How can you see into my eyes like open doors...

*

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 21 Jan 2011 02:02:00 +0000

Είναι από εκείνες τις βραδιές που δε σε πιάνει ύπνος και ψάχνεις απελπισμένα και μανιωδώς τρόπους να βάλεις το ρολόι σου σε αγώνα δρόμου . Καλώς ή κακώς ο χρόνος είναι πολύ σταθερός χαρακτήρας, δεν αλλάζει τέμπο για χατήρι κανενός. Βάζεις μια ταινία να παίζει για παρέα, περιμένεις άλλη να φτάσει στο κατώφλι σου. Στριφογυρνάς, σκέφτεσαι, αναρωτιέσαι. Θυμάσαι καταστάσεις. Θυμάσαι πρόσωπα.

Αυτές λοιπόν τις μη μετρήσιμες ώρες στον κύκλο της ζωής σκαλίζεις τη μνήμη σου, ένα εντελώς αναξιόπιστο κομμάτι του εαυτού σου. Σου φέρνει εικόνες διαφανής, λες και δεν ήσουν εσύ αυτός που τις βίωσε. Επικεντρώνεται σε ένα πρόσωπο και συνειρμικά σε αναγκάζει να αναρωτιέσαι. Τι να κάνει? Που να βρίσκεται?

Ξεκινάς την αναζήτηση με ένα απ τα πιο ακριβή εργαλεία του σύγχρονου κόσμου. Facebook. Πληκτρολογείς. Ξέρει αλλά όχι αυτό που ψάχνεις. Η έννοια του μοναδικού κλειδιού εδώ αναιρείται. Χμμ...σίγουρα κάτι θα ξέρει το google. Και έτσι είναι. Ξέρει. Όχι και πάρα πολλά αλλά ξέρει.

Και αυτά που ξέρει είναι στενάχωρα. Είναι απ αυτά τα στενάχωρα που μονάχα στην περίπτωσή τους αξίζει ένας άνθρωπος να χάνει το χαμόγελό του. Ψάχνεις καλύτερα, διασταυρώνεις, μπας και είναι απλή συνωνυμία. Όχι δεν είναι. Δυστυχώς.

Σκέφτεσαι πότε και που είδες αυτό το πρόσωπο τελευταία φορά. Παγκράτι, Αθήνα. Στους Ολυμπιακούς. Αρχίζω και θυμάμαι. Εικόνες πολλές. Ραψωδία Θεσσαλονίκη για καφέ. Βόλτα στην παραλία. Μετά πάλι Ραψωδία στο live. Με έναν αηδο που τα χε παρμένα δεν ξέρω γιατί. Σίνδος στο σπίτι. Πρότεινες να πάμε Πάτρα. Εγώ από Θεσ/κη εσύ από Γιάννενα. Συναντηθήκαμε εκεί. Μετά χαρήκαμε για λίγο. Τυχαία στο αεροδρόμιο επειτα. Είπες να μείνεις να τα πούμε. Μετά τηλέφωνα που και που. Μέτα Αθήνα. Μετά τηλέφωνα σε γιορτές μόνο. Μετά τίποτε.

Άραγε τι να έκανα 23 Ιουλιου 2008?

Κρίμα που δεν ήρθα Γιάννενα να σε δω ρε Σωτηράκη και κρίμα που δεν σταμάτησες να βρεθούμε οταν περνούσες απο δω. Κρίμα που δε σηκώσαμε το γαμημένο το τηλέφωνο να πούμε κατι παραπάνω απο χρόνια πολλά. Και τώρα δυστυχως δεν εχω δεύτερη ευκαιρία για να σε δω.

Μερικές φορες θεωρώ άθλιο το να μεγαλώνεις! Όσο είσαι μικρός νομιζεις ότι εισαι αθάνατος. Με τα χρόνια καταλαβαίνεις πόσο τρωτός και εφήμερος είσαι.

Συμπεράσματα αποψινής βραδιάς

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 16 May 2010 02:13:00 +0000

Τι κάνει ο άνθρωπος για να πετύχει το σκοπό του... ό,τι ειναι απαραίτητο.
Παντού υπάρχει ένας mac. (το άτιμο το μηλαράκι ξεχωρίζει στο ημίφως)

*

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 23 Mar 2010 23:33:00 +0000

It was a fucking rainy Tuesday.

Σήμερα θα μπορούσα να διαγράψω την απόσταση Έβρος - Πελοπόννησος οδηγώντας. Περιορίστικα στα 274 km.

i am a mac, i am a pc... who am i?

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 13 Mar 2010 22:21:00 +0000

Απ' τη μία έχουμε τις ευρηματικές διαφημίσεις της Apple του στιλ "hello, i am a mac... and i am a pc" που κατά κοινή ομολογία σε κάνουν να σπας ένα χαμόγελο. Απ' την άλλη έχουμε αυτή την συμπαθητική ταινία.

Η αλήθεια είναι ότι αρχικά δε δούλεψε συνδυαστικά το μυαλό μου. Ξένα σώματα αμφότερες οι παραγωγές. Σε πείσμα όμως της περισυλλογής εμφανίστηκε ο λαμπτήρας εκατοστά πιο ψηλά απ την κώμη και βρέθηκε το σημείο τομής: ο ίδιος πρωταγωνιστής.
Είναι λοιπόν ο Justin Long που υποδύεται τον mac και κάνει το pc (John Hodgman) να ιδρώνει και να χάνει τα λόγια του σε κάθε διαφήμιση. Το παράδοξο είναι ότι ο mac guy δήλωσε " I look like a geeky hacker, but I don't know anything about computers", από μια κλεφτή ματιά που έριξα στο βιογραφικό του ενώ, απ την ίδια ματιά, ο pc guy είναι στην πραγματικότητα mac user.

I Now Pronounce You... Πανδώρα & Πλάτωνα

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 07 Mar 2010 17:03:00 +0000

Κοίτα να δεις τώρα ερώτηση που μου έτυχε στο trivial: Τι πουλιά είναι ο Πλάτωνας και η Πανδώρα της ομώνυμης σειράς κινουμένων σχεδίων? Φραουλόπουλα, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Τα εν λόγο Φραουλόπουλα είναι καθ όλα ελληνικό προϊόν γεννημένo στην εταιρεία Artoon S.A. Η σείρα έπιαζε πριν μια 5ετία περίπου και, με αφορμή την ερώτηση του trivial, διάβασα ότι προβάλλεται και τώρα τα σαββατοκύριακα το πρωί.
Αν και κάποιος μπορεί να παραμένει δύσπιστος μπροστά σε μια ντόπια παραγωγή, τα Φραουλοπουλα δεν υστερούν σε κάτι από αντίστοιχες αλλοδαπές. Είτε στα γραφικά τους είτε στην πλοκή. Καλοφτιαγμένοι χαρακτήρες και φιλειρηνική υπόθεση. Είναι αυτό που λέμε ...καλή παιδική σειρά. Κι άλλες πληροφορίες εδώ και η φωτογραφία από εδω.

Θα μαγειρεψω Goody's

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 07 Mar 2010 12:41:00 +0000

Η σχέση μου με την εν λόγο αλυσίδα είναι περισσότερο αναμνηστική. Μου θυμίζει το έτερον ήμισυ του δωματίου 201 της εστίας που κατοικούσα στη διάρκεια της φοιτητικής μου ζωής. Έτσι λοιπόν ανάμεσα στα πολύχρωμα χαρτάκια delivery που εδρεύουν σπίτι μου το προτιμώ ενίοτε (σε στιλ να μην ξεχνιόμαστε). Μεταξύ μας όταν μιλάμε για σαβουροφαγείαση από αλυσίδα ταχυφαγειου ψηφίζω McDonalds. Τα τελευταία με παραπέμπουν σε παρακμή ενώ τα Goody's τείνουν προς τα κει ανεπιτυχώς.
Είπα λοιπόν και σήμερα να μαγειρέψω κάτι από έξω. Σήκωσα νωχελικά το ακουστικό του τηλεφώνου, σχημάτισα τον αριθμό. Αν θέλετε απόδειξη επιλέξτε 1, αν θέλετε τιμολόγιο επιλεξτε 2. Μετά, το απολογητικό μήνυμα για τις γραμμές που είναι όλες κατειλημμένες. Εν τέλη βρέθηκε ελεύθερη γραμμή και συνεννοήθηκα με την κοπελίτσα - μετά τα κόπων και βάσανον λόγο του πανελλαδικού βουητού που επικρατούσε στο τηλεφωνικό κέντρο.

Κάτι τέτοιες ώρες θαυμαζεις τη χαρτογράφηση ανθρώπων. Εκούσια μεν spooky δε. Το αισθάνεσαι ότι παίρνεις και συ το μοναδικό id που σου αντιστοιχεί στην εκάστοτε βάση. Ένα public pixel στα Goody's για τις διατροφικές μου συνήθειες, μερικά ακόμα σκόρπια σε ποικιλόμορφες βάσεις (βλέπε facebook) και η ψηφιακή μου απεικόνιση σχηματίζεται.
Μερικές φορές το χαρτί μου είναι πραγματικά πιο οικείο απ ότι ένα πληκτρολόγιο ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μου δίνει την ελευθερία που υπονομεύει το τελευταίο.

άχρηστη πληροφορία της ημέρας: στην Κοζάνη χιονίζει εδώ και ώρες

i m back for good

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 02 Mar 2010 03:12:00 +0000

Η αληθεια είναι ότι η έμπνευση και γω έχουμε αγεφύρωτες σχέσεις εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Παρ όλα αυτά απόψε είπα να την προκαλέσω μήπως και βγει ένα ολοκληρωμένο post.
Εν όψη λοιπόν καινούργιου μήνα, το project(!) με κωδικό όνομα "defragmentation" ξεκίνησε επιτυχώς. Έτσι λοιπόν κατοικώ πλέον στα υπόλοιπα τετραγωνικά του σπιτιού μου που έμεναν ανεκμετάλλευτα εδώ και τρεις μήνες περίπου ενώ αγγίζω τον imac που για παρόμοιο χρονικό διάστημα έστεκε παραμελημένος και σκονισμένος (οι 24 ίντσες πραγματικά μου έλειψαν).
Στα πλαίσια της αλλαγής συμπεριλαμβάνεται και το blog ξεκινώντας απ το template. Δεν άκουσα και τα καλύτερα για το τελευταίο (μοιάζει με τραπεζομάντιλο το ένα σχόλιο και μοιάζει με ταπετσαρία το άλλο). Παρ όλα αυτά δε με βάλανε σε προβληματισμούς και σκοτούρες.
Θα ξημερώσει σε λίγο, με λένε thrassvas και παραδόξως την παλεύω.

Τα 3 Π της Ελληνίδας μάνας.

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 22 Apr 2009 12:50:00 +0000

Μετά από τόσες μέρες αποχής από το dsl, τώρα που το βρήκα νιώθω τόση συγκίνηση μέχρι που είπα να κάνω και post μετά από κανά χρόνο πάνω κάτω!
Διάβασα λοιπόν κάτι πολύ καλό στο internet... Τα 3 Π της Ελληνίδας μάνας... Πάχυνες, παντρέψου, πεθαίνω. Δεν ξέρω για τη δική σας, η δική μου πάλι τα αναφέρει συχνά πυκνά και τα τρία.

Πάμε για καφέ?

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 12 Jun 2008 21:32:00 +0000

Χτες περίπου την ίδια ώρα στάλθηκε ένα mail σε γραφίστα που έλεγε για ένα logo με το concept "Πάμε για καφέ?". Σήμερα λοιπόν το πρωί ήρθε η απάντηση με το logo μαζί.
Δεν ξέρω εσείς τι λέτε αλλά εγώ το βρήκα απλά υπέροχο. Όσο και να προσπαθούσα δεν νομίζω να σκεφτόμουνα να κάνω κάτι τέτοιο :-(. Άμα το κατέχεις το άθλημα ....τι να λέμε τώρα?
Τον συγκεκριμένο γραφίστα θα τον βρείτε εδώ.

Θέλω...

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 12 Jun 2008 16:47:00 +0000

...ringtones σε skype, ichat και λοιπές τέτοιες υπηρεσίες που σου κάνουν ντριν-ντριν internetικά. Στο κινητό βάζω όποιον ήχο κλήσης θέλω σε όποιον θέλω. Σ' αυτές τις υπηρεσίες γιατί να μην μπορώ να διαλέξω ένα τραγουδάκι για τον χ,ψ,ζ, ... της λίστας μου?
Η' μήπως αυτό γίνεται ήδη και δεν το ξέρω...αναρωτιέμαι.

*

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 01 Jun 2008 18:47:00 +0000

Τους κύκλους ποτέ δεν τους πολυσυμπάθησα. Είναι σα να γυρνάς πίσω αντί να προχωρήσεις. Είτε αφεθείς στον κύκλο είτε όχι έχεις απώλειες. Ας δούμε ποιες θα 'ναι οι λιγότερο οδυνηρές.

Ο πρώτος μου...

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 19 May 2008 11:26:00 +0000

...λογαριασμός (δεν φαντάζομαι να σκέφτηκες κάτι διαφορετικό) πληρώθηκε επιτυχώς μέσω e-banking. Νιώθω συγκίνηση! Είναι ωραίο αίσθημα όταν γυρνάνε πίσω τα χρόνια και αποκτάς πάλι το χαμένο σου ...pin.

Λογαριασμοί stories

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 10 May 2008 16:25:00 +0000

Τους τελευταίους 2 μήνες όπου και να πάω κουβαλάω μαζί μου λογαριασμούς. Έτσι λοιπόν έχω πληρώσει λογαριασμούς Τρίκαλα, Αθήνα, Θεσσ/κη, Κοζάνη και Ρόδο. Κι όλα αυτά γιατί έχω χάσει τους κωδικούς του e-banking από όλες τις τράπεζες. Καλά να πάθεις θα μου πεις και δίκιο θα 'χεις! Επιστρέφοντας στη βάση καιρός να το δρομολογήσω το θεματάκι του e-banking γιατί έχω βαρεθεί να ψάχνω ΔΕΗ, ΟΤΕ, Forthnet, Γερμανούς, Ιταλούς και άλλες φυλές.

Νοκ,νοκ...ποιός χτυπάει την πόρτα?

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 07 May 2008 16:33:00 +0000

Τα 24 Mbps! Εγώ βέβαια έλειπα αλλά βρήκαν τρόπο και τρύπωσαν αυτά.
Τι μεγαλείο, τι πολιτισμός είναι αυτός! Απ' τ' αλώνια στα σαλόνια ...που λέει και η λαϊκή ρήση. Σε 2 μέρες τα 19 gb που είχα free τερμάτισαν. Πρέπει να δρομολογηθεί το tb ...να γίνεται και το downloading ανθρώπινα.
Το κακό είναι ότι πρέπει να λείψω για 5 μέρες οπότε όχι μόνο θα εγκαταλείψω τα 24 και τον mac αλλά ούτε pstn free δεν θα 'χω. Θα βολευτώ και θα πορευτώ, λοιπόν, με internet επί πληρωμής.

Αστειάκι

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 02 Apr 2008 19:18:00 +0000

* Από ένθετο εφημερίδας ...δεν θυμάμαι ποιας.

*

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 22 Mar 2008 01:35:00 +0000

Ημέρα ύπνου λέει η χτεσινή ( 21/3 ). Πέρασε το χτες, ήρθε το σήμερα κι εμένα ακόμη να με πάρει ο ύπνος. ...Και η νύχτα συνεχίζεται ακούγοντας podcasts.

MMD 2008

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 18 Mar 2008 20:22:00 +0000

Αν και με καθυστέρηση σχεδόν 2 εβδομάδων αυτό το post ανεβαίνει (τεχνικές δυσκολίες που δυστυχώς ακόμη υφίστανται). Στις 8 Μαρτίου λοιπόν βρέθηκα στο Metal March Day στην Αθήνα. Ταξίδι αστραπή, ούτε 24ωρο δεν έκλεισα στην πρωτεύουσα. Όλη η δουλεία έγινε για να δω από κοντά και για πρώτη φορά τους Nightwish.
Εντυπώσεις λοιπόν...Σαν εκδήλωση μέτρια εώς κακή. Ούτε μια αφίσα στην είσοδο να ξέρεις κατά που πας, ούτε ένας κάδος έτσι για το γαμώτο μην τυχών και φιλοτιμηθείς και δεν πετάξεις το σκουπιδάκι κάτω. Γενικά πολύ πρόχειρο και αρπαχτή μου φάνηκε Απ' τα θετικά και θεϊκά της διοργάνωσης ήταν τα decibel. Ήταν πολλά τα decibel Άρη! Μιλάμε για ποοοοοοολλά decibel. Πρώτη φορά άκουσα τόσα decibel. Έμενες ακίνητος και σε κουνούσαν. Κι ένα περίεργο πράγμα...δεν βούιζαν τα αυτιά καθόλου μετά. Καλή ποιότητα ήχου μου είπαν.
Στο θέμα μας τώρα...Nightwish. Ας ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι βγήκαν κανά ώρα αργότερα απ΄την προγραμματισμένη Πταίσμα. Κατά τις 11:30' φύγαν τα παλικάρια που έλεγχαν τα εισιτήρια οπότε όποιος ήθελε έμπαινε μέσα Πταίσμα κι αυτό... δεν ήξερα. Αν ήξερα δεν θα το είχα πληρώσει το χαρτάκι Έρχεται λοιπόν η ώρα του συγκροτήματος. Πες μου τώρα τι δουλειά είχε η κυριούλα ετών 50++ με τον κότσο, την φουστίτσα την κλασική της θειάκας και τα πασουμακια στους Nightwish? Αμ, ο κυριούλης με το πουκαμισάκι και το πουλοβεράκι του που πήρε παραμάσχαλα τον υιό (μαθητής Δημοτικού έμοιαζε) κι αν δεν χτυπιόταν ο τελευταίος τον έβαζε με το ζόρι. Κατά τα άλλα κατά 99 % είχαμε το ίδιο μοτίβο...μαύρο, μαύρο ,μαύρο. Διότι πως να λέγεσαι μεταλλάς αν μαύρα δεν φοράς ...οεο???
Βγαίνουν επιτέλους οι Nightwish... Και μας εγκαταλείπουν άσπλαχνα μετά από κάνα ώρα περίπου. Μην παραγνωριστούμε κιόλας! Ο Tuomas & ο Marco ήταν άψογοι. Η Anette πάλι μια απελπισία. Τι κι αν χτυπιόταν τα παλικάρια στη σκηνή! Νόμιζες ότι η Anette θα αρχίσει να τραγουδάει "I'm a barbie girl". Από φωνή δεν ακουγόταν και καθαρά ο ήχος οπότε δεν μπορώ να κρίνω αλλά από σκηνική παρουσία δεν ταιριάζει καθόλου με το ύφος του συγκροτήματος. Η τέως των φωνητικών μάλλον ήταν πολύ καλύτερη , από βιντεάκια στο youube που έχω δει.
Όπως και να 'χει, δεν ήταν ούτε χάσιμο χρόνου ούτε χρημάτων και χρωστάω ακόμη μια παρουσία μου σε συναυλία τους...κάποια στιγμή.

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 18 Feb 2008 22:51:00 +0000

Επιτέλους ...το μωρό των αποπάνω κλαίει! Λίγο φασαρία πια και σ' αυτή την πολυκατοικία Το κάνουν μπάνιο τώρα ...για να ηρεμήσει υποθέτω. ...όχι, όχι αφήστε το να κλάψει ...μου τη δίνει στα νεύρα η τόση ησυχία.
Φτου... σταμάτησε.

666-69

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 08 Feb 2008 22:32:00 +0000

Και κει που πάω να πετάξω την απόδειξη πέφτει το μάτι μου στο τηλέφωνο. Που να σταθώ στο 666 (φτου, φτου, φτου) ή στο 69 (Μμμμμ...) ; Το μαγαζί προσφέρει κολασμένες απολαύσεις όχι αστεία!

Searching...

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 06 Feb 2008 02:03:00 +0000

Χτες πέτυχα κάποια στιγμή στο TV το Married with Children το οποίο δεν έβλεπα κιόλας. Οπότε μου γεννάται η απορία τι γίνανε αυτοί οι άνθρωποι. Ε, γι΄αυτό υπάρχει το internet. Η κόρη λέει έπαιζε στο Just Visiting μια από τις πρώτες ταινίες που είδα σε υπολογιστή πριν x χρόνια. Συγκινήθηκα βρε...ας πούμε.
Είπα να ρίξω και μια ματιά στα animated. Και ... Shrek goes fourth το 2010. 2 χρονάκια μόνο standby.
Τελικά το internet μου έχει λύσει απορίες που είχα πριν το γνωρίσω. Το google όλο και κάτι θα ξέρει!

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 06 Feb 2008 01:33:00 +0000

Turning off emo mode...Καλοκαίρι έρχεται, δε λέει.

Στα 4, στα 4...

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 12 Jan 2008 04:17:00 +0000

...gb θα αναβαθμιστεί η μνήμη του imac. Αύριο Την έχω 3-4 μέρες υπό την κατοχή μου αλλά δεν ήμουνα σε mood να την περάσω. Να ξεβιδώσω μία βίδα δηλαδή να την τοποθετήσω και να ξαναβιδώσω τη βίδα. Τόσες υπερβολικές κινήσεις δηλαδή!

Άσχετο No1: Τελικά πολύ βαριέμαι να διαβάζω posts κατεβατά στα blogs. Μόνο στα 5 blogs που βλέπω ανελειπώς σε καθημερινή βάση διαβάζω το ο,τιδήποτε.

Άσχετο No2: Emo, trendy ή gothic είναι το παιδί οέο? Gothic τελικά (το φώτισε ο Μεγαλοδύναμος!). Συμπορεύεται μαζί με την gothic ψυχή λέει μιας ...bride από ταινία. CorpseBride ερωτώ. Ναι αυτή!

Βαριέμαι που ζω

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Jan 2008 23:20:00 +0000

Ό,τι πιο γ@μ@το έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό σε blog! Βαριέμαι που ζω
lol ( Δείτε και το profil)

*

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 05 Jan 2008 22:07:00 +0000

Έχω γενέθλια σήμερα. Να μου πείτε χρόνια πολλά και λοιπές ευχές. Τα πόσα κλείνω να δείτε το προφίλ. Δώρα δεκτά όοοοοοολο τον χρόνο ( και κατά προτίμηση real gifts όχι e-gifts!!!).

Cartoon stories

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 Jan 2008 01:14:00 +0000

Τον τελευταίο καιρό μ' έχει πιάσει μια μανία, μ@λ@κί@ (όπως θες πες το ...who cares anyway) και θέλω να έχω τα cartoon (animated κυρίως) που βλέπω κατ' εξακολούθηση σε γνήσια dvd. Σήμερα χτύπησα ένα Finding Nemo 9.90€ από τον Μαρινόπουλο. Κανόνας να μην ξεπερνάνε τα 10 ευρά. Είχα βρει και στην Αθήνα μερικά φτηνά καλά που τα ήθελα αλλά είπα να τα ψωνίσω την επομένη. Δεν πρόλαβα. Σε λιγότερο από 48 ώρες τι να πρωτοπρολάβεις? Next time!
Όμορφες εικόνες, χαρούμενα χρώματα, "εύκολο" story...κάπως έτσι περιγράφεται ένα cartoon. Μόνο του Tim Burton αποτελούν εξαίρεση αλλά απ' τις καλές (βλέπε εδώ και εδώ). Ιδανικά για relax λοιπόν και για να ύπνους γρήγορους, ανέμελους, ...χωρίς σκέψεις. Ε, δε θα 'ναι και ανάδρομος ο Ερμής... είναι ότι χρειάζεται για να ευ θυμίσουμε λιγάκι. ;-)