Harald Bouman, wethouder in Eemsmond

Japan in beeld

2011-03-12T13:37:00.000+01:00

Terwijl mijn dochter tussen de middag in slaap gevallen was, deed ik gisteren even de tv aan, om een update van het nieuws te zien. De tv kwam daarna bijna niet meer uit. Met verwondering en respect tegelijk heb ik zitten kijken naar de effecten van de kracht van de natuur in Japan.

Vandaag opnieuw nieuws-updates. De aarde lijkt weer wat tot rust gekomen te zijn, maar de effecten van de aardbeving daar zijn nog niet gestopt. Integendeel, op sommige plekken worden ze heviger en maken ze de mensen in Japan het nog lastiger om de zaak proberen weer in "normale" banen te leiden.

Sterker nog; met de nodige verontrusting kunnen mensen van over de hele wereld kijken naar datgene wat de aardbeving van gisteren heeft aangericht. Camera's volgden gisteren al de tsunami en vandaag staan de camera's met live-verbindingen naar "all-over-the-world" gericht op de kritische punten.

Het is een bijzonder fenomeen, dat je tegenwoordig overal bij aanwezig kunt zijn, of alles direct kunt zien, maar in de afgelopen uren heb ik me lopen afvragen "wil ik dit wel zien?"

Een ontploffing van iets bij een kerncentrale. Een stroom van water, modder, auto's en huizen, die alles overspoelt en vernietigd. Beelden op afstand van mensen die doodsangsten uitstaan. En tegelijk het gevoel hebben dat je op afstand via tv of internet wel zit te kijken, maar niets kunt doen.

Vooral dat laatste is iets wat tegen het gevoel indruist. Onmacht, terwijl je wilt helpen.

De beelden geven een ander perspectief op verschillende zaken die op andere schaal en op andere plekken spelen.

Maar beelden zijn ook vluchtig. Ze worden opgevolgd door volgende, nieuwere beelden. Als ze maar niet te vluchtig worden, denk ik, terwijl ik de tv uitzet en m'n gedachten probeer te verzetten.

Kers op de slagroom van de taart

2011-01-24T11:23:00.000+01:00

Terwijl de januarimaand voorbij raast, zijn er zo af en toe van die momenten, die de kers op de slagroom van de taart genoemd kunnen worden.

Gewoon, omdat het leuk is om als bestuurder de kans te krijgen om leuke dingen te doen. Wel passend bij de portefeuille, maar niet "politiek-wereldschokkend".

Afgelopen week kreeg ik de kans om bij één van de kinderopvang-instellingen in onze gemeente voor te lezen. Dit in het kader van het nationale voorleesontbijt, waar op andere plekken ook door anderen aan is meegewerkt.

Toch heeft het ook een idealistisch nevendoel; voorlezen!
Iets dat ik als vader natuurlijk veel te weinig doe en iets wat het er voor kinderen alleen maar leuker op maakt.

Voorlezen stimuleert de creativiteit en de woordenschat van kinderen (en zorgt er voor dat ouders ook nog eens weten wat kinderen lezen en bezighoudt). En het geeft een wethouder jeugd, jongeren en onderwijs zo heeeeeel af en toe een extra leuk klusje in een toch al leuke baan.

Uitspraken en wensen

2010-12-22T12:10:00.001+01:00

In de laatste weken van het jaar zijn er veel momenten waarop beschouwend gesproken wordt. Op Internet, TV en radio, maar ook in ontmoetingen met mensen en via de traditionele kerstwensen die (al dan niet later ivm stakingen bij TNT) in de brievenbus landen.

Afgelopen weekend zag ik een interview van Clairy Polak met Guy van Rompuy, de voorzitter van de Raad van Europa. Een beminnelijk en aimabel man, met grote intelligentie, literaire kennis en ervaring in het politieke metier. Aan het einde van het interview loste hij een belofte in door een haiku voor te dragen;

in de winter
klinkt het gekras van de kraaien
ijler dan anders

Eén van de onderdelen van het interview ging over het feit dat hij aan het begin van zijn politieke carriere vooral ambities had en dat dit in de loop der tijd is omgeslagen naar idealen. Een mooie uitspraak, die getuigt van het feit dat iemand zichzelf kan beschouwen. Maar ook een uitspraak die anderen aan het denken kan zetten.

Mocht iemand de uitzending nog eens willen zien: http://www.vpro.nl/programma/buitenhof/afleveringen/44024909/media/44302962/#

Voor mijzelf werd daardoor nog eens helder dat ambities mooi zijn, maar dat ze vooral ten dienste moeten staan van idealen. Idealen zijn per definitie niet alleen korte-termijn doelen, maar vooral ook lange-termijndoelstellingen. Daarbij moet direct bedacht worden dat idealen voor iedereen anders kunnen zijn, maar uiteindelijk het altijd de moeite waard is om te zoeken naar idealen die gemeenschappelijk zijn.

Een andere uitspraak die me trof stond in een brief die ik kreeg uit Oostenrijk. Traditioneel krijgen wij jaarlijks een kerstgroet van een Oostenrijkse familie die we ooit in vakanties hebben leren kennen. Naast wat algemene zaken trof me de wens dat de wensen van al onze naasten mochten uitkomen. Als dat zou gebeuren kon het niet anders dan dat het met ons ook goed zou komen. Een mooie doordenker, maar de achterliggende gedachte trof me vooral omdat het de basis aangeeft van samenleven in een samenleving.

Daarom sluit ik me graag aan bij deze gedachte en wens ik iedereen dat de wensen van familie en naasten mogen uitkomen in de komende periode. En daarnaast wens ik iedereen toe dat naast die wensen ook hun naasten de ambitie hebben om hun idealen te verwezenlijken.

Fijne kerstdagen en een heel goed 2011!

Tanja uit Meerdorp

2010-11-20T10:21:00.004+01:00

Deze week is het de week van de jeugdzorg geweest. Niet iedereen heeft het persoonlijk gemerkt volgens mij, maar het is wel een feit. In de week van de jeugdzorg besloot de raad van de gemeente Eemsmond unaniem in te stemmen met de beleidsnotitie Centrum voor Jeugd en Gezin. Da's mooi voor een wethouder en nog veel mooier voor de doelgroep. Die moet er immers op lange termijn wel bij varen. Op 16 december is het formeel zover dat in de gemeenten Bedum, De Marne, Winsum en Eemsmond het Centrum voor Jeugd en Gezin Noord Groningen van start zal gaan. Het CJG: Samen ontwikkeld, samen uitgewerkt en ook samen openen straks. Een mooie samenwerking met niet alleen de samenwerking als doel, maar vooral de doelgroep en het resultaat (dat is overigens niet altijd gebruikelijk in samenwerking, heb ik inmiddels ervaren). Stroomlijnen en verbeteren; daar draait het om in Noord-Groningen. Met 85% van de kinderen en jongeren gaat het goed en kan het in principe nog beter gaan. De week van de jeugdzorg houdt vooral verband met de resterende groep. Daar waar af en toe geholpen moet worden. Zoals bij Tanja uit Meerdorp, die ik deze week leerde kennen tijdens mijn stageochtend bij Elker. Tanja woont alleen in Meerdorp op een steenworp afstand van haar ouders. Haar moeder mocht ik ook ontmoeten. Helemaal alleen is Tanja niet. Integendeel zelfs. Ze is onlangs bevallen van nageslacht. Gewenst dat wel, maar een beetje te vroeg. Ze is nog halverwege haar technische MBO opleiding en heeft die tijdelijk onderbroken. Eerder heeft Tanja alles gedaan wat de meeste andere mensen niet doen; drugs, criminaliteit, drank, enz. Schreeuwen om aandacht waarschijnlijk. Maar al met al niet veel goeds dus. Tanja is wat je noemt een ervaringsdeskundige in de jeugdzorg. Ze moet zichzelf nu redden. Met een nieuwe vriend, dat wel, in een eigen huurhuisje. Dat kan ze alleen met de ondersteuning van anderen, waaronder Marjan. De coach die ze van Elker beschikbaar heeft gehad. Tanja gaat het DEZE keer WEL redden, vertelde ze me enthousiast, terwijl haar moeder trots naar haar keek en een 6 weken oude baby rustig doordronk aan de borst. Moedermelk is het beste wat ze kan geven, dacht ik. En liefde...., waar ze zelf ook zo'n behoefte aan heeft en had. Mijn stage doet me nog meer realiseren dat ik als gemeentebestuurder een verantwoordelijkheid heb om door te zetten als anderen opgeven. De jeugd heeft het nodig. Het wordt steeds duidelijker dat de gemeenten de verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg gaan krijgen. Daar horen financiële middelen bij, maar boven alles gaat het om die verantwoordelijkheden. Tanja uit Meerdorp heeft mij nog eens extra laten beseffen dat we die verantwoordelijkheid moeten nemen. Overigens bestaat Tanja uit Meerdorp echt, maar omwille van privacy heb ik haar een andere naam gegeven en een fictieve plaatsnaam aan haar gekoppeld, net als Marjan, die de hulpverlening op zich heeft genomen.

Nazomer

2010-10-10T15:21:00.001+02:00

't Is inmiddels oktober en de zon heeft zich naar het laat aanzien voor de laatste keer dit jaar voorgenomen om de warmte nog een keer terug te laten komen. Terwijl in Den Haag een kabinet zich aan 't formeren is, (je vraagt je af of prof.dr.Akkermans of wethouder Hekking uit Juinen nog genoemd worden, gezien het type ministers bij Mark Rutte voor de hand lijken te liggen) proberen de gemeenten met steeds beperktere middelen hun begroting rond te krijgen. Zoals het er nu naar uitziet zal het aantal taken in de komende periode alleen maar gaan toenemen. Denk aan de jeugdzorg. Enerzijds zorgt dat er voor dat veel zaken dicht bij de inwoners kunnen worden uitgevoerd, maar aan de andere kant zorgt het automatisch ook voor een discussie over wie het dan in die gemeenten moet gaan doen en voor welk budget. Het zal in de komende jaren fors puzzelen blijven en het zal er ook voor zorgen dat we als gemeenten, meer dan ooit, zullen moeten nadenken over hoe we zaken zullen oppakken die tot voor kort in een breder verband werden uitgevoerd. ZONDER daarbij de aansluiting met de inwoners te verliezen. Dat kan zijn door het alleen te doen, maar steeds meer wordt er gekeken naar het model waarbij gemeenten dat samen oppakken of uitbesteden aan een andere gemeente. In dat laatste geval wordt snel gekeken naar de grootste gemeente van de regio. Maar of die gemeente nu zo veel affiniteit heeft met het platteland en wat er daar gebeurd, moet je jezelf afvragen. Voor plattelandsgebieden geldt het omgekeerde, want de wereld houdt niet bij je gemeentegrenzen op. Spoorlijnen, wegen, maar ook ICT infrastructuur zorgen ervoor dat mensen (en dus ook jongeren) in no-time elders zijn of elders contact hebben. Voor jeugdzorg, leerplicht en soortgelijke zaken een actueel probleem. Het probleem is er dus (was er overigens ook al voordat men bedacht dat deze zaken gedecentraliseerd moesten worden). Nu nog het antwoord. En op korte termijn het liefst, zodat het probleem geen ongevallen veroorzaakt.

De vakantie is in alle opzichten weer voorbij

2010-09-04T23:39:00.000+02:00

Het cirkus is weer begonnen, zei ik tegen een van de mensen die me in de afgelopen week vroeg hoe het ging.
In de agenda is dat zeker te merken. Het is weer zaak om mn prive tijd te markeren omdat anders vrouw en kind erbij in schieten. Iets wat je als lokaal bestuurder niet wilt, maar o zo gemakkelijk op de loer ligt.
Terwijl de behandeling van de begroting pas in november zal zijn, is het zaak om die zo snel mogelijk na de vakantie in het eerste concept in het college te bespreken.
Dat vergt de nodige input en ook continue bijsturing tijdens portefeuillebesprekingen met de aansturende ambtenaren.
Ook zijn in de vakantieperiode bestuurlijk een aantal zaken lichtelijk ingevroren tot het moment dat de meeste gemeentebestuurders weer terug zijn van vakantie.
Waar de bouwvak in de bouw standaard 3 a 4 weken duurt, spreidt de bestuurlijke bouwvak zich uit over minimaal 2 maanden. Dat is behoorlijk lang. Gelukkig draaien de belangrijkste processen in de eigen gemeente gewoon door.
In de afgelopen week bezocht onder andere de CdK Max van den Berg onze gemeente. Tijdens zo'n bezoek laat hij zich uitgebreid op de hoogte brengen van het wel en wee van de gemeente. Daarbij was te merken dat het gebied en Eemsmond in het bijzonder kan bogen op een meer dan algemene aandacht van de Commissaris. Logisch ook, met alle ontwikkelingen in dit gebied.
Een bezoek aan Vervoersbedrijf UVO en Ability brachten het college en de CdK op de hoogte van economische ontwikkelingen.
UVO doet het geweldig. Naast touringcars en regulier taxiwerk scoort UVO erg hoog in de tevredenheidscijfers over leerlingen en doelgroepenvervoer in heel Noord-Groningen. Iets waar UVO, maar ook de Noord-Groninger gemeenten trots op zijn. En dat mag ook wel eens onderstreept worden op momenten waarop landelijk discussie is over de kwaliteit van leerlingenvervoer. Tegen de rest van Nederland zou'k zeggen "kom maar eens kijken hoe het hier gebeurd, want er gaat letterlijk en figuurlijk niets boven Noord-Groningen.
Bij Ability werd nog eens duidelijk waarom het van groot belang is om te investeren in mensen die een extra duwtje in de rug nodig hebben, zoals wij in Eemsmond hebben afgesproken.
Het leek er op dat het bezoek ook de CdK nog eens duidelijk maakte (of bleef) dat bezuinigen moet, maar niet moet leiden tot situaties die je later met meer geld dan ooit wegbezuinigd is moet gaan herstellen. Helaas hebben we er als gemeenten maar weinig invloed op wat er in Den Haag gebeurt, maar het signaal afgeven, zoals de CdK deed tijdens en na afloop van het bezoek is altijd een middel wat je moet inzetten.
Vandaag relatief rustig. Natuurlijk even met vrouw en dochter over de najaarsmarkt in Uithuizen. Nienke moest nieuwe schoenen, dus dat kon mooi gecombineerd worden. En vanavond was het de EK finale zijspan grasbaanraces bij kunstlicht. Veel mensen, veel spanning en mooie races. Dat daarbij de modder af en toe in de koffie, cola of iets anders beland, moet je op de koop toenemen. Het hoort bij de sport. Eemsmond stond weer eens op de kaart. Zoals het hoort! Want als er iets leeft, dan is het Eemsmond wel!

Veiligheid

2010-08-23T17:15:00.001+02:00

Vandaag stond mijn dag ik het teken van veiligheid.

Vanochtend al kon ik een verslaggever van RTV Noord ontvangen om kort te spreken over verkeersveiligheid. Dit in het kader van de actie "wij gaan weer naar school" die jaarlijks door VVN wordt georganiseerd.

Dit jaar hebben we de gelegenheid gebruikt om in Roodeschool het spandoek op te hangen, waarmee automobilisten gewezen worden op de nieuwe, soms onervaren, weggebruikers.

Volgende week zal het aanbod aan verkeer alleen nog maar toenemen door de middelbare scholieren die dan weer de fiets zullen pakken. In Eemsmond proberen we dergelijke zaken zo goed mogelijk te faciliteren. Enerzijds door aparte fietsstroken en -paden (binnenkort is definitief het pad tussen Kantens en Usquert in zijn totaal gereed). Anderzijds door aandacht te schenken aan specifieke lokale situaties. Dit bijvoorbeeld door schoolroutes, verkeersexamens, klaarovers, veilige oversteken en dus zo af en toe ook spandoeken.

De Hooilandseweg in Roodeschool is zo'n punt waar verkeersdrukte en schoolgaande kinderen samen komen. Reden te meer om die weg te gebruiken voor de extra aandacht voor het fietsend en lopend schoolverkeer. Ik gun niemand dat zijn of haar kind door een auto gegrepen wordt, maar aan de andere kant gun ik ook niemand om met zijn of haar auto een kind of andere weggebruiker te raken.

Na het ophangen van het spandoek kon ik door naar het gemeentebedrijf van Eemsmond, dat er in geslaagd is om het VCA certificaat te behouden en dus te behalen. Eens per 3 jaar verloopt de certificering. Wij vinden het belangrijk dat ons gemeentebedrijf voldoet aan dezelfde eisen die ook gesteld worden aan eventuele aannemers of andere contractpartijen. Dat geeft kwaliteitsborging, duidelijkheid en in het geval van VCA ook een borging voor veilig werken. Met veel plezier kon ik dan ook aan één van de medewerkers, Roelf Broekhuizen, het certificaat overhandigen. Vooral omdat leidinggevenden en bestuurders zaken wel kunnen aansturen, maar dat zaken die daadwerkelijk gebeuren vooral door medewerkers moeten worden uitgevoerd. De medewerkers van ons gemeentebedrijf gaan heel praktisch om met de eisen vanuit VCA en in de persoon van Roelf vond ik iemand die in dat kader het certificaat ook in ontvangst kon nemen.

Een eenmalig kroketje op een bolletje ondertreepte de feestvreugde, maar na een klein half uurtje ging het weer over de normale dingen; er moet weer gewerkt worden.

Voor mij tijd om terug te keren naar het gemeentehuis, om me verder in de verschillende overleggen te storten.

Ontbijten

2010-08-14T11:14:00.003+02:00

Lokatie: Van Veenplein, Uithuizermeeden Datum: 14 augustus 2010 Tijdstip: 8.30 uur Activiteit: ontbijt Na een ietwat onrustige nacht (had niks met deze activiteit te maken) trok ik op zaterdagochtend de voordeur achter me dicht om te ontbijten op het Van Veenplein. Daar startte de Vakantieweek (www.scvw.nl) dit jaar met een ontbijt voor deelnemers aan de vakantieweek en andere Meijsters. Een vol plein met enthousiaste en vrolijke gezichten onder een prachtige zomerzon maakte dat ik tijdens mijn openingsspeech kon constateren dat dit soort activiteiten voor en door jongeren een basis vormt voor de ontwikkeling van de lokale samenleving. Een programma waarin niet alleen kinderen, maar ook de kinderen van vroeger aan bod komen zorgt er voor dat het dorpsgevoel van de Meijsters wordt doorgegeven. Dat er een rij ontstaat voor het ontbijt geeft aan hoe dit soort activiteiten leven. Mocht u zelf ook zin hebben gekregen aan de activiteiten, kijk dan eens op de website (www.scvw.nl) . Voor elk wat wils! Het was een leuke ervaring om de vakantieweek voor de Meijsters te mogen openen en ik ben er van overtuigd dat ze er een prachtige afsluiting van de zomervakantie 2010 van maken.

Koos

2010-08-05T15:11:00.002+02:00

Het wethouderschap is veel vergaderen, communiceren, praten, bellen en lezen. Soms krijg je telefoontjes die je aan het denken zetten. Vandaag was zo'n moment; Koos belde.

Koos is verslaggever van het Dagblad van het Noorden en heeft de kwaliteit om tijdens een gesprek je te wijzen op zaken die al een poosje in je eigen gedachten sluimeren.

"Goh..., vind je het wel leuk, dat wethouderschap?", was één van de vragen die hij op me afvuurde. Natuurlijk vind ik het leuk, anders had ik er niet voor gekozen, dacht ik. In het wethouderschap kom je elke werkdag wel iets tegen waarvan je denkt: "Dat is leuk!". (andersom ook trouwens, maar je kunt er zelf voor zorgen dat je vooral geniet van het leuke, en het minder plezierige gebruikt om ergens iets beter te maken dan overheerst het positieve).

Eén van de aanleidingen om te bellen was deze weblog. In mijn vakantie (die onlangs al weer voorbij was) had ik zelf ook al opgemerkt dat ik daar weer eens iets mee moest doen. Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat ik hier iets schreef. En mijn eerste 100 dagen (de tijd die je volgens managementgoeroes moet nemen om jezelf ergens in te werken en daarna echt aan de slag te gaan) zijn inmiddels ook voorbij.

Het beginnend wethouderschap heeft me aardig opgeslokt, in combinatie met alle zaken die horen bij het vaderschap en andere privé zaken. Inwerken kost tijd en energie. Vooral de portefeuilles onderwijs en jeugd, maar ook zaken de spelen in het kader van de organisatie van intergemeentelijke samenwerking brengen met zich mee dat er een behoorlijke basiskennis aanwezig moet zijn, voordat je een minimaal een deukje in een groot pak boter kunt slaan. Vooral als je de neiging hebt om zaken voor minimaal 100% goed te willen doen. Je wilt immers niet voor gek staan in een (raads)vergadering of een bijeenkomst.

Vooral in het begin van je wethouderschap moet je zorgen dat je geen bijeenkomsten mist die achteraf wel belangrijk blijken te zijn. Dat legt een fors beslag op je agenda.

In deze bouwvakweken kan ik voor mezelf de structuur opnieuw aanleggen, op basis van de ervaringen in de eerste maanden. Gelijktijdig zijn we bezig om de plannen voor de komende jaren verder uit te werken. In de huidige financiele situatie is dat lastiger dan het wel eens eerder geweest is. Maar lukken gaat dat ongetwijfeld, als je maar prioriteiten stelt.

Koos heeft wel gerealiseerd dat ik dit stukje op ben gaan schrijven. Dat daarmee gesteld kan worden dat de pers uiteindelijk de politiek regeert wil ik niet onderschrijven. Maar de pers slaagt er wel in om soms iets te laten bewegen. Laat dit stukje daarvan het bewijs zijn.

Misschien toch ook maar weer aan de twitter? Daar moet ik maar iets langer over nadenken lijkt me. Het account bestaat nog, maar is sinds de vorige zomer niet meer gebruikt. Geheel conform het besluit dat ik toen (als raadslid) voor mezelf heb genomen.

Inwerken in een rare periode

2010-05-05T15:46:00.011+02:00

Op 22 april jongstleden ben ik beëdigd als wethouder in Eemsmond. Dat was de start van een nieuwe stap in mijn carrière. Blij was ik vooral met de unanieme steun voor mijn kandidatuur als wethouder. Ik hoop dat de steun zo unaniem zal blijven in de komende jaren, maar ben realist genoeg om te begrijpen dat ook in de komende jaren een tegenstelling tussen coalitie en oppositie zich zou kunnen voordoen. Wat mij betreft zullen we moeten proberen om vooral goed samen te werken en open en transparant naar de raad en de bevolking te zijn.

Zo rond de meivakantie was het een bijzondere periode om in te werken. Vooral omdat de eerste weken gebroken verliepen in verband met allerlei feestelijke en minder feestelijke dagen.

De 22e zelf had ik mezelf een dag vrij gegund. Dat kon ook gezien de hoeveelheid vakantiedagen die ik nog bij mijn oude werkgever beschikbaar had. Vanaf de 23e kon ik de rest van de vakantiedagen opmaken en tegelijkertijd starten in de gemeente Eemsmond.

Vrijdag 23 april trok ik naar het gemeentehuis. De secretaresse en de gemeentesecretaris wisten dat ik kwam en omdat ik ingeschat had dat de afspraak die ik de maandag daarop met 1 van de afdelingshoofden had (om me te laten inpraten op de beleidsterreinen verkeer & vervoer en beheer) veel meer tijd zou kosten dan de geplande 1 1/2 uur had ik ook met hem een afspraak gemaakt. Uiteraard was er onvoldoende tijd om alles volledig door te nemen. De afspraak de maandag daarop was dan ook zeker geen overbodige luxe.

Daarnaast de tijd genomen om me te installeren op mijn nieuwe werkkamer. De inrichting vooral gelaten zoals die was en geprobeerd iets meer ruimte te creëren door een kastje in 2 delen op andere plekken neer te zetten. Daarnaast de tijd genomen om kort met de gemeentesecretaris bij te praten over taakopvatting en verwachtingen en persoonlijk kennis te maken met het secretariaat.

De eerste brieven beoordeeld voor verzending en een parafenbesluit bekrachtigd door mijn paraaf onder een voorstel te zetten voor een aanvraag aan het Waddenfonds.

Aan het einde van de dag de tijd genomen om de dag erop voor te bereiden.

Zaterdag 24 april werd in Warffum gevierd dat de bevrijding 65 jaar geleden een feit was geweest. In verband met afwezigheid van de burgemeester mocht ik direct als loco-burgemeester optreden en als start van de festiviteiten de vlag hijsen en een korte toespraak houden. Voorafgaand daaraan een korte rit in een oud legervoertuig gemaakt, samen met het organiserende comite, de oudste nog levende verzetsstrijder (dhr Sikkema die daarvoor nog eens extra in het zonnetje werd gezet) en collega-wethouder Harrie Sienot. Warffum weet er altijd iets van te maken op dit soort dagen. Na afloop van de ceremonie brachten we nog een bezoek aan het verzorgingstehuis Warfheem, dat de deuren open had gezet voor alle 65+ ers en belangstellenden. Een leuke ochtend, ondanks enige spanning voor zo'n eerste openbare optreden. Leuk om na afloop van een aantal mensen een schouderklopje te ontvangen. Voor een Groninger een echt compliment.

Na een prive-zondag kon ik op maandag 26 april mijn eerste echte werkdag beginnen. Met verschillende afdelingshoofden stonden zogenaamde portefeuillehoudersoverleggen gepland. De manier om bijgepraat te worden over actuele zaken rondom de verschillende beleidsterreinen en daarin enigzins te sturen. Ik moet eerlijk zeggen dat het wel de nodige inspanning kost om goed voor de bril te krijgen wat er allemaal speelt en welke dwarsverbanden daarbij een rol spelen. Dezelfde middag had ik vrij gepland om kennis te maken met een deel van de medewerkers. Veel openheid en enthousiasme aangetroffen. Dat doet goed. Diezelfde avond de eerste raadsvergadering. "Met het water voor de dokter". De voorbereidende vergadering van het college vond voorafgaand aan de raad plaats. Met een bordje macaroni. Wel een behoorlijk forse bodem voor zo'n vergadering. De vergadering ging goed volgens mij. Als anderen er anders over denken hoor ik het. Uiteraard waren er vragen in het vragenuur voor mij. De portefeuilles Openbare Werken en Verkeer & Vervoer geven eigenlijk de garantie voor een optreden in het vragenuur in de gemeente Eemsmond.

Dinsdag 27 april, de verjaardag van mijn vrouw. Natuurlijk de eerste aandacht voor haar. Daarna naar het gemeentehuis om me voor te bereiden op de eerste B&W vergadering (die standaard op de dinsdag gepland staat). Een formeel deel, om de werkverdeling te bekrachtigen, maakte daar onderdeel van uit. Daarnaast inhoudelijke onderdelen, waarbij besluiten moesten worden genomen. De sfeer was goed. Met respect voor elkaars positie en portefeuilles vond ik dat het een prettige vergadering was, die nog relatief tijdig kon worden afgesloten ook. Die middag even tijd genomen om de nieuwe foto's voor de Gemeentegids te laten nemen. Ik neem maar aan dat de foto's goed gelukt zijn. Een aantal dagen eerder moesten er ook al foto's worden genomen voor een OV-folder die binnenkort zal worden uitgegeven. Foto's laten nemen voelt wat ongemakkelijk. Het deed me denken aan onze huwelijksdag, waar ik me ook de eerste 15 minuten nogal ongemakkelijk voelde door de aanwezigheid van de fotograaf. Op een bepaald moment ga je het enigzins vergeten....

Woensdag 28 april kon ik goed in een aantal portefeuilles duiken door stukken te lezen en kennis te maken met betrokkenen.

Donderdag 29 april was het onrustig op het gemeentehuis. De lintjesregen daalde neer in Eemsmond. Met enige geheimzinnigheid reed Marijke van Beek rond om hier en daar mensen te verblijden met een koninklijke onderscheiding. Tegen het middaguur vertrok ik voor de laatste keer naar Assen, om afscheid te nemen van mijn collega's en oude werkplek. Een bijzonder moment met gemengde gevoelens. Kadootjes van collega's zorgen er voor dat je op een bepaalde manier terugkijkt naar een werkplek. Daarna direct terug naar Uithuizen om kort kennis te maken met het Gemeentebedrijf (buitendienst). Een korte kennismaking, die een basis moet vormen voor een nadere kennismaking in de komende periode.

Vrijdag 30 april: Koninginnedag. De ochtend vrijgehouden voor privé activiteiten. De middag was voor de gemeenschap. Samen met collega Jan Dobma trok ik over de vrijmarkt en de andere konininnedagactiviteiten in Uithuizen. In de loop van de middag trokken we naar Uithuizermeeden, waar we Marijke van Beek ontmoetten om daar samen met het Oranjecomite het defilé af te nemen. Veel versierde wagens en old-timers trokken door Meij om de feestvreugde te vergroten. Het was duidelijk dat daar veel werk voor was verzet. Wederom een uiting van saamhorigheid in een dorp door zo'n mooi feest er van te maken.

Zaterdag 1 mei kon ik weekend houden en boodschappen doen. Zeker omdat onze dochter een dag later haar eerste verjaardag kon vieren.

Zondag 2 mei was Nienke jarig. Wat een aandacht voor zo'n klein meisje en wat een kado's. Onwillekeurig dacht ik terug aan de vrijmarkt op koninginnedag een aantal dagen eerder. Ik kan me voorstellen dat we over een paar jaar met onze dochter op een zelfde markt zitten om spulletjes te verkopen. Je realiseert je des te meer in wat voor een weelde je leeft en je je kind(eren) kunt laten leven.

Maandag 3 mei bracht ik Nienke naar de creche om (ondanks gesloten gemeentehuis) toch nog even de laatste zaken in de e-mail te kunnen lezen. Omdat het gemeentehuis verder gesloten was kun je niet uitgebreid met anderen van gedachten wisselen over lopende zaken, maar is er wel de rust om zaken goed te kunnen lezen.

Dinsdag 4 mei konden we overdag besteden aan onszelf. Ik heb de gelegenheid gebruikt om mijn kledingkast iets bij te vullen. Daarna vroeg eten, om tegen half zeven samen met de rest van Burgemeester en Wethouders naar Kantens te vertrekken. Daar kregen we niets mee van de onrust die in Amsterdam ontstond tijdens de herdenking. Wel een mooie herdenking in een mooie kerk, met zang, gedichten en een mooie toespraak met een duidelijke boodschap. Daarna trokken we als college onder het geluid van de Kantster klokken (die lieten horen dat ze er weer helemaal zijn, na de recente restauratie) naar het monument om een krans te leggen. Grote opkomst, die duidelijk maakt dat herdenken van oorlogsslachtoffers nog steeds leeft en de moeite waard is.

5 Mei, bevrijdingsdag. Ook veel festiviteiten. Ik had Uithuizen uitgekozen om de oude legervoertuigen te bekijken die door Noord-Groningen reden. De chauffeur van de legerwagen die me door Warffum had gereden trof ik daar ook, met deze keer een anders gevulde wagen. Een mooie hobby, het in stand houden van een oud-legervoertuig. Je moet er echter wel verstand van hebben EN tegen de geur van benzinedampen en olie kunnen. Milieu was in die dagen nog niet echt een onderwerp. Dat ruik je als je tussen de voertuigen door loopt. Wat een vooruitgang in de afgelopen 65 jaar.

kalm aan en rap een beetje

2010-04-21T21:54:00.002+02:00

Afgelopen vrijdag werd er een persbijeenkomst georganiseerd over het coalitieakkoord met de lijsttrekkers en beoogd wethouders in Eemsmond.

Daar werden ook een aantal interviews opgenomen met betrokkenen. Vanochtend werd op Radio Noord het onderdeel uitgezonden waar ik aan het woord kwam.

Toen ik daar door derden op werd gewezen, werd me ook duidelijk dat ik werd aangeduid als wethouder. Daarnaast werd ik ook de website van de onvolprezen regionale omroep als zodanig aangeduid. Terwijl dat formeel niet het geval is.

Vooruitlopen op nog te nemen besluiten door de gemeenteraad is not-done in de gemeentelijke politiek. Reden om direct een bericht aan RTV Noord te sturen met het verzoek dit op hun site aan te passen.

Wellicht overdreven, maar eerlijk gezegd was ik wel blij, toen ik in de loop van de ochtend een seintje kreeg dat de aanduiding inmiddels was aangepast.

Niet op zaken vooruitlopen die in handen van anderen zijn, of met andere woorden; kalm aan en rap een beetje. (1 van de mooiste zinnen die ooit werd uitgesproken door Herman Finkers en als titel voor 1 van z'n programma's is gebruikt)

Stressen

2010-04-14T17:39:00.003+02:00

De tijd tussen het moment van aankondigen en aantreden is in Eemsmond nog relatief lang, maar toch leidt het tot stress.
Als je een gewone baan hebt zul je moeten afmaken waar je mee bezig bent en je werk proberen over te dragen.
Zo ook in mijn geval. Tegelijkertijd moet je jezelf voorbereiden op wat komen gaat.
De agenda schijnt voor de nieuwe rol al behoorlijk vol te lopen met vergaderingen, ambtelijke overleggen en andere activiteiten.
Het is fijn om te merken dat mijn huidige werkgever niet vasthoudt aan de standaard opzegtermijn, zodat ik direct kan beginnen. Het geeft ook aan dat men daar begrijpt hoe het werkt in het openbaar bestuur.
Gelukkig maar, maar tegelijkertijd wel een mooie constatering dat men daar ook veel wil doen voor Eemsmond en onze inwoners.
Volgende week donderdag is het zover dat de wethouders worden geinstalleerd in een openbare raadsvergadering waarin het collegeakkoord wordt voorgelegd.
De andere partijen worden in de gelegenheid gesteld om aanvullingen voor te stellen, zodat een zo breed mogelijk draagvlak wordt nagestreefd. Ik hoop dat ze daar op een constructieve wijze gebruik van zullen maken. De eerste voortekenen lijken gunstig te zijn.

Ik ben hoopvol gestemd op een prettige vergadering waar ook enige discussie zal zijn.

U bent allemaal OOK van harte welkom.

Tot dan?

Tot dan!

De kogel is door de kerk

2010-04-01T10:14:00.003+02:00

Na een aantal weken van gesprekken voeren, kon gisteren het signaal "witte rook" worden gegeven.

Zoals bekend was, werd in de afgelopen weken gewerkt aan het zoeken naar overeenstemming tussen de drie grootste politieke partijen van de gemeente Eemsmond. Dit op basis van een inventarisatie van de PvdA.

Het resultaat is uiteindelijk dat de Partij van de Arbeid, GemeenteBelangen Eemsmond en het CDA zijn gekomen tot overeenstemming over een coalitieakkoord op hoofdlijnen.

Dinsdagavond bereikten de 3 partijen overeenstemming over de verdeling van de wethoudersportefeuilles en gisteren hebben de betrokken wethouderskandidaten dit besproken met burgemeester van Beek.

Ik zal als nieuw lid van het college in Eemsmond toetreden en krijg daarbij de portefeuilles Onderwijs en Onderwijshuisvesting, Verkeer en Vervoer, Personeel en Organisatie, Jeugd en Jongerenwerk, Automatisering en Openbare Werken (de volgorde waarin ze genoemd staan, zijn overigens niet afgeleid van welke prioriteitstelling dan ook).

Dat houdt in dat ik enerzijds me snel in moet werken in de portefeuilles, maar aan de andere kant ook andere maatregelen moet nemen.

Gisteren in de loop van de dag heb ik dus ook mijn baas moeten bellen om haar te vertellen dat ik binnenkort iets anders ga doen. De werkzaamheden als wethouder kunnen namelijk fysiek niet gecombineerd worden met de werkzaamheden elders. Ondanks dat wethouders in Eemsmond worden geacht part-time medewerkers te zijn, is het niet realistisch om te verwachten dat je 1 of 2 dagen elders kunt werken.

Veel veranderingen dus in de komende periode, inhoudelijk, persoonlijk en ook op andere fronten.

Ik zal meer dan mijn best doen om er iets moois van te maken en hoop dat ik op steun, ideeen en reacties van alle inwoners van Eemsmond, maar ook anderen kan rekenen, om er het ALLERBESTE van te maken.

Ver tillen of vertillen?

2010-03-19T13:05:00.002+01:00

In de afgelopen dagen kwam de grootste bouwput van (Noord-)Nederland in het nieuws. Er wordt flink gebouwd in de Eemshaven. DE economische motor voor Noord-Nederland van dit moment.

Veel activiteiten houdt gelijktijdig ook in dat er af en toe zaken gebeuren, die de aandacht trekken. Deze keer werd duidelijk dat er van kraanmachinisten zaken worden gevraagd die niet passen binnen de ARBO- en andere regels. Daarnaast werd de indruk gewekt dat werknemers die al een poosje actief waren, werden ingeruild voor andere, niet uit onze omgeving afkomstige, werknemers.

Dit soort zaken hoort tot op de bodem te worden uitgezocht en daarvoor dienen alle instanties, inclusief de opdrachtgever, op een constructieve manier medewerking te verlenen.

Ik hoop dat ver tillen niet gelijk is komen te staan met vertillen.

Want vertillen aan de regels en normen en vertillen aan ongeschreven regels van het spel horen niet thuis in onze omgeving.

De grootste bouwput van Noord Nederland (bron: http://www.energyparkeemshaven.nl, foto: Koos Boertjens)

Hilma Oudman, Camile Eurlings en Wouter Bos

2010-03-13T19:01:00.008+01:00

Hilma Oudman nam afgelopen dinsdag samen met Francie Kaaijk, Rieky Persoon, Harry Leffers, Jan van Duinen, Fred Bosman en Arie Nienhuis afscheid van de gemeenteraad in Eemsmond.

Een hele kinderschare zat op de publieke tribune om haar laatste optreden gade te slaan. Geen schoolklas, of fanclub, maar wel haar bloedeigen kinderen. Waarvan de jongste geboren werd, vlak voordat ze voor de eerste keer als raadslid werd geinstalleerd. Nu acht jaar geleden, kwam ze van het kraambed de gemeenteraad in.

Hilma kiest nu voor haar gezin, nadat ze acht jaar het raadslidmaatschap heeft gecombineerd met het moeder zijn van haar kinderen en het werken op de boerderij die ze samen met haar man runt.

Hilma Oudman en haar jongste zoon, die haar raadsperiode van moederschoot tot moeders schoot meemaakte

De beslissing hiervoor heeft ze al een poosje geleden genomen, waardoor de CU fractie in Eemsmond ook de tijd had een opvolger voor haar te zoeken.

Deze week kondigden achtereenvolgens Camile Eurlings en Wouter Bos aan de voorkeur nu een poosje aan het gezin te geven. Ik kan niet anders concluderen dan dat Hilma volgelingen heeft.

Voor mij een belangrijke waarschuwing; naast de politiek moet er vooral ook tijd voor thuis zijn. Mocht u in de komende periode denken; "Pas op Bouman, denk aan thuis", schroom niet om me even aan de mouw te trekken...

openbare bijeenkomst als start voor het onderhandelingsproces

2010-03-08T13:52:00.003+01:00

Vanavond zal formeel een start gemaakt worden met het onderhandelingsproces voor de collegevorming in de gemeente Eemsmond.
De grootste partij (PvdA) zal daarvoor het initiatief nemen. Zo hoort het ook, immers het mandaat van de kiezer geeft aan dat ze de meeste stemmen aan deze partij hebben gegeven.
Net als de vorige keer zal er een openbare startbijeenkomst zijn, waarin de lijsttrekkers per partij aangeven hoe ze de verkiezingsuitslag interpreteren, welke samenwerkingsmogelijkheden in hun ogen voor de hand liggen en of ze wel of geen collegeverantwoordelijkheid willen dragen.
Zo'n bijeenkomst heeft waarde, maar tegelijkertijd moet u er als publiek ook niet veel meer van voorstellen dan een soort veredelde persconferentie. Discussie zal er niet of nauwelijks plaatsvinden.
Hoewel ik een groot voorstander van absolute transparantie ben, moet ik ook eerlijk zijn en aangeven dat het aangaan van een coalitie voor een deel ook moet varen op vertrouwen dat over en weer moet worden opgebouwd. Daar passen ook gesprekken bij over situaties, standpunten en personen, die niet persé (eerder zelfs nog persé niet) in de openbaarheid moeten plaatsvinden. Varantwoording zal achteraf plaatsvinden.
Het gaan een paar interessante en spannende weken of dagen worden.

Kiezers: bedankt

2010-03-04T16:38:00.001+01:00

Wat een bijzondere dag was het gisteren. Niet alleen omdat de dag al vroeg begon en heel laat eindigde, maar ook omdat de resultaten van de dag van gisteren best goed waren.
Wellicht een understatement: het was een prima resultaat.
GemeenteBelangen is er in geslaagd om ondanks een forse teruggang in het aantal stemmers behoorlijk meer stemmers te trekken dan de vorige keer.
De andere partijen in Eemsmond verloren aanhang.
Alle kiezers worden dan ook van harte bedankt voor deze geweldige uitslag. Het geeft ons als GemeenteBelangen en mij als lijsttrekker gelijktijdig ook een extra verantwoordelijkheid om er van te maken, wat er te maken valt. Daar zullen we voor gaan in de komende dagen. En natuurlijk ook de maanden en jaren daarna.
GemeenteBelangen stelt zich altijd open voor adviezen en ondersteuning vanuit de inwoners van deze gemeente. Mocht u dus ideeen hebben, of een advies over hoe in de komende weken te handelen: h.k.bouman@eemsmond.nl!

Dank u wel!

Campagne

2010-03-01T17:08:00.001+01:00

Zoals bij velen liep de campagne afgelopen zaterdag tot een hoogtepunt. De weken van debat, aanwezigheid en ook veel plezier worden aanstaande woensdag afgesloten met uw bezoek aan het stem lokaal.
Een mooiere plek om het echt af te sluiten is er bijna niet: STEM LOKAAL op 3 maart!

Ikke niet, maar hij wel.... Gekonkel op de milimeter.

2010-02-22T14:13:00.003+01:00

Nu afgelopen zaterdagochtend heel vroeg het kabinet gevallen is, is er een nieuw soort politiek opgestaan.
Het vingerwijzen is begonnen. De één roept dat de ander het gedaan heeft, zonder dat hij of zij naar de eigen rol kijkt.
Afgelopen zaterdag kwam tijdens de campagne voor de Gemeenteraadsverkiezingen een mevrouw naar me toe die me vroeg of het debat in Warffum volgende week vrijdag wel door zou gaan. Het kabinet was immers gevallen.
Deze mevrouw legt, misschien onbewust, de vinger op de zere plek.

Was de onmin ook net zo hoog geweest als de gemeenteraadsverkiezingen niet voor de deur hadden gestaan?

Ik weet het antwoord niet, maar in de komende weken zal hopenlijk wel voor iedereen duidelijk zijn dat gemeentelijke verkiezingen niets te maken hebben met landelijke politiek. Hoewel landelijke kopstukken vanzelfsprekend worden ingezet om kiezers over de streep te trekken voor een stem op hun cluppie.

In ieder geval kan ik eerlijk zeggen;
* ik was het niet, die de stekker eerder uit het kabinet had kunnen trekken
* ik was het ook niet die, tegen beter weten in, mijn zin wilde doordrukken over een onderwerp waarover ik al eerder afspraken had gemaakt
* ik zet mij in voor Eemsmond en heb niets, maar dan ook helemaal niets, met dat landelijke gekonkel en gewijs te maken! GELUKKIG NIET!

Stem voor Eemsmond op 3 maart en laat u niet afleiden!

(Zo, dat wou ik nou effe kwijt)

Een weekend vol ervaringen

2010-02-14T20:27:00.004+01:00

Campagnetournee
Het is campagnetijd, da's duidelijk merkbaar momenteel als je door de dorpen van Eemsmond loopt. Op veel plekken affiches, maar ook veel politici en aanhangers onderweg.

GemeenteBelangen is altijd onderweg maar startte afgelopen zaterdag een campagnetournee die ons in de komende weekenden langs bijna alle dorpen in onze gemeente brengt.

Daarvoor werd de Ommelander Paardentram ingezet, zodat de kandidaten en actieve GemeenteBelangen aanhangers mee konden langs de dorpen Uithuizermeeden, Oosternieland, Roodeschool, Oudeschip en Oosteinde.

Dit jaar hebben we ook gekozen voor een paar flexibeler vervoermiddelen; een aantal steps. Onder het motto " step mee met GBE" kunnen de kandidaten snel van de ene naar een andere plek in een dorp rijden, eventueel vergezeld door inwoners die ons ergens op willen wijzen.

Het is altijd leuk om te merken dat een idee aanslaat en de beschikbare steps op een bepaald ogenblik allemaal bezet zijn. GemeenteBelangers zijn over het algemeen niet voor 1 gat te vangen. Jonge GemeenteBelangers al helemaal niet. Een aantal jonge GBE-ers waren ook van de partij, waaronder de nummer 19 op de lijst, Maria Nienhuis, en de zeventienjarige Jorian Wals, die zich zo langzamerhand ontwikkelt als het aanspreekpunt van de GemeenteBelangen jongerenafdeling.

Zij stapten samen op de step om zo een extra step beschikbaar te maken voor mensen die met hen en de andere kandidaten wilden meesteppen.

Nachtdienst bij de regiopolitie
Na een ronde door de oostelijke helft van onze gemeente in de Fiat 500 en de paardentram kon ik me opmaken voor het vervolg van de dag. Eerst thuis nog de nodige aandacht aan vrouw en dochter geven, eten en een klein stukje "voorslapen" om vervolgens me te melden voor mijn "stage".

Geruime tijd geleden had ik gevraagd of ik in het kader van hoor en wederhoor een nacht mee mocht draaien met de politie van de basiseenheid Uithuizen. Afgelopen zaterdagnacht mocht ik Wim Dijkstra en zijn collega vergezellen tijdens hun nachtdienst.

Tegen 22.30 zat ik in de surveillanceauto om Eemsmond en Loppersum eens van een andere kant te bekijken. Het was buiten koud en het sneeuwde licht. Dat heeft voor- en nadelen, maar voor de politie maakt het niet veel uit.

Over de inhoudelijke activiteiten kan ik niet veel zeggen. Al was het alleen maar omdat ik daarover geheimhouding heb beloofd. Wel kan ik aangeven dat het een goede ervaring is geweest om de zaak eens vanuit de ogen van de politie te kunnen bekijken.
Met een beperkte hoeveelheid capaciteit moet het grondgebied van de gemeenten Eemsmond en Loppersum in de avond- en nachtdiensten bediend worden.

Tijdens deze nachtdiensten worden gestructureerd een aantal plekken bezocht om te controleren of er sprake is van overlast en/of vernieling, zoals bijvoorbeeld de stations. Ook worden steekproefsgewijs controles gehouden in het verkeer, bijvoorbeeld op alcohol. Bij calamiteiten worden de dienstdoende agenten ingezet voor andere zaken. Zo zijn we een tijd op zoek geweest naar een auto die was doorgereden na een ongeluk met (veel) blikschade.

Op basis van het horecaconvenant hebben we niet alleen met de auto maar ook te voet een aantal patrouilles door Uithuizen gelopen. Dat geeft een goed beeld van de situatie op dat ogenblik.

Een aantal conclusies wil ik met u delen;
1. Lokale bekendheid met zowel de inwoners als de omgeving heeft veel voordelen. Het is goed om te merken dat mensen als Wim Dijkstra de inwoners kennen, inclusief hun situaties, kinderen en dergelijke zaken.
2. De bezetting is krap, maar de betrokken dienders gaan er echt voor om hun taak zo goed mogelijk te doen. Daar was ik al van overtuigd, maar het is wel bevestigd.
3. De politie kan het niet alleen. Ook anderen hebben zo hun rol. Bij horeca bijvoorbeeld de horeca-houders, maar ook andere handhavende organisaties.
4. Ik ben heel erg geschrokken van de manier waarop met alcohol wordt omgegaan en dan met name op erg jonge leeftijd. Kinderen jonger dan 16 jaar op straat aantreffen, terwijl ze niet meer in staat zijn om te lopen is niet iets waar je als samenleving trots op mag zijn. Wat mij betreft zou het goed zijn als naast de kroegeigenaren ook andere bezoekers dit soort uitwassen in de gaten houden. Het is niet meer dan terecht om hier preventief mee om te gaan
5. Mensen doen af en toe hele domme dingen, waardoor ze zichzelf onnodig in de problemen brengen
6. De aanrijtijden op het platteland en de beschikbaarheid van politiezorg worden beinvloed door de bezetting van de basiseenheid. Mijn indruk is dat de dienstdoende agenten op basis daarvan hun werk doen en per geval een inschatting maken over de mate waarin ze individuele gevallen verder oppakken. Daarbij wordt soms gekozen voor een preventieve aanpak, waardoor ergere excessen later worden voorkomen.
7. Verhalen over politie-nachtdiensten die men vooral op het bureau doorbrengt zijn voor zover ik het op basis van één nacht kan beoordelen grote onzin. Ik heb het bureau in Uithuizen gedurende deze nacht 2 keer van binnen gezien, gedurende maximaal 40 minuten. Dat is minder dan de totaaltijd die veel mensen in dagdienst maken. Ik heb gedurende 8 uur bijna alle dorpen van 2 gemeenten vanuit het donker bekeken.
8. U gaat grotendeels gelijktijdig naar bed. Het viel mij op dat de meeste huiskamers binnen een periode van 15 tot 30 minuten donker werden. Maar dat kan natuurlijk ook aan de uitzendingen van de schaatswedstrijden in Vancouver liggen.

Het was kortom een koude, maar leerzame nacht. Indien noodzakelijk voor herhaling vatbaar. Nadat ik tegen zessen in bed dook, heeft onze dochter het ook nog even volgehouden. Pas tegen kwart over zeven vond zij het welletjes en probeerde ze papa en mama wakker te krijgen. Het kostte deze keer bij papa iets meer moeite dan normaal, maar.......... u begrijpt het al: de dochter heeft het van de slaap gewonnen!

PS: zo lang het nog vriest kan ik u nog een tijdelijke toeristische attractie aanbevelen. Tijdens de nachtdienst troffen wij in Usquert in de voortuin van Jaap Nienhuis een tijdelijk ijskunstwerk aan. Jaap had er in ieder geval een spotje op staan en het zag er prachtig uit. Voor ons een reden om de auto even kort in de achteruit te zetten om even een paar seconden te kijken wat het eigenlijk was.

Kranten en blaadjes

2010-02-06T20:03:00.006+01:00

Toen ik vandaag het dagblad Trouw voor mijn neus kreeg, werd mijn aandacht getrokken naar de rechterkant van de voorpagina.

Een geel affiche met een 2, een hoofd dat enige gelijkenis met het mijne vertoonde, en de slogan "gewoon doen" er op. Je raakt er nooit helemaal aan gewend dat je jezelf regelmatig tegenkomt.
In de rubriek de verdieping bleek de reden van het affiche te staan: een uitspraak over herindeling van ondergetekende.

Nooit verkeerd, een beetje landelijke aandacht tijdens de lokale campagne. Er is al voldoende lokale aandacht voor landelijke campagnes van de gesubsidieerde (=landelijke) partijen.
Toch doen de lokale afdelingen van landelijke partijen ook lokaal erg hun best om de stemmen in de dorpen te bemachtigen.

Zo stond in de onvolprezen DEVO (Deur en veur Oskerders; HET neisblad ien Oskert)van februari 2010 een artikel van de hand van de Partij van de Arbeid, waarin enigzins minder objectief dan in andere gerespecteerde bladen verslag werd gedaan van het tot stand komen van de verbouw het dorpscentrum van Usquert.

Volgens het artikel worden de plannen voor dat dorpscentrum gerealiseerd "dankzij de Partij van de Arbeid".

Daarbij werd onder andere de suggestie gedaan dan vooraf niet duidelijk was dat de fractie van GemeenteBelangen Eemsmond voorstander was van het plan. Dat, terwijl al ruim een half jaar eerder in het Berlagehuis in het openbaar door één van de bestuursleden van de stichting (ook PvdA!) een presentatie werd gegeven over de voorliggende plannen. Daar trok de fractie ook al in het openbaar de conclusies.

Al eerder, in 2006, trokken wij aan de bel om de sinterklaasintocht in datzelfde dorpscentrum doorgang te laten vinden.

Ook verzocht GB al in 2008 in de raad om nog in deze collegeperiode, dus voor de verkiezingen dit onderwerp aan te snijden.

Tijdens de discussie over het naar voren halen van investeringen in het kader van de economische crisis voerde ikzelf nog een discussie met Harry Leffers (ook PvdA) waarin ik hem vroeg om net als ik prioriteit te geven aan het dorpscentrum in Usquert ten opzichte van andere door hem aangedragen investeringen. Van harte ging dit niet bij collega Leffers. Ook in het openbaar. Of zou de schrijver dat niet hebben opgemerkt...

Dat in het artikel daarnaast de suggestie werd gewekt dat de vroegere GB wethouder Eisinga met plezier (men noemt het resoluut) eerdere plannen af moest wijzen in tijden van bezuinigen, dat andere fracties tegen het dorpscentrum stemden terwijl ze voor een minder uitgebreide variant waren, die zouden leiden tot minder forse verbouwingen stond er niet in.

Dankzij de PvdA? Dankzij een ruime meerderheid in de raad, waaronder de PvdA. Want laten we even eerlijk zijn: als de PvdA dit zo graag wilde, was het plan dan niet eerder aan de raad voorgelegd?

Ook een ingezonden artikel hoort objectief en niet suggestief te zijn.
Een campagne hoort eerlijk te verlopen en inwoners behoren correct te worden voorgelicht.

De posterafdruk en de zin in de Trouw rubriek waren overigens eerlijk en objectief en riepen geen verkeerd beeld van andere partijen op.

Ik hoop dat het artikel van de PvdA niet de toon zet voor de campagne in Eemsmond. De inwoners zijn alvast gewaarschuwd.

Voorlopig ga ik er van uit dat deze waarschuwing binnenkort weer kan worden ingetrokken.

De ballen....

2010-02-03T14:39:00.003+01:00

Tijdens de laatste raadsvergadering vroeg ik namens de fractie van GemeenteBelangen Eemsmond aan het college naar de extra kosten van de gladheidsbestrijding in Eemsmond. Daarbij heb ik namens de fractie de complimenten uitgedeeld voor alle bergen werk (en vooral sneeuw) die de mannen en vrouwen van de afdeling Gemeentewerken hebben verzet.

Tel daarbij de activiteiten in het kader van de uitrol van de nieuwe afvalinzamelingsmethode op en je komt er achter dat de dames en heren veel voor de kiezen krijgen de afgelopen tijd.

In dat kader zocht ik vorige week contact met het hoofd van de afdeling GemeenteWerken, om te vragen hoeveel medewerkers hierbij betrokken zijn. Doelstelling was om niet alleen praatjes te hebben (want die vullen geen gaatjes) maar ook de waardering vanuit GemeenteBelangen ook op een andere wijze te laten blijken. Wat kun je dan beter doen dan gehaktballen bezorgen op een doordeweekse middag, tegen etenstijd, zodat men weer iets warms in de maag heeft, voor de rest van de dag.

Zo gezegd zo gedaan. Dus trok ik gisteren met dochter Nienke en fractiegenoot Rose-Marie Zuidema naar het Gemeentebedrijf om een aantal pannen met gehaktballen af te geven. Zelf nog even opwarmen en klaar is Kees.
Achteraf begreep ik dat het college bedacht heeft om dezelfde dag gebak te brengen, dus gisteren hoefde u zich geen zorgen te maken of de medewerkers van het Gemeentebedrijf wel voldoende voeding hadden.

Toen ik in de loop van de middag een sms-je kreeg over de kwaliteit van de ballen, wist ik zeker dat de ballen goed geland zijn en dat het opwarmen ze prima was afgegaan..

In de komende weken zullen ze er nog even flink tegenaan moeten, dus het is ze van harte gegund. Als je veel voor de kiezen krijgt, kun je er beter iets tussen hebben.

Posters plakken

2010-01-25T10:53:00.003+01:00

Vorige week was het op dinsdag spitsuur in het gemeentehuis van Eemsmond. Alle politieke partijen van de gemeente werden geacht daar hun lijsten in te leveren. Door de (verplichte) automatisering van de Nationale Kiesraad, was het dit keer niet gemakkelijk om de zaak goed in te leveren.
Een voorinlevering van GemeenteBelangen Eemsmond zorgde er al voor dat er een aantal fouten in de papiermassa was aangetroffen. Forse fouten, zoals het feit dat Oosteinde niet bestaat als woonplaats en het eigenlijk Roodeschool moet zijn. Andere forse fouten, zoals het schrijven van de woonplaats Rottum als Rottum (Gn). Heel fout natuurlijk, zeker omdat het invullen van de woonplaats door het programma zelf geschiedt.
Nog fouter was het invullen van het huisnummer 18A met een hoofdletter A. Dit moest een kleine letter zijn.

Al met al reden genoeg om voor een tweede keer de deuren van alle kandidaten langs te gaan om een nieuwe handtekening te halen.
Vanwege de detaillistische controles durfden we het niet aan om te werken met een handtekening en kandidaatstelling uit het buitenland. Ondanks dat we nog contact hebben gehad met de ambassade in het land van verblijf hadden we onvoldoende zekerheid dat het goed zou komen om Kees Bos op plaats 10 te laten staan. Jammer voor GemeenteBelangen en ook voor Kees.
Al met al zorgde het er voor dat we niet met 30, maar met 29 kandidaten op de lijst komen te staan op de 3e maart. Eemsmond heeft 17 raadszetels, dus als het alleen aan GemeenteBelangen moet liggen zijn ze sowiso gevuld.

het inleveren bij de afdeling burgerzaken is gelukt. Op de foto overhandigt Mathilde van der Bijl van het bureau verkiezingen een ontvangstbevestiging aan Eltjo Dijkhuis van GBE, terwijl ik tevreden toekijk

Het inleveren is dus gelukt en afgelopen vrijdag werd definitief het lijstnummer toegekend.Dat werd het nummer 2. Da's maar goed ook, want de posters waren vorige weer dinsdagavond al klaar.
Voor mij wel een bijzondere ervaring, omdat ik op de poster van mijzelf nog een groter hoofd aantrof dan mijn hoofd in werkelijkheid was. Zo'n poster op een tafel neerleggen zorgt voor een bijzondere ontmoeting met jezelf....

Op woensdag werden dan ook al de eerste posters geplakt op de door de gemeente beschikbaar gestelde borden.

't is nog steeds een beetje eenzaam op de borden, maar ik verwacht binnenkort dat mijn collega-lijsttrekkers en/of hun partijposters mij gezelschap komen houden, al dan niet in hun eigen warme of minder warme kleuren gehuld..

Gezellige boel...

2010-01-13T16:09:00.003+01:00

Een gezellige boel lijkt het niet echt, als je kijkt naar de onderstaande foto, waarin de 4 burgemeesters van de DEAL gemeenten staan afgebeeld. Gisteren was in Loppersum een persconferentie, waarin aan de verzamelde pers werd verteld dat er een gemeenschappelijke organisatie voor VTH (vergunningverlening, toezicht en handhaving) voor de 4 gemeenten zal komen. Deze zal gesitueerd worden in een gebouw in Delfzijl.

foto: Maarten Beurskens, RTV Noord

Mooi moment ook, zo vlak voor de verkiezingen om nog een aantal zaken uit te regelen. Het was dan ook opvallend dat de pers het eerder moest weten dan de gemeenteraden (althans in Eemsmond, waar wij het moesten doen met een persbericht dat tegen 1600 uur werd rondgestuurd) en het betrokken personeel (dat 's middags werd bijgepraat volgens de geluiden).

Netjes vind ik het niet. Als dergelijke ingrijpende beslissingen worden genomen, met grote effecten voor het personeel, hoort het niet zo te zijn dat personeel en gemeenteraad het nieuws uit de krant (in dit geval de webpagina's van het Dagblad van het Noorden) moeten lezen. Nog los van het feit dat het schijnbaar noodzakelijk is om deze mensen allemaal in een pand te zetten, waar nu nog niemand werkt. Je zou verwachten dat er in bestaande panden van de verschillende deelnemers toch ruimte gemaakt kan worden. En mocht dat niet gelukken, dan zijn er altijd nog de panden van de regioraad die met ingang van 31-12-2009 is opgeheven, nadat onder andere de deelnemende DEAL gemeenten daartoe hadden besloten.

De gezamenlijke VTH organisatie moet de opmaat worden naar meer gemeenschappelijke activiteiten van de DEAL gemeenten. Op zich niet een slecht idee, maar de wijze waarop de toon gezet wordt, lijkt bijna te leiden tot een stukje valse muziek. Men stevent af op een gemeenschappelijke regeling, waardoor de transparantie van de lagere overheid er niet beter op wordt. Als je wilt samenwerken, moet je taken afstoten en die aan je partners overlaten. Pas dan kun je op een goede wijze elkaar aanspreken op kwaliteit. Want daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om. Hogere kwaliteit voor minder geld. Ik ben benieuwd of tenminste één van die 2 doelstellingen gehaald zal worden. Het andere voorbeeld van samenwerking, de gemeenschappelijke brandweerorganisatie, heeft dat wat mij betreft (nog) niet aangetoond.

Sneeuw verbroedert!

2010-01-10T21:30:00.002+01:00

"Sneeuw verbroedert", zei een van mijn buurmannen, toen we vanmiddag in de sneeuw stonden te scheppen op straat.
Een poosje geleden konden we de straat niet uitkomen, maar dat zal ons waarschijnlijk niet zo maar weer gebeuren.
De sneeuw en de wind van de afgelopen dagen en nachten zorgde er niet alleen voor dat de al gevallen sneeuw zich in bultjes had gevormd, ook nieuwe sneeuw zorgde er voor dat de sneeuwheuvels groter werden.
"Ze zeggen altijd dat sport verbroederd, maar volgens mij doet sneeuw het ook", zei hij. We gingen door met scheppen door ook even de oprit van een buurman te scheppen die niet zo goed ter been is. Noaberschap in optima forma, zoals dat zo veel voorkomt in deze dagen.
Hij had wel gelijk. Het is goed om te zien dat mensen het samen willen en kunnen rooien, zodat we alllemaal in staat zijn om ons ding te doen.
Iedereen zorgt een beetje voor elkaar en zo ook weer voor zich zelf. De ??n kan dit, de ander dat en samen redden we het wel.
Eigenlijk best leuk, een beetje sneeuw. Af en toe een beetje lastig, maar het kan ook mooie bijeffecten hebben.
De gemeente kon onze straat voorbijrijden toen ze aan het einde van de middag met de ondersteuning van een loonwerker de wijk sneeuwvrij kwamen maken. Kunnen ze met een beetje gemak binnenkort weer langs rijden als de zoutvoorraden weer enigzins op pijl zijn.