Hüma Kuşu

Hürriyete Doğru

2016-03-28T23:28:00.001+03:00

Hürriyete Doğru

Gün doğmadan,

Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.

Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,

İçinde bir iş görmenin saadeti,

Gideceksin;

Gideceksin ırıpların çalkantısında.

Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;

Sevineceksin.

Ağları silkeledikçe

Deniz gelecek eline pul pul;

Ruhları sustuğu vakit martıların,

Kayalıklardaki mezarlarında,

Birden,

Bir kıyamettir kopacak ufuklarda.

Denizkızları mı dersin, kuşlar mı dersin;

Bayramlar seyranlar mı dersin, şenlikler cümbüşler mi?

Gelin alayları, teller, duvaklar, donanmalar mı?

Heeeey!

Ne duruyorsun be, at kendini denize;

Geride bekleyenin varmış, aldırma;

Görmüyor musun, her yanda hürriyet;

Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;

Git gidebildiğin yere.

Orhan Veli

Biz bu aralar şiir okuyoruz, Hüma'yla... Bir pazar akşamüstüsünde aklıma geldi. Hümacığım sana bir şiir okuyayım mı dedim. O da hayır dedi :)) Ben biraz ısrarcı oldum, hadi ama bir tane, kısacık. Sonra durdu, ürkek baktı ve sordu; korkunç mu? Hayır dedim, hiç korkunç değil hem de... Çok güzel, eğlenceli.. Tamam hadi bir tane oku o zaman şihir dedi. Hüma da şiir, şihir bazen de sihir :)

İlk okuduğum şiir "Kuşlar Yalan Söyler".. Yine Orhan Veli'den.. Hüma'nın çok hoşuna gitti, güldük ceketine şiir yazmış olmasına.. Sonrası malum, bir tane daha anne, bir tane daha... Şimdi özellikle yemek yerken aklına geliyor bazen, anne bana bir sihir okur musun? Orhan Veli olsun ama... Sonradan Attila İlhan da okudum ama o Orhan Veli'yi sevdi.

İşte yukarıdaki resmi de bir kahvaltı sonrasında (ya da sırasında) Hürriyete Doğru şiirini dinlerken yaptı. Tekneden kürek çeken bir adam, balıklar, denizkızları...

O zaman bizden size tavsiye olsun, şiir okuyun çocuklara.. Orhan Veli okuyun..

Aydınlık, özgür günlere...

Kuşlar Yalan Söyler

İnanma, ceketim, inanma

Kuşların söylediklerine;

Benim mahrem-i esrarım sensin.

İnanma, kuşlar bu yalanı

Her bahar söyler.

İnanma , ceketim, inanma!

Orhan Veli

Unutmadan, sevgili Suna Hoca'yı özlemle anıyorum.. Bize bu şiirleri okuduğu için, tüm şiirler sanki onun sesiyle öğrenilmiş gibi...

2015 Biterken

2015-12-31T17:33:00.004+02:00

Nihayet uzun zamandır istediğim fotoğraf eğitimini almaya başlayabildim :) İnsanlık için anlamsız belki ama benim için çok önemli, çünkü gerçekten beni mutlu ediyor. Fotoğraf çekmeyi seviyorum, hep sevdim. Daha filmli makineler varken severdim ve çekerdim kendimce. Kimi zaman evde kimi zaman okulda ya da tatillerde. Öyle yüzlerce fotoğraf var elimde eskilerden...

DSLR makinem ise 2011 yılında doğum günü hediyemdi, ben istemiştim tabii. O gün bugün makine elimde. Şimdi bunun eğitimini almak beni çok heyecanlandırıyor o nedenle..

Bunun yanı sıra dersler inanılmaz keyifli geçiyor, yalnızca fotoğraf değil daha başka bir çok şeyi de konuşuyoruz. (Bu fotoğraf işi benim de ilgimi çekti diyorsanız Ka Fotoğraf Geliştirme Atölyesi için tık tık, Fazlı hocayı tanımanızı tavsiye ediyorum :)

Bugün fotoğraf dersi sırasında baktığımız aşağıdaki fotoğraf hocamıza insanların kendi dünyalarında olma hallerini anımsatıyormuş, onu söyledi ve bununla ilgili konuştuk. (Aslında öyle uzun uzun konuşamadık Fazlı Hocanın yorumuydu bu). Ben günümüzde insanların özellikle internet aracılığı ile kendi dünyalarında olamadıklarını daha çok başka dünyalarda neler olup bittiğini düşündüklerini düşündüm bunun üzerine (ya da düşünmedim sadece söyledim, yazdıklarımın büyük bir çoğunluğunu sonradan düşündüm zira). Bunun da başka bir hal başka bir dünya olduğunu söyledi sevgili Fazıl hoca :)

Misha Gorki-The New Crowd#39, 1997

Ders bitti, üzerinden birkaç gün geçti, ben hala düşünüyorum. Bu fotoğrafa bakıyorum ara ara, bana daha çok yalnızlığı çağrıştırdı gerçi..

Bir taraftan aynen öyle diyorum, yani kendi dünyasında olma halleri insanların..

Bir taraftan da, bu söylem, yine de bana kendi dünyamızda olamama halini hatırlattı herhalde bir şekilde. Başka dünyaları merak ederken kendi dünyamız ile ilgilenmediğimiz geldi aklıma sonradan. Kendi adıma şikayet ettiğim buydu belki de. O yüzden düşünmeden bir anda konuyu buraya çekmiştim.

İnternet, sosyal medya, diziler.. Başkalarının ne yaptığı, ne dediği, kim olduğu ile o kadar ilgiliyiz ki kendimiz olamıyoruz.

Kendimizle ilgilenemiyoruz sonra, mesela sorsan kimsenin vakti yok ama akşamları birçok kişi dizi izliyor ya da internet başında vakit geçiriyor hem de faydasız bir şekilde. Buna ben de dahilim elbette (şu an olduğu gibi).

Yapmak istediğim çok şey var, diğer taraftan yapmak zorunda olduklarımın çok azı gerçekten istediklerim. Hayat..

Peki tüm bu koşturma arasında ben kimim?

Bu aralar bu soru çok sık karşıma çıkıyor.. Belki de hazır yeni yıla girerken, insanlar yeni umutlar, beklentiler, kararlar arifesindeyken, benim de yeni yıldan beklentim bu sorunun peşinden gitmektir?!. Kim olduğumda ilgili bir farkındalık geliştirmek ve sonra durduğum yerden yapmak istediklerim, önceliklerim, tercihlerim arasında bir yolculuk ve yeni ayarlamalar yapmak mesela 2016'dan beklentim kendime dair. O yüzden şu an yeni yılda yapılacaklar listesi filan çıkarmayacağım, zaten pek yapmam da hoş..

O zaman 2016 yeni farkındalıklar, yeni bakış açıları ile yeni mutluluklar getirsin.. Zira mutluluk bakış açısında belki en çok da..

2015 yılından sevdiğim birkaç fotoğrafla, yıl biterken herkese selam olsun...

Kafadarlar...

Penceremden günbatımı..

Yaz günü melankolisi..

Köpük

Hüma Ne Okuyor #7

2015-12-18T23:09:00.002+02:00

Bu kitabı geçen yıl almıştım, tam da bu zamanlar.. Çok sevdik.. Bir aralar neredeyse her akşam bu kitabı okuyorduk. Öyle ki ezbere okuyordum yani... Tüm zamanların en tatlış kitaplarından birisi olabilir gerçekten de.. Hem resimleri hem de müziğiyle..

Tam da yılbaşı öncesi bence çok güzel bir hediye olur. Beğenilme garantili bana kalırsa.. En güzel hediye kitap diyoruz bir kez daha....

Sezon itibariyle tekrar okumaya başladık. Müziklerini özlemişiz resmen.. Ayrıca bu serinin ilk kitabı Orman Orkestrası da çok güzel.. Bakınız tavsiye etmişim zaten, hem de 2,5 sene önce neredeyse :D

Kışın ritüellerine ve dekorasyonuna bayılıyorum.. Müzikleri, süslemeleri, yiyecekleri apayrı kışın.. Ahh o çorbalar mesela... Hele ki Aralık en sevdiğim ay.. Tamam doğum günüm Aralık'ta diye biraz torpil geçiyor olabilirim ama kışın yeni yeni geldiği, sıcacık evlerde takılmanın keyif verdiği (yani kapalı mekanlarda takılmanın daha sıkmadığı), yılbaşının yaklaşmakta olduğu bir ay.. Her yer cıvıl cıvıl süslemeler... Bir de kar yağdı mı, ohh miss.. Tüm bunlara rağmen soğuk sevmeyen bir insanım o da ayrı konu...

Çam ağacını süslemeye ve ışıklarına ise bayılıyorum.. Tabii Hüma da.. Bu sezon biraz erken yaptık bu işi.. Bence çok güzel oldu.. Hümanın doğum gününe kadar kalır artık salonda :D

Gece tüm ışıklar kapanıp da çağ ağacının ışıkları kalıyor ya bir tek evde, işte o sahneye bayılıyorum. Gidip ışıkları izlediğim doğrudur :)

Merhaba Kedili Hayat

2015-12-10T23:00:00.000+02:00

Merhaba kedili hayat, yeniden..

Bu güzel kız bir süredir bizimle.. 2 aylık bir scottish fold.. Adı Minik, tabii ki Hüma koydu :)

Hüma ile oyun oynuyorsak hemen gelip oyuncakların arasında dolaşmaya başlıyor.. Arada kavga çıkıyor ufak çaplı, Hüma kendisinin oynamakta olduğu oyuncakları almasına izin vermiyor, aslında haklı tabii.. Böyle zamanlarda Minik'i başka oyuncaklarla oyalamaya çalışıyorum, bir ip, top ilgisini çekebilecek bir şey atıyorum ortaya.. Gerçekten abla kardeş gibi oldular :)

Neredeyse gelir gelmez mantar olduğu için 10 gün kadar veterinerde yaşadı. Şimdi tekrardan birbirimize alışmaya çalışıyoruz. Minik tam bir kucak kedisi, şimdilik.. Bakalım büyüyünce nasıl olacak...

Hüma Minik'e Barbi'nin tacını takmaya çalışırken :) Fotoğrafta görüleceği üzere Minik bunlara alışmış vaziyette dahası kendisiyle oynanması hoşuna gidiyor gibi bazen..

Çocuklara Film Tavsiyesi #1

2015-11-26T10:20:00.002+02:00

Elsa Aşkına yazımda Hüma'ya Karlar Ülkesi dışında başka filmler izletme girişimlerimden bahsetmiştim :))

Bu aralar uzun metrajlı animasyon filmler izliyoruz, bahaneyle ben de izliyorum iyi oluyor. Mickey ve Minnie izlemekten gına geldiyse tavsiye ederim. Zaten ben animasyon film sevdiğim için bunların bir kısmını daha önce izlemiştim.

Hey gidi Hüma Kuş daha doğmadan izlediğim bazı filmleri şimdi onunla izlemeye geldi sıra.. Zalimsin zaman :))

Anladığım kadarıyla Disney bir süredir klasik prenses hikayelerini tekrar ele alıyor ve yeniden çekiyor. Karlar Ülkesi de bu şekilde, bizim çocukluğumuzun çizgi filmi Karlar Kraliçesi'nden esinlenilerek çekilen filmlerden biri mesela.. 2015 yılında da Cinderalla tekrar çekilmiş. Biz yine sinemada yakalayamadığımızdan evde izledik.

Film ile ilgili detaylar için IMDB'yi ziyaret edebilirsiniz.. Buyrun tık tık

Resmi fragmanını aşağıdan izleyebilirsiniz.. Cinderalla hikayesini biraz ağlak bulduğumu itiraf etmekle birlikte yine de yeni versiyonu biraz daha keyifli diyebilirim. Özellikle Cinderella'nın mavi elbisesinin hastası olduk.

Cinderella filmi Hüma açısından kötülük kavramıyla doğrudan bir yüzleşme oldu. Uzun bir süre üvey annenin davranışlarına bir anlam veremeyen Hüma Cinderella'nın sakladığı camdan ayakkabının üvey anne tarafından kırılması "ama neden kırdı anne neden?" soruları ve gözyaşları ile karşılandı. Çünkü kötü kalpli ya o, o yüzden yaptı dediğimde Hüma "hiii nee!! Kötü kalpli mi?" diye dehşete kapıldı. Bu arada Hüma'cığım film boyunca epeyce göz yaşı döktü :S

Ehh Cinderella'dan sonra dedim ki prenses prenses nereye kadar biraz da başka filmler izleyelim ve aklıma bence gelmiş geçmiş en iyi animasyon filmlerden biri olan Ratatouille geldi. Sanırım Türkçe'ye Aşçı Fare olarak çevirilmiş film 2007 yapımı.. Yaa Hüma'nın daha portakalda vitamin olduğu yıllar :))

Hüma başta izlemek istemedi ama izleyince de çok keyif aldı ve bundan sonra benim önerdiğim filmleri izleme kararı aldı. Bunu da aynen bu şekilde söyledi sonradan :))

Ratatouille filmini bilmeyen varsa hemen izlesin.. Kesinlikle çok eğlenceli bir film hem yetişkinler hem de çocuklar için.. Animasyon diyip geçmeyin kendisi IMDB'de 8 puan almış bir film yani lütfeen...

Tavsiyeler şimdilik bu kadar, siz izlemediyseniz bunları izleyin ben yakında yeni önerilerle geleceğim. Bu arada başka film önerisi olan varsa yorum kısmına paylaşsın ki biz de faydalanalım ama değil mi??

Elsa Aşkına

2015-11-16T22:53:00.002+02:00

Bir süredir ortalıkta bir Karlar Ülkesi çılgınlığıdır gidiyor, özellikle kız çocuğu olanlar ne demek istediğimi daha iyi anlayacaktır.. Elsa ve Anna hayatımızın bir parçası haline geldiler. Hüma da bu çılgınlığa fena halde kapıldı.
Pamuk Prenses yazımda bahsetmiştim hani Hüma Pamuk Prenses'ti.. Şimdi artık değişti o, kendisi Elsa oldu.
Aslında film 2013 yılında vizyona girmiş ama biz takip etmiyoruz pek sinemaları o nedenle haberimiz olmadı bir de Hüma zaten uzun filmleri izleyemiyordu daha.. İzlediği ilk uzun metrajlı filmlerden biri ve tartışmasız en çok beğendiği ve etkilendiği Frozen yani Karlar Ülkesi..

İlk kez Gülşah Let It Go şarkısının klibi izletmiş. Hüma hemen hastası oldu, şarkıyı söylemeye hareketlerini ezberleyip yapmaya başladı sonrasında.

Hüma burada Let It Go şarkısınının klibini izliyor ve aynı zamanda canlandırıyor.

Klibi buradan izleyebilirsiniz..

Sonra filmini izledi, ingilizce hem de :) (Türkçe'sini bulamamıştım da). Bu olay 2015 yazında olduğu için tabii ev ortamında izledi. Hatta tamamlayamayıp kalan kısmı ertesi gün izlemişlerdi arkadaşı İdil ile.

Ondan sonra da defalarca izledi aynı filmi, genelde ikinci yarısını ertesi gün izliyor. Bir seferinden anneannesiyle izlerken önce ikinci yarıyı sonra ilk yarıyı izleme konusunda ısrarcı olmuş.. :))

Bir kez de birlikte izledik, benim ilk izleyişim olduğundan ve yine ingilizce izlediğimizden Hüma tüm filmi bana tercüme etti kendince :) Hem de full spoiler..

H:Anne şimdi nolcak biliyor musun?

A: Hayır anneciğim bilmiyorum.

H: Şimdi Elsa bıdıbıdı...
-----
H: Anne bak şimdi şöyle şöyle dedi, Türkçe'sinde öyle diyor yani.. Anladın mı?
A: Evet Hümacığım anladım tabii..
H: Nerden anladın?
A: Eh ben ingilizce biliyorum ya, hem zaten bak Türkçe'si de yazıyor burada altyazıda..
H: Hmm (pek emin olamaz, yine de anlatmaya devam eder :)

Bu arada Hüma'ya Elsa kostümü aldık. Elsa kitapları, Elsa oyuncağı derken böyle devam etti bu çılgınlık. Frozen konseptli eşyalar tüm mağazalarda bir hayli var zaten son 1 yıldır. Ehh biz de nasibimizi aldık. Ben popüler kültüre pek sıcak bakmayan bir insan olarak başlarda bu tip karakter, kostüm olaylarına mesafeli duruyordum. Yapacak bir şey yok, muhalif bir insanım neticede :) Her ne kadar popüler kültürün dışındayım demesem de özellikle çocukların alet edilmesine ve durumun abartılmasına gıcığım en çok da..

Fakat bir taraftan da düşündüm ki çocuklar şimdi kendilerini gerçekten o karakter olarak görüyor. Kostümünü giyince o olduğunu düşünüyor. Pamuk Prenses yazımda diyalogları yazmıştım. Çocuk gerçekten kendisini Pamuk Prenses sanıyor. Nasıl bir kafa yetişkin halimizle anlamamız mümkün değil. O yüzden dedim ki insan kaç yaşına kadar kendini prenses sanabilir ki.. Büyülü bir durum onlar açısından. O nedenle ben de keyfini çıkarmasına izin vermeye (hatta kendim de onun bu prenses hallerinin keyfini çıkarmaya ve de destek olmaya) karar verdim.

Ehh Hüma da Elsa oldu :) Film de keyifli olunca kapılmamak elde değil.. Bir de güçleri olan bir prenses neticede Elsa, bir nevi süper kahraman..

Bu arada destekte sınır yok, ben de Anna oldum :) Zaten saç renklerimiz de tutuyor. Tutmasa ne fark edecekti o da ayrı, Pamuk Prenses olduğu dönemde sırayla önce kötü kalpli cadı olup pamuk prensesi zehirliyor sonra da prens olup kurtarıyordum. Ben de durumlar karışık anlayacağınız :D

Şimdi sen Anna ol ben zaten Elsa'yım ya diyor. Yani çocuk haklı, o Elsa hiç şüphesiz.. Bunu o kadar çok canlandırdık ki her oyunun içine dahil ettik bir ara.. Anna'nın kalbinin buza dönmesi mi dersiniz, Hüma'nın yani Elsa'nın kendine buzdan şato yapması mı... Bazen diyorum ki Hüma bu sefer de ben Elsa olayım sen Anna ol, kesinlikle kabul etmiyor tabii. Ben Elsa'yım sen Anna'sın diye direniyor hatta ısrar edersem ağlıyor :)) Tamam birkaç kez denemek için bunu yapmış olabilirim kıhkıhh :)

Birkaç gün önce uyumadan önce kendisine ait Elsa'lı eşyaları saymaya başladı. Kostüm, oyuncak, puzzle, nevresim takımı filan diye giden listede yaklaşık 15-16 adet Frozen temalı eşya çıktı. Çıkmaması mümkün mü?! Her mağazada Karlar Ülkesi temalı kıyafetler, çantalar, aksesuarlar, oyuncaklar vs.. Bazıları da o kadar çirkin ki.. Geçenlerde H&M'de beğendiği Elsa temalı eteği almamak için bir pijama bir de iç çamaşırı almaya razı oldum mesela.. Daha doğrusu Hüma'yı o etekten vazgeçmeye razı ettim desem daha doğru olur.

Elsa'lar..

Karla Ülkesi'nden sonra Hüma başka uzun metrajlı filmler de izlemeye başladı. Başlangıçta sürekli Frozen izleme konusunda ısrarcı oluyordu ama sonradan izlettiğim diğer filmler de hoşuna gidince razı olmaya başladı.. Geçenlerde öğretmeniyle konuştuğumda kız çocukların bu Elsa olayına fazlasıyla kapıldığından, okula sürekli Elsa'lı oyuncaklar getirdiklerinden (haftada bir gün oyuncak günü oluyor, herkes istediği bir oyuncağı götürüyor okula) ve onları farklı oyuncaklarla da oynamaları konusunda yönlendirmeye çalıştığından bahsetti. Yani tamam prenses olsunlar da sürekli aynı tema da nereye kadar değil mi!! Bu noktada biraz yönlendirilmeye ihtiyaçları olduğunu düşünüyorum açıkçası. Geçenlerde üşenmedim Hüma'ya izletmeyi düşündüğüm animasyon filmlerin bir listesini yaptım. O zaman izlemeyi düşündüklerimiz ve şimdiye kadar izleyip beğendiklerimiz de bir sonraki yazının konusu olsun o zaman.. Benden bu kadar şimdilik..

Safranbolu

2015-10-27T22:40:00.001+03:00

Eveet, iş bahane gezmek şahane isimli çalışmamla karşınızdayım.. Şimdi iş ne alaka diyeceksiniz ama öyle işte...

Safranbolu biliyorsunuz Ankara'ya yaklaşık 2-2,5 saat uzaklıkta (224 km) bir ilçe, Karabük'e bağlı. Kendisi tipik bir Osmanlı şehri olarak anılıyor. Ayrıca 1994'de UNESCO Dünya Miras Listesi'ne alınmış. Şimdi tutup da burada Safrabolu'yu anlatacak halim yok takdir edersiniz ki.. Merak edenler için tık tık ve hatta tık tık...

Safranbolu'ya günü birlik gidilebileceği gibi 1 gece kalmalı gitmek de iyi bir opsiyon olabilir. Biz kalmadık ama kalmak için güzel konaklar varmış.

Nerde ne yenir, nerede kalınır vs için de yine googleyabilirsiniz :)

Biz eski bir Kervansaray'da yemek yedik, vasattı... Dolayısıyla tavsiye edebileceğim bir durum yok. Yalnız eski şehrin meydanında közde kahve içtik, o güzeldi, tavsiye edebilirim. Zaten gidince görürsünüz.

Onun dışında Safranbolu'da ne yapılır derseniz bence fotoğraf çekilir, kahve içilir, alışveriş yapılır.. Gezinilir... Eğer daha önce gitmediyseniz kafa dinlemek, şehirden uzaklaşmak için düşünebilirsiniz... Ayrıca kışın da manzara güzel oluyormuş..

Bu arada tabii Safranbolu'da bol miktarda safran bulunuyor. Hem sağlık için hem de çeşitli yiyeceklere lezzet katmak için kullanılıyor safran. Ben daha önce almıştım ama bu sefer almadım, açıkçası pek kullandığım bir şey değil. Çiçeklerini ise çok beğendim :))

Benden bu kadar, buyrun fotoğraflara bakın..

Ne Okuyoruz #2

2015-10-07T00:32:00.001+03:00

Neredeyse 2 ay oldu bu fotoğrafları çekip bloga kaydedeli ama maalesef nasıl olduysa yanlış fotoğrafları kaydetmişim. Dolayısıyla yazı da bir türlü tamamlanamadı.
Nihayet bugün tekrar yayındayız :)

Bir süredir pek okuyamıyorum, iş seyahati, tatil filan derken ara verdim. .
Ayrıca zaten ben bu aralar hiçbir şey yapamıyordum, spora bile gidemiyordum.

İşte son zamanlarda kaldığım yerden devam etmek suretiyle tekrar Oğuz Atay okuyorum. Bir taraftan da elimde Kafka Okur dergisinin Eylül-Ekim sayısı var. Oğuz Atay kapaklı :) Denk geldi, çok hoşuma gitti..

Hüma'nın favorilerinden biri "The Day the Crayons Quit"
Biz bu kitaba bayıldık :)) O kadar komik ki kimse okuttuysam kahkahalarla güldü..
Şiddetle tavsiye ediyorum. Umarım yakın zamanda Türkçe'ye de çevrilir.

The Day the Crayons Quit kitabının çizimleri de harika.. Hem çok renkli hem de eğlenceli :)) Kitapta boyalar şikayetlerini anlatan birer mektup yazıyor..

En sevdiklerimden biri :))

Kitabın sonundaki resim ise ayrı hikaye..

Kitabı birkaç kez okuduktan sonra Hüma resim yapma konusunda biraz gaza geldi, açıkçası ben de destek oldum. Gidip pastel boya, resim defteri filan aldık yeni..

Zaten fırça ile boyanacak hazır karışım boyalardan da vardı.. Bizimki coştu birkaç gün..

Bakınız sonuç aşağıdaki gibi :))

Hayallerde farklı şeyler vardı ama Hüma resim yapmaktan çok boyalarla oynamayı seviyor.. Büyük bir ciddiyetle hem de...

Pamuk Prenses

2015-05-14T00:27:00.000+03:00

Bizim kız prenses oldu.. Hem de öyle alalade bir prenses değil bugüne bugün bir pamuk prenses :))

Ben bu kız çocuklarındaki prensescilik olayının daha çok televizyonlar vasıtasıyla pompalanan bir şey olduğunu düşünüyordum ve Hüma'nın hiç öyle prenses tribine gireceğini sanmıyordum. Fakat bir şekilde ucundan kıyısından bulaşıyor mu yoksa içten gelen bir şey mi bilmiyorum ama bizimki ciddi ciddi kendini prenses sanıyor...

Pamuk prenses de en sevdiği prenses tabii ki... Yani kendisi zaten pamuk prenses olduğu için :)
Hatta 4 yaş doğum günü partisi de pamuk prenses temalıydı. Blogda yazmamıştım ama Facebook ve Instagram'da paylaşmıştım.

Benim güzel pamuk prensesim...

Pamuk prensesin bilinmeyen yüzü :))

Neyse şimdi bu prenses olayı ile ilgili birkaç diyalog paylaşmadan yapamayacağım.

Prensesli Diyalog #1

Hüma, anneannesi ve ben sabahın bir saatinde barbi bebeklerle oynamaktayız. Barbilerden Hüma olan dondurma satacak diğer barbiler de dondurma almaya gelecek. Kurgu zaten Hüma'ya ait ama olayı şöyle anlattı;

H: Şimdi ben büyümüşüm mahsuscuktan dondurmacı olmuşum, bunlar da (diğer barbiler) dondurma almaya gelsin.

Orada ben mahsuscuktan kısmına takılıyorum. Hüma pasta, yemek işlerine de meraklı ya büyüyünce gerçekten dondurmacı olmak isteyeceğini düşünüyorum ve;

A: İyi de niye mahsuscuktan dondurmacı oluyorsun, gerçekten dondurmacı ol.

H: Hayır gerçekten değil, mahsuscuktan dondurmacıyım tamam mı anne?

A: Bence gerçekten dondurmacı olabilirsin. Şimdi sen mahsuscuktan büyümüşsün ve dondurmacı olmuşsun.

H: Hayır mahsuscuktan dondurmacı olmuşum.

A: İyi de niye mahsuscuktan?? (Annenin gereksiz ısrarı :))

H: Ben büyüyünce prenses olacağım ya o yüzden dondurmacı olamam. Yani mahsuscuktan dondurmacı olucam.

A:Peki. (Dumur!!)

Prensesli Diyalog #2

Olay bu akşam vuku buluyor. Biz bu sefer anneanne, dede, Hüma ve ben pamuk prensescilik oynayacağız. Kız çocuğu olmayanlar sakın gülmesin böyle oyunlar var. Biri prenses oluyor (tabii ki Hüma), biri kötü kalpli cadı ve biri de prens oluyor. Duruma göre kadro darsa kötü kalpli cadı ile prens aynı kişi olabiliyor. Böyle bir durumda önce prensese zehirli elmayı yedirip sonra da atla dıgıdık dıgıdık gelip pamuk prenses kurtaralıyor. Neyse bugün birden aklıma geldi, ben pamuk prenses olacağım dedim. Hüma delirdi tabii hayır ben pamuk prenses olacağım diye... O arada ben hemen bayılıp yere yattım, Hüma o noktada çıldırdı gerçekten, çok sinirlendi. Gülmekten devam edemedim ama sanırım ağlayacaktı. Tamam tamam deyip gülme krizleri ile kalktım. Sonra tekrar bayıldım hem de bu sefer elimde annemin elmasıyla... Bu sefer bizimki hepten çıldırdı, tepinmeye başladı pamuk prenses benim diye... Gözümden yaşlar akarak tekrar kalktım ve dedim ki;

A: Tamam tamam ben pamuk prenses olmayacağım, ama o zaman kim olacak?

H: Tabii ki ben olacağım.

A: Yok yok buldum, bence bu sefer dede pamuk prenses olsun.

H: (Bu sefer çığlık çığlığa) Hayır dede çok erkek, o pamuk prenses olamaz. Ben olacağım.

Biz koptuk tabiii...

İşte böyle pamuk prenses olunuyor...

Saatleri Ayarlama Enstitüsü

2015-04-29T11:16:00.001+03:00

Kitap okumak güzel şey... Keyifli, doyurucu... Bu aralar fena sardım, eski günlerdeki gibi...Mutluyum..

Neredeyse haftada 1 kitap bitirme hızında okuyorum :)) Genelde işe gidip gelirken serviste ama akşamları yatmadan önce de okumaya çalışıyorum.

Kitap kulübü olayı da şahane oldu. Hep isterdim, şimdilik emekleme aşamasında, aslında daha kalabalık olmasına rağmen 3-5 kişinin aktif takip ettiği bir durum ama bakalım... Umutluyuz..

Ne Okuyoruz yazısını yazdığımda Tutanamayanları okuyordum. Onu bitirdikten sonra Yeni Yıl, Kitaplar ve Kahve yazımda bahsettiğim Murat Gülsoy'un Gölgeler ve Hayallar şehrinde kitabını okudum. Güzel kitap, kolay okunuyor;zaten mektuplardan oluşuyor. Murat Gülsoy'un anlatımını, dilindeki yalınlığı seviyorum. Tavsiye ederim.

Sonra sıra geldi Saatleri Ayarlama Enstitüsü'ne... Kulüpte benim önerimle okumaya başladık. Açıkçası ismini duyduğum, merak da ettiğim ama hiç okumaya yeltenmediğim kitaplardan biriydi; Ahmet Hamdi Tanpınar da lise edebiyat derslerinden kalma bir isimdi benim için... Şimdi ise çok farklı. Saatleri Ayarlama Enstitüsü başlarda dili ağırmış gibi gelen ama okudukça akıcı dili, inanılmaz anlatımı, birbirinden absürd karakterleri ile çok renkli hatta oldukça sürükleyici bir kitap. Kitabı okurken Ahmet Hamdi Tanpınar'ın çok kıvrak zekalı bir adam olduğunu düşündüm, okudukça, tespitlerini, benzetmelerini, esprilerini gördükçe bu düşüncem daha da pekişti. Kesinlikle tavsiye ediyorum, ıskalamamak lazım.

Bu vesile ile bir aktiviteyi de duyurmak istiyorum. Nisan-Mayıs ayları Ankara için aktivite cenneti, Müzik festivali, film festivali, caz festivali.... Takip ediniz :)

Neyse 26. Ankara Uluslararası Film Festivali var, 23 Nisan-3 Mayıs tarihleri arasında. Festival programı için tık tık.

Esas konumuz ise festival kapsamında "Tanpınar Olsa Bu Filme Bayılırdı" diye bir bölüm var, akademisyen ve yazarların Ahmet Hamdi Tanpınar gözüyle seçtiği filmlerden oluşuyormuş. Tanpınar'ın bayılacağı filmler için tık tık.

İşte böyle ilginç bir tesadüf oldu, bu filmleri bir ara izlemek istiyorum, festivalde gidebilecek miyim bilmiyorum ama güzel olmuş, hoş olmuş...

Bu arada son dönemlerde kendi okuduğum kitapları da paylaştığım "Ben Ne Okuyorum" diye bir bölüm oluştu blogda. Tavsiyeler'in altında.

Unutmadan söyleyim blog tasarımı değişti (yoksa fark edilmedi mi??), alt başlıklara, bölümlere ayrıldı. Aslında epeyce de oldu, bunu duyurmadım ama şöyle bir bakın bakalım nasıl olmuş :)

Ne Okuyoruz

2015-02-24T09:27:00.002+02:00

Bu aralar çok kitap okudum :) Yaşar Kemal'in Bir Ada Hikayesi'ni bitirdikten sonra bir de Ayfer Tunç'un Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi isimli kitabını okudum. Ve şimdi bir kez daha (bu üçüncü denemem) Oğuz Atay Tutunamayanlar. Bir kez daha derken daha önceki girişimlerimin başarısızlıkla sonuçlandığını belirtmek isterim. Umarım bu sefer sonuna kadar okuyabileceğim.

Hüma'cığım ise her zamanki gibi kitapları sever. Bu aralar anne dur önce ben kendim bir okuyum diyor ve her sayfayı tek tek inceliyor. Hatta bazen epeyce uzun sürüyor bu bakmalar. Bir anda gerçekten okuyuverecekmiş gibi geliyor bazen.

Little One's Bedtime ise bir süre önce aldığımız ve Hüma'nın çok sevdiği bir kitap. Uyumadan önce uyumamak için uydurulan binbir türlü bahane ve oyun vardır ya, işte onları anlatıyor. Little One uyumamak için bir prenses oluyor, bir canavar, bir korsan... Hüma'ya önce ingilizcesini okuyorum, bazen anlayıp anlamadığını soruyorum, bazen cümle içinde geçen bazı kelimeleri... Bazen de önce ingilizcesini okuyup hemen arkasından da Türkçe'sini söylüyorum. İşte böyle..

Kitap oldukça keyifli, resimler de güzel, o nedenle tavsiye ediyorum. Fakat sanıyorum Türkçe çevirisi yok.

Bol okumalı günler o zaman!

Yumurta Olayı ve Kendin Besle

2015-02-22T21:02:00.000+02:00

Uzuun bir aradan sonra hayırlı bir iş için karşınızdayım sayın seyirciler...

Hayırlı iş dediysek yeme-içme, organik işleri tabiii :) Bizde böyle...

Bu organik işlerindeki en büyük zorluklardan birisi tavuk-yumurta olayı... Tavuk mu yumurtadan çıkar yumurta mı tavuktan tartışmıyoruz. Bu arada bilim adamları yumurta kabuğunun sadece tavukların yumurtalıklarındaki proteinden yapılabileceğini belirlemişler, yani tavuk yumurtadan çıkıyormuş, valla yalan değil gazetelerde çıktı.. Neyse konumuz bu değil tabii.

Malum konvansiyenel gıdalar bilimum katkı maddeleri, GDO, hormon, ilaç vb insanlara zararlı içeriklere sahip. Tavuk da yaygın olarak üretilen-tüketilen bir gıda yani konvansiyel gıdanın dibi bir anlamda..

Dolayısıyla da benim gibi organik/doğal beslenmeye çalışanlar için tedariği en zor olan gıdalardan ikisi. Hadi tavuk yemedik -ki biz diyetimizden çıkaralı neredeyse 3 sene oldu- ama yumurta mecbur... Hafta sonu kahvaltılarının olmazsa olmazı ayrıca protein kaynağı...

Genelde çeşitli kaynaklardan tedarik ettiğim, doğrudan üreticiden almaya çalıştığım köy yumurtalarını tercih ediyor ve fakat mecbur kalırsam marketlerde satılan organik yumurtaları alıyordum (her ne kadar içime sinmese de).

Son olarak Fatih yani nam-ı diğer Kendin Besle :) lojistik olayını çözdüğünü ve istediğim zaman yumurta gönderebileceğini söyledi. Tabii ki bu işe çok sevindim çünkü daha önce Ankara'ya geldiğinde bizzat getirdiği tavuk ve ördek yumurtaları bariz farklı ve çok lezzetliydi. Ama Diyarbakır'dan kargo 3 günde geldiğinden ve de yolda yumurtalar kırıldığından kargo opsiyonu olmuyordu şimdiye kadar.

Şimdi diyeceksiniz ki kim bu Fatih nedir bu Kendin Besle olayı... Kendin Besle Diyarbakır'dan 45 km uzakta Bismil'de bir çiftlik. Adı Ata'dan Çiftliği ama ben Kendin Besle diyorum :) Kendileri aynı zamanda bir Tatuta çiftliği (Buğday Derneği tarafından yürütülen “Ekolojik Çiftliklerde Tarım Turizmi ve Gönüllü Bilgi, Tecrübe Takası” projesinin kısa adıdır.) Tatuta ile ilgili detaylar için tık tık. Ayrıca çiftlik ile ilgili detaylar için tık tık Kendin Besle Blog ve Kendin Besle Facebook sayfası.

Dediği gibi Fatih bu işi çözmüş, o kadar güzel paketlemiş ki yumurtaları hasarsız teslim aldık ve kargoyu verdiği günün ertesinde geldi. Artık 1 günde geliyormuş kargo.

Önce bir karton kutunun içinde samanların arasına dizilen yumurtalar sonra da köpük kutunun içine koyuluyor. Bize de samanların arasından almak kalıyor. Hüma samanlara acayip sevindi zaten, elinde kase tek tek topladı yumurtaları :)

Saman gören masum şehirli :)

Bu arada Kendin Besle'de adından da anlaşıldığı üzere kendi tavuğunu besleme opsiyonu da var. Şöyle oluyor, bir tavuk alıyorsunuz, aylık bakım masraflarını ödüyorsunuz, Fatih tavuklara sizin için bakıyor ve yumurtalarını da size gönderiyor. Detaylar için tık tık Kendin Besle.

Ayrıca dondurulmuş olarak tavuk, kaz, ördek, hindi satışı da var. Bir de sirke, tam buğday unu ve pilavlık, köftelik bulgur.

Bu arada Fatih köy yumurtası diye marketlerde ve açıktan satılan yumurtaların çoğunun hibrit tavukların yumurtaları olduğunu, 56-58 hafta kadar yumurtalayan bu tavukların yumurta kalitesi düştüğü için kesilerek satıldığını söylüyor.

Zor işler dediğim gibi, o yüzden ben artık yumurtaları Fatih'ten alıyorum. Beğendiğim için de tavsiye ediyorum. Sipariş için kendinbesle@gmail.com ya da 0505 906 40 87'dan Fatih'e ulaşabilirsiniz.

Yeni Yıl, Kitaplar ve Kahve

2014-12-19T00:39:00.001+02:00

Yeni yıl geliyor... Aralık ayı başladığı zaman artık yeni yıl moduna hızla geçiliyor zaten. Bu sene de çam ağacımızı çıkarıp Hüma'cığımla süsledik. Son olarak bugün aldığım ışıklarla tam olarak süsten kendinden geçti diyebilirim ağaç. Biz biraz süslü seviyoruz :)) Hümacığım bu aralar herşeyi ama herşeyi süslü seviyor zaten. Mümkünse evde bile elbiseyle geziyor. Anne okula giderken en süslü kıyafetlerimi giyeceğim ve süslü tacımı takacağım ve okulda da yeni süslü pantiflerimi giyeceğim dedi geçenlerde. Yani bu cümle daha da uzayıp gidebilirdi. Allahtan şimdilik belli bir tarzı korumayı başarıyoruz, süslü olacağım diye rüküş olmasına izin vermiyorum. Çok alakasız şeyler giymek istediğinde hayır bunlar uyumsuz oldu böyle olmaz diyip gerekli yönlendirmeyi yapıyorum, duruma göre bir ya da birkaç parçayı değiştirerek hem rüküşe kaçmasına engel olup hem de seçimlerine saygılı olmaya çalışıyorum.. Yapacak bir şey yok, ağaç yaşken eğilir. Hele ki sokaklarda tuhaf kılıklardaki genç kızları görüp de, ya bizimki de böyle sokağa çıkmak isterse naparız korkusunu yaşadıktan sonra belli bir tarz sahibi olma konusunda küçükten başlamakta fayda görüyorum :) Bu arada ben gayet net hatırlıyorum ben de çok süslüydüm küçükken... Halalarım bana süslü diyordu hep. Kolumda katman katman bileziklerle gezip günde 3-4 kere kıyafet değiştiriyordum, keyfine, süsüme keder hem. Şimdi o kadar süslü değilim, bence bunda tam bizim ergenlik dönemlerimize denk gelen ağır ticky modasından kaçışımızın da etkisi büyük. Neyse Hümacığım süslü olsun bu konuda her türlü anne desteğine varım, yeter ki bir tarzı olsun...

İşte böyle yazmıyorum yazmıyorum sonra yazmaya başlayınca duramıyorum... Ne diyordum ben; yeni yıl, kitaplar ve kahve...

Genelde yeni yıl benim için kutlama, eğlence ve süsleme için bahaneden ötesi değildir. Ama bu sene farklı... 2015 enteresan bir yıl olacak biliyorum, hissediyorum... Yenilikler ve umarım ki güzellikler getirecek. Beklentim büyük... Umutlarım da öyle... Bekliyorum... Çoğu zaman telaşlı ama sakin olmaya çalışarak...

Uzun upuzun bir aradan sonra bir anda birçok kitap aldım. Aslında kitap okumak üniversite 1. sınıf itibariyle çok gelgitli oldu benim açımdan. Kimi zaman çılgıncasına okudum, kimi zaman aylarca elimi bile sürmedim. Son 1 senedir ise iyi okuyorum, özellikle tezin bitmesi ile işe gidiş geliş zamanları benim için kitap okuma zamanları sıklıkla... Ehh malum yol da uzun olunca sadece yolda okuyarak epey kitap okunuyor. Son dönemde okuduklarım hep tavsiye kitaplardı, en çok da Emre ve Yasemin'in tavsiyeleri. Okuyup da en çok beğendiğim kitaplar arasında Kürk Mantolu Madonna, Fahrenheit 451, Günlerin Köpüğü ve son olarak da Yaşar Kemal'in Bir Ada Hikayesi dörtlemesi (ilk ikisini okudum henüz) var. Hemen bir itiraf, bu yaşıma kadar Yaşar Kemal'in değil bir kitabını, bir iki satır bir yazısını bile okumamışım.. Nasıl bir önyargıysa artık. Sonra Yasemin tavsiye edince de tereddütle aldım Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana'yı ve daha ilk sayfalarda bu zamana kadar Yaşar Kemal'i okumamış olduğuma hayret ettim. Yaşar Kemal'in dilindeki yalınlık ve cümleleri bana Ursula'yı hatırlattı. Ve tabii biteviye yazışı... Durmaksızın akıp giden cümleler.. İşte öyle de okunuyor...

Ben aslında en çok ama en çok Kızılay'daki Dost Kitapevi'nden kitap almayı severim. Gel gör ki artık lojistik olarak çok zor. D&R'a ise sık sık girmeme rağmen kendime roman alabildiğim sayılıdır. Bir kere çok karışık ve hep en popüler kitaplar görünürde. Diğerlerini bulabilmek için epeyce mücadele etmek gerekiyor bence. Şimdi bir süredir İdefix'de Sanal Kitap Fuarı var, ben de biraz bakayım dedim. Zaten Bir Ada Hikayesi'nin 3 ve 4. kitaplarını alacaktım. Sonra bakarken sanal kitap fuarı için hazırladıkları bölümlerden (Kararsızlar için ve bir takım sanatçı, yazar, gazeteci vb insanın tavsiyeleri) birkaç kitap beğendim, birkaç tane de Hüma'ya.. Derken hooop koca bir liste oluverdi :) Nihayet bugün kitapları teslim aldım. Mutluyum. Mis gibi yeni kitap kokuyor...

Bu arada kitap ve kahve ikilisi bir klasik tabii ama ben genelde yolda okuduğum için kahveyi iş yerinde üstüne içiyorum artık :P

Fotoğraftaki kupa Paşabahçe'den Hüma için aldığım sonradan Tolga'nın da benim de çok beğenip devamını aldığımız kupa. Ayrıca aynı serinin tabakları ve kasesi de var. Severek kullanıyoruz, üçümüz de. Hatta Tolga ve ben daha çok seviyor ve kullanıyor olabiliriz :)

Kahve demişken, benim için son dönemlerin favori kahvesi Starbucks Columbia Narino. Şimdi beğenip de tavsiye etmeden olmaz. Ve elbette yalnızca bu zamanlar bulunan Cristmas Blend de denenmeli, yalnız geçen seneki daha mı güzeldi ne?! Bak şimdi Starbuck dedim de aklıma geldi, Starbucks Monsanto ile mi anlaşacakmış ne!! Umarım öyle bir şey olmaz, zira Starbucks ile ilişiğimi kesmek zorunda kalırım.

Hümalı Diyaloglar

2014-12-12T15:33:00.001+02:00

O kadar uzun zamandır Hüma'dan inciler diye bir yazı yazmak istiyorum ki ne zamandır istediğimi unuttum o derece. Son dönemde Hüma'nın söylediği ilginç cümleler, aramızda geçen diyaloglar filan.. Bilirsiniz.. Bebekken çok daha kolaydı şunu dedi bunu dedi demesi, şimdi olayı arka planıyla birlikte anlatmak lazım ve de durmaksızın birbirinden güzel şeyler fışkırıyor o sevdiğim, canım aklından Hüma'mın... Bu arada kimini not alıyorum, çoğunu alamıyorum, bazıları aramızda bir süre konuşuluyor sonra unutuluyor... Bazıları da var ki hiç unutulmuyor :))

Neyse uzatmayım gün bugündür dedim aklımda kalan güzelliklerini yazmaya başladım. Hem tarihe not olsun...

------------------------------------------------------------------------

Hüma bir süredir Sports International'da çocuk cimnastiğine gidiyor. Cimnastik dersinde artık nasıl bir kurguyla olduğunu bilmiyorum ama herkes uçarak bir yere gidiyormuş. Dersten sonra Hüma olayı şöyle anlattı; herkes başka yerlere uçtu ama ben Amerika'ya uçtum. Ben de aa ne güzel naptın peki Amerika'da dediğimde bacadan içeri girdim dedi :) Ben ise daha çok Elmo ile oynamaya gittim filan gibi bir şey bekliyordum zira son zamanlarda Elmo'ya taktı kafayı. Elmo nerde oturuyor, keşke bize gelse oynardık gibi şeyler söylüyordu. Sonra Tolga'nın yanında tekrar konuyu açtığımda uçarak Amerika'ya gittiğini, kapısından girdiğini söyledi. Peki Amerika'da ne var dediğimizde de orda bir sürü oyuncak var dedi. Sanırım Hüma'nın zihnindeki Amerika'da sadece oyuncaklar var :))

------------------------------------------------------------------------

Araba kullanırken kendisine bakamayacağımızı aslında biliyor Hüma, buna rağmen bazen çok sıkıldığında ya da onu çok heyecanlandıran bir şey olduğunda dayanamıyor ve ısrar ediyor, anne bak, anne bak, ya da baba bak, baba bak diye... Neyse tatilde Bodrum'da denizden dönerken Hüma yol kenarında heyecanlanacağı bir şey gördü, hemen bana gösterdi, ben zaten arkada oturuyordum. Sonra da ısrarla baba bak diye tutturdu. Tolga da en sonunda Hümacığım araba kullanıyorum, gözümü yoldan ayıramam dedi. Bizimki de ne dese beğenirsiniz; "e iki tane gözün var"... Ben tabii koptum ve diyecek bir şey bulamadık, o gözler öyle çalışmıyor yanlız :S

------------------------------------------------------------------------

Son haftalarda, Hümacık haftasonu uyandığında kendisi kalkıyor, önce beni kaldırmaya çalışıyor, eğer ben kalkamazsam gidiyor odasına kendi kendine oynamaya başlıyor. Bu arada ben tabii gözüm yarı açık, çoraplarını giy, bir de yelek giy diye sesleniyorum. Eğer hemen oyuna dalmadıysa beni dinliyor, hatta gelip gösteriyor, anne bak giydim diye... Yine böyle bir tatil gününde Hüma oyuna dalmışken kalktım gittim yanına uyku sersemi. Kendince bir çaba içinde, ben de ne yaptığını anlamaya çalışıyorum. Elimde bir parça ıslak mendili, mini minnacık bir boya kutusuna sokmaya çalışıyor azimle.. Bir taraftan da bir şeyler anlatıyor bıcır bıcır, şimdi bunu içine sokuyoruuz, şöyle yapıyoruz böyle yapıyoruz gibisinden. Ben de baktım baktım, bir anlam veremedim.. En sonunda "Hümacığım peki amacımız nedir?" dedim. Bizimki hiç bozuntuya vermeden ve hatta yaptığı işe de ara vermeden amacımız yoook diye yapıştırdı... Çocuk kafası işte... Fakat yine de bir amacının olmamasının farkında olması da ayrı bir olay :))

Hüma Ne Okuyor #6

2014-12-12T15:22:00.001+02:00

Yeni bir Hüma Ne Okuyor bölümüyle karşınızdayız sayın takipçiler :))

Hüma'cığıma son dönemde hep ingilizce kitaplar aldık aslında fakat bu yazıda tavsiye edeceğim kitaplardan yalnızca biri yeni. Hem de yepisyeni :)) Julia Donaldson'ın yeni kitabı, Kağıt Bebekler... Bu kitabı birkaç ay önce aldık. Hümacığım çok sevdi tabii, çizimler filan harika...

Bu kitabı aldığımızdan beri Hüma'yla kağıt bebek yapacağız ama bir türlü yapamadık. Aklıma geldiğinde vaktimiz olmuyor, vakit olduğunda da aklımıza gelmiyor. Bir de tabii şöyle bir durum var ki Hüma Montessori felsefesiyle eğitim veren bir kreşe gittiği için orada hiç klasik anlamda oyuncak yok ve özellikle sabah saatleri çalışma yaparak yani montessori materyalleri ile çalışarak geçiyor. Öğleden sonra ise branş derleri oluyor mesela yoga, ritm, sanat, marangozluk gibi... Dün marangozluk dersinde zımpara yapmışlar :)) Neyse hal böyle olunca evde genelde evcilik benzeri oyunlar oynamak istiyor. Yani aktivite yapmaya da pek istek ve vakit kalmıyor. Ama tabii bu kitabı okuduktan sonra kağıt bebek yapmadan olmaz...

İkinci tavsiye kitap ise çok uzun zaman önce alınmış, sevilmiş ve defalarca okunmuş bir kitap.. Hatta eminim bütün kitap sever çocuklarda da vardır Değnek Adam. Fakat dedim ki olur da bu kitabı ıskalamış birileri varsa, Hüma Kuşu vesilesiyle hemen alsın, okusun..

Tübitak yayınlarının bu serisi epey faydalı.. Ben ilk önce Diş Hekiminde'yi almıştım. Hümacığım malum kırık diş nedeniyle sık sık Diş Hekimini ziyaret ettiğinden ilgisi çeker diye düşünmüştüm, nitekim öyle de oldu. Sonradan Hastanede kitabını görünce kitapçı da onu da istedi. Hastanede kitabı kulağından ameliyat olan bir çocuğu anlatıyor. Tabii hiç bilinmedik bir durum olduğundan da ilginç geliyor. Umarım kitaptan öğrenmekle yetinip tecrübe etmezler.

Fotoğraflar

2014-12-03T22:37:00.003+02:00

Fotoğraf çekmeyi seviyorum.. Fotoğraf makinasını aldığımda hala tezle uğraştığım için ne bir kursa gitmeye de açıp bir şeyler okumaya fırsatım oldu. Sonra biraz ondan biraz bundan bir şeyler öğrendim. Kitaplar edindim ama çok azını okuyabildim. Hala da okumalara devam ediyorum hem de çok temel şeyleri, kaplumbağa hızıyla... Ama özellikle de Hüma'nın fotoğraflarını çekerken bol bol pratik yaptım, en çok evde, bir de tatillerde. Fotoğraf makinasını elime alıp şehirde dolaşmak ve fotoğraf çekmek pek yapabildiğim bir şey değil. Hele tanımadığım insanların fotoğrafını ancak uzaktan çekebiliyorum, tepki gösterileceğinden çekiniyorum. Bunu kıramadım yanii... O yüzden gezmek, tatile çıkmak demek benim için fotoğraf çekmek de demek aynı zamanda. O zaman turist moduna girip istediğim gibi fotoğraf çekme hakkım oluyor :)) Ama tabii bu böyle olmayacak, en kısa zamanda kendi içimdeki bu tabuyu yenmeli ve çıkıp fotoğraf çekmeliyim zira senede kaç kere tatile gidebiliyoruz kiii :S

En sevdiğim şeylerden biri de çektiğim yüzlerce fotoğrafa bakmak, beğenmediklerimi silmek, kendi fotoğraflarımı eleştirmek ve tabii beğendiklerimle gurur duymak kendimce :D Bu anlamda blogda fotoğraf yayınlamayı da seviyorum. İşte bu yazının amacı da sevdiğim fotoğrafları paylaşmak hem de bir kez daha ahh mazi demek...

Mutluluğun resmini çizemem ama mutlu bir çocuk fotoğrafı çekebilirim..

Yatakta kudurmalardan bir kare.

Ekim 2014

Turşu..

Ekim 2014

İzmit
Eylül 2014

İstanbul
Ocak 2014

Böyle bir mutluluk, böyle bir heyecan yok... Hüma'nın en sevdiği yerlerden biri burası...

Burada geçirdiğimiz yarım saatin sonunda tam anlamıyla donuna kadar ıslandı Hüma Kuşu

Abu Dhabi
Mayıs 2014

Emirates Palace, Abu Dhabi
Mayıs 2014

Shangri-La Otel, Abu Dhabi

Mayıs 2014

Bolu Yedigöller

Mayıs 2014

Bolu Yedigöller

Mayıs 2014

Ahh mazi diyorum, zalimsin zaman diyorum...
Minik kuşuma bakın..

Güzel Bir Anı; Emily and The Woods

2014-12-02T22:57:00.003+02:00

Artık Hümacığım büyüdüğünden olsa gereken mutfakta birlikte vakit geçirilebiliyor kendisiyle. Hatta iyi günündeyse gayet de keyif alabiliyor bu durumdan. Yardım ediyor, sofraya tabak, çatal filan koyuyor. Dolaptan bir şey isteyince onu veriyor. Yok canı istemediyse de gidiyor odasına kendi kendine takılıyor zaten.

Bu mutfak fasıllarında da Tolga'nın hep yaptığı bir şeydir müzik açmak, son dönemde ben de öyle takılıyorum. Genelde de Youtube'dan çeşitli klipler açılıyor.

Günlerden bir gün ben yine böyle müzik açmışken Hüma'cığım kliplere takıldı, hayran hayran izlemeye başladı. Fakat tabii klipleri ben de bilmediğimden bir taraftan tedirginim. O arada Tolga ya dur sen bunları ne izliyorsun, ben sana güzel bir klip açıyım dedi ve Emily and The Woods'un Steal His Heart adlı klibini açtı.

O gün bugündür Hüma çok sever o klibi. Geçen hafta sonu bir oturuşta tam sekiz kere izledi, bir de kendi saymış.. Anne sekiz kere izledim dedi... En sonunda yeter diyip kalktı... Kalktıktan sonra da klibin mizansenini yaptık evde Hüma'nın isteğiyle... Hüma bisikletini bırakınca ben mahsuscuktan bisikleti alıp kaçıyorum filan...

Tolga'nın yorumu, klibi bu kadar sevip izledikten sonra kesin ilk aşık olduğu çocuğun bir şeylerini kaçıracak bu, artık bisiklet mi olur şapka filan mı olur :))

Ben de bu güzel anı kayıtlara geçsin diye yazayım dedim. Gün geçip de o günleri görürsek hatırlarız. Tabii bizimki büyüyünce anlatırsa kendi anılarını :)

Bu arada klip gerçekten çok tatlı, şarkı da öyle... Tavsiye ederim.

Bu da Hüma'nın en sevdiği sahnelerden biri :)

Hüma Ne Okuyor #5

2014-11-20T00:05:00.002+02:00

Hüma ne okuyor kısmını epeyce aksatmışım.. Oysa kitap almayı da okumayı da asla ama asla aksatmıyoruz. Akşamları uyumadan önce mutlaka en az bir kitap okuyoruz. En az diyorum zira ben bunu özellikle birle sınırlandırdım, biliyorum ki Hüma 10 kitaba kadar sıkılmadan dinler. Ama zaten yatağa geç giriyor hep, o nedenle genelde çokça kitap okumaları hafta sonuna bırakıyorum. Anneannede kaldığından ise herhalde 5-6 kitaptan önce uyumuyor tabii anneanneye geçiyor nazı..

Hüma'nın en sevdiği kitaplar listesinde ilk 3'e girer "Ama Bu Okulda Uzaylılar Var"... Ben bu kitabı alalı herhalde bir altı ay olmuştur. Butikbebe'nin kampanyalarından birinden almıştım. Doğrusu Hüma biraz hassas bir tip olduğu ve de bazen olur olmaz şeylerden korkabildiği için acaba uzaylılardan korkar mı diye düşününerek almıştım kitabı. Ama hiç düşündüğüm gibi olmadı. İlk okunuşundan itibaren çok sevdi. Uzunca bir süre sürekli bu kitabı okuttu. Hatta bir gün bir baktım benimle birlikte ezberden okuyor kitabı, ezberlemiş 5-6 sayfasını hem de kelime kelime...

Kitap gerçekten çok keyifli benim de severek okuduğum ve kesinlikle tavsiye ettiğim bir kitap.

İşte bu da en sevdiğimiz sayfa... Uzaylı arkadaşı Panpan Baybars'ın tabağına solucanlı makarna doldurunca Baybars iğreeennçç diyo... Burada Hüma Kuşu kopuyor tabii... :))

Kitabın çizimleri, renkleri de çok başarılı...

Son haftaların favori kitabı ise kesinlikle Pinkalicious... Hüma bayıldı... İngilizcesi de çok ağır değil, çizimler de hikaye de güzel... Nereden alacağım derseniz tabii ki Homer Kitapevi..

Pinkalicious kelimesinin ne demek olduğunu ve nasıl türetildiğini de anlattım Hüma'ya.. Sonra baktım kendi kendine türetiyor bluecalious filan diye... Hoşuma gitti :D

Son dönemde aldığımız kitapların hemen hemen hepsi ingilizce, Türkçe kitapları epeydir bitirdik gibi oldu, yani heyecanlı kitaplar pek kalmadı sanki.. Öyle olunca ingilizcelere bakıyoruz. Başlarda ingilizcesini okuyup geçiyor, anlatmıyordum. Artık hem ingilizcesini okuyorum hem de Türkçe mealini.. Hem de her cümlede bir iki kelimeyi soruyorum ne demekti diye... Bu şekilde öğrenip öğrenmediğinden emin değilim ama olsun.. Genelde okulda ya da şarkılardan, çizgi filmlerden öğrendikleri daha çok aklında kalıyor, mesela hayvan isimleri, renkler, organlar, yiyecekler. Kitabı da birkaç kez anlattıktan sonra zaten hikayeyi çözdüğü için rahatlıkla anlıyor.

Son olarak Hüma'nın çizimlerini daha çok sevdiğini tahmin ettiğim, benim için ise hem Hüma'yı çizmeye heveslendirmesi açısından hem de yatağa geç girilen akşamlarda hemencik okunup bir kitap olması itibariyle önemli :) Ehh bazen kitap faslını kısa tutmak gerekiyor..

Cunda

2014-10-26T22:28:00.001+02:00

Niyetim sevdiğim fotoğrafları derlemekti aslında... Sonra bir baktım seçtiğim fotoğrafların çoğunluğunu Cunda'da çektiğim fotoğraflar oluşturuyor. Ehh tatil yazısının son bölümü olan Cunda'yı yazmadığım için bu vesile ile ayrı bir Cunda yazısı olsun dedim. Doğrusu Cunda'ya dair anlatacağım pek fazla şey yok. O nedenle bol bol fotoğraf var bu yazıda. Ama tabii öncesinde birkaç çift laf etmeden olmaz.

Tatil Yazısı, Anılar, Güzellikler yazımda 2 haftalık uzun bir tatil yaptığımızdan bahsetmiştim zaten. Ancak o yazıda yazdığım sadece 1 haftalık kısmıydı :)) Zaten yazının sonunda da Çandarlı ve Cunda'ya gittiğimizi yazmışım (yazar burada ne yazmışım ben yahu der ve dönüp tatil yazısını okur). Öncelikle Çandarlı benim için çocukluğumun ve ergenliğimin yazları demek. O nedenle artık orada uzun süre geçiremesem de birkaç günlüğüne uğramayı seviyorum. Çandarlı'da eskiden deniz daha güzeldi, son yıllarda ise garip bir şekilde daha bulanık. Zaten amaç denize girmek olmayınca sorun olmuyor. Bu sene de gittiğimizde şansımıza deniz kötüydü, dalgalı ve bulanık. Yine de geniş sahilde oturmak keyifliydi bence. Akşam da çay, yürüyüş, komşularla hoş beş, bunlar Çandarlı klasikleri... Bir de son yıllarda Tolga ile gece çocuk parkında gezinmek, deniz kenarında takılmak güzel oluyor. Bu sene annem, babam, halam ve anneannem ayrıca zaten beraber Çandarlı'ya gittiğimiz Emre ve Gülşah'ın varlığıyla daha bir şenlikliydi Çandarlı.

2 gece Çandarlı'dan sonra çekirdek aile olarak Cunda'ya hareket ettik. Açıkçası Cunda konusunda çok heyecanlıydık zira o kadar çok farklı yerde ve hep iyi şeyler okumuştum ve anlatmıştım ki beklentimiz de fazlaydı. Lakin Cunda'nın bizim açımızdan bir miktar hayal kırıklığı olduğunu söylemeden edemeyeceğim. Öncelikle deniz güzel değil, yani tamam fena değil ama bir Datça, bir Bodrum değil sonuçta. Dipteki toprağın renginden midir nedir yeşil.. Sonra Cunda İstanbul'a yakın olduğundan sanıyorum otellerin bir kısmına olduğu yetmiyormuş gibi plajların da bir kısmına çocukla almıyorlar. Bu arada bu durum sadece Cunda için değil İstanbul'luların kısa kaçamaklar için tercih ettiği hemen her yerde var galiba son dönemde. Tamam çocuksuz insanlar açısından anlaşılabilir bir şey ama eğer çocuklu ama bizim gibi butik otel tercih ediyorsanız opsiyonlar daralıyor. İkinci gününde olaylardan habersiz gidip güzelce yerleştiğimiz plajdan kibarca kovulduk mesela çocuğumuz var diye. Haliyle sinir bozucu oluyor..

Cunda'yla ilgili birçok blogda ve sosyal medyada birçok alanda aman Cunda şöyle nefis böyle şahane, yok efendim şurda şunu yiyin burda bunu yiyin şeklinde okuduklarımızın neredeyse tamamı bize göre fiyasko çıktı. İnsanlar gittikleri yerleri beğenmek zorunda mı hissediyorlar kendilerini acaba?!? Hele pek "meşhur" Taş Kahve o kadar vasattı ki nasıl tavsiye edildiğini bile anlayamadık. Hatta o kadar ki gündüz plajda içtiğim türk kahvesi bile Taş Kahve'de içtiğimden güzeldi, yani o derece.. Sonra Karadeniz Pastanesi de aynı şekilde son derece vasattı. Yalnız Deniz Restaurant'ta yediğimiz mezeler güzeldi gerçekten, fiyatlar da makul üstelik. Bir de Bodrum'dan sonra Cunda'da her yere hemen ulaşabilmeyi ve sakinliği sevdik. Kaldığımız Battalos Otel'in de bahçesi, odaları hoştu. Akşam yemeği güzeldi. Fatih Bey'in sohbeti de öyle. Akşam Hüma'yı hamakta uyutup bahçede takılmak, kahve içip sohbet etmek keyifliydi. Kahvaltı, otelin genel hali ve hizmet için aynı şeyi söyleyemeyeceğim tabii.

Denizini sevmediğimizi söylemiştim zaten, hal böyle olunca biz de gündüzleri Bıyıklı Beach'de çimlerde takıldık ve denize sadece serinlemek için girdik, güzeldi. Hüma çimlerde koşturdu oynadı, kitap okudu, yazdı, çizdi. Biz de kah onunla kah kafamıza göre takıldık ve dinlendik.

Cunda'ya 5 gece kalacağız diye gittik, 3 gece kaldık ve Ankara'ya döndük. Bunda 4. gün sabah uyandığımız otelde kahvaltının hazır olmaması ve havanın yağmurlu hatta fırtınalı olması da etkili oldu. Sabahı Cunda'nın içinde geçirip Karadeniz pastanesinde vasat bir kahvaltı yaptıktan ve bol bol fotoğraf çektikten sonra ani bir kararla Ankara'ya döndük.

Cunda'da geçirdiğimiz 3 gün güzel miydi, evet güzeldi, Cunda'ya bir daha gider miyiz, tabii ki gitmeyiz :) Datça dururken ne işimiz olur.

Son olarak Cunda oldukça fotojenik bir yer bence, Cunda'da boş boş gezinmek ve fotoğraf çekmek keyifliydi.

Organik Doğal Gıda Arayışı

2014-10-12T17:11:00.003+03:00

Artık beni tanıyanlar yiyecek konusundaki hassasiyetimi ve de organik/doğal/güvenilir gıda arayışımı biliyordur diye tahmin ediyorum. Bu konulardan daha önce Sağlıklı Gıda, Kış Hazırlıkları, Ayrancı Organik Pazarı, Güvenilir Gıda Meselesi ve AOÇ ve Güvenilir Gıda Meselesi yazılarımda bahsetmiştim.

Her türlü mecliste de bahsetmeye, kendimce çevremdeki insanları bilgim, deneyimim çerçevesinde uyarmaya ve bu konularda bir farkındalık yaratmaya çalışıyorum. Tabii ki de gıda konusunda uzman filan değilim ama zaten olmaya gerek de yok, bu bir bilinçlenme ve farkındalık meselesi. Neresinden dönsen kardır meselesi aynı zamanda. Eminim benim bilmediğim birçok şey vardır ama bilgim çerçevesinde "gerçek" gıda arayışım da bu konulardaki araştırmalarım/okumalarım vs de devam ediyor. Dolayısıyla önemli olan bir yerden başlamak, gerçek gıdayı denedikçe, bu konuları araştırdıkça arkası geliyor.
O nedenle bu konular her zaman gündeme gelsin, konuşulsun, bilinç artsın, farkındalık artsın. Naçizane tavsiyem, siz de bu mevzuları konuşun, insanlara anlatın, yazın... Gerçek gıdayı arayanlar arttıkça hem arz artacak hem de bir kamuoyu oluşacaktır.

Bu yazıyı da yine benzer amaçlarla hem de son dönemde yiyecek aldığım kaynakları paylaşmak için yazmaya karar verdim.

Öncelikle bu konuda birkaç noktayı kendimce açığa kavuşturmak istiyorum. Birincisi organik diyince organik yemeyen, organikle ilgilenmeyen insanlarda bir antipati var. Ben de Hüma'nın doğumundan sonra organik arayışına girdiğimden, öncesinde organik olayı fazla zorlama ve abartı geliyordu doğrusu. Hatta "haa tabi tabi organik" filan diye de dalga geçiyordum. Bu biraz cahillikten biraz da bu konudaki şehir efsanelerinden ve konunun yansıtılış şeklinden kaynaklanıyor diye düşünüyorum. Mesela normal semt pazarlarında satılmayan kurtlu elmalar organik diye satılıyor siz de alıyorsunuz filan gibi genel bir kanı var. Eğer böyle bir şey yapan satıcılar varsa da biz neden kurtlu elma alalım ki, değil mi? Yani organik gıda alışverişinde de çürük çarık mı şöyle mi böyle mi diye bakılıyor, organik alanlar bu organik denildiğinde herşeyi alıyor diye bir şey yok. O yüzden organik yiyenler kurtlu şeyleri yiyor lafı tam bir şehir efsanesi, siz de eğer organik yemeye karar verirseniz kurtlu bir şey yemeyeceksiniz.
Tabii bu kurt olayının şöyle bir boyutu var, konvansiyel tarımda fire miktarlarını azaltmak ve üretimi kolaylaştırmak için yoğun olarak -özellikle de Türkiye'de kontrolsüz olarak- tarım ilaçları kullanılıyor. Dolayısıyla da kurttu böcekti, tarım zararlısıydı olmuyor, tüm meyve ve sebzeler cillop gibi çıkıyor tarladan. Bunun aksine organik ya da doğal üretimde ise doğal ilaçlar ve yöntemlerle sınırlı bir mücade yürütülüyor ve de üretilenin bir kısmı feda edilebiliyor. Bu nedenle örneğin domateslerin altında küçük delikler olabiliyor, kurt ya da böcek yemiş, ama bu demek değil ki hayvan domatesin içinde. Yani taze sebze meyve için bu çok da abartı bir şey değil ki, en kötü ihtimalle bakıp kontrol edip yersiniz, kurtluları ayırırsınız. Çünkü öte tarafta kurtun, böceğin tenezzül edip yemediği ilaçlı yiyeceği siz yemiş oluyorsunuz.
İkinci olarak, organik de ne kadar organik sorunsalı var. Kendi adıma tam anlamıyla organik gıdanın günümüz dünyasında zor olduğunu düşünüyorum. Çünkü organik demek, toprağından havasına, suyuna her şeyin temiz olması demek ve fakat ne yazık ki birçok tarım alanı yollara, sanayi bölgelerine vs yakın olduğundan bu gerçekten de çok mümkün olmayabiliyor. Üstelik Türkiye'de sertifikasyon konusunda ciddi denetim eksiklikleri ve yaygınlaşmamış bir durum var. Yani dolayısıyla bizim aldıklarımızın da tam anlamıyla mükemmel gıda olduğunu iddia etmiyorum ama kötünün iyisidir diyorum yine de. Çünkü diğer tarafta GDO'lu olduğu kabul edilmese bile gen ıslahı adı altında dayatılan hibrit tohumlar var, artık bilmeyen yoktur herhalde hibrit tohum döl vermez. Yani eskiden çiftçiler kendi yetiştirdikleri malzemelerin bir bölümünü seneye tohumluk olarak ayırırken şimdi her sene yeni tohum alırlar. Döl vermesin ve de çevre koşullarına daha iyi dayansın diye bu tohumlar "gen ıslahı" adı altında ne tip proseslerden geçiyor bilinmez. Organik ya da doğal tarımda ise atadan kalma Anadolu tohumları kullanılır. İşin güzelliği de burada zaten. Yani havası, suyu, tarlası aynı bile olsa bir tarafta hibrit tohumlar, diğer tarafta ise herhangi bir müdahalede bulunulmamış yerli, orjinal tohumlar var.
Son dönemde bu konuda belli bir kamuoyu oluştu, açıklamalar yapılıyor ve konvansiyel tarımla üretilen gıdaların olması gerektiği gibi besin değeri içermediği söyleniyor. Düşünün ki çocuğunuza fayda sağlasın diye lokma lokma yedirdiğiniz sebzenin belki de faydasından çok zararı var. Tohumu bir yana, tarlada üzerine yediği ilaç, kimyasallar bir yana...

Hayvancılık sektöründe ise durum daha vahim.. Artık tavuk üreticilerini vallahi de zararsız billahi de geziyor tavuklarımız diye reklam verecek kadar bir bilinç oluştu çok şükür Türkiye'de. Hatta bir çok yumurta ya da tavuk markası "organik" olanını da satıyor. Yani düz mantıkla diğerleri organik değil demek ki... Haa tabii "organik" diye satılana ne kadar inanırsınız bilmiyorum. Ama açıkçası ben tavuğun organiğine pek inanmıyorum. Türkiye'de hayvan yemi olarak GDO'lu yemlerin ithalatına izin veriliyor. Yani hayvanlar GDO'lu yemlerle besleniyor, ayrıca sütü artırsın diye verilen hormonların, hastalıklara karşı verilen antibiyotiklerin haddi hesabı yok. Bunlar internette bulabileceğiniz bilgiler.

Hal böyle olunca ben sertifikasyondan çok, yerli tohum kullanarak, kimyasal gübre ve ilaç kullanmadan mevsiminde üretilen yiyeceklere yöneliyorum. Hayvansal ürünlerde de elimde geldiğince tanıdığım bildiğim yerlerden alışveriş yapıyorum, klasik anlamda yaylada, açıkta otlayan hayvanları tercih ediyorum.
Bunun adı organiktir, doğal gıdadır artık her neyse. Ama şunu çok net söyleyebilirim ki zannedilenin aksine çürük çarık şeyleri organik diye yemiyoruz, tam tersi piyasada, semt pazarlarında, süpermarketlerde satılanlardan daha kaliteli ve daha lezzetli şeyler yiyoruz. Her şeyine iddiasına varım.
Bunları araştırın, internette yazın, birçok bilgi çıkacaktır. Tabii bu bilgiler her yerde var derken, popüler gazetelerden, ana akım medyadan filan bahsetmiyorum.
Birkaç öneri;
Hala izlemediyseniz Food Inc. mutlaka izleyin
Etobur Otobur İkilemi (ben okumadım ama Hakan'ın tavsiyesi)
Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği'nin makaleleri, örneğin Paranoya Değil Gerçek göz atılması gerekenlerden...
Ayrıca Fikir Sahibi Damaklar'ı ve Slow Food'u takip etmenizi öneririm.

Bu işin en zor kısmı ise tedarik. Gidip her şeyi bir seferde süpermarketten alıvermek gerçekten çok kolay, her şey elinizin altında oluyor. Ancak gerçek gıda arayışında öyle olmayabiliyor. İstediğiniz yiyeceği her zaman bulamayabiliyorsunuz, eve giderken marketten alayım opsiyonu olmuyor. O nedenle daha planlı ve önceden ihtiyaçları belirlemek esas. Ve tabii güvenilir tedarik kaynakları bulmak.

Gerçek gıdalar için de alternatif tedarik kaynaklarım oluştu zaman içerisinde. Bu tedarikçilerden farklı farklı ürünler alıyorum. İşte yeni başlayanlar için "gerçek", güvenilir gıda temin etme yöntemleri.

Daha önce de bahsettiğim gibi Ayrancı Organik Pazarı. Burada ne yazık ki belediyenin bir denetim mekanizması yok ancak kendi iç denetim mekanizmaları olan gruplar var. Ayrancı Organik pazarından alışveriş yapmanın sırrı, üreticileri tanımak ve belki de biraz deneme yanılma.
Doğal Besin, Biliçli Beslenme Grubu. Bu grup kendi öz denetim mekanizması olan, üreticilerle tüketicileri aracısız buluşturmayı amaçlayan bir grup. Kısa adı ile DBB, kendini bu şekilde tanımlıyor; "“Doğal Besin, Bilinçli Beslenme” grubu, doğa-dostu yöntemlerle üretilen sağlıklı besinlere aracısız şekilde ulaşmak isteyen ve bunun için sorumluluk alan bireylerden oluşur. Topluluk destekli üretim biçimlerini destekleyen bir ‘katılımcı onay sistemi’ modelidir. ". DBB'de farklı üreticiler var, ayrıca bir bölümü Ayrancı Organik Pazarı'na da geliyor. Grup içindeki iletişim ve koordinasyon email grubu ile sağlanıyor. Email grubuna üye olduğunuzda üreticilerin ürün listelerini, tüketicilerin şikayetlerini ve de grup içine konuşulan tartışılan konuları emailden takip edebiliyorsunuz. Son derece pratik. Ben farklı üreticileri denemeye çalışıyorum. Şimdiye kadar deneyip memnun kaldıklarım ise şöyle;

Urla Hasat- İzmir Urla'da üretim yapıyorlar. DBB Urla Hasat bilgi sayfası için tık tık ve Urla Hasat web sitesi için tık tık. Ürünleri zeytin ve zeytin yağı ağırlıklı. Biz zeytinyağını özellikle beğendik. Taş Baskı Naturel Sızma Yağını kullanıyoruz. Ayrıca vişne reçeli de çok başarılı.
Üç Elma Doğal Tarım - Çankırı'da doğal tarım ve geleneksel tarım yöntemleri ile Fukuoka tarım metodunu kullanıyorlar. Biz un, salça ve üzüm suyu aldık. Gayet başarılı. Yerel tohumdan üretilmiş patlatmalık mısır da satıyorlar.
Tanal Çiftliği. Antalya'da yer alan çiftlik aynı zamanda TaTuTa üyesi. Tanal çiftliğinden birçok ürün aldım ve hepsinden de memnun kaldım.
Bir de listede isimlerini bulamadığım Duran ailesi var. Tüm ürünlerinden memnun kaldım şimdiye kadar. Ayrıca ayda bir talep toplayıp, kesim yapıp, eve et dağıtımı da yapıyorlar.
Yukarıda bahsettiklerimden çok daha fazla çiftlik ve aile var. Üretici listesi için tık tık. Ben prensip olarak deneyip memnun kaldıklarımı paylaşıyorum sadece.

Makarna Lütfen. Gıda mühendisi bir annenin girişimi. Organik sertifikalı, sebze içerikli makarnalar üretiyor.

İşte bunlar bizim evin gıda alışverişinin yapıldığı temel tedarik noktaları.Bunların yanı sıra zorunlu durumlarda marketlerde satılan organik mercimek, pirinç, zeytinyağı, süt ve süt ürünlerini de alıyoruz. Lezzet farkının muazzam olduğunu tekrar belirtmek isterim. İlk başta fark yokmuş gibi gelebilir ancak bir süre organik/doğal olanı tercih ettiğinizde farklı anlamaya başlıyorsunuz... Kısacası;

Eksik Dişli Cesur Hüma

2014-10-03T11:35:00.001+03:00

Yaklaşık 1,5 sene önce Hümacığım ortada hiçbir şey yokken anlık bir 2 yaş sendromu krizine girerek kafasını kalorifere vurmak suretiyle ön dişinde mini minnacık bir kırık oluşmasına sebep olmuştu :)) Şimdi gülüyorum ama o zaman çok üzülmüştüm tabii..

Kırığı olaydan birkaç saat sonra farketmiş, hemen ertesi günü diş hekimine göstermiştik. Yapacak bir şey olmadığını söyleyip az miktarda florür uygulamıştı. Bu arada birkaç kez daha kontrol amaçlı diş hekimine gösterdik. En son geçen sene kış başı özellikle çocuk diş hekimine- pedodontist- gitmiştik hani belki dolgu vs yapılabilir diye. Aradan vakit geçtikçe diş renk değiştirmeye başladı -zaten de beklediğimiz bir şeydi. Pedodontist birkaç gün sonra da olabilir birkaç yıl sonra da ama illa ki bu diş apse yapacak ve o zaman da çekilmesi gerekecek denmişti. Zira böyle travmalı dişlere yapılabilecek bir şey olmuyormuş.

Bu seneki tatilde ise Hümacığım dişi ağrımaya başlamıştı. Sonra bir baktım, o kırık dişin yanındaki dişte mini minnacık bir çürük oluşmuş. Zaten o diş de sorunluydu. 10 aylıkken çok ağır bir üst solunum yolu enfeksiyonu geçirmiş ve antibiyotik kullanmak zorunda kalmıştı Hümacık. O tedaviden sonra ön dişlerinde beyaz lekeler oluşmuştu. Sonra Berrin ablacığımdan bunların demineralizyon yani çürük başlangıcı olduğunu öğrenmiştik. Bir süre meyvelerden üretilen doğal flor takviyesi kullanmıştık. Sonra o lekeler kayboldu.
Anlaşılan sonradan çürümüş diş. Neyse tatil sonrası hemen daha önce gittiğimiz çocuk diş hekiminden randevu almaya çalıştım. Ulaşamayınca yeni bir yer aradık. Çukurambar'da Dentelis diş kliniğine gittik. Orada çocuk diş hekimi dünya tatlısı Sezgi Hanım muayene etti Hüma'yı. Tam tespit etmiş olduğum gibi dişin çürüdüğünü söyledi ve hemencik dolgu yaptı. Hümacığım kırık diş nedeniyle diş hekimine gide gele alışmıştı. Bir de Sezgi Hanım'ın sakin, sevgi dolu yaklaşımı ve operasyon esnasında Hüma'nın istediği bir çizgi filmi izleme lüksü çok sakince dolguya izin vermesine sebep oldu. Travma yaşamadan halloldu dolgu işi.

Hüma'nın gayet cool bir şekilde tamamladığı diş tedavisi, neyse ki bana çekmemiş bu konuda diyorum :) Cesur Hüma Kuşu..

O zaman yapılan film çekimi sonrasında Sezgi Hanım kırık dişin artık kökünün kalmadığını ve kısa süre içinde düşeceğini, düşmezse de mutlaka çekilmesi gerektiğini söylemişti. Travma olmaması için kendi düşmesini bir süre beklemeyi kararlaştırmıştık. Diş düşmedi ve aradan 1,5 ay geçmişken geçen pazartesi günü ağrıdığını söyledi Hümacığım. Bir baktım ki kırık diş sivilce gibi apse yapmış. Dişin çekilme zamanının geldiğini anladım.
Hemen ertesi güne randevu alıp gittik. Bir süre oyun odasında oyalandık. Sonra bizi muayene odasına aldılar, artık olaya iyice alışan Hüma kendiliğinden oturdu muayene koltuğuna bir güzel. Hemen çizgi film açıldı :) Sezgi Hanım yine sakin ve sevecen yaklaşımıyla çok kısa sürede halletti çekim işini. Önce bir ilaç sürdü sonra da uyuşturmak için iğne yaptı, iğne yapmadan önce dişine bir ilaç sıkacağını ancak ilacın birazcık acı olduğunu ve gözüne sıçramaması için gözlerini kapatması gerektiğini söyledi Hüma'ya. Bu arada dişçiden doktordan her türlü medikal müdahaleden korkan ben arkada baygınlık geçirmemeye çalışıyordum tabii :) Neyse Hüma'cık gözleri kapatınca bir de peçete ile örttüler ki açsa da görmesin. İğne yapılırken yine de acımış olacak ki ağladı biraz çok acı diye ama iğne olduğunu anlamadı ve kalkmaya da çalışmadı. Sonrası hemencik bitti zaten. Bir süre ağzında pamukla duran Hüma'ya bu durum çok komik geldi. Pamuktaki kırmızılığın da kan olduğunu düşünmedi, anne ilaç da kırmızıymış dedi hatta :))
Sonuç olarak Hüma'cık dişsiz kaldı.

İşte diş çekiminden sonraki ilk fotoğraf... Yavuruşun dudaklar şiş daha iğneden...

Diş çekilince oyuncakçıya gitmek istemişti Hüma, hemen gittik Cepa'ya. AVM'nin önündeki mini lunaparkta favorimiz olan kanguruya bindik beraber, tam 3 kez :) Sonra içerde istediğimiz gibi gezdik, Hüma'ya birkaç kıyafet aldık, yemek yedik. Güzel bir gün geçirdik anne-kız. Bir süredir gündemde olduğu için çabuk kabullendi dişsizlik olayını. Kendi kendimize şakalar yaptık, "kırık diştin şimdi eksik diş oldun Hümacığım" dedim. Eksik diş lafı çok hoşuna gitti Hüma'nın. Bol bol kıkırdadık. Yanlız kıyafet denerken diş çekiminden sonra ilk kez ayna karşısına geçti, bir an durdu ve hafifçe gülümseyerek dişine baktı. O an hafızama kazındı diyebilirim. Yine de yazayım buraya belki yıllar geçtikçe unutulur. O an ne düşündü, ne hissetti bilmiyorum. Bir an baktıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi devam etti hayatına. Akşam eve döndüğümüzde babasına, anneannesine, dedesine hevesle gösterdi olmayan dişini. Hatta okulda da öğretmenine göstermiş ve durumdan gayet memnun görünüyormuş.

Şimdi haftaya tekrar gidilip ölçü alınacak ve Hüma'ya takma diş yapılacak. Bunu diş hekimi özellikle tavsiye etti çünkü daha yeni dişin çıkmasına en az 3 sene var ve ön diş olduğu için hem konuşması etkilenebiliyormuş hem de bir süre sonra görüntüden rahatsız olup takıntı yapabiliyorlarmış. Bunlar geçen defa da Hüma'nın yanında konuşulduğu için mevzuları biliyor, takma dişi de takarım dedi, bakalım deneyeceğiz.

Bu da eksik dişle okul yollarındaki hali, instagram fotoğrafı...

Canım kızım her halinle çok tatlısın... Sağlığın yerinde olsun, yüzünden gülücük eksik olmasın,... O eksik diş de nazar boncuğun olsun :)

Tatil Yazısı, Anılar, Güzellikler

2014-09-04T14:21:00.002+03:00

Bir tatil daha geldi geçti... Hatta epeyce de oldu geçeli ben yazıyı tamamlayana kadar. Böyle başlayınca pek bir hüzünlü oldu ama ne yazık ki tatillerin sonu biraz hüzünlü oluyor hep zira her tatilin bir de dönüşü var... Hele o ilk iş günü... Hatta ilk hafta...

Uzun bir aradan sonra ilk defa kesintisiz 2 hafta tatil yaptık, uzun tatil iyi bir şeymiş... İnsan gerçekten de kafayı epeyce bir boşaltıyor. Boş kafa da -her ne kadar ifade itibariyle öyle durmasa da- güzel bir şey yahuu.. Cehalet mutluluktur!

Bu 2 haftada dünya ile bağlantımı planladığım üzere minimumda tuttum, sosyal medyaya pek bulaşmadım arada Instagram'a baktım o kadar, biraz da Facebook. Zaten o aralar herkes tatilde olduğundan bol bol tatil fotoğrafı gördüm. Ne seçim, ne başka bir gündem umrumda olmadı açıkçası.

Tatil Hazırlıkları 2014 yazımda bahsettiğim gibi tatil öncesi alışveriş, valiz vs baya bir hazırlık moduna girmişim hatta biraz abartmışım. 2 hafta olunca gözüm korkmuştu ve o kadar çok eşya götürmüşüm ki birçoğunu kullanmadan geri getirdik. Seneye kesinlikle ama kesinlikle yarısı kadar eşya götürmeyi planlıyorum. Bu arada onca eşyaya rağmen unuttuklarım olmuş!! Tabii hem son hafta biraz hareketli geçti hem de son gün tam biz valiz topla, yola çıkacağız diye uğraşırken bizim Turşu kaybolmasın mı?!?!?! Bir süre onu aradık, evde, aşağılarda... Tabii bulamadık, bu arada valiz hazırlayıp geç kalmadan çıkma planı yaptığımızdan gecenin 2'sinde çıktık, hem de -mecburen- Turşu'yu bulamadan. Sabah annemler bulmuş, aşağı düşmüş meğerse, bizim aradığımız sırada neredeydi niye sesi çıkmadı anlayamadık ama 4. kattan yere çakılmış Turşu'cuk, ölümden dönmüş hatta. Ertesi sabah annemler hemen götürmüşler veterinere, bir süre orada kaldı, sonra annem baktı... Özellikle ilk 2-3 gün aklımız onda kaldı, hatta rüyalarıma girdi. Neyse ki biz döndüğümüzde iyileşmişti bile... Fakat tekrar düşmesin diye balkon kapısı kapalı tutulunca, bir de evde yalnız kalınca psikolojisi bozulmuş. İlk birkaç gün evde resmen manyak bir kediyle yaşadık. Sonra dayanamayıp balkon kapısını açtık da, o da rahatladı biz de. Şimdilik temkinli, kenarlarda gezmiyor, bakalım ne kadar sürecek. Umarım tekrar düşmez.

Biz gece yola çıkıp öğleye doğru Kuşadası'na vardık. Hümacığım tatil için o kadar heyecanlanmıştı ki bir gün önce hadi şimdi gidelim diye tutturmuştu. Gece boyu araba kullanan Tolga'nın uykusu gelince sabah 6 sularında ben geçtim direksiyona, o ara Hüma da uyandı, yolda olduğumuzu, Kuşadası'na gittiğimizi öğrenince bir keyiflendi ki sormayın, daha uyku sersemi başladı kukla taklidi yapmaya oturduğu yerde... O kadar tatlıydı ki unutamayacağım bir anı oldu...

Tatil şüphesiz ki hepimize iyi geldi ama tartışmasız en çok Hüma'ya yaradı. Öncelikle uzun zamandır görmediği babaannesini gördü, hasret giderdi. Geceleri bile onunla yattı. Yazlığın bahçesinde kudurdu da kudurdu. Hatta bir iki küçük kaza, düşme vs de oldu o kadar kudurmaya. Hüma'ya zaten bahçe de, hortum var mı diye sorar, eğer varsa bir heyecan, bir sevinç... Çocuğu tatile götürmek yerine bir hortum alıp versek de olur muydu diye düşünmeden edemedim :)) Hortum çılgını Hüma soğuk filan demeden kendini bir güzel ıslatır hortumla, sonra bahçeyi, sağı solu, evlerin içine kadar... Bakınız hortumla oynarken zevkten dört köşe bir Hüma Kuşu...

Tabii hortumla oynamanın da bir sınırı var, heryeri buz gibi oluncaya kadar mesela :)) Sonrasında itina ile başka araştırma ve yaramazlık geliştirme çalışmaları kovalanır, her fırsat değerlendirilir.

Bahçe gerçekten de Hüma'nın tarifsiz sevdiği ve keyif aldığı bir şey... "Anne bizim de bahçeli bir evimiz olsaydı" diye de hep söylüyor zaten. Keşke Hümacığım, keşke olsaydı... İnşallah sen büyümeden olur...

Tolga'nın çocukluk bandanası çıktı bir yerlerden... Ben çok sevdim, Hüma'ya da çok yakıştı ama yarım saat kadar tahammül etti Hüma. Kendisi kafadan hassas biraz (babasının deyimiyle kafadan sabıkalı), öyle bantmış, taçmış pek takamıyor..

O gün bahçede hummalı bir temizliğe girişti bizimki, nereden aklına geldiyse... Kuzeni Yağmur'un bisikletinden başladı, en son bahçe duvarlarını siliyordu :D Gören de pek temiz, düzenli sanar ama öyle bişi yok tabii.. Arada sırada esiyor sadece...

Kuşadası pek sevdiğimiz bir yer değil, Kadınlar Denizi denen yerin denizi güzel ama o kadar kalabalık ki inanılır gibi değil, yıllar önce Tolga beni götürdüğünde denizde birine dokunmadan yüzmek pek mümkün değildi. Dolayısıyla denize gitmedik, Hüma zaten bahçede çok mutluydu. Ona bir de şişme havuz aldık, ohh miss... Kuşadası'nda gitmeyi tek istediğim yer Güzelçamlı Milli Parkı idi. Gittik de ama biraz hayal kırıklığı oldu çünkü o kadar kalabalıktı ki Milli Parkın güzelliğini gözümüz göremedi pek. Zar zor 2 şezlong bulabildik, hava da çok sıcaktı, bir tur denize girip çıktık ve ayrıldık.

Tabii Milli Park'da da klasik Türkiye manzaraları vardı; çöpler (ki yine Yedigöller'e göre baya temizdi), manasızca kullanılan sahil, rezalet bir işletme, çirkin şemsiyeler vs. Yalnız orman ve deniz muazzam tabii... Hatta sanırım bu tatil boyunca girdiğim en güzel denizdi... Aşağıdaki kolajda ağaçlık yer Güzelçamlı.
İkinci fotoğrafta Hüma kendinden geçmiş bir şekilde yemek yiyor... Bazen öyle bir kuduruyor ki el kol komple yemeğin içinde.. Yalnız ilginç bir şekilde böyle zamanlarda gerçekten güzel yiyor ve ben de pek müdahala etmiyorum, her ne kadar Tolga bu duruma sinir olsa da.. Üçüncü fotoğrafta Hüma bahçenin duvarını siliyor (nedense)..

Hüma'nın büyüteci ve dürbünü yolculuklarımızın vazgeçilmez oyuncakları arasında... Fotoğrafta babasının gözüne bakıyor büyüteçle... Meraklı minnoşş...

2 gece 3 gün Kuşadası'ndan sonra Bodrum'a doğru yola çıktık. Yalıkavak'ta bir ev kiralamıştık uzun uğraşlar sonunda.. Tabii dayı ve Gülşah ile... Biz Güzelçamlı'ya gittiğimiz için geç kalınca bizimkiler alışverişi yapmış, eve yerleşmiş, hatta yemek hazırlıkları bile başlamış... Bir de dayısı Hüma'ya kocaman bir kamyon almış... Hemen oyunlar başladı tabii...

Bu gölge oyununu çok sevdi humuş.. Epeyce oynadılar, gölgelerin nasıl yapıldığını hemen netten bakıp öğrendiler...

Tatilin en güzel fotoğraflarından biri :)

Sabahları herkes uyurken Hüma ile birlikte mecburen ben de erkenden uyandım. İlk iş attık kendimizi balkona :) Evin en keyifli yerlerinden biri güzel manzarasıyla balkondu zaten...

Bir sabah da ben kahvaltı hazırlarken Hüma televizyon izlemek istedi. Ben de izin verdim ne de olsa tatil.. Tüm çizgi film kanallarını gezdik, yahuu ne acayip çizgi filmler var. Bazılarını ben açmak istemedim, bunlar sana uygun değil dedim. Bir iki tane gözüme fena görünmeyen çizgi filmi açtıysam da en fazla birkaç dakika sonra beğenmeyerek değiştirmemi istedi Hümacık. Gerçekten de saçma sapan çizgi filmler vardı ve bizim çok bilmiş bir anlam veremeyerek geçti. En sonunda hangi kanalı izlemek istese beğenirsiniz!! At yarışı kanalı :))) En azından hayvanları izlerim dedi herhalde. Zaten toplamda 10 dk sürdü sürmedi televizyon izlemesi. Evde sürekli çok daha kaliteli şeyler izlediği için normal karşıladım hatta gurur duydum desem yeridir :) Kaliteden anlıyor çocuk, hahahha :)

Deniz kenarında bizi hiiç üzmedi neredeyse çoğunlukla kendi kendine takıldı bıdık Ona kum olsun kova olsun... Bir iki kovada su çekerseniz denizden ohh miss... Pasta yapar, dondurma yapar, yemek yapar...

Kaldığımız evin en güzel yeri balkonu demiştim ya, işte o balkondan görünen manzara böyleydi... Ben de tabii bol bol fotoğraf çektim :) Tatil demek yeni yerler görmek, yeni fotoğraflar çekmek demek biraz da..

Gün boyu denizdi, kumdu yorulan Hümacık akşam daha eve dönüş yolunda uyudu 2 akşam ve kesinlikle kalkmayı reddetti. Hal böyle olunca bizde balkonda oturduk.. Bu fotoğraf da gece limana yanaşan gemilerden biri...

Hem fotoğraf çekmekten hem de balkonda takılmaktan keyif aldım, açıkçası günün yorgunluğundan sonra akşamları fazla atraksiyon yapacak halimiz bizim de pek yoktu. Bir akşam Yalıkavak merkeze gittik, kalabalıktan yönümüzü bulamadık nerdeyse...

Sonra bir akşam kız kıza gittik de biraz gümüştü, incik boncuktu baktık. Son akşamımızı da Bodrum merkezde geçirdik. Meşhur sebzeli dönerden yedik, bodrum sandaleti değil ama çantasından aldım ben. Sonra gezindik, yine biz dükkanlara girip çıkarken Hüma babası ve dayısıyla deniz kenarında takıldı. Sözde geceyi de Cafe Del Mar'da geçirecektik, bizim için bir Bodrum klasiğiydi ama saatin geç olması ve yer bulamamız ve de yanımızda çocuk olduğu için bizi pek de hoş karşılamayan Cafe Del Mar'da oturmadık.. Bodrum'la ilgili büyük hayal kırıklığı oldu bizim açımızdan.

Yalıkavak...

Bu arada Yalıkavak eskiden sakin, uzak, kimsenin pek gitmediği bir yerdi. Şimdi ise acayip popüler olmuş, bir çok mekan açılmış son yıllarda. Biz de güya Yalıkavak'ta sakin sakin takılırız diye oradan ev kiralamıştık ama deniz dalgalıydı ve beachlere giriş 150 tl filandı. Dolayısıyla biz de Ortakent ve Akyarlar tarafına gittik. Maalesef yol uzun sürdü ve hergün nereye gitsek diye düşünmekten, evden çıkış ile denize giriş arasındaki sürenin uzunluğundan fenalık geçirdik.

Bodrum'un denizi gerçekten çok güzel ama Bodrum'da güzel bir tatil yapmak için günlük 1000 TL gibi bir parayı harcamayı göze almak lazım. Aksi halde fazla kalabalık, fazla iç içe ve sıradan olabiliyor.

Çok tatlılar... En sevdiğim fotoğraflardan biri de bu...

Ortakent'te gittiğimiz Mu Art Cafe Beach... Şezlonglar sıkışık ve sahil küçük olmasına rağmen memnun kalmıştık. Hümacığıma şezlongların arasında oyun oynayacak alan açtık... Sıcak bastırınca da iç taraftaki minderlere attık kendimizi.. Hadi anne keyif yapmaya gidelim diyerek gidip kendimizi gölgedeki minderlere attık :)

O bir dayı tasarımı, o bir prenses gölgesii...

Hahahah yoldan geçenler bakıyorlardı bu kim ola ki diye...

Buradan Hüma'ya sesleniyorum dayının hakkını ödeyemezsin minnoş.. Kimse yapmazdı böyle bir şey dayıdan başka..

Hüma bebekliğinden beri en çok dayısıyla yüzmeyi sevdi ve de denizde ona güvendi hep.. İşte Akyar'ların sığ denizinde kollukları atan Hüma'nın deniz keyfi...

Yukarıdaki kolajda ilk fotoğraf zeytin ağacına çıkmaya çalışan Hümacık, yardımımla çıkabildi sonunda ve çok mutluydu. Plajda Hümacık kendi kendine oynadığından biz de kendi dalgamıza baktık, internete takılan, kitap okuyan ve fotoğraf çeken ben.. Yaşasın tatil...

Sol üst köşedeki fotoğrafta Hümacık dayısını seviyor... Nasıl da masum nasıl da tatlı...

Yukarıda da bahsettiğim gibi Hüma'nın kendinden geçercesine yemek yediği anlardan biri daha... Öyle ki sonunda kadının biri gelip "ahaa annesi aç mı bırakıyorsun bu çocuğu dedi!?!". Bizimki ise swedish chef olmuş yine kendince... Biraz rezildi ama Hüma çok eğlendi. Neyse arada bir olur diyoruz...

O bıdık eller çeneye yaslanmış tabletten çizgi film izliyor... Aşk..

Burada Kuşadası ve Bodrum maceralarımızın sonuna geldik. Bodrum'dan sonra da tatilimiz 2 gün Çandarlı ve sonra da çekirdek aile olarak Cunda'yla devam etti... Artık onlar da bir sonraki yazıda yazacağım yoksa bu yazı bitmeyecek hiç...

İşte böyle güzel, değişik anılar biriktirdik... Farklı şeyler yaşadık, tattık, gördük... Çok şükür.. Tatil güzel şey...

Tatil Hazırlıkları 2014

2014-07-20T13:30:00.003+03:00

Eveeet nihayet bir tatil sezonuna daha geldik :) Oleeyyy!! Kendimizi tebrik ediyorum, bu garip dünyada her şeye rağmen hayatta kalıp tatil moduna girebildiğimiz için...
Biz mecburen bayram ve sonrasındaki hafta tatile çıkıyoruz, şirketin zorunlu tatili. Aslında bize kalsa Eylül'de tatile çıkardık çünkü sezon sıcak, kalabalık ve pahalı ama yapacak bir şey yok maalesef.

Bizde tatil planları biraz karışık bu sene.. Kuşadası, Çeşme, Cunda hatta dün itibariyle karar verildiği üzere Bodrum :)

Bakalım süprizli bir tatil bizi bekliyor.

Tatil hazırlıkları ise başladı bile...

Geçen seneki tatil hazırlıklarımızı Yaz Durumları ve Tatil Hazırlıkları yazımda yazmışım.. Datça'ya gitmiştik. Datça'da tatil ile ilgili detaylar ise Datça'da Tatil #1 ve Datça'da Tatil #2 yazılarımda bulabilirsiniz.. Datça çok güzeldir, imara açılma durumları görüşülüyor. Umarım öyle bir şey olmaz..

Bu sene de Datça'yı düşündüysek de ben farklı bir yerler görmek istediğim için Cunda üzerine yoğunlaştık. Ağustos başında Cunda'da olacağız. Ondan önce de Kuşadası, belki Çeşme ve Bodrum...

Bizim tatil hazırlıkları tamam gibi...

(Soldaki minik ellere dikkat!)

Birkaç haftadır fırsat buldukça mağazalara bakınıyordum. Bikini, plaj kıyafeti, şapka ve okumak için birkaç kitap alma niyetindeydim. Şapka dışındakileri hallettim ama istediğim gibi bir şapka bulamadım kendime. Okumak için ise Yasemin'in tavsiyesi üzerine Boris Vian'ın Günlerin Köpüğü kitabını aldım, umarım okuma fırsatı bulurum. Geçen sene tatil zamanı aklımız Gezi'de gözümüz Twitter'daydı hep. Bu sene telefonla fazla haşır neşir olma niyetinde değilim. Hüma ile oynamak, kitap okumak ve fotoğraf çekmek istiyorum.

Hüma için de bikini altı arıyordum ama o mayo ile daha rahat etti ve gösterdiğimde de mayo almak istedi. Calzedonia'da seçtik Hüma'nın mayosunu, çok tatlı bence de, bayıldım.. Ayrıca kendime de bir plaj elbisesi aldım oradan. Hüma'nın şapkası ise Accessorize'dan...Çok fazla çeşit yok ama bu çok yakıştı minnoşa..

Hüma'ya 5-6 tane yeni kitap aldık, bunları hem yolda hem de belki plajda ya da orada gece uyumadan önce okuruz. Zaten geçen sene Hüma için bir miktar oyuncak götürmeye karar vermiştim çünkü bir süre sonra normalde yaptığı şeyleri yapmayı da özlüyor. Deniz kenarında kitap okumak ya da resim yapmak kumla oynamaktan sıkıldığında düşünülebilir. Bakalım belki de hiç fırsatı olmayacak öyle şeylere.. Yine de hazırlıklı olmakta fayda var.

Bu arada geçen sene Datça'da plajda taşları boyuyordu çocuklar, biraz parmak boyası götürmek de bir alternatif olabilir..

Sol üst köşedeki güzel oyuncak ise İmaginarium'dan... Hüma zaten evcilik, yemek yapmacılık vs çok seviyor, o yüzden çok iyi oldu :)) Hemen evde kum varmış gibi oynadık :)

Bu sene biz tatil planı yapmakta geç kaldık, ben herkese sordum ne yapıyorsunuz tatilde diye.. Genel olarak çocuklu aileler herşey dahil otelleri tercih ediyorlar, hem de bol atraksiyonlu olanları... Böylece çocuklar sıkılmıyor atraksiyondan atraksiyona koşuyor. Bize zaten herşey dahil sistem ters o yüzden asla öyle bir şey düşünmüyoruz zira yiyecek en büyük sıkıntı oluyor. Ondan da öte hadi oraya hadi buraya koşturma kısmı da bize pek uymuyor. Biz butik otel tercih ediyoruz. Zaten bütün sene berbat şehir manzarasında yaşıyoruz mümkünse tatilde gittiğimiz yerle gözümüze de hitap etsin istiyoruz. Hüma da şimdiye kadar öyle çok atraksiyonlu bir yere gitmediği için öyle bir beklenti içinde değil. Kumsalda oynamak, koşturmak, otelin bahçesinde takılmak suretiyle yeterince eğleniyor. Biz de mümkün olduğunca onun rahat edeceği ortamlara gidiyoruz.

Butik otel candır, tavsiye ederim. Çocukları harala gürele atraksiyonlara alıştırmaktansa plajda oynamaya, sakin durabilmeye ve dinlenmeye alıştırmak daha iyiymiş gibi geliyor.

Tabii sonuçta herkesin kendi tercihi...

Biz hazırlıklarımızı yaptık, önümüzdeki hafta Cumartesi sabaha karşı yola çıkarız...

Herkese iyi tatiller...

Hüma, Turşu ve Diğer Şeyler

2014-07-15T17:18:00.002+03:00

Yaz başlayalı beri sanki zaman da daha bir hızlı akıyor. Günlerimiz dolu, koşturmacalı geçiyor... Çok şükür keyfimiz yerinde.. Hümacığım hızla büyüyor. Artık bebekliğinden eser kalmadı, basbaya çocuk oldu. Oyun çocuğu... Bir anlamda güzel bir anlamda hüzünlü hep dediğim gibi. Büyüdüğünü izlemek çok keyifli tabii. Ama büyüdükçe yeni zorluklar, yeni maceralar da bizi bekliyor oluyor. (Tabii bu ayrı bir yazının konusu).

Hayatımıza bir kedinin dahil olduğunu Kedili Hayat yazımda yazmıştım. Kedinin adını Turşu koyduk. Turşu ile Hüma her geçen gün biraz daha alışıyorlar birbirlerine. Turşu çok oyuncu bir tekir olduğundan sık sık üstümüze atlıyor, bizimle boğuşmak istiyor. Bu durumdan en çok nasibini alan ise Turşunun boyuna yakın olduğundan herhalde Hüma. Bazen oluyor evde çığlık kıyamet; "anneee Turşu bana saldırdı", "annee Turşu elimi ısırdı", "yaaa o benim oyuncağım, bırak dedim sana bırakkk"...

Bazen de "kedicim seni çok seviyorum" diye mıncır mıncır kediyle kuzu sarması oluyor Hüma. Tabii bu arada kendisinin kediye yaptıklarından bahseden yok, bildiğin Elmayra (Elmira diye yazılıyormuş). Kediye mıncık mıncık yapmadığını bırakmıyor... Hadi bakalım şimdi yemeğini ye, hadi şimdi de suyunu iç diye kediye zorla yedirip içirme çabaları mı dersin, kucağında oradan oraya taşıması mı...

Havalar ısındığından beri oyunlarımız da değişti biraz. Bir ara sürekli evcilik tarzı oyunlar oynarken şimdilerde boyama, kitap okuma, aktiviteler daha iyi gidiyor. Hatta beraber mutfak işleri. Hüma'nın en sevdiği şeylerden biri de bir şeyleri yıkamaya yardım etme. Bir kap su ve ona yıkayacak bir şeyler verildiğinde çok mutlu. Bazen beraber salata ya da yemek yapıyoruz. Bu sırada Hüma kah yanımda benimle birlikte bıcak tutup salatayı kesiyor, kah balkonda kedinin peşinden koşturuyor. Bazen de bakıyorum gidip kendince bir oyunca dalmış... İşte oyun çocuğunun avantajı, kendi kendini eğlendirebiliyor..

Bu arada gezme aşkı hepimizde var. Bol gezmeli hareket etmeli bir yaz yaşıyoruz, umarım böyle devam eder. Hüma her fırsatta dışarı çıkmayı, parka gitmeyi, 7. caddede dolaşmayı vs seviyor. Kreşte de bahçede çok vakit geçirdiklerinden sanıyorum daha bir keyifli bu aralar, açık hava iyi geliyor.
Bayram ve sonrasındaki hafta tatilde olacağız, artık iyiden iyiye tatili bekler olduk. Hümacığım da tatil konusunda epey heyecanlı. Gerçi denize girmek istemediğini söylüyor ama bizim de ikna çalışmalarımız devam ediyor. Havuzda çok güzel yüzüyor olmasına rağmen denize girmek istemediğini söylemesi ilginç geliyordu, her seferinde neden denize girmek istemiyorsun dediğimde çünkü ben havuza girmeyi seviyorum, denize girmeyi sevmiyorum diyordu. En son hafta sonu çünkü denizde büyük balıklar var, ben onlardan korkuyorum diye itiraf etti. Ben de büyük balıkların denizde değil sadece okyanusta yaşadığını ama bizim okyanusta değil denizde yüzdüğümüzü anlattım. Hmm dedi sanıyorum mantıklı geldi. Sonra da mesela Abu Dhabi'nin denizinde mi yaşıyor büyük balıklar dedi :) Akıllı bıdığım. Evet annecim oradaki denizde yaşıyorlar dedim. Bakalım şimdilik ikna olmuş gibi...

Hüma daha bebecikken babası almıştı, sanıyorum 1. yaş doğum gününde hediye olarak, Dünyadan Kuş Sesleri kitabını. Hüma'cığım çok seviyor. Farklı kuşlarla ilgili bilgiler var ve yandaki panelden ilgili kuşun numarasını seçince de kuşun sesi dinlenebiliyor. Artık rakamları öğrendiğinden benim desteğimle de olsa kendisi isteği kuşun sesini bulabiliyor.
Biz Hüma ile güzel güzel kitaba bakıp, kuş seslerini dinlerken, Turşu deli deli ortalarda dolanmaya başladı. Kuş seslerinin dışarıdan geldiğini düşünüp pencere kenarında takılıp kuşları aradı bir süre. Turşu'nun bu haline güldük biz de...

Neden sonra seslerin kitaptan geldiğini fark eden Turşu, merakla Hüma ile birlikte kitaba bakmaya başladı.

Keyifli zaman geçirdik, hani kaliteli zaman dediklerinden :)) Kedinin de uslu uslu bize katılması hoş oldu. Turşu baktı ortada kuş filan yok, sakin sakin pencere kenarında uzanmaya başladı. Hüma'cığım bir süre sonra kitaptan sıkılıp kediye sardı.

Hümacığım sevgi dolu bir çocuk, sevgisini gösterme konusunda ise oldukça cömert -neyse ki.. Doğduğundan beri biz de sevgimizi gösterme, söyleme konusunda çok rahat olduk. Hümacığım seni çok seviyorum diye her zaman söyledik, en çok ben, sonra babası, annaannesi. Sonraları Hüma'dan sevgisini söylemeyi öğrenen dedesi.. Eğer özlediyse ya da onu mutlu eden bir şey yaptıysam ya da bazen sadece içinden geldiyse "annecim ben seni çok seviyorum" deyiverir güzel kuşum. İşte kediye de aynı şekilde. Nasıl da sevgi dolu yaklaşmış meleğim...

Ve Hüma'nın Elmayra'ya dönüştüğü anlar :)))

Kedi pencere kenarında oturur da Hüma oturmaz mı... Hemen çıktı tünedi. Bu aralar pencereler ve balkon en büyük korkumuz. Hem kedi hem Hüma için. Geçen hafta Turşu zaten balkondan bir alt katın balkonuna düşmüş. Komşular evde olmayınca da yaklaşık 24 saat kadar mahsur kaldı balkonda. Akşam geldiğimizde Hüma ile baktık, balkonunda kenarında dolanıp duruyordu Turşu, mırıl mırıl sesleniyordu beni kurtarın diye (herhalde). Onun mahsur kalması Hüma'yı da bir miktar korkuttu diye tahmin ediyorum. Yine de balkonda bulunan masa ve sandalye düzenini değiştirdik, kenara ağaçları koydu Tolga. Biz her dakika Hüma'nın peşinde gezmiyoruz evde ama zaten bizim mutfakta olduğumuz sürede balkona tek başına çıkıyor genelde, öyle durumlarda da sık sık kontrol...

Ben fotoğraf çekiyorsam, Turşu mutlaka objektifin kapağı ile oynuyor. Poz vermesini sağlamak için Hüma Turşu'yu oynatırken...

Hüma'nın okulda yaptığı resimler. Resimden çok karalama da diyebiliriz. Aslında istediğinde çok güzel resim yapabilen Hüma (bknz Yağmurlu Bir Gün yazım, fener balığı resmi) genelde karalama yapmayı tercih ediyor. Sonra da yaptığı resimleri buruşturup çantasına tıkıyor. Ben okul defterini okumak için çantaya baktığımda buluyorum bunları, sonra da "annecim bunları ben sana yaptım" diyor. (Tabii bazen de anneannesine ya da babasına...) Ben de artık bozuntuya vermiyorum, çok güzel olmuş bitanem diyorum :) Geçenlerde bir blogda okudum, bu karalamalar zamanla resime dönüşüyormuş. Yani zaten güzel resim yapmak gibi bir zorunluluğu yok ama kalem, boya, kırtasiye malzemeleriyle oynamayı sevdiğim için Hüma da sevsin isterim. Budur.

Bu arada aklınızda olsun, çocuklara boyama kitabı alınması pek tavsiye edilmiyor, yaratıcılıklarını sınırladığı için. Onun yerine karalama yapsın daha iyi.

Turşucuk... Tahminen Hüma'yı izliyor burada...

Bir takım dondurma işleri... Yazısı yakında blogda, hem de tariflerle..

Ben yemek, pasta börek konusunda pek becerikli değilimdir ama dondurma konusunda iddialıyım. Daha da öğrenmeye devam ediyorum tabii.

Çilek yıkarken, streç filmin işi ne demeyin. Bu Hüma stili yıkama... Yıkama yağlama, peçeteleri, streçleri suyun içine sokup çıkarma... Ne ararsan.. Hüma'nın işi bittiğinde streç film rulosunun içinden çilek çıktı, o derece...

Bir ara çok izledi Hüma Muppet Show ama epeydir izlemiyordu. Özlemiş herhalde Muppet Show izleyelim dedi. Favorisi ise her zaman Swedish Chef.

Sabahları ben işe gitmek için hazırlanırken bazen Hüma uyanıyor ve artık işe gitmeme ve öncesindeki hazırlanma sürecine alıştığından, "anne giyinmen bitince işe gitmeden biraz oynayalım" diyor. Eğer çıkma vaktime kısa süre kala kalkmadıysa bir 10-15 dk oynuyoruz. Bazen bir şeyler yiyoruz. Hüma eğer bir şeyler atıştırmak istiyorsa "yiyecekler yiyelim" diyor, yalnız bu yiyecekler yemek değil de böyle atıştırmalık şeyler, fındık, fıstık, leblebi, pestil filan :))
Neyse sonuçta özellikle son zamanlarda genelde de uyanmıyor, ben de hazırlandıktan sonra 10-15 dk boş kalıyorum evde.
İşte o sabah da çok güzel bir güneş ve hafif bir esinti vardı.
Öylesine...

Hüma'nın Şarkıları

2014-07-03T11:54:00.001+03:00

Hüma Kuşu daha doğmadan, karnımdayken başladı müzik dinlemeye. Doğumdan sonra da devam etti. Genellikle klasik müzik ve caz dinledi. Geceleri de entrümantal ninniler. Biraz daha büyüyüp 6-7 aylık olduğunda gün içinde oyun oynarken de müzik dinliyorduk, zaten daha karnımda başladığından olsa gerek Hüma'cığım çok seviyor müzik dinlemeyi.

İlk başlarda en çok Zaz dinlemeyi seviyordu hatta daha 1,5 yaşında bile değildi Zaz konserine gitmiştik Vişnelik'te :)

Zamanla çocuk şarkıları içeren CD'ler aradım ama özellikle Türkçe şarkı bulmak, hele ki müziği güzel vokali güzel bulmak epey zor. Türkçe olarak bildiğim ve tavsiye edebileceğim albüm Yıldız İbrahimova'nın Çocukça Şarkılar adlı albümü.

Sonra Baby Einstein'ın CD'leri ile tanıştık. Gerçekten çok başarılı. İngilizce çocuk şarkıları, çok net bir şekilde söylenmiş, telaffuz güzel, yavaş değil hızlı değil ve gayet anlaşılır.

Hüma yaklaşık 1-1,5 yıldır dinliyor bu şarkıları sık sık. Şimdi bir çoğunu biliyor, bazısının sadece adını olsa da... Bu sürede okulda söyledikleri şarkılarla ortak olanlar da çıktı, onları kendisi söylüyor zaten :)

Baby Einstein'ın başka CD'leri de var. Biz de bir de Playdate Fun diye bir CD var hatta Hüma onu daha çok seviyor. Onun fotoğrafını çekmemişim.

Hüma'nın çok uzun süre favorisi olan albüm. İlk başta pek beğenmemiştim ben biraz hızlı söylüyorlar ve telaffuz anlaşılır değil diye. Ama zamanla alıştık. Hüma bazı kelimeleri bir şeylere benzeterek söylüyor, bir ara başbakçı diyordu bu yazımda yazmıştım. İşte o başbakçı bu albümün ilk şarkısı :)

Bu da İdil Biret'in de içinde yer aldığı bir albüm. Çocuklar için piyano müziği. Tavsiye ederim. Biz özellikle de Hüma daha küçükken çok dinledik oyun oynarken.

Bunların yanı sıra telefonda Kids Song Machine diye bir uygulama var, Televizyon yazımda da bahsetmiştim, oradaki şarkılar da başarılı.

Müzik ruhun gıdasıdır, çocuklara müzik dinletmek iyidir, geliştirir, öğretir. Ayrıca kalite müzikler dinlemeleri yetişkinlikteki müzik zevklerini de etkiler diye düşünüyorum.