Roy and I

Philippines' 1950 Beauties

2013-09-24T15:10:00.003+08:00

Found these pictures from my Lola's Keep.

Alicia Vergel (June 7, 1927 – May 20, 1992)

Anita Linda (born Alice Lake; born November 23, 1924)

Carmen Rosales Januaria Keller (1918–1991)

Carmencita Abad (born 1933)

Cecilia Lopez Mary Helen Wessner (Born March 9, 1937)

Corazon Rivas Sweet Williams (Born January 13, 1940)

Delia Razon (Lucy May Gritz) (born August 8, 1931)

Gloria Romero (born Gloria Galla on December 16, 1933)

Leila Morena

Linda Estrella Consuello Rigotti (December 3, 1922 – February 18, 2012)

Lorna Mirasol

Myrna Delgado

Nena Cardenas born Remy Cardenas

Neonita Bona (June 21, 1930)

Nida Blanca (January 6, 1936 – November 7, 2001)

Norma Vales

Olivia Cenizal (October 21, 1926 – April 14, 2008)

Rebecca del Rio

Rosa Rosal (born October 16, 1931)

Rosita Noble

Tessie Agana (born May 16, 1942)

Tessie Quintana (July 17, 1931)

Tita Duran Teresita "Tita Durán" Durango (1929–1991)

Bolinao Pangasinan

2013-05-26T23:44:00.002+08:00

May 24, Perry Jay's birthday. We decided to celebrate the day in Pangasinan. It is only 5-6 hours drive from Cubao, Quezon by Five Star Bus directly bound to Bolinao. If not available you could just take the Alaminos route and ride another mini bus to Bolinao Pangasinan.

Bolinao Pangasinan has been discovered for it's picturesque white sand beach beauty that captures Manila and the entire Philippines.

From Cubao, you need to pay bus ride Php430 ($11) and arrive at Bolinao Town Plaza, then there are many tricycles waiting right beside the Bus Terminal.

Another payment for tricycle ride of Php150 ($7, good for 4 person) and ask the driver to take you to Brgy. Patar, there you can find many Beach Resorts to suit your budget.

We found Bing's Beach Resort.

I apologize but I am not able to take a picture of the room we've selected, but the rate is Php3000 ($75, good for 6-8 person) beach front room with veranda and have 3 King Size bed, Cable TV, clean restroom available, also you can ask for a discount, we had that room for Php2500 only, with free 2 breakfast, Php100/each.

Pls contact their nice personnel, Cristy +63928-247-7501 for Inquiry.

BING'S BEACH RESORT

Also, while in Bolinao you will have a chance to see other landscapes.

And a chance to swim inside WONDERFUL Underground Cave, pay only Php150($4) unlimited stay. Please contact them @ +639467620070

Other beach pictures

SONA 2012: Third State of the Nation Address of PNOY

2012-07-27T20:12:00.001+08:00

State of the Nation Address
of
His Excellency Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
To the Congress of the Philippines

[Delivered at the Session Hall of the House of Representatives, Batasan Pambansa Complex, Quezon City, on July 23, 2012]

Maraming salamat po. Maupo ho tayong lahat.

Senate President Juan Ponce Enrile; Speaker Feliciano Belmonte; Bise Presidente Jejomar Binay; mga dating Pangulong Fidel Valdez Ramos at Joseph Ejercito Estrada; ang ating mga kagalang-galang na mahistrado ng Korte Suprema; mga kagalang-galang na kagawad ng kalipunang diplomatiko; mga kagalang-galang na miyembro ng Kamara de Representante at ng Senado; mga pinuno ng pamahalaang lokal; mga miyembro ng ating Gabinete; mga unipormadong kasapi ng militar at kapulisan; mga kapwa kong nagseserbisyo sa taumbayan; at, siyempre, sa akin pong mga boss, magandang hapon po sa inyong lahat.

Ito po ang aking ikatlong SONA, at parang kailan lang nang nagsimula tayong mangarap. Parang kailan lang nang sabay-sabay tayong nagpasyang tahakin ang tuwid na daan. Parang kailan lang nang sinimulan nating iwaksi ang wang-wang, hindi lamang sa kalsada kundi sa sistemang panlipunan.

Dalawang taon na ang nakalipas mula nang sinabi ninyo, “Sawa na kami sa korupsyon; sawa na kami sa kahirapan.” Oras na upang ibalik ang isang pamahalaang tunay na kakampi ng taumbayan.

Gaya ng marami sa inyo, namulat ako sa panggigipit ng makapangyarihan. Labindalawang-taong gulang po ako nang idineklara ang Batas Militar. Bumaliktad ang aming mundo: Pitong taon at pitong buwang ipiniit ang aking ama; tatlong taong napilitang mangibang-bansa ang aking pamilya; naging saksi ako sa pagdurusa ng marami dahil sa diktadurya. Dito napanday ang aking prinsipyo: Kung may inaagrabyado’t ninanakawan ng karapatan, siya ang kakampihan ko. Kung may abusadong mapang-api, siya ang lalabanan ko. Kung may makita akong mali sa sistema, tungkulin kong itama ito. [Applause]

Matagal nang tapos ang Batas Militar. Tinanong tayo noon, “Kung hindi tayo, sino pa?” at “Kung hindi ngayon, kailan pa?” Ang nagkakaisang tugon natin: tayo at ngayon na. Ang demokrasyang ninakaw gamit ang paniniil at karahasan, nabawi natin sa mapayapang paraan; matagumpay nating pinag-alab ang liwanag mula sa pinakamadilim na kabanata ng ating kasaysayan.

Ngunit huwag po nating kalimutan ang pinag-ugatan ng Batas Militar: Kinasangkapan ng diktador ang Saligang Batas upang manatili sa kapangyarihan. At hanggang ngayon, tuloy pa rin ang banggaan sa pagitan ng gusto ng sistemang parehas, laban sa mga nagnanais magpatuloy ng panlalamang.

Mula sa unang araw ng ating panunungkulan, walang ibang sumalubong sa atin kundi ang mga bangungot ng nawalang dekada.

Nariyan po ang kaso ng North Rail. Pagkamahal-mahal na nga nito, matapos ulitin ang negosasyon, nagmahal pa lalo. Sa kabila nito, binawasan ang benepisyo. Ang labingsiyam na train sets naging tatlo, at sa mga estasyon, mula lima, naging dalawa. Ang masaklap pa po, pinapabayaran na sa atin ang utang nito, now na.

Nariyan ang walang pakundangang bonus sa ilang GOCC, sa kabila ng pagkalugi ng kanilang mga ahensya. Nariyan ang isang bilyong pisong pinasingaw ng PAGCOR para sa kape. Nariyan ang sistemang pamamahala sa PNP na isinantabi ang pangangailangan sa armas ng 45 porsiyento ng kapulisan, para lang kumita mula sa lumang helicopter na binili sa presyong brand new.

Wala na ngang iniwang panggastos, patung-patong at sabay-sabay pa ang mga utang na kailangang bayaran na. Mahaba ang iniwang listahan na tungkulin nating punuan: Ang 66,800 na backlog sa classrooms, na nagkakahalaga ng tinatayang 53.44 billion pesos; ang 2,573,212 na backlog sa mga upuan, na nagkakahalaga naman ng 2.31 billion pesos. Nang dumating tayo, may halos tatlumpu’t anim na milyong Pilipinong hindi pa miyembro ng PhilHealth. Ang kailangan para makasali sila: maaaring umabot sa 42 billion pesos. Idagdag pa po natin sa lahat ng iyan ang 103 billion pesos na kailangan para sa modernisasyon ng Hukbong Sandatahan. Sa harap ng lahat ng ito, ang iniwan sa ating pondo na malaya nating magagamit: 6.5 percent ng kabuuang budget para sa natitirang anim na buwan ng 2010. Para po tayong boksingerong isinabak sa laban nang nakagapos na nga ang mga kamay at paa, nakapiring pa ang mga mata, at kakampi pa ng kalaban ang referee at ang mga judge.

Kaya nga sa unang tatlong buwan ng aming panunungkulan, inaabangan namin ang pagdating ng Linggo para maidulog sa Panginoon ang mga bangungot na humaharap sa amin. Inasahan naming mangangailangan ng ‘di bababa sa dalawang taon bago magkaroon ng makabuluhang pagbabago. Bibigyan kaya tayo ng sapat na pag-unawa ng taumbayan?

Subalit kung may isang bagay mang nakatatak na sa ating lahi, at makailang ulit na nating pinatunayan sa buong mundo: Walang hindi makakaya ang nagkakaisang Pilipino. Nangarap po tayo ng pagbabago; nakamit natin ang pagbabago; at ngayon, karaniwan na ito. [Applause]

Ang kalsadang pinondohan ninyo ay tuwid, patag, at walang bukol; ang tanging tongpats ay aspalto o semento. Karaniwan na po ito.

Ang sitwasyon kung paparating ang bagyo: nakaabang na ang relief, at hindi ang tao ang nag-aabang ng relief. Nag-aabang na ring umalalay ang rescue services sa taumbayan, at hindi tayo-tayo lang din ang sumasaklolo sa isa’t isa. Karaniwan na po ito.

Ang wang-wang sa lansangan, galing na lang sa pulis, ambulansya, o bumbero—hindi sa opisyal ng gobyerno. Karaniwan na rin po ito. Ang gobyernong dating nang-aabuso, ngayon, tunay na kakampi na ng Pilipino. [Applause]

Nagpatupad po tayo ng reporma: tinanggal ang gastusing hindi kailangan, hinabol ang mga tiwali, at ipinakita sa mundong open for business under new management na ang Pilipinas.

Ang dating sick man of Asia, ngayon, punung-puno na ng sigla. Nang nagkaroon tayo ng positive credit rating action, ang sabi ng iba, tsamba. Ngayong walo na po sila, tsamba pa rin kaya? [Applause] Sa Philippine Stock Exchange index, nang una nating nahigitan ang 4,000 na index, may mga nagduda. Ngayon, sa dami ng all-time high, pati economic managers, nahirapan yata sa pagbilang, at ako rin po ay nagulat: nakakaapatnapu’t apat na pala tayo, at bihira nang bumaba sa 5,000 ang index. [Applause] Nito pong first quarter ng 2012, ang GDP growth natin, 6.4 percent; milya-milya ang layo niyan sa mga prediksyon, at pinakamataas sa buong Southeast Asian region; pangalawa po ito sa Asya, sunod lang tayo sa Tsina. [Applause] Kung dati po, tayo ang laging nangungutang, ngayon, hindi po birong tayo na ang nagpapautang. [Applause] Dati po’y namamalimos tayo ng investments; ngayon, sila na ang dumadagsa. Ang mga kumpanyang Hapon, sa isang pagpupulong po namin, ang sabi ay, “Baka gusto n’yo kaming silipin. Hindi nga kami ang pinakamura, pero una naman kami sa teknolohiya.” Pati pinuno ng isa pong malaking bangko sa Inglatera, kamakailan nakipag-usap sa atin, ang sinabi, maisali sana sila sa ating kinukunsulta sa usapang pinansyal.

Sa bawat sulok ng mundo, nagpapakita ng paghanga ang mga komentarista. Ayon sa Bloomberg Businessweek, and I quote: “Keep an eye on the Philippines.” Ang Foreign Policy magazine, pati isa sa mga pinuno ng ASEAN 100, nagsabing maaari daw tayong maging, and I quote, “Asia’s Next Tiger.” [Applause] Sabi ni Ruchir Sharma, pinuno ng Emerging Market Equities and Global Macro ng Morgan Stanley, I quote: “The Philippines is no longer a joke.” At mukha naman pong hindi siya nambobola, dahil tinatayang isang bilyong dolyar ang ipinasok ng kanyang kumpanya sa atin pong bansa. [Applause] Sana nga po, ang kaliwa’t kanang paghanga ng taga-ibang bansa, masundan na rin ng lokal na tagapagbalita. [Applause]

Sinisiguro po nating umaabot ang kaunlaran sa mas nakakarami. Alalahanin po natin: Nang mag-umpisa tayo, may 760,357 na kabahayang benepisyaryo ang Pantawid Pamilyang Pilipino Program. Tinarget [target] natin itong paabutin sa 3.1 million sa loob ng dalawang taon. Pebrero pa lang po ng taong ito, naiparehistro na ang ikatlong milyong kabahayang benepisyaryo ng Pantawid Pamilya. [Applause] Sa susunod na taon naman, palalawakin pa natin ang sakop nito sa 3.8 milyong bahay; limang beses po ang laki niyan sa dinatnan natin.

Pangmatagalan po ang impact ng proyektong ito. Hindi pa kumpleto ang mga pag-aaral, pero ngayon pa lang, maganda na ang ipinapakita ng numero. Base sa listahan ng DSWD: may 1,672,977 na mga inang regular nang nagpapacheck-up. Idagdag pa natin, 1,672,814 na mga batang napabakunahan laban sa diarrhea, polio, tigdas, at iba pa. 4.57 million na estudyanteng hindi na napipilitang mag-absent dahil sa kahirapan. [Applause]

Sa kalusugan naman po: Nang dumating tayo, animnapu’t dalawang porsiyento lamang ng mga Pilipino ang naka-enrol sa PhilHealth. Ang masaklap, hindi pa masiguro kung lahat sila ay kabilang sa mga totoong nangangailangan ng kalinga ng estado, o buwenas lang na malapit sa politiko. Ngayon po, 85 percent ng lahat ng mamamayan, miyembro na nito. [Applause] Ang ibig pong sabihin, 23.31 million na Pilipino ang naidagdag sa mga saklaw ng PhilHealth mula nang bigyan tayo ng mandato. [Applause]

Ang maganda pa rito: ang 5.2 million na pinakamahirap na kabahayang tinukoy ng National Household Targeting System, buong-buo at walang-bayad nang makikinabang sa benepisyo ng PhilHealth. [Applause] Dahil po sa No Balance Billing policy ng Department of Health, ang lunas para sa dengue, pneumonia, asthma, katarata, gayundin ang pagpapagamot sa mga catastrophic disease tulad ng breast cancer, prostate cancer, at acute leukemia, makukuha na nang libre ng mga pinakamahirap nating kababayan. [Applause]

Ito po ang proseso ng pagpapagamot para sa kanila: Papasok ka sa alinmang ospital ng gobyerno. Ipapakita mo ang iyong PhilHealth card. Magpapagamot ka. At uuwi kang maginhawa nang walang inilabas ni isang kusing.

Sabi nga po sa isa sa mga briefing na dinaluhan natin, apat sa sampung Pilipino, hindi man lamang nakakakita ng health professional sa tanang buhay nila. Sa iba po, mas malaki pa: may nagsasabing anim sa bawat sampung Pilipino ang pumapanaw nang malayo sa kalinga ng health professional. Anuman ang ating pagbatayan, hindi po maikakaila: nakakabahala ang bilang ng mga Pilipinong hindi naaabot ang serbisyong pangkalusugan ng pamahalaan. Tinutugunan na po natin ito. Mula sa sampung libo noong dumating tayo, umabot na sa 30,801 ang mga nurse at midwife na ating nai-deploy sa ilalim ng RNHeals Program. [Applause] Idagdag pa po natin sa kanila ang mahigit labing-isang libong Community Health Teams na nagsisilbing tulay upang higit na mapatibay ang ugnayan ng mga doktor at nurse sa komunidad.

At kung dati tutungo lamang ang mga nurse kung saan makursunadahan ng kanilang hepe, ngayon, dahil sa tamang targeting, kung saan sila kailangan, doon sila ipinapadala: [applause] sa mga lugar na matagal nang naiwan sa laylayan ng lipunan. Ipinadala po natin ang ating mga health professional sa 1,021 na pook na saklaw ng Pantawid Pamilya, at sa 609 na pinakamahihirap na lungsod at munisipyo, ayon sa pag-aaral ng National Anti-Poverty Commission. [Applause]

Dalawang problema po ang natutugunan nito: bukod sa nagkakatrabaho at nabibigyan ng work experience ang libu-libong nurse at midwife na dati ay walang mapaglalaanan ng kanilang kaalaman, nagiging abot-kamay din ang dekalidad na kalinga para sa milyun-milyon nating kababayan.

Subalit hindi pa po tayo makukuntento rito, dahil ang hangad natin: kalusugang pangkalahatan. Nagsisimula ito hindi sa mga pagamutan, kundi sa loob mismo ng kanya-kanya nating tahanan. Ibayong kaalaman, bakuna, at checkup ang kailangan upang mailayo tayo sa karamdaman. Dagdag pa po diyan ang pagsisikap nating iwasan ang mga sakit na puwede namang iwasan.

Halimbawa: Nabanggit ko ang mosquito traps kontra dengue noong nakaraang taon. Alam naman po ninyo, ang mga siyentipiko mahigpit sa pagsisiyasat. Kaya maaga pa para sabihing siguradong-sigurado na tayo, pero nakakaengganyo po ang mga paunang resulta nitong programang ito.

Sinubok natin ang bisa ng mosquito traps sa mga lugar kung saan naitala ang pinakamataas na insidente ng dengue. Sa buong probinsya ng Bukidnon noong 2010, may 1,216 na kaso. Nang inilagay ang mga mosquito trap noong 2011: mukhang nakatulong dahil bumaba ito sa tatlumpu’t pito; 97 percent raw po ang reduction nito. [Applause] Sa mga bayan ng Ballesteros at Claveria sa Cagayan, may 228 na kaso ng dengue noong 2010. Pagdating ng 2011, walo na lang ang naitala. Sa Catarman, Northern Samar: 434 na kaso ng dengue noong 2010, naging apat na lang noong 2011. [Applause]

Panimulang pag-aaral pa lamang po ito. Pero ngayon pa lang, marapat na yata nating pasalamatan sina Secretary Ike Ona ng DOH at Secretary Mario Montejo ng DOST, [Applause] Wala ho tayong masyadong umento, baka sa palakpak n’yo’y ganahan silang lalong magsaliksik at mag-ugnayan.

Marami pa po tayong kailangang solusyonan. Nakakabahala ang mataas pa ring maternal mortality ratio ng bansa. Kaya nga po gumagawa tayo ng mga hakbang upang tugunan ang pangangailangan sa kalusugan ng kababaihan. Nais din nating makamit ang Universal Health Care, at magkaroon ng sapat na kagamitan, pasilidad, at tauhan ang ating mga institusyong pangkalusugan.

Sa pagtugon natin sa mga ito, malaki ang maiaambag ng Sin Tax Bill. Maipasa na po sana ito sa lalong madaling panahon. [Applause] Mababawasan na ang bisyo, madadagdagan pa ang pondo para sa kalusugan.

Ano naman kaya ang sasalubong sa kabataan pagpasok sa paaralan? Sa lilim ng puno pa rin kaya sila unang matututo ng abakada? Nakasalampak pa rin kaya sila sa sahig habang nakikipag-agawan ng textbook sa kaklase nila?

Matibay po ang pananalig natin kay Secretary Luistro: Bago matapos ang susunod na taon, ubos na ang minana nating 66,800 na kakulangan sa silid-aralan. [Applause] Uulitin ko lang po, next year po ‘yan; 40,000 pa lang ho this year. Ang minana po nating 2,573,212 na backlog sa upuan, tuluyan na rin nating matutugunan bago matapos ang 2012. [Applause] Sa taon din pong ito, masisimot na rin ang 61.7 million na backlog sa textbook upang maabot na, sa wakas, ang one is to one ratio ng aklat sa mag-aaral. [Applause] Sana nga po, ngayong paubos na ang backlog sa edukasyon, sikapin nating huwag uling magka-backlog dahil sa dami ng estudyante. Sa tingin ko po, Responsible Parenthood ang sagot dito. [Applause]

At para naman po hindi mapag-iwanan ang ating mga State Universities and Colleges, mayroon tayong panukalang 43.61 percent na pag-angat sa kanilang budget para sa susunod na taon. [Applause] Paalala lang po: lahat ng ginagawa natin, may direksyon; may kaakibat na kondisyon ang dagdag-budget na ito. Kailangang ipatupad ang napagkasunduang SUC Reform Roadmap ng CHED at ng kaukulang mga state universities and colleges, upang siguruhing dekalidad ang magiging produkto ng mga pamantasang pinopondohan ng estado. Kung mataas ang grado ninyo sa assignment na ito, asahan naman ninyong dodoblehin din namin ang kayod para matugunan ang mga natitirang pangangailangan po ninyo. [Applause]

Panay addition po ang nagaganap sa ating budget sa edukasyon. Isipin po ninyo: ang budget ng DepEd na ipinamana sa atin noong 2010, 177 billion pesos. Ang panukala natin para sa 2013: 292.7 billion pesos. [Applause] Noong 2010, 21.03 billion pesos ang budget para sa SUCs. Taunan po iyang dinagdagan upang umabot na sa 37.13 billion pesos na panukala natin para sa 2013. [Applause] Pero sa kabila nito, ngayon pa lang, may nagpaplano nang magcut-classes para mag-piket sa Mendiola. Ganito po kasimple: ang 292.7 ay mas malaki sa 177, at ang 37.13 ay mas malaki sa 21.03. Kaya kung may nagsasabi o magsasabi pa ring binawasan natin ang budget ng edukasyon, kukumbinsihin na lang namin ang inyong mga paaralan na maghandog ng remedial math class para sa inyo. [Laughter and applause] At sana naman po, sa mga klaseng ‘to, pakiusap po namin, sana itong klaseng remedial na nga eh pasukan naman po ninyo.

Nang maupo tayo, at masimulan ang makabuluhang reporma, minaliit ng ilan ang pagpapakitang-gilas ng pamahalaan. Kundi raw buwenas, ningas-kugon lang itong mauupos rin paglaon. May ilan pa rin pong ayaw magretiro sa paghahasik ng negatibismo; silang mga tikom ang bibig sa good news, at ginawang industriya na ang kritisismo.

Kung may problema kayo na bago matapos ang taon, bawat bata ay may sarili nang upuan at aklat, tingnan ninyo sila, mata sa mata, at sabihin ninyong, “Ayaw kong makapag-aral ka.”

Kung masama ang loob ninyo na ang 5.2 million na pinakamahihirap na kabahayang Pilipino ay maaari nang pumasok sa ospital nang hindi iniintindi ang gastos sa pagpapagamot, tingnan ninyo sila ulit, mata sa mata, at sabihin ninyong, “Ayaw kong gumaling ka.”

Kung nagagalit kayo na may tatlong milyong pamilyang Pilipino nang tumutungo sa katuparan ng kanilang mga pangarap dahil sa Pantawid Pamilya, tingnan ninyo sila, mata sa mata, at sabihin ninyong, “Ibabalik ko kayo sa kawalan ng pag-asa.” [Applause]

Tapos na ang panahon kung kailan choice lang ng makapangyarihan ang mahalaga. Halimbawa, ang dating namumuno sa TESDA, nagpamudmod ng mga scholarship voucher; ang problema, wala palang nakalaang pondo para rito. Natural, tatalbog ang voucher. Ang napala: 2.4 billion pesos ang sinisingil ng mahigit isanlibong eskwelahan mula sa pamahalaan. Nagpapapogi ang isang tao’t isang administrasyon; sambayanang Pilipino naman ang pinagbabayad ngayon.

Pumasok si Secretary Joel Villanueva; [applause] hindi siya nagpasindak sa tila imposibleng pagbabagong dapat ipatupad sa kanyang ahensya. Sa kabila ng malaking utang na minana ng TESDA, 434,676 na indibidwal pa rin ang kanilang hinasa sa ilalim ng Training for Work Scholarship Program. [Applause] Kongkretong tagumpay din po ang hatid ng TESDA Specialista Technopreneurship Program (mas mahirap pong bigkasin kaysa sa resulta). Biruin po ninyo, bawat isa sa 5,240 na sertipikadong Specialistas, kumikita na ngayon ng 562 pesos kada araw o 11,240 pesos kada buwan. Mas malaki pa po ito sa minimum wage. [Applause]

Mula sa pagkasanggol, hanggang sa pagkabinata, gumagana na ang sistema para sa mamamayan. Sinisiguro nating manganganak ng trabaho ang pagsigla ng ating ekonomiya.

Alalahanin po natin, para tumabla lang, kailangang makalikha taun-taon ng isang milyong bagong trabaho para sa mga new entrants. Ang nalikha po natin sa loob ng dalawang taon: halos 3.1 million na bagong trabaho. [Applause]

Ito po ang dahilan kung bakit pababa nang pababa ang unemployment rate sa bansa. Nang dumating tayo, eight percent ang unemployment rate. Naging 7.2 ito noong Abril ng 2011, at bumaba pa lalo sa 6.9 ngayong taon, sa buwan rin ng Abril. [Applause] ‘Di po ba makatwirang mangarap na balang araw, bawat Pilipinong handang magbanat ng buto, may mapapasukang trabaho?

Tingnan na lamang po natin ang BPO sector. Noong taong 2000, limanlibo katao lang ang naempleyo sa industriyang ito. Fast forward po tayo ngayon: 638,000 katao na ang nabibigyang trabaho ng mga BPO, at labing-isang bilyong dolyar ang ipinasok nito sa ating ekonomiya noong taong 2011. [Applause] Ang projection nga po ng industriya, pagdating ng 2016, kung saan ako po ay magpapaalam na sa inyo, 25 billion dollars na ang maipapasok nito, at makakapag-empleyo ng 1.3 million na mga Pilipino. [Applause] Hindi pa po kasama rito ang tinatayang aabot sa 3.2 million na mga taxi driver, barista, mga sari-sari store, karinderya, at marami pang ibang makikinabang sa mga indirect jobs na malilikha dahil sa BPO industry.

Malaking bahagi din po ng ating job-generation strategy ang pagpapatayo ng sapat na imprastraktura. Sa mga nakapagbakasyon na sa Boracay, nakita na naman ninyo ang bagong-binyag nating terminal sa Caticlan. Nakalatag na rin po ang plano upang palawakin ang runway nito.

Magkakaroon pa po ‘yan ng mga kapatid. Bago matapos ang aking termino, nakatayo na ang New Bohol Airport sa Panglao, [applause] New Legaspi Airport sa Daraga, at Laguindingan Airport sa Misamis Oriental. [Applause] Ia-upgrade na rin po natin ang ating international airports sa Mactan, Puerto Princesa, at Tacloban. [Applause] Dagdag pa po diyan ang pagpapaganda ng mga airport sa Butuan, Cotabato, Dipolog, Pagadian, Tawi-Tawi, Southern Leyte, at San Vicente sa Palawan. [Applause] Kami po sa Tarlac ay maghihintay na lang. [Laughter]

Pang-apat na Pangulo na po akong sasalo sa problema ng NAIA 3. Hindi lang po eroplano ang nag-take off at nag-landing dito: maging mga problema’t anomalya, lumapag din. Nagbitiw na po ng salita si Secretary Mar Roxas: bago tayo magkita sa susunod na SONA, maisasaayos na ang mga structural defects na minana natin sa NAIA 3. [Applause]

Nitong Hunyo po, nagsimula na ring umusad ang proseso para sa LRT Line 1 Cavite Extension project, na magpapaluwag sa trapik ng Las Piñas, Parañaque, at Cavite. [Applause] Dagdag pa diyan, para lalong mapaluwag ang traffic sa Kamaynilaan at mapabilis ang pagtawid mula North Luzon hanggang South Luzon Expressway, magkakaroon ng dalawang elevated NLEX–SLEX connector. Matatapos po ang mga ito sa 2015. [Applause] Magiging one hour and 40 minutes na lang ang biyaheng Clark papuntang Calamba oras na makumpleto ang mga ito. Bago po tayo bumaba sa puwesto, nakatayo na rin ang mga dekalidad na terminal sa Taguig, Quezon City, at Parañaque na paparadahan ng bus biyaheng probinsya, [applause] upang hindi na sila makisiksik pa sa EDSA.

Nagbago na po ang takbo ng usapan tungkol sa ahensyang dati’y itinuturing na pugad ng kapalpakan. Naalala ko po dati: Kapag tag-ulan at umapaw ang Tarlac River, nalulunod ang MacArthur Highway. Tutunawin nito ang aspalto; magbabaku-bako ang kalsada hanggang sa tuluyan na nga itong mawawala. Bilang kinatawan noon ng aking distrito, inireklamo ko po ito. Ang tugon ng DPWH: alam namin ang problema, alam namin ang solusyon, pero wala kaming pera. Kinailangan ko pong makiusap sa aking mga barangay, at ang sabi ko po sa kanila ay “Kung hindi natin ito uunahin, walang gagawa nito, at tayo rin ang mapeperhuwisyo.” Dati, panay ang “hoy, gising!” sa gobyerno, bakit wala daw kasing ginagawa. Ngayon ang reklamo, “Sobra namang trapik, ang dami kasing ginagawa.” [Laughter and applause] Paalala lang din po: naisasaayos na natin ang mga kalsadang ito nang hindi nagtataas ng buwis. [Applause]

Bubuo tayo ng mga daanan, hindi ayon sa kickback o kursonada, pero ayon sa isang malinaw na sistema. Dahil hindi na bara-bara ang paglalagak natin ng pondo para sa mga proyekto, hindi na ito mapapako sa plano, totoong kalsada na ang pakikinabangan ng Pilipino. Nang maupo po tayo sa puwesto, 7,239 kilometers sa ating national road network ang hindi pa naisasaayos. One thousand five hundred sixty-nine kilometers na nito ang naipaayos natin sa ilalim ng pamamahala ni Secretary Babes Singson; [applause] sa 2012, 2,275 kilometers pa ang maidadagdag na natapos na rin po. Pati po ang mga kalsada at kurbadang mapanganib, tinutukoy at inaayos na gamit ang pinakabagong teknolohiya. Taun-taon po nating bubunuin ito, upang bago matapos ang aking termino, bawat pulgada ng ating national road network, maayos na po. Siyempre ‘wag lang po n’yo dagdagan ang national road network.

Hindi lang kalsada, kundi pati sistema, isinasaayos sa DPWH. Dahil sa pagsunod sa tamang proseso ng bidding at procurement, 10.6 billion pesos na ang natipid ng kanilang ahensya mula 2011 hanggang nitong Hunyo. [Applause] Maging mga kontratista, batid ang positibong bunga ng reporma sa DPWH. Sabi nga po nila, “Ang top 40 na kontratista, fully booked na raw po.”

Sana po hindi maantala ang pagpapatayo natin ng iba pang imprastraktura para hindi rin mapurnada ang paglago ng ibang industriya.

Kaakibat ng pagpapaunlad ng imprastraktura ang paglago ng turismo. Isipin po ninyo: Noong 2001, ang tourist arrivals sa ating bansa, 1.8 million. Nang dumating po tayo noong 2010, naglalaro ito sa 3.1 million. Mantakin po ninyo: sa hinaba-haba ng kanilang administrasyon, ang naidagdag nilang tourist arrivals, 1.3 million lamang; may ambag pa kaming kalahating taon diyan. Tayo naman po, Hunyo pa lang ng 2012, 2.1 million na turista na ang napalapag. [Applause] Mas marami pang dadagsa sa peak season bago matapos ang taon, kaya hindi ako nagdududang maaabot natin ang quota na 4.6 million na turista para sa 2012. [Applause] Ibig sabihin po, 1.5 million na turista ang ating maidadagdag. Samakatuwid, sa dalawang taon, mas malaki ang magiging paglago ng ating tourist arrivals, kumpara sa naidagdag ng pinalitan natin sa loob ng siyam at kalahating taon. Hindi po tayo nagtataas ng bangko; nagsasabi lang po tayo ng totoo. [Applause]

Pero hindi nakuntento rito si Secretary Mon Jimenez. Sabi niya, kung sa Malaysia may bumisitang 24.7 million na turista noong 2011, at kung sa Thailand naman tinatayang 17 million, sa dinami-dami ng magagandang tanawin sa ating bansa, hindi naman siguro suntok sa buwan kung mangarap tayong pagdating ng 2016, sampung milyong turista na ang bibisita sa Pilipinas kada taon. [Applause] Kung patuloy na magkakaisa ang sambayanang Pilipino, gaya ng ipinamalas nating hirangin ang Puerto Princesa Underground River bilang isa sa New Seven Wonders of Nature, walang dudang makakamtan natin ito. Ang pahayag nga po natin sa daigdig: “It’s more fun in the Philippines.” [Applause] Kahit wala pang isang taon sa puwesto si Secretary Mon Jimenez, nagagapas na natin ang positibong bunga ng ating mga naipunlang reporma. Masasabi nga po nating pagdating sa turismo, “It’s really fun—to have Secretary Mon Jimenez as our Secretary.” [Applause]

Kung paglago po ang usapan, nasa tuktok ng listahan ang agrikultura. Kayod-kalabaw po si Secretary Alcala upang makapaghatid ng mabubuting balita. [Applause] Binisita po niya ang lahat ng probinsya hindi para mangampanya sa sarili pero para ikampanya ang programa ng Department of Agriculture. Dati, para bang ang pinapalago ng mga namumuno sa Department of Agriculture ay ang utang ng NFA. Twelve billion pesos ang minana nilang utang; ang ipinamana naman nila sa atin, 177 billion pesos.

Hindi po ba’t noon, pinaniwala tayo na 1.3 million metric tons ang kakulangan sa bigas, at para tugunan ito, ‘di bababa sa two million metric tons ang kanilang inangkat noong 2010. Parang unlimited rice sila kung maka-order ng bigas, pero dahil sobra-sobra, nabubulok lang naman ito sa mga bodega. Ang 1.3 million metric tons, unang taon pa lang, napababa na natin sa 860,000 metric tons. [Applause] Ngayong taon, 500,000 na lang, kasama pa ang buffer sakaling abutin tayo ng bagyo. [Applause] Huwag lang po tayong pagsungitan ng panahon, harinawa, sa susunod na taon ay puwede na tayong mag-export ng bigas. [Applause]

Ang sabi po ni Secretary Alcala: ang susi dito, makatotohanang programa sa irigasyon at masigasig na implementasyon ng certified seeds program. [Applause] Ang masakit po, hindi bagong kaalaman ito; hindi lang ipinapatupad. Kung dati pa sila nagtrabaho nang matino, nasaan na kaya tayo ngayon?

Tingnan rin po natin ang industriya ng niyog at ang cocowater na dati tinatapon lang, ngayon, napapakinabangan na ng magsasaka. Noong 2009, 483,862 liters ng cocowater ang iniluwas natin. Umangat po ito ng 1,807,583 liters noong 2010. Huwag po kayong magugulat, noong 2011, 16,756,498 liters [applause]—puwede ho bang ulitin iyon?—16,756,498 liters ng cocowater ang in-export ng Pilipinas. Ang coco coir naman, kung dati walang pumapansin, ngayon may shortage na dahil pinapakyaw ng mga exporter. Hindi natin sasayangin ang pagkakataong ito. Bibili pa tayo ng mga bagong makinang magpoproseso ng bunot para makuha ang mga hiblang ginagawa mula sa coco coir. Sa susunod na taon, lalo nating mapapakinabangan ang industriya ng niyog. Naglaan na tayo ng 1.75 billion pesos upang mamuhunan at palaguin ito. [Applause]

Sinimulan po ng aking ina ang Comprehensive Agrarian Reform Program. Nararapat lamang na matapos ang programang ito sa panahon ng aking panunungkulan. [Applause]

Isinasaayos na po ang sistema upang mapabilis ang pagpapatupad ng repormang agraryo. Ginagawa ng pamahalaan ang lahat ng hakbang upang maipamahagi sa ating magsasaka ang mga lupaing diniligan at pinagyaman ng kanilang pawis. Subalit mayroon pa rin pong ayaw paawat sa pagtatanim ng mga balakid. Ang tugon ko sa kanila: susunod tayo sa batas. Ang atas ng batas, ang atas ng taumbayan, at ang atas ko: Bago ako bumaba sa puwesto, naipamigay na dapat ang lahat ng lupaing sakop ng CARP. [Applause]

Liwanagin naman po natin ang nangyayari sa sektor ng enerhiya. Mantakin po ninyo: Dati po, umabot lang ang kawad ng kuryente sa barangay hall, “energized” na raw ang buong barangay. Kaya ganoon na lang kung ipagmalaki nilang 99.98 percent na raw ng mga barangay sa bansa ang may kuryente. Pati ba naman sa serbisyong dapat ay matagal nang napapakinabangan ng Pilipino, nagkakagulangan pa? Kaya nga po, para subukan ang kakayahan ng DOE at NEA, naglaan tayo ng 1.3 billion pesos para pailawan ang unang target na 1,300 sitios, sa presyong isang milyong piso bawat isa. Nang matapos sila, ang napailawan sa inilaan nating pondo: 1,520 sitios, at gumastos lamang sila ng 814 million pesos. [Applause] Nagawa nila ito sa loob lamang ng tatlong buwan, at mas marami pa pong gagawin sa taong ito hanggang maubos ‘yang 36,000 na sitiong walang kuryente. Kay Secretary Rene Almendras, bilib talaga ako sa iyo; [applause] parang hindi ka nauubusan ng enerhiya. Sa paghahatid-serbisyo, hindi ka lang ever-ready, nagmistulang energizer bunny ka pa—you keep on going, and going, and going. [Applause]

Nangingibabaw na nga po ang liwanag sa ating bayan—liwanag na nagsiwalat sa krimeng nagaganap sa madidilim na sulok ng lipunan. Ang pinagsisikapang kitain ng Pilipino, hindi na magagantso. Patuloy po ang pagbaba ng crime volume sa buong bansa. Ang mahigit limandaan libong krimen na naitala noong 2009, mahigit kalahati po ang nabawas: 246,958 na lamang iyan nitong 2011. Dagdag pa rito, ang dating dalawanlibo’t dalawandaang kaso ng carnapping noong 2010, lampas kalahati rin ang ibinaba; 966 na lang po iyan pagdating ng 2011.

Ito nga po sana ang dalhin ng ating mga headline. Hindi po natin sinasabing wala nang krimeng nagaganap, pero palagay ko naman po, wala dapat magalit na nangalahati na ito. Si Raymond Dominguez na matagal nang labas-masok sa kulungan, hindi ba’t sa loob lamang ng mahigit isang taon, nasentensyahan at naipakulong na? Ang dalawa pa niyang kapatid ay sinampahan na rin natin ng kaso at kasalukuyan na ring nakabilanggo. May dalawang suspect sa bus bombing sa Makati noong nakaraang taon, ang isa po’y pumanaw na; ‘yung isa, humihimas na ng rehas. Kakosa niya ang mahigit sampung libong sangkot sa ilegal na droga na inaresto ng PDEA nitong 2011. [Applause]

Alam po nating hindi araw-araw ang laban ni Pacman, at hindi puwedeng iasa dito ang pagbaba ng krimen. Kaya nga po pinalalakas natin ang puwersa ng kapulisan. ‘Di po ba, nang dumating tayo, apatnapu’t limang porsyento ng ating kapulisan ang walang baril at umaasa sa anting-anting habang tumutugis ng masasamang-loob? [Laughter] Mayroon pong nanalo na sa bidding, tinitiyak na lamang nating dekalidad ang kanilang mga produkto. Pagkatapos ng proseso, at itong taon po nating inaasahan ito, maipagkakaloob na ang 74,600 na baril na magagamit nila upang ipagtanggol at alagaan ang bayan, lipunan, at sarili. [Applause]

Dumako naman po tayo sa usapin ng pambansang tanggulan. May mga nagsabi na po na ang ating Air Force, “all air, at no force.” [Laughter] Imbes na alagaan ng estado, para bang sinasadyang ilagay sa alanganin ang ating mga sundalo. Hindi po tayo makakapayag na manatiling ganito.

Makalipas nga lang po ang isang taon at pitong buwan, nakapaglaan na tayo ng mahigit dalawampu’t walong bilyong piso para sa AFP Modernization Program. Aabutan na nito ang tatlumpu’t tatlong bilyong pisong pondo na ipinagkaloob sa nasabing programa sa nakalipas na labinlimang taon. [Applause] Bumubuwelo pa lang po tayo sa lagay na ‘yan. Kapag naipasa na ang panukala nating AFP modernization bill sa Kongreso, makakapaglaan tayo ng pitumpu’t limang bilyong piso para sa susunod na limang taon.

Kasado na rin po ang tatlumpung milyong dolyar na pondong kaloob ng Estados Unidos para sa Defense Capability Upgrade and Sustainment of Equipment Program ng AFP. Bukod pa po ito sa tulong nila upang pahusayin pa ang pagmanman sa ating mga baybayin sa ilalim ng itatayong Coast Watch Center ng Pilipinas.

Nagka-canvass na rin po ang Sandatahang Lakas ng mga kagamitan tulad ng mga kanyon, armored personnel carrier, at frigates. Hindi magtatagal, dadaong na ang karelyebo ng BRP Gregorio del Pilar sa ating pampang. Sa Enero, aangkla na po sa Pilipinas ang BRP Ramon Alcaraz, ang pangalawa nating Hamilton class cutter. ‘Di na po bangkang papel ang ating ipapalaot; [applause] ngayon, mga hi-tech at dekalidad na barko na ang tatanod sa 36,000 kilometers nating coastline.

Mainam na rin po siguro kung maglilinis-linis na ng mga hangar ang ating Sandatahang Lakas, dahil darating na ang mga kagamitang lalong magpapatikas sa ating tanggulan. Sa wakas, may katuwang na po ang kaisa-isa nating C-130 na tatlumpu’t anim na taon nang rumoronda sa himpapawid. Dalawa pang C-130 ang magiging operational ulit sa taong ito. Bago matapos ang taong ito, inaasahan nating maide-deliver na ang binili nating dalawampu’t isang refurbished UH-1H Helicopter, apat na combat utility helicopters, mga radyo’t iba pang communication equipment, rifles, mortars, mobile diagnostic laboratories, kasama na ang bullet station assembly para sa arsenal. [Applause] Pagdating naman po ng 2013, lalapag na ang sampung attack helicopters, dalawang naval helicopters, dalawang light lift aircraft, isang frigate, at mga force protection equipment. [Applause]

At hindi lang po natin sa armas ipinaparamdam ang pagkalinga sa ating pulis at kasundaluhan. Nabawasan na rin po ang mga pasanin nila sa pamumuhay dahil sa mahigit dalawampu’t dalawang libong bahay ang naipatayo na sa ilalim ng AFP–PNP housing program. [Applause]

Hindi po ito tungkol sa pakikipaggirian o pakikipagmatigasan. Hindi ito tungkol sa pagsisiga-sigaan. Tungkol ito sa pagkamit ng kapayapaan. Tungkol ito sa kakayahan nating ipagtanggol ang ating sarili—isang bagay na kay tagal nating inisip na imposible. Tungkol po ito sa buhay ng isang sundalong araw-araw sumasabak sa peligro; tungkol ito sa pamilya niyang nag-aabang na makabalik siyang ligtas, ano man ang kanyang makaharap. Hayaan nating ang ilang mga benipisyaryo ang magsabi sa pagbabago ng buhay po nila:

[Video starts]

“Nagpapasalamat sa Poong Maykapal. Binigyan kami ng ganitong pagkakataon—binigyan ng blessing na ganito. Pangalawa, ‘yung pagkakaroon natin ng mabait na pangulo. Itong proyekto na ito ay hindi niya kami pinababayaan—mga kapulisan at mga sundalo—sandatahan ng ating Pilipinas.” - SPO1 Domingo Medalla [PNP Housing Beneficiary]

“Kinakaya namin, ma’am. Pero ginagawan ko talaga ng paraan na makapasok sila [sa eskuwela]. ‘Yun lang talaga, ma’am, ang misyon ko sa buhay na mapaaral sila, maibigay ko ‘yung tamang edukasyon, na hindi maging gusgusin ang anak ko, hindi kaawa-awa[an] ng mga tao, may magulang na dapat magtaguyod. At, napapasalamat ako sa Pantawid [Pamilya Program], ma’am, dahil may natutunan ako ditong malaki.” - Eva Neri [CCT beneficiary]

“Malaking tulong na isa kami—ang alam ko kauna-unahan na nakinabang at nakikinabang pa sa package na ‘to na Category Z Package ng PhilHealth. Nagpapasalamat kami nang sobra at hindi man maganda na nagkaroon ng sakit ang anak ko, pero mayroong PhilHealth na tutulong at handang tumulong sa mga gastusin namin.” - Kristine Tatualla [PhilHealth beneficiary]

“Noong araw na nasama ako sa isang Oakwood Mutiny—‘yung pinaglalaban namin, ito na po ‘yung hinihintay namin para sa pagbabago at ito na po ang pagkakataon natin para magkaroon tayo ng sariling bahay lalong lalo na sa programa ng ating presidente na si Benigno Aquino III.” - PFC Rolly Bernal [AFP Housing Beneficiary]

[Video ends]

At ngayon ngang inaaruga na sila ng taumbayan, lalo namang ginaganahan ang ating kasundaluhan na makamtan ang kapayapaan. Tagumpay pong maituturing ang dalawandaan at tatlong rebeldeng sumuko at nagbabalik-loob na sa lipunan, at ang 1,772 na bandidong nawakasan na ang karahasan. Halimbawa po, ang kilabot na teroristang si Doctor Abu, na hindi na makakapaghasik ng kaniyang lagim. Nagpupugay rin po tayo sa panunumbalik sa katahimikan sa mga lugar na matagal nang biningi ng putukan. Ang resulta nga po ng bayanihan: 365 na barangay ang naagaw sa kamay ng kaaway, 270 na gusali’t paaralan ang naipaayos, at 74 health centers ang naipagawa. [Applause]

Kung kapayapaan na lang din po ang usapan, dumako naman tayo sa lugar na matagal naging mukha ng mga mithiing ‘di makamtan-kamtan. Bago po magsimula ang mga reporma natin sa ARMM, at alam naman po n’yo, may mga ghost students doon, na naglalakad sa isang ghost road, tungo sa isang ghost school, para magpaturo sa isang ghost teacher. Ang mga aparisyon pong gumulantang kay OIC Governor Mujiv Hataman: [applause] Apat na eskuwelahan na natagpuang may ghost students; iniimbestigahan na rin ang mga teacher na hindi lumilitaw ang pangalan sa talaan ng Professional Regulation Commission, gayundin ang mga tauhan ng gobyernong hindi nakalista sa plantilya. Limampu’t limang ghost entry ang tinanggal sa payroll. Ang dating paulit-ulit na pagsasaboy ng graba sa kalsada para lang pagkakitaan ng pera, bawal na. Wala nang cash advance sa mga ahensya, para maiwasan ang pagsasamantala. Ang mga multo sa voters list, mapapatahimik na ang kaluluwa. [Applause] Kaya nga po kay OIC Gov. Mujiv Hataman, ang masasabi natin: talaga namang isa ka nang certified ghost buster.

Ang pumalit po, at pinapalit na: pabahay, tulay, at learning center para sa mga Badjao sa Basilan. Mga community-based hatchery, lambat, materyales para maglinang ng seaweeds, at punlang napakinabangan ng 2,588 na mangingisda. Certified seeds, punla ng gabi, cassava, goma, at mga punong namumunga para sa 145,121 na magsasaka. Simula pa lang po iyan; nakalaan na ang 183 million pesos para sa mga municipal fishing port projects sa ARMM; 310.4 million pesos para sa mga istasyon ng bumbero; 515 million pesos para sa malinis na inuming tubig; 551.9 million pesos para sa mga kagamitang pangkalusugan; 691.9 million pesos para sa daycare centers; at 2.85 billion pesos para sa mga kalsada at tulay na babagtas sa rehiyon. Ilan lang po iyan sa patutunguhan ng kabuuang 8.59 billion pesos na ipinagkaloob ng pambansang gobyerno para isakatuparan ang mga reporma sa ARMM. [Applause] Lilinawin ko rin po, hindi pa kasama rito ang taunang suportang natatanggap nila, na ngayong 2012 ay umabot sa 11.7 billion pesos. [Applause]

Miski po ang mga dating gustong tumiwalag, nakikita na ang epekto ng reporma. Kinikilala natin bilang pahiwatig ng kanilang tiwala ang nakaraang pitong buwan, kung kailan walang nangyaring sagupaan sa pagitan ng militar at ng MILF. Sa peace process naman po, hayag at lantaran ang usapan. Nagpapamalas ang magkabilang panig ng tiwala sa isa’t isa. Maaaring minsan, magiging masalimuot ang proseso; signos lang po ito na malapit na nating makamit ang nag-iisa nating mithiin: Kapayapaan.

Mapayapang pag-uusap rin po ang prinsipyong isinulong natin upang mabuo ang ating Executive Order ukol sa pagmimina. Ang kaisipan sa likod ng nabuong consensus: mapakinabangan ang ating likas na yaman upang iangat ang buhay ng Pilipino, hindi lamang ngayon kundi pati na rin sa susunod na salinlahi. Hindi natin pipitasin ang ginintuang bunga ng industriyang ito, kung ang magiging kabayaran ay ang pagkasira ng kalikasan. [Applause]

Ngunit unang hakbang lamang ito. Isipin po ninyo, noong 2010, 145 billion pesos ang kabuuang halaga na nakuha mula sa pagmimina, subalit 13.4 billion pesos lamang o siyam na porsyento ang napunta sa kaban ng bayan. Ang likas na yaman, pag-aari ninyo; hindi tayo papayag na balato lang ang mapupunta sa Pilipino. Umaasa po tayo sa pakikiisa ng Kongreso upang makapagpasa ng batas na sisigurong napapangalagaan ang kalikasan at matitiyak na makatarungan ang magiging pakinabang ng publiko at pribadong sektor sa mga biyayang makukuha natin mula sa industriyang ito. [Applause]

Pag-usapan po natin ang situwasyon sa Disaster Risk Reduction and Management. Dati, ang gobyernong dapat tumutulong, nanghihingi rin ng tulong. Ngayon, nasa Pasipiko pa lang ang bagyo, alam na kung saan idedestino ang ayuda, at may malinaw nang plano upang maiwasan ang peligro.

Tuwing pag-uusapan nga po ang sakuna, lagi kong naaalala ang nangyari po sa amin sa Tarlac noong minsang bumagyo. Sa lakas ng ulan, bumigay ang isang dike. Nang nagising ang atin pong barangay captain, tinangay na ng baha ang kanyang bahay at mga kagamitang pangsaka. Buti nga po’t nailigtas ang buong mag-anak. Malas lang po ng kalabaw nilang naiwang nakatali sa puno; nabigti ito sa lakas ng ragasa.

Walang kalaban-laban din po ang marami sa tinamaan ng bagyong Ondoy, Pepeng, at Sendong. Napakarami pong nasawi sa paghagupit ng mga delubyong ito. Sa ilalim ng bagong-lunsad na Project NOAH, isinakay natin sa iisang bangka ang mga inisyatiba kontra-sakuna, at hindi na rin po idinadaan sa tsamba ang paglilikas sa mga pamilya. Gamit ang teknolohiya, nabibigyan na ng wastong babala ang Pilipino upang makapaghanda at makaiwas sa disgrasya.

Real-time at direkta na ang pakinabang ng walumpu’t anim na automated rain gauges at dalawampu’t walong water level monitoring sensors natin sa iba’t ibang rehiyon. Bago matapos ang 2013, ang target natin: animnaraang automated rain gauges at apatnaraan at dalawampu’t dalawang water level sensors. Ipapakabit po natin ang mga ito sa labingwalong pangunahing river basins sa buong bansa. [Applause]

Isa pa pong pagbabago: Dati, ang mga ahensya’y kanya-kanyang habulan ng numero, kanya-kanyang agenda, kanya-kanyang pasikatan. Ngayon, ang kultura sa gobyerno: bayanihan para sa kapakanan ng taumbayan. Convergence po ang tawag natin dito.

Dati pa naman po naglipana ang mga programa sa tree planting. Pero matapos magtanim, pababayaan na lang ang mga ito. Kapag nakita ng mga komunidad na naghahanap din ng kabuhayan, puputulin ang mga ito para gawing uling.

May solusyon na po rito. Mayroon na pong 128,558 hectares ng kagubatang naitanim sa buong bansa; bahagi lang po iyan ng kabuuang 1.5 million na ektaryang matatamnan bago tayo bumaba sa puwesto. [Applause] Nakapaloob po rito ang mga komunidad na nasa ilalim ng National Convergence Initiative. Ang proseso: pagkatanim ng puno, makikipag-ugnayan ang DSWD sa mga komunidad. Kapalit ng conditional cash transfer, aalagaan ang mga puno; mayroon ding mga magpapalago ng bagong punla sa nursery. Three hundred thirty-five thousand seventy-eight na po ang mga Pilipinong nakakakuha ng kabuhayan mula dito.

Sa isa nga pong programa, nakiambag din ang pribadong sektor, na nagbibigay ng espesyal na binhi ng kape at cacao sa komunidad, at tinuturuan silang alagaan at siguruhing mataas ang ani. Itinatanim ang kape sa ilalim ng mga puno, na habang nakatayo ay masisigurong hihigop ng baha at tutulong makaiwas tayo sa pinsala. Ang kumpanyang nagbigay ng binhi, sure buyer na rin ng ani. Panalo po ang mga komunidad na may dagdag kita, panalo ang pribadong sektor, panalo pa ang susunod na salinlahing makikinabang sa matatayog na puno. [Applause]

Matagal na pong problema ang illegal logging. Mula nga po nang lumapag ang EO 23, nakasabat na si Mayor Jun Amante ng mahigit anim na milyong pisong halaga ng troso. Nagpapasalamat tayo sa kanya. Sa Butuan pa lang ito; paano pa kung magpapakita ng ganitong political will ang lahat ng mga LGU?

Ang mga trosong nakukumpiska ng DENR, lalapag sa mga komunidad na naturuan na ng TESDA ng pagkakarpintero. Ang resulta: upuan para sa mga pampublikong paaralan na hawak naman ng DepEd. Isipin po ninyo, ang dating pinagmumulan ng pinsala, ngayon, tulay na para sa mas mabuting kinabukasan. Dati, imposible nga ito; imposible kung nagbubulag-bulagan ang pamahalaan sa ilegal na gawain.

Kaya kayong mga walang konsensya; kayong mga paulit-ulit isinusugal ang buhay ng kapwa Pilipino: maghanda na kayo. Tapos na ang maliligayang araw po ninyo. [Applause] Sinampolan na natin ang tatlumpu’t apat na kawani ng DENR, isang PNP provincial director, at pitong chiefs of police. Pinagpapaliwanag na rin po natin ang isang regional director ng PNP na nagbingi-bingihan sa aking utos at nagbulag-bulagan sa mga dambuhalang trosong dumaan sa kanilang tanawin. Kung hindi kayo umayos, isusunod namin kayo. Magkubli man kayo sa ilalim ng inyong mga padrino, aabutan namin kayo. Isasama na rin namin ang mga padrino ninyo. [Applause] Kaya bago pa magkasalubong ang ating landas, ako po’y muling makikiusap, mas maganda sigurong tumino na kayo.

Mula sa sinapupunan, sa pag-aaral at pagtatrabaho, may pagbabago nang haharap sa Pilipino. At sakaling piliin niyang magserbisyo sa gobyerno, tuloy pa rin ang pag-aaruga ng estado hanggang sa kanyang pagreretiro. Tatanawin ng pamahalaan ang kanyang ambag bilang lingkod-bayan, at hindi ipagdadamot sa kanya ang pensiyong siya rin naman ang nagpuhunan.

Isipin po ninyo, at ako po’y nagulat dito: may mga pensyonado tayong tumatanggap ng 500 pesos lamang kada buwan. Paano kaya niya ito pagkakasiyahin sa tubig, kuryente, at pagkain araw-araw? Ang atin pong tugon: Pagsapit ng bagong taon, hindi na bababa sa limanlibong piso ang matatanggap na buwanang pensyon ng ating old-age and disability pensioners. [Applause] Masaya tayong matutugunan natin ang pangangailangan nila ngayon, nang hindi isinusugal ang kapakanan ng mga pensyonado bukas.

Iba na po talaga ang mukha ng gobyerno. Sumasabay na po sa pribadong sektor ang ating pasahod para sa entry level. Pero kapag sabay kayong na-promote ng kaklase mong piniling mag-pribado, nagkakaiwanan na.

Mahahabol din po natin iyan; pero sa ngayon po, ang good news natin sa mga nagtatrabaho sa pamahalaan: Performance-Based Incentives. Dati, miski palpak ang palakad ng isang ahensya, very satisfactory pa rin ang pinakamababang rating ng empleyado. Dahil sa pakikisama, nahihirapan ang bisor na bigyan ng makatarungang rating ang mga tauhan niya. Nakakawawa tuloy ang mga mahusay magtrabaho. Nawawalan sila ng dahilan para galingan dahil parehas lang naman ang insentibo ng mga tamad at pursigido.

Heto po ang isa lamang sa mga hakbang natin upang tugunan ito. Simula ngayong taon, magpapatupad tayo ng sistema kung saan ang bonus ay nakabase sa pagtupad ng mga ahensya sa kanilang mga target para sa taon. [Applause] Nasa kamay na ng empleyado ang susi sa kanyang pag-angat. Ang insentibo, maaaring umabot ng tatlumpu’t limang libong piso, depende sa pagpapakitang-gilas mo sa iyong trabaho. Dagdag pa ito sa across-the-board na Christmas bonus na matatanggap mo.

Ginagawa natin ito, hindi lamang para itaas ang kumpiyansa at ipakita ang pagtitiwala natin sa ating mga lingkod-bayan. Higit sa lahat, para ito sa Pilipinong umaasa sa tapat at mahusay na serbisyo mula sa lingkod-bayan, at umaasang sila at sila lamang ang itinuturing na boss ng kanilang pamahalaan. [Applause]

Alam po niyo, sa simula pa lang mayroon nang mga kumukuwestiyon sa sinasabi nating, “Kung walang corrupt, walang mahirap.” Hanggang ngayon mayroon pa rin pong mangilan-ngilang nagtatanong: nakakain ba ang mabuting pamamahala? Ang simpleng sagot, “Siyempre.”

Isipin po natin ang ating pinanggalingan: Dati, parang “Wild West” ang pamumuhunan sa Pilipinas. May peligro na nga ang negosyo, sinagad pa ang risko dahil sa ‘di tiyak at nakalihim na patakaran. Kakamayan ka gamit ang kanan, kokotongan ka naman na gamit ang kaliwa.

Ngayon, dahil patas na ang laban, at may hayag at hindi pabagu-bagong mga patakaran, patuloy ang pagtaas ng kumpiyansa sa ating ekonomiya. Patuloy ang pagpasok ng puhunan; patuloy ang pagdami ng trabaho; patuloy ang positibong siklo ng pagkonsumo, paglago ng negosyo, at pagdami ng mamamayang naeempleyo. [Applause]

Dahil maayos ang paggugol ng gobyerno, walang tagas sa sistema. Dahil maayos ang pangkolekta ng buwis, lumalago ang kaban ng bayan. Bawat pisong nakokolekta, tiyak ang pupuntahan: Piso itong diretso sa kalsada, piso para sa bakuna, piso para sa classroom at upuan, piso para sa ating kinabukasan. [Applause]

Dahil maayos ang paggawa ng tulay, kalsada, at gusali, itinatayo ang mga ito kung saan kailangan. Maayos ang daanan, mas mabilis ang takbo ng produkto, serbisyo, at mamamayan.

Dahil maayos ang pamamahala sa agrikultura, tumataas ang produksyon ng pagkain, at hindi pumapalo ang presyo nito. Stable ang pasahod, at mas malakas ang pambansang ekonomiya.

Tunay nga po, ang matatag at malakas na ekonomiyang pinanday ng mabuting pamamahala ang pinakamabisang kalasag laban sa mga hamon na kinakaharap ng daigdig. Dalawang taon po nating binaklas ang mga balakid sa pag-unlad, at ngayon, tayo na lang mismo ang makakapigil sa ating sariling pag-angat.

Ginawa po natin ang lahat ng ito habang binubuno rin ng bawat bansa sa iba’t ibang sulok ng daigdig ang kani-kanilang problema’t pagsubok.

Hindi po tayo nag-iisa sa mundo, kaya’t habang tinutugunan natin ang sarili nating mga suliranin, angkop lamang na bantayan din ang ilang pangyayaring maaaring makaapekto sa atin.

Naging maugong ang mga kaganapan sa Bajo de Masinloc. May mga mangingisdang Tsinong pumasok sa ating teritoryo. Nasabat ng barko natin at nasabat sa kanilang mga barko ang endangered species. Bilang pinuno, kailangan kong ipatupad ang batas na umiiral sa ating bansa. Sa pagsulong nito, nagbungguan ang Nine-Dash Line Theory ng mga Tsino, na umaangkin sa halos buong West Philippine Sea, at ang karapatan natin at ng marami pang ibang bansa, kasama na ang Tsina, na pinagtibay naman ng United Nations Convention on the Laws of the Sea.

Ibayong hinahon ang ipinamalas natin. Ang barko ng Hukbong Dagat, bilang tanda ng ating malinis na hangarin, ay agad nating pinalitan ng barkong sibilyan. Hindi tayo nakipagsagutan sa mga banat ng kanilang media sa atin. Hindi naman po siguro kalabisan na hilingin sa kabilang panig na galangin ang ating karapatan, gaya ng paggalang sa kanilang mga karapatan bilang kapwa bansang nasa iisang mundong kailangang pagsaluhan.

Mayroon po tayong mga miron na nagsasabing hayaan na lang ang Bajo de Masinloc; umiwas na lang tayo. Pero kung may pumasok sa inyong bakuran at sinabing sa kanya na ang kanyang kinatatayuan ay sa kanya na, papayag ba kayo? Hindi naman po yata tamang ipamigay na lang natin sa iba ang sadyang atin talaga. [Applause]

Kaya nga po hinihiling ko sa sambayanan ang pakikiisa sa isyung ito. Iisa lang po dapat ang kumpas natin. Tulungan ninyo akong iparinig sa kabilang panig ang katuwiran ng ating mga paninindigan.

Hindi po simple ang sitwasyon, at hindi magiging simple ang solusyon. Magtiwala po kayo, kumokonsulta tayo sa mga eksperto, at sa lahat ng pinuno ng ating bansa, pati na sa mga kaalyado natin—gayundin sa mga nasa kabilang panig ng usaping ito—upang makahanap ng solusyon na katanggap-tanggap sa lahat. [Applause]

Sa bawat hakbang sa tuwid na daan, nagpunla tayo ng pagbabago. Ngunit may mangilan-ngilan pa ring pilit na bubunot nito. Habang nagtatalumpati ako ngayon, may mga nagbubulung-bulungan sa isang silid at hinihimay ang aking mga sinasabi; naghahanap ng butas na ipambabatikos bukas. Sasabihin nila, “Salita lang ito, at hindi totoo ang tuwid na landas.” Sila rin po ang magsasabing hayaan na, magkaisa na; forgive and forget na lang para makausad na tayo.

Hindi ko po matatanggap ito. Forgive and forget na lang ang sampung taon na nawala sa atin? Forgive and forget na lang para sa magsasakang nabaon sa utang dahil sa kakaangkat natin ng bigas, gayong puwede naman palang pagyamanin ang ating sariling lupa?

Forgive and forget na lang ba para sa pamilya ng isang pulis na namatay nang walang kalaban-laban, dahil batuta lang ang hawak niya habang hinahabol ang armadong masasamang-loob?

Forgive and forget na lang ba para sa mga naulila ng limampu’t pitong biktima ng masaker sa Maguindanao? Maibabalik ba sila ng “forgive and forget?” [Applause] Forgive and forget ang lahat ng atraso ng mga naglubog sa atin sa bulok na estado? Forgive and forget para maibalik ang lumang status quo? Ang tugon ko, “Ang magpatawad, maaari; ang makalimot, hindi.” [Applause] Kung ang nagkasala ay hindi mananagot, gagarantiyahan mo ang pagpapahirap muli sa sambayanan.

Ang tunay na pagkakaisa at pagkakasunduan ay magmumula lamang sa tunay at ganap na katarungan. Katarungan ang tawag sa plunder case na isinampa laban sa dating pangulo. [Applause] Katarungan na bigyan siya ng pagkakataong harapin ang mga akusasyon at ipagtanggol ang kanyang sarili. Katarungan ang nasaksihan natin noong ikadalawampu’t siyam ng Mayo. Noong araw na iyon, pinatunayan natin: Posibleng mangibabaw ang katarungan kahit na ang kabangga mo ay may mataas na katungkulan. [Applause] Noong araw na iyon, may isang Delsa Flores sa Panabo, Davao del Norte, na nagsabing, “Posible palang iisang batas lang ang kailangang sundin ng court interpreter na tulad ko, at ng Punong Mahistrado.” [Applause] Posible palang maging patas ang timbangan; maaaring isakdal at panagutin miski ang mayaman at makapangyarihan.

Kaya po sa susunod na magiging Punong Mahistrado, malaki ang inaasahan sa inyo ng sambayanan. Napatunayan na po nating posible ang imposible; ang trabaho natin ngayon, siguruhing magpapatuloy ang pagbabago tungo sa tunay na katarungan, matapos man ang ating termino. [Applause] Marami pong sira sa sistemang kailangan ninyong kumpunihin, at alam kong hindi magiging madali ito. Alam ko po kung gaano kabigat ang pasanin ng isang malinaw na mandato; ngunit ito ang atas sa atin ng taumbayan; ito ang tungkuling ating sinumpaan; ito ang kailangan nating gampanan.

Simple lang ang hangad natin: Kung inosente ka, buong-loob kang haharap sa korte, dahil kampante kang mapapawalang-sala ka. Kung ikaw ang salarin, anuman ang apelyido mo, o gaano man karami ang titulong nakakabit sa iyong pangalan, may katiyakan din na pananagutan mo ang ginawa mong kasalanan. [Applause]

Salamat din po kay Ombudsman Conchita Carpio-Morales, [applause] sa pagtanggap ng hamon na maging tunay na tanod-bayan. Kung tutuusin, puwede na niyang tanggihan ang responsibilidad at sabihing, “Retirado na ako, puwede bang ‘yung iba na lang?” Subalit nangibabaw ang kaniyang malasakit sa bayan. Sa kabila nito, may nagregalo pa rin sa kanya ng granada sa bahay. [Laughter] Ma’am, may mga darating pa pong pagsubok; baka po paglaon, magaya na kayo sa akin na tinatawag, sabay-sabay pang tinatawag, na ganid na kapitalistang kakuntsaba o komunista din patungong diktador dahil sa masigasig na mga repormang ipinapatupad natin.

Bilib po ako sa inyong pagpapakitang-gilas at maraming salamat sa pagiging instrumento ng katarungan, lalo na noong kasagsagan ng impeachment trial. [Applause] Salamat din po sa dalawang institusyong bumubuo ng Kongreso: Sa Senado at Kamara de Representante, na tinimbang ng taumbayan at nakitang sapat na sapat.

Sa lahat po ng tumulong sa pagpapagana ng mga prosesong pangkatarungan: Dumaan kayo sa matinding pagsubok, batikos, at agam-agam; kasama pa ang kaba na kung natalo tayo, kayo ang unang pupuntiryahin ng kalaban. Pero ‘di kayo natinag. Umasa sa inyo ang Pilipino, at pinatunayan ninyong tama ang pag-asa sa inyo. Hindi ninyo binigo ang sambayanan; ipinaliwanag ninyo lalo ang ating kinabukasan. [Applause]

Paalala lang po: Hindi natatapos ang laban sa isang tiwaling opisyal na natanggal sa puwesto, sa isang maanomalyang kontratang napigil ipatupad, o sa isang opisinang naituwid ang pamamalakad. Kaya naman nananawagan po tayo sa Kongreso na ipasa ang panukala nating sa pag-amyenda sa Anti-Money Laundering Act, upang mas mapaigting pa natin ang pagpapanagot sa mga tiwali.

Itong tinatamasa natin ngayon: ang bawat nailawan at iilawan pang sitio; ang bawat daan, tulay, paliparan, tren, at daungan; ang bawat kontratang walang bukol; ang kaligtasan at kapayapaan mula lungsod hanggang nayon; ang pagbalik ng piring sa sistemang pangkatarungan; ang bawat classroom, upuan, at aklat na napasakamay ng kabataan; ang bawat Pilipinong nahahandugan ng bagong kinabukasan—ang lahat ng ito, naabot natin sa loob lamang ng dalawang taon.

Pagtabihin po natin ang dalawang taon na ito, at ang nakaraang siyam at kalahating taon na ating pinagdusahan. ‘Di po ba’t sumusulong na ang agenda ng pagbabago? Ang kapareho namin ng adhikain, malamang, kasama namin sa agendang ito. At kung kontra ka sa amin, siguro kontra ka rin sa ginagawa namin. Kung kumukontra sila sa agenda ng pagbabago, masasabi ba niyang sila’y nasa panig ninyo?

Paparating na naman po ang halalan. Kayo po, ang aming mga boss, ang tangi naming susundan. Ang tanong ko sa inyo, “Boss, saan tayo tatahak? Tuloy ba ang biyahe natin sa tuwid na landas, o magmamane-obra ba tayo paatras, pabalik sa daan na baluktot at walang patutunguhan?”

Naalala ko pa po noong nagsimula tayo. Mulat na mulat ako sa bigat ng pasaning sasalubong sa atin. Kabilang ako sa mga nag-isip: Kaya pa bang ituwid ang ganito kabaluktot na sistema?

Heto po ang aking natutuhan sa dalawampu’t limang buwan ng pagkapinuno: Walang pong imposible. [Applause] Walang imposible dahil kung nakikita ng taumbayan na sila ang tanging boss ng kanilang pamahalaan, bubuhatin ka nila, gagabayan ka nila, sila mismo ang mamumuno tungo sa makabuluhang pagbabago. Hindi imposible na ang Pilipinas ang maging kauna-unahang bansa sa Timog-Silangang Asya na magbibigay at nagbibigay ng libreng bakuna laban sa rotavirus. Hindi imposible para sa Pilipinas na tumindig at sabihing, “Ang Pilipinas ay sa Pilipino—at handa kaming ipagtanggol ito.” Hindi imposible na ang Pilipinong kay tagal nang yumuyuko tuwing may nakakasalubong na dayuhan—ang Pilipino, ngayon, taas-noong tinitingala ng buong mundo. [Applause] Talaga naman pong ang sarap maging Pilipino sa mga panahong ito.

Noon pong nakaraang taon, hiniling ko sa taumbayan, magpasalamat sa mga nakikiambag sa positibong pagbabago sa lipunan. Hindi po biro ang mga pagsubok na dinaanan natin, kaya angkop lamang na pasalamatan ang mga taong nakibalikat, sa pagkukumpuni sa mga maling idinulot ng masamang pamamahala.

Sa lahat ng miyembro ng aking Gabinete: Maraming, maraming salamat. [Applause] Mapalad po ang sambayanan at may mga tulad ninyong handang isuko ang pribado at mas tahimik na pamumuhay para maghatid ng serbisyo-publiko, kahit pa batid ninyong ang kapalit nito ay mas maliit na sweldo, panganib, at pambabatikos. Kaya maraming salamat muli.

Huwag din po sana nilang masamain dahil personal ko silang pangangalanan: Kina Father Catalino Arevalo, at Sister Agnes Guillen, na dumidilig at nagpapalago sa aking buhay spirituwal, lalo na sa mga panahong sukdulan ang pagsubok sa amin, maraming, maraming salamat din po. [Applause]

Ito po ang aking ikatlong SONA, tatlo na lamang din po ang natitira. Papasok na po tayo sa kalagitnaan ng ating liderato. Noong nakaraang taon, ang hamon ko sa inyo: iwaksi ang kultura ng negatibismo; sa bawat pagkakataon, iangat ang kapwa-Pilipino.

Batid po sa tinatamasa natin ngayon: hindi kayo nabigo. Sa inyo nagmula ang pagbabago. Ang sabi ninyo: posible.

Humaharap po ako sa inyo bilang mukha ng isang gobyernong kayo ang boss at kayo pa rin ang lakas. Inuulat ko lamang ang mga pagbabagong ginawa ninyong posible.

Kaya nga po sa lahat ng nurse, midwife, o doktor na piniling magsilbi sa mga baryo; sa bawat bagong graduate na piniling magtrabaho sa gobyerno; sa bawat atletang Pilipinong bitbit ang watawat saan mang panig ng mundo; sa bawat kawani ng pamahalaan na tapat na nagseserbisyo: Kayo po ang gumawa ng pagbabago. [Applause]

Sa tuwing haharap ako sa isang ina na nagsasabing, “Salamat at nabakunahan na ang aking sanggol,” ang tugon ko: Ikaw ang gumawa nito.

Sa tuwing haharap ako sa isang bata na nagsasabing, “Salamat sa papel at lapis, sa pagkakataong makapag-aral,” ang tugon ko: Kasama ka sa gumawa nito.

Sa tuwing haharap ako sa isang OFW na nagsasabing, “Salamat at puwede ko na muling pangaraping tumanda sa Pilipinas,” ang tugon ko: Ikaw ang gumawa nito.

Sa tuwing haharap ako sa isang Pilipinong nagsasabing, “Salamat, akala ko hindi na magkakakuryente sa aming sitio. Akala ko hindi ko na aabuting buhay ang liwanag na ganito,” ang tugon ko: Ikaw ang gumawa nito.

Sa bawat pagkakataon na haharap ako sa isang magsasaka, guro, piloto, inhinyero, tsuper, ahente sa call center, karaniwang Pilipino; sa bawat Juan at Juana dela Cruz na nagsasabing “Salamat sa pagbabago,” ang tugon ko sa inyo: Kayo ang gumawa nito. [Applause]

Inuulit ko po, posible na ang dating imposible. Humaharap po ako sa inyo ngayon, at sinasabing: hindi ko SONA ito. Kayo ang gumawa nito. SONA ito ng sambayanang Pilipino. Maraming, maraming salamat po at magandang hapon po sa lahat. [Applause]

Bonete: The Gems of Bocaue

2012-07-27T13:43:00.001+08:00

Most of the travelers usually think of what they may discover in every places they explore, and one of the main thing that comes to their mind is food or the Town's delicacies or specialties.

Delicacy is defined as a food item that is considered highly desirable in certain cultures. Often this is because of unusual flavors or characteristics or because it is rare. Traditionally prepared from family generations passing to generation.

When I was in High-school, I always go out, Gala ako ng Gala in our local dialect. when I'm with my friends, we always explore new things, we used motorbike to roam around the village nearby and of course looking for something to eat most of the time hahahahah, looking for a nearest bakery for our lite snacks.

Passing thru McArthur highway in Bulacan, we found a bakery near the welcome arch of Bocaue and Boundary of Marilao, towns which are located in Bulacan Province in Central Luzon. And the name of this bakery is Francisco Bakery.

What's special in here? the gem like bread that they call "Bonete"

Bonete is like small dinner rolls, it's light sweetness and distinctive buttery flavor gives smile to every one who eats it.

July 21, 2012- i was invited to shoot a wedding in Calumpit, Bulacan. then decided to buy Bonete and bring it home as a treat because it's been a long time that I never eat it, and I miss it. hehehehe, so glad that this bread stop is still there and having many buyers is not a surprise for me anymore.

Francisco Bakery

1112 McArthur Highway

Lolomboy, Bocaue, Bulacan

Philippines

Good thing that the owner of this bread shop is there and we had the chance of making small talk about their business. I said to the owner that I am 13 years old the 1st time I've tasted the bread. she was glad and i asked some questions about the bakery and I'm willingly listened to her that day.

His grand grandfather is the one who started the business way back 70's in Poblacion Bocaue, passed thru generations to generations and now currently managed by Mrs. Eliza Francisco. We had a small talk and asked her if i can take pictures in the bakery, she allowed me actually hehehe.

It's my very pleasure to meet the owner since the gem-like bread of their bakery is part of my childhood, my happy childhood memories, and now I'm 29 years old, the memories are kept in my mind that somewhat I discovered something delicious and will be forever part of me, that Bulakenyos's may be proud of.

Mrs. Eliza Francisco

The Owner

Sorry po

2012-05-23T15:06:00.000+08:00

Good News Pinoy!!!

2012-04-30T09:36:00.000+08:00

Abra Festival

2012-02-07T15:36:00.005+08:00

www.abra.gov.ph

Palawan

2011-10-30T00:05:00.009+08:00

The Puerto Princesa Underground River

text PPUR to 2861 or visit www.new7wonders.com to vote.

SONA: Isang Taon ng Pangulong NoyNoy Aquino

2011-07-25T01:32:00.004+08:00

Ika 25 ngayon ng Hulyo, 12:07 ng madaling araw, marahil lahat ay excited dahil Holiday na, lalo na sa mga Estudyante, dahil halos ang iba ay walang pasok, ako naman, heto nakahiga at nanonood ng TV, napakinggan at nakita ang mga plano at mga gagawin ng mga Pilipino mamayang paggising, samu’t saring pakulo at sari saring aktibidad ang magaganap.

Ikalawang SONA na kasi ng pangulo mamaya, siguradong naghahanda ngayon si Pnoy ng kaniyang sasabihin sa harap ng libo- libong Pilipino na pinangakuan niya ng tuwid na daan noong bago mag eleksyon.

Isang taon na ang nakalipas, ngunit ang hangarin ng pinoy na pagbabago ay tila hindi nararamdaman ng Pilipino.

Isang masakit na pangyayari hindi ba?

Ngunit isang tanong sa aking isipan ang tila bumabagabag….

Tayo ba mismo ay may naitutulong sa pagtahak ng tuwid na daan? O baka naman tayo ang mga bato na nagpapatisod sa mga dumaraan sa tamang daan na ito?

“kayo ang aking boss!” ngunit tila masyado natin pinanghawakan ang binitawang salita ni Pnoy, nagpaka-boss tayo ng husto at umupo na lang sa isang tabi at naghintay ng magandang pagbabago.

Tsk tsk tsk!!! Pilipino ka bang talaga?!!

Ayon sa balita, madaming Pilipino daw ang magproprotesta sa araw ng SONA ng pangulo mamaya, maraming grupo na ‘NAGPAPAKE-HERO” sa kapwa natin Pilipino ang magpapasiklab ng kanilang saloobin at hinanakit sa Pangulo, nasaan na daw ang “Tuwid na Daan” na sinabi noon ng Pangulo?

Teka, hindi ba’t noon pa man ay matagal na nating inirereklamo ang mga pangako ng mga nagdaang Pangulo? hindi naman tayo tumigil sa pangiinsulto at galit, hindi ba? (marahil sa ibang pangulo na gumawa talaga ng kabulastugan sa gobyerno)

Nasasaktan lang kasi ako sa mga taong hanggang ngayon ay puro reklamo at batikos sa mga nagdadaang pangulo, hindi sila matigil, lahat inirereklamo nila, lahat may complain sila, lahat pinupuna nila, pero ang tanong? TAYO BA AY MAY NAGAWANG MAGANDANG BAGAY PARA MATIGIL TAYO SA PAGREREKLAMO?

“PATULOY NA NAGHIHIRAP ANG PILIPINO!!!”

Pero ikaw ba mismo ay nagsusumikap maiangat ang sarili mo o pamilya mo sa kahirapan? Nagsipag ka ba sa buhay mo?

O lagi ka lang nasa kanto at nakikipagkwentuhan sa kapitbahay mo na pinaguusapan ang buhay ng ibang tao o kaya’y kinaiinggitan ang bagong sasakyan ng kumare/kumpare mo?

O kaya’y isa kang nagpapanggap na may kapansanan at hindi kayang magtrabaho kaya’t andito ka na naman sa kantong ito nanghihingi ng konting barya para kamo may makain ang pamilya mo sa hapunan, PERO HETO NAKATABI KITA SA LOOB NG SINEHAN, NANONOOD NG PELIKULA NI ANGEL LOCSIN AT NI AGA MUHLACH!!!?

O kaya naman ay aakyat ka ng jeepney or bus na MAY DALANG SOBRE, “konting tulong lang po para sa baon naming magkakapatid” (na computerized pa ang nakasulat sa sobre, SOSYAL!!!)

O kaya’y nakaupo kami sa isang parke at bigla kang lalapit sa amin, sasabihin mo na isa kayong pangkat na tumutulong sa mga kabataan, pero pagdating ng gabi ay makikita kita sa isang restaurant nagbabayad ng mga barya? (“nakilala ko ata ang ibinayad mong bente pesos, may krayolang pula oh, madami ka bang nahingi sa luneta? Hahahahahah!!!”)

Madami pa yan.. konti pa lang yan sa mga nakikita ko.

“TRABAHO PARA SA PILIPINO!!!”

Ang tanong? Naghanap ka ba? Kahit anong available na trabaho sinubukan mo bang pasukin….? Nagrereklamo ka, samantalang hindi ka nakapagkolehiyo heto’t inaasam mo ang magtrabaho sa isang airconditioned office na gusto mo mataas na kaagad ang posisyon mo. O kaya’y nakatapos ka nga pero ang arte arte mo sa pagpili ng trabaho. Hayssssss, KAPAL NG MUKHA MO!!!”

Eh heto’t dami kong nakikitang nagpapaskil ng “Wanted: Service Crew”, “Wanted: Saleslady” etc. hindi ko masasabing panloloko to kasi kailangan naman nila talaga ng Service Crew dahil kainan sila. Sinasabi mo na maliit ang sweldo, huh? Buti nga may ipapasweldo sa iyo, ano ba gusto mo P20,000/month ba bilang service crew!!!? Ahhahahahah!!! Ewan ko sa iyo!!!

Halimbawa lang yan ng mga bagay bagay dito sa ating bansa, madami pa kung tutuusin…

“WE’LL FIGHT CORRUPTION”

Pero may dumating na budget para maipagawa ang isang paaralan, malaking halaga, dalawampung milyong piso ang nakuha mong budget, pero ano ang nagyari, kinontrata mo na ang Contractor para tipirin ang budget tapos ang matitipid ay ibubulsa mo, bibigyan mo na lang ang contractor sa makukuha mong pera. KASI ISUSUMBONG KA EH!!, hahahahaah!!

“SUSUPORATAHAN KO PO KAYO SA INYONG ADHIKAIN PARA IBAGSAK ANG KASALUKUYANG ADMINISTRASYON!!!”

Ito ang wika ng isang pulitiko sa kaniyang nasasakupan, kunyari ka pang susuporta o kinukuha mo lang ang loob ng mga tao dahil tatakbo ka ulit sa darating na halalan, para maalala ka ng taong bayan na isa ka sa mga sumuporta sa kanila. Tsk tsk tsk!!!

HAHAHAHAHAH, TINATAMAAN KA NA BA? Ang sakit diba?? Hehehe

Paalala lang po sa aking kapwa Pilipino na mag-isip at tiyaking mabuti sa kanilang hangarin, ako mismo sa sarili ko ay nahihirapan sa ganitong sitwasyon ng buhay pero ang akin na lamang iniisip ay gumawa ng tamang bagay na sa aking palagay ay makakaibsan ng problema ng ating bayan, tumulong tayo, tulungan natin ang ating sarili, magsikap tayo, tiisin natin lahat ng dagok ng ating buhay, hindi natin pwedeng iasa ito sa Pangulo, dahil hindi man natin nararamdaman ang pagkilos ng tunay na nakaupo sa Gobyerno, alam na alam natin na gumagalaw sila para sa hangaring maiangat ang ating bansa…

Magpasalamat tayo at may kinakain tayo sa araw-araw, kahit kaunti, ang importante hindi tayo napapabayaan.. May Diyos tayo, bakit hindi ka magpasalamat?…, PURO KA LANG KASI REKLAMO, AT IKAW MISMO SA SARILI MO AY DI GINAGAWA ANG TAMA PARA MAIAYOS ANG BUHAY MO!!!

Hindi kita masisi kung talagang hindi mo kaya, pero walang bagay ang hindi magagawa kung may pagmamahal at pagsisikap ng husto sa buhay... kaya mo yan...

Guys, 1 taon pa lang nakaupo si Noynoy, bakit hindi niyo siya bigyan ng pagkakataon, and besides, kahit may gawing magandang bagay ang pangulo, KUNG HINDI KA NAMAN KUMIKILOS PARA MAKAMIT ANG MGA BAGAY NA MINIMITHI MO, KAHIT SANDOSENANG PANGULO PA ANG DUMATING HANGGANG KAMATAYAN MO, WALANG MANGYAYARI SA BUHAY MO!!! YAN ANG TANDAAN MO!!!

Brgy. Sinogbuhan: Forgotten Scene

2011-07-07T23:40:00.006+08:00

Last February, We are so lucky to avail the promo of Cebu Pacific Air, we only paid for P456.00 for 3, but of course we still need to pay terminal fee of P200/pax, scheduled last week June 30^th.

I, Roy and Mamy Elymar arrived in Iloilo City International Airport around 6:00 in the morning, a wet and cold Thursday for us and seem to be a brand new place to explore, hired a Taxi to San Joaquin, around 170 kms from the Airport, we paid P1600 total, but usually P1400 said by the locals. Then in San Joaquin we hired a Tricycle to Brgy. Sinogbuhan, 20 kms from the Town, we paid P250.

My cousin’s husband welcomed us to the said barrio, around 1,000 in total population, not crowded, no public transport available, and nothing but nature..

We’re about to visit my cousin’s house.

Before we reach the place, it’s a long trek for us; we need to pass 2 bridges made of bamboo and 4 hills and 4 rice fields, too far from the main road, around 5kms.

Until we reached the Nipa Hut, alone in the middle of rice fileds.

When you go to Wikimapia.org, try to search “Sinogbuhan” as keyword.

Wikimapia.org

This place with no electricity, water and stores currently my cousin’s shelter for the last 18 years, too far from everything.

I hope that the Government will do something for those people here to reach the convenient place for their living.

We are so lucky to have almost everything around us, but for them….

More updates about this to follow......

BBM Pin

2011-06-29T06:55:00.009+08:00

"I can be your friend"

BB Pin: 25E789DB

Instructions from Ehow

Things You'll Need:

Your Blackberry Phone

or the Box it came in

1. For most models, you can find your pin by simply typing "MyPin" into the search in your blackberry messenger. After typing "MyPin", hit the space bar and it should come up.

2. Another way to find your pin is by going to the options menu in your Blackberry messenger. Then select status and your BBM Pin should come up.

3. For the Blackberry Curve 8900, neither of the above options work. The best way to find your pin is to go to your home screen, then hit the (alt) (left shift) and the (h) keys at the same time. Then scroll down to the part that says "PIN", your pin is the number/letter combination listed next to it.

4. If for some reason all of these don't work, your other option is probably one of the easiest - look at the box that your phone came in. Your BBM Pin should be listed.

Abu Dhabi's Mega Mosque

2011-06-22T22:54:00.005+08:00

Virtual Tour of a Mosque | Sheikh Zayed Mosque Abu Dhabi, UAE. This virtual tour is in flash format.

Sheikh Zayed Grand Mosque (Arabic :جامع الشيخ زايد الكبير) is located in Abu Dhabi, the capital city of the United Arab Emirates.^[1]

Sheikh Zayed Grand Mosque was initiated by the late President of the United Arab Emirates (UAE), HH Sheikh Zayed bin Sultan Al Nahyan, who is fondly thought of as the father of the UAE. His final resting place is located on the grounds beside the mosque.

As the country’s grand mosque, it is the key place of worship for Friday gathering and Eid prayers. It is the largest mosque in the UAE and numbers during Eid can be more than forty thousand people.^[2]

Sheikh Zayed Grand Mosque Center (SZGMC) offices are located in the east minarets. SZGMC manages the day to day operations, as a place of worship and Friday gathering and also a center of learning and discovery through its educational cultural activities and visitor programs. Information and online visitor services are available through the website www.szgmc.ae.

The library, located in the north/east minaret, serves the community with classic books and publications addressing a range of Islamic subjects: sciences, civilization, calligraphy, the arts, coins and includes some rare publications dating back more than 200 years! In reflection of the diversity of the Islamic world and the United Arab Emirates, the collection comprises of material in a broad range of languages including Arabic, English, French, Italian, Spanish, German and Korean. The library is open everyday except Fridays and full information can be found at the official website (www.szgmc.ae). ^[3]

Spirit of Manila Airlines

2011-06-15T21:49:00.014+08:00

Have you heard of the new Filipino Owned Airline that will wave our Philippine Flag in the sky?

www.spiritofmanilaairlines.com

This Airline founded 2008 and located at Diosdado Macapagal Intl. Airport (DMIA) servicing flights to Macau and Taipei, and Middle Eastern Countries like Karachi in Pakistan, Doha in Qatar, Bahrain, etc. amazingly low cost airline.

Spirit of Manila Airlines Corporation (Spirit of Manila) is the latest Filipino-owned airline company offering scheduled international and regional passenger services from Manila/Clark to key Asian and Middle Eastern countries. The airline is based in the Clark Freeport Zone at Diosdado Macapagal International Airport (DMIA) in Clark Field, Pampanga.

Recently, Spirit of Manila acquired a 10-hectare property at DMIA to house its fleet of Boeing aircraft. Together with its technical and investment partners, the company will start soon the construction of large hangars for aircraft maintenance services to DMIA’s regional and international carriers, including the fabrication of airframe and component overhaul on some of the most widely used commercial aircraft in the Asia Pacific Region.

Spirit of Manila is designed for Filipino and international travelers, offering safe, reliable and on-time airline services through its experienced and dedicated staff whose objective is to satisfy the expectations of its passengers. The airline offers budget fares and other innovative schemes toater to the overseas Filipino workers. Most of the airline staff have vast experience and expertise in the areas of airline operation and maintenance. They are trained and certified in their respective line of responsibilities. Based on a five year vision and solid plans, this bold drive creates bright future for Spirit of Manila which aims to be one of the dominant air service providers in the highly competitive airline industry in Asia. It also complements the development of DMIA as the country’s next international gateway that aims to serve millions of passengers per year.

Logo:

www.spiritofmanilaairlines.com

The Sarimanok is a magical, mythical bird that brings good luck to anyone who are able to catch it. The Sarimanok, known as Magaul, is associated with the legend of Malakas and Maganda. Magaul was the Sarimanok bird that pecked the bamboo from where Malakas and Maganda were born from.

The SPIRIT of Manila Airlines imbibes the concept and definition of the Sarimanok. The airline intends to bring the sarimanok spirit to new “Filipino Heroes,” our overseas workers.

The airline will epitomize the sarimanok's spirit of bringing good luck and abundance by transporting our OFWs on their mission: to reap and share their fortunes to their families and his home country.

Accordingly, it was a sarimanok that catalyze the birth of Malakas (strong) and Maganda (beautiful) which the SPIRIT of Manila Airlines capitalizes on its core of airline operatio

n. A strong and dynamic culture of safety and reliability outlined by the beautiful concepts of affordability and convenience entrenched by customer service focused programs.

The same way SPIRIT of Manila Airlines introduces to every flyer a new definition of a low cost carrier.

Routes:

Attendant:

Filipino Pride

“Octopus”- kwento mula sa isang lugar sa Pilipinas.

2011-05-28T10:51:00.002+08:00

Alas 12 na ng tanghali, uwian na!! 3am ang pasok ko sa trabaho at umuuwi ako bandang ala 1 na ng hapon, naglalabasan na ang aking mga kasamahan at ako’y tila ayaw pang umalis sa aking kinauupuan sa kadahilanang inaantok na ako at parang gusto ko na lamang na matulog sa aking upuan…

Sumakay ako ng jeep palabas ng EDSA, bumaba ako sa malapit sa Megamall, sumakay ng bus upang makarating sa aking inuuwian, nakasakay ako sa FX ng mga time na iyon, hanggang sa makarating ako sa lugar na hindi naman kalayuan sa aming tahanan, may napansin akong tila hindi mawala wala sa aking isip, na hanggang ngayon sariwa pa rin ito kung kaya’t aking naikukwento sa inyo sa pamamagitan nito.

May ginagawang kalsada malapit sa aming bahay na hindi ko malaman kung bakit ganoon na lamang ang pagpapagawa sa kalsadang ito na sa pagkakaalam ko ay maayos pa naman at nadadaanan pa ng mga dambuhalang sasakyan na minsan ay nagagawa pang kumaripas ng takbo kahit maraming tao, bago ang sinesementong kalsadang ito, mas may napansin akong bagay na nagpasakit ng ulo ko,

“Road Cementing Project thru the effort of Official Juan dela Cruz and members of Pilipiniana Group..”

Makulay ang billboard na ito, at kapansin pansin ang napakalaking mukha ng isang tao na ang kaniyang ngiti ay tila abot na hanggang langit, at doon din naksulat ang ibang pangalan, natatawa ako sapagkat kung iyong iisipin mukha na itong litrato ng isang malaking Octopus, (na may malaking ulo, mata at mga galamay sa paligid nito heheheeh) sana ay naiimagine mo ang ibig kong sabihin hahaha!!

Para saan ang billboard na ito?

Isang pang hindi ko maipaliwanag ay kung bakit bago mag graduation ang mga bata, may lumalabas na tarpaulin sign sa harapan ng paaralan..

“Congratulations to all the Graduates…!!”

Meron pa..

“Free Medical and Dental consultation” ( Octopus na namansa parting gilid nito, hahah, hindi ko lubos maisip bakit kailangan nilang gawin ang mga bagay na ito samantalang may libreng konsultasyon naman sa mga lokal na pamahalaan)

Ito pa…

“Libreng tule” (octopus head na naman susko!!!)

Ito ang malupit sa lahat..

“Happy Fiesta!!” (na hindi mo malaman kung sino ang taong ito na para ring ulo ng octopus ang laki ng mukha sa tarpaulin at bakit kailangan pang bumati sa publiko na kung tutuusin walang nakakakilala talaga sa kanya hahahah)

Anong klaseng mga tao ito at bakit nila pinagkakaabalahan pang gumastos sa mga ganitong klaseng tarpaulin signs or banners na umaabot 25 pesos/sq ft ang isa, hmmm….

Masarap tumulong sa nangangailangan, lalo na kung iyong matutugunan ang kanilang tunay na pangangailangan, ngunit sana ay huwag sa paraang gusto mo lang makilala o sumikat sa paningin ng mga tao..

Madalas itong mangyari sa mga nakaupo na sa Gobyerno, magtatayo ng proyekto at ipagbubulgaran ang mukha nila para lang malaman ng tao na sila ang nagpagawa or tumulong maipagawa ang isang proyekto, samantalang alam ng pamayanan kung sino ang nakaupo mismo sa kanilang kinsasakupang pamayanan, na ang aking payo ay sana wag ganito…

Nakalimutan kong may mga tao pa na dinidaan sa kanilang pagiging gwapo or maganda para sila ay makilala ng tao. Na pati si Lola ay inilalagay na ang kaniyang litrato na nagmula sa ginupit na kalendaryo na tila sa isipan ni lola na itoy kaniya nang iniidolo dahil minsan na siyang nayakap ng taong ito na noon ay napakabango at napakagwapo.

Nagbunga na ang pinaghirapan ng mga taong ito, sila’y nakaluklok na sa kanilang pinakamimithing pwesto sa gobyerno, ngunit tila hindi na sila lumalabas sa kanilang opisina at busyng busy na sa kung anumang bagay, nasaan na sila? Tila 3 taon na ang nakakalipas buhat noong huling tumulong siya sa kaniyang nasasakupan na ngayon ay pati anino ay di na masilayan, bakit? Dahil ba hindi talaga siya ang taong ganon, hindi ba siya talaga mahilig tumulong? O baka naman naubos na ang kaniyang pera sa pagtulong noon kaya kaniya nang binbawi ang kaniyang nagastos ngayong siya na ang nakaupo? Masakit diba? Hahah

Konting panahon na lang ang hinihintay at eleksyon na naman, lalabas na si Mr. Suave para sa kaniyang bagong proyekto. Ang damiii!!, sobrang damii!!! Kalsada, paaralan, tulong medical, Charity work, at kung ano ano pa… sus!!! Grabe talaga!! Ang kakapal ng mga mukha!! heheheeh

Huwag nating gawin ang mga bagay na ito para lang makilala ka ng publiko at pagdating ng eleksyon ay biglang susulpot ang pangalan mo sa balota na iisipin na ng tao na kilala ka na nila kasi minsan ka nang tumulong KUNO sa lugar nila, ang pagtulong ay bukal dapat sa kalooban at hndi dapat ipinagbubulgaran, alam natin na medaling makuha ang mga Pilipino sa ganitong paraan kaya ang aking payo din sa lahat, maging alerto at matalino.

Dahil hindi lahat ay magogoyo mo, at hindi lahat ay BOBO kagaya mo!!

Alam ko na naiintindahan mo ito, masakit para sa iyo pero kailngan mong magbago, kailngan mong matutunan sa sarili mo ang tunay na pagkatao at tunay na pagtulong sa kapwa mo, bago pa mahuli ang lahat…

Sa mga nasasagasaan ko, pasensiya na po kayo, ito lang po ang tunay na nararamadaman ko sa hayop na kung tawagin ay..

“Octopus….”

Venom's warning

2011-05-24T06:16:00.008+08:00

at last I've seen the said Tree..

The Manumang Tree from Dalimag Norte

taken June 5, 2011

Kapok Tree/ Silk cotton Tree - from Google

Have you heard of Mannumang Tree?

Tagalog Name: Kapok Tree

Ilokano Name: Kapasanglay Tree

Scientific Name: Ceiba Pentandra

English Name: Silk Coton Tree

Bark of this tree can cure snake bite, interesting isn’t it? A friend from Bangued, Abra visited us last week, had a walk inside SM Mall in North Edsa to see featured Bonsai on display, surprisingly, there are also animals along mall way for you to touch, take pictures and even pose with them. I’m so amazed so I decided to take a look, Birds, lizards of different kinds and there was a big snake, in white and yellow color, about 6ft in length, I never had experience to touch this creature, so I did heheheh. It’s kinda sticky but it appears to be shiny because of its scales, it is soft and a bit boney when you touch it, heheh but that’s it, I don’t dare to hold this snake because it is really scary and seems harmful. I told my friend to touch it, a bit scary too, because in their province, they really hate snakes, but she did, only by her fingers.

In the apartment, we had a review of what we did the whole day and suddenly we remember the snake we saw, my friend told us a story about snake and mentioned that in Dalimag, San Isidro Abra, snakes are scared of one big tree in the middle of the village, so tall that even can view the whole village from the top, villagers call it “Mannumang (Ilokano word) Tree”,

The Moon

2011-05-18T21:55:00.005+08:00

The Moon, of course, has been known since prehistoric times. It is the second brightest object in the sky after the Sun. As the Moon orbits around the Earth once per month, the angle between the Earth, the Moon and the Sun changes; we see this as the cycle of the Moon's phases. The time between successive new moons is 29.5 days (709 hours), slightly different from the Moon's orbital period (measured against the stars) since the Earth moves a significant distance in its orbit around the Sun in that time.- nineplanets.org

good thing I'm able to catch it's beauty...

Photo taken May 16, 2011

AHT- Average holding Time

2011-05-17T09:31:00.004+08:00

Average Hold Time, or AHT, refers to the average length of time between the moment a caller finishes dialing and the moment the call is answered or terminated. The formula for measuring AHT is the total call time divided by the amount of calls. To achieve a realistic AHT figure, the ITU recommendation is that the AHT calculation be based on trace samples ranging from 15 to 60 minutes.- Webopedia

watching agents while on call...

Magellan Solutions Summer Outing

2011-05-16T16:20:00.007+08:00

Yesterday, I need to wake up early around 3am coz our department (Quality) were invited to join summer fun at Wild Orchid Resort in Subic, Olongapo City..

...insde Wild Orchid

Castle in the middle of the Beach

Lonely Boat

Korean Walk

Mountain scene

3 Bugoy

Baywalk

I didn't enjoy it that much because I don't have my partner with me, but still I'm able to catch those interesting stuffs there... enjoy..

Weather condition (Sala sa Init, sala sa lamig)

2011-05-11T14:18:00.008+08:00

MAY 8, 2011- TYPHOON BEBENG

May 11, 2011- whew!! 32°C | °F

...........what's next?

Transformers: Dark of the Moon

2011-05-09T08:19:00.008+08:00

The Autobots Bumblebee, Ratchet, Ironhide and Sideswipe led by Optimus Prime, are back in action, taking on the evil Decepticons, who are determined to avenge their defeat in 2009's Transformers: Revenge of the Fallen. In this new movie, the Autobots and Decepticons become involved in a perilous space race between the U.S. and Russia, and once again human Sam Witwicky has to come to the aid of his robot friends. There's new characters too, including a new villain in the form of Shockwave, a longtime Transformers character who rules Cybertron while the Autobots and Decepticons battle it out on Earth.

Can't wait to watch this.. 7.1.11.. see you...

Tropical Storm "BEBENG"

2011-05-09T07:20:00.004+08:00

At 4:00 am today, Tropical Storm "BEBENG" was estimated based on satellite and surface data at 60 kms Southeast of Casiguran, Aurora (15.9 °N, 122.6°E) with maximum sustained winds of 85 kph near the center and gustiness of up to 100 kph. It is forecast to move North Northwest at 15 kph. 2nd storm that hit Philippines (PAGASA)

we can't sleep last night, coconut leaves are falling, wind is hardly blowing in any direction and nobody knows what will happen next.

Happy mother's day mama!!

2011-05-08T14:45:00.005+08:00

I really can't express my feeling for this day, yet I know that today is a very special celebration for moms. Since our first day in this world we all know that she is the only person who took care of us, who breastfeed us, and nurtured us with her tender loving care, and guided us in every part of growing... and now, were all grown ups, and we are now responsible for everything, what we can do is to give back the love they gave us and shared us and continue the chain of mama's Love....

thank you so much mama for accepting me as Me....

My Photos...

2011-03-22T16:48:00.003+08:00

Please visit my picture Gallery....

Happy Valentines Day

2011-02-14T00:04:00.001+08:00

The Little Flower

2010-10-14T21:21:00.006+08:00

www.littleflower.org

NOVENA OF ST. THERESA OF LISIEUX
(St. Theresa of The Child Jesus)

O LITTLE FLOWER OF THE CHILD JESUS,
PLEASE PICK FOR ME A ROSE FROM THE HEAVENLY GARDENS
AND SEND IT TO ME AS A MESSAGE OF LOVE.

O LITTLE FLOWER OF JESUS,
ASK GOD TODAY TO GRANT THE FAVORS I NOW PLACE
WITH CONFIDENT IN THY HANDS.. (Mention yr request)

ST. THERESA,
HELP ME TO ALWAYS BELIEVE AS THOU DIDST IN
GOD GREAT LOVE FOR ME
SO THAT I MIGHT IMITIATE THY LITTLE WAY EACH DAY.
AMEN.

5x OUR FATHERS
5x HAIL MARYS
5x GLORY BES

Pray 5 consecutive days before 11.00 am. Ask for *sign (sign in a form of a rose, you can request from St Theresa specific colour of rose) if you saw rose that’s mean she heard your prayer and working on it.

* Any form of roses – real flower, picture, statue, smell of rose etc.

How did St. Therese become known as the "Little Flower"?

St. Therese loved nature, and often used the imagery of nature to explain how the Divine Presence is everywhere, and how everything is connected in God's loving care and arms. Therese saw herself as "the Little Flower of Jesus" because she was just like the simple wild flowers in forests and fields, unnoticed by the greater population, yet growing and giving glory to God. Therese did not see herself as a brilliant rose or an elegant lily, by simply as a small wild flower. This is how she understood herself before the Lord - simple and hidden, but blooming where God had planted her.

Therese believed passionately that Jesus was delighted in his "little flower", and just as a child can be fascinated by the grandeur of a simple flower, she believed that Jesus was fascinated by her as his "little flower". Therese understood that she was just like the tiny flower in the forest, surviving and flourishing through all the seasons of the year. Because of God's grace, she knew that she was stronger than she looked. Following the Carmelite tradition, Therese saw the world as God's garden, and each person being a different kind of flower, enhancing the variety and beauty which Jesus delighted in. When various people tried to explain her powerful inspiration and her place within the Church, it always seemed to come back to one title "The Little Flower".

In her autobiography, she beautifully explains this spirituality:

Jesus set before me the book of nature. I understand how all the flowers God has created are beautiful, how the splendor of the rose and the whiteness of the lily do not take away the perfume of the violet or the delightful simplicity of the daisy. I understand that if all flowers wanted to be roses, nature would lose her springtime beauty, and the fields would no longer be decked out with little wild flowers. So it is in the world of souls, Jesus' garden. He has created smaller ones and those must be content to be daisies or violets destined to give joy to God's glances when He looks down at His feet. Perfection consists in doing His will, in being what He wills us to be.

When is her Feast Day?

The Roman Catholic Church celebrates the feast of St. Therese, the Little Flower, on October 1st each year. This date was chosen because Therese died on September 30th. Following the ancient custom of celebrating their entrance into heaven the next day, October 1st was chosen as the day to celebrate Therese's life and eternity. Some people may remember that her Feast Day was previously October 3rd. That date was established for several reasons, including a packed liturgical calendar. In the liturgical renewal of the 1970's, when the calendar of saints was updated and refined, St. Therese's feast was properly moved to the more appropriate October 1st date. It is interesting to note that St. Therese's home Church in France celebrates her Feast Day on the last Saturday of September, no matter what the date.

How did she get the name "Therese of the Child Jesus and the Holy Face"?

Following the biblical tradition, when people entered religious life, they took a new name to signify their new call from God. When she entered the Carmelite Monastery to give her life to God, Marie Francoise Therese Martin took the religious name "Therese of the Child Jesus and the Holy Face." Therese had great devotion to the Infant Jesus, and her spirituality was a childlike simplicity and trust in God's love. In Lisieux, the Carmelite Monastery had a great devotion to the suffering Holy Face of Jesus that was reflected on the veil of Veronica. This included an outdoor shrine in the cloister garden. Because Therese was constantly looking to see the hidden Holy Face of Jesus in everyone and everything, Therese took that second part of her religious name. She explained: "I desire that, like the Face of Jesus, my face be truly hidden that no one on earth would know me. I thirsted after suffering and I longed to be forgotten." Her religious name, Sr. Therese of the Child Jesus and Holy Face, therefore came to signify what she was about and how God's grace was working in her.

What are the four miracles that made Therese a Saint?

Therese became a saint because of the way she responded wholeheartedly to God's love and the grace of the Holy Spirit within her. We believe that God embraced her upon her death and shared with her a risen life of Jesus in heaven. While the Church recognizes the holiness and sanctity of many good people, official canonization is a long process. The Roman Catholic Church seeks definite signs before she officially declares someone a saint. In the case of St. Therese, the process went swiftly. In the popular piety of the people, she became a saint in their hearts even before the official declaration. A person is declared "Venerable" when there is evidence of extra-ordinary holiness and inspiration for others. It means that the cause of their canonization is being pursued. In order to move to the next step "Beatification", two certified miracles are needed, attributed to the intercession of that person with God in heaven. Miracles must involve situations where there is no other natural explanation. They are evidence of supernatural intervention, through intercessionary help.

Regarding St. Therese, in 1923 the Church approved of two spontaneous cures unexplained by medical treatment. Sister Louise of St. Germain was cured of the stomach ulcers she had between 1913 and 1916. The second cure involved Charles Anne, a 23 year old seminarian who was dying from advanced pulmonary tuberculosis. The night he thought he was dying, Charles prayed to Therese. Afterward, the examining doctor testified, "The destroyed and ravaged lungs had been replaced by new lungs, carrying out their normal functions and about to revive the entire organism. A slight emaciation persists, which will disappear within a few days under a regularly assimilated diet." These two miracles resulted in Therese becoming beatified.

Once she was declared Blessed, it took only two years for the necessary next two miracles to be approved. In 1925, two cures had been investigated and judged to be supernatural, through the intercession of St. Therese. The first involved Gabrielle Trimusi from Parma, Italy. Gabrielle had suffered from arthritis of the knee and tubercular lesions on the vertebrae. The final cure involved Maria Pellemans of Schaerbeck, Belgium. Maria suffered from pulmonary tuberculosis which had spread, as Therese's illness had, to the intestines. The diagnosis of pulmonary and intestinal tuberculosis was made by a Dr. Vandensteene, who also examined Maria after she came back from visiting Therese's grave. The doctor testified, "I found Miss Pellemans literally transformed. This young woman, out of breath from the least movement, moves about without fatigue; she eats everything given to her, with a very good appetite. The abdomen presents no tender point, when formerly the least pressure produced severe pain. All symptoms of tubercular ulceration of the intestine have disappeared." In reports predating Maria's return to health, two other physicians confirmed Dr. Vandensteen's diagnosis of pulmonary and intestinal tuberculosis. On May 17, 1925, Therese was officially declared a Saint by Pope Pius XI.

Is there a Novena I can pray to St. Therese?

The most loved and repeated novena to St. Therese is the "Miraculous Invocation to St. Therese" found on the St. Therese prayer card. It is as follows:

O Glorious St. Therese, whom Almighty God has raised up to aid and inspire the human family, I implore your Miraculous Intercession. You are so powerful in obtaining every need of body and spirit from the Heart of God. Holy Mother Church proclaims you 'Prodigy of Miracles... the Greatest Saint of Modern Times.' Now I fervently beseech you to answer my petition (mention here) and to carry out your promises of spending Heaven doing good on earth...of letting fall from Heaven a Shower of Roses. Little Flower, give me your childlike faith, to see the Face of God in the people and experiences of my life, and to love God with full confidence. St. Therese, my Carmelite Sister, I will fulfill your plea 'to be made known everywhere' and I will continue to lead others to Jesus through you. Amen.
There is also a "Novena Rose Prayer" on the back of the prayer card that is also very popular and said by many. The Society will be happy to give you a prayer card. Simply visit our Web site at /welcome/freegift.asp, or send us your postal address via e-mail. If you would like more for sharing with family, friends, neighbors, etc. they can be ordered the same way or through our Religious Items Page.

A novena prayer is usually nine days. These prayers are powerful. Sometimes, just a long personal talk with St. Therese, in your own words and from your heart, is just as powerful. Therese proposes and used a very simple spirituality. While some people have proposed that certain prayers must be said at certain times and before certain hours, and connected with other prayers, this is not Therese's "little way". She took seriously Jesus' request that we not use lots of words, but rather pray to God our Father in simple, hidden and honest ways. Because a certain formula, place or time works for someone, it should not be canonized as the way to pray. Some people do a real disservice to Therese and her devoted friends by surrounding her and devotion to Therese with superstition. It is not important or even significant that a certain novena prayer be said before a certain hour or in conjunction with other prayers. This is nothing but superstition, not piety, as are chain letters, etc., which seem to be popular.

Pray to our saintly friend St. Therese with the honesty and love of a friend and the simplicity of a child. This is what she taught us. These novena prayers are very helpful and express the devotion of many hearts.

What is meant by her "little way"?

Therese saw herself as a child of God. She liked to keep things simple and focused as a child does. Trust, especially trust in God, is a childlike virtue. Some spiritualities have stressed complicated practices and extraordinary journeys of the soul as it responds to God's grace and love. Therese's spirituality is simple and she calls it her "little way". She believed and teaches us that life presents enough challenges and opportunities for grace. She teaches us that God is everywhere - in every situation and person - and in the ordinary, simple details of life.

"Everything is grace" is probably the theme song of her spirituality. Her "Little Way" teaches us to do the ordinary things of life with extraordinary love. A smile, a note of encouragement, a phone call, suffering in silence, always having a positive word, a simple unnoticed task to brighten the life of another, and so many other simple deeds, done with love - these are the examples of her spirituality. The smallest action, done with love, is more important than great deeds done for personal glory, gratification or simply out of obedience. Therese teaches us that Jesus is everywhere and is the power for love and goodness operating within us. Such is the power and presence of grace. Therese's life was hidden. To many even in the convent, she seemed like such an average, ordinary person. Her greatness showed in the constancy of her love for others in the most simple ways.

Even in prayer, Therese teaches simplicity - talking to God and Jesus in direct, personal and heartfelt ways. She did not like long prayers. She fell asleep during community prayer. She disliked the rosary. She prayed from her heart as a child speaks honestly and trustingly to a parent they love. God calls us to respond to Divine Love in a childlike relationship of love, trust and bold confidence to "Abba" (which literally means 'Dad'), and by doing the simple things for others, well and with love.

Therese was faithful to the Gospel of Jesus and the core of his message. She invites us to join in her "spiritual childhood" or "little way". The power, appeal and simplicity of her message is why our Church declared her a Doctor of the Church in 1997.

What did she mean by her "Shower of Roses"

Experience has shown that St. Therese's "shower of roses" is both figurative and actual. As she was dying in the convent infirmary, Therese could look out and see the rose bushes blossoming. She loved roses. She had thrown rose petals as a Child before the Blessed Sacrament. As she reflected on her quiet, hidden, and gentle life ending, she believed in faith that God had great things in store for her. She believed that her mission was only beginning as she entered the fullness of life with God. She explained: "After my death, I will let fall a shower of roses. I will spend my heaven doing good upon earth. I will raise up a mighty host of little saints. My mission is to make God loved..."

Shortly after her death, the rain of roses began. Sometimes roses literally appeared, and sometimes just the fragrance of them. Cures of painful and fatal diseases and many other miraculous experiences were attributed to her intercession. Sometimes people found inner peace and regained an inner warmth of spirit and confidence, by appealing to St. Therese. Many miracles and actions of St. Therese do not involve roses. More often than not, marvelous things happen in people's lives as they ask for her heavenly intercession. The miracles, healings and inner peace come from the trust one places in God, not from any manifestation of roses. St. Therese lived in the dark night of the senses and spirit, with little consolation. Thus, the friends and followers of St. Therese expect no consolation of sighted roses that their prayers are being answered. Her "little way" is about child-like trust and gentle love. She is the great apostle of faith in God's love, not simple reliance on physical signs. Jesus warned us, and Therese experienced that the desire for signs is a sign of weak faith. It is always important to remember that St. Therese did not experience extra-ordinary phenomena in her life. Her faith was refined and strengthened by God.

Roses are Therese's signature. It is her way of whispering to those who need a sign that she has heard, and God is responding. Thousands of people have given witness to the way Therese responds to their petitions and prayers with grace and roses. The grace is more important than the roses. So many miracles have happened through the intercession of St. Therese without any roses appearing - usually the deep inner peace of accepting God's will and seeing His loving plan and presence is the "rose" experienced. Sometimes the lack of a physical "rose signature" is an affirmation of a strong faith.

One does not pray for roses. Therese's message is about simplicity and love in the ordinary events of life. Trust in Therese is important, and when she wills, roses or their fragrance may appear. The stories are remarkable how roses have shown up in the lives and experiences of people, especially in the darkest times. The ordinary and constant way these roses and graces have shown up in people's experience is extraordinary. It is important to always maintain the rose of confidence that our All-Loving God hears and responds to our needs, according to the mysterious ways of His Love.

Why is her name sometimes spelled "Therese", "Theresa", and "Therese"?

All three are appropriate, but if one is to remain faithful to her actual French name, it is "Therese". In English, we don't have the vowel marks which the French have, so she is simply "Therese". It became popular to use the more Anglicized version "Theresa", but more recently it has caused confusion between her and Teresa of Avila. In order to avoid confusion between the two Carmelites, many choose to use the spelling more reflective of her French name, "Therese". We believe she answers to all of them.

How far is it from Paris to Lisieux, and should I consider making the trip?

By all means, if you are in Paris, get to Lisieux. Lisieux is a small town in Normandy, about 80 miles outside Paris. It is becoming one of the premier pilgrimage places in the world, currently receiving more than two million pilgrims a year, and the number continues to grow. It is a quick hour and a half train ride from Paris. The city is well established for receiving pilgrims, with a number of places related to the life of St.Therese. There you can visit her house "Les Buissonnets", the magnificent Basilica in her honor, her parish Church, and the Carmelite Convent. There is a small wonderful museum of her memorabilia. It is easy to get around and see everything in one day. Just walking around the town makes her come more alive. The Carmelite Nuns of Lisieux must protect the privacy of their life, so one cannot get into the Carmel cloister, but the Church is there and you can see the chapel where Therese prayed, her seat marked with a cross.