Kod rabatowy to “święta” (do wpisania przy składaniu zamówienia). Uprawnia on do 10% zniżki. Ważny jest do 24 grudnia.

Warto więc się pospieszyć i już teraz kupić świąteczne, herbaciane prezenty. Polecam szczególnie gotowe zestawy – ładnie zapakowane na pewno sprawią dużo radości naszym bliskim : )

Uwaga! Przez najbliższe 3 dni, aż do 1 grudnia dostawa gratis! I to niezależnie od kwoty zakupów!

Podziel się!

Jeżeli brakuje Ci pomysłu na cenny prezent, bez zastanowienia możesz zdecydować się na White Ring, niekiedy zwany eliksirem młodości. Cóż to takiego? Jest to jedna z najbardziej cenionych, a zarazem najdroższych białych herbat dostępnych na polskim rynku. Produkowana jest ręcznie, każdy liść z osobna zwijany jest w pierścień ? stąd też pochodzi jej nazwa. Napar przygotowany z białej herbaty charakteryzuje się obecnością dużych ilości antyoksydantów, które spowalniają procesy starzenia się skóry, zawiera on także witaminę C oraz substancje zapobiegające powstawaniu komórek nowotworowych, co więcej ? wspomaga koncentrację i doskonale orzeźwia. Któż z nas nie chciał by dostać tak wspaniałego specyfiku?

Symbol arystokracji?

Jeżeli nie zdecydujesz się na odmianę White Ring, z pewnością znajdziesz odpowiedni dla siebie inny rodzaj białej herbaty o równie doskonałych właściwościach. Znawcy herbat zastanawiają się, co sprawia, że w naszej części Europy biała herbata wciąż nie jest bardzo popularna, gustują w niej zazwyczaj osoby z wyższych sfer lub prawdziwi miłośnicy herbat. Napój ten od zawsze był symbolem arystokracji, przede wszystkim z powodu ograniczonych ilości jej zbiorów, a także ich sposobu. W przeciwieństwie na przykład do herbaty zielonej, białą zbiera się jedynie raz w roku, na wiosnę. Zrywane są jedynie nierozwinięte do końca pączki oraz dwa listki wierzchołkowe, które później więdną i poddawane są naturalnemu procesowi suszenia, co sprawia, że ich kolor staje się srebrnoszary. Setki lat temu, w Chinach, przy zbiorach białej herbaty mogły pracować jedynie młode dziewice. Gdy kończyły 14 lat, wysyłano je na plantacje. Reguły panujące przy pracy były bardzo restrykcyjne, a ich złamanie źle się kończyło ? dziewczynki pracować mogły jedynie w białych, jedwabnych rękawiczkach, a w trakcie zbiorów nie miały prawa odzywać się do siebie. To również powodowało, że biała herbata była tak elitarna.

Remedium na starzenie się skóry?

Naturalne procesy uprawy i produkcji powodują, że nie traci ona swoich fascynujących cech. Jej właściwości odmładzające w żadnym stopniu nie są jedynie chwytem marketingowym. Polifenole, które wchodzą w jej skład, sprawiają, że liczba wolnych rodników powodujących starzenie się skóry gwałtownie maleje. Faktycznie, już po krótkim czasie regularnego picia białej herbaty zaobserwować można lepsze nawilżenie skóry i zwiększenie jej jędrności! Można spróbować samemu, to przecież nic trudnego…

Krem z białej herbaty?

Jak najbardziej! Biała herbata, a konkretniej jej ekstrakty dodawane są także do kosmetyków. Wykorzystywane są jej naturalne właściwości nawilżania i łagodzenia podrażnionej skóry. Kosmetyki z dodatkiem białej herbaty powodują, że skóra nabiera blasku. Dodatkowym atutem, który przekonuje coraz większe rzesze kobiet do tych serii kosmetyków jest potwierdzone działanie przeciwzmarszczkowe!

Jak przygotować białą herbatę?

Potrzebna będzie jedna z odmian białej herbaty, oraz nieco wody o temperaturze około 85 stopni Celsjusza. Białą herbatę parzy się w nieco cieplejszej wodzie niż zieloną, wydłuża się także czas parzenia ? przeciętnie sięga on około 7-8 minut. Wiele osób, które nie są o tym poinformowane, narzeka często, że biała herbata praktycznie nie ma smaku ani koloru ? jeśli parzona jest zbyt krótko, faktycznie jest to prawda, a kolor herbaty pozostaje bardzo jasny niezależnie od czasu parzenia, stąd też pochodzi jej nazwa. Na szklankę wody (ok. 200ml) potrzebna jest łyżeczka herbaty. Woda, której używamy do parzenia, powinna być miękka, dlatego wiele osób zdających sobie sprawę z jakości wody w kranach decyduje się na wodę mineralną. Być może ma to znaczenie przy niektórych gatunkach herbat, niemniej jednak moim zdaniem przy pierwszych parzeniach różnica jest praktycznie niedostrzegalna… Białą herbatę zalewać można 3 razy, przy kolejnych zaczyna tracić swój smak. Charakterystyczny, lekko słodki smak dobrze zaparzonej, białej herbaty oraz jej delikatnie orzeźwiający wpływ sprawia, że człowiek szybko zaczyna rozumieć, dlaczego jest to ?napój arystokratów?. Nieprzekonanych mogą zachęcić herbaty z dodatkami przede wszystkim papai, ananasa lub brzoskwini ? właśnie te nuty owocowe perfekcyjnie wydobywają to, co w białej herbacie najlepsze, jednocześnie doskonale podkreślając jej subtelny smak.

Dzieło sztuki?

Dodatkowym walorem białej herbaty jest jej niewątpliwa wartość…artystyczna! Wiele herbaciarni oferuje ręcznie zwijane artystyczne herbaty, które po umieszczeniu ich w dzbanku i zalaniu wodą powoli i stopniowo rozwijają się w piękny, często wielobarwny kształt przypominający kwiat. Te kunsztowne herbaty są doskonały pomysłem na wystawne posiłki wraz z rodziną czy znajomymi ? rozwinięty kwiat w dzbanku wygląda dostojnie, a smak białej herbaty w niczym nie ustępuje jego szacie zewnętrznej. Jedną z najpopularniejszych odmian artystycznych jest biała herbata zwana Lychee. Możecie się spodziewać artykułu o niej za kilka dni : )

Renomowane odmiany

Jedną z najbardziej cenionych odmian białej herbaty jest Yin Hen (co w dosłownym tłumaczeniu oznacza srebrną igłę) ? herbata ta składa się jedynie z pączków, nie ma w swoim składzie w ogóle listków wierzchołkowych. Kolejne rozchwytywane odmiany to herbaty które zawierają odpowiednio pierwsze lub pierwsze i drugie listki wierzchołkowe. Listki powodują, że smak białej herbaty przestaje być tak delikatny, jak parzonej z samych pączków. Koneserzy wiedzą doskonale, jaka to różnica ? i faktycznie, już po krótkim czasie picia dobrych gatunkowo biały herbat można nauczyć się z dużą precyzją rozpoznawać, czy w herbacie znajdują się listki wierzchołkowe, czy też nie.

Czy pijecie herbatę białą? Co o niej sądzicie? Gorąco zapraszam do odpowiedzi w komentarzach poniżej : )

Podziel się!

Wspomniany zestaw składa się z czterech puszek na herbatę o różnej pojemności ? 25, 50, 100, oraz 250 gram.

Tego typu zróżnicowanie pojemności jest bardzo przydatne, z dwóch powodów:

• cytując za KrainaHerbaty.pl: ?Zaleca się bowiem, by ulubioną herbatę przechowywać w co najmniej dwóch pojemnikach ? mniejszym i większym. Mniejszy służy w takim wypadku do użytku codziennego. Swobodnie możemy go otwierać kilka razy na dzień, pozostawiając zaś większą część suszu w dużej puszce. Dzięki temu, nie narażamy całego zapasu herbaty na szkodliwy dla niej, częsty kontakt z powietrzem.?

  W tym punkcie mógłbym ponadto polecić obszerny artykuł na portalu oHerbacie.pl: Prawidłowe przechowywanie herbaty

• wrażenia czysto estetyczne – zróżnicowany zestaw bardzo ładnie się prezentuje

Jak pewnie zauważyłeś/aś na zdjęciu, wszystkie puszki są koloru ciemnozielonego, ze złotym, ozdobnym motywem. Wykonane są solidnie, nie jest to produkt niskiej jakości. Zamknięcie puszek odbywa się na wcisk i sprawia wrażenie szczelnego.

Do niewątpliwych zalet puszek Tea Time należą ich walory estetyczne ? ładnie wyeksponowany zestaw wzbogaci wygląd Twojej kuchni (a może niekoniecznie kuchni?).

Zestaw puszek dostępny jest w sklepie KrainaHerbaty.pl w cenie 57.97zł.

Uwaga! Pamiętaj o rabacie dla użytkowników Herbata.me: http://herbata.me/rabat-dla-czytelnikow-herbata-me.html

Podziel się!

• kod rabatowy uprawnia do 10% zniżki na wszystkie produkty w sklepach KrainaHerbaty.pl, KrainaKawy.pl, oraz KrainaZiół.pl

Spraw najbliższej osobie niepowtarzalny prezent – zobacz Czy kupiłeś już świąteczny prezent?

Kod rabatowy to kh10y

Przejdź do sklepu

Kod rabatowy aktywować można w panelu klienta.

Podziel się!

Wyobraź sobie radość bliskiej Ci osoby, rozpakowywującej pod choinką śliczną paczuszkę. Paczuszkę pełną aromatycznej herbaty, wręcz dopominającej się o wypicie w mroźny, świąteczny wieczór w rodzinnej atmosferze.

Jesteś doświadczonym miłośnikiem herbaty? Jeśli tak, to święta mogą okazać się niepowtarzalną okazją do skutecznego przekonania reszty domowników do tego napoju. Czy uważasz, że osoba obdarowana pięknym, herbacianym prezentem będzie w stanie odmówić nawet jednej filiżanki? Szczerze wątpię : )

Święta to bardzo korzystny czas na rozpoczęcie przygody z herbatą. Bardzo prawdopodobne, że jednorazowy podarek przerodzi się w długoletnią pasję, z której (na szczęście ; )) trudno się uwolnić.

Wybieramy prezent

Zanim zdecydujemy się szukać herbacianego prezentu, musimy zastanowić się, komu chcemy kupić prezent.

• Jeśli mamy do czynienia z doświadczonym miłośnikiem herbaty, warto pomyśleć o ekskluzywnym, unikalnym gatunku herbaty. Może coś z herbaty białej?
• Jeśli osoba, której pragniemy kupić prezent stawia dopiero pierwsze kroki w świecie herbaty, rozsądnym wyborem okaże się stylowe, praktyczne akcesorium (np. zaparzaczka, puszka, lub filiżanka);
• W przypadku gdy mamy do czynienia z osobą która nigdy w życiu nie piła herbaty innej niż ekspresowa, perfekcyjnym pomysłem jest “zestaw startowy” – zawierający wszystko, czego potrzeba do rozpoczęcia przygody z herbatą.

Zestaw startowy

Przykładowy świąteczny zestaw startowy, oferowany w internetowym sklepie KrainaHerbaty.pl, zawiera:

• 50g herbaty Piernikowej (herbata czarna)
• 50g herbaty “Zimowy Wieczór” (herbata zielona)
• zaparzaczkę “Kulkę”
• 20g cynamonu
• 50g drobnego cukru trzcinowego
• laskę wanilii
• 100g kawy orzechowo-śmietankowej

Największą jego zaletą jest moim zdaniem fakt, iż nie trzeba nic więcej, aby zacząć pić porządną herbatę. No może nie licząc wiadomości teoretycznych, które można zaczerpnąć np. z tego bloga.

Pamiętaj! O bożonarodzeniowym prezencie warto myśleć już teraz – później może być za późno, a chyba nie chcesz zawieść swoich bliskich.

Podziel się!

Dla niezorientowanych

Yerba Mate to napar z liści ostrokrzewu paragwajskiego, od wieków zaparzany przez mieszkańców Ameryki Południowej (zwłaszcza Paragwaju, Brazylii, Argentyny). Został odkryty przez Indian Guarani, a następnie rozpowszechniony przez jezuitów, którzy założyli pierwszą plantację ostrokrzewu. Nie tak dawno przywędrował również do Polski, gdzie zaczyna cieszyć się olbrzymią popularnością, nieporównywalną do żadnego innego towaru importowanego. Yerba dostępna jest w większości herbaciarni, mnóstwo gatunków i odmian zamawiać można także w sklepach internetowych.

Co przyciąga ludzi?

Z pewnością dla jednych jest to egzotyka, możliwość zamknięcia oczu i wyobrażenia sobie siebie jako odkrywcy ? podróżnika… Niespełnione marzenia wielu powodują, że picie yerby staje się namiastką egzotyki we własnym domu. Niesamowita lista właściwości yerby oraz napływające informacje na temat jej wspaniałego wpływu na zdrowie przyciąga jeszcze bardziej.

Co zawiera yerba i w jaki sposób wpływa na zdrowie i samopoczucie każdego? Przede wszystkim jest to duża ilość przeciwutleniaczy, witamin i mikroelementów (A, B1, B2, C, żelazo, sód, potas, wapń, magnez, krzem, fosforany etc.), które: wpływają na poprawę wzroku, wzmacniają włosy i paznokcie, a także kości i zęby, poprawiają trawienie i zwiększają odporność organizmu. W skład mate wchodzą także mateiny ? substancje, które nie uzależniając, zwiększają zdolność koncentracji, pobudzają, a zarazem uspokajają, pozytywnie wpływają na bezsenność i ? co najważniejsze ? wywołują uczucie zregenerowania. Wiele osób stosuje mate jako zamiennik kawy, ponieważ napar z liści ostrokrzewu pobudza nieco delikatniej niż kawa, ale za to bardziej długotrwale, a przy tym nie ma tylu niepożądanych skutków ubocznych.

Rodzaje yerby

Mate występuje w dwóch wariantach, pierwszy to ?elaborada con palo?, czyli tradycyjna yerba z listkami (65%) i gałązkami (35%) ostrokrzewu, drugi to ?despalada?, która posiada mniej gałązek (do 10%). Tylko tak właściwie co to oznacza w praktyce? Otóż despalada ma dużo intensywniejszy smak i bardziej pobudza, skutkiem czego raczej nie jest polecana dla początkujących ?mateistów?, jak określa się często pijących yerbe. Elaborada jest za to łagodniejsza, a ponadto często można kupić ją z różnymi dodatkami np. owocami, trawą cytrynową, miętą lub innymi ziołami.

Czego potrzebujesz by zacząć pić yerbę?

Przede wszystkim potrzebny jest susz czyli suszone listki ostrokrzewu. Osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z yerbą, zazwyczaj poleca się mate z dodatkami, gdyż sam napar z ostrokrzewu paragwajskiego charakteryzuje się intensywnym, gorzkim smakiem. Obecnie na polskim rynku można dostać mnóstwo różnych typów mate, więc na pewno każdy znajdzie coś, co będzie mu odpowiadało. Kolejna potrzebna rzecz to bombilla, czyli bambusowa bądź metalowa rurka z filtrem na końcu. Jest ona niezbędna, gdyż napar posiada bardzo dużo fusów. Koszt jej zakupu nie jest wysoki, całkiem niezłą bombillę zakupimy już za nieco ponad 20zł. Jeżeli mamy już susz oraz bombillę, to jedyne czego nam brakuje to matero, czyli naczynie w którym przygotujemy mate. Matero zazwyczaj ma zaokrąglony kształt, aby dobrze dopasowywało się do dłoni. Jest kilka rodzajów mater, najbardziej popularne są te wykonane z tykwy malowanej w różne wzory. Na uwagę zasługują też wykonane z świętego drzewa ?Palo Santo?, które dzięki silnemu żywicznemu zapachowi sprawiają, że yerba ma bogatszy smak, przez co zdobywa coraz więcej zwolenników. Polecam przede wszystkim palo santo okute z zewnątrz, gdyż drewno z upływem czasu, a także w razie nieprawidłowego użytkowania, może pękać. Produkowane są też matera ceramiczne. Ostatnią kategorią matera jest ?guampa?, czyli naczynie przeznaczone do picia terere ? mate na zimno. Wykonane jest ono z bydlęcego kopyta lub rogu. Można także używać zwykłego kubka, lecz wtedy nasza yerba traci nieco ze swej ?magii?…

Jak zaparzyć yerbę?

Poprawne zaparzenie mate jest bardzo ważne. Najpierw do matero wsypujemy susz tak, aby zapełniał je w ? do ?, od ilości suszu zależy ?moc? naparu.  Następnie odwracamy naczynko, zasłaniamy ręką otwór i potrząsamy, po czym odwracamy z powrotem. W ten sposób pył będzie na wierzchu i nie zatka nam bombilli, co może się zdarzyć przy niektórych bardziej pylistych typach mate. Teraz wsuwamy bombillę w susz i zalewamy yerbę lejąc powoli po ściankach lub bombilli wodą o temperaturze ok. 75 stopni Celsjusza (można kupić specjalny termometr aby mieć pewność czy woda ma odpowiednią temperaturę). Odczekujemy kilka minut i możemy delektować się wspaniałym smakiem naszej yerby. A gdy już skończymy, zalewamy ten sam susz kolejny raz! Yerbę można zalewać ok. 7 razy, w zależności od tego jak szybko straci smak i ?moc?. Można zaparzyć również ?terere? czyli mate na zimno. Postępujemy w ten sam sposób co wcześniej z tym że ciepłej wody lejemy tylko tyle, aby namókł susz, po czym dolewamy do pełna wodę zimną.

Kto pija yerbę?

W roku 1987, podczas pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Argentyny, młodzież poczęstowała go właśnie yerba mate, tłumacząc, że gorzki smak mate przypomina trudne chwile narodu argentyńskiego, a sam napój jest pomimo wszystko gorący jak serca młodych.

Zagorzałymi zwolennikami picia mate jest między innymi Wojciech Cejrowski oraz całe rzesze polskich podróżników, którzy podczas swoich wypraw do Ameryki Południowej przekonali się, jak fantastycznie yerba może działać na człowieka.

Podziel się!

Jest to krzew uprawiany w Afryce, którego wysuszone i pocięte liście przygotowane do zaparzenia po raz pierwszy zostały przywiezione do europy w XX wieku. Często jest mylony z czerwoną herbatą, z którą nie ma nic wspólnego. Obecnie rooibosa można kupić w większości herbaciarni w których sprzedawany jest sam, jak i z dodatkami np. pomarańczy, wanilii, cynamonu. Przez wielu ceniony jest za swój bardzo przyjemny delikatny lekko miodowy smak. Nie zawiera kofeiny więc może być pity przed snem i nie ma przeciwwskazań odnośnie picia go przez dzieci, co więcej – ma uspokajające właściwości. Zawiera przeciwutleniacze (które mają pozytywny wpływ na układ odpornościowy), żelazo, wapń, potas, sód, miedź, witaminę C . Z względu na niską kaloryczność często poleca się go dla osób, które są na diecie. Pomaga także w gojeniu swędzących ran i może być używany w formie okładu. Warto też wspomnieć że jest pomocny dla alergików gdyż zawiera kwercetynę, która w znaczący sposób zmniejsza wytwarzanie histaminy (główny związek odpowiedzialny za alergie).

Sposób przygotowania: do szklanki wsypać jedną łyżeczkę listków rooibosa i zalać wodą o temperaturze ok. 95 stopni Celsjusza, odczekać 4-5min. Można dodać sok z cytryny, cukier, tudzież inne dodatki.

Pu-erh

Pu-erh to czerwona herbata uprawiana w Chinach, głównie w południowej prowincji Yunnan, od 1700 lat. Wytwarza się go z tej samej rośliny, co herbatę czarną, lecz jest poddawany dodatkowej fermentacji oraz obróbce, która znana jest jedynie plantatorom. Proces przygotowania suszu jest czasochłonny i może trwać nawet 60lat w przypadku odmian najlepszych (a zarazem najdroższych). Pierwotnie smakiem Pu-erha mógł delektować się jedynie cesarz Chin. Obecnie stosowany jest w terapiach mających na celu zmniejszenie wagi, gdyż według badań prowadzonych we Francji zmniejsza on grubość podskórnej tkanki tłuszczowej. W Ameryce nazywany jest niekiedy ?mordercą tłuszczu?. W smaku Pu-erh jest gorzki i odrobinę ziemisty, dla tego często jest aromatyzowany np. cytryną. Zawiera teinę, mangan, fluor oraz wapń. Wspomaga krążenie, koncentrację, trawienie tłuszczów i alkoholi, obniża poziom cholesterolu.

Sposób przygotowania: Wsypać łyżeczkę suszu do czajniczka lub jedną kostkę do filiżanki i zalać wodą o temperaturze o temperaturze 95 stopni Celsjusza. Można dołożyć sok z cytryny lub cukier.

Honeybush

?Miodowy krzew?, rosnący w południowej Afryce, spokrewniony z krzewem rooibos, którego odrobinę przypomina w smaku. Honeybush jest jednak nieco łagodniejszy, nie posiada goryczki i ma lekko miodowy smak. Napar ma pomarańczowo-czerwony kolor i owocowo-miodowy aromat. Zawiera przeciwutleniacze (wspomagają układ odpornościowy, obniżają ciśnienie krwi), kwasy fenolowe (pozytywnie wpływają na przewód pokarmowy) oraz minerały: żelazo, potas, fluor, cynk.

Sposób przygotowania: na litr wody wsypujemy dwie czubate łyżki suszu i gotujemy na małym ogniu przez 20 min. Gdy napar jest już gotowy można dołożyć mleko i cukier.

Oolong (ulung, ulong)

Herbata półfermentowana pochodząca z chińskich prowincji Fujian i Guangdong, oraz północno wschodniego Tajwanu. Liście herbaty zaraz po zerwaniu są poddawane specjalnej obróbce. W pierwszym jej etapie pozostawiane są do więdnięcia w celu usunięcia wilgoci. Następnie liście umieszczane są w wiklinowych koszach, które co jakiś czas są potrząsane w celu wykruszenia końców liści, co ułatwia proces fermentacji (utleniania związków zawartych w liściach). Etap ten hamuje się poprzez suszenie w wysokiej temperaturze: najlepsze listki są podpiekane w dużych garnkach, natomiast pozostałe osuszane są w wielkich ilościach sposobem mechanicznym. Na końcu, gdy liście są już osuszone, nadaje się im kształt nitek bądź bryłek i praży w niskiej temperaturze (modyfikując temperaturę zmienia się smak). Po zaparzeniu herbata ma łagodny owocowy smak oraz bardzo przyjemny aromat.

Sposób przygotowania: do kubka wsypać dwie łyżeczki suszu i zalać temperaturą o temperaturze 82-87 stopni Celsjusza, parzyć 3-4 minuty. Można też parzyć w czajniczku dając większą ilość liści i parząc między 20 sekund a 1 minutą. W pierwszym przypadku zaparzać można 3 do 5 razy, w drugim wielokrotnie więcej. W odróżnieniu od innych herbat jakość wzrasta z kolejnymi parzeniami, dzięki czemu z każdym razem coraz bardziej możemy się delektować jej smakiem.

Herbata żółta

Jest to najmniej rozpowszechniona z herbat, gdyż przez wiele stuleci dostęp do niej miał jedynie dwór cesarza Chin, czasami też wykorzystywana była w obrzędach religijnych. Obecnie jest trudnodostępna, ponieważ produkuje się ją w bardzo niewielkich ilościach, co też jest przyczyną jej wysokiej ceny. Nie odstrasza to jednak koneserów, którzy uważają ją za najszlachetniejszą z herbat. Jeżeli koniecznie chcielibyśmy porównywać żółtą herbatę do innych, to można nazwać ją czymś pomiędzy wysokiej jakości zieloną herbatą, a oolongiem. Listki podobne są do zielonej herbaty – tak jak one są zwinięte, lecz są bardziej żółtawe. Jest ona poddawana procesowi men dui, czyli fermentacji nieenzymatycznej. Różne gatunki tej herbaty różnią się między sobą jedynie momentem w którym zakończono fermentację. Napar ma bladożółty kolor, a bardzo charakterystyczną rzeczą jest to, iż od porcelanowej filiżanki odbija się bladoróżowo barwa, dzięki czemu łatwo możemy się przekonać, czy jest to prawdziwa żółta herbata. Smak jest świeży i bardzo przyjemny, a aromat delikatny i urzekający. Dzięki patyczkom liści, które znajdują się w suszu niektórych gatunków można wyczuć leciutki smak i aromat gorzkiej czekolady oraz kawy. Żółta herbata zawiera jedynie niewielkie ilości teiny, więc w przeciwieństwie do herbaty czarnej nie szkodzi pita w większych ilościach oraz nie powoduje problemów ze snem.

Sposób przygotowania: W zależności od ilości suszu oraz zawartości patyczków zmienia się smak. Niewielka ilość samego suszu da nam słodkawy aromat oraz subtelny miodowy smak. Większa ilość spowoduje bardziej cierpki smak i mocniejszy kolor. Jeśli zaś parzyć będziemy z patyczkami to smak będzie lekko goryczkowy z wyczuwalną nutą kawy i gorzkiej czekolady. Kiedy już zdecydujemy się na któryś wariant, to dla wydobycia pełnego smaku i aromatu zalewamy wodą o temperaturze z przedziału 70 do 80 stopni Celsjusza, po czym pozwalamy się jej parzyć przez 3 do 5 minut.

Herbaty aromatyzowane

Są to mieszanki aromatów z liśćmi herbaty zielonej, czarnej, pu-erh i oolong. Proces aromatyzowania przeprowadzany jest tuż przed pakowaniem odpowiednio przetworzonych liści. Aromatyzować można płatkami kwiatów (np. jaśmin, bławatek, dzika róża), kawałkami bądź esencjami zapachowymi owoców (np. pomarańcza, truskawki, wiśnie), przyprawami (np. cynamon, wanilia, imbir), tudzież olejkami czy trawą cytrynową. Najbardziej popularna wśród herbat aromatyzowanych jest herbata Earl Grey aromatyzowana olejkiem bergamotowym. Herbaty aromatyzowanej nie należy mylić z herbatkami owocowymi oraz naparami ziołowymi gdyż nie są one robione na bazie herbaty.

Podziel się!

Mało kto wie, że czarna herbata, tak popularna w Polsce, powstaje…w wyniku fermentacji herbaty zielonej! Na świecie istnieje wiele legend, które mówią, że w rzeczywistości powstanie czarnej herbaty było zupełnie przypadkowe, spowodowane przemoknięciem zapasów zielonej herbaty.

Zebrane liście herbaty (pochodzące najczęściej z Indii, Chin, Sri Lanki bądź Indonezji) poddaje się najpierw procesowi suszenia, kolejno skręcania, a następnie przeprowadza się fermentację tych liści, co sprawia, że zielone liście stają się ciemnobrązowe, a garbniki pod wpływem utleniania przechodzą w związki aromatyczne.

Nie każda jest sobie równa ? rodzaje czarnej herbaty

Czarną herbatę dzieli się nie tylko na poszczególne gatunki, ale także ze względu na rodzaj liści bądź ich obróbkę mechaniczną:

• Pekoe ? są to niewielkie liście, zrywane przede wszystkim z górnej części krzewu herbacianego, koniecznie jako całe pączki liściowe
• Broken Pekoe ? od Pekoe różni się jedynie tym, że podczas obróbki liście są mechanicznie rozdrabniane
• Souchong ? większe liście, zrywane w dolnych partiach krzewów
• rozdrobniony pył i miał ? najgorsze gatunkowo, z nich produkuje się herbaty ekspresowe

Najpopularniejsze gatunki

• Assam ? plantatorzy uprawiają ją w rejonach prowincji Assam położonych nad rzeką Brahmaputrą. Najlepsze odmiany (tzw. second flush) pochodzą z liści zbieranych w maju lub czerwcu. Jest to jedyna herbata, którą powinno zaparzać się twardszą wodą ? wszystkie pozostałe odmiany preferują wodę miękką.
• Ceylon ? herbata produkowana na Sri Lance, zaparza się ją przez 2-3 minut, zalewając gotującą się wodą. Powszechnie uważa się, że coś, co zwykło się nazywać ?smakiem herbacianym? to smak właśnie tego gatunku. Kupując, warto zorientować się, kiedy była zbierana ? najbardziej wartościowe pochodzą z przełomu lutego i marca, bądź sierpnia i września.
• Darjeeling ? herbata pochodząca z Indii, uprawiana u podnóża Himalajów. Warunki panujące w tamtejszym klimacie oraz specyficzna wilgotność nadają jej delikatny smak, ceniony przez koneserów.
• Earl Grey ? tradycyjna, powszechnie lubiana herbata, z nutką olejku bergamotowego. Co ciekawe, często błędnie uważa się, że olejek ten produkuje się z ozdobnej rośliny, jaką jest bergamotka. W rzeczywistości pochodzi on ze skórki owoców, kwiatów i liści pomarańczy bergamota, rośliny o okrągłych, żółto-zielonkawych owocach, uprawianej przede wszystkim we Włoszech.
• Nilgiri ? mało znana odmiana, rosnąca w Błękitnych Górach (pasmo w południowych Indiach). Niekiedy porównywana jest do Ceylonu, chociaż cytrusowy posmak sprawia, że Nilgiri to odmiana specyficzna.
• Yunnan ? herbata chińska, zaparzana identycznie jak Ceylon. Można ją łatwo rozpoznać, gdyż między zwykłymi ciemnymi liśćmi znajdują się także liście złociste, zwane tipsami.

Parzenie ? czy na pewno tak proste?

Wyobraź sobie, że przestrzeganie kilku prostych zasad sprawi, że odkryje się przed Tobą cała paleta nieznanych dotąd smaków i aromatów… Brzmi zachęcająco? Te zasady to nic innego, jak reguły parzenia wyśmienitej, czarnej herbaty.

Przede wszystkim, na 200 ml wody powinno przypadać średnio 2-2,5 grama herbaty (czyli około jednej płaskiej łyżeczki).

Czarna herbata kategorycznie powinna być parzona… wodą w białym stadium wrzenia! Jest to ten moment, kiedy liczba pęcherzyków powietrza w wodzie jest tak duża, że gotująca się ciecz zdaje się być biała. Jeżeli nie spełni się tego warunku i ?przegotuje się? wodę ? to znaczy pęcherze będą większe, a wrzenie mocniejsze, herbata zostanie pozbawiona najcenniejszego aromatu.

Jeżeli herbatę parzona jest w czajniczku, powinien być on ciepły i suchy ? tylko wtedy jej właściwości, smak i zapach będą najlepsze.

Parząc herbatę krócej niż 3 minuty, otrzymamy napój o wysokiej zawartości teiny, który będzie cechował się zwłaszcza właściwościami pobudzającymi. Jeżeli przedłużymy czas parzenia, teina zostanie związana, a herbata będzie miała bardziej relaksujący wpływ na pijącego.

Eksperyment, dowodzący jak ważne są wszystkie te detale, o których w codziennym życiu nie pamiętamy, który można z powodzeniem przeprowadzić samemu, to poprawne zaparzenie dobrej gatunkowo herbaty ? najpierw w szklance, a następnie w porcelanowej filiżance. Różnice w smaku są tak duże, że wydaje się, jakby były to dwie różne odmiany…

Pić czy nie pić ? oto jest pytanie?

Od wielu lat czarną, niesłodzoną herbatę stosuje się w domowym lecznictwie zatruć pokarmowych bądź innych niegroźnych dolegliwości gastrycznych, mało kto jednak wie, że ma ona także znamienny wpływ na stres oraz na krążenie krwi w organizmie człowieka…a nawet na zęby!

Stres jest czynnikiem, którego w dzisiejszym świecie nie da się ominąć. Czarna herbata zawiera jednak składniki, które powodują, że szybciej radzimy sobie ze stresem ? już cztery filiżanki czarnej herbaty dziennie sprawiają, że w godzinę po stresującym wydarzeniu poziom ?hormonu stresu?, jak określa się często kortyzol, spada o połowę, podczas gdy u osób, które nie piją herbaty, nadal jest dość wysoki. Zostało to potwierdzone badaniami, jakie przeprowadzili w ostatnim czasie brytyjscy naukowcy.

Substancje przeciwutleniające zawarte w czarnej herbacie powodują rozkurczanie się naczyń wieńcowych, co w końcowym efekcie redukuje prawdopodobieństwo zawałów serca, przyczynia się także do lepszego dotlenienia mózgu, przez co pobudza, usuwa zmęczenie i ból głowy.

Czarna herbata jest także źródłem niemałych ilości fluoru ? niezbędnego jeśli nie chcemy mieć do czynienia z próchnicą. Picie naparu chroni zatem także płytkę nazębną.

Warto wiedzieć

Międzynarodowa Organizacja Standaryzacyjna ISO przeszło 30 lat temu opublikowała normę pod nazwą ISO 3103, która opisuje…standaryzowaną metodę parzenia czarnej herbaty!

Lapsang souchong, czyli jeden z rodzajów chińskiej herbaty, niekiedy jest porównywany w smaku do whisky lub cygara! Charakterystyczny posmak dymu powstaje podczas osuszania liści herbaty ? tradycyjnie wykorzystuje się do tego celu ognisko z drewna sosnowego, nad którym w bambusowych koszach umieszcza się liście Lapsang souchong. Jest to mocna herbata, której picie często uznaje się za symbol męskości.

Krajem, w którym pije się największe ilości herbaty w przeliczeniu na jednego mieszkańca nie są wbrew pozorom światowi potentaci w produkcji herbaty, ale… Irlandia!

Prawdziwy aromat danej herbaty wyczuć można jedynie przez pierwsze 6 minut po rozpoczęciu parzenia. Później znika on bezpowrotnie, a smak chłodnej herbaty także nie jest już taki sam.

Podziel się!

Niemniej jednak taka substancja istnieje. Znana jest od wieków w Japonii, Chinach i na dalekim wschodzie. W czasie gdy w Polsce i całej Europie bardziej zadomowiła się herbata czarna, na kontynencie azjatyckim wciąż więcej pije się herbaty zielonej ? jej dobroczynny wpływ na zdrowie, nawet jeśli nie w każdym aspekcie został udowodniony badaniami naukowymi, jest dla tamtejszej ludności oczywisty. Zwyczajem przez całe wieki było dawanie dzieciom zielonej herbaty po jedzeniu jakichkolwiek słodyczy ? zapobiegała ona ich negatywnemu wpływowi. Już dwie filiżanki dziennie sprawiają, że człowiek staje się zdrowszy, piękniejszy, młodszy…

(Nie)smaczna?

W wielu środowiskach wciąż panuje przekonanie, że zielona herbata jest, przede wszystkim, niedobra w smaku. Niektórzy przełamują się i próbują przyzwyczajać się do gorzkiego smaku, nie wiedząc o tym, że zaparzają ją w zły sposób! Mój pierwszy kontakt z zieloną herbatą także nie należał do najprzyjemniejszych. Jak się okazało, zbyt gorąca woda i zdecydowanie za dużo liści pozostawionych na dłuższy czas zniechęciły mnie do picia zielonej herbaty…i prawdopodobnie nie tylko mnie. Jak zatem należy parzyć zieloną herbatę?

Krótki poradnik dla początkujących

1. Woda kategorycznie nie powinna być wrząca. Optymalna temperatura dla większości odmian zielonej herbaty to 70 stopni. Teoretycznie, najlepiej podgrzać wodę do takiej temperatury, ale z powodzeniem można także zagotowaną w czajniku wodę odstawić, by przestygła ? 5 minut to sprawdzony czas by osiągnąć wymaganą temperaturę. Sposób na pewno wygodniejszy dla osób używających czajników elektrycznych.
2. Zbyt mała ilość liści sprawi, że herbata będzie po prostu słabsza, za to zbyt duża nada jej nieprzyjemny, gorzki posmak. Optymalnie wsypujmy płaską łyżeczkę na szklankę wody (ok. 200ml).
3. Według własnego uznania, zieloną herbatę można dosłodzić niewielką ilością miodu, dodać plasterek cytryny, liście mięty lub melisy.
4. Im lepszej jakości jest nasza zielona herbata, tym krócej powinno się ją parzyć. Z doświadczenia powiem, że ponad 3 minuty sprawiają, że niemal każda odmiana staje się gorzka.
5. Jeżeli zaparzona herbata jest zbyt gorzka, można wylać napar, a liście zaparzyć jeszcze raz. Zdaniem wielu koneserów z całego świata, to właśnie napar z drugiego parzenia jest najwartościowszym i zarazem najsmaczniejszy.

Jak kupować? Co kupować?

Przede wszystkim ? nie warto nawet próbować ?zielonych herbat ekspresowych?. Z tradycyjną zieloną herbatą nie mają one wiele wspólnego, tak jak i z wspaniałymi właściwościami zielonej herbaty… Decydując się na rozpoczęcie picia zielonej herbaty warto szczegółowo przejrzeć ofertę sklepów, gdyż wiele herbaciarni poleca na początek na przykład herbaty z dodatkami owocowymi. Sprawiają one, że specyficzny smak zielonej herbaty staje się łagodniejszy, a owocowa nuta pozwala szybciej przyzwyczaić się do tego rodzaju herbaty. Wybierając tradycyjną herbatę, mamy do dyspozycji odmiany chińskie oraz japońskie.

Wśród herbat chińskich zdecydowanie przoduje tradycyjny Longjing, którego wielu sprzedawców poleca nowicjuszom w piciu zielonej herbaty jako herbatę o delikatnym smaku. Co więcej, naukowo udowodniono, że zawiera duże ilości witaminy C, przez co liczba jej zwolenników jeszcze bardziej wzrosła.

Herbaty japońskie uznaje się za ogólnie mocniejsze od chińskich, polecane raczej osobom, które gustują w zielonych herbatach już od dłuższego czasu.

Najpowszechniejszą z nich jest Sencha, która jest bardzo łatwo dostępna w herbaciarniach nawet w mniejszych miasteczkach. Z racji rosnącej popularności guarany, powstała także odmiana Sencha Guarana, która ma silne działanie pobudzające, a jest zdecydowanie mniej szkodliwa niż kawa.

Herbatą o oryginalnym smaku jest odmiana Kukicha, która produkowana jest nie tylko z liści, ale i z łodyg krzewów herbacianych, przez co charakteryzuje ją słodkawy smak.

Ciekawostką jest Genmaicha ? tradycyjna herbata z dodatkiem prażonego ryżu! Namiętnie pija się ją w Japonii, jednak i w Polsce jest łatwo dostępna. Jej smaku nie da się pomylić z niczym innym…ale i nie da się go dobrze opisać. Porównania do orzechów nie do końca oddają całą prawdę ? najlepiej przekonać się o tym samemu próbując tego naparu.

Ostatnim przedstawionym i zarazem mającym największe tradycje w kraju swojego pochodzenia jest Matcha. Specyficzny jest zarówno proces jej produkcji, jak i zastosowanie. Na krótko przed planowanymi zbiorami, krzewy tej herbaty okrywa się matami, i przez ostatnie tygodnie rośnie ona w cieniu. Rzekomo nadaje jej to aromat i słodszy smak ? początkowo wydawało mi się, że brzmi to jak legenda, lecz po spróbowaniu herbaty Matcha każdy będzie skłonny uwierzyć w skutki braku słońca… Matcha jest herbatą, którą pije się podczas różnorakich ceremonii, niekiedy dodaje się ją także do potraw. Z pewnością będzie ciekawym urozmaiceniem domowej kolekcji zielonych herbat.

Podziel się!

• gatunki (herbata zielona, czarna, biała, itd.) i podgatunki (Sencha, Earl Grey i wiele, wiele innych) herbaty, wraz z praktycznymi instrukcjami ich parzenia
• wpływ herbaty na zdrowie człowieka
• odchudzanie dzięki piciu herbaty
• szereg przydatnych akcesorii do herbaty (filiżanki, puszki, zaparzaczki)
• i wiele, wiele innych : )

Zapraszamy do regularnego odwiedzania i subskrypcji bloga. Herbata.me – Twój herbaciany świat.

Podziel się!