HEES

دلخوشی

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Tue, 03 Nov 2009 10:41:37 PST

تمام لحظه های خوبش که تمام شد دیگر هیچ لحظه خوشی نداشت که دلخوشش کند . کلاهش را در خیابانی دور افتاده در گوشه شهر اینترنت از سرش برداشت و بر زمین نشست و کلاهش را مقابل خودش گذاشت . یک تکه مقوا به کلاهش تکیه داد سرش را بلند کرد به صورت تمام رهگذران زل زد . روی آن با ماژیک قرمز نوشته بود : لطفا به من محتاج، لحظه های خوش بدهید .

غم من است

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Tue, 27 Oct 2009 15:54:36 PDT

نگاه کن که چشم من

شبیه چشم خیس تو

غبار غم گرفته است

ببین که این نگاه اشکبار ِ تو
تمامی تجسّم غم من است

و دست من

به روی شانه های تو

چه سان نشست ؟

ببین در این دقیقه ها

که بی صدا

به سرعت گذار باد

من و تو را

کنار هم

به هم دچار می کند

غمت مرا

به شکل اشک

شکار خویش می کند

مرا ببین ...

ز خود نران

زنان و مردان آریا

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Mon, 12 Oct 2009 08:35:39 PDT

منصوب می کنند و تأمیر می کنند

هر معترض که دم برآورد تکفیر می کنند

***

چوب و چماق و گلوله کفایت نبود

سرکوب ما به تجاوز تدبیر می کنند

***

سیراب لاله ها سرخ ز خون سیاوشان

گویی رهایی وطن را تبشیر می کنند

***

بر مـنـبـر نـمــاز جمعه شـحـنـه هـای شــــهـر

ما را ز حق خود دم زدن تحـذیر می کنند

***

اینجا جهان سوم است ای همنوای من

خورشید راستی به ریا تکدیر می کنند

***

در گوشه ای دگر دلیران شـــهــر من

اذهان مردمان جهان را تنویر می کنند

***

بر همت زنان و مردان «آریا» صد آفرین بگو

چون سرنوشت خویش به رهایی تحریر می کنند

.............................................................

......«تأمیر : به امیری گماردن»

......«تبشیر : بشارت داد»

......«تحذیر : بر حذر داشتن»

......«تکدیر: تیره کردن»

در جواب نامه ات

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Mon, 12 Oct 2009 08:38:55 PDT

در جواب کاغذت که در مورد شعر حرم اسلاف گفته بودی این را می نویسم . می دانم که اینجا را نمی خوانی و احتمالا نمی دانی اما من به رسم همیشه خودم در همین صفحه خوشبختانه سوت و کور هیس می نویسم . هر شعری معمولا برای من داستانی دارد . داستان این شعر هم این بود که با (مازی) و یکی از دوستانمان خانه کلاغ بودیم . یک کدام در بین بحث وضع مملکت گفتند: « منصوب می کنند و تائید می کنند» من هم کاغذی دم دستم بود ، همان دفتر یادداشت که برگه هایش را دیدی . نشستم و نوشتم . نه در بند قافیه که در بند آهنگ کلام و حرفی که می خواستم بزنم بودم . صد البته که الان که می خوانم می بینم بسیار هم ایراد دارد . اما در آن زمان و آن وضعیت حرف دلم بود . چون در مکان مازی آن شعر را گفته بودم به رسم همیشه روی کاغذی برای مازیار پاکنویس کردم و اصل دست نویسم را برداشتم که گویا آنرا خوانده بودی و کاغذی برایم نوشته بودی ،آنگونه که خودت شعر را تغییر داده بودی بسیار دلنشین بود که من حتی یکی از مصرع های پیشنهادیت را استفاده کردم آنجا که می گویم یا بهتر است بگویم می گویی : « سیراب لاله های سرخ ز خون سیاوشان» .
اما در مورد اینکه گفته بودی که باید کلمات قبل از قافیه - مردّف - را در باب تفعیل ببرم جور دیگری فکر می کنم ، ضمن احترام به نظرت باید بگویم که مردّفهای یک شعر حتما نباید در یک باب باشند . مثلا ماه و راه یا تقدیر و شمشیر هیچ کدام با هم در یک باب نیستند اما از لحاظ هجایی و آوا نگاری شبیه هم نوشته می شوند و می توانند در مردف ظاهر شوند. من البته به احترام نظرت که بسیار گرامیست تمام مردّف ها ی شعر را در باب تفعیل بردم اگر چه با بکار گیری کلمات عربی در حد غیر معمول کاملا مخالفم اما اینکار به این قصد بوده تا از اظهار لطفت تشکری کرده باشم .

رضایت

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Fri, 09 Oct 2009 14:25:54 PDT

من با خون خوردن پشه ها مشکلی ندارم اگر در گوشم وز وز نکنند .

حس ات چیست

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Fri, 09 Oct 2009 14:23:25 PDT

بعد یک شب و چار بار هم آغوشی
بعد نجوا و شهد لب نوشی
دوست داری قبل رفتن،
جمله ایی،
چیزی بگویی؟
دوست داری قطعه ایی از حس و احوالت بگویی؟
بین ما معنی گفتن بدرود قبل ِ سلام:
من تو را نمی خواهم ،
این است ختم ِ کلام
یک دو روز پیش آشنا شدیم انگار
در میان نهیب موسیقی کر کننده و خُــم بار
در گمانم گذشته است یکسال
این دو روزی که بود در این حال
بین ما جز سکوت حرفی نیست
حالیا باز گو حس ات چیست ؟

الهام گرفته از آهنگ تابستان 68 پینگ فلوید

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Wed, 30 Sep 2009 14:55:28 PDT

روبروی پنجره چشمانت «دوستت دارم هایم » را نگاه کردم
خواب بودی ، ندیدی

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Sun, 13 Sep 2009 13:59:05 PDT

می گفت : همه آدمها پتانسیل بد بودن و شریر بودن رو دارند اما همه جراتش رو ندارند .

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Fri, 11 Sep 2009 09:59:28 PDT

مــا را هـراس نـیـست شب یلدا بلـنـد اسـت و تـار
چون در پی شـب دراز زمستان فرا می رسد بهار

کویر خشک

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Thu, 10 Sep 2009 15:34:29 PDT

آه ای کویر خشک
گر آفتاب تموز
هرم داغ حرارتش را مدام کرده است
وگر آسمان به بخل
قطره های بارانش را بر تو حرام کرده است
نازنین تشنه ام
از تشنگی ترک مخور
من قطره قطره اشکهایم را
تقدیم قلب ترک خورده ات می کنم
گرچه می دانم
سیراب نمی شوی

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Wed, 09 Sep 2009 10:05:11 PDT

به دژخیم بگو : در این بند دیگر کسی از مرگ نمی هراسد
اینجا بند محکومین به حبس ابد است .

خواب می دیدم

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Wed, 09 Sep 2009 10:03:52 PDT

خواب می دیدم روز قدس به خیابان رفته ام . ماشینها عکسهای میر حسین را به ماشین ها چسبانده بودند و پرچم ایران در دست هر کسی بود . در خواب به خودم میگفتم که خدا را شکر پرچم ایرانمان را پس گرفته ایم . در خیابانهای شهر راه میرفتم گوشه گوشه شهر پوستر های بزرگی به دیوار چسبانده بودند که روی پوسترها عکس شهیدان دوران جنگ هشت ساله و خانواده هایشان بود که سخنانی در محکوم کردن جنایات دژخیمان و حمایت از حرکت سبز ملت نوشته شده بود .
در بعضی از کوچه آتش بود که زبانه می کشید . از خواب بیدار شدم در بالاترین خبر بازداشت علیرضا بهشتی را خواندم . روز قدس همه با هم یکصدا و سبز پوش و یکپارچه حاضریم تا بار دیگر با اتحادمان مشتی بر دهان کودتاچیان بزنیم .

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Tue, 08 Sep 2009 11:56:54 PDT

عده ایی می گویند آن سیب سرخ ، آگاهی بود
عده ایی می گویند آن سیب ، گناه بود
اما من معتقدم آن سیب فقط سیب بود
اما کمی اغوا کننده تر

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Mon, 07 Sep 2009 10:56:50 PDT

دنبال بهانه ای برای فریاد کشیدن می گشت
سرش را پنجره ماشین بیرون کرد فریاد کشید :
آخه زیر پل هوایی از وسط خیابان می گذرند الاغ ؟

قفس

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Tue, 08 Sep 2009 11:13:25 PDT

اینجا همه پرنده گان در فکر پرگشودنند
اما دریغ که محدوده قفس تنها سرودنیست

حرم اسلاف

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Sat, 05 Sep 2009 05:23:00 PDT

مــنـصـوب مـی کـنـنـد و تائید می کنند
هر معترض که دم برآورد تنبیه می کنند
***
باتوم و چوب برای سرکوب کفایت نبود
از بهر مردمان تجـاوز تجـویـز می کنند
***
دانـنـد از تـبـار ســربـداران بوده ایم ، پس
بـی دادگاه، سَر ِ دل دار بر دار می کنند
***
یــاران هـــمـه گـرفتار زندان و محبسند
بعد از دو ماه چو گالیله اقرار می کنند
***
ما اعـتراف کـرده ایم و می کنیم هنوز:
تمکین نمی کنیم به آنچه تحمیل می کنند
***
آنجا که خون پاک سهراب بر زمین نشست
آیندگانمان به یقین حرم اسلاف* می کنند

***

گویند «آریا» دم زن و ز خون ندا بگو

گویم که ندا را بتِ «حرم اسلاف» می کنند

___________________________________

*اسلاف: پیشینیان

مرزهای استبداد

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Sat, 05 Sep 2009 01:15:08 PDT

آن دور ها ، پشت این مرز های استبداد باران می زند
زمین این حوالی از حسادت سله* بسته است

________________________

* سله : ترکها و شکافهایی که بر اثر بی آبی بر سطح زمین پدید می آید

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Wed, 02 Sep 2009 11:27:36 PDT

پیک مشربش را یک جرعه بالا رفت
صورتش را در هم کشید سرش را تکان داد
آرام به خودش گفت:
ــ فکرش رو نکن رفیق

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Mon, 31 Aug 2009 05:00:05 PDT

از دل سخنی بر آمد
اما دلی ندید تا بر آن نشیند
به زمین افتاد و خشکید

پیچ آخر

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Mon, 31 Aug 2009 04:57:22 PDT

در پیخ آخرین کوچۀ هفتمین شهر عشق
دیوانه را سنگی دگر زدند
هیچ نگفت و از آخرین پیچ هم گذشت

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Mon, 31 Aug 2009 04:48:53 PDT

مدتی بود که حنجره ام را دریده بود
و دستانم را
کفتار سکوت اما جای قلبم را نمی دانست

سیبیل

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Sun, 07 Dec 2008 12:26:22 PST

اصولاً در این دوره زمانه سیبیل -همان حجم مویین پشت لب آقایان- دیگر ارج و قرب سابق را در بین این جماعت سبیل گریز ندارد نه تنها نمی شود یک تار سیبیل را نزد بقال و چقال گرو گذاشت و در عوض یک سطل ماست ابتیاع نمود بلکه داشتن این تپه مو در پشت لب باعث چسبیدن انگ جواد بودن و پرت بودن از مرحله هم می تواند باشد . مخلص کلام اینکه در این دوره زمانه و در این خیل حوادث و اتفاقات جفا و ناروا که بعضاً از سوی دوستان و آشنایان هم به آدمی می رسد و اخلاقیات و بعضی ملاحظات دیگر ناچاراً باعث انتخاب خفه خون گرفتگی(گرفتن) و سکوت اختیار نمودن می شود و دست و پای آدم را در عکس العمل می بندد شاید تنها کارایی سیبیل بعد از نقش عایق حرارتی - رطوبتی برای سوراخ دماغ و حفره های داخلی این باشد که برخی مسائل را از زیر آن عبور داده و به زبان عوام زیر سبیلی رد کرد .

اگر چیزی را زیر سبیلی رد می کنید مواظب باشید که داخل دهانتان نرود چون بعضی از مسائل و معضلات بسیار بزرگ و انحرافی بوده و ممکن است که خدایی نکرده جایی که نباید فرو برود و راه نفس کشیدن را بند بیآورد و این ممکن است باعث خفگی شود .

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Fri, 31 Oct 2008 06:52:23 PDT

سه چهار روز پیش خدمت من 1 ساله شد . دقیقا یک سال از روزی که وارد پادگان شدم و اولین روز به عنوان سرباز با لباس وارد یگان آموزشی شدم گذشته است . چقدر زود گذشت . باورم نمیشه . این کسر دوماه خدمت هم دیگه مثل یک معجزه بود از دو ...سه ماه دیگه مرخصی هام رو شروع می کنم و ... خدمت تمام میشه . خدای من کاش این روزها هم به سرعت بگذره ... مثل برق و باد .
***
از کامنت ها ممنون . فکر کنم شما یی که به هیس سر زدید بیشتر از من اینکار را کرده اید چون من شاید در طول این یک سال 5 بار هیس رو باز کردم . شروع به نوشتن خواهم کرد به زودی . اما در نظر بگیرید از ساعت 5 صبح تا ساعت 2 بعد از ظهر پادگان هستم و از ساعت 6 باشگاه و بعدش هم شام و چرخی در بالاترین و نیم ساعتی کتاب خوندن و بعد هم خواب . با وجود این خیلی دوست دارم که اگر بشه گاهی بنویسم و هیس رو آپ کنم . سعی خودم رو می کنم . ممنون از کامنت ها و حال و احوال کردنتان . همه تان را دوست دارم . با مهر

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Thu, 25 Sep 2008 14:05:32 PDT

وقتی یک نفر مدام در سفر است دو حالت دارد . یا از کسی یا چیزی در فرار است یا دنبال کسی یا چیزی می گردد

وسواس

noreply@blogger.com (AriA Tahm) — Sun, 27 Apr 2008 01:48:10 PDT

حاجی از اون بازاریهای دبش بود که همه جوره حرام می خورد و می خوابید و آخ هم نمی گفت . اما آدم به ظاهر معتقدی می آمد که تسبیح از دستش نمی افتاد . نماز و روزه فراموشش نمی شد و خرج دادن در شبهای محرم نزد همگان مثال زدنی بود . او هر حرامی را با دادن خمس و زکات مباح میکرد و همچنان بر ثروتش می افزود . دوست دوران کودکی حاجی که او را به نام موسیو می شناختند نیز از طریق رانت خواری به مال و منالی رسیده بود . روزی که حاجی میهمان موسیو بود حاجی بنا به یکی از اصول یازده گانه فروع دین که همانا امر به معروف باشد دوست دیرین خود را که سیگار برگش گوشه لبش می جنبید مورد خطاب قرار داد و گفت :
ــ موسیو ، این رو برای خودت میگم برای دنیا و آخرتت . خوبی خدا اینه که هم دنیا رو در نظر داره و هم آخرت رو ! بیا و خمس و زکات این مال و اموالت رو بده که آفتِ ضرر بی دینی به شاخ و برگ درخت مکنت و ثروتت نزنه و بخت و اقبالت رو تنگ نکنه و بلا رو از جونت دور بکنه . من خودم هر سال خمسش رو دادم و خدا صد برابرش رو بهم عوض داده . به همین نون و نمک .
موسیو سیگارش را در زیر سیگاری له کرد و خندید . وقتی حاجی علت خنده او را با خشم خواستار شد جواب گفت :

ــ من و تو حکایت اون دو تا زنی هستیم که داشتن با هم حرف می زدند . این یکی از اون یکی پرسید شغلت چیه ؟ اون یکی جواب داد : والا من صبح از خونه میرم بیرون میام یه دوش می گیرم ، ظهر میرم از خونه بیرون میام یه دوش می گیرم ، بعد از ظهر از خونه میرم بیرون میام یه دوش می گیرم ، شب میرم از خونه بیرون میام یه دوش می گیرم ، نصفه شب از خونه میرم بیرون میام یه دوش می گیرم . شما چه کاره هستی ؟ این یکی زن ِ جواب داد : من هم مثل تو جنـ ده ام اما وسواس ندارم .