The Lizard Queen

GEZGİN QUEEN: Sonunda Beyrut'a Kavuştum

2012-11-04T20:52:00.000+02:00

Ortadoğu’nun Paris’i diye anılıyor Beyrut seyahatperestlerin lügatında. Benim içinse son 2 yıldır deliler gibi gitmek istediğim ama araya giren başka ülkeler ve şehirler yüzünden (asla şikayetçi değilim) bir türlü gitmeye fırsat bulamadığım şehir. Aramızdaki bu platonik aşk sona ersin ve artık kavuşalım istediğimden, yakın bir arkadaşın da gazıyla, sonunda, geçtiğimiz hafta düştük Beyrut yollarına.

Beyrut’a gitmeye karar verdiğinizde çevrenizden duyacağınız şeylere hazırlıklı olun: “Başına bir şey gelmesin?”, “Ya şimdi karışık biraz oralar, Paris’e falan gitsen?”, “N’apacaksın yahu Beyrut’ta?” vs… Hiçbirine kulak asmayın, içinize şüphe düşürmelerine izin vermeyin ve gidin. Neden mi?

Down Town'da bir ben

Çünkü Beyrut güvenli bir şehir; dünyanın herhangi bir yerinde ya da kendi ülkenizde başınıza bir şeyler gelme olasılığı neyse, Beyrut’taki de en fazla o kadardır. Çünkü tıpkı Sırplar ya da Boşnaklar gibi geçmişinde çeşitli kötü anıları olan milletler, eğlenmeyi en iyi bilen milletler aynı zamanda. Çünkü 1970’lere kadar jet sosyetenin gözbebeği olan, sonrasında baş gösteren iç savaş nedeniyle çok yıpranan ama asla yıkılmayan bir şehir Beyrut. Çünkü ara sıra patlayan bombalara inat, “Bombalar patladıkça biz gece dışarıya daha çok çıkıyoruz, barlara daha çok gidiyoruz, daha çok eğleniyoruz, hayatın kıymetini daha iyi anlıyoruz” diyen insanları var.

Cennet

Çünkü denize karşı soğuk kahvenizi yudumlayabileceğiniz, Solidere bölgesindeki Gordon’s Cafe’si; “Ben bugüne kadar hiç humus yememişim” dedirten, sarımsaklı patatesini ve fattoush’unu da yemeden dönmemeniz gereken Abd El Wahab’ı var. Çünkü 2 kadehiyle çakır keyiften biraz fazlası olabileceğiniz, rakıya çok benzeyen ama daha yoğun olan arak adlı bir içkisi var. Çünkü Eşrefiye bölgesinde -Abd El Wahab’a çok yakın- Constantine isimli hoşsohbet ve ikram sever bir barmeninin olduğu, iki gün üst üste giderseniz barın ortaklarıyla kanka dahi olabileceğiniz, mahalle barı ilan ettiğimiz Lime’ı var. Sonra İstanbul gece hayatının mutlaka örnek alması gereken Sky, White ve bizim kişisel favorimiz olan B018 gibi club’ları var. Upuzun, ışıl ışıl bir Hamra Caddesi var. Tüm gününüzü burada geçirmek isterseniz şayet, Virgin’e gidip albüm ve kitap bakabilir, Hamra Cafe’de bir şeyler atıştırabilir ve akşam da Dany’s'de alkol alımını başlatabilirsiniz.

Beyrut'ta Halloween

Ha, bir de -bunu en sona sakladım- falafeli var. Tamam, falafel buralarda da var ama bir de orada yiyin; bizdeki Bambi gibi bir zincir olan Barbar’dan take away yapın mesela ya da Sahyoun’a bir gidin. Özetle şöyle söyleyeyim; falafelleri o kadar muhteşem ki, falafel yemediğim zamanlarda falafel yemeyi düşünüyordum.

Bunlar Beyrut’a bir daha, bir daha ve sonra bir daha gitmek için bulduğum yüzlerce sebebin yalnızca birkaçı. Sabiha Gökçen’e indiğim gibi telefondan Beyrut uçak biletlerine bakıyor oluşum da Beyrut konusunda ne kadar ciddi düşündüğümün bir kanıtı.

Lizard Queen Pinterest'te!

2012-09-30T23:40:00.001+03:00

Pinterest’i artık duymayan kalmadı ama ben yine de kısaca bahsedeyim. Pinterest, tamamen görseller üzerine kurulu, internette dolaşırken orada burada gördüğünüz görselleri çeşitli kategoriler altında toplayabileceğiniz, bana kalırsa son zamanların en başarılı ve keyifli “boş zamanları geçirme” icatlarından biri. Şahsen ben artık beğendiğim görselleri bilgisarımda dosyaların içinde toplamak yerine Pinterest’te saklıyorum. Uzunca bir süredir günde en az 4 defa girdiğim ve insanların oluşturduğu kategorilerin içinde resmen kaybolup saatler harcadığım bu sevimli sitedeki hesabımı sizlerle paylaşmadığım ise kafama yeni dank ediyor. Gitmek istediğim yerleri, hastası olduğum aksesuarları, ağzımın sularını akıtan ayakkabıları, zaman zaman kendi çektiğim fotoğrafları ve daha bir dolu şeyi paylaştığım Pinterest hesabımı takip etmek isterseniz, sizi buraya alalım: http://pinterest.com/lizardqueenblog/

SineModa: Moonrise Kingdom ve Suzy Bishop Stili

2012-09-23T22:12:00.002+03:00

The Royal Tenenbaums’u izleyenler Margot Tenenbaum’u yakinen tanırlar. Sinema dünyasının moda ikonlarından birisidir kendisi. Bu hafta sonu yönetmeni, senaristi kimmiş diye bakmadığım Moonrise Kingdom adlı filmi izlerken de 12 yaşındaki Suzy Bishop karakteri için “Resmen Margot Tenenbaums’un çocukluğunu yapmışlar” diye geçirdim içimden. Depresif, sorunlu, gotik halleriyle Suzy, Margot’un birkaç boy küçüğüydü sanki. Filmin ardından “Kimmiş bu harika filmin yönetmeni?” diye bilgisayar başına oturduğumda her şey yerli yerine oturuverdi; çünkü iki filmin yönetmeni de aynı kişiydi.

Suzy ile Margot’u benzetmemin tek sebebi karakterleri ve tavırları değil elbette. Suzy de en az Margot kadar stil konusunda ilham verici. Aslında çok fazla kıyafet değiştirmiyor, tüm film boyunca aynı model elbisenin farklı renklerini giyiyor; kolları ve yakası beyaz olan elbiseler. Bu elbise modeli ise Catherine Deneuve’un Belle de Jour filmindeki siyah YSL elbisesini çağrıştırıyor bana hemen. Bu elbiseyi tamamladığı beyaz dizüstü çorapları, film boyunca “sunday school shoes” diye bahsedilen oxford ayakkabıları ve retro saçlarıyla Suzy Bishop, Margot Tenenbaums kadar stil sahibi bir karakter.

Ben filmi de Suzy’yi de çok sevdim. Bir kere Suzy’nin en sevdiği albüm Françoise Hardy’e ait, bir kere Suzy fantastik ve bilim kurgu türünde kitaplar okumayı çok seviyor, bir kere Suzy evden kaçıp ıssız yerlerde kamp yapmaya giderken yanına kamp esnasında ihtiyacı olabilecek şeyleri değil de plaklar, kitaplar gibi en sevdiği şeyleri ve kedisini alıyor, nasıl sevmem.

Fotolar: Zap2it, W Magazine, Deadspin

STYLE QUEEN: Hot Sox Çoraplarım

2012-09-02T15:17:00.002+03:00

Biri şöyle demiş ekşi sözlük'te:

"Çorap denilen şeyin önemi, esas insan kendi kendine yalnız kaldığında ortaya çıkar. Ayaklarınızı karnınıza çektiğiniz vakitlerden birinde, gözleriniz nemlenirse bir an, şöyle bir bakıverin çoraplarınıza. Sevdiğiniz bir çizgifilmin kahramanı sizi anılardan anılara sürükleyip güldürebilir ya da gördüğü renklerde ebemkuşağının peşine düşebilir insan. Yani çıplak ayaklarınızda sadece tırnaklarınıza bakıp daha da kederleneceğiniz yere, sıcacık ayaklarınızdaki çoraplarınıza bakıp neşelenebilirsiniz. Sırf bunun için bile dünya nimetleri listesinde, kafaya oynayabilir."

Bunun üzerine daha ne denebilir, bilmiyorum. Ama beni güldürecek, ebemkuşağının peşine düşürecek, yaz kış demeden hayatıma renk katabilecek çorap markası hangisidir, gayet iyi biliyorum: Hot Sox. Hot Sox bugüne kadar gördüğüm en eğlenceli ve en "ay ben bunların hepsini istiyorum"lu çorap markası. Ayaklarınızdan taşan baykuşlar, cupcake'ler, flamingolar, Noel Baba'lar adeta size bakıp "Bugün güzel bir gün olacak" diyor.

"Ay bu mu, yoksa şu mu, yok yok bu, ama şu da olsun, ama bu da çok güzelmiş"le geçen koca bir günün ardından verdiğim sipariş dün elime ulaştı: Tarihin en güçlü kadınlarından biri olan Frida Kahlo'lu ve her sabah bana "Miyavdın" diyecek kedili çoraplarım. Eğer çorapların da sabah dinlediğimiz müzikler gibi etkisi varsa tüm günümüze, kedi gibi yaramaz ve Frida Kahlo gibi tutkulu günler beni bekliyor.

GEZGİN QUEEN: Optimus Alive Festivali

2012-08-31T09:34:00.000+03:00

Blog'umdan uzun süre ayrı kalmamın bir sebebi vardı; hayallerimin peşinden koşmak.

Hiçbir zaman "Ölmeden Önce Yapmam Gereken 100 Şey" başlıklı bir listem olmadı ama eğer olsaydı, Radiohead'i canlı dinlemek, bu listenin üst sıralarında yer alırdı. İşte bu hayal, beni Atina'dan sonra taa Portekiz'e kadar sürükledi.

Tarih: 13 Temmuz. Yer: Lizbon. Hedef: 3 gün boyunca Optimus Alive Festivali'nde bir insanın dinleyebileceği maksimum seviyedeki grup ve dj'i dinleyebilmek. Ama en çok Radiohead, Justice, The Cure, Mumford & Sons, The Stone Roses, The Kooks, The Kills ve Mozart and the Whale. Geç kalmak yok, yorulmak yok. Acı yok Rocky! Güneş kremi sürülmüş, uzunca bir günü kotarabilecek rahatlıkta ama asla salaş olmayan, ayarında bir kombin seçilmiş, redbull'lar alınmış. Her şeye hazırız. Hazır olmadığımız tek şey ise Lizbon'un, deniz kenarı olması nedeniyle de özellikle festival alanının aşırı rüzgarlı oluşu. Bu ise tamamen ayrı bir yazı konusu. Yani bir festivale uygun nasıl giyinilmesi, öncesinde nasıl bir araştırma yapılması gerektiği üzerine uzun uzun yazmalı. Defterime notumu alıyorum.

Yukarıdaki line-up, sizi bilemem ama benim için dudak uçuklatacak cinsten. Türkiye'de anca tek tek görebileceğiniz isimlerin hepsi tek bir çatı altında toplanmış. Festival alanının gece çok rüzgarlı olmasını ve yayılabileceğin çim alanlarının olmamasını saymazsak, her şey mükemmel.

Festival alanında bu şekilde dolaşanlarla fotoğraf çektirmemek olmazdı.

Bundan sonrasını, yani Justice'de nasıl kendimizden geçtiğimizi ya da Radiohead'de nasıl hipnotize olduğumuzu anlatmak çok zor. 16 Temmuz saat sabaha karşı 5'te, yani festivalin son gününün ardından odalarımıza döndüğümüzde, yanımdaki ajandama tek bir cümle yazmışım ve bu cümle, festival süresince yazdığım tek şey: İyi ki buradayım. Ünlemsiz, üç noktasız, sakince, kendinden emin.

Evet, bu yazı en iyi özetleyen ve anlatan cümle bu sanırım: İyi ki oradaydım.

Yukarıda festival sırasında çektiğim videolardan biri var. The Kooks sevenler buraya, The Cure sevenler ise buraya gidebilirler.

GEZGİN QUEEN: From Athens with Love!

2012-07-12T18:21:00.001+03:00

Atina’dan sevgiler! Gelmeden önce hakkında duyduğum birçok olumsuz yoruma, İstanbul’un sıcaklarını bile aratır sıcaklığına rağmen burayı çok sevdiğimi söylemeliyim. Evet, o kadar sıcak ki; dışarı çıkarken ne giyeceğinizi değil, ne giymeyeceğinizi düşünüyorsunuz. Bu yüzden gelir gelmez ilk notumu aldım: Eylül aylarında bir daha gelinecek ve daha kapsamlı gezilecek. Yukarı fotoğrafta arka fonumu oluşturan muhteşem Acropolis, hava sıcaklığı 35 dereceyi bulmadığı bir zamanda tekrar gezilecek.

Burası kaldığımız yerin gece yemek yiyip içkilerimizi yudumlarken bize eşlik eden Acropolis manzarası.

Bu da sabah kahvemizi içip, karpuzlarımızı yerken karşılaştığımız manzara. Sanki iki farklı yere bakıyormuşuz gibi.

Plaka bölgesine, daracık sokaklarına, küçük küçük dükkanlarına bayılmamak elde değil. Burası da o bölgede bulunan bir sokak. Hep beraber taşınalım mı?

Sıcaklardan hiçbir şey yiyemediğimizden karnımızı böyle şeylerle dolduruyoruz. Ama pek şikayetçi olduğumu söyleyemeyeceğim.

Bir de Atina’ya ayak basar basmaz sanki hissedip de içine girmişçesine keşfettiğim bir butik var, burayı bir kenara not alın. İçinde pek çok ünlü grup ve şarkıcının tişörtlerinin satıldığı butikte aynı zamanda Dimitris Tsouanatos’un çizimlerinden oluşan tişörtler de bulunuyor ve bu tişörtlerin her birinden dünyada yalnızca bir tane var. Daha önce bu butiği ziyaret etmiş kişiler arasında ise Nick Cave, Debbie Harry gibi isimler yer alıyor. Ben şahsen tişörtlerden ziyade ünlülerin butikte çekilmiş fotoğraflarının bulunduğu albümde daha fazla zaman geçirdiğimi itiraf etmeliyim. İçeride fotoğraf çekilmesi yasak ama Facebook sayfalarından butiğe göz atabilirsiniz. Yolunuz düşerse diye buraya bırakıyorum: Remember Fashion

Şimdi müsadenizle yeni yerler keşfetmek için yine yollara düşüyorum.

SUMMER QUEEN: OYE Tasarımları ile Bir Yaz Günü

2012-07-05T12:36:00.004+03:00

Kimsenin 35C°’lik bir havayı büyük bir heyecanla ve hevesle beklediğini sanmıyorum. Ama yine de yaz, okullusundan çalışanına kadar pek çoğumuzun en sevdiği mevsim. Yaz kelimesini duyar duymaz beynimizde canlanan imgelemleri sevmemek mümkün mü? Deniz, kum, güneş, bünyeden arındırılmış sorumluluk duygusu, tatil…

İşte hepimizin kafasının bu imgelemlerle dolup taştığı şu günlerde, blog’u da bu moda sokalım istedik ve OYE Swimwear ürünleriyle yaz esintili bir çekim gerçekleştirdik.

OYE’yi duymayanın ise kalmadığını umuyorum. Yerli ve yabancı pek çok ünlü ismin tercih ettiği OYE’nin, ya da nam-ı diğer Open Your Eyes’ın yaratıcısı Seda ve Ayça Sadıkoğlu isimli iki kardeş. Her yeni koleksiyonunu merakla takip ettiğim, her sample sale’ini heyecanla beklediğim bu marka, plaj giyimini bambaşka bir boyuta taşıyor.

Hepinizin Nat King Cole'un Those Lazy, Hazy, Crazy Days of Summer adlı şarkısındaki gibi bir yaz geçirmeniz ya da geçiriyor olmanız dileğiyle. J

Model: Gözde Kınalı
Fotoğraflar: Gizem Dalyan

FLASHIONBACK: 1969'da Liseli Olmak

2012-06-25T20:06:00.000+03:00

Bu fotoğraflar bir editöryalden değil, Hair filminden ya da Clueless dizisinden bir kare değil, dress code’lu bir partiden değil. Bir müzik festivalinden de değil, hele hele Coachella’dan hiç değil. “Ee, geriye başka ne kaldı ki?” dediğinizi duyar gibiyim. Peki ya 1969 yılının California’sındaki bir liseye ne dersiniz?

Fotoğrafçı Arthur Schatz, 1969 yılında Life Magazine için öne çıkan trendleri araştırmak amacıyla bir liseye gitti ve buradaki stilleri fotoğrafladı. İşte ortaya da bu inanılmaz kareler çıktı. Örgülü saçlı hippiler, etrafta seke seke dolaşan Pocahontas’lar, “go go girl” tadındaki öğretmenler ve niceleri.

Son dönemde yerli dergiler içinde en çok beğendiğim sayı olan Elle Dergisi’nin müzik temalı Mayıs sayısında Seda Yılmaz, Debbie Harry’nin o yılları anlatan şu sözünü aktarmıştı: “Bizim tarzlarımız bağımsızdı, dışarıdan bir makine tarafından üretilmiyordu.” Şu fotoğrafları gördükten sonra Debbie Harry’nin ne demek istediğini çok daha iyi anladım.

Şimdi, birkaç gün ortalarda gözükmeyebilirim. Çünkü zaman makineme atlayıp 1969’un California’sına, yeniden liseli olmaya gidiyorum. Kim benimle geliyor?

Fotolar: Google Images

TREND QUEEN: Göbekler Fora

2012-06-22T17:19:00.000+03:00

Viktor&Rolf/Prada/Dolce&Gabbana

Makasınızı elinize alın ve bazı tişörtlerinizi kısaltmaya başlayın ya da kendinize göğsün biraz aşağısında biten büstiyerlerden edinin. Çünkü göbekleri açıkta bırakmak, bu sezonun en önemli trendlerinden biri.

House of Holland/Preen/Dolce&Gabbana

Dolce&Gabbana’dan Viktor&Rolf’a, Preen’den House of Holland’a, Donna Karan’dan Proenza Schouler ve Prada’ya kadar hemen hemen tüm tasarımcılar bu sezon tek bir konuda hemfikir: Üstler kısalacak, altlar yükselecek. Bu trendin kodları ise yanlış yıkama sonucu küçülmüş gibi gözüken tişörtler, bra top denilen sütyenimsi büstiyerler ve yüksek bel şort, etek ya da pantolonlar. Bu trende kişilik kazandıracak en önemli dokunuş ise alt kısmın bel yüksekliğinin göbek deliğini kapatacak şekilde olması.

Veronica Lake

İlhamınızı ister House of Holland’ın piton desenleri içindeki vamp kadınından, ister Dolce&Gabbana’nın meyve baskılı elbiseleriyle bizleri 1950’lerin İtalya’sına götüren kadınından alın ama sakın ola bu işin piri olan pin up kızlarını ve Veronica Lake gibi 1950’lerin en önemli ikonlarını atlamayın.

Fotolar:Style.com, Celeb Studio

FLASHIONBACK: Hussein Chalayan Sonbahar/Kış 2000 Koleksiyonu

2012-06-16T13:55:00.002+03:00

Moda ile ilişkiniz bir şekilde başladı. Annenizin ayağınıza 5 numara büyük ayakkabılarını o yokken ayağınıza geçirdiğinizde. Spice Girls’ün en revaçta olduğu ve her okulda en az 3 Spice Girls grubu kurulduğu günlerde grup arkadaşlarınıza “Ben Emma olmak istemiyorum yea, Victoria’nın tarzı bana daha çok uyuyor” dediğinizde. İlk flörtünüzle ilk buluşmanıza giderken ne giyeceğinizi kara kara düşündüğünüzde ya da üniversitenin ilk günü abartıya kaçmadan dikkat çekici olabilme amacıyla gardırobunuzun karşısına geçtiğinizde. Er ya da geç. Peki ya modanın sizi ilk şaşırttığı, ağzınızı açık bıraktığı, bunun sadece giyinmek demek olmayabileceğini, sanki bundan çok daha fazlası olduğunu hissettirdiği o ilk anı hatırlıyor musunuz? Ben hatırlıyorum.

Sene 2000 ve ben okuldaki Spice Girls grubunda sırf sarışın olduğu için Emma olmaya mahkum edilmiş bir kızım. Televizyonda bir kanalın ana haber bülteni açık. Bir defileden bahsediliyor. Bembeyaz bir odada modeller ağır çekim diyebileceğimiz bir hızda yürüyor. Sonra bir tanesi duruyor ve sandalyenin kılıfını çıkartarak onu giymeye başlıyor. Bir diğeri masanın içine giriyor ve sonra onu bir anda eteğe dönüştürüveriyor. Ve alkışlar kopuyor. Ben de evde, salonda kendi kendime alkışlıyorum. Ağzım açık.

Hussein Chalayan after words, autumn/winter collection 2000 – 2001 from Victor Lilov on Vimeo.

Bahsi geçen defile Hussein Chalayan Sonbahar/Kış 2000 koleksiyonu. Yukarıda After Words adındaki bu koleksiyonun defilesinin tamamının videosu var. İzlerken muhtemelen siz de o gün orada bulunan herkes gibi kuvvetlice alkışlamamak için kendinizi zor tutacaksınız. Tutmayın. Alkışlayın.

Fotolar: Used Magazine, Soft Revolution

HEDİYE: Loopie Love'lanmak İster Misin?

2012-06-13T21:49:00.002+03:00

Bazı şeylere olumsuz önyargılarınız olabileceği gibi, olumlu önyargılarınız da olabilir. Mesela benim gibi adı Loopie Love olan bir şeye karşı daha en başından büyük bir sempati duyabilirsiniz. Ürünlerinin adından da güzel olduğunu görünce de sıkı bir arkadaşlığın temellerini atabilirsiniz.

Loopie Love, Louise Iversen tarafından kurulan Danimarkalı bir aksesuar markası. Gümüş ve altın kaplamalı yüzük ve küpeleri, yıldızlı deri bileklikleri ile kolyeleri pek bir meşhur. Beymen Blender, Harvey Nichols, Brandroom ve enmoda.com’da bulabileceğiniz Loopie Love’lar, birçok ünlü ismin de tercihi aynı zamanda.

Peki sen de Loopie Love’lanmak ister misin? O zaman çok doğru bir yerdesin. Çünkü bir şanslı Lizard Queen okuyucusu Loopie Love’dan yukarıda fotoğraflarını da görmüş olduğun bir adet gümüş kaplama yaprak formlu yüzük ve bir adet gümüş kaplama minik yıldız küpe kazanacak. Bunun için ne yapman gerektiğine gelince:

Blog’un Google Friend Connect üzerinden izleyicisi ol.
Facebook sayfamı ve C79’un Facebook sayfasını (Loopie Love Türkiye temsilcisi) beğen.
Bu yazının altına yorum bırak. Mail adresini de yazmayı unutma.

Bu kadar. J Çekilişe son katılım tarihi 23 Haziran Saat 23:59’dur. Kazanan kişi, random.org üzerinden yapılan bir çekilişle belirlenecektir.

Herkese iyi şanslar! J

Veee kazanan Rüzgara Dogru oldu. Tebrikler!

Fotolar: Gizem Dalyan

HİKAYEN NE?: Deniz Miray Petrini (Sokak Modası Fotoğrafçısı)

2012-06-11T23:54:00.006+03:00

Man on Wire filmini izledikten sonra Philippe Petit’e büyük bir hayranlık, ama daha çok da büyük bir saygı duymuştum. Aynı duyguların benzerini Deniz Miray Petrini’nin hikayesini dinlerken de hissettim diyebilirim. Hayattaki en büyük hedefi İkiz Kuleler arasına bir ip gerip, bu ipin üzerinde yürümek olan bir ip cambazı ile bir sokak modası fotoğrafçısının arasında ne gibi bir benzerlik kurdun diye düşünebilirsiniz. Hemen açıklayayım. İkisi de ne istediğini biliyor, istediğine ulaşmak için sonuna kadar uğraşıyor, korkularının kendisini yıldırmasına izin vermiyor. Sonuç: Başarı. Hem aslında göründüğü kadar farklı da değiller. Moda sektörünün İkiz Kuleler’ine, yani en yüksek tepesine Vogue diyebiliriz. Ve Deniz Miray Petrini, çektiği sokak modası fotoğrafları sayesinde bu tepeye ulaşmış durumda. Vogue İtalya için sokak modası fotoğrafları çeken, Style Tao adlı sokak modası blog’unun sahibesi Deniz Miray Petrini’nin hikayesini hadi gelin, onun ağzından dinleyin.

Deniz Miray Petrini

Merhaba Miray. Öncelikle bize kendinden ve seni İzmir’lerden taa Milano’lara sürükleyen hikayenden biraz bahseder misin?

Merhaba Gizem. Aslında klişelerle başlamak istemem ama mecburum. Moda çocukluğumdan beri hep ilgi alanım olmuştu, hatta ortaokuldan itibaren aldığım çoğu ödevi moda konusunda yapmaya özen gösteriyordum. Saint Joseph’te okuduğum lise yıllarında ise bir kariyer fuarı organize etmiştik ve ben sadece İzmir Ekonomi Üniversitesi’nin Moda Tasarım Bölümü ile görüşmüştüm. Yaptıkları yetenek sınavında ÖSS’den daha çok gerildiğimi söyleyebilirim; çünkü o bölümü kazanmak bu sınava bağlıydı. İstediğim bölümü kazandıktan sonra ise son senemde aldığım fotoğrafçılık dersleri bugünkü sokak modası fotoğrafçılığındaki ilk adımımdı. Tüm hayatım boyunca Milano hep aklımdaydı. Çünkü babam İtalyan ve çocukluğumdan beri o ülkeye ait pek çok anıyla büyütüldüm. Milano ve modanın birbirini tamamlayan kelimeler olduğunu da düşünürsek, benim için Milano macerası kaçınılmazdı.

Milano sana neler kattı?

Neler katmadı ki. Her şeyden önce “İnsanlar dergiden fırlamış gibi giyiniyor” cümlesinin gerçek olduğunu gördüm. Styling alanı asıl ilerlemek istediğim alandı ve aslında fotoğraf çekmeye de tamamen amatör bir duygu ve beğendiğim stilleri arşivleme amacı ile başladım. Tabii zamanla bu iş benim için bir tutkuya dönüştü. Milano’nun bu konuda zengin bir kaynağı ve aktif bir etkinlik takvimi var. Şehir resmen sanata aşık, bu yüzden modanın dışında pek çok sergi, tasarım haftası ve parti düzenleniyor. Durum böyle olunca da sınırsız bir ilham kaynağınız oluyor. Özellikle bahsetmek istediğim bir konu da hangi meslekten olursanız olun snob insanların olmaması. (Belki de ben denk gelmedim bilemiyorum. J) Herkes son derece sıcak ve yaptığınız işe saygı duyuyor, ilgileniyor. Ego savaşları yok, çünkü bu konular aşılmış durumda. Yeni yetenekleri bir tehdit olarak görmüyorlar ve gerçek anlamda modayla, tasarımla ve sanatla ilgilenen insanların arasında harika bir iletişim var.

Hayatının en önemli dönüm noktalarından biri de blog’un Style Tao sanırım. Peki fotoğrafçılığa ve sokak modasına olan bu ilgin nasıl ortaya çıktı?

Az önce de bahsettiğim gibi ilk adımım üniversitenin son yılında aldığım fotoğrafçılık dersleriyle oldu, Milano’ya gidince gördüğüm stilleri fotoğraflarken zamanla deneyim kazandım ve bakış açım değişti. İnsanları doğal halleriyle çekmek benim için çok önemli. Çünkü benim için stili stil yapan aynı zamanda tavırlardır. Örnek verecek olursam; iki kişi aynı siyah elbiseyi giyebilir ama birinin o kıyafete hareketleri ve duruşuyla kattığı kimlik sizin dikkatinizi çeker. Bu yüzden insanları doğal yakalamayı tercih ediyorum ve yaptığım işi gerçekten çok seviyorum. Yoğun bir günün sonunda bilgisayarımı açıp da fotoğraflara baktığım zaman “ iyi ki” diyorum. İyi ki bu işi yapıyorum.

Çektiğin fotoğraflar senin Vogue’da çalışmana vesile oldu. Vogue ile olan bu maceran nasıl başladı? Ve her şeyden önce Vogue İtalya’nın bir parçası olmak nasıl bir duygu?

Vogue benim için zirve, hayallerimin tek odak noktasıydı diyebilirim. Sürekli bu hayali kurup durdum, hatta Vogue İtalya’nın sokak modası bölümüne girip de iç geçirdiğim günleri hatırlarım. Bir gün Vogue İtalya’nın baş editörü Franca Sozzani, yeni çıkardığı bir kitap için Vogue İtalya ofisinde bir imza günü düzenledi. Hani az önce söylemiştim ya o ego savaşları yok diye, o yüzden bu konuya özellikle değinmek istiyorum. Vogue İtalya’nın okuyucularıyla harika bir iletişimi var, en kaba tabirle “ biz Vogue’uz, höydür höy!” tavırları yok. Sürekli bir etkinlik düzenleniyor ve bu etkinlik “ Hadi bizi Facebook’ta beğenin” ya da “Biz bu elbiseyi beğendik, sizce nasıl?” demekten çok öte. Bu katıldığım imza gününe şansımı denemek için çektiğim fotoğraflardan örnekler alarak gittim. Binaya bir 10 dakika giremedim zaten, çünkü hayallerim ve benim aramda sadece iki adımlık mesafe vardı. İçeri girince de kafamda kurduğum o soğuk ortamdan eser yoktu, Vogue ekibi her katılımcıyla birebir ilgilendi. Kitap imzalatmanın dışında ilgilendikleri bölümün departmanlarına yönlendirdiler; moda editörü, fotoğraf editörü, yazarlar… Hepsiyle tanışma fırsatınız vardı ve herkes son derece sıcaktı. Ben rüya aleminde gibi dolaşırken şimdi beraber çalıştığım Giulia ile tanıştım. Kendisi fotoğraflarıma baktıktan sonra blog’umu da inceleyeceklerini ve eğer beğenilirse “ Voguistas” ekibi için arayacaklarını söyledi. 3 saat sonra o telefon çalıp da Giulia’nın “Fotoğraflarını çok beğendik. Bize 10 tane daha gönder, yarın yayınlamaya başlıyoruz” demesi hayatımın en mutlu anlarından biriydi. Şimdi onlar için Milano ve Paris moda haftalarına katılıp fotoğraf çekiyorum.

Fotoğraflarını çekerken kullandığın makinenin modeli nedir?

İlk makinem Canon Eos 1000d 18-55mm lensti. Şimdi Canon Eos 5d 24-70mm kullanıyorum.

Birçok tanınmış ismin fotoğrafını çekmiş ve onları yakından görme şansını elde etmiş birisi olarak en çok kimlerin stilini beğeniyorsun?

Anna Dello Russo benim için harikalar diyarı gibi, tüm moda haftalarında gözler onu arıyor. O tam bir görsel şölen ama stil olarak en çok beğendiğim isimler Catherine Baba, Taylor Tomasi Hill, Kate Lanphear, Emmanuelle Alt ve bir de Olivia Palermo.

Sokak modası konusunda seni en çok hangi şehir cezbediyor?

Paris. Ama Londra’yı da seyahatlerime eklediğim zaman bu fikrimin değişebileceğini düşünüyorum.

Paris, New York, Londra, Stockholm, Berlin, Milano gibi pek çok şehrin sokak modasını takip etmemizi sağlayan bir dolu blog ve sokak modası fotoğrafçısı var. Ama ne yazık ki İstanbul bu şehirlerden biri değil henüz. Sence bunun sebebi ne? İstanbul’un stil çeşitliliği açısından zengin olmaması mı yoksa sokak modası fotoğrafçılığını henüz kavrayamamış olmamız mı?

İstanbul aslında bu konu için biçilmiş kaftan ama henüz benim de anlam veremediğim bir aynı olma sevdası var. Herkes birbirine o kadar benziyor ki... Farklı tarzlar korkutuyor insanları belki. Çünkü bizde o gözle süzme olayı vardır ya, o bizi köreltiyor. Farklı olana hemen bakışlarımızla tepki gösteriyoruz. Elbette farklı olmak için komik duruma düşenler de var, o da ayrı bir durum. Bir de bizde sokak modası fotoğrafçılığı henüz alışılmış bir durum değil, insanlar rahat olamıyorlar. Ben bir keresinde İstanbul Fashion Week’e katılmıştım ve inan bana 5 kare zor çekmişimdir. Ya objektife tuhaf tuhaf bakan suratlar vardı ya da aşırıya kaçan mankenimsi pozlar. İnsanların henüz bu konuda rahat olduğunu düşünmüyorum ama bu durumlar aşılırsa oldukça deneysel ve ilham verici stiller görebiliriz.

Sokak modası fotoğrafçılığı için iyi bir fotoğraf makinesi sahibi olmak yeterli mi? İyi bir sokak modası fotoğrafçısı olabilmek için başka hangi özelliklere sahip olmak gerekir sence?

Aslında bu konuda benim yorum yapmam çok doğru değil çünkü ben fotoğrafçı değilim, aldığım seçmeli ders dışında başka bir eğitimim yok. Ben her şeyi doğaçlama yaşıyorum ama şunu söyleyebilirim; iyi bir fotoğraf makinası sizi çok kurtarmaz. Şöyle düşün; elinde en kaliteli kalemler ve en kaliteli kağıtlar var ama eğer çizim yapmayı bilmiyorsan, elindeki malzemenin hiç önemi yok. Sokak modası fotoğrafçısı olmak aslında ikiye ayrılıyor; bir hikaye anlatıcıları var, bir de sadece stilleri yansıtanlar. Özellikle dergiler için çalışırken hikayeden çok kıyafeti ön plana çıkartmalısınız. Bu yüzden hareketsiz pozlar daha çok tercih ediliyor. Ama ben kendi blog’um için daha yaşayan kareler tercih ediyorum. Burada farklılık tamamen size ait, çünkü moda haftaları bir okul bahçesi gibi; aynı yüzler, farklı kıyafetler... Ve popüler olanları tüm fotoğrafçılar çekiyor. İşte burada sizin bakış açınız devreye giriyor. Aynı kişiyi farklı bir açıdan, farklı bir tavırla çekebilmek, bunu görebilmek gerek. Yoksa bir Anna Dello Russo’yu en az 200 fotoğrafçı çekiyordur. Bir de her sezon sayımız arttığı için farklı olmak kalıcılığınızdaki en değerli etken.

Birisinin senin kadrajına girebilmesi için nelere sahip olması gerekiyor? Fotoğrafını çekeceğin kişileri nasıl seçiyorsun?

Öncelikle fazla zorlanmış bir stili olmaması gerekiyor, yani ben her farklı giyineni çekmiyorum. Eğer gözümü rahatsız ediyorsa ve beğenmiyorsam asla çekmiyorum. Kendi stil zevkimi yansıtıyorum aslında. Benim amacım takipçilerime bir nevi rehberlik etmek, “Bak bu şekilde bir kombinasyon olabilir” dedirtebilmek ya da aksesuar konusunda yardımcı olabilmek. Ayrıca kıyafetlerinizle farklılık yaratmak zorunda değilsiniz. Ben bu yüzden kafamı çevirmeden önce çok dikkatli bir şekilde gördüğüm stili inceliyorum, çünkü inan bana detaylar çok şaşırtıcı olabiliyor. Takılan bir takı veya bir ayakkabı sizi büyülemeye yetebiliyor. Ben de tüm bunlara dikkat ediyorum. Fotoğraftan öte paylaşmak istediğim şey, stillere dair fikirler. Bu fikirleri ise farklı bir yorumla aktarmaya çalışıyorum.

Bu sokak modası fotoğrafçılığı işini nerelere götürmek istiyorsun? Var mı geleceğe dair planlar, uçuk kaçık hayaller?

Sokak modası fotoğrafçılığı benim her zaman yapacağım bir iş, asla vazgeçmem ama ilerlemek istediğim farklı alanlar var. Özellikle erkek modasına karşı çok büyük bir ilgim var ve styling alanında erkek modası üzerine yoğunlaşmayı planlıyorum. Bu yüzden erkek moda haftalarında çektiğim fotoğraflar benim vizyonum için çok önemli. Şimdi önümde katılacağım Pitti Uomo, Milan Men ve Paris Men Fashion Week ve ayrıca WGSN’nin Pitti Uomo’da düzenlediği Menswear S/S’13 konferansı var.

Sokak modası fotoğrafçılığı konusunda gerçekten iyi olduğuma inandığım bir zamanda ise hem bir sergi yapmak hem de çektiğim fotoğrafları kitap haline dönüştürüp insanların elinin altında durabilecek bir rehber hazırlamak istiyorum. J

Biraz da senin kişisel stilinden bahsetsek? Stil kodların, stilinde olmazsa olmazların, asla’ların nelerdir?

Asla siyah ince külotlu çorap giymem herhalde. Benim androjen bir stilim vardır ama zaman zaman bu durum değişiyor ve feminen yanım ağır basabiliyor. Yine de sade ama iddalı olmayı tercih ediyorum. Jil Sander bu yüzden favorimdir. Bazen de Dolce & Gabbana’nın dantellerini çalmak istiyorum. Moduma bağlı sanırım, yine döndük dolaştık o noktaya geldik. J Topuklu ayakkabılar, blazer ceketler, skinny pantolonlar olmazsa olmazım. Renk konusunda ise demir başım siyah ve beyazdır. Bir de çiçekli, fırfırlı elbiselerle pek aram yoktur. Kate Lanphear ve Emmanuelle Alt, stil olarak kendime en yakın bulduğum isimlerdir.

Bu aralar ne okuyor, ne dinliyor ve ne izliyorsun?

Bu aralar babamla birlikte nefes terapilerine sardık, bu yüzden Mustafa Kartal kitaplarını okuyorum. Bir de Mehmed Rauf’un Eylül kitabını okuyorum. Müzik olarak ise Lana Del Rey, Selah Sue ve İstanbul Devlet Modern Folk Müziği Topluluğu’nun çıkarttığı “ Yorumlar” albümünü dinliyorum. Son zamanlarda bir şey izleyemedim ama The Avengers, bir Marvel hastası olarak aklımda.

Teşekkürler. J

Fotolar: Style Tao

STYLE QUEEN: Yeni Saçlar!

2012-06-10T17:28:00.001+03:00

Son zamanlarda yazılarımı saçlar üzerine yazmış olmam, kendi saçlarımda da değişiklik aradığımın bir belirtisiydi aslında. Bunu en son yazdığım yazıda da açık açık dile getirmiştim zaten. Ve o yazı, hiç tanımadığım kişilerle “Ben de değiştirmek istiyorum” ya da “Şu model çok güzel” diye başlayan o kadar içten mailleşmelerin başlangıcı oldu ki, saçlarımdaki değişikliği paylaşmak boynumun borcu oldu sanki. J

Dünya için küçük, kendim içinse büyük bir değişiklik yaptım ve saçlarımı kısalttım. Evet, bu görmüş olduğunuz kısalmış hali. Eski halinin ne kadar uzun olduğunu da siz tahmin edin. Rengi de biraz değişti. Saçta ara tonları seviyorum sanırım; küllü sarı gibi, dore kahve gibi.

Benden küçük bir tavsiye: Saçınızı değiştirmek isteyip de ne yapacağınızı bilemediğinizde her zaman klasikleşmiş saçlardan ilham alın; çünkü bir Mia Farrow, bir Farah Fawcett ya da bir Veronica Lake saçının kötü olması gibi bir ihtimal neredeyse yoktur.

Üst: Bershka / Jean: Berlin'den / Saç Bandı: 1 Erkek 1 Kadın 1 Dükkan

LIZ'SPIRATION BOARD #2

2012-06-07T22:21:00.002+03:00

Saçlarımı ne yapsam, ne etsem diye düşündüğüm şu günlerde en büyük ilhamımı saçları her daim güzel olmuş bir kadından, Brigitte Bardot’dan alıyorum. Yukarıda görmüş olduğunuz iki fotoğrafında da sarının farklı tonlarını nasıl da güzel taşıyor. Et Dieu crea la Brigitte!
60'lı yıllarda geçen ve Pan Am hosteslerinin maceralarını konu edinen Pan Am adlı dizi de bir başka ilham kaynağım. Kostümler, makyaj, saç, her bir şey muh-te-şem.
Korkusuz, çizginin dışına çıkan, yaratıcı, cesur tasarımları podyumlarda görmek beni her zaman heyecanlandırmıştır. Australia Fashion Week 2012’deki Romance Was Born defilesi de bunlardan biriydi. Çizgi romanlardan esinlenen bu koleksiyondan bir kuple için tık tık.
Stella McCartney yalnızca tasarımlarıyla değil, hayattaki duruşuyla da beni derinden etkileyen bir tasarımcı. Tasarımlarında asla gerçek deri ve kürk kullanmayan, etik modanın temsilcisi bu kadını herkes kendisine örnek almalı.
Fotoğrafçı Cindy Sherman, Marc Jacobs Resort 2013’ün ilham kaynağı, Marc Jacobs ise hepimizin. Şu koleksiyonun güzelliğine bir bakın!
Podyumlardaki, dergilerdeki moda güzel ama sokaktaki bambaşka. Yalnızca ben değil, en büyük tasarımcılar bile sokaktan besleniyor. Bu beslenmeye şüphesiz ki en büyük katkıyı da Paris’in, Stockholm’un, Tokyo’nun modasını ayağımıza getiren sokak modası fotoğrafçıları sağlıyor. Favorilerimden biri ise The Sartorialist.
Çılgın bir bahar temizliği yaparken bulduğum bir koca kutu dolusu ortaokul ve lise yıllarımdan kalma mektuplar, eskiye olan özlemin 2000’lerde neden bu kadar tavan yaptığı üzerinde bir kez daha düşünmeme vesile oldu. Çünkü eskiden dokunabiliyorduk her şeye. Mektuplara, fotoğraflara, plaklara dokunabiliyorduk. Ve dokunmak, hissetmektir. Bu nedenle eskiye dair olan her şey, bana ilham vermeye devam edecek.
Emin olamadığında kırmızı giy, diyor Bill Blass. Burada kalsın bu tümce, ilham vereceği zaman elbette ki gelecektir.
Lomo’lar! Evimin bir duvarına sıra sıra raflar döşeyip, bu rafları rengarenk lomo’lar ile kaplamak istiyorum. Kolye niyetine boynuma, bilezik niyetine bileğime dolamak istiyorum. İSTİYORUM.

BEAUTY QUEEN: Yeni Bir Saç Hayatınızı Değiştirebilir Mi?

2012-06-03T16:31:00.004+03:00

Kadınlar tarihler boyu hayatlarında kötü giden birtakım şeylerin sonucunda soluğu hep kuaförde almışlardır. Erkekler bunu pek anlayamamış ve bir depresyon belirtisi olarak görmüşlerdir ama bence bu daha çok “yeni bir hayata başlamak için evrene gönderilen bir sinyal”dir. Çünkü kadınlar içgüdüsel olarak bilirler ki; yeni bir saç kesimi ya da rengi, hayatı tamamen değiştirebilir.

Ortaya attığım bu “Yeni bir saç, hayatınızı değiştirebilir” tezini doğrulayacak bir sürü kanıt var elimde. Bu kanıtlar birçoğunuzun sevdiği, örnek aldığı ve takip ettiği isimler aynı zamanda. Bunlardan ilki Lana Del Rey. Kendisi son dönemin en çok konuşulan, en çok dergi kapaklarını süsleyen isimlerinden biri. Canlı performanslarından ötürü pek çok eleştiri alsa da, insanlar onu Amy Winehouse ile mukayese etmeden de duramıyor. Lakin şöyle bir durum var; Lana Del Rey, bizim tanıdığımız ve sevdiğimiz halinden önce Lizzy Grant adı altında da albümler çıkarıyordu ve ne yazık ki pek tutunamamıştı. Lizzy Grant platin saçlıydı ve Del Rey’in şimdiki kızıl saçlı ve retro görünümlü halinden milyonlarca ışık yılı uzaktaydı. Anlayacağınız Lana Del Rey kendisini baştan yarattı ve bu değişime en büyük katkılardan birini de içimizde fotoğrafını alıp kuaföre koşma isteği uyandıran saçları sağladı.

The Girl with the Dragon Tattoo filmi, Rooney Mara’nın ilk büyük gişeli filmlerinden değildi, onun hemen öncesinde bir de The Social Network var. Mark Zuckerberg’in üniversite yıllarındaki kız arkadaşı rolünde karşımıza çıkan Rooney’e kaçımız dikkat ettik? Filmden çıktığımızda “Koskoca Facebook bile bir kız yüzünden kurulmuş” gibi dedikodular yaptık ama bu kızı oynayanın kim olduğunu bir kere bile sorgulamadık. Aynı kız sonra The Girl with the Dragon Tattoo filmi için saçları siyaha boyattı, kahkül kestirdi, daha sert, daha vamp ve daha dominant bir karakter olarak karşımıza çıktı. Sonuç? Yeni stil ikonu ünvanı, kapaklarını süslediği onlarca dergi ve yepyeni bir kariyer.

Anja Rubik, 2000’lerin en başarılı modellerinden biri. Vogue Paris de bu konuda benimle aynı fikirde. Peki Anja’nın adını en çok duyduğumuz, karşımıza eskisinden daha çok çıkmaya başladığı ve eskisinden daha çok tercih edilir bir model haline geldiği dönem ne zamana tekabül ediyor? Tabii ki de saçlarını kısacık kestirdiği zamana. Kendisi de zaten “Saçlarımı kestirince kendimi daha feminen hissetmeye başladım” demiş.

60’lar denilince ilk akla gelen isimlerden biri şüphesiz ki Twiggy. Kocaman gözleri, kısacık saçları ve çırpı bacaklarıyla hala birçok tasarımcıya ilham veriyor. Peki nasıl oldu da dönemin birçok modeli arasından sıyrılıp bu kadar öne çıktı ve daha da önemlisi bir ikon haline geldi? Bunu kendisi açıklasın, söz sende Twiggy: “Ne zaman ki saçlarımı kısa kestirdim, o zaman insanlar beni fark etmeye başladı ve popüler oldum.”

Daha onlarca isim sıralayabilirim böyle, ama bu örneklerle işin özünü anlattığımı düşünüyorum. Doğru saç rengi ve kesimi; size yeni bir hayat, başarı ve daha da önemlisi mutluluk getirebilir. Saçlarınızı hafife almayın. J

Fotolar: HawtCelebs, Zap2it, Celebs101, Monocache

SHOE QUEEN: Anastasia Radevich'ten Müzelik Ayakkabılar

2012-05-31T22:16:00.000+03:00

Bir reklamdaki “Onlar halka değil, fil!” diye bağıran küçük çocuk gibi bağırmak istiyorum kimi ayakkabıları gördüğümde: Onlar ayakkabı değil, sanat eseri! Çünkü gerçekten bazı ayakkabılar, ayaklarımızın kabı olmanın çok ötesinde bir yerdeler ve ayaklarımızdan ziyade sanki bir müzeye ait gibiler. İşte Anastasia Radevich’in tasarladığı ayakkabılar da bu ayakkabılardan; tam müzeye koymalık, sanat eseri olarak sergilemelik, önüne geçip saatlerce incelemelik.

Dünyanın önde gelen ayakkabı tasarımı okullarından biri olan London College of Fashion diplomalı Anastasia Radevich’in cv’sinde hemen göze çarpan Alexander McQueen ve Nicholas Kirkwood isimleri eminim ki tasarımlarını gördükten sonra sizi şaşırtmayacaktır. Bunların dışında Bolongaro Trevor için tasarımlar yapmış ve Montreal’deki Aldo Group’ta iki sene çalışmış. Biofuture, Kinetik, Dreamfall ve Lost Civilizations olmak üzere şimdiye kadar çıkardığı toplam dört ayakkabı koleksiyonu var ve her koleksiyon yaratıcılığın ne kadar da sınırsız olduğunun birer ispatı niteliğinde.

Son koleksiyonu olan Lost Civilizations’ta Radevich geçmiş, günümüz ve geleceğin kayıp medeniyetlerinden ilham alıyor. Geçmişte yükselen deniz seviyesiyle kaybolan medeniyetleri sular altında kalarak paslanmış ve yosun tutmuş topuklarla, günümüzün çevre sorunlarını derinin ve ipeğin üzerine yaptığı petrol sızıntısı, atom bombası baskılarıyla ve gelecekte medeniyetlerin dünyanın ikinci bir buzul çağına girmesiyle yok olacağına dair olan inancını da donmuş bir dünya baskısı ve buzul görünümlü topuklarla ayakkabılara taşıyor.

Şimdi müsadenizle bağırmak istiyorum: Anastasia Radevich bir tasarımcı değil, bir sanatçı!

Fotolar: Anastasia Radevich, Rock'n Roll Bride

BLOGOSFER: Blogosferin En Cool Ailesi ile Tanışın!

2012-05-29T02:00:00.002+03:00

Stil konusunda Beckham’lara rakip olabilecek, göz kamaştırıcılık konusunda Brangelina ailesiyle yarışabilecek kıvamda bir aile ile tanıştım birkaç ay önce. Tanıştım diyorum, çünkü fotoğrafları o kadar içten, yazıları o kadar samimi ki; mutfak camından yan komşuyu izliyormuş hissiyatıyla takip ediyorum şu son birkaç aydır blog’larını. Blogosferin bu en karizmatik ailesiyle hadi gelin, sizi de tanıştırayım.

Miss James ailenin annesi, vintage kraliçesi, bunlara ilaveten de kendi ve ailesiyle ilgili detayları paylaştığı Bleubird Blog adlı muhteşem blog’un sahibesi. Yuvayı dişi kuş yaparmış. Söz konusu bu aile olunca dişi kuş yalnızca yuva değil, üstüne de harika bir blog yapmış. Aubrey ailenin fotoğrafçısı, Miss James’in ikinci evliliği ve nazarımda en stil sahibi aile babası ödülünün sahibi. En az onlar kadar stil sahibi boy boy üç çocukla birlikte Houston Teksas’ta yaşayan bu aile, hayatlarından kesitler paylaştıkları blog’larına her baktığımda tebessüm etmeme neden oluyorlar. Ve biliyorum, bu konuda yalnız değilim.

Dekorasyondan, çocuklarına hazırladığı öğlen yemeklerine kadar pek çok özel detayı blog’unda paylaşıyor Miss James. Ama benim kişisel favorim pek tabii “What We Wore” başlığı altında paylaştıkları; yani cicili bicili giyinip, fotoğraf makinesinin karşısına geçip poz verdikleri kısım. Hele Miss James ve Aubrey’nin geçtiğimiz yıl gerçekleşen evliliklerinden kalma kareler var ki; Jamie Hince ve Kate Moss’unkinden sonra vintage esintili evliliklere dair gördüğüm en güzel karelerden.

Dizilerdeki mükemmel Amerikan ailesinin gerçek hayattaki karşılığı olan bu aile ile bir an önce tanışın ve başkalarıyla da tanıştırın.

HEDİYE: Archie Grand'dan Harika Defterler

2012-05-25T21:35:00.004+03:00

Restoranımıza hoş geldiniz. Defterinizi nasıl alırdınız? Az pişmiş, orta pişmiş ya da çok pişmiş? Günün spesiyalleri nelerdir mi dediniz? Hemen söyleyeyim. Bugün Archie Grand ile kafa kafaya vererek siz moda severlere özel hazırladığımız iki harika defter var menümüzde; FASHIONISTAS I MET AND LIKED ve MODELS I MET AND LIKED. Hangisini arzu ederdiniz?

Archie Grand bir İskandinav markası ve kuzey ülkelerinden çıkan diğer her şey gibi o da harika bir stile sahip. Markanın mum, tebrik kartı gibi ürünleri de var ama şüphesiz ki en dikkat çekici ürünü “I MET AND LIKED” diye adlandırdığı defter serisi. Bilstore ve Beymen Blender’larda da satılan bu seride ARTISTS I MET AND LIKED, ACTORS I MET AND LIKED, LIES I TOLD AND LIKED gibi herkese hitap eden eğlenceli defterler yer alıyor. Benim gibi yılların defter koleksiyoncusu olan birini de böylelikle tam kalbinden vuruyor.

İster birisine hediye edebileceğiniz, ister çizim defteri ya da günlük olarak kullanabileceğiniz, veya benim gibi seyahate çıkmadan önce çantanıza atabileceğiniz bu defterlerden birine sahip olmak ister misiniz? İki FASHIONISTAS I MET AND LIKED ve iki MODELS I MET AND LIKED olmak üzere toplam dört defter, dört şanslı Lizard Queen okuyucusunun olacak. Peki nasıl olacak? Hemen açıklıyorum:

İlk önce bu blog’un Google Friend Connect üzerinden açık izleyicisi oluyorsunuz.
Sonra Lizard Queen Facebook sayfasını ve C79 Facebook sayfasını (Archie Grand Türkiye temsilcisi) beğeniyorsunuz.
Son olarak FASHIONISTAS I MET AND LIKED defterini mi yoksa MODELS I MET AND LIKED defterini mi istediğinizi mail adresinizle birlikte yorum olarak bırakıyorsunuz.
Veee tüm bunları 6 Haziran 2012 Saat 23:59’a kadar yapıyorsunuz.

Hepsi bu kadar. J

*Kazananlar random.org üzerinden yapılacak bir çekilişle belirlenecektir. Adsız yorumlar kabul edilmeyecektir. Eğer yorumunuz yayınlanmamışsa yukarıda yazanlardan birini eksik yapmışsınız demektir. Lütfen tekrar deneyin.

Herkese iyi şanslar!

Kazananlar:

MODELS I MET AND LIKED: Modaliza ve Elilic Fashion

FASHIONISTAS I MET AND LIKED: Rendastyle ve Cilden

Fotolar: Gizem Dalyan

Stil Günlüğü: Sena Isikal

2012-05-21T02:50:00.001+03:00

Sena Isikal-Bir Terzi Atölyesinde Stajyer, Herne/Almanya

Bugün ne giyiyorsun?

Primark şifon bluz, Monki jean, Nasty Gal ayakkabı, Levi’s kemer, H&M gözlük ve New Yorker çanta.

Bu kombini hazırlayıp evden çıkman ne kadar sürdü?

30 dakika.

Nereye gidiyorsun?

Arkadaşlarımla güneşli günün tadını çıkarmaya.

Stilini nasıl tanımlarsın?

Stilim genellikle tezat parçalardan oluşur. Örneğin yırtık jean ile dantel bir bluz kombinlemeyi severim. Detaylara ve aksesuarlara çok önem veririm.

Nerelerden alışveriş yapmayı seviyorsun?

Monki, Zara, Gina Trickot, Nasty Gal, Asos ve Nelly’den.

En son ne aldın?

Monki’den etek aldım.

Herkesin bilmediği, kendi keşfin bir alışveriş yeri önerisi?

Almanya’da yaşadığım için burada keşfettiğim birkaç vintage butik var. İki tanesi Bochum’da, bir tanesi de Wanne-Eickel’da.

Ne dinliyorsun?

Blue Jeans-Lana Del Ray

Ne okuyorsun?

Simone Werle’nin 50 Fashion Designer, Die Man Kenen Sollte adlı 50 başarılı moda tasarımcısının hayatından detayları içeren kitabı.

Blog ya da web adresi?

http://senawantsmorefashion.blogspot.de/

SineModa: Paradise Kiss

2012-05-19T00:53:00.003+03:00

Nasıl oldu bilmiyorum. Çünkü benim için Japon sineması Takashi Miike ya da Akira Kurosawa gibi isimler demek. Ama bir anda kendimi bir gece vakti Paradise Kiss adlı bir Japon gençlik filmini izlerken buluverdim ve olaylar gelişti.

Filme dair beni cezbeden tek şey, filmin konusunu okurken gözüme takılan kelimelerden biriydi; moda. Ve izlemem için de yeterli bir sebepti. Film bir grup gencin ilişkilerini, hayallerini, kimlik çatışmalarını moda çerçevesinden anlatıyor. Yukari Hayasaka, annesinin yüksek beklentilerini karşılamak ve onu memnun etmek için sürekli ders çalışan, kim olduğundan ziyade annesinin kim olması istediğine odaklanmış kafası karışık bir lise öğrencisi. Bir gün yolda yürürken oldukça farklı bir tarza sahip olan bir çocuk peşine takılıyor. Yukari çocuktan kaçmaya çalışırken bir başkasına çarparak yere düşüyor ve bayılıyor. Gözlerini açtığında ise kendisini bilmediği bir yerde ve ilginç tipli insanların arasında buluyor. Bu ilginç tipli insanlar, “Paradise Kiss” adlı markaları altında tasarımlar yapan moda okulu öğrencileri ve bulunduğu yer de “Paradise Kiss”in atölyesi. Okul festivalinin moda yarışmasına katılacak bu ekip, Yukari’yi modelleri yapmak isteyince Yukari daha önce hiç bilmediği bir dünyanın içine düşüyor ve bu sayede kendini keşfediyor, aşkı buluyor, moda ve modellik dünyasının kapılarını aralıyor.

Paradise Kiss aslında Ai Yazawa’nın 1999-2003 tarihleri arasında yayınlanmış bir mangası. 2005 yılında yayınlanmış 12 bölümden oluşan bir animesi de var. Orjinalinde kurgusu ve sonu filmdekinden çok farklı. Filmin daha eğlenceli ve moda anlamında daha doyurucu olduğunu söyleyebilirim. Çılgın Japon sokak stilini görmek isteyenler, mutlu sonları sevenler, eğlenceli gençlik filmlerinden hoşlananlar filmini; yoğun bir aşk hikayesini izlemek isteyenler, gerçekçi sonların daha inandırıcı olduğunu düşünenler ve her şeyden önce anime sevenler de animesini tercih edebilirler.

Fotolar: World of Yamaguchi Hoshiko, Unlimited Desires, Between Wor(L)ds

SHOE QUEEN: Ruthie Davis'in Gönülçelen Tasarımları

2012-05-14T23:50:00.006+03:00

Aklınızı bir an için Louboutin’lerden, gözlerinizi bir anlığına Nicholas Kirkwood ve Jimmy Choo’lardan parmağımı doğrulttuğum yere kaydırın; yani Ruthie Davis’e. Çünkü o da en az bu saydığım isimler kadar kalp atışlarını hızlandıran, rüyalara giren, gönülçelen ayakkabılar tasarlıyor.

Ayakkabılarla olan ilişkisi her kadınınki gibi başlamış; yani onlara aşık olarak. Kendisi iki yaşından beri ayakkabılara vurgun olduğunu söylüyor. Genç bir kızken gardırobunu gören babası ona şöyle demiş: “Ya çok zengin birisiyle evleneceksin ya da ayakkabı bağımlığını destekleyebilmek için ayakkabı işine gireceksin.” Ve Ruthie Davis, ikincisini yapmayı tercih etmiş.

Ayakkabı dünyasına pazarlama departmanından giren Ruthie Davis, ilk işi olan Reebok’ta çalışırken dahi asıl tutkusunun yaratma, bir şeyler üretme olduğunu fark etmiş ama o zamanlar bunu bir kariyer olarak düşünmemiş. Reebok, Ugg Australia ve Tommy Hilfiger gibi markalarla dolu başarılı bir iş hayatına sahip iken bir gün kocası sormuş, “Tommy Hilfiger için mi çalışmak istiyorsun yoksa Tommy Hilfiger olmak mı?” Yine ikinci şıkkı tercih eden Davis, böylelikle 2006 yılında kendi adını taşıyan markası altında ayakkabı ve çanta tasarımları yapmaya başlamış.

“Eğer bir şeyin düzgün yapılmasını istiyorsan, onu kendin yap” cümlesini kendine motto edinen Ruthie Davis'in ayakkabı ve çantalarını tercih eden ünlülerin sayısı oldukça fazla. Lady Gaga, Jennifer Lopez, Fergie, Beyonce, Miley Cyrus ve Penelope Cruz gibi stilleriyle birçok kişiyi etkileyen isimler bunlardan yalnızca birkaçı.

Kadınların ne istediğini biliyorum, gibi iddialı bir cümle sarf etmiş kendisi ama katılmamak elde değil. Çünkü bu ayakkabılardan istememek namümkün.

Fotolar: Ruthie Davis Facebook sayfası

LIZ'SPIRATION BOARD #1

2012-05-12T00:22:00.000+03:00

Tasarımcıların veya sanatçıların kaçamadığı, sürekli sorulan klasik bir sorudur bu: Nelerden ilham alırsınız? Kulağa ilk etapta çok klişe gibi gelebilir ama aslında önemli bir sorudur. Çünkü ilham alınan şeyler, yaratım sürecinin tamamında etkili olur.

İlham aldığımız şeyler stillerimizi de etkiler. Okuduğumuz bir kitap, gördüğümüz bir fotoğraf karesi ya da radyoda dinlediğimiz bir şarkı bize 70’lerin Charlie Girl’ü, Jane Birkin hasır çantası ya da Brigitte Bardot saçı olarak geri dönebilir. Kaçımız Oz Büyücüsü’nü izledikten sonra kırmızı pabuçlarımızı ayağımıza geçirmek istemedik ki?

Gereğinden fazla hayalci olan yapımın da etkisiyle okuduklarım, gördüklerim, dinlediklerim üzerimde normalinden iki kat daha fazla etkili olabiliyor ve pek tabii stilime de yansıyor. Ben de bu nedenle bundan sonra düzenli olarak bir ilham panosu ya da LIZ’PIRATION BOARD hazırlayayım ve paylaşayım istedim. Kim bilir, bana ilham olan şeyler belki bir başkasına da ilham olur ve onları çok daha farklı yerlere götürür. Godard’ın da dediği gibi; önemli olan nereden aldığın değil, nereye götürdüğündür.

Bu aralar en çok bandanalı, kırmızı rujlu, yüksek bel jean’li pin up kızlarından ilham alıyorum. Yardıma ihtiyacım olduğunda baş ucumdaki Gil Elvgren’in pin-up kızlarından oluşan kitabıma akıl danışıyorum.
Patti Smith, ah Patti Smith. Kendisini ve müziğini her zaman çok sevmiştim ama Just Kids adlı kitabını okuduktan sonra daha da çok sevdim. Başucu kitabım haline gelen bu kitap, zaten 60’ları ve 70’leri çok seven bendenizi derinden etkiledi. Janis Joplin gözlükleri takmak, Chelsea Otel’e taşınmak ve Patti Smith kendisine beyaz gömlek ararken yardımcı olmak istedim.
Cherry Blossom Girl, blogosfer camiasındaki en büyük ilham kaynağım. Tarzına, farklı şeyler denemesine rağmen hala kendisi gibi gözükebilmesine hayranım.
Hiç fark ettiniz mi sabah hazırlanırken dinlediğiniz müziklerin yapacağınız kıyafet seçimleri üzerindeki etkisini? Ben de bu aralar her sabah güne Chinawoman’ın Russian Ballerina’sı ile başlıyorum. Bu enerjik şarkı, yaptığım kıyafet seçimlerinin de enerjik olmasını sağlıyor.
Oscar Wilde demiş kendin ol diye. Bu gelmiş geçmiş en iyi stil tavsiyelerinden biri aynı zamanda. Kulağa küpe olsun.
Vee geçtiğimiz hafta Babylon’da gerçekleşen Chinawoman konserinden bir hatıra. Chinawoman’ın yanında sırıtan bendeniz o kadar çok Russian Ballerina dinlemesi sonucu konsere saçlarını balerin topuzu yaparak gitti. J
Pin-up’lardan ilham alıp da retro mayolardan ilham almamak olur mu? Kendimi bu Modcloth mayo içinde, beyaz cat eye gözlüğünü takmış bir şekilde bir sahilde hayal ediyorum. Aslında bu kare bana en çok yeniden yollara düşmem ve yeni tatil planları yapmam gerektiği konusunda ilham veriyor.

MÜKEMMEL İKİLİ: BEYAZ ve ALTIN

2012-05-10T16:43:00.001+03:00

Tat alma duyumuza hitap eden yemeklerde o tadı mükemmel kılacak, doruk noktasına ulaştıracak bir detay vardır. Güllacın üzerine serpilen nar taneleri gibi. Pekmeze sırnaşan tahin gibi. Bozanın refakatçisi leblebi gibi. Çünkü bazı şeyler birlikteyken daha güzeldir.

Kate Moss’un üzerine dökülen Johnny Depp sosunda, Brad Pitt ile Angelina Jolie’nin aynı kapta karıştırılmasıyla oluşan Brangelina adlı tatlıda olduğu gibi nasıl ayrı ayrı da oldukça güzel ama bir araya gelince mükemmeliyeti oluşturan çiftler varsa, altın ile beyazın beraberliği de öyle bir şey sanki.

Sienna Miller, bu ikiliyi hakkını vererek kullananlardan.

Altın, ‘küçükken hiç sevmeme, büyüdükçe ise vazgeçememe” rengi olduğundan bana büyümenin, olgunlaşmanın rengi gibi gelmiştir hep. Beyaz ise hepimizin bildiği üzere masumiyeti temsil eder. Birinin saflığı ve naifliği, diğerinin gücü, gösterişi ve zenginliği temsil ettiği bu iki rengin birlikteliği; güçlü ama kırılgan, zengin ama mütevazi bir stil doğuruyor.

Özgür Masur’un 2012 İlkbahar/Yaz Koleksiyonu, bu ikilinin birlikteliğine yapılmış bir serenat gibiydi adeta. Masumiyet adını taşıyan koleksiyonda altın ve beyazın uyumu dikkat çekiyordu.

Aynı şekilde Versace 2012 İlkbahar/Yaz Koleksiyonu, altın rengi detayları bulunan beyaz ceketler, etekler, çantalar ve elbiselerle doluydu. Beyaz ile saflık ve naiflik katılmış Versace kadını, altın rengiyle ayaklarını yere sağlam bastığını gösteriyordu.

Bize bugüne kadar hep üç beyazdan uzak durmamız gerektiği öğretildi. Ama bir beyaz var ki, onu hep yakınımızda tutmalıyız; o da altının yanındaki beyaz.

Fotolar: We Heart It, Style.com, Moda Türkiye, Chictopia

STYLE QUEEN: Lizard Queen Lizard Princess İken

2012-05-07T01:21:00.002+03:00

Her gün bir dolu mail alıyorum. Blog yazmakla ilgili en sevdiğim kısım bu. Gerçekten. Kimisi bir yazımı çok beğendiğini söylüyor, kimisi bir yazımın ona bir konuda ilham verdiğini. Kimisi fikir veriyor, kimisi de fikir alıyor. Ve ben mutlu oluyorum. Beğenildiği için değil, bir şeyler paylaşıldığı için.

Maillerde en çok sorulan şeylerden birisi de kendi stilimi diğer birçok blog gibi paylaşıp paylaşmayacağım. Ben bu blog’u yazı yazmaya karşı olan tutkumdan dolayı açmıştım. Konu olarak da sevdiğim bir şeyi, yani modayı seçtim. Aslolan şey yazmaktı yani. Hal böyle olunca hiç stil blog’u olarak düşünmemiştim blog’umu. Ama konuyla ilgili o kadar çok mail geldi ki, ben de şöyle bir koltuğa uzanıp olayların en başına, başlangıcına, yani çocukluğuma gideyim ve Küçük Lizzy’nin modayla olan ilişkisi nasıl başlamış, ağaç yaşken nasıl eğilmiş birkaç fotoğraf eşliğinde göstereyim dedim. J

Evet, gördüğünüz üzere ben de küçükken sarışındım ve taa o zamanlardan tek renk giyinmenin ileride büyük bir trend olacağını fark ederek kendimce yorumlamışım. Elimdeki Tombi ise 90'larda çocuk olmanın bir simgesi.

İleride makyaj malzemelerine, kremlere, efendime söyleyeyim ojelere ve parfümlere ne kadar düşkün olacağımın sinyallerini daha minicik bir kızken evrene yollarken.

Son dönemlerde pembe ve kırmızıyı bir arada sık görüyor olabilirsiniz ama aslında bize bu iki rengin birlikte giyilemeyeceği öğretildiğinden, yıllarca ikisini birlikte kullanmaktan hep kaçınmıştık. Ama “Moda da neymiş, moda benim” diyen Küçük Lizzy, küçücük boyuna rağmen otoritelere kafa tutarak bu iki rengi birlikte kullanmaktan çekinmemiş. Buradan yetkililere sesleniyorum: Kırmızı ve pembe trendinin nasıl ortaya çıktığı konuşulduğunda benim adımı da ekleyin lütfen! Saç kesimimle ise daha o zamanlar adını dahi bilmediğim, ama ileride pek beğeneceğim Edie Sedgwick’e selam çakıyorum.

Yüksek belli her şeye ayrı bir zaafımın olacağı ve David Bowie’nin “Put on your red shoes and dance the blues” diye başlayan Let’s Dance adlı şarkısını çok seveceğim daha o zamandan belliymiş.

Maskulen ve feminenliği birbirine harmanlayarak oluşturduğum stilim ile üçüncü gözümle geleceği görüyorum sanki. Ayrıca her fotoğrafta elimde yiyecek bir şey olmasıyla da Ocean’s Eleven’daki Rusty Ryan karakteri gibiyim. J Bazı kelimelerin ne anlama geldiğini dahi bilmediğimiz günler; kalori gibi, trend gibi.

SineModa: New Girl Jess

2012-04-27T03:16:00.000+03:00

Yıllardır beraber olduğu adam tarafından aldatılmış, 20’li yaşların sonuna gelmiş bir öğretmen denilince kafada biraz sıkıcı ve bezgin bir imaj canlanabilir ama söz konusu New Girl dizisinin başkarakteri olunca işler çok farklı. Neden mi? Çünkü it’s Jess.

Zooey Deschanel’in hayat verdiği Jess Day karakteri komik, eğlenceli, durduk yere şarkılar söyleyen, enerjik, deli dolu bir karakter. Zooey tarafından canlandırıldığı için ayrıca nasıl şirin ve tatlı olduğunun belirtilmesine ise pek gerek yok sanırım. Tüm bu özelliklerinin dışında bir mühim özelliği daha var Jess’in, o da harika bir stile sahip oluşu.

Zooey Deschanel gibi her şeyi kendine yakıştırmayı başarabilen bir isimle zaten 1-0 önde başlıyor New Girl’ün kostüm tasarımcısı Debra McGuire. Ama kendisi de elindeki hammaddenin kıymetini biliyor, onu harika bir şekilde işliyor ve ortaya izlemesi müthiş keyifli, takip edilesi bir stil çıkartıyor.

Jess’in stilinde ilk göze çarpan özellik renkler ve bu renklerin kullanımı oluyor. Birbirine kontrast birçok renk bir arada, ama asla gözleri yormadan kullanılıyor. Debra McGuire bu renk cümbüşünü Crayola kalemlerine benzetiyor ve ekliyor: “Jess’in stili genç, feminen, eğlenceli ve oyuncu. Ayrıca içinde seksilik de var ama bunu asla gözünüze sokmuyor.”

Jess’in gardırobunun olmazsa olmaz parçaları 50’li yıllara gönderme yapan elbiseler, puantiyeler, rengarenk babetler, kitten heels dediğimiz minik topuklu ayakkabılar, saç bantları ve kemerler. Çok ünlü tasarımcılardan da giyiniyor, H&M ve Forever21 gibi markalardan da. Vintage parçalar ise favorileri. Söz konusu ayakkabı olunca da en çok Chromatic Gallerie’yi seviyor.

Debra McGuire “O saçları, o gözleri, o yüzü… Üzerine ne geçirse ışıldıyor” diyor Zooey için. Haklı. Jess de bunun harika bir kanıtı. Renkleri karıştırmaktan korkanlar, lady like stilinde kendisine örnek alacak birini arayanlar günde bir doz almalı.

Fotolar: Tvdea, Zimbio, WWZDW