Çocukluğumda beslenme çantama konulan beslenmelerin yanında arkadaşlarımda görüpte bir şeye özenmiyeyim diye cebime bir kaç kuruş koyarlardı, sağ olsunlar. Bense bu parayı çoğunlukla yolda karşılaştığım güzel dilenci kızlarına verirdim.

Öyle etkiliyorlarmış ki bir tarafımın şişeceğini hiç umursamaz, direk elimi cebime atıp tebessümle verirdim parayı. Kız evi naz evi ya, bazıları yüzüme bile bakmaz parayı alıp annelerinin arkasından koşarlardı.

İşte paramın cebimbe kaldığı diğer günlerdeyse aldığım tek abur cuburdu Eti Cin. Tabi biraz büyüyünce vebe daha fazla para girmeye başlayınca biraz aramız soğudu ama bakkalda alınacaklar alındıktan sonra küçük bir para kalırsa ilk alıcağım şey Eti Cin olur hâla.

Geçen senelerde Eti, Cin’i aldı böyle bir kerede lüpletilebilecek Eti Cin Tek Lokmalık’ı çıkardı. Normal boyutunun %33 olan bu tek lokmalıklarda portakal jöleyi  azaltıp üstünü tamamen granülle kapladılar. Bu sefer alacağınız portakal tadı biraz daha azalıp granül tadı daha ağıza gelmeye başladı.

Böyle olunca ben tek lokmalığı bırakamasam da büyük Eti Cin’i daha çok alıyorum.

Eti Cin’i güzel kılan ağızda eriyen yumuşak bisküvinin(%60),  granül(%10) ve jöleyle(%30) mükemmel uyumu. Ayrıca akıllıca düşünülmüş ambalaj tasarımı var.

Eti Cin’in her ne kadar yumşak olsa da eğer evdeyseniz yedikten sonra, kırıntıları ve düşen granülleri toplamak pek hoşunuza gitmeyecektir. Bunun yanında ben arka arkaya 2 tane den fazla  büyük, 1,5 paketten fazla tek lokma yiyemiyorum.

Ayşe abla işte öğle aralarında 2 tane tek lokmayı kahveyle götürüyorum demişti. Yani şimdi bilemem ama ben sade yiyorum genellikle.. Hoşça kalın.

Eti Cin Büyük: 0,25 TL

Tek Lokma : 1,00 Tl

İçindekiler : %60 Biküvi, %30 Portakal jöle , %10 Granül

Bu yazıyı yazarken;

• 2 Büyük Eti Cin
• 1 Eti Cin Kek

Diğer fotoğraflar şurada

Efsaneye göre Aztek tanrısı “sakallı yılan” Quetzalcoatl, kakaoyu tanrılardan bir hediye olarak aldı ve görevi kakaoyu cennetten insanlara getirmek, onlara değişik ürünler yetiştirmeyi öğretmekti.

İzlerine M.Ö. 2000 yılına kadar rastlanan kakaonun Mayalar tarafından keşfedildiği tahmin ediliyor. Mayalılarda kakao o kadar değerliydi ki ticarette kakao meyveleri kullanıyorlardı. Hatta krala vergilerini yine kakao ile ödüryorlardı.

Kakaonun bu kadar değerli olmasının en büyük nedeni yetiştirilmesi. Bir kakao ağacı sadece ekvatorun sıcak ikliminde yetişebiliyor.

Latince ismi Theobroma Cacao olan bu ağaç dikildikten 5-6 yıl sonra meyve vermeye başlıyor ve yılda iki kez çiçek açıyorlar. Binlerce ufacık çiçeklerden sadece bir kaçı dölleniyorlar ve en fazla 40 tanesi kakao meyvesi olarak büyüyeceklerdir. Meyveleri uzun ve yeşil kavunlara benzerler.

Meyveler 6 ay içinde olgunlaşırlar. Özenle toplanılan meyvelerin üstündeki  sert kabukları içlerindeki çekirdeklere zarar vermicek şekilde açılır ve çekirdekler çıkarılır. Çekirdekler çıkarıldıktan sonra muz yaprakları üzerinde bir hafta süreyle mayalandırmaya bırakılırlar. Mayalandırma sürecinde çekirdeklerde, üzerlerine yapışmış olan meyve posası temizlenir ve acı tadları kaybolur. Ayrıca ortama hoş  koku yaymaya başlarlar.

Önemli mayalanma sürecinden sonra yine bir hafta çekirdekler güneş ışığı altında kurutulur. Bundan sonra ise çekirdekler toplanarak işlenilecek adreslere gönderilir.

Kakao çekirdekleri bundan sonra fabrikada kavurulur ve öğütülürler. Bu işlemlerden elde edilen macun görünümündeki sıvı çikolata yapmında kullanılır veya preslenerek kakao ve kakao yağı elde edilir.

Kavrulan kakao parçaları şekerle karıştırılır ve silindirlerle hamur haline getirilir. Kakao yağı ile yumşatılan hamur iyice sıvılaştırıldıktan sonra soğutularak son şeklini alması için kaplara dökülür.

Sonrası mağlum miğdeye

Efendim uzun bir yazı oldu. Umarım sıkıcı olmamıştır. Keyifli, bol çikolatalı günler dilerim.

Kaynaklar:

• Elit Çikolata – Çikolatanın Tarihçesi
• Vikipedi – Kakao
• Elit Çikolata – Kakaodan Çikolataya Yolculuk
• Unipro – Çikolata Hikayesi
• Vikipedi – Çikolata
• Elit Çikolata – Çikolata İle İlgili Herşey

Ülker Çikolatalı Gofret‘ten bahsettiğim yazıda Ülker’e bir mail attığımı, merak ettiğim bir kaç bilgiyi bana ulaştırıcaklarından bahsetmiştim. 24 Mart (3 hafta önce) beklediğim mail geldi. Bugün yazıyım, yarın yazayım derken günler geçti. Bu akşam “bu iş olmucak böyle arkadaş” diyerekten oturdum bilgisayar başına..

Çikolatalı Gofret, gofret olalı;

Çikolatalı Gofret, Ülker’in ürettiği ilk çikolatalı ürünlerden biri olarak  1979 yılında üretilmeye başlanmış.

Ülker tabi potansiyeli yakalayınca tadla hiç oynamamış. Değişmeyen tadıda sevenlerini tad konusunda hayal kırıklığına uğratmamış.

Ülker Çikolatalı Gofret’i piyasadaki diğer ürünlerden ayrıştıran en önemli özellik, tüketiciye benzersiz lezzetini her zaman aynı tazelikte ve çıtırlıkta sunmasıdır.

Yıllardır değişmeyen ambalaj tasarımı ve ambalajda kullanılan kırmızı renk de zamanla vazgeçilmez öğelerinden olmuş,  hatta bu yüzden  “kırmızı gofret” olarak da adlandırılmış.

Gofret 80’li yıllardan bu yana reklamlarıyla da gündemde olmuş,ilk reklamı 1980 yılında çekilmiş. 2003-2004 yıllarında “Bu Onun Sesi” kampanyası ile yayında kalmış daha sonra da şu içimize işleyen, “Ülker Çikolatalı Gofret Sevmeyen Var mı?” kampanyası reklamları ile yayınınlanmaya başlanmış. Ben “Sevmeyen Var Mı?” reklamını ilk gördüğümde bir anlam çıkaramamıştım, (sanırım o kızın kurduğu cümleyi tam algılayamadığımdandı) sonrasında arkadaşlarla tartışınca toparladım.

İlk önce bu maili bana ulaştıran Yıldız Holding’ten Meral Ata Hanım a benimle ilgilendikleri ve istediğime ulaşmamda yardımcı oldukları için teşekkür ederim.

Not olarak şunu da söylemeliyim, yukarıda yazdıklarımın çoğu bana ulaştırdıkları bilgilerdendi. Orjinalin biraz fazla markayı öne çıkardığı için cümleleri değiştirmek ve asıl anlatmak istediğimi öne çıkarmak zorunda kaldım. Bu yüzden de cümlelerin çoğunda -mış, -muş kullandım. Tabi bana “Ne bekliyodun?” diye sorulabilir, ben sadece belirtmek istedim.

Lafı fazla uzatmadan ilgilenenlere bir şeyler katması umuduyla , hoşça kalın.

Browni İntense

Bu aralar Hoşbeş ile bayağı kendini sevdiren Eti, bir aydır Browni İntense ile gözümdeki yerini sağlamlaştırıyor.

İntense’i daha ilk gününde okulun kantininde rastladım. ” Browni? Bar şeklinde? Nasıl olur?” falan derken aldım. Başlarda biraz kaygım vardı “güzelim” Browni’nin tadının bozulmuş olacağıyla ilgili ama yiyince anladım ki yanılmışım.

Eti bizim bildiğimiz Browni’yi almış, bar formuna sokup ek olarak üst kısmına kremasını koymuş. Sonra da etrafını da kalın bir çikolatayla kaplamış. Olmuş size Browni İntense. Güzel olmuş iyi ki de olmuş.

Çikolatası iyi güzel de bir dezavantajı var, kek çikolatayı tutamıyor. Isırdığınızda çikolatanın kırılan büyük parçalarını yere düşürmeniz oldukça mümkün. Ben yarısını düşürdüm ordan biliyorum. Sonra arkasından melül melül bakmayın. (Benim içim acıdı valla )

Dediğim gibi kek aynı kek belki biraz daha yoğun kremalı olabilir. %5 bitter olmak üzere %40 ‘ı çikolata. Çikolata sevenler için problem yok fakat; benim gibi fazla çikolataya da gelemeyenlerde ikiden sonra boğazda bir yanma oluşturuyor. Sıcak içecekler yanında da hiç fena değil. Türk kahvesiyle birlikte götürebilirsiniz.

Çevremde koliyle alanlarını gördüm. İnternettede  delisi olanlar var. Hatta Harun (İntense Canavarı ) bir facebook günlüğü oluşturmuş. Friendfeed‘te ve sözlüklerde gönderi arkasına gönderiler var. Çoğunluk olumlu yönde tabi aralarda çok fazla abartıldığını söyleyenler de var.

Son olarak; benim için yere göğe sığdıramayacak bir abur cubur olmasa da asla kötü diyemem. He olurda vişnelisini üretirlerse yine aynısını söyler miyim? Bilmiyorum.

Fiyat: 0,50 Kuruş

İçindekiler: %52,5 Kek, %30 Sütlü Çikolata, % 15 Çikolatlı Krema, %2,5 Bitter Çikolata

Bu yazıyı yazarken;

• 2 Eti Browni İntense
• 1 Eti Browni Gold Vişne

tüketildi.

Diğer fotoğrafla da şurada.

Ülker Çikolatalı Gofret -9

Ülker Çikolatalı Gofret sevmeyen var mı ?

Diye bağırılır ve herkes susar.

Efendim, ilk yazıda gofretlerin piri Ülker Çikolatalı Gofret’ten bahsetmek istedim. Kendisi bendeki bu özel yeri fazlasıyla hakeden bir tat.

Bugün okuldan eve dönüyorum. Dünden planlamışım bugün yazıyı yazıcağımı, köşedeki bizim mahallenin bakkalı Gülbeyaz ablaya uğradım. İki tanesini kaptım eve dönüyorum. Hemen beynimi kurcalamaya başladı gofretler.. şimdi birincisini yiyeyim evde yazarken ikinciyi yerim diyerekten açtım yedim yolda birini. Tabi öyle olmadı.. bilgisayara oturduğumda gofretler çoktan miğde’ye inmişti. Kalktım gittim iki tane daha aldım. Şimdi klavye de çikolata izleri bıraka bıraka yazıyorum yazıyı

Bu gofretin en büyük sırlarından birisi son parçaya gelene kadar yedikten sonra o son parçanın ağızda bıraktığı tat 5-7 dakkalığına sizi ikinciyi yemeniz için ikna edicek kuvvettedir. Ben buna çoğu zaman yenik düşerim

Ben gofret yemek istiyorsam ve yeni bir şeyler denemiceksem, alacağım bir kaç seçenek arasında birinci sıradadır. Ayrıca kendisi her bakkalın olmazsa olmaz ürünüdür. Bilmediğiniz bir dükkana girersiniz pek çeşit yoktur (o tür sahipler biraz cimri olurlar “bin türlü çeşide ne gerek var bir tane yeter” kafasındadırlar) ama mutlaka çikolatalı gofret vardır.

Bu gofretin tadının yanında-artık yılların verdiği bir şey midir yoksa renkten dolayı mıdır bilmem- gömleklerin sol cebine konulduğun da farklı bir karizma, çekicilik yarattığıda bir gerçektir. Tabi özellikle babalarda..

Ülker Çikolatalı Gofret -3

Ambalajda gofret için “Sütlü Çikolata Kaplı Fındık Kremalı Gofret”  yazıyor. Zaten gofretin damakta bıraktığı da fındık kreması(%48)  ve sütlü çikolata(%32) tadı karışımı bir tat. Çıtırların arasına bulunan fındık kreması, çıtır ve çikolatayla birleşince müthiş bir lezzet çıkıyor ortaya..

Yazıyı yazmaya karar verdiğimde Ülker’e bir mail attım, gofret hakkında üretilmeye başlandığı tarih gibi bilmediğim bir şeyler öğrenmek için.. Daha sonra aradılar ve bana ulaştırıcaklarını söylediler ama bunun üstünden iki hafta geçti.  Ben de bekleyemedim. Eğer ulaştırırlarsa onun için yeni bir yazı yazıcam.

Artık bakkala gidip kendinizi bir çikolatalı gofretle ödüllendirme zamanı.. Hoşça kalın

ps. Bu yazıyı yazarken;

• 4 tane Ülker Çikolatalı Gofret,
• 1 tane Eti Browni İntense (yakında yazılıcak)

tüketildi.

Ayrıca diğer fotoğraflara burdan bakabilirsiniz.

Günlük yaşam da insanlar günün uygun zamanlardın da film izlerken, sohbet ederken, televizyon başında, çalışırken, misafirlik gibi eylemlerin yanın da “abur cubur” diye nitelendirdiğimiz gıdaları tüketirler.

Bunun bir çok sebebi vardır ama bunlardan biri ve bence en önemlisi tükettiği besinin o farkında olmadan onu mutlu ettiğidir. İşte burda Hamhum ortaya çıkıyor. Hamhum bu abur cuburları büyük bir zevkle tüketiyor sonra buraya gelip hakkında bir yazı yazıyor.

“Yicez, içcez, yazcaz hacı!” değil tabiki de sunmak istediğim yazının nesnel olması açısından üreticiden bilgiler almaya, ürün hakkında nesnel bilgiler de yazmaya çalışıcağım.

Bunun yanın da tüketici hakları hakkında yazılar yazmayı planlıyorum. Özellikle bu konu da toplumun çok bilinçli olmadığını düşünüyorum..

Dedik ya; bizim için büyük blog küre için normal bir gün..

Hey ulu blog küre yeni evladın hayırlı, uğurlu ola!