ışıl@

VAZGEÇTİM

noreply@blogger.com (ışıl) — Tue, 31 May 2011 20:26:00 +0000

Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Canım sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hâlâ söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi.Çünkü sevgim büyüktü. Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.

Frida Kahlo

Aşk üzerine

noreply@blogger.com (ışıl) — Sat, 14 May 2011 21:36:00 +0000

Aşık olmakla sevmek arasındaki farkı sormuşlar?
Cevaplamış Hz. Şems:
"Senin bakt...ığına herkes bakar; ama senin onda görebildigini herkes göremez.Herkes aşık olabilir; ama hiç kimse senin gibi sevemez...
Seni özel kılan; sevdiğin degil,sevgin...!

Bazen uzaklaşmak gerekir, yakınlaşmak için
Bazen hatırlamak gerekir, hatırlanmak ...için
Bazen ağlamak gerekir, açılmak için
Bazen anmak gerekir, anılmak için
Bazen de susmak gerekir, duymak için... Şems-i Tebrizi

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin

noreply@blogger.com (ışıl) — Sat, 14 May 2011 21:33:00 +0000

Öyle bir hayat yaşıyorum ki ,
Cenneti de gördüm , cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadı...m ki
Tutkuyu da gördüm ,pes etmeyi de.

Bazıları seyrederken hayati en önden,
Kendime bir sahne buldum oynadım.
Öyle bir rol vermişler ki ,
Okudum okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde,
Hem kızdım hem güldüm halime,
Sonra dedim ki "söz ver kendine"

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Öyle bir hayat yaşadım ki ,
son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman,
Hep acele etmem bundan, anladım...

Bir ben biliyorum

noreply@blogger.com (ışıl) — Tue, 22 Mar 2011 22:15:00 +0000

Bir ben biliyorum
Yorgun gözlerinin altındaki halkaların
Ebem kuşağı olduğunu ve
İstediğinde yedi renk bakabileceğini
Siyah saçlarındaki akların aslında
...Hırçın dalgaların gelgitlerinden oluşan
Köpüklerin bulaşığı olduğunu

Bir ben biliyorum
Yüreğinin severken
Ölmekten değil de öldürmekten korktuğu için
Tir tir titrediğini
Kayboluşlarında kendini bulup
Her şeye yeniden başlama hevesini
Yalnızlığının nasıl kursağında bıraktığını

Bir ben biliyorum
Dağların eteklerine ziller takıp
Hızla doruklara kaçışından olduğunu
Ruhunun serin esintisinin
Hayatın çarmıhına
Yalpalarda çürüyen tahtaların
Paslı çivileriyle gerildiğini

Bir ben biliyorum
Her kundaklama sonrası
Ormanlarının zehrini
Bir hışımla genzine çektiğini
Bu yangınlarla
Ciğerinin de yandığını
Yine de hiç ağlamadığını

Bir ben biliyorum
Bu şehrin goncalarını bile sevmediğini
İnim inim inleyen gecelerinde
Demlenemediğini
Bir ben tanıyorum

Ve bir ben seviyorum adamım seni bu şehirde adam gibi…

Yoruldum

noreply@blogger.com (ışıl) — Sat, 22 Jan 2011 16:28:00 +0000

Yoruldum; anlaşılmamaktan,
Sevdiklerimi, sevenlerimi "dost" yapmaya çalışmaktan,
Y...üreğime kulak tıkayıp mantıklı olmaya
Çalışmaktan,
Haksız ithamlarla yaralanmaktan.
Yoruldum;
Sevgime hak ettiği değeri bulamamaktan,
Güzel bildigim insanları bir bir hayatımdan çıkarmaktan,
Sevdiğim gibi sevilmeyip,
Sevmeyi isteyip de sevememekten,
İncinmekten, yalnızlıktan, gözyaşlarından...
Yoruldum;
Dostluk limanımda huzur bulmayan okyanusun,
Beni bilmeden yaralamasından.
Camdan bir vazo olan yüreğimin,
Her defasında parmaklarımın arasından kayıp tuzla buz olmasından.
Dipsiz bir sevgi kuyusu bulduğunu zanneden sevgi çiceğimin,
Umutsuzca solmasından,yoruldum......

Abadan Halmedov / Dön gel

noreply@blogger.com (ışıl) — Thu, 06 Jan 2011 22:44:00 +0000

Abadan Halmedova
Yükleyen ısıl. -

Sessiz Sevgi

noreply@blogger.com (ışıl) — Thu, 26 Aug 2010 20:47:00 +0000

Rüzgârın yönsüz esişiydi seni buluşum,
Yalnızlığımın çaresiz kaçışıydın.
Gözlerini görmeden sevdim…
Ellerini hissetmeden dokundum yüreğine...
Bir ümitti, sana sığınışım;
Sen, bilmedin…

Zamansız bir yağmurdun yağan,
Biliyordum, buharlaşıp gideceksin.
Ben, seni bile bile sevdim
Her yağmur tanesinin sessizliğinde
Sen, duymadın…

Nârin bir kar tanesinin beyazlığıydın.
Yüreğime yağan en temiz duygularımdın.
Karla kaplı yüreğimde izin verdiğim
Kardelen çiçeğimdin sessizce açan;
Sen, görmedin…

GEL BİTİR SENSİZLİĞİMİ

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 16 Sep 2009 02:15:00 +0000

Gülümün dikeni oldum, ne kötü
En amansız vaktinde yaraladım onu
Maviden turuncuya taşındı umutlarım
Yüklü dal uçlarında kurudu

Hava inadına kapalı bugün, sebebini biliyorum
Sanki ruhumun yasını tutuyor
Düştü düşecek gibi nazlanan her damla
Besbelli gülümü arıyor

................................................................................
Gönlümün sesine uydum, aklıma söz geçiremedim
Yeniden Kafdağı’na dönmek üzereyim
Kaderimin kördüğümünü çözemedim

Sonsuz hasretlerle yanmak kuşatmış beni
Özlem ateşlerini bıkıp usanmadan körükledim
Dalında kuruttum umudumun çiçeklerini
Civan ömrümüzü çürüttüm

Ah bu sevda, ah bu sevda benim ilacım
Merhabasız günler öldürüyor beni
Gülümün gülüşüne muhtacım
Umutlarımı yüklen gel bitir sensizliğimi!

Irmak Denizin Hasretinde

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 16 Sep 2009 02:08:00 +0000

Özleyen sormasın da ne yapsın?
Hadi söyle bana, sormasın da ne yapsın?
Yüreğimde gülümün izi,
Gözlerimin gözlerini özleyişi…
Aynı dualara umut bağlayan dilim;
Hadi söyle bana, sormasın da ne yapsın?

Bir ırmağın kenarındayız; bu kıyıda ben
Uzak iklimlerin eline düşen öte yakada sen…
Irmak gürlese de, ağlasa da, yağsa da
Başını o kenardan bu kenara vursa da
Sana ulaşmanın bütün yolları tutuksa;
Hadi söyle bana, sormasın da ne yapsın?

Şarkılara bağlanıp kalınca insan,
Ne kadar yalnız olduğunu anlıyor.
Şarkılara bağlanıp kalınca insan,
Sevildiğini de anlıyor!

Bir ırmağın kenarındayız şimdi biz,
O ırmakta akmak için can atıyoruz…
Bir yanda güneş, bir yanda dolunay;
Aynı ırmakta yanmak için can atıyoruz!
Nedense canım, yollarımız kapalı
Nedense canım gökyüzü dumanlı…
Ah benim çaresiz gönlüm, özleyen gönlüm
Hadi söyle bana, sormasın da ne yapsın?

Biliyorum, bütün çiçekli yollar sana açılıyor.
Biliyorum, güneş benden sonra sana doğuyor.
Biliyorum, özlem ateşi yüreğini yakıyor.
Aynı ateşte bandırılmış delişmen yüreğim;
Hadi söyle bana, sormasın da ne yapsın?

Irmak dedim ya, denizinin hasretinde
Onun için çağlıyor.
Irmak dedim ya, iki kenarında sen ve ben
Yıllardır tutuklu kalmışız;
Onun için ağlıyor!

Hadi söyle bana canım, hadi söyle bana
Sevda ateşiyle renge dönüp güle düşen,
Karanfil kokularına sinen,
Özlediğince özlenen,
Delişmen yüreğim,
Hadi söyle bana çiçeğim;
Hadi söyle bana, sormasın da ne yapsın?

ÖZLEDİM SENİ BİR TANEM

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 16 Sep 2009 02:05:00 +0000

Çok özledim seni bir tanem, inan çok özledim
Gökkuşağına altın harflerle yazdım adını
Sevda köprüsünden geçenleri bir bir gözledim
Hepsinin yüzünde gölge gölge mutluluk bulutları

Bir ikimiz kalmışız yolun bu tarafında
Gökkuşağının altından bir türlü geçememişiz
Kavuşmanın bin bir renkli muhteşem ilacını
Avuç avuç içememişiz

Başı dumanlı mor dağlar kapatmış yolumuzu
Papatya tacında sıralanıp kalmış kaderimiz
Bir de bu ayrılık denilen zehirli çiçek tutmuş ufkumuzu
Karanfil kokusunda erimiş kederimiz

Dokunsam gözlerimdeki bulutlar boşanacak
Kaderimi kaderine kelepçelemiş ağlar gibiyim
Çok özledim seni canımın içi, çok özledim
Ah desem tutuşacak yanardağlar gibiyim

Başkaldırının izleri kaynıyor kanımda damar damar
Huyum huyunun aynası, gönlümde isyanlar ayaklanıyor
Umut ağacımız çiçek çiçek canımın içi, baksana
Sevda köprüsü bizim için duvaklanıyor!

Bir Gün Anlarsın

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 09 Sep 2009 20:24:00 +0000

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına...
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Hüzün Adres Değiştirir

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 09 Sep 2009 20:21:00 +0000

Yakışmıyor cepheyi terkedişin,
Mert dayanır, namert kaçar sevdiğim.
Fazla sürmez hatanı farkedişin,
Hasret eken, hüsran biçer sevdiğim.

Adet ettin aşk dersini asmayı,
Hüner saydın sırra kadem basmayı,
Yetti artık çok denedim susmayı,
İsyan eden bayrak açar sevdiğim.

Nice avcı bende silah sınadı,
Geri tepti, sineleri kanadı,
Kırılsa da yüreğimin kanadı,
Yine açar, yine uçar sevdiğim.

Bir resmimiz bile yoksa başbaşa,
Reva mıdır ben yanayım, sen yaşa,
Aşk sunacak saki mi yok sarhoşa,
Yine bulur, yine içer sevdiğim.

Aynaların farkı kalmaz düşmanla,
Tanışırsın doğduğuna pişmanla,
Hüzün adres değiştirir zamanla,
Benden geçer, sana göçer sevdiğim.

Üzerime yar sevdiğin sahi mi?
Kalp çalmakta senin gibi dahi mi?
Ağlama der dosta Aşık Daimi,
Bu da gelir, bu da geçer sevdiğim.

Cemal SAFİ

Ben Sana Vurgundum

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 09 Sep 2009 20:18:00 +0000

Sen beni üzüyor, incitiyordun,
Ben sana kırgındım, sen bilmiyordun.
Kalbimi kırıyor, acıtıyordun,
Ben sana dargındım, sen bilmiyordun.

Gitmek istiyordum, gitme diyordun,
Beni karanlığa itme diyordun,
Eşkıya kalbime hükmediyordun,
Herkesten farkındım, sen bilmiyordun.

Bir yavuz hırsızdın, dikleniyordun,
Sustukça, sabrıma yükleniyordun,
Sen hiç beklemiyor, bekleniyordun,
Ben sana yorgundum, sen bilmiyordun.

Sen yangın çıkarır, ben söndürürdüm,
Sevmesem, dünyanı ters döndürürdüm;
Seni sürüm sürüm süründürürdüm,
Ben senin korkundum, sen bilmiyordun.

Sen bana günahtın, sen bana yasak,
Helale uzaktı düştüğüm tuzak;
Ben sana tutkundum, ben sana tutsak,
Ben sana sürgündüm, sen bilmiyordun.

Sen benim uykumu kahreden korkum,
Sen zehir zemberek, sen zehir zakkum;
Sen benim cezamdın, ben sana mahkûm,
Ben sana vurgundum, sen bilmiyordun…

Cemal SAFİ

O Defter

noreply@blogger.com (ışıl) — Thu, 27 Nov 2008 22:51:00 +0000

Hayata, inanca, aska dair öyle yaşanmışlık var ki o defterde!
Sen olsan onu parça parça edip çöpe atmayı tercih ederdin.
Ama ben… ey sevgili… ona değer verdim, kutsadım. İkinci kitabım oldu o benim.
Okurken kimi zaman düşündüm, kimi zaman hüzünlendim. Bazen o anın heyecanını yeniden hissettim, mutlu oldum!

İnan ki, her sayfada yeniden yaşıyorum seni hala. Ve okumaktan öylesine haz alıyorum!
Ama bir tanem…
Beni olanca gücünle yitip düşürdüğün, sonra da yalnız bıraktığın bu dünya beni tutsak kılıyor.
Senin anıların, hiç bilmediğim halde sevdiğim ve yüreğimde, yakınımda hissettiğim sıcaklığın, gözümü kapatır kapatmaz önümde beliren hayalinle kafeslendim.

Ve ben…tüm bunları sen başkasının bahçesinde huzur ararken yaşıyorum.

Acı çekmemek için senin gerçeğini içimden yok etmem gerektiğini kabullendim.
Beklemenin ve dualarda ısrarla seni istemenin manasızlığını kavradım.

Bu kez gerçekten elveda derim diye düşünürken, defterin son sayfasını cevirdim..
Ve gördüm yine Kalem’in ilk sekizini…Ve aslında o koca defterin bu sekiz satır için yazıldığını bir kez daha anladım.
Şükrettim.

Sen

noreply@blogger.com (ışıl) — Sun, 16 Nov 2008 20:02:00 +0000

Laf anlatılamıyor ki dinlemeyene, anlasın.
Dert dinlemiyor ki sevmeyen, öğrensin.
Varsa yoksa aklımda hep sen,
Teselli edilemiyor ki bekleyen, gülsün.

Yoktan var edilemiyor ki sevda, sana vereyim.
Varken yok edilemiyor ki sevda, seni unutayım.
Gündüzlerde ve gecelerde gönlümde sen,
Mucize yaratılamıyor ki sensiz, yaratayım.

Yazılamıyor, yazılsa da okunmuyor senin aşkın,
Anlatılamıyor, çabalasam da anlaşılmıyor aşkım.
Her yerde, her zaman kalbimde sen,
Geçmiyor ki günler, geçse de geçmiyor ki aşkın.

Söz vermişim bir kere sana aramayacağıma,
Söz vermişim bir kere ardından koşmayacağıma,
Bir resmin bile olmasa da hatrımda hep sen,
Ama hiç söz vermedim ki zaten seni unutacağıma...

Bulunmuyor, bulunsa da bu kadar sevilmez ki eşin.
Bilinmiyor benzerin, bilinse de benim için eşsizsin.
Aklımda sen, fikrimde sen, kalbimde sen,
Vazgeçilmiyor ki aşktan, sensin sen, sen biriciksin.

SeS

Bilirmisin Aşk Nedir?

noreply@blogger.com (ışıl) — Sun, 16 Nov 2008 19:47:00 +0000

Sen hiç aşık olmamışsın, olsan bilirdin.
Aşk öyle dergilerde yazdığı gibi değil.
Aşk öyle izlediklerin, okudukların değil,
Aşk öyle herkesin yaşadığı şey değil.

Aşk tanışıklık, hoşlanma, uyum sağlama değil,
Aşk mantıklı düşünme, geleceği hesaplama değil,
Aşk alışkanlıktan, çaresizlikten, idareten değil.

Aşk öyle iyi anlaşmak, konuşmak değil,
Aşk beraber elele gezmek, gezinmek değil,
Aşk herkes bizi görsün aşığız hiç değil.

Aşk öyle ya benimsin ya toprağın arabeski değil,
Aşk öyle sensiz ölürüm, bırakma yalvarması değil,
Aşk asla zorla ya da acımayla olacak değil.

Aşk öyle mutlu sonların hikayesi değil,
Aşk yanlızlıktan sıkılanların buluşması değil,
Aşk eşitler arasında anlaşma hiç değil.

Aşk öyle asla vazgeçememek değil,
Aşk öyle kapılarında sürünmek de değil,
Aşk tahammül etmek değil, düşünmeyle değil.

Aşk seni sevene duyduğun minnet değil,
Aşk sana aşık olana karşılık vermek değil,
Aşk aslında iki kişilik bile değil.

Sen hiç aşık olmamışsın, olsan bilirdin.
Aşk ne yazık ki anlatılabilir bir his değil,
Bir gün belki yaşarsan, anlarsın gönlünle,
Bir gün belki yaşarsan, anlarsın o zaman beni.

SeS

Cezası Sessizlik

noreply@blogger.com (ışıl) — Sun, 16 Nov 2008 19:36:00 +0000

Suçu sabit görülüp cezası sessizlik....
Ama hakim hanım,
ben daha savunmamı yapmamıştım.

Bıraksaydınız sözü savunmaya,
hakim hanım derdim ki,
saygım sonsuz yüce mahkemenizin kararlarına
ve lakin savunamıyorum kendimi,
çünkü ben masumum.

Sizi korumaya çalışırken kendimden,
kendimi kaybettiydim de başkası bulmuştu.
O başkası göndermişti şiirleri bir başkasının adına,
ama aslında ben yoktum
ve oradaydım aynı zamanda.

Bıraksaydınız sözü savunmaya,
hakim hanım derdim ki,
ben yazarken davacıyı önemsemiştim,
davacının önemsemeyeceğini nereden bilirdim.
Pek tabii ki masumum ben.

Bilseydim suç olduğunu yazardım yine de,
yüce mahkemenize saygısızlık sayılmasın.
İşte o zaman cezaya da saygım olurdu,
ama suçsuza ceza ne büyük adaletsizlik.
Görüyorsunuz masumum ben.

Söz savunmaya kalmadı ya karar sizin hakim hanım,
saygım sonsuz yüce mahkemenizin kararlarına.
Ve çekerim cezamı suçsuzken.
Artık önemi kalmadı ama.
Ama gerçekten masumdum ben.

SeS

Söylenmeyen

noreply@blogger.com (ışıl) — Sun, 16 Nov 2008 19:28:00 +0000

Yazın sıcağında sonbaharın hüznünü buldum.
Güzel yüzünde acımasız bir nefret buldum.
Gelişini beklerken, yokluğunu buldum.
Yokluğunda senin, içimde seni buldum.

Oysa aradığım güneşin doğuşuydu,
Oysa aradığım sabahın gelişiydi,
Karanlığın sonunda senin ışığınla,
Aradığım yanlızca biraz mutluluktu.

Oysaki verecektim sana sırrını aşkın,
Şimdilerde hem sen hem ben dargın,
Daha sözlerim vardı söylenecek,
Şimdi ben biraz kırgın, biraz şaşkın.

Gelmediğine ben hala inanamıyorum,
Niye kızdığını hele hiç anlayamıyorum,
Artık ne önemi kaldı zaten, senin zorunla,
Kendi yolumda sensiz,sessiz yürüyorum.

Ama eksik kalan, yarım kalan birşeyler var,
Böyle olmamalıydı, bu sonda yanlışlık var,
Farkında değil misin? Söylenmesi gereken,
Daha henüz söylenmeyen son bir söz var.

SeS

Hayal

noreply@blogger.com (ışıl) — Sun, 16 Nov 2008 19:18:00 +0000

Yine uykusuzum bu gece, yine sen varsın aklımda,
Uyumuyor bekliyorum, ne beklediğimi bilmeden.
Yine bakıyoruz resmine, yine hayalin yanımda,
Bitmek bilmiyor yine gece, senin hayalin yüzünden.

Anlat bakalım dedim hayaline, hiç konuşmuyorsun.
Anlat bir masalda ben dinleyeyim, anlatacak mısın?
Anlatmayacaksan da git artık diyorum, gitmiyorsun.
O zaman ben anlatayım bir masal, dinleyecek misin?

Yine uykusuzum bu gece, yine hayalin yanımda,
Sen uyurken yatağında, uyanık rüyalardayım ben.
Bakıyoruz geceye ben ve hayal, yine sen aklımda,
Farkediyorum birden, kurduğum en güzel hayalsin sen.

Gece saat üç olmuş, şehir uyuyor, sen uyuyorsun,
Yarı uyanık bekliyorum uykuyu, gelecek misin?
Gece seni, sende ayışığını hatırlatıyorsun,
Kararsızım hala, sen gerçek misin yoksa hayal misin?

SeS

Gerçek

noreply@blogger.com (ışıl) — Sun, 16 Nov 2008 19:07:00 +0000

Ruhum huzursuz, içim sıkılıyor,
Sanki için için kalbim kanıyor,
Kaybedeceğimi biliyordum da,
Sanki bir yanım daha ölüyor.

Yokmuş aslında bir farkın ama,
Yine de unutmak zor geliyor.
Sen de aynıymışsın ama,
Yine de unutmak zor geliyor.

Çok büyümüşsün gözlerimde sen,
Aslında çok daha aşağılardayken,
Aşkın aptallığı olsa gerek,
Yine de unutmak zor geliyor.

Hayalin ne kadar güzeldi,
Hayalin ne kadar zarifti,
Hayalin ne kadar benimdi,
Keşke hep hayal kalsaydın.

SeS

Senden Ayrı

noreply@blogger.com (ışıl) — Tue, 11 Nov 2008 22:29:00 +0000

Dolaşıp dururken evde bir sağa bir sola,
Seni, beni, bizi ve sensizliği düşündüm.
Dalıp gitmiştimde sigaramın dumanına,
Bir an kendi küllerimin düşüşünü gördüm.

Keşke biraz, anlatabilseydim sana demin,
Gözlerindeki ışığa dair bir masalı,
Keşke biraz, görebilseydim kalbinde senin,
Umutsuz kalbimdekine benzer bir sevdayı.

Senin için söyleniyor şu an tüm şarkılar,
Gözlerim kapalıyken, ruhum yanında kalmış.
Benim için üzülüyor deniz ve martılar,
Çekiyorum bir nefes, aklım seninle kalmış.

Hiç nedensiz sevdim ben seni,
Ne olduğumu anlayamadım ben,
Ya sen hiç düşündün mü beni?

......................

Konuşuyor durmadan, içimde hain bir ses,
"Sevdiğin seninle mutlu olamaz ki" diyor.
Boğazımda düğümlendi aldığım son nefes,
Senin için mi senden vazgeçmek gerekiyor.

İşte bu teslimiyet yakışmadı ya bana,
Gönüllü esaretim seni düşündüğümden.
İşte açıkta ellerim, bağlanmamış ama,
Vazgeçişim, üzülme diye benim yüzümden.

Bu ne kadar sessiz, yalnız ve üzgün bir gece...
Seni unutmaya çalışmak çok zor geliyor.
Eskiye, sensizliğe geri dönmek sessizce,
Umutsuzca beklemekten daha zor geliyor.

Bir tek, kalbim vardı sana verebileceğim,
Zaten uzun zamandır senin, sende duruyor.
Tükendim, söyleyecek sözüm bile kalmadı,
Bilmiyor, susuyorum ama o da olmuyor.

SeS

Umutsuzluk mu?

noreply@blogger.com (ışıl) — Tue, 11 Nov 2008 22:21:00 +0000

Ben yalan söyledim sana, umut hep vardı.

Nedeni çoktu olmazın, olurun umudu vardı.

Mantığı vardı olmazın, olurun hayali vardı.

Ben yalan söyledim sana, olura inandım.

Olmazın çok gerçek gerçekleri vardı,

Olurunsa sadece inandığı hayali vardı.

Bahanelerine olmazın, olurun aşkı vardı.

Senden almadım umudu, senin aşkın yarattı.

Umutlu bir duruştu aslında, umutsuzluğun aşkı.

Hayallerimi kurduran o umuttur zaten içimde,

Başından beri vardı hep içten içe, içeride,

Aklım uçtu gitti ya ondan sonra hep hayalde,

Ne akıl ne mantık zaten sadece umut kalmıştı.

SeS.

Hayal-et

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 05 Nov 2008 22:34:00 +0000

Kaybolup gitmişim ben bu şehirde..
Kimsenin görmedigi bir hayalet olmuşum; kirli atmosfer yutmuş beni.
Oysa hayaletler de hisseder ve özel bir kişi tarafından hissedilirler.
Efsanelere inanır mısın?
……
Günün birinde bu güzel diyarlarda birbirini seven iki mecnun âşık yaşarmış.
Herkes imrenirmiş onların sevgisine, birbirlerine olan saygılarına ve sadakatlerine.
Ne var ki kıskananlar da varmış kalabalığın içinde.
Öyle hileler, tuzaklar kurmuşlar ki, sonunda narin yapılı iyilik yenik düşmüş; meydan kalmış kötülüğe.
Kıskançların fesadı öyle büyükmüş ki, düşünün artik.. dualar bile koruyamaz olmuş gençleri.
Derken bu adaletsiz oyun, birbirlerinin olmaya az vakit kala delikanlının ölümüyle son bulmuş.
Kötüler ermiş muradına, kız kalmış koca dünyada tek başına…
Melekler çok üzülmüşler onları koruyamadıklarına.
Kız ağlamış, onlar ağlamış.
Sonra dayanamamışlar ve belirli günler üzerine anlaşıp delikanlının ruhunu yeryüzüne göndermeye kara vermişler.
Delikanlı önce korkmuş.. çünkü dünya artik bildiği yer değil!
İnsanlar umursamadan içinden geçip gidiyor, ona boşluğa bakar gibi bakıyorlarmış.
Oysa onun amacı belli..
Yolunu bulup sevdiğine gitmiş.
Korkutmak istememiş cananını ama bakmış her gün ağlıyor.
Bir an dahi olsa onu hissetmenin hasretiyle yanıyor.
Ve başlamış o andan itibaren ona yalnız olmadığını hissettirmenin yollarını aramaya..
Bazen dağ esintisine kapılıp kendini onun saçlarını dalgalandırırken bulmuş.
Bazen su olup ellerine dokunmuş.
Dua ederken kalbindeki huzur olmuş.
Kız farkındaymış her şeyin. Yüzü yine gülmeye başlamış.
.......
İşte Mecnun olmak böyle deli bir şey!
Leyla olmak böyle sevdiğinden vazgeçmemek, onu her şeyde görmek demek!

Efsaneyi masal gibi dinledik.
Leyla’yla Mecnun’u Fuzuli’nin kaleminden okuduk.
Sonuçta hepsi insan düşüncesinin bir parçası.
Yazılara ve sözlere yansıyan bu elmaslar neden hayatın içine de işlemez ki?
…..
Demiştin ya: ‘karşımdasın, hareket ediyorsun.’.. ‘Nefesin…’ deyip durmuştun..
Şimdi çok uzağındayım. Ama bir düşünce ötendeyim unutma!
Ya da bir akşam vakti esen meltemdeyim.

Hayal-et!

Yalnızlık

noreply@blogger.com (ışıl) — Wed, 05 Nov 2008 20:05:00 +0000

Kendine yetmek avuntusuyla hiçbirşeye yetememektir yalnızlık..

Sonsuz bir sessizliktir yalnızlık.Ölüm gibi buz gibidir yalnızlık. Tek kalma hürriyetinin son noktasıdır yalnızlık.Özgürlük vaad eder;Esaret verir.Şarkınızı tek başına dinlemektir yalnızlık..

Tek başına sarhoş olmaktır yalnızlık, bir ayyaş gibi had hudut dinlemeden kıyasıya..
Uyukladığın yerde uyanmaktır yalnızlık.Kolktukta,kanepede üstün örtülmeden…

Saçmalamaktır yalnızlık,bazende aforizmalar üreterek göğe yükselir gibi filozoflaşmak…
Bir bıçak sırtıdır Delilik ile dahilik arasında…
Bir yüce bilgedir, bir öğretmendir, yalnızlık;öğreten ve sopasıyla döven..

Bir kuyudur yalnızlık, dibi görünmeyen.Kaybedecek bir şeyi olmamaktır;çünkü birşeyi olmamaktır yalnızlık..

Sadık bir dosttur yalnızlık,sırrını teşhir etmeyen seni ele vermeyen ve hiç gitmeyen..
Tanrıya,kendine yaklaşmaktır yalnızlık ve bir de ölüme..

Kendinin seninle kavgasıdır yalnızlık.Bir kendin seni yıpratır; bir sen kendini…

Kapıyı anahtarla açmaktır yalnızlık.Poşetlerin elinde kalakalması ve kendi isimini duymaya hasret kulakların,adını unutmasıdır yalnızlık…

İstememektir yalnızlık veya istenmemek…
Tercih değil zorunluluktur yalnızlık.Kendini kendine mahkum etmeye mecbur kalmak..

Tek başına kalmak değil içindeki boşluğu ve boşluğunu taşımaktır yalnızlık.
Bazen hiçkimsenin ve hiçbirşeyin olmamasıdır bazense kalabalıkların arasında ellerini uzatsan onlara değiverecekken herkesten yıldızlar kadar uzakta kendini “tek” hissetmektir yalnızlık..

Herkese haykırır gibi hiçkimseye konuşmaktır yalnızlık.Çalmayan telefon,vurulmayan kapıdır yalnızlık.Kendine yemek ısmarlamak,kendinle iddiaya girmek kendini kızdırmak,yatakta yorganın hepsine sahip olmaktır yalnızlık..

Hasta yatağında kimseler bilmeden usulca can vermektir yalnızlık.Ve zavallı cesedinin günlerce bulunmayı beklemesidir yalnızlık…

Beni Unutma

noreply@blogger.com (ışıl) — Tue, 04 Nov 2008 20:33:00 +0000

Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayal içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni unutma
O saatlerde serpilir gülüşün
Bir avuç su gibi içime, ey yar
Senin de başında o çılgın rüzgar
Deli deli esiverirse bir gün
Beni unutma
Ben ayağımda çarık, elimde asa
Senin için şu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de rastlasa
Beni unutma
Halâ duruyorsa yeşil elbisen
Onu bir gün benim için giy
Saksıdaki pembe karanfilde çiğ
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen
Beni unutma
Büyük acılara tutuştuğum gün
Çok uzaklarda da olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün
Beni unutma