be judged so that the circumstances of the time can be clarified and the future peace of the world be assured. Therefore, with respect to my trial, it is my intention to speak frankly, according to my recollection, even though when the vanquished stands before the victor, who has over him the power of life and death, he may be apt to toady and flatter. I mean to pay considerable attention to this in my actions, and say to the end that what is true is true and what is false is false. To shade one's words in flattery to the point of untruthfulness would falsify the trial and do incalculable harm to the nation, and great care must be taken to avoid this.

”

He was sentenced to death on 12 November 1948 and executed by hanging on 23 December 1948. In his final statements he apologized for the atrocities committed by the Japanese military and urged the American military to show compassion toward the Japanese people, who had suffered devastating air attacks and the two atomic bombs.^[12]

Tōjō is often considered responsible for authorizing the murder of millions of civilians in China, the Philippines, Indochina, and other Pacific island nations, as well as tens of thousands of Allied POWs.^{[citation needed]} Tōjō is also implicated in government-sanctioned experiments on POWs and Chinese civilians (see Unit 731). Like his German counterparts, Tōjō often claimed to be carrying out orders; in his case those of the Emperor, who was granted immunity from war crimes prosecution.

Many historians criticize the work done by MacArthur and his staff to exonerate Emperor Hirohito (Emperor Shōwa) and all members of the imperial family from criminal prosecutions. According to them, MacArthur and Brig. Gen. Bonner Fellers worked to protect the Emperor from the role he had played during and at the end of the war and attribute ultimate responsibility to Tōjō.^[13]

According to the written report of Shuichi Mizota (Mizota Shūichi), interpreter for Admiral Mitsumasa Yonai, Fellers met the two men at his office on 6 March 1946 and told Yonai that: "it would be most convenient if the Japanese side could prove to us that the Emperor is completely blameless. I think the forthcoming trials offer the best opportunity to do that. Tōjō, in particular, should be made to bear all responsibility at this trial."^[14]

The sustained intensity of this campaign to protect the Emperor was revealed when, in testifying before the tribunal on 31 December 1947, Tōjō momentarily strayed from the agreed-upon line concerning imperial innocence and referred to the Emperor's ultimate authority. The American-led prosecution immediately arranged that he be secretly coached to recant this testimony. Ryūkichi Tanaka, a former general who testified at the trial and had close connections with chief prosecutor Joseph Keenan, was used as an intermediary to persuade Tōjō to revise his testimony.^[15]

[edit] Legacy

Tōjō's commemorating tomb is located in a shrine in Hazu, Aichi, and he is one of those enshrined at the controversial Yasukuni Shrine. He was survived by a number of his descendants, including his granddaughter, Yūko Tōjō, a right-wing nationalist and political hopeful who claims Japan's was a war of self-defense and that it was unfair that her grandfather was judged a Class-A war criminal. Tōjō's second son, Teruo Tōjō, who designed fighter and passenger aircraft during and after the war, eventually served as an executive at Mitsubishi Heavy Industries.

[edit] Notes

^ Karnow, Stanley. "Hideki Tojo/Hideko Tojo". In Our Image: America's Empire in the Philippines. Random House (1989). ISBN 0394594759.
^ Toland, The Rising Sun
^ (Herbert Bix, Hirohito and the Making of Modern Japan, 2001, p.417, citing the Sugiyama memo)
^ Kido Kōichi nikki, Bungei Shunjūsha, 1990, p.914
^ Akira Fujiwara, Shôwa tennô no ju-go nen sensô (The Shôwa Emperor's Fifteen Years War), Aoki Shoten, 1991, p.126
^ Herbert Bix, Hirohito and the Making of Modern Japan, Harper Collins, 2001, p.418, Terasaki Hidenari,Shôwa tennô dokuhakuroku, Bungei Shunjûsha, 1991, p.118
^ Peter Wetzler, Hirohito and War, 1998, p.51,52
^ (Peter Wetzler, Hirohito and war, University of Hawai'i press, 1998, p.47-50, Bix, ibid. p.421)
^ (Wetzler, ibid. p. 29, 35)
^ (Wetzler, ibid. p.28-30, 39)
^ Toland, John (1970). The Rising Sun: The Decline and Fall of the Japanese Empire, 1936-1945. New York: Random House. pp. 871–872. LCCN 77-117669.
^ (Toland, ibid, p. 873))
^ Herbert Bix, Hirohito and the making of modern Japan, 2001, p.583-585, John Dower, Embracing defeat, 1999, p.324-326
^ Kumao Toyoda, Sensō saiban yoroku, Taiseisha Kabushiki Kaisha, 1986, p.170-172, Bix, ibid. p.584
^ Dower, ibid. p.325, 604-605

Anna and the king(1999)

noreply@blogger.com (Sherman) — Fri, 16 Oct 2009 08:53:00 -0700

หนังเรื่องนี้ แอนนา แอน เดอะคิง คือหนังที่ถูกห้ามฉาย และเมื่อ50-60ปีที่แล้วคือหนังต้องห้ามฉายในไทยเพราะสมัยก่อนอาจารย์สมัยป .5ของผมเคยเล่าให้ผมฟังว่าเรื่องนี้ตั้งใจจะมาถ่ายทำในเกาะสมุยแต่เนื่องจาก ต้นฉบับจริงมีเนื้อหาที่รุนแรงและสมจริงมากๆ และในyoutubeเป็นแค่ส่วนหนึ่งของต้นฉบับ ในปัจจุบันเป็นแค่ส่วนเล็กๆเซ็นเซอร์ เพราฉะนั้นแอนนาจึงตัดสินใจย้ายกองถ่ายไปที่เกาะลังกาวี ประเทศมาเลเซีย และภาคสอง ซึ่งตั้งใจจะฉายในปี 1999 เรื่องนี้ไม่รุนแรงเท่ากับต้นฉบับ ก็เลยกล้าเผยแพร่ให้ชมได้(เพราะผมไม่อยากโดนโทษข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ)

Proverb from Romance of Ａｎｃｉｅｎｔ　Ｃｈｉｎａ

noreply@blogger.com (Sherman) — Fri, 16 Oct 2009 07:17:00 -0700

*เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต * - กวนอู

*ถ้าคุณหัวเสีย คุณจะเสียหัว * - เตียวหุย (เตียวหุยเป็นคนเจ้าอารมณ์หุนหันพลันแล่น ตอนตายนี่ตายเพราะถูกทหารของตัวเองฆ่า)

*อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม * - ซุนวู

*อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย * - ซุนวู

*ถ้าคุณคิดจะเป็นใหญ่ คุณก็จะได้เป็นใหญ ถ้าคุณคิดอยากเป็นอะไร คุณก็จะได้เป็นสิ่งนั้น * - เล่าปี
*เพราะ แสวงหา มิใช่เพราะรอคอย เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน" * - เล่าปี (ก้าวแรกของการจะเป็นใหญ่ของเล่าปี่ คืออาสาปราบโจรโพกผ้าเหลือง)

*นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ * - ซีซี (ซีซีเลือกที่จะเป็นที่ปรึกษาให้เล่าปี่)

*ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น * - เล่าปี่

*จริงคือลวง ลวงคือจริง ถ้าคุณคิดว่าข้าศึกมีทางเลือกเพียง 2 ทาง จงแน่ใจได้ว่าเขาจะเลือกทางที่ 3 * - ขงเบ้ง (ดีดพิณลวงสุมาอี้)

*ถ้าสติไม่มา ปัญญาก็ไม่มี * - ขงเบ้ง

*มังกรถ้าไร้หัว หางก็ตีกันเอง ถ้าคานบนเอน คานล่างก็เบี้ยว ถ้าเสาเอกเฉียง เสาโทก็เฉียง* - พระเจ้าเลนเต้กับสิบขันที

*คนมองไม่เห็นการณ์ไกล ภัยก็จะมาถึงตัว คนไม่รู้จักตัดไฟ ภัยก็จะน่ากลัว* - ข้อคิดจากนายพลโฮจิ๋นในมุมมองของโจโฉ

*ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี* - ตั๋งโต๊ะ

*ไม้คดใช้ทำขอเหล็กงอใช้ทำเคียว แต่ คนคดเคี้ยวใช้ทำอะไรไม่ได้เลย * - ลิโป้

*เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต จะไม่คิดได้อย่างไร * - ลิโป้

*เมื่อ เสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลึกใส่ปลีกหาง ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆทำ ค่อยคลำทาง จึงจะย่างสู่จุดหมายเมื่อปลายมือ * - ลิโป้

*ปลาใหญ่มักตายน้ำตื้น* - ลิโป้

*เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต * - กวนอู

+ กวนอู ถือเป็นเทพพระเจ้าแห่งความซื่อสัตย์นะ ไม่เทพเจ้าแห่งสงคราม กวนอูตายเพราะความซื่อสัตย์ที่มีต่อเล่าปี่ กวนอูเป็นคนเดียวในสามก๊ก ที่ผู้คนพากันยกย่องปั้นรูปบูชา

+ ลิโป้ คือเทพเจ้าแห่งสงคราม เพราะลิโป้ถือเป็นนักรบที่เก่งและแกร่งที่สุดในสามก๊กแล้วแหละ ประมาณว่า กวนอู+เตียวหุย+เล่าปี่ ลิโป้ยังน่าจะเก่งกว่าอีก แต่เก่งอย่างเดียว อย่างอื่นหาดีไม่ เพราะเป็นคนไร้คุณธรรม ชั่วช้า เลี้ยงไม่เชื่อง ไม่เคยซื่อสัตย์กับใคร สุดท้ายของชีวิตถูกทหารของตัวเองจับมัดเหมือนหมูเอาไปส่งให้โจโฉ

H-file profile:Samurai

noreply@blogger.com (Sherman) — Sun, 4 Oct 2009 06:15:00 -0700

นายพลแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น：สึกิยามะ ฮาจิเมะ

noreply@blogger.com (Sherman) — Tue, 29 Sep 2009 07:11:00 -0700

Sugiyama Hajime
1มกราคม 1880 - 12 กรกฏาคม 1945 (อายุ 65ปี)
นายพลซูกิยามะ ฮาจิเมะ
เกิืดที่	โคคุระ ตำบลฟุกุโอกะ
Place of death	กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ปฏิบัติหน้าที่	ทหารกองจักรวรรดิญี่ปุ่น
ระยะเวลา	1901-1945
ตำแหน่ง	แม่ทัพของกองทหารเคลื่อนที่เร็ว
Battles/wars	สงครามรัสโซ-ญี่ปุ่น(ชิโน) สงครามโลกครั้งที่สอง

ฮาจิเมะ ซึกิยามะ (杉山元 Sugiyama Hajime / Sugiyama Gen, 1 มกราคม 1880 - 12 กันยายน 1945) นายทหารบก และสำเร็จราชการในฐานะ เจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดของกองทหาร และดำรงในฐานะรัฐมนตรีสงครามในกองจักรวรรดิญี่ปุ่นนะหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

ประวัติ

เกิดในชนชั้น ซามูไรตระกูล Kokura (และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเมือง Kitakyushu), จังหวัดฟุกุโอกะ ดำรงตำแหน่งผู้หมวดในปี 1901และเข้าร่วมในสงครามชิโน-ญี่ปุ่น
และในปี1936 ได้เป็นนายพลเต็มตัวในฐานะผู้มีผลงานมากมาย

รูปสึกิยามะ วันที่ 1 มิถุนายน 1943

สงครามชิโน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

วันที่26 กุมภาพันธุ์ 1938 สึกิยามะได้เป็นรัฐมนตรีแห่งสงคราม ภายใต้การครองบครองตำแหน่งอันทรงอันเนื่องมาจาก สถานการณ์ระหว่าง ทหารญี่ปุ่นใน แมนจูกัว ประเทศจีน ซึ่งมีสถานการณ์ที่ตึงเครียด, จนในที่สุดก็กลายเป็นการสู้รบ ณ สะพานมาโค โปโล ในท้ายสุด

ในเดือนธันวาคมปีค.ศ. 1938 Sugiyama ได้อาสาไปเป็นผู้บังคับบัญชา ณ กองทหารจีนภาคอุดร และหัวหน้ากองกำลังพิเศษมองโกลเลีย

สงครามโลกครั้งที่สอง

การเดินทางกลับญี่ปุ่นในปี 1939 เขาได้เดินทางไปศาลเจ้ายาสุกุนิ

วันที่ 3 ตุลาคม 1940 เขาได้ทำงานแทน เจ้าชาย(มรว.)คังอิน โคโตฮิโตะ . ในวันที่ 5 ตุลาคม 1941, ได้มีแนวโน้มที่จะทำสงครามกับสหราชอาณาจักรอเมริกาและสหราชอาณาจักรมากขึ้น, เขาเป็นบุคคลที่ถูกองสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ฮิโรฮิโตะทรงพระตำหนิอยู่บ่อยครั้ง ในเรื่องดุลยพินิจที่จะบุกจีนในปี 1937 ที่ว่าญี่ปุ่นจะกำชัยเหนือจีนภายในสามเดือนซึ่งเป็นสิ่งที่ท้าทายความสามารถที่จะทำสงครามยึดจีนให้ได้เร็วกว่าที่ตะวันตกเคยทำได้
Sugiyama ได้ถูกยกย่องและได้รับองพระราชทานยศนายทหารบกทั้งเหล่าให้แก่เขาในปี 1943. ในขณะที่ทัพของเขาถูกพันธมิตรทำลายเรียบ Sugiyama ได้แก้ไขโดยความช่วยเหลือของ นายพลโทโจฮิเดกิในวันที่ 21 กุมภาพันธุ์ ปีค.ศ. 1944

10 วันหลังจากวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้ เขาได้ยิงตัวตายด้วยปืนสี่นัดที่ของทำงานของเขา ในขณะเดียวกันที่บ้านเขาภรรยาเขาก็ฆ่าตัวตาย หลุมศพของพวกเขชาฝังอยู่เคียงข้างกันในสุสาน ทามะ, ณ Fuchū, Tokyo.

Phrases from the Australian Army’s Manual about the Japanese Army

noreply@blogger.com (Sherman) — Sat, 26 Sep 2009 08:46:00 -0700

Some Key Adjectives/Phrases from the Australian Army’s Manual about the Japanese Army (1940s)
สิ่งที่ชาวออสซี่พูดถึงเกี่ยวกับทหารญี่ปุ่น

เพลงเสริมอารมย์

- คลั่งไคล้ในเรื่องการสร้างเรื่องเล่าขาน, ชอบการรบประจันบานแบบสู้จนวินาทีสุดท้าย
- ฝึกทหารแบบสุดทรหด
- แข็งแกร่ง, ดื้อดึง, โดดเดี่ยว, ถึกทรหด, กล้าหาญ (โดยเฉพาะตอนอยู่เป็นกลุ่ม)
- ถนัดสุดๆในเรื่องการพรางตัว
- มีระเบียบวินัย, กล้าสุดขั้ว
- การยอมแพ้ไม่ใช่ทางเลือก, สู้จนตัวตายดีกว่า
- นักแม่นปืนยิงไม่ค่อยแม่น
- ถล่มหนักๆคือทางเลือกที่ดีที่สุด
- พยายามทำให้ทหารของฝ่ายตนเองเชื่อว่าตัวเองนั้นดียิ่งกว่าใคร
- รถถังไม่มีประสิทธิภาพ, แต่เครื่องยนต์นั้นทนทายาท. และไม่ีมีรถถังติดอาวุธหนัก
- รถถังและยานเกราะนั้นมีหน้าที่ส่งเสริมการโจมตีของกองทัพบก(ไม่ได้มีใว้สู้กับรถถัง)

万歳！ＢＡＮＺＡＩ！

Imperial Japanese army were afraid of fighting Siamese army

noreply@blogger.com (Sherman) — Wed, 2 Sep 2009 08:12:00 -0700

เช้าของวันที่ 8 ธ.ค.5484 กองทัพญี่ปุ่น ได้บุกเข้าประเทศไทย 8 ทิศทางคือ ทางบกเข้ามาที่จังหวัดปราจีนบุรี ทางน้ำ โดยการยกพลขึ้นบกตามชายทะเลรวม 7 แห่ง ที่ สมุทรปราการ ประจวบ ชุมพร สุราษฏร์ธานี นครศรีธรรมราช สงขลา ปัตตานี โดยการกระทำดังกล่าวเพื่อขอเคลื่อนย้ายกองทัพของตนผ่านประเทศไทยเพื่อไปโจมตีและยึดครองพม่าและมาลายูของอังกฤษต่อไป
การต่อสู้ของยุวชนทหาร

http://www.212cafe.com/boardvip/user_board/naomi/picture/00019_4.jpg ขอบคุณที่เอ้อเฟื้อรูปถ่าย
เมื่อเช้าวันที่ 8 ธ.ค.2484 ทหารญี่ปุ่นประมาณ 2 กองพัน ได้ยกพลขึ้นบกที่จังหวัดชุมพล 2 แห่งคือ บ้านแหลมดินและบ้านคอสน ทหารญี่ปุ่นที่บ้านแหลมดิน ได้แบ่งส่วนล่วงหน้า จัดรูปชบวนการเดินไปทางทิศตะวันตกเข้าสู่ถนนชุมพร-ปากน้ำ ทหารญี่ปุ่นที่บ้านคอสนเคลื่อนที่ ไปทางใต้ตามแนวชายฝั่ง และจะไปสมทบกับกำลังพลส่วนล่วงหน้าที่สะพานท่านางสังข์เพื่อเข้าสู่เมืองชุมพร

..................หลวงจรูญประศาสน์ ข้าหลวงจังหวัดชุมพรทราบข่าวการยกพลขึ้นบกของทหารญี่ปุ่นที่บ้านแหลมดินและบ้านคอสน เมื่อ 0630 น. จึงสั่งให้ พ.ต.ต.หลวงจิตการุณราษฏร์ ผู้บังคับการตำรวจจังหวัดชุมพร และ ร้อยเอกถวิล นิยมเสน ผู้บังคับหน่วยฝึกยุวชนทหารที่ 52 จัดกำลังไปต้านทหารญี่ปุ่นที่จะเข้ามาทางปากน้ำชุมพร ต่อมาเพื่อเวลา 07.15 น. ร้อยเอกถวิล นิยมเสน ได้เคลื่อนย้ายกำลังยุวชนทหารออกไปปฏิบัติการณ์โดยแบ่งกำลังออกเป็นสองส่วนคือส่วนที่ 1 ใช้กำลังยุวชนทหาร 5 คน ตำรวจ 5 คน อส.1 คน พร้อมด้วยปืนกลเบา 1 กระบอก ในความควบคุมของจ่านายสิบจง แจ้งชาติ เคลื่อนย้ายกำลังออกไปยังอ่าวพนังตัก ส่วนที่ 2 ใช้กำลังยุวชนทหาร 30 คน ในการควบคุมของ ร้อยเอกถวิล นิยมเสน และสิบเอกสำราญ ควรพันธ์ เคลื่อนย้ายกำลังไปเชิงสะพานท่านางสังข์

..................เวลาประมาณ 0900 ร้อยเอกถวิล นิยมเสน ได้ตรวจการณ์เห็นทหารญี่ปุ่นอยู่ในสวนมะพร้าวและป่าข้างทาง จึงสั่งให้จัดรูปขบวนรถเป็นแนวตั้งฉากกับถนน และกระจายกำลังข้าศึก ต่อมาเมื่อเวลา 0915 น. กำลังยุวชนทหารได้เริ่มทำการต่อสู้กับทหารญี่ปุ่นอย่างรุนแรง จนถึงเวลา 09.30 น.ปรากฏว่าร้อยเอกถวิล นิยมเสน ถูกกระสุนปืนข้าศึกเสียชีวิตทันที สิบเอกสำราญ ควรพันธ์ ซึ่งปฏิบัติหน้าที่แทนและได้สั่งการให้ทำการยิงต่อสู้กับข้าศึกจนทำให้ตัวเองถูกยิงที่แขนขวาบาดเจ็บสาหัส ไม่สามารถทำการยิงต่อข้าศึกได้ และสามารถอำนวยการรบได้ จนถึงเวลา 12.00 น. จึงได้สั้งให้ยุติการรบ ผลการต่อสู้ ฝ่ายเราเสียชีวิต 5 คน บาดเจ็บ 5 คน ส่วนฝ่ายญี่ปุ่นเสียชีวิต 11 คน บาดเจ็ บ7 คน

.................การต่อสู้ของกองบินน้อยที่ 5

..................เมื่อเช้าตรู่ของวันที่ 8 ธ.ค.2484 ทหารญี่ปุ่นประมาณ 1 กรมผสม ได้ยกพลขึ้นบกที่อ่าวมะนาวและอ่าวประจวบ จังหวัดประจวบ ฯ โดยนำเรือขนาดใหญ่มาจอดทอดสมอไว้ที่หลังเกาะเหลื่อม แล้วใช้เรือท้องแบนหุ้มเกราะลำเลียงพลเข้าสู่เป้าหมาย เพื่อเข้ายึดกองบินน้อยที่ 5 ขณะนั้นมี นาวาอากาศตรี หม่อมหลวงประวาศ ชุมสาย เป็นผู้บังคับกองบินน้อยที่ 5 โดยทหารญี่ปุ่นแบ่งทหารออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่ 1 เวลา 0400 น.ยกพลขึ้นบกเข้ายึดตัวเมืองประจวบ ฯ โดยมีกำลังทหารญี่ปุ่น 2 กองพัน ส่วนที่ 2 ยกพลขึ้นบกยึดกองบินน้อยที่ 5 ด้านอ่าวประจวบ ได้ทำการต่อต้านอย่างเต็มความสามารถ แต่เนื่องจากฝ่ายเรามีกำลังน้อยกว่า ทหารญี่ปุ่นจึงสามารถทำการยึดกองรักษาการณ์ได้ ส่วนที่ 3 ยกพลขึ้นบกยึดกองบินน้อยที่ 5 ด้านอ่าวมะนาว ฝ่ายไทย โดยมี เรืออากาศตรี ศรีศักดิ์ สุจริตธรรม เป็นผู้ควบคุม โดยมีกำลังทหารกองประจำการ 40 นาย และรวบรวมข้าราชการและกำลังส่วนต่าง ๆ สมทบทั้งหมดประมาร 100 คน ทำการต่อสู้ญี่ปุ่น

................เวลาประมาณ 0800 น. ทหารญี่ปุ่นได้ส่งกำลังเข้ามาโดยเรือลำเลียงขนาดเล็ก 3 ลำ เข้ามาทางด้านซ้ายของเขาล้อมหมวก แล้วถูกฝ่ายไทยยิงจม 2 ลำ อีก 1 ลำหนี เหตุการณ์ทวีความรุนแรงมากขึ้น ผู้บังคับกองบินน้อยที่ 5 จึงได้สั่งการให้เผาคลังน้ำมัน อาคาร เพื่อมิให้ทหารญี่ปุ่นใช้ประโยชน์

...............การต่อสู้ของขบวนการเสรีไทย

..............เมื่อรัฐบาลไทยยินยอมให้กองทัพญี่ปุ่นเคลื่อนที่ผ่านประเทศไทย และได้ลงนามในกติกาสัญญาพันธไมตรีระหว่าง-ญี่ปุ่น เมื่อ 21 ธ.ค.2484 ต่อมาไทยประกาศสงครามกับอังกฤษและสหรัฐ เมื่อ 25 ม.ค.2485 ทำให้คนไทยอยู่ในประเทศอังกฤษและสหรัฐไม่เห็นด้วยกับรัฐบาลไทย จึงเกิดขบวนการต่อต้านทหารญี่ปุ่น เรียกว่า "ขบวนการเสรีไทย" โดยมี ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโปช. เป็นหัวหน้าขบวนการเสรีไทย ซึ่งจัดตั้งในประเทศอังกฤษ ในไทยมี นายปรีดี พนมยงค์ เป็นหัวหน้า ได้ประสานงานกัน และแทรกซึมเข้ามาปฏิบัติงานในประเทศ และผนึกกำลังกับกำลังทหารในประเทศ และพร้อมที่จะผลักดันทหารญี่ปุ่น แต่สงครามได้ยุติลงเสียก่อน

.............สาเหตุหนึ่งที่ทำให้ทหารญี่ปุ่นยองแพ้สงครามคือ 6 ส.ค.2488 สหรัฐ ได้ทิ้งระเบิดปรมณูลงที่ ฮิโรชิมา ทำให้ผู้เสียชีวิต 66,000 บาท บาดเจ็บ 69,000 คน และต่อมาใน 9 ส.ค.2488 สหรัฐ ได้ทิ้งระเบิด ที่ นางาซากิ มีผู้เสียชีวิต 184,000 คน บาดเจ็ม 125,000 คน หลังจากนั้น สมเด็จจักรพรรคิฮิโรชิโต ทรงยอมแพ้สงคราม เมื่อ 15 ส.ค.2448

การสูญเสียกำลังพลของไทย เสียชีวิต 5,957 คน

ประวัติการเล่นแร่แปรธาตุ

noreply@blogger.com (Sherman) — Thu, 27 Aug 2009 19:15:00 -0700

ประวัติของวิชาเล่นแร่แปรธาตุ

นักเล่นแร่แปรธาตุคือ

ถ้า จะจำกัดความคำว่านักเล่นแร่แปรธาตุแล้วล่ะก็คงต้องบอกว่าพวกเค้าคือ นักวิทยาศาสตร์+พ่อมด นั่นเองล่ะครับ เพราะสิ่งที่เค้าศึกศึกษาก็คือกฎของธรรมชาติว่าด้วย

ความเป็นไปตามธรรมชาติ

แต่ จะต่างกับนักวิทยาศาตร์ยุคนี้ ก็คือพวกเค้าศึกษาและค้นคว้ากฏการต้านธรรมชาติด้วย เช่น การสร้างสิ่งมีชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิต การไม่แก่ไม่ตาย การเปลี่ยนสสารให้กลายเป็นทอง ฯลฯ

ซึ่ง บางครั้งก็มีหลักบ้างไม่มีหลักบ้างตามแต่วิธีของตน ทว่าสิ่งเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุค้นพบก็ไม่ใช่จะเป็นแค่นิยายหลายอย่างเราก็ ยังคงสืบทอดผลงานของพวกเค้าอยู่ เช่น ดินปืนที่นักแปรธาตุชาวจีนค้นพบ หรือแม้แต่มอร์ต้าหรือปูนฉาบที่พระอียิปต์ค้นพบเมื่อ4000ปีก่อนเราก็ยังใช้อยู่จนถึงทุกวันนี้

ชื่อนี้มีที่มาอย่างไร เชิญดูต่อ ณ

http://benkyoshin.blogspot.com/2009/08/blog-post.html

นายพลในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เจ้าชาย คังอิง โคโตฮิโต

noreply@blogger.com (Sherman) — Wed, 26 Aug 2009 18:52:00 -0700

เจ้าชาย คังอิง โคโตฮิโต (閑院宮載仁親王 Kan'in-no-miya Kotohito Shinnō , 10 พฤศจิกายน, 1865 – 21 พฤษภาคม, 1945),

เจ้าชาย คังอิง โคโตฮิโต
10 พฤศจิกายน, 1865 – 21 พฤษภาคม, 1945(พระชนมายุ 79 ปี)
เจ้าชาย คังอิง โคโตฮิโต
ทรงพระราชสมภพ	Kyoto, Japan
เสด็จสวรรณคต	Odawara, Kanagawa, Japan
ทรงงาน	จักรวรรดิญี่ปุ่น
ทรงพระราชกรณียกิจ	Imperial Japanese Army
ระยะเวลาที่ทรงพระราชกรณียกิจ	1881–1940
ตำแหน่ง	นายทหารกองทัพบก
สมรภูมิ	First Sino-Japanese War Russo-Japanese War
รางวัล	Order of Merit Order of the Golden Kite (2nd Class) Supreme เหรียญดอกเบญจมาศ

ชีวิตในวัยพระเยาว

เจ้าชายโคโตฮิโตะ ทรงพระประสูติในเกียวโต ในวันที่ 10 พฤศจิืกายน 1865 เป็นพระราชกุมารคนที่ 16 ของเจ้าชายฟุจิมิ คุนนิเอะ (1802–1875). พระราชบิดาของเขาเป็นหัวหน้ารุ่นที่ 20 ของแคว้นฟุจิมิ 1ใน4ของผู้ปกครองแคว้น จักรพรรดิ โคเม ซึ่งเป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิเมจิ เจ้าชายโคโตฮิโตะนั้นเป็นหนึ่งในผู้สืบเชื้อสายหรือพระรัชทายาท. พระองค์มีสักเป็นพี่ชาย(หรือน้องชาย)ของจักรพรรดิเมจิ and a great uncle to both Emperor Shōwa และพระมเหสีของพระองค์ทรงพระนามว่าพระจักรพรรดินี โคจุน

พระราชสมภพ และ พระรัชทายาท

ในวันที่ 19 พฤศจิกายน, 1891, Prince Kotohiko ทรงอภิเษกสมรสกับ Sanjō Chieko (30 มหราคม 1872 – 19 มกราคม 1947),พระราชกุมารีของพระเจ้าฟ้าชายชื่อ Sanjō Sanetomi. มีพระโอรส 7 พระองค์: พระราชกุมารี 5 คนและพระราชกุมาร 2 พระองค์

เจ้าชายคังอิง อัตสุฮิโต (篤仁王 Atsuhito-ō 1894–1894)

เจ้าหญิง คังอิง ยูกิโกะ (恭子女王 Yukiko Joō, 1896–1992)

เจ้าหญิง คังอิง ชิเกโกะ (茂子女王 Shigeko Joō, 1897–1991)

เจ้าหญิง คังอิง สุเอโกะ (季子女王 Sueko Joō, 1898–1914)

เจ้าชาย คังอิง ฮารุฮิโต ( 閑院宮春仁王 Kan’in-no-miya Haruhito-ō, 1902–1988)

เจ้าหญิง คังอิง ฮิโรโกะ (寛子女王 Hiroko Joō, 1906–1923)

เจ้าหญิง คังอิง ฮาราโกะ ( 華子女王 Hanako Joō, 1909–2003)

ทรงพระสมรภูมิ

ทรงเข้าเรียนในโรงเรียน Imperial Japanese Army ในปี 1877 และสำเร็จการศึกษาในปี 1881. จักรพรรดิเมจิส่งพระองค์ไปที่ฝรั่งเศสในฐานะ ผู้สำเร็จราชการแทนในปี 1882 เพื่อเรียนวิธีจัดทัพและเทคโนโลยี พระองค์ทรงได้รับในประกาศจาก วิทยาเขตนายทหารในปี 1894 ทรงถนัดในสายทหารม้า

ทรงงานการเมือง

ในปี 1921, เจ้าชาย คังนิน ทรงงานร่วมและสำเร็จราชการแทนจนถึงสมัยที่จักรพรรดิ ฮิโรฮิโตะ ขณะที่พระองค์เสด็จประพาสยุโรป. พระองค์ คังนินได้กลายเป็นนายพลที่ใหญ่ที่สุดในเหล่าทัพของกองทัพบกในวันที่ 1 ธันวาคม 1931เเทนที่ นายพล Kanaya Hanzo.
ระหว่างนี้พระองค์ได้รู้เห็นกับการฆ่าคนจีนในนานกิงและพระองค์ได้มีพระปรีชาที่จะใช้อาวุธเชื้อโรคในวันที่ 28 กรกฎาคม, 1937. และพระองค์มีหนังสือพระราชอนุญาติเล่มที่สองที่จะเปิดโรงงานเพาะเชื้อในฮาบิ้นและอีกหลายๆที่จนถึงเซี่ยงไฮ้ในปีเดียวกันวันที่ 11 กันยายน

ในวันที่ 11 เมษายน 1938 กองกำลัง หมายเลข 11 ได้ทำการโจมตีด้วยอาวุธแก๊สพิษในมองโลกเลียใน

ซึ่งพระองค์เป็นผู้ลงพระนามของพระองค์เอง

นายพลในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น Ōyama Iwao

noreply@blogger.com (Sherman) — Mon, 17 Aug 2009 23:21:00 -0700

โอยามะ อิวาโอะ
10 ตุลาคม 1842 - 10 ธันวาคม 1916 (อายุ 74 ปี)
นายพล Ōyama Iwao ระหว่างสงคราม รัสโซ-ญี่ปุ่น
สถานที่ชาตะ	คาโกะชิมา, แขวงสุทสุมะ, ญี่ปุ่น
สถานที่มรณะ	โตเกียว, ญี่ปุ่น
ทำงานให้	จักรวรรดิญี่ปุ่น
ปฏิบัติการและหน้าที่ๆรับผิดชอบ	ทหารกองจักรวรรดิญี่ปุ่น
ระยะเวลาที่ปฏิบัติ	1871 - 1914
ตำแหน่ง	หัวหน้ากองทัพบก
สงคราม	กบฏซุทสุมะ
รางวัล	เหรียญดอกเบญจมาศ

งานอื่น	ราชองครักษ์รักษาส่วนพระองค์

ตระกูล Ōyama.

เจ้าชาย Ōyama Iwao, OM (大山巌 โอยามา อิวาโอะ, 10 ตุลาคม 1842 - 10 ธันวาคม 1916) ดำรงค์ตำแหน่งนายทหารของเหล่าทัพบก

พระราชประวัติ

ชีวิตในสมัยเด็ก

Ōyama was born in Kagoshima to a samurai family of the Satsuma han domain. A protegé of Ōkubo Toshimichi, he worked to overthrow the Tokugawa Shogunate and thus played a major role in the Meiji Restoration. He served as commander in chief of the Detached First Brigade during the Boshin War. At the Battle of Aizu, Ōyama was a commander at the Imperial Japanese Army's field artillery positions on Mount Oda. During the course of the siege, he was wounded by an Aizu guerilla force under Sagawa Kanbei.

Kimigayo

In 1869, the British military band instructor John William Fenton, who was then working in Yokohama as a o-yatoi gaikokujin, told the members of Japan's military band about the British national anthem "God Save the King" and emphasized the necessity of a similar national anthem for Japan. The band members requested artillery Captain Ōyama Iwao, who was well versed in Japanese and Chinese literature, to select appropriate words and Ōyama selected the poem which came to be used in Japan's national anthem kimigayo.

Military career

In 1870, Ōyama was sent overseas to the École Spéciale Militaire de Saint-Cyr in France to study and he was official Japanese military observer to the Franco-Prussian War. He also spent three years (1870-1873) in Geneva studying foreign languages, and became fluent in Russian. Ōyama Iwao is the first recorded Japanese customer for Louis Vuitton, having purchased some luggage during his stay in France. After promotion to major general, he went to France again for further study, together with Kawakami Soroku. ^[1]On his return home, he helped establish the fledgling Imperial Japanese Army, which was soon employed in suppressing the Satsuma Rebellion, although Ōyama and his elder brother were cousins of Saigō Takamori.

In the Sino-Japanese War, Ōyama was appointed Commander-in-Chief of the Japanese Second Army, which after landing on Liaotung Peninsula, carried Port Arthur by storm, and subsequently crossed to Shantung, where it captured the fortress of Weihaiwei.

For these services Ōyama received the title of marquis under the kazoku peerage system, and, three years later, he became field-marshal. In the Russo-Japanese War of 1904-1905 he was named commander-in-chief of the Japanese armies in Manchuria. After Japan's victory, Emperor Meiji elevated him to the rank of kōshaku (公爵 = prince). ^[2]

Statue of General Ōyama Iwao at Kudanzaka in Tokyo.

Political career

As War Minister in several cabinets and as Chief of Staff, Ōyama upheld the autocratic power of the oligarchs (genrō) against democratic encroachments. However, unlike Yamagata Aritomo, Ōyama was reserved and tended to shun politics. From 1914 he served as Lord Keeper of the Privy Seal.

Personal life

Sutematsu Ōyama at Vassar

Ōyama, who spoke and wrote several European languages fluently, also liked European-style architecture. During his tenure as War Minister, he built a house in Tokyo modeled after a German castle.

Although he was very pleased with the design, his wife did not like it at all, and insisted that the children's room be remodeled in Japanese style, so that they would not forget their Japanese heritage. ^[3]The house was destroyed by American air raids in World War II. Ōyama's wife Yamakawa Sutematsu (sister of former Aizu retainers Yamakawa Hiroshi and Yamakawa Kenjiro) was one of the first female students sent to the United States by the Empress of Japan in the early 1870s. She spent several years there, graduating from Vassar College in 1882.^[4]

In 1906, Ōyama was awarded the Order of Merit by King Edward VII. His Japanese decorations included Order of the Golden Kite (1st class) and Order of the Chrysanthemum.

Ōyama died at age 75 in 1916. Ōyama was a very large man, and enjoyed large meals. His weight exceeded 95 kilograms, and his death is now attributed to complications arising from diabetes.

นายพลในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น Yamagata Aritomo

noreply@blogger.com (Sherman) — Mon, 10 Aug 2009 20:14:00 -0700

Yamagata Aritomo

แปลจาก Wikipedia

Yamagata Aritomo 山縣有朋

นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
วันเวลาที่ดำรงตำแหน่ง 24 ธันวาคม 1889 – 6 พฤษภาคม 1891
ยุคสมัย	เมจิ







ชาตะ	14 มิถุนายน 1838(1838-06-14) หมู่บ้านฮากิ, จังหวัดโตกุกาวะ
มรณะ	1 กุมภาพันธุ์ 1921 (อายุ 82 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
กลุ่ีมพรรค	เสรีนิยม
ปฏิบัติ
ทำงานให้กับ	จักรวรรดิญี่ปุ่น
สาขา	ทหารกองจักรวรรดิญี่ปุ่น
ช่วงเวลาที่ทำงาน	1868–1898
ตำแหน่ง	ผู้สำเร็จราชการทหารบก
สงคราม	สมรภูมิโบชิน กบฏซัทสุมะ สงครามชิโนญี่ปุ่น สงครามรัสเซียญี่ปุ่น
ยศตำแหน่ง	ดาวจัตวา เหรียญร่มสีทอง ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งทหารราบกองจักรวรรดิ เหรียญดอกเบญจมาศ

เจ้าแห่งการรบภาคพื้นดิน Yamagata Aritomo, (山縣有朋), หรืออีกชื่อหนึ่งมีชื่อว่า Yamagata Kyōsuke,^{เคยเป็นผบ.}^{สูงสุดของภาคพื้นดิน} แห่งได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นด้วย

เขาเป็นหนึ่งในผู้ตัดสินใจที่จะปรับแต่งวิถีการรบสมัยใหม่ให้มันเหมือนกับโลกตะวันตก

Yamagata Aritomo เป็นผู้ที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นบิดาแห่งการปฏิรูปสงคราม

เขาส่งเสริมการสู้รบแบบก้าวราวและรุนแรงจนเป็นผลให้เกิดสงครามโลกครั้งสองในที่สุด

ภูมิหลัง

Yamagata เกิดเป็นนักรบซามูไรชั้นต่ำของตระกูล Hagi, ซึ่งเป็นรัฐศักดินาแห่งแคว้น Chōshū (ปัจจุบันคือจังหวัดยามากุจิ). เขาไปที่

Shokasonjuku,

โรงเรียนเอกชนที่มีเจ้าของชื่อ Yoshida Shōin, ระหว่างสงครามโบชิน, การปฏิวัติในปี 1867 และ 1868 ทุกคนล้วนเรียกมันว่าการปฏิวัติเมจิ, เขาได้ดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่

หลังจากโค่นล้มอำนาจโตกุกาว่าสำเร็จ, Yamagata พร้อมกับ Saigō Tsugumichi ได้ถูกเลือกให้เป็นหัวหน้าที่มีสิทธิที่จะไปยุโรปในปี 1869 เพื่อศึกษาเกี่ยวกับวิธีการจัดทัพแบบตะวันตก. Yamagata ได้ตัดสินใจไปเรียนที่ประเทศปรัสเซีย ด้วยเหตุผลรอบๆด้านไม่ว่าการอุตสาหกรรม การกสิกรรมอะไรทำนองนี้ทำให้เขาตัดสินใจที่จะไปปรัสเซีย พอเขากลับมาทำให้เขาได้สิทธิที่จะปฏิรูปวิธีทำสงครามใหม่และเขาไดกลายเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1873.

ดำรงตำแหน่งสงคราม

ในฐานะรัฐมนตรีสงคราม,ในปี 1877 Yamagata ได้ทำการทดสอบกองทัพที่ตนเองสร้างมันขึ้นมาใช้ถล่ม กบฏSatsuma ซึ่งเพื่อนเก่าแก่ของเขาได้ปกครองดูแลกบฏนี้อยู่, Saigō Takamori แห่ง Satsuma. ในตอนท้ายของสงคราม, เพื่อหัวของไซโกได้ถูกส่งไปให้Yamagata, เขาออกคำสั่งให้ล้างศรีัษะนั้นและเขาก็แขวนมันใว้บนแขนและประกาศเขาว่าเขาเป็นวีรบุรุษ.

ขณะเดียวกันเขาได้ถูกจักรพรรดิเมจิทรงตรัสให้่เขาเป็นนายทหารของสองเหล่าทัพในปี 1882.Yamagata ได้รับรางวัลเหรียญกล้าหาญแห่งกองทัพบกในปี 1898.

เขาได้แสดงศักยภาพของเขาอย่างมากใน สงคราม ชิโน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 1 ในฐานะนายพลอันดับแนวหน้าสุด ในสงครามรัสโซ-ญี่ปุ่น ดำรงตำแหน่งนายพลที่ใหญ่ที่สุดในสำนักงานราชการประจำกรุงโตเกียว