Haagse prenten

Mauritshuis

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Mon, 26 Dec 2011 14:00:00 +0000

Op mijn vorige foto van het Mauritshuis stond het gebouw gedeeltelijk in de steigers. Vandaag een recente foto van het Mauritshuis in volle glorie.

Het gebouw is nu een kunstmuseum en herbergt schilderijen als Vermeer's Meisje met een parel en De stier van Paulus Potter.

The last time we looked at the Mauritshuis was during renovation. On this recent photo you can see it as it is supposed to be.

The building is an art museum nowadays, housing famous masterpieces of the Dutch golden age such as Johannes Vermeer's Girl with a pearl earring and Paulus Potter's The bull.

Plein

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Fri, 25 Nov 2011 14:00:00 +0000

Standbeeld van Willem van Oranje op het Plein.

Statue of William of Orange (a.k.a. William the Silent) at the Plein square.

Atrium

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Tue, 25 Oct 2011 13:00:00 +0000

Dak van het gemeentehuis, gezien vanaf de begane grond in het atrium.

Roof of the town hall, seen from ground level inside the main hall.

Noordeinde II

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 25 Sep 2011 13:00:00 +0000

IJsstalletje bij het standbeeld van Willem de Zwijger op het Noordeinde.

Ice cream vendor near the statue of William of Orange (a.k.a. William the Silent) in front of the Noordeinde royal palace.

Noordeinde

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Thu, 25 Aug 2011 13:00:00 +0000

Twee nieuwe foto's van het paleis Noordeinde.

Two new photos of the Noordeinde royal palace.

Turfmarkt

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Wed, 25 May 2011 11:09:00 +0000

Vijverberg

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Wed, 19 Aug 2009 04:31:00 +0000

Kaart van de Hofvijver en Vijverberg. In het midden de bomen van het Lange Voorhout. De foto is genomen vanaf de Hofvijver richting het Voorhout. Het Torentje en de gebouwen van het Binnenhof bevinden zich dus achter de fotograaf.

De kaart is in 1900 naar Parijs verstuurd. Kennelijk is hij later weer teruggekomen naar Den Haag, waar ik hem enkele jaren geleden op de wekelijkse boekenmarkt kocht.

Tekst op de kaart:

13.2.1900 Mademoiselle! Voici le Vijverberg de l'autre côté. Mes salutations sincères H.J. Canter Visscher.

13-2-1900 Juffrouw! Hier is de Vijverberg vanaf de andere kant. Mijn oprechte groeten, H.J. Canter Visscher.

Postcard from the Hofvijver (the pond on the foreground). The street along the water is the Vijverberg. The trees in the middle are on the Voorhout street.

The Hofvijver (litt. Court Pond) is a medieval pond, next to the Binnenhof (Inner Court) buildings. It featured on this blog a few times before. Most photos of the Hofvijver include the buildings of the Binnenhof on the background, but, as the sender noted, the photo on this card is taken "de l'autre côté", from the other side, with the Binnenhof behind the photographer.

The card was sent to Paris in 1900. Apparently it returned to The Hague later, because I bought it there on a book market just a few years ago.

Text written on the card:

13.2.1900 Mademoiselle! Voici le Vijverberg de l'autre côté. Mes salutations sincères H.J. Canter Visscher.

13 Feb 1900 Miss! Here is the Vijverberg from the other side. My sincere greetings, H.J. Canter Visscher.

Vijverberg is een inzending naar de vierde editie van A festival of postcards (Een prentbriefkaartenfestival).

This post is submitted to the 4th edition of A festival of postcards.

Oliebollen

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Wed, 31 Dec 2008 05:47:00 +0000

Gelukkig nieuwjaar - Happy new year!

Oliebollenkraampje aan het Plein.

Eating oliebollen on new year's eve is a Dutch tradition, but we also like them in the weeks before Christmas. Oliebollen are basically deep-fried balls of dough, sometimes with raisins. They are eaten with powdered sugar. Many people make their own (and if they do you can often still smell the oliebollen days later in their kitchen), but in the last few days of the year they are also widely available from bakeries, supermarkets and market stalls.

Around November, stalls like these pop up everywhere, and in the first days of January they disappear again. The photo was taken on a quiet morning in mid December. No customers now, but there probably were quite a few later in the day. If you visit in the afternoon of 31 December, you will have to wait in line even though there are several people serving.

Hilton Den Haag

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 07 Sep 2008 06:39:00 +0000

... maar je kan er nog even niet slapen.

... but you can't sleep there yet.

Plein

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 13 Jul 2008 08:47:00 +0000

Genieten van een glaasje sap op het Plein.

Enjoying a glass of fruit juice on the Plein, the central square in The Hague.

Spuimarkt

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 10 Feb 2008 06:11:00 +0000

Spuimarkt is het nieuwste winkelcentrum van Den Haag, geopend in het najaar van 2007. Hierbij enkele foto's van de ingang op de Grote Marktstraat.

Spuimarkt is the latest shopping mall in The Hague, opened late 2007. The photos are from the entrance on the Grote Marktstraat.

Fietsen

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Mon, 07 Jan 2008 05:45:00 +0000

Fietsenstalling, Centraal Station.

Bicycle parking, in front of Central Station.

CS

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Mon, 24 Dec 2007 07:42:00 +0000

Den Haag Centraal Station

The Hague Central Station

Technorati tags: Den Haag Centraal Station

Kameel

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sat, 15 Dec 2007 17:38:00 +0000

Ik was al een tijdje niet meer in Den Haag geweest, maar vandaag moest ik in het gemeentearchief (in het stadhuis) zijn.

In het stadhuis, in een hoekje vlakbij de ingang, vond ik deze - voor mij onverwachte - stadhuisbewoner.

It's been a while since I've been in The Hague, but today I had to be in the city archive, inside the town hall.

Inside the town hall, in a corner near the entrance, I discovered this - for me unexpected - town hall inhabitant.

9:15

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Tue, 19 Jun 2007 17:47:00 +0000

Stationsklok, kwart over negen vanmorgen op het Koningin Julianaplein bij het Centraal Station.

Station clock, this morning at a quarter past nine at the Koningin Julianaplein in front of Central Station.

Technorati tags: Den Haag Koningin Julianaplein Centraal Station

Gouden Gravenhof

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Mon, 28 May 2007 13:53:00 +0000


Gouden Gravenhof, vol hoven,
Hollands Eden, lustprieel,
Van geen Tempe te verdoven,
Aller steden pronkjuweel.
Vorstenwieg, vol glans en glorie,
Raadpaleis van 't algemeen,
Eerste en leste in 's lands historie,
Neêrlands heerlijkheid in 't kleen,
Sterke vrijburg zonder muren
Van den vrijgevochten Staat,
Weelde en wellust van uw buren
Themis trouwste toeverlaat.
's Gravenhaag, nu hef uw kruinen
Aan de wolken hemelhoog
Uit uw Bos en dorre duinen,
Want uw Vijver, nimmer droog,
Daar de Staatszorg zat bekommerd,
Wordt een andre paardenbron,
En de Vijverberg belommerd
Van laurier, een Helicon.

Johannes Vollenhove (1631-1708)

Reiger

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Thu, 12 Apr 2007 18:11:00 +0000

Reiger, bij de Hofvijver.

Heron, at the Hofvijver.

Mauritshuis

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Tue, 10 Apr 2007 18:09:00 +0000

Het Mauritshuis is gebouwd door de architecten Jacob van Campen (bekend van het voormalige Amsterdamse Stadhuis, nu Paleis op de Dam) en Pieter Post (bekend van het Huis ten Bosch, de tegenwoordige residentie van de koningin), voor graaf Johan Maurits van Nassau-Siegen. Johan Maurits was gouverneur van de Nederlandse kolonie in Brazilië van 1636 tot 1644. Het Mauritshuis herbergt tegenwoordig het Koninklijk Kabinet van Schilderijen.

The Mauritshuis was built by the famous Dutch architects Jacob van Campen (architect of the Amsterdam town hall, now royal palace) and Pieter Post (architect of Huis ten Bosch in The Hague, now the residence of the Dutch Queen), for Count Johan Maurits of Nassau-Siegen. Johan Maurits was governor of the Dutch colony in Brazil from 1636 to 1644. The Mauritshuis currently houses the Royal Picture Gallery.

Haagsche omtrekken: Het Voorhout

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sat, 07 Apr 2007 15:50:00 +0000

Haagsche Omtrekken 20 april 1885 (fragment)
Damas

Indien ik mij beroepen mag op het Plakkaat van 9 December 1539, is het een uitgemaakte zaak dat Karel V, de groote Keizer, het Voorhout stichtte in den nog bestaanden vorm, door het doen planten bij de Kloosterkerk van een dubbele rij boomen. Mij stemt het altijd aangenaam wanneer ik zie hoe zulk een machtig heerscher, die over half Europa den schepter zwaaide, die dag en nacht verdiept was in gewichtige staatszaken en van het eene bloedige slagveld naar het andere toog, — ook nog tijd en lust vond om ons, Hagenaars, te gerieven, door ons het lommerrijkste aller stadspleinen te schenken. Naar het schijnt, stonden we in een goed blad bij Charles Quint, en zoo betaamt het ons ook om, waar we ons nog steeds, ten gevolge zijner bemoeiingen, verlustigen in "zooveel wouds bij zooveel stads", dien braven Vorst met dankbaarheid gedenken.

Ruim eene eeuw na de oorspronkelijke beplanting vertoonde zich de prachtige boomenrij der "Parelbuurt" in al haren luister, en bezielde hollandsche dichters als Van der Does, die het goed bedoelde, en Huygens, die het goed gevoelde, tot zangen welke het nog eene verkwikking is te lezen. Wie zegt hen niet na:

Lindelaen, mijn soet versinnen,
Waar ontgin ik uwen roem ?

Maar ook degenen, die wandelden in het proza des levens — de deftige spitsburger zoowel als het haagsche klein goed — kozen weldra het Voorhout tot hun lievelingsplek; terwijl de groote wereld, die toen te éen ure het middagmaal nuttigde na afloop daarvan, op straffe van onwellevendheid, nimmer verzuimde zich op de wandelplaats te vertoonen; om dan nogmaals, na het avondmaal, dat reeds te 9 uren des avonds had plaats gehad, een oogenblik te vertoeven — "onder de linden". Men sprak in die dagen te 's-Gravenhage van "le tour a la mode", gelijk men thans te Parijs spreekt van "le tour du lac", en het is buiten kijf dat hier destijds niet minder weelde werd ten toon gespreid, dan tegenwoordig in het Bois de Boulogne.

Des avonds deed de muziek zich veelal hooren, en verschenen, in bevallig négligé, de wereldsche vrouwen en joffers, natuurlijk gevolgd door hun dienende cavalieren, die zich beijverden om haar goede gunsten te verwerven zonder zich bloot te stellen aan een al te toornigen blik van het oog, of aan een al te gevoeligen tik met den waaier.

Dan, vooral des namiddags, verdrong het weelderig volkje zich in het Voorhout, Honderd karossen tegelijk, omzoomd van vlugge ruiters, beschreven den sierlijken tooverkring; terwijl, in het midden der lanen, geen plaats genoeg was voor de voetgangers, die heel wat te bekijken hadden en heel wat bekijks. Zoo vertoonden zich, op zekeren dag, de graaf De Guiche, die in 1672, bij den overtocht vanden Rijn sneuvelde, en de jonker De la Vallière, broeder van Lodewijk's aandoenlijke maîtres, en wel beiden in zulk een opzichtige kleedij dat ze aller aandacht tot zich trokken. De Guiche droeg een pluim op zijn hoed met een grooten edelsteen vastgehecht, die tevens de boorden van het hoofddeksel omhoog hield, terwijl hij zijn dos voltooid had met een halskraag van Venetiaanschen kant, hongaarsch wambuis en beenkleed, en op zijn antiek schoeisel den naam der geliefde in paarlen had laten stikken. De Vallière deed niet onder voor zijn vriend in weidschen tooi, en de stad liep leeg om in het Voorhout de beide vroolijke kornuiten te gaan aangapen. Het hof en de hoofsche wereld spraken gedurende acht dagen van weinig anders, de burgerij had er den mond van vol, en het geringe volk spaarde zijn grappige opmerkingen niet. "Ces bagatelles occupaient alors les esprits et valaient bien les niaiseries politiques qui les remplacent aujourd'hui, et qui font si souvent déraisonner bien des gens de notre époque", zoo besluit mijn geschiedschrijver zijn verhaal, dat hij in 1853 te boek stelde. Niet vleiend voor de mannen van '53! En wat een storm van verontwaardiging zou opgaan tegen Damas, zoo hij heden ten dage dergelijk oordeel durfde vellen!!

Maar niet alleen van beuzelingen was het Voorhout dier veelbewogen tijden het tooneel; ook gevaarlijke botsingen, die ten volle onder de "casus belli" konden gerangschikt worden, gaf de lindelaan te aanschouwen.

Reeds een eerste maal waren de rijtuigen van den hertog Van Holstein en van den Engelschen gezant recht op elkander aangereden, zonder van uitwijken te willen weten. Eene schermutseling tusschen het gevolg der beide heeren had plaats gehad, en drie lieden waren al gewond toen de raadpensionaris De Witt en de heer Van Duivenvoorde de twistvoerenden elk bij een arm namen en hen overreedden om elkander niet te . . . overrijden, maar liever gelijktijdig te voet het terrein te verlaten. Dat laatste geschiedde, en de ledige équipages keerden naar de stallen terug.

Een ietwat ernstiger geval deed zich voor op den 11en Augustus 1657, ten zes ure des avonds, toen het rijtuig van den franschen gezant de Thou, met zes paarden bespannen, en de karos van don Estevan de Gamarra, Spaansch ambassadeur alhier, in ernstige botsing kwamen. Bespeurende dat tal van fransche officieren zich in den twist mengden en hunne pistolen te voorschijn haalden, trok de menigte partij voor den Spanjaard, zoodat de gevolgen niet meer waren te overzien. Gelukkig riepen de heeren van Beverwaert, de Mérode, Ripperda en de Witt de hulp der lijfwacht in, en wisten zij te bewerken dat, te negen ure, door don Estevan werd goedgevonden om zijn rijtuig links te doen zwenken en het, door de intusschen opengehakte houten omheining van het wandelpad, den weg te laten vervolgen.

Zoo ik iets ben, ben ik een Hagenaar

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sat, 31 Mar 2007 19:36:00 +0000

Een Hagenaar terug in Den Haag (fragment).

Uit: Wreede portretten.

Zoo ik iets ben, ben ik een Hagenaar. Van Holland ken ik zóo weinig, dat ik mij nu voor neem, in het voorjaar, met een Baedeker, een reis te maken van Zeeland tot Groningen toe. Amsterdam ken ik hoogst oppervlakkig, Rotterdam eigenlijk in het geheel niet. Polders, kanalen, dijken en andere zeer Hollandsche landschapseigenaardigheden zijn mij, als ik het zoo maar bekennen mag, volstrekt ònbekend. Ik wil ze kennen; het is te dwaas, dat iedere Engelschman, dien ik in het buitenland ontmoet, in zijn h o u s e-b o a t gereisd heeft langs de intiemste plekjes van onze provincies en dat ik hem blozend vertellen moet, dat ik niets gezien heb van die water-doorsneden landouwen. Siena ken ik beter dan Gouda of Doetichem; Capri ken ik beter dan Marken (waar ik nimmer was); Michelangelo is mij vertrouwder dan Rembrandt en toen Dr. Bredius mij verzocht zijne prachtige collectie in zijn heerlijk huis op de Prinsegracht te bezoeken, heb ik aldaar voor de wonderteekeningen van den grooten meester en voor zijn zielvollen Christuskop mij geschaamd, dat ik van de Italiaansche Renaissance meer wist dan van onze eigene gouden eeuw en een ontevreden gevoel in mij ontdekt...

Zoo ik dan iets ben, ben ik een Hagenaar. Een Hagenaar, die, geboren op de Mauritskade n°. 11, zijn eerste kinderjaren heeft voelen wiegen op de deuntjes der soldaten, die op het voorplein der Oranje-kazerne zongen:

En de vierde kompie, en die poetst niet graag

En daarom is ze zoo vet, ja-ja...

Dichtregelen, waar het door de schuttingplanken glurende kind niet den humor van begreep, zoo dat hij dan ook meer gevoelde voor het lieflijk heroïsche:

Tirailleurtje, wees tevreden,

Want daar komt de vijand aan!

Een Hagenaar, die, als klein jongentje, een beetje overduveld door al zijn groote broêrs en zusters, zoetjes wandelde aan de hand van zijn kindermeid, Caroline, langs de lanen der Haagsche Boschjes, of geheimzinnige spelletjes bedacht in de hoeken der muurkasten, spelletjes, die reeds zijne allereerste romans symbolizeerden en waarvan noch zijne ouders, noch broeders en zusters, noch Caroline ooit iets begrepen. Een klein Hagenaartje dus, een erg vroom Hagenaartje, die plechtig zijn kinderbijbeltje las — een hoofdstuk er uit — vóor hij naar bed ging, maar ook, in bed, een gestolen lint van een zijner zusters bond aan zijn eenen voet, en die voet met den andere, onvertuiten voet buiten de dekens stak om ze met elkander te doen dansen, als heer en dame: de omlinte voet was natuurlijk de dame. Een kind met vreemde fantazietjes, die de school bezocht op den hoek van het Buitenhof, vóor hij, negen jaar, met de heele familie naar Indië vertrok...

Tussen Den Haag en Leidschendam

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Wed, 20 Dec 2006 19:40:00 +0000

Vermakelijk lied.

Anoniem, rond 1730.


Mooi Saartje, is jouw moeder niet thuis?
Tussen Den Haag,
Och neen, Fransman, komt vrij in huis,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Ze zette de Fransman eenen stoel,
Tussen Den Haag,
En zij wierp hem daar een kussen toe,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Het kussentje was van buiten zij,
Tussen Den Haag,
En van binnen was het fel fenyn,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Hij nam mooi Saartje al bij de hand,
Tussen Den Haag,
En hij smeet haar op het ledikant,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

De moeder uit de kerke kwam,
Tussen Den Haag,
En de Fransman van het bed af sprong,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

De moeder nam een dikke stok,
Tussen Den Haag,
En sloeg den Fransman op zijn kop,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Och liefste moeder houd op met slaan,
Tussen Den Haag,
Of ik wil met den Fransman gaan,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Hij nam mooi Saartje al bij de hand,
Tussen Den Haag,
En ging ermee naar het Franse land,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

O Lieve Fransman ik ben zo ziek,
Tussen Den Haag,
Sterven moet je, beter je niet,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Negen Maanden na deze dag,
Tussen Den Haag,
Mooi Saartje in het kraambed lag,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Maar toen dat kind ter wereld kwam,
Tussen Den Haag,
Men deed 't een Spanjaards broekje an,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Een Spanjaards broekje en geel krult haar,
Tussen Den Haag,
Puur of 't dezelfde Fransman waar,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Zal dat kind zijn gelijk de vaar,
Tussen Den Haag,
Dan zal het zijn een sneukelaar,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Zal dat kind zijn gelijk de moer,
Tussen Den Haag,
Dan zal het zijn een mooie hoer,
Tussen Den Haag en Leye, Leye, Leye,
Tussen Den Haag en Leydzendam.

Nieuwe Kerk

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 26 Nov 2006 18:56:00 +0000

Na de reformatie in de zestiende eeuw zijn de meeste katholieke kerkgebouwen omgevormd tot hervormde kerkgebouwen. De Nieuwe Kerk in Den Haag, gebouwd in de jaren vijftig van de zeventiende eeuw, was één van de eerste grote kerken die als hervormde kerk gebouwd is.

After the reformation in the 16th century, most catholic church buildings in The Netherlands were converted into reformed church buildings. The Nieuwe Kerk (New Church) in The Hague, build in the 1650s, was one of the first large church buildings to be build especially for the reformed church.

De Nieuwe Kerk in 1893. The Nieuwe Kerk in 1893.

De Nieuwe Kerk in 2005. The Nieuwe Kerk in 2005.

Technorati tags: Den Haag Nieuwe Kerk

's-Gravenhage - 's-Koningshage

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 12 Nov 2006 17:37:00 +0000

's-Gravenhage, Stad der Steden, Hollands roem en Neêrlands lust,
Pronkjuweel van onze gouwen, schitt'rend kleinood van de kust,
Hoe zal ik uw' lof bezingen, Schoone, die 't geheim verstaat,
U in een' gestalt' te hullen, die zich niet veroud'ren laat?
's-Gravenhage, schoon, dat waart ge, reeds in lang vervlogen tijd,
Maar nog schooner blinkt Ge ons tegen nu ge 's Koningshage zijt!
Waar zijn elders in Europa, aan een' Seine, Theems of Rijn,
Steden, zoo vol schoone pleinen, die een bosch of bloemhof zijn?
Steden, waar, aan de eene zijde, 't oog slechts rust op bloem en blad,
Of op vijvers, waarin zwanen drijven op het rimp'lend nat?
Steden, waar we, aan de and're zijde, vol verrukking, de oogen slaan
Op een' reeks van blanke heuvels, aan het hart van d'Oceaan?
Steden, waar de Geest der eeuwen ommevaart langs plein en gracht,
Om te spreken van de glorie van een machtig voorgeslacht,
Dat wel klein in aantal heette, maar in daden, rijk en groot,
En, vol moed en zelfvertrouwen, half Euroop' het hoofd soms bood?
Om te spreken van zoo menig Koning op het Kunstgebied,
Hier een Koning van de kleuren, daar een Koning van het lied?
Om te spreken van zo menig oogenblik, dat men u nauw
Vinden kon, bedekt door 't feestkleed van ons dierbaar rood-wit-blauw,
Dat, van dak en trans gestoken, lustig klapperde in de lucht,
En 't gejuich ten hemel opdreef, aan het vroolijk hart ontvlucht,
Waar het oud: "Oranje boven!" luide klonk uit volle borst,
Nu ter eere der Vorstinne, dan ter eere van den Vorst. -
Of, dat slechts halfstok geheschen, en omhuld door treurig zwart,
Duizend zuchten naar het graf dreef, zuchten, die aan 't warme hart
Van een rouwend Volk ontwelden, waar een stoet, vol somb're pracht,
Zoon of Dochter van Oranje naar ons Mausoléum bracht?-

's-Gravenhage, ja, ik voel het, dat mijn warm, doch kunst'loos lied,
Hoe ook uit het hart gezongen, al te zwakke hulde u biedt.
Om Uw schoon, Uw' roem te malen, moet men, Neêrlands Oogelijn,
Priester in der kunsten tempel en geen dorpelwachter zijn.
Wie U hulde wil bewijzen, moet, als Koningszanger, staan
Voor het altaar, met het speeltuig van een' "Agrippijnsche Zwaan."^*)
Hij zal U ter eere zingen in een krachtig, bruisend lied.
Mij betaamt een ned'rig zwijgen: Dorpelwachters, off'ren niet.
Slechts één wensch zij uitgesproken, ned'rig, maar uit 's harten drang:
's-Gravenhage moogt ge heeten! 's-Koningshage, blijf dat lang!

's-Gravenhage, 26 Juni 1892.

P. Louwerse

^*) Omdat Joost van den Vondel te Keulen, het "Colonia Agrippina" der Romeinen, geboren was, noemde men hem wel eens: "Agrippijnsche Zwaan."

Eik en Duin

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Sun, 05 Nov 2006 07:07:00 +0000

"Mijn trouwste vriend""My most loyal friend"

Geb. 28 Sept. 1871. Overl. 29 Juni 1921. Van 1896 tot 1921 Algemeen-Secretaris der Chr. Ver. van Jonge Mannen te 's Gravenhage.Born 28 Sept. 1871. Died 29 June 1921. From 1896 until 1921 Secretary-General of the Christian Society of Young Men in The Hague.

Technorati tags: Den Haag Eik en Duin

Veerkade

noreply@blogger.com (Henk van Kampen) — Wed, 01 Nov 2006 19:35:00 +0000

Technorati tags: Den Haag Veerkade