Hrafnaspark

A class of socialism

2012-01-27T12:50:00.004+01:00

An economics professor at a local college made a statement that he had never failed a single student before, but had recently failed an entire class. That class had insisted that Obama's socialism worked and that no one would be poor and no one would be rich, a great equalizer.
The professor then said, "OK, we will have an experiment in this class on Obama's plan". All grades will be averaged and everyone will receive the same grade so no one will fail and no one will receive an A.... (substituting grades for dollars - something closer to home and more readily understood by all).
After the first test, the grades were averaged and everyone got a B. The students who studied hard were upset and the students who studied little were happy. As the second test rolled around, the students who studied little had studied even less and the ones who studied hard decided they wanted a free ride too so they studied little..
The second test average was a D! No one was happy. When the 3rd test rolled around, the average was an F. As the tests proceeded, the scores never increased as bickering, blame and name-calling all resulted in hard feelings and no one would study for the benefit of anyone else. To their great surprise, ALL FAILED and the professor told them that socialism would also ultimately fail because when the reward is great, the effort to succeed is great, but when government takes all the reward away, no one will try or want to succeed. It could not be any simpler than that.
Remember, there IS a test coming up. The 2012 elections.

These are possibly the 5 best sentences you'll ever read and all applicable to this experiment:
1. You cannot legislate the poor into prosperity by legislating the wealthy out of prosperity.
2. What one person receives without working for, another person must work for without receiving.
3. The government cannot give to anybody anything that the government does not first take from somebody else.
4. You cannot multiply wealth by dividing it!
5. When half of the people get the idea that they do not have to work because the other half is going to take care of them, and when the other half gets the idea that it does no good to work because somebody else is going to get what they work for, that is the beginning of the end of any nation.

----
This maybe an exaggerated telling or even fake but the story is good and has a good moral in it.

Nokkrir góðir

2011-08-20T02:34:00.002+02:00

"Titta på tuppen mamma, vad gör han med hönan?"
"Han stämplar äggen..."

---

"Hvernig verður maður milljónamæringur?"
"Þú tekur milljarð og kaupir fyrir allt á íslenska hlutabréfamarkaðinum!"

---

Four nurses all decided to play a joke on the doctor they worked for, whom they all felt was an arrogant jerk. Later in the day, they all got together on break and discussed what they had done to the doctor. The first nurse said, "I stuffed cotton in his stethoscope so he couldn't hear." The second nurse said, "I let the mercury out of his thermometers and painted them all to read 106 degrees." The third nurse said, "Well, I did worse than that. I poked holes in all of the condoms that he keeps in his desk drawer." The fourth nurse fainted.

---

Þær fréttir bárust í vikunni frá Kína að fornleifafræðngar þar í landi hefðu grafið 1.000 m niður í jörðina og fundið koparvíra. Kínversk stjórnvöld segja að þetta sýni svo ekki verði um villst að Kínverjar hafi verið búnir að finna upp símann fyrir 1.000 árum.
Daginn eftir bárust þær fréttir frá Þýskalandi að fornleifafræðingar þar hefðu grafið 1.000 m niður í jörðina og fundið leifar af ljósleiðara. Stjórnvöld þar í landi segja, og Evrópusambandið líka, að þetta sýni án vafa að þjóðir meginlandsins hafi fundið upp stafrænar símstöðvar fyrir 1000 árum.
Og í gær bárust svo þær fréttir frá Íslandi að íslenskir fornleifafræðingar hefðu grafið 1.000 m ofan í jörðina og fundið ekkert. Íslensk stjórnvöld fagna þessu mjög og segja hafið yfir allan vafa að það hafi verið íslenskir landnámsmenn sem fundu upp þráðlausa kerfið!!!

---

"Why fart and waste it when you can burp and taste it"

---

Litli 6 ára pjakkur: "Mamma, hvað kallast það þegar fólk sefur ofan á hvort öðru?"
Móðir: "Hmm litli strákur minn, það er nú flókið. En í stuttu máli þá kallast það að elskast."
Daginn eftir segir stráksi við mömmu sína:
"Mamma þú varst ekki að segja satt í gær. Þetta kallast koja!"
Mígðu nú í hár mitt Búkolla mín!!

---

The Seven Dwarfs go to the Vatican, and because they are "the seven dwarfs," they get ushered in to see the Pope. Dopey leads the pack.
"Dopey my son," says the Pope, "what can I do for you?" Dopey asks, !
"Excuse me, Your Excellency, but are there any dwarf nuns in Rome?" The Pope wrinkles his brow at the odd question, thinks for a moment and answers, "No Dopey, there are no dwarf nuns in Rome." In the background a few of the dwarfs begin giggling. Dopey turns around and gives them a glare, silencing them.
Dopey turns back to face the Pope. "Your Worship, are there any dwarf nuns in all of Europe?" The Pope, puzzled again, thinks for a moment and then answers, "No Dopey, there are no dwarf nuns in all of Europe."
This time all the other dwarfs burst into laughter. Once again, Dopey Turns around and silences them all with an angry glare. Dopey turns back to the Pope and says, "Mr. Pope, are there ANY dwarf nuns in the whole world?"
The Pope answers, "I'm sorry, my son, there are no dwarf nuns anywhere in the world."
The other dwarfs collapse into a heap, rolling, and laughing, pounding on the floor, tears rolling downtheir cheeks as they begin chanting: "Dopey screwed a penguin! Dopey screwed a penguin!"

---

Feit kona labbar inn í fatabúð og segir “ég vildi gjarnan fá að sjá kjóla sem að passa á mig”. Afgreiðslukonan svarar “það vildi ég líka fá að sjá”.

---

Mamman var í eldhúsinu að elda og hlusta á litla son sinn, 5 ára inni í stofu að leika sér með nýju rafmagnslestina sína.

Hún heyrir lestina stöðvast og sonur hennar segir: "Allir að drulla sér út ef þið ætlið út, því þetta er síðasta anskotans stoppistöðin í dag! Og allir drullusokkar sem ætla með, drulla sér inni í lestina, því við erum anskoti seinir í dag."

Mömmunni bregður auðvitað og fer og skammar strákinn: "Ég vil ekki hafa svona orðbragð í mínum húsum. Snáfaðu inn í herbergi og vertu þar. Ég skal kalla á þig þegar þú mátt koma fram aftur og þá ætlast ég til þess að þú notir ekki svona orðbragð."

Tveimur tímum seinna fær strákurinn að koma fram og byrjar aftur að leika sér með lestina.

Brátt er leikurinn kominn aftur á fullt og lestin stöðvast. Mamman heyrir strákinn segja: "Góðir farþegar, munið að taka allt dótið ykkar með þegar þið farið út. Við þökkum fyrir okkur og vonandi komið þið fljótt aftur."

Hún heyrir litlu elskuna sína halda áfram: "Þeir sem eru að koma um borð, munið, það er bannað að reykja í lestinni. Við vonum að ykkur líði vel í ferðinni í dag."

Þegar mamma hans var að byrja að brosa, bætir hann við: "Og þið ykkar sem eruð fúl yfir tveggja tíma seinkunni, talið við beljuna inni í eldhúsi..."

---

Pólverji nokkur þurfti að endurnýja ökuskírteinið sitt en áður en það fengist þurfti hann að gangast undir augnskoðun. Augnlæknirinn lét hann lesa á spjald með stöfunum
"C Z W I X N O S T A C Z".
"Getur þú lesið þetta?" spurði augnlæknirinn.
"Lesið þetta?" endurtók Pólverjinn. "Ég þekki manninn!"

---

Two cannibals were eating a clown and the other said "hmm it tastes funny!"

Tir na noir

2011-08-13T02:04:00.000+02:00

Det e svart novembar, havet knuse mot strand
Ein forliste drøm fra et sommargrønt land.
Men eg huske ennå vakre Mary McKear,
Longt vest i Tir n’a Noir

Va du drøm? Va du te? Va du hud? Va du blod?
Eg kan hørra deg le. Eg kan huska eg lo.

Bakom horisontar,
Så forvitra og glir
E du mi,
Mi Mary McKear.

Når min rustne kropp går i bakkane tungt
Hørr’eg nåken hviska bakom vintrane ungt:

Kom tebage, venn, ifra kneipar og svir.Kom igjen te Tir n’a Noir.
Kom te hud. Kom te sinn ifra alt så e grått.
Eg ska stryga ditt kinn, gjera blikket ditt blått.

For bak horisontar,
Så forvitra og glir
E eg di,
Di Mary McKear.

Så når kvelden komme og eg stilt går ombord,
Og min livbåt blir låra i seks fot med jord,
Seil’ eg vest i havet te Mary McKear i
Det grønna Tir n’a Noir.

Te drøm og te kinn og ein himmel av trøst
Kor allting e sinn og eg hørre di røst:

Horisontar fins ikkje.
Alt du tar på forblir
Eg e di ,
Di Mary McKear.

-----------------------------------
Þetta gullfallega lag leggur yndi sitt í áhorfendur jafnt sem flytjendur sbr. þetta myndband hér

Þrek og tár

2011-08-13T01:46:00.004+02:00

Höfundur texta: Guðmundur Guðmundsson
Höfundur lags: Otto Lindblad

Viltu með mér vaka er blómin sofa
vina mín og ganga suður að tjörn.
Þar í laut við lágan eigum kofa.
Léku við þar okkur saman börn.
Þar við gættum fjár um fölvar nætur
fallegt var þar út við hólinn minn.
Hvort er sem mér sýnist að þú grætur.
Seg mér hví er dapur hugur þinn.

Hví ég græt og burt er æskan bjarta
bernsku minnar dáin sérhver rós.
Það er sárt í sínu unga hjarta
að sjá hve slokkna öll þín skærstu ljós.
Ó hve fegin vildi ég verða aftur
vorsins barn og hérna leika mér.
Nú er lamað þrek mitt, þrotinn kraftur
þunga sorg á herðum mér ég ber.

Hvað þá gráta gamla æsku drauma,
gamla drauma bara ór og tár.
Láttu þrekið þrífa stýristauma.
Það er hægt að kljúfa lífsins ár.
Kemur ekki vor að liðnum vetri?
Vakni ei nýjar rósir sumar hvert?
Voru hinar fyrri fegri betri?
Feld'ei tár en glöð og hugrökk vert.

Þú átt gott þú þekkir ekki sárin,
þekkir ei né skilur hjartans mál.
Þrek er gull en gull eru líka tárin,
guðleg svölun hverri þreyttri sál.
Stundum þeim er þrekið brýnt og kraftur
þögul höfuð féllu tár um kinn.
En sama rósin sprettur aldrei aftur,
þótt önnur fegri skreyti veginn þinn.

Turn me on

2011-08-13T01:38:00.002+02:00

Nina Simone

Like a flower waiting to bloom
like a light bulb in a dark room
I am waiting for you to come home and turn me on

Like the desert waiting for rain
like a school kid waiting for spring
I am sitting here waiting for you to come back home and turn me on

My poor heart, it's been so dark
since you've been gone
after all you're the one who turned me off
now you're the only one that can turn me back on
uh
my hi-fi's waiting for a new tune
and my glass is waiting for some fresh ice-cubes
I'm just sitting here waiting for you to come on
back home and turn me on.

Ég hef ekki augun af þér

2011-08-13T01:20:00.004+02:00

Flytjandi: Sóldögg (hver annar!!)

Þú ert of góð handa mér
ég hef ekki augun af þér
það væri himneskt að fá
að snerta þig bara smá
ástfanginn næstum ég svíf
og þakka guði mitt líf
þú ert of góð handa mér
ég hef ekki augun af þér.

Ég stara á þig bara þú
enginn er fegurri en þú
ákafann hjartslátt ég finn
og ég verð orðlaus um sinn
en ef þér líður sem og mér
segðu mér þá eins og er
ég trúi því vart' að þú sért hér
ég hef ekki augun af þér.

Ég elska þig svo
að ef mér leyfist það
þá vil ég fá þig
með mér á næturstað
ég elska þig svo
treystu því það er satt
ó fagra vera þú mættir kynnast mér
ó fagra vera ég bið þig vertu hér
ó vertu með mér elskan, vertu með mér.

Þú ert of góð handa mér
ég hef ekki augun af þér
það væri himeskt að fá
að snerta þig bara smá
ástfanginn næstum ég svíf
og þakka guði mitt líf
þú ert oft góð handa mér
ég hef ekki augun af þér.

Ég elska þig svo
að ef mér leiðist það
þá vil ég fá þig
með mér á næturstað
ég elska þig svo
treystu því það er satt
ó fagra vera þú mættir kynnast mér
ó fagra vera ég bið þig vertu hér
ég elska þig svo
treystu því það er satt.

Ég elska þig svo að mér leiðist það þá vil ég fá þig...
repeat and Re Pete

Sjáumst aftur

2011-08-13T01:00:00.002+02:00

Sjáumst aftur
Við sjáumst áreiðanlega aftur
Sjáumst aftur
Við sjáumst áreiðanlega aftur

Ég var einn og yfirgefinn
leið hvorki vel né illa
fannst eins og lífið væri tómt
þá komst þú eins og engill hingað til mín
og kenndir mér að öðlast skarpari sýn
sú kemur tíð er varir okkar mætast
einmanaleikann sigrað ég get
Nú veit ég hvað ástin er

Sjáumst aftur
við sjáumst áreiðanlega aftur
Sjáumst aftur
við sjáumst áreiðanlega aftur

-""-

Þá komst þú eins og engill ...

Yes men fix the world

2011-08-06T14:12:00.002+02:00

Með betri heimildamyndum sem ég hef séð. Tveir ótrúlegir menn með ímyndunarafl og kjark fletta ofan af græðgi og spillingu heimsins með strákslegum prakkarastrikum. Stórskemmtileg og sterk skilaboð á sama tíma, sjaldséð í dag. Myndin er hægt að sækja (löglega) ókeypis hér. 5 stjörnur!
//
One of the best documentaries I've seen; two incredible guys with lots of imagination and courage who unreveal the world's greed and corruption with incredible pranks. Entertaining yet bringing forth a strong message, a rare combination today. 5 stars!

The film can be legally downloaded or seen for free from the links below:

Torrent (download) version
http://vodo.net/yesmen

Youtube version
http://www.youtube.com/watch?v=OazUh0Ym8rc

Afþreyingar og ferðasögur frá Skáni

2011-08-04T11:44:00.098+02:00

Fjöldi íslendinga á Skáni er óræð tala en miðað við að bara í Lundi eru um 400 manns mætti áætla að þeir séu vel yfir 1.000 talsins. Þetta eru margar fjölskyldur og einstaklingar sem eflaust hafa flestir áhuga á að skoða landið sitt og næsta umhverfi. Við höfum sjálf verið dugleg að skoða það sem Skánn hefur upp á að bjóða og fundið margar perlur hér og þar og viljum gjarnan deila með okkur og þiggja ábendingar annarra. Þess vegna ætla ég nú að gera tilraun til að safna þessum stöðum saman á eitt sameiginlegt kort sem allir geta skoðað og unnið með.

Google Maps er með mjög góða, ókeypis þjónustu þar sem er hægt að safna saman stöðum á kort sem allir geta unnið með. Allir með 'Google account' (sama og Gmail reikningur, þeir sem ekki hafa svoleiðis geta opnað slíkan ókeypis hér) geta unnið með kortið þ.e.a.s. bætt inn á það stöðum.

Smellið hér: Athyglisvert á Skáni til að sjá stærra kort og bæta við stöðum!

Vinsamlegast hafið í huga eftirfarandi:

Notið gjarnan viðeigandi tákn fyrir hvern stað, Google er með nokkur slík tilbúin t.d. sund, veitingahús, skíði o.s.frv. þannig að það sé auðveldara að lesa kortið.
Skrifið gjarnan örstutta lýsingu á staðnum og ekki er verra að láta fylgja smá upplýsingar um það hversu barnvænn staðurinn er þar sem flest okkar eru með stórar barnahersingar sem láta misvel að stjórn.
Ferðasögur (bloggfærslur) sem þið hafið skrifað fara líka á kortið en notið þá gjarnan rauðu teiknibóluna til að aðgreina frá stuttu lýsingunum, sjá t.d. sögu okkar frá Mölle. Þannig er auðveldara að finna ferðasögurnar.

Ykkur er að sjálfsögðu heimilt að setja á kortið staði utan Skáns en áherslan til að byrja með amk. verður á Suður-Svíþjóð.

Svo er bara að sjá hvernig þetta gengur og að sjálfsögðu verður verkefnið endurbætt og fínpússað eftir þörfum. Endilega sendið öllum sem þið þekkið link á þetta verkefni til að sem flestir taki þátt. Ég svara öllum athugasemdum í kommentareitnum hér að neðan.

/Davíð

Lilja Mósesdóttir og skattaparadísið Ísland

2011-08-03T16:59:00.004+02:00

Ég átti ekki til orð yfir ummælum Lilju Mósesdóttur sem sagði orðrétt á Facebook um daginn:
"Vandamálið er ekki "glórulaus" skattlagning heldur lág laun í landinu. Skattpíningin svokallaða er minni hér á landi en í Noregi, þangað sem margir Íslendingar flýja í von um betra líf. Hættum að kalla vandamálið röngu nafni!!"
og var þá að vísa í þessa grein af Mbl
http://www.mbl.is/frettir/innlent/2011/08/03/ein_umsokn_eftir_3_auglysingar/

Það sauð á mér að hagfræðingur og stjórnmálakona gæti látið nokkuð svona fara út úr sínum munni og mér tókst ekki að hætta að hugsa um þetta þar til ég settist niður og svaraði henni:

"Lilja, hræsni þín er hreint ótrúleg og upp í huga minn kemur setning Marie Antoinette sem sagði fólkinu að éta kökur á meðan það dó úr hungri fyrir framan hallardyrnar. Þú ert ekki mikið skárri sem segir fólk vera fífl að "flýja" til Noregs af því það haldi að allt sé betra þar, svona bara segir maður ekki! Það er nákvæmlega þessi hræsni þinna líka sem nú sitja í ríkisstjórn sem gerir að verkum að ég hef ekki minnsta áhuga á að flytja til baka til Íslands svo og aðrir hér í Svíþjóð. Jafnvel námsmenn sem sífellt fleiri ákveða að fresta heimför vegna þess að þeir hafa það betra á námsstyrkjum hér en venjlegri vinnu á Íslandi.
Það er ágætt að þú getir sofnað á kvöldin vitandi að OECD segir fólkið í landinu lifa í skattaparadís og hafa það svo frábærlega fínt að það bara geri sér ekki grein fyrir því. Góður stjórnmálamaður myndi rýna í tölurnar og reyna að komast að því hvers vegna lýðurinn er ekki sammála. Líttu á launaumslögin og hversdagslíf Íslendinga og berðu það saman við nágrannaríkin. Ég borga ca. 30% í skatt að meðaltali og jafnvel enn minna ef við tökum með jaðarskattsáhrif. Hæsta skattþrep, 55% er um 2x hærra en á Íslandi og nýlega fjallaði ríkisstjórn Svíþjóðar um að fella niður hátekjuskatt vegna þess að hann er ekki nema um 0,5% af heildarskatttekjum. Svona lagað eiga hagfræðingar að vita! Ég fæ 30% endurgreitt af *öllum* vaxtagjöldum hvort sem lánin eru fyrir húsnæði, húsbíl eða bara eldstæði í stofunni. Leikskólagjöldin eru um 20.000/mán og barnabæturnar greiða þær alveg upp. Bætur eru ekki tekjutengdar þ.a. jafnvel þó ég sé í fullri vinnu fáum við þetta allt óskert. Vegna þess að hér á Norðurlöndunum er það talin dyggð að borga skatta og hún er verðlaunuð með því að gefa til baka, ekki refsa með einhverjum vinnuletjandi bótaþökum. Ég gæti endalaust talið upp kosti skatta- og bótakerfisins hérna en þessi dæmi að ofan segja það sem segja þarf.
Og kerfið er ennþá betra í Noregi - landið sem þú segir vera skatthærra en Ísland. Ég legg til að þú skoðir betur staðreyndir málsins áður en þú kemur með fleipur eins og þessar."

Svar Lilju var að lokum:
"Davíð Björn - þú getur auðvita haldið því fram sem þig langar til en tölur og staðreyndir tala einfaldlega sínu máli. Kynntu þér endilega þetta:
http://www.oecd.org/document/59/0,3746,en_2649_34533_45092219_1_1_1_1,00.html"

Jaaaarm segi ég.

Enn talar Steingrímur með rassgatinu

2011-06-24T11:19:00.000+02:00

Í þetta sinn bara get ég ekki hamið mig;
http://mbl.is/frettir/innlent/2011/06/23/alogur_a_eldsneyti_laekka_ekki/

enda verður einhver að svara þessum manni sem talar með rassgatinu og ber saman Ísland við Norðurlöndin eins og þau væru alveg eins... Já það er rétt að bensínverðið er lægst á Íslandi EN... á Norðurlöndunum er líka miklu miklu öflugra samgöngukerfi, það er lykilatriðið! Hér er hægt að hjóla út um allt - innanbæjar og milli bæja þess vegna, strætókerfið er nánast gallalaust og svo eru lestarnar fyrir borgarflakkið. Hér líða stundum nokkrir dagar þar sem bíllinn er ekki snertur. Já og veistu hvað, þú færð meira að segja skattafrádrátt ef þú notar almenningssamgöngur til að komast í vinnuna. Rakaðu þig með því Steingrímur!

Ég legg svo til að þú leggist yfir netið til tilbreytingar og lesir þér til um það sem þú telur þig vita best um, bendi þér t.d. á http://www.norden.org.

Sænskur vs íslenskur kúltúr

2011-05-11T23:30:00.000+02:00

Skelli inn þessu myndskoti af Facebook. Enginn brjálaður brandari svo sem sem ég henti út en húmorsleysi Svíans er svo lýsandi fyrir þessi grey - allt verður að vera fullkomlega rétt - ferkantað eins og þeir segja sjálfir!

Frábær fyrirlesari

2011-05-08T11:12:00.000+02:00

Í seinustu viku gafst mér einstakt tækifæri en þá var ég í 3ja daga ferð með um 20 kollegum af sjúkrahúsinu til Falsterbo til að enda frábært námskeið sem sjúkrahúsið býður upp á. Það heitir Styrkelyftet og er keyrt á tveimur árum með nokkrum hittingum og markmiðið er að unglæknar í sérnámi fái að mynda tengslanet verðandi kollega úr öðrum sérgreinum, læra um uppbyggingu heilbrigðiskerfisins, sjúkrahússins, LEAN, hópsamskipti og leiðtogaþjálfun - allt eitthvað sem mun nýtast okkur vel sem sérfræðilæknar framtíðarinnar. Námskeiðið endaði á þessum frábæra stað, Hotell Gässlingen, sunnan við Malmö.

Egon Rommendahl t.v.

Námskeiðið er saga út af fyrir sig en einn af hápunktunum var þessi frábæri guðfræðingur og psykoterapisti frá Smálöndunum, Egon Rommedahl sem talaði í þrjá klukkutíma um heimspeki og siðfræði. Hann var ekki með eina einustu glæru og lifði sig algjörlega inn í efnið með skemmtilegum vangaveltum m.a. um sjálfsmyndina, móral, þjóðfélagið, samfélagið... efni sem er auðvelt að svæfa salinn með ef frásagnarstíllinn er ekki góður. Undir lokin voru allar hendur á lofti í líflegum umræðum um klassísk efni eins og "hvað er hamingja" og ef markmið Egons var að skilja eftir fleiri spurningar en svör í lok fyrirlestrarins þá tókst það algjörlega. Núna ætla ég að fletta í gegnum heimasíðuna hans og sjá hvort ekki sé hægt að finna meira efni eftir hann.

Egon tipsaði okkur auk þess um aðrar góðar lesningar og af virðingu við frábæran fyrirlesara ætla ég að skoða það líka. Þetta voru m.a. Torbjörn Tännsjö, heimspekingur frá Stokkhólmi og Peter Singer - líka heimspekingur - sem ku hafa skrifað mjög athyglisverða bók um fátækt heimsins og ábyrgð vesturheims - "The life you can save" sem hefur m.a. legið á náttborði (Microsoft) Gates hjónanna.

Það voru margar góðar ábendingar en áhugaverðast af öllu var ábending um sérstakan sænskan leikhúshóp sem hefur slegið í gegn á nokkrum árum - Glada Hudik teatern. Best er að láta stutt vieoklipp segja alla söguna...

Íslenskan er heftandi

2011-04-05T15:37:00.001+02:00

Að læra ný orð í tungumáli er með því mest lærdómsríka sem ég hef kynnst. Það er bara orðið heldur aukinn skilningur á heiminum, fólkinu sem býr í honum og hvernig það hugsar og upplifir heiminn.

Í dag kafaði ég ofan í orðið "idealism" (á ensku) og lærði heilmargt nýtt. Þetta orð er ekki til í íslensku og er gott dæmi um það hvernig tungumálið getur verið heftandi. Aldrei nokkurn tíma aftur mun ég gagnrýna tungumálakennslu í grunnskóla en kannski mætti í leiðinni reyna að sýna börnum fram á þetta litla mikilvæga atriði sem ég er að uppgötva núna, 35 ára gamall?

Geta pabbar ekki grátið

2010-12-01T23:43:00.001+01:00

Eitt lítið tár læðist niður kinnina þína
einmanna vinalaus lítill í hjartanu og smár
brosið þitt gægjist samt alltaf í gegn um tárin
manstu hvað þú sagðir einu sinni við

Geta pabbar ekki grátið
Geta pabbar ekki grátið

Allir að dást að því hvað þú sért stór og sterkur
kinkað kolli og klappað hraustlega á bak
ef þú svo dettur og meiðir þig máttu ekki gráta
það er sko merki um dugleysi og aumingja

Geta pabbar ekki
geta pabbar ekki grátið

Tveir dagar á Skáni

2010-07-23T14:38:00.004+02:00

Eftir næstum 3ja ára búsetu hér í syðsta hluta Svíþjóðar hafa óraunhæfar og á köflum barnslegar væntingar - meðal annars um meginlandsloftslag, miðjarðarhafsstrandir og þýskar allsnægtir í búðarhillunum - fengið sína upprisu og sprungið. Í því tómarúmi sem skapaðist hefur mér hlotnast einhvers konar óvænt stóísk ró og alsæla þar sem ég hef tekið landinu bara eins og það er. Það var upphafið á meiriháttar uppgötvunum á náttúruperlum og menningu sem ég veit í dag að ég á eftir að sakna sárt þegar yfir lýkur. Vonandi finn ég mér tíma fljótlega til að segja frá meiriháttar ferðalögum okkar í sumarfríinu en ég vil byrja á að segja frá nýuppgötvaðri perlu sem við munum hér eftir kalla Krít Svíþjóðar enda erfitt að greina þarna á milli í 30 stiga hita og glampandi sól!

Mölle er lítill smábær í norðvesturhluta Skåne og liggur þarna eins og títiprjónshaus á Kullaberg, einstaklega fallegri hálfeyju sem einkennist af klettabelti upp úr sjónum og fallegt útsýni yfir Eyrarsund til Norður-Sjálands. Framan af var þetta sænskur fiskibær en samhliða sumarfrísréttindum verkalýðsins og tilkomu lestarsamganga fór sænska miðstéttin að bregða sér á fót til vinsælla dvalarstaða þar sem Mölle stóð upp úr vegna baðmöguleika og náttúrufegurðar. Í Mölle þróaðist um 1880 eitt fyrsta sameiginlega strandbað Svíþjóðar þar sem bæði kynin gátu svamlað saman. Eins og við var að búast þróaðist eitt alræmdasta syndahreiður landsins upp úr þeirri menningu og elsta fólk glottir enn yfir gömlum minningum úr "syndens näste". Hótel spruttu upp eins og gorkúlur og póstkort bárust til allra horna Evrópu og hin evrópska miðstéttarinnar sem nú stórefnaðist með tilkomu iðnbyltingarinnar (sérstaklega í Svíþjóð sem aðeins 100 árum fyrr var með fátækari löndum Evrópu) tók ekki síður eftir þessum nýfrjálsa sænska baðstrandakúltúr. Þjóðverjar og Danir voru jafnvel fleiri en Svíarnir sjálfir. Hægt var að taka beina lest frá Berlín til smábæjarins Mölle og þýski flotinn sást reglulega við strendur bæjarins. Fyrstu kvikmyndir Svíþjóðar voru teknar upp í bænum, svarthvítar og þöglar. Með Fyrri heimsstyrjöldinni og tilkomu nasismans dró úr þessum farandstúrisma en Svíar sátu eftir og gera enn þó með öðrum formerkjum en þá.

Við vorum dolfallin strax og við keyrðum inn í bæinn. Ströndin til vinstri, ljósrauðir og trjágrónir klettaveggir til hægri og allt þar á milli ævintýrakennd hús með einstaklega fallegum og velhirtum görðum. Þetta var eins og að keyra inn í lítinn bæ í Legolandi og furðuðum okkur á því hvernig við gátum hafa misst af þessu í næstum 3 ár! Við byrjuðum á því að rúnta í gegnum bæinn og sáum að hann iðaði allur af litlu Lego-fólki með ís í hendi. Við höfnina blasti við óðalsetur bæjarins, Grand Hotel sem minnir óneitanlega á Neuschwanstein kastalann í Bæjaralandi Þýskalands. Við ákváðum að drepa hungur vort á trésvölum hótelsins. Eyrún Birna fann sjálf upp á eigin skemmtun þar sem hinu ímynduðu vinir úr Astrid-Lindgren ættarbálknum voru allir samankomnir til að halda henni félagsskap, meira að segja hesturinn hennar Línu!

Síðan gengum við í gegnum þorpið og myndavélin var rauðglóandi þar sem við skutum til allra átta falleg hús- og húsaskot, garða, blómarunna og útsýnisstaði. Sjaldan höfum við upplifað jafnmörg "Kodak-moment" á einum stað. Það er augljóst hvað lífeyrisstéttin í Mölle hefur fundið sér að gera í frítíma sínum, garðarnir og jafnvel framgarðar húsanna voru hreint ótrúlegir. Við veltum því fyrir okkur hvort það væri ekki bara eldra fólkið sem byggi í þessum bæ enda ólíklegt að unga fólkið myndi endast til lengdar í þessum með eindæmum rólega og kyrrláta bæ. Við sáum engin merki um atvinnusköpun annað en ferðamannaþjónustu og smábátaútgerð.

Þegar við loks komum niður að höfninni gengum við framhjá Hotel Kullaberg sem var glæsilegt að utan, hvítt og tignarlegt tveggja hæða tréhús eins og þau gerast flottust í Svíþjóð. Ekki var það síðra innandyra þar sem mér leið eins og ég væri kominn í gamla sænska kvikmynd frá 1950. Algjörlega ólýsanlegt andrúmsloft og ég ætla ekki einu sinni að reyna að blogga um það en ég geri kannski tilraun þegar við erum búin að borða og gista þar, nokkrum árum og launaseðlum síðar! Við röltum áfram niður að smábátahöfninni og fengum okkur drykki á lítilli búllu sem ég og Eyrún Birna höldum að hafi verið gamalt sjóræningjabæli. Það var gott að svala þorstanum í næstum 30 stiga hita. Þarna sátum við og virtum fyrir okkur skútur og smábátana sem, alveg eins og fyrir 100 árum síðan, voru mest megnis frá Danmörku og Þýskalandi. Aftan við smábátahöfnina blöstu svo við hlíðar bæjarins þar sem áðurnefnt Grand Hotel stendur hærra öðrum húsum og vakir yfir bænum eins og fálki á klettasyllu.

Við héldum að við værum búin að sjá það mesta og héldum til baka að bílnum þegar við sáum að fólk streymdi eins og mauralína fram og til baka frá lítilli vík, rétt norðan við bæinn. Við komumst fljótlega að því að við vorum bara búin að sjá helminginn og þegar við vorum komin framhjá litlu skógarhliði blasti við okkur baðparadís þar sem börn og fullorðnir nutu þess að kæla sig í hitanum. Þetta er án efa fallegasta baðvík sem ég hef séð hér í Svíþjóð! Ströndin sjálf er gerð af steinum og um 10m bryggja gengur út í sjóinn sem er 2-5m djúpur og rysjóttur í öldugangnum. Lítil og hugguleg barnasundlaug gerir þetta að hinum fjölskylduvænasta stað. Mig var farið að þyrsta allverulega eftir góðri sundstund eftir nokkurra daga hvíld eftir Helsingborgsundið nokkrum dögum áður og var því alsæll að komast í sjóinn. Með sundgleraugun þétt yfir augunum synti ég út í og kafaði niður og komst að því að þarna voru nýjar verur sem ég hef ekki áður heilsað á sjávarbotninum. Eyrúnu Birnu fannst þetta "of mikið vatn" og fór því með móður sinni í öruggu barnalaugina þar sem hún naut sín vel.

Eftir góðan dag keyrðum við til baka, agndofin yfir uppgötvun dagsins, og stoppuðum stutt í Höganäs þar sem við snæddum kvöldverð við höfnina og Ásta með sitt ótrúlega matarþor prufaði "helstekt spätta" og kom okkur öllum á óvart þar sem útlitið á þessari sjómannasteik var nú ekki beisið en innihaldið betra.

Þá var bara eftir að setjast í bílinn og keyra heim. Eyrún Birna sönglaði sínar seinustu vakandi mínútur við ævintýri Emils í geislaspilaranum og rotaðist svo með sælusvip á munninum. Fljótlega mun ég svo segja frá degi tvö á Skáni, ferð okkar til suðurstrandarinnar...

Myndirnar úr ferðinni:

Mölle 2010

Hero for a day

2010-07-18T16:45:00.006+02:00

It all started at 6:45. Asta woke me up and told me to check the weather. The evening before we got two completely different forecasts where one was sunny and the other predicted a thunderstorm. My tired feet would barely move out of bed since the night had been hot and my stomach excited, preventing a good nights sleep. Then I heard the sounds of a thunderstorm and it became obvious that we were having problems. Lightnings lit up the sky so the planned swim-off at 9:00 was now a thing of the past. As the storm cleared up I called captain Allan in Helsingborg who was skeptical because of dark clouds and poor visibility. "It's your life mate" he said. Later he told me the local sailors where calling me crazy.

Well, luck turned to my favor as the forecast predicted the storm would be gone sooner than later and the weather would stay warm, though cloudy. So I woke up Maiwand, my potential lifesaver, and we drove off to Helsingborg unsure of the swimming conditions. As we arrived at 11 o' clock the sky was more clear but it was windy and I noticed tough waves were on the sea. We met Allan for the first time and he was not much unlike the crocodile dundee I had imagined. I immediately felt great trust in his tad worried though comforting voice when he asked me if I was sure. He warned me of the huge ferries constantly crossing the sound, big waves and that the weather conditions could change pretty fast. Later I realized he was putting all his effort into ensuring I understood what was to expect - like a real, considerate captain of his crew. Still my daughter Eyrun Birna thought he was a pirate. Good one though.

We decided it would be best to sail out as seeing is believing. Surprisingly the waves were not as harsh as they seemed from the coast and the water temperature was pretty good. After a few minutes of struggling with my by now almost terrified mind I decided to dip in and swim to coast to see if this would be the day or not. I thought about my kids in the boat and how much inspiration a journey like this would be for them, especially my son. I felt ready and definitely not like throwing away months of preparation. And so I started my clock and jumped in again. As I lost sight of the sandy bottom I felt some shivering down my spine and got reminded of the 34m depth coming. I wondered how many creatures would be lusting for my tasteful toes from below... I tried to sooth my self with Allan's words, he had said earlier that he hadn't seen any jellyfish yet. This was not the time to think, just swim.

So I swam for about 35 minutes when they gave me a signal to stop because of a cargo ship passing trough. Allan said I had reached 1/3 of the destination point and I was very happy with my timing as my plan was to reach Denmark in 90-120 minutes. I had some juice and fruity chocolate and continued swimming. I didn't encounter a single living creature but I did feel some sea weed tickling my body. It was a little disgusting but I was relieved every time I found out it wasn't a tentacle of my worst enemy - the jellyfish. Actually I was surprised how quickly I became used to looking into the dark water. The sparse sunlight cast some beams down so there was a fading green gradient more than complete darkness. I guess my visibility was somewhere between 2 and 3 meters. Having earplugs and a cap tight over my head I could only hear the buzz of the deep water and so I felt very alone even though the boat was following me like my own shadow. Every now and then I would see some small, strange objects floating around but they always turned out to be "leaves of the ocean" and I decided I was alone in the water. Later it turned out I was wrong...

Another train of cargo ships and another pause to wait them by. The pause was a little too long though as I started shivering from cold so I started swimming as soon as possible. That's when I felt my strokes were becoming less efficient and my arms heavier. My shoulders were starting to ache and I felt a headache slowly escalating. The waves were getting bigger but on the positive side the danish coastline was now visible and Kronborg castle rose out in the horizon. I estimated I had passed 3/4 of the route and the time was somewhere at 1:15. I had decided early on to swim at constant speed and save the last glycogen molecules in my day-before-pasta-stuffed-liver for the last kilometer. As I would very soon find out that was a smart plan. The boat-crew told me I was swimming too much to the right (north) but as much as I tried to stay leftwards we found out I had drifted at least 0,5km to north. At the same time I felt the water getting cooler and realized I was being engulfed by some new current. I swam for another 30 minutes but every time I looked the coastline simply wouldn't come closer. Everyone on the boat was now cheering me with applause and gestures and I thought "ok, they know something's wrong!". I got a faint of hope as I started seeing some white spots passing by just below me and I thought it must be a glimpse of the white shells on the ocean floor meaning I was getting closer to shallow waters. I stopped and Allan told me the honest truth - it was 10m deep and I was not making any progress. Asta even added it was as if I was swimming backwards! At that moment I didn't know about this very strong current near Kronborg which allegedly has caused some previous swimmers to give up at this point.

It was 1000m to land and I could clearly see the beach and feel the scent of Tuborg in the air. I remember many thoughts going through my head at that point, like all the people who had said or hinted to me that I would never be able to make it. Especially the journalist in Helsingborg who had started interviewing me with his iPhone and photographing and then slowly backing away obviously thinking "he'll never make it!". For me this was a perfect opportunity to turn irritation into physical energy! I thought about how happy I would be walking the beach with victory in my heart. And how happy Asta would be.

And so I synchronized every single cell in my body for the last strokes and started swimming again. Alternately crawling and breast-swimming, speeding like an African animal fleeing from a pond of crocodiles, I did indeed make some progress and I could see the houses on the beach coming closer again. I felt more relaxed and balanced than I had thought I would be in this situation. Cold and tired I remembered reading how the mind can play tricks when getting too cold and when I thought I was seeing waves of sand passing below me I wasn't sure if I was hallucinating or actually seeing the first real sign of land. The clock read 2:10 and I gave in all I had left. I had passed Kronborg on my left and I now saw two french-looking tourists on the sand wondering if the water was good enough to dip their toes. The water started getting warmer and I actually saw black patches of grass passing by and I knew this was it. Soon it was too shallow for the boat and within minutes... I was standing on the beach, my body stiff and cold but with wide nostrils and a big smile. No fireworks or champagne bottles but inside my heart the biggest ever feeling of victory I've felt. The clock showed 2:22 and I knew that meant I had hit some hard currents. But I made it!!

I got back to the boat and we were back to Helsingborg in 5 minutes. Five minutes of ecstacy, back with my family, friends and pirate Allan. And that's when Allan told me of the "scandinavian dolphins" they had encountered just a few meters away from me. They're called Tumlare and hell I wasn't prepared for any creature bigger than my own head and I can imagine I would have totally panicked on seeing them!!! But as it turned out I passed them unknowingly with just a few meters distance.

This is the wildest adventure of my life and I have the feeling it won't be the last one. I have thought about the English channel but now that I have "seen to believe" I truly understand why only 40% of those who try it actually get all the way. But I've learned from my Öresund swimming that setting goals and pursuiting them is one of the most fun and rewarding things to do in life. The preparation time has surprised me with lots of new wisdom about my mental and physical barriers.

Thank you so much everyone who helped me make this possible, my wife and kids, emergency-physician and college Maiwand and captain and crocodile dundee Allan who was the best of the best. Thank you also my good friend Geir Þórhallsson who helped me training, Andreas Nordestad (chairman of Helsingborg båtförening) who found me a boat and finally Claes Thorell in Helsingborg who gave me helpful tips, being an experienced swimmer himself. Until next time folks!

Denmark here I come!

2010-07-16T23:34:00.002+02:00

After a year of preparation and months of training, tomorrow is D-day, day when I invade Denmark by sea. The strike will incidentally happen at their most precious fortress, Kronborg slot, where the Danes dominated the narrowest point of the Öresund, the sound between Denmark and Sweden. I will start off from either northern or southern Helsingborg.

The route is ca 4,5km long but depending on sea currents, which can be very strong in that narrow sound, I will swim in a circular path totaling maybe 6-7km. The forecast is excellent; ca 25' and northbound wind at 3-4m/s which paradoxically will make the sea current northbound also. Maximum depth is 30m and I expect sea temperature of about 15' out in the middle but ca 20' near the coast.

There are some obstacles I will encounter. The sea temperature normally is enemy #1 in open water swimming as it sneaks upon you behind your back. The swimmer can easily miss the first symptoms like shivering because of rigorous body exercise. Then confusion will set in and from there on it's just a downward spiral. That's why a navigator is necessary to check the state of the swimmer every now and then. At minimal temperature of 15' I don't expect this to be a problem and will even skip the ceremony of smearing my body with Vaseline. Fortunately for my accompanying navigator!
Then there's the aforementioned currents which can easily throw me off route and for good. That's where I trust on months of endurance training since the only thing to do is to swim harder.
The third obstacle is actually my biggest fear; my mind! At 30m depth it's easy to imagine all kinds of creatures lurking in the deep, watching you from below. Although a little more relaxed after studying the marinology of Öresund - knowing about the disgusting jellyfish just 3-4m below the surface is enough to make me not want to put my feet more down than so that I can see them! And I just got this tip today about these brainless "midges of the sea" - wear swim glasses because if you get them in your eyes it's all over! They burn lightly, especially if the get in your face. But you probably won't feel it until you're out of the water. But you'll definitely see them when they suddenly appear all around you with their meter long tentacles!

To my comfort I will have a boat and an Australian crocodile dundee on board to navigate me and be my escape route in case of serious problems. A college of mine from the emergency department will also be on board - he hoped that he'd be able to put aside his sea-sickness in case of emergencies! And then my dear family will be on board throwing at me chocolate and drinks and probably cheering me although I won't hear them because of head cap and earplugs. Here's a photo of same boat type:

This is a relatively short route compared to the other "big ones". The English channel is 34km and is said to be the Mount Everest of open water swimming. But for me it's the first one, the longest ever and the darkest - unless Öresund ocean floor is lit up. It will be a physical as well as a mental challenge and honestly I don't know which way it will go. I might have to break because of strong currents or it might turn out to be much easier than I think. It's like entering a deep forest, not knowing at all what to expect. I do expect though hot chocolate and even a Tuborg if I manage to the danish side. And heck I'll be proud as a little kid having just made it's first bicycle ride!

2010-05-11T14:20:00.000+02:00

Why US is in crisis...
An Israeli doctor says 'Medicine in my country is so advanced that we can take a kidney out of one man, put it in another, and have him looking for work in six weeks.'

A German doctor says 'That is nothing; we can take a lung out of one person, put it in another, and have him looking for work in four weeks.The Russian doctor says 'In my country, medicine is so advanced that we can take half a heart out of one person, put it in another, and have them both looking for work in two weeks.'

An American Texas doctor, not to be outdone, says 'You guys are way behind, we recently took a man with no brains out of Texas, put him in the White House for eight years, and now half the country is looking for work.'

Everybody loves the Bush jokes
Bush finds his name -George sucks- pissed all over the White house steps and has the CIA investigate. Upon uncovering the guilty party they give Bush the good news, George its Dick Cheney's DNA but the bad news is...it's Laura's handwriting.

Eeeeh?

2010-05-04T14:13:00.000+02:00

I cdnuolt blveiee taht I cluod aulaclty uesdnatnrd waht I was rdanieg. The phaonmneal pweor of the hmuan mnid, aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoatnt tihng is taht the frist and lsat ltteer be in the rgh it pclae. The rset can be a taotl mses and you can sitll raed it wouthit a porbelm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe. Amzanig huh? yaeh and I awlyas tghuhot slpeling was ipmorantt!

The other woman - Nina Simone

2010-04-17T14:29:00.002+02:00

Ekki er hún fríð blessuð konan en fallega syngur hún. Fædd 1933 í Norður-Karolínu og lést í París 2003. Nina Simone skilur eftir sig ótal lög sem, sökum raddar sinnar, sumir hata - en aðrir elska. En það er einmitt röddin sem gerir hana svo sérstaka. Hrjúf eins og sandpappír, töfrandi eins og perla á hafsbotni. Þegar þú hefur kynnst henni er ekki hægt annað en að elska hana enda vekur hún tilfinningar söngtextans til lífs.

Nina Simone lifði með "bipolar" sjúkdóm allt sitt líf, þunglynd og manísk til skiptis. Að lifa þannig án nútíma þunglyndislyfja hlýtur að hafa verið helvíti á jörðu. Engu að síður tókst henni að skilja eftir sig um 40 upptökur og milljónir aðdáenda út um allan heim.

Nina Simone er sviðsnafnið hennar sem hún notaði til þess að móðir hennar kæmist ekki að því að hún væri að syngja "tónlist djöfulsins" á klúbbunum. Nina er úr spænsku og þýðir "lítil stelpa" en kærasti hennar notaði þetta sem gælunafn.

Því miður er ekki til mikið af góðum myndböndum með henni á Youtube, þau eru flest af Ronnie Scott's jazzklúbbnum í London þar sem hún söng oft á efri árum, ekki beint hennar besta mynd þar sem hún situr sveitt, nokkuð bústin og augljóslega lífslamin... en röddin er hennar aðalsmerki. Hugur minn hverfur langt langt í burtu til annarra tíma og veralda í hvert einasta skipti sem ég hlusta á hana. Ég gladdist því að sjá að árið 2012 er væntanleg kvikmynd um ævi Ninu. Blessuð sé minning hennar!

Að lokum einn gullmoli, "the other woman". Sökktu þér í lagið og leyfðu huganum að fljóta langt langt í burt!

The other woman finds time to manicure her nails

The other woman is perfect where her rival fails

And she's never seen with pin curls in her hair

The other woman enchantes her clothes with French perfume

The other woman keeps fresh cut flowers in each room

There are never toys that's scattered everywhere

And when her baby comes to call

He'll find her waiting like a lonesome queen

Cos when she's by his side

It's such a change from old routine

But the other woman will always cry herself to sleep

The other woman will never have his love to keep

And as the years go by the other woman

Will spend her life alone

Sundspor annarra

2010-02-20T18:51:00.000+01:00

http://operationsillamjolk.blogspot.com

Þegar ég ákvað reyna við Öresundið var ég nokkuð viss um að það hefðu margir prufað á undan mér. Alveg þónokkuð margir. Þannig að ég settist fyrir framan tölvuskjáinn og Googlaði fram á nótt og komst þá að því að það fyrirrennarnir voru talsvert færri en ég hélt. Ég ætla að telja upp þessa örfáu sem ég hef rekist á.

Danmörk Svíþjóð 1907
http://www.sundsim.nu/default.cfm?page=Historik
"Sørensen var snabbast på första halvan av den 4.500 meter långa sträckan, men mitt i Öresund gick böljorna höga, och sidsimmet visade sig mindre praktiskt i förhållande till bröstsimmet, som gav bättre möjligheter att orientera sig. Historien berättar att detta fällde avgörandet. Karl-Erik Hallberg vann tävlingen, han kom i mål i Helsingborgs hamn efter en timme, 49 minuter och 30 sekunder. Ca. 10.000 åskådare följde tävlingen vid starten och i målområdet."

10.000 manns, árið 1907. Við erum að tala um jafnmarga og horfa á landsleikina á Íslandi!

Sally Bauer 1931
http://sv.wikipedia.org/wiki/Sally_Bauer
"Hon blev känd 1931 då hon simmade över Öresund mellan Helsingborg och Helsingör på 6 timmar och 22 minuter."

SEX klukkutímar... Svíarnir sjaldnast að flýta sér!

Öresundssimmet...?
http://hd.se/skane/2008/09/06/starka-stroemmar-sumpade-seger-i
"Men segertiden blev inte den bästa. Vinnaren Christoffer Wallin kom i mål på tiden 1.09,54. Det är 20 minuter långsammare än i fjol. Men då var förhållandena extremt gynnsamma med strömmar som delvis drev hit mot land..."

og svo
http://iloapp.kajakevent.se/blog/liffesblogg?Home&category=0
"Igår var det den numera årliga tävlingen Öresundssimmet, det går helt enkelt ut på att simma över Öresund. 4 deltagare i varje heat, ett tjejheat och ett killheat. Vi sitter i våra kajaker och paddlar före varje simmare så de vet var de skall ta vägen i de höga vågorna och den igår kraftiga strömmen . Strömmen var dock kraftigast när tjejerna simmade över och tre av dem fick bryta. Den tjej jag ledde tvingades bryta bara 20-25 min före mål, lite orättvisst när Trine simmat i stentuffa förhållande över en timme. Det var tävlingsledningen som avbröt hennes lopp när de sa att hon inte kom någonstans, fast det gjorde hon så det var nog mest att de ville ha igång killarnas heat."

Samkvæmt þessari frétt er keppar Danir og Svíar árlega í því að synda yfir Öresund. Mér hefur ekki tekist að finna fleiri heimildir um það og er hér með óskað eftir frekari ábendingum enda væri gott að komast í samband við þá sem að því standa.

Þessir dúddar
http://operationsillamjolk.blogspot.com

Virðast hafa sett sér aðeins of stór markmið. Eða þá að þeir hafi drukknað á æfingum!

Syndir í sundi

2010-02-20T18:26:00.003+01:00

Af tilefni 60 ára afmælis tengdaföðurs míns hlotnaðist mér og fjölskyldu minni stutt og óvænt Íslandsferð núna mitt í vetrinum. Það ætlar að reynast meiriháttar tilbreyting. Hér er sólin sem ég hef ekki séð vikum saman í Svíþjóð og það sem meira er - ég hélt ég myndi aldrei segja þetta eftir snjóleysisdimmu seinasta vetrar í Lundi - enginn snjór. Veðrið hérna er reyndar alveg hreint meiriháttar, stillt og fagurt. Eins og nýopnuð, ósnert smjördolla. Ég notaði tækifærið til að synda í sundlauginni í Kópavogi en eftir seinustu breytingar er þetta að mínu mati besta sundlaug landsins. Það jafnast ekkert á við það að fara úr -4' frosti í 40' heitan pott og finna slökunina berast frá hvirfil niður í tær alveg án allrar áreynslu. Já þetta litla land okkar er alveg magnað!

Nú ég var heldur betur glaður að geta synt 50 metrana í Kópavogslauginni og gerði nokkrar tilraunir til að undirbúa fyrir sumarsprettinn. Mér tókst að synda 50m skriðsund á 1mín nákvæmlega en ég var nánast með andnauð við bakkann eftir að hafa svelgst á amk. nokkrum sinnum og þarf heldur betur að betrumbæta tæknina fyrir sumarið þar sem það er ekkert grín að fá saltan sjóinn upp í sig og víst til að eyðileggja alla þá einbeitingu sem þörf er á við sjálft sundið. Því næst prufaði ég bringusundið og kom mér talsvert á óvart að ég synti það eiginlega á sama tíma. Skriðsundið færir mig vissulega hraðar en það er bara svo mikil líkamleg áreynsla að það verður hægara á endanum. Ég náði 50m bringusundi á 1:05 en ólíkt skriðinu var ég tilbúinn beint í næstu ferð eftir það. Þannig að kannski enda ég á því að synda að mestu leyti bringusund í sumar, ég hafði gert ráð fyrir því að skipta því í ca 70/30 hlutfall. Nema mér takist á 3 mánuðum að hífa upp þolið í nýjar hæðir en það þarf þá að vera talsvert.

Núna gat ég í fyrsta sinn séð raunhæft fyrir mér hversu mikill tími mun fara í sundið í sumar (miðað við núverandi þol). Ef ég geri ráð fyrir 10.000m sundi þá er ég 200mín eða 3klst og 20mín að synda. Það er talsvert meira en ég hafði séð fyrir mér og vel yfir þeim tímum sem ég hef séð. Það er ekki mikið til af heimildum um fyrri sund, það hefur satt að segja komið mér á óvart hversu fáar sögur ég hef fundið á netinu, meira um það síðar. Besti tíminn sem ég hef lesið um var 2007 en þá var synt á ca. 50mín. Þetta virðist vera mjög breytilegt samt, ein fræg sænsk sundkona Sally Bauer synti 1931 á 6klst og 22mín... það virðist vera mikið atriði að fá rétta veðrið og straumana í hafinu.

Hvernig sem er þá er ljóst að ég þarf að æfa talsvert stífar til að ná markmiðinu. Nú verða sett þyngri lóð á tækin og axlar- og lærvöðvarnir látnir vinna fyrir pilsnerunum sínum!

Já og svo er komið að því að finna almennilegan fylgdarbát fyrir Tedda, hann þarf að hafa nóg pláss fyrir öndunarvélarnar sínar, ætli þessi sé ekki fínn

(http://gizmodo.com/5061738/josh-pykes-guitar-boat-floats-on-an-ocean-of-rock)

Hættur hafsins / havets faror

2010-02-08T11:52:00.006+01:00

http://translate.google.se/translate?hl=sv&sl=is&tl=en&u=http://hrafnaspark.blogspot.com/2010/02/httur-hafsins-havets-faror.html[sorry my friends for icelandic version only, you can try this link though]

Í seinustu viku keypti ég árskort í ræktina og þar með hefst uppbyggingarferlið að hraustari líkama til að vera vel stakk í búinn við sundið mikla í sumar (sjá fyrri bloggfærslur). Þar sem ég þreytti skriðsundið í dag og horfði niður á skærbláan botninn varð mér hugsað til þess að ég mun líklegast sjá lungann af lífríki Eyrarsunds á þessari 10km leið minni yfir til Danmerkur. Það vakti með mér óttablendna tilfinningu. Mín versta martröð frá því að ég man eftir mér er sú að synda úti á opnu hafi og sjá ekki til botns. Að vita ekki hvaða mögulegu kvikindi gætu verið að skoða mig neðanfrá, það eru aðstæður sem ég gæti auðveldlega panikerað við.

Það er ekkert leyndarmál að ég hellti mér í þetta sund til þess að ögra sjálfum mér andlega miklu meira en líkamlega. Fyrirsögnin sem við gætum átt von á að sjá í Sydsvenskan verður ekki

"Islänning drunknade vid simning över Öresund"

heldur miklu frekar

"Islänning panikerade mitt i Öresund, räddades av finsk fiskebåt"

Þetta er óttinn við hið óþekkta, það sem ég hef ekki stjórn á. Því ákvað ég að besta leiðin til að sigra þennan ótta væri að fræðast. Að lesa um hið óþekkta og kynnast óvini mínum. Og það kom margt fróðlegt í ljós. Eins og til dæmis að eitraðasta lífveran í öllum heiminum ku einmitt vera marglytta sem er ekki mikið stærri en 2-3sm og drepur manneskju á nokkrum mínútum. Gerðist m.a.s. seinast nú í vetur, sjá hér

http://www.aftonbladet.se/nyheter/article6530600.ab

en það var reyndar í Tælandi. Mér hefur ekki tekist að finna neinar heimildir um dauðsföll á Eyrarsundi vegna sjávardýra. Það eru verur þarna niðri sem eru vissulega eitraðar en þær eru ekki hættulegari en svo að Svíinn með allt sitt regluverk hefur ekki bannað sundið ennþá. Látum oss sjá...

Eyrarsund almennt

Eyrarsund er ca 100km langt og skilur að saltan Norðursjóinn í norðri og ferskvatnsblandaða Eystrasaltið í suðri. Það er mjótt og grunnt, breiðast 40km og þrengst 3,5km einmitt á milli Helsingborg og Helsingör (ca. leiðin sem ég mun synda). Meðaldýptin er 15m og dýpsti punkturinn "ekki nema" 50m rétt sunnan við eyjuna Vän (sem sagt ég gæti rekið þangað ef straumarnir eru sterkir). Allt þetta gerir vatnið í Eyrarsundi saltlítið, amk. við yfirborðið, en saltríkari straumar úr Norðursjónum læðast í djúpinu þar sem saltvatnið er þyngra. Þetta er það sem mótar lífríki Eyrarsunds.

Við skulum einbeita okkur að eitruðu sjávarlífverunum því jafnvel hinum grimmustu t.d. bitstóra og vígtennta "Gäddan" hefur ekki tekist að drepa manneskjur svo ég viti til. Eins og margt er nú skrýtið í Svíþjóð kemur ekki á óvart að hættulegasta dýrið þar er konungur skógarins, elgurinn. Hann drepur með því að ganga yfir hraðbrautirnar. Jafnvel nýjustu gerðir Volvo beyglast eins og bráðnað smjör við að keyra á þetta flykki.

Fiskarnir

Úti í heitari höfum heimsins eru fiskar sem geta drepið fólk með eitri sínu, t.d. drekafiskur (Pterois volitans) og steinfiskur (Synanceiinae). Þeir hafa lítið að sækja í kaldan Norðursjóinn og fyrirfinnast því ekki hér. Hins vegar sést talsvert af s.k. "Fjärsing" (Trachinus draco) en hann er sagður jafneitraður og höggormur. En eins og við vitum hafa fáir dáið af þeirra völdum og það er það sama með þennan - það er vont að vera stunginn og má jafnvel búast við staðbundinni bólgu og tilheyrandi óþægindum en dauðsföll þekkjast ekki. Fjärsing er lágkúrulegur fiskur í bókstaflegri merkingu því hann grefur sig í sandbotninn og bíður þar færis. Þar af leiðandi hefur margur baðstranda-Svensson stigið á fiskinn og brugðið illa. Algengara þó er að veiðimenn dragi þennan upp úr sjónum og stingi sig á gaddinum á bakinu við að taka fiskinn af önglinum (fiskurinn ku reyndar smakkast afbragðsvel). Þar af leiðandi lít ég ekki á þetta ófríða kvikindi sem ógnvald við sundsprett minn í Eyrarsundi og mun alls ekki panikera jafnvel við stuttan augnkontakt úti á rúmsjó.

Marglytturnar

Marglyttur eru meðal elstu lífvera heimsins enda sáraeinfaldar í byggingu. Það segir þó ekki alla söguna (alveg eins og bækurnar um Barbapappa sem virðast alsaklausar barnabækur á yfirborðinu en eru undir niðri argasti kommúnistaáróður) því sumar þeirra eru baneitraðar og ein tegund þeirra sennilegast eitraðasta lífvera jarðarinnar. Chironex Fleckeri heitir sú (einnig kölluð "geitungur hafsins") og fyrirfinnst sem betur fer aðeins í hlýrri höfum t.d. við strendur Tælands og Ástralíu. Hún drepur fleiri manneskjur á ári en hákarlar og það er hún sem drap konuna sem ég minntist á hér að ofan - en hún dó á bara nokkrum mínútum. Það sem flækir málin er að marglyttan er ekki nema um 1sm stór og gegnsæ og því nánast ómögulegt að sjá hana í vatninu. Önnur náskyld marglytta, Carukia barnesi, brennir með eitri sem er ekki eins banvænt en svo sársaukafullt að fólk á sterkjum verkjalyfjum í æð (fentanýl) segist frekar vilja deyja. Þetta fyrirbæri hefur sérstakt nafn, "Irukandji syndrome" og er áhugaverð lesning út af fyrir sig.

Alveg magnað með tilliti til þess að marglyttur eru heilalausar. Jú, þær hafa vissulega taugakerfi en það hefur enga miðstöð. Nánast allt sem þær gera eru "mænureflexar". Ekki aðeins eru þær heilalausar heldur eru þær lausar við lungu og blóðrás og "strukturellt" eru þær 95% vatn. Bygging þeirra er reyndar stórmerkileg og tala ekki um þroska þeirra frá fóstur- til fullorðinsstigs en ég ætla ekki að þreyta ykkur með mínum eigin hugarórum um það efni. Það er nefnilega þannig að hausinn þeirra ("medusa") er oftast langtum minni en "armarnir" eða "þræðirnir" sem ganga neðan úr hausnum ("tentacles"). Utan á þessum þráðum eru s.k. "nematocysts" í tugmilljónatali en það eru frumur sem skjóta eitrinu á leifturhraða við visst áreiti. Nema hvað að þræðirnir geta orðið nokkurra metra langir þannig að jafnvel þó að þú sjáir marglyttuna fyrir framan þig er aldrei að vita hvað er að kitla þig á bakinu...

Snúum okkur að sænsku marglyttunum. Þarf ég þá að synda í búri yfir Eyrarsundið? Eða eru þessar sænsku bara prump í samanburði við trópísku frænkur þeirra? Í vesturhafi Svíþjóðar eru fjórar tegundir sem helst ber að nefna. Já og meðan ég man, marglytta heitir "manet" á sænsku.

Aurelia aurita ("Öronmanet")

Er sú allra algengasta og sést oft í fjöruborðinu á Íslandi. Hún er lítil og saklaus (og vitlaus). Hún getur vissulega brennt en áhrifin eru svo lítil að við mannfólkið finnum ekki fyrir því. Fyrir sundferðina mína eru þær aðallega hvimleiðar þar sem þær sjást ekki svo auðveldlega og eru því líklegar til að birtast skyndilega á sundgleraugunum og einhvers staðar las ég frásögn eins sundkappans sem lenti í því að fá þær upp í sig. Er það ekki bara eins og að borða hlaupbangsa?

Cyanea capillata ("Röd brännmanet")

Þessi elska er vel þekkt í Atlantshafinu og getur orðið gríðarlega stór, allt að tonn á þyngd. Sú stærsta sem hefur fundist var með 36m langa arma! Þær þrífast betur í kaldari sjó og eru því sem betur fer minni við strendur Svíþjóðar,hausinn sjaldnast stærri en 0,5m (hafa sést upp í 1m undir lok sumars) - en þræðirnir reyndar geta náð nokkrum metrum á lengd. Þær brenna og það jafnvel hressilega, fólk hefur þurft að leggjast inn á sjúkrahús til að fá sterasprautu og morfín í æð. Þó ekkert í samanburði við Irukandji og kafarar tala frekar um hana sem hvimleiða en hættulega. Mýflugur hafsins?

Cyanea lamarckii ("Blå brännmanet")

Þessi er náskyld rauðu frænkunni en minni, hausinn verður sjaldnast stærri en 15sm. Sést mun sjaldnar en sú rauða og brunaáhrifin öllu vægari. Blátt er betra en rautt.

Chrysaora hysoscella ("Kompassmanet")

Lifir fyrst og fremst í heitari höfum en berst stöku sinnum að sænsku vesturströndinni. Hún brennir en ekki eins illa og sú rauða. Verður cirka 30sm í þvermál og hefur einkennandi mynstur á hausnum (eiginlega bara nokkuð flott, hún er samt forljót séð neðan frá). Hefur reyndar þann einstaka hæfileika að byrja líf sitt sem karlkyns dýr og enda svo sem kvenkyn (hefði maður ekki valið að gera þetta öfugt?).

Þannig að ekki þarf ég að panikera yfir því að drepast á miðju Eyrarsundi eftir marglyttubruna. Hins vegar er það óneitanlega óþægileg tilhugsun að flækjast í einhverri marglyttuþráðaflækju eða jafnvel að fá nokkrar marglyttur upp í sig á nokkurra klukkustunda löngu sundi. Þá er það vel þekkt fyrirbæri að marglyttur geta við vissar aðstæður - jafnvel á nokkrum klukkustundum - birst í gríðarstórum og þéttum þyrpingum og eru þá bókstaflega "út um allt". Þessu kynntist ég bara í lok seinasta sumars hérna vestur við Lund, í Lomma. Það var um miðjan ágúst, hlýtt úti og sól en mikið rok. Ég ákvað að prufa að fara út á dýpri sjó og með sundgleraugu. Þegar ég setti höfuðið ofan í vatnið fór um mig hálfger óhugur þegar ég sá að sjórinn var krökkur af pinkulitlum (5-10sm) nánast gegnsæjum, "Öronmaneter" sem dönsuðu þarna í sjónum eins og litlir krakkar á valsnámskeiði. Á venjulegum degi hefði þetta kannski verið bara næstum því sætt en það er bara blekking hugans. Marglyttur eru engir kettlingar. Og það er einmitt þetta moment sem ég kvíði helst fyrir. Að vera umkringdur marglyttum! Já það er margt skrýtið í kýrhausnum.

Marglyttur sækja almennt í kulda og því halda þær sér vanalega á nokkurra metra dýpi. Þegar kólnar leita þær gjarnan upp á yfirborðið. Í byrjun sumars er sjórinn kaldari og marglytturnar ennþá tiltölulega litlar, í lok sumars eru þær stærri en færri vegna hitans. Ég ákvað að besti tíminn fyrir sundið væri í byrjun sumars, þá fæ ég líklegast að skoða þær bara ofanfrá.

Nokkrar athyglisverðar staðreyndir um marglyttur

Þær eru étnar í Asíu. Hvernig þær eru eldaðar væri fróðlegt að vita.
Eitrið í þráðunum er virkt lengi eftir að marglyttan deyr. Þess vegna er ekki góð hugmynd að strjúka þeim í fjörunni (hverjum dettur það eiginlega í hug?)
Það er mýta að það séu rétt viðbrögð að míga á marglyttubrennda húð. Það getur gert illt verra.
"Röda maneten" heitir á ensku "Lion mane" sem vísar í það hversu útlit hennar líkist ljóni. Þessi marglytta var aðalsögupersónan í einum af verkum Sherlock Holmes og myrti þar mann og annan.

Annað
Á þessu stigi er ég búinn að komast að því að hættur Eyrarsunds eru sennilega aðrar en eitraðar verur sem spretta upp úr dimmu djúpinu. En það er ekki þar með sagt að sundið sé alveg hættulaust. Eyrarsund hefur ekki alveg sloppið við iðnbyltinguna og þar eru mörg sokkin skip og meira að segja flugvélar frá WWII, sumar jafnvel með virkar sprengjur um borð (eins og varð sannreynt við smíði brúnnar yfir Eyrasund). Alls konar eiturefnum hefur verið veitt út í hafið áður en þau voru flest bönnuð um eða kringum 1970. Þó ekki jafnslæmt og í Eystrasalti þar sem fiskurinn er svo eitraður að hann má ekki einu sinni nota í kattarmat! Ég býst nú við að Svíar og Danir séu nógu siðmenntaðir til að hreinsa klóakið en ég þarf að kynna mér það betur enda ekki spennandi tilhugsun að hafa eitt stykki Svenssonskít samferða yfir sundið.
Svo eru það þörungarnir... þeir leyna á sér. Þeir vaxa helst á sólríkum og vindstilltum dögum, kjörhitastig vatnsins er 15-23'. Þeir vaxa helst þar sem mikill áburður (einkum fosfór) rennur til sjávar frá landbúnaðarsvæðum. Það sem gerist þá er að þörungarnir vaxa hraðar en allt annað og sneyða vatnið súrefni, mynda köfnunarefni í óhóflegu magni og sýra þannig vatnið. Við þessar aðstður þrífast s.k. cyanobakteríur sem aftur mynda eiturefni og þannig getur þetta orðið hin versta plága sérstaklega þar sem þarinn fjölgar sér hratt og breiðist því út á mörghundruð kílómetra svæði á stuttum tíma. Fiskar og aðrar lífverur drepast eðlilega við þetta en ég hef ekki enn heyrt um mannskaða enda forðast flestar skyni gæddar manneskjur þetta vatn sem hefur áberandi lit og lykt (brennisteinsfýla). Þannig að ekki mun ég deyja af þaravöldum.

Hvað er þá eftir? Svei mér þá ég er að verða uppiskroppa með mögulegar hættur. Straumarnir eru vissulega sterkir en þeir drepa mig ekki þar sem ég hef jú Tedda í bát fyrir aftan mig (með öndunarvél og viský). Jú eitt er það sem ég þarf að skoða betur. Hitastig vatnsins. Þar sem Eyrarsund er grunnt má ég búast við því að það sé sæmilega hlýtt til sunds, einhvers staðar á milli 10-20' eftir því hversu nálægt ströndinni það er. En vatn er lifandi og síbreytilegt enda ríkja þar alls konar straumar og stefnur undir yfirborðinu sem ég hef engan skilning á. Ég hef heyrt sögur um að fólk geti lent skyndilega í kaldari svæðum og fræðilega gæti maður jú lent í það köldu vatni að vöðvarnir stífni upp. Það getur augljóslega gert sundið svoldið erfitt. Ég þarf að rannsaka þetta betur. Það verður efni næstu bloggfærslu.

Kannski ég svo fari að skoða hvernig maður eigi að vera klæddur fyrir sundið... íslenski sundkúrekinn sjálfur. Kannski eins og þessi hérna sem dattíða og vaknaði ekki edrú

Interesting facts

2010-01-25T17:45:00.002+01:00

Butterflies taste with their feet.
A duck's quack doesn't echo, and no one knows why.
In 10 minutes, a hurricane releases more energy than all of the world's nuclear weapons combined.
On average, 100 people choke to death on ball-point pens every year.
On average people fear spiders more than they do death.
Ninety percent of New York City cabbies are recently arrived immigrants.
Thirty-five percent of the people who use personal ads for dating are already married.
Elephants are the only animals that can't jump.
Only one person in two billion will live to be 116 or older.
It's possible to lead a cow upstairs ... but not downstairs.
Women blink nearly twice as much as men.
It's physically impossible for you to lick your elbow.
The Main Library at Indiana University sinks over an inch every year because when it was built, engineers failed to take into account the weight of all the books that would occupy the building.
A snail can sleep for three years
No word in the English language rhymes with "MONTH."
Average life span of a major league baseball: 7 pitches.
Our eyes are always the same size from birth, but our nose and ears never stop growing. SCARY!!!
The electric chair was invented by a dentist.
All polar bears are left-handed.
In ancient Egypt, priests plucked EVERY hair from their bodies, including their eyebrows and eyelashes.
An ostrich's eye is bigger than its brain.
TYPEWRITER is the longest word that can be made using the letters only on one row of the keyboard.
"Go," is the shortest complete sentence in the English language.
If Barbie were life-size, her measurements would be 39-23-33. She would stand seven feet, two inches tall.
A crocodile cannot stick its tongue out.
The cigarette lighter was invented before the match.
Americans on average eat 18 acres of pizza every day.
Almost everyone who reads this email will try to lick their elbow.