10. Gran Lisboa – Makau

Makau to specjalny region administracyjny Chin i to właśnie tam znajduje się nr 10 na naszej liście – Gran Lisboa. Dwaj architekci, Dennis Lau & Ng Chun Man, otrzymali spore wyzwanie, wymagające oryginalności – hotel miał przypominać kwiat lotosu, który jest symbolem Makau. Jak widać na zdjęciu architekci sprostali zadaniu w 100%. Hotel przewyższa sąsiednie budynki wyróżniając się na tle innych nie tylko wysokością, ale też oryginalnym designem. Hotel Gran Lisboa został oddany do użytku w 2008 i liczy łącznie 258 metrów wysokości, a na 52 kondygnacjach rozmieszczono 415 pokoi i apartamentów.

9. The Cullinan I – Hong Kong

Miasto Hong Kong to niemalże mekka drapaczy chmur. Jednym z nich jest dziewiąty pod względem wysokości hotel na świecie. To Cullinan I. Nazwa obiektu wcale nie jest dziełem przypadku, bowiem Cullinan oznacza największy na świecie diament. The Cullinan I nie jest z pewnością najwyższy, ale słynie za to z najdroższych cen pokoi na świecie. Za dobę trzeba tu wydać minimum 500 euro. Budynek stanął w 2008. Do dyspozycji gości oddano 68 pięter, na łącznej wysokości 269 metrów.

8. Baiyoke Tower II – Bangkok

Na ósmym miejscu znalazł się najwyższy hotel w tajskiej stolicy – Bangkoku. Baiyoke Tower II wybudowany został 14 lat temu i przez dwa lata szczycił się mianem najwyższego hotelu na świecie. Na 85 piętrach znajduje się aż 673 pokoje. Baiyoke Tower II osiąga 304 m, a z wystającą anteną nawet 328 metrów. Co ciekawe, na przedostatnim piętrze znajduje się bar „Roof Top Bar & Music Lounge”, który oprócz niezapomnianej rozrywki zapewnia także spektakularne widoki na całe miasto.

7. The Address Downtown Dubai – Dubaj

W Dubaju znajduje się na naszej liście aż pięć hoteli. Pierwszym z nich jest The Address Downtown Dubai, ukończony w 2008 roku. Ulokowany jest w samym centrum Dubaju. nieopodal największego na świecie centrum handlowego. Hotel oferuje gościom 196 pokoi, które zostały przepięknie urządzone w wytwornym, nowoczesnym stylu. Położony na ostatnim, 63. Piętrze, bar Neos oferuje zapierające dech w piersiach widoki na panoramę Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jego wysokość to 306 metrów.

6. Jumeirah Emirates Hotel Tower – Dubaj

Wysoką, szóstą lokatę, zajmuje na naszej liście kolejny hotel w Dubaju. To 309-metrowy gigant, który liczy już prawie 11 lat. Co ciekawe, Jumeirah Emirates Hotel Tower tworzy swoisty kompleks z wieżą biznesową oraz z centrum handlowym. Na 56 udało się zmieścić także dodatkowych 40 luksusowych apartamentów. Hotel ten to także nr 30 na liście najwyższych budynków na świecie.

5. Burj Al Arab – Dubaj

Pierwszą piątkę otwiera zbudowany w 1999 roku hotel będący odzwierciedleniem arabskiego żagla. Warto wspomnieć, że przy jego budowie pracowało ok. 3 500 osób. Efektem pracy tej licznej grupy pracowników jest budynek z wysokością 321 metrów, który aż przez 8 kolejnych lat był najwyższym hotelem na świecie. Jest on jedną z najbardziej rozpoznawalnych konstrukcji Dubaju.

Hotel wyróżnia się nie tylko imponującą wysokością. Zbudowany został na sztucznej wyspie, w odległości 280 metrów od plaży. Z brzegiem łączy go tylko jeden prywatny most. Nazwa hotelu oznacza nic innego jak „Wieżę Arabów” i jest jednym z nielicznych na świecie hoteli, posiadających siedem gwiazdek oraz wyłącznie same apartamenty. Jest ich w sumie 202. Najmniejszy ma powierzchnię 169 m², zaś największy zajmuje aż 780 m².

W hotelu znajduje się praktycznie wszystko, co jest potrzebne do wykwintnego życia: 18 pomieszczeń leczniczych, pokoje z hydroterapią i masażami, solarium, sauna i jacuzzi, studio fitness, kilkanaście restauracji, platforma widokowa, muzeum, biblioteka, lądowisko dla śmigłowców oraz kilkupiętrowe akwarium z kompletną, żywą rafą koralową. Do tego dwie wielkopowierzchniowe pływalnie, dwa oraz głębokie baseny do nurkowania. Wnętrza jak i elewacja przyprawiają o zawrót głowy, bowiem ozdobione są niezwykle skomplikowanymi fontannami i kaskadami wodnymi. W nocy na elewację pada światło o stale zmieniających się kolorach.

4. Rose Tower – Dubaj

Tuż za podium uplasowała się, będący do niedawna najwyższym hotelem na świecie, Rose Tower. To kolejny hotel w Dubaju, który przytłacza wysokością. Budynek ma imponujące liczby: 333 metry wysokości, 72 kondygnacje, 482 pokoje. Hotel miał być już gotowy do odwiedzin gości w 2007 roku i miał być wyższy. Początkowy plan zakładał 380 metrów. Ostatecznie architekci zdecydowali się obniżyć go do 333 metrów. Cała inwestycja kosztowała 180 milionów dolarów. Rose Rayhaan Rotana należy do nielicznych hoteli, w których obowiązuje całkowita prohibicja.

3. InterContinental Hanoi Landmark – Hanoi

Brązowy medalista to jednocześnie najwyższy hotel w Wietnamie. Oddany do użytku na początku 2011 roku mierzy 336 metrów (o 3 m więcej od Rose Tower w Dubaju).

InterContinental Hanoi Landmark posiada 383 pokoje oraz 300 apartamentów z indywidualną obsługą gości. Zajmuje część 70-kondygnacyjnego budynku Keangnam Hanoi Landmark Tower, który jest 20 najwyższą konstrukcją na świecie. Lobby, restauracje oraz bar zlokalizowane są na 60 piętrze, oferując spektakularne, panoramiczne widoki. Goście wjeżdżają do swoich pokoi indywidualnymi, prywatnymi windami.

2. Emirates Park Towers & Spa – Dubaj

„Małym zwycięzcą” w naszym rankingu został Emirates Park Towers Hotel & Spa. To kolejny kompleks składający się z dwóch bliźniaczych wież budowanych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Dwa budynki Emirates Park Tower 1 i Emirates Park Tower 2 mieszczą dwa ogromne hotele. Mając 395 m i 77 pięter budynki ustępują tylko najwyższemu Abraj Al. Bait.  Dwie wieże mieszczą tarasy widokowe, 20 restauracji oraz bar na samym dachu.

Projekt przewidywał z początku postawienie jednej 350-metrowej wieży, która miała zostać wybudowana na Sheikh Zayed Road do 2008 roku. Plany zostały jednak zmienione z powodu projektów w zatoce Business Bay.

1. Abraj Al Bait Towers – Mekka

Najwyższy hotel na świecie zostanie oddany do użytku jeszcze w tym roku. Pierwsze miejsce przypisujemy zatem akonto wierząc, że nic nie stoi na przeszkodzie w ukończeniu budowy. Od stóp do głów Abraj Al Bait Towers będzie miał wraz anteną telewizyjną 601 metrów wysokości oraz 76 pięter, pomiędzy którymi będzie można poruszać się korzystając z jednej z 76 wind.

W dolnych częściach budynku znajdzie się ok. pół tysiąca punktów handlowych i usługowych. Luksusowe apartamenty zajmą 22 piętra, a 1005 pokoi hotelowych znajdzie się na 28 kondygnacjach. Na samym szczycie górować będzie ogromny zegar, pięć razy większy od londyńskiego Big Bena. W hotelu znajdzie się także muzeum islamu, siłownie, sale konferencyjne, restauracje oraz obserwatorium.

Budowa ma pochłonąć 3 miliardy dolarów. Co ciekawe, cały dochód z działalności hotelu zostanie przeznaczony na utrzymanie islamskich miejsc świętych.

Odwołany lot

Jeśli linia lotnicza odwoła nasz lot, to ma ona w obliczu prawa przede wszystkim obowiązek poinformować nas o innych możliwościach podróży do naszego miejsca docelowego. W takich przypadkach przewoźnik powinien zapewnić nam odpowiednie do czasu oczekiwania na kolejny lot świadczenia. Mogą to być napoje, posiłki lub nocleg. Nie spodziewajmy się obiadu w luksusowej restauracji czy noclegu w 5-gwiazdkowym hotelu, ale suchy prowiant i przyzwoity standard noclegu należy się każdemu.

Jeśli okazałoby się, że nie jesteśmy zadowoleni z proponowanych świadczeń, możemy odstąpić od umowy z przewoźnikiem i zażądać zwrotu ceny biletu oraz bezpłatnego powrotu do portu, z którego rozpoczynaliśmy podróż. Pamiętajmy jednak, że prawa te nie przysługują nam, jeśli nasz wyjazd jest wyjazdem zorganizowanym przez biuro podróży lub innego pośrednika, które zostało odwołane z innego powodu niż odwołanie samego rejsu.

Odszkodowanie nie przysługuje w następujących sytuacjach:

• przewoźnik uprzedził nas o odwołaniu lotu z mniej niż 7-dniowym wyprzedzeniem i zaproponował połączenie rozpoczynające się nie wcześniej niż godzinę wcześniej i kończące nie później niż dwie godziny później niż planowany lot
• przewoźnik uprzedził nas o odwołaniu lotu z co najmniej 7-dniowym wyprzedzeniem i zaproponował inne połączenie rozpoczynające się nie wcześniej niż 2 godziny wcześniej i kończące nie później niż 4 godziny później niż planowano
• przewoźnik uprzedził nas o odwołaniu lotu z co najmniej 2-tygodniowym wyprzedzeniem.

Zdarzają się również sytuacje, w których o odwołaniu lotu dowiadujemy się dopiero tuż przed odlotem na lotnisku. Pamiętajmy, że to na przewoźniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że poinformował pasażera odpowiednio wcześnie. Jeśli przewoźnik udowodni nam, że w procesie dokonywania rezerwacji podaliśmy nieaktualne dane kontaktowe, to wówczas możemy mieć problemy z uzyskaniem odszkodowania. Ponadto linie lotnicze zwolnione są z odpowiedzialności (czyli wypłaty dodatkowego odszkodowania), jeśli odwołanie nastąpiło z przyczyn nieobiektywnych (np. kataklizmy, strajki, złe warunki atmosferyczne), którym nie mógł zapobiec, stosując wszelkie możliwe działania.

Spóźniony lot

W przypadku sporych opóźnień pasażerowie mają prawo do odpowiedniej opieki, w tym do bezpłatnych dwóch połączeń telefonicznych oraz posiłków, noclegu w hotelu oraz transportu między hotelem a lotniskiem. Odpowiednie świadczenia przysługują nam jeśli opóźnienie jest:

• większe niż dwie godziny w przypadku rejsów do 1.500 km
• większe niż trzy godziny w przypadku rejsów wewnątrz UE powyżej 1.500 km i między 1.500 a 3.500 km w przypadku rejsów poza UE
• większe niż cztery godziny w przypadku pozostałych rejsów

Jeśli lot jest opóźniony o więcej niż pięć godzin, możemy zrezygnować z podróży i zażądać zwrotu w wysokości całkowitej ceny biletu. Przewoźnik powinien zadbać, by pieniądze wpłynęły do nas nie później niż po 7 dniach od podjęcia przez nas decyzji. Odszkodowanie powinno zostać wypłacone w gotówce, przelewem bankowym, bankowym transferem elektronicznym lub czekiem bankowym. Czeki podróżne oraz inne formy wchodzą w grę tylko wtedy, kiedy wyrazimy na to zgodę w pisemnej formie. Dodatkowo, mamy prawo do bezpłatnego powrotu do portu wskazanego na bilecie jako początkowy.

Warto pamiętać, że prawa te dotyczą wszystkich lotów, nie tylko tych z segmentu tradycyjnych, ale też tanich linii lotniczych i czarterów, pod warunkiem, że lot rozpoczyna się z portu w Unii Europejskiej. Aby móc dochodzić tych praw wystarczy, że stawimy się w odpowiednim czasie do odprawy biletowo-bagażowej, tzw. check-in.

Dlaczego Stephen King, chyba najsławniejszy pisarz horrorów, zyskał taką sławę? Bo w człowieku jest coś, co ciągnie go do nieznanego, z lekkim dreszczykiem. Niektórzy lubią się bać, ale można to nazwać lękiem kontrolowanym. Bo nie znam nikogo kto świadomie i z pełną premedytacją chciałbym się stać głównym bohaterem, ściganym przez psychopatycznego mordercę, zombi lub inne upiory. Ale mocne przeżycia, które znikają po zamknięciu książki lub wyłączeniu telewizora? Dla tych właśnie osób przygotowane są oferty turystyczne w tych miejscach:

Kaplica Czaszek, Czermna, Polska

„Pewnego dnia ksiądz Tomaszek zauważył, jak psy rozdrapują ziemię koło starej dzwonnicy przykościelnej. W ziemi zaczęły ukazywać się ludzkie czaszki i kości…”

Kości, które odnalazł ksiądz Tomaszek w zbiorowej mogile, należały do ofiar wojen i epidemii cholery z przełomu XVII i XVIII wieku. Wybudował kaplicę, w krypcie której spoczęły szczątki 20 – 30 tyś. ludzi. Jednak nie to stanowi o zupełnej wyjątkowości tego miejsca. Przekraczając próg barokowej kaplicy, pierwsze co rzuca się w oczy to nie piękny ołtarz. Lecz ściany i sklepienie pomieszczenia, które pokrywają wybielone kości 3 tysięcy ofiar z odnalezionej mogiły. Wchodząc do ogarniętej półmrokiem kaplicy, człowiek doznaje posępnego uczucia, ogarnia go lęk i niepokój. Spoglądają na niego puste oczodoły czaszek, starannie poukładane jedna na drugiej w kilkunastu rzędach. Inne spoczywają na stosie piszczeli. Przed wejściem do kaplicy można odczytać napis, który kryje motywację księdza Tomaszka do zbudowania tego miejsca: „Ofiarom wojen ku upamiętnieniu, a żywym ku przestrodze 1914”. Wnętrze kaplicy naprawdę działa jak przestroga.

Wirtualna kontemplacja kaplicy dostępna jest pod linkiem: www.kudowa.zdroj.pl/czermna

Nawiedzony dom w Wierchomli, Polska

W Nowym Sączy powstał park etnograficzny, do którego pozyskano m.in. stary, XIX wieczny chłopski dom z Wierchomli. Nikt nie protestował, kiedy ów dom rozbierano. Wręcz można było zauważyć radość mieszkańców. I nic dziwnego. Ale o tym przekonali się włodarze parku dopiero później. Postawili dom i rozmieścili meble i urządzenia w izbach, po czym chata została zamknięta na klucz. Co się okazało po ponownym otwarciu? Drobne sprzęty domowe porozrzucane były na ziemi, szafy poodsuwane, wszystko w nieładzie. Mieszkańcy Wierchomli zdecydowali się po tym incydencie opowiedzieć historię tego domu, którą przekazywali sobie z ojca na syna, a raczej z dziadka na wnuka (jak ten był niegrzeczny). W domu mieszkał pewien parobek, nieprzytomnie wręcz zakochany w córce gospodarza. Jako, że nie miał najmniejszych szans ze spełnienie swojej miłości w rozpaczy zawisnął w przygotowanej przez siebie pętli. Od tego czasu, aż po dzień dzisiejszy chodzi po domu, stukając, jęcząc, przesuwając przeróżne przedmioty i straszy mieszkańców.

Zamek Frankenstein, Darmstadt, Niemcy

W każdej legendzie jest ziarenko prawdy. Nie inaczej jest z mrożącą krew w żyłach opowieścią o Doktorze Frankenstein i jego eksperymentach z ludzkimi zwłokami. Pisarka Mary Shelley napisała wybitną powieść, ale inspiracje ponoć zaczerpnęła z autentycznych wydarzeń i podań jakie słyszała, będąc w Darmstadt. W mrocznym zamku pracował pewien naukowiec Johann Dippel. Zamek absolutnie wszyscy omijali szerokim łukiem. Nikt nawet nie odważył się straszyć tym miejscem niesforne dzieciaki. Właściciela zamku Dippela uważano za czarnoksiężnika i człowieka opętanego przez samego szatana. Naukowiec zafascynowany alchemią i długowiecznością używał do swoich eksperymentów ciał ludzi i zwierząt. Gotował je w ogromnych słojach, po czym wykorzystywał do tylko sobie znanych celów. Prości i bogobojni sąsiedzi Dippla, nie mogąc znieść praktyk z pogranicza magii, wypędzili go z zamku. Ale mroczna sława tego miejsca pozostała do dzisiaj.

Zamek Chillingham, Anglia

To zdecydowanie najstraszniejsze miejsce w tym rankingu i jedno z najmroczniejszych tego typu na świecie. Miejsce, które odwiedzali naukowcy i badacze zajmujący się parapsychologią. W XII wieku nie było chyba nikogo na Wyspach, kto słysząc choćby samą nazwę tego zamku nie czuł cierpnącej skóry z przerażenia. W czasie „świetności” twierdza nazywana była, z racji przeznaczenia, Domem Katów. Wszyscy wiemy z jaką lubością w średniowieczu oddawano się wszelakim torturom i męczarniom. I nie trzeba było się wyjątkowo przysłużyć, aby trafić pod koło, którym łamano bądź na krzesło inkwizytorskie. W zamku zginęły setki ludzi w ogromnych męczarniach. Ich duchy, nie zaznawszy spokoju i szukający pomsty za swoje cierpienia wędrują po korytarzach, krzycząc i jęcząc. Najczęściej spotykano na zamku ducha Lady Mary Berkeley, zdradzanej żony właściciela zamku i bestialsko zamordowanej.

Sighisoara, Rumunia

Niewielu kojarzy pewnego władcę Vlada Tepesa. Ale miał on przydomek, który rozsławił go na cały świat, a sława ta budziła paniczny lęk. Wład Palownik czy Drakula, zamieszkiwał pewien gród w dzisiejszej Rumunii. Słynął z bezwzględnego rozprawiania się ze swoimi wrogami – nabijał ich na pale. Podania i plotki o okrucieństwie władcy, spisał pewien poeta niemiecki Michel Beheim w utworze „O krwawym szaleńcu zwanym Draculą, wojewodą wołoskim”, tworząc tym samym preludium do mitu Drakuli, bez którego ciężko wyobrazić sobie dzisiejsze horrory. A sama Sighisoara jest doskonale zachowanym średniowiecznym miasteczkiem, gdzie na każdym kroku turyści raczeni są mrocznymi opowieściami o księciu Drakuli, jego wizerunkami, figurkami, obrazami.

Samolot po wylądowaniu na nowojorskim JFK zmierzał do swojego rękawa, kiedy jeden z pasażerów wstał i zaczął się pakować. Właśnie w tym miejscu i tego dnia, zapas cierpliwości i życzliwości Stevena się wyczerpał. Został zwymyślany i uderzony przez pasażera, któremu zwrócił uwagę, że to jeszcze nie pora by wstawać z miejsca.

Steven Slater podbiegł do samolotowego interkomu i krzyknął: „Do pasażera, który nazwał mnie s*****synem – wal się! Pracuję w tym biznesie 28 lat i mam serdecznie dość!” Po czym uruchomił wyjście bezpieczeństwa, które służy jedynie w przypadku lądowania awaryjnego czy wodowania. Wyskoczył z samolotu na nadmuchaną zjeżdżalnię mówiąc tym samym „Bye-bye” swojej 28 letniej karierze stewarda. Zanim jednak skończył karierę, musiał przejść szereg szkoleń. Poniższy film tłumaczy, dlaczego trwają one aż 1200 godzin.

Ciężki kawałek chleba

- Przez ostatnie 22 lata pracowałam jako stewardessa dla największych linii lotniczych z USA. Wielokrotnie spotykałam się z podobnymi frustrującymi sytuacjami i wcale nie dziwię się Stevenowi – mówi Małgosia, stewardesa, która rozpoczynała swoją karierę w Polsce.

Małgosia w rozmowie z nami przyznaje, że załoga pokładowa nie może tak na prawdę zmusić pasażera do wykonywania określonych poleceń. – Nie możemy działać jak policja, czyli siłą usadzić pasażera na swoim miejscu. To są tylko prośby i polecenia. Jeśli to nie działa, a jesteśmy na płycie lotniskowej, zawsze możemy zawrócić i prosić o pomoc służb mundurowych. Gorzej, jeśli coś dzieje się w powietrzu nad oceanem – tłumaczy Małgosia.

Z kolei nasz kolejny bohater, Piotr, jest stewardem w tanich liniach lotniczych. Lata z Wrocławia już ponad 3 lata. Poprosiliśmy go, aby opowiedział o swojej pracy.

Z jakimi najbardziej irytującymi zachowaniami wśród pasażerów spotkałeś się w swojej pracy?

Piotr: Praca w liniach lotniczych, a szczególnie zawód Cabin Attendant, to w dużej mierze zarządzanie zasobami ludzkimi na pokładzie samolotu. W niskokosztowych liniach lotniczych, gdzie obłożenie samolotów jest wysokie, codziennie spotykam około 500-700 osób. W związku z tym rzadko zdarzają się sytuacje, by wszyscy pasażerowie jak jeden mąż byli w pełni usatysfakcjonowani poziomem obsługi na lotnisku lub w samolocie. Wina zwykle jest zrzucana na załogę pokładową.

Mimo, iż jestem osobą cierpliwą i niecodzienne zachowania pasażerów (ekscentryczne, głośne zachowanie, niekulturalne odzywki lub niestety nawet problemy z utrzymaniem higieny) już nie wzbudzają we mnie emocji, to niemniej jednak są loty, na których z dużym prawdopodobieństwem „coś się wydarzy”. Przede wszystkim dotyczy to połączeń do Skandynawii. Loty te odbywają się w godzinach popołudniowo – wieczornych, a znacząca liczba pasażerów bardzo często nadużywa alkoholu, szczególnie tego, który kupili w strefie wolnocłowej. Wielu rodaków niestety często nie rozumie,  że picie alkoholu w samolocie jest zdradliwe, gdyż według badań działa on z potrójną siłą. Zdarzały się przypadki pasażerów mających trudności z wyjściem o własnych siłach. Pół biedy, gdy piją i nie rozrabiają – często jednak picie przeradza się w napady agresji wobec innych, także wobec załogi. Sam dostałem raz groźbę użycia siły, gdy zabroniłem pijanemu pasażerowi wejścia do toalety tuz przed lądowaniem samolotu.

Czy te zachowania i sytuacje pomagają Tobie lepiej rozwiązywać sytuacje konfliktowe w życiu prywatnym?

Piotr: Myślę ze tak. Przede wszystkim praca Stewarda polega na odpowiednim dogadaniu się i z pozostałymi członkami załogi i z każdym z pasażerów z osobna, często w sytuacji deficytu czasu. Dzięki temu w „normalnym” życiu prywatnym konflikty udaje się szybciej rozwiązywać

Czy były takie chwile, kiedy w obawie o swoje życie i zdrowie chciałeś zrezygnować z tej pracy? Jeśli tak, to jak sobie z nimi radziłeś?

Jak dotąd nigdy. Wręcz przeciwnie, lata już od ponad 2,5 roku i w tym czasie w naszej bazie prócz drobnych incydentów związanych przede wszystkim z bird strike, nie wydarzyło się nic, co zagrażałoby bezpieczeństwu. Składa się na to kilka czynników. Przede wszystkim, w przeciwieństwie do wielu innych linii, latamy na nowych i nowoczesnych samolotach Airbus A-320. Średni wiek naszych samolotów nie przekracza 3 lat, nieustannie dochodzą do floty nowe A320 prosto z fabryki w Tuluzie, a najstarsze 2 samoloty pójdą niedługo na zasłużoną emeryturę. Po drugie – nasze procedury bezpieczeństwa stoją na wysokim poziomie. Dbamy o komfort pasażerów natomiast to bezpieczeństwo jest na pierwszym miejscu. Świadomość ta jest powszechna wśród pilotów i Cabin Attendant. Zawsze bowiem dbanie o bezpieczeństwo jest tańsze niż naprawianie szkód powstałych w potencjalnym wypadku lotniczym.

Co czuje i myśli steward, kiedy dowiaduje się o wypadku lotniczym? Czy wypadki lotnicze osłabiają, czy wręcz odwrotnie, wzmacniają twoją psychikę i morale?

Piotr: 10 kwietnia bieżącego roku byłem członkiem załogi wykonującej poranne rozkładowe połączenie do Londynu Luton i z powrotem. Kilkanaście minut po starcie z Luton, kapitan wezwał nas do kokpitu i przekazał informacje o katastrofie w Smoleńsku. Byłem zszokowany informacjami – świadomość ze inny polski samolot rozbija się w tym samym czasie tysiąc kilometrów dalej nie napawa optymizmem. Jednak po uzyskaniu większej ilości informacji o wypadku, głównie o warunkach pogodowych, uspokoiłem się. Na rejsowym samolocie w Europie podobny przypadek nie mógłby się wydarzyć. Kapitan, który wylądowałby w trudnych warunkach nie zostałby bohaterem,  a wręcz odwrotnie straciłby licencje – gdyż naraził na niebezpieczeństwo kilkaset osób. Mówi się, że lotnictwo jest najbezpieczniejszym środkiem transportu, ponieważ procedury lotnicze napisane są „ludzka krwią”. Coś w tym jest – każdy przeanalizowany wypadek wpływa de facto na znaczna poprawę bezpieczeństwa lotów.

A na koniec  kilka krótkich pytań i równie szybkich odpowiedzi Piotra:

W mojej pracy najbardziej cenię… dużą ilość wolnego w tygodniu, dobry stosunek wynagrodzenia do ilości wykonywanej pracy.

Sytuacja pracownicza (jako steward), w której nie chciałabym się znaleźć/nie chciałabym żeby się powtórzyła… konieczność odwołania lotów z powodu awarii samolotu.

Wybrałem tą pracę, bo… stanowiła rozwinięcie poprzedniej, chciałem uczestniczyć w powstawaniu bazy i była lepiej płatna niż poprzednia.

Po pomyślnym wylądowaniu myślę… że to standardowa procedura, nic nadzwyczajnego.

Ulubione lotnisko to… Barcelona El Prat – nowoczesne i prawie w centrum miasta, przyjmuje tez tanie linie lotnicze

Zawsze zabieram ze sobą… zapas prowiantu na długie godziny pracy, zapasowe ubranie na przebranie w razie wylądowania na innym lotnisku niż docelowe i nocowania w hotelu

Mój pomysł na podróż to… lot do Norwegii i zwiedzanie fiordów latem. Proponuje co najmniej tydzień i wynajęcie auta. Piękna dzika przyroda, dzien. polarny, niezapomniane widoki i wrażenia.

Moje najwspanialsze wakacje… niedługo się zaczną – tydzień w Andaluzji

Wiem, że polecę/pojadę jeszcze do… Chorwacji, Grecji, Turcji.

Żałuję, że… nie ma więcej ciekawych połączeń z naszej bazy-brakuje południowo-europejskich destynacji

Prześpij się w samochodzie

Klimatyczne hotele mają w sobie „to coś”, co przyciąga ludzką ciekawość. Meilenwerk V8 Hotel nie bez przypadku powstał w Stuttgarcie. To właśnie w tym mieście znajduje się siedziba Mercedesa, czy całkiem niedawno otwarte muzeum Porshe. Miasto jest dobrze znane wszystkim miłośnikom motoryzacji. Pomysł właścicieli na stworzenie takiego hotelu w tym miejscu wydaje się więc strzałem w dziesiątkę.

Do wyboru mamy m.in. pokój stylizowany na kino samochodowe z czerwonym Cadillackiem, wzorowany na tor wyścigowy pokój Racing ze zdjęciami gwiazd Formuły 1 czy też myjnia samochodowa, w której można przespać się w starym Mercedesie. Absolutnie wyróżniającym się jest pokój nazwany Nostalgia. Przypomina on jedno z opuszczonych miejsc, w których amerykańskie muscle cary czekają na śmierć.

Zastanawiacie się pewnie ile kosztuje doba w pokoju dwuosobowym? V8 Hotel proponuje tematyczne apartamenty od 160 euro za dobę. Luksusowe wnętrza z dużym tarasem to już wydatek rzędu 380 euro. Biorąc pod uwagę niemieckie zarobki i klientelę na obłożenie hotelu właściciele raczej nie będą mogli narzekać.

Hotel z włoskich śmieci

W 2010 roku w Rzymie odbyło się otwarcie pierwszego hotelu w całości wykonanego z odpadów. Obiekt został zaprojektowany przez niemieckiego artystę – H.A. Shulta, który na budowę 5-pokojowego hotelu zużył około 12 ton śmieci. Odpady zostały zebrane z plaż w całej Europie, a celem całego projektu było podniesienie świadomości turystów na temat zanieczyszczeń, bowiem Włochy od lat borykają się z problemem nielegalnie składowanych śmieci oraz odpadków toksycznych. Nakręcono nawet film dokumentalny pod tytułem „Biùtiful cauntri, który przedstawia skutki oraz przyczyny koszmarnego zaśmiecenia Neapolu w latach 2007- 2008 .

Sytuacja jednak nie wygląda aż tak źle w Rzymie, niemniej jednak turyści odwiedzający to miasto do 7 czerwca mieli okazję przekonać się, jak duży może być stos śmieci. Corona Save the Beach Hotel znajduje się w pobliżu Castel Sant’Angelo w Rzymie. Co ciekawe, budowa była sponsorowana przez producenta piwa Corona. Dostawca chciał w ten sposób zamanifestować wizerunek firmy odpowiedzialnej i świadomej zagrożenia wynikającego z zaśmiecenia środowiska a jednocześnie zerwać z negatywnym wizerunkiem, ponieważ to głównie butelki po piwie stanowią większość plażowych śmieci.

Nocleg w domku dla chomika

Osiemnastowieczny budynek we francuskim mieście Nantes kryje w sobie unikatowy apartamentowiec – „Villa Hamster”. Jego goście mogą liczyć na smaczne ziarna, trening w ogromnym kole i komfortowe stosy siana zamiast łóżka. Obiekt został zaprojektowany przez dwóch architektów, którzy prowadzą firmę organizującą wyjazdy dla osób poszukujących przygód i nowych wyzwań.

Obiekt mieści się w przystosowanym dla gości historycznym budynku z XVIII wieku. Po wejściu do środka goście mogą zdjąć odzienie, rozgościć się i zamienić w chomika. Do dyspozycji mają czapki przypominającego pyszczek tego zwierzaka, olbrzymie kółko po którym mogą biegać tak ja małe gryzonie, chomiczą karmę i stóg siana na którym mogą się wyspać. Nie są to warunki luksusowe, a jednak goście chętnie płacą 99 euro za noc, tylko po to, żeby zakosztować życia z perspektywy małego zwierzaka.

Jak mówią pomysłodawcy hotelu, najtrudniejsze w przygotowaniu wyposażenia było znalezienie dużego koła-wybiegu dla gości. Zwrócili się więc oni po pomoc do innego architekta oraz specjalisty od wystroju wnętrz. Zdjęcia właścicieli i gości ubranych w chomiczą czapkę i biegnących po kółku obiegły media na całym świecie. – Kiedy otwierasz drzwi do naszego małego domku, myślisz sobie, “O mój Boże! Co to jest? Gdzie ja jestem?”. Zawsze kiedy widzimy taką reakcję u naszych gości, jest ona niesamowita. Pytamy się ich, dlaczego chcieliście do nas przyjechać?. Za każdym razem słyszymy w odpowiedzi: „To tak dziwne miejsce, że chcieliśmy je zobaczyć. Nie widzieliśmy hotelu, w którym można zamienić się w chomika – opowiada jeden z właścicieli obiektu.

Zamieszkaj u trzech bogów

Hotel Tianzi znajduje się w chińskim mieście Langfang i urzeka już na pierwszy rzut oka. Obiekt zbudowany został w roku 2000 i znany jest także pod nazwami: Emperor Hotel lub Hotel Syna Nieba. Z zewnątrz obiekt przedstawia trzech bogów: Fu (Bóg Szczęścia), Lu (Bóg Dobrobytu) i Shou (Bóg Długowieczności). Co ciekawe, jego 10 pięter (41,6m) pozwoliło mu zapisać się na kartach Księgi Rekordów Guinnesa, jako największy budynek będący jednocześnie obrazem.

Stos domów

W holenderskim mieście Zaandam znajduje się hotel, który wygląda jak stos domów. Zaprojektowany przez studio architektoniczne WAM Architecten Inntel Hotel ma 40 metrów wysokości i 11 pięter. Posiadający 160 pokoi obiekt składa się z nakładających się na siebie zielonych drewnianych domów charakterystycznych dla tamtego regionu.

Inntel hotel wybudowano w bliskim sąsiedztwie centrum miasta, w pobliżu stacji kolejowej w rejonie, który przechodzi wielką metamorfozę. Według planu Soeters Van Eldonk architecten dokonuje się „historyzacja tego obszaru”, co oznacza, że przywraca się układy dawnych, wąskich ulic, buduje się domy nawiązujące do tradycyjnych, z tą różnicą, że w znacznie większej skali i nowych, współczesnych technologiach. Wszystko po to, by przywrócić dawny klimat Zaandamu.

Do podróży, z której chcielibyśmy przywieźć wiele zapierających dech w piersiach zdjęć, warto zatem odpowiednio się przygotować, tak aby żadna sytuacja nas już w trakcie wyprawy nie przerosła. Od tego bowiem zależy, czy to, co spotkamy na swojej podróżniczej drodze, zostanie w interesujący sposób uwiecznione. I czy przywiezione zdjęcia będą dla nas atrakcyjną pamiątką, czy tylko nieudolnym zbiorem zdjęć, których właściwie nie warto nikomu pokazywać.

Fotografia wakacyjna – co zabrać ze sobą?

Dla profesjonalnego fotografa ważny jest już sam moment, w którym planuje on swoją wyprawę. Jest to chwila, w której musi on sobie zadać pytanie o to, dokąd jedzie, co chce z tej podróży przywieźć na zdjęciach i w jakich warunkach może mu przyjść fotografować. Spontaniczność w takiej sytuacji jest niestety niewskazana. Może się bowiem w trakcie wyprawy okazać, że muzeum, które planowaliśmy odwiedzić, jest w określonych godzinach zamknięte, bądź potrzebne jest wcześniejsze pozwolenie na fotografowanie danego obiektu. Warto takie informacje sprawdzić wcześniej w internecie.

Niemniej ważny jest dobór odpowiedniego sprzętu. Zestaw kilku podstawowych obiektywów wydaje się w tej sytuacji niezbędny. W fotografii architektury lub krajobrazów niezastąpiony wydaje się być obiektyw szerokokątny, który pozwala nam na zmieszczenie w kadrze znacznie większego obszaru, niż w przypadku zwykłego kitu. Jeśli jednak planujemy robić duże zbliżenia, wtedy warto zastanowić się nad dobrym, jasnym teleobiektywem. Niestety nie ma jednego obiektywu, który spełniłby wszystkie nasze oczekiwania.

W niektórych sytuacjach przydatna może okazać się również zewnętrzna lampa błyskowa. Warto pomyśleć o tym, w jakich warunkach oświetleniowych przyjdzie nam pracować. Oczywiście nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkiego, ale dzięki odpowiedniemu przygotowaniu będziemy w stanie uniknąć wielu niekomfortowych sytuacji.

Fotografowanie ludzi

Warto poznać obiekt, który chcemy fotografować. Przemyśleć kadr, zanim naciśniemy za spust migawki. Zmienić perspektywę i przełamać pewne stereotypy kadrowania, aby osiągnąć zamierzony cel. W fotografii dokumentalnej, kiedy próbujemy objąć kadrem sytuację spontaniczną i niezaplanowaną, dobrze jest zastanowić się nad tym, co chcielibyśmy przekazać za pomocą danego obrazu. Jakie emocje oddać w fotografii, jak sprawić, by osoba fotografowana wyglądała na zdjęciu naturalnie, swobodnie.

Trzeba również zdawać sobie sprawę z tego, że w wielu krajach muzułmańskich fotografowanie ludzi nie jest mile widziane. Jest to związane z dominującą tam religią – islamem, który zabrania tworzenia jakichkolwiek wizerunków istot żywych. Dlatego fotografując w kraju muzułmańskim możemy się spotkać z tym, że zostaniemy wyzwani bądź opluci. Najbezpieczniej w tej sytuacji mogą czuć się fotografujące kobiety, bowiem odpada seksualny kontekst w przypadku portretowania muzułmanki. Najbardziej restrykcyjne w tej kwestii państwa muzułmańskie to te leżące na Bliskim Wschodzie oraz kraje Arabskie.

Zdjęcia nocne

Zmora niedoświadczonego fotografa – zdjęcia nocne. Wszystkie te problemy wiążą się z brakiem odpowiednio mocnego światła, przez co aparat wymaga od nas użycia dłuższego czasu naświetlania. Wydłużanie czasu ISO bądź zmniejszenie przysłony często niestety nie wystarcza.

Niezbędne w tym przypadku wydaje się być użycie statywu. W fotografii nocnej warto uwzględnić dynamikę miasta, które po zmroku oświetlone zostaje mnóstwem latarń, świateł pędzących samochodów. To nieprawda, że nocą miasto zasypia. Wiele europejskich miast do późnych godzin nocnych tętni życiem. Finezyjnie oświetlone zabytki to w dzisiejszych czasach coraz częściej spotykane rozwiązanie, dzięki czemu obiekty nabierają zupełnie nowego, niespotykanego za dnia charakteru. Zupełnym zaskoczeniem może być więc sfotografowanie tego samego obiektu w dzień oraz w nocy. Warto takich miejsc, odpowiednio oświetlonych nocą, na swojej wakacyjnej wyprawie poszukać.

Detal

Wiele osób przywozi ze swoich wypraw zdjęcia, których ujęcia są kompletnie nieatrakcyjne. Nieprzemyślany kadr, banalne podejście do tematu, powielanie schematów sprawia, że po takie fotografie sięga się później niechętnie, bo niczym nas nie zaskakują. A w internecie takich zdjęć wiele.

Czasem wystarczy jedynie poszukać szczegółu, dzięki któremu fotografowany obiekt nabierze nowego, niespotykanego dotąd charakteru, aby masowo odwiedzane miejsce sfotografowane tysiące razy nabrało świeżego charakteru. I zachwyciło odkrywczym spojrzeniem. Warto pamiętać przy fotografii detalu o tym, żeby stosować małą głębię ostrości, wówczas łatwiej jest wydobyć trzeci wymiar obiektu.

Bezpieczeństwo

W podróży przyda się jeszcze jedna wskazówka. Sprzęt fotograficzny jest atrakcyjnym łupem dla złodziei, dlatego lepiej mieć go zawsze na oku. I zabezpieczyć aparat przed niesprzyjającymi warunkami zewnętrznymi. Piasek, woda, zbyt wysoka lub niska temperatura mogą go bowiem uszkodzić. Sprzęt warto nosić w plecaku, torby są mniej komfortowe w sytuacji, kiedy oprócz podstawowego body z kitem zabieramy ze sobą kilka dodatkowych gadżetów. Plecak zdecydowanie lepiej zabezpieczy również Twój sprzęt przed upadkiem.

Odpowiednie przygotowanie to podstawa dobrej zabawy. Jeśli więc stosunkowo wcześnie przygotujesz się do swojej fotograficznej wyprawy możesz mieć pewność, że zdjęcia, które ze sobą przywieziesz będą czymś więcej, niż tylko suchą relacją z podróży. Praktyka czyni mistrza, próbuj więc przełamywać stereotypy i robić zdjęcia, które zachwycą swoją świeżością. Nawet wtedy, kiedy jest to kolejne ujęcie Wieży Eiffla.

Festiwal Ostrygi

Miejsce: Galway, Irlandia.

Termin: Rokrocznie przez 5 dni września.

W 1953 roku pewien właściciel hotelu narzekając na brak gości, wymyślił Festiwal Ostrygi, nie przypuszczając, że tym samym stworzy jeden z największych i najstarszych festiwali jedzenia na świecie. Dzisiaj, na wydarzenie to oprócz stałego repertuaru – Irlandzkie i Światowe Mistrzostwa w Otwieraniu Ostryg, składają się również liczne koncerty na żywo (m.in. Dubliński Chór Gospelowy), potańcówki, konkursy („Najlepiej ubrana kobieta”) z cennymi nagrodami (4000 euro – sponsorem imprezy jest Guiness). Wszelkim rozrywkom i paradom ulicznym towarzyszy degustacja ostryg. Przez okres trwania całego festiwalu ceny dań z owoców morza spadają do minimum.

Karnawał w Wenecji

Miejsce: Wenecja, Włochy.

Termin: Ostatni tydzień karnawału.

Festiwal, którego przedstawiać nie trzeba. Swoją sławą i renomą wybiega daleko poza granice Włoch, a nawet Europy. Warto na początku sprecyzować – ostatni tydzień karnawału to w Wenecji apogeum zabawy. Jednak przebierańców w oryginalnych maskach można spotkać już po Bożym Narodzeniu, głównie w okresie sylwestrowo – noworocznym. Podczas karnawału nie można ominąć małego placyku, zwanego Piazzetta. Tam w przepięknej i magicznej scenerii, odbywają się zabaw. Jednak karnawał to nie tylko parady uliczne. W teatrach i operach wokół placu Św. Marka odbywają się spektakle i arie. Z karnawałem związane są też pewne obyczaje i prawa. Koniec tego wydarzenia ogłaszają dzwony bijące z wtorku na środę (Środę Popielcową). Wówczas wszyscy uczestniczy zabaw, a jest ich tysiące, naraz ściągają maski.

Festiwal Swatów

Miejsce: Lisdoonvarna, hr. Clare, Irlandia

Termin: 4 września – 4 października

Prawdziwa gratka dla singli, poszukujących swojej „połówki”. Swatanie, swego czasu, traktowane było w Irlandii jako tradycja. Dzisiaj pary „schodzą się” w nieco inny sposób. Jednak nie przeszkadza to w organizowaniu festiwalu, którego głównym celem jest dobra zabawa. Przez cały miesiąc, codziennie od późnego południa organizowane są imprezy z tańcami przy żywej irlandzkiej muzyce. A wszystko otulone jest lokalnym folklorem i wspaniałymi krajobrazami irlandzkiej prowincji. Oznaką dawnych czasów jest pan Willie Daly, ostatni zawodowy swat, który oddaje swoje umiejętności samotnym mężczyznom i kobietą, podczas całego festiwalu.

Festiwal Piwa – Oktoberfest

Miejsce: Monachium, Niemcy

Termin: 17 września – 3 październik (włącznie)

Kolejny festiwal znany na całym świecie. Nie do pomyślenia jest fakt, że każdy szanujący się pasjonat piwa, może spędzić koniec września w innym miejscu niż Monachium. Wydarzenie rozpoczyna już tradycyjnie burmistrz miasta, odkorkowując punktualnie w południe beczkę piwa. Następnie impreza przenosi się pod dachy setek namiotów – każdy innej kampanii piwowarskiej. Szacuje się, że w tym roku podczas Oktoberfest przewinie się ok. 7 milionów turystów. Piwa, golonki i białych kiełbasek z musztardą nie braknie na pewno, ale już teraz warto pomyśleć o rezerwacji noclegu. We wrześniu szanse na znalezienie jakiegoś dachu nad głową są bliskie zeru.

Festiwal Las Fallas

Miejsce: Walencja, Hiszpania

Termin: marzec 2012

To chyba jedno z najbardziej spektakularnych wydarzeń w Europie. Święto Las Fallas sięga pogańskich korzeni i obrazuje fascynacje człowieka ogniem. Z całą pewnością festiwal ten nie mógłby się odbyć w innym kraju. Połączenie ognia i tradycji Las Fallas z niespokojną hiszpańską duszą daje mieszankę wybuchową. W przenośni i dosłownie. Przez kilka tygodni, misternie i skrupulatnie przygotowywane są z drewna i papieru postacie polityków, artystów, sportowców – wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób zapisali się w pamięci Hiszpanów w ostatnim roku. Figury zdobią niemal wszystkie place, skrzyżowania i rogi ulic w całym mieście. Dodatkowo organizowane są korridy, zabawy, koncerty. Aż wreszcie nadchodzi noc na którą czekają wszyscy – noc płomieni. Przed północą, 19 marca zostają podpalone wszystkie figury, wybuchają petardy. Wszędzie unoszą się resztki spalonych konstrukcji, rozwiewane przez wiatr. Dym wdziera się niemal wszędzie. Odnosi się wrażenie, że płonie cała Walencja. Wydarzenia te warto zobaczyć na własne oczy choć raz. Wrażenia pozostaną na całe życie.

Jak każde wiekowe miasto, również Sztokholm ma w swojej ofercie przeróżne zabytki. Te największe, wpisane na Światową Listę Dziedzictwa UNESCO, to rezydencja królewska Drottningholm, zabytkowy cmentarz Skogskyrkogarden oraz najstarsza szwedzka osada, datowana na VIII wiek Hovgarden. Znajduje się tam również setka muzeów i przeszło 70 przeróżnych galerii.

Obowiązkowym punktem zwiedzania każdego miasta jest starówka. W Sztokholmie jest to o tyle oryginalna wycieczka, że Stare Miasto znajduje się na czterech różnych wyspach. Komunikację pomiędzy nimi ułatwiają wspomniane mosty i połączenia wodne – małe łódki na wzór tych weneckich.

Geniusz przyniósł sławę Sztokholmowi

Co przynosi jednak największą sławę urokliwej stolicy Szwecji? U schyłku XIX wieku, genialny szwedzki naukowiec, odkrył i opatentował krzemionkę sączoną nitrogliceryną – dynamit.  Pierwotnym zamysłem, było wykorzystywanie dynamitu w celach przemysłowych. Jednak okazał się on śmiercionośną bronią wykorzystywaną w konfliktach. Wynalazek przyniósł geniuszowi sławę i fortunę, ale również ogromne poczucie winy. Po śmierci, odpieczętowano jego testament, gdzie stało czarne na białym:

„Ja niżej podpisany, Alfred Nobel, oświadczam niniejszym, po długiej rozwadze, iż moja ostatnia wola odnośnie majątku, jest następująca. Wszystkie pozostałe po mnie, możliwe do zrealizowania aktywa, mają być rozdysponowane w sposób następujący: kapitał zostanie przez egzekutorów ulokowany bezpiecznie w papierach, tworzących fundusz, którego procenty każdego roku mają być rozdzielone w formie nagród tym, którzy w roku poprzedzającym przynieśli ludzkości największe korzyści.[...]”

Od tego czasu, co rok w Sztokholmie wręczane są Nagrody Nobla. Sztokholmska uroczystość wręczenia nagród jest bardzo podniosła. Obowiązują wyłącznie fraki i suknie wieczorowe. Na widowni dopuszczalne są czarne wizytowe garnitury. Laureatów obowiązuje ścisły rytuał – po otrzymaniu od króla dyplomu i medalu powinni wrócić na swoje miejsce, nie odwracając się do królewskiej rodziny plecami. Podczas uroczystości połączonej z krótkim koncertem laureaci nie zabierają głosu. Ich dokonania, po angielsku i szwedzku, przedstawiają reprezentanci szwedzkich instytucji, które przyznały im nagrody.

Mniej oficjalnie

Sztokholm, ten mniej oficjalny, nigdy nie zasypia. A jeżeli już to z pewnością nie w nocy. Życie towarzyskie budzi się po zmroku. Prawdę powiedziawszy niewiele jest miast w tej części Europy, które mają do zaoferowania turystom nastawionym na rozrywkę, tyle co Sztokholm. Kawiarenki, kafejki, bary, oryginalne bary lodowe, lokale z przeróżną muzyką na żywo (od klasyki, przez hip hop, po ciężkie metalowe brzmienia), dyskoteki, kluby nocne otwarte do białego rana. Stureplan i Kungsgatan, to jedne z głównych części rozrywkowych miasta. I tam należy szukać tych największych i najbardziej ekskluzywnych lokali (niestety nie na każdą kieszeń).

Sztokholm Card

Planując intensywne zwiedzanie tego miasta, warto rozważyć zakup karty sztokholmskiej. Dzięki niej można korzystać z komunikacji miejskiej (metro, autobusy, tramwaje, kolejka podmiejska) bez limitu. Wstęp do przeszło 70 muzeów jest za darmo. Karta również gwarantuje rejs promem na wyspę Djurgarden, bezpłatne przewodniki po mieście oraz wiele innych zniżek.

Nocleg

W sezonie (maj – wrzesień) warto rezerwować noclegi z pewnym wyprzedzeniem, gdyż stolica Szwecji cieszy się ogromnym zainteresowaniem turystów z innych krajów, jak również Skandynawów. Jak każde duże miasto europejskie, również Sztokholm ma w swojej ofercie noclegi z najwyższej półki, których cena oscyluje koło 200 euro i więcej. Są również miejsca, gdzie cena jest kilkukrotnie mniejsza, a pokoje są przytulne i schludne. Innymi słowy – Sztokholm oferuje rozrywkę i wypoczynek na każdą kieszeń.

Zanim jednak ruszymy na zwiedzanie duńskiej stolicy, warto na dłużej zatrzymać się w tym portowym miasteczku, aby choć na chwilę odurzyć się magicznym klimatem uliczek i nacieszyć oko zabytkowym centrum miasta. A jest co podziwiać. Spośród całej zabudowy zachowało się wiele, pięknych zabytków z V i VI stulecia. Swoim wiekiem imponuje w szczególności Pilgrädshuset, który w 2011 obchodzi swoje 531-sze urodziny. Na koniec może jeszcze szybki rzut oka na kościół S’ta Maria Kyrka ,  którego początki sięgają XIII w. A dla zmęczonych zwiedzaniem – wypoczynek na jednej z najpiękniejszych, piaszczystych plaż, jakich w Szwecji niewiele, lub spróbować piwa w lokalnym browarze.

Sama droga do duńskiej stolicy to, bez wątpienia jedna z „tranzytowych” atrakcji kraju. 16-kilometrowym mostem, wybudowanym w 2000 roku z inicjatywy Szwedów i Duńczyków bezpiecznie przeprawimy się na kolejny brzeg skandynawskiego królestwa – do centrum duńskiej administracji i władzy – Kopenhagi.

Pierwsze kroki, kierujemy – a jakże – w stronę  Kopenhaskiej Syrenki. Stojący przy nabrzeżu Langelinie posąg przedstawia tytułową bohaterkę baśni H. Ch. Andersena.  Nieco dalej, o powstaniu Zelandii przypomina monumentalna fontanna  bogini Gefion – patronki rolnictwa i dziewic, która, według legendy, swoją determinacją i poświęceniem synów przyczyniła się do stworzenia tego pięknego zakątka Skandynawii. A dalej nie mniej atrakcyjny, rokokowy zespół pałacowy Amalienburg –najpiękniejszy  taki obiekt w Europie Północnej. Pośrodku usytuowany jest dostojny pomnik Fryderyka V, inicjatora budowy. Od roku 1794 jest siedzibą duńskiej rodziny królewskiej, a zmianę malowniczo przybranej warty możemy obserwować codziennie, w południe. Charakterystycznym elementem miasta jest Kronborg Slot, wzniesiony w latach 1574-1585. Sława zamku w znacznej mierze wynika z uwiecznienia go w literaturze jako zamku Elsynor, po którego murach spacerował szekspirowski Hamlet (zamek u Szekspira miał być o 600 lat starszy).

Miejscem towarzyskich spotkań i relaksu z przyjaciółmi są kolorowe zabudowania Nyhavn (tłum. Nowego Portu), które już w przeszłości pełnił rolę miejsca, gdzie marynarze, cumujący do brzegów Danii oddawali się upojnym chwilom w towarzystwie pięknych dziewczyn. Siedzący przy rozłożonych na dworze stolikach spacerowicze mogą poczuć prawdziwą tęsknotę za morską wyprawą. Dla spragnionych rozrywki i mocnych wrażeń z czystym sumieniem polecimy Park Tivoli, gdzie skorzystamy z jego atrakcji, a także odpoczniemy pośród ogrodów w stylu angielskim. Niesamowite wrażenie zrobi na nas również wieczorem – w blasku neonów i tysięcy świateł.