Herbaciane Dzierganie

Włóczkowe zakupy

noreply@blogger.com (Vimka) — Sat, 11 Nov 2017 18:05:00 +0000

Mimo, że Gwiazdka dopiero za ponad miesiąc, ja już zrobiłam sobie prezent w postaci włóczek. Baby Merino i Flora Dropsa to włóczki, których nie miałam okazji jeszcze przetestować.
Flora to włóczka z wełny (65%) i alpaki (35%), całkiem cienka, ale też miła w dotyku i niedroga. Na początku myślałam, że pojedyncze włoski alpaki będą mnie denerwować, ale okazało się, że nie jest aż tak źle. Wybrałam Florę w kolorze jasnego beżu, ponieważ mam już zamówienie na męski sweter w warkocze w naturalnym kolorze. Osobiście niewiele noszę ubrań w tak jasnych kolorach, ale jak patrzę na tą włóczkę to od razu mam skojarzenie z ciepłym zimowym swetrem.

Następna w kolejce jest włóczka Baby Merino. Mam wrażenie, że znana przez wszystkich i tylko ja jeszcze nic z niej nie zrobiłam. Przekonała mnie pokaźna gama kolorów i skład. Mam już sweter 100% Merino i nosi się super. Owszem, nie powiem, mechaci się troszkę, ale to nie przebije jej miękkości i wytrzymałości. Włóczkę Dropsa wybrałam w kolorze wrzosowym, choć przy zamawianiu liczyłam, że będzie w odcieniu bardziej bordowym, a tu proszę - czysty fiolet. Jest OK, ale to nie o tym marzyłam ;)

Dobra, pochwaliłam się tym co mam, a teraz czas wziąć się do roboty. Niby do Świąt jeszcze trochę czasu, ale z doświadczenia wiem, że i tak tego czasu zabraknie na wszystko. Pozdrawiam serdecznie,
do nastepnego

Epizod z szydełkiem

noreply@blogger.com (Vimka) — Fri, 03 Nov 2017 20:22:00 +0000

Jakiś czas temu w moje ręce trafiła popularna ostatnio włóczka Zpagetti. Ale że uważam się za osobę "upośledzoną szydełkowo" nic nie potrafiłam z niej zrobić. W każdym razie postanowiłam to zmienić.
W ruch poszedł Internet i jego nieskończone źródła informacji. Jak robić na szydełku? Co to są półsłupki? Bo choć z szydełkiem miałam do czynienia wcześniej, to wykorzystywałam je tylko jako narzędzie pomocnicze przy robieniu na drutach. Po obejrzeniu kilku filmów instruktażowych i przeczytaniu kilku postów z kategorii : Jak zrobić ... , coś co wcześniej było dla mnie czarną magią, nagle rozjaśniło się w mojej głowie.
Z wypiekami na twarzy i rosnącą ekscytacją chwyciłam szydełko i włóczkę Zpagetti. Po kilkunastu próbach w końcu wyszło : KOŁO! Ha, byłam dumna jak paw. Ale chciałam czegoś więcej. Na kole się nie skończyło, zaczęły powstawać ściany. Bo w głowie była wizja - koszyk.
Na razie jestem mniej więcej w połowie. I choć szydełko samo w sobie mnie nie urzeka, to cieszę się. że nauczyłam się kilku nowych rzeczy.

Oto efekt:

Robienie na drutach to czasami pasmo porażek

noreply@blogger.com (Vimka) — Fri, 03 Nov 2017 20:07:00 +0000

Przeglądając blogi o tematyce dziewiarskiej ( albo jakiejkolwiek innej twórczości ) często mam wrażenie, że wszystko jest tam takie idealne. Idealne zdjęcia, idealnie zrobione rzeczy, po prostu cud miód. I dobrze. W końcu kto by pisał o rzeczach które mu nie wyszły? No właśnie, ja napiszę.
Napiszę tu szczerze o moim ostatnim paśmie porażek, których nie mam zamiaru się wstydzić, ba - wyciągnę wnioski. Bo najszybciej uczymy się na błędach ( niestety zazwyczaj na swoich ).
Skończyłam robić sweter w kolorze morskiej zieleni. Ta- dam:

Dla nielubiących czytać pocieszenie - nie będą tu wylewane moje wszystkie żale. Krótko opiszę co zrobiłam źle, ku pamięci, by nie popełnić w przyszłości takich samych błędów.

1. Źle dobrana włóczka
I można się zdziwić, czemu ją wybrałam. A temu, że nie lubię jak coś zalega, pląta się i woła : Zrób coś ze mnie! Idąc tym tokiem, można się zapytać - czemu ją kupiłam? A no bo tanio i dużo.
Żeby całej winy na włóczkę nie zrzucać - błąd polegał na tym że ona się po prostu na sweter nie nadawała. Gruba, szorstka, zero sprężystości. Tak wygląda wełna- bawełna 50/50.
2. Źle dobrany splot
Z moich obserwacji wynikło, że ścieg gładki jest ściegiem mało sprężystym, a w moim przypadku też bardzo zbitym. Dołożyć do tego Pkt.1 i mamy przepis na sztywną masę, która gryzie jak gdyby miała zęby. A nawet kły.
3. Źle oszacowana ilość włoczki
Serio, ten sweter miał być dużo dłuższy. Robiłam go od góry, robiąc na początku całe rękawy, a później idąc w dół z myślą : "Ile mi zostanie włoczki, tyle będzie tej długości." No i tyle mam.

WNIOSKI :
1. Nie łapać na promocji czego popadnie. Naprawdę jeżeli coś nie jest miękkie i cudowne - odpuścić.
W przeciwnym razie, dojdzie nam do kolekcji następna włoczka, na którą nie będzie pomysłu.
2. Zastanowić się (przynajmniej) 2 razy nad doborem splotów i kroju. Włączyć wyobraźnię na najwyższe obroty i przemyśleć każdy etap roboty.
3. Dobrze oszacować, czy włóczki wystarczy nam na to co robimy. Choć to jest chyba najtrudniejsze. Pomocne mogą się tu okazać wcześniej zrobione rzeczy. W tym wypadku doświadczenie i przerobione km włóczki jest pomocne.

Mam nadzieję, że ten post pomoże uchronić was przed błędami, które chyba każda dziewiarka popełniła przynajmniej raz w swoim życiu. Choć prawdopodobnie jeżeli to czytacie, to macie to za sobą. Kończę moje żale i obiecuję poprawę ;)
Do następnego

W końcu coś konkretnego na drutach

noreply@blogger.com (Vimka) — Sun, 15 Oct 2017 19:58:00 +0000

W przypływie natchnienia, ale też z konieczności posiadania czegoś ciepłego i grubego, powstaje sweter w kolorze morskiej zieleni. Włóczka z odzysku, wylicytowana na aukcji Allegro, bawełna i wełna 50/50. Dodam że bardzo gruba, mam wrażenie jak bym dziergała ze sznurka. Przez duży % dodatku bawełny ma matową strukturę i praktycznie brak sprężystości. Ale co tam, nie będzie przecież leżeć, trzeba ją wykorzystać.

Tym razem bardzo krótko, bo nie lubię pisać na siłę, jakie to cuda się u mnie dzieją, skoro się nie dzieją. Kończąc: niech nam druty lekkie będą, do następnego!

Czas najwyższy na przygotowania do zimy

noreply@blogger.com (Vimka) — Fri, 06 Oct 2017 17:39:00 +0000

Aktualnie u mnie na drutach nie dzieje się zbyt dużo... A powinno. Dni są coraz zimniejsze, tak więc zapotrzebowanie na wszelką ciepłą odzież również rośnie. Więc powinnam teraz siedzieć i dziergać grube swetry i czapki. Powinnam. A jedyne co stworzyłam to sweterek - na kubek. No od czegoś trzeba zacząć.
Ocieplacz na kubek powstał z tej samej włóczki co Mellow Dream, czyli pseudo-kaszmir z chin (swoją drogą, bardzo przyjemna włóczka, lubię ją). Perypetie z ocieplaczem były takie, że nie chciało mi się robić porządnej próbki i wyszło mi za mało sweterka. Ale dałam radę. Jeżeli komuś spodobały się guziki, można je kupić tu : rencami.pl

W planach gruby kardigan, skarpety, czapka, komin... Doba zdecydowanie powinna mieć więcej niż 24 h, może wtedy zdążyłabym wszystko zrobić.
W ten zimny, jesienny wieczór pozdrawiam was ciepło. Do następnego

W kolorach jesieni

noreply@blogger.com (Vimka) — Thu, 28 Sep 2017 18:02:00 +0000

Koniec września przyniósł nam piękną złotą jesień. Drzewa zaczynają mienić się w słońcu kolorami czerwieni i złota, na ziemi leżą kasztany i żołędzie. Dzień staje się coraz krótszy, poranki są mroźne i mgliste. Jesień w Polsce jest piękna, szkoda tylko, że tak niewiele osób to zauważa.
Idealnie w porę roku wpasował się sweterek z Malabrigo. Melanż kolorów w tej włóczce jest niepowtarzalny, nawet motki z tego samego farbowania różnią się od siebie odcieniem i rozmieszczeniem barw.
O sweterku powiem tylko tyle : wyszło krótko. Motków miałam 3, czyli 300 g. Czułam, że może być za mało, dlatego była koncepcja - robię sweterek krótki, taki na przykład do sukienki itp. No i powstało coś takiego. Ściągacz mi wyszedł mało ściągający, z guzikami też była zabawa. Ogólnie dość problematyczny był ten sweterek. Ale co by nie było, nauczyłam się wiele rzeczy, a o to chyba chodzi najbardziej. Nie mam zamiaru zniechęcać się po jednym niewypale. Spodobała mi się przygoda z reglanowymi rękawami, już chyba każdy następny sweter będzie dziergany w ten sposób. Zszywanie swetra zdecydowanie nie jest dla mnie. Dołączam do zwolenniczek : "Im niej szwów tym lepiej".
Zdjęcia oczywiście słabe, bo robione na szybko - przyznaję się do niechlujstwa.
I za roztrzepane włosy przepraszam. Jak patrzę na to zdjęcie, to jak grom z jasnego nieba spada na mnie świadomość, że ja chyba tak wyglądam zawsze (szok i niedowierzanie).

Rękawy złożyłam, bo nijak nie mogłam ich opanować w kadrze.

Jeśli chodzi o kolor to chyba najbardziej wiarygodny jest na pierwszym zdjęciu. Mój aparat strzela fochy i nie idzie nam współpraca.
Obecnie na drutach mam skarpetki, i to nie byle jakie, bo pierwsze w mojej karierze dziewiarki. Na razie robię je z resztek włóczek, więc będą to skarpetki typowo robocze, z zasady nie mające być piękne, tylko mam się na nich nauczyć wszystkiego co trzeba.
A tymczasem żegnam się, ale na pewno niedługo coś się pojawi, w końcu w głowie aż szumi od pomysłów na nowe dziergadła. Papa

Mellow Dream

noreply@blogger.com (Vimka) — Wed, 20 Sep 2017 19:18:00 +0000

Już jakiś czas temu powstał sobie sweterek. Sweterek tak prosty i łagodny, że aż nudny. Dzielnie zniósł pierwsze pranie i zaczynamy się lubić. Sweterek dostał imię, bo to tak na prawdę mój pierwszy dziergany sweterek i przez to wyjątkowy. Mellow Dream, bo o nim mówimy, jest prosty, banalny i mdły, lecz jest też łagodny i romantyczny.
UWAGA : ja naprawdę przepraszam za takie "nietwarzowe" zdjęcia, ale niech Mellow Dream gra pierwsze skrzypce.
No dobra, najpierw "twarzowe", ale ostrzegałam w poprzednim poście, że żadna ze mnie modelka, a Mellow Dream nie ułatwia sprawy, uwydatniając braki figury ;)

Zdjęcia robione na spacerze po moich rodzinnych, lidzbarskich Serpentynach. Nawet błoto nie zepsuło uroku tego miejsca, a spacerując ścieżką wzdłuż rzeki, mijając omszałe drzewa, czułam się oderwana od miejskiego gwaru i smrodu spalin.

Powyżej zbliżenie, oczka niestety tak krzywe, że nawet pranie nie pomogło im się naprostować. Urok włóczki, czy brak umiejętności?

A na koniec grzybek, i gałązka którą przez cały ten spacer tak namiętnie molestowałam.

Choć wiem, że obecnie niewiele osób tu zagląda, to cieszę się, że założyłam tego bloga. Jestem zmotywowana do kończenia zaczętych prac i dokumentowania tego tutaj. Jak już wspomniałam w moim pierwszym poście, jest to mój pierwszy blog i dopiero uczę się tej trudnej sztuki blogowania. Wciąż widzę mnóstwo niedociągnięć ale mam naprawdę duży zapał do ich poprawiania.
W powietrzu czuć już jesień, a to moim zdaniem najprzyjemniejsza pora na dzierganie. Biorę się więc do roboty. Pozdrawiam, do następnego.

Trochę się dzieje

noreply@blogger.com (Vimka) — Mon, 11 Sep 2017 15:18:00 +0000

Żeby nie było, że się lenie i nic nie robię, wrzucam małą zapowiedź następnego tworu, wychodzącego z moich drutów. Poprzedni sweterek (już uprany) czeka na zdjęcia, więc niedługo zaprezentuję wam moje dwa dzieła na raz.

Teraz zostało mi tylko wymyślenie nazw (zauważyłam, że jest moda na nazywanie swoich dziewiarskich tworów, możliwe że za sprawą Ravelry ) i zrobienie zdjęć. A że modelka ze mnie żadna, to właśnie o te zdjęcia się najbardziej boję.
Tak więc, do następnego, już niedługo.

Cudowny prezent urodzinowy

noreply@blogger.com (Vimka) — Tue, 08 Aug 2017 16:59:00 +0000

W tym momencie jestem chyba najszczęśliwsza dziewiarką na świecie. Dostałam w prezencie 3 motki Malabrigo Rios kolor Jupiter. Macam, macam i zachwycam się nad tą włóczką. Choć z opinii wynika że mechaci się po jakimś czasie, nie bardzo to do mnie w tym momencie dociera. W głowie przewijają się setki pomysłów co z niej zrobić, a kolor już podbił moje serce. Cieszę się niesłychanie i już niedługo będę mogła umieścić tu swoją własną opinię na temat tej włóczki. Jestem ciekawa czy jest warta swojej ceny. Nie będę już przynudzać, wkrótce skończę sweter z beżowej włóczki z chin, o nieco podejrzanym składzie. Do następnego.

Zapowiedź czegoś nowego

noreply@blogger.com (Vimka) — Tue, 25 Jul 2017 17:19:00 +0000

Od jakiegoś czasu jestem szczęśliwą posiadaczką kaszmirowej (szczerze wątpię) włóczki. Zamówiłam ją z dalekich Chin przez dość popularną stronę (taki odpowiednik Allegro). Na włóczkę czekałam miesiąc, ale było warto. Oczywiście do zakupu skusiła mnie cena. Zapłaciłam około 80 zł za 500 gram. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że to raczej nie jest kaszmir, ba, nawet nie leżała pewnie obok kaszmiru, lecz mimo to jest to najbardziej miękka włóczka jaką trzymałam w rękach. Nie mam niestety porównania, nigdy nie macałam prawdziwego kaszmiru. Wyczytałam na aukcji, że to co kupiłam to Mink cashmire. Pewnie jest to jakaś dziwna mieszanka. W sumie nie wiem co kupiłam, ale o dziwo jestem zadowolona. Jedynym minusem jest tutaj to, że jest cholernie cienka, zdecydowałam na robienie z dwóch nici. Ale puki co nie mam żadnych zastrzeżeń i możliwe, że w przyszłości kupię więcej.

Zabawnie wyglądają motki do połowy przerobione, spłaszczają się wtedy i widać dokładnie jak są zwinięte. Mój chłopak skomentował je tak : "To wygląda jak patison". No cóż...

P.S. Patison to odmiana dyni. W sumie nie miałam okazji spróbować, jakoś mało popularne to warzywo w moich stronach.

Kolorowa chusta

noreply@blogger.com (Vimka) — Tue, 25 Jul 2017 16:39:00 +0000

I tak oto przedstawiam Wam moją pierwszą robioną chustę. Niezwykle dobrze się bawiłam robiąc ją i myślę że chusty będą częściej gościć na moich drutach. Szczególnie plusem jest tutaj to, że nie wymagają one dużej ilości włóczki - tą wykonałam z jednego motka 100 gramowego włóczki Nako arya ebruli. Co do jakości włoczki to już chyba zależy od gustu. Na moje widzimisię zbyt mechata. Choć podejrzewam że będzie ciepła, za co będę dziękować zimą.

Nie wspomnę już o ilości błędów. Niewiele było rzędów, w których liczba oczek zgadzała by się ze wzorem. Wybrałam wzór prosty, o nazwie "The Age of Brass and Steam Kerchief " dostępny za darmo na Ravelry.

I jeszcze myślę że będę musiała popracować nad zdjęciami. Jakoś nie czuję żeby była to moja mocna strona.

I jeszcze o zachodzie słońca, które tego lata rzadko przedziera się przez chmury.
Pozdrawiam serdecznie do następnego

Pierwsza chusta

noreply@blogger.com (Vimka) — Sat, 08 Jul 2017 13:35:00 +0000

Jest w trakcie robienia - moja pierwsza chusta.

Wybrałam wzór najprostszy z możliwych. Robi się bardzo szybko i przyjemnie, jestem tym mile zaskoczona. Nie wiem jak się zabrać za blokowanie gotowej już chusty, ale tym się będę martwić jak skończę.

Moja wyobraźnia nie jest jeszcze w stanie pojąć jak z tej bezkształtnej plątaniny powstanie trójkątna chusta, ale co tam, mam nadzieję że wyjdzie ładnie.
Następny post będzie pewnie dopiero jak ją skończę, więc mam nadzieję że niedługo.

Turkusowy kocyk gotowy

noreply@blogger.com (Vimka) — Tue, 04 Jul 2017 20:53:00 +0000

Długo mi to zeszło, nie powiem. Ale mam to za sobą. Koc mnie wymęczył, efekty raczej mało spektakularne, co tu dużo mówić. W planach mam mnóstwo innych rzeczy do wydziergania m.in. chusta, którą już zaczęłam jakiś czas temu.

Co do koca, to wiem, że powinnam zrobić go dłuższego, bo tak to wyszedł mi prawie kwadrat, ale perspektywa kupienia i wyrobienia kolejnego (piątego) motka mnie przeraziła. I tak z tej całej roboty najbardziej będzie zadowolony mój kot dla którego wszystkie miękkie powierzchnie służą za łóżko. Jak widać na zdjęciu poniżej mam skłonność do zaczynania robótki ciasno, a później robię już luźniej, dlatego jeden brzeg się faluje, a ten początkowy jest prosty. Muszę nad tym popracować.

Najbardziej w tym wszystkim podoba mi się kolor. Lubię głęboki, ciemny odcień turkusowego (choć mój aparat chyba nie bardzo, skoro za nic w świecie nie chce ukazać na zdjęciu rzeczywistego koloru, dla aparatu niebieski to niebieski, koniec kropka), dlatego skusiłam się na kupienie włóczki w tym właśnie kolorze. Bardzo chciałam mieć w pokoju akcent w tym kolorze, gdyż jedna ze ścian w moim pokoju jest turkusowa (kolor to cleopatra firmy beckers link tutaj)

Jakiś czas temu narzekałam na beznadziejny akryl i zdania nie zmieniłam. Teraz robię chustę z włóczki też głównie akrylowej ale zawiera ona 10 czy 20 % wełny, i jest zupełnie inna w dotyku, o wiele bardziej miękka. Przy następnych włóczkowych zakupach zdecydowanie będę stawiała na naturalne materiały. Zastanawiam się nad większymi zakupami w internecie, bo sklepy w mojej okolicy oferują praktycznie same włóczki z większą lub mniejszą zawartością akrylu.

A dla zainteresowanych mam wzór na warkocz z ryżem w środku:

Legenda:

Wzór pochodzi z książki 450 ściegów na drutach.

Miłego dziergania!

Światowy dzień dziergania w miejscach publicznych

noreply@blogger.com (Vimka) — Sat, 10 Jun 2017 16:32:00 +0000

Na swój sposób wzięłam udział w tym "święcie". Tak naprawdę to dzisiaj się o nim dowiedziałam. Jako że co weekend dojeżdżam do szkoły (godzina drogi busem), to czasami zabieram ze sobą jakąś robótkę - w końcu godzina to sporo czasu, w dwie strony to dwie godziny, można się narobić. Ignorując dziwne spojrzenia niektórych pasażerów rozsiadłam się wygodnie na tyle autobusu i dziergałam w najlepsze. O tym całym światowym dniu poinformowała mnie sms-em koleżanka z pracy. Takim sposobem dziergałam publicznie, nie pierwszy raz w tym roku, i nie ostatni. Życzę wszystkim dziewiarkom miłego robienia na drutach! Pozdrawiam, do następnego.

Informacje o Światowym Dniu Dziergania w Miejscach Publicznych: Tutaj

Dzierganie w autobusie

Pokochałam warkocze

noreply@blogger.com (Vimka) — Thu, 08 Jun 2017 19:53:00 +0000

Wstyd się przyznać, ale pierwszy raz robię warkocze. Zawsze ich unikałam, myśląc "Za dużo roboty, te przekręcanie oczek mnie wykończy". Jednak zapałałam do nich miłością i na pewno do nich wrócę.

W trakcie robienia jest koc/narzuta na fotel. I tu zaczynają się schody. Kupiłam włóczkę pod wpływem impulsu: "Och, jaki piękny kolor!", co z tego że akryl 100%, i to jeszcze trzeszczący jakby był zrobiony z plastikowych butelek z recyklingu. Niezrażona tym faktem kupiłam. Powstało to:

Około 1/3 koca

Warkocze

Kolor faktycznie ładny, na zdjęciach może tego nie widać. W rzeczywistości jest ciemniejszy i bardziej intensywny. Jednakże przez irytację na jakość włóczki nie pokochałam tej robótki matczyną miłością. Może trochę z tym przesadzam, w końcu to koc, nie będzie bezpośrednio w kontakcie ze skórą. Tak naprawdę to będzie raczej ozdoba (ach, mam jedną ścianę w tym kolorze, dlatego diabeł mnie pokusił do kupna tej włóczki, w końcu tak bardzo pasuje...). Robi się szybko i przyjemnie (pomijam już irytację która towarzyszy mi jak tylko dotknę ten akryl palcem), choć błędy też się wkradają. Tak to już jest, jak się wzory robi z pamięci, film zrobi się niezwykle wciągający, a po kilku rzędach pukam się w czoło : "Co ja najlepszego robię!". Zazwyczaj nie poprawiam, nie pruję. Jak już pisałam, robótki nie pokochałam i chcę ją jak najszybciej skończyć, bo w planach czeka kilka innych.

Ach, już bym zapomniała o herbacie...

Herbaciane dzierganie

Tak więc do zobaczenia jak skończę, i będzie widać efekty,

Pierwszy raz na blogu, pierwszy wpis, i w ogóle to wszystko pierwszy raz

noreply@blogger.com (Vimka) — Sun, 04 Jun 2017 20:34:00 +0000

Witam na moim blogu wszystkich zbłąkanych w czeluściach internetu.
Blog w trakcie tworzenia, jeszcze nie spełnia moich oczekiwań od strony wizualnej, ale wszystko w swoim czasie. W skrócie: będę pisała tu o tematyce dziewiarskiej, czyli druty, motki, moteczki, swetry, sweterki i czapeczki, i wyliczać można by w nieskończoność. Zapraszam za jakiś czas jak wszystko to ogarnę (jestem nowa w sferze blogów), tak więc do zobaczenia!