How special...

Ο πρώτος πρακτικός οδηγός για τις Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες και τη Δυσλεξία

2020-09-09T18:40:00.003+03:00

Οι εκδόσεις Σπυρόπουλου σε συνεργασία με τον ειδικό παιδαγωγό Ιωάννη Α. Κοσμόπουλο κυκλοφορούν τον πρώτο, σε πανελλαδικό επίπεδο, πρακτικό οδηγό για τις Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες και τη Δυσλεξία.

O Ιωάννης Κοσμόπουλος είναι δάσκαλος και ειδικός παιδαγωγός. Ασχολείται με τις Μαθησιακές Δυσκολίες και τη Δυσλεξία από το 1992 και από το 1997 αποκλειστικά με την Ειδική Αγωγή και την επιμόρφωση. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη Συμβουλευτική Γονέων την οργάνωση ομάδων γονέων και την εκπαίδευση ενηλίκων.

Το βιβλίο είναι ένα πρακτικός οδηγός για τις Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες και τη Δυσλεξία. Στόχος του η οργάνωση και η κωδικοποίηση όλων των υπαρχόντων γνώσεων με απλό και κατανοητό τρόπο ώστε να είναι προσιτές σε όλους -από τους γονείς που θέλουν να μάθουν και να βοηθήσουν τα παιδιά τους, μέχρι τους εκπαιδευτικούς που θέλουν να βρουν κωδικοποιημένες όλες τις πληροφορίες για να βοηθήσουν τους μαθητές τους.

Το βιβλίο είναι οργανωμένο σε δύο μέρη. Το πρώτο, “Η Θεωρία”, εστιάζει στη σχολική αποτυχία των μαθητών, τη Δυσλεξία, τη Δυσαριθμησία, τη Δυσορθογραφία, τη Δυσγραφία, τα προβλήματα συμπεριφοράς των μαθητών με Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες και στις οικογένειες αυτών των παιδιών. Το δεύτερο μέρος, “Στην Πράξη”, αναφέρεται στην αξιολόγηση των Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών, στον τρόπο που πρέπει να γίνεται η παρέμβαση και στα Προγράμματα Παρέμβασης. Στο δεύτερος μέρος γίνεται επίσης παράθεση των τεχνικών παρέμβασης, δίνοντας παράλληλα πρακτικές συμβουλές προς εκπαιδευτικούς και γονείς.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο εδώ με έκπτωση 10%

Ειδική Αγωγή και COVID-19

2020-09-09T17:47:00.003+03:00

Η αναστάτωση που έχει προκληθεί με τον τρόπο έναρξης της σχολικής χρονιάς '20-'21 έχει προκαλέσει δικαιολογημένες ανησυχίες σε εκπαιδευτικούς και γονείς. Στο προσκήνιο αυτών των αντιπαραθέσεων βρίσκεται ο τομέας της ειδικής αγωγής, ο οποίος καλείται να οργανώσει και κυριώς να προστατέψει παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες καθώς και παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού.

Αν θεωρούμε δύσκολο να εφαρμοσθεί η καθολική χρήση μάσκας και του social distancing στα σχολεία τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τη δυσκολία εφαρμογής αυτών των μέτρων σε παιδιά με ΔΕΠΥ ή Αυτισμό

Μη χάσετε το panel discussion της 19/9 όπου ειδικοί παιδαγωγοί και εργοθεραπευτές θα θίξουν φλέγοντα θέματα σχετικά με τη σχολική ετοιμότητα των παιδιών μετά τα κενά που προκλήθηκαν, λόγω lockdown, όσον αφορά την κάλυψη της σχολικής ύλης, τη διαχείριση παιδιών με ΔΕΠΥ σε ένα περιβάλλον που απαιτεί πειθαρχία και σύνεση καθώς και τους βέλτιστους τρόπους ενημέρωσης των παιδιών σχετικά με τη νέα πραγματικότητα.

Εγγραφείτε στο https://eltnews.gr/teachertalks

Αγιος Βασίλης έρχεται....ή μήπως όχι? Ποιά τα υπέρ και τα κατά του να πιστεύουν τα παιδιά στον Άγιο Βασίλη?

2017-11-20T23:40:00.001+02:00

Οι γιορτές των Χριστουγέννων πλησιάζουν και πολλά παιδάκια ήδη ετοιμάζουν τα γράμματα που θα στείλουν στον Άγιο Βασίλη. Μετά από συζητήσεις με μαθητές μου, συνειδητοποίησα ότι για τα παιδιά η διαδικασία αυτή είναι πολύ σημαντική και της αφιερώνουν χρόνο και αρκετή σκέψη. Ταυτόχρονα, αρκετοί είναι οι γονείς που προβληματίζονται για το κατά πόσο είναι ευεργετικό για την παιδική ψυχή να πιστεύει στον Άγιο Βασίλη ή αντίθετα αν θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες.

Ας ξεκινήσουμε με κάποιους προβληματισμούς σύμφωνα με τους οποίους η πίστη των παιδιών στην ύπαρξη του Άγιου Βασίλη θα μπορούσε να έχει αρνητικά αποτελέσματα.

Άρχικά, ο Άγιος Βασίλης μπορεί να έχει επιβραβευτικό και τιμωριτικό χαρακτήρα. Το "καλό" παιδί παίρνει δώρα, γιατί εκείνος το παρακολουθεί όλη τη χρονιά και ξέρει αν ήταν "καλό" ή "κακό".

Γενικά η όλη φιλοσοφία της ύπαρξης του Αγιου Βασίλη, ειδικά στις μέρες μας, σχετίζεται κατά πολύ με τα υλικά αγαθά. Το καλό παιδί παίρνει δώρα ως αντάλλαγμα της καλής του συμπεριφοράς. Τα παιδιά λοιπόν που δεν παίρνουν δώρα? Ή εκείνα που παίρνουν κάποιο λιγότερο καλό? Είναι λιγότερο καλά παιδιά? Καλό είναι να προσέξουμε τα παιδιά μας να μην μπουν σε διαδικασία σύγκρισης με άλλα και να μην θεωρούν ότι τα δώρα του Άγιου Βασίλη αποτελούν κάποιο είδος βραβείου.

Ταυτόχρονα, συνήθως στην παιδική ηλικία η καλή συμπεριφορά ταυτίζεται με την υπακοή. Αν το παιδί συσχετίσει την λήψη αγαθών με το ότι είναι ένα "καλό" δηλαδή υπάκουο παιδί, θα μπορούσε να λάβει το μήνυμα ότι στη ζωή κερδίζουμε περισσότερα ως άνθρωποι παθητικοί και υπάκουοι με κίνδυνο να υιοθετήσει αυτή τη συμπεριφορά και ως ενήλικας.

Όταν έρθει η ώρα να αποκαλυφθεί ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει και όλα αυτά τα χρόνια οι γονείς ήταν εκείνοι που έκαναν τα δώρα, ίσως κάποια παιδιά νιώσουν συναισθήματα προδοσίας και θλίψης και αναρωτηθούν, γιατί οι γονείς τους τόσα χρόνια τα άφηναν να πιστεύουν σε ένα ψέμα.

Μπορεί ν ακούγεται κάπως υπερβολικό, αλλά έχει σημειωθεί από επιστήμονες ψυχικής υγείας ότι δεν είναι καλό να περνάμε στα παιδιά μας το μήνυμα πως ένας παχουλός, συμπαθητικός κύριος με κόκκινη στολή είναι σίγουρα καλός, καθώς το αθώο παιδικό μυαλό δεν έχει την ικανότητα να διακρίνει τον δόλο και ίσως κινδυνεύουν να πέσουν ευκολότερα θύματα κακόβουλων ανθρώπων.

Επιπλέον, τί γίνεται με τις ευχές που δε μπορούν να πραγματοποιηθούν? Αφού ο Άγιος Βασίλης μπορεί να κάνει κάθε ευχή πραγματικότητα, μπορεί να μας φέρει πίσω έναν αγαπημένο μας που έχει φύγει απ' τη ζωή? Να σταματήσει έναν πόλεμο? Μπορεί να βρει δουλειά στον μπαμπά? Μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί να ψηλώσει? Αν ένα παιδί έχει εναποθέσει την ελπίδα ότι κάτι που θέλει πολύ θα το κάνει ο Άγιος Βασίλης, ίσως μετά από μια περίοδο προσμονής και αγωνίας, βιώσει μεγάλη απογοήτευση που αυτό δεν έγινε.

Παρ' όλα αυτά.....
- Η παράδοση αυτή δίνει εδώ και πολλά χρόνια μεγάλη χαρά στα παιδιά που περιμένουν κάθε χρόνο τον αγαπημένο τους Αγιο Βασίλη με το έλκυθρό του. Χωρίς αυτόν τα Χριστούγεννα αδιαμφισβήτητα χάνουν κάτι απ' τη μαγεία τους.
- Το να πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη είναι σίγουρα οφέλιμο για τη φαντασία τους, καθώς τα παιδιά λατρεύουν τα παραμύθια και αρέσκονται στο να ζωντανεύουν τους ήρωες.
- Ο Άγιος Βασίλης δεν παύει να είναι ένα σύμβολο αγάπης και δοτικότητας. Συνεπώς, εφόσον συχνά στα παιδιά μιλάμε με συμβολισμούς μπορεί ν' αποτελέσει ένα μέσο ώστε να τους μιλήσουμε για την αγάπη, την ανιδιοτέλεια, την προσφορά προς τον συνάνθρωπο.
- Πρέπει να αναφέρουμε επίσης πως παρότι οι ενστάσεις όσων υποστηρίζουν ότι τα παιδιά δεν πρέπει να πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη είναι βάσιμες, ταυτόχρονα δεν υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι το να πιστεύει ένα παιδί στον Άγιο Βασίλη και να μάθει την αλήθεια μπορεί να αποτελέσει τραυματική εμπειρία. Αντίθετα οι περισσότεροι άνθρωποι το περιγράφουν ως μια όμορφη παιδική ανάμνηση.
- Τέλος, τα παιδιά μεγαλώνοντας παρότι μπορεί να μάθουν ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης από τον κύκλο τους ή απλά ν' αρχίσουν να το υποψιάζονται φαίνεται πως κατ' επιλογή δε σταματούν να γράφουν γράμματα και να αφήνουν γάλα και κουλουράκια κάτω από το δέντρο. Πιθανόν το θεωρούν ένα ευχάριστο παιχνίδι ανάμεσα σε εκείνα και τους γονείς τους, ένα μέρος της παιδικότητάς τους που δεν θέλουν να χάσουν.
Το πώς θα αντιμετωπίσει κάθε γονιός την παράδοση του Άγιου Βασίλη είναι μια επιλογή που έχει να κάνει με την προσωπικότητα και τα βιώματά του. Ελπίζουμε να βοηθήσαμε λίγο παραθέτοντας απόψεις και προβληματισμούς.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία, ευτυχία και αγάπη! Με ή χωρίς έλκυθρο........

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Φιλόλογος - Ειδική Παιδαγωγός (M.Sc.)

Ας μιλήσουμε για την απώλεια...

2017-10-29T16:02:00.000+02:00

Πολλοί γονείς θεωρούν απόλυτα φυσιολογικό να εξηγήσουν στο παιδί τους πώς γεννιέται ο άνθρωπος, αλλά εντελώς απαγορευτικό να συζητήσουν μαζί του για το θάνατο. Εν γένει, θεωρούμε το θάνατο ένα θέμα μακάβριο και ασυμβίβαστο με την παιδική ηλικία. Ακόμα και στα παραμύθια, κανείς ή τουλάχιστον κανείς "καλός" δεν πεθαίνει. Η Χιονάτη ζωντανεύει απ' το φιλί του πρίγκιπα, οι υπερήρωες είναι αήττητοι και έτσι ζουν καλά κ εμείς καλύτερα... Ο κόσμος όμως που ζούμε δεν είναι παραμύθι και ο θάνατος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Δε μπορούμε λοιπόν να απομονώσουμε τα παιδιά μας από κάτι τόσο φυσικό, ιδιαίτερα όταν αφορά ένα αγαπημένο πρόσωπο. Όταν σιωπούμε, ωθούμε το παιδί σε μία συναισθηματική εξορία. Το αποκλείουμε από μία υπόθεση που το αφορά άμεσα, καθώς επηρεάζει την ιστορία και την πορεία της ζωής του. Του δίνουμε το μήνυμα, ότι δεν το θεωρούμε ικανό να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής, ούτε και άξιο να τα βγάλει πέρα. Αυτή η συναισθηματική εξορία είναι συχνά πιο τραυματική από τον ίδιο το θάνατο. Οι έρευνες συγκλίνουν στο γεγονός ότι, όταν τα παιδιά ενημερώνονται για μια επικείμενη απώλεια αλλά και όταν συμμετέχουν στη φροντίδα του αγαπημένου τους προσώπου πριν το θάνατο, αποθηκεύουν πολύτιμες αναμνήσεις και βιώνουν μία απόλυτα φυσιολογική διαδικασία "προπαρασκευαστικού" θρήνου, ώστε να δεχθούν την απώλεια και να προσαρμοστούν σε αυτή. Τα παιδιά δεν ξεχνούν. Ούτε και θέλουν να ξεχάσουν κάποιον που αγάπησαν και με τον οποίο μοιράστηκαν κομμάτια της ζωής τους. Γι αυτό τον λόγο, όταν σε μία απώλεια προσποιηθούμε ότι τίποτα το σοβαρό δεν συνέβη και απωθήσουμε το θρήνο, οι επιπτώσεις της απώθησης είναι ιδιαίτερα αρνητικές, τόσο μεσοπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα καθώς δυσκολεύουν την προσαρμογή τόσο στη συγκεκριμένη απώλεια όσο και σε άλλες απώλειες της ζωής.

Όταν λοιπόν μιλάμε στα παιδιά μας για το θάνατο είναι σαν να μιλάμε για την ίδια τη ζωή. Τους μαθαίνουμε να αποσαφηνίζουν τις αξίες και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Ο πόνος που μπορεί να βιώνουν όταν χάνουν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο, είναι το τίμημα που πληρώνουν επειδή έχουν αγαπήσει. Και μόνο όταν αγαπούν είναι η ζωή τους πλούσια και γεμάτη.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα Φιλόλογος - Ειδική Παιδαγωγός

Ασφάλεια και εκτός σπιτιού

2017-10-28T18:23:00.001+03:00

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι γονείς στις μέρες μας ανησυχούν όταν είναι εκτός σπιτιού με τα παιδιά τους για το πώς θα μπορέσουν ν αποφύγουν τους διάφορους κινδύνους που υπάρχουν ειδικά στις μεγάλες πόλεις και τα μέρη με πολύ κόσμο. Το να χάσουν το παιδί κάπου ή να τους το κλέψουν έχει δηλωθεί ως ένας από τους συχνότερους φόβους ενός γονιού. Δεν χρειάζεται πανικός αλλά και εδώ πρέπει να υπάρχει σωστή προετοιμασία και συνεννόηση με το παιδί. Σας παραθέτουμε μερικές απλές συμβουλές για να είστε λίγο πιό ήσυχοι στις βόλτες με τα παιδιά σας!

Αν βρισκόμαστε σε πολυκατάστημα ή σε κάποια αγορά όπου υπάρχει πολύς κόσμος πριν ξεκινήσουμε τη βόλτα μας συνεννοούμαστε με το παιδί για ένα συγκεκριμένο σημείο στο οποίο θα βρεθούμε σε περίπτωση που χαθούμε.
Αν κοιτάξουμε γύρω μας και δεν δούμε για λίγο το παιδί μένουμε στο ίδιο σημείο για λίγα λεπτά και φωνάζουμε το όνομά του. Δεν απομακρυνόμαστε αμέσως γιατί το πιθανότερο είναι ότι το παιδί μας βρίσκεται κοντά και προσπαθεί κ εκείνο να μας εντοπίσει. Αν μετακινηθούμε αυξάνουμε τις πιθανότητες να χάσουμε ο ένας τον άλλο. Στη συνέχεια πηγαίνουμε στο προσυμφωνημένο σημείο.
Ορίζουμε με το παιδί μας μια συνθηματική λέξη που δεν σχετίζεται με ονόματα και ημερομηνίες και του εξηγούμε ότι δεν θα ακολουθήσει ποτέ κανέναν ακόμα και οικείο πρόσωπο αν δεν του πει αυτή τη λέξη. Για τη μέθοδο αυτή ενημερώνουμε κάποιον φίλο ή συγγενή που για κάποιο επείγοντα λόγο θα πρέπει ας πούμε να πάρει το παιδί μας απ το σχολείο ή κάποια δραστηριότητα.
Εξηγούμε στο παιδί πως αν χαθεί σε κάποιο μέρος που δεν θα υπάρχει προσυμφωνημένο σημείο, θα πρέπει να δράσει ψύχραιμα και του δίνουμε σαφείς οδηγίες, όπως το ότι θα χρειαστεί τη βοήθεια κάποιου μεγάλου. Μια οικογένεια με παιδιά, μια υπάλληλος κοντινού καταστήματος, κάποιος αστυνομικός, θα μπορούσαν να βοηθήσουν όταν τους πλησιάσει και τους εξηγήσει ότι έχει χάσει τους γονείς του. Ιδανικά θα είναι καλό στην τσέπη του ή στην τσάντα του να έχει ένα χαρτί με το όνομα και το τηλέφωνό σας, ώστε να μην ξεχάσει τον αριθμο σε περίπτωση πανικού.
Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά το ντύσιμο του παιδιού όταν είστε έξω μπορεί να βοηθήσει πολύ να το εντοπίσετε σε περίπτωση που χαθεί. Φορέστε του ένα κόκκινο, κίτρινο. πράσινο μπουφάν. Τα χρώματα αυτά θα σας βοηθήσουν να το εντοπίσετε πιό ευκολα αν βρίσκεται κάπου γύρω σας. Επίσης, είναι χρώματα που μένουν στο μάτι και είναι πιό εύκολο κάποιος να θυμηθεί ότι πριν απο λίγο πέρασε ένα παιδάκι με κόκκινο μπουφαν αντί ας πουμε ένα καφέ, μπεζ, μαύρο.

Πάνω απ όλα εκτός σπιτιού πρέπει να έχουμε συνεχή οπτική επαφή με το παιδί. Να του δείχνουμε εμπιστοσύνη, αλλά να μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά έχουν έμφυτη περιέργεια και πολύ εύκολα μπορεί ν απομακρυνθούν από κοντά μας.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Φιλόλογος - Ειδική Παιδαγωγός (M.Sc)

Μνημονικές τεχνικές για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

2015-10-24T21:04:00.002+03:00

Μνημονικές τεχνικές

Πολλοί γονείς ανησυχούν, γιατί το παιδί τους δυσκολεύεται να μάθει το μάθημά του, είτε γιατί διασπάται εύκολα είτε γιατί όπως λέει του φαίνεται δύσκολο και πολύ.

Σας παρουσιάζουμε κάποιες τεχνικές που βοηθούν στην εύκολη και αποτελεσματικότερη απομνημόνευση των σχολικών μαθημάτων.

Να περπατάει ενώ διαβάζει ή λέει το μάθημα. Η τεχνική αυτή μπορεί να βοηθήσει τη συγκέντρωση, ενώ μετριάζει την υπερκινητικότητα.

Να λέει δυνατά το μάθημα σαν να το εξιστορεί σε κάποιον άλλο. Μπορείτε να του δώσετε το ρόλο του δασκάλου, ενώ σας λέει το μάθημα.

Να μην μαθαίνει όλο το μάθημα μαζί, αλλά να το σπάει σε πολλά μικρά κομμάτια, όπως μία παράγραφο τη φορά.

Να γράφετε εσείς (και αργότερα μόνο του) ερωτήσεις που θα βρίσκουν την απάντησή τους μέσα στο μάθημα. Έτσι η εκμάθηση της ύλης αποκτά συγκεκριμένο νόημα και οργάνωση. Όταν θα μαθαίνει μία ερώτηση μπορεί να τη σβήνει.

Να ηχογραφεί από τη φωνή ενός ενήλικα το μάθημα και μετά να το ακούει κάποιες φορές. Βοηθάει πολύ παιδιά με ακουστική μνήμη αλλά και παιδιά που δυσκολεύονται στην ανάγνωση. Η ηχογράφηση μπορεί να γίνει και στις ερωτήσεις (ερώτηση – απάντηση)

Η ενασχόληση με ένα μπαλάκι αντιστρές επίσης βοηθάει, όταν το παιδί διαβάζει ή όταν του κάνετε ερωτήσεις σχετικές με το μάθημα.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Φιλόλογος – Ειδική Παιδαγωγός (MSc)

Μύθοι και αλήθειες για τη Δυσλεξία

2014-09-10T23:19:00.001+03:00

Μύθοι για τη Δυσλεξία

Η δυσλεξία είναι απλώς μια δικαιολογία για όσους είναι τεμπέληδες ή λιγότερο έξυπνοι
Η δυσλεξία επηρεάζει μόνο τ' αγόρια
Αν είσαι δυσλεξικός δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις να διαβάζεις και να γράφεις
Όλοι οι δυσλεξικοί είναι ιδιοφυίες

Αλήθειες για τη δυσλεξία

Η δυσλεξία επηρεάζει ανθρώπους όλων των βαθμίδων ευφυίας
Ο βαθμός δυσλεξίας μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο
Οι δυσλεξικοί έχουν συνήθως κάποια δημιουργικά ταλέντα
Οι δυσλεξικοί μπορούν ν' αποκτήσουν επαρκή μόρφωση
Ένας δυσλεξικός μαθητής ίσως χρειαστεί να καταβάλλει στη γραφή και την ανάγνωση τουλάχιστον δύο φορές μεγαλύτερη προσπάθεια απ' ότι ένας μη δυσλεξικός.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Ειδική Παιδαγωγός MSc

Πηγή : Θέματα υγείας, Σαββάλας

Λίγα λόγια για τη Δυσλεξία

2014-09-10T23:07:00.007+03:00

Τι είναι η δυσλεξία;

Δυσλεξία είναι η ειδική μαθησιακή δυσκολία που εντοπίζεται στο γραπτό λόγο και αφορά ιδιαίτερα την ανάγνωση, τη γραφή και την ορθογραφία. Προϋποθέτει ότι το παιδί έχει φυσιολογική νοημοσύνη και έχει μπει σ΄ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης.

Ως εκ τούτου, αποκλείονται τα παιδιά που έχουν χαμηλή νοημοσύνη ή απουσιάζουν από το σχολείο για μεγάλο χρονικό διάστημα

Πόσο συχνά συναντάται η δυσλεξία;

Υπολογίζεται ότι η δυσλεξία παρατηρείται στο 5% των παιδιών και είναι πιό συχνή στ' αγόρια.

Ποια είναι τα αίτια;

Τα αίτια της δυσλεξίας είναι νευρολογικής φύσεως και συνδέονται με την οπτική και ακουστική επεξεργασία.

Πότε ο γονιός αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει με το παιδί;

Τη δυσλεξία την αντιλαμβανόμαστε συνήθως αφού το παιδί φοιτήσει για ένα διάστημα στην Α΄δημοτικού και εμφανίσει δυσκολία στην εκμάθηση της ανάγνωσης ή της γραφής ή και των δυο.

Ποια είναι τα σημάδια της Δυσλεξίας;

Έντονη δυσκολία στους πρώτους μήνες της σχολικής εκπαίδευσης ή αν κάνει κάποια από τα τυπικά λάθη όπως παραλείψεις γραμμάτων, αντιστροφές γραμμάτων ή αριθμών ή επαναλήψεις λέξεων ή “καθρεπτική” γραφή, αντιμεταθέσεις συλλαβών, τότε θα πρέπει οι γονείς να συμβουλευτούν κάποιον ειδικό.

Υπάρχει θεραπεία για τη Δυσλεξίας;

Η δυσλεξία, αν διαγνωσθεί έγκαιρα μπορεί να βελτιωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ένα παιδί βέβαια με δυσλεξία δεν θα γίνει ένας ενήλικας χωρίς δυσλεξία. Μπορεί όμως μέσω της θεραπείας να αναπτύξει τέτοιους μηχανισμούς που δεν θα του δημιουργεί πρόβλημα στην κοινωνική και την επαγγελματική του ζωή.

Πόσο διαρκεί η αποκατάσταση;

Αυτό εξαρτάται από την κάθε περίπτωση. Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό μάθησης, αλλά συγχρόνως και οι γονείς οφείλουν να βοη
θήσουν συναισθηματικά την προσπάθεια των παιδιών τους. Σε περίπου δυο - τρεις μήνες, το παιδί και οι γονείς καθώς και οι δάσκαλοι βλέπουν τα πρώτα σημάδια βελτίωσης.

Ποια είναι τα θετικά της έγκαιρης διάγνωσης;

Εάν γίνει η διάγνωση έγκαιρα και από κάποιον ειδικό στις δυο πρώτες τάξεις του δημοτικού, το ποσοστό επιτυχίας στην αντιμετώπιση της δυσλεξίας είναι πολύ μεγαλύτερο.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα
Ειδική Παιδαγωγός MSc

Παγκόσμια ημέρα για το σύνδρομο Down σήμερα!

2014-03-21T20:24:00.000+02:00

Η απάντηση στο φόβο της μαμάς που πρόκειται να γεννήσει ένα παιδί με σύνδρομο Down έρχεται από τα ίδια τα παιδιά!

"Αγαπητή μαμά μή φοβάσαι το παιδί σου θα μπορεί να είναι ευτυχισμένο όπως εμείς"

Αυτισμός : Όταν η άρνηση γίνεται εμπόδιο στη θεραπεία...

2014-02-06T11:50:00.000+02:00

Στο άκουσμα της λέξης αυτισμός οι περισσότεροι γονείς παγώνουν. Είτε γνωρίζουν για τη διαταραχή είτε όχι, ξαφνικά βρίσκονται μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Τα όνειρα οι προσδοκίες που έχουν για το παιδί τους σκέφτονται πως δεν θα εκπληρωθούν . Οι πρώτες ερωτήσεις που βασανίζουν το μυαλό τους είναι «Γιατί σ εμάς?», «Τι κάναμε λάθος?», «Τι θα κάνουμε τώρα?». Σε αυτές τις ερωτήσεις λίγοι είναι οι γονείς που απαντούν με άμεση ψυχραιμία και δράση. Η συχνότερη αντίδραση είναι η άρνηση.

Οι συχνότερες σκέψεις άρνησης είναι :

«Ο γιατρός θα έκανε λάθος ή έχει συμφέρον»

«Το παιδί περνάει απλά μια δύσκολη περίοδο»

«Δεν είναι αυτισμός, οι γιατροί υπερβάλλουν κ εγώ έτσι ήμουν μικρός»

«Μα είναι πανέξυπνος, θυμάται τα πάντα. Σίγουρα έγινε λάθος»

Συνήθως λοιπόν οι γονείς τείνουν ν’ αμφισβητούν τη διάγνωση με κάθε τρόπο. Πολλές φορές αμφισβητούν το γιατρό, άλλες φορές εστιάζουν σε μία από τις ιδιαίτερες ικανότητες που έχουν τα παιδιά με αυτισμό, όπως το να είναι τακτικά ή να θυμούνται πράγματα, προσπαθώντας να παραβλέψουν τα διάφορά προβλήματα που παρουσιάζονται και πολύ συχνά αμφισβητούν την ίδια τη διαταραχή υποστηρίζοντας πως είναι μια απλή ιδιαιτερότητα που δε χρειάζεται θεραπεία.

Η άρνηση είναι μια πολλή συχνή αντίδραση σε ένα σοκαριστικό, στενάχωρο γεγονός.

Υπάρχει κάτι θετικό στην άρνηση?

Για τους γονείς πιθανόν. Ίσως παίρνουν το χρόνο τους για ν αποδεχθούν τη νέα πραγματικότητα να τα βρουν με τον εαυτό τους και να προετοιμαστούν πρακτικά και ψυχολογικά. Είναι αυτός ο χρόνος ευεργετικός και για το παιδί?

Φυσικά όχι! Ένα παιδί που διαγιγνώσκεται με αυτισμό πρέπει να ξεκινήσει θεραπείες άμεσα. Το κλειδί στη διαχείριση του αυτισμού είναι η έγκαιρη παρέμβαση.

Η άρνηση λοιπόν μόνο πρόβλημα μπορεί ν αποτελέσει για το παιδί.

Αυτό που ουσιαστικά συμβαίνει είναι να χάνεται πολύτιμος χρόνος μέχρι την αναπόφευκτη περίοδο κατά την οποία οι γονείς θα ζητήσουν βοήθεια, ώστε να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που θα προκύπτουν.

Για όλους τους παραπάνω λόγους οι γονείς πρέπει να υπερβούν τον εαυτό τους και να λειτουργήσουν γρήγορα και αποφασιστικά.

Όσο πιο άμεσα δράσουν, τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.

Η απογοήτευση δε βοήθησε ποτέ κανέναν. Μόνο η αντιμετώπιση βοηθά. Άλλωστε υπάρχει λύση, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ειδική βοήθεια κ αντιμετώπιση.

Εσείς που είδατε τον εαυτό σας σε αυτό το κείμενο μη φοβάστε τον αυτισμό. Υπάρχουν πολλοί γονείς στη θέση σας και πολλά παιδιά που βελτιώνονται μέρα με τη μέρα. Παιδιά που ζουν μια όμορφη ζωή χωρίς να στερούνται τη χαρά, την κοινωνικότητα, την πρόοδο! Παιδιά που ναι, έχουν αυτισμό.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Φιλόλογος - Ειδική Παιδαγωγός M.Sc.

Νεαρός με σύνδρομο Down μαθαίνει πως έγινε δεκτός σε Κολέγιο

2013-12-31T18:00:00.000+02:00

Ο Ράιαν Χολκόουμπ, που έχει σύνδρομο Down, μαθαίνει ότι θα πάει στο Κολέγιο και δεν μπορεί να το πιστέψει! Αξίζει να δούμε στις εκφράσεις του, τη χαρά και την ευτυχία του.

Για την τελευταία μέρα του χρόνου αυτή η έκφραση είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού!

2013-11-20T10:31:00.003+02:00

Στα παιδιά όλου του κόσμου είναι αφιερωμένο το σημερινό λογότυπο της Google, που τιμά την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των μικρών ηρώων αποτελεί παγκοσμίως το πλέον αποδεκτό κείμενο και υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου 1989. Έχει επικυρωθεί από όλες τις χώρες του κόσμου, εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τη Σομαλία.

Η Ελλάδα επικύρωσε τη συγκεκριμένη Σύμβαση στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με το νόμο 2101. Στις περισσότερες χώρες του κόσμου, βέβαια, τα δικαιώματα των παιδιών καταπατώνται και τα στοιχεία σοκάρουν: μικρά παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και στερούνται της σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από ασθένειες.

Κ ας μην ξεχνάμε τα διαφορετικά

παιδιά! Εκείνα που προσπαθούν να προχωρήσουν στο μονοπάτι της ζωής με τόσα πολλά εμπόδια...

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Φιλόλογος - Ειδική Παιδαγωγός MSc

Ο αυτισμός δίνει σημάδια από τους δύο μήνες ζωής

2013-11-16T20:28:00.000+02:00

Μειώνεται η οπτική επαφή των βρεφών με τους γύρω τους, σύμφωνα με νέα μελέτη

Από τους πρώτους μήνες ζωής τα μάτια των αυτιστικών βρεφών... μιλούν

Λονδίνο

Ο αυτισμός μπορεί να εντοπιστεί ακόμη και σε βρέφη δύο μηνών, σύμφωνα με πρώιμα στοιχεία μελέτης. Αυτό αναφέρουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Εμορι στην Ατλάντα με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Nature», οι οποίοι ανέλυσαν το πώς τα παιδιά κοιτούν τα πρόσωπα των γύρω τους από τη γέννησή τους ως και την ηλικία των τριών ετών.

Μειωμένη οπτική επαφή

Όπως είδαν οι επιστήμονες τα παιδιά που αργότερα διαγνώσθηκαν με αυτισμό είχαν μειωμένη οπτική επαφή – ορόσημο του αυτισμού – από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής τους με τα άτομα γύρω τους. Τα ευρήματά αυτά δίνουν ελπίδα για πρώιμη παρέμβαση ενάντια στη διαταραχή.

Οι ερευνητές από την Ατλάντα χρησιμοποίησαν τεχνολογία που καταγράφει τις κινήσεις των ματιών προκειμένου να ελέγξουν τον τρόπο με τον οποίο τα βρέφη κοιτούσαν γύρω τους και αποκρίνονταν σε διαφορετικά ερεθίσματα. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα βρέφη που αργότερα διαγνώστηκαν με αυτισμό έδειχναν σταθερή μείωση της προσοχής τους σε ό,τι αφορούσε το βλέμμα των γύρω τους ήδη από τους δύο μήνες ζωής τους.

Ο επικεφαλής της μελέτης δρ Γουόρεν Τζόουνς ανέφερε στο BBC ότι «τα νέα ευρήματα δείχνουν για πρώτη φορά πως μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένα σημάδια του αυτισμού κατά τους πρώτους μήνες ζωής του παιδιού. Πρόκειται για τα πιο πρώιμα σημάδια της διαταραχής που έχουμε παρατηρήσει ως σήμερα».

Η μελέτη

Οι επιστήμονες μελέτησαν 59 βρέφη που αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο για αυτισμό καθώς είχαν αδέλφια με τη διαταραχή καθώς και 51 βρέφη που ανήκαν σε ομάδα «χαμηλού κινδύνου» για αυτισμό.

Ο δρ Τζόουνς και ο συνάδελφός του δρ Αμι Κλιν παρακολούθησαν τα παιδιά αυτά ως τα τρία έτη τους, όταν και τους έγινε επίσημη εξέταση για διάγνωση του αυτισμού.

Δεν γίνεται αντιληπτό από τους γονείς

Από την εξέταση κρίθηκε ότι 13 παιδιά παρουσίαζαν κάποια διαταραχή του αυτιστικού φάσματος -11 αγόρια και δύο κορίτσια. Τότε οι ειδικοί επέστρεψαν στα στοιχεία που είχαν συλλέξει μέσω της τεχνολογίας καταγραφής της κίνησης των ματιών. Τα αποτελέσματα τους εξέπληξαν. «Στα βρέφη με αυτισμό η οπτική επαφή εμφανίζει σημαντική μείωση ήδη πριν από τους έξι μήνες ζωής» σημείωσε ο δρ Τζόουνς προσθέτοντας ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο μέσω προηγμένης τεχνολογίας και όχι από τους γονείς με την απλή οπτική επαφή με τα παιδιά τους. «Δεν είναι κάτι που οι γονείς θα μπορούσαν να δουν. Αν ανησυχούν τότε είναι καλό να μιλήσουν στον παιδίατρό τους».

Αισιοδοξία αλλά και επιφυλακτικότητα

Η δρ Ντέμπορα Ρίμπι από το Τμήμα Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ντάραμ ανέφερε ότι η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για πιθανή πρώιμη διάγνωση του αυτισμού.«Αυτοί οι πρώιμοι δείκτες είναι πολύ σημαντικοί ώστε να εντοπίσουμε το νωρίτερο δυνατόν διαταραχές όπως ο αυτισμός ώστε να μπορέσουμε να παρέμβουμε εγκαίρως» είπε.

Από την πλευρά της η Καρολάιν Χάτερσλι, επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών και Συμβουλευτικής της Εθνικής Εταιρείας για τον Αυτισμό της Βρετανίας σχολίασε ότι «η μελέτη βασίστηκε σε ένα πολύ μικρό δείγμα και χρειάζεται να επαναληφθεί σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα». Η ειδικός συμπλήρωσε ότι«ο αυτισμός είναι μια σύνθετη διαταραχή. Δύο άτομα με αυτισμό δεν είναι ίδια και έτσι είναι δύσκολο να υπάρξει μια ολιστική προσέγγιση στη διάγνωση της διαταραχής αφού πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι πτυχές της συμπεριφοράς του κάθε ατόμου».

Αναδημοσίευση

Πηγή: http://www.tovima.gr/

Ένθετο science 06/11/2013

Τα παιδιά ξέρουν να μοιράζονται!!!

2013-11-09T10:41:00.001+02:00

Η Μαμά κ ο Μπαμπάς δεν είναι πια φίλοι

2013-11-07T14:10:00.000+02:00

Οι σημερινοί γάμοι είναι καλύτεροι και ουσιαστικότεροι παρά ποτέ. Οι σύντροφοι μπορούν να είναι φίλοι και να αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο ισότιμα στα ευχάριστα και τα δυσάρεστα της ζωής. Παρ όλα αυτά, οι έρευνες δείχνουν ότι το 30% των γάμων σήμερα καταλήγουν σε διαζύγιο. Τι συνεπάγεται αυτό για τους δύο συντρόφους και κυρίως πώς επηρεάζει ο χωρισμός τα παιδιά?

Ένα διαζύγιο είναι εκ των πραγμάτων ένας μικρός θάνατος, αφού κρύβει μέσα του έντονη ματαίωση. Το ζευγάρι ξεκινά με την πεποίθηση ότι θα είναι για πάντα μαζί και ότι η σχέση αυτή θα πετύχει. Έτσι κάθε διαζύγιο κρύβει συνήθως για τους πρωταγωνιστές έντονο θυμό, κ απογοήτευση. Τα συναισθήματα αυτά μπορεί να πηγάζουν από ανεκπλήρωτες επιθυμίες, κρυφά ή φανερά θέλω, ίσως και την εγωιστική και άπληστη απαίτηση των ανθρώπων να τους χαριστεί από το έτερον ήμισυ παντοτινή ευτυχία και χαρά.

Το διαζύγιο αφορά φυσικά τους δύο συντρόφους, αφορά όμως εξίσου και τα παιδιά. Πολλά ζευγάρια αναβάλλουν ή επισπεύδουν το διαζύγιο για χάρη των παιδιών. Τα ρωτούν ευθέως ή πλαγίως προκειμένου να διώξουν τις ενοχές τους «τόσο που τσακωνόμαστε με το μπαμπά δεν είναι καλύτερα να χωρίσουμε?». Καλούνται δηλαδή τα παιδιά να βγάλουν από τη δύσκολη θέση τους γονείς και όχι το αντίθετο. Σε άλλες περιπτώσεις ο γάμος δεν διαλύεται για να μην κλονιστεί τάχα η ψυχική ισορροπία των παιδιών. Έτσι κυριαρχεί μόνιμα ένα πολεμικό κλίμα που καταστρέφει κάθε ευκαιρία χαράς και ευτυχίας εντός του σπιτιού. Οι γονείς δεν πρέπει να μεταβιβάζουν τις προσωπικές τους ευθύνες στα παιδιά. Οφείλουν με τόπο ώριμο και σταθερό να αποφασίσουν το χωρισμό με αίσθημα ευθύνης και να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Οφείλουν κατά συνέπεια να μιλήσουν με απόλυτη ειλικρίνεια για την απόφασή τους στα παιδιά και να απαντήσουν σε κάθε ερώτησή τους. Να τα επιβεβαιώσουν, ότι δεν φταίνε εκείνα που χωρίζουν (ειδικά ο γονιός που αποχωρεί από το σπίτι).

Είναι μύθος ότι τα παιδιά δεν πονούν όταν οι γονείς χωρίζουν με τρόπο πολιτισμένο. Κάθε παιδί ταράζεται, θυμώνει, πενθεί μετά από το διαζύγιο των γονιών του. Μην ξεχνάμε ότι το παιδί έχει την αίσθηση ότι είναι καρπός μιας αγάπης, που αν δεν υπάρχει πια, ίσως δεν αγαπούν κ εκείνο. Πολλά παιδιά βιώνουν μια έμμεση απόρριψη, «Αφού μοιάζω με τον μπαμπά, μήπως ή μαμά δεν αγαπάει κ εμένα?». Επιπλέον, αν οι τσακωμοί του ζευγαριού αφορούσαν συχνά στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, εκείνα πιθανόν να νιώθουν ενοχές διότι μπορεί να

έγιναν η αιτία να χωρίσουν οι γονείς τους. Για όλους τους παραπάνω λόγους πρέπει να γίνει σαφές στα παιδιά ότι η αγάπη των γονιών τους είναι αδιαπραγμάτευτη κ αναλλοίωτη. Ότι η μαμά κ ο μπαμπάς χωρίζουν μόνο σαν ζευγάρι και όχι ως γονείς.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε πως οι διαζευγμένοι γονείς στην προσπάθειά τους να μην πληγώσουν τα παιδιά και να δείξουν ότι όλα κυλούν ήρεμα και μετά το διαζύγιο, δημιουργούν μία κατάσταση στενών φιλικών σχέσεων μεταξύ τους, η οποία μπερδεύει πολύ τα παιδιά. Καθημερινά γεύματα, κοινές διακοπές, βόλτες, γιορτές, χαρούμενο κλίμα κ.α είναι κάτι που δημιουργεί σύγχυση στην παιδική ψυχή. Τα παιδιά αναρωτιούνται, γιατί χώρισαν οι γονείς τους, αφού συμφωνούν σε όλα και δεν τσακώνονται πλέον. Φαντασιώνονται λοιπόν μια επανασύνδεση των γονιών τους και επιστροφή σε οικογενειακές στιγμές του παρελθόντος. Συνεπώς, αυτό που είναι πολύ σημαντικό σε ένα διαζύγιο για τα παιδιά, είναι η ειλικρίνεια και η ισορροπία. Έτσι σιγά σιγά τα αρνητικά συναισθήματα όλων με προσπάθεια και βαθιά κατανόηση των γεγονότων, θα μετατραπούν σε εμπειρία κ αυτογνωσία. Ένα διαζύγιο δεν αποτελεί απαραίτητα τέλμα. Μπορεί ν αποδειχθεί απόφαση ζωής, η οποία θα αποτελέσει πηγή δύναμης, δημιουργίας και υπαρξιακής ωρίμανσης.

Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα

Ειδική Παιδαγωγός (MSc)

Πηγή : iatropedia.gr

Cygnet: Πρόγραμμα ψυχοεκπαίδευσης γονέων και φροντιστών ατόμων με Καταστάσεις Αυτιστικού Φάσματος.

2013-11-06T19:13:00.000+02:00

Το Cygnet είναι ένα πρόγραμμα ψυχοεκπαίδευσης γονέων και φροντιστών ατόμων 7-18 ετών που βρίσκονται μέσα στο φάσμα των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών.

Το πρόγραμμα εφαρμόζεται σε ομαδικό επίπεδο από εκπαιδευμένους θεραπευτές. Περιλαμβάνει θεωρητικό πλαίσιο, βίντεο και δραστηριότητες έτσι ώστε να γίνεται πιο ευχάριστο και κατανοητό. Ένα από τα βασικά του πλεονεκτήματα είναι το χαμηλό του κόστος. Ολοκληρώνεται σε 8 συναντήσεις διάρκειας από 2,5 έως 3 ώρες. Οι πρώτες 7 συναντήσεις γίνονται ανά 2 εβδομάδες, ενώ η 8^η τρεις μήνες μετά την λήξη του προγράμματος. Επιπλέον υπάρχει η δυνατότητα παρακολούθησης του προγράμματος σε ατομικό επίπεδο.

Οι θεματικές ενότητες που καλύπτονται είναι κατά σειρά:

Αυτισμός και διάγνωση
Επικοινωνία
Αισθητηριακά θέματα
Κατανόηση συμπεριφοράς
Διαχείριση συμπεριφοράς
Αδέρφια παιδιών με αυτισμό
Επιλογή γονέων: π.χ. ερωτήσεις και απαντήσεις ή δουλειά από προηγούμενες συναντήσεις
Συνάντηση παρακολούθηση (Follow –up) τρεις μήνες μετά τη συνάντηση 7

Στο τέλος κάθε συνάντησης οι γονείς/φροντιστές συμπληρώνουν ένα ερωτηματολόγιο αξιολόγησης της συνάντησης (π.χ. αν ήταν ενδιαφέρον το θέμα, τι τους βοήθησε περισσότερο/λιγότερο) με στόχο την βελτίωση και εξέλιξη του προγράμματος. Επιπλέον στην αρχή της 1ης συνάντησης και στο τέλος της 8ης συμπληρώνουν ένα ερωτηματολόγιο αξιολόγησης της αυτοπεποίθησης να διαχειριστούν τα παιδιά τους. Με τον ερωτηματολόγιο αυτό θέλουμε να παρατηρήσουμε αν υπάρχει βελτίωση των γονέων/φροντιστών στην αυτοπεποίθηση τους να διαχειριστούν τη συμπεριφορά του αυτιστικού ατόμου μετά την παρακολούθηση του προγράμματος.

Το Cygnet αναπτύχθηκε εξαιτίας της αναγνώρισης του κενού που υπήρχε στις τοπικές υπηρεσίες για τους γονείς μεγαλύτερων παιδιών μετά τη διάγνωση. Το πρόγραμμα δημιουργήθηκε εξετάζοντας τι έχει γίνει σε αντίστοιχα προγράμματα υποστήριξης γονέων παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα αλλά και συμβουλευόμενοι γονείς και φροντιστές παιδιών μέσα στο φάσμα προκειμένου να ανακαλύψουν τι θα ήθελαν να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα. Βασικό πλεονέκτημα του προγράμματος είναι ότι περιλαμβάνει τις εμπειρίες και μαρτυρίες νεαρών ατόμων και ενηλίκων με Καταστάσεις Αυτιστικού Φάσματος.

Στόχοι του Cygnet είναι να αυξήσει την κατανόηση των συμμετεχόντων για τις καταστάσεις αυτιστικού φάσματος, να τους βοηθήσει να κατανοήσουν τι παρακινεί τη συμπεριφορά του παιδιού τους, να τους καθοδηγήσει μέσω στρατηγικών που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να δουλέψουν με τα παιδιά και να τους δώσει τη δυνατότητα να γνωριστούν μεταξύ τους.

Από την Αυγή Βιτανίδη Ειδική Παιδαγωγό a.vitanidi@yahoo.gr

και τη Σμαράγδα Γρηγοράκη Ψυχολόγο smaragdagr22@yahoo.gr

Τί κάνω όταν υποψιάζομαι ότι ένας μαθητής-τριά μου έχει μαθησιακές δυσκολίες!

2013-11-03T17:52:00.000+02:00

Σχεδόν σε κάθε σχολική τάξη υπάρχουν ένα ή περισσότερα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Τι πρέπει να κάνει ο εκπαιδευτικός όταν υποψιάζεται ότι κάποιος μαθητής του ίσως έχει μαθησιακή δυσκολία; Το πρώτο βήμα είναι να ενημερώσει τους γονείς αναλυτικά για τις δυσκολίες που έχει το παιδί. Προσοχή όμως....ο δάσκαλος-α δεν είναι αρμόδιοι να κάνουν διάγνωση! Απλά ενημερώνουν και πλέον η ευθύνη είναι στους γονείς. Καλό είναι αυτό να γίνεται άμεσα ώστε να μην χάνετε πολύτιμος χρόνος και δημιουργούνται μεγαλύτερα μαθησιακά κενά αλλά και χαμηλή αυτοεκτίμηση στον μαθητή. Αν ο εκπαιδευτικός δεν έχει ιδιαίτερη πείρα σε θέματα μαθησιακών δυσκολιών μπορεί να ζητήσει τη βοήθεια ενός συναδέλφου ή του σχολικού συμβούλου. Αφού ενημερώσει τους γονείς δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια! Τότε ξεκινά η δουλειά του και έχει μπροστά του σωστή πρόκληση: να μπορέσει να διδάξει και να βοηθήσει το παιδί που μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο! Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες δεν υστερούν σε σχέση με τους υπόλοιπους, απλά μαθαίνουν, καταγράφουν και αφομοιώνουν το μάθημα με τον δικό τους τρόπο και συχνά ρυθμό. Το σημαντικότερο είναι να σταθούν πλάι στον μαθητή, να δουν τα προβλήματα του και να βοηθήσουν στην αυτοπεποίθησή του. Πολλές φορές υπάρχει η δικαιολογία " μα έχω 30 παιδιά στην τάξη, δεν μπορώ να ασχοληθώ με 1-2". Κι όμως, μερικά πολύ απλά πράγματα μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να βοηθήσουν τον μαθητή με τις δυσκολίες να αντεπεξέλθει και τουλάχιστον να μην απογοητευτεί και παραιτηθεί. Τα περισσότερα παιδιά βλέποντας ότι δεν τα καταφέρνουν απογοητεύονται και έρχεται κάποια στιγμή που δεν προσπαθούν καν να διαβάσουν ή να κάνουν τις ασκήσεις τους. Για αυτό ξανατονίζω ότι το σημαντικότερο είναι ο εκπαιδευτικός να είναι ΕΚΕΙ για τον "δύσκολο" μαθητή του! Οι τρόποι προσέγγισης και πιο εξατομικευμένης βοήθειας είναι πολλοί και είναι ανάλογα με την τάξη και τις δυσκολίες του μαθητή. Για παράδειγμα αν ένας μαθητής δεν προλαβαίνει να αντιγράψει από τον πίνακα, ας του δοθεί μια φωτοτυπία με τις σημειώσεις! Αν ένα παιδί με διάσπαση προσοχής ξεχνά να σημειώσει σημαντικά πράγματα, όπως ένα τεστ ή μια άσκηση για το σπίτι, ο εκπαιδευτικός μπορεί διακριτικά να βεβαιωθεί ότι το σημείωσε ή να το υπενθυμίσει.

Πηγή : ipaideia

Η «ορμόνη της αγάπης» ίσως ευθύνεται για τον αυτισμό

2013-11-02T21:29:00.000+02:00

Τον λόγο για τον οποίο τα αυτιστικά παιδιά ενδιαφέρονται περισσότερο για ιδέες και αντικείμενα από ό,τι για τους άλλους ανθρώπους, ανακάλυψαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, γεγονός που αναμένεται να οδηγήσει σε νέες θεραπείες.
Σύμφωνα με τη μελέτη τους, για πρώτη φορά διαπιστώθηκε ότι υπάρχει μια σύνδεση ανάμεσα στην «ορμόνη της αγάπης» και τα συστήματα του εγκεφάλου που παράγουν την αίσθηση της ευχαρίστησης και δημιουργούν κίνητρα.
Η ορμόνη αυτή δεν είναι άλλη από την οξυτοκίνη, τα επίπεδα της οποίας αυξάνονται κατακόρυφα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του οργασμού και κατά τα πρώτα στάδια μιας νέας σχέσης, γι’ αυτό και αποκαλείται ορμόνη της αγάπης.
Ωστόσο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι στα αυτιστικά παιδιά παρουσιάζονται γενετικές μεταβολές που ίσως αλλάζουν τη δράση της, άρα και την κοινωνική συμπεριφορά αυτών των παιδιών.
Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, η οποία δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Nature, η οξυτοκίνη συνδέεται με τη σεροτονίνη, η οποία ευθύνεται για την αίσθηση της ικανοποίησης και της επιβράβευσης, προκειμένου να κάνει τις κοινωνικές επαφές αξιόλογες, ώστε να θέλει κανείς να τις επαναλάβει.
Ωστόσο, η διαδικασία αυτή φαίνεται ότι δεν πραγματοποιείται σωστά στον εγκέφαλο των παιδιών που πάσχουν από κάποια διαταραχή του αυτιστικού φάσματος, με αποτέλεσμα να μη βιώνουν τα φυσιολογικά επίπεδα της αίσθησης της επιβράβευσης.
«Για αυτούς, οι κοινωνικές συναναστροφές μπορεί να είναι ακόμη και οδυνηρές», αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστημονική ανακοίνωση ο δρ Robert Malenka, καθηγητής ψυχιατρικής και επιστημών συμπεριφοράς στο Στάνφορντ.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια και διαπιστώθηκε ότι εκείνα που δεν μπορούσαν πια να ενεργοποιήσουν την οξυτοκίνη και τη σεροτονίνη στον εγκέφαλό τους, δεν συμπεριφέρονταν όπως πριν.

Πηγή naftemporiki.gr

Σχολές Γονέων

2013-11-02T18:32:00.002+02:00

Τι είναι οι σχολές γονέων

Οι σχολές γονέων είναι ομάδες γονιών που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία και με κοινές ανάγκες. Συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες ημέρες και ώρες σε χώρο που έχει οριστεί. Μαζί με τον εκπαιδευτή συζητούν θέματα που έχουν σχέση με τον γονεϊκό ρόλο. Τα θέματα τις περισσότερες φορές τα ορίζει η ομάδα. Ο εκπαιδευτής έχει ρόλο οργανωτικό και συντονιστικό. Δεν είναι θεραπευτής ούτε ο άνθρωπος που θα μεταδώσει γνώσεις και θα λύσει όλα τα προβλήματα των γονέων. Συντονίζει την ομάδα και οργανώνει τις συνεδρίες. Τα αποτελέσματα και οι λύσεις θα έρθουν μέσα από την επαφή, τη συζήτηση και την ανταλλαγή θέσεων και στάσεων μεταξύ των γονιών. Τα θετικότερα αποτελέσματα τα έχουν οι σχολές που ακολουθούν το συστημικό μοντέλο εκπαίδευσης. Αυτό στηρίζεται στην αλληλεπίδραση των μελών, στην ανταλλαγή απόψεων, θέσεων, στάσεων και στην τροποποίηση της συμπεριφοράς μέσα από τη στάση και την εμπειρία των άλλων. Σκοπός των σχολών είναι η στήριξη του θεσμού της οικογένειας και η προάσπιση της ψυχικής υγείας του παιδιού και όλης της οικογένειας.

Είδη σχολών γονέων

Τις σχολές γονέων τις κατατάσσουμε ανάλογα με το πρόγραμμα που εφαρμόζουν. Έτσι έχουμε:

α. Προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί γενικά για τη βελτίωση του γονεϊκού ρόλου.

Σε αυτά τα προγράμματα συμμετέχουν συνήθως οι γονείς που ζητούν περισσότερες γνώσεις και ενημέρωση για την πιο σωστή ανατροφή των παιδιών τους. Οι συγκεκριμένοι δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες με τα παιδιά τους.

β. Προγράμματα που στοχεύουν σε συγκεκριμένα ζητήματα γονεϊκής εμπλοκής, όπως είναι η πρόληψη και η αντιμετώπιση της χρήσης ουσιών.

γ. Προγράμματα που απευθύνονται σε συγκεκριμένες ομάδες γονέων, όπως είναι οι διαζευγμένοι γονείς, οι ανύπαντρες μητέρες κ.ά.

δ. Προγράμματα που στοχεύουν σε γονείς που έχουν παιδιά με αναπηρίες.

Για τους συγκεκριμένους γονείς η σχολή γονέων είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, γιατί η ανάγκη στήριξης είναι επιτακτική. Θα ήταν πολύ θετικό στις ομάδες αυτές να συμμετέχουν και γονείς που δεν έχουν παιδιά με αναπηρία ή και πρόσωπα που θα ήθελαν να προσφέρουν εθελοντική εργασία στις οικογένειες και στα παιδιά με αναπηρίες

Γιατί να συμμετέχουν οι γονείς;

Οι γονείς αναγνωρίζουν την ανάγκη για περισσότερες γνώσεις και δεξιότητες που αφορούν τον γονεϊκό ρόλο. Αν διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες, οι γονείς συμμετέχουν και τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι ενθαρρυντικά.

Τα κίνητρα συμμετοχής για τους γονείς είναι:

1. Η τάση που έχουν για εμπλοκή και ενεργό δράση στη σχολική πραγματικότητα.

2. Η έντονη επιθυμία για πρόοδο των παιδιών τους στο σχολείο.

3. Το ενδιαφέρον για την καλή συμπεριφορά των παιδιών τους μέσα κι έξω από το σχολείο.

4. Η απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων που θα τους βοηθήσουν στην άσκηση του γονεϊκού τους ρόλου.

5. Η ανάγκη για συναναστροφή και επικοινωνία με άλλους γονείς.

6. Η ανάγκη για υποστήριξη από κάποιον ειδικό όπως είναι ο εκπαιδευτής.

του Γιάννη Κοσμόπουλου

Βιβλιογραφία

1. Δαδάτση Μ. (2006) «Ομάδες υποστήριξης γονέων», Πανελλήνιο Συνέδριο «Μαθησιακές δυσκολίες: Δικαίωμα στη ζωή – Δικαίωμα στη γνώση», 11–12.11.2006, Θεσσαλονίκη.

2. Κοσμόπουλος Γ. (2007), «Σημειώσεις για τη σχολή γονέων», σημειώσεις για τη σχολή γονέων που έγινε στο 19^ο Δημοτικό σχολείο Νέας Ιωνίας το σχολικό έτος 2006-2007

3. Μπεχράκη Κ. (2002), Σχολές γονέων. Εμπειρίες – Προοπτικές, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα.

4. Παπαδιώτη-Αθανασίου Β. (2003), «Η οικογένεια ως ομάδα. Συστημική προσέγγιση», από τις σημειώσεις για την εκπαίδευση εκπαιδευτών σχολών γονέων του ΙΔΕΚΕ.

5. Παππά Β. (2004), «Εκπαίδευση και συμβουλευτική γονέων με παιδιά με ειδικές ανάγκες στα πλαίσια των σχολών γονέων», από την ιστοσελίδα www.specialeducation.gr

6. Παππά Β. (2004), « Η εκπαίδευση της οικογένειας στο χώρο του σχολείου. Εμπειρίες από τις σχολές γονέων», από την ιστοσελίδα www.specialeducation.gr

7. Παππά, Β. (2001), «Η εκπαίδευση των γονέων και ο ρόλος του σχολικού ψυχολόγου», ανακοίνωση στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Σχολικής Ψυχολογίας, Αθήνα.

8. Χουρδάκη Μ. (1984), «Φιλοσοφία και αρχές εργασίας στις σχολές γονέων του τόπου μας», ανακοίνωση στο Πανελλήνιο Συνέδριο Σχολών Γονέων

9. Χουρδάκη Μ. (2001) «Οι αναντικατάστατοι παιδαγωγοί. Η εκπαίδευση της οικογένειας. Σχολές γονέων.», Σύγχρονη εκπαίδευση τ. 118.

2013-10-05T10:59:00.003+03:00

Επιστημονική ημερίδα: “Οι Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες στην Ελληνική Πραγματικότητα: προκλήσεις & προτεινόμενες εφαρμογές”

Διοργάνωση:Ελληνική Εταιρεία Δυσλεξίας, Κέντρο Μελέτης Ψυχοφυσιολογίας & Εκπαίδευσης,Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική Κλινική Παίδων η «Αγία Σοφία»

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013, Ώρες: 08:30 – 14:30,

Αμφιθέατρο ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ «Π.& Α.ΚΥΡΙΑΚΟΥ» (Θηβών & Λεβαδείας, Γουδί)

Χορηγός: Μητροπολιτικό Κολλέγιο

Κόστος συμμετοχής: 20€, Φοιτητές: 15€

Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης.

Ο 14χρονος Με Αυτισμό Που Απειλεί Τη Θεωρία Της Σχετικότητας Και Πάει Για Νόμπελ!

2013-10-03T19:37:00.000+03:00

Στα δύο του χρόνια, ο Jacob Barnett διαγνώστηκε με Σύνδρομο Asperger…

Οι γιατροί είχαν ανακοινώσει ότι δεν θα μπορεί να δέσει ούτε τα κορδόνια των παπουτσιών του μόνος του. Και έπεσαν πέρα για πέρα έξω. Σήμερα, ο Jacob που διαθέτει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν (170), κάνει το Master του στην Αστροφυσική στο πανεπιστήμιο Indiana University-Purdue University Indianapolis (IUPUI) και είναι ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους ερευνητές στον τομέα της κβαντικής φυσικής, σε ηλικία μόλις 14 ετών.

Ο 14χρονος, έχει φτάσει ένα βήμα πριν καταρρίψει τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, ενώ έχει αποκτήσει και έμμισθη θέση ερευνητή στο πανεπιστήμιο που φοιτά. Σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται πλέον μερικές μαθηματικές εξισώσεις μακριά από το να αποδείξει ως λαθεμένη τη θεωρία της σχετικότητας, ενώ πρόκειται να επιχειρήσει να αντικρούσει και τη θεωρία του Big Bang. “Ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό. Έχω μία ιδέα, αλλά εξακολουθώ να εργάζομαι στις λεπτομέρειες”, δήλωσε ο ίδιος.

Ένα επίτευγμα που αν καταφέρει τελικά να το φέρει εις πέρας, αναμένεται να του χαρίσει μια θέση στο πάνθεον της ιστορίας και ενδεχομένως, το βραβείο Νόμπελ. Καθηγητές από το Institute for Advanced Study in Princeton επιβεβαιώνουν άλλωστε πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο. “Έχω εντυπωσιαστεί από το ενδιαφέρον και τις γνώσεις που κατέχει μέχρι στιγμής”, επισήμανε ο καθηγητής Scott Tremaine, ο οποίος με mail του στην οικογένεια του Barnett, ενημέρωσε τον ίδιο και τους οικείους του πως αν τελικά τα καταφέρει, εκείνος θα στηρίξει την υποψηφιότητα του για το βραβείο.

Το παιδί – θαύμα Ο 14χρονος μπορούσε να λύνει παζλ 5.000 κομματιών από την ηλικία των τριών και στα δέκα του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο για να μπει στο Πανεπιστήμιο. Σε πρόσφατη ομιλία του στο TEDx Teen, είχε δηλώσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια: “Κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι εδώ τώρα. Οι ειδικοί είχαν πει πως δεν θα κατάφερνα καν να μιλήσω. Προφανώς κάποιοι τραβάνε τα μαλλιά τους τώρα”. Η μητέρα του, Kristine Barnett έχει γράψει βιβλίο για την μέχρι σήμερα ιστορία του μικρού, το οποίο κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις “Ψυχογιός”. Η οικογένεια του μικρού, έχει ιδρύσει και λειτουργεί υπό την επιμέλεια της, το ίδρυμα Jacob’s Place για αυτιστικά παιδιά.

Η μητέρα του, με το βιβλίο της αλλά και τη συνολική της δράση, έχει σαν στόχο της να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτισμό. Η ίδια δήλωσε πρόσφατα: “Ο Jacob παλεύει με το πρόβλημα του κάθε μέρα και μας έχει στο πλάι του, όπως πρέπει να κάνει κάθε γονιός για το παιδί του. Έχει συνειδητοποιήσει τα προβλήματα του και τα πολεμάει με δύναμη ψυχής”

Τι είναι το Σύνδρομο Asperger

Το όνομα Σύνδρομο Asperger (Asperger’s Syndrome) καθιερώθηκε από το 1981 όταν η Δρ. Λόρνα Γουίνγκ (Lorna Wing), μια Αγγλίδα ψυχίατρος, δημοσίευσε ένα ακαδημαϊκό έγγραφο που λεγόταν Asperger’s Syndrome: a Clinical Account, το οποίο ξανάφερε στο φως την έρευνα που είχε κάνει ο Hans Asperger και καθιέρωσε έτσι την επωνυμία Asperger’s Syndrome για να περιγράψει μία πάθηση που ανήκει στις Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος (Αutistic Spectrum Disorder).

Το Σύνδρομο Asperger θεωρείται πάθηση που ανήκει στις Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος, διότι όπως και ο κλασσικός Αυτισμός, είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει τον τρόπο επικοινωνίας και τις σχέσεις ενός ατόμου με το περιβάλλον του.

Συχνά θεωρείται ότι όλοι όσοι έχουν Αυτισμό και έχουν υψηλές επιδόσεις, φέρουν το Σύνδρομο Asperger. Ωστόσο, είναι γνωστό σήμερα ότι υπάρχουν αρκετές άλλες μορφές Αυτισμού, αυτές του αποκαλούμενου ως “Λειτουργικού Αυτισμού”, όπου τα άτομα αποδίδουν με υψηλές επιδόσεις χωρίς να εμφανίζουν αυτά καθαυτά τα συμπτώματα του Συνδρόμου Asperger.

Είτε έχουν Σύνδρομο Asperger (ΣΑ), είτε Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό (ΥΛΑ), τα παιδιά και οι ενήλικες βιώνουν δυσκολίες στις καθημερινές κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις. Η ικανότητά τους για ανάπτυξη φιλικών σχέσεων είναι γενικά περιορισμένη, όπως είναι και η ικανότητά τους να καταλάβουν τη συναισθηματική έκφραση των άλλων ανθρώπων. Σε πολλές περιπτώσεις, οι παθήσεις αυτές συνδέονται και με μαθησιακές δυσκολίες.

Στην πραγματικότητα όμως, όλοι οι άνθρωποι, παιδιά και ενήλικες παράλληλα με ΣA και ΥΛΑ μοιράζονται την ίδια δυσκολία στην κατανόηση του κόσμου που τους περιβάλλει. Τα άτομα με ΣΑ και ΥΛΑ έχουν συνήθως φυσιολογική ή ανώτερη νοημοσύνη και επιθυμούν την επαφή και τη σχέση με άλλους ανθρώπους, αλλά δε γνωρίζουν τον τρόπο προσέγγισης, με αποτέλεσμα να πλησιάζουν τους άλλους με ακατάλληλο και ιδιόρρυθμο τρόπο.

Αναδημοσίευση από: medicaltv.eu

2013-09-18T19:32:00.000+03:00

Η γερμανική εταιρία λογισμικών εφαρμογών SAP προτίθεται να προσλάβει 650 άτομα με σύνδρομο Άσπεργκερ με σκοπό να αξιοποιήσει τις μοναδικές τους ικανότητες.

Έχουν εξαιρετικές γνώσεις, τετράγωνη λογική, αναλυτική σκέψη και εξαιρετική συγκέντρωση, ακόμα κι όταν ασχολούνται πολλές φορές με το ίδιο αντικείμενο. Αγαπούν την λεπτομέρεια, είναι ακριβείς και λατρεύουν την ποιότητα. Θα περίμενε κανείς άτομα με αυτισμό να είναι περιζήτητοι στις επιχειρήσεις ανά τον κόσμο.

Κι όμως! Μόλις πριν από λίγες μέρες η γνωστή γερμανική επιχείρηση λογιστικών εφαρμογών SAP ανακοίνωσε ότι θα προσλάβει άτομα με σύνδρομο Άσπεργκερ, που είναι στην ουσία μια ήπια μορφή αυτισμού.

Τα άτομα αυτά έχουν λιγότερα προβλήματα στη επικοινωνία και διαθέτουν συνήθως μέση ή ανώτερη νοημοσύνη. Μόλις το 15% των ατόμων με Άσπεργκερ έχουν μια κανονική δουλειά στη Γερμανία. Ο λόγος είναι ότι δυσκολεύονται σε ζητήματα επικοινωνίας ή στη συνεργασία σε ομάδες. Η Μέλανι Άλτροκ είναι 26 χρονών και έχει σύνδρομο Άσπεργκερ. Εργάζεται στην εταιρία απασχόλησης Auticon, η οποία βρίσκει για εταιρίες που ενδιαφέρονται, συμβούλους σε ζητήματα πληροφορικής με σύνδρομο Άσπεργκερ.

H εργασία τους άλλαξε τη ζωή

Η εταιρία Auticon ιδρύθηκε από τον Ντιρκ Μίλερ-Ρέμους, του οποίου ο γιος έχει σύνδρομο Άσπεργκερ. Όπως λέει ο Μίλερ-Ρέμους, το παιδιί του είχε τεράστιες δυσκολίες να τα «φέρει βόλτα» στην καθημερινότητα, είχε όμως και μοναδικές ικανότητες. Κι έτσι ο ίδιος σκέφτηκε να δημιουργήσει μια εταιρία που βρίσκει εργασία για άτομα με Άσπρεργκερ. Μέχρι σήμερα πάντως ο γιος του δεν έχει επωφεληθεί από την εταιρία του πατέρα του για τον απλό λόγο ότι οι ικανότητές του δεν σχετίζονται με την πληροφορική, αλλά με τη μουσική. «Μόλις το 15% των ατόμων με Άσπεργκερ ενδιαφέρονται για την πληροφορική», λέει ο Ντιρκ Μίλερ-Ρέμους. Για το λόγο αυτό σκέπτεται να διευρύνει το πεδίο δράσης της εταιρίας, έτσι ώστε να μπορεί να βρίσκει δουλειά και σε άτομα με κλήση στις γλώσσες ή τη μουσική.

Για την γερμανική οικονομία τα άτομα με αυτισμό είναι κέρδος. Το ίδιο ισχύει και για το γερμανικό δημόσιο, που δεν χρειάζεται πια να καταβάλλει επιδόματα ανεργίας.

Τι γίνεται όμως με τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους; Βγαίνουν ή όχι κερδισμένοι; Η Έλκε Σένγκ από την εταιρία Auticon, η οποία συνοδεύει άτομα με αυτισμό στις διαδικασίες των συνεντεύξεων, λέει ότι η θέση εργασίας αλλάζει τη ζωή των νέων με σύνδρομο Άσπεργκερ. Και αναφέρει χαρακτηριστικά έναν εργαζόμενο, ο οποίος της είπε «σταμάτησα να πηγαίνω στον ψυχίατρο. Τώρα που εργάζομαι αισθάνομαι πολύ καλύτερα».

Αναδημοσίευση από tvxs.gr

2013-09-14T12:36:00.000+03:00

Στο νομοσχέδιο για το Νέο Λύκειο «Αναδιάρθρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Λοιπές Διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Παιδείας» που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων στο άρθρο 28 «Θέματα Ειδικής Αγωγής» περιλαμβάνονται σημαντικές διατάσεις για την ΕΑΕ για τις οποίες πρέπει να είμαστε ενήμεροι. Αυτές αφορούν την δημιουργία σχολείων ΕΑΕ στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, αλλαγές στο ν. 3699/2008, θέματα των ΚΕΔΔΥ και άλλα.

2013-09-12T18:57:00.000+03:00

Τι είπε ο υπουργός για την ειδική αγωγή για την Ειδική Αγωγή

Μέσα σε 45 ημέρες οι γνωματεύσεις από τα ΚΕΔΔΥ

Αίρουμε την αγωνία των γονιών που περίμεναν τις γνωματεύσεις από τα ΚΕΔΔΥ για εξάμηνα ολόκληρα και τώρα υποχρεώνουμε αυτές οι γνωματεύσεις να είναι μέσα στο χρονικό περιθώριο των σαράντα πέντε ημερών.

Την παραπάνω ανακοίνωση έκανε στη Βουλή ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος , κατά τη συζήτηση επί του νομοσχεδίου για το Νέο Λύκειο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ήθελα το λόγο για δύο θέματα τα οποία νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικά. Το πρώτο αφορά τα θέματα της Ειδικής Αγωγής, τις ρυθμίσεις που έχουν να κάνουν με την Ειδική Αγωγή μέσα στο νομοσχέδιο και θα ήθελα να πω δύο πράγματα: Πρώτον, ότι με τις διατάξεις για την Ειδική Αγωγή ουσιαστικά διορθώνουμε κάποιες αδυναμίες του ν. 3699 και αναβαθμίζουμε τις σπουδές στα Επαγγελματικά Γυμνάσια, αλλά και τα Επαγγελματικά Λύκεια.

Το δεύτερο, που νομίζω ότι είναι σημαντικό, είναι ότι αίρουμε την αγωνία των γονιών που περίμεναν τις γνωματεύσεις από τα ΚΕΔΔΥ για εξάμηνα ολόκληρα και τώρα υποχρεώνουμε αυτές οι γνωματεύσεις να είναι μέσα στο χρονικό περιθώριο των σαράντα πέντε ημερών.

Τέλος, αυτό το οποίο νομίζω ότι θα βοηθήσει πάρα πολύ και αυτή τη χρονιά είναι ότι διπλασιάσαμε τις θέσεις εργασίας από συγχρηματοδοτούμενα έργα, εξασφαλίσαμε δύο χιλιάδες επιπλέον θέσεις εργασίας για παράλληλη στήριξη, πεντακόσιες επιπλέον θέσεις εργασίας για ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό, τριακόσιες επιπλέον θέσεις για βοηθητικό προσωπικό και διακόσιες για εξατομικευμένη προσέγγιση.

Εγώ δεν διαφωνώ ότι μένουν πάρα πολλά να γίνουν για τη βελτίωση των δομών της Ειδικής Αγωγής στη χώρα μας, αλλά μέσα στα πλαίσια του εφικτού κάνουμε αυτό το οποίο μπορούμε και πρέπει να κάνουμε ως πολιτεία αυτή τη στιγμή.

Αναδημοσίευση από: esos.gr

2013-09-11T20:15:00.000+03:00

Η Φιλοσοφία του γονιού

Μεγάλη σημασία για όλους μέσα στην οικογένεια έχει ο γονιός να αναπτύξει τη φιλοσοφία του αποτελεσματικού γονιού. Αυτό θα τον βοηθήσει στις καθημερινές του σχέσεις όχι μόνο με τα παιδιά του αλλά και με όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στο περιβάλλον του. Αυτό το στόχο έχει η συμβουλευτική γονέων που απευθύνεται σε όλους τους γονείς που τα παιδιά τους αντιμετωπίζουν ή δεν αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Αυτή η φιλοσοφία πρέπει να πλεχτεί γύρω από τα παρακάτω.

· Να χαιρόμαστε τα παιδιά μας τώρα.

Να απολαμβάνουμε την παρουσία τους, να τα αγαπάμε για αυτό που είναι και να τα κάνουμε να αισθάνονται ξεχωριστά.

· Να αποδεχόμαστε την ατομικότητά τους.

Να σεβόμαστε τα ταλέντα τους, τα συναισθήματά τους, τα όνειρα τους, τους στόχους τους, το χώρο τους, τα προβλήματά τους και τις αγωνίες τους.

· Να διαχωρίζουμε τα συναισθήματα από την συμπεριφορά

Η συμπεριφορά πρέπει να έχει όρια και να είναι σεβαστά. Τα συναισθήματα είναι όλα αποδεκτά.

· Να είμαστε σύμμαχοι και όχι κριτές.

Η αρχή κανείς δεν είναι τέλειος πρέπει να την εφαρμόζουμε και στα παιδιά μας. Κάθε λάθος τους πρέπει να είναι αποδεκτό. Πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας το αναπτυξιακό επίπεδο των παιδιών μας και να προσαρμόζουμε σε αυτό τις προσδοκίες μας.

· Να εμπιστευόμαστε τις ικανότητες που έχουν τα παιδιά μας να δημιουργούν λύσεις.

Όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα να είμαστε δίπλα τους ως σύμβουλοι και υποστηρικτές και όχι αφεντικά. Ακούμε προσεχτικά όσα μας λένε και τα βοηθάμε να ανακαλύψουν και να σταθμίσουν εναλλακτικές λύσεις και συνέπειες.

· Να ασκούμε πειθαρχία με αίσθηση δικαίου.

Χρησιμοποιούμε λογικούς κανόνες, πραγματοποιήσιμους και σαφείς. Πρέπει να αποφεύγουμε τη σωματική τιμωρία.

· Να είμαστε ευέλικτοι και συμβιβαστικοί.

Δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας για να σκεφτούμε ήρεμα. Δεν προβάλουμε στα παιδιά τα δικά μας προβλήματα ή συναισθήματα. Φροντίζουμε να μην έχουμε υπερβολικές αντιδράσεις αλλά να αντιδρούμε όσο γίνεται πιο ήρεμα.

Γιάννης Κοσμόπουλος

Βιβλιογραφία

Ζάχος Γ, (2004), Εργασία με Γονείς. Στο: Μαθησιακές Δυσκολίες –Δυσλεξία. Αθήνα: Ειδική Έκδοση σημειώσεων του Κέντρου Ψυχολογικών Μελετών.

Κοσμόπουλος, Ι., (επιμ.), (2011). Η Ειδική Αγωγή Αφετηρία Εξελίξεων στην Επιστήμη και στην Πράξη. Πρακτικά συνεδρίου, τ. Δ΄. Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.

Παππά Β., (2004), Εκπαίδευση και συμβουλευτική γονέων με παιδιά με ειδικές ανάγκες στα πλαίσια σχολών γονέων. από www.specialeducation.gr

Παππά Β., (2004), Η εκπαίδευση της οικογένειας στο χώρο του σχολείου εμπειρίες από τις σχολές γονέων. από www.specialeducation.gr

Τομαράς, Ν., (2008). Μαθησιακές Δυσκολίες. Ισότιμες Ευκαιρίες στην Εκπαίδευση. Αθήνα: Πατάκης

Gordon, Thomas (1994). Ο αποτελεσματικός γονέας. Αθήνα: Ευρωσπουδή.

Herbert, M. (1998) Ψυχολογική φροντίδα του Παιδιού και της οικογένειάς του. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.